https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20Chronicles_20_version_NRSVACE.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20_E0_A4_87_E0_A4_A4_E0_A4_BF_E0_A4_B9_E0_A4_BE_E0_A4_B8_20_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 3.3 3.4 4.1 5.1 5.2 5.3 5.4 5.5 5.6 5.7 5.8 5.9 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 6.6 7.1 7.2 8.1 8.2 8.3 9.1 10.1 11.1 11.2 12.1 12.2 12.3 12.4 12.5 12.6 12.7 12.8 13.1 14.1 14.2 14.3 14.4 14.5 15.1 16.1 16.2 16.3 16.4
2 Chronicles 20New Revised Standard Version, Anglicised Catholic Edition (NRSVACE) Invasion from the East 20 After this the Moabites and Ammonites, and with them some of the Meunites, came against Jehoshaphat for battle. 2 Messengers came and told Jehoshaphat, ‘A great multitude is coming against you from Edom, from beyond the sea; already they are at Hazazon-tamar’ (that is, En-gedi). 3 Jehoshaphat was afraid; he set himself to seek the Lord, and proclaimed a fast throughout all Judah. 4 Judah assembled to seek help from the Lord; from all the towns of Judah they came to seek the Lord. Jehoshaphat’s Prayer and Victory 5 Jehoshaphat stood in the assembly of Judah and Jerusalem, in the house of the Lord, before the new court, 6 and said, ‘O Lord, God of our ancestors, are you not God in heaven? Do you not rule over all the kingdoms of the nations? In your hand are power and might, so that no one is able to withstand you. 7 Did you not, O our God, drive out the inhabitants of this land before your people Israel, and give it for ever to the descendants of your friend Abraham? 8 They have lived in it, and in it have built you a sanctuary for your name, saying, 9 “If disaster comes upon us, the sword, judgement, or pestilence, or famine, we will stand before this house, and before you, for your name is in this house, and cry to you in our distress, and you will hear and save.” 10 See now, the people of Ammon, Moab, and Mount Seir, whom you would not let Israel invade when they came from the land of Egypt, and whom they avoided and did not destroy— 11 they reward us by coming to drive us out of your possession that you have given us to inherit. 12 O our God, will you not execute judgement upon them? For we are powerless against this great multitude that is coming against us. We do not know what to do, but our eyes are on you.’ 13 Meanwhile all Judah stood before the Lord, with their little ones, their wives, and their children. 14 Then the spirit of the Lord came upon Jahaziel son of Zechariah, son of Benaiah, son of Jeiel, son of Mattaniah, a Levite of the sons of Asaph, in the middle of the assembly. 