https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Kings_1_version_TLV.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B0_E0_A4_BE_E0_A4_9C_E0_A4_BE_1_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 3.3 4.1 4.2 4.3 5.1 5.2 5.3 5.4 6.1 6.2 6.3 7.1 7.2 7.3 7.4 7.5 7.6 7.7 8.1 8.2 8.3 8.4 9.1 9.2 9.3 9.4 9.5 10.1 10.2 11.1 11.2 11.3 11.4 12.1 12.2 12.3 12.4 13.1 14.1 14.2 14.3 14.4 14.5 15.1 15.2 15.3 16.1 16.2 16.3 16.4 17.1 17.2 18.1 19.1 19.2 19.3 19.4 19.5 19.6 19.7 19.8 20.1 20.2 20.3 21.1 21.2 22.1 22.2
1 Kings 1Tree of Life Version (TLV) Rivalry for the Throne 1 Now King David was old, advanced in years. Though they covered him with clothes, he could not keep warm. 2 So his servants said to him: “Let them seek a young virgin for my lord the king, and let her attend the king and be his nurse; and let her lie by your side, so my lord the king may keep warm.” 3 So they sought for a beautiful girl throughout all the territory of Israel, and found Abishag the Shunammite, and brought her to the king. 4 The girl was very beautiful. So she became the king’s nurse and served him, but the king was not intimate with her. 5 Now Adonijah son of Haggith exalted himself, saying: “I’ll be king!” So he prepared for himself chariots, horsemen and 50 men to run before him. 6 His father had not scolded him at any time by asking: “Why have you behaved this way?” He was also a very handsome man; and he was born after Absalom. 7 So he conferred with Joab son of Zeruiah and with Abiathar the kohen. Following Adonijah, they supported him. 8 But Zadok the kohen, Benaiah son of Jehoiada, Nathan the prophet, Shimei, Rei and David’s mighty men, were not on Adonijah’s side. 9 Then Adonijah sacrificed sheep, oxen and fattened cattle by the stone of Zoheleth, which is beside En-rogel, and invited all his brothers, the king’s sons, and all the men of Judah, the king’s servants, 10 but he did not invite Nathan the prophet, Benaiah, the mighty men, or Solomon. 11 But Nathan spoke to Bath-sheba, Solomon’s mother, saying: “Haven’t you heard that Adonijah son of Haggith has assumed the kingship—and our lord David doesn’t know it? 12 Now come, please let me give you advice. Save your own life and the life of your son Solomon! 13 Go at once to King David, and say to him: ‘My lord the king, haven’t you sworn to your handmaid, saying: “Surely your son Solomon will become king after me, and he will sit on my throne”? Then why does Adonijah reign?’ 14 Behold, while you are still there talking with the king, I will come in after you and confirm your words.” 15 So Bath-sheba went to the king into the chamber. Now the king was very old, with Abishag the Shunammite serving the king. 16 Bath-sheba bowed and prostrated herself to the king. The king asked, “What troubles you?” 17 She said to him: “My lord, you swore by Adonai your God to your handmaid: ‘Surely, Solomon your son will be king after me, and he will sit on my throne.’ 