https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Kings_21_version_LEB.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B0_E0_A4_BE_E0_A4_9C_E0_A4_BE_21_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 3.6 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 5.1 5.2 5.3 5.4 5.5 5.6 5.7 5.8 5.9 6.1 6.2 6.3 7.1 8.1 8.2 8.3 9.1 9.2 9.3 9.4 9.5 9.6 9.7 10.1 11.1 11.2 11.3 11.4
1 Kings 21Lexham English Bible (LEB) The Vineyard of Naboth the Jezreelite 21 It happened after these things that Naboth the Jezreelite had a vineyard which was in Jezreel beside the palace of Ahab king of Samaria. 2 Ahab spoke to Naboth, saying, “Give me your vineyard that it may be mine for a garden of vegetable plants, because it is near, beside my house, and I will give to you a better vineyard in place of it. If it is better in your eyes, I will give you the money of its price.” 3 Naboth said to Ahab, “Far be it from me from Yahweh that I should give the inheritance of my ancestors to you.” 4 Then Ahab went to his house, sullen and angry because of the word that Naboth the Jezreelite had spoken to him when he had said, “I will not give to you the inheritance of my ancestors.” So he lay on his bed, turned away his face, and would not eat any food. 5 Then Jezebel his wife came to him, and she said to him, “What is this, that your spirit is sullen and you are not eating food?” 6 Then he said to her, “When I spoke to Naboth the Jezreelite and asked him, ‘Give me your vineyard for money, or it you prefer, I will give you a vineyard in place of it,’ he said, ‘I will not give you my vineyard.’” 7 Jezebel his wife said to him, “Now, you rule over Israel. Get up, eat food, and let your heart be cheerful. I myself will give you the vineyard of Naboth the Jezreelite.” 8 So she wrote letters in the name of Ahab and sealed them with his seal. She sent the letters to the elders and the nobles who were dwelling with Naboth in his city. 9 She had written in the letters, saying, “Call a fast and seat Naboth at the head of the people. 10 Seat two men, scoundrels, opposite him. Let them witness against him saying, ‘You cursed God and the king.’ Then you shall bring him out and stone him so that he dies.” 11 The men of his city and the elders and nobles who were living in his city did according to what Jezebel had sent to them, as was written in the letters which she had sent to them. 12 They called a fast, and they seated Naboth at the head of the people. 13 Then the two men, scoundrels, came, sat opposite him, and the scoundrels witnessed against Naboth before the people, saying, “Naboth cursed God and the king,” so they brought him outside of the city and stoned him with stones, and he died. 14 They sent to Jezebel saying, “Naboth has been stoned, and he is dead.” 15 It happened at the moment Jezebel heard that Naboth had been stoned and died, Jezebel said to Ahab, “Get up, take possession of the vineyard of Naboth the Jezreelite which he had refused to give to you for money, for Naboth is not alive, but dead.” 16 When Ahab heard that Naboth was dead, he got up to go down to the vineyard of Naboth the Jezreelite to take possession of it. Elijah Responds to Ahab 17 The word of Yahweh came to Elijah the Tishbite, saying, 18 “Arise, go down to meet Ahab the king of Israel who is in Samaria. Look in the vineyard of Naboth, where he has gone to take possession of it. 19 You shall say to him, ‘Thus says Yahweh: “Have you committed murder and also taken possession?”’ You shall also say to him, ‘Thus says Yahweh: “In the place where the dogs licked the blood of Naboth, the dogs will also lick your blood.”’” 20 Then Ahab said to Elijah, “Have you found me, my enemy?” He said, “I have found you because you have sold yourself to do evil in the eyes of Yahweh. 21 ‘Look, I am bringing disaster on you, and I will sweep away after you. I will cut off for Ahab every male in Israel, bond or free. 22 I will make your house like the house of Jeroboam the son of Nebat and like the house of Baasha the son of Ahijah, because you made me angry and have caused Israel to sin.’ 23 Moreover, concerning Jezebel, Yahweh has said, ‘The dogs will eat Jezebel in the outer rampart of Jezreel.’ 24 The one who dies for Ahab in the city, the dogs will eat; the one who dies in the open country, the birds of heaven will eat.” 25 Truly, there was no one like Ahab who had sold himself by doing evil in the eyes of Yahweh, whose wife Jezebel urged him on. 26 Also, he acted very abominably by going after idols like all the Amorites had done whom Yahweh had driven out from before the Israelites.” 27 When Ahab heard these words, he tore his clothes and put sackcloth over his flesh, fasted, lay in the sackcloth, and went about dejectedly. 28 Then the word of Yahweh came to Elijah the Tishbite, saying, 29 “Have you seen how Ahab has humbled himself before me? Because he has humbled himself before me, I will not bring disaster in his days. I will bring the disaster on his house in the days of his son.”
