https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20Chronicles_18_version_ERV_1.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20_E0_A4_87_E0_A4_A4_E0_A4_BF_E0_A4_B9_E0_A4_BE_E0_A4_B8_18_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 3.6 3.7 3.8 3.9 4.1 4.2 4.3 5.1 6.1 6.2 7.1 7.2 7.3 7.4 7.5 8.1 9.1 10.1 10.2 10.3 10.4 10.5 10.6 10.7 10.8 11.1 11.2 12.1 13.1 13.2 14.1 14.2 15.1 15.2 15.3 16.1 16.2 16.3 17.1 17.2 17.3 18.1 18.2 18.3 18.4 18.5 18.6 18.7 18.8 18.9 18.10 19.1 19.2 19.3 20.1 20.2 21.1 21.2 22.1 22.2 22.3 22.4 22.5 23.1 23.2 24.1 25.1 25.2 25.3 25.4 26.1 26.2 26.3 26.4 26.5 26.6 26.7 27.1 27.2 27.3 27.4 28.1 28.2 28.3 28.4
2 Chronicles 18Easy-to-Read Version (ERV) Micaiah Warns King Ahab 18 Jehoshaphat became very rich and famous. He made an agreement with King Ahab through marriage. 2 A few years later, Jehoshaphat visited Ahab in the town of Samaria. Ahab sacrificed many sheep and cattle for Jehoshaphat and the people with him. Ahab encouraged Jehoshaphat to join in an attack on the city of Ramoth Gilead. 3 Ahab said to Jehoshaphat, “Will you go with me to attack Ramoth Gilead?” Ahab was the king of Israel and Jehoshaphat was the king of Judah. Jehoshaphat answered, “Yes, you and I will be as one—my men will be as yours in battle. 4 But first let’s ask the Lord for advice.” 5 So Ahab called a meeting of the prophets. There were about 400 prophets at that time. Ahab asked the prophets, “Should we go and attack Ramoth Gilead or not?” The prophets answered Ahab, “Yes, because God will let you defeat Ramoth Gilead.” 6 But Jehoshaphat said, “Doesn’t the Lord have another prophet here? Let’s ask him what God says.” 7 King Ahab answered, “Yes, there is another prophet. His name is Micaiah son of Imlah. But I hate him. He never says anything good about me when he speaks for the Lord. He always says things that I don’t like.” Jehoshaphat said, “The king shouldn’t say things like that!” 8 So King Ahab told one of his officers to go and find Micaiah. 9 At that time the two kings were sitting on their thrones, with their royal robes on, at the judgment place near the gates of Samaria. All the prophets were standing before them, prophesying. 10 One of the prophets was named Zedekiah son of Kenaanah. Zedekiah made some iron horns and said to Ahab, “The Lord says, ‘You will use these iron horns to fight against the army of Aram. You will defeat them and destroy them.’” 11 All the other prophets agreed with Zedekiah and said, “Your army should march now to go fight against the Arameans at Ramoth Gilead. You will win the battle. The Lord will let you defeat them.” 12 While this was happening, the officer went to find Micaiah. When he found him, the officer told him, “All the other prophets have said that the king will succeed, so you should say the same thing.” 13 But Micaiah answered, “As surely as the Lord lives, I can say only what my God says.” 14 Micaiah went and stood before King Ahab. The king asked him, “Micaiah, should we go and attack the Arameans at Ramoth Gilead or not?” Micaiah answered, “Yes, go and be successful! You will take the city.” 15 But Ahab answered, “How many times do I have to tell you? Tell me the truth. What does the Lord say?” 16 So Micaiah answered, “I can see the army of Israel scattered all over the hills, like sheep with no one to lead them. This is what the Lord says: ‘These men have no leaders. Let them go home in peace.’” 