https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Samuel_15_version_NET.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B6_E0_A4_AE_E0_A5_82_E0_A4_8F_E0_A4_B2_15_version_ERV-NE_2.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 3.6 3.7 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 4.6 4.7 4.8 5.1 5.2 5.3 5.4 5.5 6.1 6.2 7.1 7.2 7.3 7.4 7.5 8.1 8.2 8.3 9.1 9.2 9.3 9.4 9.5 9.6 9.7 9.8 9.9 9.10 10.1 10.2 10.3 10.4 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 20.2 20.3 20.4 21.1 22.1 22.2 22.3 22.4 22.5 22.6 22.7 23.1 24.1 24.2 24.3 24.4 25.1 25.2 25.3
1 Samuel 15New English Translation (NET Bible) Saul Is Rejected as King 15 Then Samuel said to Saul, “I was the one the Lord sent to anoint you as king over his people Israel. Now listen to what the Lord says. 2 Here is what the Lord of hosts says: ‘I carefully observed how the Amalekites opposed Israel along the way when Israel came up from Egypt. 3 So go now and strike down the Amalekites. Destroy everything that they have. Don’t spare them. Put them to death—man, woman, child, infant, ox, sheep, camel, and donkey alike.’” 4 So Saul assembled the army and mustered them at Telaim. There were 200,000 foot soldiers and 10,000 men of Judah. 5 Saul proceeded to the city of Amalek, where he set an ambush in the wadi. 6 Saul said to the Kenites, “Go on and leave! Go down from among the Amalekites! Otherwise I will sweep you away with them! After all, you were kind to all the Israelites when they came up from Egypt.” So the Kenites withdrew from among the Amalekites. 7 Then Saul struck down the Amalekites all the way from Havilah to Shur, which is next to Egypt. 8 He captured King Agag of the Amalekites alive, but he executed all Agag’s people with the sword. 9 However, Saul and the army spared Agag, along with the best of the flock, the cattle, the fatlings, and the lambs, as well as everything else that was of value. They were not willing to slaughter them. But they did slaughter everything that was despised and worthless. 10 Then the word of the Lord came to Samuel: 11 “I regret that I have made Saul king, for he has turned away from me and has not done what I told him to do.” Samuel became angry and he cried out to the Lord all that night. 12 Then Samuel got up early to meet Saul the next morning. But Samuel was informed, “Saul has gone to Carmel where he is setting up a monument for himself. Then Samuel left and went down to Gilgal.” 13 When Samuel came to him, Saul said to him, “May the Lord bless you! I have done what the Lord said.” 14 Samuel replied, “If that is the case, then what is this sound of sheep in my ears and the sound of cattle that I hear?” 15 Saul said, “They were brought from the Amalekites; the army spared the best of the flocks and cattle to sacrifice to the Lord our God. But everything else we slaughtered.” 