15 He said, ‘Listen, all Judah and inhabitants of Jerusalem, and King Jehoshaphat: Thus says the Lord to you: “Do not fear or be dismayed at this great multitude; for the battle is not yours but God’s. 16 Tomorrow go down against them; they will come up by the ascent of Ziz; you will find them at the end of the valley, before the wilderness of Jeruel. 17 This battle is not for you to fight; take your position, stand still, and see the victory of the Lord on your behalf, O Judah and Jerusalem.” Do not fear or be dismayed; tomorrow go out against them, and the Lord will be with you.’ 18 Then Jehoshaphat bowed down with his face to the ground, and all Judah and the inhabitants of Jerusalem fell down before the Lord, worshipping the Lord. 19 And the Levites, of the Kohathites and the Korahites, stood up to praise the Lord, the God of Israel, with a very loud voice. 20 They rose early in the morning and went out into the wilderness of Tekoa; and as they went out, Jehoshaphat stood and said, ‘Listen to me, O Judah and inhabitants of Jerusalem! Believe in the Lord your God and you will be established; believe his prophets.’ 21 When he had taken counsel with the people, he appointed those who were to sing to the Lord and praise him in holy splendour, as they went before the army, saying, ‘Give thanks to the Lord, for his steadfast love endures for ever.’ 22 As they began to sing and praise, the Lord set an ambush against the Ammonites, Moab, and Mount Seir, who had come against Judah, so that they were routed. 23 For the Ammonites and Moab attacked the inhabitants of Mount Seir, destroying them utterly; and when they had made an end of the inhabitants of Seir, they all helped to destroy one another. 24 When Judah came to the watch-tower of the wilderness, they looked towards the multitude; they were corpses lying on the ground; no one had escaped. 25 When Jehoshaphat and his people came to take the booty from them, they found livestock in great numbers, goods, clothing, and precious things, which they took for themselves until they could carry no more. They spent three days taking the booty, because of its abundance. 26 On the fourth day they assembled in the Valley of Beracah, for there they blessed the Lord; therefore that place has been called the Valley of Beracah to this day. 27 Then all the people of Judah and Jerusalem, with Jehoshaphat at their head, returned to Jerusalem with joy, for the Lord had enabled them to rejoice over their enemies. 28 They came to Jerusalem, with harps and lyres and trumpets, to the house of the Lord. 29 The fear of God came on all the kingdoms of the countries when they heard that the Lord had fought against the enemies of Israel. 