http___brookvillebaptist.com_sermons_memorial-stones-joshua-41-7_.xml
https___watv.org_ne_bible_word_gods-called-ones__1.xml
1.1 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 2.6 2.7 3.1 4.1
Twelve Memorial Stones from the Jordan 4 “When all the nation had finished passing over the Jordan, the Lord said to Joshua, 2 “Take twelve men from the people, from each tribe a man, 3 and command them, saying, ‘Take twelve stones from here out of the midst of the Jordan, from the very place where the priests’ feet stood firmly, and bring them over with you and lay them down in the place where you lodge tonight.’” 4 Then Joshua called the twelve men from the people of Israel, whom he had appointed, a man from each tribe. 5 And Joshua said to them, “Pass on before the ark of the Lord your God into the midst of the Jordan, and take up each of you a stone upon his shoulder, according to the number of the tribes of the people of Israel, 6 that this may be a sign among you. When your children ask in time to come, ‘What do those stones mean to you?’ 7 then you shall tell them that the waters of the Jordan were cut off before the ark of the covenant of the Lord. When it passed over the Jordan, the waters of the Jordan were cut off. So these stones shall be to the people of Israel a memorial forever.” Memorial Stones Joshua 4:1-7 Twelve Memorial Stones from the Jordan
1.1 1.2 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1 27.1 28.1 29.1 30.1 31.1 32.1 33.1 34.1 35.1 36.1 37.1 38.1
WATV.org is provided in English. Would you like to change to English? सर्वशक्तिमान् परमेश्वरले आफ्ना सन्तानहरूलाई बोलाउनुभएर तिनीहरूद्वारा आफ्ना महान् कार्यहरू पूरा गर्नुभएको छ भन्ने कुरा बाइबलको इतिहासद्वारा बुझ्न सकिन्छ । सम्पूर्ण थोकको सृष्टिकर्ता परमेश्वरले प्रत्येक युगमा यहोशू, शमूएल, दाऊद, पत्रुस र यूहन्नाजस्ता विश्वासका पुर्खाहरूलाई बोलाउनुभएर परमेश्वरको वचनको ज्योति ननिभोस् तर निरन्तर चम्किरहोस् भनी तिनीहरूलाई नियुक्त गर्नुभएको छ । यो अन्तिम युगमा, परमेश्वरले आफ्नो महान् कार्यमा हामीलाई बोलाउनुभएको छ । परमेश्वरको बोलावटप्रति योग्य हुन हामीहरूको मन कस्तो हुनुपर्छ भन्ने कुरा बाइबलको इतिहासद्वारा पत्ता लगाऔं । परमेश्वरले आफ्ना कामदारहरूलाई बोलाउनुहुँदा, उहाँले तिनीहरूको बाहिरी