https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Kings_19_version_TLB.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B0_E0_A4_BE_E0_A4_9C_E0_A4_BE_19_version_ERV-NE_2.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 4.1 4.2 4.3 5.1 5.2 5.3 5.4 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 10.2 10.3 10.4 10.5 10.6 11.1 12.1 13.1 13.2 13.3 13.4 14.1 14.2 15.1 16.1 16.2 17.1 17.2 17.3
1 Kings 19Living Bible (TLB) 19 When Ahab told Queen Jezebel what Elijah had done, and that he had slaughtered the prophets of Baal, 2 she sent this message to Elijah: “You killed my prophets, and now I swear by the gods that I am going to kill you by this time tomorrow night.” 3 So Elijah fled for his life; he went to Beersheba, a city of Judah, and left his servant there. 4 Then he went on alone into the wilderness, traveling all day, and sat down under a broom bush and prayed that he might die. “I’ve had enough,” he told the Lord. “Take away my life. I’ve got to die sometime, and it might as well be now.” 5 Then he lay down and slept beneath the broom bush. But as he was sleeping, an Angel touched him and told him to get up and eat! 6 He looked around and saw some bread baking on hot stones and a jar of water! So he ate and drank and lay down again. 7 Then the Angel of the Lord came again and touched him and said, “Get up and eat some more, for there is a long journey ahead of you.” 8 So he got up and ate and drank, and the food gave him enough strength to travel forty days and forty nights to Mount Horeb, the mountain of God, 9 where he lived in a cave. But the Lord said to him, “What are you doing here, Elijah?” 10 He replied, “I have worked very hard for the Lord God of the heavens; but the people of Israel have broken their covenant with you and torn down your altars and killed your prophets, and only I am left; and now they are trying to kill me too.” 11 “Go out and stand before me on the mountain,” the Lord told him. And as Elijah stood there the Lord passed by, and a mighty windstorm hit the mountain; it was such a terrible blast that the rocks were torn loose, but the Lord was not in the wind. After the wind, there was an earthquake, but the Lord was not in the earthquake. 12 And after the earthquake, there was a fire, but the Lord was not in the fire. And after the fire, there was the sound of a gentle whisper. 13 When Elijah heard it, he wrapped his face in his scarf and went out and stood at the entrance of the cave. And a voice said, “Why are you here, Elijah?” 14 He replied again, “I have been working very hard for the Lord God of the armies of heaven, but the people have broken their covenant and have torn down your altars; they have killed every one of your prophets except me; and now they are trying to kill me too.” 15 Then the Lord told him, “Go back by the desert road to Damascus, and when you arrive, anoint Hazael to be king of Syria. 16 Then anoint Jehu (son of Nimshi) to be king of Israel, and anoint Elisha (the son of Shaphat of Abel-meholah) to replace you as my prophet. 17 Anyone who escapes from Hazael shall be killed by Jehu, and those who escape Jehu shall be killed by Elisha! 18 And incidentally, there are 7,000 men in Israel who have never bowed to Baal nor kissed him!” 19 So Elijah went and found Elisha who was plowing a field with eleven other teams ahead of him; he was at the end of the line with the last team. Elijah went over to him and threw his coat across his shoulders and walked away again. 20 Elisha left the oxen standing there and ran after Elijah and said to him, “First let me go and say good-bye to my father and mother, and then I’ll go with you!” Elijah replied, “Go on back! Why all the excitement?” 21 Elisha then returned to his oxen, killed them, and used wood from the plow to build a fire to roast their flesh. He passed around the meat to the other plowmen, and they all had a great feast. Then he went with Elijah, as his assistant.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1
