https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Samuel_15_version_ERV_2.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B6_E0_A4_AE_E0_A5_82_E0_A4_8F_E0_A4_B2_15_version_ERV-NE_2.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 3.6 3.7 3.8 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 4.6 4.7 4.8 5.1 5.2 5.3 5.4 5.5 5.6 5.7 5.8 5.9 5.10 5.11 6.1 7.1 7.2 7.3 8.1 8.2 8.3 8.4 9.1 9.2 9.3 9.4 10.1 10.2 11.1 11.2 11.3 12.1 12.2 13.1 14.1 14.2 14.3 14.4 14.5 14.6 14.7 14.8 14.9 15.1 15.2 15.3 15.4 15.5 16.1 16.2 16.3 16.4 16.5 16.6 17.1 17.2 17.3 17.4 17.5 18.1 18.2 19.1 19.2 19.3 19.4 19.5 19.6 20.1 20.2 20.3 20.4 20.5 21.1 22.1 22.2 23.1 23.2 23.3 24.1 24.2 24.3 24.4 24.5
1 Samuel 15 Easy-to-Read Version (ERV) Saul Destroys the Amalekites 15 One day Samuel said to Saul, “The Lord sent me to anoint you king over his people Israel. Now listen to his message. 2 The Lord All-Powerful says: ‘When the Israelites came out of Egypt, the Amalekites tried to stop them from going to Canaan. I saw what the Amalekites did. 3 Now go fight against the Amalekites. You must completely destroy the Amalekites and everything that belongs to them. Don’t let anything live; you must kill all the men and women and all of their children and little babies. You must kill all of their cattle and sheep and all of their camels and donkeys.’” 4 Saul gathered the army together at Telaim. There were 200,000 foot soldiers and 10,000 other men, including the men from Judah. 5 Then Saul went to the city of Amalek and waited in the valley. 6 He said to the Kenites, “Go away! Leave the Amalekites. Then I won’t destroy you with the Amalekites. You showed kindness to the Israelites when they came out of Egypt.” So the Kenites left the Amalekites. 7 Saul defeated the Amalekites. He fought them and chased them all the way from Havilah to Shur, at the border of Egypt. 8 Agag was the king of the Amalekites. Saul captured Agag alive. Saul let Agag live, but he killed all the men in Agag’s army. 9 Saul and the Israelite soldiers felt bad about destroying everything. So they let Agag live. They also kept the fat cattle, the best sheep, and the lambs. They kept everything that was worth keeping. They didn’t want to destroy those things. They destroyed only what was not worth keeping. Samuel Tells Saul About His Sin 10 Then Samuel received this message from the Lord: 11 “Saul has stopped following me, so I am sorry that I made him king. He is not doing what I tell him.” Samuel became angry and cried to the Lord all night. 12 Samuel got up early the next morning and went to meet Saul. But the people told Samuel, “Saul went to Carmel. He went there to set up a stone monument to honor himself. Then he left there and went down to Gilgal.” So Samuel went to Saul. Saul had just offered the first part of the things he took from the Amalekites as a burnt offering to the Lord. 13 When Samuel came near to Saul, Saul greeted him and said, “The Lord bless you! I have obeyed the Lord’s commands.” 