https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Kings_21_version_HCSB.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B0_E0_A4_BE_E0_A4_9C_E0_A4_BE_21_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 3.3 3.4 4.1 5.1 5.2 5.3 6.1 7.1 7.2 7.3 8.1 8.2 8.3 8.4 8.5 8.6 9.1 9.2 9.3 10.1 10.2 10.3 10.4 10.5 10.6 11.1 11.2 12.1 13.1 13.2 13.3 14.1 15.1 15.2 16.1 17.1 18.1 18.2 19.1 20.1 21.1 21.2 22.1 22.2 22.3 22.4 22.5
1 Kings 21Holman Christian Standard Bible (HCSB) Ahab and Naboth’s Vineyard 21 Some time passed after these events. Naboth the Jezreelite had a vineyard; it was in Jezreel next to the palace of Ahab king of Samaria. 2 So Ahab spoke to Naboth, saying, “Give me your vineyard so I can have it for a vegetable garden, since it is right next to my palace. I will give you a better vineyard in its place, or if you prefer, I will give you its value in silver.” 3 But Naboth said to Ahab, “I will never give my fathers’ inheritance to you.” 4 So Ahab went to his palace resentful and angry because of what Naboth the Jezreelite had told him. He had said, “I will not give you my fathers’ inheritance.” He lay down on his bed, turned his face away, and didn’t eat any food. 5 Then his wife Jezebel came to him and said to him, “Why are you so upset that you refuse to eat?” 6 “Because I spoke to Naboth the Jezreelite,” he replied. “I told him: Give me your vineyard for silver, or if you wish, I will give you a vineyard in its place. But he said, ‘I won’t give you my vineyard!’” 7 Then his wife Jezebel said to him, “Now, exercise your royal power over Israel. Get up, eat some food, and be happy. For I will give you the vineyard of Naboth the Jezreelite.” 8 So she wrote letters in Ahab’s name and sealed them with his seal. She sent the letters to the elders and nobles who lived with Naboth in his city. 9 In the letters, she wrote: Proclaim a fast and seat Naboth at the head of the people. 10 Then seat two wicked men opposite him and have them testify against him, saying, “You have cursed God and the king!” Then take him out and stone him to death. 11 The men of his city, the elders and nobles who lived in his city, did as Jezebel had commanded them, as was written in the letters she had sent them. 12 They proclaimed a fast and seated Naboth at the head of the people. 13 The two wicked men came in and sat opposite him. Then the wicked men testified against Naboth in the presence of the people, saying, “Naboth has cursed God and the king!” So they took him outside the city and stoned him to death with stones. 14 Then they sent word to Jezebel, “Naboth has been stoned to death.” 15 When Jezebel heard that Naboth had been stoned to death, she said to Ahab, “Get up and take possession of the vineyard of Naboth the Jezreelite who refused to give it to you for silver, since Naboth isn’t alive, but dead.” 16 When Ahab heard that Naboth was dead, he got up to go down to the vineyard of Naboth the Jezreelite to take possession of it. The Lord’s Judgment on Ahab 17 Then the word of the Lord came to Elijah the Tishbite: 18 “Get up and go to meet Ahab king of Israel, who is in Samaria. You’ll find him in Naboth’s vineyard, where he has gone to take possession of it. 19 Tell him, ‘This is what the Lord says: Have you murdered and also taken possession?’ Then tell him, ‘This is what the Lord says: In the place where the dogs licked Naboth’s blood, the dogs will also lick your blood!’” 20 Ahab said to Elijah, “So, you have caught me, my enemy.” He replied, “I have caught you because you devoted yourself to do what is evil in the Lord’s sight. 21 This is what the Lord says: ‘I am about to bring disaster on you and will sweep away your descendants: I will eliminate all of Ahab’s males, both slave and free, in Israel; 22 I will make your house like the house of Jeroboam son of Nebat and like the house of Baasha son of Ahijah, because you have provoked My anger and caused Israel to sin. 23 The Lord also speaks of Jezebel: The dogs will eat Jezebel in the plot of land at Jezreel: 24 He who belongs to Ahab and dies in the city, the dogs will eat, and he who dies in the field, the birds of the sky will eat.’” 25 Still, there was no one like Ahab, who devoted himself to do what was evil in the Lord’s sight, because his wife Jezebel incited him. 26 He committed the most detestable acts by going after idols as the Amorites had, whom the Lord had dispossessed before the Israelites. 27 When Ahab heard these words, he tore his clothes, put sackcloth over his body, and fasted. He lay down in sackcloth and walked around subdued. 28 Then the word of the Lord came to Elijah the Tishbite: 29 “Have you seen how Ahab has humbled himself before Me? I will not bring the disaster during his lifetime, because he has humbled himself before Me. I will bring the disaster on his house during his son’s lifetime.”
