https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Kings_8_version_CEB_1.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20_E0_A4_87_E0_A4_A4_E0_A4_BF_E0_A4_B9_E0_A4_BE_E0_A4_B8_6_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 3.6 3.7 3.8 3.9 3.10 3.11 4.1 4.2 4.3 4.4 5.1 5.2 5.3 5.4 5.5 6.1 7.1 7.2 7.3 7.4 7.5 7.6 8.1 8.2 8.3 8.4 8.5 8.6 9.1 9.2 10.1 10.2 11.1 11.2 12.1 12.2 12.3 12.4 13.1 13.2 13.3 14.1 15.1 15.2 15.3 15.4 15.5 15.6 15.7 16.1 16.2 16.3 17.1 17.2 17.3 17.4 17.5 17.6 17.7 17.8 17.9 18.1 18.2 18.3 18.4 18.5 18.6 18.7 18.8 18.9
1 Kings 8Common English Bible (CEB) Solomon dedicates the temple 8 Then Solomon assembled Israel’s elders, all the tribal leaders, and the chiefs of Israel’s clans at Jerusalem to bring up the chest containing the Lord’s covenant from David’s City Zion. 2 Everyone in Israel assembled before King Solomon in the seventh month, the month of Ethanim, during the festival. 3 When all of Israel’s elders had arrived, the priests picked up the chest. 4 They brought the Lord’s chest, the meeting tent, and all the holy equipment that was in the tent. The priests and the Levites brought them up, 5 while King Solomon and the entire Israelite assembly that had joined him before the chest sacrificed countless sheep and oxen. 6 The priests brought the chest containing the Lord’s covenant to its designated spot beneath the wings of the winged creatures in the inner sanctuary of the temple, the most holy place. 7 The winged creatures spread their wings over the place where the chest rested, covering the chest and its carrying poles. 8 The carrying poles were so long that their tips could be seen from the holy place in front of the inner sanctuary, though they weren’t visible from outside. They are still there today. 9 Nothing was in the chest except the two stone tablets Moses had placed there while at Horeb, where the Lord made a covenant with the Israelites after they left Egypt. 10 When the priests left the holy place, the cloud filled the Lord’s temple, 11 and the priests were unable to carry out their duties due to the cloud because the Lord’s glory filled the Lord’s temple. 12 Then Solomon said, “The Lord said that he would live in a dark cloud, 13 but I have indeed built you a lofty temple as a place where you can live forever.” 14 The king turned around, and while the entire assembly of Israel was standing there, he blessed them, 15 saying, “Bless Israel’s God, the Lord, who spoke directly to my father David and now has kept his promise: 16 ‘From the day I brought my people Israel out of Egypt I haven’t selected a city from any Israelite tribe as a site for the building of a temple for my name. But now I have chosen David to be over my people Israel.’ 