https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Samuel_16_version_CEB.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B6_E0_A4_AE_E0_A5_82_E0_A4_8F_E0_A4_B2_16_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 3.3 3.4 4.1 4.2 4.3 5.1 5.2 5.3 6.1 6.2 6.3 6.4 7.1 7.2 7.3 7.4 8.1 9.1 9.2 9.3 10.1 10.2 10.3 10.4 11.1 12.1 13.1 13.2 13.3 13.4 13.5 13.6 14.1 15.1 16.1 16.2 16.3 16.4 17.1 18.1 18.2 18.3 19.1 20.1 20.2 20.3 20.4 20.5 20.6
1 Samuel 16Common English Bible (CEB) Samuel anoints David 16 The Lord said to Samuel, “How long are you going to grieve over Saul? I have rejected him as king over Israel. Fill your horn with oil and get going. I’m sending you to Jesse of Bethlehem because I have found my next king among his sons.” 2 “How can I do that?” Samuel asked. “When Saul hears of it he’ll kill me!” “Take a heifer with you,” the Lord replied, “and say, ‘I have come to make a sacrifice to the Lord.’ 3 Invite Jesse to the sacrifice, and I will make clear to you what you should do. You will anoint for me the person I point out to you.” 4 Samuel did what the Lord instructed. When he came to Bethlehem, the city elders came to meet him. They were shaking with fear. “Do you come in peace?” they asked. 5 “Yes,” Samuel answered. “I’ve come to make a sacrifice to the Lord. Now make yourselves holy, then come with me to the sacrifice.” Samuel made Jesse and his sons holy and invited them to the sacrifice as well. 6 When they arrived, Samuel looked at Eliab and thought, That must be the Lord’s anointed right in front. 7 But the Lord said to Samuel, “Have no regard for his appearance or stature, because I haven’t selected him. God doesn’t look at things like humans do. Humans see only what is visible to the eyes, but the Lord sees into the heart.” 8 Next Jesse called for Abinadab, who presented himself to Samuel, but he said, “The Lord hasn’t chosen this one either.” 9 So Jesse presented Shammah, but Samuel said, “No, the Lord hasn’t chosen this one.” 10 Jesse presented seven of his sons to Samuel, but Samuel said to Jesse, “The Lord hasn’t picked any of these.” 11 Then Samuel asked Jesse, “Is that all of your boys?” “There is still the youngest one,” Jesse answered, “but he’s out keeping the sheep.” “Send for him,” Samuel told Jesse, “because we can’t proceed until he gets here.” 12 So Jesse sent and brought him in. He was reddish brown, had beautiful eyes, and was good-looking. The Lord said, “That’s the one. Go anoint him.” 13 So Samuel took the horn of oil and anointed him right there in front of his brothers. The Lord’s spirit came over David from that point forward. Then Samuel left and went to Ramah. David is introduced to Saul 14 Now the Lord’s spirit had departed from Saul, and an evil spirit from the Lord tormented him. 15 Saul’s servants said to him, “Look, an evil spirit from God is tormenting you. 16 If our master just says the word, your servants will search for someone who knows how to play the lyre. The musician can play whenever the evil spirit from God is affecting you, and then you’ll feel better.” 