18 Yet now, behold, Adonijah reigns, though you do not know it—my lord the king. 19 He has sacrificed oxen, fattened cattle and sheep in abundance, and has invited all the king’s sons, Abiathar the kohen and Joab the commander of the army, but he has not invited Solomon your servant. 20 As for you, my lord the king, the eyes of all Israel are on you, to tell them who shall sit on the throne of my lord the king after him. 21 Otherwise it will come to pass, when my lord the king sleeps with his fathers, that I and my son Solomon will be considered traitors.” 22 Then behold, while she was still talking with the king, the prophet Nathan came in, 23 and they informed the king, saying: “Behold the prophet Nathan is here.” When he came in before the king, he prostrated himself before the king with his face to the ground. 24 Then Nathan said: “My lord the king, did you say: ‘Adonijah shall be king after me, and he shall sit on my throne?’ 25 For he has gone down today, slain oxen, fattened cattle and sheep in abundance, and has invited all the king’s sons, the captains of the army and Abiathar the kohen—and behold, they are eating and drinking with him, and they are saying: ‘Long live King Adonijah!’ 26 But he did not invite me, your servant, Zadok the kohen, Benaiah son of Jehoiada or your servant Solomon. 27 Was this thing done by my lord the king, without letting your servants know who should sit on the throne of my lord the king after him?” 28 Then King David answered and said: “Summon Bath-sheba to me.” So she came into the king’s presence, and stood before the king. 29 Then the king swore an oath: “As Adonai lives, who has redeemed my soul out of all distress, 30 as surely as I swore to you by Adonai, the God of Israel, saying that your son Solomon will be king after me and will sit on my throne in my place. Thus I will surely fulfill it this day!” 31 Then Bath-sheba bowed with her face to the ground and prostrated herself before the king, and said: “Let my lord King David live forever!” 32 Then King David said: “Summon to me Zadok the kohen, Nathan the prophet and Benaiah son of Jehoiada.” When they came before the king, 33 the king said to them: “Take with you the servants of your lord, and have my son Solomon ride on my own mule, and bring him down to Gihon. 34 There let Zadok the kohen and Nathan the prophet anoint him as king over Israel, blow the shofar and say: ‘Long live King Solomon!’ 35 Then you shall come up after him, and he shall come and sit on my throne. For he shall be king in my place, as I have appointed him to be ruler over Israel and Judah.” 