https___watv.org_bible_word_passover-law-freedom_.xml
https___watv.org_ne_bible_word_disasters-passover__1.xml
1.1 1.2 2.1 2.2 2.3 2.4 3.1 3.2 3.3 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 4.6 5.1 5.2 5.3 5.4 6.1 7.1 8.1 8.2 9.1 10.1 11.1 11.2 11.3 12.1 12.2 12.3 13.1 13.2 13.3 14.1 15.1 15.2 15.3 16.1 16.2 17.1 17.2 17.3 18.1 18.2 19.1 19.2 19.3 19.4 19.5 19.6 20.1 20.2 21.1 21.2 21.3 21.4 21.5 22.1 22.2 22.3 22.4 22.5 22.6 22.7 22.8 23.1 23.2 23.3 23.4 24.1 24.2 24.3 24.4 25.1 25.2 25.3 26.1 26.2 27.1 27.2 28.1 28.2 28.3 29.1 29.2 30.1 30.2 31.1 31.2 31.3 31.4 32.1 32.2 33.1 33.2 34.1 34.2 34.3 35.1 35.2 35.3 36.1 36.2 37.1 37.2 37.3 37.4 37.5 37.6
None of the sixty-six books of the Bible are the individual opinions or philosophies of the prophets; rather, they are the records of God’s teachings given for the salvation of mankind. With the hope of salvation, we should firmly believe this and diligently study the word of God. The Bible refers to our Mother, Jerusalem, as the “free woman.” Furthermore, it says that we are no longer slaves to sin but have been set free by Christ (Gal 4:26; Jn 8:32–36). As we believe in God the Father and God the Mother who are free, we too, as Their children, are free. Now, let us take some time to study the Bible and give thanks to God for granting us eternal freedom through the Passover of the New Covenant—the law of freedom. Christ came to earth with the purpose of saving all mankind (Lk 19:10). In the Bible, salvation means freedom from sin. We were all slaves to sin and death before being redeemed and set free by God’s grace. So I find this law at work: When I want to do good, evil is right there with me. For in my inner being I delight in God’s law; but I see another law at work in the members of my body, waging war against the law of my mind and making me a prisoner of the law of sin at work within my members. What a wretched man I am! Who will rescue me from this body of death? Thanks be to God—through Jesus Christ our Lord! So then, I myself in my mind am a slave to God’s law, but in the sinful nature a slave to the law of sin. As the Apostle Paul mentioned, humans are prisoners of sin. He lamented, “What a wretched man I am! Who will rescue me from this body of death?” This verse expresses how pitiful man’s life is; though everyone wants to be free, they are bound by the chains of sin and death until the end. However, since the law of death exists, there must also be a law of life. Therefore, there is now no condemnation for those who are in Christ Jesus, because through Christ Jesus the law of the Spirit of life set me free from the law of sin and death. Christ came to earth and gave the law of the Spirit of life to emancipate people who were living wretched lives under the law of sin and death. Let us learn about the law of the Spirit of life that Christ Himself established. In him we have redemption through his blood, the forgiveness of sins, in accordance with the riches of God’s grace[.] For you know that it was not with perishable things such as silver or gold that you were redeemed from the empty way of life handed down to you from your forefathers, but with the precious blood of Christ, a lamb without blemish or defect. The Bible says that we have redemption, the forgiveness of sins, through the precious blood of Christ. We need the blood of Christ to live as people who have been