https___watv.org_bible_word_truth-of-salvation_.xml
https___watv.org_ne_bible_word_that-opens-the-gates-of-heaven__1.xml
1.1 1.2 1.3 2.1 2.2 2.3 3.1 3.2 3.3 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 5.1 5.2 5.3 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 7.1 7.2 7.3 8.1 8.2 9.1 9.2 10.1 11.1 11.2 11.3 11.4 12.1 12.2 12.3 13.1 14.1 14.2 15.1 15.2 16.1 17.1 17.2 18.1 18.2 18.3 18.4 18.5 18.6 19.1 19.2 20.1 20.2 20.3 20.4 20.5 20.6 20.7 21.1 22.1 22.2 23.1 23.2 23.3 24.1 24.2 25.1 25.2 25.3 25.4 25.5 25.6 26.1 26.2 26.3 26.4 27.1 27.2 27.3 27.4 28.1 28.2 28.3 28.4 28.5 28.6 29.1 29.2 29.3 29.4 30.1 30.2 30.3 31.1 31.2 31.3 32.1 32.2 32.3 33.1 33.2 33.3 34.1 34.2 34.3 35.1 35.2 35.3 35.4 36.1 36.2 36.3 36.4 37.1 37.2 37.3 37.4 37.5
Today, the world is suffering from spiritual thirst without hearing the words of God and from rampant disasters (Am 8:11; Jer 44:23). Nevertheless, some people deny God’s word and insist, “The Passover of the new covenant is not the truth of salvation. So we don’t need to celebrate it.” Jesus rebuked the Pharisees and the teachers of the law, who were religious leaders in those days, for their hypocrisy and said that the knowledge of the secrets of the kingdom of heaven was not given to them. Even now, there are people like them who claim to believe in God but do not understand the will of God correctly. As the Bible says that God’s people are destroyed from lack of knowledge, unless they know God’s word and obey it, they cannot help but end up going the way of destruction (Hos 4:6; Isa 9:16; Matthew 23). The Passover, the truth of salvation, shines more brightly in the age of disasters. God has taught us that the Passover is a lasting ordinance and that we must preach this Passover for the generations to come. First, let us understand that God’s word is the absolute, unbreakable promise of salvation, and realize fully how precious and good the truth given by God is, through the words of the Bible. The universe created by God is an infinite world. If you count one star each second, it would take you more than 6,000 years just to count the stars in the galaxy we belong to. There are about 200 billion galaxies in the universe. This is just the number of the stars that have been discovered by scientists. Considering the number of the stars which the scientists have not been able to discover, there will be an immeasurable, infinite number of stars in the universe. One second in our world is equal to 300 trillion years in the particle world. According to scientists, the earth is approximately 4.5 billion years old, and the universe is about 15 billion years old. Considering this fact, 300 trillion years are an almost infinite time. One second, which is a mere blink of an eye in the human world, is 300 trillion years in the particle world. So, viewed from the standpoint of particles, the human world can never be understood. Likewise, from the perspective of the human world, the world of God—the spiritual world—cannot be understood. That is why God has given the Bible to us, human beings. As the faraway stars in the universe cannot be clearly observed without a telescope, so the kingdom of God cannot be seen except through the Bible. The kingdom of heaven—the world of angels, which we are going to soon, is an eternal world, where there is no limit to space (Da 7:18). We, human beings, are destined to die, being confined by the barriers of time and space. In order to lead us to the