https___www.biblegateway.com_passage__search_Isaiah_37_version_MSG_1.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20_E0_A4_B0_E0_A4_BE_E0_A4_9C_E0_A4_BE_19_version_ERV-NE_2.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 4.6 4.7 5.1 5.2 5.3 5.4 5.5 5.6 6.1 6.2 7.1 8.1 8.2 8.3 8.4 8.5 8.6 8.7 9.1 9.2 10.1 10.2 10.3 10.4 10.5 10.6 10.7 10.8 10.9 10.10 10.11 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1 27.1 28.1 29.1 30.1 31.1 32.1 33.1 34.1 35.1 36.1 37.1 38.1 39.1 40.1 41.1 42.1 43.1 44.1 45.1 46.1 47.1 48.1 49.1 50.1 51.1 51.2 52.1 53.1 53.2 53.3 53.4 53.5 53.6 54.1 55.1 56.1 57.1 58.1 59.1 60.1 61.1 62.1 63.1 64.1 65.1 66.1 66.2 66.3 66.4 66.5 66.6
Isaiah 37The Message (MSG) The Only God There Is 37 1-2 When King Hezekiah heard the report, he also tore his clothes and dressed in rough, penitential burlap gunnysacks, and went into the sanctuary of God. He sent Eliakim the palace administrator, Shebna the secretary, and the senior priests, all of them also dressed in penitential burlap, to the prophet Isaiah son of Amoz. 3-4 They said to him, “Hezekiah says, ‘This is a black day. We’re in crisis. We’re like pregnant women without even the strength to have a baby! Do you think your God heard what the Rabshekah said, sent by his master the king of Assyria to mock the living God? And do you think your God will do anything about it? Pray for us, Isaiah. Pray for those of us left here holding the fort!’” 5-7 Then King Hezekiah’s servants came to Isaiah. Isaiah said, “Tell your master this, ‘God’s Message: Don’t be upset by what you’ve heard, all those words the servants of the Assyrian king have used to mock me. I personally will take care of him. I’ll arrange it so that he’ll get a rumor of bad news back home and rush home to take care of it. And he’ll die there. Killed—a violent death.’” 8 The Rabshekah left and found the king of Assyria fighting against Libnah. (He had gotten word that the king had left Lachish.) 9-13 Just then the Assyrian king received an intelligence report on King Tirhakah of Ethiopia: “He is on his way to make war on you.” On hearing that, he sent messengers to Hezekiah with instructions to deliver this message: “Don’t let your God, on whom you so naively lean, deceive you, promising that Jerusalem won’t fall to the king of Assyria. Use your head! Look around at what the kings of Assyria have done all over the world—one country after another devastated! And do you think you’re going to get off? Have any of the gods of any of these countries ever stepped in and saved them, even one of these nations my predecessors destroyed—Gozan, Haran, Rezeph, and the people of Eden who lived in Telassar? Look around. Do you see anything left of the king of Hamath, the king of Arpad, the king of the city of Sepharvaim, the king of Hena, the king of Ivvah?” 