set free from the spiritual slavery of sin. Without receiving Christ’s blood, no one can be set free from the chains of sin and death. Jesus said to them, “I tell you the truth, unless you eat the flesh of the Son of Man and drink his blood, you have no life in you. Whoever eats my flesh and drinks my blood has eternal life, and I will raise him up at the last day. For my flesh is real food and my blood is real drink.” Having no life means being under the captivity of death. Those who do not eat Jesus’ flesh and drink His blood have no life in them. Since the wages of sin is death (Ro 6:23), only when we receive the forgiveness of sins can we be freed from the chains of death and have eternal life. Jesus’ flesh and blood that gives eternal life is given through the Passover. He replied, “Go into the city to a certain man and tell him, ‘The Teacher says: My appointed time is near. I am going to celebrate the Passover with my disciples at your house.’ ” So the disciples did as Jesus had directed them and prepared the Passover. The precious blood of Christ, which destroys the law of sin and death, refers to the New Covenant Passover established by Christ. The greatest gift from God to mankind is the law of life—the Passover—which enables us to have the forgiveness of sins through the flesh and blood of Christ. As the Apostle Paul said, we are wretched people who are unable to rescue ourselves from the body of death. For this reason, we desperately need someone to save us. Who can rescue us from the body of death? Only God has the authority to forgive sins and swallow up death. So, God Himself came down to earth to redeem mankind from eternal death and lead them to the path of salvation. On this mountain the LORD Almighty will prepare a feast of rich food for all peoples, a banquet of aged wine—the best of meats and the finest of wines. On this mountain he will destroy the shroud that enfolds all peoples, the sheet that covers all nations; he will swallow up death forever. The Sovereign LORD will wipe away the tears from all faces; he will remove the disgrace of his people from all the earth. The LORD has spoken. In that day they will say, “Surely this is our God; we trusted in him, and he saved us. This is the LORD, we trusted in him; let us rejoice and be glad in his salvation.” The law of God that has power to forgive our sins is the Passover of the New Covenant; it is the law of the Spirit of life—the law of freedom. According to this prophecy, the One who destroys sin and death forever through the bread of life and aged wine of the Passover is surely our God and Savior. As prophesied, God came with the law of freedom to save mankind. In this prophetic age, God the Father came to earth and restored the truth of the Passover, which had not been observed for a long time. Through the Passover of the New Covenant, God the Mother, who sets Her children free from the law of sin and death, is revealed. The book of Revelation depicts the scene where the Spirit and the Bride are inviting all people to come and take the free gift of the water of life (Rev 22:17). This is because the Spirit and the Bride, Heavenly Father and Mother, can set all people free through the truth of life—the New Covenant. But the Jerusalem that is above is free, and she is our mother. For it is written: “Be glad, O barren woman, who bears no children; break forth and cry