eternal kingdom of heaven, God has wanted to give us eternal life. Only God can give us eternal life. To give us eternal life—the greatest gift of all, God wrote the Bible, and personally came to this earth with the gift. “You diligently study the Scriptures because you think that by them you possess eternal life. These are the Scriptures that testify about me, yet you refuse to come to me to have life.” “The thief comes only to steal and kill and destroy; I have come that they may have life, and have it to the full.” Jesus pointed out exactly how we should view the Bible. Some people think that the Bible is just a book which teaches morals and ethics. However, the most important thing that we have to find in the Bible is eternal life. So, we must view the Bible from the standpoint of eternal life. If we do not regard God’s word written in the Bible as absolute, we can never receive eternal life. To get eternal life, we must properly know God who gives us eternal life and come to Him. However, the Jews did not believe the Bible, so they could not recognize God when He came to them; they rejected God because He came in the flesh and looked at Him with doubtful eyes, so they eventually committed the sin of crucifying Him on the cross. The last part of the Bible concludes that we must not add to or take away from the words of God, who is the source of eternal life. I warn everyone who hears the words of the prophecy of this book: If anyone adds anything to them, God will add to him the plagues described in this book. And if anyone takes words away from this book of prophecy, God will take away from him his share in the tree of life and in the holy city, which are described in this book. The above words show that if we teach people the things that have been added to or subtracted from the teachings of the Bible, we will not only receive the plagues but also lose the privilege to enter the kingdom of God. This means that we must follow every teaching of the Bible exactly as it is. “I have set you an example that you should do as I have done for you.” Jesus personally set an example of what we should do so that we would not add to or take away from the Bible but try to get eternal life. Among the examples of Christ, let’s take a look at His example of celebrating the Passover. Then came the day of Unleavened Bread on which the Passover lamb had to be sacrificed. Jesus sent Peter and John, saying, “Go and make preparations for us to eat the Passover.” They left and found things just as Jesus had told them. So they prepared the Passover. When the hour came, Jesus and his apostles reclined at the table. And he said to them, “I have eagerly desired to eat this Passover with you before I suffer.” The four Gospels of the Bible, which describe the works of the Twelve Apostles with Jesus, devote a great deal of space to the gracious scene of Jesus and the apostles celebrating the Passover. We need to take a careful look at this scene, as an example of Christ. All the disciples of Jesus, including Peter and John, celebrated the Passover. Among them, there was no one who rejected the Passover, saying, “It doesn’t need to be celebrated. So I’ll not keep it.” Most of all, Jesus Himself desired to keep the Passover and directed His disciples to prepare the Passover. The purpose of Jesus’ coming to this earth was to redeem human beings from sins and to lead them to the way of eternal salvation. And Jesus eagerly desired to celebrate the