https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Kings_17_version_NABRE_2.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B0_E0_A4_BE_E0_A4_9C_E0_A4_BE_17_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 4.6 4.7 5.1 5.2 5.3 5.4 5.5 5.6 5.7 5.8 5.9 5.10 5.11 5.12 5.13 5.14 5.15 5.16 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 6.6 6.7 6.8 6.9 6.10 6.11 6.12 7.1 8.1 8.2
1 Kings 17 New American Bible (Revised Edition) (NABRE) The Story of Elijah Chapter 17 Elijah Proclaims a Drought. 1 Elijah the Tishbite, from Tishbe in Gilead, said to Ahab: “As the Lord, the God of Israel, lives, whom I serve, during these years there shall be no dew or rain except at my word.” 2 The word of the Lord came to Elijah: 3 Leave here, go east and hide in the Wadi Cherith, east of the Jordan. 4 You shall drink of the wadi, and I have commanded ravens to feed you there. 5 So he left and did as the Lord had commanded. He left and remained by the Wadi Cherith, east of the Jordan. 6 Ravens brought him bread and meat in the morning, and bread and meat in the evening, and he drank from the wadi. 7 After some time, however, the wadi ran dry, because no rain had fallen in the land. 8 So the word of the Lord came to him: 9 Arise, go to Zarephath of Sidon and stay there. I have commanded a widow there to feed you. 10 He arose and went to Zarephath. When he arrived at the entrance of the city, a widow was there gathering sticks; he called out to her, “Please bring me a small cupful of water to drink.” 11 She left to get it, and he called out after her, “Please bring along a crust of bread.” 12 She said, “As the Lord, your God, lives, I have nothing baked; there is only a handful of flour in my jar and a little oil in my jug. Just now I was collecting a few sticks, to go in and prepare something for myself and my son; when we have eaten it, we shall die.” 13 Elijah said to her, “Do not be afraid. Go and do as you have said. But first make me a little cake and bring it to me. Afterwards you can prepare something for yourself and your son. 14 For the Lord, the God of Israel, says: The jar of flour shall not go empty, nor the jug of oil run dry, until the day when the Lord sends rain upon the earth.” 15 She left and did as Elijah had said. She had enough to eat for a long time—he and she and her household. 16 The jar of flour did not go empty, nor the jug of oil run dry, according to the word of the Lord spoken through Elijah. 17 Some time later the son of the woman, the owner of the house, fell sick, and his sickness grew more severe until he stopped breathing. 18 So she said to Elijah, “Why have you done this to me, man of God? Have you come to me to call attention to my guilt and to kill my son?” 19 Elijah said to her, “Give me your son.” Taking him from her lap, he carried him to the upper room where he was staying, and laid him on his own bed. 20 He called out to the Lord: “Lord, my God, will you afflict even the widow with whom I am staying by killing her son?” 21 Then he stretched himself out upon the child three times and he called out to the Lord: “Lord, my God, let the life breath return to the body of this child.” 22 The Lord heard the prayer of Elijah; the life breath returned to the child’s body and he lived. 23 Taking the child, Elijah carried him down into the house from the upper room and gave him to his mother. Elijah said, “See! Your son is alive.” 24 The woman said to Elijah, “Now indeed I know that you are a man of God, and it is truly the word of the Lord that you speak.” New American Bible (Revised Edition) (NABRE) Scripture texts, prefaces, introductions, footnotes and cross references used in this work are taken from the New American Bible, revised edition © 2010, 1991, 1986, 1970 Confraternity of Christian Doctrine, Inc., Washington, DC All Rights Reserved. No part of this work may be reproduced or transmitted in any form or by any means, electronic or mechanical, including photocopying, recording, or by any information storage and retrieval system, without permission in writing from the copyright owner.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1
