https___text.egwwritings.org_read_132.2187.xml
https___text.egwwritings.org_read_14254.911_1.xml
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1 27.1 28.1 29.1 30.1 31.1 32.1 33.1 34.1 35.1 36.1 37.1 38.1 39.1 40.1 41.1 42.1 43.1 44.1 45.1 47.1 48.1 49.1 50.1 51.1 52.1 53.1 54.1 55.1 56.1 56.2 57.1 57.2 57.3 57.4 57.5 58.1 58.2 58.3 58.4 58.5 58.6 59.1 59.2 59.3 59.4 60.1 60.2 60.3 60.4 61.1 61.2 61.3 61.4 61.5 61.6 61.7 62.1 62.2 62.3 62.4 62.5 62.6 62.7 62.8 62.9 63.1 63.2 63.3 63.4 63.5 63.6 63.7 63.8 64.1 64.2 64.3 65.1 65.2 65.3 65.4 65.5 66.1 66.2 66.3 66.4 66.5 67.1 67.2 67.3 67.4 68.1 68.2 68.3 68.4 68.5 68.6 68.7 69.1 69.2 69.3 69.4 69.5 69.6 70.1 70.2 70.3 70.4 70.5 71.1 71.2 71.3 72.1 72.2 72.3 72.4 72.5 72.6 72.7 72.8 72.9 73.1 73.2 73.3 73.4 74.1 74.2 74.3 74.4 75.1 75.2 75.3 75.4 75.5 76.1 76.2 76.3 77.1 77.2 77.3 77.4 77.5 77.6 77.7 77.8 77.9 78.1 78.2 78.3 78.4 78.5 78.6 78.7 79.1 79.2 79.3 80.1 80.2 80.3 80.4 80.5 80.6 80.7 80.8 80.9 80.10 81.1 81.2 81.3 81.4 81.5 81.6 82.1 82.2 82.3 83.1 83.2 83.3 83.4 83.5 83.6 83.7 83.8 83.9 84.1 84.2 84.3 84.4 84.5 85.1 85.2 85.3 85.4 85.5 85.6 85.7 85.8 86.1 86.2 86.3 86.4 86.5 86.6 86.7 86.8 86.9 86.10 86.11 87.1 87.2 87.3 87.4 87.5 87.6 87.7 87.8 87.9 87.10 87.11 88.1 88.2 88.3 88.4 88.5 88.6 88.7 88.8 88.9 89.1 89.2 89.3 89.4 90.1 90.2 90.3 90.4 90.5 91.1 91.2 91.3
The Great Controversy- Contents - Preface - Introduction - Chapter 1—The Destruction of Jerusalem - Chapter 2—Persecution in the First Centuries - Chapter 3—An Era of Spiritual Darkness - Chapter 4—The Waldenses - Chapter 5—John Wycliffe - Chapter 6—Huss and Jerome - Chapter 7—Luther's Separation From Rome - Chapter 8—Luther Before the Diet - Chapter 9—The Swiss Reformer - Chapter 10—Progress of Reform in Germany - Chapter 11—Protest of the Princes - Chapter 12—The French Reformation - Chapter 13—The Netherlands and Scandinavia - Chapter 14—Later English Reformers - Chapter 15—The Bible and the French Revolution - Chapter 16—The Pilgrim Fathers - Chapter 17—Heralds of the Morning - Chapter 18—An American Reformer - Chapter 19—Light Through Darkness - Chapter 20—A Great Religious Awakening - Chapter 21—A Warning Rejected - Chapter 22—Prophecies Fulfilled - Chapter 23—What is the Sanctuary? - Chapter 24—In the Holy of Holies - Chapter 25—God's Law Immutable - Chapter 26—A Work of Reform - Chapter 27—Modern Revivals - Chapter 28—Facing Life's Record - Chapter 29—The Origin of Evil - Chapter 30—Enmity Between Man and Satan - Chapter 31—Agency of Evil Spirits - Chapter 32—Snares of Satan - Chapter 33—The First Great Deception - Chapter 34—Can Our Dead Speak to Us? - Chapter 35—Liberty of Conscience Threatened - Chapter 36—The Impending Conflict - Chapter 37—The Scriptures a Safeguard - Chapter 38—The Final Warning - Chapter 39—The Time of Trouble - Chapter 40—God's People Delivered - Chapter 41—Desolation of the Earth - Chapter 42—The Controversy Ended - Results - Related - Featured - Weighted Relevancy - Content Sequence - Relevancy - Earliest First - Latest First Chapter 28—Facing Life's Record “I beheld,” says the prophet Daniel, “till thrones were placed, and One that was Ancient of Days did sit: His raiment was white as snow, and the hair of His head like pure wool; His throne was fiery flames, and the wheels thereof burning fire. A fiery stream issued and came forth from before Him: thousand thousands ministered unto Him, and ten thousand times ten thousand stood before Him: the judgment was set, and the books were opened.” Thus was presented to the prophet's vision the great and solemn day when the characters and the lives of men should pass in review before the Judge of all the earth, and to every man should be rendered “according to his works.” The Ancient of Days is God the Father. Says the psalmist: “Before the mountains were brought forth, or ever Thou hadst formed the earth and the world, even from everlasting to everlasting, Thou art God.” It is He, the source of all being, and the fountain of all law, that is to preside in the judgment. And holy angels as ministers and witnesses, in number “ten thousand times ten thousand, and thousands of thousands,” attend this great tribunal.GC 479.2 “And, behold, one like the Son of man came with the clouds of heaven, and came to the Ancient of Days, and they brought Him near before Him. And there was given Him dominion, and glory, and a kingdom, that all people, nations, and languages, should serve Him: His dominion is an everlasting dominion, which shall not pass away.” The coming of Christ here described is not His second coming to the earth. He comes to the Ancient of Days in heaven to receive dominion and glory and a kingdom, which will be given Him at the close of His work as a mediator. It is this coming, and not His second advent to the earth, that was foretold in prophecy to take place at the termination of the 2300 days in 1844. Attended by heavenly angels, our great High Priest enters the holy of holies and there appears in the presence of God to engage in the last acts of His ministration in behalf of man—to perform the work of investigative judgment and to make an atonement for all who are shown to be entitled to its benefits.GC 479.3 In the typical service only those who had come before God with confession and repentance, and whose sins, through the blood of the sin offering, were transferred to the sanctuary, had a part in the service of the Day of Atonement. So in the great day of final atonement and investigative judgment the only cases considered are those of the professed people of God. The judgment of the wicked is a distinct and separate work, and takes place at a later period. “Judgment must begin at the house of God: and if it first begin at us, what shall the end be of them that obey not the gospel?” The books of record in heaven, in which the names and the deeds of men are registered, are to determine the decisions of the judgment. Says the prophet Daniel: “The judgment was set, and the books were opened.” The revelator, describing the same scene, adds: “Another book was opened, which is the book of life: and the dead were judged out of those things which were written in the books, according to their works.” Revelation 20:12.GC 480.2 The book of life contains the names of all who have ever entered the service of God. Jesus bade His disciples: “Rejoice, because your names are written in heaven.” Paul speaks of his faithful fellow workers, “whose names are in the book of life.” Philippians 4:3. Daniel, looking down to “a time of trouble, such as never was,” declares that God's people shall be delivered, “everyone that shall be found written in the book.” And the revelator says that those only shall enter the city of God whose names “are written in the Lamb's book of life.” Daniel 12:1; Revelation 21:27.GC 480.3 “A book of remembrance” is written before God, in which are recorded the good deeds of “them that feared the Lord, and that thought upon His name.” Malachi 3:16. Their words of faith, their acts of love, are registered in heaven. Nehemiah refers to this when he says: “Remember me, O my God, ... and wipe not out my good deeds that I have done for the house of my God.” Nehemiah 13:14. In the book of God's remembrance every deed of righteousness is immortalized. There every temptation resisted, every evil overcome, every word of tender pity expressed, is faithfully chronicled. And every act of sacrifice, every suffering and sorrow endured for Christ's sake, is recorded. Says the psalmist: “Thou tellest my wanderings: put Thou my tears into Thy bottle: are they not in Thy book?” There is a record also of the sins of men. “For God shall bring every work into judgment, with every secret thing, whether it be good, or whether it be evil.” “Every idle word that men shall speak, they shall give account thereof in the day of judgment.” Says the Saviour: “By thy words thou shalt be justified, and by thy words thou shalt be condemned.” Ecclesiastes 12:14; Matthew 12:36, 37. The secret purposes and motives appear in the unerring register; for God “will bring to light the hidden things of darkness, and will make manifest the counsels of the hearts.” 1 Corinthians 4:5. “Behold, it is written before Me, ... your iniquities, and the iniquities of your fathers together, saith the Lord.” Every man's work passes in review before God and is registered for faithfulness or unfaithfulness. Opposite each name in the books of heaven is entered with terrible exactness every wrong word, every selfish act, every unfulfilled duty, and every secret sin, with every artful dissembling. Heaven-sent warnings or reproofs neglected, wasted moments, unimproved opportunities, the influence exerted for good or for evil, with its far-reaching results, all are chronicled by the recording angel.GC 482.1 The law of God is the standard by which the characters and the lives of men will be tested in the judgment. Says the wise man: “Fear God, and keep His commandments: for this is the whole duty of man. For God shall bring every work into judgment.” Ecclesiastes 12:13, 14. The apostle James admonishes his brethren: “So speak ye, and so do, as they that shall be judged by the law of liberty.” Those who in the judgment are “accounted worthy” will have a part in the resurrection of the just. Jesus said: “They which shall be accounted worthy to obtain that world, and the resurrection from the dead, ... are equal unto the angels; and are the children of God, being the children of the resurrection.” And again He declares that “they that have done good” shall come forth “unto the resurrection of life.” The righteous dead will not be raised until after the judgment at which they are accounted worthy of “the resurrection of life.” Hence they will not be present in person at the tribunal when their records are examined and their cases decided.GC 482.3 Jesus will appear as their advocate, to plead in their behalf before God. “If any man sin, we have an advocate with the Father, Jesus Christ the righteous.” “For Christ is not entered into the holy places made with hands, which are the figures of the true; but into heaven itself, now to appear in the presence of God for us.” “Wherefore He is able also to save them to the uttermost that come unto God by Him, seeing He ever liveth to make intercession for them.” As the books of record are opened in the judgment, the lives of all who have believed on Jesus come in review before God. Beginning with those who first lived upon the earth, our Advocate presents the cases of each successive generation, and closes with the living. Every name is mentioned, every case closely investigated. Names are accepted, names rejected. When any have sins remaining upon the books of record, unrepented of and unforgiven, their names will be blotted out of the book of life, and the record of their good deeds will be erased from the book of God's remembrance. The Lord declared to Moses: “Whosoever hath sinned against Me, him will I blot out of My book.” And says the prophet Ezekiel: “When the righteous turneth away from his righteousness, and committeth iniquity, ... all his righteousness that he hath done shall not be mentioned.” All who have truly repented of sin, and by faith claimed the blood of Christ as their atoning sacrifice, have had pardon entered against their names in the books of heaven; as they have become partakers of the righteousness of Christ, and their characters are found to be in harmony with the law of God, their sins will be blotted out, and they themselves will be accounted worthy of eternal life. The Lord declares, by the prophet Isaiah: “I, even I, am He that blotteth out thy transgressions for Mine own sake, and will not remember thy sins.” Said Jesus: “He that overcometh, the same shall be clothed in white raiment; and I will not blot out his name out of the book of life, but I will confess his name before My Father, and before His angels.” “Whosoever therefore shall confess Me before men, him will I confess also before My Father which is in heaven. But whosoever shall deny Me before men, him will I also deny before My Father which is in heaven.” Revelation 3:5; Matthew 10:32, 33.GC 483.2 The deepest interest manifested among men in the decisions of earthly tribunals but faintly represents the interest evinced in the heavenly courts when the names entered in the book of life come up in review before the Judge of all the earth. The divine Intercessor presents the plea that all who have overcome through faith in His blood be forgiven their transgressions, that they be restored to their Eden home, and crowned as joint heirs with Himself to “the first dominion.” Micah 4:8. Satan in his efforts to deceive and tempt our race had thought to frustrate the divine plan in man's creation; but Christ now asks that this plan be carried into effect as if man had never fallen. He asks for His people not only pardon and justification, full and complete, but a share in His glory and a seat upon His throne.GC 483.3 While Jesus is pleading for the subjects of His grace, Satan accuses them before God as transgressors. The great deceiver has sought to lead them into skepticism, to cause them to lose confidence in God, to separate themselves from His love, and to break His law. Now he points to the record of their lives, to the defects of character, the unlikeness to Christ, which has dishonored their Redeemer, to all the sins that he has tempted them to commit, and because of these he claims them as his subjects.GC 484.1 Jesus does not excuse their sins, but shows their penitence and faith, and, claiming for them forgiveness, He lifts His