https___solitariosinvisibles.org_en_reflections-individuality_amp_.xml
https___solitariosinvisibles.org_ne_reflexiones-individualidad__1.xml
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 5.2 5.3 6.1 6.2 7.1 7.2 7.3 8.1 8.2 9.1 9.2 10.1 10.2 11.1 11.2 11.3 11.4 11.5 11.6 12.1 12.2 12.3 12.4 13.1 13.2 13.3 14.1 14.2 15.1 15.2
The reflections of a "lonely" for the new space of individuality that is increasing, we have created and share Belz Share this article ... and so sitting with a glass of cold champagne in the evening of a Saturday in August, with 31 degrees still at 7 in the afternoon and with tiger mosquitoes fluttering around me, a few days to meet 54, I celebrate with varied music and the sound of birds and insects in the background my singleness, and I think the eternal search for the perfect couple is overrated. We are too influenced by the generalized opinions of society, by the publicity that shows us a happy world as a couple and family, adding to the opinion those close or remote relatives who press, and ... unfortunately for our own minds that from time to time we remember and secretly communicate that being alone is not well seen. Crass error in reality. It is pure envy what others have, or a simpleness to always settle into a routine and the lack of improvisation to modify and make a decision different from the established one. Living alone or alone (maybe you should put "sole" for the neutral) does not mean feeling alone and tangled in a web fearing an indestructible agony. It means that one can live happily with oneself, which is really important in order to be happy with another person. To live alone or alone is not to isolate yourself, it is simply to enjoy yourself, your time, to create the environment you want, your things, how to decide what to watch on TV or simply not to press the key, which today play free day of silly box and enjoy the music you like at the volume you want without bothering anyone .. to decide what to eat and at what time, or in many cases not prepare anything if you do not feel like it. Do not have to argue about what movie to see at the movies or always enter into social commitment for not wanting to discuss the monothema or what is usually the same as always. The single life is much simpler, and especially at a certain age, when you've been living as a couple and you've tried more than once and you see that it does not come together ... you choose to stay alone and enjoy your friends, and leave sporadically with someone interesting to talk with and laugh for a while, without any commitment, just have fun and then a: until another time! and so friends. I have an immense luck, and I never stop saying it, to continue being a friend of my still husband (almost 30 years of a couple) because we agreed that it was better not to divorce although we could live apart, respect each other and know that we have for anything, be to talk, cry or laugh, but first of all take things civilly, because it is true that sometimes we complicate our lives so much, and without any need. Things are much simpler and when we realize that, life takes another way and you fall into the detail that time is ephemeral, flies and disappears that does not deserve to be given without more and without any real enthusiasm. Being angry or disgruntled or disagreed with nonsense, because in the end they are always stupid, shortens life. And since we're all going to die, whether you're ugly or less handsome, the only sure thing in this world is to come to the conclusion