https___thecoalescence.net_discussion-forum_.xml
https___thecoalescence.net__E0_A4_9B_E0_A4_B2_E0_A4_AB_E0_A4_B2-_E0_A4_AB_E0_A5_8B_E0_A4_B0_E0_A4_AE__1.xml
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 5.2 5.3 6.1 6.2 6.3 7.1 7.2 7.3 7.4 7.5 8.1 8.2 8.3 8.4 8.5 9.1 9.2 9.3 9.4 9.5 10.1 11.1 12.1 12.2 12.3 12.4 13.1 13.2 14.1 14.2 14.3 14.4 14.5 14.6 14.7 15.1 15.2 15.3 16.1 16.2 17.1 18.1 19.1 19.2 19.3 19.4 20.1 20.2 20.3 20.4 20.5 20.6 20.7 20.8 21.1 22.1 22.2 22.3 23.1 24.1 24.2 25.1 26.1 27.1 27.2 28.1 29.1 29.2 29.3 29.4 29.5 30.1 30.2 30.3 31.1 31.2 32.1 32.2 32.3 32.4 33.1 33.2 33.3 33.4 33.5 33.6 33.7 34.1 34.2 34.3 35.1 35.2 35.3 36.1 36.2 37.1 38.1 39.1 39.2 40.1 40.2 41.1 41.2 41.3 42.1 42.2 42.3 42.4 42.5 43.1 43.2 43.3 44.1 44.2 45.1 45.2 45.3 45.4 46.1 46.2 46.3 46.4 46.5 46.6 46.7 46.8 47.1 47.2 48.1 48.2 48.3 48.4 49.1 49.2 49.3 49.4 50.1 50.2 50.3 51.1 52.1 52.2 52.3 52.4 53.1 53.2 54.1 55.1 55.2 56.1 56.2 57.1 57.2 57.3 57.4 58.1 58.2 59.1 59.2 60.1 60.2 60.3 60.4 61.1 61.2 61.3 61.4 61.5 61.6 62.1 62.2 62.3 62.4 63.1 64.1 65.1
MONEYISM The Cancer Ravaging Earth And How to Defeat It MONEY. MONEY. MONEY. That’s right. It’s all about . money. And why not? Money is as pervasive as the air we breathe. And almost as important, because it affects every aspect of our lives: where we work, where we live, how we live, and even how long we live. So money consumes our thoughts and controls our lives. It drives our ambitions, colors our dreams, sparks our disputes, and stokes our anxieties. Money. It’s here, there, and everywhere. No wonder it’s considered with the same degree of inevitability and blind acceptance as if it were an unavoidable force of nature. Such as gravity. Or electromagnetism. But money is not a force of nature. It’s an idea. A concept. A figment of the human imagination made real only to the extent that we allow it to rule our lives and our relationships with one another, which is exactly what we have allowed it to do for far too long, and at a terrible price in human suffering. However, there are two good reasons to believe that the time has finally come to break money’s destructive, debilitating, and suffocating grip on human society: Because we must. And because we can. BUT FIRST, WHAT IS MONEY? And what purpose does it serve? In dictionaries and economics textbooks money is defined universally with the same three words: medium of exchange. And its ascribed purpose is to facilitate economic activity as illustrated by such examples as the ease with which it allows a shoemaker to exchange his labor for bread without having to search for a baker in need of shoe repair. On that primitive and simplistic level, the concept of money no doubt did serve some useful purpose in times past. Today, however, money serves a far different and insidious purpose as reflected in a widening contradiction between the definition of money in theory and its practice in reality. Those same dictionaries that define money as a medium of exchange also define exchange. And exchange means to give or transfer in consideration of something received, as an equivalent. Something of equal value. That’s the theory. In reality, however, parties engaged in an economic transaction with money serving as the medium are not engaged in a mutual search for equivalency. In reality, in economic transactions between buyers and sellers, employers and employees, borrowers and lenders, and renters and landlords, each side seeks to advantage itself at the expense of the other. And it’s this persistent and relentless competitive spirit, in transactions large and small, that pervades the entire global economic system like a toxic cloud driven by a frenzied, worldwide, no-holds-barred free-for-all in the universal struggle for money. Money, therefore, is not a medium of exchange, as its theoretical definition implies. Rather, money, as utilized in the real world, is a medium of competition. And with its ability to digitize, and thereby dehumanize, every economic transaction, money has become both the facilitator and the score-keeping mechanism for the Mother of All Monopoly Games, a game in which we are all required to participate whether we like it or not, and a game in which every individual on the planet competes — directly or indirectly, on one level or another — with everyone else on the planet. And it’s also a game played around the world according to three competing ideologies or isms — capital-ism, social-ism, and commune-ism — each claiming to be the one true economic religion. But despite their political and cultural differences, all three are indistinguishable from one another in their common pursuit of money above all else, and in their use of money as a powerful instrument of control. Call the game they play Moneyopoly. And call the ideology they share moneyism. THE PROPONENTS OF MONEYISM — call them moneyists — are fond of characterizing money as the lifeblood of the economy. It is not. Labor, human labor, is the economy’s lifeblood. Money is a cancer that is attacking the lifeblood by diverting a growing proportion of the workforce away from the economic system and into the financial system. That’s right. It’s not all one system that we commonly refer to as “the