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1
1 राजा 21Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) नाबोतको दाखबारी 21 राजा आहाबको महल सामरिया शहरमा थियो। महलको छेवैमा दाखबारी थियो। नाबोत नाउँ भएको मानिस यस बारीको मालिक थियो। 2 उ यिज्रेलबाट आएको थियो। एक दिन आहाबले नाबोतलाई भने, “तिम्रो दाखबारी मलाई देऊ। म यसलाई सब्जीको बगैंचा बनाउन चाहन्छु। तिम्रो बारी मेरो महलको छेऊमा छ। म यसको बदलीमा राम्रो दाखबारी दिनेछु। अथवा, यदि तिमी चाहन्छौ भने यसको दाम रूपियाँ दिनेछु।” 3 नाबोतले उत्तर दिए, “परमप्रभुले यस्तो हुन रोकुन् म यसो गर्नेछु। म मेरो भूमि तपाईंलाई दिने छैन किनभने यो मेरो पिता-पुर्खाको सम्पत्ति हो।” 4 यसकारण आहाब घर फर्किए। उनी नाबोतसित रिसाएका थिए अनि उदास थिए। यिज्रेलको मानिसले भनेको कुरा उनलाई मन परेनन्। (नाबोतले भनेका थिए, “म मेरो परिवारको जग्गा दिने छैन्।”) आहाब आफ्नो ओछ्यानमा पल्टिएका थिए। उनले आफ्नो मुख अर्कोतिर पारे अनि केही नखाने भए। 5 आहाबकी पत्नी ईजेबेल उनी समक्ष गइन्। ईजेबेलले उनलाई भनिन्, “तिमी किन उदास छौ? तिमीले किन खान मानेनौ?” 6 आहाबले उत्तर दिए, “यिज्रेलबाट आएको मानिस नाबोतलाई मैले उसको बारी दिनु भनी बिन्ती गरें। उसलाई मैले भने, म उसलाई भनेको दाम दिनेछु। अथवा उसले चाहेको खण्डमा उसलाई म अर्को बारी दिनेछु। तर नाबोतले बारी मलाई दिन मानेन।” 7 ईजेबेलले भनिन, “तर तिमी इस्राएलका राजा हौ! ओछ्यानबाट उठ। केही खाऊ अनि तिमीलाई राम्रो लाग्ने छ। नाबोतको बारी म तिमीलाई उपलब्ध गराउने छु।” 8 तब ईजेबेलले केही पत्रहरू लेखिन्। उनले पत्रमा आहाबको नाउँमा सही गरिन्। उनले पत्रहरू बन्द गर्नका लागि आहाबको मोहर प्रयोगगरिन्। त्यसपछि उनले अगुवाहरू र विशेष मानिसहरूलाई पत्र पठाइन् जो नाबोत बसेकै शहरमा बस्ने गर्दथे। 9 पत्र यस्तो लेखिएको थियो। “घोषणा गर एउटा यस्तो हुनेछ जब मानिसहरूले केही खाने छैनन्। तब शहरका सबै मानिसहरूलाई एउटा सभामा बोलाऊ। सभामा नबोतलाई मानिसहरूको अघि इज्जतको स्थान देऊ। 10 केही यस्ता मानिसहरू खोज जो नाबोतको लागि असत्य बोल्नेछन्। ती मानिसहरूले भन्ने छन्, तिनीहरूले नाबोतले राजा र परमेश्वरको विरोधमा बोलेको सुनेका छन्। तब नाबोतलाई शहरदेखि बाहिर निकाल अनि उसलाई ढुङ्गाले हिर्काएर मार।” 11 यसकारण बूढा-प्रधानहरू अनि मुख्य मानिसहरूले ईजेबेलले तिनको पत्रमा बताए जस्तैं गरे। 12 अगुवाहरूले घोषणा गरे, एक दिन यस्तो हुनेछ जब सबै मानिसहरूले केही खाने छैनन्। त्यस दिन तिनीहरूले सबै मानिसहरूलाई एउटा सभामा बोलाए। तिनीहरूले नाबोतलाई मानिसहरूको अघि विशेष स्थानमा राखे। 13 तब दुइ जना बेइमान मानिसहरूले जनगणलाई भने, तिनीहरूले नाबोतलाई परमेश्वर र राजाको विरोधमा बोलेको सुनेका थिए। यसकारण मानिसहरूले नाबेतलाई शहर बाहिर लगे। तब तिनीहरूले उसलाई ढुङ्गाले मारे। 14 तिनीहरूले ईजेबेललाई एउटा खबर पठाए। खबर थियोः “नाबोत ढुङ्गाले हानेर मारियो।” 