30 And the realm of Jehoshaphat was quiet, for his God gave him rest all around. The End of Jehoshaphat’s Reign 31 So Jehoshaphat reigned over Judah. He was thirty-five years old when he began to reign; he reigned for twenty-five years in Jerusalem. His mother’s name was Azubah daughter of Shilhi. 32 He walked in the way of his father Asa and did not turn aside from it, doing what was right in the sight of the Lord. 33 Yet the high places were not removed; the people had not yet set their hearts upon the God of their ancestors. 34 Now the rest of the acts of Jehoshaphat, from first to last, are written in the Annals of Jehu son of Hanani, which are recorded in the Book of the Kings of Israel. 35 After this King Jehoshaphat of Judah joined with King Ahaziah of Israel, who did wickedly. 36 He joined him in building ships to go to Tarshish; they built the ships in Ezion-geber. 37 Then Eliezer son of Dodavahu of Mareshah prophesied against Jehoshaphat, saying, ‘Because you have joined with Ahaziah, the Lord will destroy what you have made.’ And the ships were wrecked and were not able to go to Tarshish.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1
2 इतिहास 20Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) यहोशापातले युद्धको सामना गर्छन् 20 पछि मोआबी, अम्मोनी अनि केही मिनुई मानिसहरू यहोशापातसित युद्ध शुरू गर्न आए। 2 केही मानिसहरू आए अनि यहोशापातलाई भने, “एदोमबाट एक विशाल सेना तपाईंको विरूद्ध आउँदैछ। तिनीहरू खारा समुद्रको पल्लो छेउबाट आउँदैछन्। तिनीहरू हसासोन-तामारमा आइसकेका छन्।” (हासासोन-तामारलाई एन-गदी पनि भनिन्छ।) 3 यहोशापात भयभीत भए अनि के गर्नु पर्ने भनी तिनले परमप्रभुसित सोध्ने निश्चय गरे। तिनले यहूदाका हरेकलाई उपवासको निम्ति समयको घोषणा गरे। 4 यहूदाका मानिसहरू परमप्रभुसित सहायताको याचना गर्न एक साथ भेला भए। तिनीहरू यहूदाका सबै शहरहरूबाट परमप्रभुलाई सहायता माग्न आए। 5 यहोशापात नयाँ आँगनको सामुन्ने परमप्रभुको मन्दिरमा थिए। तिनी यहूदा अनि यरूशलेमका मानिसहरूको सभामा उभिए। 6 तिनले भने, “हाम्रा पुर्खाहरूका परमप्रभु परमेश्वर, तपाईं स्वर्गमा परमेश्वर हुनुहुन्छ। तपाईंले सबै राष्ट्रहरूका सबै देशहरूमाथि शासन गर्नु हुन्छ। तपाईंसित शक्ति अनि बल छन्। कुनै व्यक्ति तपाईंको विरूद्ध उठ्न सक्तैन। 7 तपाईं हाम्रा परमेश्वर हुनुहुन्छ। तपाईंले यो देशमा बस्ने मानिसहरूलाई छोडन बाध्य तुल्याउनु भयो। तपाईंले तपाईंका इस्राएली मानिसहरूका सामुन्ने यो काम गर्नु भयो। तपाईंले यो देश सदाको निम्ति अब्राहामका सन्तानहरूलाई दिनु भयो। अब्राहम तपाईंका मित्र थिए। 8 अब्राहमका सन्तानहरू यो देशमा बस्थे अनि तिनीहरूले तपाईंको नाउँमा एउटा मन्दिर निर्माण गरे। 9 तिनीहरूले भने, ‘यदि हामी माथि कष्ट आइपरे अर्थात तरवार, दण्ड, रोग वा अनिकाल, हामी यो मन्दिरको सामुन्ने अनि तपाईंको सामुन्ने उभिने छौं। तपाईंको नाउँ यो मन्दिरमा छ। हामी तपाईंलाई पुकार्ने छौं जब हामी कष्टमा पर्छौ। त्यसबेला तपाईंले हाम्रो बिन्ती सुनिदिनु हुनेछ अनि हामीलाई बचाउँनु हुनेछ।’ 