economy” or “the economic system.” It is little understood or appreciated that we are living in a global society that is shaped by the interaction between two systems. We have an economic system that, by definition, produces, distributes, and consumes goods and services. And we have a financial system that controls the economic system. The problem is that these two systems are at sharp odds with one another in the purposes they were created to serve. The purpose of the economic system is to provide the life-sustaining goods and services required by the population. The purpose of the financial system is to exploit the economic system for financial gain. Unfortunately, these two systems have become conflated under the single rubric of economics, and have become so intertwined that it is nearly impossible to tell where one begins and the other ends, leading to the widespread but mistaken belief that we can’t have one without the other, that is, we can’t have an economic system without a financial system. Economists must bear responsibility for this misconception due to their failure to distinguish between the two systems and by their mysteriously choosing to call themselves economists when their primary interest is finance. When economists warn that a country’s economy is at risk, they are not referring to the country’s productive capacity but rather to its financial system. They should call themselves financialists. The unfortunate consequence of this melding of the two systems into one in the public consciousness is that it camouflages moneyiism’s role in society’s unsustainable dysfunction, In the sixties, it was the brilliant futurist R. Buckminster Fuller — whose many inventions included the geodesic dome — who never ceased to remind us that we are all fellow passengers and crewmembers alike aboard Spaceship Earth. He also took note of the troubling dichotomy of the workforce and expressed the opinion that, at that time, in the United States, the most advanced economy in the world, 60 percent of the jobs produced nothing of life-sustaining value. Today, 50-plus years later, it feels like 80 percent! If this is true, it means that, in the developed world, out of every five workers, only one is employed in the economic system, tasked with producing the essential goods and services needed to sustain all the rest of us, while the other four are busily engaged in the care and feeding of some aspect or other of the financial system, which produces nothing of life-sustaining value while consuming enormous amounts of precious human and natural resources. This situation, viewed from the broadest perspective, clarifies moneyism’s role in the failure of the economic system to fulfill its purpose of caring for the needs of the people. It also testifies to moneyism’s surpassingly successful effort at fulfilling its own purpose of seeking financial gain. Therein lie both the cause and the cure of society’s unsustainable dysfunction. WE HUMANS HAVE LEARNED A LOT about this planet and how it works. Collectively, down through the ages and piece by piece, we have assembled a deep understanding of Earth’s physical, chemical, biological, and electromagnetic forces, and how they operate. As a result, we are capable of the most dazzling achievements. You might even say that we have taken over control of our own evolution. It appears there is nothing we cannot do once we decide to do it. But as impressive as our accomplishments may be, it is troubling to consider what we appear determined not to do, that is, feed the hungry, clothe the naked, shelter the homeless, and care for the sick, despite the fact that, in our anything-is-possible era, such human suffering is easily assuaged. Which begs the question, Why, then, have we not done so? Lack of money is the usual excuse, but the real answer lies elsewhere. It should come as no surprise that an ideology, such as moneyism, that is driven by competition between its adherents, will produce both winners and losers. And it should come a no surprise that the winners, with the power and influence of their winnings, will use their advantages to continue the pursuit of an ever-widening gulf between themselves and the losers. There are plentiful attempts to praise the benefits of this competitive game. It’s a familiar refrain: competition forces everyone to excel, work harder, be more productive, become inventive, produce better products. Then, if the “free” market is permitted to work its magic, Adam Smith’s “invisible hand” will guide human activity in the most productive and desirable directions, and the entire human race will benefit, because “a rising tide lifts all boats.” As for individuals, if they work hard, are thrifty, honest, and conscientious, and if they adopt the entrepreneurial spirit, and truly believe in themselves, they will surely prosper. Nonsense. This game is rigged. The truth is that hard work, conscientiously and honestly performed, is no guarantee of success. There is, in fact, considerable evidence to support the belief that the reverse is true, that in our competitive, financially controlled economic system the decent, hard-working people are the ones who get screwed, while those who are devious and manipulative and