Passover. So, it must be something that is very closely related to our salvation. At the Passover Supper, Jesus Christ established the new covenant, through His word of promise with the bread and wine of the Passover as His body and blood. And he took bread, gave thanks and broke it, and gave it to them, saying, “This is my body given for you; do this in remembrance of me.” In the same way, after the supper he took the cup, saying, “This cup is the new covenant in my blood, which is poured out for you.” There was a certain reason why Jesus said, “I have eagerly desired to eat this Passover.” Whoever eats Jesus’ flesh and drinks His blood has eternal life (Jn 6:54). So, through the Passover Covenant, Jesus wanted to give human beings eternal life. The New Covenant Passover is the truth which Christ established through His precious flesh and blood to save us, sinners, who were destined for eternal death. God prophesied through His prophets how important the new covenant is to human beings. “The time is coming,” declares the LORD, “when I will make a new covenant with the house of Israel and with the house of Judah… This is the covenant I will make with the house of Israel after that time,” declares the LORD. “I will put my law in their minds and write it on their hearts. I will be their God, and they will be my people. No longer will a man teach his neighbor, or a man his brother, saying, ‘Know the LORD,’ because they will all know me, from the least of them to the greatest,” declares the LORD. “For I will forgive their wickedness and will remember their sins no more.” God’s people must have the law of the new covenant in their hearts. “I will be the God of the people who keep the new covenant; I will forgive all the sins of those who have the new covenant in their hearts.” This is the promise of God. Human beings may break their promises, but God never breaks His promise but fulfills it without fail. People who do not walk in the new covenant can never receive the forgiveness of their sins. It is because God has not promised the forgiveness of sins to those people. Unless we have the forgiveness of sins, we cannot gain eternal life, and if we fail to receive eternal life, we cannot go to heaven. That was why Jesus proclaimed the Passover as the new covenant and eagerly desired to celebrate it. Nevertheless, some people regard the Passover merely as a simple law of the Old Testament, and they insist that it does not need to be observed. Jesus eagerly desired to keep it, but they insist that there is no need to celebrate it. Can they be considered as true believers in Jesus? The Bible says about them, “They claim to know God, but by their actions they deny him” (Tit 1:16). They claim to believe in Jesus, but they reject the truth of salvation which Jesus desired to keep and wanted to give to human beings. How can they call themselves true shepherds or true Christians? “Not everyone who says to me, ‘Lord, Lord,’ will enter the kingdom of heaven, but only he who does the will of my Father who is in heaven. Many will say to me on that day, ‘Lord, Lord, did we not prophesy in your name, and in your name drive out demons and perform many miracles?’ Then I will tell them plainly, ‘I never knew you. Away from me, you evildoers!’” As we can see through what Jesus said, “I have eagerly desired to eat this Passover,” it is God’s will that we should keep the Passover. Satan never wants the holy will of God to be proclaimed to the whole world. So, we can clearly discern whose side the people are on, who oppose God totally by continuously slandering the new covenant and insisting on absurd theories. So at the day of the Last Judgment, to those people who call out to Jesus, “Lord, Lord,” He will say, “I never knew you. Away from me, you evildoers!” This means that they have nothing to do with Jesus. The Passover of the new covenant is the truth of salvation that God has authenticated. It is the truth of truths, which God has restored since so many ancestors of faith shed their blood of sacrifice during the Dark Ages. So, even though there are people who stand against the truth, we must not stop preaching it. There are still numerous people who do not even know yet what the new covenant is. Let us preach the Passover to as many as possible—to our family, neighbors, and many other acquaintances around us. Since the Passover contains God’s promise of salvation for human beings, we must proclaim this promise to all people on the earth. For I received from the Lord what I also passed on to you: The Lord Jesus, on the night he was betrayed, took bread, and when he had given thanks, he broke it and said, “This is my body, which is for you; do this in remembrance of me.” In the same way, after supper he took the cup, saying, “This cup is the new covenant in my blood; do this, whenever you drink it, in remembrance of me.” For whenever you eat this bread and drink this cup, you proclaim the Lord’s death until he comes.1 Co 11:23-26 In the above verses, what is the Apostle Paul preaching to the saints of the early Church? He is preaching to them the truth of the Passover which Jesus established, saying, “This [bread] is my body… This cup [wine] is the new covenant in my blood.” Paul said that what he passed on to them was a command from God—not his own opinion, and he called himself a minister of the new covenant (2 Co 3:6). We keep the Passover of the new covenant, serving our Holy Heavenly Father and Mother and walking in the true teachings of Father and Mother. God has acknowledged us, who have the law of the new covenant in our hearts, as His own people, saying, “You are My people,” and has become our God. Only the people of the kingdom of God can enter God’s kingdom. God has also given us, His children, a gracious promise to let all disasters pass over us, who abide in the new covenant, at the Last Judgment. Through the Passover of the new covenant, God has given us citizenship in heaven and has led us to eternal life and salvation. This year, let us all preach the boundless grace of God to the ends of the earth. No matter what kind of sophistry the false prophets use to deceive us, we must be able to discern from Christ’s point of view. Through the words of the Bible, we can figure out how unbiblical and false all their logic and teachings are. I earnestly ask all you brothers and sisters in Zion to diligently preach the Passover of the new covenant—the truth of salvation—and to always give thanks and glory to Heavenly Father and Mother for allowing us to be Their people and opening the way to heaven for us, through the new covenant.
1.1 1.2 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1 27.1 28.1 29.1 30.1 31.1 32.1 33.1 34.1 35.1 36.1 37.1 38.1 39.1 40.1 41.1
