https___taste-of-vienna.com.xml
https___taste-of-vienna.com_ne__1.xml
1.1 1.2 2.1 2.2 3.1 3.2 4.1 4.2 4.3 5.1 5.2 5.3 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 6.6 7.1 8.1 8.2 8.3 8.4 9.1 9.2 9.3 9.4 9.5 9.6 10.1 10.2 10.3 11.1 11.2 11.3 11.4 11.5 12.1 12.2 12.3 12.4 12.5 12.6 13.1 13.2 13.3 14.1 14.2 14.3 15.1 15.2 15.3 16.1 16.2 16.3 16.4 17.1 17.2 17.3 17.4 18.1 18.2 19.1 19.2 20.1 20.2 20.3 21.1 21.2 22.1 23.1 23.2 23.3 23.4 24.1 24.2 25.1 25.2 25.3 26.1 26.2 26.3 26.4 27.1 27.2 27.3 28.1 28.2 28.3 28.4 28.5 28.6 29.1 29.2 29.3 29.4 30.1 30.2 30.3 30.4 30.5 30.6 31.1 31.2 32.1 32.2 32.3 32.4 32.5 33.1 33.2 33.3 33.4 34.1 34.2 34.3 34.4 35.1 35.2 35.3 35.4 35.5 35.6 36.1 36.2 36.3 36.4 36.5 36.6 36.7 37.1 37.2 37.3 38.1 38.2 38.3 39.1 39.2 40.1 41.1 41.2 42.1 42.2 42.3 43.1 43.2 43.3 43.4 44.1 45.1 45.2 45.3 46.1 46.2 46.3 46.4 46.5 46.6 46.7 46.8 46.9 46.10 46.11 46.12 47.1 47.2 48.1 48.2 48.3 48.4 48.5 49.1 50.1 50.2 50.3 51.1 51.2 52.1 52.2 52.3 53.1 53.2 54.1 54.2 54.3 55.1 55.2 55.3 55.4 56.1 56.2 57.1 57.2 58.1 58.2 58.3 58.4 59.1 59.2 59.3 59.4 59.5 59.6 60.1 60.2 60.3 60.4 61.1 61.2 61.3 61.4 61.5 61.6 62.1 62.2 62.3 62.4 63.1 63.2 64.1 64.2 64.3 65.1 65.2 65.3 66.1 66.2 67.1 67.2 67.3 68.1 68.2 68.3 68.4 68.5 69.1 69.2 69.3 69.4 70.1 70.2 71.1 71.2 71.3 72.1 72.2 72.3 72.4 73.1 74.1 75.1 75.2 75.3 75.4 76.1 76.2 76.3
In the Neustadt of Salzburg, which is also called Andräviertel, north of the Mirabell Gardens, there is a heaped, modeled lawn area, the landscaped, so-called Kurpark, where space around the Andräkirche was created after the razing of the former large bastions. The spa garden contains several older trees such as winter and summer linden, Japanese cherry, robinia, katsura tree, plane tree and Japanese maple. A footpath dedicated to Bernhard Paumgartner, who became known through his biographies about Mozart, runs along the border with the old town and connects Mariabellplatz with the entrance from the Kurpark to the small ground floor, the northern part of the Mirabell Gardens. However, before you enter the gardens you may want to find a public restroom first. If you look at Salzburg from above you can see that the city lies on the river and is bordered on both sides by small hills. In the southwest by an arc of a circle consisting of Festungsberg and Mönchsberg and in the northeast by Kapuzinerberg. The fortress mountain, Festungsberg, belongs to the northern edge of the Salzburg Pre-Alps and consists largely of Dachstein limestone. Mönchsberg, Monks’ Hill, consists of conglomerate and connects to the west of the fortress mountain. It was not dragged away by the Salzach Glacier because it stands in the shadow of the fortress mountain. The Kapuzinerberg, on the right side of the river like the fortress mountain, belongs to the northern edge of the Salzburg Limestone Pre-Alps. It consists of steep rock faces and a broad crest and is largely made up of coarsely layered Dachstein limestone and dolomite rock. The scrubbing effect of the Salzach Glacier gave the Kapuzinerberg its shape. The Mirabell Gardens are often the first place to visit on a day trip to Salzburg. Buses arriving in Salzburg City let their passengers disembark at the T-junction of Paris-Lodron street with Mirabell Square and Dreifaltigkeitsgasse, the bus terminal north. In addition there is a car park, the CONTIPARK Parkplatz Mirabell-Congress-Garage, at Mirabell Square of which the exact address is Faber Straße 6-8. This is the link to get to the car park with google maps. Just across the street at Mirabell Square number 3 there is a public restroom that is free. This link to google maps gives you the exact location of the public restroom to assist you in finding it in the basement of a building below shade providing trees. A neo-baroque marble staircase, using parts of the balustrade from the demolished city theater and unicorn statues, connects the Kurgarten in the north with the small ground floor of the Mirabell Gardens in the south. The unicorn is an animal that looks like a horse with a horn on its forehead. It is said to be a fierce, strong and splendid animal, so fleet of foot that it can be caught