17 Saul said to his servants, “Find me a good musician and bring him to me.” 18 One of the servants responded, “I know that one of Jesse’s sons from Bethlehem is a good musician. He’s a strong man and heroic, a warrior who speaks well and is good-looking too. The Lord is with him.” 19 So Saul sent messengers to Jesse to say, “Send me your son David, the one who keeps the sheep.” 20 Jesse then took a donkey and loaded it with a homer of bread, a jar of wine, and a young goat, and he sent it along with his son David to Saul. 21 That is how David came to Saul and entered his service. Saul liked David very much, and David became his armor-bearer. 22 Saul sent a message to Jesse: “Please allow David to remain in my service because I am pleased with him.” 23 Whenever the evil spirit from God affected Saul, David would take the lyre and play it. Then Saul would relax and feel better, and the evil spirit would leave him alone.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1
1 शमूएल 16 Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) शमूएल बेतलेहेम जान्छन् 16 परमप्रभुले शमूएललाई भन्नुहुन्छ, “कति दिन शाऊलको निम्ति दुःखीत भइरहन्छस्? शाऊललाई मैले इस्राएलको राजपदबाट हटाइसकें तरै पनि त्यसको दुःख मानिरहन्छस्। तँसित भएको सींङ तेलले भर र बेतलेहेम जा। म तँलाई बेतलेहेमको यिशै नाउँको मानिसकहाँ पठाउँदैछु। यिशै बेतलेहेममा बस्छ। मैले त्यसकै एकजना छोरालाई नयाँ राजाको रूपमा चुनें।” 2 शमूएलले भने, “यदि म गएँ भने यो समाचार शाऊलले सुन्ने छ र मलाई मार्ने छ।” परमप्रभुले भन्नुभयो, “बेतलेहेममा जा साथमा एउटा बाछा पनि लानु र भन्नु, ‘परमप्रभुलाई बलि चढाउन आएको।’ 3 यिशैलाई बलि चढाउन बोलाउनु। त्यसपछि म तँलाई के गर्नु पर्छ भन्ने छु। तैंले त्यस मानिसलाई अभिषेक गर्नु जुन म तँलाई देखाउँनेछु।” 4 शमूएलले त्यसै गरे जो परमप्रभुले तिनलाई गर्नु भन्नु भएको थियो। शमूएल बेतलेहेम गए। बेतलेहेमका बूढा-प्रधानहरू डरले कामे। तिनीहरूले शमूएललाई भेटे र सोधे, “के तपाईं शान्ति पूर्वक आउँनु भयो?” 5 शमूएलले भने, “ज्यू, म शान्ति पूर्वक आएँ। म परमप्रभुलाई बलिदान चढाउन आएको हुँ। तपाईंहरू पनि पूजाका निम्ति तयार भएर बलिदान चढाउन मसित आउनु होस्।” शमूएलले यिशै र तिनका छोराहरूलाई तयार पारे। त्यस पछि शमूएलले तिनीहरूलाई बलिदान चढाउन बोलाए। 6 जब यिशै र तिनका छोराहरू आइ पुगे, शमूएलले एलीआबलाई देखे। शमूएलले सोचे, “निश्चय पनि परमप्रभुले छान्नु भएको मानिस यिनै हुनु पर्छ।” 