https___worldbeyondwar.org_inevitable__1.xml
https___worldbeyondwar.org_ne_inevitable__1.xml
1.1 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 3.1 3.2 3.3 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 4.6 4.7 4.8 5.1 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 6.6 6.7 6.8 6.9 6.10 6.11 7.1 7.2 7.3 7.4 7.5 7.6 8.1 8.2 8.3 8.4 8.5 9.1 9.2 9.3 10.1 10.2 10.3 11.1 11.2 11.3 11.4 11.5 12.1 13.1 13.2 13.3 13.4 13.5 14.1 14.2 15.1 15.2 15.3 16.1 17.1 17.2 17.3 18.1 18.2 19.1 20.1 20.2 20.3 21.1 21.2 21.3 21.4 22.1 22.2
Fact: War is a human choice not limited by any law of nature or biological determinism. If war were inevitable, there would be little point in trying to end it. If war were inevitable, a moral case might be made for trying to lessen its damage while it continued. And numerous parochial cases could be made for being prepared to win inevitable wars for this side or that side. In fact, governments do just this, but their premise is in error. War is not inevitable. Even violence on a small scale is not inevitable, but the incredibly difficult task of ending violence is a million miles past the simpler, if still challenging, task of ending organized mass slaughter. War is not something created by the heat of passion. It takes years of preparation and indoctrination, weapons production and training. War is not ubiquitous. Nothing resembling current forms of war existed centuries or even decades ago. War, which has existed in almost completely different forms, has been mostly absent throughout human history and prehistory. While it is very popular to remark that there has always been a war somewhere on earth, there has always been the absence of war a great many somewheres on earth. Societies and even modern nations have gone decades and centuries without war. Anthropologists debate whether anything even resembling war was found in prehistoric hunter-gatherer societies, in which humans evolved for most of our evolution. Quite a few nations have chosen to have no military. Here’s a list. Developing ways to avoid generating conflicts is part of the answer, but some occurrence of conflict (or major disagreement) is inevitable, which is why we must use more effective and less destructive tools to resolve conflicts and to achieve security. Institutions that lasted for many years, and which were labeled inevitable, natural, essential, and various other terms of similarly dubious import, have been ended in various societies. These include cannibalism, human sacrifice, trial by ordeal, blood feuds, dueling, polygamy, capital punishment, and slavery. Yes, some of these practices still exist in greatly reduced form, misleading claims are often made about the prevalance of slavery, and a single slave is too many. And, yes, war is one of the most troublesome institutions about which to be satisfied with only mostly ending. But war is dependent on major institutions like those that have been fully ended in some of these other cases, and war is not the most effective tool for eliminating smaller scale violence or terrorism. A nuclear arsenal does not deter (and can facilitate) a terrorist attack, but police, justice, education, aid, nonviolence — all of these tools can complete the elimination of war. What could begin it would be bringing the world’s biggest investors in war down to the level of those below them, and ceasing to arm others through global weapons dealing. As things stand, 96% of humanity is ruled by