aloud, you who have no labor pains; because more are the children of the desolate woman than of her who has a husband.” Now you, brothers, like Isaac, are children of promise. At that time the son born in the ordinary way persecuted the son born by the power of the Spirit. It is the same now. But what does the Scripture say? “Get rid of the slave woman and her son, for the slave woman’s son will never share in the inheritance with the free woman’s son.” Therefore, brothers, we are not children of the slave woman, but of the free woman. Without our Mother who is free, we cannot become the children of promise like Isaac. We, who have returned into the arms of Jerusalem Mother, should understand what true freedom is and correctly recognize and receive our Heavenly Mother. The Bible describes freedom as being released from sin; it also teaches that those who are not bound by the law of sin and death are free. We are not children of the slave woman but of the free woman, because Father and Mother have brought the truth of life—the New Covenant—to set us free from sin and death, leading us on the path of salvation. Through the New Covenant, we have become God’s children of promise. In Abraham’s family, Isaac became the heir of Abraham, because he was born of Sarah, the free woman. Isaac was able to inherit Abraham’s estate because his father and mother were free. Likewise, we have been set free and can receive the glorious blessing to inherit the Kingdom of God, because our Heavenly Father and Mother are free. Neither Eliezer who was a slave nor Ishmael who was born of a slave woman could inherit Abraham’s estate. This history from the Old Testament is a prophecy; those who are slaves to sin and death can never inherit the Kingdom of God. So, God has granted us freedom through the Passover of the New Covenant and commanded us to never become slaves to sin and death again. It is for freedom that Christ has set us free. Stand firm, then, and do not let yourselves be burdened again by a yoke of slavery. In ancient Egypt, when the Israelites yearned for freedom, God sent the prophet Moses and allowed them to celebrate the Passover. Prior to keeping the Passover, they were slaves, but after they celebrated the Passover, they were set free. This history is a shadow showing that mankind can be freed from the slavery of sin and death through the New Covenant Passover. We were once slaves, bound by the chains of sin and death. However, after celebrating the Passover of the New Covenant established by God, we are now granted the forgiveness of sins and eternal freedom. Through the New Covenant—the law of freedom, we have thrown off the yoke of slavery and become God’s children who have His flesh and blood. God Himself testifies to this fact. The Spirit himself testifies with our spirit that we are God’s children. Now if we are children, then we are heirs—heirs of God and co-heirs with Christ, if indeed we share in his sufferings in order that we may also share in his glory. God acknowledges those who keep the New Covenant as His children. Nowadays, people can find their biological parents or children through DNA testing. Likewise, God distinguishes His children by examining whether or not Their flesh and blood is in them. Since we have received God’s holy flesh and blood through the Passover, we can call God our Father and Mother. God established the precious