स्वरूप र क्षमता हेर्नुहुन्न । परमेश्वरलाई आफ्ना कामदारहरूबाट केही आवश्यक परेकोले तिनीहरूलाई बोलाउनुहुने हो र ? अवश्य होइन । सर्वशक्तिमान् परमेश्वरले एक थोपा पानी नभएको मरुभूमिमा चट्टानबाट प्रशस्त पानी निकालिदिनुभएको थियो र उहाँले आफ्ना प्यारा मानिसहरूलाई मिश्री सेनाहरूबाट छुटकारा दिलाउन लाल समुद्र फटाउनुभयो । उहाँले भेडाको सीङका सात तुरहीको आवाजमा यरीहोको शक्तिशाली पर्खालहरू ढालिदिनुभयो र उहाँको विरुद्घमा युद्घ गर्नेहरूलाई हिउँ र शीतजस्तै गरी विलीन हुने गराउनुभयो । हामीसँग जतिसुकै शक्ति र क्षमता भए पनि परमेश्वरको निम्ति त्यसको केही अर्थ छैन । परमेश्वरबाट बोलावट पाएको मानिसले अब उप्रान्त कुनै चिन्ता लिनुपर्दैन । परमेश्वरको बोलावटप्रति विश्वासी भएर अगाडि बढेमा, उसले विजयको झन्डा फरफराउँदै सधैँ महिमाको गीत गाउन सक्नेछ । परमेश्वरबाट बोलावट पाए तापनि आँखाअघि देखिने कठिनाइहरू र अवरोधहरूको डरले गर्दा कहिलेकहीँ चिन्तित हुन पुगिन्छ । डर लागेको अवस्थामा इस्राएलीहरूको समयमा घटेको परमेश्वरको शक्तिशाली कार्यहरूको इतिहासलाई स्मरण गरौं, र त्यसले हामीलाई विश्वासमा स्थिर रहनको निम्ति शक्ति र साहस दिनेछ । प्रत्येक युगमा परमेश्वरको शक्तिशाली कार्यहरू आफ्नै आँखाले अवलोकन गर्नेहरूका जीवित गवाहीहरू हामी बाइबलमा पाउन सक्छौं । परमेश्वरको अद्भुत शक्ति इस्राएलीहरूको इतिहासमा प्रकट भएको छ । यहो शूले इस्राएलका मानिसहरूलाई यरीहोतर्पm डो¥याउँदा परमेश्वरको महान् शक्ति स्पष्टसँग प्रकट भएको थियो । कटनीको अवधिमा यर्दनमा बाढी आइरहन्थ्यो । त्यही समयमा यहोशूले मानिसहरूसँगै यर्दन नदी तर्नुपर्ने थियो । सबै किनाराहरूमा नदी बढेर आयो; बिजुली निकै तेज थियो र त्यहाँ डरलाग्दो भुँवरी पनि देखा प¥यो । तिनीहरू कुनै हालतमा पनि त्यो नदी आपैm तर्न सक्दैनथे । यद्यपि आफ्नो शक्तिशाली हातले सहायता गर्नुहुने परमेश्वरमा तिनीहरूले पूर्ण विश्वास गरे, र उहाँको वचन पालन गरे । परिणामस्वरूप, करारको सन्दूक अगाडि बोक्दै तिनीहरू क्रमैसँग नदी तर्न सके । यसकारण जब यर्दन तर्नलाई मानिसहरूले आ–आफ्ना पालहरू उठाए, पूजाहारीहरू करारको सन्दूक बोकेर मानिसहरूका अगि लागे । कटनीको अवधिभरि यर्दनमा बाढी आइरहन्छ । तापनि सन्दूक बोक्ने पूजाहारीहरू यर्दनमा आइपुगेर तिनीहरूका खुट्टाले किनारको पानीमा छुने बित्तिकै माथिबाट आएको पानी धेरै पर, सार्तानको नजिक आदम भनिने सहरनेरै थामिएर एउटा रास भएर अड्यो, र अराबाको समुद्र, अर्थात् खारा समुद्रमा बगेर जाने पानी पूर्ण रूपले काटिएर सुक्यो । यसर्थ मानिसहरू यरीहोको पारिबाट पार तरे । सारा इस्राएलीहरू ओबानो