14 But Samuel said, “Then what is that sound I hear? Why do I hear sheep and cattle?” 15 Saul said, “The soldiers took them from the Amalekites. They saved the best sheep and cattle to burn as sacrifices to the Lord your God. But we destroyed everything else.” 16 Samuel said to Saul, “Stop! Let me tell you what the Lord told me last night.” Saul answered, “Tell me what he said.” 17 Samuel said, “In the past you didn’t think that you were important, but the Lord chose you to be the king. So you became the leader of the tribes of Israel. 18 The Lord sent you on a special mission. He said, ‘Go and destroy all the Amalekites. They are evil people. Destroy them all! Fight them until they are completely finished.’ 19 So why didn’t you listen to the Lord? You did what the Lord said is wrong because you wanted to keep what you took in battle.” 20 Saul said, “But I did obey the Lord! I went where the Lord sent me. I destroyed all the Amalekites. I brought back only one—their king Agag. 21 And the soldiers took the best sheep and cattle to sacrifice to the Lord your God at Gilgal.” 22 But Samuel answered, “Which pleases the Lord more: burnt offerings and sacrifices or obeying his commands? It is better to obey the Lord than to offer sacrifices to him. It is better to listen to him than to offer the fat from rams. 23 Refusing to obey is as bad as the sin of sorcery. Being stubborn and doing what you want is like the sin of worshiping idols. You refused to obey the Lord’s command, so he now refuses to accept you as king.” 24 Then Saul said to Samuel, “I have sinned. I did not obey the Lord’s commands, and I did not do what you told me. I was afraid of the people, and I did what they said. 25 Now I beg you, forgive me for doing this sin. Come back with me, so I may worship the Lord.” 26 But Samuel said to Saul, “I won’t go back with you. You rejected the Lord’s command, and now the Lord rejects you as king of Israel.” 27 When Samuel turned to leave, Saul caught Samuel’s robe. The robe tore. 28 Samuel said to Saul, “In this same way the Lord has torn the kingdom of Israel from you today. He has given the kingdom to one of your friends, a man who is a better person than you. 29 The one who lives forever, the God of Israel, does not lie and will not change his mind. He is not like a man who is always changing his mind.” 30 Saul answered, “All right, I sinned! But please come back with me. Show me some respect in front of the leaders and the Israelites. Come back with me so that I may worship the Lord your God.” 31 Samuel went back with Saul, and Saul worshiped the Lord. 32 Samuel said, “Bring King Agag of the Amalekites to me.” Agag came to Samuel. Agag was tied with chains and thought, “Surely he won’t kill me.” 33 But Samuel said to Agag, “Your sword took babies from their mothers. So now, your mother will have no children.” And Samuel cut Agag to pieces before the Lord at Gilgal. 34 Then Samuel left and went to Ramah. And Saul went up to his home in Gibeah. 35 After that Samuel never saw Saul again. Samuel was very sad for Saul. And the Lord was very sorry that he had made Saul king of Israel.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1