that it's better to have fun without bad scrolls and complications that contribute nothing to the mental asepsis that we should aspire to instant. It is true, that because of not being legally divorced, a new relationship in principle perfect did not go well, since I got tired of listening to the eternal cantinela: "... but you're still married !, When I understand that this is not a problem, or should not be at least, when both have their own income and do not have to depend economically on each other. When both have more than 50 and a past life. When there is no reason why to remarry, or for the same conclusion that this union can be separated one day, radicalize and re-enter au pair. I wonder then: where is the difference in being married or not? Is sine qua non to extend the requirement of not being able to continue together because of the memorial fact of being married? Well, it seems that, and as I do not intend to divorce and of course I do not think I have to hear every two times the famous phrase that interrogates my will to continue with my marital status, I prefer to live quietly and alone, without getting angry by gillipolleces of big brat with predetermined goals that lead nowhere. No, I do not feel alone in my castle. Loneliness does not weigh me at any time. If I want company, I have friends, but I probably have a lonely character that encourages my voluntary isolation and I'm a bit "Juan Palomo", so I'm not bothering you very much, I think at least. Too independent for many, I suppose. But you certainly do not need to look like an alienated person who has to keep you company because you do not feel alone. Or in the case of many men, so as not to have to cook, clean and go to the supermarket, I imagine. Better to decide to be happy with what you have and LIVE, that in the end, if someone has to enter your life in some way, it will come when you least expect it, when destiny marks the path still hidden. I said, as invisible solitary that I often feel, I reiterate that I do not feel alone. Invisibility suits me well and singleness is also, I enjoy every moment of my freedom with almost 54 years and I offer cava for it. Health and good cool before this hot summer .. invisible solitaires.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1
... र त, अगस्त शनिबारको को साँझ chilled शैम्पेन को एक गिलास बसिरहेका मा 31 बजे र बाघ लामखुट्टे मलाई वरिपरि hovering पनि 7 डिग्री संग, 54 को केही दिन लजालु, म संगीत को एक किसिम संग मनाउन र मेरो बहुतायतको पृष्ठभूमिमा पक्षी र कीराहरूको आवाज, र मलाई लाग्छ कि उत्तम जोडाको अनन्त खोज अधिकृत हुन्छ। हामी समाजको सामान्यकृत विचारहरू पनि प्रभावित छौं, प्रचारले हामीलाई हामीलाई एक जोडी र परिवारको रूपमा एक सुखी संसारलाई देखाउँछ, उनीहरूलाई नजिकको वा रिमोट रिवाज गर्ने व्यक्तिलाई विचार गर्नुहोस्, र ... दुर्भाग्यवश हाम्रो आफ्नै दिमागको लागि हामी समय-समयमा हामी सम्झना र गोप्य रूपमा एक्लै हुनु हुँदैन कि राम्रो देखिन्छ। वास्तविकतामा क्रस त्रुटि। यो शुद्ध ईर्ष्या हो जुन अरुसँग छ, वा सदाको लागि सदास्पदता र नियमित रुपमा व्यवस्थित गर्न र परिमार्जनको कमी परिमार्जन गर्न र स्थापित एक बाट फरक निर्णय गर्न। एक्लै बस्न वा एक्लै बसोबास (सायद तपाईंले तटस्थको लागि "एकमात्र" राख्नुपर्दछ) यसको मतलब होइन कि एक्लै महसुस र वेबमा टंगुलको अनावश्यक डरलाग्दो डरलाग्दो। यसको मतलब यो कसैले आफैंसँग खुसी रहन सक्छ, जो अर्को व्यक्तिसँग खुसी हुन महत्त्वपूर्ण छ। एक्लै बस्न वा एक्लै आफैंलाई अलग गर्न नसक्नु, यो आफुलाई आफुको मजा लिनको लागि मात्र हो, तपाईंको समय, तपाईले चाहनु भएको वातावरण सिर्जना गर्न, तपाईंको चीजहरू, कसरी निर्णय गर्ने टिभीमा हेर्न वा कुञ्जी थिच्न नसक्ने मूर्ख बक्सको नि: शुल्क