https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20Samuel_12_version_CEB.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20_E0_A4_B6_E0_A4_AE_E0_A5_82_E0_A4_8F_E0_A4_B2_12_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 3.6 4.1 4.2 5.1 5.2 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 6.6 6.7 6.8 6.9 6.10 7.1 7.2 7.3 8.1 8.2 9.1 9.2 9.3 9.4 10.1 11.1 11.2 11.3 11.4 12.1 12.2 12.3 12.4 12.5 13.1 14.1 14.2 15.1 16.1 16.2 16.3 16.4 17.1 17.2 18.1 18.2 18.3 18.4 18.5 18.6 19.1 19.2 19.3 19.4 20.1 21.1 21.2 21.3 21.4 22.1 22.2 22.3 22.4 22.5 22.6 22.7
2 Samuel 12Common English Bible (CEB) Nathan pronounces God’s judgment 12 So the Lord sent Nathan to David. When Nathan arrived he said, “There were two men in the same city, one rich, one poor. 2 The rich man had a lot of sheep and cattle, 3 but the poor man had nothing—just one small ewe lamb that he had bought. He raised that lamb, and it grew up with him and his children. It would eat from his food and drink from his cup—even sleep in his arms! It was like a daughter to him. 4 “Now a traveler came to visit the rich man, but he wasn’t willing to take anything from his own flock or herd to prepare for the guest who had arrived. Instead, he took the poor man’s ewe lamb and prepared it for the visitor.” 5 David got very angry at the man, and he said to Nathan, “As surely as the Lord lives, the one who did this is demonic! 6 He must restore the ewe lamb seven times over because he did this and because he had no compassion.” 7 “You are that man!” Nathan told David. “This is what the Lord God of Israel says: I anointed you king over Israel and delivered you from Saul’s power. 8 I gave your master’s house to you, and gave his wives into your embrace. I gave you the house of Israel and Judah. If that was too little, I would have given even more. 9 Why have you despised the Lord’s word by doing what is evil in his eyes? You have struck down Uriah the Hittite with the sword and taken his wife as your own. You used the Ammonites to kill him. 10 Because of that, because you despised me and took the wife of Uriah the Hittite as your own, the sword will never leave your own house. 11 “This is what the Lord says: I am making trouble come against you from inside your own family. Before your very eyes I will take your wives away and give them to your friend, and he will have sex with your wives in broad daylight. 12 You did what you did secretly, but I will do what I am doing before all Israel in the light of day.” 13 “I’ve sinned against the Lord!” David said to Nathan. “The Lord has removed your sin,” Nathan replied to David. “You won’t die. 14 However, because you have utterly disrespected the Lord by doing this, the son born to you will definitely die.” 15 Then Nathan went home. Bathsheba’s child dies The Lord struck the child that Uriah’s wife had borne for David, and he became very sick. 16 David begged God for the boy. He fasted and spent the night sleeping on the ground. 17 The senior servants of his house approached him to lift him up off the ground, but he refused, and he wouldn’t eat with them either. 18 On the seventh day, the child died. David’s servants were afraid to tell him that the child had died. “David wouldn’t listen to us when we talked to him while the child was still alive,” they said. “How can we tell him the child has died? He’ll do something terrible!” 