36 Benaiah son of Jehoiada answered the king and said: “Amen! Thus says Adonai, the God of my lord the king. 37 As Adonai has been with my lord the king, so will He be with Solomon and make his throne greater than the throne of my lord King David!” 38 So Zadok the kohen, Nathan the prophet, Benaiah son of Jehoiada, the Cherethites and the Pelethites went down, and had Solomon ride on King David’s mule, and brought him to Gihon. 39 Then Zadok the kohen took the horn of oil out of the Tent and anointed Solomon. Then they blew the shofar, and all the people said: “Long live King Solomon!” 40 All the people went up after him, while the people were playing on flutes and rejoicing with great joy, so that the ground shook at their noise. 41 Now Adonijah and all the guests who were with him heard it, just as they finished eating. When Joab heard the sound of the shofar, he said: “Why is the city in an uproar?” 42 While he was still speaking, behold, Jonathan son of Abiathar the kohen came, and Adonijah said, “Come in, for you are a valiant man, and surely bringing good news.” 43 But Jonathan answered and said to Adonijah: “No, for our lord King David has made Solomon king. 44 Also the king has sent with him Zadok the kohen, Nathan the prophet, Benaiah son of Jehoiada, the Cherethites and the Pelethites, and they had him ride on the king’s mule. 45 Zadok the kohen and Nathan the prophet have anointed him king at Gihon. From there they have come up rejoicing, so that the city is in an uproar—that’s the noise that you heard. 46 Also Solomon has taken his seat on the royal throne. 47 Moreover, the king’s courtiers came to bless our lord King David, saying: ‘May God make the name of Solomon better than your name, and his throne greater than your throne!’ Then the king bowed down on the bed. 48 Furthermore the king said, ‘Blessed be Adonai, God of Israel, who this day has given one to sit on my throne, while my eyes are seeing it.’” 49 Trembling, all the guests of Adonijah got up and each went his own way. 50 Adonijah was afraid of Solomon, so he arose, went, and grasped the horns of the altar. 51 So it was reported to Solomon: “Behold, Adonijah is afraid of King Solomon, for look, he grasped the horns of the altar, saying, ‘Let King Solomon swear to me first that he will not put his servant to death with the sword.’” 52 Then Solomon said, “If he shows himself a worthy man, then not a hair of him will fall to the ground. But if wickedness is found in him, he shall die.” 53 So King Solomon sent, and they brought him down from the altar. He came and prostrated himself before King Solomon, and Solomon said to him: “Go to your home.”
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1