दिन खेल्नुहोस् र तपाईले भोल्युम चाहानुहुन्छ जुन मनपराउनु चाहानुहुन्छ कुनै पनि चीज छैन। निर्णय गर्न के खाने र कुन समयमा, वा धेरै मामिलामा केहि चीजहरू तयार भएमा तपाई जस्तो महसुस गर्नुहुन्न भने। चलचित्रमा हेर्ने फिल्मको बारे वा बहस गर्न नबिर्सनुहोस् वा सँधै मोथुथमा छलफल गर्न वा सामान्यतया सधैंको रूपमा के गर्न चाहँदैनन् भन्ने सोशल प्रतिबद्धतामा प्रवेश नगर्नुहोस्। एक जीवन धेरै सरल छ, र विशेष गरी एक निश्चित उमेरमा, जब तपाइँ एक जोडीको रूपमा बसिरहनु भएको छ र तपाईंले एक पटक भन्दा बढी प्रयास गर्नुभयो र यो देख्नुहुन्छ कि यो एकसाथै आउँदैन ... तपाईं एक्लै बस्न र साथीहरूलाई मजा लिनुहुन्छ र छोड्नुहोस् प्रायः कुनै व्यक्तिसँग कुराकानी गर्न र केहि समयको लागि हँसिलो लाग्दछ, कुनै पनि प्रतिबद्धता बिना, केवल मजा र त्यसपछि एक: अर्को पटक सम्म! र धेरै साथीहरू। म ठूलो भाग्य छ, र, बोल्न हामी सहमत किनभने यो राम्रो छैन छोडपत्र थियो तिनीहरूले अलग बस्न हुनत, प्रत्येक अन्य आदर र केहि लागि भनेर हामी हामीलाई थाहा र मेरो अझै पनि पति (लगभग 30 जोडी वर्ष) साथी रहन भएनन् कहिल्यै कुरा गर्न, शोक वा हाँस्न छ, तर सबै माथि यो कहिलेकाहीं हामी धेरै जीवन जटिल, र कुनै पनि आवश्यकता बिना त्यो सत्य हो, किनभने civilly कुराहरू लिन। कुरा धेरै छरितो र हामी भन्ने महसुस हुँदा, जीवन अर्को बाटो लिन्छ र त्यो समय को विवरण फस्न कुनै दे र कुनै वास्तविक उत्साह क्षणिक छ, मक्खी र undeserving गायब। रिस वा चिढिंने हुनुको वा, trifles भन्दा असहमत अन्त्यमा सधैं अर्थहीन छन् किनभने, जीवन shortens। र हामी सबै gonna मर, तिमी कुरुप वा कम सुन्दर, यो संसारमा मात्र निश्चित कुरा जो हामी सबै Aspire गर्नुपर्छ गर्न मानसिक asepsis योगदान छैन भनेर खराब रोल र अरूलाई जटिलताहरू बिना निष्कर्ष सर्वश्रेष्ठ मजा पुग्न छ हुनुहुन्छ तत्काल यो साँचो हो, कि कानूनी रूपमा तलाक नगर्ने कारणले, सिद्धान्तमा नयाँ सम्बन्ध राम्रो भएन, किनकी मैले अनन्त क्यान्टिनालालाई सुनेका थियौं: "... तर तपाई अझै विवाहित हुनुहुन्छ !, जब म बुझ्छु कि यो समस्या छैन, वा कम से कम हुनु हुँदैन, जब दुवैको आफ्नै आय छ र एकअर्कामा आर्थिक रूपमा निर्भर हुँदैन। जब दुवै सँग 50 र एक विगतको भन्दा बढी छ। कहिलेकाहीं कुनै कारण छैन किन, वा यो युनियन एक दिन अलग गर्न सकिन्छ भन्ने एक निष्कर्षको लागि, एकता जोडी र कडा र पुनः-प्रविष्ट गर्नुहोस्। मलाई अचम्म लाग्छ: विवाहित हुनुमा फरक छ या होइन? के यो हो sine qua non विवाहित हुनुको स्मारक तथ्यको साथ एकसाथ जारी राख्न सक्षम हुनुको आवश्यकता विस्तार गर्न? यो हो, म छोडपत्र लाग्छ रूपमा र म नै मेरो वैवाहिक स्थिति जारी गर्न मेरो इच्छा प्रश्न हरेक अब प्रसिद्ध वाक्यांश सुन्न हुनेछैन, म चुपचाप र एक्लै बस्न, gillipolleces ठूलो niñato द्वारा क्रोधित रही बिना रुचि देखिन्छ पूर्वनिर्धारित लक्ष्यहरूको साथ जो कहीं पनि जान्छ। होइन, म मेरो महलमा एक्लै महसुस गर्दैन। नहीं! एकाकीपन मलाई कुनै पनि समयमा वजन छैन। यदि मलाई कम्पनी चाहानुहुन्छ, मलाई साथी छ, तर म सम्भवतः एक मात्र चरित्र छ जसले मेरो स्वैच्छिक अलगावलाई प्रोत्साहन गर्दछ र म एक "जुआन पालोमो" हुँ, त्यसैले म तपाईलाई अत्यन्तै परेशान गर्दिनँ, कम्तीमा सोच्न सक्दिन। धेरैको लागि स्वतन्त्र, मलाई लाग्छ। तर तपाईलाई निश्चित रूपमा अनावश्यक व्यक्तिको रूपमा हेर्न को लागी तपाईंलाई कम्पनी राख्न छ किनकि तपाई एक्लै महसुस गर्नुहुन्न। वा धेरै मानिसहरू को मामला मा, त्यसैले खाना पकाउनु हुँदैन, सफा र सुपरमार्केटमा जानुहोस्, मैले कल्पना गर्छु। राम्रोसँग निर्णय गर्ने निर्णय तपाईंसँग भएको र जीवित रहनुहोस्, अन्तमा, यदि कसैले तपाईंको जीवनमा कुनै तरिकामा प्रवेश गर्नुपर्छ भने, जब तपाईं कम्तिमा यसलाई आशा गर्नुहुन्छ, आउनुहुनेछ जब भाग्य अझै बाटो लुकेको छ। मैले भने, जस्तै अदृश्य एकल कि म प्राय: महसुस गर्दछु, म फेरि दोहोर्याउँछु कि म एक्लै महसुस गर्दैन। अाध्यारोले मलाई सतायो र अविश्वसनीयता पनि छ, म लगभग 54 वर्षको साथ मेरो स्वतन्त्रताको हरेक क्षणको आनन्द लिन्छु र यसको लागि कोवा प्रदान गर्दछु। यस गर्मीको गर्मीमा स्वास्थ्य र राम्रो ठुलो .. अदृश्य त्यागी. स्नेहन पिया डी (ब्लग को सहीटर) संग