https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20Kings_3_version_CEB.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20_E0_A4_B0_E0_A4_BE_E0_A4_9C_E0_A4_BE_3_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 3.6 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 4.6 4.7 5.1 5.2 6.1 6.2 7.1 8.1 8.2 8.3 8.4 9.1 10.1 10.2 11.1 11.2 12.1 12.2 13.1 14.1 14.2 14.3 14.4 14.5 14.6 14.7 14.8 14.9 15.1 15.2 16.1 16.2 16.3 16.4 16.5 16.6 16.7 16.8 17.1 17.2 17.3 17.4 17.5 17.6 17.7 18.1 18.2 18.3 18.4 18.5 18.6
2 Kings 3Common English Bible (CEB) Moab’s rebellion 3 Joram, Ahab’s son, became king of Israel in Samaria in the eighteenth year of Jehoshaphat, Judah’s king. He ruled for twelve years. 2 He did what was evil in the Lord’s eyes, but he wasn’t as bad as his father and mother. He removed the sacred pillar of Baal that his father had made. 3 But he nevertheless clung to the sins that Jeroboam, Nebat’s son, had caused Israel to commit. He didn’t deviate from them. 4 Now Moab’s King Mesha kept sheep. He would pay Israel’s king one hundred thousand lambs and the wool from one hundred thousand rams. 5 But when Ahab died, Moab’s king rebelled against Israel’s king. 6 So King Joram set out from Samaria at once. He prepared all Israel for war. 7 He sent word to Judah’s King Jehoshaphat, “Moab’s king has rebelled against me. Will you go with me to fight against Moab?” Jehoshaphat responded, “Yes, I’ll go. We’ll fight as one: you and I, our troops and our horses.” 8 “Which road should we take?” Joram asked. Jehoshaphat responded, “The road that goes through the Edomite wilderness.” 9 So Israel’s and Judah’s kings set out with the king of Edom. They marched around for seven days until there was no water left for the army or for the animals with them. 10 Israel’s king said, “This is terrible! Has the Lord brought us three kings together only to hand us over to Moab?” 11 Jehoshaphat said, “Isn’t there any prophet of the Lord around, so we could question the Lord through him?” One of the servants of Israel’s king answered, “Elisha, Shaphat’s son, is here. He used to pour water on Elijah’s hands.” 12 Jehoshaphat said, “He has the Lord’s word!” So Israel’s king and Jehoshaphat and Edom’s king went down to see Elisha. 13 Elisha said to Israel’s king, “What do we have to do with each other? Go to your father’s or mother’s prophets.” Then Israel’s king said to him, “Don’t say that, because it is the Lord who has brought us three kings together—but only to hand us over to Moab!” 14 Elisha said, “I swear by the life of the Lord of heavenly forces, the one I stand before and serve, if I didn’t care about Judah’s King Jehoshaphat, I wouldn’t notice you or even look at you! 15 Now bring me a musician.” While the musician played, the Lord’s power came over Elisha. 16 He said, “This is what the Lord says: This valley will be filled with pools. 17 This is what the Lord says: You won’t see any wind or rain, but that valley will be full of water. Then you’ll be able to drink—you, your cattle, and your animals. 18 This is easy for the Lord to do. He will also hand Moab over to you. 19 You will then attack every fort and every grand city, cutting down all the good trees, stopping up all the springs, and ruining the good fields with stones.” 