https___www.biblegateway.com_passage__search_Isaiah_37_version_TLB_2.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20_E0_A4_B0_E0_A4_BE_E0_A4_9C_E0_A4_BE_19_version_ERV-NE_2.xml
1.1 2.1 2.2 2.3 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 4.1 5.1 5.2 6.1 6.2 6.3 7.1 7.2 7.3 7.4 7.5 7.6 8.1 8.2 8.3 8.4 8.5 8.6 8.7 9.1 10.1 10.2 10.3 10.4 10.5 10.6 10.7 10.8 10.9 11.1 11.2 11.3 11.4 11.5 11.6 11.7 12.1 12.2 12.3 13.1 13.2 13.3 14.1 14.2 14.3
Isaiah 37 Living Bible (TLB) 37 When King Hezekiah heard the results of the meeting, he tore his robes and wound himself in coarse cloth used for making sacks, as a sign of humility and mourning, and went over to the Temple to pray. 2 Meanwhile he sent Eliakim his prime minister, and Shebna his royal scribe, and the older priests—all dressed in sackcloth—to Isaiah the prophet, son of Amoz. 3 They brought him this message from Hezekiah: “This is a day of trouble and frustration and blasphemy; it is a serious time, as when a woman is in heavy labor trying to give birth and the child does not come. 4 But perhaps the Lord your God heard the blasphemy of the king of Assyria’s representative as he scoffed at the living God. Surely God won’t let him get away with this. Surely God will rebuke him for those words. Oh, Isaiah, pray for us who are left!” 5 So they took the king’s message to Isaiah. 6 Then Isaiah replied, “Tell King Hezekiah that the Lord says: Don’t be disturbed by this speech from the servant of the king of Assyria and his blasphemy. 7 For a report from Assyria will reach the king that he is needed at home at once, and he will return to his own land, where I will have him killed.” 8-9 Now the Assyrian envoy left Jerusalem and went to consult his king, who had left Lachish and was besieging Libnah. But at this point the Assyrian king received word that Tirhakah, crown prince of Ethiopia, was leading an army against him from the south. Upon hearing this, he sent messengers back to Jerusalem to Hezekiah with this message: 10 “Don’t let this God you trust in fool you by promising that Jerusalem will not be captured by the king of Assyria! 11 Just remember what has happened wherever the kings of Assyria have gone, for they have crushed everyone who has opposed them. Do you think you will be any different? 12 Did their gods save the cities of Gozan, Haran, or Rezeph, or the people of Eden in Telassar? No, the Assyrian kings completely destroyed them! 13 And don’t forget what happened to the king of Hamath, to the king of Arpad, and to the kings of the cities of Sepharvaim, Hena, and Ivvah.” 14 As soon as King Hezekiah had read this letter, he went over to the Temple and spread it out before the Lord 15 and prayed, saying, 16-17 “O Lord, Almighty God of Israel enthroned between the Guardian Angels, you alone are God of all the kingdoms of the earth. You alone made heaven and earth. Listen as I plead; see me as I pray. Look at this letter from King Sennacherib, for he has mocked the living God. 18 It is true, O Lord, that the kings of Assyria have destroyed all those nations, just as the letter says, 19 and thrown their gods into the fire; for they weren’t gods at all but merely idols, carved by men from wood and stone. Of course the Assyrians could destroy them. 20 O Lord our God, save us so that all the kingdoms of the earth will know that you are God, and you alone.” 