https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20Chronicles_20_version_MEV.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20_E0_A4_87_E0_A4_A4_E0_A4_BF_E0_A4_B9_E0_A4_BE_E0_A4_B8_20_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 4.1 4.2 4.3 5.1 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 6.6 7.1 7.2 7.3 7.4 7.5 8.1 9.1 10.1 10.2 10.3 10.4 10.5 10.6 10.7 10.8 11.1 11.2 12.1 12.2 12.3 12.4 12.5 13.1 14.1 15.1 15.2 15.3 16.1 16.2 16.3 16.4 16.5 16.6 17.1 17.2 18.1 18.2 19.1 20.1 20.2 20.3 20.4 20.5 20.6 21.1 22.1 22.2 22.3 22.4
2 Chronicles 20Modern English Version (MEV) Jehoshaphat Defeats Moab and Ammon 20 After that, the Moabites and the Ammonites, together with some Meunites, came against Jehoshaphat for battle. 2 And some came and declared this to Jehoshaphat, “A large multitude is coming against you from across the Dead Sea from Edom; and observe, they are in Hazezon Tamar” (that is, En Gedi). 3 Then Jehoshaphat was fearful and set himself to seek the Lord, and he called for a fast throughout all Judah. 4 And Judah was assembled to seek the Lord; even from all the cities of Judah, they came to obtain aid from the Lord. 5 And Jehoshaphat stood in the midst of the assembly of Judah and Jerusalem in the house of the Lord before the new courtyard, 6 and he said: “O Lord God of our fathers, are You not God in the heavens? And do You not rule over all the kingdoms of the nations? In Your hand are strength and might, and there is no one who can oppose You. 7 Did You not, our God, drive out those who lived in this land before Your people Israel, and You gave it perpetually to the descendants of Abraham, who was in covenant love with You. 8 And they have dwelled in it and have built in it for You a sanctuary for Your name saying, 9 ‘If disaster comes upon us, the sword, or judgment, or pestilence, or famine, then we will stand before this temple and before You because Your name is in this temple. And we will cry out to You in our distress, and You will hear and deliver.’ 10 “Now here are the sons of Ammon and Moab and Mount Seir, whom You did not let Israel invade when they came out of the land of Egypt, when they turned away from them and did not destroy them. 11 See how they are rewarding us by coming to drive us out of Your possession, which You have given us to inherit. 12 O our God, will You not render judgment on them? For we have not strength enough to stand before this great army that is coming against us. And we do not know what we should do, but our eyes are on You.” 13 Now all of Judah was standing before the Lord, even their infants, wives, and children. 14 And in the midst of the assembly the Spirit of the Lord came on Jahaziel the son of Zechariah, the son of Benaiah, the son of Jeiel, the son of Mattaniah, a Levite from the line of Asaph. 