http___www.serenity2020.ws_BANNER.xml
https___wordproject.org_bibles_ne_44_22.htm_1.xml
1.1 1.2 1.3 3.1 3.2 4.1 5.1 5.2 6.1 7.1 7.2 7.3 7.4 8.1 8.2 9.1 10.1 11.1 12.1 12.2 13.1 13.2 13.3 14.1 15.1 15.2 15.3 15.4 17.1 18.1 18.2 19.1 19.2 20.1 21.1 21.2 22.1 22.2 22.3 22.4 22.5 23.1 23.2 23.3 24.1 25.1 26.1 26.2 27.1 28.1 29.1 29.2 29.3 29.4 29.5 30.1 32.1 33.1 33.2 34.1 35.1 36.1 37.1 38.1 39.1 39.2 40.1 41.1 42.1 43.1 45.1 45.2 46.1 47.1 48.1 50.1 51.1 51.2 52.1 53.1
1“My friends and leaders of our nation, listen as I explain what happened!” 2When the crowd heard Paul speak to them in Aramaic, they became even quieter. Then Paul said: I am a Jew, born in the city of Tarsus in Cilicia. But I grew up here in Jerusalem where I was a student of Gamaliel and was taught to follow every single law of our ancestors. In fact, I was just as eager to obey God as any of you are today. 4 I made trouble for everyone who followed the Lord's Way,[M] and I even had some of them killed. I had others arrested and put in jail. I didn't care if they were men or women. 5The high priest and all the council members can tell you this is true. They even gave me letters to the Jewish leaders in Damascus, so that I could arrest people there and bring them to Jerusalem to be punished. 6 One day about noon I was getting close to Damascus, when a bright light from heaven suddenly flashed around me. 7I fell to the ground and heard a voice asking, “Saul, Saul, why are you so cruel to me?” 8“Who are you?” I answered. The Lord replied, “I am Jesus from Nazareth! I am the one you are so cruel to.” 9Those who were traveling with me saw the light, but did not hear the voice. 10I asked, “Lord, what do you want me to do?” Then he told me, “Get up and go to Damascus. When you get there, you will be told what to do.” 11The light had been so bright that I couldn't see. And the others had to lead me by the hand to Damascus. that city there was a man named Ananias, who faithfully obeyed the Law of Moses and was well liked by all the Jewish people living there. 13He came to me and said, “Saul, my friend, you can now see again!” At once I could see. 14Then Ananias told me, “The God that our ancestors worshiped has chosen you to know what he wants done. He has chosen you to see the One Who Obeys God[N] and to hear his voice. 15You must tell everyone what you have seen and heard. 16What are you waiting for? Get up! Be baptized, and wash away your sins by praying to the Lord.” 17After this I returned to Jerusalem and went to the temple to pray. There I had a vision 18of the Lord who said to me, “Hurry and leave Jerusalem! The people won't listen to what you say about me.” 19I replied, “Lord, they know that in many of our synagogues I arrested and beat people who had faith in you. Stephen was killed because he spoke for you, and I stood there and cheered them on. I even guarded the clothes of the men who murdered him.” 21But the Lord told me to go, and he promised to send me far away to the Gentiles. 