20 The next morning, at the time to offer the grain offering, water came flowing from the direction of Edom. The land filled up with water. 21 Now all the Moabites had heard how these kings had come to fight against them. So all who were able to fight were summoned, and they took up positions along the border. 22 They got up early in the morning as the sun’s rays shone on the water. The Moabites saw the water from a distance. It looked as red as blood. 23 They said, “It’s blood! The kings must have fought each other and killed themselves! Now get the plunder, Moab!” 24 But when they entered Israel’s camp, the Israelites rose up and attacked the Moabites. The Moabites fled from them. Israel moved forward, striking the Moabites down as they went. 25 Then the Israelites destroyed the Moabite cities. Each Israelite threw a stone on every piece of good land until it was covered. They stopped up every spring and cut down every good tree. Only Kir-hareseth remained with its stone wall intact, but then stone throwers surrounded it and attacked it. 26 Moab’s king saw that he was losing the battle. So he took seven hundred soldiers with him, each with sword in hand, to break through to Edom’s king. But they failed. 27 Then he took his oldest son, who was to succeed him as king, and he offered him on the wall as an entirely burned offering. As a result, outrage was expressed by Israel. So they pulled back from Moab’s king and returned to their own country.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1
2 राजा 3Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) योराम इस्राएलका राजा हुन्छन् 3 आहाबका छोरा योराम सामरियामा इस्राएलका राजा भए। यहोशापात यहूदाको राजा हुँदा अठाह्रौं बर्षकोसमयमा उनले शासन शुरू गरे। योरामले बाह्र बर्ष शासन गरे। 2 योरामले ती कामहरू गरे जसलाई परमप्रभुले भूल कार्य भन्नु भएको थियो। तर योराम आफ्ना पिता र माता जस्ता थिएनन् किनभने उनले ती खाँबाहरू उखाले जसलाई उनका पिताले बालको पूजा गर्नका लागि बनाएका थिए। 3 तर उनले नबातका छोरा यरोबामको जस्तो पाप गरिनै रहे। यारोबामले इस्राएलीहरूलाई पाप गर्न लगाए। योरामले यारोबामको पाप गर्न रोकेनन्। मोआब इस्राएलबाट छुट्टिन्छ 4 मेशा मोआबका राजा थिए। मेशासँग धेरै भेंडा थिए। मेशाले एक लाख भेंडा र एक लाख भेंडाका ऊन इस्राएलका राजालाई दिए। 5 तर जब आहाब मोआबका राजा इस्राएलका राजाको विरूद्धमा बागी भए। 6 तब राजा योराम सामरियाबाट निस्किए अनि इस्राएलका मानिसहरूलाई भेला गरे। 7 योरामले यहूदाका राजा यहोशापात कहाँ दूतहरूलाई पठाए। योरामले भने, “मोआबका राजा मेरो विरूद्धमा बागी भएका छन्। के तिमी मोआबको विरूद्धमा लड्न मसँग जाने छौ?” यहोशापातले भने, “अवश्य, म तिमीसँग जानेछु। मेरो मानिसहरू तिम्रा मानिसहरू जस्तै हुनेछन्। र मेरो घोडाहरू तिम्रा घोडाहरू जस्तै हुनेछन्।” तीनजना राजाहरू एलीशासँग सल्लाह माग्छन् 8 यहोशापातले योरामलाई सोधे, “हामी कुन बाटोबाट जाऊँ?” योरामले जवाफ दिए, “हामी एदोमको मरुभूमिबाट जानुपर्छ।” 9 यसकारण इस्राएलका राजा यहूदा र एदोमका राजाहरूसँगै गए। तिनीहरूलाई यात्रा गर्न सात दिन लाग्यो, त्यहाँ सेना र अरू पशुहरूका लागि पर्याप्त पानी थिएन। 10 अन्तमा, इस्राएलका राजा योरामले भने, “हाय, मेरो विचारमा मोआबीलीहरूबाट परास्त गर्नका लागि परमप्रभुले हामी तीन जना राजाहरूलाई एउटा ठाउँमा ल्याउनुभयो।” 