15 And he said, “Pay attention all Judah, and those dwelling in Jerusalem, and King Jehoshaphat: Thus says the Lord to you, ‘Do not fear, nor be dismayed because of this great army, for the battle is not yours, but God’s. 16 Tomorrow, go down against them. They will travel up by the Ascent of Ziz. You will find them at the back of the valley, before the Wilderness of Jeruel. 17 It will not be necessary for you to fight in this conflict. Take your positions, stand, and observe the deliverance of the Lord for you, O Judah and Jerusalem.’ Do not fear or be filled with terror. Tomorrow, go out before them, and the Lord will be with you.” 18 Then Jehoshaphat bowed his face to the ground, and all Judah and those dwelling in Jerusalem fell before the Lord to worship Him. 19 And the Levites from the descendants of the Kohathites and Korahites rose up to praise the Lord God of Israel with a very loud voice. 20 So they rose up early in the morning and went out to the Wilderness of Tekoa. And when they went out, Jehoshaphat stood and said, “Listen to me, Judah and those dwelling in Jerusalem. Believe in the Lord your God, and you will be supported. Believe His prophets, and you will succeed.” 21 And he consulted with the people and then appointed singers for the Lord and those praising Him in holy attire as they went before those equipped for battle saying, “Praise the Lord, for His mercy endures forever.” 22 When they began singing and praising, the Lord set ambushes against Ammon, Moab, and Mount Seir, who had come against Judah; so they were defeated. 23 Then the Ammonites and Moabites stood up against those dwelling from Mount Seir to destroy and finish them. Then when they made an end of the inhabitants of Seir, each man attacked his companion to destroy each other. 24 And Judah came to the watchtower of the wilderness, and they turned to the vast army and saw only corpses lying on the ground. And no one was spared. 25 Then Jehoshaphat and his people came to gather their plunder, and they found among them an abundance of riches with the corpses, and precious jewelry, which they took for themselves, more than they could carry. They were gathering the plunder for three days because there was so much to carry. 26 On the fourth day they gathered at the Valley of Berakah, because there they blessed the Lord. For this reason people have called the name of this place the Valley of Berakah until this day. 27 Then they all returned, every man from Judah and Jerusalem, with Jehoshaphat as their head, to Jerusalem with joy because the Lord made them rejoice because of the death of their enemies. 