https___america.cgtn.com_2014_11_26_leaders-of-eight-south-asian-nations-meet-at-saarc-summit.xml
https___ujyaaloonline.com_story_5690_2018_8_30_article-about-bimstec_1.xml
1.1 1.2 2.1 2.2 2.3 3.1 3.2 4.1 5.1 5.2 6.1 6.2 6.3 6.4
After a three-year gap, the leaders of eight South Asian countries are all at the South Asian Association for Regional Cooperation meeting, or SAARC, in Nepal. CCTV America’s Shweta Bajaj reported this story from the first day of the summit the capital, Kathmandu. Leaders of eight South Asian nations meet at SAARC summitIt is after a gap of three years, that leaders of eight South Asian countries are meeting. It's all part of SAARC, which stands for South Asian Association for Regional Cooperation. CCTV America's Shweta Bajaj reported on the first day of the summit in Nepal's capital, Kathmandu. In Kathmandu, the focus was on making the most of the opportunity to have the leaders of Nepal, India, Pakistan, Afghanistan, Sri Lanka, Bhutan, Bangladesh and the Maldives in the same place. While SAARC has been in existence for nearly 30 years, many said that the group has not been able to meet its goals. “Our challenge today is to work towards peace, security and economic sustainability in the SAARC region, to harness the full potential of every corner of this region, to deliver prosperity that is felt by every individual seen in every community, realized in every country, and appreciated by the rest of the world,” said Abdulla Yameen Abdul Gayoom, the president of the Republic of Maldives. Leaders discussed improving road and rail connectivity, better trade ties, climate change, anti-terrorism and maintaining peace in the region. South Asia is home to one-fourth of the world’s population, but it’s also home to the most of the world’s poor as development takes a backseat to disputes between countries. “As SAARC, we have failed to move with the speed that our people expect and want,” said Indian Prime Minister Narendra Modi at the summit. “Some argue that it is because of the region’s development gap, but that should actually spur us to do more. Or, is it because we are stuck behind the walls of our differences and hesitant to move out of the shadows of the past? This won’t resolve our differences, but will certainly deprive us of opportunities.”
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1
दक्षिण एसियाली क्षेत्रीय सहयोग संगठन (सार्क) हुँदाहुँदै किन बहुपक्षीय प्राविधिक तथा आर्थिक सहयोगको लागि बंगालको खाडीको प्रयास (बिमस्टेक) भन्ने कुराले अहिले प्राथमिकता पाएको छ । यो बहस नराम्रो हो जस्तो मलाई लाग्दैन । तर सार्कको ३३ वर्ष लामो इतिहासमा विभिन्न देशको एक अर्काको तनावले गर्दा यसले जति गर्नुपर्ने थियो गर्न सकेन । पछिल्लो समय त झन भारत र पाकिस्तानबीचको द्वन्द्वका कारण यो छायाँमा पर्न थालेको छ । कुनै एउटा देशले शिखर सम्मेलन बहिष्कार गरे पनि सम्मेलन नै स्थगित हुने विधि र विधानले गर्दा पनि सार्क बैठक नियमित हुन सकेको छैन । यस्तो अवस्थामा बिमस्टेकको सम्मेलनले अझ धेरै