WATV.org is provided in English. Would you like to change to English? हिजोआज परमेश्वरलाई विश्वास गर्छौं भन्ने मण्डलीहरू संसारमा असंख्य छन् । तर मुक्तिको प्रतिज्ञा समाविष्ट परमेश्वरको चाड, नयाँ करार निस्तार-चाड मान्ने मण्डलीचाहिँ परमेश्वरको मण्डली मात्र हो । “मेरा प्रजा ज्ञानको कमीले गर्दा नष्ट भएका छन्” (होशे ४:६) भन्ने वचनजस्तै, अधिकांश मानिसहरूले बाइबललाई सही तरिकाले बुझेका छैनन् । तिनीहरू “निस्तार-चाड नमाने पनि हुन्छ । परमेश्वरलाई विश्वास मात्र गऱ्यो भने अवश्य स्वर्ग-राज्य प्रवेश गर्न सकिन्छ” भन्ने गलत सोचाइमा फसेका छन् । त्यसैले आज बाइबलको वचनद्वारा, हामीले मान्ने गरेको निस्तार-चाडको अर्थलाई पुन: स्मरण गर्दै सत्य र झूटलाई छुट्ट्याउने समय लिऔं । २,००० वर्षअघि येशूज्यू यो पृथ्वीमा आउनुहुँदा, त्यो समयका धार्मिक नेताहरूले परमेश्वरको शिक्षालाई पछ्याउनुको सट्टा उल्टै धेरै मानिसहरूलाई गलत बाटोतर्फ डोऱ्याइरहेका थिए । “धिक्कार, तिमीहरूलाई शास्त्री र फरिसी हो, ढोंगीहरू ! किनकि तिमीहरू मानिसहरूका सामुन्ने स्वर्गका राज्यको ढोका बन्द गर्दछौ । तिमीहरू न त आफै पस्तछौ, न पस्न चाहनेहरूलाई पस्न दिन्छौ ।”मत्ती २३:१३ शास्त्री र फरिसीहरू त्यस बेलाका धार्मिक नेताहरू थिए । तर तिनीहरूले मानिसहरूलाई स्वर्ग-राज्यतर्फ डोऱ्याउनुको सट्टा उल्टै स्वर्ग-राज्यका ढोकाहरू बन्द गर्दै आफू पनि स्वर्ग नपस्ने र पस्न चाहनेहरूलाई पनि पस्न नदिने भएकाले येशूज्यूले तिनीहरूलाई कडा तरिकाले हप्काउनुभयो । मानिसहरूलाई स्वर्ग-राज्य प्रवेश गर्नबाट वञ्चित गराउने ती अगुवाहरूको परिणामबारे बाइबलमा स्पष्टसँग लेखिएको छ । येशूज्यूले तिनीहरूलाई बारम्बार चेताउनी दिनुभएको थियो । “… सर्पहरू, साँभे सर्पका बच्चा हो, तिमीहरू नरकको दण्डदेखि कसरी उम्कनेछौ ?”मत्ती २३:३२-३३ येशूज्यूले शास्त्रीहरू र फरिसीहरूलाई ‘चून लगाइएका चिहान’सँग दृष्टान्त गर्नुभयो । किनकि बाहिरपट्टि सुन्दर देखिए तापनि भित्रपट्टि भने मरेका मान्छेका हाडहरू र सबै अशुद्धताले भरिएको ‘चून लगाइएका चिहान’जस्तै, तिनीहरू बाहिरपट्टि धर्मी देखिए तापनि भित्रपट्टि भने कपट र दुष्टताले भरिएका थिए (मत्ती २३:२७-२८) । तिनीहरूले धेरै मानिसहरूलाई स्वर्ग-राज्य प्रवेश गर्न नसक्ने गरी बहकाएकाले तिनीहरू नरकको दण्डदेखि कदापि उम्कन सक्नेछैनन् । तिनीहरूले जतिसुकै स्वर्ग-राज्य प्रवेश गर्न खोजे तापनि प्रवेश निषेध गरिने त्यो दृश्य बाइबलमा देखाइएको छ । “मलाई ‘प्रभु, प्रभु’ भन्ने सबै स्वर्गको राज्यमा प्रवेश गर्नेछैनन् । स्वर्गमा हुनुहुने मेरा पिताको इच्छा पालन गर्ने मानिस मात्र परमेश्वरको राज्यमा प्रवेश गर्नेछ । त्यो दिन धेरैले मलाई भन्नेछन्, ‘प्रभु, प्रभु, के हामीले तपाईंको नाउँमा अगमवाणी बोलेनौं ? तपाईंको नाउँमा भूतहरू धपाएनौं । र तपाईंको नाउँमा अनेक शक्तिशाली काम गरेनौं र ?’ अनि म तिनीहरूलाई सफासँग भन्नेछु, ‘मैले तिमीहरूलाई कहिल्यै चिनेको छैनँ । ए अधर्म काम गर्नेहरू हो, मबाट दूर होओ’ ।”मत्ती ७:२१-२३ परमेश्वरलाई “प्रभु, प्रभु” भनेर पुकार्दैमा जो कोही स्वर्गको राज्यमा प्रवेश गर्न सक्नेछैनन् । तर परमेश्वरको इच्छा पालन गर्नेहरू मात्र स्वर्ग प्रवेश गर्नेछन् । के मानिसहरूका सामुन्ने स्वर्गको राज्यका ढोकाहरू बन्द गर्ने र पस्न चाहनेहरूलाई पनि पस्न नदिनेहरू परमेश्वरको इच्छा पालन गर्नेहरू हुन् ? कदापि होइनन् । तिनीहरूले प्रभुको नाउँमा अगमवाणी बोले तापनि येशूज्यूले तिनीहरूलाई ‘अधर्म काम गर्नेहरू’ भन्नुहुनेछ । त्यसोभए अहिले हामीले मानिरहेको निस्तार-चाडचाहिँ परमेश्वरको इच्छा हो कि होइन होला ? येशूज्यूले, परमश्वरको इच्छा पालन गर्ने मानिस मात्र स्वर्ग-राज्य प्रवेश गर्नेछ भन्नुभएकोले निस्तार-चाड मान्नु परमेश्वरको इच्छा हो कि होइन भन्ने कुरा हामीले निश्चित गर्नुपर्छ । नयाँ करार बाइबलमा निस्तार-चाडसम्बन्धी कस्तो गवाही छ, हेरौं । अखमिरी रोटीको चाडको दिन आयो, जुन दिन निस्तार-चाडको थुमा बलि चढाउनुपर्थ्यो । उहाँले पत्रुस र यूहन्नालाई यसो भनेर पठाउनभुयो, “गएर हाम्रा निम्ति निस्तार-चाडको भोज तयार गर ।” … तिनीहरू गए र उहाँले भन्नुभएझैँ भेट्टाए, र तिनीहरूले निस्तार-चाडको तयारी गरे । अनि जब बेला भयो, तब उहाँ प्रेरितहरूसँग भोजन गर्न बस्नुभयो । उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “मैले दु:ख भोग्न अघि नै यो निस्तार-चाडको भोजन तिमीहरूसँग खाने ठूलो इच्छा गरेको थिएँ ।”