https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Samuel_16_version_TLB.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B6_E0_A4_AE_E0_A5_82_E0_A4_8F_E0_A4_B2_16_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 2.2 3.1 3.2 4.1 4.2 5.1 5.2 6.1 6.2 7.1 7.2 7.3 8.1 8.2 9.1 9.2 9.3 10.1 10.2 11.1 11.2 12.1 12.2 13.1 13.2 14.1 15.1 15.2 15.3 16.1 16.2 17.1 17.2 18.1 18.2 19.1 19.2 20.1 20.2 21.1 21.2 21.3 22.1 23.1
1 Samuel 16Living Bible (TLB) 16 Finally the Lord said to Samuel, “You have mourned long enough for Saul, for I have rejected him as king of Israel. Now take a vial of olive oil and go to Bethlehem and find a man named Jesse, for I have selected one of his sons to be the new king.” 2 But Samuel asked, “How can I do that? If Saul hears about it, he will kill me.” “Take a heifer with you,” the Lord replied, “and say that you have come to make a sacrifice to the Lord. 3 Then call Jesse to the sacrifice, and I will show you which of his sons to anoint.” 4 So Samuel did as the Lord had told him to. When he arrived at Bethlehem, the elders of the city came trembling to meet him. “What is wrong?” they asked. “Why have you come?” 5 But he replied, “All is well. I have come to sacrifice to the Lord. Purify yourselves and come with me to the sacrifice.” And he performed the purification rite on Jesse and his sons, and invited them too. 6 When they arrived, Samuel took one look at Eliab and thought, “Surely this is the man the Lord has chosen!” 7 But the Lord said to Samuel, “Don’t judge by a man’s face or height, for this is not the one. I don’t make decisions the way you do! Men judge by outward appearance, but I look at a man’s thoughts and intentions.” 8 Then Jesse told his son Abinadab to step forward and walk in front of Samuel. But the Lord said, “This is not the right man either.” 9 Next Jesse summoned Shammah, but the Lord said, “No, this is not the one.” In the same way all seven of his sons presented themselves to Samuel and were rejected. 10-11 “The Lord has not chosen any of them,” Samuel told Jesse. “Are these all there are?” “Well, there is the youngest,” Jesse replied. “But he’s out in the fields watching the sheep.” “Send for him at once,” Samuel said, “for we will not sit down to eat until he arrives.” 12 So Jesse sent for him. He was a fine looking boy, ruddy-faced, and with pleasant eyes. And the Lord said, “This is the one; anoint him.” 13 So as David stood there among his brothers, Samuel took the olive oil he had brought and poured it upon David’s head; and the Spirit of Jehovah came upon him and gave him great power from that day onward. Then Samuel returned to Ramah. 