https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Samuel_28_version_NRSV.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B6_E0_A4_AE_E0_A5_82_E0_A4_8F_E0_A4_B2_28_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 2.2 2.3 2.4 3.1 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 4.6 4.7 4.8 5.1 5.2 5.3 5.4 5.5 5.6 5.7 5.8 5.9 5.10 5.11 5.12 5.13 5.14 5.15 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 6.6 7.1 7.2 7.3 7.4 7.5 7.6 7.7 7.8 7.9 7.10
1 Samuel 28New Revised Standard Version (NRSV) 28 In those days the Philistines gathered their forces for war, to fight against Israel. Achish said to David, “You know, of course, that you and your men are to go out with me in the army.” 2 David said to Achish, “Very well, then you shall know what your servant can do.” Achish said to David, “Very well, I will make you my bodyguard for life.” Saul Consults a Medium 3 Now Samuel had died, and all Israel had mourned for him and buried him in Ramah, his own city. Saul had expelled the mediums and the wizards from the land. 4 The Philistines assembled, and came and encamped at Shunem. Saul gathered all Israel, and they encamped at Gilboa. 5 When Saul saw the army of the Philistines, he was afraid, and his heart trembled greatly. 6 When Saul inquired of the Lord, the Lord did not answer him, not by dreams, or by Urim, or by prophets. 7 Then Saul said to his servants, “Seek out for me a woman who is a medium, so that I may go to her and inquire of her.” His servants said to him, “There is a medium at Endor.” 8 So Saul disguised himself and put on other clothes and went there, he and two men with him. They came to the woman by night. And he said, “Consult a spirit for me, and bring up for me the one whom I name to you.” 9 The woman said to him, “Surely you know what Saul has done, how he has cut off the mediums and the wizards from the land. Why then are you laying a snare for my life to bring about my death?” 10 But Saul swore to her by the Lord, “As the Lord lives, no punishment shall come upon you for this thing.” 11 Then the woman said, “Whom shall I bring up for you?” He answered, “Bring up Samuel for me.” 12 When the woman saw Samuel, she cried out with a loud voice; and the woman said to Saul, “Why have you deceived me? You are Saul!” 13 The king said to her, “Have no fear; what do you see?” The woman said to Saul, “I see a divine being coming up out of the ground.” 14 He said to her, “What is his appearance?” She said, “An old man is coming up; he is wrapped in a robe.” So Saul knew that it was Samuel, and he bowed with his face to the ground, and did obeisance. 15 Then Samuel said to Saul, “Why have you disturbed me by bringing me up?” Saul answered, “I am in great distress, for the Philistines are warring against me, and God has turned away from me and answers me no more, either by prophets or by dreams; so I have summoned you to tell me what I should do.” 16 Samuel said, “Why then do you ask me, since the Lord has turned from you and become your enemy? 