1 राजा 1Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) अदोनियाह राजा हुन इच्छुक 1 राजा दाऊद साह्रै बूढा भएका थिए। उनी आफूलाई न्यानो राख्न सक्दैन थिए। उनका नोकरहरूले उनलाई कम्बल ओढाए, तर उनी तातिएनन्। 2 यसकारण उनका नोकरहरूले उनलाई भने, “तपाईंको हेरचाह गर्नकोलागि हामी एउटी युवतीको खोजी गर्नेछौं। ऊ तपाईंसँगै सुत्ने गर्छे अनि तपाईंलाई न्यानो पार्छे।” 3 यसकारण राजाका नोकरहरू राजालाई न्यानो पार्नकालागि एउटी सुन्दरी युवतीको खोजी इस्राएल देशको प्रत्येक ठाउँमा गर्न थाले। उनीहरूले अबीशग नाउँ भएकी एउटी केटी भेट्टाए। ऊ शूनम्म शहरकी थिई। उनीहरूले युवतीलाई राजा कहाँ ल्याए। 4 युवती साह्रै नै राम्री थिई। उसले राजाको हेरचाह र सेवा गरी। तर राजाले ऊसित संभोग गरेनन्। 5-6 अदोनियाह राजा दाऊद अनि उनकी पत्नी हग्गीतका छोरा थिए। अदोनियाह साह्रै सुन्दर मानिस थिए। अदोनियाहको जन्म उनको दाजू अब्शालोम पछि भएको थियो, तर अदोनियाह साह्रै घमण्डी भए अनि राजा हुने निश्चय गरे। अदोनियाहको साह्रै राजा हुन इच्छुक थिए, यसकारण उनले आफ्नो लागि एउटा रथ, घोडाहरू अनि 50 जना मानिसहरू आफू अघि हिंडाउन ठीक पारे। राजा दाऊदले आफ्नो छोरालाई कहिल्यै सपारेनन्। उसले उनलाई कहिल्यै सोधेनन्, “तैंले किन यस्तो व्यवहार गर्दैछस्?” 7 अदोनियाहले सरूयाहका छोरा योआब अनि पूजाहारी एबीयातारसँग कुराकानी गरे। उनीहरूले उनलाई नयाँ राजा हुनमा सहायता गर्ने निर्णय लिए। 8 तर धेरै मानिसहरू अदोनियाहले गरेको कामसँग सहमत थिएनन् उनीहरू दाऊदका नै भक्त थिए। उनीहरू पूजाहारी सादोक, यहोयादाका छोरा बनायाह, नातान अगमवक्ता, शिमी, रेई अनि राजा दाऊदका विशेष अगंरक्षकहरू थिए। यसर्थ यी मानिसहरू अदोनियाहको पक्षमा भएनन्। 9 एक दिन अदोनियाहले एन्रोगेलको छेउमा जोहेलेत चट्टानमा केही भेंडाहरू, गाईहरू अनि बलियो बाछाहरू एउटा मेलबलि जस्तैं बलि चढाए। अदोनियाहले आफ्ना सबै दाज्यू-भाइहरू अर्थात् राजा दाऊदका अरू छोराहरू अनि यहूदाका सबै अधिकारीहरूलाई निम्त्याका थिए। 10 तर अदोनियाहले पिताका विशेष अंगरक्षकका आफन्त, आफ्नो भाइ सुलेमान, बनायाह अथवा अगमवक्ता नातानलाई निम्तो पठाएनन्। नातान र बतशेबा सुलेमानको पक्षमा 11 तर नातानले यस विषयमा सुने अनि सुलेमानकी आमा बतशेबा कहाँ गए। नातानले उनलाई सोधे, “हग्गीतका छोरा अदोनियाह के गरिरहेको छ, के तपाईंले सुन्नु भएको छ? ऊ आफूलाई राजा ठान्दैछ अनि हाम्रा मालिक राजा दाऊद यस विषयमा केही जान्दैनन्। 12 तपाईंको जीवन अनि तपाईंको छोरो सुलेमानको जीवन सङ्कटमा पर्न सक्छ। तर म तपाईंलाई आफूलाई बचाउन के गर्नुपर्छ, बताउने छु, 13 राजा दाऊद समक्ष जानुहोस्, अनि उनीसँग भन्नुहोस्, ‘महाराज, मेरा स्वामी, तपाईंले मलाई वचन दिनु भएको थियो। तपाईं पछि मेरो छोरो सुलेमान राजा हुनेछ भनी वचन दिनु भएको थियो। तब किन अदोनियाह नयाँ राजा हुँदैछ?’ 14 तपाईंको बात राजासित गरेको समयमा, म भित्र आउँनेछु अनि तपाईंले भनेका कुराहरूलाई पुष्टि गर्छु।” 15 यसकारण बतशेबा राजासँग भेट गर्न उनको भित्री कोठामा गइन्। राजा साह्रै नै बूढा भएका थिए। शूनम्मकी केटी अबीशग त्यहाँ उनको हेरचाहा गर्दै थिई। 16 बतशेबा राजाअघि निहुरिन्। राजाले भने, “म तिम्रोलागि के गर्न सक्छु?” 17 बतशेबाले जवाफ दिइन्, “मेरो स्वामी म तपाईंको दासीलाई परमप्रभु परमेश्वरको नाउँमा मलाई एउटा शपथ गर्नु भएको थियो। तपाईंले भन्नु भएको थियो, ‘तपाईंको छोरा सुलेमान तपाईं पछि राजा हुनेछ। उ मेरो सिंहासनमा बस्नेछ।’ 