law of the Passover to allow mankind to inherit God’s DNA. Jesus eagerly desired to eat the Passover because only God’s children who partake of the Passover bread and wine—Jesus’ flesh and blood—can be forgiven, receive eternal life, and inherit the Kingdom of Heaven. In the Bible, the remnant who will be saved are referred to as God’s seed. In other words, God will save those who resemble Him; they are the children of promise whom He has set apart. Isaiah cries out concerning Israel: “Though the number of the Israelites be like the sand by the sea, only the remnant will be saved. For the Lord will carry out his sentence on earth with speed and finality.” It is just as Isaiah said previously: “Unless the Lord Almighty had left us descendants [seed, KJV], we would have become like Sodom, we would have been like Gomorrah.” Nor because they are his descendants are they all Abraham’s children. On the contrary, “It is through Isaac that your offspring [seed, KJV] will be reckoned.” In other words, it is not the natural children who are God’s children, but it is the children of the promise who are regarded as Abraham’s offspring. Unlike Eliezer and Ishmael, Isaac was regarded as Abraham’s seed because his father and mother were both free. We, too, can become the children of promise like Isaac and be acknowledged as God’s seed because our Heavenly Father and Mother are free. By God’s grace, we have been set free from the chains of sin and death and received eternal life through the Passover of the New Covenant. Since we are free, we should proclaim freedom to those who are still bound by the law of sin and death. The prophetic time has come for the truth of life—the Passover—to be opened after 1,600 years, and it is now being preached to all regions, countries, and continents throughout the world. We must firmly believe the prophecy that the gospel of the kingdom will be preached to all nations. Let us preach the Passover of the New Covenant, the law of freedom, to as many souls as possible. I earnestly ask all of you to become the children of promise, who can open wide the way of salvation and eternal life for all mankind through the grace of God.
1.1 1.2 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1 27.1 28.1 29.1 30.1 31.1 32.1 33.1 34.1 35.1 36.1 37.1 38.1 39.1 40.1 41.1 42.1 43.1 44.1 45.1
WATV.org is provided in English. Would you like to change to English? परमेश्वरले दियाबलसको शक्तिलाई नष्ट गर्न र आफ्ना सन्तानहरूलाई अनन्त जीवन दिन निस्तार-चाड स्थापना गर्नुभयो । हुन त हाम्रा सियोनका परिवारहरूलाई निस्तार-चाडको महत्त्व राम्ररी थाहा छ, तापनि निस्तार-चाडद्वारा विपत्ति पार हुने कारण के हो भन्नेबारे हामीले अझ ध्यानपूर्वक अध्ययन गर्न आवश्यक छ । निस्तार-चाडको साँचो अर्थ के होला ? हामीबाट विपत्ति पार गराउने निस्तार-चाडको शक्तिको स्रोत के होला ? परमेश्वरको सामु विनम्र भएर यसबारे बाइबलद्वारा विस्तृत रूपमा अध्ययन गरौं । निस्तार-चाडचाहिँ करीब ३,५०० वर्षअघि स्थापना गरिएको परमेश्वरको चाड हो । इस्राएलीहरू मिश्रमा दासत्वको जीवन जिइरहेका बेला परमेश्वरले तिनीहरूलाई छुटकारा दिन फारोलाई आज्ञा गर्नुभयो । तर फारोले मानेन र परिणामस्वरूप परमेश्वरले मिश्रमाथि दश विपत्तिहरू झारिदिनुभयो । पवित्र पात्रोअनुसार पहिलो महिनाको चोधौँ दिनको साँझमा परमेश्वरले मिश्रमाथि, पहिले जन्मेकाहरू सबै मर्ने दशौँ विपत्ति झारिदिनुभयो । तर परमेश्वरको इच्छाअनुसार घरको ढोकाको चौकोसका दुईपट्टिका खम्बाहरू र माथिल्लो भागमा निस्तार-चाडको थुमाको रगत लगाइएका घरहरूबाट भने विपत्ति पार भएर