governments that invest radically less in war and proliferate dramatically fewer weapons of war than does the United States. If war is “human nature,” it can’t be war at the U.S. level. In other words, if you want to use the phrase “human nature,” which has never been given any coherent definition, you can’t use it for what 4% of humanity happens to do, much less what a relative handful of powerful people among that 4% of humanity happens to do. But scaling the U.S. back to the Chinese level of investing in war, and then the two of them back to the Saudi level, and so forth, would likely create a reverse arms race that would render verbal persuasion of the case for abolishing war superfluous and much more persuasive. War, as anthropologists like Douglas Fry argue, has likely only been around for the most recent fraction of the existence of our species. We did not evolve with it. But we did evolve with habits of cooperation and altruism. During this most recent 10,000 years, war has been sporadic. Some societies have not known war. Some have known it and then abandoned it. Just as some of us find it hard to imagine a world without war or murder, some human societies have found it hard to imagine a world with those things. A man in Malaysia, asked why he wouldn’t shoot an arrow at slave raiders, replied “Because it would kill them.” He was unable to comprehend that anyone could choose to kill. It’s easy to suspect him of lacking imagination, but how easy is it for us to imagine a culture in which virtually nobody would ever choose to kill and war would be unknown? Whether easy or hard to imagine, or to create, this is decidedly a matter of culture and not of DNA. According to myth, war is “natural.” Yet a great deal of conditioning is needed to prepare most people to take part in war, and a great deal of mental suffering is common among those who have taken part. In contrast, not a single person is known to have suffered deep moral regret or post-traumatic stress disorder from war deprivation. In some societies women have been virtually excluded from war making for centuries and then included. Clearly, this is a question of culture, not of genetic makeup. War is optional, not inevitable, for women and men alike. Some nations invest much more heavily in militarism than most and take part in many more wars. Some nations, under coercion, play minor parts in the wars of others. Some nations have completely abandoned war. Some have not attacked another country for centuries. Some have put their military in a museum. Forces in Our Culture: War long predates capitalism, and surely Switzerland is a type of capitalist nation just as the United States is. But there is a widespread belief that a culture of capitalism — or of a particular type and degree of greed and destruction and short-sightedness — necessitates war. One answer to this concern is the following: any feature of a society that necessitates war can be changed and is not itself inevitable. The military-industrial complex is not an eternal and invincible force. Environmental destructiveness and economic structures based on greed are not immutable. There is a sense in which this is unimportant; namely, we need to halt environmental destruction and reform corrupt government just as we need to end war, regardless of whether any of these changes depends on the others to succeed. Moreover, by uniting such campaigns into a comprehensive movement for change, strength in numbers will make each