जमिनमाथिबाट तरेर त्यस जातिका सबै मानिसहरू यर्दन पार नगरुञ्जेलसम्म परमप्रभुका करारको सन्दूक बोक्ने पूजाहारीहरू यर्दनको बीचमा ओबानो जमिनमा स्थिर भई खडा रहे । यहो ३ः१४–१७ यदि तिनीहरू बाहिरी परिस्थितिको सामु झुकेर साहसपूर्वक अगाडि नबढेका भए अनि डुब्ने डरमा परमेश्वरको आदेश पालन नगरेका भए, तिनीहरू दूध र मह बग्ने कनानको भूमिमा कहिल्यै पाइला टेक्न नपाई मरुभूमिमा नै नष्ट हुनेथिए होलान् । परमेश्वरले तिनीहरूलाई अघि बढ्न र यर्दन नदी पार गर्न भन्नुभएकोले, तिनीहरूले डर नमानीकन आफ्ना खुट्टा पानीमा हाले । तिनीहरू यर्दनको ओ बानो जमिनबाट पार हुन सकून् भनी परमेश्वरले यर्दको पानी थाम्नुभएर काटिने गराउनुहुँदा तिनीहरूले उहाँको शक्ति महसुस गरे । जब तिनीहरू यरीहोमा आइपुगे, तब तिनीहरूले तरवार वा भालाद्वारा त्यस सहरमाथि आक्रमण गरेनन् तर परमेश्वरको आदेशअनुसार दिनमा एक चोटि ६ दिनसम्म घुमे । यरीहो सहर वरिपरि सात पल्ट घुम्ने अन्तिम(सातौँ) दिनमा त्यो सहर ढाल्नुहुने परमेश्वरको योजना तिनीहरूले बल्ल बुझे । त्यस समय इस्राएलीहरूको कारणले यरीहो बिलकुल थुनिएको थियो । कोही भित्र–बाहिर गर्न पाउँदैनथ्यो । … यसकारण नूनका छोरा यहोशूले पूजाहारीहरूलाई बोलाएर भने, “करारको सन्दूक उठाओ, र सात जना पूजाहारी भेडाका सीङका सात वटा तुरही भिरेर परमप्रभुका सन्दूकको अगाडि हिँडून् ।” … सातौँ चोटि जब पूजाहारीहरूले तुरही फुके, तब यहोशूले मानिसहरूलाई भने, “कराओ, किनभने परमप्रभुले तिमीहरूलाई यो सहर दिनुभएको छ ।” … जब पूजाहारीहरूले तुरही फुके, तब मानिसहरू कराए, र तुरहीको आवाज सुनिने बित्तिकै जब तिनीहरू ठूलो सोरले कराए, त्यो पर्खाल फेदैसम्म घर्लम्म ढल्यो, अनि हरेक मानिस आफ्नो सीधै अगि बढ्यो । तिनीहरू सबै सहरमा पसे, र त्यो कब्जा गरे । यहो ६ः१–२० परमेश्वरले तिनीहरूलाई तुरही फुक्न र कराउन भन्नुभएको थियो, र तिनीहरूले त्यसै गरे । त्यसपछि यरीहोको मजबूत पर्खाल घर्लम्मै ढल्यो । इस्राएलीहरूको ठूलो चिच्याहटको कारणले त्यस्तो घटना घटेको होइन । परमेश्वरले तिनीहरूलाई ‘घुम्नू’ भन्नुहुँदा, तिनीहरू घुमे; र परमेश्वरले तिनीहरूलाई ‘चिच्याउनू’ भन्नुहुँदा तिनीहरू चिच्याए । इस्राएलीहरूमा परमेश्वरप्रतिको त्यस्तो आज्ञाकारी विश्वास भएकोले गर्दा तिनीहरूले उहाँको महान् शक्ति महसुस गर्न सकेका थिए । परमेश्वरले ‘कराउनू’ भन्नुहुँदा यदि केवल दश प्रतिशतले मात्रै कराएर बाँकीहरूचाहिँ चूपचाप बसेका भए नि त ? के तिनीहरूले त्यस्तो आश्चर्यजनक परिणाम प्राप्त गर्ने थिए होलान् ? कदापि प्राप्त गर्ने थिएनन् । यदि सबै इस्राएलीहरू नकराएका भए, परमेश्वरको बाहुलीबाट त्यस्तो