https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Samuel_4_version_TLV_1.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B6_E0_A4_AE_E0_A5_82_E0_A4_8F_E0_A4_B2_4_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 3.3 3.4 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 5.1 5.2 5.3 5.4 5.5 5.6 5.7 5.8 5.9 6.1 6.2 6.3 7.1 7.2 7.3 7.4 7.5 8.1 8.2 9.1 10.1 10.2 10.3 10.4 10.5 11.1 11.2 11.3 11.4 11.5 11.6
1 Samuel 4Tree of Life Version (TLV) Defeat and Loss of the Ark 4 So it was that the word of Samuel went forth to all Israel. Now Israel went out against the Philistines in battle. They camped at Eben-ezer while the Philistines camped in Aphek. 2 The Philistines drew up in battle array to meet Israel, and when the battle was fought, Israel was defeated before the Philistines, who killed 4,000 men on the battlefield. 3 When the people came back to the camp, the elders of Israel asked, “Why did Adonai bring defeat on us today before the Philistines? Let’s fetch the ark of the covenant of Adonai from Shiloh that He may come among us and deliver us from the hand of our enemies.” 4 So the people sent to Shiloh, and from there they carried the ark of the covenant of Adonai-Tzva’ot who sits above the cheruvim. Eli’s two sons, Hophni and Phinehas, were there with the ark of the covenant of God. 5 Now when the ark of the covenant of Adonai entered the camp, all Israel shouted with a great shout, so that the ground resounded. 6 When the Philistines heard the noise of the shout, they wondered, “What’s this noise of a great shout in the camp of the Hebrews?” When they realized that the ark of Adonai had come into the camp, 7 the Philistines were afraid, for they said, “God has come into the camp.” So they said, “Woe to us! For nothing like this has ever happened before. 8 Woe to us! Who will deliver us from the hand of this mighty God? This is the God that struck down the Egyptians with all kinds of plagues in the wilderness. 9 Be strong, and conduct yourselves like men, O Philistines, or else you will become enslaved to the Hebrews as they have been to you. Be like men and fight!” 10 So the Philistines did fight and Israel was defeated—they fled every man to his tent. The slaughter was very great, as 30,000 of Israel’s foot soldiers fell. 11 Moreover, the ark of God was captured, and Eli’s two sons Hophni and Phinehas died. 12 Now that same day a man of Benjamin ran from the battlefield and came to Shiloh with his clothes torn and dust on his head. 13 When he arrived, behold, Eli was sitting on his seat by the wayside watching, for his heart was trembling for the ark of God. When the man arrived to announce it in the town, the entire town cried out. 14 And when Eli heard the noise of the outcry, he asked, “What’s this noisy commotion?” So the man rushed and came and told Eli. 15 Now Eli was 98 years old, and his eyes were fixed in a blind stare. 16 Then the man said to Eli, “I am one coming from the battlefield—I escaped from the battlefield today.” “What is happening, my son?” he asked. 17 And the messenger answered and said, “Israel fled before the Philistines and there has also been a great slaughter among the people. Also your two sons died—Hophni and Phinehas—and the ark of God was captured.” 18 As soon as he mentioned of the ark of God, Eli fell backward from his seat beside the town gate. His neck broke and he died, for he was old and heavy. He had judged Israel 40 years. 19 Now his daughter-in-law, Phinehas’ wife, was with child and about to deliver. When she heard the report that the ark of God was captured and that her father-in-law and her husband were dead, she crouched down and gave birth because she was seized with her labor pains. 20 As she was dying, the women attending her said to her, “Don’t be afraid, for you have brought forth a son!” But she did not respond or take it to heart. 21 Then she named the child Ichabod saying, “The glory has departed from Israel”—because of the capture of the ark of God, and because of her father-in-law and her husband. 22 So she said, “The glory has departed from Israel, for the ark of God has been taken!”