17 My father David wanted to build a temple for the name of the Lord, Israel’s God. 18 “But the Lord said to my father David, ‘It is very good that you thought to build a temple for my name. 19 Nevertheless, you yourself won’t build that temple. Instead, your very own son will build the temple for my name.’ 20 The Lord has kept his promise—I have succeeded my father David on Israel’s throne just as the Lord said, and I have built the temple for the name of the Lord, Israel’s God. 21 There I’ve placed the chest that contains the covenant that the Lord made with our ancestors when he brought them out of Egypt.” 22 Solomon stood before the Lord’s altar in front of the entire Israelite assembly and, spreading out his hands toward the sky, 23 he said: Lord God of Israel, there’s no god like you in heaven above or on earth below. You keep the covenant and show loyalty to your servants who walk before you with all their heart. 24 This is the covenant you kept with your servant David, my father, which you promised him. Today, you have fulfilled what you promised. 25 So now, Lord, Israel’s God, keep what you promised my father David, your servant, when you said to him, “You will never fail to have a successor sitting on Israel’s throne as long as your descendants carefully walk before me just as you walked before me.” 26 So now, God of Israel, may your promise to your servant David, my father, come true. 27 But how could God possibly live on earth? If heaven, even the highest heaven, can’t contain you, how can this temple that I’ve built contain you? 28 Lord my God, listen to your servant’s prayer and request, and hear the cry and prayer that your servant prays to you today. 29 Constantly watch over this temple, the place about which you said, “My name will be there,” and listen to the prayer that your servant is praying toward this place. 30 Listen to the request of your servant and your people Israel when they pray toward this place. Listen from your heavenly dwelling place, and when you hear, forgive! 31 If someone wrongs another and must make a solemn pledge asserting innocence before your altar in this temple, 32 then listen from heaven, act, and decide which of your servants is right. Condemn the guilty party, repaying them for their conduct, but justify the innocent person, repaying them for their righteousness. 33 If your people Israel are defeated by an enemy because they have sinned against you, but then they change their hearts and lives, give thanks to your name, and ask for mercy before you at this temple, 34 then listen from heaven and forgive the sin of your people Israel. Return them to the land you gave their ancestors. 35 When the sky holds back its rain because Israel has sinned against you, but they then pray toward this place, give thanks to your name, and turn away from their sin because you have punished them for it, 36 then listen from heaven and forgive the sin of your servants, your people Israel. Teach them the best way for them to follow, and send rain on your land that you gave to your people as an inheritance. 