clever enough to figure out ways to advantage themselves within the workings of this labyrinthine financial system, and its complex rules, with a bit of good luck thrown in, are the ones who walk off with the spoils. If they are born at the right time and in the right place or marry into the right family; if they hire the top lawyers, accountants, and investment advisors; if they learn how to execute a leveraged buyout, downsize a corporation, cook the books, lobby the Congress, bribe the authorities, romance the bankers, devise exotic financial instruments, and trade stocks on insider information, then the numbers in their bank accounts, their scores, will keep rising: five million, a hundred million, five hundred million, a billion, three billion. It is never enough, and the bigger the number, the more extravagant the praise. As the faces of these masters of the universe appear on the covers of Fortune, Forbes, and Bloomberg Business Week magazines, and their successes are glorified and their lifestyles admired in glowing profiles on the pages within, the workers who made it all possible struggle to stay financially afloat. The mind struggles to grasp the magnitude of a billionaire’s wealth. For the great majority of Earth’s inhabitants, a million dollars is a vast sum, and to become a millionaire would be a comfortable and satisfying, but rare, achievement. Out of a world population of 7.8 billion, only 46.8 million (less than one per cent) have achieved that level of success. But while the wealth of a millionaire may require a stretch of the imagination for the vast majority, the wealth of a billionaire is arguably beyond comprehension. Try to get your head around the fact that a billionaire is a millionaire a thousand times over! Then try to grasp that, according to the latest count, there are 2,755 billionaires on the planet collectively controlling more than $13 trillion of monetized wealth. This level of wealth concentration at a time of widespread human suffering and deprivation is obscene and morally repugnant, especially since wealth concentration ranks as the primary cause of human deprivation. Such extremes of wealth and poverty are prima facie evidence that the financial system, at its very core, is fatally flawed and ultimately unsustainable. Nevertheless, birthing billionaires appears to be moneyism’s proudest achievement, or so it would seem from comments by Steve Forbes, Editor-in-Chief of Forbes magazine (that self-proclaimed “capitalist tool”). “Who cares whether someone is worth $2 billion or $6 billion,” he asks in an editorial in one of his annual celebratory surveys of billionaires and billionaire culture. “We do,” he answers. “That personal stash is a critical barometer of how well the nation — and, to a degree, the world — is doing.” The cover of Forbes’ latest billionaire issue continues its defense of the indefensible by gleefully declaring, “A NEW BILLIONAIRE EVERY DAY – As the world suffered over the past year, great fortunes were forged at an unprecedented rate. The dynamics underlying them point to a better future for everyone.” Not so. Billionaire wealth is a measure of how well billionaires are doing, but also a jarring reminder of how poorly the rest of us, and the planet itself, are doing. The evidence well establishes that in good times, the rich do very well, but in bad times, they do even better. The latest figures highlight this absurdity. Last year, Elon Musk (Tesla, SpaceX) ) was worth $22 billion; a year later, he’s worth $151 billion and is now the second wealthiest man on the planet. Last year, Jeff Bezos (Amazon) was worth $131 billion; a year later, he’s worth $177 billion. And so on, down the list. During the past year the population of billionaire nation grew by 680, and its collective wealth rose by 60 percent, all during the year of the pandemic when social chaos and fear were unleashed upon a fragile planet And to what end? Bezos and Musk , the world Moneyopoly champions, show the way. They have embarked upon a space race, once the activity of nations, but now just another example of the principle that, if you have enough money, you can do or have nearly anything you desire, regardless of its impact upon the environment or society-at-large. However, since greed apparently knows no limits, and however wealthy a person may be, there is always a larger number to strive for, it is likely the race will soon begin to see who will become the first trillionaire. (that would be a a billionaire a thousand times over.) With greed run amok, the pursuit of corporate profits by these titans of business has yielded a legacy of life-threatening climate change, reckless natural resource depletion, mountains and oceans of hazardous waste, and shameful environmental degradation, all the while inflicting suffering, deprivation, inequity, and social injustice upon the rest of the population. No need to roll out a detailed bill of particulars here and now. We are already saturated with frightening reminders that we are caught in an accelerating vortex of destructive forces, unleashed in the pursuit of financial gain. Meanwhile, billionaires flourish while the planet, in extremis, gasps for air. BUT NOW, SUDDENLY AND WITHOUT WARNING: THE RECKONING. The global financial system was already trembling on the brink of the precipice when along came Covid-19 and pushed it over the edge. Financial inequity was slowing the economic process, a worrisome development for moneyism, which, like all Ponzi schemes, requires continuous growth. If there had been any hope of engineering a recovery, that fantasy was blown apart by Covid-19. The plunge in economic activity was swift and devastating. Experts confessed they had no idea how or when all this is going to end, but given the amount of damage already done, it is now clear that we are watching the final death throes of moneyism, the collapse of the largest and longest-running Ponzi scheme of all time. And when Ponzi schemes collapse, there is no way to put them back together again. It would be folly to try. According to R. Buckminster Fuller, “You never change things by fighting the existing reality. To change something, build a new model that makes the existing model obsolete.” It was Fuller’s life-long dream to find a way to make the world work for all humanity. One strategy he pursued but never fully realized was something he called The World Game. An inventory was to be taken of all the planet’s human and natural resources, as well as all of humankind’s needs. Then, teams of experts were to compete in finding a way to match the needs with available resources, which is the essential purpose of a successful economic system, thereby making the world work for all humanity. The Whole Earth Design Project (WEDP) is an iteration of that idea. The objective is to design, in cyberspace, an ecologically and environmentally sustainable economic system capable of providing every individual on the planet with all of life’s essentials as a template for the reorganization of the economic system in the real world. This will be a collaborative effort, expert-guided and data-driven. (www.design.thecoalescence.net ) Planned as a four-stage effort, Stage I will be devoted to conducting a feasibility study to confirm that the project’s objective is attainable. To conduct this study, we have targeted the following ten of life’s essentials: clean and safe air, water, food, clothing, and shelter, as well as access to communication, information, transportation, health care, and energy. And we are in the process of identifying the individuals and organizations around the world most knowledgeable and experienced in each of these ten economic sectors. We plan to organize ten teams of volunteer researchers (you could be one of them) to survey the experts for their consensus answer to the question: Do we possess sufficient human and natural resources, along with the appropriate scientific knowledge and technological expertise, to fulfill the WEDP objective of providing universal access to all of life’s essentials? We expect the answer to be a resounding Yes! There is enough of everything essential for everyone! If so, then on to Stages II, III, and IV! (See the website for details. IT IS IMPOSSIBLE TO OVERSTATE THE IMPORTANCE of this moment in human history. Powerful forces at work in the world today are propelling us toward an extraordinary event — a flashpoint — in the evolutionary history of this planet, an event matched in significance on only two previous occasions. The first extraordinary event took place incomprehensible eons ago with the emergence, out of the agitated primordial stew, of a complex assemblage of molecules with the ability to reproduce itself, setting in motion the evolution of the spectacular variety of living organisms inhabiting Earth today, including homo sapiens. The second extraordinary event was the emergence in the human species of a uniquely high level of intelligence, resulting in an explosive acceleration of evolutionary change. Suddenly, lightning-quick technological invention, rather than biological diversity and natural selection, began driving the evolutionary process, and in a few ticks of the evolutionary clock, the human species developed characteristics and abilities far beyond that of any other earthbound species. And now, we find ourselves racing toward the third extraordinary event, an event for which the emergence of life and the emergence of human intelligence were but dim preludes. Call that event The Coalescence, the great coming together of all humanity, thereby lifting the human race onto another and higher plane of existence. Given the chaotic state of world society, this optimistic vision of the future must seem wildly off the mark. Not so. The most powerful weapon available in our epic struggle against the lethality of money, as well as well as in support of the life-affirming objective of The Coalescence, is communication. Accordingly, the essence of The Coalescence is connectivity. We are living in what could rightly be called the Age of Communication, and we are both its beneficiaries and its victims, depending upon the purpose to which it is employed at any one time. By far, the greatest amount of data saturating the electromagnetic ether is employed in the service of moneyism and the financial system to which it has given birth for the sole purpose of pursuing financial gain. In an attempt to reveal the obvious, it is the