गयो । त्यो दिन नै निस्तार-चाडको दिन थियो । “पटुका कसेर, खुट्टामा जुत्ता लाएर, हातमा लहुरो लिएर र हतार-हतार गरी तिमीहरूले त्यो खानू । यो परमप्रभुको निस्तार-चाड हो । त्यस रात म मिश्र भएर जानेछु, र मिश्रका मानिस र पशु दुवैका पहिले जन्मेका र बियाएकाहरूलाई मार्नेछु, र मिश्रका सबै देवताहरूका विरुद्धमा म इन्साफ गर्नेछ । म परमप्रभु हुँ । तिमीहरू बसेका घरहरूमा त्यो रगत तिमीहरूका निम्ति चिन्ह हुनेछ । जब म त्यो रगत देख्नेछु तब तिमीहरूलाई चाहिँ छोडिदिनेछु, र मैले मिश्रलाई प्रहार गर्दा नाश गर्ने कुनै विपत्तिले तिमीहरूलाई छुनेछैन ।”प्रस १२:११-१३ त्यस रात सिंहासनमा बस्ने फारोको जेठो छोरादेखि लिएर झ्यालखानमा हुने कैदीको जेठो छोरासम्म, मिश्रका सबै पहिले जन्मेकाहरू मरे । मिश्रमा एउटा नमरेको कुनै घर थिएन (प्रस १२:२९-३०) । तर आफ्नो घरको ढोकाको चौकोसका दुईपट्टिका खम्बाहरू र माथिल्लो भागमा निस्तार-चाडको थुमाको रगत लगाएका इस्राएली परिवारहरू भने विपत्तिबाट बचे । जब परमप्रभु मिश्रीहरूलाई प्रहार गर्न देश भएर जानुहुनेछ, तब उहाँले चौकोसको माथिल्लो भाग र दुवैतिरका खम्बामा रगत देख्नुहुनेछ, र त्यस ढोकालाई छोडेर, निस्तार गरी, विनाश पार्नेलाई तिमीहरूका घरमा तिमीहरूलाई मार्न पस्न दिनुहुन्न ।प्रस १२:२३ यहाँ, इस्राएलीहरूबाट चाहिँ विपत्ति किन पार भएर गयो भन्ने कुरालाई हामीले ध्यानपूर्वक सोच्न आवश्यक छ । त्यसको कारण नै निस्तार-चाडको थुमाको रगत थियो, जसले मानिसहरूसँग कुनै सरोकार राख्दैनथ्यो । चाहे बुद्धिमान् होस्, अथवा धनी वा राजमहलमा बस्ने मानिस नै किन नहोस्, तिनीहरूबाट यो विपत्ति पार हुन सकेन । तर निस्तार-चाडको थुमाको रगतको चिन्ह भएका घरहरूबाट मात्र विपत्ति पार हुन सक्यो । हामी उत्कृष्ट अथवा सक्षम व्यक्ति भएकाले विपत्ति हामीबाट पार हुने होइनकि हामीभित्र निस्तार-चाडको थुमाको रगत भएकोले विपत्ति हामीबाट पार हुने हो । हामीलाई सुरक्षा गर्ने र पहरा दिने परमेश्वरको त्यो अदृश्य प्रेम र अनुग्रहलाई हामीले गहिरिएर सोच्नुपर्छ । परमेश्वरले हामीलाई विपत्तिबाट बचाउनुहुन्छ, तर यस पापमय संसारका सबै झूटा देवताहरूमाथि चाहिँ इन्साफ आइपर्नेछ । हामीहरू निस्तार-चाडमा मात्र ध्यानकेन्द्रित हुनुहुँदैन, तर हामीलाई सुरक्षा गर्ने परमेश्वरको प्रेमको बाहुलीलाई पनि हामीले महसुस गर्नुपर्छ । एउटा यस्तो काल्पनिक कथा छ । एक दिन स्याल र बाघको भेट भएछ । स्यालले बाघलाई भनेछ, “के तपाईंलाई थाहा छ ? जनावरहरू त तपाईंसँग भन्दा मदेखि धेरै डराउँछन् नि !” उसले आफू नै जङ्गलको सबैभन्दा डरलाग्दो जनावर रहेको दाबी गरेछ । यसो हेर्दा, बाघको एक झाप्पु भेट्यो भने पुक्लुक्कै ढल्ला जस्तो देखिने जाबो एउटा जनावरले आफूलाई जनावरहरूको राजा दाबी गरेको देखेर बाघ साह्रै छक्क परेछ । तब स्यालले भनेछ, “तपाईंलाई विश्वास लाग्दैन भने मेरो पछि आउनुहोस् । तब जनावरहरू मदेखि डराउँछन् कि डराउँदैनन् भन्ने कुरा तपाईंलाई थाहा हुनेछ ।” स्यालले निकै आत्मविश्वासका साथ त्यसो भनेको देखेपछि बाघलाई मनमा जिज्ञासा लागेछ, र ऊ स्यालको पछि-पछि लागेछ । नभन्दै सबै जनावरहरू डराएर भाग्न थाले । खरायो जस्तो सानो जनावरदेखि लिएर भालुजस्ता ठूला जनावरहरूसमेत सबै भागे । तब स्यालले बाघलाई गर्वसाथ भनेछ, “देख्नुभयो त ? सबै जनावरहरू मदेखि डराउँछन् ।” खासमा जनावरहरूचाहिँ स्याललाई देखेर होइनकि, स्यालको पछि-पछि आइरहेको बाघलाई देखेर डराएर भागेका हुन् । मानिस-मानिसबीच पनि उस्तै अवस्था देखिने गर्छ । कहिलेकहीँ केही बच्चाहरूलाई देखेर वयस्कहरूसमेत डराउने र हच्किने गर्छन् । वास्तवमा ती बच्चाका बुबा-आमा अलि धनाढ्य अथवा अलि प्रतिष्ठित छन् भने प्रायः यस्तो अवस्था सृजना हुने गर्छ । वास्तवमा वयस्कहरू ती बच्चाहरूलाई देखेर होइनकि ती बच्चाहरूको समृद्ध पृष्ठभूमि देखेर हच्किएका हुन् । हामीले सत्यता सुनाउँदैपिच्छे हाम्रो शत्रु, दियाबलस हामीदेखि डराएर पछि हट्नुको कारण पनि हामीभित्र निस्तार-चाडको थुमाको रगत भएकोले हो । निस्तार-चाडको रातमा मिश्रका सबै देवताहरूमाथि परमेश्वरको इन्साफ आइपरेको थियो । त्यसैले दियाबलस सबैभन्दा डराउने कुरा नै निस्तार-चाडको थुमाको रगत हो भनी हामी जान्न सक्छौं । प्रेरितहरूले निस्तारको थुमाको वास्तविकता नै ख्रीष्ट हुनुहुन्छ भनी गवाही दिए । नयाँ ढिका बन्नलाई पुरानो खमिरलाई निकाल, किनकि तिमीहरू वास्तवमा अखमिरी नै हौ । हाम्रो निस्तारको थुमा, ख्रीष्टको बलिदान भइसकेको छ । यसकारण हामी … चाड मनाऔं ।