महत्व पाएको हो जस्तो लाग्छ मलाई । सार्कमा जुन अवरोध र गतिरोध आउँदै गयो, त्यसैले सार्क स्थापना भएको १२ वर्षपछि नै बिमस्टेकको स्थापना भएको हो । सन् १९९७ मा त भारत, बंगलादेश, श्रीलंका र थाइल्याण्ड मिलेर बिष्ट इकोनोमिक फोरम बनाएका थिए । तर सन् १९९७ कै अन्तिमतिर म्यानमार पनि यसमा मिसियो । सन् १९९८ देखि २००४ सम्म नेपाल यसको पर्यवेक्षक थियो, तर सन् २००३ मा नेपाल र भुटान पनि सदस्य भए । सार्कका ३ देश बाहेक अरु देश अहिले बिमस्टेकका सदस्य बनिसकेका छन् । बिमस्टेकलाई प्राथमिकता दिनुको अर्थ विशेषगरी भारतले ‘लुक इस्ट पोलिसी’ अर्थात अब हामी पूर्वतिर फर्कियौं भन्ने सन्देश दिन खोजेको पाइन्छ । भारतले आफूलाई दक्षिण एसियामा मात्र होइन, दक्षिण पूर्वी एसियामा पनि आफूलाई बलियो बनाउन र अरु देशको पनि साथ खोज्न बिमस्टेकलाई अलि बढि नै जोड दिएको पाइन्छ । धेरै सदस्यहरु सार्क र बिमस्टेक दुवै ठाउँमा छन् । विशेष गरी थाइल्याण्ड र म्यानमार आर्थिक रुपमा उदाउँदा देश भएकोले पनि भारतले यसलाई जोड दिएको अनुमान गर्न सकिन्छ । सार्कको जन्म हुँदाखेरी नै हामीहरु सदस्य थियौँ । वास्तवमा सार्कको जन्मदाता नै बंगलादेश र नेपाल हुन् भन्दा पनि फरक पर्दैन । जन्मदाता भएकैले नै सार्कको सचिवालय नेपालमा रहेको थियो । तर बिमस्टेकमा नेपाल पछि जोडियो । बिमस्टेकमा नेपालले आफूलाई खास के फाइदा हुन्छ भन्ने धेरै सोचेन । भारत सहभागी भएको र भारतले महत्व दिएकाले नेपालले पनि यसलाई महत्व दिएको जस्तो मलाई लाग्छ । वास्तवमा क्षेत्रीय संठगनबाट सबै देशलाई बराबर अवसर प्राप्त हुनुपर्छ भन्ने विश्वव्यापी मान्यता हो । अमेरिकामा नाफ्टा, युरोपमा युरोपियन युनियन, हामीभन्दा पूर्वका देशहरुले आसियान संगठन बनाएका छन् । उनीहरुले एक अर्कालाई उत्तिकै अवसर र लगानी अवसर दिएका छन् । तर बिमस्टेकले सबै देशलाई उत्तिकै अवसर दिएको छ कि छैन अनि यसले खास के गर्यो भन्ने कुरा चाहिँ सोचनीय छ । बिमस्टेकको अहिलेसम्मको नतिजा हेर्दा यो अलमलमा परेको जस्तो देखिन्छ । यसलाई खास उद्देश्यसहितको संस्था बनाउन र नयाँ आयाम दिनको लागि काठमाडौंमा हुने सम्मेलनले केही भूमिका खेल्छ कि भन्ने आशा गर्न सकिन्छ । सार्क सुस्ताएको बेलामा बिमस्टेक जुर्मुराउन सक्छ कि भन्ने आशा पनि गर्न सकिन्छ । हुन त सार्कले नछोएको पनि कुनै विषय पनि छैन, संकल्प र प्रतिवद्धता नगरेको पनि कुनै विषय छैनन् । तर काम पनि कुनै भएको छैन । त्यसले गर्दा पनि बिमस्टेकले अलिक महत्व पाएको हो कि जस्तो लाग्छ मलाई । सार्कलाई धेरैले प्रगतिहीन संरचनाको रुपमा हेर्न थालेका छन् । अहिले त बैठक नै बसेको छैन, अरु त के आशा गर्नु र । सार्कको नेपाल जन्मदाता पनि हो । अनि नेपालले पहल गरेमा सार्क देशबीचको मियो पनि नेपाल बन्न सक्छ । नेपालले चाहेमा बिमस्टेकमा पनि नेपाल मियो बन्न सक्छ । बिमस्टेकको खास उद्देश्य सम्पर्क सञ्जाल, विस्तार र आर्थिक विकास हो । विगत हेर्दा बिमस्टेकबाट आशा गर्नुपर्ने ठाउँ त म देख्दिन, तर अहिले जुन पहल गरिरहेको छ, यसलाई अझ जोडबल गरेमा नेपालले केही फाइदा त लिन सक्छ । आयोजक र अध्यक्ष राष्ट्र भएको नाताले नेपालले बिमस्टेकको भव्य तयारी गर्नु त स्वभाविक हो । तर देखाउनकै लागि जुन तडकभडक गरिएको छ, त्यो चाहिँ मलाई चित्त बुझेको छैन । अरुबेला नागरिकलाई फोहोर र खाल्डाखुल्डीमा राख्ने, तर अहिले फोहोर बाहिर खोल हालेर जुन तडकभडक गरिएको छ, त्यो जरुरी थियो कि थिएन भन्ने पनि सोचनीय कुरा नै होला । (परराष्ट्रविद थापासित अर्जुन पोख्रेलले गरेको कुराकानीमा आधारित)