21 Then Isaiah, the son of Amoz, sent this message to King Hezekiah: “The Lord God of Israel says: This is my answer to your prayer against Sennacherib, Assyria’s king. 22 “The Lord says to him: My people—the helpless virgin daughter of Zion—laughs at you and scoffs and shakes her head at you in scorn. 23 Who is it you scoffed against and mocked? Whom did you revile? At whom did you direct your violence and pride? It was against the Holy One of Israel! 24 You have sent your messengers to mock the Lord. You boast, ‘I came with my mighty army against the nations of the west. I cut down the tallest cedars and choicest cypress trees. I conquered their highest mountains and destroyed their thickest forests.’ 25 “You boast of wells you’ve dug in many a conquered land, and Egypt with all its armies is no obstacle to you! 26 But do you not yet know that it was I who decided all this long ago? That it was I who gave you all this power from ancient times? I have caused all this to happen as I planned—that you should crush walled cities into ruined heaps. 27 That’s why their people had so little power and were such easy prey for you. They were as helpless as the grass, as tender plants you trample down beneath your feet, as grass upon the housetops, burnt yellow by the sun. 28 But I know you well—your comings and goings and all you do—and the way you have raged against me. 29 Because of your anger against the Lord—and I heard it all!—I have put a hook in your nose and a bit in your mouth and led you back to your own land by the same road you came.” 30 Then God said to Hezekiah, “Here is the proof that I am the one who is delivering this city from the king of Assyria: This year he will abandon his siege. Although it is too late now to plant your crops, and you will have only volunteer grain this fall, still it will give you enough seed for a small harvest next year, and two years from now you will be living in luxury again.* 31 And you who are left in Judah will take root again in your own soil and flourish and multiply. 32 For a remnant shall go out from Jerusalem to repopulate the land; the power of the Lord Almighty will cause all this to come to pass. 33 “As for the king of Assyria, his armies shall not enter Jerusalem, nor shoot their arrows there, nor march outside its gates, nor build up an earthen bank against its walls. 34 He will return to his own country by the road he came on and will not enter this city, says the Lord. 35 For my own honor I will defend it and in memory of my servant David.” 36 That night the Angel of the Lord went out to the camp of the Assyrians and killed 185,000 soldiers; when the living wakened the next morning, all these lay dead before them. 37 Then Sennacherib, king of Assyria, returned to his own country, to Nineveh. 38 And one day while he was worshiping in the temple of Nisroch his god, his sons Adrammelech and Sharezer killed him with their swords; then they escaped into the land of Ararat, and Esar-haddon his son became king.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1 27.1 28.1 29.1 30.1 31.1 32.1 33.1 34.1 35.1 36.1 37.1 38.1 39.1 40.1 41.1 42.1 43.1 44.1 45.1 46.1 47.1 48.1 49.1 50.1 51.1 52.1 53.1 54.1 55.1 56.1 57.1 58.1 59.1 60.1 61.1 62.1 63.1 64.1 65.1