14 Hezekiah took the letter from the hands of the messengers and read it. Then he went into the sanctuary of God and spread the letter out before God. 15-20 Then Hezekiah prayed to God: “God-of-the-Angel-Armies, enthroned over the cherubim-angels, you are God, the only God there is, God of all kingdoms on earth. You made heaven and earth. Listen, O God, and hear. Look, O God, and see. Mark all these words of Sennacherib that he sent to mock the living God. It’s quite true, O God, that the kings of Assyria have devastated all the nations and their lands. They’ve thrown their gods into the trash and burned them—no great achievement since they were no-gods anyway, gods made in workshops, carved from wood and chiseled from rock. An end to the no-gods! But now step in, O God, our God. Save us from him. Let all the kingdoms of earth know that you and you alone are God.” 21-25 Then Isaiah son of Amoz sent this word to Hezekiah: “God’s Message, the God of Israel: Because you brought King Sennacherib of Assyria to me in prayer, here is my answer, God’s answer: “‘She has no use for you, Sennacherib, nothing but contempt, this virgin daughter Zion. She spits at you and turns on her heel, this daughter Jerusalem. “‘Who do you think you’ve been mocking and reviling all these years? Who do you think you’ve been jeering and treating with such utter contempt All these years? The Holy of Israel! You’ve used your servants to mock the Master. You’ve bragged, “With my fleet of chariots I’ve gone to the highest mountain ranges, penetrated the far reaches of Lebanon, Chopped down its giant cedars, its finest cypresses. I conquered its highest peak, explored its deepest forest. I dug wells and drank my fill. I emptied the famous rivers of Egypt with one kick of my foot. 26-27 “‘Haven’t you gotten the news that I’ve been behind this all along? This is a longstanding plan of mine and I’m just now making it happen, using you to devastate strong cities, turning them into piles of rubble and leaving their citizens helpless, bewildered, and confused, drooping like unwatered plants, stunted like withered seedlings. 28-29 “‘I know all about your pretentious poses, your officious comings and goings, and, yes, the tantrums you throw against me. Because of all your wild raging against me, your unbridled arrogance that I keep hearing of, I’ll put my hook in your nose and my bit in your mouth. I’ll show you who’s boss. I’ll turn you around and take you back to where you came from. 30-32 “‘And this, Hezekiah, will be your confirming