intent of the WEDP to expose the cost of maintaining the financial system (in terms of labor rather than monetarily) as against the cost of actually producing and distributing goods and services. In doing so we will be using the Internet and its extraordinary capabilities for education and organization. For whatever reason, it appears that this is a comparison no one chooses to make. But if you are one of those who see the obvious, please join us. With a straightforward research project that is not very complicated, and in a short time, we will make the obvious, obvious. We will unveil, with the fanfare of a thousand metaphorical trumpets, a case beyond dispute and thereby spark a movement that will take us across the threshold toward which humanity has been striving since the emergence of human intelligence. To succeed in this collective effort, we need your feedback, so please offer a comment. We also urge you to share this statement with all your contacts, no doubt including some who will be happy to read it, perhaps even support it. If you believe this is a useful effort, with the potential to have a positive effect, then please volunteer. Or at least subscribe to our newsletter to keep informed of our progress. There may be a point at which you decide to jump in and get involved. And finally, with more than a bit of irony, any financial assistance you can offer would be greatly appreciated and helpful THE IDEOLOGY OF MONEYISM HAS FAILED. Our task now is to create a better way of living together on this planet. That new way must be founded on an ideology — long proclaimed but short on acceptance — that affirms that, as humans, we are all equal, and each and every one of us is worthy of full participation in life’s potential. Call that new ideology . HUMANISM That’s our journey, from Moneyism to Humanism. SUBSCRIBE DONATE VOLUNTEER
1.1 2.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1 27.1 28.1 29.1 30.1 31.1 32.1 33.1 34.1 35.1 36.1 37.1 38.1 39.1 40.1 41.1 42.1 43.1 44.1 45.1 46.1 47.1 48.1 49.1 50.1 51.1 52.1 53.1 54.1 55.1 56.1 57.1 58.1 59.1 60.1 61.1 62.1 63.1 64.1 65.1
पैसा क्यान्सर राभिंग अर्थ यसलाई कसरी पराजित गर्ने पैसा पैसा पैसा यो सहि छ। यो सबै को बारे मा छ। । । पैसा र किन छैन? हामीले सास फेर्ने हावा जत्तिकै पैसा प्रशस्त हुन्छ। र लगभग महत्त्वपूर्ण, किनकि यसले हाम्रो जीवनको प्रत्येक पक्षलाई असर गर्दछ: जहाँ हामी काम गर्छौं, हामी कहाँ बाँचिरहेका छौं, हामी कसरी बाँचिरहेका छौं, र हामी कति दिन बाँचिरहेका छौं। त्यसकारण यसले हाम्रो विचारहरू खान्छ, हाम्रो महत्वाकांक्षालाई ड्राइभ गर्दछ , हाम्रो सपनालाई रंग दिन्छ, हाम्रो झगडालाई स्पार्क गर्दछ, र हाम्रो चिन्ताहरूलाई स्ट्रोक गर्दछ। पैसा यो यहाँ, त्यहाँ, र सबै ठाउँमा छ। यसमा कुनै अपरिहार्यता र अन्धो स्वीकृतिको समान डिग्रीको रूपमा मानिनु कुनै अनौठो प्रकृतिको रूपमा मान्नु पर्दैन। जस्तै गुरुत्वाकर्षण। वा विद्युत चुम्बकत्व। तर पैसा भनेको प्रकृतिको शक्ति हुँदैन। यो एक विचार हो। एक अवधारणा। मानव कल्पनाको मूर्तिले केवल वास्तविक हदसम्म वास्तविक बनायो कि हामीले यसलाई हाम्रो जीवन र एक अर्कासँगको सम्बन्धलाई शासन गर्न दियौं, जुन हामीले यसलाई लामो समयसम्म गर्न अनुमति दियौं, र मानवीय पीडाको भयानक मूल्यमा। । यद्यपि यसमा विश्वास गर्न दुई असल कारणहरू छन् जुन अन्ततः पैसाको विनाशकारी, कमजोर बनाउने र मानव समाजमा दम घुट्ने पकड मोड्ने समय आएको छ। किनकि हामीले गर्नै पर्छ। र किनभने हामी सक्छौं। तर पहिलो, पैसा भनेको के हो? र यसले कुन उद्देश्यले काम गर्दछ? शब्दकोश र अर्थशास्त्र पाठ्य पुस्तकहरूमा पैसा भनेको विश्वव्यापी रूपमा समान तीन शब्दहरूको साथ परिभाषित हुन्छ: विनिमयको माध्यम। र यसको ठ्याक्कै उद्देश्य आर्थिक गतिविधिलाई सजिलो बनाउनु हो जसमा उदाहरणका साथ चित्रण गरीन्छ कि जुत्ता मर्मतको खाँचो परेको बेकरको खोजी नगरी जुत्ताको जुत्ताले रोटीको लागि आफ्नो श्रम आदानप्रदान गर्न सहज गर्दछ। त्यो आदिम र सरल स्तरमा, पनी अवधारणाले पक्कै विगतमा केही उपयोगी उद्देश्य पूरा गर्यो। तथापि, आज, पैसाले धेरै भिन्न र कपटी उद्देश्यको रूपमा काम गर्दछ जुन सिद्धान्तमा पैसाको परिभाषा र वास्तविकतामा यसको अभ्यासको बिचमा व्यापक विरोधाभास झल्किन्छ। उस्तै उस्तै शब्दकोष जसले मुद्रालाई विनिमयको माध्यमको रूपमा परिभाषित गर्छन् विनिमय पनि परिभाषित गर्छन्। र विनिमय भनेको बराबरको रूपमा , प्राप्त गरेको केहि विचारलाई दिनु वा हस्तान्तरण गर्नु हो । बराबर मानको केहि। त्यो सिद्धान्त हो। यथार्थमा, तथापि, माध्यमको रूपमा सेवा प्रदान गर्ने आर्थिक लेनदेनमा संलग्न पार्टीहरू समानताको लागि एक आपसी खोजमा संलग्न छैनन्। वास्तविकतामा, खरीददारहरू र विक्रेताहरू, रोजगारदाताहरू र कर्मचारीहरू, orrowण लिनेहरू र ndणदाताहरू, र भाडामा लिने र जग्गामालिकहरू बीचको आर्थिक लेनदेनमा प्रत्येक पक्षले अर्कोको खर्चमा आफूलाई फाइदा लिन खोज्छन्। र यो स्थिर र अथक प्रतिस्पर्धी भावना हो, ठूला र साना लेनदेनमा, यसले सारा विश्वव्यापी आर्थिक प्रणालीलाई विषाक्त बादलले झेलेको उन्माद, विश्वव्यापी, पैसाको लागि विश्वव्यापी स in्घर्षमा सबैको लागि स्वतन्त्र-मुक्त-निषेध गरिएको छ। त्यसकारण पैसा, विनिमयको माध्यम होइन, किनकि यसको सैद्धान्तिक परिभाषा हो। बरु, पैसा, वास्तविक संसारमा प्रयोगको रूपमा, प्रतिस्पर्धा को एक माध्यम हो। र यसको डिजिटलाइज गर्ने क्षमतासहित, र यसैले प्रत्येक आर्थिक लेनदेनलाई अमानवीय बनाउने, पैसा दुबै सहजकर्ता र स्कोर एकाई राख्ने प्रणाली बनेका छ सबै आमा एकाधिकार गेमकी आमाको लागि, हामी सबैले भाग लिन आवश्यक छ कि हामीलाई यो मन पर्छ वा छैन। होईन, र एउटा खेल जुन ग्रहमा प्रत्येक व्यक्ति प्रतिस्पर्धा गर्दछ – प्रत्यक्ष वा अप्रत्यक्ष, एक स्तर वा अर्को – ग्रहमा सबैको साथ। र यो पनि एक खेल हो विश्वव्यापी रूपमा तीन प्रतिस्पर्धी