लूक २२:७-१५ येशूज्यूले आफ्ना प्रिय चेला रहेका पत्रुस र यूहन्नालाई पठाउनुभएर निस्तार-चाडको तयारी गर्न लगाउनुभयो । जब निस्तार-चाडको बेला भयो, तब येशूज्यूले बस्नुभएर “यो निस्तार-चाडको भोजन तिमीहरूसँग खाने ठूलो इच्छा गरेको थिएँ” भन्नुभयो । उहाँले “इच्छा गरेको थिएँ” मात्र भन्न पनि सक्नुहुन्थ्यो तर उहाँले “ठूलो इच्छा गरेको थिएँ” भन्नुभयो । यो वचनलाई हेर्दा, निस्तार-चाड मान्न येशूज्यू कति व्याकुल हुनुहुन्थ्यो भन्ने कुरा देख्न सकिन्छ । यसरी येशूज्यूको ठूलो र गहिरो इच्छाअनुसार निस्तार-चाड मनाइयो । निस्तार-चाडको पवित्र भोजमा येशूज्यूले आफ्ना चेलाहरूसित बाँध्नुभएको करार यस प्रकार छ : अनि उहाँले रोटी लिनुभयो र धन्यवाद चढाउनुभएपछि त्यो भाँच्नुभयो र तिनीहरूलाई यसो भन्दै दिनुभयो, “तिमीहरूका निम्ति दिइएको यो मेरो शरीर हो । मेरो सम्झनामा यो गर्ने गर ।” यसै गरी खाइसक्नुभएपछि उहाँले कचौरा लिनुभयो र भन्नुभयो, “यो कचौरा तिमीहरूका निम्ति बगाइएको मेरो रगतमा स्थापित गरिने नयाँ करार हो ।”लूक २२:१९-२० येशूज्यूले निस्तार-चाडको रोटी लिनुहुँदै “तिमीहरूका निम्ति दिइएको यो मेरो शरीर हो । मेरो सम्झनामा यो गर्ने गर” भन्नुभयो । अनि निस्तार-चाडको दाखमद्य भएको कचौरा लिनुहुँदै “यो कचौरा तिमीहरूका निम्ति बगाइएको मेरो रगतमा स्थापित गरिने नयाँ करार हो” भन्नुभयो । परमेश्वरले यो पृथ्वीमा आउनुभएर मानव-जातिलाई बचाउन आफ्नो अनमोल देह र रगतद्वारा स्थापना गर्नुभएको पवित्र नियम, विधि र व्यवस्था नै निस्तार-चाड हो । निस्तार-चाड नै परमेश्वरको इच्छा हो भन्ने कुरालाई हामी मत्तीको पुस्तकद्वारा पनि निश्चित गर्न सक्छौं । अब अखमिरी रोटीको चाडको पहिलो दिन चेलाहरूले येशूकहाँ आएर भने, “तपाईंको निम्ति निस्तार-चाडको भोज खाने प्रबन्ध हामी कहाँ गरौं ?” उहाँले भन्नुभयो, “सहरमा एक जना मानिसकहाँ जाओ, र तिनलाई भन, ‘गुरुज्यू भन्नुहुन्छ, मेरो बेला नजिक आएको छ । म आफ्ना चेलाहरूसँग तिम्रो घरमा निस्तार-चाड मान्नेछु’ ।” तब येशूको आदेशअनुसार चेलाहरूले गरे र तिनीहरूले निस्तार-चाडको प्रबन्ध मिलाए ।मत्ती २६:१७-१९ यो वचनमा पनि येशूज्यू स्वयम्ले निस्तार-चाड मान्नेछु भन्नुहुँदै चेलाहरूलाई निस्तार-चाडको तयारी गर्न लगाउनुभएको दृश्य देख्न सकिन्छ । येशू ख्रीष्टले गर्नुभएका सम्पूर्ण कार्यहरू हाम्रा लागि उदाहरण हुन् (यूह १३:१५) । येशूज्यूको सेवा-कार्यको विषयमा लेखिएको सुसमाचारका ४ वटा पुस्तकहरूमा, येशूज्यूले चेलाहरूसँगै निस्तार-चाड मान्नुभएको दृश्य बारम्बार देखिन्छ । कारण हामीले पनि येशूज्यूको उदाहरणलाई पछ्याउँदै निस्तार-चाड मानेको परमेश्वर चाहनुहुन्छ । यसकारण हामीले नयाँ करार निस्तार-चाड मान्नु येशूज्यूको इच्छा अर्थात् परमेश्वरको इच्छा हो । परमेश्वरको इच्छा पालन गर्नेहरू मात्र स्वर्ग-राज्य प्रवेश गर्न सक्ने भएकाले निस्तार-चाड मान्नेहरू मात्र स्वर्ग प्रवेश गर्न सक्नेछन् । त्यसोभए कसरी निस्तार-चाडद्वारा स्वर्ग-राज्यको ढोका उघारिन्छ होला ? निस्तार-चाडमा कस्तो आशिष् समावेश छ भन्नेबारे बुझौं । येशूले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “साँच्चै, म तिमीहरूलाई भन्दछु, तिमीहरूले मानिसको पुत्रको देह खाएनौ, र उसको रगत पिएनौ भने, तिमीहरूमा जीवन हुँदैन । मेरो देह खाने र मेरो रगत पिउनेसित अनन्त जीवन छ, र अन्त्यको दिनमा म त्यसलाई जीवित पार्नेछु । किनभने मेरो देह साँच्चै खानेकुरो हो, र मेरो रगत साँच्चै पिउने कुरो हो । मेरो देह खाने, र मेरो रगत पिउनेचाहिँ ममा रहन्छ, र म त्यसमा रहन्छु । जसरी जीवित पिताले मलाई पठाउनुभयो, र म पिताको कारणले जिउँछु, त्यसै गरी मलाई खाने पनि मेरो कारणले जिउनेछ । स्वर्गबाट आएको यो रोटी त्यस्तो होइन, जो पिता-पुर्खाहरूले खाए तापनि मरेर गए । यो रोटी खानेचाहिँ सधैँभरि जिउनेछ ।”