sign: This year’s crops will be slim pickings, and next year it won’t be much better. But in three years, farming will be back to normal, with regular sowing and reaping, planting and harvesting. What’s left of the people of Judah will put down roots and make a new start. The people left in Jerusalem will get moving again. Mount Zion survivors will take hold again. The zeal of God-of-the-Angel-Armies will do all this.’ 33-35 “Finally, this is God’s verdict on the king of Assyria: “‘Don’t worry, he won’t enter this city, won’t let loose a single arrow, Won’t brandish so much as one shield, let alone build a siege ramp against it. He’ll go back the same way he came. He won’t set a foot in this city. God’s Decree. I’ve got my hand on this city to save it, Save it for my very own sake, but also for the sake of my David dynasty.’” 36-38 Then the Angel of God arrived and struck the Assyrian camp—185,000 Assyrians died. By the time the sun came up, they were all dead—an army of corpses! Sennacherib, king of Assyria, got out of there fast, back home to Nineveh. As he was worshiping in the sanctuary of his god Nisroch, he was murdered by his sons Adrammelech and Sharezer. They escaped to the land of Ararat. His son Esar-haddon became the next king.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1 27.1 28.1 29.1 30.1 31.1 32.1 33.1 34.1 35.1 36.1 37.1 38.1 39.1 40.1 41.1 42.1 43.1 44.1 45.1 46.1 47.1 48.1 49.1 50.1 51.1 52.1 53.1 54.1 55.1 56.1 57.1 58.1 59.1 60.1 61.1 62.1 63.1 64.1 65.1
2 राजा 19Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) हिजकियाह अगमवक्ता यशैयाहसित कुरा गर्छन् 19 राजा हिजकियाहले ती कुराहरू सुने अनि आफू दुःखी र चिन्तित देखाउनका लागि उनले आफ्नो लुगा च्याते। त्यसपछि तिनी परमप्रभुको मन्दिरभित्र पसे। 2 हिजकियाहले एल्याकीम (एल्याकीम राजाको दरबारको अधिकारी थिए) शेब्ना (सेबाका मुख्य सचिब) अनि पूजाहारीहरूमध्ये बुढा पाकालाई आमोसका छोरालाई अगमवक्ता यशैयाहकहाँ पठाए। तिनीले फाटेको लुगा लगाए जसले तिनीहरू दुःखी र उदास भएको देखाँउथ्यो। 3 राजाबाट तिनीहरू यो समाचार लगेर गए, “आजको दिन हाम्रा निम्ति कष्टको दिन छ, ‘तिरस्कार र निन्दा को दिन! बालक जन्माउँदा बल नभएकी स्त्री झैं हामी भएका छौं। 4 सेनापतिका मालिक अश्शूरा राजाले उनलाई जिवित परमप्रभुको विषयमा नराम्रा कुराहरू भन्न पठाएका छन्। हुन सक्छ, परमेश्वरले ती सबै कुराहरू सुन्नु हुन्छ। परमप्रभुले शत्रुलाई सजाय दिनुहुनेछ यसकारण ती मानिसहरूका लागि प्रार्थना गरि दिनुहोस् जो अझै जिउँदै रहेका छन्।’” 5 राजा हिजकियाहका अधिकारीहरू यशैयाहकहाँ गए। 6 यशैयाहले तिनीहरूलाई भने, “तिम्रो मालिक हिजकियाहलाई यो सन्देश देऊः ‘परमप्रभु भन्नुहुन्छः अश्शूरका राजाका अधिकारीहरूले मेरो बारेमा गरेका कुराहरूका लागि डर मान्नु पर्दैन। 