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1
1 राजा 21Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) नाबोतको दाखबारी 21 राजा आहाबको महल सामरिया शहरमा थियो। महलको छेवैमा दाखबारी थियो। नाबोत नाउँ भएको मानिस यस बारीको मालिक थियो। 2 उ यिज्रेलबाट आएको थियो। एक दिन आहाबले नाबोतलाई भने, “तिम्रो दाखबारी मलाई देऊ। म यसलाई सब्जीको बगैंचा बनाउन चाहन्छु। तिम्रो बारी मेरो महलको छेऊमा छ। म यसको बदलीमा राम्रो दाखबारी दिनेछु। अथवा, यदि तिमी चाहन्छौ भने यसको दाम रूपियाँ दिनेछु।” 3 नाबोतले उत्तर दिए, “परमप्रभुले यस्तो हुन रोकुन् म यसो गर्नेछु। म मेरो भूमि तपाईंलाई दिने छैन किनभने यो मेरो पिता-पुर्खाको सम्पत्ति हो।” 4 यसकारण आहाब घर फर्किए। उनी नाबोतसित रिसाएका थिए अनि उदास थिए। यिज्रेलको मानिसले भनेको कुरा उनलाई मन परेनन्। (नाबोतले भनेका थिए, “म मेरो परिवारको जग्गा दिने छैन्।”) आहाब आफ्नो ओछ्यानमा पल्टिएका थिए। उनले आफ्नो मुख अर्कोतिर पारे अनि केही नखाने भए। 5 आहाबकी पत्नी ईजेबेल उनी समक्ष गइन्। ईजेबेलले उनलाई भनिन्, “तिमी किन उदास छौ? तिमीले किन खान मानेनौ?” 6 आहाबले उत्तर दिए, “यिज्रेलबाट आएको मानिस नाबोतलाई मैले उसको बारी दिनु भनी बिन्ती गरें। उसलाई मैले भने, म उसलाई भनेको दाम दिनेछु। अथवा उसले चाहेको खण्डमा उसलाई म अर्को बारी दिनेछु। तर नाबोतले बारी मलाई दिन मानेन।” 7 ईजेबेलले भनिन, “तर तिमी इस्राएलका राजा हौ! ओछ्यानबाट उठ। केही खाऊ अनि तिमीलाई राम्रो लाग्ने छ। नाबोतको बारी म तिमीलाई उपलब्ध गराउने छु।” 8 तब ईजेबेलले केही पत्रहरू लेखिन्। उनले पत्रमा आहाबको नाउँमा सही गरिन्। उनले पत्रहरू बन्द गर्नका लागि आहाबको मोहर प्रयोगगरिन्। त्यसपछि उनले अगुवाहरू र विशेष मानिसहरूलाई पत्र पठाइन् जो नाबोत बसेकै शहरमा बस्ने गर्दथे। 9 पत्र यस्तो लेखिएको थियो। “घोषणा गर एउटा यस्तो हुनेछ जब मानिसहरूले केही खाने छैनन्। तब शहरका सबै मानिसहरूलाई एउटा सभामा बोलाऊ। सभामा नबोतलाई मानिसहरूको अघि इज्जतको स्थान देऊ। 10 केही यस्ता मानिसहरू खोज जो नाबोतको लागि असत्य बोल्नेछन्। ती मानिसहरूले भन्ने छन्, तिनीहरूले नाबोतले राजा र परमेश्वरको विरोधमा बोलेको सुनेका छन्। तब नाबोतलाई शहरदेखि बाहिर निकाल अनि उसलाई ढुङ्गाले हिर्काएर मार।” 11 यसकारण बूढा-प्रधानहरू अनि मुख्य मानिसहरूले ईजेबेलले तिनको पत्रमा बताए जस्तैं गरे। 12 अगुवाहरूले घोषणा गरे, एक दिन यस्तो हुनेछ जब सबै मानिसहरूले केही खाने छैनन्। त्यस दिन तिनीहरूले सबै मानिसहरूलाई एउटा सभामा बोलाए। तिनीहरूले नाबोतलाई मानिसहरूको अघि विशेष स्थानमा राखे। 13 तब दुइ जना बेइमान मानिसहरूले जनगणलाई भने, तिनीहरूले नाबोतलाई परमेश्वर र राजाको विरोधमा बोलेको सुनेका थिए। यसकारण मानिसहरूले नाबेतलाई शहर बाहिर लगे। तब तिनीहरूले उसलाई ढुङ्गाले मारे। 14 तिनीहरूले ईजेबेललाई एउटा खबर पठाए। खबर थियोः “नाबोत ढुङ्गाले हानेर मारियो।” 