1 शमूएल 15 Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) शाऊलले अमालेकीहरूलाई नष्ट गरे 15 एक दिन शमूएलले शाऊललाई भने, “परमप्रभुले मलाई उहाँका इस्राएली मानिसहरूको राजाको रूपमा तिमीलाई अभिषेक गर्न पठाउनु भएको थियो। अब परमप्रभुको भनाइ सुन। 2 सर्वशक्तिमान परमप्रभु भन्नुहुन्छ, ‘जब इस्राएलीहरू मिश्रबाट बाहिर आए तब अमालेकीहरूले तिनीहरूलाई कनान जानलाग्दा रोक्ने चेष्टा गरे। अमालेकीहरूले जे गरे मैले देखे। 3 अब गएर अमालेकीहरूसित युद्ध गर। अमालेकीहरूसित जे जति छ सम्पूर्ण रूपले नष्ट गर। कसैलाई जिउँदो नछाड। तिमीहरूले ती सबलाई मार्नु पर्छ, लोग्ने मानिसहरू होस् कि स्त्रीहरू केटा-केटीहरू होस् कि काखका नानी। सबलाई मार गाई-गोरू, भेंडा ऊँट गधा केही बाँकी नराख।’” 4 शाऊलले सबै सेनाहरूलाई तेलैममा भेला गराए। त्यहाँ 2,00,000 पैदल सेना र 10,000 अन्य मानिसहरू थिए। यसमा यहूदाका मानिसहरू पनि थिए। 5 त्यसपछि शाऊल अमालेक शहरतिर लागे र बेंसीमा पर्खेर बसे। 6 शाऊलले केनीहरूलाई भने, “तिमीहरू सबैले अमालेकीहरूलाई छोडी देऊ। म तिमीहरूलाई अमालेकीहरूसित मार्दिन। कारण तिमीहरूले मिश्रबाट आउँदा इस्राएलीहरूलाई दया गरेका थियौ।” यसपछि केनीहरूले अमालेकीहरूलाई छोडे। 7 शाऊलले अमालेकीहरूलाई हराए, तिनले हवीलाबाट शूरतक मिश्रको सीमानासम्म अमालेकीहरूलाई खद्दै गए। 8 शाऊलले अमालेकीहरूका राजा अगागलाई जिउँदै पक्रे र अगागका सबै सैनिकलाई मारे। 9 शाऊल र इस्राएली सैनिकहरूले सम्पूर्ण कुराहरू नष्ट गर्दा नराम्रो मन गरे। यसर्थ तिनीहरूले अगागलाई मारेनन् र बलिया गाईहरू राम्रा जातका भेंडा र पाठाहरू पनि बचाएर राखे। राख्न योग्यका सामानहरू राखेर काम नलाग्ने जति नष्ट गरे। शमूएलले शाऊलबाट भएको पाप बताइदिए 10 शमूएलले परमप्रभुबाट खबर पाए। 11 परमप्रभुले भन्नुभयो, “शाऊलले मलाई पछ्याउन छोडीदियो। यसर्थ म शाऊललाई राजा बनाएर आफैं दुःखी छु। म जे भन्छु त्यसले त्यो गर्दैन।” शमूएल धेरै रिसाए र रातभरी परमप्रभुसित प्रार्थना गरे। 12 शमूएल भोलिपल्ट बिहान चाँडै नै उठे र शाऊललाई भेट्न गए। तर मानिसलहरूले शमूएललाई भने, “शाऊल यहूदाको कर्मेल भन्ने ठाउँमा गएका छन्। शाऊल त्यहाँ उसको सम्मानमा एउटा स्मारक स्थापित गर्न गएका छन्। त्यसपछि धेरै ठाउँ भ्रमण गरेर तिनी अन्त्यमा गिलगाल जानेछन्।” त्यसपछि शमूएल शाऊल भएको ठाउँमा गए। अमालेकीहरूबाट लिएका चीजबिजको पहिलो अंश शाऊलले भेंटीको रूपमा चढाए, शाऊलले तिनीहरूलाई परमप्रभुको अघि एउटा होमबलि जस्तै चढाए। 13 शमूएल शाऊलको नजिक गए। शाऊलले स्वागत जनाएर भने, “परमप्रभुको आशीर्वाद तपाईंमा रहोस्। मैले परमप्रभुको आज्ञा पालन गरें।” 14 शमूएलले भने, “त्यसो हो भने म यो के सुन्दैछु। किन मैले भेंडा र पशुहरूको आवाज सुनेको?” 15 शाऊलले भन्यो, “सैनिकहरूले अमालेकीहरूबाट पशुहरू लिए। सैनिकहरूले राम्रा भेंडा र पशुहरू परमप्रभु तपाईंको परमेश्वरमा बलिचढाउन भनेर बचाए। तर हामीले अरू सबै चीज नष्ट पार्यौ।” 16 शमूएलले शाऊललाई भने, “चुप लाग! हिजो राती परमप्रभुले मलाई के भन्नुभयो त्यो म तपाईंलाई बताउनेछु।” शाऊलले भने, “ठीक छ, के भन्नु भयो भन्नुहोस्।” 