https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20Chronicles_1_version_TLV_2.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20_E0_A4_87_E0_A4_A4_E0_A4_BF_E0_A4_B9_E0_A4_BE_E0_A4_B8_1_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 4.1 4.2 4.3 4.4 5.1 5.2 6.1 6.2 6.3 6.4 7.1 7.2 8.1 8.2 9.1 10.1 10.2 10.3 10.4 10.5 10.6 11.1 12.1
2 Chronicles 1 Tree of Life Version (TLV) Solomon Asks for Wisdom at Gibeon 1 Now Solomon the son of David firmly established himself over his kingdom. For Adonai his God was with him and made him exceedingly great. 2 Solomon spoke to all Israel—t0 the commanders of thousands and of hundreds, to the judges and to every leader in all Israel, the leading patriarchs— 3 and Solomon and the whole assembly with him went to the high place that was at Gibeon, for the Tent of Meeting of God was there, which Moses the servant of Adonai had made in the wilderness. 4 Now David had brought up the Ark of God from Kiriath-jearim to the place that David had prepared for it because he had pitched a tent for it in Jerusalem. 5 But the bronze altar that Bezalel son of Uri son of Hur had made was there in front of the Tabernacle of Adonai, and Solomon and the assembly inquired of Him there. 6 So Solomon went up before Adonai to the bronze altar that was at the Tent of Meeting and offered 1,000 burnt offerings on it. 7 That night God appeared to Solomon and said to him, “Ask! What should I give you?” 8 Solomon answered God, “You have shown great lovingkindness to my father David and now You have made me king in his place. 9 Now, Adonai Elohim, let Your word to my father David be fulfilled for You have made me king over a people as numerous as the dust of the earth. 10 Now give me wisdom and knowledge that I may go out and come in before this people. For who can govern this great people of Yours?” 11 Then God said to Solomon, “Since this was in your heart and you have not asked for riches, possessions or honor, nor for the life of those who hate you and have not even asked for long life but have asked for wisdom and knowledge for yourself—so you can govern My people over whom I have made you king— 12 wisdom and knowledge will be given to you. Moreover, I will give you riches, possessions and honor, such as none of the kings who were before you ever had and none after you will have.” 13 Then Solomon went to Jerusalem from the high place that was at Gibeon, from in front of the Tent of Meeting. So he reigned over Israel. Horses and Chariots from Egypt 14 Solomon accumulated chariots and horsemen. He had 1,400 chariots and 12,000 horsemen, which he stationed in the chariot cities and with the king in Jerusalem. 15 The king made silver and gold as plentiful in Jerusalem as stones, and cedars as plentiful as sycamores in the foothills. 16 Solomon’s horses were imported from Egypt and from Keve—the king’s merchants purchased them from Keve at a price. 17 They imported a chariot from Egypt for 600 talents of silver and a horse for 150. So by the same means they were exported to all the kings of the Hittites and the kings of Aram. Solomon Prepares to Build 18 Then Solomon vowed to build a House for the Name of Adonai, as well as a royal palace for himself.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1