more likely to succeed. But there is another sense in which this is important; namely, we need to understand war as the cultural creation that it is and stop imagining it as something imposed on us by forces beyond our control. In that sense it is important to recognize that no law of physics or sociology requires us to have war because we have some other institution. In fact, war is not required by a particular lifestyle or standard of living because any lifestyle can be changed, because unsustainable practices must end by definition with or without war, and because war actually impoverishes societies that use it. Crises Beyond Our Control: War in human history up to this point has not correlated with population density or resource scarcity. The idea that climate change and the resulting catastrophes will inevitably generate wars could be a self-fulfilling prophecy. It is not a prediction based on facts. The growing and looming climate crisis is a good reason for us to outgrow our culture of war, so that we are prepared to handle crises by other, less destructive means. And redirecting some or all of the vast sums of money and energy that go into war and war preparation to the urgent work of protecting the climate could make a significant difference, both by ending one of our most environmentally destructive activities and by funding a transition to sustainable practices. In contrast, the mistaken belief that wars must follow climate chaos will encourage investment in military preparedness, thus exacerbating the climate crisis and making more likely the compounding of one type of catastrophe with another. The idea of eliminating hunger from the globe was once considered ludicrous. Now it is widely understood that hunger could be abolished — and for a tiny fraction of what is spent on war. While nuclear weapons have not all been dismantled and eliminated, there exists a popular movement working to do just that. Ending all war is an idea that has found great acceptance in various times and places. It was more popular in the United States, for example, in the 1920s and 1930s. Polling is not often done on support for the abolition of war. Here’s one case when it was done in Britain. In recent decades, the notion has been propogated that war is permanent. That notion is new, radical, and without basis in fact.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1
तथ्य: युद्ध एक मानव छनौट हो जुन प्रकृति वा जैविक निर्धारण को कुनै पनि कानून द्वारा सीमित छैन। यदि युद्ध अपरिहार्य भएमा, यो अन्त्य गर्न प्रयासमा थोरै बिन्दु हुनेछ। यदि युद्ध अपरिहार्य भएमा, यो जारी हुँदा यसको क्षति कम गर्न प्रयास गर्न एक नैतिक मामला हुन सक्छ। र यस पक्ष वा त्यस पक्षको लागि अपरिहार्य युद्धहरू जीत गर्न तयार हुनका लागि धेरै पनरोकियल घटनाहरू सिर्जना गर्न सकिन्छ। वास्तवमा, सरकारहरूले यो मात्र गर्छ, तर तिनीहरूको आधार त्रुटिमा छ। युद्ध अपरिहार्य छैन। सानो मात्रामा हिंसा पनि अपरिहार्य छैन, तर हिंसाको अन्त्य गर्न अविश्वसनीय गाह्रो कार्य सरल भए अघि लाखौं माइल हो, यदि अझै पनि चुनौती छ, संगठित जनस्रोतको अन्त्य गर्ने कार्य। युद्ध जुन जुनूनको तापक्रमबाट सिर्जना गरिएको छैन। यसले तयारी र भित्तिपन, हतियार उत्पादन र प्रशिक्षण को लागी लाग्छ। युद्ध सर्वव्यापी छैन। युद्धका हालका प्रकारहरू जस्तो कुनै पनि शताब्दीहरू छन् वा दशकौं अघि पनि। युद्ध, जुन लगभग पूर्ण रूपमा विभिन्न रूपहरूमा अवस्थित छ, धेरै मानव इतिहास र पूर्व इतिहासमा अनुपस्थित छ। यद्यपि यो टिप्पणी गर्न धेरै लोकप्रिय छ कि त्यहाँ पृथ्वीमा सधैँ युद्ध भएको छ, त्यहाँ युद्धको अभाव सधैं पृथ्वीमा महान केहि केहि छ। सोसाइटीहरू र समेत