https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Samuel_19_version_TLB.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B6_E0_A4_AE_E0_A5_82_E0_A4_8F_E0_A4_B2_19_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 2.2 2.3 2.4 3.1 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 4.6 5.1 6.1 6.2 6.3 7.1 7.2 7.3 7.4 8.1 9.1 9.2 9.3 9.4 9.5 10.1 10.2 11.1 11.2 12.1 12.2 12.3 12.4 12.5 12.6 13.1 14.1 14.2 14.3 14.4 15.1 15.2
1 Samuel 19Living Bible (TLB) 19 Saul now urged his aides and his son Jonathan to assassinate David. But Jonathan, because of his close friendship with David, 2 told him what his father was planning. “Tomorrow morning,” he warned him, “you must find a hiding place out in the fields. 3 I’ll ask my father to go out there with me, and I’ll talk to him about you; then I’ll tell you everything I can find out.” 4 The next morning as Jonathan and his father were talking together, he spoke well of David and begged him not to be against David. “He’s never done anything to harm you,” Jonathan pleaded. “He has always helped you in any way he could. 5 Have you forgotten about the time he risked his life to kill Goliath, and how the Lord brought a great victory to Israel as a result? You were certainly happy about it then. Why should you now murder an innocent man? There is no reason for it at all!” 6 Finally Saul agreed and vowed, “As the Lord lives, he shall not be killed.” 7 Afterwards Jonathan called David and told him what had happened. Then he took David to Saul and everything was as it had been before. 8 War broke out shortly after that, and David led his troops against the Philistines and slaughtered many of them, and put to flight their entire army. 9-10 But one day as Saul was sitting at home, listening to David playing the harp, suddenly the tormenting spirit from the Lord attacked him. He had his spear in his hand and hurled it at David in an attempt to kill him. But David dodged out of the way and fled into the night, leaving the spear imbedded in the timber of the wall. 11 Saul sent troops to watch David’s house and kill him when he came out in the morning. “If you don’t get away tonight,” Michal warned him, “you’ll be dead by morning.” 12 So she helped him get down to the ground through a window. 13 Then she took an idol and put it in his bed, and covered it with blankets, with its head on a pillow of goat’s hair. 14 When the soldiers came to arrest David and take him to Saul, she told them he was sick and couldn’t get out of bed. 15 Saul said to bring him in his bed, then, so that he could kill him. 16 But when they came to carry him out, they discovered that it was only an idol! 17 “Why have you deceived me and let my enemy escape?” Saul demanded of Michal. “I had to,” Michal replied. “He threatened to kill me if I didn’t help him.” 18 In that way David got away and went to Ramah to see Samuel, and told him all that Saul had done to him. So Samuel took David with him to live at Naioth. 19 When the report reached Saul that David was at Naioth in Ramah, 20 he sent soldiers to capture him; but when they arrived and saw Samuel and the other prophets prophesying, the Spirit of God came upon them and they also began to prophesy. 21 When Saul heard what had happened, he sent other soldiers, but they too prophesied! The same thing happened a third time! 22 Then Saul himself went to Ramah and arrived at the great well in Secu. “Where are Samuel and David?” he demanded. Someone told him they were at Naioth. 23 But on the way to Naioth the Spirit of God came upon Saul, and he too began to prophesy! 24 He tore off his clothes and lay naked all day and all night, prophesying with Samuel’s prophets. Saul’s men were incredulous! “What!” they exclaimed. “Is Saul a prophet too?”
