https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Samuel_4_version_MEV.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B6_E0_A4_AE_E0_A5_82_E0_A4_8F_E0_A4_B2_4_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 4.1 4.2 4.3 4.4 5.1 5.2 6.1 6.2 6.3 7.1 7.2 7.3 7.4 7.5 7.6 7.7 7.8 8.1 8.2 8.3 8.4 9.1 9.2 9.3 9.4 10.1 11.1 11.2 11.3 12.1 13.1 13.2 13.3 14.1 14.2 14.3 15.1 15.2 15.3 15.4 16.1 16.2
1 Samuel 4Modern English Version (MEV) 4 And the word of Samuel came to all Israel. The Ark of God Captured And Israel went out to battle against the Philistines and they made camp beside Ebenezer, and the Philistines encamped in Aphek. 2 The Philistines arrayed themselves in a battle line against Israel, and when the battle was over, Israel was beaten before the Philistines, who struck down on the field of battle about four thousand men. 3 When the people came into the camp, the elders of Israel said, “Why has the Lord struck us today before the Philistines? Let us bring the ark of the covenant of the Lord out of Shiloh to us, that it might come among us and rescue us out of the hand of our enemies.” 4 So the people sent to Shiloh, that they might bring from there the ark of the covenant of the Lord of Hosts, who dwells above the cherubim. And the two sons of Eli, Hophni and Phinehas, were there with the ark of the covenant of God. 5 When the ark of the covenant of the Lord came into the camp, all Israel shouted with a great shout, so that the ground was in an uproar. 6 When the Philistines heard the sound of the shout, they said, “What does this great shout in the camp of the Hebrews mean?” Then they understood that the ark of the Lord had come into the camp. 7 The Philistines were afraid, when they said, “God is come into the camp.” And they said, “Woe to us! For this has never happened to us before. 8 Woe to us! Who will deliver us out of the hand of these mighty gods? These are the gods that struck the Egyptians with every plague in the wilderness. 9 Be strong and be men, O Philistines, lest you be servants to the Hebrews, as they have been to you. Now be men and fight.” 10 So the Philistines fought and Israel was beaten. And they fled every man into his tent. It was a very great defeat, for there fell of Israel thirty thousand foot soldiers. 11 Now the ark of God was taken, and the two sons of Eli, Hophni and Phinehas, died. 12 There ran a man of Benjamin from the battle line, and he came to Shiloh the same day with his clothes torn and with dust upon his head. 13 When he came, Eli was sitting on a seat by the wayside watching. For his heart feared for the ark of God. Now the man came to tell it in the city, and all the city cried out. 14 When Eli heard the noise of the crying, he said, “What does the noise of this tumult mean?” And the man hurriedly came and told Eli. 15 Now Eli was ninety-eight years old, and his eyes were dim, so that he could not see. 16 The man said to Eli, “I am he that came out of the army, and I fled today out of the battle line.” And he said, “What is the word, my son?” 17 The messenger answered and said, “Israel has fled before the Philistines, and there also has been a great slaughter among the people. Your two sons also, Hophni and Phinehas, are dead. And the ark of God is taken.” 18 When he mentioned the ark of God, Eli fell from off the seat backward by the side of the gate. And his neck broke and he died, for he was an old and heavy man. And he had judged Israel forty years. 19 His daughter-in-law, Phinehas’ wife, was pregnant, about to give birth. And when she heard the news that the ark of God was taken, and that her father-in-law and her husband were dead, she kneeled down and gave birth, for her pains came upon her. 20 About the time of her death the women that stood by her said to her, “Do not fear, for you have borne a son.” But she did not answer or regard it. 21 She named the child Ichabod, saying, “The glory is departed from Israel,” because the ark of God was taken, and because of her father-in-law and her husband. 22 She said, “The glory is departed from Israel, for the ark of God is taken.”