१ कोर ५:७-८ हाम्रो निस्तारको थुमा हुनुभएका ख्रीष्टले आफ्नो अनमोल रगत बगाउनुभएर हाम्रो निम्ति स्वयम् बलिदान हुनुभयो । यसकारण बाइबलले निर्देशन गरेबमोजिम हामीले यस महान् चाड, निस्तार-चाड अनिवार्य मान्नुपर्छ । हामीसित ठूलो विश्वास र शक्ति भएकोले होइन तर हामीभित्र ख्रीष्टको अनमोल रगतले भएको दियाबलस हामीदेखि डराउने हो । तिमीहरू जान्दछौ, कि आफ्ना पिता-पुर्खाबाट आएका व्यर्थका कुराहरूदेखि, सुन वा चाँदीजस्ता नाश हुने थोकहरूद्वारा दाम तिरी तिमीहरू छुट्ट्याइएका होइनौ, तर निष्खोट र निष्कलङ्क थुमाको जस्तो ख्रीष्टको अनमोल रगतद्वारा दाम तिरी छुट्ट्याइएका छौ ।१ पत्र १:१८-१९ उहाँको अपार अनुग्रहअनुसार ख्रीष्टको रगतद्वारा हामी उहाँमा उद्धार, हाम्रा पापको क्षमा पाउँछौं ।एफि १:७ हामीले आफ्नो ज्ञान र बुद्धिद्वारा नभएर ख्रीष्टको रगतद्वारा उद्धार र पाप-क्षमा पाएका हौं । बाइबलले मुक्तिचाहिँ हामीबाट नभएर ख्रीष्टको अनमोल रगतबाट आउँछ भन्ने शिक्षा दिएको छ । ख्रीष्टको बलिदानको रगतले हामीलाई बचाउँछ भन्ने कुरालाई याद गर्दै हामीहरू सधैँ नम्र भएर परमेश्वरको इच्छामा आज्ञाकारी होऔं । हामीलाई व्यर्थका कुराहरूदेखि अर्थात् पाप र मृत्युदेखि छुटकारा दिलाउने निस्तार-चाडको थुमाको रगतको बारेमा येशूज्यूले यस्तो शिक्षा दिनुभयो । येशूले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “साँच्चै, म तिमीहरूलाई भन्दछु, तिमीहरूले मानिसको पुत्रको देह खाएनौ, र उसको रगत पिएनौ भने, तिमीहरूमा जीवन हुँदैन । मेरो देह खाने र मेरो रगत पिउनेसित अनन्त जीवन छ, र अन्त्यको दिनमा म त्यसलाई जीवित पार्नेछु । किनभने मेरो देह साँच्चै खानेकुरो हो, र मेरो रगत साँच्चै पिउने कुरो हो । मेरो देह खाने, र मेरो रगत पिउनेचाहिँ ममा रहन्छ, र म त्यसमा रहन्छु । … त्यसै गरी मलाई खाने पनि मेरो कारणले जिउनेछ ।”यूह ६:५३-५७ ख्रीष्टको रगतद्वारा, विपत्ति मात्र होइनकि पाप र मृत्युसमेत हामीबाट हटेर जान्छ । ख्रीष्टको अनमोल रगत हामीमा रहोस् भनेर नै परमेश्वरले हामीलाई नयाँ करार निस्तार-चाड भन्ने जीवनको सत्यता दिनुभएको हो । “ ‘… मेरो बेला नजिक आएको छ । म आफ्ना चेलाहरूसँग तिम्रो घरमा निस्तार-चाड मान्नेछु’ ।” तब येशूको आदेशअनुसार चेलाहरूले गरे र तिनीहरूले निस्तार-चाडको प्रबन्ध मिलाए । … तिनीहरूले भोज खाइरहेको बेला येशूले रोटी लिनुभयो र आशीर्वाद दिनुभएपछि उहाँले त्यो भाँच्नुभयो र चेलाहरूलाई दिनुभयो र भन्नुभयो, “लेओ, खाओ, यो मेरो शरीर हो ।” तब कचौरा पनि लिएर धन्यवाद दिई उहाँले तिनीहरूलाई यसो भनेर दिनुभयो, “तिमीहरू सबैले यसबाट पिओ । किनभने यो नयाँ करारको मेरो रगत हो, जो धेरैका निम्ति पापको प्रायश्चितको लागि बगाइन्छ ।”मत्ती २६:१७-१९, २६-२८ … उहाँले पत्रुस र यूहन्नालाई यसो भनेर पठाउनुभयो, “गएर हाम्रा निम्ति निस्तार-चाडको भोज तयार गर ।” … अनि उहाँले रोटी लिनुभयो र धन्यवाद चढाउनुभएपछि त्यो भाँच्नुभयो र तिनीहरूलाई यसो भन्दै दिनुभयो, “तिमीहरूका निम्ति दिइएको यो मेरो शरीर हो । मेरो सम्झनामा यो गर्ने गर ।” यसै गरी खाइसक्नुभएपछि उहाँले कचौरा लिनुभयो र भन्नुभयो, “यो कचौरा तिमीहरूका निम्ति बगाइएको मेरो रगतमा स्थापित गरिने नयाँ करार हो ।”