18 अहिले अदोनियाहले उ आफैंलाई राजा बनाइरहेको छ अनि तपाईं यसको लागि पनि होशियार हुनुहोस्। 19 अदोनियाहले विशाल मैत्री भोज दिदाँ धेरै गाईहरू तथा राम्रा भेंडाहरू मारेर बलि चढायो। अदोनियाहले तपाईंका सबै छोराहरूलाई निम्तो दियो। उसले पूजाहारी एबीयातार अनि सेनापति योआबलाई निम्तो दियो। तर उसले तपाईंको विश्वासी छोरा सुलेमानलाई निम्तो दिएन। 20 हे मेरा मालिक अनि महाराज, अहिले इस्राएलका सबै जनगण तपाईंलाई नै हेरिरहेका छन्। तपाईं पछि अर्को राजा को हुनेछ, यस निर्णयका लागि तिनीहरू तपाईंलाई नै पर्खिरहेका छन्। 21 तपाईंको मृत्यु अघि नै तपाईंले केही गर्नु पर्छ। तपाईंले केही गर्नु भएन भने, मृत्युपछि तब तपाईं तपाईंको पिता-पुर्खासित गाडिनु भए पछि, मेरो छोरा सुलेमान र म अपराधी ठहरिनेछौं।” 22 राजासँग बतशेबा कुराकानी गरिरहेकी थिइन् कि अगमवक्ता नातान उनलाई भेट्न आए। 23 चाकरहरूले राजालाई भने, “अगमवक्ता नातान आउनु भएको छ।” नातानले राजा अघि निहुरिएर ढोग दिए। 24 अनि भने, “हे मेरा मालिक अनि महाराज, तपाईंपछि अदोनियाह नयाँ राजा हुनेछ भनी के तपाईंले घोषणा गर्नु भयो? के तपाईंले निर्णय लिनु भएको छ, अब अदोनियाहले शासन चलाउने छ? 25 किनभने आज उसले तल बेंसीमा धेरै साँढहरू, मोटा-मोटा बाछाहरू अनि भेंडाहरू मेलबलि चढाउन ओर्लिएका छन्। उसले तपाईंका सबै छोराहरू, सेनापतिहरू अनि पूजाहारी एबीयातारलाई निम्ताएका थिए। तिनीहरू अहिले उनीसँग खानपानमा व्यस्त छन्। अनि तिनीहरू भन्दै छन्, ‘राजा अदोनियाह दीर्घायु होऊन्!’ 26 तर उनले मलाई अथवा पूजाहारी सादोक अथवा यहोयादाको छोरा बनायाह अथवा तपाईंको आज्ञाकारी छोरा सुलेमानलाई निम्तो दिएनन्। 27 मेरो मालिक महाराज, हामीलाई नभनी के तपाईंले यस्तो गर्नु भयो? कृपा गरेर हामीलाई बताउनुहोस्, तपाईंपछि अर्को राजा को हुनेछ?” 28 तब राजा दाऊदले भने, “बतशेबालाई भित्र बोलाऊ!” यसकारण बतशेबा भित्र राजासामु आइन्। 29 तब राजाले शपथ गरेः “परमप्रभु परमेश्वरले मलाई प्रत्येक खतराबाट बचाउनु भएको छ। जसरी परमेश्वर जीवित हुनुहुन्छ। म तिमीसँग यो शपथ गर्दैछु। 30 आज म अतीतमा दिएको वचन पूरा गर्नेछु। इस्राएलका परमप्रभु परमेश्वरको शक्तिको आधारमा मैंले त्यो वचन दिएको थिएँ। मपछि तिम्रो छोरा सुलेमान अर्को राजा हुनेछ भनी मैंले वचन दिएको थिएँ। म पछि ऊ मेरो राज सिंहासनमा विराजमान हुनेछ। म आफ्नो प्रतिज्ञा पूरा गर्नेछु!” 31 तब बतशेबाले राजा दाऊद सामु भुईंमा निहुरेर ढोग गरिन्। अनि भनिन्, “दाऊद राजा दीर्घायु होऊन्।” सुलेमानलाई नयाँ राजा चुनियो 32 तब राजा दाऊदले भने, “पूजाहारी सादोक, अगमवक्ता नातान अनि यहोयादाका छोरा बनायाहलाई यहाँ बोलाई देऊ।” यसकारण तीन जना व्यक्तिहरू राजासँग भेट गर्न आए। 33 तब राजाले उनीहरूलाई भने, “तिमीहरूसँग मेरा अधिकारीहरूलाई लिएर जाऊ। मेरो छोरा सुलेमानलाई आफ्नो खच्चडमा सवार गराऊ। उसलाई गीहोन स्रोतसम्म लिएर जाऊ। 34 त्यस ठाउँमा पूजाहारी सादोक अनि अगमवक्ता नातानले उसलाई इस्राएलको नयाँ राजाको रूपमा अभिषेक गर्नेछन्। तुरही बजाऊ अनि घोषणा गर, ‘यिनी नयाँ राजा, सुलेमान हुन्!’ 35 त्यसपछि उसँग यहाँ फर्केर आऊ। सुलेमान मेरो सिंहासनमा बस्नेछ अनि मेरो ठाउँमा नयाँ राजा हुनेछ। मैले सुलेमानलाई इस्राएल अनि यहूदाको शासकको रूपमा छानेको छु।” 36 यहोयादाका छोरा बनायाहले राजालाई जवाफ दिए, “आमेन! मेरा मालिक अनि महाराज! परमेश्वर स्वयमले यो भन्नु भएकोछ। 