16 Then Samuel said to Saul, “Wait a minute! Let me tell you what the Lord said to me last night.” Saul said to him, “Tell me.” 17 Samuel said, “Is it not true that when you were insignificant in your own eyes, you became head of the tribes of Israel? The Lord chose you as king over Israel. 18 The Lord sent you on a campaign saying, ‘Go and exterminate those sinful Amalekites! Fight against them until you have destroyed them.’ 19 Why haven’t you obeyed the Lord? Instead you have greedily rushed upon the plunder! You have done what is wrong in the Lord’s estimation.” 20 Then Saul said to Samuel, “But I have obeyed the Lord! I went on the campaign the Lord sent me on. I brought back King Agag of the Amalekites after exterminating the Amalekites. 21 But the army took from the plunder some of the sheep and cattle—the best of what was to be slaughtered—to sacrifice to the Lord your God in Gilgal.” 22 Then Samuel said, “Does the Lord take pleasure in burnt offerings and sacrifices as much as he does in obedience? Certainly, obedience is better than sacrifice; paying attention is better than the fat of rams. 23 For rebellion is like the sin of divination, and presumption is like the evil of idolatry. Because you have rejected the word of the Lord, he has rejected you as king.” 24 Then Saul said to Samuel, “I have sinned, for I have disobeyed what the Lord commanded and what you said as well. For I was afraid of the army, and I followed their wishes. 25 Now please forgive my sin! Go back with me so I can worship the Lord.” 26 Samuel said to Saul, “I will not go back with you, for you have rejected the word of the Lord, and the Lord has rejected you from being king over Israel!” 27 When Samuel turned to leave, Saul grabbed the edge of his robe and it tore. 28 Samuel said to him, “The Lord has torn the kingdom of Israel from you this day and has given it to one of your colleagues who is better than you! 29 The Preeminent One of Israel does not go back on his word or change his mind, for he is not a human being who changes his mind.” 30 Saul again replied, “I have sinned. But please honor me before the elders of my people and before Israel. Go back with me so I may worship the Lord your God.” 31 So Samuel followed Saul back, and Saul worshiped the Lord. Samuel Puts Agag to Death 32 Then Samuel said, “Bring me King Agag of the Amalekites.” So Agag came to him trembling, thinking to himself, “Surely death is bitter!” 33 Samuel said, “Just as your sword left women childless, so your mother will be the most bereaved among women!” Then Samuel hacked Agag to pieces there in Gilgal before the Lord. 34 Then Samuel went to Ramah, while Saul went up to his home in Gibeah of Saul. 35 Until the day he died Samuel did not see Saul again. Samuel did, however, mourn for Saul, but the Lord regretted that he had made Saul king over Israel.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1