17 शमूएलले भने, “विगतमा, तपाईंले आफैंलाई तुच्छ सम्झनु हुन्थ्यो। तर त्यसपछि तपाईं इस्राएलका कुलहरूका अगुवा हुनुभयो। इस्राएलको राजाको रूपमा परमप्रभुले तपाईंलाई चुन्नुभयो। 18 परमप्रभुले तपाईंलाई एउटा विशेष सेवाकार्यको निम्ति पठाउनु भयो। परमप्रभुले भन्नुभयो, ‘अमालेकीहरूकहाँ जाऊ, अनि तिनीहरूलाई नष्ट पार किनभने तिनीहरू खराब मानिस हुन्।’ 19 तपाईंले परमप्रभुको कुरा सुन्नु भएन। किन तपाईंले ती चीजहरू राख्न चाहनुहुन्छ। तपाईंको यो कार्य परमप्रभुको इच्छा विरूद्धको कार्य भयो।” 20 शऊलले भने, “तर मैले त परमप्रभुको सबै कुरा मानें मलाई जहाँ पठाउँनु भयो त्यहीं गएँ। मैले अमालेकीहरू सबैलाई नष्ट गरे। मैले खाली साथमा एकजना मानिस ल्याएँ तिनीहरूका राजा अगाग। 21 गिलगालमा परमप्रभु तपाईंका परमेश्वरलाई बलि चढाउन भनेर। सैनिकहरूले राम्रा-राम्रा भेंडा र पशुहरू लिए।” 22 शमूएलले जवाफ दिए, “परमप्रभुलाई के ले खुशी पार्छ होमबलि र बलिदानहरू चढाएर कि उहाँको आज्ञालाई पालन गरेर? उहाँलाई बलि भेट दिएर भन्दा उहाँको प्रत्येक आदेशलाई पालन गर्नु राम्रो हो। भेंडाको बोसो चढाउनु भन्दा पहिले परमेश्वरको वचन सुन्नु नै राम्रो हो। 23 आज्ञा पालन नगर्नु चाहि तन्त्र-मन्त्रको पाप जस्तै हो। हठी स्वभावको हुनु र आफ्नै इच्छानुसार हिँड्नुचाहिँ मूर्ति पूजा गरे झैं पाप हो। तपाईंले परमप्रभुको आज्ञा मान्न इन्कार गर्नुभयो। यही कारणले, अब परमप्रभुले पनि तपाईंलाई राजाको रूपमा इन्कार गर्नुभयो।” 24 शाऊलले शमूएललाई भने, “मैले पाप गरें। मैले परमप्रभुको आज्ञा तपाईंले भन्नु भए जस्तै गरिनँ। म मानिसहरूसित साह्रै डराएँ अनि तिनीहरूले जे भने माने। 25 अब म बिन्ती गर्दछु यो पाप गरेको निम्ति मलाई क्षमा गरिदिनुहोस्। मतिर फर्किनु होस्, यसकारण म परमप्रभुको आराधाना गर्न सकौं।” 26 तर शमूएलले शाऊललाई भने, “म तपाईंसँग जाँदिन। तपाईंले परमप्रभुको वचनलाई उलंघन गर्नुभयो अनि अहिले परमप्रभुले पनि राजा अस्वीकार गरिदिनुभएको छ।” 27 जब शमूएले शाऊललाई छोडेर हिंड्न खोजे, शाऊलले शमूएलको खास्टोको किनार समाते र त्यो च्यातियो। 28 शमूएलले शाऊललाई भने, “जसरी तपाईंले मेरो खास्टो च्याति दिनुभयो। यसरी नै परमप्रभुले आज इस्राएलको राज्य तपाईंबाट च्यात्नु भएकोछ। परमप्रभुले इस्राएलको राज्य तपाईंको साथीहरू मध्ये एकजनालाई दिनुभयो। त्यो मानिस तपाईं भन्दा असल छ। 29 परमप्रभु इस्राएलका परमेश्वर हुनुहुन्छ। परमप्रभु शाश्वत हुनुहुन्छ। परमप्रभु न त झूटो बोल्नु हुन्छ न त विचार बदल्नु हुन्छ। परमप्रभु मानिस जस्तै छिन-छिनमा विचार बदल्ने हुनुहुन्न।” 30 शाऊलले भने, “ठीक छ, मैले पाप गरें। दया गरी मसित आइदिनुहोस्। इस्राएलका नेताहरू र मानिसहरूका अघि मेरो केही इज्जत राखिदिनु होस्। मसित आइदिनु होस्। ताकि म परमप्रभु तपाईंको परमेश्वरलाई आराधना गर्न सकुँ।” 31 शमूएल शाऊलसँग गए अनि शाऊलले परमप्रभुलाई आराधना गरे। 32 शमूएलले भने, “अमालेकीहरूका राजा अगागलाई मेरो सामु ल्याऊ।” अगागलाई शमूएलको अघि ल्याइयो। साङ्गलाले बाँधिएको अगागको मनमा थियो, “मलाई निश्चय पनि मार्दैनन् होला भनेर।” 33 तर शमूएलले अगागलाई भने, “तेरो तरवारले नानीहरूलाई आमाको काखबाट खोस्यो। त्यसकारण अब तेरो आमाले तिनका छोरा-छोरीहरू गुमाउने छन्।” यति भनेर गिलगालमा परमप्रभुको अघि शामूएलले अगागलाई टुक्रा-टुक्रा बनाएर काटिदिए। 34 त्यसपछि शमूएल त्यहाँबाट हिंडे र रामा गए। शाऊल चाहि गिबामा आफ्नो घर फर्के। 35 त्यसपछि शमूएलले शाऊललाई जीवनभरी कहिले भेटेनन्। शमूएल शाऊलसँग साह्रै दुःखी थिए। परमप्रभु पनि शाऊललाई इस्राएलका राजा बनाएकोमा दुःखी हुनुहुन्थ्यो।