19 But when David saw his servants whispering, he realized the child had died. “Is the child dead?” David asked his servants. “Yes,” they said, “he is dead.” 20 Then David rose from the ground, bathed, anointed himself, and changed his clothes. He entered the Lord’s house and bowed down. Then he entered his own house. He requested food, which was brought to him, and he ate. 21 “Why are you acting this way?” his servants asked. “When the child was alive, you fasted and cried and kept watch, but now that the child is dead, you get up and eat food!” 22 David replied, “While the child was alive I fasted and wept because I thought, Who knows? The Lord may have mercy on me and let the child live. 23 But he is dead now. Why should I fast? Can I bring him back again? I am going where he is, but he won’t come back to me.” 24 Then David comforted his wife Bathsheba. He went to her and had sex with her. She gave birth to a son and named him Solomon. The Lord loved him 25 and sent word by the prophet Nathan to name him Jedidiah because of the Lord’s grace. Defeat of the Ammonites 26 Meanwhile, Joab fought the Ammonites at Rabbah and captured the royal city. 27 Joab then sent messengers to David, saying, “I have fought against Rabbah and captured the city’s water supply. 28 So gather the rest of the troops, attack the city, and capture it. Otherwise, I will capture the city myself, and it will be named after me.” 29 So David gathered all the troops, marched to Rabbah, fought against it, and captured it. 30 David took Milcom’s crown off his head. It weighed one kikkar of gold and was set with a valuable stone. It was placed on David’s head. The amount of loot David took from the city was huge. 31 He brought out the people who were in the city and put them to work making bricks. David demolished the city with saws, iron picks, and axes; he did this to all the Ammonite cities. Then David and all the troops returned to Jerusalem.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1
2 शमूएल 12Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) नातानको दाऊदसँग कुराकानी 12 परमप्रभुले नातानलाई दाऊदकहाँ पठाउनुभयो। नातान दाऊदकहाँ गए। नातानले भने, “एउटा शहरमा दुइजना मानिसहरू थिए। एकजना धनी अर्को एकजना गरिब। 2 त्यस धनी मानिसका धेरै भेंडा र पशुहरू थिए। 3 तर त्यस गरिब मानिसको एउटा किनेको भेंडाको सानो पाठी बाहेक केही थिएन त्यस गरिब मानिसले त्यो पाठीलाई खुवाउँथ्यो। पाठी बिस्तारै ठूलो हुँदै गयो। त्यस गरिब मानिसकै भागबाट पाठी खान्थ्यो र पिउँथ्यो। पाठी त्यस गरिबको छातीमा सुत्थ्यो। यहाँसम्म पाठी त्यस गरिबको छोरी समान थियो। 4 “तब एकजना यात्री धनी मानिसलाई भेट्न आए। धनी मानिसहरूले यात्रीलाई भोजन गराउन चाहान्थे। तर आफ्ना भेंडा अथवा पशुहरू मारेर खुवाउन चाहाँदैन थिए। यसैले धनी मानिसले त्यस गरिब मानिसको भेंडाको पाठी ल्याएर यात्रीलाई खुवाए।” 5 दाऊद धनी मानिसको अत्याचारमा साह्रै रिसाएर। तिनले नातानलाई भने, “परमप्रभुको कसम जसले त्यसो गर्यो त्यो मर्छ नै। 6 उसले भेंडाको पाठीको दामको चार दोब्बर दाम तिर्नुपर्छ कारण उसले त्यस्तो डरलाग्दो कार्य कुनै दयामाया बेगरै गर्यो।” नातानले दाऊदलाई उसको पाप कर्मबारे भने 7 तब नातानले दाऊदलाई भने, “त्यो धनी मानिस तिमी नै हौ। परमप्रभु इस्राएलका परमेश्वर भन्नुहुन्छः ‘मैले तिमीलाई इस्राएलको राजाको रूपमा छाने। शाऊलबाट तिमीलाई बचाएँ। 8 मैले तिमीलाई उसकी पत्नीहरू र परिवार लिन अधिकार दिएँ। अनि मैले तिमीलाई इस्राएल र यहूदाको राजा बनाएँ। यदि त्यो एकदमै कम्ति भए म तिमीलाई अझ ज्यादा दिने थिए। 9 यसकारण किन तिमीले परमप्रभुको आदेशलाई घृणा गर्यौ? तिमीले परमेश्वरले जो भूल बताउनु हुन्छ तिमी किन त्यही गर्छौ? हित्ती उरियाहको मृत्युलाई अम्मोनीहरूको तरवारको कारण बनायौ। अनि तिमीले उसकी पत्नीलाई तिम्रो आफ्नै बनाउन लियौ। यस्तो प्रकारले उरियाहलाई तरवारले मार्ने तिम्रो जिम्मा हो? 