37 मेरा मालिक अनि महाराज, परमप्रभु तपाईंसँगै हुनुहुन्छ। अनि अहिले विश्वास गर्छु परमप्रभु सुलेमानसँग हुनुहुनेछ। म आशा गर्छु सुलेमानको राज्य बढ्नेछ अनि उनी तपाईं भन्दाअझै शक्तिशाली हुनेछन्, मेरा मालिक राजा दाऊद।” 38 यसकारण सादोक, नातान, बनायाह अनि राजाका अधिकारीहरूले राजा दाऊदको आज्ञा पालन गरे। तिनीहरूले सुलेमानलाई राजा दाऊदको खच्चडमा सवार गराए अनि ऊसँग गीहेन स्रोत गए। 39 पूजाहारी सदोकले पवित्र पालबाट तेल लगे। सादोकले उनलाई राजा देखाउनका लागि सुलेमानको शिरमा तेलले अभिषेक गरे। तिनीहरूले तुरही फुके अनि सबै मानिसहरूले हर्षित हुँदै भने, “राजा सुलेमान दीर्घायु होऊन्।” 40 तब सबै मानिसहरू सुलेमानको पछि-पछि शहरमा आए। तिनीहरू बाँसुरी बजाउँदै थिए अनि भुइँ थर्किने गरी कराउँदै थिए। 41 त्यस समयमा अदोनियाह अनि उनका अतिथिहरू खान-पीन शेष पार्दै थिए। तिनीहरूले तुरहीको आवाज सुने। योआबले सोधे, “त्यो हल्ला के हो? शहरमा के भइरहेको छ?” 42 जब योआब बोल्दै थिए, पूजाहारी एबीयातारका छोरा जोनाथन आइपुगे। अदोनियाहले भने, “यहाँ आऊ! तिमी असल मानिस हौ। तिमीले मेरो निम्ति शुभ-समाचार ल्याएको हुनुपर्छ।” 43 तर जोनाथनले जवाफ दिए, “होइन, तपाईंको लागि यो शुभ-समाचार होइन! राजा दाऊदले सुलेमानलाई नयाँ राजा बनाए। 44 राजा दाऊदले पूजाहारी सादोक, अगमवक्ता नातान, यहोयादका छोरा बनायाह अनि राजाका व्यक्तिगत अंगरक्षकहरू पनि ऊ सँगै पठाए। तिनीहरूले उसलाई राजाको आफ्नो खच्चडमा सवार गराए। 45 तब पूजाहारी सादोक अनि अगमवक्ता नातानले गीहोन स्रोतमा सुलेमानलाई अभिषेक गरे। अनि तिनीहरू शहरमा गए। जन साधारणले उनको स्वागत गरे अनि अहिले शहरका जनता औधी प्रसन्न छन्। तपाईंले सुनेको हल्ला त्यही नै हो। 46-47 सुलेमान राज-सिंहासनमा बसेका छन्! राजाका अधिकारीहरू राजा दाऊदलाई अभिवादन पनि गर्दैछन्। तिनीहरू भन्दै छन्, ‘राजा दाऊद, तपाईं महान् राजा हुनु हुन्छः अब हामी प्रार्थना गर्छौ, तपाईंको परमेश्वरले सुलेमानलाई पनि महान् राजा बनाउनुहुनेछ। हामी आशा गर्छौ तपाईंको परमेश्वरले सुलेमानलाई तपाईंभन्दा बढी नै प्रख्यात बनाउनु हुनेछ अनि हामी अझै आशा गर्छौ, सुलेमानको राज्य तपाईंको भन्दा पनि विशाल हुनेछ!’ यहाँ सम्म कि राजा दाऊद पनि त्यहाँ थिए! राजा दाऊदले आफ्नो ओछ्यानबाट निहुरेर सुलेमानलाई ढोग गरे। 48 अनि भने, ‘इस्राएलका परमेश्वरको स्तुति गर। परमेश्वरले मेरा छोराहरू मध्ये एक जनालाई मेरो सिंहासनमा बसाउनु भयो अनि यो हेर्न मलाई जीवित राख्नुभयो।’” 49 अदोनियाहका सबै अतिथिहरू तर्सिए अनि छिट्टै गए। 50 अदोनियाह पनि सुलेमानसित डराए। यसकारण उनी वेदीमा गए अनि वेदीको सींग समाते। 51 तब कसैले सुलेमानलाई भने, “अदोनियाह तपाईंसित डराएको छ, राजा सुलेमान। अदोनियाह वेदीको सींग समाते र पवित्र पालमा बसेको छ अनि छोड्न पनि चाहँदैन। अदोनियाह भन्दै छ, ‘राजा सुलेमानलाई बाचा गर्न भनी देऊ, उसले मलाई नमारोस्।’” 52 सुलेमानले जवाफ दिए, “यदि अदोनियाह साबित गर्छ कि ऊ एक जना असल मानिस हो, तब म प्रतिज्ञा गर्छु उसको टाउकोको एउटा केशलाई पनि केही हुनेछैन। तर यदि उसले नराम्रो काम गर्यो भने उ मारिने छ।” 53 तब राजा सुलेमानले केही मानिसहरूलाई अदोनियाहलाई लिन पठाए। मानिसहरूले अदोनियाहलाई राजा सुलेमान समक्ष ल्याए। अदोनियाह राजा सुलेमानको सामु गए अनि निहुरेर ढोग गरे। तब सुलेमानले भने, “घर जाऊ।”