only if a virgin maiden is placed before it. The unicorn leaps into the virgin’s lap, she suckles it and leads it to the king’s palace. The terrace steps were used as a hopping musical scale by Maria and the von Trapp children in the Sound of Music. Two giant stone unicorns, horses with a horn on their head, lying on their legs guard the „Musical Steps“, the gate of the north entrance to the Mirabell Gardens. Little, but imaginative girls have fun riding them. The unicorns just ideally lie flat on the stairs so that little girls can step on them directly. The gateway animals seem to fuel girls‘ imaginations. A hunter only can lure the unicorn with a pure young virgin. The unicorn being attracted by something ineffable. The Mirabell Gardens is a baroque garden in Salzburg that is part of the UNESCO World Heritage Historic Center of the City of Salzburg. The design of the Mirabell Gardens in its current form was commissioned by Prince Archbishop Johann Ernst von Thun under the direction of Johann Bernhard Fischer von Erlach. In 1854 the Mirabell Gardens were opened to the public by Emperor Franz Joseph. Mirabell Palace was built in 1606 by prince-archbishop Wolf Dietrich for his beloved Salome Alt. The „Baroque Marble Staircase“ leads up to the Marble Hall of Mirabell Palace. The famous four-flight staircase (1722) is based on the design by Johann Lucas von Hildebrandt. It was built in 1726 by Georg Raphael Donner, the most important Central European sculptor of his time. Instead of a balustrade, it is secured with imaginative parapets made of C-arcs and volutes with putti decorations. Tall, with reddish brown hair and gray eyes, Salome Alt, the most beautiful woman in town. Wolf Dietrich got to know her during a festivity in the city drink room on Waagplatz. There the official boards of the city council were held and academic acts came to an end. After his election as Prince Archbishop Wolf Dietrich he tried to obtain a dispensation through which it would have been possible for him as a cleric to be married. Despite the mediation attempts by his uncle, Cardinal Marcus Sitticus von Hohenems, this project failed. In 1606 he had Altenau Castle, now called Mirabell, built for Salome Alt, modeled on the Roman „Ville suburbane“. Bellerophon, the greatest hero and slayer of monsters, rides the captured flying horse. His greatest feat was killing the monster Chimera, a goat’s body with a lions´s head and a serpent’s tail. Bellerophon earned the disfavour of the gods after attempting to ride Pegasus to Mount Olympus to join them. Pegasus fountain that Maria and the children leap off of in the Sound of Music while singing the Do Re Mi. Pegasus, the mythical divine horse is an offspring of the Olympian god Poseidon, god of the horses. Everywhere the winged horse struck his hoof to the earth, an inspiring water spring burst forth. Two stone lions lying on the bastion wall, one in front, the other slightly raised looking towards the sky, guard the entrance from the small ground floor to the bastion garden. There were three lions on the coat of arms of the Babenbergs. On the right of the Salzburg state coat of arms is an upright black lion turned to the right in gold and on the left, as on the Babenberg coat of arms, shows a silver bar in red, the Austrian shield. The dwarf garden, with sculptures made of Mount Untersberg marble, is part of the baroque Mirabell garden designed by Fischer von Erlach. In the baroque period, overgrown and short people were employed at many European courts. They were valued for their loyalty and faithfulness. The dwarves should keep all evil away. The typical baroque bosquet was a little artfully cut “wood” in the baroque Mirabell garden of Fischer von Erlach. The trees and hedges were traversed by a straight axis with hall-like widenings. The bosket thus formed a counterpart to the castle building with its corridors, stairs and halls and was also used in a similar way to the interior of the castle for performances of chamber concerts and other small amusements. Today the western bosket of Mirabell Castle consists of a three-row „avenue“ of winter linden trees, which are kept in a geometrically