https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20Chronicles_1_version_ERV.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20_E0_A4_87_E0_A4_A4_E0_A4_BF_E0_A4_B9_E0_A4_BE_E0_A4_B8_1_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 4.6 4.7 5.1 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 7.1 7.2 7.3 7.4 7.5 7.6 8.1 9.1 10.1 10.2 10.3 10.4 10.5 10.6 10.7 10.8 10.9
2 Chronicles 1Easy-to-Read Version (ERV) Solomon Asks for Wisdom 1 Solomon, the son of David, became a very strong king, because the Lord his God was with him and made him very great. 2-3 The people of Israel and the captains, generals, judges, leaders, and heads of the families were all gathered together. Solomon spoke to them, and then they all went to the high place at Gibeon. They went there because God’s Meeting Tent was there. The Lord’s servant Moses made this tent when he and the Israelites were in the desert. 4 David had carried God’s Box of the Agreement from Kiriath Jearim to Jerusalem where he had set up another tent for it. 5 But the bronze altar that Bezalel son of Uri, who was the son of Hur, had made was in front of the Holy Tent at Gibeon. So Solomon and the people went there to ask the Lord for advice. 6 Solomon went up to the bronze altar before the Lord at the Meeting Tent and offered a thousand burnt offerings on it. 7 That night God came to Solomon and said, “Ask me for whatever you want me to give you.” 8 Solomon said to God, “You were very kind to my father David when you allowed me to rule on his throne after him. 9 Now, Lord God, continue to keep your promise to my father David. You made me king over so many people that they are like the dust of the earth. 10 Now give me wisdom and knowledge so that I can lead these people in the right way. No one could rule this great nation without your help.” 11 God said to Solomon, “You have the right attitude. You did not ask for long life and riches for yourself. You did not ask for the death of your enemies. You asked for the wisdom and knowledge so that you can make the right decisions. 12 So I will give you wisdom and knowledge, but I will also give you wealth, riches, and honor. No king who lived before you has ever had so much wealth and honor, and no king in the future will have as much wealth and honor.” 13 Solomon left the Meeting Tent that was at the high place in Gibeon and went back to Jerusalem to rule as the king of Israel. Solomon Strengthens His Army 14 Solomon started gathering horses and chariots for his army. He had 1400 chariots and 12,000 horse soldiers. He kept them in the chariot cities and in Jerusalem where he lived. 15 In Jerusalem Solomon gathered so much gold and silver that it was as common as rocks. He gathered so much cedar wood that it was as common as sycamore trees in the western hill country. 16 Solomon imported horses from Egypt and Kue. His merchants bought the horses in Kue for a set price. 17 They also bought chariots from Egypt for 600 shekels of silver each and horses for 150 shekels of silver each. They then sold the horses and chariots to the kings of the Hittites and Arameans.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1