लूक २२:७-८, १९-२० परमेश्वरले आफ्नो रगतद्वारा स्थापना गर्नुभएको करार नै निस्तार-चाड हो । निस्तारको थुमाको रगतविना विपत्ति पार हुन सकिँदैन, नता दियाबलसलाई परास्त गर्न नै सकिन्छ । त्यसैले निस्तारको थुमाको वास्तविकता हुनुभएका ख्रीष्टले निस्तार-चाडको रोटी र दाखमद्यद्वारा हामीलाई आफ्नो देह र रगत दिनुभयो । अनि उहाँको देह खाएमा र रगत पिएमा हामी उहाँमा रहने र उहाँ हामीमा रहनुहुने प्रतिज्ञा गर्नुभयो । तापनि हिजोआज धेरै मण्डलीहरूले निस्तार-चाड मान्न आवश्यक छैन भनेर जिद्दी गर्ने गर्छन् । के साँच्चै निस्तार-चाड मान्न आवश्यक छैन होला ? निस्तार-चाडको थुमाको रगत छैन भने शैतानले जुनसुकै बेला पनि हामीलाई सजिलै आक्रमण गर्न सक्छ । त्यसैले निस्तार-चाड नमान्ने मानिस परमेश्वरका प्रजाबाट बहिष्कार गरिओस् भनेर परमेश्वरले भन्नुभयो । “इस्राएलीहरूलाई यसो भन्: ‘तिमीहरूका परिवारमा मुर्दा छोएर कोही अशुद्ध भएको छ, अथवा टाढा-टाढा परदेश गएको छ भने पनि त्यसले परमप्रभुको निस्तार-चाड मानोस् । … तर जो मान्छे शुद्ध छ, र यात्रामा पनि छैन, त्यसले निस्तार-चाड मानेन भने त्यस्तो व्यक्ति आफ्ना मानिसहरूबाट बहिष्कार गरिओस्, किनभने त्यसले तोकिएको समयमा परमप्रभुको निम्ति आफ्नो बलि चढाएन । त्यस मानिसले आफ्नो पापको दण्ड भोगोस्’ ।”गन्ती ९:१०-१३ परमेश्वरका प्रजाबाट बहिष्कार भएकाहरू विपत्तिबाट बच्न सक्दैनन्, र अन्ततः तिनीहरू मुक्ति पाउन नसकी नरकको भागीदार हुनेछन् । पुरानो करारको समयमा परमेश्वरको आज्ञाअनुसार परमेश्वरका प्रजाहरूले निस्तार-चाडको थुमाको रगत घरको ढोकाको चौकोसका दुईपट्टिका खम्बाहरू र माथिल्लो भागमा लगाएर विपत्ति पार भएका थिए । नयाँ करारको समयमा चाहिँ परमेश्वरले आफ्ना प्रजालाई निस्तारको थुमाको वास्तविकता हुनुभएका येशूज्यूको देह र रगतद्वारा विपत्तिबाट बचाउनुभई मुक्ति दिनुहुन्छ । त्यसैले निस्तार-चाडविना परमेश्वरका प्रजा बन्न सकिँदैन र निस्तार-चाड नमान्ने जो कोही पनि परमेश्वरका प्रजाबाट बहिष्कार गरिनेछन् भनी परमेश्वरले स्पष्टसँग भन्नुभयो । हामीबाट विपत्ति पार गराउने त्यो शक्ति किन ख्रीष्टको अनमोल रगतमा नै भएको होला ? किनकि त्यो रगतमा परमेश्वरको असीम प्रेम र बलिदान समावेश छ । यशैया अगमवक्ताले, ७०० वर्षपछि देखा पर्नुहुने येशूज्यूको स्वरूपबारे यस प्रकारले अगमवाणी गरे । … ऊ उहाँको सामु कलिलो बोटजस्तो र सुक्खा जमिनबाट निस्केको जरोजस्तो बढ्यो । ऊसित हामीलाई आकर्षण गर्ने न केही सुन्दरता न त महत्त्व नै थियो । उसको अनुहारमा हामीलाई मन पर्ने केही थिएन । ऊ मानिसहरूबाट घृणित थियो र इन्कार गरियो, अफसोसमा परेको मानिस र कष्टसित परिचित । ऊ त्योजस्तो थियो, जसलाई देखेर मानिसहरू आफ्ना मुख फर्काउँछन् । ऊ घृणित थियो, र हामीले उसलाई केही मोलको गनेनौं । निश्चय नै उसले हाम्रा निर्बलताहरू बोक्यो, र हाम्रा दु:ख भोग्यो, तापनि हामीले उसलाई परमेश्वरबाट हिर्काइएको, उहाँबाट पिटिएको र दु:खमा परेको सम्झ्यौं । तर ऊ त हाम्रा अपराधहरूका निम्ति छेडियो । हाम्रा अधर्मका निम्ति ऊ पेलियो । हामीमा शान्ति ल्याउने दण्ड उसमाथि पऱ्यो, र उसको कोर्राको चोटले हामी निको भयौं । हामी सबै भेडाझैँ बरालिएका छौं । हामी हरेक आफ्नै बाटोतिर लागेका छौं, र परमप्रभुले उसमाथि हामी सबैको अधर्म हालिदिनुभएको छ । …यशै ५३:१-१२ पाप गर्नेचाहिँ वास्तवमा हामीहरू थियौं तर हामीले भोग्नुपर्ने सबै कष्ट ख्रीष्टले भोग्नुभयो । हाम्रो पापको भारी बोक्नुहुँदा उहाँ छेडिनुभयो, काँडाले घोचिइनुभयो र क्रूसमा स्वेच्छाले प्राणसमेत अर्पण गर्नुभयो । येशूज्यूले हामीप्रतिको उहाँको प्रेमलाई स्पष्टसँग देखाउनुभयो । उहाँको अनमोल रगत बगेको कुरा नै उहाँको प्रेमको निश्चित प्रमाण हो । त्यसैले परमेश्वरको यस्तो असीम प्रेम र बलिदानलाई बुझेका विनाशक स्वर्गदूतहरू, साथै दियाबलस पनि हाम्रो नजिक आउने आँट गर्न सक्दैनन् । करारको रगत निस्तार-चाडमा ख्रीष्टको पवित्र प्रेम समावेश छ । उहाँले आफ्नो शरीर च्यातिने र रगत बग्नेसम्मको चरम कष्ट र पीडाद्वारा हामीलाई जीवन दिनुभयो । परमेश्वरको त्यो महान् बलिदान र असीम प्रेमको अगाडि सबै प्राणीहरूले घुँडा टेक्छन् । हामीमाथि येशूज्यूको बलिदानको रगतको छाप लगाइएको छ र त्यो रगतको शक्तिद्वारा हामीबाट सबै विपत्ति पार भएर जान्छ । एक हजार जना तिम्रो नजिक लोट्लान्, र तिम्रो दाहिने हाततर्फ दश हजार जना, तर तिम्रो नजिक त्यो आउनेछैन । तिमीले आफ्ना आँखाले मात्र त्यो अवलोकन गर्नेछौ, र दुष्टहरूको प्रतिफल देख्नेछौ । यदि तिमीले सर्वोच्च प्रभुलाई आफ्नो वासस्थान बनायौ भने– परमप्रभुलाई, जो मेरो शरणस्थान हुनुहुन्छ– तिम्रो कुनै अनिष्ट हुनेछैन, तिम्रो घरको नजिक कुनै विपत्ति आउनेछैन । किनकि उहाँले आफ्ना स्वर्गदूतहरूलाई, तिम्रो सबै मार्गमा रक्षा गर्नलाई आज्ञा दिनुहुनेछ ।