17 Then Ahab said to Jehoshaphat, “See, I told you! This prophet never says anything good about me. He always says something bad.” 18 Micaiah said, “Hear the message from the Lord: I saw the Lord sitting on his throne. All of heaven’s army was standing around him, some on his left side and some on his right side. 19 The Lord said, ‘Which of you will go fool Ahab into attacking the Arameans at Ramoth Gilead so that he will be killed?’ The angels discussed many different plans. 20 Then a spirit went and stood before the Lord. He said, ‘I will fool him!’ The Lord asked, ‘How will you do it?’ 21 He answered, ‘I will go out and become a spirit of lies in the mouths of Ahab’s prophets—they will all speak lies.’ So the Lord said, ‘Yes, that will fool Ahab. Go out and do that!’ 22 “So that is what has happened here. The Lord made your prophets lie to you. The Lord himself decided to bring this disaster to you.” 23 Then the prophet Zedekiah went to Micaiah and hit him on the face. Zedekiah said, “How is it that the Spirit of the Lord left me to speak through you?” 24 Micaiah answered, “Look, what I said will happen! And when you see it, you will go into the deepest part of your house to hide!” 25 Then King Ahab ordered one of his officers to arrest Micaiah. Ahab said, “Arrest him and take him to Amon the governor of the city and prince Joash. 26 Tell them to put Micaiah in prison. Give him nothing but bread and water to eat. Keep him there until I come home from the battle.” 27 Micaiah said, “Listen to me, everyone! Ahab, if you come back alive from the battle, the Lord has not spoken through me.” The Battle at Ramoth Gilead 28 King Ahab of Israel and King Jehoshaphat of Judah went to fight the Arameans at Ramoth Gilead. 29 Ahab said to Jehoshaphat, “Disguise yourself when you go into battle, but wear your own clothes. And I will disguise myself.” The king of Israel went into battle dressed like an ordinary soldier. 30 The king of Aram had 32 chariot commanders. He gave them this command, “Don’t go after anyone except the king of Israel, no matter how important they are!” 31 During the battle, the commanders saw King Jehoshaphat and thought he was the king of Israel. So they went to kill him. Jehoshaphat started shouting, and the Lord helped him. God made the chariot commanders turn away from Jehoshaphat. 32 When the commanders saw that he was not King Ahab, they stopped chasing him. 33 Then a soldier pulled back on his bow and shot an arrow into the air. By chance it hit the king of Israel between two pieces of his armor. King Ahab said to his chariot driver, “I’ve been hit! Turn the chariot around and take me off the battlefield!” 34 The armies continued fighting all that day. King Ahab leaned against the side of his chariot to hold himself up, facing the Arameans. He watched until evening. Then, just as the sun was setting, he died.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1