आधुनिक राष्ट्रहरू युद्धका दश वर्षहरू र शताब्दीहरू छन्। एन्थ्रोपोलोजिस्टहरू बहस चाहे युद्ध को समान पनि केहि पनि प्रागैतिहासिक शिकारी-संग्रहकर्ता समाजहरुमा पाइन्छ, जसमा मानवहरु को हाम्रो अधिकांश विकास को लागी विकसित भयो। धेरै राष्ट्रहरू छन् चुनिएका कुनै सैन्य छैन। यहाँ एक छ सूची. विवाद उत्पन्न गर्नबाट जोगाउने तरिकाहरू विकासको भाग हो, तर संघर्षको केही घटना (वा प्रमुख मतभेद) अपरिहार्य छ, किनकि हामी बढी प्रभावकारी र कम विनाशकारी प्रयोग गर्नुपर्छ उपकरण संघर्षहरू समाधान गर्न र सुरक्षा प्राप्त गर्न। संस्थाहरू जुन धेरै वर्षसम्म चलेको थियो, र जसलाई अपरिहार्य, प्राकृतिक, अनिवार्य, र समान संदिग्ध आयातको विभिन्न नियमहरू लेबल गरिएको थियो, विभिन्न समाजहरूमा समाप्त भएको छ। यसमा समावेशीवाद, मानव बलिदान, ओडल, रक्त छाडहरू, डुङ्गा गर्ने, बहुभुज, राजधानी सजाय र दासत्वद्वारा परीक्षण समावेश गर्दछ। हो, यी प्रविधिको केही अझै पनि अवस्थित रूपमा ढाँचामा अवस्थित छन्, भ्रामक दावीहरू प्राय: गुलामीको प्रचलनको बारेमा बनाइन्छ, र एक जना दास धेरै धेरै छ। र, हाँ, युद्ध सबै भन्दा परेशान संस्थाहरु मध्ये एक हो जसको बारे मा केवल अधिकतर अन्त मा संतुष्ट हुनु पर्छ। तर युद्ध प्रमुख संस्थाहरूमा निर्भर छ जस्तै कि यी केही अन्य घटनाहरूमा पूर्णतया समाप्त भएको छ, र युद्ध सानो पैमानेमा हिंसा वा आतंकवादलाई हटाउनको लागि सबैभन्दा प्रभावकारी उपकरण होइन। एक परमाणु शस्त्रागारले एक आतंकवादी हमलालाई रोक्न (र सहकार्य गर्न सक्दछ), तर प्रहरी, न्याय, शिक्षा, सहायता, अहिंसा - यी सबै उपकरणहरू युद्धको उन्मूलन पूरा गर्न सक्दछ। कुन कुरा सुरु हुन सक्छ यो संसारको सबैभन्दा ठूलो लगानीकर्ताहरूलाई तल तलका तहहरूमा स्तरमा ल्याउन, र विश्वकप हतियारमार्फत अन्य हतियारहरू बन्द गर्न बन्द हुनेछ। जब चीज खडा हुन्छ, मानवता को 96% सरकारहरु द्वारा संचालित छ कि युद्ध मा मौलिक कम लगानी र संयुक्त राज्य अमेरिका को तुलना मा युद्ध को नाटकीय रूप देखि कम हथियार बढावा गर्छन। यदि युद्ध "मानव प्रकृति" हो भने यो अमेरिकी स्तरमा युद्ध हुन सक्दैन। अर्को शब्दमा, यदि तपाईं "मानव प्रकृति" वाक्यांश प्रयोग गर्न चाहानुहुन्छ जुन कुनै पनि सहज परिभाषा दिइएको छैन, तपाईले यसलाई प्रयोग गर्न सक्नुहुन्न जुन मानवता को 4% गर्न को लागी हुन्छ, धेरै कम शक्तिशाली मान्छे कि मानवता को 4% गर्न को लागी। तर युद्धमा लगानी गर्न चीनको स्तरमा अमेरिकालाई स्केलिंग गर्न र तिनीहरूका दुईहरू सऊदी स्तरमा फर्किन्छन्, र त्यसोभए, सम्भवतः एक उल्टै युद्धको दौड सिर्जना हुनेछ जुन मौखिक युद्धलाई अति अग्लो र परास्त पार्न को लागी मौखिक उत्साह प्रदान गर्दछ। धेरै रमाइलो। युद्ध, एन्थ्रोपोलोजिस्ट जस्तै डगलस फेरी तर्क, हाम्रो प्रजाति को अस्तित्व को सबै भन्दा हाल नै को अंश को लागी केवल चारैतिर तिर रहेको छ। हामीले यसको साथ विकसित गरेनौं। तर हामीले सहयोग र ईच्छावादको बानीहरू विकसित गर्यौं। यस सबैभन्दा हालको 10,000 वर्षको दौडान, युद्ध अनुपस्थित भएको छ। केही समाजहरूले युद्धलाई चिन्दैनन्। कसैलाई यो थाहा छ र त्यसपछि यो त्याग्यो। जस्तै हामीमध्ये कसैलाई युद्ध वा हत्या बिना संसार कल्पना गर्न गाह्रो लाग्छ, केही मानव समाजहरूले ती चीजहरूसँग संसारको कल्पना गर्न गाह्रो पाएका छन्। मलेसियामा एक जना मानिसले सोध्थे किन उनी दास आक्रमणकारीमा एक तीरलाई गोली हान्न सकेनन्, "किनकि यसले तिनीहरूलाई मार्छ।" उनले बुझ्न सकेनन् कि कसैलाई मार्न रोज्न सक्छ। कल्पनाको कमीको लागी उसलाई संदेह गर्न सजिलो छ, तर हाम्रो लागि कत्तिको सजिलो छ कि एक संस्कृति कल्पना गर्ने हो कि वास्तवमा कसैले कसैलाई मार्न र युद्ध अज्ञात हुने छनौट गर्दैन? चाहे सजिलो वा कडा कल्पना गर्न, वा सिर्जना गर्न, यो निश्चित रूपमा संस्कृतिको विषय हो र डीएनएको होइन। पौराणिक कथाअनुसार, युद्ध "प्राकृतिक" हो। तैपनि अधिकांश मानिसहरू युद्धमा भाग लिने तयारीको लागि एक ठूलो सम्झौता चाहिन्छ, र मानसिक पीडाको एकदमै महसुस ती व्यक्तिहरूको बीचमा सामान्य छ। यसको विपरीत, कुनै व्यक्ति होइन युद्ध नैतिकताबाट गहिरो नैतिक अफसोस वा पछि-दुखद तनाव विकारको सामना गर्न जान्छ। केही समाजहरूमा