15 जब ईजेबेलले यो सुनिन्, तिनले आहाबलाई भनिन्, “यिज्रेलीबाटका मानिस नाबोत जसले तपाईंलाई उसको भूमि बेच्न इन्कार गरेका थिए उ मर्यो। अब तपाईं जानु सक्नुहुन्छ अनि तपाईंले चाहेको दाखबारी अधिकार लिनु सक्नुहुन्छ।” 16 जब आहाबले भनेको नाबोत मर्यो। सुन्यो ऊ नाबोतको दाखबरीम गयो जुन दाखबारी यिज्रेलीबाट पाएको थियो अनि त्यसको मालिक बनियो। 17 त्यस समयमा परमप्रभुले एलियासँग बोल्नु भयो। (एलिया तिश्बीका अगमवक्ता थिए।) 18 “इस्राएलको राजा आहाब कहाँ जाऊ। उनी नाबोतको दाखबारीमा हुनेछन्। उसले त्यहाँ बारीको आफ्नो अधिकार लिइरहेको हुनेछ। 19 आहाबलाई भन, म परमप्रभु उसलाई भन्छु, ‘आहाब! तिमीले नाबोत नाउँ भएको मानिसलाई मार्यौ। अहिले तिमी उसको भूमि लिइरहेका छौ। यसकारण म तिमीलाई भन्दैछु! त्यही ठाउँमा तिमी पनि मर्ने छौ जहाँ नाबोत मरे। त्यही ठाउँमा कुकुरहरूले जसरी नाबोतको रगत चाटेका थिए, त्यसरी नै तिम्रो रगत पनि चाट्ने छन्।’” 20 यसकारण एलिया आहाब भए कहाँ गए। आहाबले एलियालाई देखे र भने, “मेरा शत्रु! तिमीले फेरि मलाई भेट्यौ।” एलियाले उत्तर दिए, “हो, मैले फेरि तपाईंलाई भेटाएको छु। तपाईंले तपाईंको सम्पूर्ण जीवन परमप्रभुको विरूद्ध पापहरू गरेर विताउनु भयो। 21 यसकारण परमप्रभुले तिमीलाई भन्नुभएको छ, ‘म तिमीलाई नष्ट पार्ने छु। म तिम्रो परिवारको पुरूष सदस्य सबैलाई नष्ट गर्ने छु, चाहे तिनीहरू तपाईंका आफान्ताहरू हुन अथवा तपाईंका दासहरू। 22 म तिम्रो परिवारलाई नबातको छोरा यारोबामको परिवार जस्तैं अनि अहियाका छोरा बाशाको परिवार जस्तैं बनाउनेछु। म तिमीलाई यस्तो गर्नेछु किनभने तिमीले मलाई रीस उठाएकाछौ। तिमीले इस्राएलका मानिसहरूलाई पाप गर्न लगायौ।’ 23 अनि ईजेबेलको विषयमा परमप्रभुले यसो भन्नुभयो, ‘कुकुरहरूले यिज्रेलको किल्लाको घेरा-भित्तानेर ईजेबेललाई खानेछ।’ 24 अनि परमप्रभुले यस्तो पनि भन्नुभएको छ, ‘तिम्रा परिवारका सदस्यहरूमा कोही शहरमा मरे उसको लाश कुकुरहरूले खानेछन्। यदि कोही खेतमा मरे चरा-चुरूङ्गीले उसको लाश खानेछ।’” 25 तिम्रो परिवारमा कुनै पनि मानिस मर्दा त्यसलाई कुकुरले खाने छ। कोही मानिस चऊरमा मर्दा त्यसलाई चराहरूले खानेछन्। 26 आहाबले बेकामे मूर्तिहरू पूजेर नराम्रो पाप गरे। यो आम्मोरीहरूले गरेकै व्यवहार हो। यसर्थ परमप्रभुले तिनीहरूबाट भूमि लिए अनि यसलाई इस्राएलका मानिसहरूलाई दिए। 27 जब एलियाले उसको भाषण शेष गरे, आहाबले उसको खिन्नता प्रगट गर्नका निम्ति आफ्नो वस्त्रहरू च्याते। तब उनले विशेष शोकको लुगा लगाए। उसले उपबास गरे अनि ती विशेष लुगाहरूमा सुते। आहाब साँच्चै साह्रै खिन्न अनि उदास थिए। 28 परमप्रभुले अगमवक्ता जो तिस्बीबाट आएका थिए एलियालाई भन्नुभयो, 29 “के तिमी देख्छौ, आहाब मेरो सामु कति विनम्र भएको छ। किनभने उसले आफैंलाई मेरो अघि नम्र बनाएको हुनाले, उसको जीवन कालमा ऊ माथि कष्ट ल्याउँदिन। उसको छोरा राजा नहुन्जेलसम्म म पर्खिने छु। तब आहाबको परिवारमा म कष्ट ल्याउनेछु।”