wounded hands before the Father and the holy angels, saying: I know them by name. I have graven them on the palms of My hands. “The sacrifices of God are a broken spirit: a broken and a contrite heart, O God, Thou wilt not despise.” And to the accuser of His people He declares: “The Lord rebuke thee, O Satan; even the Lord that hath chosen Jerusalem rebuke thee: is not this a brand plucked out of the fire?” Zechariah 3:2. Christ will clothe His faithful ones with His own righteousness, that He may present them to His Father “a glorious church, not having spot, or wrinkle, or any such thing.” Ephesians 5:27. Their names stand enrolled in the book of life, and concerning them it is written: “They shall walk with Me in white: for they are worthy.” Revelation 3:4.GC 484.2 Thus will be realized the complete fulfillment of the new-covenant promise: “I will forgive their iniquity, and I will remember their sin no more.” “In those days, and in that time, saith the Lord, the iniquity of Israel shall be sought for, and there shall be none; and the sins of Judah, and they shall not be found.” “In that day shall the branch of the Lord be beautiful and glorious, and the fruit of the earth shall be excellent and comely for them that are escaped of Israel. And it shall come to pass, that he that is left in Zion, and he that remaineth in Jerusalem, shall be called holy, even everyone that is written among the living in Jerusalem.” The work of the investigative judgment and the blotting out of sins is to be accomplished before the second advent of the Lord. Since the dead are to be judged out of the things written in the books, it is impossible that the sins of men should be blotted out until after the judgment at which their cases are to be investigated. But the apostle Peter distinctly states that the sins of believers will be blotted out “when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus Christ.” When the investigative judgment closes, Christ will come, and His reward will be with Him to give to every man as his work shall be.GC 485.2 In the typical service the high priest, having made the atonement for Israel, came forth and blessed the congregation. So Christ, at the close of His work as mediator, will appear, “without sin unto salvation” (Hebrews 9:28), to bless His waiting people with eternal life. As the priest, in removing the sins from the sanctuary, confessed them upon the head of the scapegoat, so Christ will place all these sins upon Satan, the originator and instigator of sin. The scapegoat, bearing the sins of Israel, was sent away “unto a land not inhabited” (Leviticus 16:22); so Satan, bearing the guilt of all the sins which he has caused God's people to commit, will be for a thousand years confined to the earth, which will then be desolate, without inhabitant, and he will at last suffer the full penalty of sin in the fires that shall destroy all the wicked. Thus the great plan of redemption will reach its accomplishment in the final eradication of sin and the deliverance of all who have been willing to renounce evil.GC 485.3 At the time appointed for the judgment—the close of the 2300 days, in 1844—began the work of investigation and blotting out of sins. All who have ever taken upon themselves the name of Christ must pass its searching scrutiny. Both the living and the dead are to be judged “out of those things which were written in the books, according to their works.”GC 486.1 Sins that have not been repented of and forsaken will not be pardoned and blotted out of the books of record, but will stand to witness against the sinner in the day of God. He may have committed his evil deeds in the light of day or in the darkness of night; but they were open and manifest before Him with whom we have to do. Angels of God witnessed each sin and registered it in the unerring records. Sin may be concealed, denied, covered up from father, mother, wife, children, and associates; no one but the guilty actors may cherish the least suspicion of the wrong; but it is laid bare before the intelligences of heaven. The darkness of the darkest night, the secrecy of all deceptive arts, is not sufficient to veil one thought from the knowledge of the Eternal. God has an exact record of every unjust account and every unfair dealing. He is not deceived by appearances of piety. He makes no mistakes in His estimation of character. Men may be deceived by those who are corrupt in heart, but God pierces all disguises and reads the inner life.GC 486.2 How solemn is the thought! Day after day, passing into eternity, bears its burden of records for the books of heaven. Words once spoken, deeds once done, can never be recalled. Angels have registered both the good and the evil. The mightiest conqueror upon the earth cannot call back the record of even a single day. Our acts, our words, even our most secret motives, all have their weight in deciding our destiny for weal or woe. Though they may be forgotten by us, they will bear their testimony to justify or condemn.GC 486.3 As the features of the countenance are reproduced with unerring accuracy on the polished plate of the artist, so the character is faithfully delineated in the books above. Yet how little solicitude is felt concerning that record which is to meet the gaze of heavenly beings. Could the veil which separates the visible from the invisible world be swept back, and the children of men behold an angel recording every word and deed, which they must meet again in the judgment, how many words that are daily uttered would remain unspoken, how many deeds would remain undone.GC 487.1 In the judgment the use made of every talent will be scrutinized. How have we employed the capital lent us of Heaven? Will the Lord at His coming receive His own with usury? Have we improved the powers entrusted us, in hand and heart and brain, to the glory of God and the blessing of the world? How have we used our time, our pen, our voice, our money, our influence? What have we done for Christ, in the person of the poor, the afflicted, the orphan, or the widow? God has made us the depositaries of His holy word; what have we done with the light and truth given us to make men wise unto salvation? No value is attached to a mere profession of faith in Christ; only the love which is shown by works is counted genuine. Yet it is love alone which in the sight of Heaven makes any act of value. Whatever is done from love, however small it may appear in the estimation of men, is accepted and rewarded of God.GC 487.2 The hidden selfishness of men stands revealed in the books of heaven. There is the record of unfulfilled duties to their fellow men, of forgetfulness of the Saviour's claims. There they will see how often were given to Satan the time, thought, and strength that belonged to Christ. Sad is the