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1
1 शमूएल 4Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) 4 इस्राएलभरी शमूएलको विषयमा समाचार फैलिन थाल्यो। तर एली भने साह्रै बुढो भइसकेका थिए। तर उनका छोराहरूले भने अझै पनि परमप्रभुका अघि दुष्ट कार्य गरिनै रहे। पलिश्तीहरूले इस्राएलीहरूलाई हराए त्यस समय, इस्राएलीहरू पलिश्तीहरूका विरूद्धमा युद्ध गर्नको निम्ति तयार भए। इस्राएलीले एबेन-एजेरमा छाउनी हाले अनि पलिश्तीहरूले अपेकमा छाउनी हाले। 2 पलिश्तीहरू इस्राएलीहरू माथि हमला गर्न तयार भए। पलिश्तीहरूले इस्राएलीहरूलाई हराए। पलिश्तीहरूले इस्राएलका 4,000 सैनिकहरू मारिदिए। 3 बाँकी इस्राएली सैनिकहरू फर्केर छाउनीमा पुगे। इस्राएलका बूढा प्रधानले सोधे, “परमप्रभुले पलिश्तीहरूद्वारा हामीलाई किन हराउन दिनुभयो? हामीले शीलोबाट परमप्रभुका करारको सन्दूक उठाएर ल्याऊ। यसो गरेपछि परमेश्वर हामीसँग युद्ध भूमिमा जानुहुनेछ र हामीलाई हाम्रो शत्रुबाट बचाउँनु हुनेछ।” 4 त्यसकारण तिनीहरूले शीलोमा मानिसहरू पठाए। सर्वशक्तिमान परमप्रभुको करारको सन्दूक लिएर मानिसहरू आए। सन्दूक माथि करूब स्वर्गदूत विराजमान थिए अनि तिनीहरू त्यस्तो प्रकारले बसेका छन् जसमाथि परमप्रभुले आसन लिनुहुन्थ्यो। एलीका छोरा होप्नी र पीनहास जो सन्दूकको रेखदेख गर्दथे तिनीहरू पनि उक्त सन्दूकसँगै आए। 5 जब परमप्रभुको करारको सन्दूक छाउनी भित्र ल्याइयो, इस्राएलीहरूले ठूलो हल्ला गरे। त्यस हल्लाले भूमि नै हल्लियो। 6 पलिश्तीहरूले पनि इस्राएलीहरूका हल्ला सुनें। तिनीहरूले सोधे, “हिब्रूहरूका छाउनीमा यति साह्रौ हल्ला किन हुँदैछ?” पछि पलिश्तीहरूलाई थाहा भयो कि इस्राएलीहरूका छाउनीमा करारको सन्दूक आएको छ। 7 पलिश्तीहरू डराएर भने, “परमेश्वर नै तिनीहरूका छाउनीमा आए! अब हाम्रो के हुने हो। यस्तो पहिले कहिले भएको थिएन। 8 हामी चिन्तित भयौ यस्तो बलियो देवताबाट अब हामीलाई कसले बचाउँछ? यी तिनै देवता हुन् जसले मिश्रीहरूलाई जंगलमा महामारी र भंयकर रोगहरू दिएका थिए। 9 पलिश्तीहरू हो सहासी बन! मर्द झैं काम गर, नत्र ता विगतमा हिब्रूहरू हाम्रा दास थिए, भने अब लडेनौं भने तिमीहरू उनीहरूका दास हुनेछौ।” 10 पलिश्तीहरूले वीरताका साथ लडे र इस्राएलीहरूलाई परास्त पारे। प्रत्येक इस्राएली सेना भागेर आफ्ना छाउनीमा लुक्न पुगे। इस्राएलको यो साह्रै नराम्रो पराजय थियो। जम्मा 30,000 इस्राएली सैनिकहरू मारिएका थिए। 11 पलिश्तीहरूले परमेश्वरको पवित्र सन्दूक हात पारे र एलीका दुवै छोरा, होप्नी र पीनहासलाई मारे। 12 त्यस दिन बिन्यामिनी कूलका एकजना मानिस युद्ध भूमिबाट भागेर हारेको शोक प्रकट गर्न शरीरका बस्त्रहरू च्यातेर टाउकोभरी धूलै-धूलो खन्याए र शीलोमा पुगे। 13 त्यस समय एली शहरको फाटकहरूको मूल बाटोमा आफ्नो आसनमा बसिरहेका थिए। तिनी परमेश्वरको पवित्र सन्दूकको विषयमा ज्यादै चिन्तित थिए र समाचारको प्रतिक्षा गरिरहेका थिए। त्यो बिन्यामीनहरूले आए र दुःखी समाचार शहरलाई दियो। अनि सबै शहरवासी जोडले रून थाले। 14-15 एली अन्ठानब्बे बर्षका बूढा थिए अनि तिनी अन्धा थिए। जब एलीले रोएको स्वर सुने तिनले सोधे, “मानिसहरू किन यसरी चिच्याइ-चिच्याइ रुँदैछन्?” उनै बिन्यामिनी मानिस एलीका सामुने पुगेर सारा घटना बताए। 16 तिनले भने, “म युद्धभूमिबाट भागेर आएको हुँ!” एलीले फेरि सोधे, “के भयो हँ छोरा?” 17 बिन्यामिनी मानिसले सार वृत्तान्त बताए, “इस्राएलीहरू पलिश्तीहरूका अघि टिक्न नसकेर भागे इस्राएली पक्षका धेरै सेना युद्धमा मारिए। तपाईंका दुवै छोरा, होप्नी र पीनहास पनि मारिए अनि परमेश्वरको पवित्र सन्दूक पनि पलिश्तीहरूले कब्जामा पारेका छन्।” 18 जब बिन्यामिनी मानिसले परमेश्वरको पवित्र सन्दूकको घटना बताए, एली ऊ बसेको कुर्सीबाट पछिल्तिर लडे, र तिनको मुन्टो भाँचियो, कारण एली साह्रै बूढा थिए र साह्रै मोटा थिए, उनी त्यही मरे। एलीले चालिस बर्षसम्म इस्राएलाई अगुवाइ गरेका थिए। महिमाको अन्त भयो 19 एलीकी बुहारी, पीनहासकी पत्नी त्यस समय गर्भवती थिईन्। तिनीको नानी जन्माउने समय पुगिसकेको थियो, परमेश्वरको पवित्र सन्दूक कब्जा गरेको घटना साथै ससुरा र लोग्नेको पनि मृत्यु भएको खबर सुन्नेबित्तीकै प्रसववेदना शुरू भयो, यसकारण उसले घुँडा टेकी र तत्कालै एउटा छोरा जन्माईन्। 20 जब तिनी मर्नै लागेकी थिईन्, तिनलाई स्याहार्ने आइमाईहरूले तिनलाई भने, “नडराऊ! तिम्रो एउटा छोरा भयो।” तर एलीकी बुहारीलाई त्यस दुःखको खबरले कुनै असर गरेन। 21 तर इस्राएलको महिमा हराएको सुनेर तिनले छोराको नाउँ “ईकावोद” राखिन्, जसको अर्थ “इस्राएलको महिमा लगियो!” उनले यो नाउँ राखीन् कारण परमेश्वरको पवित्र सन्दूक लुटिएको र आफ्ना ससुरा अनि लोग्नेको मृत्यु भएको कुराको संकेत गराउँछ। 22 तिनले भनिन्, “इस्राएलको महिमा हरायो।” कारण पलिश्तीहरूले परमेश्वरको पवित्र सन्दूक कब्जा गरे।