37 Whenever there is a famine or plague in the land; or whenever there is blight, mildew, locust, or grasshopper; or whenever someone’s enemy attacks them in their cities; or any plague or illness comes; 38 whatever prayer or petition is made by any individual or by all of your people Israel—because people will recognize their own pain and spread out their hands toward this temple— 39 then listen from heaven where you live. Forgive, act, and repay each person according to all their conduct, because you know their hearts. You alone know the human heart. 40 Do this so that they may revere you all the days they live on the land that you gave to our ancestors. 41 Listen also to the immigrant who isn’t from your people Israel but who comes from a distant country because of your reputation— 42 because they will hear of your great reputation, your great power, and your outstretched arm. When the immigrant comes and prays toward this temple, 43 then listen from heaven, where you live, and do everything the immigrant asks. Do this so that all the people of the earth may know your reputation and revere you, as your people Israel do, and recognize that this temple I have built bears your name. 44 When your people go to war against their enemies, wherever you may send them, and they pray to the Lord toward the city you have chosen and toward this temple that I have built for your name, 45 then listen from heaven to their prayer and request and do what is right for them. 46 When they sin against you (for there is no one who doesn’t sin) and you become angry with them and hand them over to an enemy who takes them away as prisoners to enemy territory, whether distant or nearby, 47 if they change their heart in whatever land they are held captive, changing their lives and begging for your mercy, saying, “We have sinned, we have done wrong, we have acted wickedly!” 48 and if they return to you with all their heart and all their being in the enemy territory where they’ve been taken captive, and pray to you, toward their land, which you gave their ancestors, toward the city you have chosen, and toward the temple I have built for your name, 49 then listen to their prayer and request from your heavenly dwelling place. Do what is right for them, 50 and forgive your people who have sinned against you. Forgive all their wrong that they have done against you. See to it that those who captured them show them mercy. 51 These are your people and your inheritance. You brought them out of Egypt, from the iron furnace. 52 Open your eyes to your servant’s request and to the request of your people Israel. Hear them whenever they cry out to you. 53 You set them apart from all the earth’s peoples as your own inheritance, Lord, just as you promised through your servant Moses when you brought our ancestors out of Egypt. 