2 इतिहास 18Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) मीकायाले राजा आहाबलाई चेताउनी दिन्छन् 18 यहोशापात सित प्रशस्त धन-सम्पत्ति अनि सम्मान थियो। उसले आहाबसित उसको परिवारालाई विवाह गरेर सन्धि गरेका थिए। 2 केही बर्ष पछि, यहोशापात आहाब सित भेट गर्न सामरिया शहरमा गए। आहाबले यहोशापात अनि तिनी सित भएका मानिसहरूका निम्ति धेरै भेंडा अनि गाईहरू बलि चढाए। आहाबले रामोत गिलाद शहर माथि आक्रमण गर्न यहोशापातलाई उत्साहित तुल्याए। 3 आहाबले यहोशापातलाई भने, “तपाईं म सित रामोत गिलाद माथि आक्रमण गर्न जानु हुन्छ?” आहाब इस्राएलका राजा थिए अनि यहोशापात यहूदाका राजा थिए। यहोशापातले आहाबलाई उत्तर दिए, “म तपाईं जस्तै हुँ अनि मेरा मानिसहरू तपाईंका मानिसहरू जस्तै हुन्। हामी युद्धमा तपाईंको साथ दिनेछौं।” 4 यहोशापातले आहाबलाई यो पनि भने, “तर पहिला हामी परमप्रभुबाट संन्देश प्राप्त गरौं।” 5 यसर्थ राजा आहाबले 400 अगमवक्ताहरू एकत्रित गरे। आहाबले तिनीहरूलाई भने, “हामी रामोत गिलाद शहरको विरूद्ध लडाई गर्न जाऊँ कि नजाऊँ?” अगमवक्ताहरूले आहाबलाई उत्तर दिए, “जानुहोस्, किनभने परमेश्वरले तपाईंलाई रामोत-गिलादलाई परास्त गर्न दिनु हुनेछ।” 6 तर यहोशापातले भने, “के यहाँ परमप्रभुको अगमवक्ता कोही छन्? हामीले परमप्रभुलाई उहाँका एक अगमवक्ताद्वारा याचना गर्न आवश्यक छ।” 7 तब राजा आहाबले यहोशापातलाई भने, “यहाँ अझ पनि एक व्यक्ति छ। हामी तिनीद्वारा परमप्रभुसित सोध्न सक्छौं। तर म यो मान्छेलाई घृणा गर्छु, किनभने परमप्रभुबाट मेरो बारेमा तिनीसित असल संन्देश कहिल्यै हुँदैन। तिनीसित मेरा निम्ति सदैव नराम्रो संन्देश हुन्छ। त्यो मान्छेको नाउँ मीकाया हो। तिनी यिम्लाका छोरा हुन्।” तर यहोशापातले भने, “आहाब, तपाईंले त्यसो भन्नु हुँदैन।” 8 तब राजा आहाबले आफ्ना एक अधिकारीलाई बोलाए र भने, “चाँडो गर, यिम्लाका छोरा मीकायालाई यहाँ ल्याऊ।” 9 आहाब इस्राएलका राजा अनि यहोशापात यहूदाका राजाले आफ्ना राज-पोशाक लगाएका थिए। तिनीहरू सामरिया शहरको सामुन्नेको द्वारको नजिक ढिकीमा आफ्ना सिंहासनमा बसेका थिए। ती 400 जना अगमवक्ताहरू दुइ राजाहरूका सामुन्ने आफ्ना संन्देश भनीरहेका थिए। 10 सिदकियाह केनान नाउँका व्यक्तिका छोरा थिए। सिदकियाहले फलामका केही सींङ्गहरू बनाएका थिए। सिदकियाहले भने, “यही हो जो परमप्रभुले भन्नु हुन्छः ‘तपाईंहरूले यी फलामका सींङ्गहरू अरामी मानिसहरूलाई तिनीहरू ध्वंश नहुन्जेल घोच्नलाई प्रयोग गर्नु हुनेछ।’” 11 सबै अगमवक्ताहरूले एकै कुरा भने। तिनीहरूले भने, “रामोत गिलाद शहरमा जानु होस्। तपाईंहरूले सफलता पाउनु हुनेछ अनि जित्नु हुनेछ। परमप्रभुले राजालाई अरामी मानिसहरूलाई परास्त पार्न दिनु हुनेछ।” 12 मीकायालाई लिन गएका संन्देश वाहकले तिनलाई भने, “मीकाया, सुन, सबै अगमवक्ताहरूले एकै कुरा भने। तिनीहरू राजाले सफलता प्राप्त गर्नु हुनेछ भनी भन्दै छन्। यसर्थ तिनीहरूले जे भन्दै छन् त्यही कुरा भन। तिमीले पनि राम्रो कुरा भन।” 13 तर मीकायाले भने, “परमप्रभु जीवित हुनुहुन्छ भन्ने कुरा सत्य भएझैं म त्यही मात्र भन्न सक्छु जो मेरा परमेश्वरले भन्नु हुन्छ।” 14 तब मीकाया राजा आहाब कहाँ आए। राजाले तिनलाई भने, “मीकाया युद्ध गर्नका निम्ति हामी रामोत-गिलाद शहर जानु कि नजानु?” मीकायाले उत्तर दिए, “जानु होस् अनि आक्रमण गर्नु होस्। परमेश्वरले तपाईंलाई ती मानिसहरूमाथि परास्त गर्न दिनु हुनेछ।” 15 राजा आहाबले मीकायालाई भने, “धेरै पल्ट मैले तिमीलाई परमप्रभुको नाउँमा मलाई सत्य मात्र भन भनी प्रतिज्ञा गराएको थिएँ।” 