10 “तर अहिले, अम्मोन, मोआब अनि सेईर पर्वतका मानिसहरू यहाँ आएका छन्। तपाईंले त्यस बेला इस्राएलका मानिसहरूलाई तिनीहरूको देशमा जानदिनुभएन जब इस्राएलका मानिसहरू मिश्रदेशबाट आए। यसर्थ इस्राएलका मानिसहरू फर्किएका थिए अनि ती मानिसहरूलाई ध्वंश गरेका थिएनन्। 11 तर हेर्नुहोस् तिनीहरूलाई ध्वंश नगरेकोमा ती मानिसहरूले हामीलाई कस्तो प्रकारको पुरस्कार दिए। तिनीहरू हामीलाई तपाईंको भूमिदेखि निकाल्न वाध्य तुल्याउन आएका छन्। तपाईंले यो भूमि हामीलाई दिनु भयो। 12 हाम्रा परमेश्वर, तिनीहरूलाई दण्ड दिनु होस्। यो विशाल सेनाको विरूद्ध हाम्रो केही शक्ति छैन, जो हामी विरूद्ध आउँदैछन्। के गर्नु पर्ने सो हामी जान्दैनौं। त्यसै कारणले हामी सहायताका निम्ति तपाईं तिर हेर्दछौं।” 13 यहूदाका समस्त मानिसहरू तिनीहरूका बालकहरू, पत्नीहरू अनि छोरा-छोरीहरू परमप्रभुको सामुन्ने उभिए। 14 तब परमप्रभुको आत्मा यहजीएल माथि उत्रिए। यहजीएल जकर्याहका छोरा थिए। जकर्याह बनायाहका छोरा थिए। (बनायाह यीएलका छोरा अनि यीएल मतन्याहका छोरा थिए।) यहजीएल एक लेवी अनि आसापका सन्तान थिए सभाको माझमा। 15 यहजीएलले भने, “मेरो कुरा सुन्नुहोस् राजा यहोशापात, यहूदा अनि यरूशलेममा बस्ने समस्त मानिसहरू। परमप्रभुले तपाईंलाई यसो भन्नु हुन्छः ‘यो विशाल सेनाको बारेमा भयभीत नहोऊ, चिन्ता नलेउ किनभने यो युद्ध तिमीहरूको युद्ध होइन। यो परमेश्वरको युद्ध हो। 16 भोलि त्यहाँ तल जाऊ अनि ती मानिसहरूसित युद्ध गर। तिनीहरू सीसको उकालो भएर माथि आउने छन्। तिमीहरूले तिनीहरूलाई यरूएल मरुभूमिको अर्को छेऊमा भएको बेंसीको छेउमा भेट्नेछौ। 17 यो युद्धमा तिमीहरूले लड्नु पर्नेछैन। आफ्ना स्थानहरूमा सुदृढ भएर बस। परमप्रभुले तिमीहरूलाई बचाउँनु भएको तिमीहरूले देख्नेछौ। यहूदा अनि यरूशलेम नडराऊ। सुर्ता नगर। परमप्रभु तिमीहरू साथ हुनुहुन्छ, यसर्थ ती मानिसहरूको विरूद्ध भोलि जाऊ।’” 18 यहोशापात तल निहुरिए। तिनको शिरले भूई छोयो। अनि यहूदाका सबै मानिसहरू र यरूशलेममा बस्ने मानिसहरू परमप्रभुको सामुन्ने झुके। अनि तिनीहरू सबैले परमप्रभुको उपासना गरे। 19 कहात परिवार समूहका अनि कोरह परिवार समूहका लेवीहरू इस्राएलका परमप्रभु परमेश्वरको स्तुति गर्नका निम्ति उभिए। परमप्रभुको स्तुति गर्दा तिनीहरूको आवाज एकदमै चर्को थियो। 20 यहोशापातका सेनाहरू बिहानै तको मरुभूमि तिर गए। तिनीहरू जसै हिंड्न थाले यहोशापात उठे र भने, “यहूदाका मानिसहरू अनि तिमी यरूशलेमका मानिसहरू मेरो कुरा सुन। परमप्रभु तिम्रा परमेश्वर माथि विश्वास राख अनि तब सुदृढ रहनेछौ। परमप्रभुका अगमवक्ताहरूमा विश्वास गर। तिमीहरू सफल हुनेछौ।” 21 यहोशापातले मानिसहरूलाई उत्साहित तुल्याए अनि निर्देशन दिए। त्यसपछि तिनले परमप्रभुका निम्ति गायकहरू चुने। ती गायकहरूलाई परमप्रभु प्रति स्तुति अर्पण गर्नलाई चुनिएका थिए किनभने उहाँ पवित्र आश्चर्यजनक हुनुहुन्छ। तिनीहरू सेनाका अघि हिंडे अनि परमप्रभुको स्तुति गरे। तिनीहरूले गीत गाए, “परमप्रभुको स्तुति गर! किनभने उहाँको प्रेम सदा-सर्वदा रहिरहन्छ।” 