7 तर परमप्रभुले शमूएललाई भन्नु भयो, “एलीआब अग्लो र सुन्दर छ। तर यस्तो विचार गर्नु हुदैन। परमेश्वरले ती चीजहरू हेर्नु हुन्न जो मानिसहरूले हेर्छन्। मानिसले बाहिरी रूप मात्र हेर्छ, तर परमप्रभुले उसको हृदय हेर्नुहुन्छ। एलीआब त्यो ठीक मानिस होइन।” 8 त्यसपछि यिशैले तिनका दोस्रो छोरा अबीनादाबलाई बोलाए। अबीनादाब शमूएलकै छेउ भएर हिंडे। तर शमूएलले भने, “होइन, यसलाई पनि परमप्रभुले चुन्नु भएको छैन।” 9 त्यसपछि यिशैले शम्मालाई शमूएलको छेउमा बोलाए। तर शमूएलले भने, “होइन, यसलाई पनि परमप्रभुले चुन्नु भएको होइन।” 10 यिशैले सातौं छोरा देखाए। तर शमूएलले यिशैलाई भने, “परमप्रभुले यिनीहरू मध्ये कसैलाई पनि चुन्नु भएको छैन।” 11 शमूएले यिशैलाई सोधे, “के तपाईंका छोराहरू यति नै हुन्?” यिशैले भने, “होइन अर्को छोरा छ सब भन्दा कान्छो, तर अहिले भेंडा चराउँदैछ।” शमूएलले भने, “उसलाई यहाँ तुरून्तै लिन पठाऊ। ऊ नआउँन्जेल सम्म हामी खान बस्ने छैनौं।” 12 यिशैले कान्छो छोरा लिन तुरून्तै कसैलाई पठाए। त्यो छोरा हेर्दै राम्रो थियो, रातो वर्णको युवक। ऊ साँच्चै सुन्दर थियो। परमप्रभुले शमूएललाई भन्नु भयो, “उठेर उसलाई अभिषेक गर। त्यहि एउटा हो।” 13 शमूएलले सींङबाट तेल निकालेर यिशैको कान्छा छोराको शिरमा दाजूहरूका अगाडी त्यो खन्याई दिए। परमप्रभुको आत्मा एकदमै शक्तिको साथ दाऊदमाथि त्यस दिन देखि उत्रियो। त्यस पछि शमूएल रामा घरतिर फर्के। शाऊललाई दुष्ट आत्माले सताउन थाल्यो 14 परमप्रभुको आत्माले शाऊललाई त्यागि दियो। परमप्रभुले दुष्ट आत्मा शाऊल कहाँ पठाउँनु भयो। त्यसले शाऊललाई साह्रै सतायो। 15 शाऊलको नोकरले भन्यो, “परमेश्वरद्वारा पठाउँनु भएको दुष्ट आत्माले तपाईंलाई साह्रै दुःख दियो। 16 हामीलाई आदेश दिनुहोस् हामीले कुनै त्यस्तो व्यक्ति खोज्न सकौं जसले वीणा बजाउन सक्छ। यदि परमप्रभुबाट आएको त्यस दुष्ट आत्माले तपाईंलाई सताउन थालेछ भने त्यस मानिसले वीणा बजाउन थाल्नेछ र तपाईंलाई आराम अनुभव हुनेछ।” 17 शाऊलले नोकर-चाकरहरूलाई भने, “एउटा मानिसलाई मेरो निम्ति खोज जसले असल तरिकाले सँगीत बजाउँछ। त्यसलाई म कहाँ ल्याऊ।” 18 एउटा नोकरले भन्यो, “एउटा यिशै नाउँका मानिस छन्। बेतलेहेममा बस्छन्। मैले देखेको छु यिशैको छोरा। उसले कसरी वीणा बजाउनु पर्छ जान्दछ। ऊ साह्रै वीर र युद्ध गर्न जान्दछ। ऊ साह्रै फुर्तिलो र सुन्दर छ। परमप्रभु पनि उसैको साथ हुनुहुन्छ।” 19 यसकारण शाऊलले समाचार दिने मानिसलाई यिशैकहाँ पठाए। तिनीहरूले यिशैलाई भने, “तिम्रो दाऊद नाउँको छोरा छ। जसले तिम्रा भेंडाहरू चराउँछ। उसलाई मकहाँ पठाऊ।” 20 यिशैले शाऊलका निम्ति उपहारको बन्दोबस्त गर्यो। यिशैले उपहारको रूपमा एउटा गधा, केही रोटी, एक मशक दाखरस र एउटा बाख्राको पाठो तयार पार्यो। यिशैले ती चीजहरू दाऊदका साथ लगाएर शाऊल कहाँ पठायो। 21 यसरी दाऊद शाऊल कहाँ गयो र तिनका अगाडि हाजिर भयो। शाऊलले दाऊदलाई धेरै प्रेम गरे। दाऊद शाऊलको अस्त्र बोक्ने सहयोगी भए। 22 शाऊलले यिशैलाई खबर पठाए, “दाऊद बसेर मेरो सेवा गरोस्। ऊ मलाई असाध्यै मन पर्यो।” 23 जब परमेश्वरले पठाएको दुष्ट आत्माले शाऊललाई दुःख दिन थाल्थ्यो, दाऊदले हातमा वीणा लिएर बजाउँन थाल्दथे र दुष्ट आत्माले शाऊललाई छोडि हाल्थ्यो र शाऊल असल हुन्थे।