https___www.bahai.in_house-of-worship_.xml
https___www.bahai.in_ne_house-of-worship-ne__1.xml
1.1 2.1 3.1 4.1 4.2 4.3 5.1 5.2 5.3 5.4 5.5
“Bahá’u’lláh has commanded that a place of worship be built for all the religionists of the world; that all religions, races and sects may come together within its universal shelter; that the proclamation of the oneness of mankind shall go forth from its open courts of holiness.” — ‘Abdu’l-Bahá For Baha’is, devotional life, time spent in prayer and meditation is not undertaken only for personal satisfaction; it serves to inspire the individual and the community to give expression to their spiritual energies in actions that better the world. With a vision of the connection between worship and service, prayers translate into actions and actions are infused with spirituality. It becomes possible to tread a spiritual path with practical feet. A pattern of community life is being woven in villages and neighborhoods across India in which these features of worship and service are closely interrelated. The Baha’i House of Worship in New Delhi, known as the Lotus Temple, brings together these two aspects of Baha’i life -- worship and service. The House of Worship consists of a central prayer hall, with 9 entrances, symbolizing the oneness of religion and the idea that the teachings of the Messengers or Avataars of God are all ultimately doors to one reality. The temple itself is surrounded by gardens which serve to prepare the visitor spiritually for their devotions. It is envisioned that a number of dependencies will be developed in the immediate vicinity of the temple which will serve the material and educational needs of the population. The spirit generated by the ongoing prayer and meditation at the temple is also channeled into a growing number of community building activities in the neighborhoods of Delhi-NCR and further afield.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1
“बहाउल्लाहले विश्वका सबै धर्मावलम्बीका लागि आराधना स्थल निर्माण गर्न निर्देश दिएका छन्, जहाँ सबै धर्म, जाति अनि पन्थका मानिसहरू सर्वलौकिक शरणमा एकसाथ आउन सकून्, तथा मानवताको एकात्मकताको घोषणा यसै खुल्ला पावन स्थलबाट अघि बढ्न सकून्।” — अब्दुल बहा बहाई अनुयायीहरूको भक्ति जीवनमा, प्रार्थना तथा ध्यान गर्न बिताइएको समय आफ्नो व्यक्तिगत सन्तुष्टिको निम्ति मात्र हुँदैन, तर यसले अरू व्यक्ति तथा समुदायलाई आफ्नो आध्यात्मिक ऊर्जालाई विश्वको हितमा कार्य गर्नका लागि प्रेरित गर्दछ। आराधना तथा सेवाबीच सम्बन्ध स्थापित गर्ने परिकल्पनाका साथ, प्रार्थना कर्ममा परिणत हुँदछ र कर्म आध्यात्मिकताले युक्त हुँदछ। व्यावहारिक पाउका साथ आध्यात्मिक पथमा अघि बढ्न सम्भव बन्दछ। भारतभरी गाउँ अनि छिमेकहरूमा सामुदायिक ताना-बाना बुनिँदैछ, जहाँ आराधना अनि सेवाका यी विशेषताहरू नजिकबाट अन्तर सम्बन्धित छन्। नयाँ दिल्ली स्थित लोटस टेम्पल नामक बहाई उपासना गृहले बहाई जीवनको दुई पक्षलाई साथमा ल्याउँदछ – आराधना तथा सेवा। उपासना गृहमा एउटा केन्द्रिय प्रार्थना कक्ष, नौवटा प्रवेश द्वार जसले धर्मको ऐक्यता तथा देवदूत अथवा अवतारहरूका शिक्षा-दीक्षा अन्त्यमा गएर एउटै सत्यका द्वार हुन् भन्ने बोध गराउँदछ। यस मन्दिरको चारैतिर बगैंचा छ, जसले आगन्तुकहरूलाई भक्तिका लागि आध्यात्मिक रूपमा तयार गर्दछ। मन्दिरको निकट परिसरमा सम्भावित परिसम्पत्तिहरू विकास गर्ने परिकल्पना गरिएको छ, जसले जनमानसको भौतिक तथा शैक्षिक आवश्यकता पूरा गर्नेछ। मन्दिरमा निरन्तर चल्ने प्रार्थना र ध्यानलाई पनि दिल्ली-एनसीआरका छिमेक तथा अन्य ठाउँतिर अविराम बढिरहेका सामुदायिक भवनहरूमा पनि प्रवाहित गरिन्छ।