2 राजा 19Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) हिजकियाह अगमवक्ता यशैयाहसित कुरा गर्छन् 19 राजा हिजकियाहले ती कुराहरू सुने अनि आफू दुःखी र चिन्तित देखाउनका लागि उनले आफ्नो लुगा च्याते। त्यसपछि तिनी परमप्रभुको मन्दिरभित्र पसे। 2 हिजकियाहले एल्याकीम (एल्याकीम राजाको दरबारको अधिकारी थिए) शेब्ना (सेबाका मुख्य सचिब) अनि पूजाहारीहरूमध्ये बुढा पाकालाई आमोसका छोरालाई अगमवक्ता यशैयाहकहाँ पठाए। तिनीले फाटेको लुगा लगाए जसले तिनीहरू दुःखी र उदास भएको देखाँउथ्यो। 3 राजाबाट तिनीहरू यो समाचार लगेर गए, “आजको दिन हाम्रा निम्ति कष्टको दिन छ, ‘तिरस्कार र निन्दा को दिन! बालक जन्माउँदा बल नभएकी स्त्री झैं हामी भएका छौं। 4 सेनापतिका मालिक अश्शूरा राजाले उनलाई जिवित परमप्रभुको विषयमा नराम्रा कुराहरू भन्न पठाएका छन्। हुन सक्छ, परमेश्वरले ती सबै कुराहरू सुन्नु हुन्छ। परमप्रभुले शत्रुलाई सजाय दिनुहुनेछ यसकारण ती मानिसहरूका लागि प्रार्थना गरि दिनुहोस् जो अझै जिउँदै रहेका छन्।’” 5 राजा हिजकियाहका अधिकारीहरू यशैयाहकहाँ गए। 6 यशैयाहले तिनीहरूलाई भने, “तिम्रो मालिक हिजकियाहलाई यो सन्देश देऊः ‘परमप्रभु भन्नुहुन्छः अश्शूरका राजाका अधिकारीहरूले मेरो बारेमा गरेका कुराहरूका लागि डर मान्नु पर्दैन। 7 म उसमा आत्मा समावेश गराउँदैछु। उनले खतराको संदेस सुन्ने छन्। त्यसपछि उनी आफ्नो देशतिर फर्किए र भाग्ने छन्। अनि म उनलाई उनको देशमा तरवारले छिनाउनेछु।’” अश्शूरका राजा हिजकियाहलाई फेरि चेताउनी दिन्छन् 8 सेनापतिले सुने अश्शूरका राजा लाकीशबाट हिंडे। यसकारण सेनापतिले आफ्ना राजालाई लिब्नाको विरूद्धमा लडाइँ गर्दै गरेको पाए। 9 अश्शूरका राजाले कूशका तिर्हाकाको विषयमा एउटा कुखबर सुने। खबर थियो, “तिर्हाका तिम्रो विरोधमा लडाइँ गर्न आएको छ।” यसकारण अश्शूरका राजाले हिजकियाहकहाँ फेरी राजदूत पठाए। अश्शूरका राजाले ती राजदूतहरूलाई एउटा सन्देश दिनु भनी पठाए। उनले यी कुराहरू भनेः 10 “यहूदाका राजा हिजकियाह यो भन, परमेश्वर जसमाथि तिमीले भरोसा गर्छौ: ‘तिमीलाई धोका दिन्छ उसलाई यो गर्न नदेऊ उसले भन्छ अश्शूरका राजाले यरूशलेमलाई पराजित गर्ने छैनन्। 11 तिमीले ती सबै घट्नाहरू सुनेका छौ जो अश्शूरका राजाले अरू सबै देशहरूसित गरेका थिए। हामीले तिनीहरूलाई पूर्णतः नष्ट गर्यौ के तिमी बाच्ने छौ? अँहँ! 12 ती देशहरूका देवताहरूले आफ्ना मानिसहरूलाई बचाएनन्। मेरा पुर्खाहरूले तिनीहरू सबैलाई शेषपारे। तिनीहरूले गोजान, हारान, रेसेप र तलस्सारमा बेत-एदेनका मानिसहरूलाई खत्तम गरे। 13 हमातका राजा कहाँ छन्? अर्पादका राजा? रूपवैम शहरका राजा? हेना अनि इव्वाका राजा? तिनीहरू सबै नै खतम भए।’” हिजकियाह परमेश्वरसित प्रार्थना गर्छन् 14 हिजकियाहले राजदूतहरूबाट पत्र लिए अनि तिनीहरूलाई पढे। तब हिजकियाह माथि परमप्रभुको मन्दिरमा गए अनि तिनले परमप्रभुको सामु पत्रहरू फिंजाए। 15 हिजकियाहले परमेश्वरको सामुन्ने प्रार्थना गरे अनि भने, “परमप्रभु इस्राएलका परमेश्वर,त्यो परमेश्वर जो करूब स्वर्गदूतमाझ राजा जस्तो बस्नुभएको छ। तपाई परमेश्वर हुनुहुन्छ तपाई मात्रै धर्तीका सबै राज्यहरूका परमेश्वर हुनुहुन्छ। तपाईंले नै स्वर्गहरू र पृथ्वी बनाउनु भयो। 16 हे परमप्रभु, कृपया मेरो कुरा सुनिदिनु होस्। परमप्रभु, मेरो आँखा खोलि दिनु होस् अनि यो पत्र हेर्नु होस् र शब्दहरू सन्नुहोस जो सनहेरीबले जीवित परमेश्वरको अपमान गर्नका लागि पठाएका छन्। 17 हे परमप्रभु, यो सत्य हो। अश्शूरका राजाहरूले ती सबै राष्ट्रहरूलाई खत्तम पारे। 18 तिनीहरूले ती राष्ट्रहरूका देवताहरूलाई आगोमा फ्याँके। तर ती साँच्चैका देवताहरू थिएनन्। ती केवल काठ र ढुङ्गाका मूर्तिहरू थिए। जसलाई मानिसहरूले बनाएका थिए। त्यसै कारणले गर्दा अश्शूरका राजाहरूले तिनीहरूलाई खत्तम पार्न सके। 