शक्तिशाली कार्य हुनेथिएन । परमेश्वरले तिनीहरू सबैलाई कराउनू भन्नुहुँदा, के कराउनेहरूको क्षमता र योग्यता नै सम्पूर्ण कुरा हो र ? अवश्य होइन । परमेश्वरमा केही असम्भव छैन । परमेश्वरले भन्नुभएको कुरा सबै मान्नु र पछ्याउनु नै विजय हासिल गर्न सकिने बाटो हो । अहिले हामीहरू पनि कराउनको निम्ति परमेश्वरबाट बोलाइएका छौं । जब हामी महानगरी बेबिलोनतिर चर्को गरी तुरही फुक्छौं, तब परमेश्वरको महान् शक्ति कार्यान्वयन भएको हामीहरू देख्न सक्छौं । परमेश्वर सर्वज्ञ, सर्वशक्तिमान् र सर्वव्यापी हुनुहुन्छ । के उहाँ यो युगमा चाहिँ मौन बस्नुहुन्छ होला ? अहिले प्रत्येक अगमवाणीहरू पूरा भइरहेका छन् । परमेश्वरले विगतमा भन्दा यो वर्तमान युगमा हामीलाई अझ धेरै सहयोग गर्नुहुन्छ । तापनि, परमेश्वरको बोलावटमा प्रतिक्रिया नदिएसम्म र आफ्ना कार्यहरू राम्ररी नगरेसम्म, हामीले परमेश्वरको महान् शक्ति र सहयोग महसुस गर्न सक्दैनौं । गिदोनको इतिहासद्वारा, सर्वशक्तिमान् परमेश्वरको शक्तिलाई फेरि एक पल्ट स्मरण गरौं । मिद्यानी सेनाहरू इस्राएललाई आक्रमण गर्न छाउनी बनाएर बसिरहेको बेला, एक लाख पैँतीस हजार मिद्यानी सेनाहरूको विरुद्घमा लड्ने इस्राएली सेनाहरू जम्मा बत्तीस हजार जति थिए । तापनि, परमेश्वरले युद्घमा पठाउन इस्राएली सेनाहरू चुन्नुहुँदा, बत्तीस हजारको सङ्ख्याचाहिँ धेरै छ भनेर भन्नुभयो । परमेश्वरले तिनीहरूमध्ये केवल तीन सय जनालाई मात्र चुन्नुभएर तिनीहरूभन्दा करीब चार सय गुणा बढी मिद्यानी सेनाहरूको विरुद्घ लड्ने आदेश दिनुभयो । … परमप्रभुले गिदोनलाई भन्नुभयो, “मिद्यानीहरूलाई तिमीहरूका हातमा सुम्पिदिनलाई तँसित भएका मानिसहरू मलाई चाहिएको भन्दा धेरै छन्, नत्रता इस्राएलीहरूले मेरो विरुद्ध घमण्ड गर्नेछन्, र तिनीहरूको आफ्नै शक्तिले यो विजय प्राप्त गरेको हो भनी तिनीहरूले भन्नेछन् । अब सबै मानिसहरूले सुन्ने गरी एउटा उर्दी घोषणा गर्, कि यहाँ कोही डरले काँप्नेहरू छन् भने ती गिलाद डाँडादेखि नै तुरुन्तै आफ्ना घरमा गइहालून् ।” यसरी बाईस हजार जना फर्किगए, र दश हजार बाँकी रहे । तर परमप्रभुले गिदोनलाई भन्नुभयो, “अभैm पनि मानिसहरू धेरै छन् । तिनीहरूलाई तल खोलामा लैजा, र म तेरो निम्ति तिनीहरूबाट अलग गर्नेछु ।”