54 As soon as Solomon finished praying and making these requests to the Lord, he got up from before the Lord’s altar, where he had been kneeling with his hands spread out to heaven. 55 He stood up and blessed the whole Israelite assembly in a loud voice: 56 “May the Lord be blessed! He has given rest to his people Israel just as he promised. He hasn’t neglected any part of the good promise he made through his servant Moses. 57 May the Lord our God be with us, just as he was with our ancestors. May he never leave us or abandon us. 58 May he draw our hearts to him to walk in all his ways and observe his commands, his laws, and his judgments that he gave our ancestors. 59 And may these words of mine that I have cried out before the Lord remain near to the Lord our God day and night so that he may do right by his servant and his people Israel for each day’s need, 60 and so that all the earth’s peoples may know that the Lord is God. There is no other God! 61 Now may you be committed to the Lord our God with all your heart by following his laws and observing his commands, just as you are doing right now.” 62 Then the king and all Israel with him sacrificed to the Lord. 63 Solomon offered well-being sacrifices to the Lord: twenty-two thousand oxen and one hundred twenty thousand sheep when the king and all Israel dedicated the Lord’s temple. 64 On that day the king made holy the middle of the courtyard in front of the Lord’s temple. He had to offer the entirely burned offerings, grain offerings, and the fat of well-being sacrifices there, because the bronze altar that was in the Lord’s presence was too small to contain the entirely burned offerings, the grain offerings, and the fat of the well-being sacrifices. 65 At that time Solomon, together with all Israel, held a celebration. It was a large assembly from Lebo-hamath to the border of Egypt. They celebrated for seven days and then for another seven days in the presence of the Lord our God: fourteen days in all. 66 On the eighth day, Solomon dismissed the people. They blessed the king and went back to their tents happy and pleased about all the good that the Lord had done for his servant David and for his people Israel.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1 27.1
2 इतिहास 6 Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) 6 तब सुलेमानले भने, “परमप्रभुले भन्नुभयो, ‘उहाँ अन्धकार मेघमा बस्नु हुने छ।’ 2 परमप्रभु, मैले तपाईंलाई बस्नका निम्ति एक मन्दिर निर्माण गरेको छु। यो एउटा उच्च मन्दिर हो, एक स्थान जहाँ तपाईं सदा सर्वदा रहनु हुनेछ।” सुलेमानको भाषण 3 राजा सुलेमान घुमे अनि त्यहाँ भेला भएका इस्राएलका सबै मानिसहरूलाई आशीर्वाद दिए जो जती उनको अघि उभिरहेका थिए। 