28 So they entered Jerusalem with harps, lyres, and trumpets to the house of the Lord. 29 And it happened that the terror of God was on all the kingdoms of the lands who heard that the Lord had fought against the enemies of Israel. 30 So the kingdom of Jehoshaphat was quiet, because his God gave him rest on all sides. The End of Jehoshaphat’s Reign 31 And Jehoshaphat reigned over Judah. He was thirty-five years old when he began his reign, and he was king in Jerusalem for twenty-five years. The name of his mother was Azubah the daughter of Shilhi. 32 He walked in the way of his father Asa, and he did not turn aside from doing what was right in the eyes of the Lord. 33 Only the high places were not taken down. The people had yet to set their hearts to the God of their fathers. 34 And the remainder of the acts of Jehoshaphat, from beginning to end, are written in the annals of Jehu son of Hanani, which are taken up in the book of the kings of Israel. 35 Also, Jehoshaphat king of Judah was united with Ahaziah king of Israel, who acted wickedly. 36 Jehoshaphat joined with him to make ships to travel to Tarshish, and they made ships in Ezion Geber. 37 And Eliezer son of Dodavahu from Mareshah prophesied against Jehoshaphat saying, “Because you have joined with Ahaziah, the Lord will tear down your works.” So the ships were wrecked, so that they were not able to journey to Tarshish.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1
2 इतिहास 20Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) यहोशापातले युद्धको सामना गर्छन् 20 पछि मोआबी, अम्मोनी अनि केही मिनुई मानिसहरू यहोशापातसित युद्ध शुरू गर्न आए। 2 केही मानिसहरू आए अनि यहोशापातलाई भने, “एदोमबाट एक विशाल सेना तपाईंको विरूद्ध आउँदैछ। तिनीहरू खारा समुद्रको पल्लो छेउबाट आउँदैछन्। तिनीहरू हसासोन-तामारमा आइसकेका छन्।” (हासासोन-तामारलाई एन-गदी पनि भनिन्छ।) 3 यहोशापात भयभीत भए अनि के गर्नु पर्ने भनी तिनले परमप्रभुसित सोध्ने निश्चय गरे। तिनले यहूदाका हरेकलाई उपवासको निम्ति समयको घोषणा गरे। 4 यहूदाका मानिसहरू परमप्रभुसित सहायताको याचना गर्न एक साथ भेला भए। तिनीहरू यहूदाका सबै शहरहरूबाट परमप्रभुलाई सहायता माग्न आए। 5 यहोशापात नयाँ आँगनको सामुन्ने परमप्रभुको मन्दिरमा थिए। तिनी यहूदा अनि यरूशलेमका मानिसहरूको सभामा उभिए। 6 तिनले भने, “हाम्रा पुर्खाहरूका परमप्रभु परमेश्वर, तपाईं स्वर्गमा परमेश्वर हुनुहुन्छ। तपाईंले सबै राष्ट्रहरूका सबै देशहरूमाथि शासन गर्नु हुन्छ। तपाईंसित शक्ति अनि बल छन्। कुनै व्यक्ति तपाईंको विरूद्ध उठ्न सक्तैन। 7 तपाईं हाम्रा परमेश्वर हुनुहुन्छ। तपाईंले यो देशमा बस्ने मानिसहरूलाई छोडन बाध्य तुल्याउनु भयो। तपाईंले तपाईंका इस्राएली मानिसहरूका सामुन्ने यो काम गर्नु भयो। तपाईंले यो देश सदाको निम्ति अब्राहामका सन्तानहरूलाई दिनु भयो। अब्राहम तपाईंका मित्र थिए। 8 अब्राहमका सन्तानहरू यो देशमा बस्थे अनि तिनीहरूले तपाईंको नाउँमा एउटा मन्दिर निर्माण गरे। 