…परमप्रभुले गिदोनलाई भन्नुभयो, “यी तीन सय जना जसले चाटेर पानी पिए यिनैद्वारा म तिमीहरूलाई बचाउनेछु, र मिद्यानीहरूलाई तेरो हातमा सुम्पिदिनेछु । बाँकी सबै आ–आफ्नो ठाउँमा जाऊन् ।” यसकारण गिदोनले यी बाँकी सबै इस्राएलीहरूलाई आ–आफ्नो पालमा पठाइदिए, र ती तीन सय जनालाई राखे । अनि तिनीहरूले अरू मानिसहरूसित भएका रसदपानी र तुरहीहरू लिए । … ती तीनै दल सबैले आ–आफ्नो तुरही फुके र गाग्रो फुटाए । देब्रे हातमा राँको र दाहिने हातमा तुरही लिएर तिनीहरूले कराए, “परमप्रभुको निम्ति र गिदोनको निम्ति तरवार !” हरेक मानिस आपूm बसेको ठाउँमा नै छाउनीको चारैतिर उभिरहे, र सबै मिद्यानीहरू चिच्याउँदै भागे । ती तीन सय जनाले आफ्नो–आफ्नो तुरही फुक्दा, परमप्रभुले छाउनीभरि हरेकलाई एक–अर्काको विरुद्धमा उठाउनुभयो । तब मिद्यानी सेना … सिमानासम्म भागे । न्याय ७ः१–२३ गिदोनका तीन सय सेनाहरूले आफ्ना हातमा भाला र तरवारजस्ता हतियार होइन कि राँको, तुरही र गाग्रोहरू बोकेका थिए । तापनि, तिनीहरूको हृदय परमेश्वरप्रतिको विश्वासले भरिएको थियो । जम्मा तीन सय सेनाहरूले एक लाख पैँतीस हजार विपक्षी सेनाहरूलाई पराजित गर्लान् भनेर कसले कल्पना गरेको थियो होला र ? तसर्थ, मिद्यानीहरूलाई पराजित गराउन परमेश्वरले अघि नै योजना बनाइसक्नुभएको थियो । बोलाइएका मानिसहरू विश्वासद्वारा जीवित गवाहीको रूपमा परमेश्वरको शक्तिशाली कार्यहरूमा सहभागी भएका थिए । परमेश्वर, गाह्रो र अप्ठ्यारो परिस्थितिहरूमा पनि हाम्रो साथमा हुनुहुन्छ भन्ने यथार्थता महसुस गराउन हामीलाई बोलाउनुहुन्छ र कार्यहरू सुम्पनुहुन्छ अनि केवल परमेश्वरमा नै भरोसा गराउन आफ्नो शक्ति हामीमा प्रकट गर्नुहुन्छ । परमेश्वरले हामीलाई कार्यहरू जिम्मा दिनको निम्ति बोलाउनुभएकोले हामीले ती कार्यहरूलाई असम्भव सोच्नु भनेको बाइबलको एउटै पृष्ठ पनि नपढेसरह हुनु हो । परमेश्वरको बोलावट पाएकाहरूका निम्ति सबै सम्भव छ । साँघुरो सोचाइ भएका मानिसको नजरमा यो असम्भव देखिए तापनि परमेश्वरभित्र चाहिँ सबै कुराहरू सम्भव छन् । परमेश्वरले शून्यताबाट पृथ्वीमा जीवित प्राणीहरू सृष्टि गर्नुभयो । उहाँले अन्धकारबाट उज्यालो छुट्ट्याउनुभयो र जमिनमुनिको पानीबाट जमिनमाथिको पानी छुट्ट्याउनुभयो । उहाँले जमिनमा चलहल गर्ने प्राणीहरू, हावामा उड्ने चराचुरुङ्गीहरू, सम्पूर्ण जीवजन्तुहरू र हरेक जातअनुसारका समुद्रका माछाहरू बनाउनुभयो; उहाँले सबै जातका वृक्षहरू र रूखहरू बनाउनुका साथै दुर्ई विशाल ज्योतिहरू पनि बनाउनुभयो– ठूलो ज्योति(सूर्य) दिनमा प्रभुत्व गर्न, र सानो ज्योति (चन्द्रमा) रातमा प्रभुत्व गर्न । परमेश्वरले शून्यताबाट नै सबै थोक सृष्टि गर्नुभएको छ भने हामीचाहिँ त्योभन्दा अझ कठिन परिस्थितिमा छौं भन्ने सोचेर, के हामी परमेश्वरको बोलावटप्रति हिचकिचाउनु हुन्छ होला त ? कदापि हुँदैन । सबै सम्भव छ । हामीले जस्तोसुकै कठिनाइहरू भोग्नुपरे तापनि, स्वर्ग र पृथ्वी सृष्टि गर्नुहुने परमेश्वरको सहयोगद्वारा अवश्य जित्न सक्नेछौं । हाम्रा विश्वासका