4 सुलेमानले भने, “परमप्रभु इस्राएलका परमेश्वरको स्तुति होस्। उहाँले मेरो पिता दाऊदसित बातचित गर्नुहुँदा जे प्रतिज्ञा गर्नु भएको थियो त्यो पूरा गरिदिनु भयो। परमप्रभु परमेश्वरले भन्नुभयो त्यो यो होः 5 ‘मैले इस्राएललाई धेरै अघि मिश्रदेशबाट बाहिर ल्याएँ। अनि अहिले सम्म मैले मेरो नाउँमा मन्दिर निर्माण गर्ने स्थानका निम्ति इस्राएलका कुनै पनि कुल समूहको शहर मैले छानेको छैन्। मैले मेरा इस्राएलका मानिसहरू, मानिसहरूलाई अगुवाइ गर्ने व्यक्ति चुनेको छैन। 6 तर अहिले मेरो नाउँको निम्ति स्थानको रूपमा यरूशलेम चुनेको छु। अनि मैले मेरा इस्राएली मानिसहरूको अगुवाइका निम्ति दाऊदलाई चुनेको छु।’ 7 “मेरा पिता दाऊदले इस्राएलका परमप्रभु परमेश्वरको नाउँमा एउटा मन्दिर निर्माण गर्न चाहेका थिए। 8 तर परमप्रभुले मेरा पितालाई भन्नुभयो, ‘दाऊद जब तैंले मेरो नाउँमा एउटा मन्दिर निर्माण गर्न चाहिस्, तैंले उत्तम गरिस्। 9 तर तैंले मन्दिर निर्माण गर्न सक्तैनस्। तर तेरो आफ्नो छोराले मेरो नाउँमा मन्दिर निर्माण गर्ने छ।’ 10 अहिले परमप्रभुले जे गर्छु भन्नु भएको थियो त्यही गर्नु भएको छ। म मेरा पिताको स्थानमा नयाँ राजा भएको छु। दाऊद मेरा पिता थिए। अहिले म इस्राएलको राजा भएको छु। यही नै परमप्रभुले प्रतिज्ञा गर्नु भएको थियो। अनि मैले इस्राएलका परमप्रभु परमेश्वरको नाउँमा मन्दिर बनाएको छु। 11 मैले मन्दिरमा करारको सन्दूक राखेकोछु। कराको सन्दूक जहाँ छ त्यही परमप्रभुको करार राखिएको छ। परमप्रभुले यो करार इस्राएलका मानिसहरूसित सम्पन्न गरेका थिए।” सुलेमानको प्रार्थना 12-13 सुलेमान परमप्रभुको वेदी अघि उभिए। तिनी इस्राएलका समस्त मानिसहरूको सामुन्ने उभिएका थिए जो एक साथ भेला भएका थिए। त्यस पछि सुलेमानले आफ्ना हात पाखुराहरू फैलाए। सुलेमानले 5 हात लामो, 5 हात चौंडा अनि 3 हात उच्च काँसाको मञ्च बनाएका थिए अनि त्यसलाई बाहिरको आँगनको माझमा राखिएको थियो। तब तिनी मञ्चमा उभिए अनि इस्राएलका समस्त मानिसहरू अघि घुँडा टेके, जो त्यहाँ एकत्रित भएका थिए। सुलेमानले आफ्ना हातहरू आकाश तिर फैलाए। 14 सुलेमानले भनेः “इस्राएलका परमप्रभु परमेश्वर, तपाईं जस्तो परमेश्वर स्वर्ग वा पृथ्वीमा कोही छैन। तपाईंले तपाईंको प्रेम अनि दयाको करार राख्नु हुन्छ। तपाईंले तपाईंका सेवकहरूसित गर्नु भएको करारको पालन गर्नुहुन्छ, यदि तिनीहरू सम्पूर्ण हृदयले ठीकसित बस्छन् अनि तपाईंको आज्ञा पालन गर्छन् भने। 15 तपाईंले तपाईंका सेवक दाऊदसित गर्नु भएको प्रतिज्ञा पुरा गर्नुभयो। दाऊद मेरा पिता थिए। तपाईंले तपाईंको मुखारबृन्दबाट प्रतिज्ञा गर्नुभयो। आज तपाईंले त्यो प्रतिज्ञालाई तपाईंका हातद्वारा सत्य तुल्याउनु भयो। 16 अब, परमप्रभु इस्राएलका परमेश्वर तपाईंको सेवक मेरा पिता दाऊद प्रतिको तपाईंको प्रतिज्ञा राखिदिनु होस्। तपाईंले गर्नु भएको प्रतिज्ञा यही होः तपाईंले भन्नुभयो, ‘दाऊद, तेरो परिवारबाट मेरो सामुन्ने इस्राएलको सिंहासनमा बसाउँनका निम्ति एक व्यक्ति पाउनु कहिले असफल हुने छैनस्। यो लगातार भइरहनेछ जबसम्म तिम्रा सन्तानहरूले मेरो आज्ञाहरू पच्छ्याउँछन्। तिनीहरूले मेरो नियम त्यस्तै प्रकारले पालन गर्नु पर्ने छ जसरी तैंले मेरो व्यवस्था पालन गरेको छस्।’ 17 अब इस्राएलका परमप्रभु परमेश्वर, तपाईंको प्रतिज्ञा सत्य तुल्याइ दिनुहोस्। तपाईंले यो प्रतिज्ञा तपाईंको सेवक दाऊदलाई दिनु भएको थियो। 18 “तर हामी जान्दछौं कि, परमेश्वर, तपाईं वास्तवमा पृथ्वीमा मानिसहरूसाथ बस्नु हुन्न। स्वर्ग अनि सर्वोच्च स्वर्गले पनि तपाईंलाई आफूमा अँटाउँने क्षमता राख्न सक्तैन। अनि हामी जान्दछौं। कि मैले बनाएको यो मन्दिरले तपाईंलाई अँटाउँन सक्तैन। 19 तर दया गरेर परमप्रभु परमेश्वर मैले गरेको प्रार्थना प्रति अनि मैले दयाको याचना गरेको समयमा ध्यान दिनुहोस्। दया गरेर मेरो खुशीको चिच्याहट र तपाईंमा चढाइएको मेरो प्रार्थना सुनीदिनुहोस्। म तपाईंको सेवक हुँ। 20 म यो प्रार्थना गर्छु कि तपाईंको दृष्टि यो मन्दिरलाई हेर्न दिन अनि रात खुला राख्नु हुनेछ। तपाईंले भन्नु भएको थियो कि तपाईंले तपाईंको नाउँ यस स्थानमा राख्नु हुनेछ। तपाईंले मेरो प्रार्थना सुनिदिनु हुनेछ जब म यो मन्दिरलाई हेरेर प्रार्थना गर्नेछु। 21 मेरा प्रार्थना अनि तपाईंका इस्राएलका मानिसहरूले गरेका प्रार्थना सुनिदिनुहोस्। हाम्रा प्रार्थना सुनिदिनुहोस् जब हामी यो मन्दिर तिर हेर्दै प्रार्थना गर्दछौं। तपाईं स्वर्गमा जहाँ रहनु हुन्छ त्यहींबाट सुनि दिनुहोस्। जब तपाईंले हाम्रा प्रार्थना सुन्नु हुन्छ, हामीलाई क्षमा प्रदान गर्नु होस्। 22 “कुनै व्यक्ति कुनै अन्य मानिस प्रति केही नराम्रो गरेर दोषी हुन सक्छ। जब त्यसो हुन्छ तब दोषी व्यक्तिले उ निर्दोष छ भनी प्रतिज्ञा गर्न तपाईंको नाउँ प्रयोग गर्नुपर्ने छ। जब उ प्रतिज्ञा गर्नका निम्ति मन्दिरमा तपाईंको वेदी समक्ष आउँछ। 23 तब स्वर्गबाट सुनिदिनुहोस्। तपाईंले सेवकको फैसला गरेर कार्यान्वित गरिदिनुहोस्। नराम्रा व्यक्तिलाई दण्ड दिनुहोस् अनि उसलाई त्यस्तै कष्ट भोगाउनुहोस् जस्तो कष्ट उसले अन्यलाई भोगाएको थियो। यो सिद्ध गरिदिनुहोस कि जुन व्यक्तिले सही कार्य गरेको छ उ निर्दोष छ। 24 “यदि शत्रुले तपाईंका इस्राएली मानिसहरूलाई परास्त तुल्याउन सक्छन किनभने तपाईंका मानिसहरूले तपाईंको विरूद्ध पाप गरेका छन्। तब, यदि तिनीहरू तपाईंको नाउँमा दोषहरूलाई स्वीकार गर्दै तपाईं कहाँ फर्की आएर अनि यदि तिनीहरूले यो मन्दिरमा तपाईंलाई प्रार्थना गरी क्षमा याचना माग्छ भने। 25 तब स्वर्गबाट सुनि दिनुहोस् अनि तपाईंका इस्राएली मानिसहरूको पापलाई क्षमा गरी दिनुहोस्। तिनीहरूलाई त्यस देशमा फर्काइ पठाउनु होस् जुन तपाईंले तिनीहरूलाई अनि तिनीहरूको पुर्खाहरूलाई दिनु भएको थियो। 26 “केही समय आकाश बन्द हुन सक्छ यस्तो प्रकारले पानी पर्दैन किनभने इस्राएलका मानिसहरूले तपाईंको विरूद्ध पाप गरे। यदि यसो भए इस्राएका मानिसहरूले पश्चाताप गर्छन् अनि यो मन्दिरलाई हेर्दै प्रार्थना गर्छन्। तपाईंको नाउँमा दोष स्वीकार गर्छन् अनि तिनीहरूले पाप गर्न छोड्छन्, किनभने तपाईंले तिनीहरूलाई दण्ड दिनु हुँदैछ। 27 तब स्वर्गबाट सुनिदिनुहोस्। सुन्नुहोस् अनि तिनीहरूको पाप क्षमा गरिदिनुहोस्। इस्राएलका मानिसहरू तपाईंका सेवक हुन्। तब, तिनीहरूलाई जिउनु पर्ने उचित मार्ग सिकाइ दिनुहोस्। अनि तपाईंको देशमा बर्षा पठाइ दिनुहोस्। त्यो तपाईंले तपाईंका मानिसहरूलाई दिनु भएको देश हो। 28 “देशमा अनिकाल हुन वा महामारी र फसलको बिरामी वा ढुसीपर्ने रोग वा सलह फटेङ्ग्राहरू आउन सक्छन् र यदि शत्रुले इस्राएलका मानिसहरूलाई तिनीहरूका शहरमा आक्रमण गर्ला र इस्राएलमा कुनै किसिमको बिरामी होला, 29 अनि त्यस बेला कुनै पनि तपाईंका इस्राएलका मानिसले-प्रत्येक व्यक्तिले आफ्नो कष्ट अनि पीढा जानेर-अनि यदि त्यस व्यक्तिले आफ्नो हात अनि पाखुरा यो मन्दिरलाई हेर्दै फैलाउला। 