2 इतिहास 1Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) सुलेमान बुद्धिका निम्ति याचना गर्छन् 1 सुलेमान एक अति शक्तिशाली राजा भए किनभने परमप्रभु तिनका परमेश्वर तिनका साथ हुनुहुन्थ्यो। परमप्रभुले सुलेमानलाई अति महान बनाउनु भयो। 2-3 सुलेमानले इस्राएलका सबै मानिसहरूसित कुरा-कानी गरे। तिनले सेनाका नायकहरू, सेना अध्यक्षहरू, न्यायकर्त्ताहरू सम्पूर्ण इस्राएलका अगुवाहरू अनि परिवारहरूका मुखियाहरूसित कुरा-कानी गरे। तब सुलेमान अनि तिनी सित एकत्रित भएका सबै मानिसहरू गिबोनको डाँडामाथि पूजा-स्थानमा गए। त्यहाँ परमेश्वरको भेट हुने पाल थियो। परमप्रभुका दास मोशाले पाल बनाएका थिए जब तिनी इस्राएलका मानिसहरू मरुभूमिमा थिए। 4 दाऊदले परमेश्वरको करारको सन्दूक किर्यात-यारीमदेखि बोकेर यरूशलेममा ल्याएका थिए। यसलाई राख्नका निम्ति दाऊदले यरूशलेममा एक स्थान बनाएका थिए। दाऊदले परमेश्वरको करारको सन्दूकको निम्ति यरूशलेममा एउटा पाल टाँगेका थिए। 5 ऊरीका छोरा, हूरका नाति बजलेलले काँसाको वेदी बनाएका थिए। काँसाको वेदी परमप्रभुको पालको सामुन्ने थियो। यसकारण सुलेमान अनि मानिसहरू गिबोनमा परमप्रभुलाई सल्लाह माग्न भनि गए। 6 सुलेमान भेट हुने पालमा परमप्रभुको सामुन्नेको काँसाको वेदीसम्म गए। सुलेमानले वेदीमा 1,000 होमबलि अर्पण गरे। 7 त्यस रात परमेश्वर सुलेमान कहाँ आउनु भयो। परमेश्वरले भन्नुभयो, “सुलेमान, मैले तँलाई के दिएको तँ चाहन्छस् मलाई भन।” 8 सुलेमानले परमेश्वरलाई भने, “तपाईं मेरा पिता दाऊद प्रति अति दयालु हुनुहुन्थ्यो। तपाईंले मलाई मेरा पिताको स्थानमा नयाँ राजा बन्नका निम्ति चुन्नु भयो। 9 अब हे परमप्रभु परमेश्वर, तपाईंले मेरा पिता दाऊदलाई दिनुभएको वचन राखि दिनुहोस्। तपाईंले मलाई एक अत्यन्त विशाल राष्ट्रका राजा चुन्नु भयो। त्यहाँ यति विघ्न मानिसहरू छन् जस्तै तिनीहरू पृथ्वीका धूलो सरी छन्। 10 अब मलाई बुद्धि र ज्ञान दिनुहोस् जसमा कि म यी मानिसहरूलाई सही ढंङ्गले अगुवाइ गर्न सकूँ। कुनै व्यक्तिले पनि तपाईंको सहायता बिना यी तपाईंका महान मानिसहरूमाथि शासन गर्न सक्तैन।” 11 परमेश्वरले सुलेमानलाई भन्नुभयो, “तेरो ढाँचा ठीक छ। तैंले धन-सम्पत्तिका निम्ति वा सम्मानको माग गरिनस्। तैंले तेरा शत्रुहरू मारियोस् भन्ने याचना गरिनस् अनि तैंले लामो जीवनको माग गरिनस्। अँहँ तैंले ती कुराहरूका माग गरिनस्। तैंले बुद्धि अनि ज्ञानको याचना गरिस् जसमा कि तैंले मेरो मानिसहरूको निम्ति बुद्धिमानी पूर्वक निर्णय लिन सक्छस् ती मानिसहरू जो माथि शासन गर्न मैले तँलाई चुनें। 12 यसर्थ म तँलाई बुद्धि र ज्ञान दिनेछु। तर म तँलाई धन-सम्पत्ति, अधिकार अनि प्रतिष्ठा पनि दिनेछु। तेरो अघि रहेका कुनै पनि राजासित कहिले पनि यति बिध्न सम्पत्ति अनि प्रतिष्ठा थिएन। अनि भविष्यमा पनि कुनै राजाको यति विघ्नसम्पत्ति अनि प्रतिष्ठा हुने छैन।” 13 त्यसैकारण, सुलेमान गिबोनमा आराधनाको स्थानमा गए। तब सुलेमानले भेट हुने पाल छाडे अनि यरूशलेममा इस्राएलमाथि शासन गर्न फर्किए। सुलेमानले उसको सेना र सम्पत्ति व्यवस्था गर्छन् 14 सुलेमानले आफ्ना सेनाका निम्ति घोडा अनि रथहरू एकत्रित गर्न शुरू गरे। सुलेमानले 1,400 रथहरू अनि 12,000 घोडा सवारहरू ल्याए। सुलेमानले तिनीहरूलाई रथ-शहरहरूमा राखे। सुलेमानले ती मध्ये केही यरूशलेममा पनि राखे जहाँ राज भवन थियो। 15 यरूशलेममा सुलेमानले प्रशस्त सुन अनि चाँदी एकत्रित गरे। त्यहाँ यति विघ्नसुन अनि चाँदी थियो जो ढुङ्गा सरह थियो। सुलेमानले प्रशस्त देवदारका काठ जम्मा गरे। त्यहाँ यति विघ्न देवदार थिए, तिनीहरू पश्चिमी पहाडी प्रदेशका नेभाराका बृक्ष सरह थिए। 16 सुलेमानले मिश्र देश अनि क्यूएबाट घोडाहरू ल्याए। राजाका व्यापारिहरूले घोडाहरू क्यूएमा किने। 17 सुलेमानका व्यापारीहरूले मिश्र देशबाट 600 शेकेल चाँदी दिएर एक रथ र 150 शेकेल चाँदी तिरेर एक घोडा किने। तब ती व्यापारीहरूले घोडा अनि रथहरू सबै हित्तीका राजाहरू र अरामका राजाहरूलाई बेचीदिए।