पुर्खाहरूले परमेश्वरको बोलावट पाउँदा हिचकिचाएनन्, डराएनन्, न त आफ्नो दुर्बलतामा हार माने । कलिलो भए पनि दाऊदले आफ्नो घुयेँत्रोद्वारा दैत्य गोल्यतलाई पराजित गरेर आफ्नो पुरुषार्थ देखाए । पत्रुस, एक अशिक्षित मछुवा थिए, तापनि तिनले विनाहिचकिचाहट परमेश्वरको बोलावटलाई पछ्याए; परिणामस्वरूप तिनले स्वर्गको राज्यका साँचाहरू प्राप्त गरे । यसरी, परमेश्वरले कमजोरहरूलाई बोलाउनुभएर आफ्नो शक्ति प्रकट गर्नुभएको छ; कमजोरलाई चुन्नुभएर ठूलो र शक्तिशाली जाति र राज्यहरूलाई नष्ट गराउनुहुने उही परमेश्वरले अहिले हामीहरूलाई बोलाउनुभएको छ । हामीले आफ्नो अवस्था र असामथ्र्यप्रति लाज मान्नु र गुनासो गर्नुभन्दा बरु परमेश्वरको शक्तिद्वारा सम्पूर्ण कार्यहरू गर्न सकिन्छ भन्ने दृढ विश्वास लिएर परमेश्वरको बोलावटलाई पछ्याउनुपर्छ । यदि हामीले पूर्ण विश्वाससाथ परमेश्वरको बोलावटलाई पछ्यायौं भने विजयहरू निश्चित दोहोरिनेछन् । मायालु दाजुभाइ तथा दिदीबहिनीहरू ! हामीचाहिँ अक्षरस रूपमा मात्र परमेश्वरलाई विश्वास गर्ने व्यक्ति हुनुहुँदैन । यदि कसैले बाइबलले गवाही दिएको परमेश्वरको शक्तिलाई त विश्वास गर्छ, तर असम्भवजस्तो देखिने अवस्था आइपर्दा निरुत्साहित भएर परमेश्वरको बोलावटलाई इन्कार गर्छ भने ऊ साँचो विश्वास लिएको व्यक्ति होइन । बाइबलमा उल्लेखित अग्रजहरूका विश्वासलाई हेर्दै हामीले पनि परमेश्वरको बोलावटलाई राजीखुशीसाथ स्वीकार गर्ने त्यस्तो शक्ति र साहस लिनुपर्छ । परमेश्वरको बोलावट पाएका यहोशू, शमूएल, गिदोन र दाऊदजस्ता मानिसहरूमा विजयको प्रतिज्ञा पहिल्यै गरिएको हुन्छ । युद्धमा विजयी हुने कुरा पूर्वनिर्धारण भइसकेकोले परमेश्वरले तीन सय जना इस्राएली सेनाहरूलाई मिद्यानका विशाल सेनाहरूका विरुद्धमा आक्रमण गर्न लगाउनुभयो; परमेश्वर स्वयम्ले इस्राएलीहरूलाई पार गराउनुहुने भएकोले यर्दन नदी तर्न लगाउनुभयो; अनि परमेश्वरले ती इस्राएलीहरूद्वारा यरीहो सहर नष्ट गराउनुहुने भएकोले तिनीहरूलाई त्यो सहर वरिपरि घुम्न लगाउनुभयो । वास्तवमा परमेश्वरबाट बोलावट पाएकाहरूमा विजय पूर्वनिर्धारण गरिएको हुन्छ भन्ने यथार्थतालाई हामीले कहिल्यै बिर्सनुहुँदैन । “म यो कुरामा कमजोर छु” भन्ने नकारात्मक सोचाइमा अल्झियौं भने, हामीले परमेश्वरको शक्तिलाई कहिल्यै महसुस गर्न सक्दैनौं । यदि हामीले आफ्नो क्षमता र योग्यतालाई नै विशेष ठान्यौं भने हामीहरू परमेश्वरको बोलावटलाई इन्कार गर्ने मूर्ख मानिस बन्न पुग्छौं । यो समयमा एकदमै महत्वपूर्ण कार्यको निम्ति हामीहरू परमेश्वरबाट बोलाइएका छौं । परमेश्वरले यहोशूलाई बोलाउनुभएर इस्राएलीहरूलाई यर्दन नदी पार गराउनुभयो, र