14 But the Spirit of the Lord had left Saul, and instead, the Lord had sent a tormenting spirit that filled him with depression and fear. 15-16 Some of Saul’s aides suggested a cure. “We’ll find a good harpist to play for you whenever the tormenting spirit is bothering you,” they said. “The harp music will quiet you and you’ll soon be well again.” 17 “All right,” Saul said. “Find me a harpist.” 18 One of them said he knew a young fellow in Bethlehem, the son of a man named Jesse, who was not only a talented harp player, but was handsome, brave, and strong, and had good, solid judgment. “What’s more,” he added, “the Lord is with him.” 19 So Saul sent messengers to Jesse, asking that he send his son David the shepherd. 20 Jesse responded by sending not only David but a young goat and a donkey carrying a load of food and wine. 21 From the instant he saw David, Saul admired and loved him; and David became his bodyguard. 22 Then Saul wrote to Jesse, “Please let David join my staff, for I am very fond of him.” 23 And whenever the tormenting spirit from God troubled Saul, David would play the harp and Saul would feel better, and the evil spirit would go away.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1
1 शमूएल 16 Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) शमूएल बेतलेहेम जान्छन् 16 परमप्रभुले शमूएललाई भन्नुहुन्छ, “कति दिन शाऊलको निम्ति दुःखीत भइरहन्छस्? शाऊललाई मैले इस्राएलको राजपदबाट हटाइसकें तरै पनि त्यसको दुःख मानिरहन्छस्। तँसित भएको सींङ तेलले भर र बेतलेहेम जा। म तँलाई बेतलेहेमको यिशै नाउँको मानिसकहाँ पठाउँदैछु। यिशै बेतलेहेममा बस्छ। मैले त्यसकै एकजना छोरालाई नयाँ राजाको रूपमा चुनें।” 2 शमूएलले भने, “यदि म गएँ भने यो समाचार शाऊलले सुन्ने छ र मलाई मार्ने छ।” परमप्रभुले भन्नुभयो, “बेतलेहेममा जा साथमा एउटा बाछा पनि लानु र भन्नु, ‘परमप्रभुलाई बलि चढाउन आएको।’ 3 यिशैलाई बलि चढाउन बोलाउनु। त्यसपछि म तँलाई के गर्नु पर्छ भन्ने छु। तैंले त्यस मानिसलाई अभिषेक गर्नु जुन म तँलाई देखाउँनेछु।” 4 शमूएलले त्यसै गरे जो परमप्रभुले तिनलाई गर्नु भन्नु भएको थियो। शमूएल बेतलेहेम गए। बेतलेहेमका बूढा-प्रधानहरू डरले कामे। तिनीहरूले शमूएललाई भेटे र सोधे, “के तपाईं शान्ति पूर्वक आउँनु भयो?” 5 शमूएलले भने, “ज्यू, म शान्ति पूर्वक आएँ। म परमप्रभुलाई बलिदान चढाउन आएको हुँ। तपाईंहरू पनि पूजाका निम्ति तयार भएर बलिदान चढाउन मसित आउनु होस्।” शमूएलले यिशै र तिनका छोराहरूलाई तयार पारे। त्यस पछि शमूएलले तिनीहरूलाई बलिदान चढाउन बोलाए। 6 जब यिशै र तिनका छोराहरू आइ पुगे, शमूएलले एलीआबलाई देखे। शमूएलले सोचे, “निश्चय पनि परमप्रभुले छान्नु भएको मानिस यिनै हुनु पर्छ।” 