10 यसकारण तरवारले तिम्रा परिवारका कसैलाई त्यही गति बनाउने छ। तिमीले उरियाहकी पत्नी लग्यौ। यसरी नै थाहा हुन्छ मेरो कुनै वास्तानै गरेनौ।’ 11 “परमप्रभु यसो भन्नुहुन्छः ‘म तिमीमा विपत्ति ल्याइदिन्छु। त्यो विपत्ति आफ्नै परिवारबाट आउनेछ। म तिम्रो पत्नीहरूलाई तिम्रो एउटा धेरै नजिकका व्यक्तिलाई दिनेछु। त्यो मानिस तिम्री पत्नीहरूसँग सुत्नेछ र सबैले त्यो कुरा जान्नेछन्। 12 तिमी त गुप्त रूपमा बेतशेबासँग सुत्यौ। तर म तिमीलाई इस्राएलका मानिसहरूले थाहा पाउने गरी सजाय दिन्छु।’” 13 तब दाऊदले नातानलाई भने, “मैले परमप्रभुको विरूद्धमा पाप गरें।” नातानले दाऊदलाई भने, “तिमीले यत्रो ठूलो पाप गरेर पनि परमप्रभुले क्षमा गर्नेछन्। तिमी मर्ने छैनौ। 14 तर तिमीले जे गर्यौ त्यसले गर्दा परमप्रभुका शत्रुहरूले उहाँलाई आदर गर्न छोडे। यही कारण तिम्रो काखको छोरा मर्नेछ।” दाऊद र बेतशेबाको काखे नानी मर्छ 15 त्यसपछि नातान घर गए। परमप्रभुले दाऊद र उरियाहकी पत्नीबाट जुन छोरा जन्मियो, त्यसलाई साह्रै बिमारी बनाइदिनु भयो। 16 दाऊदले शिशुको निम्ति परमेश्वरमा प्रार्थना गरे। दाऊदले खान पिउन नै छोडे। उनी घर गएर भित्रै बस्न थाले। रातभरि भूइँमा नै लडिरहन थाले। 17 दाऊदका घरका ठूला बडाले दाऊदलाई बलपूर्वक उठाउन खोजे। तर दाऊद उठ्न मानेनन्। उनले खाना खान पनि मानेन्। 18 सातौं दिनको दिन शिशु मर्यौ। दाऊदका नोकरहरूले दाऊदलाई शिशु मरेको खबर भन्न साह्रै डराए। तिनीहरूले भने, “हेर्नुहोस्, शिशु जब जिउँदै थियो त्यस समय त हामीले दाऊदसँग कुरा गर्न सकेनौं। हाम्रो कुरा सुन्नै चाहानु भएन। यदि हामीले शिशु मरेको खबर दियौं भने आफैंले आत्महत्या गर्न सक्लान्।” 19 तर दाऊदले नोकरहरूले कानेखुशी गरेको थाहा पाए। तब दाऊदले शिशु मरेको अन्दाज गरे। यसैले दाऊदले नोकरलाई सोधे, “के शिशु मर्यो?” नोकरहरूले जवाफ दिए, “ज्यू, मर्यो।” 20 त्यसपछि दाऊद भुइँबाट उठे। आफू स्नान गरे र लुगाहरू लगाए र तयार भए। त्यसपछि परमप्रभुको पवित्र स्थानमा आराधना गर्न गए। फर्केर आई खानेकुरा के छ भनेर मागे। नोकर चाकरले खाना टक्राए, तिनले खाए। 21 दाऊदका नोकरहरूले तिनलाई सोधे, “तपाईंले यसो किनगर्नु भयो? जबसम्म शिशु जिउँदै थियो तपाईंले केही पनि खानुभएन। तपाईं रोइरहनु भयो। तर जब शिशु मर्यो अनि उठेर खाना खानुभयो।” 22 दाऊदले भने, “जबसम्म शिशु जीवित रह्यो मैले केही खाइनँ र रोइमात्र रहें कारण मैले सोचें, ‘कसलाई थाहा छ? हुनसक्छ परमप्रभु मेरो निम्ति दुःखी हुनुहुन्छ र शिशुलाई बचाइराख्नु हुन्छ।’ 23 तर अहिले शिशु मर्यो। अब पनि म किन नखाई बस्ने? के म शिशुलाई जीउँदो पाउन सक्छु? सकिंदैन। कुनै दिन म त्यो भएकहाँ जाउँला, तर त्यो यहाँ मकहाँ आउन सक्दैन।” सुलेमानको जन्म 24 त्यसपछि दाऊदले आफ्नी पत्नी बेतशेबालाई सान्त्वना दिए। तिनले पत्नीसँग शारिरीक सम्बन्ध पनि स्थापित गरे। बेतशेबा फेरि गर्भवती भइन्। अर्को छोरा जन्माइन्। दाऊदले छोराको नाउँ सुलेमान राखे। परमप्रभुले सुलेमानलाई प्रेम गर्नु भयो। 25 परमप्रभुले अगमवक्ता नातानद्वारा सन्देश पठाउनुभयो, नातानले सुलेमानको नाउँ यददीया राखे। नातानले परमप्रभुको निम्ति यसो गरे। दाऊदले रब्बामाथि अधिकार जमाउँछन 26 रब्बा शहर अम्मोनीहरूको राजधानी थियो। योआबले रब्बामाथि लडाईं गरेर अधिकार जमाए। 27 योआबले दाऊदकहाँ दूतहरू पठाएर खबर भने, “मैले रब्बा बिरूद्ध लडाईं गरें। मैले पानीको शहर जितें। 28 अब अरू सैनिकहरू ल्याएर रब्बामाथि अधिकार जमाउनुहोस् नत्र यदि मैले शहरमाथि अधिकार जमाएँ भनें शहरको नाउँ मेरो आफ्नो नाममा हुनेछ।” 29 यसैले दाऊदले मानिसहरू भेला पारेर रब्बातिर लागे। तिनले रब्बामा धावा बोलेर आफ्नो अधिकार जमाए। 30 दाऊदले उनीहरूका राजाको मुकुट झिकिदिए। उक्त मुकुटको ओजन झण्डै एक तोडा सुनको थियो। त्यसमा बहुमूल्य पत्थरहरू पनि जडित थिए। तिनीहरूले दाऊदको शिरमा उक्त मुकुट पहिर्याए। दाऊदले शहरबाट धेरै बहुमूल्य सम्पत्ति हात पारे। 31 दाऊदले रब्बा शहरदेखि मानिसहरू बाहिर ल्याए। तिनीहरूलाई आरा, गल र बञ्चरोहरूले काम गर्न लगाए। ईंटाको काम गर्न लगाए। दाऊदले सबै अम्मोनीहरूका शहरमा एउटै व्यवहार गरे। त्यसपछि दाऊद र तिनका फौज यरूशलेम फर्किए।