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1
1 शमूएल 4Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) 4 इस्राएलभरी शमूएलको विषयमा समाचार फैलिन थाल्यो। तर एली भने साह्रै बुढो भइसकेका थिए। तर उनका छोराहरूले भने अझै पनि परमप्रभुका अघि दुष्ट कार्य गरिनै रहे। पलिश्तीहरूले इस्राएलीहरूलाई हराए त्यस समय, इस्राएलीहरू पलिश्तीहरूका विरूद्धमा युद्ध गर्नको निम्ति तयार भए। इस्राएलीले एबेन-एजेरमा छाउनी हाले अनि पलिश्तीहरूले अपेकमा छाउनी हाले। 2 पलिश्तीहरू इस्राएलीहरू माथि हमला गर्न तयार भए। पलिश्तीहरूले इस्राएलीहरूलाई हराए। पलिश्तीहरूले इस्राएलका 4,000 सैनिकहरू मारिदिए। 3 बाँकी इस्राएली सैनिकहरू फर्केर छाउनीमा पुगे। इस्राएलका बूढा प्रधानले सोधे, “परमप्रभुले पलिश्तीहरूद्वारा हामीलाई किन हराउन दिनुभयो? हामीले शीलोबाट परमप्रभुका करारको सन्दूक उठाएर ल्याऊ। यसो गरेपछि परमेश्वर हामीसँग युद्ध भूमिमा जानुहुनेछ र हामीलाई हाम्रो शत्रुबाट बचाउँनु हुनेछ।” 4 त्यसकारण तिनीहरूले शीलोमा मानिसहरू पठाए। सर्वशक्तिमान परमप्रभुको करारको सन्दूक लिएर मानिसहरू आए। सन्दूक माथि करूब स्वर्गदूत विराजमान थिए अनि तिनीहरू त्यस्तो प्रकारले बसेका छन् जसमाथि परमप्रभुले आसन लिनुहुन्थ्यो। एलीका छोरा होप्नी र पीनहास जो सन्दूकको रेखदेख गर्दथे तिनीहरू पनि उक्त सन्दूकसँगै आए। 5 जब परमप्रभुको करारको सन्दूक छाउनी भित्र ल्याइयो, इस्राएलीहरूले ठूलो हल्ला गरे। त्यस हल्लाले भूमि नै हल्लियो। 6 पलिश्तीहरूले पनि इस्राएलीहरूका हल्ला सुनें। तिनीहरूले सोधे, “हिब्रूहरूका छाउनीमा यति साह्रौ हल्ला किन हुँदैछ?” पछि पलिश्तीहरूलाई थाहा भयो कि इस्राएलीहरूका छाउनीमा करारको सन्दूक आएको छ। 7 पलिश्तीहरू डराएर भने, “परमेश्वर नै तिनीहरूका छाउनीमा आए! अब हाम्रो के हुने हो। यस्तो पहिले कहिले भएको थिएन। 8 हामी चिन्तित भयौ यस्तो बलियो देवताबाट अब हामीलाई कसले बचाउँछ? यी तिनै देवता हुन् जसले मिश्रीहरूलाई जंगलमा महामारी र भंयकर रोगहरू दिएका थिए। 9 पलिश्तीहरू हो सहासी बन! मर्द झैं काम गर, नत्र ता विगतमा हिब्रूहरू हाम्रा दास थिए, भने अब लडेनौं भने तिमीहरू उनीहरूका दास हुनेछौ।” 10 पलिश्तीहरूले वीरताका साथ लडे र इस्राएलीहरूलाई परास्त पारे। प्रत्येक इस्राएली सेना भागेर आफ्ना छाउनीमा लुक्न पुगे। इस्राएलको यो साह्रै नराम्रो पराजय थियो। जम्मा 30,000 इस्राएली सैनिकहरू मारिएका थिए। 11 पलिश्तीहरूले परमेश्वरको पवित्र सन्दूक हात पारे र एलीका दुवै छोरा, होप्नी र पीनहासलाई मारे। 12 त्यस दिन बिन्यामिनी कूलका एकजना मानिस युद्ध भूमिबाट भागेर हारेको शोक प्रकट गर्न शरीरका बस्त्रहरू च्यातेर टाउकोभरी धूलै-धूलो खन्याए र शीलोमा पुगे। 13 त्यस समय एली शहरको फाटकहरूको मूल बाटोमा आफ्नो आसनमा बसिरहेका थिए। तिनी परमेश्वरको पवित्र सन्दूकको विषयमा ज्यादै चिन्तित थिए र समाचारको प्रतिक्षा गरिरहेका थिए। त्यो बिन्यामीनहरूले आए र दुःखी समाचार शहरलाई दियो। अनि सबै शहरवासी जोडले रून थाले। 14-15 एली अन्ठानब्बे बर्षका बूढा थिए अनि तिनी अन्धा थिए। जब एलीले रोएको स्वर सुने तिनले सोधे, “मानिसहरू किन यसरी चिच्याइ-चिच्याइ रुँदैछन्?” उनै बिन्यामिनी मानिस एलीका सामुने पुगेर सारा घटना बताए। 16 तिनले भने, “म युद्धभूमिबाट भागेर आएको हुँ!” एलीले फेरि सोधे, “के भयो हँ छोरा?” 17 बिन्यामिनी मानिसले सार वृत्तान्त बताए, “इस्राएलीहरू पलिश्तीहरूका अघि टिक्न नसकेर भागे इस्राएली पक्षका धेरै सेना युद्धमा मारिए। तपाईंका दुवै छोरा, होप्नी र पीनहास पनि मारिए अनि परमेश्वरको पवित्र सन्दूक पनि पलिश्तीहरूले कब्जामा पारेका छन्।” 18 जब बिन्यामिनी मानिसले परमेश्वरको पवित्र सन्दूकको घटना बताए, एली ऊ बसेको कुर्सीबाट पछिल्तिर लडे, र तिनको मुन्टो भाँचियो, कारण एली साह्रै बूढा थिए र साह्रै मोटा थिए, उनी त्यही मरे। एलीले चालिस बर्षसम्म इस्राएलाई अगुवाइ गरेका थिए। महिमाको अन्त भयो 19 एलीकी बुहारी, पीनहासकी पत्नी त्यस समय गर्भवती थिईन्। तिनीको नानी जन्माउने समय पुगिसकेको थियो, परमेश्वरको पवित्र सन्दूक कब्जा गरेको घटना साथै ससुरा र लोग्नेको पनि मृत्यु भएको खबर सुन्नेबित्तीकै प्रसववेदना शुरू भयो, यसकारण उसले घुँडा टेकी र तत्कालै एउटा छोरा जन्माईन्। 20 जब तिनी मर्नै लागेकी थिईन्, तिनलाई स्याहार्ने आइमाईहरूले तिनलाई भने, “नडराऊ! तिम्रो एउटा छोरा भयो।” तर एलीकी बुहारीलाई त्यस दुःखको खबरले कुनै असर गरेन। 21 तर इस्राएलको महिमा हराएको सुनेर तिनले छोराको नाउँ “ईकावोद” राखिन्, जसको अर्थ “इस्राएलको महिमा लगियो!” उनले यो नाउँ राखीन् कारण परमेश्वरको पवित्र सन्दूक लुटिएको र आफ्ना ससुरा अनि लोग्नेको मृत्यु भएको कुराको संकेत गराउँछ। 22 तिनले भनिन्, “इस्राएलको महिमा हरायो।” कारण पलिश्तीहरूले परमेश्वरको पवित्र सन्दूक कब्जा गरे।