19 यसर्थ अब, हे परमप्रभु हाम्रा परमेश्वर, हामीलाई अश्शूरका राजाबाट बचाउनुहोस्। तब धर्तीका सबै राज्यहरूले जान्ने छन, तपाईं परमप्रभु मात्र परमेश्वर हुनुहुन्छ।” 20 आमोसका छोरा यशैयाहले हिजकियाहलाई यो सन्देश पठाए। उनले भने, “परमप्रभु इस्राएलका परमेश्वर भन्नुहुन्छ: तिमीहरूले म सित अश्शूरका राजा सनहेरिबको विषयमा प्रार्थना गर्यौ। मैले तिमीहरूको प्रार्थना सुनेको छु। 21 “सनहेरीबको विषयमा परमप्रभुको सन्देश यो छ: ‘सियोनकी कुमारी छोरी सोच्छिन् तिमी महत्वपूर्ण छौ। उनी तिम्रो हाँसो उडाउँछिन्। यरूशलेमकी छोरी तिम्रो पीठ्यूँपछि आफ्नो टाउको हल्लाउँछिन्। 22 तर कसले तिम्रो अपमान गर्यो र हाँसो गर्यो? तिमीले कसको विरूद्धमा कुरा गर्यौ? तिमी इस्राएलको पवित्रताको विरूद्धमा थियौ। तिमीले घमण्ड साथ व्यवहार गर्यौ? 23 तिमीले आफ्ना राजदूतहरू पठायौ परमप्रभुको अपमान गर्न तिमीले भन्यौ, “म सँगै धेरै मेरा रथहरू लिई अग्ला पहाडमा आएँ। म लबानोनको भित्रसम्म आएँ मैले लबानोनका अग्ला देवदार रूखहरू असल सल्लाका रूखहरू ढालें। म लबानोनको अग्लो भागमाथि गएँ लहलहाउँदो बनमा पसें। 24 मैले कुवा खनें र अन्जान ठाउँहरूको पानी पिएँ। मेरो खुट्टाको पैतालाले मैले, मिश्र देशका खोलाहरू सुकाइदिएँ।” 25 त्यो तिमीलाई भनेकै हो तर के तिमीले सुनेनौ परमेश्वरले के भन्नुभयो? मैले धेरै अघि यो योजना गरें प्राचीनकाल देखि नै मैले यो योजना गरे। अनि अब, मैले यो हुन दिएको छु। मैले तिमीलाई सुदृढ शहरहरू भत्काउन दिएँ अनि तिनीहरूलाई चट्टानको थुप्रो बनाएँ। 26 शहरका मानिसहरूमा शक्ति थिएन। मानिसहरू डराएका अनि अल्लमल परेका थिए। तिनीहरू खेतका रूखपात र घाँस जस्ता झर्ने भए। तिनीहरू घरका छानामा उम्रिएका घाँस जस्तै नै भए अग्लो हुनु अघि नै मर्ने। 27 म जान्दछु तिमी कहिले बस्छौ म जान्दछु तिमी कहिले लडाईँ गर्न जान्छौ अनि कहिले तिमी घर फर्किन्छौ। अनि म जान्दछु कहिले तिमी ममाथि रिसाएको हुन्छौ। 28 पक्कै तिमी मसँग रिसाएका थियौ। मैले तिम्रा अभिमानी अपमानका कुराहरू सुने। यसर्थ म तिम्रो नाकमा बल्छी ठोक्छु र म तिम्रो मुखमा मेरो लगाम लगाउँछु। तब म तिमीलाई चारैतिर घुमाउनेछु र तिमी आएकै बाटो भएर तिमीलाई लैजानेछु।’” हिजकियाहलाई परमेश्वरको संन्देश 29 “यो नै चिन्ह हुनेछ, जसले साबित गर्छ म तिमीलाई सहायता गर्नेछु। यस बर्ष तिमी यस्तो अन्न खाने छौ जुन आफै उम्रिनेछ। अर्को बर्ष, तिमी यस्तो अन्न खानेछौ जुन बीउबाट प्राकृतिक रूपमा बाहिर निस्केको हुनेछ। तर तेस्रो बर्षमा तिमीले आफैले रोपेको बीउबाट फलेको अन्न चलाउनेछौ। तिमीले दाखको बारी लगाउने छौ र त्यसबाट दाख खानेछौ। 30 यहूदाका परिवारबाट छुट्टिएका अनि छोडिएका मानिसहरू फेरी मौलाउन शुरू गर्नेछन्। 31 किनभने केही मानिसहरू बाँचेका हुनेछन्। तिनीहरू यरूशलेमबाट बाहिर निस्केर जानेछन्। जो मानिसहरू बाँचेका हुन्छन् ती सबै सियोन डाँडाबाट बाहिर निस्केर जानेछन्। परमप्रभुको जोशले यो काम हुनेछा। 32 “यसकारण परमप्रभु अश्शूरका राजाको बारेमा यस्तो भन्नुहुन्छः ‘ऊ यस शहरमा आउने छैन। ऊ यस शहरमा एउटा पनि तीर चलाउँनेछैन। ऊ यस शहरमा आफ्नो ढाल ल्याउने छैन। ऊ फोहोर माटो को थुप्रो बनाउने छैन यस शहरका भिन्ताहरूमाथि आक्रमण गर्नेछैन। 33 ऊ जुन बाटो आउँछ त्यही बाटो फर्किनेछ, ऊ यस शहरमा आउने छैन। परमप्रभु यसो भन्नुहुन्छ, 34 म यस शहरको रक्षा गर्नेछु अनि यसलाई बचाउँने छु म यस्तो आफ्नै लागि गर्नेछु अनि मेरा सेवक दाऊदका लागि गर्नेछु।’” अश्शूरको सेना नष्ट गरिन्छ 35 त्यस राती परमप्रभुका स्वर्गदूत बाहिर निस्किए अनि अश्शूरको शिबिरका 1,85,000 मानिसहरू मारे। जब मानिसहरू बिहान उठे, तिनीहरूले सबै लाशहरू देखे। 36 यसकारण अश्शूरका राजा सनहेरीबले त्यो ठाउँ छोडे अनि नीनवे फर्किए जहाँ तिनी बस्ने गर्दथे। 37 एकदिन सनहेरीब निसोकका मन्दिरमा आफ्नो देवताको पूजा गरिरहेका थिए। उसका छोराहरू अद्रमेलेक र शरेसेरले उनलाई तरवारले काटेर मारे। त्यसपछि अद्रमेलेक र शरेसेर भागेर अरारात प्रदेशमा गए। अनि सनहेरीबका छोरा एसरहद्दोन उनीपछि नयाँ राजा भए।