record which angels bear to heaven. Intelligent beings, professed followers of Christ, are absorbed in the acquirement of worldly possessions or the enjoyment of earthly pleasures. Money, time, and strength are sacrificed for display and self-indulgence; but few are the moments devoted to prayer, to the searching of the Scriptures, to humiliation of soul and confession of sin.GC 487.3 Satan invents unnumbered schemes to occupy our minds, that they may not dwell upon the very work with which we ought to be best acquainted. The archdeceiver hates the great truths that bring to view an atoning sacrifice and an all-powerful mediator. He knows that with him everything depends on his diverting minds from Jesus and His truth.GC 488.1 Those who would share the benefits of the Saviour's mediation should permit nothing to interfere with their duty to perfect holiness in the fear of God. The precious hours, instead of being given to pleasure, to display, or to gain seeking, should be devoted to an earnest, prayerful study of the word of truth. The subject of the sanctuary and the investigative judgment should be clearly understood by the people of God. All need a knowledge for themselves of the position and work of their great High Priest. Otherwise it will be impossible for them to exercise the faith which is essential at this time or to occupy the position which God designs them to fill. Every individual has a soul to save or to lose. Each has a case pending at the bar of God. Each must meet the great Judge face to face. How important, then, that every mind contemplate often the solemn scene when the judgment shall sit and the books shall be opened, when, with Daniel, every individual must stand in his lot, at the end of the days.GC 488.2 All who have received the light upon these subjects are to bear testimony of the great truths which God has committed to them. The sanctuary in heaven is the very center of Christ's work in behalf of men. It concerns every soul living upon the earth. It opens to view the plan of redemption, bringing us down to the very close of time and revealing the triumphant issue of the contest between righteousness and sin. It is of the utmost importance that all should thoroughly investigate these subjects and be able to give an answer to everyone that asketh them a reason of the hope that is in them.GC 488.3 The intercession of Christ in man's behalf in the sanctuary above is as essential to the plan of salvation as was His death upon the cross. By His death He began that work which after His resurrection He ascended to complete in heaven. We must by faith enter within the veil, “whither the forerunner is for us entered.” Hebrews 6:20. There the light from the cross of Calvary is reflected. There we may gain a clearer insight into the mysteries of redemption. The salvation of man is accomplished at an infinite expense to heaven; the sacrifice made is equal to the broadest demands of the broken law of God. Jesus has opened the way to the Father's throne, and through His mediation the sincere desire of all who come to Him in faith may be presented before God.GC 489.1 “He that covereth his sins shall not prosper: but whoso confesseth and forsaketh them shall have mercy.” Proverbs 28:13. If those who hide and excuse their faults could see how Satan exults over them, how he taunts Christ and holy angels with their course, they would make haste to confess their sins and to put them away. Through defects in the character, Satan works to gain control of the whole mind, and he knows that if these defects are cherished, he will succeed. Therefore he is constantly seeking to deceive the followers of Christ with his fatal sophistry that it is impossible for them to overcome. But Jesus pleads in their behalf His wounded hands, His bruised body; and He declares to all who would follow Him: “My grace is sufficient for thee.” 2 Corinthians 12:9. “Take My yoke upon you, and learn of Me; for I am meek and lowly in heart: and ye shall find rest unto your souls. For My yoke is easy, and My burden is light.” Let none, then, regard their defects as incurable. God will give faith and grace to overcome them.GC 489.2 We are now living in the great day of atonement. In the typical service, while the high priest was making the atonement for Israel, all were required to afflict their souls by repentance of sin and humiliation before the Lord, lest they be cut off from among the people. In like manner, all who would have their names retained in the book of life should now, in the few remaining days of their probation, afflict their souls before God by sorrow for sin and true repentance. There must be deep, faithful searching of heart. The light, frivolous spirit indulged by so many professed Christians must be put away. There is earnest warfare before all who would subdue the evil tendencies that strive for the mastery. The work of preparation is an individual work. We are not saved in groups. The purity and devotion of one will not offset the want of these qualities in another. Though all nations are to pass in judgment before God, yet He will examine the case of each individual with as close and searching scrutiny as if there were not another being upon the earth. Everyone must be tested and found without spot or wrinkle or any such thing.GC 489.3 Solemn are the scenes connected with the closing work of the atonement. Momentous are the interests involved therein. The judgment is now passing in the sanctuary above. For many years this work has been in progress. Soon—none know how soon—it will pass to the cases of the living. In the awful presence of God our lives are to come up in review. At this time above all others it behooves every soul to heed the Saviour's admonition: “Watch and pray: for ye know not when the time is.” “If therefore thou shalt not watch, I will come on thee as a thief, and thou shalt not know what hour I will come upon thee.” Revelation 3:3.GC 490.1 When the work of the investigative judgment closes, the destiny of all will have been decided for life or death. Probation is ended a short time before the appearing of the Lord in the clouds of heaven. Christ in the Revelation, looking forward to that time, declares: “He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. And, behold, I come quickly; and My reward is with Me, to give every man according as his work shall be.” The righteous and the wicked will still be living upon the earth in their mortal state—men will be planting and building, eating and drinking, all unconscious that the final, irrevocable decision has been pronounced in the sanctuary above. Before the Flood, after Noah entered the ark, God shut him in and shut the ungodly out; but for seven days the people, knowing not that their doom was fixed, continued their careless, pleasure-loving life and mocked the warnings of impending judgment. “So,” says the Saviour, “shall also the coming of the Son of man be.” Matthew 24:39. Silently, unnoticed as the midnight thief, will come the decisive hour which marks the fixing of every man's destiny, the final withdrawal of mercy's offer to guilty men.GC 491.1 “Watch ye therefore: ... lest coming suddenly He find you sleeping.” Perilous is the condition of those who, growing weary of their watch, turn to the attractions of the world. While the man of business is absorbed in the pursuit of gain, while the pleasure lover is seeking indulgence, while the daughter of fashion is arranging her adornments—it may be in that hour the Judge of all the earth will pronounce the sentence: “Thou art weighed in the balances, and art found wanting.”