विचारधारा वा ईएसएम अनुसार – राजधानी – ism, सामाजिक- ism, र कम्युन – प्रत्येक एक साँचो आर्थिक धर्म हो भनेर दाबी गर्ने। तर तिनीहरूको राजनीतिक र सांस्कृतिक भिन्नताको बावजुद, तीनै जना एकअर्काबाट भिन्न छन् उनीहरूको साझा पैसाको पछि लाग्नु र अरूलाई नियन्त्रणको एक शक्तिशाली साधनको रूपमा पैसाको प्रयोगमा। उनीहरूलाई मनीपोलि खेल्ने खेल कल गर्नुहोस् । र विचारधारालाई बोलाउँनुहोस् उनीहरूले पैसावाद साझा गर्छन्। पैसा कमाउने प्रवन्धकहरू – उनीहरूलाई पैसावादी भन्छन् – पैसालाई अर्थव्यवस्थाको जीवनरक्षकको रूपमा चित्रित गर्ने मन पराउँछन् । यो होइन। श्रम, मानव श्रम, अर्थव्यवस्थाको जीवनरक्त हो। पैसा भनेको क्यान्सर हो जुन कार्य प्रणालीको बढ्दो अनुपातलाई आर्थिक प्रणाली र वित्तीय प्रणालीमा फर्काएर जीवनरक्षकमा आक्रमण गर्दछ। यो सहि छ। यो सबै एक प्रणाली छैन जुन हामी सामान्य रूपमा “अर्थव्यवस्था” को रूपमा उल्लेख गर्दछौं। यो थोरै मात्र बुझिएको वा सराहना गरिएको छ कि हामी विश्वव्यापी समाजमा बाँचिरहेका छौं जुन दुई प्रणालीहरू बीचको अन्तरक्रियाले आकार दिन्छ। हामीसँग एक आर्थिक प्रणाली छ कि उत्पादन र वितरण, र उपभोग वस्तु र सेवाहरू। र हामीसँग एक वित्तीय प्रणाली छ जुन आर्थिक प्रणाली नियन्त्रण गर्दछ। समस्या यो हो कि यी दुई प्रणालीहरू ती सेवाहरूको लागि सिर्जना गरिएको उद्देश्यमा एक अर्कासँग तीब्र भिन्नतामा छन्। आर्थिक प्रणालीको उद्देश्य जीवन-सम्भावित वस्तुहरू र जनसंख्यालाई आवश्यक पर्ने सेवाहरू प्रदान गर्नु हो। दुर्भाग्यवस, यी दुई प्रणालीहरू अर्थशास्त्रको एकल रुब्रिकको बिचमा झगडा भएका छन् र यति जोडिएका छन् कि एउटा कहाँ सुरु हुन्छ भनेर बताउन लगभग असम्भव छ र अर्को अन्त्य हुन्छ, यसले फराकिलो तर गलत धारणालाई निम्त्याउँछ कि हामीबिना एउटा हुन सक्दैन। अर्को, त्यो हो, हामी एक वित्तीय प्रणाली बिना आर्थिक प्रणाली हुन सक्दैन। अर्थशास्त्रीहरूले यस गलतफहमीको लागि जिम्मेवार हुनुपर्दछ किनकि ती दुई प्रणाली बीचको भिन्नता असफल भएकोले र उनीहरूको प्राथमिक ब्याज वित्त हो भने उनीहरूलाई अर्थशास्त्री भन्न छनौट गरेर। जब अर्थशास्त्रीहरूले चेतावनी दिए कि अर्थव्यवस्था जोखिममा छ, तिनीहरूले देशको उत्पादक क्षमतालाई नभई यसको वित्तीय प्रणालीलाई संकेत गरिरहेका छन्। उनीहरु आफैंलाई वित्तीयवादी भन्नु पर्छ । जनताको चेतनामा दुई प्रणालीको यो झगडाको दुर्भाग्यपूर्ण परिणाम यो हो कि यसले समाजको अस्थिर डिसफंक्शनमा पैसावादको भूमिकालाई छद्म पार्छ, चाँडै नै एउटा शैक्षिक अभियानले यस वेबसाइटले अर्थशास्त्रलाई वित्तबाट अलग गरेर आयोजना गर्ने योजना बनाउने भूमिकाको भूमिका खेल्ने छ । साठोत्तरी समयमा, यो एक उज्जवल भविष्यवादी आर। बकमिन्स्टर फुलर थियो – जसका धेरै आविष्कारहरूमा जियोडसिक गुम्बज थियो – जसले हामीलाई यो सम्झना गर्न कहिल्यै रोकिएन कि हामी सबै सँगी यात्रीहरू र क्रूमेम्बरहरू यस्तै अन्तरिक्ष यानमा सवार छौं। उनले कामदारको दिक्क लाग्ने विकृतिलाई पनि ध्यान दिए र राय व्यक्त गरे कि त्यस समयमा संयुक्त राज्य अमेरिकामा विश्वको सब भन्दा उन्नत अर्थतन्त्रमा 60० प्रतिशत रोजगारीमा जीवन धान्नको कुनै मूल्य नै थिएन। आज, -० – अधिक वर्ष पछि, यो percent० प्रतिशत जस्तो लाग्छ! यदि यो सत्य हो भने, यसको अर्थ यो छ कि विकसित संसारमा प्रत्येक workers जना कामदारमध्ये एक जना मात्र आर्थिक प्रणालीमा कार्यरत छन् र बाँकी sustain जनालाई बाँच्नको लागि आवश्यक वस्तुहरू र सेवाहरू उत्पादन गर्ने जिम्मा पाएका छन्, जबकि अरू four जना। कुनै पहलू वा अन्य वित्तीय प्रणालीको हेरचाह र भोजनमा व्यस्त छन्, जसले जीवन-सम्हाल्ने मूल्यको केही उत्पादन गर्दैन, जबकि बहुमूल्य मानवीय र प्राकृतिक स्रोतहरूको खपत गर्दछ – कार्यालय भवनहरू र आवागमनको लागि उर्जा, र कागजका लागि काठ, नाम मात्र केहि। यो स्थितिलाई व्यापक परिप्रेक्ष्यमा हेरेर जनताको आवश्यकताको हेरचाह गर्ने उद्देश्य पूरा गर्न आर्थिक प्रणाली असफल हुन मनीवादको भूमिका स्पष्ट हुन्छ। यसले यो पनि देखाउँदछ कि कसरी वित्तीयवाद वित्तीय लाभ खोज्ने आफ्नो उद्देश्य पूरा गर्नमा सफलतापूर्वक सफल भएको छ। यसमा समाजको डिसफंक्शन र यसको समाधानको लागि व्याख्या छ। हामी मानवहरूले यस ग्रह र यो कसरी काम गर्छ भन्ने बारे धेरै सिक्यौं। सामूहिक रूपमा, उमेर र टुक्रा टुक्रा गरेर, हामी पृथ्वीको भौतिक, रासायनिक, जैविक, र विद्युत चुम्बकीय शक्तिहरूको गहन समझ भेला भएका छौं। नतिजाको रूपमा, हामी सब भन्दा चकित उपलब्धिहरू सक्षम छौं। तपाईं यसो पनि भन्न सक्नुहुन्छ कि हामीले हाम्रो आफ्नै क्रमविकासको नियन्त्रण पनि लिएका छौं। यस्तो देखिन्छ कि त्यहाँ केहि पनि छैन जुन हामीले गर्न नसक्ने निर्णय गरे पछि। तर हाम्रो उपलब्धिहरू जति प्रभावकारी हुनसक्छन्, हामीले के गर्न नचाहेको कुरालाई विचार गर्न दिक्क लाग्न सक्छ, त्यो हो , भोकालाई खुवाउनु, ना clot्गो लुगा लगाउनु, घरबारविहीनलाई बास दिनु र बिरामीहरूको हेरचाह गर्नु, यद्यपि हाम्रोमा। जे पनि सम्भव युग हो, त्यस्ता मानवीय पीडा सजिलैसँग मिल्दछ। कुन प्रश्न खडा हुन्छ, त्यसोभए, किन हामी त्यस्तो गर्दैनौं? पैसाको अभाव सामान्य बहाना हो, तर वास्तविक उत्तर अरू ठाउँमा छ। प्रणालीको अपरिहार्य परिणाम, जस्तै मनीज्म, जुन यसको सदस्यहरू बीच प्रतिस्पर्धा द्वारा संचालित हो कि यसले दुबै विजेता र हारेको उत्पादन गर्दछ। र विजेताहरु, आफ्नो जीत को शक्ति र प्रभाव संग, उनीहरु आफ्नो फाइदाहरु को उपयोग गर्न को लागी निरन्तर बिस्तारै खाडी को लागी आफूलाई र हार्नेहरु बीच। यस प्रतिस्पर्धात्मक खेलका फाइदाहरूको प्रशंसा गर्न प्रशस्त प्रयासहरू छन्। यो परिचित छाँटकाँट छ: प्रतिस्पर्धाले सबैलाई उत्कृष्ट बनाउन, कडा परिश्रम गर्न, अधिक उत्पादक हुन, आविष्कारशील हुने, राम्रो उत्पादनहरू उत्पादन गर्न बाध्य पार्दछ। यदि “स्वतन्त्र” बजारले यसको जादू चलाउन अनुमति दिएको छ भने, एडम स्मिथको “अदृश्य हात” ले मानव क्रियाकलापलाई सबै भन्दा बढी उत्पादक र अपेक्षित दिशातर्फ डो will्याउनेछ र सम्पूर्ण मानव जातिले लाभ उठाउनेछ, किनकि बढ्दो ज्वारले सबै डु boats्गालाई हटाउँदछ। व्यक्तिहरूको लागि, यदि तिनीहरूले कडा परिश्रम गरे र मितव्ययी, ईमानदार, र ईमानदार छन्, यदि तिनीहरूले उद्यमी भावना अपनाए, र आफैंमा विश्वास गरेमा, तिनीहरू अवश्य समृद्ध