7 तर परमप्रभुले शमूएललाई भन्नु भयो, “एलीआब अग्लो र सुन्दर छ। तर यस्तो विचार गर्नु हुदैन। परमेश्वरले ती चीजहरू हेर्नु हुन्न जो मानिसहरूले हेर्छन्। मानिसले बाहिरी रूप मात्र हेर्छ, तर परमप्रभुले उसको हृदय हेर्नुहुन्छ। एलीआब त्यो ठीक मानिस होइन।” 8 त्यसपछि यिशैले तिनका दोस्रो छोरा अबीनादाबलाई बोलाए। अबीनादाब शमूएलकै छेउ भएर हिंडे। तर शमूएलले भने, “होइन, यसलाई पनि परमप्रभुले चुन्नु भएको छैन।” 9 त्यसपछि यिशैले शम्मालाई शमूएलको छेउमा बोलाए। तर शमूएलले भने, “होइन, यसलाई पनि परमप्रभुले चुन्नु भएको होइन।” 10 यिशैले सातौं छोरा देखाए। तर शमूएलले यिशैलाई भने, “परमप्रभुले यिनीहरू मध्ये कसैलाई पनि चुन्नु भएको छैन।” 11 शमूएले यिशैलाई सोधे, “के तपाईंका छोराहरू यति नै हुन्?” यिशैले भने, “होइन अर्को छोरा छ सब भन्दा कान्छो, तर अहिले भेंडा चराउँदैछ।” शमूएलले भने, “उसलाई यहाँ तुरून्तै लिन पठाऊ। ऊ नआउँन्जेल सम्म हामी खान बस्ने छैनौं।” 12 यिशैले कान्छो छोरा लिन तुरून्तै कसैलाई पठाए। त्यो छोरा हेर्दै राम्रो थियो, रातो वर्णको युवक। ऊ साँच्चै सुन्दर थियो। परमप्रभुले शमूएललाई भन्नु भयो, “उठेर उसलाई अभिषेक गर। त्यहि एउटा हो।” 13 शमूएलले सींङबाट तेल निकालेर यिशैको कान्छा छोराको शिरमा दाजूहरूका अगाडी त्यो खन्याई दिए। परमप्रभुको आत्मा एकदमै शक्तिको साथ दाऊदमाथि त्यस दिन देखि उत्रियो। त्यस पछि शमूएल रामा घरतिर फर्के। शाऊललाई दुष्ट आत्माले सताउन थाल्यो 14 परमप्रभुको आत्माले शाऊललाई त्यागि दियो। परमप्रभुले दुष्ट आत्मा शाऊल कहाँ पठाउँनु भयो। त्यसले शाऊललाई साह्रै सतायो। 15 शाऊलको नोकरले भन्यो, “परमेश्वरद्वारा पठाउँनु भएको दुष्ट आत्माले तपाईंलाई साह्रै दुःख दियो। 16 हामीलाई आदेश दिनुहोस् हामीले कुनै त्यस्तो व्यक्ति खोज्न सकौं जसले वीणा बजाउन सक्छ। यदि परमप्रभुबाट आएको त्यस दुष्ट आत्माले तपाईंलाई सताउन थालेछ भने त्यस मानिसले वीणा बजाउन थाल्नेछ र तपाईंलाई आराम अनुभव हुनेछ।” 17 शाऊलले नोकर-चाकरहरूलाई भने, “एउटा मानिसलाई मेरो निम्ति खोज जसले असल तरिकाले सँगीत बजाउँछ। त्यसलाई म कहाँ ल्याऊ।” 18 एउटा नोकरले भन्यो, “एउटा यिशै नाउँका मानिस छन्। बेतलेहेममा बस्छन्। मैले देखेको छु यिशैको छोरा। उसले कसरी वीणा बजाउनु पर्छ जान्दछ। ऊ साह्रै वीर र युद्ध गर्न जान्दछ। ऊ साह्रै फुर्तिलो र सुन्दर छ। परमप्रभु पनि उसैको साथ हुनुहुन्छ।” 19 यसकारण शाऊलले समाचार दिने मानिसलाई यिशैकहाँ पठाए। तिनीहरूले यिशैलाई भने, “तिम्रो दाऊद नाउँको छोरा छ। जसले तिम्रा भेंडाहरू चराउँछ। उसलाई मकहाँ पठाऊ।” 20 यिशैले शाऊलका निम्ति उपहारको बन्दोबस्त गर्यो। यिशैले उपहारको रूपमा एउटा गधा, केही रोटी, एक मशक दाखरस र एउटा बाख्राको पाठो तयार पार्यो। यिशैले ती चीजहरू दाऊदका साथ लगाएर शाऊल कहाँ पठायो। 21 यसरी दाऊद शाऊल कहाँ गयो र तिनका अगाडि हाजिर भयो। शाऊलले दाऊदलाई धेरै प्रेम गरे। दाऊद शाऊलको अस्त्र बोक्ने सहयोगी भए। 22 शाऊलले यिशैलाई खबर पठाए, “दाऊद बसेर मेरो सेवा गरोस्। ऊ मलाई असाध्यै मन पर्यो।” 23 जब परमेश्वरले पठाएको दुष्ट आत्माले शाऊललाई दुःख दिन थाल्थ्यो, दाऊदले हातमा वीणा लिएर बजाउँन थाल्दथे र दुष्ट आत्माले शाऊललाई छोडि हाल्थ्यो र शाऊल असल हुन्थे।