7 म उसमा आत्मा समावेश गराउँदैछु। उनले खतराको संदेस सुन्ने छन्। त्यसपछि उनी आफ्नो देशतिर फर्किए र भाग्ने छन्। अनि म उनलाई उनको देशमा तरवारले छिनाउनेछु।’” अश्शूरका राजा हिजकियाहलाई फेरि चेताउनी दिन्छन् 8 सेनापतिले सुने अश्शूरका राजा लाकीशबाट हिंडे। यसकारण सेनापतिले आफ्ना राजालाई लिब्नाको विरूद्धमा लडाइँ गर्दै गरेको पाए। 9 अश्शूरका राजाले कूशका तिर्हाकाको विषयमा एउटा कुखबर सुने। खबर थियो, “तिर्हाका तिम्रो विरोधमा लडाइँ गर्न आएको छ।” यसकारण अश्शूरका राजाले हिजकियाहकहाँ फेरी राजदूत पठाए। अश्शूरका राजाले ती राजदूतहरूलाई एउटा सन्देश दिनु भनी पठाए। उनले यी कुराहरू भनेः 10 “यहूदाका राजा हिजकियाह यो भन, परमेश्वर जसमाथि तिमीले भरोसा गर्छौ: ‘तिमीलाई धोका दिन्छ उसलाई यो गर्न नदेऊ उसले भन्छ अश्शूरका राजाले यरूशलेमलाई पराजित गर्ने छैनन्। 11 तिमीले ती सबै घट्नाहरू सुनेका छौ जो अश्शूरका राजाले अरू सबै देशहरूसित गरेका थिए। हामीले तिनीहरूलाई पूर्णतः नष्ट गर्यौ के तिमी बाच्ने छौ? अँहँ! 12 ती देशहरूका देवताहरूले आफ्ना मानिसहरूलाई बचाएनन्। मेरा पुर्खाहरूले तिनीहरू सबैलाई शेषपारे। तिनीहरूले गोजान, हारान, रेसेप र तलस्सारमा बेत-एदेनका मानिसहरूलाई खत्तम गरे। 13 हमातका राजा कहाँ छन्? अर्पादका राजा? रूपवैम शहरका राजा? हेना अनि इव्वाका राजा? तिनीहरू सबै नै खतम भए।’” हिजकियाह परमेश्वरसित प्रार्थना गर्छन् 14 हिजकियाहले राजदूतहरूबाट पत्र लिए अनि तिनीहरूलाई पढे। तब हिजकियाह माथि परमप्रभुको मन्दिरमा गए अनि तिनले परमप्रभुको सामु पत्रहरू फिंजाए। 15 हिजकियाहले परमेश्वरको सामुन्ने प्रार्थना गरे अनि भने, “परमप्रभु इस्राएलका परमेश्वर,त्यो परमेश्वर जो करूब स्वर्गदूतमाझ राजा जस्तो बस्नुभएको छ। तपाई परमेश्वर हुनुहुन्छ तपाई मात्रै धर्तीका सबै राज्यहरूका परमेश्वर हुनुहुन्छ। तपाईंले नै स्वर्गहरू र पृथ्वी बनाउनु भयो। 16 हे परमप्रभु, कृपया मेरो कुरा सुनिदिनु होस्। परमप्रभु, मेरो आँखा खोलि दिनु होस् अनि यो पत्र हेर्नु होस् र शब्दहरू सन्नुहोस जो सनहेरीबले जीवित परमेश्वरको अपमान गर्नका लागि पठाएका छन्। 17 हे परमप्रभु, यो सत्य हो। अश्शूरका राजाहरूले ती सबै राष्ट्रहरूलाई खत्तम पारे। 18 तिनीहरूले ती राष्ट्रहरूका देवताहरूलाई आगोमा फ्याँके। तर ती साँच्चैका देवताहरू थिएनन्। ती केवल काठ र ढुङ्गाका मूर्तिहरू थिए। जसलाई मानिसहरूले बनाएका थिए। त्यसै कारणले गर्दा अश्शूरका राजाहरूले तिनीहरूलाई खत्तम पार्न सके। 19 यसर्थ अब, हे परमप्रभु हाम्रा परमेश्वर, हामीलाई अश्शूरका राजाबाट बचाउनुहोस्। तब धर्तीका सबै राज्यहरूले जान्ने छन, तपाईं परमप्रभु मात्र परमेश्वर हुनुहुन्छ।” 20 आमोसका छोरा यशैयाहले हिजकियाहलाई यो सन्देश पठाए। उनले भने, “परमप्रभु इस्राएलका परमेश्वर भन्नुहुन्छ: तिमीहरूले म सित अश्शूरका राजा सनहेरिबको विषयमा प्रार्थना गर्यौ। मैले तिमीहरूको प्रार्थना सुनेको छु। 21 “सनहेरीबको विषयमा परमप्रभुको सन्देश यो छ: ‘सियोनकी कुमारी छोरी सोच्छिन् तिमी महत्वपूर्ण छौ। उनी तिम्रो हाँसो उडाउँछिन्। यरूशलेमकी छोरी तिम्रो पीठ्यूँपछि आफ्नो टाउको हल्लाउँछिन्। 22 तर कसले तिम्रो अपमान गर्यो र हाँसो गर्यो? तिमीले कसको विरूद्धमा कुरा गर्यौ? तिमी इस्राएलको पवित्रताको विरूद्धमा थियौ। तिमीले घमण्ड साथ व्यवहार गर्यौ? 