यूह ६:५३-५८ येशूज्यूको देह नखाने र रगत नपिउनेसित जीवन हुँदैन, तर उहाँको देह खाने र रगत पिउनेसित अनन्त जीवन छ भनेर येशूज्यूले भन्नुभयो । निस्तार-चाडको रोटी र दाखमद्यमा महत्त्वपूर्ण अर्थ राखिएको छ; रोटीले येशूज्यूको देहलाई र दाखमद्यले येशूज्यूको रगतलाई सङ्केत गर्दछ । यसकारण निस्तार-चाड नमान्ने मानिसहरू यो पृथ्वीमा क्षणिक जीवन त जिउँछन्, तर स्वर्ग-राज्यमा अनन्तकाल भने जिउन सक्दैनन् । स्वर्ग भनेको फेरिचाहिँ मृत्यु नहुने ठाउँ हो (प्रका २१:१-४) । त्यसैले अनन्त जीवन पाएका मानिसहरू मात्र त्यहाँ प्रवेश गर्न सक्नेछन् । तसर्थ अनन्त जीवनको आशिष्को प्रतिज्ञा गरिएको निस्तार-चाड नै स्वर्ग-राज्यको ढोका उघार्ने सत्यता हो । ३,५०० वर्षअघि मोशाका समयदेखि नै परमेश्वरले निस्तार-चाड मान्न लगाउनुभएको छ । पुरानो करारको समयमा पुरानो करारको विधिबमोजिम, र नयाँ करारको समयमा नयाँ करारकै विधिबमोजिम परमेश्वरले आफ्ना प्रजाहरूलाई निस्तार-चाड मान्न आज्ञा गर्नुभएको छ । किनभने निस्तार-चाड मानेमा मात्र स्वर्ग-राज्य प्रवेश गर्न सकिन्छ । किनकि प्रभुबाट मैले जे पाएँ, सो तिमीहरूलाई सुम्पी पनि दिएँ, अर्थात् जुन रात उहाँ पक्राउ पर्नुभयो, त्यो रात प्रभु येशूले रोटी लिनुभयो, र धन्यवाद दिनुभएपछि उहाँले त्यो भाँच्नुभयो, र भन्नुभयो, “यो तिमीहरूका निम्ति मेरो शरीर हो । यो मेरो सम्झनाको निम्ति गर ।” त्यसै गरी खाएपछि उहाँले कचौरा लिएर यसो भन्नुभयो, “यो कचौरा मेरो रगतमा भएको नयाँ करार हो । जहिले-जहिले तिमीहरू यो पिउँछौ, मेरो सम्झनामा यो अक्सर गर ।” किनभने जहिले-जहिले तिमीहरू यो रोटी खान्छौ र यस कचौराबाट पिउँछौ, उहाँ नआउञ्जेल तिमीहरू प्रभुका मृत्युको घोषणा गर्दछौ ।१ कोर ११:२३-२६ प्रेरित पावलले आफूले प्रभु येशूबाट जे पाए, सो सुरुको मण्डलीका सन्तहरूलाई सुम्पी पनि दिए । येशूज्यूको अनुरोधलाई शिरोपर गर्दै तिनले सन्तहरूलाई निस्तार-चाडको धर्मविधिबारे बताइदिए, र प्रभु नआउञ्जेल यसलाई अक्सर मान्न आग्रह गरे । वास्तवमा पावलले येशूज्यूबाट पाएको कुरा भनेकै निस्तार-चाड मान्नू भन्ने शिक्षा थियो । अहिले हामीले मानिरहेको निस्तार-चाडचाहिँ नमाने पनि हुने चाड होइनकि जसरी पनि मान्नुपर्ने जीवनको व्यवस्था हो । यी सबैको बाबजुद, हिजोआज परमेश्वरको मण्डलीमा बाहेक अन्य कुनै मण्डलीमा निस्तार-चाड मनाइँदैन । साँच्चै अचम्म छैन र ? परमेश्वरको विरोध गर्ने शैतानले जीवनको सत्यता हटाउन अनेक धूर्त षड्यन्त्र रचिरहेको छ (दान ७:२५) । विशेष गरी दोस्रो शताब्दी(येशूज्यू स्वर्ग उचालिनुभएको १०० वर्षपछि)देखि अहिलेसम्म त्यसले, स्वर्गको ढोकालाई उघार्ने निस्तार-चाडको सत्यतालाई विरोध गरिरहेको छ । प्रेरितहरूको युगपछि, सुरुको मण्डली दुई समूहमा विभाजन भयो : यरूशलेम र एसिया माइनरमा केन्द्रित पूर्वी मण्डली, र रोममा केन्द्रित पश्चिमी मण्डली । त्यस बेला निस्तार-चाडको दिनमा नभएर पुनरुत्थानको चाडको दिनमा पवित्र भोज मान्दैआएको रोमको मण्डली, अनि निस्तार-चाडकै दिनमा पवित्र भोज मान्दैआएको पूर्वी मण्डलीबीच चर्को विवाद उत्पन्न भयो । ई.सं. १५५तिर, पूर्वी मण्डलीमध्ये स्मुर्ना मण्डलीका बिशप पोलिकार्प, र पश्चिमी मण्डलीको प्रतिनिधित्व गर्ने रोमको मण्डलीका बिशप एनिसिटसबीच पहिलो वादविवाद भयो । १२ जना चेलामध्येको एक, प्रेरित यूहन्नाबाट सीधै शिक्षा पाएका पोलिकार्प “निस्तार-चाड निशान महिना(पवित्र पात्रोअनुसार पहिलो महिना)को चौधौँ दिनमा मान्ने नियम हटाइनुपर्छ, र त्यसको सट्टा इस्टरमा पवित्र भोज गरिनुपर्छ” भन्ने पश्चिमी मण्डलीहरूको एकतर्फी जिद्दीमा कदापि सहमत भएनन् । निस्तार-चाडको विषयमा उठेको पहिलो वादविवाद सहमतिमा आउन सकेन, र ई.सं. १९७तिर उही कुरालाई लिएर पूर्वी मण्डली र पश्चिमी मण्डलीबीच फेरि अर्को विवाद भयो । तब रोमको मण्डलीका बिशप भिक्टरले निस्तार-चाडको पवित्र भोजचाहिँ वसन्त विषुवको पूर्णिमापछि आउने पहिलो आइतबार अर्थात् इस्टरमा गरिनुपर्छ भन्ने डोमिनिकको नियमलाई पछ्याउन सबै मण्डलीहरूलाई कर गरे । तर एफिसस मण्डलीका बिशप पोलिक्रेट्स लगायत अन्य सबै पूर्वी मण्डलीहरूले निस्तार-चाडचाहिँ प्रेरितहरूले मनाएका रीतिअनुसार नै मनाइनुपर्छ भन्दै पश्चिमी मण्डलीहरूको जिद्दीमा असहमति जनाए । तर शैतानको धूर्त षड्यन्त्रभित्र विधर्मको शक्ति झन्-झन् प्रबल हुँदैगयो, र ई.