11 तर यहोशापातले भने, “के यहाँ परमप्रभुका कुनै एकजना अगमवक्ताछन् यदि यहाँ छन भने हामी अगमवक्तालाई सोध्नु पर्छ जे परमप्रभु भन्नु हुन्छ हामीले त्यही गर्नु पर्छ।” इस्राएलका राजाका सेवकहरूमध्ये एक जनाले भने, “शापातका छोरा एलीशा यहाँ छन्। एलीशा एलियाका सेवक थिए।” 12 यहोशापातले भने, “परमप्रभुको वाणी एलीशासँग छ।” यसकारण इस्राएलका राजा योराम, यहोशापात अनि एदोमका राजा एलीशालाई भेट्न गए। 13 एलीशाले इस्राएलका राजा (योरामलाई) भने, “तपाईं मबाट के चाहनुहुन्छ? आफ्ना माता-पिताका अगमवक्ताहरूकहाँ जानुहोस्!” इस्राएलका राजाले एलीशालाई भने, “होइन, हामी तपाईसँग भेट्न आएका छौं किनभने परमप्रभुले हामी तीन जना राजाहरूलाई सँगै भेला हुन बोलाउनु भएको छ ताकि मोआबीहरूले हामीलाई परास्त गर्न नसकोस्।” 14 एलीशाले भने, “यहूदाका राजा यहोशापातको म सम्मान गर्छु अनि म सर्वशक्तिमान परमप्रभुको सेवा गर्दछु। उनी जिउँदै छन् भनेर नै म यहोशापातसँग मात्र भेट्न यहाँ आएँ। म तिम्रो अघि साँच्चो कुरा भन्छु, यदि यहोशापात यहाँ नभए, म तिमी प्रति ध्यान दिने थिईनँ। म सम्पूर्ण रूपमा तिम्रो अवहेलना गर्ने थिएँ। 15 तर अब मकहाँ यस्तो मानिस ल्याऊ जसले वीणा बजाउँछ।” जब मानिसले वीणा बजायो, एलीशामा परमप्रभुको आत्मा आउनुभयो। 16 तब एलिशाले भने, “परमप्रभु भन्नुहुन्छ कन्दरामा दुलो खन। 17 परमप्रभु भन्नुहुन्छः तिमीले हावा देख्ने छैनौं, तिमीले पानी परेको देख्ने छैनौं। तर त्यो बेंसी पानीले भरिने छ। तब तिमी र तिम्रा गाईहरू र अरू पशुहरूले पिउने पानी पाउने छन्। 18 परमप्रभुका लागि यो गर्न सजिलो छ। उहाँले तिमीहरूलाई मोआबीहरूलाई जिताउनुहुनेछ। 19 तिमीहरूले प्रत्येक दरिलो शहर अनि प्रत्येक राम्रो शहरमाथि आक्रमण गर्ने छौ। तिमीहरूले प्रत्येक राम्रो रूख काट्ने छौ। तिमीहरूले सबै पानीको श्रोतहरू बन्द गर्ने छौ। तिमीहरूले प्रत्येक राम्रो खेतलाई ढुङ्गाले नष्ट पार्ने छौ जुन तिमीले फ्याँक्ने छौ।” 20 बिहानै बिहानको बलि दिने समयमा एदोमतिरबाट पानी बग्न थाल्यो अनि बेंसी भरियो। 21 मोआबका मानिसहरूले सुने, राजाहरू तिनीहरूको विरोधमा लडाईँ गर्न आएका छन्। यसकारण मोआबमा मानिसहरूले ती सबै मानिसहरूलाई जो बूढो भए पनि कवच धारणगर्न सक्थे तिनीहरूलाई जम्मा गरे। तिनीहरूले तयार भएर लडाईँका लागि सीमानामा पर्खिने काम गरे। 22 मोआबका मानिसहरू त्यस बिहान सबेरै उठे। उदाउँदै गरेको घाम घाँटीको पानी माथि चम्किरहेको थियो, अनि यो मोआबका मानिसहरूको रगत जस्तो देखिन्थ्यो। 23 मोआबका मानिसहरूले भने, “रगत हेर! राजाहरूले अवश्य नै एक अर्कासँग लडाईँ गरे। तिनीहरूले एक अर्कालाई सर्वनाश पारे होलान्। हामी लाशहरूबाट बहुमूल्य वस्तुहरू लिन जाऔं।” 24 मोआबी मानिसहरू इस्राएलीहरूको शिबिरमा आए। तर इस्राएलीहरू बाहिर निस्किए अनि मोआबी सेनामाथि आक्रमण गरे। इस्राएलीहरूले मोआबीहरूलाई लखेटे। इस्राएलीहरूले मोआबीसँग लडाइँ गर्न तिनीहरूलाई मोआबसम्म पछ्याए। 25 इस्राएलीहरूले शहरहरू असल पारे। तिनीहरूले मोआबमा प्रत्येक असल खेतमा ढुङ्गा फ्याँके। तिनीहरूले पानीका सबै मुहानहरू बन्दगरे र तिनीहरूले सबै असल रूख काटेर ढालिदिए। कीरहेरशेत मात्र ढुङ्गाको पर्खालसँग छोडियो। तर घुँयेत्रो हान्ने मानिसहरूले कीरहेरशेतलाई घेरे र त्यसमाथि आक्रमण गरे। 26 मोआबका राजाले थाह पाए, युद्ध जित्न उनकालागि साह्रै नै मुश्किल छ। यसकारण उनले तरवारसमेत सात सय मानिसहरूलाई एदोमका राजाको हत्या गर्न अनि सेनालाई परास्त गर्न पठाए। तर तिनीहरूले एदोमका राजालाई परास्त गर्न सकेनन्। 27 तब मोआबका राजाले आफ्नो जेठो छोरालाई लगे। यो त्यही छोरा थियो जो उनीपछि राजा हुनेवाला थिए। शहरको चारैतिर भित्ताहरूमाथि मोआबका राजाले आफ्नो छोरालाई होमबलिको रूपमा बलि चढाउन तयार भए। ठूलो रीस इस्राएलमाथि पर्यो। यसकारण इस्राएलका मानिसहरू मोआबका राजालाई छोडेर आफ्नो देशतिर फर्किए।