तिनीहरूलाई दूध र मह बग्ने कनान देशमा डो¥याउनुभयो । उहाँले गिदोनलाई बोलाउनुभएर इस्राएलीहरूलाई मिद्यानीहरूको बन्धनबाट छुटकारा दिनुभयो । यी अन्त्यका दिनहरूमा सुसमाचारको कार्य पूरा गर्नको निम्ति हामीलाई बोलाउँदै हुनुहुन्छ । त्यसैले परमेश्वरको महान् अभिप्राय महसुस गरेर उहाँको कार्यमा सहभागी बन्ने हामीहरू हुनुपर्छ । परमेश्वरले हामीलाई बोलाउनुहुँदा विजय सुनिश्चित भइसकेको हुन्छ । अहिले परमेश्वरको बोलावटले हाम्रो हृदयलाई उत्साहित गराइरहेको छ । परमेश्वरले कमजोर र निर्बलहरूलाई चन्नुभएर आफ्ना महान् कार्यहरू पूरा गर्न लगाउनुभएजस्तै यी अन्त्यका दिनहरूमा पनि, कमजोर हामीहरूलाई बोलाउनुभएर सबै देशका जातिहरूलाई पिता र पुत्र र पवित्र आत्माको नाउँमा बप्तिस्मा दिन र परमेश्वरले आज्ञा गर्नुभएका सबै कुरा पालन गर्न सिकाउने यस्तो महान् कार्यको जिम्मा दिनुभएको छ । तब येशू तिनीहरूकहाँ आएर भन्नुभयो, “स्वर्ग र पृथ्वीमा समस्त अधिकार मलाई दिइएको छ । यसकारण जाओ, र सबै देशका जातिहरूलाई चेला बनाओ, पिता र पुत्र र पवित्र आत्माको नाउँमा तिनीहरूलाई बप्तिस्मा देओ, मैले तिमीहरूलाई आज्ञा गरेका सबै कुरा पालन गर्न तिनीहरूलाई सिकाओ । हेर, म युगको अन्त्यसम्म सधैँ तिमीहरूका साथमा छु ।” मत्ती २८ः१८–२० फल नफलाउनेहरूचाहिँ आत्मिक रूपमा डरलाग्दो अवस्थामा छन् भन्ने कुरा हो । हिउँदका फलहीन वृक्षहरू स्वर्गको राज्यमा पस्न पाउनेछैनन् भन्ने कुरा हामीले बाइबलद्वारा जानिसकेका छौं । आफ्नो अवस्था र गौरवको बारेमा सोच्दै हामीले परमेश्वरको बोलावटलाई कुनै हालतमा पनि लत्याउनुहुँदैन । ख्रीष्टले पनि शरीर धारण गरी यो पृथ्वीसम्म आउनुभएर एक आत्मा बचाउनको निम्ति अपमान र कष्ट पाउनुभएको कुरालाई स्मरण गर्दै हामी पनि ख्रीष्टको उदाहरणलाई पछ्याउँदै विश्वासद्वारा अगि बढ्नुपर्छ । दुर्बल र अयोग्य भए तापनि, यदि हामीले गिदोन र दाऊदजस्तै परमेश्वरको शक्तिमा भरोसा ग¥यौं र परमेश्वरको बोलावटमा आज्ञाकारी भयौं भने, परमेश्वरले धेरै आत्माहरूको मन चलाइदिनुभएर हामीलाई धेरै फल दिनुहुनेछ । हामी सबै जना एउटै शरीरका अङ्गहरू हौं । सुसमाचारको कार्यमा केहीले सन्तानहरूचाहिँ सुसमाचारको बीउ रोप्ने अनि केहीलेचाहिँ त्यसमा पानी हाल्ने गरेर कडा परिश्रम गर्ने हो भने प्रशस्त फल फल्नेछ । दाजुभाइ तथा दिदीबहिनीहरू ! परमेश्वरले हामीहरूलाई यस युगमा सुसमाचारको कार्य पूरा गर्नको निम्ति बोलाउनुभएको यथार्थतालाई नबिर्सौं । अन्त्यको दिनमा परमेश्वरले सुसमाचारको कार्य समाप्त गर्नुहुँदा, विश्वासमा रहेका सबै सन्तहरू “हल्लेलूयाह” भनी कराउँदै सँगै स्वर्ग फर्कन सकौं भन्ने आशा गर्दछु ।