9 तिनीहरूले भने, ‘यदि हामी माथि कष्ट आइपरे अर्थात तरवार, दण्ड, रोग वा अनिकाल, हामी यो मन्दिरको सामुन्ने अनि तपाईंको सामुन्ने उभिने छौं। तपाईंको नाउँ यो मन्दिरमा छ। हामी तपाईंलाई पुकार्ने छौं जब हामी कष्टमा पर्छौ। त्यसबेला तपाईंले हाम्रो बिन्ती सुनिदिनु हुनेछ अनि हामीलाई बचाउँनु हुनेछ।’ 10 “तर अहिले, अम्मोन, मोआब अनि सेईर पर्वतका मानिसहरू यहाँ आएका छन्। तपाईंले त्यस बेला इस्राएलका मानिसहरूलाई तिनीहरूको देशमा जानदिनुभएन जब इस्राएलका मानिसहरू मिश्रदेशबाट आए। यसर्थ इस्राएलका मानिसहरू फर्किएका थिए अनि ती मानिसहरूलाई ध्वंश गरेका थिएनन्। 11 तर हेर्नुहोस् तिनीहरूलाई ध्वंश नगरेकोमा ती मानिसहरूले हामीलाई कस्तो प्रकारको पुरस्कार दिए। तिनीहरू हामीलाई तपाईंको भूमिदेखि निकाल्न वाध्य तुल्याउन आएका छन्। तपाईंले यो भूमि हामीलाई दिनु भयो। 12 हाम्रा परमेश्वर, तिनीहरूलाई दण्ड दिनु होस्। यो विशाल सेनाको विरूद्ध हाम्रो केही शक्ति छैन, जो हामी विरूद्ध आउँदैछन्। के गर्नु पर्ने सो हामी जान्दैनौं। त्यसै कारणले हामी सहायताका निम्ति तपाईं तिर हेर्दछौं।” 13 यहूदाका समस्त मानिसहरू तिनीहरूका बालकहरू, पत्नीहरू अनि छोरा-छोरीहरू परमप्रभुको सामुन्ने उभिए। 14 तब परमप्रभुको आत्मा यहजीएल माथि उत्रिए। यहजीएल जकर्याहका छोरा थिए। जकर्याह बनायाहका छोरा थिए। (बनायाह यीएलका छोरा अनि यीएल मतन्याहका छोरा थिए।) यहजीएल एक लेवी अनि आसापका सन्तान थिए सभाको माझमा। 15 यहजीएलले भने, “मेरो कुरा सुन्नुहोस् राजा यहोशापात, यहूदा अनि यरूशलेममा बस्ने समस्त मानिसहरू। परमप्रभुले तपाईंलाई यसो भन्नु हुन्छः ‘यो विशाल सेनाको बारेमा भयभीत नहोऊ, चिन्ता नलेउ किनभने यो युद्ध तिमीहरूको युद्ध होइन। यो परमेश्वरको युद्ध हो। 16 भोलि त्यहाँ तल जाऊ अनि ती मानिसहरूसित युद्ध गर। तिनीहरू सीसको उकालो भएर माथि आउने छन्। तिमीहरूले तिनीहरूलाई यरूएल मरुभूमिको अर्को छेऊमा भएको बेंसीको छेउमा भेट्नेछौ। 17 यो युद्धमा तिमीहरूले लड्नु पर्नेछैन। आफ्ना स्थानहरूमा सुदृढ भएर बस। परमप्रभुले तिमीहरूलाई बचाउँनु भएको तिमीहरूले देख्नेछौ। यहूदा अनि यरूशलेम नडराऊ। सुर्ता नगर। परमप्रभु तिमीहरू साथ हुनुहुन्छ, यसर्थ ती मानिसहरूको विरूद्ध भोलि जाऊ।’” 18 यहोशापात तल निहुरिए। तिनको शिरले भूई छोयो। अनि यहूदाका सबै मानिसहरू र यरूशलेममा बस्ने मानिसहरू परमप्रभुको सामुन्ने झुके। अनि तिनीहरू सबैले परमप्रभुको उपासना गरे। 19 कहात परिवार समूहका अनि कोरह परिवार समूहका लेवीहरू इस्राएलका परमप्रभु परमेश्वरको स्तुति गर्नका निम्ति उभिए। परमप्रभुको स्तुति गर्दा तिनीहरूको आवाज एकदमै चर्को थियो। 20 यहोशापातका सेनाहरू बिहानै तको मरुभूमि तिर गए। तिनीहरू जसै हिंड्न थाले यहोशापात उठे र भने, “यहूदाका मानिसहरू अनि तिमी यरूशलेमका मानिसहरू मेरो कुरा सुन। परमप्रभु तिम्रा परमेश्वर माथि विश्वास राख अनि तब सुदृढ रहनेछौ। परमप्रभुका अगमवक्ताहरूमा विश्वास गर। तिमीहरू सफल हुनेछौ।” 21 यहोशापातले मानिसहरूलाई उत्साहित तुल्याए अनि निर्देशन दिए। त्यसपछि तिनले परमप्रभुका निम्ति गायकहरू चुने। ती गायकहरूलाई परमप्रभु प्रति स्तुति अर्पण गर्नलाई चुनिएका थिए किनभने उहाँ पवित्र आश्चर्यजनक हुनुहुन्छ। तिनीहरू सेनाका अघि हिंडे अनि परमप्रभुको स्तुति गरे। तिनीहरूले गीत गाए, “परमप्रभुको स्तुति गर! किनभने उहाँको प्रेम सदा-सर्वदा रहिरहन्छ।” 