1 शमूएल 15 Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) शाऊलले अमालेकीहरूलाई नष्ट गरे 15 एक दिन शमूएलले शाऊललाई भने, “परमप्रभुले मलाई उहाँका इस्राएली मानिसहरूको राजाको रूपमा तिमीलाई अभिषेक गर्न पठाउनु भएको थियो। अब परमप्रभुको भनाइ सुन। 2 सर्वशक्तिमान परमप्रभु भन्नुहुन्छ, ‘जब इस्राएलीहरू मिश्रबाट बाहिर आए तब अमालेकीहरूले तिनीहरूलाई कनान जानलाग्दा रोक्ने चेष्टा गरे। अमालेकीहरूले जे गरे मैले देखे। 3 अब गएर अमालेकीहरूसित युद्ध गर। अमालेकीहरूसित जे जति छ सम्पूर्ण रूपले नष्ट गर। कसैलाई जिउँदो नछाड। तिमीहरूले ती सबलाई मार्नु पर्छ, लोग्ने मानिसहरू होस् कि स्त्रीहरू केटा-केटीहरू होस् कि काखका नानी। सबलाई मार गाई-गोरू, भेंडा ऊँट गधा केही बाँकी नराख।’” 4 शाऊलले सबै सेनाहरूलाई तेलैममा भेला गराए। त्यहाँ 2,00,000 पैदल सेना र 10,000 अन्य मानिसहरू थिए। यसमा यहूदाका मानिसहरू पनि थिए। 5 त्यसपछि शाऊल अमालेक शहरतिर लागे र बेंसीमा पर्खेर बसे। 6 शाऊलले केनीहरूलाई भने, “तिमीहरू सबैले अमालेकीहरूलाई छोडी देऊ। म तिमीहरूलाई अमालेकीहरूसित मार्दिन। कारण तिमीहरूले मिश्रबाट आउँदा इस्राएलीहरूलाई दया गरेका थियौ।” यसपछि केनीहरूले अमालेकीहरूलाई छोडे। 7 शाऊलले अमालेकीहरूलाई हराए, तिनले हवीलाबाट शूरतक मिश्रको सीमानासम्म अमालेकीहरूलाई खद्दै गए। 8 शाऊलले अमालेकीहरूका राजा अगागलाई जिउँदै पक्रे र अगागका सबै सैनिकलाई मारे। 9 शाऊल र इस्राएली सैनिकहरूले सम्पूर्ण कुराहरू नष्ट गर्दा नराम्रो मन गरे। यसर्थ तिनीहरूले अगागलाई मारेनन् र बलिया गाईहरू राम्रा जातका भेंडा र पाठाहरू पनि बचाएर राखे। राख्न योग्यका सामानहरू राखेर काम नलाग्ने जति नष्ट गरे। शमूएलले शाऊलबाट भएको पाप बताइदिए 10 शमूएलले परमप्रभुबाट खबर पाए। 11 परमप्रभुले भन्नुभयो, “शाऊलले मलाई पछ्याउन छोडीदियो। यसर्थ म शाऊललाई राजा बनाएर आफैं दुःखी छु। म जे भन्छु त्यसले त्यो गर्दैन।” शमूएल धेरै रिसाए र रातभरी परमप्रभुसित प्रार्थना गरे। 12 शमूएल भोलिपल्ट बिहान चाँडै नै उठे र शाऊललाई भेट्न गए। तर मानिसलहरूले शमूएललाई भने, “शाऊल यहूदाको कर्मेल भन्ने ठाउँमा गएका छन्। शाऊल त्यहाँ उसको सम्मानमा एउटा स्मारक स्थापित गर्न गएका छन्। त्यसपछि धेरै ठाउँ भ्रमण गरेर तिनी अन्त्यमा गिलगाल जानेछन्।” त्यसपछि शमूएल शाऊल भएको ठाउँमा गए। अमालेकीहरूबाट लिएका चीजबिजको पहिलो अंश शाऊलले भेंटीको रूपमा चढाए, शाऊलले तिनीहरूलाई परमप्रभुको अघि एउटा होमबलि जस्तै चढाए। 13 शमूएल शाऊलको नजिक गए। शाऊलले स्वागत जनाएर भने, “परमप्रभुको आशीर्वाद तपाईंमा रहोस्। मैले परमप्रभुको आज्ञा पालन गरें।” 14 शमूएलले भने, “त्यसो हो भने म यो के सुन्दैछु। किन मैले भेंडा र पशुहरूको आवाज सुनेको?” 15 शाऊलले भन्यो, “सैनिकहरूले अमालेकीहरूबाट पशुहरू लिए। सैनिकहरूले राम्रा भेंडा र पशुहरू परमप्रभु तपाईंको परमेश्वरमा बलिचढाउन भनेर बचाए। तर हामीले अरू सबै चीज नष्ट पार्यौ।” 16 शमूएलले शाऊललाई भने, “चुप लाग! हिजो राती परमप्रभुले मलाई के भन्नुभयो त्यो म तपाईंलाई बताउनेछु।” शाऊलले भने, “ठीक छ, के भन्नु भयो भन्नुहोस्।” 17 शमूएलले भने, “विगतमा, तपाईंले आफैंलाई तुच्छ सम्झनु हुन्थ्यो। तर त्यसपछि तपाईं इस्राएलका कुलहरूका अगुवा हुनुभयो। इस्राएलको राजाको रूपमा परमप्रभुले तपाईंलाई चुन्नुभयो। 