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1 27.1 28.1 29.1 30.1 31.1 32.1 33.1 34.1 35.1 36.1 37.1 38.1 39.1 40.1 41.1 42.1 43.1 44.1 45.1 46.1 47.1 48.1 49.1 50.1 51.1 52.1 53.1 54.1 55.1 56.1 57.1 58.1 59.1
महान् विवाद नयाँ देशमा ज्योति- Contents - १ — तीर्थयात्री पुर्खाहरू - २ — बिहानका अग्रदूतहरू - ३ — अमेरिकाको सुधारक - ४ — अँध्यारोद्वारा ज्योति - ५ — एक महान् धार्मिक जागृति - ६ — एक चेतावनी इन्कार भयो - ७ — अगमवाणीहरूको पूर्णता - ८ — पवित्रस्थान के हो? - ९ — पवित्रहरूका पवित्रमा - १० — परमेश्वरको अपरिवर्तनीय व्यवस्था - ११ — एउटा सुधार-कार्य - १२ — आधुनिक जागृतिहरू - १३ — जीवनको अभिलेख सामु - Results - Related - Featured - Weighted Relevancy - Content Sequence - Relevancy - Earliest First - Latest First १३ — जीवनको अभिलेख सामु अगमवक्ता दानिएल भन्छन्, “जसै मैले हेरें, सिंहासनहरू बसालिए, र अति प्राचीन आफ्नो सिंहासनमा बस्नुभयो। उहाँका लुगा हिउँजस्तै सेता थिए, उहाँको शिरको केश ऊनजस्तै सेतो थियो। उहाँको सिंहासनमा बलिरहेको आगोको ज्वाला थियो, र त्यसका चक्काहरूमा दन्केको आगो थियो। उहाँको सामुबाट आइरहेको आगोको एउटा नदी बगिरहेको थियो। हजारौँ हजारले उहाँको सेवा गर्थे; दश हजार गुणा दश हजार उहाँको सामु उभिएका थिए। न्यायको निम्ति अदालतको बैठक बसेको थियो, र पुस्तकहरू खोलिए।” दानिएल ७:९, १०।MBND 229.1 यसरी अगमवक्ताको दर्शनमा मानिसहरूको चरित्र र जीवन समस्त पृथ्वीका न्यायाधीशको सामु पुनर्विचार हुनुपर्ने र प्रत्येक मानिसलाई “त्यसको कामअनुसार” हिसाब दिइनुपर्ने महान् र गम्भीर दिन प्रकट गरिएको थियो। अति प्राचीनचाहिँ पिता परमेश्वर हुनुहुन्छ। भजनसंग्रहको लेखक भन्दछन्, “पहाड़हरू उत्पन्न हुनुभन्दा अघि, अथवा तपाईंले पृथ्वी र संसार सृजनुभन्दा अघि, अनादिदेखि अनन्तसम्म तपाईं नै परमेश्वर हुनुहुन्छ।” भजनसंग्रह ९०:२। उहाँ नै सबै अस्तित्वको स्रोत हुनुहुन्छ, र सबै व्यवस्थाको मुहान उहाँ नै हुनुहुन्छ, जसले न्यायमा अध्यक्षता गर्नुहुन्छ। अनि पवित्र स्वर्गदूतहरूचाहिँ सेवक र साक्षीको रूपमा “दश हजार गुणा दश हजार र हजारौँ हजार” यो न्यायालयमा उपस्थित हुनेछन्।MBND 229.2 “र त्यहाँ मेरो सामु आकाशका बादलका साथ आइरहनुभएको एक जना मानिसको पुत्रजस्तै हुनुहुन्थ्यो। उहाँ ती अति प्राचीनकहाँ आउनुभयो, र उहाँकै सामु उपस्थित गराइनुभयो। उहाँलाई अधिकार, महिमा र सार्वभौमिक शक्ति दिइयो, र हरेक भाषा बोल्ने सबै मानिसहरू र जातिहरूले उहाँको आराधना गरे। उहाँको प्रभुत्व अनन्तसम्म रहने प्रभुत्व छ, जुनचाहिँ कहिल्यै टल्नेछैन, र उहाँको राज्य त्यो हो जुन कहिल्यै नष्ट हुनेछैन।” दानिएल ७:१३, १४। यहाँ वर्णन गरिएको ख्रीष्टको आगमनचाहिँ पृथ्वीमा हुने दोस्रो आगमन होइन। उहाँ स्वर्गमा अति प्राचीनकहाँ अधिकार, महिमा र सार्वभौमिकता प्राप्त गर्न आउनुहुन्छ, जुन उहाँलाई उहाँको मध्यस्थतारूपी कामको अन्तमा दिइनेछ। यो पृथ्वीमा हुने दोस्रो आगमनचाहिँ होइन, यो त यो आगमन हो जुन अगमवाणीअनुसार २३०० दिनहरूको अन्त १८४४मा हुनेथियो। स्वर्गीय दूतहरूसाथ हाम्रा प्रधान पूजाहारी पवित्रहरूको पवित्रमा प्रवेश गर्नुहुन्छ र त्यहाँ परमेश्वरको उपस्थितिमा मानिसहरूका लागि उहाँको अन्तिम सेवा गर्न देखा पर्नुहुन्छ—न्यायको छानबिनको काम गर्न र त्यसको लाभ उठाउने योग्यका उत्तराधिकारीहरू सबैको पक्षमा प्रायश्चित्त गर्न आउनुहुन्छ।MBND 229.3 साङ्केतिक सेवामा पाप स्वीकार र पश्चात्तापसाथ परमेश्वरको सामु आउनेहरू र पाप बलिको रगतद्वारा पवित्रस्थानमा तिनीहरूका पाप सार्ने जतिचाहिँ प्रायश्चित्तको दिनको सेवामा सहभागी भएका थिए। त्यसरी नै महान् अन्तिम प्रायश्चित्तको दिन र न्यायको छानबिनमा परमेश्वरको नाम लिने मानिसहरूका मुद्दाहरू मात्र विचार गरेका हुन्छन्। दुष्टको न्यायचाहिँ छुट्टै र फरक काम हो, र यो काम पछिल्लो अवधिमा हुन्छ। “किनभने न्याय परमेश्वरकै परिवारबाट सुरु हुने समय आएको छ, र यदि हामीबाट सुरु हुन्छ भनेता परमेश्वरको सुसमाचार नमान्नेहरूको अन्त्य कस्तो होला?” १ पत्रुस ४:१७।MBND 230.1 मानिसहरूका नामहरू र कार्यहरू लेखित अभिलेखका किताबहरू स्वर्गमा छन् ती पुस्तकहरूले नै न्यायका निर्णयहरूलाई निर्धारण गर्नुपर्नेछ। दानिएल अगमवक्ता भन्दछन्: “न्यायको निम्ति अदालतको बैठक बसेको थियो, र पुस्तकहरू खोलिए।” प्रकाशको लेखकले त्यही दृश्यलाई वर्णन गर्दै यसरी थप्छन्: “अर्को एउटा पुस्तक पनि खोलियो, जो जीवनको पुस्तक हो। ती पुस्तकहरूमा लेखिएका कुरामुताबिक, तिनीहरूका कामअनुसार मृतकहरूको इन्साफ भयो।” प्रकाश २०:१२।MBND 230.2 जीवनको पुस्तकले अघिदेखि नै परमेश्वरको सेवामा प्रवेश भएकाहरू सबैका नामहरू समावेश गरेको हुन्छ। येशूले चेलाहरूलाई भन्नुभयो: “तिमीहरूका नाउँ स्वर्गमा लेखिएका छन् भनेर नै रमाओ।” लूका १०:२०। पावल तिनका विश्वासयोग्य सहकर्मीहरूको बारेमा भन्छन्: “जसका नाउँ जीवनको पुस्तकमा छन्।” फिलिप्पी ४:३। कहिल्यै पनि नभएको “यस्तो सङ्कष्टको समय आउने” कुरालाई हेरेर दानिएल घोषणा गर्छन् कि “जीवनको पुस्तकमा नाम लेखिएका” परमेश्वरका सबै मानिसहरू बचाइनेछन्। प्रकाशको लेखक भन्दछन् कि जसको नाउँ “थुमाको जीवनको पुस्तकमा” लेखिएका छन् तिनीहरू मात्र परमेश्वरको सहरमा प्रवेश गर्नेछन्। दानिएल १२:१; प्रकाश २१:२७।MBND 230.3 “सम्झनाको पत्र मुट्ठा” परमप्रभुको उपस्थितिमा लेखिएको हुन्छ, त्यहाँ “परमप्रभुको डर मान्नेहरू र उहाँको नाउँको मान गर्नेहरूका” असल कार्य लेखिएको हुन्छ। मलाकी ३:१६। तिनीहरूको विश्वासका शब्दहरू, तिनीहरूको प्रेमका कार्यहरू स्वर्गमा लेखिएका छन्। “हे परमेश्वर, यसको निम्ति मेरो सम्झना राख्नुहोस्, र मैले भक्तिसाथ मेरा परमेश्वरका भवनको र त्यसको सेवाको निम्ति गरेको काम नमेटाइदिनुहोस्,” भन्दा नहेम्याहले त्यसलाई नै केन्द्रित गरेका थिए। नहेम्याह १३:१४। धार्मिकताको प्रत्येक कार्य परमेश्वरको सम्झनाको किताबमा अनन्तसम्म रहन्छ। प्रत्येक प्रतिकार गरिएको परीक्षा, पराजित भएको प्रत्येक दुष्टता, व्यक्त गरिएका प्रत्येक दयालु शब्द त्यहाँ विश्वासयोग्यसाथ लेखिएको हुन्छ। अनि प्रत्येक बलिदानका कार्य, ख्रीष्टका निम्ति भोगेका प्रत्येक कष्ट र शोक त्यहाँ लेखिएको हुन्छ। भजनसंग्रहको लेखक भन्दछन्: “मेरो विलापको लेखा राख्नुहोस्। मेरो आँसु तपाईंको फिरिस्तमा राखिदिनुहोस्। के ती तपाईंको पुस्तकमा लेखिएका छैनन् र?” भजनसंग्रह ५६:८।MBND 231.1 त्यहाँ मानिसहरूको पाप लेखिने एउटा अभिलेख पनि छ। “किनकि हामीले गरेको हरेक काम, असल होस् वा खराब होस्, प्रत्येक गुप्त कुरासमेत सबैको न्याय परमेश्वरले गर्नुहुन्छ।” “हरेक व्यर्थको कुरा जो मानिसहरू बोल्दछन्, न्यायको दिनमा तिनीहरूले त्यसको लेखा दिनुपर्नेछ।” मुक्तिदाता भन्नुहुन्छ, “किनकि तिम्रा वचनहरूले तिमी निर्दोष ठहरिनेछौ, र तिम्रा वचनहरूले तिमी दोषी ठहरिनेछौ।” उपदेशक १२:१४; मत्ती १२:३६, ३७। गुप्तका उद्देश्यहरू र अभिप्रायहरू सही खातामा देखिन्छ; किनकि परमेश्वरले “अँध्यारोमा लुकेका कुराहरूलाई प्रकाशमा ल्याउनुहुनेछ, र मानिसका हृदयका अभिप्रायहरू प्रकट गरिदिनुहुनेछ।” “‘हेर, मेरो सामुन्ने यस्तो लेखिएको छ, ... तिमीहरूका र तिमीहरूका पिता-पुर्खाहरूका पापको साटो म लिनेछु’ परमप्रभु भन्नुहुन्छ।” १ कोरिन्थी ४:५; यशैया ६५:६, ७।MBND 231.2 प्रत्येक मानिसको काम परमेश्वरको अगि जाँचिन्छ र विश्वासयोग्य वा अविश्वासयोग्य कुराको अभिलेख राखिएको हुन्छ। प्रत्येक नामको छेउमा स्वर्गका किताबहरूमा प्रत्येक गलत शब्द, प्रत्येक स्वार्थी कार्य, पूरा नभएको प्रत्येक कर्तव्य, र प्रत्येक गुप्तको पाप, प्रत्येक सीपपूर्वक छल ठ्याक्कै त्यस्तै लेखिएको हुन्छ। स्वर्गबाट आएका चेतावनीहरू र हप्कीहरू इन्कार गरिएका, खेर फालिएका क्षणहरू, दुरुपयोग गरिएका मौकाहरू, असल वा खराबका लागि पारेको प्रभाव, त्यसका टाढासम्म फिँजिएका परिणामहरूसमेत सबै कुरा लेखनदास स्वर्गदूतले इतिहास बनाएका छन्।MBND 231.3 परमेश्वरको व्यवस्था नै एक स्तर हो जसद्वारा न्यायमा मानिसहरूका जीवनहरू र चरित्रहरू जाँचिनेछन्। बुद्धिमानी मान्छे यसो भन्छन्: “परमेश्वरको भय राख र उहाँका आज्ञाहरू पालन गर। किनभने मानिसले गर्नुपर्ने सारा कर्तव्य यही नै हो। किनकि हामीले गरेको हरेक काम, असल होस् वा खराब होस्, प्रत्येक गुप्त कुरासमेत सबैको न्याय परमेश्वरले गर्नुहुनेछ।” उपदेशक १२:१३, १४। प्रेरित याकूब तिनका भाइहरूलाई चेतावनी दिन्छन्: “यसकारण तिमीहरूको बोली र व्यवहार स्वतन्त्रताको व्यवस्थाबमोजिम न्याय पाउनेहरूका जस्तै होस्।” याकूब २:१२।MBND 232.1 न्यायमा “योग्य ठहरिनेहरूले” धर्मीहरूको पुनरुत्थानमा भाग लिनेछन्। येशूले भन्नुभयो: “तर त्यस युगसम्म पुग्न योग्य ठहरिनेहरू ... , र मृतकबाट जीवित भई उठ्न योग्य हुनेहरू ... स्वर्गदूतहरूसमान हुन्, र पुनरुत्थानका सन्तान भएका हुनाले परमेश्वरका सन्तान हुन्।” लूका २०:३५, ३६। अनि फेरि उहाँले घोषणा गर्नुहुन्छ कि “सुकर्म गर्नेहरू जीवनको पुनरुत्थानको निम्ति” निस्कीआउनेछन्। यूहन्ना ५:२९। धर्मी मृतकहरू न्यायपछि मात्र जीवित पारिनेछन् जसमा तिनीहरू “जीवनको पुनरुत्थानको” योग्य ठहरिन्छन्। त्यसकारणले जब तिनीहरूको अभिलेखको जाँच हुन्छ र तिनीहरूको मुद्दाको निर्णय हुन्छ तब तिनीहरू आफैचाहिँ न्यायालयमा उपस्थित हुनेछैनन्।MBND 232.2 येशूले पितासँग बिन्ती गर्न तिनीहरूका वकिलको रूपमा देखा पर्नुहुनेछ। “तर कुनै मानिसले पाप गऱ्यो भने पनि पितासँग हाम्रो पक्षमा बोलिदिनुहुने एक जना हुनुहुन्छ, अर्थात् धार्मिक येशू ख्रीष्ट।” १ यूहन्ना २:१। “ख्रीष्ट हातले बनाएको पवित्रस्थानभित्र प्रवेश गर्नुभएन, जोचाहिँ साँचो पवित्रस्थानको नकल मात्र हो, तर उहाँ स्वर्गभित्रै प्रवेश गर्नुभयो, र उहाँ हाम्रो पक्षमा परमेश्वरको सामु उपस्थित हुनुभएको छ।” “फलस्वरूप उहाँद्वारा परमेश्वरको नजिक आउनेहरूलाई उहाँले सदैव उद्धार गर्न सक्नुहुन्छ। किनभने तिनीहरूका निम्ति मध्यस्थताको प्रार्थना चढ़ाउन उहाँ सदैव जीवित रहनुहुन्छ।” हिब्रू ९:२४; ७:२५।MBND 232.3 जब न्यायमा अभिलेखका किताबहरू खुल्छन्, येशूमाथि विश्वास गर्नेहरू सबैका जीवनहरू परमेश्वरका सामु पुनर्विचार गरिएको हुन्छ। हाम्रा वकिलले पृथ्वीमाथि जिउनेहरू पहिलोदेखि आरम्भ गरी पछि आउने प्रत्येक युगका मुद्दाहरू प्रस्तुत गर्नुहुनेछ, र जीवितहरूको चाहिँ अन्तमा न्याय हुन्छ। प्रत्येक नाम लेखिएको हुन्छ, प्रत्येक मुद्दा होसियारीसाथ छानबिन गरिएको हुन्छ। नामहरू स्वीकार र इन्कार भएका हुन्छन्। जब कुनै मानिसको अभिलेखका किताबहरूमा पश्चात्ताप नगरेका र क्षमा प्राप्त नगरेका पापहरू छोडिएका हुन्छन्, तब तिनीहरूका नामहरू जीवनको पुस्तकबाट मेटिनेछन्, अनि तिनीहरूका असल कार्यहरूको अभिलेखचाहिँ परमेश्वरको सम्झनाको पुस्तकबाट मेटिनेछन्। परमप्रभुले मोशासँग घोषणा गर्नुभयो: “जसले मेरो विरुद्धमा पाप गरेको छ, त्यसलाई नै म आफ्नो पुस्तकबाट मेटिदिनेछु।” प्रस्थान ३२:३३। अनि अगमवक्ता इजकिएल भन्छन्: “तर धर्मी मानिसले आफ्नो धार्मिकतालाई त्यागेर पाप गर्छ, र दुष्ट मानिसले गरेका घिनलाग्दा कामहरू गर्छ भने, ... त्यसले अघि गरेको कुनै पनि धर्मको कामको सम्झना हुनेछैन।” इजकिएल १८:२४।MBND 232.4 जसले पापको वास्तविक पश्चात्ताप गरेका छन्, र विश्वासद्वारा ख्रीष्टको रगतलाई तिनीहरूको प्रायश्चित्तको बलिदानको रूपमा दाबी गरेका छन्, तिनीहरू सबैलाई स्वर्गको किताबमा भएको तिनीहरूको नामको छेउमा क्षमा लेखिएको हुन्छ; जसरी तिनीहरू ख्रीष्टको धार्मिकताको सहभागी भएका हुन्छन्, र तिनीहरूका चरित्रहरू परमेश्वरको व्यवस्थामुताबिक पाइन्छन्, त्यसरी तिनीहरूका पापहरू मेटाइनेछन्, र तिनीहरू आफै पनि अनन्त जीवनको योग्य हुनेछन्। यशैया अगमवक्ताद्वारा परमप्रभु घोषणा गर्नुहुन्छ: “म उही हुँ, जसले तेरा अपराधहरू मेरो आफ्नै खातिर मेटिदिन्छ, र तेरा पापहरूलाई सम्झँदैन।” यशैया ४३:२५। येशूले भन्नुभयो: “जसले जित्छ, त्यसलाई यसरी सेता वस्त्र पहिराइन्छ, र म त्यसको नाउँ जीवनको पुस्तकबाट मेटिदिनेछैनँ। म त्यसको नाउँ मेरा पिताको सामुन्ने र उहाँका दूतहरूका सामुन्ने स्वीकार गर्नेछु।” “यसकारण हरेक जसले मानिसहरूका सामु मलाई स्वीकार गर्छ, म पनि उसलाई स्वर्गमा हुनुहुने मेरा पिताको सामुन्ने स्वीकार गर्नेछु। तर हरेक जसले मलाई मानिसहरूका सामुन्ने इन्कार गर्छ, म पनि उसलाई स्वर्गमा हुनुहुने मेरा पिताको सामुन्ने इन्कार गर्नेछु।” प्रकाश ३:५; मत्ती १०:३२, ३३।MBND 233.1 पृथ्वीका न्यायालयहरूका निर्णयहरूमा मानिसहरूले राखेका गहिरो चासोले त्यो चासोलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ जो स्वर्गको अदालतमा जीवनको पुस्तकमा दर्ता भएका नामहरूलाई पुनर्विचार गर्नको लागि सारा पृथ्वीका न्यायाधीशको सामु आउँदाखेरि प्रकट भएको हुन्छ। जो उहाँको रगतमाथि विश्वास गर्नेद्वारा विजय भएको छ त्यसको खातिर ईश्वरीय मध्यस्थकर्ताले बिन्ती गर्नुहुन्छ कि ऊ आफ्नो अधर्मबाट क्षमा होस्, ताकि उसले अदनको घर पुनः आर्जन गर्न सकोस्, र एउटै उत्तराधिकारीको रूपमा उहाँसितै “पहिलेको राज्य”-मा मुकुट लगाउन सकोस्। मीका ४:८। शैतानले हाम्रो जातिलाई बहकाउने र परीक्षामा पार्ने उसका प्रयासहरूद्वारा मानिसको सृष्टिमा भएको ईश्वरीय योजनालाई निष्फल बनाउने विचार गरेको थियो; तर अब मानिसले कहिले पनि पाप नगरेझैँ यो योजना कार्यान्वयन होस् भनी ख्रीष्टले अनुरोध गर्नुहुन्छ। उहाँले आफ्ना मानिसहरूका लागि परिपूर्ण र समस्त क्षमा र धार्मिकता मात्र होइन, तर उहाँको सिंहासनमाथि भएको एक महिमा र स्थानमा सहभागी गराउनुपर्ने अनुरोध उहाँले गर्नुहुन्छ।MBND 234.1 जब ख्रीष्टले उहाँको अनुग्रहका जनताहरूका खातिर बिन्ती गर्नुहुन्छ जो उहाँको रगतमाथि विश्वास गर्नेद्वारा विजय भएका हुन्छन् तब शैतानले चाहिँ तिनीहरूलाई परमेश्वरको सामुन्ने पापी स्वरूप दोष लगाउँछ। महान् ठगाहाले तिनीहरूलाई शङ्कामा पार्ने, परमेश्वरमाथि भएको भरोसाबाट छुटाउने, तिनीहरू आफैलाई उहाँको प्रेमबाट अलग पार्ने, र उहाँको आज्ञा भङ्ग गराउने प्रयास गरेको थियो। अब उसले तिनीहरूका जीवनहरूको अभिलेख, तिनीहरूको चरित्रका खोटहरू, ख्रीष्टसँग असमानता, जुनचाहिँ तिनीहरूका मुक्तिदातालाई अनादर भएको थियो, उसले दिएको परीक्षाले गर्दा तिनीहरूले गरेका सम्पूर्ण पापहरू, यी सबै कुरातर्फ देखाउँछ र त्यसकारण उसले दाबी गर्छ कि तिनीहरू उसका जनताहरू हुन्।MBND 235.1 येशूले तिनीहरूका पापहरूको लागि बहाना निकाल्नुहुन्न, तर तिनीहरूको पश्चात्ताप र विश्वास देखाउनुहुन्छ, र तिनीहरूका निम्ति क्षमादान दाबी गर्दै उहाँले आफ्नो चोट परेको हात पिता र पवित्र स्वर्गदूतहरूको सामु उठाउनुहुन्छ र भन्नुहुन्छ: म तिनीहरूलाई नामद्वारा नै चिन्छु। मैले तिनीहरूलाई मेरो हत्केलामा खोपेर राखेको छु। “तोडिएको आत्मा नै परमेश्वरको निम्ति बलिदान हो। हे परमेश्वर, तोडिएको र पश्चात्तापी हृदयलाई तपाईं तिरस्कार गर्नुहुन्न।” भजनसंग्रह ५१:१७। उहाँका मानिसहरूलाई दोष दिनेलाई उहाँ घोषणा गर्नुहुन्छ: “ए शैतान, परमप्रभुले तँलाई हकारून्। यरूशलेमलाई चुन्नुहुने परमप्रभुले तँलाई हकारून्! के यो मानिस आगोबाट निकालिएको अगुल्टो होइन र?” जकरिया ३:२। ख्रीष्टले उहाँका विश्वासयोग्य जनहरूलाई आफ्नै धार्मिकता पहिराउनुहुनेछ ताकि उहाँले आफ्ना पिताकहाँ तिनीहरूलाई “दाग वा चाउरी नभएको, अथवा यस्ता कुनै कुरा नभएको तेजस्वी मण्डली” स्वरूप प्रकट गर्न सकोस्। एफिसी ५:२७। तिनीहरूका नामहरू जीवनको किताबमा सुची बद्धरूपमा रहेका हुन्छन्, र तिनीहरूको विषयमा यसरी लेखिएको हुन्छ: “तिनीहरू मसँग सेता वस्त्र लाएर हिँड्नेछन्, किनकि तिनीहरू योग्यका छन्।” प्रकाश ३:४।MBND 235.2 यसरी नयाँ करारको प्रतिज्ञाको पूर्ण परिपूर्णता महसुस हुनेछ: “किनकि तिनीहरूका अपराधहरू म क्षमा गर्नेछु, र म तिनीहरूका पाप फेरि कहिल्यै सम्झनेछैनँ।” “परमप्रभु भन्नुहुन्छ, ‘ती दिनहरूमा, त्यस बेला इस्राएलको दोष खोजे तापनि केही पनि पाइनेछैन। यहूदाका पाप खोजे तापनि पाइनेछैन।” यर्मिया ३१:३४; ५०:२०। “त्यो दिन परमप्रभुको हाँगा फलदायक र महिमित हुनेछ, र इस्राएलका बाँचेकाहरूका निम्ति जमिनको फल गर्व र गौरवको हुनेछ। सियोनमा छोड़िएका र यरूशलेममा बाँकी रहेकाहरू, अर्थात यरूशलेममा बस्नेहरू भनी दर्ता भएकाहरू पवित्र कहलाइनेछन्।” यशैया ४:२, ३।MBND 236.1 छानबिन गर्ने न्याय र पापहरू मेटाउने कामचाहिँ परमप्रभुको दोस्रो आगमनभन्दा अगाड़ि नै पूरा भएको हुनुपर्नेछ। मृतकहरूको न्याय किताबहरूमा लेखिएअनुसार हुनुपर्ने भएको कारणले तिनीहरूका मुद्दाहरू छानबिन गर्ने न्याय नभएसम्म मानिसहरूका पापहरू मेटाउन असम्भव छ। तर प्रेरित पत्रुस स्पष्टसाथ भन्दछन् कि “तपाईंहरूका पाप मेटिऊन्, र परमप्रभुको उपस्थितिबाट आनन्दको समय आओस्, र उहाँले तपाईंहरूका निम्ति अघिबाटै नियुक्त गर्नुभएको ख्रीष्ट, अर्थात् येशूलाई पठाइदिनुहुन्छ।” प्रेरित ३:१९, २०। जब छानबिन गर्ने न्यायको काम अन्त्य हुन्छ, तब ख्रीष्ट आउनुहुनेछ, र मानिसलाई उसको कामअनुसार दिने उहाँको प्रतिफल उहाँसँगै हुनेछ।MBND 236.2 साङ्केतिक सेवामा प्रधान पूजाहारीले इस्राएलका निम्ति प्रायश्चित्त गरिसकेपछि बाहिर निस्केर समूदायलाई आशिष् दिन्थ्यो। त्यसरी नै ख्रीष्ट उहाँको मध्यस्थतारूपी कामको अन्त्यमा “मुक्तिका निम्ति उहाँ दोस्रो पटक विनापाप” उहाँको प्रतीक्षा गर्नेहरूलाई अनन्त जीवनको आशिष् दिनलाई देखा पर्नुहुनेछ। (हिब्रू ९:२८ KJV)। पूजाहारीले पवित्रस्थानबाट पाप हटाएर छाड़ा बोकाको टाउकोमा स्वीकार गरेझैँ ख्रीष्टले पनि यी सबै पापहरू शैतान, अर्थात् पापको सृजक र त्यसको आरम्भकर्तामाथि राखिदिनुहुनेछ। छाड़ा बोकालाई इस्राएलको पाप बोकाएर “निर्जन स्थानमा” पठाइन्थ्यो (लेवी १६:२२ KJV); त्यसरी शैतान पनि परमेश्वरका जनहरूलाई उसले फसाएका सब पापहरूको दोष बोकेर हजार वर्षका निम्ति उजाड़ र बासिन्दाहीन पृथ्वीमा कैदी हुनेछ, र अन्तमा सबै दुष्टतालाई विनाश पार्ने आगोमा उसले पापको पूर्ण सजाय भोग्नुपर्नेछ। पाप पूर्ण उन्मूलन हुन्छ र स्वेच्छिक रूपमा पाप इन्कार गर्न तयारी हुनेहरूको छुटकारा हुन्छ, त्यसमा नै मुक्तिको महान् योजना पूरा हुनेछ।MBND 236.3 न्यायका लागि निर्धारित गरिएको समय—२३०० दिनहरूको अन्त्य, १८४४मा—छानबिनको काम र पाप मेटाउने काम सुरु भयो। कुनै समय ख्रीष्टको नाम आफैले लिनेहरू जति सबै सुक्ष्म जाँच भएर जानैपर्छ। मृतक र जीवित दुवैको न्याय “पुस्तकहरूमा लेखिएका कुरामुताबिक, तिनीहरूका कामहरूअनुसार” हुनुपर्नेछ।MBND 237.1 पश्चात्ताप नगरेका र नत्यागेका पापहरू क्षमा हुनेछैनन् र अभिलेखका किताबहरूबाट ती मेटिनेछैनन्, तर परमेश्वरको दिनमा पापीहरूको विरुद्धमा गवाही स्वरूप ती उभिनेछन्। शायद उसले आफ्ना दुष्ट कार्यहरू दिनको उज्यालोमा वा रातको अन्धकारमा गरेको हुन सक्छ; तर जसको सामु हामीले उभिनुपर्ने हो ती कुराहरू उहाँको सामु खुल्ला र प्रष्ट देखिन्छ। स्वर्गदूतहरूले प्रत्येक पाप देखे र त्यो सही खाताहरूमा दर्ता गरे। शायद त्यो पाप बाबा, आमा, पत्नी, नानीहरू र साथीहरूबाट लुकिएको, इन्कार गरिएको र छोपिएको होला; दोषी अभिनेताहरूभन्दा अरू कसैलाई पनि गलतको थोरै आशङ्का गर्दैन होला; तर यो त स्वर्गीय प्राणीहरूका सामु स्पष्ट रहनेछ। रातको सबभन्दा अन्धकार, सबै छलपूर्वक गुप्तका सीपहरूजस्ता कुनै पनि विचार अनन्तको ज्ञानबाट लुकाउन सकिँदैन। परमेश्वरसँग प्रत्येक अन्याय हिसाब र अनुचित व्यापारको ठीक अभिलेख हुन्छ। उहाँ देखावटी भक्तिद्वारा बहकिनुहुन्न। उहाँले चरित्रको अनुमान गर्दा कुनै गल्ती गर्नुहुन्न। मानिसहरू भ्रष्ट हृदय भएकाहरूबाट बहकिन सक्छन्, तर परमेश्वरले सबै छलहरूभित्र छेड्नुहुन्छ र अन्तर्जीवन पढ्नुहुन्छ।MBND 237.2 कस्तो गम्भीर विचार छ! दिनप्रति दिनले अनन्तको यात्रामा स्वर्गका पुस्तकहरूका निम्ति त्यसका अभिलेखहरूको जिम्मेवारी बोकेको हुन्छ। एक पल्ट बोलेका वचनहरू, एक पल्ट गरेका कार्यहरू कहिल्यै पनि फिर्ता लिन सकिँदैन। स्वर्गदूतहरूले असल र खराब दुवैलाई दर्ता गरेका छन्। हाम्रा कार्यहरू, हाम्रा शब्दहरू, हाम्रा सबभन्दा गुप्त विचारहरू सबैले हाम्रो भविष्यको कल्याण वा दुःखको निर्णयप्रति भूमिका खेलेका हुन्छन्। शायद हामीले ती कुराहरूलाई बिर्सेका हुन्छौं तापनि ती कुराहरूले हामीलाई धर्मी वा दोषी ठहराउने साक्षी दिनेछन्।MBND 238.1 फोटोग्राफरको फोटोमा सही ढङ्गले अनुहारका आकृतिहरू प्रतिबिम्ब भएझैँ माथि भएका पुस्तकहरूमा पनि विश्वासयोग्यसाथ चरित्र वर्णन गरिएको छ। तापनि स्वर्गीय प्राणीहरूको दृष्टिमा सामना गर्नुपर्ने त्यो अभिलेखको विषयमा कति थोरै मात्र चिन्तित भएका हुन्छन्। यदि दृश्य र अदृश्य विभाजित पर्दा हट्न सक्थ्यो भने मानवको सन्तानले न्यायमा फेरि सामना गर्नुपर्ने प्रत्येक शब्द र कार्य स्वर्गदूतले लेखिरहेका देख्नेथिए, तब कतिपय दैनिक उच्चारित शब्दहरू शान्त हुनेथिए, कति वटा कार्यहरू गरिनेथिएनन्।MBND 238.2 प्रयोग भएको प्रत्येक प्रतिभा पूर्णरूपले न्यायमा जाँचिनेछ। स्वर्गबाट प्रदान गरिएको धन हामीले कसरी प्रयोग गरेका छौं? परमप्रभुले उहाँको आगमनमा उहाँको निजी ब्याजसहित पाउनुहुनेछ त? उहाँले हामीलाई हात, हृदय र दिमागका शक्तिहरू प्रदान गर्नुभएको छ; के यी हामीले परमेश्वरको महिमा गर्न र संसारलाई आशिष् पुऱ्याउनका लागि विकास गरेका छौं? हामीले हाम्रा समय, कलम, सोर, पैसा र प्रभाव कसरी प्रयोग गरेका छौं? हामीले ख्रीष्टका लागि गरिब, कष्टित, टुहुरा वा विधवाहरूलाई व्यक्तिगतरूपमा के गरेका छौं? परमेश्वरले हामीलाई उहाँको पवित्र वचनका भण्डारेहरू तुल्याउनुभएको छ; मानिसहरूलाई मुक्तिको विषयमा बुद्धिमानी तुल्याउन दिइएको ज्योति र सत्यताप्रति हामीले के गरेका छौं त? ख्रीष्टमा विश्वास गर्ने केवल बहानाको केही मूल्य छैन; कामद्वारा देखाइएको प्रेमलाई मात्र वास्तविक ठानिन्छ। तापनि स्वर्गको दृष्टिमा कुनै पनि कार्यलाई प्रेमले मात्र मूल्यवान् ठहराउँछ। मानिसहरूको कल्पनामा जतिसुकै सानो देखिए तापनि प्रेमसाथ जे पनि गरिएको हुन्छ, सो परमेश्वरकहाँ स्वीकार योग्य हुन्छ र इनाम प्राप्त हुन्छ।MBND 239.1 स्वर्गका पुस्तकहरूमा मानिसहरूको लुकिएको स्वार्थीपन खुल्ला छ। त्यहाँ तिनीहरूका साथीहरूप्रति अपूरो कर्तव्यहरू र मुक्तिदाताका दाबीहरूलाई भुल्ने स्वभाव अभिलेखमा दर्ता भएको छ। तिनीहरूले ख्रीष्टलाई दिनुपर्ने समय, विचार-शक्ति र बल प्रायः शैतानलाई दिएका थिए भनी त्यहाँ तिनीहरूले देख्नेछन्। स्वर्गदूतहरूले स्वर्गमा लैजाने अभिलेखचाहिँ दुःखमय छ। विवेकशील प्राणीहरू, अर्थात् ख्रीष्टका नामधारे अनुयायीहरू सांसारिक सम्पत्ति आर्जन गर्ने कार्यमा अथवा सांसारिक सुख-विलासको आनन्दमा लिप्त भएका छन्। पैसा, समय र बलचाहिँ प्रदर्शन र स्वार्थ-भोगका लागि बलिदान भएका छन्; तर प्रार्थना, धर्मशास्त्रमा अनुसन्धान, प्राणको नम्रता र पाप स्वीकारको कार्यमा चाहिँ थोरै क्षणहरू मात्र बिताएका छन्।MBND 239.2 शैतानले हाम्रा दिमागहरूलाई व्यस्त पार्न अगण्य षड्यन्त्रकारी योजनाहरू आविष्कार गरेको छ, ताकि जुन कार्यसँग हामी सबभन्दा परिचित हुनुपर्छ त्यसको बारेमा विचार नगरोस्। प्रायश्चित्तको बलिदान र सर्वशक्तिमान् मध्यस्थकर्ताको दृश्य प्रकट गर्ने महान् सत्यताहरूलाई नै त्यो प्रधान ठगाहाले घृणा गर्दछ। त्यसलाई थाहा छ कि त्यसको सबै कुरा येशू र उहाँको सत्यताबाट दिमागहरू बहकाउनमा नै निर्भर हुन्छ।MBND 239.3 मुक्तिदाताको मध्यस्थताबाट लाभ हासिल गर्नेहरूले परमेश्वरको भय राखेर पवित्रता परिपूर्ण पार्ने तिनीहरूको कर्तव्यमा कुनै पनि बाधा आउने मौका दिनुहुँदैन। ती बहुमूल्य घड़ीहरू सुख-विलास, देखावटीपन वा लाभ-अभिलाषामा नभई बरु सत्यताको वचनको अध्ययनमा उत्सुक र प्रार्थनापूर्ण समय बिताउनुपर्छ। पवित्रस्थान र छानबिन गर्ने न्यायको विषयमा परमेश्वरका मानिसहरूले स्पष्ट बुझेका हुनुपर्छ। तिनीहरूका महान् प्रधान पूजाहारीको पद र कार्यको विषयमा सबै जनाले व्यक्तिगतरूपमा ज्ञान प्राप्त गर्न अति आवश्यक छ। त्यसो नभए तिनीहरूले यो समयको आवश्यकीय विश्वास प्रयोग गर्न वा परमेश्वरले तिनीहरूलाई पूरा गर्न भनी दिनुभएको पदको जिम्मेवारी सम्हाल्न तिनीहरू असम्भव हुनेछन्। प्रत्येक व्यक्तिको प्राण हुन्छ जसलाई बचाउनु वा गुमाउनुपर्ने हुन्छ। परमेश्वरको न्याय आसनको सामुन्ने प्रत्येकको अनिर्णीत एउटा मुद्दा छ। प्रत्येकले महान् न्यायाधीशलाई आमने-सामुन्ने भेट्नुपर्नेछ। त्यसो भए, प्रत्येक दिमागले त्यो गम्भीर दृश्यलाई बारम्बार मनन गर्न कति महत्वपूर्ण छ, जब न्याय बसालिनेछ र पुस्तकहरू खोलिनेछन्, जब दिनहरूको अन्तमा, दानिएलसितै प्रत्येक व्यक्ति आफ्नो पालोमा उभिनैपर्छ।MBND 240.1 यी विषयहरूमा ज्योति प्राप्त गर्नेहरू सबैले महान् सत्यताहरूको गवाही दिनुपर्छ जुन परमेश्वरले तिनीहरूलाई सुम्पनुभएको थियो। स्वर्गमा भएको पवित्रस्थानचाहिँ मानिसहरूका खातिर ख्रीष्टको कामको केन्द्र बिन्दु हो। यसले पृथ्वीमा रहने प्रत्येक प्राणीलाई समेटेको हुन्छ। यसले हामीलाई समयको अन्तसम्मका कुरा वर्णन गर्दै र धार्मिकता तथा पापको बीचमा भएको लड़ाइँको विजयोल्लासित विषयलाई प्रकाशित पार्दै मुक्तिको योजनाको दृश्य प्रस्तुत गर्दछ। यो कुरा नै सबभन्दा महत्वपूर्ण छ कि सबैले यी विषयहरू पूर्णरूपले अनुसन्धान गर्नुपर्छ र तिनीहरूमा भएको आशाको कारण सोध्नेहरूलाई जवाफ दिन सक्षम हुनुपर्छ।MBND 241.1 ख्रीष्टको क्रूसमा भएको मृत्यु जति महत्वपूर्ण छ, मुक्तिको योजनामा माथि रहेको पवित्रस्थानमा मानिसको खातिर भएको उहाँको मध्यस्थताको कार्य पनि त्यत्तिकै महत्वपूर्ण छ। उहाँले आफ्नै मृत्युद्वारा त्यो काम सुरु गर्नुभयो जुन उहाँको पुनरुत्थानपछि सो कार्य पूरा गर्नका लागि उहाँ स्वर्गारोहण हुनुभयो। “जहाँ हाम्रा पक्षमा अग्रदूत भएर” पर्दाभित्र “प्रवेश गर्नुभएको छ,” त्यहाँ हामी विश्वासद्वारा प्रवेश गर्नुपर्छ। हिब्रू ६:२०। त्यहाँ कलवरीको क्रूसबाट ज्योति प्रतिबिम्बित भएको छ। त्यहाँ हामीले मुक्तिको योजनाका रहस्यहरूभित्र अझै स्पष्ट अन्तर्दृष्टि प्राप्त गर्न सक्छौं। मानिसको मुक्तिमा स्वर्गले अपरिमित मूल्य चुकाउनुपरेको छ; जुन बलिदान भएको थियो सो तोड़िएको परमेश्वरको व्यवस्थाको सबभन्दा ठूला मागहरू बराबर छ। येशूले पिताको सिंहासनतर्फ जाने मार्ग खोल्नुभएको छ, र उहाँको मध्यस्थताद्वारा विश्वासमा उहाँकहाँ आउनेहरू सबै निष्कपट चाहनाको साथ परमेश्वरको सामु उपस्थित भएका होस्।MBND 241.2 “आफ्ना पापहरू लुकाउनेको उन्नति हुँदैन, तर जसले ती स्वीकार गर्छ र त्याग्छ, त्यसले कृपा पाउँछ।” हितोपदेश २८:१३। जसले तिनीहरूका दोषहरू लुकाउँछन् र बहाना बनाउँछन्, शैतान तिनीहरूदेखि कति हर्षित छ, ख्रीष्ट र पवित्र स्वर्गदूतहरूलाई तिनीहरूको कार्यद्वारा कति ठट्टा गर्छ भनी यदि तिनीहरूले देख्न सकेका भए, तिनीहरू आफ्ना पापहरू स्वीकार गर्न र त्यसलाई त्याग्न हतारिनेथिए। शैतानले चरित्रका खोटहरूद्वारा सम्पूर्ण दिमागलाई अधीनमा राख्ने काम गर्छ, र उसलाई यो कुरा पनि थाहा छ कि यदि तिनीहरूले यी खोटहरू माया गरेर राखे भने उसको सफलता हुनेछ। त्यसकारण उसले ख्रीष्टका चेलाहरूलाई तिनीहरू विजय प्राप्त गर्न असम्भव छ भनी उसको घातक कुतर्कहरूद्वारा निरन्तर बहकाउने प्रयास गरिरहेछ। तर येशूले तिनीहरूका पक्षमा उहाँका चोट लागेका हातहरू, उहाँको चोट लागेको शरीरका साथ बिन्ती गर्नुहुन्छ; उहाँका पछि लाग्नेहरू सबैलाई उहाँले घोषणा गर्नुहुन्छ: “मेरो अनुग्रह तेरो निम्ति पर्याप्त छ।” २ कोरिन्थी १२:९। “मेरो जुवा आफूमाथि लेओ, र मसँग सिक, किनभने म विनम्र र कोमल हृदयको छु, अनि तिमीहरूले आफ्ना आत्मामा विश्राम पाउनेछौ। किनकि मेरो जुवा सजिलो छ, र मेरो भारी हलुको छ।” मत्ती ११:२९, ३०। त्यसो भए कसैले पनि तिनीहरूका खोटहरू निरुपाय छन् भनी नठानोस्। परमेश्वरले तिनीहरूलाई विजय हुनका लागि विश्वास र अनुग्रह प्रदान गर्नुहुनेछ।MBND 241.3 अहिले हामी महान् प्रायश्चित्तको दिनमा बाँचिरहेछौं। साङ्केतिक सेवामा जब प्रधान पूजाहारीले इस्राएलका लागि प्रायश्चित्त गरिरहेको हुन्थ्यो तब सबैले पापको पश्चात्ताप र परमप्रभुको सामुन्ने नम्र हुनेद्वारा तिनीहरूका प्राणहरूलाई इन्कार गर्न अनिवार्य थियो, नत्रता तिनीहरू आफ्ना जातिमध्येबाट बहिष्कार हुनुपर्नेथिए। त्यसरी नै जसका नामहरू जीवनको पुस्तकमा बाँकी राख्ने इच्छा गर्छन् तिनीहरू सबैले अहिले नै तिनीहरूका केही पश्चात्तापका दिनहरू बाँकी छँदै पापका लागि दुःख मान्ने र सत्य पश्चात्तापद्वारा परमेश्वरको सामु तिनीहरूले आ-आफ्ना प्राणलाई इन्कार गर्नुपर्छ। त्यहाँ गहिरो र विश्वासयोग्य हृदयको अनुसन्धान हुनुपर्छ। धेरै जना नामधारे विश्वासीहरूद्वारा अपनाएका हल्का र खेलाँची आत्माहरूलाई निकाल्नुपर्छ। श्रेष्ठताका लागि सङ्घर्ष गर्ने दुष्ट धारणाहरू वशमा राख्ने इच्छुक व्यक्तिहरू सबैका सामु त्यहाँ जोशिलो लड़ाइँ हुन्छ। तयारीको कामचाहिँ व्यक्तिगत कार्य हो। हामीले समूहहरूमा उद्धार पाउँदैनौं। कुनै व्यक्तिको शुद्धता र समर्पणले यी गुणहरूको अभावमा रहेका अर्को व्यक्तिमा पूर्ति गर्दैन। सबै जातिहरू परमेश्वरको सामुन्ने न्यायमा जानुपर्छ तापनि उहाँले प्रत्येक व्यक्तिको मुद्दालाई निकट अनुसन्धानकारी छानबिनसाथ जाँच्नुहुनेछ, जस्तो कि यस पृथ्वीमा अरू प्राणी कोही छैन। प्रत्येक जना जाँचिनुपर्छ र खोट वा चाउरी अथवा त्यस्तो कुनै थोकविना नै फेला पर्नुपर्छ।MBND 242.1 प्रायश्चित्तको अन्तिम कार्यसँग सम्बन्धित दृश्यहरू गम्भीर छन्। त्यहाँ समाविष्ट जोखिमहरू महान् छन्। माथि भएको पवित्रस्थानमा अहिले न्याय भइरहेछ। यो काम धेरै वर्षसम्म चलिरहेको छ। चाँडै नै—कसैलाई थाहा छैन कति चाँडो—जीवितहरूका मुद्दाहरूमा न्याय सुरु हुनेछ। परमेश्वरको भयावह उपस्थितिमा हाम्रा जीवनहरू पुनर्विचारका लागि आउनुपर्नेछन्। यो समयमा अरू कुनै पनि समयभन्दा पनि प्रत्येक मानिसले मुक्तिदाताको चेतावनीलाई ध्यान दिनु उचित हुन्छ: “जागा बस र प्रार्थना गर, किनकि त्यो बेला कहिले आउने हो, सो तिमीहरू जान्दैनौ।” मर्कूस १३:३३। “यदि तिमी जागा रहेनौ भनेता म चोरजस्तै गरी आउनेछु, र म कुन बेला आउनेछु, सो तिमीले थाहा पाउनेछैनौ।” प्रकाश ३:३।MBND 242.2 जब छानबिन गर्ने न्यायको कार्य अन्त्य हुन्छ, तब सबै जनाको गन्तव्य मृत्यु वा जीवनका लागि निर्णय भइसकेका हुनेछ। आकाशका बादलहरूमा परमप्रभुको आगमन हुनुभन्दा अलिक अघि पश्चात्तापको समय अन्त भएको हुन्छ। ख्रीष्टले प्रकाशमा आगामी त्यो समयलाई हेर्दै घोषण गर्नुहुन्छ: “दुष्ट काम गर्नेले दुष्ट काम गरिरहोस्, अश्लील काम गर्नेले अश्लील काम गरिरहोस्, धर्मात्माले धार्मिक कार्य गरिरहोस्, र पवित्र जनचाहिँ पवित्र नै भइरहोस्। हेर, म चाँड़ै आउँदैछ। हरेक मानिसलाई उसले गरेअनुसार दिने प्रतिफल मसँग छ।” प्रकाश २२:११, १२।MBND 243.1 धर्मीहरू र दुष्टहरू तिनीहरूको विनाशी शरीरमै पृथ्वीमा जिइरहेका हुनेछन्—माथि भएको पवित्र वासस्थानमा अन्तमा अखण्डनीय निर्णय पारित भइसकेको छ भनी सब अनजान भएर मानिसहरूले रोप्ने र घर बनाउने, खाने र पिउने गरिरहेका हुनेछन्। नोआ जहाजभित्र पसेपछि र जलप्रलयभन्दा अगाड़ि परमेश्वरले तिनलाई भित्र थुन्नुभयो र अधर्मीहरूलाई बाहिर छोड्नुभयो; तर सात दिनसम्म मानिसहरूले तिनीहरूको विनाश निर्धारित भएको थाहा नपाएर तिनीहरूको हेलचेक्य्राइँपन, सुख-विलास प्रेमी जीवन बिताइरहे र सन्निकट इन्साफका चेतावनीहरूलाई गिल्ला गरे। मुक्तिदाता भन्नुहुन्छ, “मानिसको पुत्रको आगमन पनि त्यस्तै हुनेछ।” मत्ती २४:३९। शान्तसाथ, मध्यरातको चोरझैँ नचिताएको समयमा नै निर्णायक घड़ी आउनेछ जसले प्रत्येक मानिसको गन्तव्यको निर्धारित चिन्ह लगाउनेछ, अन्तमा प्रदान गरिएको अनुग्रह दोषी मानिसहरूबाट हटाइनेछ।MBND 243.2 “यसकारण तिमीहरू पनि जागा रहो ... नत्रता ऊ अचानक आउँदा उसले तिमीहरूलाई निदाइरहेका भेट्टाउला।” मर्कूस १३:३५, ३६। जो सचेत नभई थकित हुनेहरू संसारको आकर्षणमा फर्केका छन्, तिनीहरूको अवस्थाचाहिँ जोखिमपूर्ण छ। जब व्यापारी मानिसहरू लाभ आर्जन गर्न लागी पर्छन्, जब सुख-विलास प्रेमीहरू भोगविलास खोजिरहेछन्, जब फेशन गर्ने आफ्ना पहिरनहरू मिलाउँछन्—शायद त्यही घड़ीमा सारा पृथ्वीको न्यायाधीशले सजाय घोषणा गर्नुहुनेछ। “हजूर तराजूमा जोखिनुभएको छ, र हल्का भेट्टाइनुभएको छ।” दानिएल ५:२७।MBND 244.1