2 इतिहास 1Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) सुलेमान बुद्धिका निम्ति याचना गर्छन् 1 सुलेमान एक अति शक्तिशाली राजा भए किनभने परमप्रभु तिनका परमेश्वर तिनका साथ हुनुहुन्थ्यो। परमप्रभुले सुलेमानलाई अति महान बनाउनु भयो। 2-3 सुलेमानले इस्राएलका सबै मानिसहरूसित कुरा-कानी गरे। तिनले सेनाका नायकहरू, सेना अध्यक्षहरू, न्यायकर्त्ताहरू सम्पूर्ण इस्राएलका अगुवाहरू अनि परिवारहरूका मुखियाहरूसित कुरा-कानी गरे। तब सुलेमान अनि तिनी सित एकत्रित भएका सबै मानिसहरू गिबोनको डाँडामाथि पूजा-स्थानमा गए। त्यहाँ परमेश्वरको भेट हुने पाल थियो। परमप्रभुका दास मोशाले पाल बनाएका थिए जब तिनी इस्राएलका मानिसहरू मरुभूमिमा थिए। 4 दाऊदले परमेश्वरको करारको सन्दूक किर्यात-यारीमदेखि बोकेर यरूशलेममा ल्याएका थिए। यसलाई राख्नका निम्ति दाऊदले यरूशलेममा एक स्थान बनाएका थिए। दाऊदले परमेश्वरको करारको सन्दूकको निम्ति यरूशलेममा एउटा पाल टाँगेका थिए। 5 ऊरीका छोरा, हूरका नाति बजलेलले काँसाको वेदी बनाएका थिए। काँसाको वेदी परमप्रभुको पालको सामुन्ने थियो। यसकारण सुलेमान अनि मानिसहरू गिबोनमा परमप्रभुलाई सल्लाह माग्न भनि गए। 6 सुलेमान भेट हुने पालमा परमप्रभुको सामुन्नेको काँसाको वेदीसम्म गए। सुलेमानले वेदीमा 1,000 होमबलि अर्पण गरे। 7 त्यस रात परमेश्वर सुलेमान कहाँ आउनु भयो। परमेश्वरले भन्नुभयो, “सुलेमान, मैले तँलाई के दिएको तँ चाहन्छस् मलाई भन।” 8 सुलेमानले परमेश्वरलाई भने, “तपाईं मेरा पिता दाऊद प्रति अति दयालु हुनुहुन्थ्यो। तपाईंले मलाई मेरा पिताको स्थानमा नयाँ राजा बन्नका निम्ति चुन्नु भयो। 9 अब हे परमप्रभु परमेश्वर, तपाईंले मेरा पिता दाऊदलाई दिनुभएको वचन राखि दिनुहोस्। तपाईंले मलाई एक अत्यन्त विशाल राष्ट्रका राजा चुन्नु भयो। त्यहाँ यति विघ्न मानिसहरू छन् जस्तै तिनीहरू पृथ्वीका धूलो सरी छन्। 10 अब मलाई बुद्धि र ज्ञान दिनुहोस् जसमा कि म यी मानिसहरूलाई सही ढंङ्गले अगुवाइ गर्न सकूँ। कुनै व्यक्तिले पनि तपाईंको सहायता बिना यी तपाईंका महान मानिसहरूमाथि शासन गर्न सक्तैन।” 11 परमेश्वरले सुलेमानलाई भन्नुभयो, “तेरो ढाँचा ठीक छ। तैंले धन-सम्पत्तिका निम्ति वा सम्मानको माग गरिनस्। तैंले तेरा शत्रुहरू मारियोस् भन्ने याचना गरिनस् अनि तैंले लामो जीवनको माग गरिनस्। अँहँ तैंले ती कुराहरूका माग गरिनस्। तैंले बुद्धि अनि ज्ञानको याचना गरिस् जसमा कि तैंले मेरो मानिसहरूको निम्ति बुद्धिमानी पूर्वक निर्णय लिन सक्छस् ती मानिसहरू जो माथि शासन गर्न मैले तँलाई चुनें। 12 यसर्थ म तँलाई बुद्धि र ज्ञान दिनेछु। तर म तँलाई धन-सम्पत्ति, अधिकार अनि प्रतिष्ठा पनि दिनेछु। तेरो अघि रहेका कुनै पनि राजासित कहिले पनि यति बिध्न सम्पत्ति अनि प्रतिष्ठा थिएन। अनि भविष्यमा पनि कुनै राजाको यति विघ्नसम्पत्ति अनि प्रतिष्ठा हुने छैन।” 13 त्यसैकारण, सुलेमान गिबोनमा आराधनाको स्थानमा गए। तब सुलेमानले भेट हुने पाल छाडे अनि यरूशलेममा इस्राएलमाथि शासन गर्न फर्किए। सुलेमानले उसको सेना र सम्पत्ति व्यवस्था गर्छन् 14 सुलेमानले आफ्ना सेनाका निम्ति घोडा अनि रथहरू एकत्रित गर्न शुरू गरे। सुलेमानले 1,400 रथहरू अनि 12,000 घोडा सवारहरू ल्याए। सुलेमानले तिनीहरूलाई रथ-शहरहरूमा राखे। सुलेमानले ती मध्ये केही यरूशलेममा पनि राखे जहाँ राज भवन थियो। 15 यरूशलेममा सुलेमानले प्रशस्त सुन अनि चाँदी एकत्रित गरे। त्यहाँ यति विघ्नसुन अनि चाँदी थियो जो ढुङ्गा सरह थियो। सुलेमानले प्रशस्त देवदारका काठ जम्मा गरे। त्यहाँ यति विघ्न देवदार थिए, तिनीहरू पश्चिमी पहाडी प्रदेशका नेभाराका बृक्ष सरह थिए। 16 सुलेमानले मिश्र देश अनि क्यूएबाट घोडाहरू ल्याए। राजाका व्यापारिहरूले घोडाहरू क्यूएमा किने। 17 सुलेमानका व्यापारीहरूले मिश्र देशबाट 600 शेकेल चाँदी दिएर एक रथ र 150 शेकेल चाँदी तिरेर एक घोडा किने। तब ती व्यापारीहरूले घोडा अनि रथहरू सबै हित्तीका राजाहरू र अरामका राजाहरूलाई बेचीदिए।