22The crowd listened until Paul said this. Then they started shouting, “Get rid of this man! He doesn't deserve to live.” 23They kept shouting. They waved their clothes around and threw dust into the air. Paul and the Roman Army Commander Roman commander ordered Paul to be taken into the fortress and beaten with a whip. He did this to find out why the people were screaming at Paul. 25While the soldiers were tying Paul up to be beaten, he asked the officer standing there, “Is it legal to beat a Roman citizen before he has been tried in court?” 26When the officer heard this, he went to the commander and said, “What are you doing? This man is a Roman citizen!” 27The commander went to Paul and asked, “Tell me, are you a Roman citizen?” “Yes,” Paul answered. 28The commander then said, “I paid a lot of money to become a Roman citizen.”[O] But Paul replied, “I was born a Roman citizen.” men who were about to beat and question Paul quickly backed off. And the commander himself was frightened when he realized that he had put a Roman citizen in chains. Paul Is Tried by the Council next day the commander wanted to know the real reason why the Jewish leaders had brought charges against Paul. So he had Paul's chains removed, and he ordered the chief priests and the whole council to meet. Then he had Paul led in and made him stand in front of them.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1 27.1 28.1 29.1 30.1 31.1 32.1
प्रेरित अध्याय 22 पावलले भने, “मेरा दाज्यू-भाइहरू, र पिताहरू मलाई ध्यान दिएर सुन! तिमीहरूका सामु म आफ्नो बचाउको पक्षमा कुरा गर्नेछु।” 2 पावलले यहूदी भाषामा बोलेको यहूदीहरूले सुने। जब पावलले यहूदी भाषा बोलेको यहूदीहरूले सुने तिनीहरू झन चुपचाप बसे। पावलले भने, 3 “म एक यहूदी हुँ। म सिलिसिया प्रदेशको टार्ससमा जन्मेको हुँ। तर म यही शहरमा हुर्किएको हुँ। म गमलीयलकोशिष्य थिएँ। उहाँले मलाई हाम्रा पिता पुर्खाहरूका नियम अनुसार कडासंग प्रशिक्षण गराउनु भयो। म परमेश्वरमा अत्यन्त उत्साही छु तिमीहरू जस्तै आज जो यहाँ छौ। 4 जसले येशूको मार्ग अप्नाए तिनीहरूलाई मैले मृत्युको मुख सम्म खेदो गरें। मैले पुरुष र नारीहरूलाई पक्रे अनि जेलमा थुनें। 5 प्रधान पूजाहारीहरू र सम्पूर्ण बूढा यहूदी अगुवाहरू यसका गवाही छन्। दमीशकका यहूदी दाज्यु-भाईहरूका निम्ति तिनीहरूबाट मैले चिठ्ठी लिएँ । म त्यहाँ पनि येशूका चेलाहरूलाई पक्राउन र तिनीहरूलाई दण्ड दिलाउन यरूशलेम ल्याउन भनि गएको थिएँ।पावलले आफ्नो परिवर्तन बारे भन्छन् 6 “म दमीशकको बाटो जादै गर्दा अचानक एक घटना घट्यो। त्यति बेला मध्याह्र भएको थियो जब म दमीशक नजिक पुगेको थिए। अचानक आकाशबाट एक शक्तिशाली ज्योति मेरो वरिपरि चम्कियो। 7 म भूइँमा लडें। मलाई केही भनिरहेको एक आवाज सुनें, ‘शावल, शावल, तिमीले किन मलाई सताइरहछौ?’ 8 मैले सोधें, तपाईं को हुनुहुन्छ प्रभु?’ त्यस आवाजले भन्यो, ‘म नासरतको येशू हुँ, जसलाई तिमाले सताइरहेछौ।’ 9 मानिसहरू जो मसंग थिए तिनीहरूले ज्योति देखे, तर ती एक मसंग जो बात गर्दै हुनुहुन्थ्यो, त्यो आवाज तिनीहरूले सुनेनन्। 10 मैले भने, मैले के गर्नु पर्ला प्रभु?’ प्रभुले जवाफ दिनु भयो, ‘उठ अनि दमीशक जाऊ। तिमीले गर्नु पर्ने मैले ठीक गरेको काम त्यहाँ तिमीलाई भनिनेछ।’ 11 मैले केही देख्न सकिन किनभने त्यो तीब्र उज्यालो ज्योतिले मलाई अन्धा बनायो। मसंग भएका मानिसहरूले मलाई मेरो हात समातेर दमीशक लगे। 12 “दमीशकमा एकजना हनानिया नाउँ भएको मानिस थिए। उनी मोशाको व्यवस्था पालन गर्ने श्रद्धालु भक्त थिए। त्यहाँ बस्ने यहूदीहरूले उनलाई सम्मान गर्थे। 13 हननिया मकहाँ आए अनि भने, भाइ शावल! तिम्रो दृष्टि प्राप्त गर! अचानक मैले उनलाई देख्न सकें। 14 हननियाले भने, ‘हाम्रा पिता पुर्खाहरूका परमेश्वरले तिमीलाई उहाँको इच्छा जान्न, ती धार्मिकतालाई देख्ने अनि उहाँको मुखबाट शब्दहरू सुन्न पहिल्यै चुनिसक्नु भएको थियो। 15 सबै मानिसहरूका निम्ति तिमी उहाँको गवाही बन्नेछौ। तिमीले उनीहरूलाई आफुले देखेका र सुनेका कुराहरू भन्नेछौ। 16 अब तिमी बेसी नपर्ख। उठ, उहाँको नाउँमाथि विश्वास गरेर बप्तिस्मा लेऊ र तिम्रा पापहरू पखाल।’ 17 “त्यसपछि, म यरूशलेम फर्कें। जब म मन्दिरमा प्रार्थना गरिरहेको थिएँ मैले एक दर्शन पाँए। 18 मैले येशूलाई देखें र उहाँले मलाई भन्नुभयो, ‘झट्टै गर, यरूशलेम छोडीहाल तुरन्तै किनभने मानिसहरूले मेरो विषयमा तिमीले दिएको गवाही स्वीकार्ने छैनन।’ 19 मैले भने, ‘तर प्रभु, मानिसहरूले जान्दछन् कि म नै एक हुँ जो तपाईंको विश्वासीहरूलाई सभाघरहरूभित्र पक्रन र कुट्न गएँ। 20 मानिसहरूले यो पनि जान्दछ कि तपाईंको गवाही, स्तिफनसको जब रगत बग्यो, म त्यहाँ पनि त्यस काण्डमा सहयोग गर्दै उनलाई मार्नेहरूको लुगाहरू रूँगेर बसेको थिंएँ।’ 21 तर येशूले मलाई भन्नु भयो, गई हाल तुरून्तै तब म तिमीलाई टाढा गैर-यहूदीहरू भएकोमा पठाउने छु।”‘ 22 पावलले भनेको यो अन्तिम कुराहरूमा मानिसहरूले ध्यान दिएनन्। उनीहरूले उनको कुरा उनले त्यति भनुञ्जेल सम्म सुने। तब प्रत्येक मानिस चिच्याए, “उसलाई मार! उसलाई संसारदेखि हटाई देऊ। यो बाँच्न योग्य छैन!” 23 तिनीहरूले कराँउदै उनीहरूका लुगाहरू फ्याँकीदिए। तिनीहरूले धूलोहरू हावामा उडाए। 24 तब सेनापतिले सिपाहीहरूलाई भने पावललाई सैन्य भवनमा लैजाऊ। उनले सिपाहीहरूलाई कुटपीट गरेर तिनलाई जाँच गर्ने आदेश दिए। यसो गर्दा कतै मानिसहरू किन यसरी तिनको विरोधमा कराईरहेछन् जान्न सकिने तिनी आशा गर्दैं थिए। 25 यसैले कुटपीट गर्न सिपाहीहरूले पावललाई बाँध्दै थिए। तर पावलले त्यहाँ उभिरहेको सेना अधिकारीलाई भने, “के एक रोमी नागरीकलाई जो दोषी हो भन्ने प्रमाण नै भएन, तिम्रो कोर्रा लगाउने अधिकार छ?” 26 जब सेना अधिकारीले त्यस्तो सुने उ सेनापति कहाँ गएर ती कुरा भने। सेना अधिकारीले भन्यो, “तिमी जान्छौ तिमीले के गरिरहेका छौ? यो मानिस रोमी नागरिक हो।” 27 सेनापति पावलकहाँ आए र भने, “मलाई भन तिमी साँच्चिनै रोमी नागरिक हौ?”पावलले जवाफ दिए, “हजुर।” 28 सेनापतिले भने, “मैले एक रोमी नागरिक हुनलाई धेरै पैसा खर्च गरेको र तिरेको छु।”तर पावलले भन्यो, “म रोमी नागरिक भएरै जन्मेको थिएँ।” 29 ती मानिसहरू जसले पावललाई प्रश्नहरू गर्न तयार भइरहेका थिए, पावललाई छाच्डे गए। सेनापति डराई रहेका थिए किनभने उसले पावललाई अघिबाटै बाँधिसकेको थियो अनि पावल एक रोमी नागरिक थिए। 30 सेनापतिले यहूदीहरू किन पावललाई दोष्याइरहेछन् बुझ्न चाहन्थे। यसर्थ अर्को दिन उनले पूजाहारीहरू यहूदीहरू अनि सारा महासभालाई भेला हुने आदेश दिए। सेनापतिले पावललाई बाँधेका साङ्गलाहरू खोलिदिए। त्यसपछि पावललाई ल्याए अनि तिनीहरूको सामुन्ने उभ्याए।