22 जसै ती मानिसहरूले गाउन र परमेश्वरको स्तुति गर्न शुरू गरे, परमप्रभुले अम्मोनी, मोआबी अनि सेईर पर्वतका मानिसहरू माथि गुप्त आक्रमण चलाइ दिनु भयो। ती, मानिसहरू जो यहूदा माथि आक्रमण गर्न आएका थिए। 23 अम्मोनी अनि मोआबीहरू सेईर पर्वतबाट आएका मानिसहरूसित लड्न थाले। अम्मोनी अनि मोआबीहरूले सेइर पर्वतका मानिसहरूलाई मारे अनि नष्ट गरि दिए। सेइरका मानिसहरूलाई मारे पछि तिनीहरूले एक-अर्कालाई पनि मारे। 24 यहूदाका मानिसहरू मरुभूमिमा भएको पहरा राखेको किल्लमा आइपुगे। तिनीहरूले शत्रुका विशाल सेनालाई खोजे। तर तिनीहरूले केवल मृत शरीरहरू मात्र भूइईँतिर लडिरहेका देखे। कोही पनि जीवित थिएनन्। 25 यहोशापात अनि तिनका सेना ती शरीरहरूबाट मूल्यवान चीजहरू लिन आए। तिनीहरूले अनेक पशुहरू, धन, बस्त्र अनि मूल्यवान चीजहरू पाए। यहोशापात अनि उनका सेनाले ती बस्तुहरू आफ्नै निम्ति लगे। ती चीजहरू यहोशापात अनि तिनका मानिसहरूले बोक्न सक्ने भन्दा अधिक थिए। तिनीहरूले मृत शरीरहरूबाट मूल्यवान चीजहरू लानलाई तीन दिन लगाए, किनभने चीजहरू अधिक थिए। 26 चौथो दिनमा यहोशापात अनि तिनका सेनाले बराका उपत्यकामा भेट गरे। तिनीहरूले त्यस स्थानमा परमप्रभुको स्तुति गरे। त्यसै कारणले मानिसहरूले त्यस स्थानलाई आज पनि “बराका-बेंसी” भन्छन्। 27 त्यसपछि यहोशापातले यहूदा अनि यरूशलेमका मानिसहरूलाई यरूशलेममा फर्काएर ल्याए। परमप्रभुले तिनीहरूलाई अत्यन्त खुशी तूल्याउनु भयो।, किनभने तिनीहरूका शत्रुहरू परास्त भए। 28 तिनीहरू वीणा, सारङ्गी अनि तुरहीहरू सहित यरूशलेम आए अनि परमप्रभुको मन्दिरमा गए। 29 सबै नजिकका राज्यहरू परमप्रभु देखी भयभीत भएर डराए किनभने तिनीहरूले सुने कि इस्राएलका शत्रुहरूको विरूद्ध परमप्रभु आफैं लड्नु भएको थियो। 30 त्यसै कारणले गर्दा यहोशापातका राज्यमा शान्ति थियो। यहोशापातका परमेश्वरले तिनलाई तिनका चारै तिर शान्ति प्रदान गर्नु भयो। यहोशापातको शासनको अन्त 31 यहोशापातले यहूदादेश माथि शासन गरे। यहोशापात पैंतीस बर्षका थिए जब तिनले शासन गर्न शुरू गरे। तिनले पच्चीस बर्षसम्म यरूशलेममा शासन गरे। तिनकी आमाको नाउँ अजूबा थियो। अजूबा शिल्हीकी छोरी थिइन्। 32 यहोशापातले ठीक प्रकारले आफ्ना पिता आसाले जस्तै जीवन जिए। यहोशापातले आसाको तरिका अनुशरण गर्न छाडेनन्। यहोशापातले परमप्रभुको दृष्टिमा ठीक कार्य गरे। 33 तर उच्च स्थानहरूलाई हटाइएन। अनि मानिसहरूले आफ्ना हृदय आफ्ना पुर्खाहरूले अनुशरण गरेका परमेश्वरको अनुशरण गर्न देखि हटाएनन्। 34 यहोशापातले शुरू देखी अन्तसम्म गरेका अन्य कुराहरू हनानीका छोरा येहूका अधिकारिक उल्लेखमा लेखिएका छन्। यी कुराहरूको नकल गरेर इस्राएलका राजाहरूको इतिहासको पुस्तकमा संलग्न गरिएका छन्। 35 पछि यहूदाका राजा यहोशापातले इस्राएलका राजा अहस्याहसित संन्धि गरे। अहस्थाले नराम्रो गरे। 36 तर्शीशमा जाने जहाजहरू निर्माण गर्नका निम्ति यहोशापात अहस्याहसित मिले। तिनीहरूले जहाजहरू एसोन-गेबेर शहरमा बनाए। 37 तब एलाजार यहोशापातको विरूद्ध बोले। एलाजारका पिताको नाउँ दोदाबाहु थियो। एलाजार मरेशा शहरका थिए। तिनले भने, “यहोशापात तपाईं अस्याहसित मिल्नु भयो, त्यसै कारणले परमप्रभुले तपाईंका कार्यहरू नष्ट गरिदिनु हुनेछ।” जहाजहरू भत्किए, यसर्थ यहोशापात अनि अहस्याह तिनीहरूलाई तार्शीश पठाउन समर्थ भएनन्।