सं. ३२५मा रोमका सम्राट कन्स्टेन्टाइनद्वारा गठित निकेयाको सम्मलेनमा अन्तत: निस्तार-चाडको पवित्र भोज इस्टरको दिनमा गरिनुपर्छ भन्ने निष्कर्षमा सम्मेलन टुङ्गियो । यसरी निस्तार-चाड पूर्णत: हटाइयो । वास्तवमा निस्तार-चाड र इस्टर बिलकुल फरक चाड हो । तर शैतानले निकै धूर्ततापूर्वक यी दुई चाडलाई समायोजन गरिदिएर निस्तार-चाडलाई हटाएरै छाड्यो । निस्तार-चाड हटाइएपछि अनन्त जीवनको प्रतिज्ञा १,६०० वर्षभन्दा लामो समयसम्म गुप्तमा रह्यो, र कोही पनि स्वर्ग-राज्यमा प्रवेश गर्न सकेनन् । त्यसैले वर्तमान संसारका अधिकांश मण्डलीहरू निस्तार-चाड मान्दैनन् र उल्टै परिवर्तन गरिएका सिद्धान्तहरूलाई पछ्याइरहेका छन् । तर बाइबलको अगमवाणीअनुसार यो पृथ्वीमा दोस्रो पल्ट आउनुभएका येशूज्यूले नयाँ करार निस्तार-चाडको सत्यतालाई पुनर्स्थापना गरिदिनुभई, बन्द भएको स्वर्ग प्रवेश गर्ने ढोका पुनः उघारिदिनुभयो । नयाँ करारचाहिँ परमेश्वरले मात्र स्थापना गर्न सक्नुहुने सत्यता हो । येशूज्यूले निस्तार-चाडमा “यो कचौरा मेरो रगतमा स्थापित गरिने नयाँ करार हो” भन्नुहुँदै नयाँ करार स्थापना गर्नुभयो । तर त्यसरी नयाँ करार स्थापना गरिने कुरालाई परमेश्वरले येशूज्यूको समयभन्दा करीब ६०० वर्षअघि नै, पुरानो करारको यर्मियाको पुस्तकमा पहिल्यै अगमवाणी गर्नुभएको थियो । परमप्रभु भन्नुहुन्छ, “ती दिन आउनेछन्, जब इस्राएलको घरानासँग र यहदूाको घरानासँग म एउटा नयाँ करार स्थापना गर्नेछु ।” … परमप्रभु भन्नुहुन्छ, “ती दिनपछि म इस्राएलको घरानासँग यो करार बाँध्नेछु, तिनीहरूका मनमा मेरो व्यवस्था राखिदिनेछु, र तिनीहरूका हृदयमा त्यो लेखिदिनेछु, र म तिनीहरूका परमेश्वर हुनेछु, र तिनीहरू मेरा प्रजा हुनेछन् । ‘परमप्रभुलाई चिन’ भनेर अब उसो कुनै मानिसले आफ्नो छिमेकीलाई वा आफ्ना दाजुभाइलाई सिकाउनेछैन । किनकि सानादेखि लिएर ठूलासम्म तिनीहरू सबैले मलाई चिन्नेछन्,” परमप्रभु भन्नुहुन्छ । “किनकि तिनीहरूका अपराधहरू म क्षमा गर्नेछु, र म तिनीहरूका पाप फेरि कहिल्यै सम्झनेछैनँ ।” परमप्रभु यसो भन्नुहुन्छ : जसले दिन उज्यालो पार्नलाई सूर्य नियुक्त गर्नुहुन्छ, र राती प्रकाश दिनलाई चन्द्रमा र ताराहरूलाई आज्ञा गर्नुहुन्छ, जसले छालहरू गर्जाउनलाई समुद्र चलाउनुहुन्छ– उहाँको नाउँ सर्वशक्तिमान् परमप्रभु हो । “यी विधिहरू मेरो दृष्टिबाट लुप्त भए भने मात्र इस्राएलको वंश मेरो सामु एक जाति हुनदेखि खतम हुनेछ,” परमप्रभु भन्नुहुन्छ ।यर ३१:३१-३६ परमेश्वरले “म हृदयमा मेरो व्यवस्था भएकाहरूका परमेश्वर हुनेछु, र तिनीहरू मेरा प्रजा हुनेछन्” भन्नुभयो । अर्थात् नयाँ करार निस्तार-चाड मान्नेहरू मात्र परमेश्वरका प्रजा हुनेछन् भन्ने वचन हो । साथै परमेश्वरले, म यिनीहरूका पाप र अपराध सबै क्षमा गर्नेछु भनेर प्रतिज्ञा पनि गर्नुभयो । जसरी परमेश्वरले दिनमा प्रकाश दिनलाई सूर्य, अनि रातमा प्रकाश दिनलाई चन्द्रमा र ताराहरूलाई सुव्यवस्थित नियममा राख्नुभएको छ, त्यसरी नै यो नयाँ करारको प्रतिज्ञा सदा अपरिवर्तनीय रहनेछ भन्नुभएको छ । नयाँ करार निस्तार-चाडद्वारा स्वर्ग-राज्यको ढोका उघारिँदा, हामीमा परमेश्वरको रगत छ कि छैन भनेर परमेश्वरले जाँच गर्नुहुनेछ । DNA रगत जाँचद्वारा परिवारको सदस्यलाई पुष्टि गर्न सकिएजस्तै, निस्तार-चाड मानेकाहरू परमेश्वरका सन्तान भनेर पुष्टि हुनेछन् र स्वर्ग-राज्यको ढोकाबाट भित्र प्रवेश गर्नेछन् । तर निस्तार-चाड नमान्नेहरूमा परमेश्वरको देह र रगत नहुने भएकोले तिनीहरू परमेश्वरबाट अस्वीकृत हुनेछन् । वर्तमान संसारमा असंख्य मण्डलीहरू भए तापनि अधिकांश ख्रीष्टियानहरूलाई परमेश्वरको इच्छा, र परमेश्वरले केद्वारा जीवन दिनुहुन्छ भन्ने कुरा नै थाहा छैन । २,००० वर्षअघि परमेश्वरलाई विश्वास गर्छौं भन्ने धेरै मानिसहरूले येशूज्यूलाई र उहाँको शिक्षालाई इन्कार गरेका थिए । त्योजस्तै यो युगमा पनि येशूज्यूलाई विश्वास गर्छौं भन्ने धेरै मानिसहरू येशूज्यूको पवित्र इच्छा समाविष्ट निस्तार-चाड मान्दैनन् । यो साँच्चै दुःखलाग्दो कुरा हो ! परमेश्वर स्वयम्ले स्थापना गर्नुभएको नयाँ करारको सत्यता भएको मण्डलीको खोजी गरेर त्यो मण्डलीमा गएमा स्वर्ग-राज्य प्रवेश गर्न सकिन्छ । परमेश्वरले निस्तार-चाडद्वारा प्रदान गर्नुभएको अनुग्रहलाई मनन गर्दै, जीवनको सत्यता रहेको नयाँ करार निस्तार-चाडको बारेमा अझैसम्म अनभिज्ञ भएका मानिसहरूमाझ यो सत्यता जोडका साथ सुनाउने सियोनका परिवार हामी सबै जना हुन सकौं ।