16 तब मीकायाले भने, “मैले इस्राएलका सबै मानिसहरूलाई पर्वतहरूमा छरिएका देखें। तिनीहरू गोठाला बिनाका भेंडाहरू जस्तै थिए। परमप्रभुले भन्नुभयो, ‘तिनीहरूका कुनै अगुवा छैन। प्रत्येक व्यक्तिलाई सकुशल घर फर्किन देऊ।’” 17 आहाब, इस्राएलका राजाले यहोशापातलाई भने, “मैले तपाईंलाई भनेको थिएँ कि मीकायासित परमप्रभुबाट मेरो बारेमा राम्रो संन्देश हुँदैन। तिनीसित मेरो बारेमा नराम्रो संन्देश मात्र हुन्छ।” 18 मीकायाले भने, “परमप्रभुको संन्देश सुन्नुहोस्: मैले परमप्रभुलाई उहाँको सिंहासनमा बस्नु भएको देखें। स्वर्गका सम्पूर्ण सेनाहरू उहाँका वरिपरि उभिएका थिए, कोही उहाँका देब्रेतिर कोही उहाँको दाहिनेतिर। 19 परमप्रभुले भन्नुभयो, ‘इस्राएलका राजा आहाबलाई रामोत गिलाद शहर माथि आक्रमण गर्न कसले फसाउँला जसमा कि तिनलाई त्यहाँ मारियोस्?’ परमप्रभुको वरिपरि उभिने विभिन्न आत्माहरूले भिन्न-भिन्न कुराहरू भने। 20 तब एउटा आत्मा आए अनि परमप्रभुको सामुन्ने उभिए। त्यो आत्माले भने, ‘आहाबलाई म छल गर्ने छु।’ परमप्रभुले त्यो आत्मालाई सोध्नु भयो, ‘कसरी?’ 21 त्यो आत्माले उत्तर दिए, ‘म बाहिर जान्छु अनि आहाबका अगमवक्ताहरूका मुखमा झूटो बोल्ने आत्मा हुनेछु।’ अनि परमप्रभुले भन्नुभयो, ‘तँ आहाबलाई छल गर्नमा सफल हुनेछस्। यसर्थ बाहिर जा अनि त्यसै गर।’” 22 “अब हेर आहाब, परमप्रभुले तपाईंका अगमवक्ताहरूको मुखमा झूटो बोल्ने आत्मा हालिदिनु भएको छ। परमप्रभुले तपाईंलाई नराम्रो हुनेछ भनी भन्नु भएको छ।” 23 त्यसपछि सिदकियाह मीकाया भएकहाँ गए अनि अनुहारमा हिर्काइदिए। सिदकियाहका पिताको नाउँ कनान थियो। सिदकियाहले भने, “मीकाया, परमप्रभुका आत्मा कुन बाटो गयो जब त्यो तँसित कुरागर्न म देखि गयो?” 24 मीकायाले उत्तर दिए, “सिदकियाह तिमी भित्रको एक कोठामा लुक्न गएको दिन तिमीले थाहा पाउनेछौ।” 25 तब राजा आहाबले भने, “मीकायालाई लैजाऊ अनि त्यसलाई शहरका प्रशासक आमोन अनि राजाका छोरा योआशकहाँ पठाई देऊ। 26 आमोन अनि योआशलाई भन, ‘राजा यो भन्नुहुन्छः मीकायालाई कैदखानामा हालिदेऊ। उसलाई केही नदेऊ खाली एउटा कैदीहरूलाई दिने रोटी र पानी बाहेक जबसम्म म युद्धबाट सुरक्षा सित फर्केर आउँदिन।’” 27 मीकायाले उत्तर दिए, “आहाब, यदि तपाईं युद्धबाट सुरक्षा सित फर्किएर आउनु भयो भने तब परमप्रभु मद्वारा बोल्नु भएको होइन।” उनले भने सबै तिमी मानिसहरू पनि मेरो कुरा सुन। रामोत-गिलादमा आहाब मारिए 28 यसर्थ इस्राएलका राजा आहाब अनि यहूदाका राजा यहोशापातले रामोत-गिलाद शहर माथि आक्रमण गरे। 29 राजा आहाबले यहोशापातलाई भने, “म लडाइँमा जानुको अघि आफ्नो रूप परिवर्त्तन गर्छु। तर तपाईं तपाईंको आफ्नै राज बस्त्र लगाउनु होस्।” यसर्थ आहाब इस्राएलका राजाले आफ्नो रूप परिवर्त्तन गरे अनि दुइ राजाहरू युद्धमा गए। 30 अरामका राजाले आफ्ना रथका सेनापतिहरूलाई आदेशदिए। तिनले तिनीहरूलाई भने, “कुनै व्यक्ति सित नलड चाहे जतिकै महान वा तुच्छ होस्। तर आहाब, इस्राएलका राजासित मात्र युद्ध गर।” 31 जब रथका सेनापतिहरूले यहोशापातलाई देखे तिनीहरूले ठाने, “त्यहाँ इस्राएलका राजा आहाब छन्।” तिनलाई आक्रमण गर्न तिनीहरू यहोशापात तिर फर्के। तर यहोशापात कराए अनि परमप्रभुले तिनलाई सहायता गर्नु भयो। परमेश्वरले रथका सेनापतिहरूलाई यहोशापात देखि टाढा हुन दिनु भयो। 32 जब तिनीहरूले देखे कि यहोशापात इस्राएलका राजा होइनन् तब तिनीहरूले तिनलाई खेद्न छाडे। 33 तर एक सैनिकले केही कुरामा लक्ष्य नगरी आफ्ना धनुबाट एक काँढ हाने। त्यो काँढले आहाब, इस्राएलका राजालाई लाग्यो। त्यसले आहाबको कवचको खुल्ला भागमा लाग्यो। आहाबले आफ्ना रथका साराथिलाई भने, “घुम, अनि मलाई युद्धबाट बाहिर लैजाऊ। मलाई चोट लाग्यो।” 34 त्यस दिन अत्यन्त भिषण युद्ध भयो। आहाब आफैं उसको रथमा उभिए अनि साँझसम्म अरामीहरूको सामना गरिरहे। तब सूर्यास्त हुँदा, आहाबको मृत्यु भयो।