1 राजा 17Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) एलिया र खडेरीको समय 17 एलिया तिश्बी गिलाद शहरको अगमवक्ता थिए। एलियाले राजा आहाबलाई भने, “म इस्राएलका परमप्रभु परमेश्वरको सेवा गर्छु। साँच्चै नै परमप्रभु जीवित रहनु भए जस्तैं, म प्रतिज्ञा गर्छु आउँदो केही बर्ष न ता पानी पर्छ न शीत नै पर्छ। जब म आदेश दिन्छु तब मात्र पानी पर्नेछ।” 2 तब परमप्रभुले एलियालाई भन्नुभयो, 3 “यो ठाउँ छोड अनि पूर्वतिर लाग। केरीतको साँघुरो घाँटी छेउ लुक। यो घाटी यर्दन नदीको पूर्वमा छ। 4 तिमी त्यस नदीको पानी पिउन सक्छौ। मैले कागहरूलाई त्यस ठाउँमा तिम्रो लागि खाद्य ल्याउने आदेश दिएको छु।” 5 यसकारण एलियाले त्यसै गरे जस्तो परमप्रभुले उनलाई गर्नु भन्नुभएको थियो। उनी यर्दन नदीको पूर्व तिर करीत खोलामा बस्न गए। 6 कागहरूले एलियाका निम्ति प्रत्येक साँझ र विहान मासु र रोटी ल्याए। एलियाले त्यस नदीबाट पानी पिउथ्ये। 7 पानी नपरेकोले गर्दा धेरै समय पछि नाला सुख्खा भयो। 8 तब परमप्रभुले एलियालाई भन्नुभयो, 9 “सीदोनमा सारपत जाऊ। त्यहीं बस। त्यस ठाउँमा एउटी आइमाई छ जसको पति मरेको छ। मैले उसलाई तिम्रो लागि खाद्य दिनु भनी आदेश दिएको छु।” 10 यसकारण एलिया सारपत गए। उनी शहरको फाटकमा पुगे अनि त्यहाँ एक जना स्त्रीलाई देखे। उसको पति मरेको थियो। आइमाई आगोको निम्ति दाउरा जम्मा गर्दै थिई। एलियाले उसलाई भने, “के तिमी मेरो निम्ति एउटा लोटामा अलि कति पानी ल्याउन सक्छौ म पिउन सकुँ?” 11 जब स्त्री पानी लिन जान लागेकी थिईन, एलियाले भने, “कृपया, मेरो निम्ति केही रोटी पनि ल्याऊ।” 12 स्त्रीले भनिन्, “जीवित परमप्रभु तपाईंको परमेश्वर समक्ष मैले शपथ गरिभन्छु म सित रोटी छैन। म सित भाडाँमा अलिकति पीठो मात्र छ। अनि म सित ढुंग्रोमा अलिकति अंडीरको तेल छ। म यस ठाउँमा आगोको निम्ति केही दाउराका टुक्रा जम्मा गर्न आएकी हुँ। म यसलाई घर लिएर जानेछु अनि हाम्रो निम्ति भोजन पकाउने छु। मेरो छोरा र म यसलाई खाने छौं अनि त्यसपछि भोकले मर्नेछौं।” 13 एलियाले स्त्रीलाई भने, “फिक्री नगर। घर जाऊ अनि तिमीले भने जस्तैं गरेर तिम्रो भोजन पकाऊ। तर पहिला तिमीसँग भएको पीठोबाट सानो रोटी बनाऊ। त्यो रोटी मेरो निम्ति ल्याऊ। त्यसपछि आफ्नो अनि छोराका लागि पकाऊ। 14 परमप्रभु इस्राएलका परमेश्वर भन्नु हुन्छ, ‘त्यो भाँडोको पिठो कहिले रित्तो हुनेछैन। ढुंग्रोको तेल कहिले कमि हुने छैन। परमप्रभुले बर्षा नपठाएको दिनसम्म यो चलि रहने छ।’” 15 यसकारण स्त्री आफ्नो घर गइन्। एलियाले उनलाई जे गर्नु भनेका थिए तिनले त्यसै गरिन्। एलिया, स्त्री र उनको छोराको लागि धेरै दिनको खाद्य थियो। 16 पीठोको भाँडो अनि तेलको ढुंग्रो कहिले रित्तो भएन। यो यस्तो भयो जस्तो परमप्रभुले हुन्छ भन्नुभएको थियो। परमप्रभुले एलिया मार्फत बोल्नु भएको थियो। 17 केही समयपछि स्त्रीको छोरा बीरामी भयो। ऊ साह्रै नै भयो। अन्तमा उसले सास फेर्नै छोड्यो। 18 तब त्यस स्त्रीले एलियालाई भनिन्, “तपाईं परमेश्वरका जन तपाईंसित मेरो विरोधमा के छ? के तपाईं यहाँ मैले गरेको पाप कामहरूको सम्झना गराउन आउनु भएको हो? के तपाईं यहाँ मेरो छोराको मृत्यु गराउन आउनु भएको हो?” 19 एलियाले उनलाई भने, “तिम्रो छोरा मलाई देऊ।” एलियाले तिनीबाट बालकलाई लिए अनि बोकेर त्यसलाई माथिल्लो तलामा लगे। उनले कोठामा ओछ्यान माथि उसलाई सुताए जहाँ उनी बस्ने गर्दथे। 20 त्यसपछि एलियाले प्रार्थना गरे, “परमप्रभु मेरा परमेश्वर! यी विधवाले आफ्नो घरमा बस्न दिएकी छिन्। के तपाईं उसका लागि अशुभ घटना गर्नु हुन्छ त? के उनको छोरालाई मर्न दिनु हुन्छ?” 21 तब एलिया आफैं बालकमाथि तीन पल्ट पस्रिए। एलियाले प्रार्थना गरे, “हे परमप्रभु मेरो परमेश्वर। यस बालकलाई फेरि जीवन दिनु होस्!” 22 परमप्रभुले एलियाको प्रार्थनाको उत्तर दिनुभयो। बालक फेरि सास फेर्न थाल्यो। ऊ जीवित भयो! 23 एलियाले बालकलाई बोकेर तल्लो तलामा ल्याए। एलियाले बालकलाई तिनकी हातमा सोम्पीदिए र भने, “हेर, तिम्रो छोरा जिउँदो छ!” 24 स्त्रीले भनिन्, “अहिले मलाई थाह भयो तपाईं साँच्चै नै परमेश्वरबाटको मानिस हुनुहुन्छ। परमप्रभु तपाईं मार्फत बोल्नुहुँदो रहेछ मलाई थाह भयो!”