15 जब ईजेबेलले यो सुनिन्, तिनले आहाबलाई भनिन्, “यिज्रेलीबाटका मानिस नाबोत जसले तपाईंलाई उसको भूमि बेच्न इन्कार गरेका थिए उ मर्यो। अब तपाईं जानु सक्नुहुन्छ अनि तपाईंले चाहेको दाखबारी अधिकार लिनु सक्नुहुन्छ।” 16 जब आहाबले भनेको नाबोत मर्यो। सुन्यो ऊ नाबोतको दाखबरीम गयो जुन दाखबारी यिज्रेलीबाट पाएको थियो अनि त्यसको मालिक बनियो। 17 त्यस समयमा परमप्रभुले एलियासँग बोल्नु भयो। (एलिया तिश्बीका अगमवक्ता थिए।) 18 “इस्राएलको राजा आहाब कहाँ जाऊ। उनी नाबोतको दाखबारीमा हुनेछन्। उसले त्यहाँ बारीको आफ्नो अधिकार लिइरहेको हुनेछ। 19 आहाबलाई भन, म परमप्रभु उसलाई भन्छु, ‘आहाब! तिमीले नाबोत नाउँ भएको मानिसलाई मार्यौ। अहिले तिमी उसको भूमि लिइरहेका छौ। यसकारण म तिमीलाई भन्दैछु! त्यही ठाउँमा तिमी पनि मर्ने छौ जहाँ नाबोत मरे। त्यही ठाउँमा कुकुरहरूले जसरी नाबोतको रगत चाटेका थिए, त्यसरी नै तिम्रो रगत पनि चाट्ने छन्।’” 20 यसकारण एलिया आहाब भए कहाँ गए। आहाबले एलियालाई देखे र भने, “मेरा शत्रु! तिमीले फेरि मलाई भेट्यौ।” एलियाले उत्तर दिए, “हो, मैले फेरि तपाईंलाई भेटाएको छु। तपाईंले तपाईंको सम्पूर्ण जीवन परमप्रभुको विरूद्ध पापहरू गरेर विताउनु भयो। 21 यसकारण परमप्रभुले तिमीलाई भन्नुभएको छ, ‘म तिमीलाई नष्ट पार्ने छु। म तिम्रो परिवारको पुरूष सदस्य सबैलाई नष्ट गर्ने छु, चाहे तिनीहरू तपाईंका आफान्ताहरू हुन अथवा तपाईंका दासहरू। 22 म तिम्रो परिवारलाई नबातको छोरा यारोबामको परिवार जस्तैं अनि अहियाका छोरा बाशाको परिवार जस्तैं बनाउनेछु। म तिमीलाई यस्तो गर्नेछु किनभने तिमीले मलाई रीस उठाएकाछौ। तिमीले इस्राएलका मानिसहरूलाई पाप गर्न लगायौ।’ 23 अनि ईजेबेलको विषयमा परमप्रभुले यसो भन्नुभयो, ‘कुकुरहरूले यिज्रेलको किल्लाको घेरा-भित्तानेर ईजेबेललाई खानेछ।’ 24 अनि परमप्रभुले यस्तो पनि भन्नुभएको छ, ‘तिम्रा परिवारका सदस्यहरूमा कोही शहरमा मरे उसको लाश कुकुरहरूले खानेछन्। यदि कोही खेतमा मरे चरा-चुरूङ्गीले उसको लाश खानेछ।’” 25 तिम्रो परिवारमा कुनै पनि मानिस मर्दा त्यसलाई कुकुरले खाने छ। कोही मानिस चऊरमा मर्दा त्यसलाई चराहरूले खानेछन्। 26 आहाबले बेकामे मूर्तिहरू पूजेर नराम्रो पाप गरे। यो आम्मोरीहरूले गरेकै व्यवहार हो। यसर्थ परमप्रभुले तिनीहरूबाट भूमि लिए अनि यसलाई इस्राएलका मानिसहरूलाई दिए। 27 जब एलियाले उसको भाषण शेष गरे, आहाबले उसको खिन्नता प्रगट गर्नका निम्ति आफ्नो वस्त्रहरू च्याते। तब उनले विशेष शोकको लुगा लगाए। उसले उपबास गरे अनि ती विशेष लुगाहरूमा सुते। आहाब साँच्चै साह्रै खिन्न अनि उदास थिए। 28 परमप्रभुले अगमवक्ता जो तिस्बीबाट आएका थिए एलियालाई भन्नुभयो, 29 “के तिमी देख्छौ, आहाब मेरो सामु कति विनम्र भएको छ। किनभने उसले आफैंलाई मेरो अघि नम्र बनाएको हुनाले, उसको जीवन कालमा ऊ माथि कष्ट ल्याउँदिन। उसको छोरा राजा नहुन्जेलसम्म म पर्खिने छु। तब आहाबको परिवारमा म कष्ट ल्याउनेछु।”