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1
1 शमूएल 19Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) जोनाथनले दाऊदलाई सहायता गरे 19 शाऊलले आफ्ना छोरा जोनाथन र उसका सबै अधिकारीहरूलाई दाऊदको हत्या गर्नु भने। तर जोनाथनले दाऊदलाई एक्दमै प्रेम गर्थे। 2-3 जोनाथनले दाऊदलाई होसियार गराए, “सावधान बस! शाऊलले तिमीलाई मार्ने मौका खेज्दैछन्। बिहानै खेतमा गएर लुक्नु। म मेरो पितासँग खेतमा आउँछु। हामीहरू तिमी लुकेकै छेउको खेतमा उभिने छौं। म पितासँग तिम्रो बारेमा चर्चा गर्छु। त्यसपछि जे थाहा पाउँछु तिमीलाई बताउँछु।” 4 जोनाथनले आफ्ना पिता शाऊलसँग कुरा गरे। जोनाथनले दाऊदको राम्रो पक्षको चर्चा गरे। जोनाथनले भने, “तपाईं राजा हुनुहुन्छ। दाऊद खालि तपाईंको सेवक मात्र हो। दाऊदले तपाईंलाई कुनै रीतिले हानि गरेको छैन। तपाईंले पनि उसको हानि गर्नु हुँदैन। दाऊदले सधै तपाईंको पक्षमा काम गरे। 5 पलिश्ती गोलियतलाई मार्दा पनि दाऊदले आफ्नो जीवन खतरामा हालेका थिए। परमप्रभुले सबै इस्राएललाई महान विजय दिलाउनु भयो। यो सब देखेर तपाईं खुशी हुनुभयो। अब दाऊदलाई किन मार्न चाहनुहुन्छ! दाऊद निर्दोष छ। दाऊदको हत्या गर्ने कुनै कारण नै छैन।” 6 शाऊलले जोनाथनको कुरा सुन्यो। शाऊलले शपथ खाए, “परमप्रभु जीवित रहनु भए झैं दाऊद मारिने छैन।” 7 यसर्थ जोनाथनले दाऊदलाई बोलाए र सबै कुरा सुनाए। त्यसपछि जोनाथनले दाऊदलाई शाऊल कहाँ लगे। यस पछि शाऊल र दाऊद पहिलेको जस्तै भए। शाऊलले फेरि दाऊदलाई मार्न चाहे 8 युद्ध फेरि शुरू भयो अनि दाऊद पलिश्तीहरूसँग लडन गए। दाऊदले पलिश्तीहरूलाई परास्त गरे र तिनीहरू भागे। 9 परमप्रभुबाटको दुष्ट आत्माले शाऊलमा प्रेवश गर्यो। शाऊल घरैमा बसिरहेका थिए। शाऊलको हातमा भाला थियो। दाऊदले वीणा बजाउँदै थिए। 10 शाऊलले भाला हानेर दाऊदलाई भित्तैमा उनिदिने प्रयास गरे। तर दाऊद उफ्रिएर बाँचे। भाला गएर भित्तामा गाडियो। त्यही रात दाऊद त्यहाँबाट भागे। 11 शाऊलले दाऊदको घरमा मानिस पठाए! मानिसहरूले दाऊदको घरलाई पहरा दिए। तिनीहरू रातभरी त्यही बसे। बिहानी पख दाऊदलाई मारौंला भने। तर दाऊदकी पत्नी मीकलले उसलाई सावधानी गराउँदै भनिन्, “आज राती भाग्नु होस् र आफ्नो ज्यान बचाउँनु होस्। यदि भाग्नु भएन भने भोलि विहान तपाईं मारिनु हुनेछ।” 12 त्यसपछि मीकलले झ्यालबाट झरेर भाग्न लगाईन्। 13 मीकलले एउटा परिवारिक मूर्तिलाई ओध्यानमा सुताएर टाउकोमा बाख्राको रौं राखेर लुगाले ढाकिदिईन्। 14 शाऊलले दाऊदलाई बन्दी बनाउनलाई दूत पठाए। तर मीकलले भनी, “दाऊद बिरामी हुनुहुन्छ।” 15 शाऊलले दूतलाई फेरि दाऊद पछि पठाए र भने, “दाऊदलाई यहाँ ल्याउँनु यदि तिमीले उसलाई आफ्नो आछ्यानमा सुतिरहेको अवस्थामा ल्याऊ ता की म उसलाई मार्न सकूँ।” 16 ती दूत फेरि दाऊदको घर गए। तिनीहरू दाऊदलाई पक्रन भनेर भित्र गए। तर त्यहाँ गएर देखे ओछ्यानमा त एउटा मूर्तिको कपाल बाख्राको रौं पो रहेछ। 17 शाऊलले मीकललाई सोधे, “तैंले मलाई यसरी धोका किन दिइस्? तैंले मेरो शत्रुलाई भगाइस्। दाऊद भाग्यो।” मीकलले शाऊललाई भनी, “यदि मैले दाऊदलाई भाग्नमा सहायता गरिन भने मलाई नै मार्छु भन्यो।” दाऊद भागेर रामा डेरामा पुगे 18 दाऊद भागेर शमूएल भएको ठाउँ रामामा पुगे। दाऊदले तिनी माथि शाऊलले गरेको प्रत्येक कुरा शमूएललाई सुनाए। त्यसपछि दाऊद र शमूएल दुवै अगमवक्ताहरू बसेका डेरामा पुगे। दाऊद त्यहीं बस्नथाले। 19 शाऊलले सुने कि दाऊद रामाको एउटा डेरामा बस्दैछन्। 20 शाऊलले दाऊदलाई पक्रिन मानिस पठाए। तर त्यस डेरामा मानिसहरूले अगमवक्तहरू अगमवाणी गरिरहेका देखे। त्यस दलको माझमा उभिएर शमूएलले नेतृत्व दिंदै थिए। परमेश्वरको आत्मा शाऊलका दूतहरूमा उत्रियो र तिनीहरूले पनि अगमवाणी गर्नथाले। 21 शाऊलले यो खबर पनि सुने र अरू दूतहरू पठाए। तर तिनीहरूले पनि अगमवाणी गर्न थाले। तेस्रो चोटि पनि शाऊलले दूतहरू पठाए तर तिनीहरूले पहिलो तरिका अप्नाए अनि अगमवाणी गर्न लागे। 22 अन्त्यमा, शाऊल आफैं रामा गए। शाऊल सेकूको खलाको छेऊमा एउटा ठूलो कूवा भएतिर आइपुगे र “शमूएल र दाऊद कहाँ छन्” भनी सोधे। मानिसहरूले जवाफ दिए, “रामाको छाउनी छेऊमा।” 23 त्यसपछि शाऊल रामाको त्यस डेरामा पुगे। परमेश्वरको आत्मा पनि शाऊलमा उत्रियो। शाऊलले पनि अगमवाणी गर्न थाले। शाऊलले बाटोदेखि रामाको डेरा सम्मै अगमवाणी बोले। 24 त्यसपछि शाऊलले आफ्नो लुगाहरू खोल्न थाले। शमूएलको अघि पनि शाऊलले अगमवाणी गरिरहे। शाऊल त्यहाँ दिन रात नाङ्गै लडिरहे। यही कारणले मानिसहरू भन्ने गर्छन्, “के शाऊल पनि अगमवक्ताहरू मध्ये कै एकजना हो?”