22 जसै ती मानिसहरूले गाउन र परमेश्वरको स्तुति गर्न शुरू गरे, परमप्रभुले अम्मोनी, मोआबी अनि सेईर पर्वतका मानिसहरू माथि गुप्त आक्रमण चलाइ दिनु भयो। ती, मानिसहरू जो यहूदा माथि आक्रमण गर्न आएका थिए। 23 अम्मोनी अनि मोआबीहरू सेईर पर्वतबाट आएका मानिसहरूसित लड्न थाले। अम्मोनी अनि मोआबीहरूले सेइर पर्वतका मानिसहरूलाई मारे अनि नष्ट गरि दिए। सेइरका मानिसहरूलाई मारे पछि तिनीहरूले एक-अर्कालाई पनि मारे। 24 यहूदाका मानिसहरू मरुभूमिमा भएको पहरा राखेको किल्लमा आइपुगे। तिनीहरूले शत्रुका विशाल सेनालाई खोजे। तर तिनीहरूले केवल मृत शरीरहरू मात्र भूइईँतिर लडिरहेका देखे। कोही पनि जीवित थिएनन्। 25 यहोशापात अनि तिनका सेना ती शरीरहरूबाट मूल्यवान चीजहरू लिन आए। तिनीहरूले अनेक पशुहरू, धन, बस्त्र अनि मूल्यवान चीजहरू पाए। यहोशापात अनि उनका सेनाले ती बस्तुहरू आफ्नै निम्ति लगे। ती चीजहरू यहोशापात अनि तिनका मानिसहरूले बोक्न सक्ने भन्दा अधिक थिए। तिनीहरूले मृत शरीरहरूबाट मूल्यवान चीजहरू लानलाई तीन दिन लगाए, किनभने चीजहरू अधिक थिए। 26 चौथो दिनमा यहोशापात अनि तिनका सेनाले बराका उपत्यकामा भेट गरे। तिनीहरूले त्यस स्थानमा परमप्रभुको स्तुति गरे। त्यसै कारणले मानिसहरूले त्यस स्थानलाई आज पनि “बराका-बेंसी” भन्छन्। 27 त्यसपछि यहोशापातले यहूदा अनि यरूशलेमका मानिसहरूलाई यरूशलेममा फर्काएर ल्याए। परमप्रभुले तिनीहरूलाई अत्यन्त खुशी तूल्याउनु भयो।, किनभने तिनीहरूका शत्रुहरू परास्त भए। 28 तिनीहरू वीणा, सारङ्गी अनि तुरहीहरू सहित यरूशलेम आए अनि परमप्रभुको मन्दिरमा गए। 29 सबै नजिकका राज्यहरू परमप्रभु देखी भयभीत भएर डराए किनभने तिनीहरूले सुने कि इस्राएलका शत्रुहरूको विरूद्ध परमप्रभु आफैं लड्नु भएको थियो। 30 त्यसै कारणले गर्दा यहोशापातका राज्यमा शान्ति थियो। यहोशापातका परमेश्वरले तिनलाई तिनका चारै तिर शान्ति प्रदान गर्नु भयो। यहोशापातको शासनको अन्त 31 यहोशापातले यहूदादेश माथि शासन गरे। यहोशापात पैंतीस बर्षका थिए जब तिनले शासन गर्न शुरू गरे। तिनले पच्चीस बर्षसम्म यरूशलेममा शासन गरे। तिनकी आमाको नाउँ अजूबा थियो। अजूबा शिल्हीकी छोरी थिइन्। 32 यहोशापातले ठीक प्रकारले आफ्ना पिता आसाले जस्तै जीवन जिए। यहोशापातले आसाको तरिका अनुशरण गर्न छाडेनन्। यहोशापातले परमप्रभुको दृष्टिमा ठीक कार्य गरे। 33 तर उच्च स्थानहरूलाई हटाइएन। अनि मानिसहरूले आफ्ना हृदय आफ्ना पुर्खाहरूले अनुशरण गरेका परमेश्वरको अनुशरण गर्न देखि हटाएनन्। 34 यहोशापातले शुरू देखी अन्तसम्म गरेका अन्य कुराहरू हनानीका छोरा येहूका अधिकारिक उल्लेखमा लेखिएका छन्। यी कुराहरूको नकल गरेर इस्राएलका राजाहरूको इतिहासको पुस्तकमा संलग्न गरिएका छन्। 35 पछि यहूदाका राजा यहोशापातले इस्राएलका राजा अहस्याहसित संन्धि गरे। अहस्थाले नराम्रो गरे। 36 तर्शीशमा जाने जहाजहरू निर्माण गर्नका निम्ति यहोशापात अहस्याहसित मिले। तिनीहरूले जहाजहरू एसोन-गेबेर शहरमा बनाए। 37 तब एलाजार यहोशापातको विरूद्ध बोले। एलाजारका पिताको नाउँ दोदाबाहु थियो। एलाजार मरेशा शहरका थिए। तिनले भने, “यहोशापात तपाईं अस्याहसित मिल्नु भयो, त्यसै कारणले परमप्रभुले तपाईंका कार्यहरू नष्ट गरिदिनु हुनेछ।” जहाजहरू भत्किए, यसर्थ यहोशापात अनि अहस्याह तिनीहरूलाई तार्शीश पठाउन समर्थ भएनन्।