30 त्यसबेला स्वर्गबाट सुनिदिनुहोस्। स्वर्ग त्यो स्थान हो जहाँ तपाईं बस्नु हुन्छ। सुन्नुहोस् अनि क्षमा प्रदान गरिदिनुहोस्। प्रत्येक व्यक्तिलाई त्यही दिनुहोस् जो उसले पाउनु पर्छ, किनभने तपाईंले जान्नु हुन्छ प्रत्येक व्यक्तिको हृदयमा के छ। तपाईं मात्र जान्नु हुन्छ एक व्यक्तिको हृदयमा के छ। 31 तब मानिसहरू डराउने छन् अनि तपाईंले हाम्रा पुर्खाहरूलाई दिनु भएको देशमा बसुन्जेल तपाईंको आज्ञा पालन गर्ने छन्। 32 “कोही यस्तो परदेशी हुन सक्छ जो तपाईंका इस्राएलका मानिसहरू मध्ये एक होइन, तर जो अति टाढा भूमिबाट यहाँ आएका छन्। उसले तपाईंको महान नाउँ, तपाईंको विशाल शक्तिले तपाईंले मानिसहरूलाई बचाउँन सक्नु हुन्छ भनि सुने र आएको हुनसक्छ जब आउँछन् अनि यो मन्दिरलाई हेरेर प्रार्थना गर्छन्। 33 तब स्वर्गमा जहाँ तपाईं बस्नु हुन्छ, परदेशीको कुरा सुनिदिनुहोस् अनि उसको प्रार्थनाको उत्तर दिनुहोस्। तब पृथ्वीका सबै मानिसहरूले तपाईंको नाउँ जान्ने छन्। इस्राएली मानिसहरूले तपाईंको सम्मान गरे झैं तपाईंको सम्मान गर्ने छन्। पृथ्वीका सबै मानिसहरूले जान्नेछन् कि जुन मन्दिर मैले बनाएँ त्यो तपाईंको नाउँद्वारा चिनिन्छ। 34 “तपाईंले तपाईंका मानिसहरूलाई तिनीहरूका शत्रुहरूसित लड्नका निम्ति कुनै स्थानमा पठाउनु हुनेछ। तिनीहरूले तपाईंले छान्नु भएको यो शहर तिर अनि मैले तपाईंको नाउँमा निर्माण गरेको यो मन्दिर तिर हेरेर तपाईंको प्रार्थना गर्नेछन्। 35 कृपा पूर्वक स्वर्गमा तिनीहरूको प्रार्थना सुनिदिनुहोस्। तिनीहरूलाई सुनिदिनुहोस् जब तिनीहरू सहायताका निम्ति याचना गर्छन्। अनि तिनीहरूलाई सहायता गरिदिनुहोस्। 36 “मानिसहरूले तपाईंको विरूद्ध पाप गर्ने छन् पाप नगर्ने मानिस कोही छैनन्। अनि तपाईं तिनीहरू प्रति क्रोधित बन्नुहुन्छ। तपाईंले कुनै शत्रुद्वारा तिनीहरूलाई परास्त गरि दिनु हुनेछ, र कब्जामा पर्न दिनुहुनेछ अनि अति टाढ वा नजिकको देशमा जान वाध्य तुल्याउनु हुनेछ। 37 तर त्यसबेला तिनीहरूले आफ्ना विचार बदल्ने छन् अनि तपाईं सित याचना गर्नेछन् जब तिनीहरू त्यस देशमा रहेका हुन्छन् जहाँ तिनीहरू कैदी छन्। तिनीहरूले भन्ने छन्, ‘हामीले पाप गरेका छौं। हामीले गल्ती गरेका छौं अनि हामीले दुष्टता पूर्वक काम गरेका छौं।’ 38 अनि तिनीहरू तपाईं कहाँ त्यस देशबाट आफ्ना पूर्ण हृदय र मन सहित फर्कि आउने छन्। अनि तिनीहरूले तिनीहरूको देश, तपाईंले तिनीहरूका पुर्खाहरूलाई दिनु भएको देशतिर अनि तपाईंले छान्नु भएको शहरतिर हेरेर प्रार्थना गर्ने छन्। अनि तिनीहरूले मैले तपाईंको नाउँमा निर्माण गरेको मन्दिर तिर फर्केर प्रार्थना गर्नेछन्। 39 जब यसो हुन्छ स्वर्गबाट सुनि दिनुहोस्। स्वर्ग तपाईंको बास स्थान हो। तिनीहरूको प्रार्थना स्वीकार गरि दिनुहोस् जब तिनीहरू सहायताका निम्ति याचना गर्छन्। अनि तिनीहरूलाई सहायता गरिदिनुहोस्। तपाईंका मानिसहरूलाई क्षमा गरि दिनुहोस्। जसले तपाईंको विरूद्ध पाप गरेका छन्। 40 अब, मेरा परमेश्वर, म तपाईंसँग याचना गर्छु, तपाईंको आँखा अनि तपाईंको कान खोली दिनुहोस्। हामीले यस स्थानमा गरेका प्रार्थनाहरू सुनिदिनुहोस् अनि त्यस प्रति ध्यान दिनुहोस्। 41 “अब, हे परमप्रभु परमेश्वर, उठ्नु होस्, अनि तपाईंको विशेष स्थानमा, करारको सन्दूकमा आउनु होस् जसले तपाईंको पराक्रम प्रर्दशित गर्छ। तपाईंका पूजाहारीहरूले मुक्ति धारण गर्न सकून्। तपाईंका साँच्चा अनुयायीहरू यी असल कुराहरूमा खुशी होऊन्। 42 हे परमप्रभु परमेश्वर, अभिषेक भएको तपाईंका राजालाई स्वीकार गर्नुहोस्। तपाईंको अचूक प्रेमले सेवक दाऊदलाई सम्झना गर्नुहोस्।”