आइतबार शताब्दीका लागि महिलाहरु लाई युद्धको निर्माण बाट बाहिरिन्छन्। स्पष्टतः, यो संस्कृतिको प्रश्न होइन, आनुवंशिक श्रृङ्खला होइन। युद्ध वैकल्पिक छ, अपरिहार्य छैन, महिलाहरु र पुरुषहरुको समान समान। केही देशहरू प्रायः बहुसंख्यक साम्राज्यवादमा बढी लगानी गर्छन् र धेरै युद्धमा भाग लिन्छन्। केही राष्ट्रहरू, कडा अन्तर्गत, अरूको युद्धमा साना भागहरू खेल्छन्। केही राष्ट्रहरूले पूर्ण रूपमा युद्ध त्यागेका छन्। शताब्दीका लागि केहीले अर्को देशमा आक्रमण गरेनन्। केहीले आफ्नो सैन्य संग्रहालयमा राखेका छन्। हाम्रो संस्कृतिमा बलहरू: युद्ध लामो समय पूंजीवादको भविष्यवाणी गर्दछ, र निश्चित रूप देखि स्विट्जरल्याण्ड एक प्रकारको राजधानीवादी राष्ट्र हो जसलाई संयुक्त राज्य हो। तर त्यहाँ एक व्यापक विश्वास छ कि पूंजीवाद को संस्कृति - वा एक विशेष प्रकार र लालच र विनाश को डिग्री र अल्पदृष्टि को डिग्री - युद्ध को आवश्यकता हो। यस चिन्ताको जवाफ एक हो: समाजको कुनै पनि विशेषता जुन युद्धको आवश्यक हुन्छ परिवर्तन गर्न सकिन्छ र आफैलाई अपरिहार्य छैन। सैन्य-औद्योगिक परिसर अनन्त र अयोग्य बल होइन। लालचको आधारमा पर्यावरणीय विनाशता र आर्थिक संरचनाहरू असीमित छैनन्। त्यहाँ एक भावना हो जुन यसमा असीमित छ; अर्थात्, हामी पर्यावरण विनाशलाई रोक्न र भ्रष्ट सरकारलाई जरुरी छ जस्तो कि हामी युद्ध समाप्त गर्न आवश्यक छ, चाहे यी परिवर्तनहरू मध्ये कुनै पनि अन्यलाई सफल हुने मा निर्भर गर्दछ। यसबाहेक, परिवर्तनको लागि एक व्यापक आन्दोलनमा यस्ता अभियानहरू एकजुट गरेर, संख्यामा शक्तिले प्रत्येकलाई बढी सफल हुने सम्भव छ। तर यो महत्त्वपूर्ण छ अर्को अर्थ हो; अर्थात्, हामी युद्धलाई सांस्कृतिक सृष्टिको रूपमा युद्ध बुझ्न आवश्यक छ कि यो र हाम्रो नियंत्रण भन्दा बाहिर सेना द्वारा केहि लगायत यो कल्पना गर्न रोक्न। यस अर्थमा यो महत्त्वपूर्ण छ कि फिनिक्स वा समाजशास्त्रको कुनै पनि नियमले हामीलाई युद्ध गर्न आवश्यक छ किनभने हाम्रो केहि संस्था छ। वास्तवमा, युद्ध विशेष गरी जीवन शैली वा जीवन शैलीको आवश्यकता पर्दैन किनभने जीवन शैली कुनै परिवर्तन हुन सक्छ किनभने असुरक्षित अभ्यासहरू युद्धको साथ वा बिना बिना परिभाषाको अन्त्यमा समाप्त हुन्छ, र किनकि युद्ध वास्तवमा भोग्छ समाजहरूले यसलाई प्रयोग गर्छन्। हाम्रो नियन्त्रणभन्दा बाहिरको संकट: मानव इतिहासको युद्ध यस बिंदुमा छ संगत छैन जनसंख्या घनत्व वा संसाधन कमजोरी संग। जलवायु परिवर्तन र परिणामस्वरूप विनाशकारीहरू अविश्वसनीय रूपमा युद्धहरू उत्पन्न हुने विचारलाई आत्म-भविष्यवाणी भविष्यवाणी हुन सक्छ। तथ्याङ्कहरूमा आधारित यो भविष्यवाणी छैन। बढ्दै र ढोकाको वातावरणको संकटले हामीलाई हाम्रो युद्ध संस्कृतिलाई हटाउनको लागि एक राम्रो कारण हो, त्यसैले हामी अन्य, कम विनाशकारी माध्यमहरू द्वारा संकट संकलन गर्न तयार छौं। र पुन: निर्देशित केहि या सबै धन र ऊर्जा को विशाल रकम जो जलवायु को तत्काल कार्य को लागि युद्ध र युद्ध को तैयारी मा जान्छ एक महत्वपूर्ण अंतर बनाउन सक्छ, दुवै हाम्रो एक को समाप्त गरेर पर्यावरण विनाशकारी गतिविधिहरू र स्थायी अभ्यासहरूमा एक संक्रमणको वित्तपोषण गरेर। यसको विपरीत, गम्भीर धारणा हो कि युद्धहरु लाई जलवायु को अराजकता को पालन गर्नु पर्छ सैन्य तैयारी मा निवेश को प्रोत्साहित गर्नेछन्, यसैले जलवायु संकट लाई बढावा दिदै र अधिक संभावना संग एक प्रकार को विनाश को समझौता। विश्वबाट भूख को हटाउने विचार एकपटक बेकार भएको थियो। अब यो व्यापक रूपमा बुझ्न सकिन्छ कि भोकालाई समाप्त गर्न सकिन्छ - र युद्धमा बिताएको के एक सानो अंशको लागि। जब परमाणु हतियारहरू सबै नष्ट भएनन् र हटाइयो, त्यहाँ त्यहाँ एक लोकप्रिय आंदोलनमा अवस्थित छ। सबै युद्ध समाप्त गर्दै एक विचार हो जुन धेरै समय र स्थानहरूमा ठूलो स्वीकृति पाइन्छ। यो संयुक्त राज्य अमेरिका मा अधिक लोकप्रिय थियो, उदाहरण को लागि, 1920s र 1930s मा। युद्धको उन्मूलनको लागि मतदानमा प्राय: मतदान गरिएको छैन। यहाँ छ एक मामला जब यो बेलायतमा गरियो। हालका दशकहरूमा, धारणालाई प्रचार गरिएको छ कि युद्ध स्थायी छ। त्यो धारणा नयाँ, कट्टरपंथी र वास्तवमा आधारमा छ। अन्य मिथकहरू: