https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Kings_17_version_NOG.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B0_E0_A4_BE_E0_A4_9C_E0_A4_BE_17_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 4.1 4.2 5.1 5.2 5.3 5.4 6.1 7.1 8.1 8.2 9.1 9.2 9.3 9.4 10.1 10.2 10.3 10.4 11.1 11.2 11.3 11.4 11.5 12.1 12.2 12.3 13.1 13.2 13.3 13.4 14.1 14.2 14.3 14.4 14.5 14.6 15.1 15.2 15.3 16.1
1 Kings 17Names of God Bible (NOG) Elijah Prophesies a Drought 17 Elijah, who was from Tishbe but had settled in Gilead, said to Ahab, “I solemnly swear, as Yahweh Elohim of Israel whom I serve lives, there will be no dew or rain during the next few years unless I say so.” 2 Then Yahweh spoke his word to Elijah: 3 “Leave here, turn east, and hide beside the Cherith River, which is east of the Jordan River. 4 You can drink from the stream, and I’ve commanded ravens to feed you there.” 5 Elijah left and did what the word of Yahweh had told him. He went to live by the Cherith River, which is east of the Jordan River. 6 Ravens brought him bread and meat in the morning and in the evening. And he drank from the stream. 7 But after some time the stream dried up because no rain had fallen in the land. Elijah and the Widow at Zarephath 8 Then Yahweh spoke his word to Elijah: 9 “Get up, go to Zarephath (which belongs to Sidon), and stay there. I’ve commanded a widow there to feed you.” 10 He got up and went to Zarephath. As he came to the town’s entrance, a widow was gathering wood. He called to her, “Please bring me a drink of water.” 11 As she was going to get it, he called to her again, “Please bring me a piece of bread too.” 12 She said, “I solemnly swear, as Yahweh your Elohim lives, I didn’t bake any bread. I have one handful of flour in a jar and a little oil in a jug. I’m gathering wood. I’m going to prepare something for myself and my son so that we can eat it and then die.” 13 Then Elijah told her, “Don’t be afraid. Go home, and do as you’ve said. But first make a small loaf and bring it to me. Then prepare something for yourself and your son. 14 This is what Yahweh Elohim of Israel says: Until Yahweh sends rain on the land, the jar of flour will never be empty and the jug will always contain oil.” 15 She did what Elijah had told her. So she, Elijah, and her family had food for a long time. 16 The jar of flour never became empty, and the jug always contained olive oil, as Yahweh had promised through Elijah. 17 Afterwards, the son of the woman who owned the house got sick. He got so sick that finally no life was left in him. 18 The woman asked Elijah, “What do you and I have in common, man of Elohim? Did you come here to remind me of my sin and kill my son?” 19 He said to her, “Give me your son.” Elijah took him from her arms, carried him to the upstairs room where he was staying, and laid him on his own bed. 20 Then he called to Yahweh, “Yahweh my Elohim, have you brought misery on the widow I’m staying with by killing her son?” 21 Then Elijah stretched himself over the boy three times and called to Yahweh, “Yahweh my Elohim, please make this child’s life return to him.” 22 Yahweh heard Elijah’s request, and the child’s life returned to him. He was alive again. 23 Elijah took the child, brought him down from the upstairs room of the house, and gave him to his mother. He said, “Look! Your son is alive.” 24 The woman said to Elijah, “Now I’m convinced that you are a man of Elohim and that the word of Yahweh from your mouth is true.”
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1
1 राजा 17Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) एलिया र खडेरीको समय 17 एलिया तिश्बी गिलाद शहरको अगमवक्ता थिए। एलियाले राजा आहाबलाई भने, “म इस्राएलका परमप्रभु परमेश्वरको सेवा गर्छु। साँच्चै नै परमप्रभु जीवित रहनु भए जस्तैं, म प्रतिज्ञा गर्छु आउँदो केही बर्ष न ता पानी पर्छ न शीत नै पर्छ। जब म आदेश दिन्छु तब मात्र पानी पर्नेछ।” 2 तब परमप्रभुले एलियालाई भन्नुभयो, 3 “यो ठाउँ छोड अनि पूर्वतिर लाग। केरीतको साँघुरो घाँटी छेउ लुक। यो घाटी यर्दन नदीको पूर्वमा छ। 4 तिमी त्यस नदीको पानी पिउन सक्छौ। मैले कागहरूलाई त्यस ठाउँमा तिम्रो लागि खाद्य ल्याउने आदेश दिएको छु।” 5 यसकारण एलियाले त्यसै गरे जस्तो परमप्रभुले उनलाई गर्नु भन्नुभएको थियो। उनी यर्दन नदीको पूर्व तिर करीत खोलामा बस्न गए। 6 कागहरूले एलियाका निम्ति प्रत्येक साँझ र विहान मासु र रोटी ल्याए। एलियाले त्यस नदीबाट पानी पिउथ्ये। 7 पानी नपरेकोले गर्दा धेरै समय पछि नाला सुख्खा भयो। 8 तब परमप्रभुले एलियालाई भन्नुभयो, 9 “सीदोनमा सारपत जाऊ। त्यहीं बस। त्यस ठाउँमा एउटी आइमाई छ जसको पति मरेको छ। मैले उसलाई तिम्रो लागि खाद्य दिनु भनी आदेश दिएको छु।” 10 यसकारण एलिया सारपत गए। उनी शहरको फाटकमा पुगे अनि त्यहाँ एक जना स्त्रीलाई देखे। उसको पति मरेको थियो। आइमाई आगोको निम्ति दाउरा जम्मा गर्दै थिई। एलियाले उसलाई भने, “के तिमी मेरो निम्ति एउटा लोटामा अलि कति पानी ल्याउन सक्छौ म पिउन सकुँ?” 11 जब स्त्री पानी लिन जान लागेकी थिईन, एलियाले भने, “कृपया, मेरो निम्ति केही रोटी पनि ल्याऊ।” 12 स्त्रीले भनिन्, “जीवित परमप्रभु तपाईंको परमेश्वर समक्ष मैले शपथ गरिभन्छु म सित रोटी छैन। म सित भाडाँमा अलिकति पीठो मात्र छ। अनि म सित ढुंग्रोमा अलिकति अंडीरको तेल छ। म यस ठाउँमा आगोको निम्ति केही दाउराका टुक्रा जम्मा गर्न आएकी हुँ। म यसलाई घर लिएर जानेछु अनि हाम्रो निम्ति भोजन पकाउने छु। मेरो छोरा र म यसलाई खाने छौं अनि त्यसपछि भोकले मर्नेछौं।” 13 एलियाले स्त्रीलाई भने, “फिक्री नगर। घर जाऊ अनि तिमीले भने जस्तैं गरेर तिम्रो भोजन पकाऊ। तर पहिला तिमीसँग भएको पीठोबाट सानो रोटी बनाऊ। त्यो रोटी मेरो निम्ति ल्याऊ। त्यसपछि आफ्नो अनि छोराका लागि पकाऊ। 14 परमप्रभु इस्राएलका परमेश्वर भन्नु हुन्छ, ‘त्यो भाँडोको पिठो कहिले रित्तो हुनेछैन। ढुंग्रोको तेल कहिले कमि हुने छैन। परमप्रभुले बर्षा नपठाएको दिनसम्म यो चलि रहने छ।’” 15 यसकारण स्त्री आफ्नो घर गइन्। एलियाले उनलाई जे गर्नु भनेका थिए तिनले त्यसै गरिन्। एलिया, स्त्री र उनको छोराको लागि धेरै दिनको खाद्य थियो। 16 पीठोको भाँडो अनि तेलको ढुंग्रो कहिले रित्तो भएन। यो यस्तो भयो जस्तो परमप्रभुले हुन्छ भन्नुभएको थियो। परमप्रभुले एलिया मार्फत बोल्नु भएको थियो। 17 केही समयपछि स्त्रीको छोरा बीरामी भयो। ऊ साह्रै नै भयो। अन्तमा उसले सास फेर्नै छोड्यो। 18 तब त्यस स्त्रीले एलियालाई भनिन्, “तपाईं परमेश्वरका जन तपाईंसित मेरो विरोधमा के छ? के तपाईं यहाँ मैले गरेको पाप कामहरूको सम्झना गराउन आउनु भएको हो? के तपाईं यहाँ मेरो छोराको मृत्यु गराउन आउनु भएको हो?” 19 एलियाले उनलाई भने, “तिम्रो छोरा मलाई देऊ।” एलियाले तिनीबाट बालकलाई लिए अनि बोकेर त्यसलाई माथिल्लो तलामा लगे। उनले कोठामा ओछ्यान माथि उसलाई सुताए जहाँ उनी बस्ने गर्दथे। 20 त्यसपछि एलियाले प्रार्थना गरे, “परमप्रभु मेरा परमेश्वर! यी विधवाले आफ्नो घरमा बस्न दिएकी छिन्। के तपाईं उसका लागि अशुभ घटना गर्नु हुन्छ त? के उनको छोरालाई मर्न दिनु हुन्छ?” 21 तब एलिया आफैं बालकमाथि तीन पल्ट पस्रिए। एलियाले प्रार्थना गरे, “हे परमप्रभु मेरो परमेश्वर। यस बालकलाई फेरि जीवन दिनु होस्!” 22 परमप्रभुले एलियाको प्रार्थनाको उत्तर दिनुभयो। बालक फेरि सास फेर्न थाल्यो। ऊ जीवित भयो! 23 एलियाले बालकलाई बोकेर तल्लो तलामा ल्याए। एलियाले बालकलाई तिनकी हातमा सोम्पीदिए र भने, “हेर, तिम्रो छोरा जिउँदो छ!” 24 स्त्रीले भनिन्, “अहिले मलाई थाह भयो तपाईं साँच्चै नै परमेश्वरबाटको मानिस हुनुहुन्छ। परमप्रभु तपाईं मार्फत बोल्नुहुँदो रहेछ मलाई थाह भयो!”