cube-shaped shape by regular cuts, and an arcade with a round arch trellis, the hedge tunnel Maria and the children run down while singing Do Re Mi. Red tulips in a baroque flower bed design in the large garden parterre of the Mirabell Gardens, the length of which is aimed south in the direction of the Hohensalzburg fortress above the old town to the left of the Salzach. After the secularization of the Archdiocese of Salzburg in 1811, the garden was reinterpreted in the current English landscape garden style by Crown Prince Ludwig of Bavaria, with part of the baroque areas being preserved. In 1893, the garden area was reduced due to the construction of the Salzburg Theater, which is the large building complex adjacent to the southwest. The Salzburg State Theater on Makartplatz was built by the Viennese firm Fellner & Helmer, which specialized in the construction of theaters, as the New City Theater after the old theater, which Prince Archbishop Hieronymus Colloredo had built in 1775 instead of a ballroom, had to be demolished due to security deficiencies. The sculptures of the „Borghesi fencers“ at the Makartplatz entrance are exactly matching replicas based on an ancient sculpture from the 17th century that was found near Rome and that is in the Louvre now. The ancient life-size statue of a warrior fighting a rider is called a Borghesian fencer. The Borghesian fencer is distinguished by its excellent anatomical development and was therefore one of the most admired sculptures in the art of Renaissance. In 1694 Prince Archbishop Johann Ernst Graf Thun and Hohenstein decided to build a new priests‘ house‘ for the two colleges founded by him together with a church dedicated to the Holy Trinity, Dreifaltigkeitskirche, on the eastern limits of the then Hannibal garden, the sloping site between the medieval gateway and a Mannerist Secundogenitur palace. Today, the Makart square, the former Hannibal garden, is dominated by the façade of the Holy Trinity Church which Johann Bernhard Fischer von Erlach erected in the middle of the college buildings, the new priests‘ house‘. In the “Tanzmeisterhaus”, house no. 8 on Hannibalplatz, a rising, small, rectangular square aligned along the longitudinal axis to the Trinity Church, which was renamed Makartplatz during the lifetime of the artist who was appointed to Vienna by Emperor Franz Joseph I. the court dance master held dance lessons for aristocrats, Wolfgang Amadeus Mozart and his parents lived in an apartment on the first floor from 1773 until he moved to Vienna in 1781, now a museum after the apartment in Getreidegasse where Wolfgang Amadeus Mozart was born had become small. Between the towers protruding, the facade of the Holy Trinity Church swings in concave in the middle with a rounded arched window with tendrils, between the double pilasters and the presented, coupled double columns, built by Johann Bernhard Fischer von Erlach from 1694 to 1702. Towers on both sides with bells and clock gables. On the attic, the coat of arms of the founder with crook and sword, as a traditional iconographic attribute of Prince Archbishop Johann Ernst von Thun and Hohenstein, who exercised both his spiritual and secular power. The concave central bay invites the spectator to move closer and enter the church. The tambour, the connecting, cylindrical, open-window link between the church and the dome, is divided into eight units with small rectangular windows by means of delicate double pilasters. The dome fresco was made by Johann Michael Rottmayr around 1700 and shows the coronation of Maria with the assistance of holy angels, prophets and patriarchs. In the ceiling there is a second much smaller tambour also structured with rectangular windows. Johann Michael Rottmayr was the most respected and busiest painter of the early Baroque in Austria. He was highly valued by Johann Bernhard Fischer von Erlach, according to whose designs the Trinity Church was built by Prince Archbishop Johann Ernst von Thun and Hohenstein from 1694 to 1702. The oval main room is dominated by the light that shines through a semicircular window located above the main altar, that is divided into small rectangles, whereby