भज ९१:७-११ पुरानो करारको समयमा निस्तार-चाडको थुमाको रगत इस्राएलीहरूका घरको ढोकाको चौकोसका दुईपट्टिका खम्बाहरू र माथिल्लो भागमा लगाइन्थ्यो । तर नयाँ करारको समयमा निस्तारको थुमाको रगतको छाप, नयाँ करारद्वारा हाम्रो निधार र हृदयमा लगाइन्छ । त्यसैले विनाशक स्वर्गदूत नै नजिक आए पनि हामीमा भएको ख्रीष्टको रगत देखेपछि ती स्वर्गदूत हामीबाट पार भएर जानेछन् । एक हजार जना हाम्रो नजिक लोट्लान् र हाम्रो दाहिने हाततर्फ दश हजार जना, तर नयाँ करार निस्तार-चाडको सत्यताभित्र थुमाको अनमोल रगतद्वारा छाप लगाइएका सन्तहरूको नजिक कुनै पनि विपत्ति आउनेछैन । यसकारण निस्तार-चाडद्वारा हामीबाट विपत्ति पार भएर जानेछ । आज हामीहरू जे छौं, त्यो सबै ख्रीष्टको बलिदान र कष्टको परिणाम हो । त्यसैले परमेश्वरको सामु घमण्ड गर्ने कुरा हामीसित केही पनि छैन । हामीचाहिँ अरूबाट भय पाउनुपर्ने अस्तित्व होइनौं, तर हामीलाई अनन्त स्वर्ग-राज्यको सन्तान बनाउने निस्तारको थुमा हुनुभएका ख्रीष्टको अनमोल रगतको हामीले भय मान्नुपर्छ । यसकारण हामीहरू कहिल्यै घमण्डी अथवा अभिमानी हुनुहुँदैन । किनभने अरूहरूभन्दा तिमीहरू कुन कुरामा फरक छौ ? तिमीहरूसित के छ, जो तिमीहरूले पाएका होइनौ ? अनि तिमीहरूले त्यो पाएका छौ भने त्योचाहिँ वरदान होइनजस्तै गरी किन तिमीहरू घमण्डले फुल्दछौ ?१ कोर ४:७ हामीले हाम्रो विश्वासको केन्द्रमा आफैलाई राख्न खोज्नु भनेको मूर्खता हो । हामीमा भएको ज्ञान, बुद्धि अथवा बाइबलीय बुझाइ इत्यादि सबै कुरा हामीले परमेश्वरबाट पाएका हुनाले हामीले आफूमा घमण्ड गर्नुहुँदैन । यो कुरालाई बुझेमा १ कोरिन्थी अध्याय १३को वचनमा उल्लेख गरिएजस्तै हामीले, सहनशील र दयालु हुनू, डाह नगर्नू, शेखी नगर्नू र हठी नहुनू भन्ने ख्रीष्टको प्रेमलाई धारण गर्न सक्नेछौं । तर ठीक विपरीत परमेश्वरको अनुग्रहलाई बिर्सेर यदि हामी घमण्डी र अहङ्कारी भयौं भने हाम्रो त्यो घमण्ड देखेर परमेश्वर गुप्तमा रुनुहुनेछ भनेर बाइबलमा भनिएको छ (यर १३:१५-१७) । कसै-कसैले “निस्तार-चाड मानिहालिन्छ । त्यसैले जस्तोसुकै पाप गरे पनि के फरक पर्छ र ?” भन्ने गर्छन् । योचाहिँ बाइबलप्रतिको सबैभन्दा गलत बुझाइ हो । हामीले कदापि त्यसरी सोच्नुहुँदैन । निस्तार-चाडको थुमाको रगतले हाम्रा पापहरू सबै मेटिदिन्छ, तर ठीक विपरीत हाम्रो पापले निस्तार-चाडको थुमाको रगतलाई मेटिदिन्छ । हामीले स्वर्गमा गरेका पापहरू परमेश्वरले ख्रीष्टको अनमोल रगतद्वारा सबै क्षमा गरिदिनुभयो । ख्रीष्टको अनमोल रगतलाई अपवित्र पार्ने दुस्साहस हामीले कसरी गर्न सक्छौं र ? यदि त्यसो गऱ्यौं भने अब उसो उहाँको रगत हाम्रो लागि प्रभावहीन हुन पुग्छ । अनि जीवनको पुस्तकमा नाम लेखिएको भए पनि त्यो मेटिन्छ । त्यसैले त ख्रीष्ट संसारको न्याय गर्न नआउनुभएसम्म, ‘तिमीसँग जे छ, त्यसलाई पक्रिराख र तिम्रो मुकुट कसैले लिनेछैन’ भनेर बाइबलमा भनिएको छ । ख्रीष्टको महान् अनुग्रहद्वारा प्रदान गरिएको उहाँको अनमोल रगतलाई हामीले कदर गर्नुपर्छ । निस्तार-चाडद्वारा पाप-क्षमा र अनन्त जीवन पाएको कुराप्रति हामीले गर्व त गरौंला तर त्यसमा समाविष्ट परमेश्वरको बलिदानपूर्ण प्रेमलाई हामीले बुझ्न सकेनौं भने त्यसबाट हामीलाई के लाभ हुन्छ र ? परमेश्वरले हामीमाथि गर्नुभएको अनुग्रह र प्रेमलाई गहिरिएर सोच्दै हामी सियोनका परिवारहरू सबै परिस्थितिमा धन्यवादी र सधैँ खुशी होऔं । अझै पनि निस्तार-चाडको विषयमा अनभिज्ञ भई, परमेश्वरको अनुग्रह र मुक्तिबाट टाढिएर जिइरहेका संसारका मानिसहरूलाई हामीले चाँडो सुसमाचार सुनाउनुपर्छ । तब तिनीहरूले पनि यो सुसमाचार सुनेर ख्रीष्टको अनमोल रगतलाई कदर गर्नेछन् । आज हामीहरू जे छौं, त्यो सबै स्वर्गीय पिता-माताको बलिदान र अनमोल रगतले गर्दा हो भन्ने कुरालाई सोच्दै अझ विनम्र भएर स्वर्गीय पिता र मातालाई सधैँ महिमा चढाएर प्रशस्त आशिष् पाउने हामीहरू हुन सकौं ।