1 राजा 19 Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) सीनै पर्वतमाथि एलिया 19 राजा आहाबले ईजेबेललाई सबै थोक बताए जो एलियाले गरे। आहाबले उनलाई कसरी एलियाले तरवारले सबै अगमवक्ताहरूलाई मारेको बताए। 2 यसकारण इजेबेलले एलिया समक्ष एकजना दूत पठाइन्। ईजेबेलले भनिन, “म कसम खान्छु भोलि यस बेलाको पहिले म तिमीलाई त्यसरी नै मार्नेछु जसरी तिमीले ती अगमवक्ताहरूलाई मार्यौ। यदि मैले सकिनँ भने तब देवताहरूले मलाई मार्नेछन्।” 3 जब एलियाले यो सुने, उनी डराए। त्यस कारण उनी आफ्नो जीवन बचाउन भागे। उनले आफ्नो सेवक सँगै लगे। तिनीहरू बेर्शेबा, यहूदा गए। एलियाले सेवकलाई बेर्शेबामा छोडे। 4 त्यसपछि एलिया दिनभरि नै मरुभूमिमा हिंडे। एलिया एउटा पोथ्राको तल बसे। उनले मर्न चाहे। एलियाले भने, “परमप्रभु, मैले धेरै गरें! मलाई मर्न दिनुहोस्। म मेरा पुर्खाहरू भन्दा राम्रो छुईंन।” 5 तब एलिया रूखको तल सुते अनि निदाए। एउटा स्वर्गदूत एलिया कहाँ आए अनि उनलाई छोए। स्वर्गदूतले भने, “उठ! खाऊ!” 6 एलियाले आफ्नो छेवैमा कोइलामा पकाएको केक र एउटा ढुंग्रोमा पानी देखे। एलियाले खाई-पिई गरेर तब तिनी फेरि सुते! 7 त्यसपछि परमप्रभुका स्वर्गदूत उनीकहाँ फेरि आए। स्वर्गदूतले भने, “उठ! खाऊ! यदि तिमीले खाएनौ भने लामो यात्रा गर्नका लागि तिमी बलियो हुँदैनौ।” 8 यसकारण एलिया उठे। उनले खाए अनि पिए। खाद्यले एलियालाई चालीस दिन र चालीस रात होरेब पुगुन्जेल हिँड्नु पर्याप्त बलियो बनायो, परमेश्वरको पर्वत होरेबतिर हिंडेर गए। 9 त्यहाँ एलिया एउटा ओढारमा गए अनि रातभरि बसे। तब परमप्रभु एलियासँग बोल्नु भयो। परमप्रभुले भन्नुभयो, “एलिया, तिमी किन यहाँ छौ?” 10 एलियाले उत्तर दिए, “परमप्रभु, सर्वशक्तिमान परमेश्वर, सधैँ मैले सकेसम्म तपाईंको सेवा गरेको छु। तर इस्राएलका मानिसहरूले तपाईंसित भएको करार तोडेका छन् तिनीहरूले तपाईंका वेदीहरू भत्काए। तिनीहरूले तपाईंका अगमवक्ताहरूलाई मारे। म मात्र यस्तो अगमवक्ता हुँ जो अहिलेसम्म जिउँदै छु अनि अहिले तिनीहरू मलाई मार्ने प्रयास गर्दैछन्।” 11 तब परमप्रभुले एलियालाई भन्नुभयो, “जाऊ अनि पर्वत माथि मेरा सामु खडा होउ। म तिम्रो छैवैबाट जानेछु।” तब प्रचण्ड हुरी चल्यो। हुरीले पर्वतहरूलाई भत्कायो। परमप्रभुको अघि ठूल्ठूला चट्टानहरू फोर्यो। तर त्यो हुरीमा परमप्रभु हुनुहुन्न थियो। त्यस हुरी पछि एउटा भूईंचालो शुरू भयो तर त्यो भूईंचालोमा पनि परमप्रभु हुनुहुन्न थियो। 12 भूईंचालो पछि आगो दन्कियो। तर त्यो आगोमा पनि परमप्रभु हुनुहुन्न थियो। आगो पछि त्यहाँ मधुरो कानेखुसी आए। 13 जब एलियाले आवाज सुने उनले उसको अनुहार उसको खास्टोले छोपे। तब उनी गए अनि ओढारको मुखमा उभिए। तब ध्वनिले उनलाई भन्यो, “एलिया, तिमी किन यहाँ छौ?” 14 एलियाले भने, “परमप्रभु, हे सर्वशक्तिमान परमेश्वर, मैले सकेसम्म सधैँ तपाईंको राम्रो सेवा गरेको छु। तर इस्राएली मानिसहरूले तपाईंको करारलाई पालन गरेनन्। तिनीहरूले तपाईंको वेदी भत्काए। तिनीहरूले तपाईंका अगमवक्ताहरूलाई मारे। अहिले सम्म बाँच्ने अगमवक्ता मैं मात्र हुँ। अनि अहिले तिनीहरू मलाई मार्ने चेष्टा गर्दैछन्।” 15 परमप्रभुले भन्नुभयो, “दमीशकको वरिपरि मरुभूमिसम्म जाने बाटो भएर फर्क। दमीशक जाऊ अनि अरामका राजाको रूपमा हजाएललाई अभिषेक गर। 16 तब निम्शीका छोरा येहूलाई इस्राएलका राजाको रूपमा अभिषेक गर। त्यसपछि आबेल महोलाको शापातको छोरा एलीशालाई अभिषेक गर। तिनी तिम्रो ठाउँमा अगमवक्ता हुनेछन्। 17 हजाएलले धेरै व्यक्तिहरूलाई मार्नेछन्। हजाएलको तलवारबाट बाँचेकहरूलाई येहूद्वारा मार्नेछन्। तीजो येहूबाट बाँचेकोलाई एलीशा द्वारा मर्नेछन्। 18 म सित अझैं पनि इस्राएलमा 7,000 मानिसहरू छन् जसले अझैसम्म बालको अघाडी निहुरिएको छैनन् अथवा बालको मूर्तिलाई चुम्बन गरेको छैनन्।” एलीशा एक अगमवक्ता बनिन्छन् 19 यसकारण एलियाले त्यो ठाउँ छोडे अनि शापातका छोरा, एलीशालाई खोज्न गए। एलीशाले हलो जोतिरहेका थिए। त्यहाँ तिनको अघि बाह्रा जोडी गोरूहरू थिए अनि बाह्रौं जोडी चाँहि तिनीसित थियो। एलिया एलीशा सामु गए। एलियाले आफ्नो खास्टो एलीशालाई दिए। 20 तत्कालै एलीशाले गोरूहरू छोडे अनि एलियाको पछि लागे। एलीशाले भने, “मलाई मेरी आमालाई र बाबुलाई म्वाईखान देऊ अनि तिनीहरूलाई विदा लिनु देऊ। तब म तिम्रो अनुशरण गर्नेछु।” एलियाले उत्तर दिए, “तिमी त्यसो गर्नु सक्छौ, म तिमीलाई रोक्दिनँ।” 21 तब एलिशाले आफ्नो परिवारसँग बसेर विशेष भोजन गरे। एलीशा गए अनि आफ्ना गोरूहरू मारे। उनले हलोको काठको प्रयोग दाउराको रूपमा गरे अनि मासु पकाए। तब उनले यसलाई मानिसहरू माझ बाँडे अनि तिनीहरूले मासु खाए। त्यसपछि एलीशाले एलियालाई अनुशरण गर्न थाले। एलीशा एलियाका सहायका बने।