हुनेछन्। बकवास। यो खेल rigged छ। सत्य यो हो कि कडा परिश्रम, ईमान्दारी र इमान्दारीपूर्वक प्रदर्शन, सफलताको ग्यारेन्टी छैन। उल्टो सत्य छ भन्ने विश्वासलाई समर्थन गर्न पर्याप्त प्रमाणहरू छन्, जुन हाम्रो प्रतिस्पर्धी, आर्थिक नियन्त्रणित आर्थिक प्रणालीमा सभ्य, कडा परिश्रम गर्ने मानिसहरू खराब मानिस हुन्छन्, जबकि कुटिल र चलाखीपूर्ण र चतुर छन्। यस चक्रव्यूह वित्तीय प्रणालीको काममा आफैंलाई फाइदा पुर्याउने तरिकाहरू पत्ता लगाउन पर्याप्त छ, र यसको जटिल नियमहरू, राम्रो भाग्यको थोरैमा हालेर लुटिएका मानिस हुन्। यदि तिनीहरू सही समयमा र सही ठाउँमा जन्मेका हुन् वा सही परिवारमा विवाह गर्छन्; यदि तिनीहरूले शीर्ष वकिल, लेखाकार, र लगानी सल्लाहकारहरू काममा लिन्छन्; यदि उनीहरूले कसरी लिभरेट गरिएको बआउट कार्यान्वयन गर्न सिक्छन्, निगमलाई आकार दिसाउँदछन्,पुस्तकहरू पकाउँनुहोस्, क l्ग्रेसलाई पैरवी गर्नुहोस्, अधिकारीहरूलाई घूस दिनुहुनेछ, बैंकरहरूलाई रोमान्स गर्नुहोस्, विदेशी वित्तीय साधनहरू खोज्नुहुनेछ, र भित्री जानकारीका लागि ब्यापार स्टकहरू, त्यसपछि उनीहरूको बैंक खाताहरूको संख्या, उनीहरूको स्कोर, बढ्नेछ: पाँच लाख, एक सय मिलियन, पाँच सय करोड, एक अरब, तीन अरब। यो कहिले पनि पर्याप्त छैन, र ठूलो संख्या, अधिक असाधारण प्रशंसा। ब्रह्माण्डका यी मालिकहरूको अनुहारको कभरहरूमा देखा पर्दाब्रह्माण्डका यी मालिकहरूको अनुहारको कभरहरूमा देखा पर्दाब्रह्माण्डका यी मालिकहरूको अनुहारको कभरहरूमा देखा पर्दा भाग्य , फोर्ब्स , र व्यापार सप्ताह म्यागजिनहरू, र तिनीहरूको सफलताहरूको महिमा हुन्छ र उनीहरूको जीवन शैली भित्रका पृष्ठहरूमा चम्किने प्रोफाइलहरूमा प्रशंसित हुन्छन्, श्रमिक जसले आर्थिक रूपमा रहिरहन सबै सम्भव संघर्ष गरे। मन एक अरबपतिको धन को परिमाण बुझ्न संघर्ष गर्दछ। पृथ्वीका धेरै जसो बासिन्दाहरूका लागि, एक मिलियन डलर एक विशाल रकम हो, र करोडपति हुनु आरामदायी र सन्तोषजनक, तर दुर्लभ, उपलब्धि हुनेछ। 7..8 अर्बको विश्व जनसंख्यामध्ये 46 46..8 मिलियन (एक प्रतिशत भन्दा कम) ले मात्र यो लक्ष्य हासिल गरिसकेका छन। तर करोडपतिको सम्पत्तिले विशाल बहुमतको लागि कल्पनाको विस्तार चाहिन सक्छ, तर करोडपतिको सम्पत्ति यथोचित समझभन्दा बाहिरको कुरा हो। एक अरबपति एक करोडपति एक हजार गुणा बढी हो भन्ने तथ्यलाई वरिपरि आफ्नो टाउको प्रयास गर्नुहोस् ! त्यसोभए बुझ्ने प्रयास गर्नुहोस्, भर्खरको गणना अनुसार यस ग्रहमा २,०। Billion अरबपतिहरू सामूहिक रूपमा $ tr ट्रिलियन डलर मुद्रीकरण सम्पत्तिलाई नियन्त्रणमा राख्छन्। यहाँ छन् crème de la crème , ग्रहमा पाँच धनी मानिसः जेफ बेजोस – ११3 अरब डलर बिल गेट्स – billion billion अर्ब बर्नार्ड अर्नाल्ट र परिवार – $$ बिलियन वारेन बफेट – $.5..5 बिलियन ल्यारी एलिसन – billion billion बिलियन लोभ स्पष्ट रूपमा कुनै सीमाहरू थाहा छैन, र यद्यपि धनी एक व्यक्ति हुन सक्छ, त्यहाँ प्रयास गर्न को लागी एक ठूलो संख्या सधैं छ, यो सम्भवतः दौड चाँडै पहिलो अरबपति को हुनेछ हेर्न सुरु हुनेछ। व्यापक मानवीय पीडित र अभावको समयमा सम्पत्ति जम्मा गर्ने यो स्तर अश्लील र नैतिक रूपले विपरित हो, खास गरी किनकि धनको संचय मानव अभावको मुख्य कारण हो। धन र गरीबी को चरम सीमा प्राथमिक प्रमाण हो कि वित्तीय प्रणाली यसको मूल मा, घातक त्रुटिपूर्ण र अन्ततः असुरक्षित छ। यद्यपि, अरबौंपतिहरू पैसावादको गौरवपूर्ण उपलब्धि देखिन्छ, वा यो फोर्ब्स पत्रिकाका सम्पादक-प्रमुख-स्टीव फोर्ब्सले टिप्पणी गरेको जस्तो देखिन्छ (त्यो स्वयं घोषित पूंजीवादी उपकरण)। “कसैको २ अरब वा billion अरब डलर छ कि भनेर चिन्ता गर्नुहुन्छ,” उनले एक वार्षिक सम्मेलनको अरबपति र अरबपति संस्कृतिको सर्वेक्षणमा सोधे। “हामी गर्छौं,” ऊ जवाफ दिन्छ। “त्यो व्यक्तिगत छुट्टिनु राष्ट्रको कत्तिको राम्रो छ भन्ने कुराको एक महत्वपूर्ण ब्यारोमिटर हो – र एक हदसम्म विश्वले गरिरहेको छ।” त्यस्तो होइन। अरबपति सम्पत्ति भनेको अरबपतिहरू कसरी गरिरहेका छन् त्यसको एक उपाय हो, तर बाँकी हामी, र ग्रह आफैले गरिरहेको कुराको नराम्रो सम्झौटो। लोभबाट जोगिने हो भने व्यवसायका यी टाइटन्सद्वारा कर्पोरेट नाफाको खोजीमा जीवन परिवर्तन गर्ने मौसम परिवर्तन, लापरवाह प्राकृतिक स्रोत घट्ने, हिमाली र खतरनाक फोहोरको महासागर, र शर्मनाक वातावरणीय गिरावट आयो, जबकि सबै कष्ट, वञ्चिततालाई असर पुर्याइरहेको छ। , बाँकी जनसंख्यामा असमानता, र सामाजिक अन्याय। यहाँ र अब विवरणको विस्तृत बिल रोल आउट गर्न आवश्यक पर्दैन। हामी पहिले नै डरलाग्दो अनुस्मारकहरूसहित संतृप्त भएका छौं कि हामी विनाशकारी शक्तिहरूको एक प्रवेगको भंवरमा समातिएका छौं, आर्थिक लाभको खोजीमा अगाडि बढेका। यस बीच, अरबपतिहरू फस्टाउँछन् जबकि ग्रह हावाको लागि हडप्छन् उग्रमा। तर अहिल्यै, चेतावनी र चेतावनी बिना: रेकनिंग। कोविड -१ came मा आउँदा र किनारमा धकेल्दा विश्वव्यापी वित्तीय प्रणाली पहिले नै छेउको छेउमा कांपिरहेको थियो। वित्तीय असमानताले आर्थिक प्रक्रियालाई ढिलो गरिरहेको थियो, पैसावादको लागि चिन्ताजनक विकास, जसलाई सबै पोन्जी योजनाहरू जस्तै निरन्तर बृद्धि चाहिन्छ। यदि त्यहाँ ईन्जिनियरिंग को पुन: प्राप्ति को कुनै आशा छ भने, त्यो कल्पना कोविड -१ apart द्वारा उडाियो। आर्थिक गतिविधिमा डुब्ने छिटो र विनाशकारी थियो। विज्ञहरू स्वीकार गर्छन् कि उनीहरूलाई थाहा छैन कि यो कहिले वा कहिले समाप्त हुनेछ, तर क्षतिको मात्रालाई हेरेर, यो स्पष्ट भयो कि हामी अन्तिम पैसा मनीवादमा देखिरहेका छौं, सबैभन्दा ठूलो र सबैभन्दा लामो चलिरहेको पोन्जीको पतन। सबै समय को योजना। र जब पोन्जी योजनाहरू ध्वस्त हुन्छन्, तिनीहरूलाई फेरी सँगै फेरि राख्ने कुनै तरिका हुँदैन।