23 तिमीले आफ्ना राजदूतहरू पठायौ परमप्रभुको अपमान गर्न तिमीले भन्यौ, “म सँगै धेरै मेरा रथहरू लिई अग्ला पहाडमा आएँ। म लबानोनको भित्रसम्म आएँ मैले लबानोनका अग्ला देवदार रूखहरू असल सल्लाका रूखहरू ढालें। म लबानोनको अग्लो भागमाथि गएँ लहलहाउँदो बनमा पसें। 24 मैले कुवा खनें र अन्जान ठाउँहरूको पानी पिएँ। मेरो खुट्टाको पैतालाले मैले, मिश्र देशका खोलाहरू सुकाइदिएँ।” 25 त्यो तिमीलाई भनेकै हो तर के तिमीले सुनेनौ परमेश्वरले के भन्नुभयो? मैले धेरै अघि यो योजना गरें प्राचीनकाल देखि नै मैले यो योजना गरे। अनि अब, मैले यो हुन दिएको छु। मैले तिमीलाई सुदृढ शहरहरू भत्काउन दिएँ अनि तिनीहरूलाई चट्टानको थुप्रो बनाएँ। 26 शहरका मानिसहरूमा शक्ति थिएन। मानिसहरू डराएका अनि अल्लमल परेका थिए। तिनीहरू खेतका रूखपात र घाँस जस्ता झर्ने भए। तिनीहरू घरका छानामा उम्रिएका घाँस जस्तै नै भए अग्लो हुनु अघि नै मर्ने। 27 म जान्दछु तिमी कहिले बस्छौ म जान्दछु तिमी कहिले लडाईँ गर्न जान्छौ अनि कहिले तिमी घर फर्किन्छौ। अनि म जान्दछु कहिले तिमी ममाथि रिसाएको हुन्छौ। 28 पक्कै तिमी मसँग रिसाएका थियौ। मैले तिम्रा अभिमानी अपमानका कुराहरू सुने। यसर्थ म तिम्रो नाकमा बल्छी ठोक्छु र म तिम्रो मुखमा मेरो लगाम लगाउँछु। तब म तिमीलाई चारैतिर घुमाउनेछु र तिमी आएकै बाटो भएर तिमीलाई लैजानेछु।’” हिजकियाहलाई परमेश्वरको संन्देश 29 “यो नै चिन्ह हुनेछ, जसले साबित गर्छ म तिमीलाई सहायता गर्नेछु। यस बर्ष तिमी यस्तो अन्न खाने छौ जुन आफै उम्रिनेछ। अर्को बर्ष, तिमी यस्तो अन्न खानेछौ जुन बीउबाट प्राकृतिक रूपमा बाहिर निस्केको हुनेछ। तर तेस्रो बर्षमा तिमीले आफैले रोपेको बीउबाट फलेको अन्न चलाउनेछौ। तिमीले दाखको बारी लगाउने छौ र त्यसबाट दाख खानेछौ। 30 यहूदाका परिवारबाट छुट्टिएका अनि छोडिएका मानिसहरू फेरी मौलाउन शुरू गर्नेछन्। 31 किनभने केही मानिसहरू बाँचेका हुनेछन्। तिनीहरू यरूशलेमबाट बाहिर निस्केर जानेछन्। जो मानिसहरू बाँचेका हुन्छन् ती सबै सियोन डाँडाबाट बाहिर निस्केर जानेछन्। परमप्रभुको जोशले यो काम हुनेछा। 32 “यसकारण परमप्रभु अश्शूरका राजाको बारेमा यस्तो भन्नुहुन्छः ‘ऊ यस शहरमा आउने छैन। ऊ यस शहरमा एउटा पनि तीर चलाउँनेछैन। ऊ यस शहरमा आफ्नो ढाल ल्याउने छैन। ऊ फोहोर माटो को थुप्रो बनाउने छैन यस शहरका भिन्ताहरूमाथि आक्रमण गर्नेछैन। 33 ऊ जुन बाटो आउँछ त्यही बाटो फर्किनेछ, ऊ यस शहरमा आउने छैन। परमप्रभु यसो भन्नुहुन्छ, 34 म यस शहरको रक्षा गर्नेछु अनि यसलाई बचाउँने छु म यस्तो आफ्नै लागि गर्नेछु अनि मेरा सेवक दाऊदका लागि गर्नेछु।’” अश्शूरको सेना नष्ट गरिन्छ 35 त्यस राती परमप्रभुका स्वर्गदूत बाहिर निस्किए अनि अश्शूरको शिबिरका 1,85,000 मानिसहरू मारे। जब मानिसहरू बिहान उठे, तिनीहरूले सबै लाशहरू देखे। 36 यसकारण अश्शूरका राजा सनहेरीबले त्यो ठाउँ छोडे अनि नीनवे फर्किए जहाँ तिनी बस्ने गर्दथे। 37 एकदिन सनहेरीब निसोकका मन्दिरमा आफ्नो देवताको पूजा गरिरहेका थिए। उसका छोराहरू अद्रमेलेक र शरेसेरले उनलाई तरवारले काटेर मारे। त्यसपछि अद्रमेलेक र शरेसेर भागेर अरारात प्रदेशमा गए। अनि सनहेरीबका छोरा एसरहद्दोन उनीपछि नयाँ राजा भए।