17 The Lord has done to you just as he spoke by me; for the Lord has torn the kingdom out of your hand, and given it to your neighbor, David. 18 Because you did not obey the voice of the Lord, and did not carry out his fierce wrath against Amalek, therefore the Lord has done this thing to you today. 19 Moreover the Lord will give Israel along with you into the hands of the Philistines; and tomorrow you and your sons shall be with me; the Lord will also give the army of Israel into the hands of the Philistines.” 20 Immediately Saul fell full length on the ground, filled with fear because of the words of Samuel; and there was no strength in him, for he had eaten nothing all day and all night. 21 The woman came to Saul, and when she saw that he was terrified, she said to him, “Your servant has listened to you; I have taken my life in my hand, and have listened to what you have said to me. 22 Now therefore, you also listen to your servant; let me set a morsel of bread before you. Eat, that you may have strength when you go on your way.” 23 He refused, and said, “I will not eat.” But his servants, together with the woman, urged him; and he listened to their words. So he got up from the ground and sat on the bed. 24 Now the woman had a fatted calf in the house. She quickly slaughtered it, and she took flour, kneaded it, and baked unleavened cakes. 25 She put them before Saul and his servants, and they ate. Then they rose and went away that night.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1
1 शमूएल 28Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) पलिश्तीहरू युद्धको निम्ति तयार 28 त्यस बेला पलिश्तीहरूले इस्राएलमाथि आक्रमण गर्न सेनाहरू भेला गराए। आकीशले दाऊदलाई भने, “तपाईंले त्यो जान्नु पर्छ तपाईं र तपाईंका मानिसहरू इस्राएलको विरूद्ध युद्धमा मसँग जानुपर्छ।” 2 दाऊदले जवाफ दिए, “निश्चय! तपाईंले देख्नुहुन्छ म के गर्नु सक्छु।” आकीशले भने, “राम्रो, म तपाईंलाई मेरो अंगरक्षक बनाउँछु। सधैँ मेरो रक्षा गर्नुहोस्।” शाऊल र एउटी स्त्री एन्दोरमा 3 शमूएल मरे। शमूएलको मृत्युमा सम्पूर्ण इस्राएलीहरूले दुःख प्रकट गरे। तिनीहरूले शमूएललाई उनकै शहर रामामा गाडे। पहिला शाऊलले भुतप्रेत खेलाउनेहरू र ज्योतिषीहरूलाई इस्राएल छोड्न वाध्य गरेका थिए। 4 पलिश्तीहरू युद्धको निम्ति तयार थिए। तिनीहरू शूनेममा आएर त्यहीं छाउनी बनाए। शाऊलले पनि सबै इस्राएलीहरूलाई भेला गराएर गिल्बोमा छाउनी हाल्न लगाए। 5 शाऊल पलिश्ती सेनाहरू देखेर डराए। तिनको मुटु नै काम्यो। 6 शाऊलले परमप्रभुमा प्रार्थना गरे तर परमप्रभुले जवाफ दिनुभएन। परमप्रभु परमेश्वरले दर्शनमा पनि केही उत्तर दिनुभएन। परमेश्वरले न त उरीम न ता अगमवक्ताद्वारा नै शाऊललाई जवाफ दिनुभयो। 7 अन्त्यमा शाऊलले आफ्ना अधिकारीहरूलाई भने, “मलाई एउटी तंत्र-मंत्र गर्ने महिला ल्याइदेऊ, म त्यसलाई सोध्छु यो युद्धको फल के हुन्छ।” तिनका अधिकारीहरूले जवाफ दिए, “एन्दोरमा त्यस्ती एउटी स्त्री छे।” 