यो प्रयास गर्न मूर्खता हुनेछ। आर। बकमिन्स्टर फुलरका अनुसार, “तपाईले अवस्थित वास्तविकतासँग लडेर कुनै चीजलाई परिवर्तन गर्नुहुन्न। केहि परिवर्तन गर्नका लागि, नयाँ मोडल बनाउनुहोस् जुन अवस्थित मोडेललाई अप्रचलित बनाउँछ। ” यो फुलरको जीवन-लामो सपना थियो संसारलाई सम्पूर्ण मानवताका लागि काम गर्ने तरीका खोज्न। एउटा रणनीति उसले पछ्यायो तर कहिले पनि पूर्ण रूपमा महसुस हुन सकेन त्यसैले उनलाई वर्ल्ड गेम पनि भनियो। एउटा इन्भेन्ट्री ग्रहका सबै मानवीय र प्राकृतिक स्रोतहरू, साथ साथै मानवजातिका सबै आवश्यकताहरूको लिनुपर्ने थियो। त्यसो भए, विशेषज्ञहरूको टोलीले उपलब्ध संसाधनहरूसँगको आवश्यकताहरू मिलाउन मार्ग खोज्न प्रतिस्पर्धा गर्नुपर्यो, जुन एक सफल आर्थिक प्रणालीको अनिवार्य उद्देश्य हो, जसले विश्वलाई सम्पूर्ण मानवताका लागि कार्य गर्दछ। सम्पूर्ण अर्थ डिजाइन परियोजना (WEDP) त्यो विचारको एक पुनरावृत्ति हो। यसको उद्देश्य साइबरस्पेसमा पर्यावरणीय र वातावरणीय दिगो आर्थिक प्रणालीको डिजाइन गर्नु हो जुन ग्रहमा प्रत्येक व्यक्तिलाई जीवनको सबै आवश्यक चीजहरू प्रदान गर्न सक्षम हुन्छ जुन वास्तविक संसारमा आर्थिक प्रणालीको पुनर्गठनको टेम्प्लेटको रूपमा छ। यो सहयोगी प्रयास, विशेषज्ञ-निर्देशित र डाटा-संचालित हुनेछ। चार चरणको प्रयासको रूपमा योजना गरिएको, स्टेज I लाई सम्भाव्यता अध्ययन सञ्चालन गर्न समर्पित हुनेछ यस परियोजनाको उद्देश्य प्राप्य हो भनेर पुष्टि गर्न। यस अध्ययनलाई सञ्चालन गर्न हामीले निम्न १० जीवनका अत्यावश्यक चीजहरूलाई लक्षित गरेका छौं: सफा र सुरक्षित हावा, पानी, खाना, कपडा, र आश्रय, साथै संचार, सूचना, यातायात, स्वास्थ्य सेवा, र ऊर्जा पहुँच। र हामी विश्वभरका व्यक्ति र संगठनहरू पहिचान गर्ने प्रक्रियामा छौं जुन यी १० आर्थिक क्षेत्रहरूमा प्रत्येकमा बढी ज्ञानी र अनुभवी छ। हामी विशेषज्ञहरूको सहमतिमा प्रश्नको जवाफ दिन सर्वेक्षण गर्ने स्वयंसेवक अनुसन्धानकर्ताहरूको १० टोलीहरू व्यवस्थित गर्ने योजना गर्दछौं: हामीसँग पर्याप्त वैज्ञानिक र प्राविधिक विशेषज्ञता सहित पर्याप्त मानवीय प्राकृतिक स्रोतसाधन छ। जीवनको सबै आवाश्यकताहरूमा विश्वव्यापी पहुँच प्रदान गर्ने WEDP उद्देश्य? हामी आशा गर्दछौं कि जवाफ जवाफलाग्दो हो। त्यहाँ सबैको लागि आवश्यक सबै आवश्यक छ! यदि त्यसो हो भने, त्यसपछि चरण II, III, र IV मा! (विवरणका लागि वेबसाइट हेर्नुहोस्।) यो मानव इतिहासमा यस पलको महत्त्वलाई नियन्त्रण गर्न असम्भव छ। यस संसारको विकासको इतिहासमा आज संसारमा शक्तिशाली शक्तिहरूले हामीलाई एउटा असाधारण घटना – फ्ल्याशपोइन्ट – को अगाडि बढाइरहेका छन्, जुन दुई घटनाहरू मात्र दुईवटा अवसरहरूमा महत्त्वपूर्ण थियो। पहिलो असाधारण घटना अज्ञात युगको अघि अस्तित्वमा भएको थियो, आक्रमक आदिम स्ट्यूको बाहिरबाट उत्पन्न हुने अणुहरूको जटिल सम्मेलन आफैंको पुनरुत्पादन गर्ने क्षमताको परिणामस्वरूप आज पृथ्वीमा बस्ने विभिन्न जीवजन्तुहरूको विकासको फलस्वरूप होमो पनि समावेश छ। सेपियन्स दोस्रो असाधारण घटना मानव प्रजातिहरूको एक विशिष्ट उच्च स्तरको बुद्धिमत्ताको उत्पत्ति थियो, जसको परिणामस्वरूप विकासवादी परिवर्तनको विस्फोटक गति बढ्यो। अचानक, जैविक विविधता र प्राकृतिक छनौटको सट्टा बिजुलीको द्रुत टेक्नोलोजीक आविष्कारले विकासवादको गतिलाई अगाडि बढायो र क्रमविकासको घडीको केही भागमा मानव प्रजातिहरूले अरू कुनै पार्थिव प्रजातिको प्रकृति भन्दा बाहिरका विशेषता र क्षमताहरू विकास गरे। र अब हामी आफैंलाई तेस्रो असाधारण घटनातर्फ दौडिरहेका पाउँछौं, एउटा घटना जसको लागि जीवनको उदय र मानव बौद्धिकताको उदय मात्र मधुरो प्रस्ताव थियो। त्यस घटनालाई कोलसेन्स, सबै मानिसजातिको एकै साथ आउँदै गरेको कल गर्नुहोस्, जसले मानव जातिलाई अर्को र उच्च अस्तित्वमा उठायो। विश्व समाजको विनाशकारी, कमजोर बनाउने र पैसाको द्वेषको शिकारमा फसेको कमजोर राज्यलाई ध्यानमा राख्दै, भविष्यको यो आशावादी दर्शन गम्भीर देखिन्छ। त्यस्तो होइन। सबैभन्दा शक्तिशाली हतियार भनेको पैसाको प्राणघातक बिरूद्धको साथसाथै कोलेससेन्सको जीवन-पुष्टि उद्देश्यको समर्थनमा रहेको महास struggle्घर्षको रूपमा रहेको संचार हो। तदनुसार, Coalescence को सार कनेक्टिविटी हो। हामी संचारको युग कहलाउन सकिने ठाउँमा बाँचिरहेका छौं, र हामी दुवै यसका लाभार्थीहरू र यसको शिकार भएका छौं, जुन उद्देश्य कुनै एक पटकमा कामको लागि प्रयोग गरिएको हो। अहिले सम्ममा, इलेक्ट्रोमॅग्नेटिक ईथर स्यारेटि data हुने डेटाको सबैभन्दा ठूलो रकम पैसावाद र वित्तीय प्रणालीको सेवामा कार्यरत छ जुन वित्तीय लाभको पछि लाग्ने एकमात्र उद्देश्यको लागि यसलाई जन्म दिएको छ। स्पष्ट कुरा प्रकट गर्ने प्रयासमा वास्तवमै वस्तु र सेवाको उत्पादन र वितरणको लागतको तुलनामा वित्तीय प्रणाली (श्रमको सट्टा श्रमको हिसाबले) राख्ने लागतलाई पर्दाफास गर्नु WEP को अभिप्राय हो। त्यसो गर्दा हामी इन्टरनेट र शिक्षा र संगठनको लागि यसको असाधारण क्षमताहरू प्रयोग गर्नेछौं। जुनसुकै कारणका लागि, यो देखापर्छ कि यो त्यस्तो तुलना हो जुन कसैले बनाउनको लागि छनौट गर्दैन। यदि तपाईं ती मध्ये एक स्पष्ट देख्नुहुन्छ, कृपया हामीसँग सामेल हुनुहोस्। एक सीधा अनुसंधान प्रोजेक्टको साथ जुन धेरै जटिल छैन, र छोटो समयमा हामी स्पष्ट, स्पष्ट बनाउँदछौं। हामी एक हजार रूपकात्मक तुरहीको धमकीले अनावरण गर्ने छौँ, जुन विवाद भन्दा परेको मामला हो र यसले आन्दोलनको शुरूआत गर्नेछ जसले हामीलाई मानव चेतनाको उदय भएदेखि मानवताले प्रयासरत गरेको स which्घारमा पुग्छ। यो सामूहिक प्रयासमा सफल हुन, हामीलाई तपाईंको प्रतिक्रिया चाहिन्छ, त्यसैले कृपया एक टिप्पणी प्रस्ताव गर्नुहोस्। हामी तपाइँलाई तपाइँका सबै सम्पर्कहरूसँग यस कथन साझा गर्नको लागि आग्रह गर्दछौं, निस्सन्देह, यसलाई पढ्न खुसी हुने कोही पनि समावेश छ, सायद यसलाई समर्थन गर्नुहोस्। यदि तपाईंलाई लाग्छ कि यो एक उपयोगी प्रयास हो, साकारित सकारात्मक प्रभावको सम्भावनाको साथ, तब कृपया स्वयम्सेवा गर्नुहोस्। वा कम्तिमा हाम्रो प्रगतिको बारेमा सूचित राख्न हाम्रो न्यूजलेटरको सदस्यता लिनुहोस्। त्यहाँ एक बिन्दु हुनसक्दछ जहाँ तपाईं यसमा हामफाल्ने र संलग्न हुने निर्णय गर्नुहुन्छ। र अन्तमा, विडंबना को एक बिट भन्दा बढी संग, तपाईं प्रदान गर्न सक्नुहुन्छ कुनै वित्तीय सहायता धेरै सराहना र सहयोगी हुनेछ पैसा कमाउने कथन असफल भयो। हाम्रो कार्य अब यस ग्रहमा सँगै बस्नको उत्तम तरिका सिर्जना गर्नु हो। त्यो नयाँ तरीका धारणामा आधारित विचारधारामा आधारित हुनुपर्दछ – लामो समय सम्म घोषित गरिएको छ तर स्वीकृतिमा छोटो छ – कि मानवको रूपमा हामी सबै समान छौं, र हामी सबै जना जीवनको सम्भाव्यतामा पूर्ण रूपमा भाग लिन योग्य छौं। त्यो नयाँ विचारधारा कल गर्नुहोस्। । । HUMANISM यो हाम्रो यात्रा हो, मनिज्मदेखि मानववादसम्म। सदस्यता लिनुहोस् DONATE VOLUNTEER