18 परमप्रभुले तपाईंलाई एउटा विशेष सेवाकार्यको निम्ति पठाउनु भयो। परमप्रभुले भन्नुभयो, ‘अमालेकीहरूकहाँ जाऊ, अनि तिनीहरूलाई नष्ट पार किनभने तिनीहरू खराब मानिस हुन्।’ 19 तपाईंले परमप्रभुको कुरा सुन्नु भएन। किन तपाईंले ती चीजहरू राख्न चाहनुहुन्छ। तपाईंको यो कार्य परमप्रभुको इच्छा विरूद्धको कार्य भयो।” 20 शऊलले भने, “तर मैले त परमप्रभुको सबै कुरा मानें मलाई जहाँ पठाउँनु भयो त्यहीं गएँ। मैले अमालेकीहरू सबैलाई नष्ट गरे। मैले खाली साथमा एकजना मानिस ल्याएँ तिनीहरूका राजा अगाग। 21 गिलगालमा परमप्रभु तपाईंका परमेश्वरलाई बलि चढाउन भनेर। सैनिकहरूले राम्रा-राम्रा भेंडा र पशुहरू लिए।” 22 शमूएलले जवाफ दिए, “परमप्रभुलाई के ले खुशी पार्छ होमबलि र बलिदानहरू चढाएर कि उहाँको आज्ञालाई पालन गरेर? उहाँलाई बलि भेट दिएर भन्दा उहाँको प्रत्येक आदेशलाई पालन गर्नु राम्रो हो। भेंडाको बोसो चढाउनु भन्दा पहिले परमेश्वरको वचन सुन्नु नै राम्रो हो। 23 आज्ञा पालन नगर्नु चाहि तन्त्र-मन्त्रको पाप जस्तै हो। हठी स्वभावको हुनु र आफ्नै इच्छानुसार हिँड्नुचाहिँ मूर्ति पूजा गरे झैं पाप हो। तपाईंले परमप्रभुको आज्ञा मान्न इन्कार गर्नुभयो। यही कारणले, अब परमप्रभुले पनि तपाईंलाई राजाको रूपमा इन्कार गर्नुभयो।” 24 शाऊलले शमूएललाई भने, “मैले पाप गरें। मैले परमप्रभुको आज्ञा तपाईंले भन्नु भए जस्तै गरिनँ। म मानिसहरूसित साह्रै डराएँ अनि तिनीहरूले जे भने माने। 25 अब म बिन्ती गर्दछु यो पाप गरेको निम्ति मलाई क्षमा गरिदिनुहोस्। मतिर फर्किनु होस्, यसकारण म परमप्रभुको आराधाना गर्न सकौं।” 26 तर शमूएलले शाऊललाई भने, “म तपाईंसँग जाँदिन। तपाईंले परमप्रभुको वचनलाई उलंघन गर्नुभयो अनि अहिले परमप्रभुले पनि राजा अस्वीकार गरिदिनुभएको छ।” 27 जब शमूएले शाऊललाई छोडेर हिंड्न खोजे, शाऊलले शमूएलको खास्टोको किनार समाते र त्यो च्यातियो। 28 शमूएलले शाऊललाई भने, “जसरी तपाईंले मेरो खास्टो च्याति दिनुभयो। यसरी नै परमप्रभुले आज इस्राएलको राज्य तपाईंबाट च्यात्नु भएकोछ। परमप्रभुले इस्राएलको राज्य तपाईंको साथीहरू मध्ये एकजनालाई दिनुभयो। त्यो मानिस तपाईं भन्दा असल छ। 29 परमप्रभु इस्राएलका परमेश्वर हुनुहुन्छ। परमप्रभु शाश्वत हुनुहुन्छ। परमप्रभु न त झूटो बोल्नु हुन्छ न त विचार बदल्नु हुन्छ। परमप्रभु मानिस जस्तै छिन-छिनमा विचार बदल्ने हुनुहुन्न।” 30 शाऊलले भने, “ठीक छ, मैले पाप गरें। दया गरी मसित आइदिनुहोस्। इस्राएलका नेताहरू र मानिसहरूका अघि मेरो केही इज्जत राखिदिनु होस्। मसित आइदिनु होस्। ताकि म परमप्रभु तपाईंको परमेश्वरलाई आराधना गर्न सकुँ।” 31 शमूएल शाऊलसँग गए अनि शाऊलले परमप्रभुलाई आराधना गरे। 32 शमूएलले भने, “अमालेकीहरूका राजा अगागलाई मेरो सामु ल्याऊ।” अगागलाई शमूएलको अघि ल्याइयो। साङ्गलाले बाँधिएको अगागको मनमा थियो, “मलाई निश्चय पनि मार्दैनन् होला भनेर।” 33 तर शमूएलले अगागलाई भने, “तेरो तरवारले नानीहरूलाई आमाको काखबाट खोस्यो। त्यसकारण अब तेरो आमाले तिनका छोरा-छोरीहरू गुमाउने छन्।” यति भनेर गिलगालमा परमप्रभुको अघि शामूएलले अगागलाई टुक्रा-टुक्रा बनाएर काटिदिए। 34 त्यसपछि शमूएल त्यहाँबाट हिंडे र रामा गए। शाऊल चाहि गिबामा आफ्नो घर फर्के। 35 त्यसपछि शमूएलले शाऊललाई जीवनभरी कहिले भेटेनन्। शमूएल शाऊलसँग साह्रै दुःखी थिए। परमप्रभु पनि शाऊललाई इस्राएलका राजा बनाएकोमा दुःखी हुनुहुन्थ्यो।