8 शाऊलले भेष बद्लाउनको निम्ति भिन्नै लुगा लगाए यसकारण उसलाई नचिनोस्। त्यो रात शाऊल दुइजना मानिस लिएर त्यस स्त्रीलाई भेट्न गए। शाऊलले त्यस स्त्रीलाई भने, “म तिमीलाई भन्नेछु मेरो भविष्य बताउने आत्मा बोलाऊ। म जसको नाउँ दिन्छु त्यसैको आत्मा जगाउनु।” 9 तर त्यस स्त्रीले भनी, “तिमी जान्दछौ शाऊलले के गर्यो। सबै झाँक्री र ज्योतिषीहरूलाई उसले इस्राएलबाट धपायो। तिमीले मलाई अप्ठेरोमा पारेर ज्यान लिन चाहान्छौ।” 10 शाऊलले परमप्रभुको नाउँमा शपथ खाएर त्यसलाई भने, “तिमीले कुनै दण्ड सामना गर्नु पर्ने छैन।” 11 स्त्रीले सोधी, “तिमीले कसलाई बोलाउनु लाउँछौ?” शाऊलले भने, “शमूएलको आत्मालाई बोलाऊ।” 12 शमूएलको आत्मा तिनको अघि देखा पर्यो। शमूएललाई देखेर त्यो स्त्रीले जोडले चिच्याई। तिनले शाऊललाई भनिन्, “मलाई धोखा दिनुभयो! तपाईं नै शाऊल हुनुहुन्छ।” 13 राजाले स्त्रीलाई भने, “नडराऊ। तिमीले के देख्यौ?” स्त्रीले भनी, “मैले आत्मा भुइँबाट निस्किएको देखे।” 14 शाऊलले सोधे, “को जस्तो देखिन्छ?” स्त्रीले जवाफ दिइ, “खास किसिमको लबेदा ओढेको एउटा वृद्ध मानिस जस्तो देखिन्छ।” त्यसपछि शाऊलले थाहा पाए शमूएल नै हो भनेर। शाऊलले भूइँतिर शिर झुकाए उसलाई अभिवादन गरे 15 शमूएलले शाऊललाई भने, “मलाई किन दुःखः दिएको? मलाई किन बोलाएको?” शाऊलले भने, “म सङ्कटमा छु। पलिश्तीहरू म सँग युद्ध गर्न आउँदैछन्, अब परमेश्वर मसित हुनुहुन्न। परमेश्वरले मलाई केही दिनुहुन्न। न त उहाँले कुनै अगमवक्ता न सपनामा केही भन्नु हुन्छ। यसकारण तपाईंलाई बोलाएको छु मलाई भन्नुहोस् म के गरौं?” 16 शमूएलले भने, “परमप्रभु तिमीसित हुनुहुन्न। उहाँ तिम्रो छिमेकी दाऊदसँग हुनुहुन्छ। यसकारण मलाई किन झन्झट दिएको? 17 परमप्रभुले के गर्नु हुनेछ त्यो भन्न उहाँले मलाई एकपटक आज्ञा गर्नुभयो। अहिले परमप्रभुले त्यही गर्दै हुनुहुन्छ। परमप्रभुले तिम्रो हातबाट राजधानी खोस्दै हुनुहुन्छ। अनि उहाँले तिम्रो छिमेकीको हातमा सुम्पिदिनुहुनेछ। त्यो छिमेकी चाहिं दाऊद हो। 18 तिमीले परमप्रभुको आज्ञा पालन गरेनौ। तिमीले अमालेकीहरूलाई पूर्ण नष्ट गरेनौ तिनीहरूलाई यो कुरा देखाउन कि तिनीहरूसँग परमेश्वर कति क्रोधित हुनुहुन्थ्यो। यसकारण आज परमप्रभुले तिमीलाई यसो गर्नु हुँदैछ। 19 परमप्रभुले पलिश्तीहरूद्वारा तिमीलाई र इस्राएलका सेनालाई आज हराउनु हुन्छ। अनि भोलि, तिमी र तिम्रा छोरा मसित हुनेछौ।” 20 शाऊल तत्कालै लडे र भूइँमा पसारिए। शमूएलको कुरा सुनेर शाऊल साह्रै डराए। शाऊल कमजोर भइसकेका थिए कारण हिजो देखि रात-दिन उनले केही खाएकै थिएनन्। 21 स्त्री शाऊलको छेउमा आईन। शाऊल साह्रै डराएको देखी। तिनले भनी, “हेर्नुहोस् म तपाईंकी सेविका। मैले तपाईंको आज्ञापालन गरें। मैले मेरो ज्यानलाई जोखिममा हाले र तपाईंले भने झैं गरें। 22 अब मेरो कुरा सुन्नुहोस्। म तपाईंलाई खाने कुरा दिन्छु। तपाईंले खानैपर्छ। त्यसपछि आफ्नो कार्य गर्न शक्ति पाउनु हुनेछ।” 23 तर शाऊलले मानेनन्। तिनले भने, “मलाई खान चाहींदैन।” शाऊलका अधिकारीहरूले पनि स्त्रीसँगै केही खानु भनी अनुरोध गरे। अन्त्यमा शाऊलले तिनीहरूका कुरा माने। भुइँबाट उठेर बिस्तरामा बसे। 24 त्यस स्त्रीले आफूसँग भएको बलियो बाछो मारी। त्यस स्त्रीले अलिकति पिठो मुछी र खमीर बिनाको रोटी पकाई। 25 र त्यस स्त्रीले भोजन शाऊल र तिनका अधिकारीहरूलाई पस्कि। तिनीहरूले भोजन खाए र त्यही रात तिनीहरू उठेर गए।