the small rectangles are in turn divided into so-called slug panes in a honeycomb offset. The high altar originally comes from a design by Johann Bernhard Fischer von Erlach. The altar’s reredos is an aedicula, a marble structure with pilasters and a flat segmented arch gable. The Holy Trinity and two adoring angels are shown as a plastic group. The pulpit with the preacher’s cross is inserted into the wall niche on the right. The pews are on the four diagonal walls on a marble floor, which has a pattern that emphasizes the oval of the room. In the crypt is a sarcophagus with the heart of the builder Prince Archbishop Johann Ernst Count Thun and Hohenstein based on a design by Johann Bernhard Fischer von Erlach. Linzer Gasse, the elongated main road of the old town of Salzburg on the right bank of the Salzach, leads rising from the Platzl to the Schallmoserstraße in the direction of Vienna. Shortly after the beginning of the Linzer Gasse at the height of the Stefan-Zweig-Platz the Francis Gate is located on the right, south, side of the Linzer Gasse. Francis Gate is a high 2-storey passage, the rustic-matched gateway to Stefan-Zweig-Weg to the Francis Port and on to the Capuchin Monastery at Capuzinerberg. In the crest of the archway is the sculpted army cartridge with coat of arms of Count Markus Sittikus of Hohenems, from 1612 to 1619 princebishop of the archfoundation Salzburg, the builder of the Francis Gate. Above the army cartridge is a relief on which the stigmatization of the HL. Francis in framing with blown gable is shown, from 1617. The focus of the photo taken in Linzer Gasse is on wrought iron brackets, also known as nose shields. Artisanal nose shields have been made from iron by blacksmiths since the Middle Ages. The advertised craft is drawn attention to with symbols such as a key. Guilds are corporations of craftsmen that were created in the Middle Ages to protect common interests. In Linzer Gasse no. 41 there is the Sebastians Church that is with its south-eastern long side and its façade tower in line with Linzer Gasse. The first St. Sebastian’s Church dates from 1505-1512. It was rebuilt from 1749-1753. The high altar in the retracted round apse has a slightly concave marble structure with bundles of pilasters, a pair of pillars presented, straight cranked entablature and volute top. In the center a statue with Mary with the child from around 1610. In the excerpt there is a relief of Saint Sebastian from 1964. The access to the Sebastian cemetery from Linzer Straße is between the choir of the Sebastian Church and the Altstadthotel Amadeus. A semicircular arch portal, which is bordered by pilasters, entablature and top from 1600 with a blown gable, which contains the coat of arms of the founder and builder, Prince Archbishop Wolf Dietrich. The Sebastian cemetery connects to the north-west of the Sebastian Church. It was built from 1595-1600 on behalf of Prince Archbishop Wolf Dietrich in place of a cemetery that had existed since the beginning of the 16th century, modeled on the Italian Campi Santi. Camposanto, Italian for „holy field“, is the Italian name for a courtyard-like enclosed cemetery with an archway open inwards. The Sebastian cemetery is surrounded on all sides by pillar arcades. The arcades are vaulted with groin vaults between arched belts. In the field of the Sebastian cemetery next to the path to the mausoleum, the Mozart enthusiast Johann Evangelist Engl had a display grave built containing the grave of the Nissen family. Georg Nikolaus Nissen had a second marriage to Constanze, widowed Mozart. Mozart’s father Leopold however was buried in the so-called communal grave with the number 83, today the Eggersche grave on the south side of the cemetery. Wolfgang Amadeus Mozart is laid to rest in St. Marx in Vienna, his mother in Saint-Eustache in Paris and sister Nannerl in St. Peter in Salzburg. At the corner of the building on the corner of Dreifaltigkeitsgasse / Linzer Gasse, the so-called “Münchner Hof”, a sculpture is attached to the protruding edge on the first floor, depicting a stylized monk with raised arms, the left hand holding a book. The official coat of arms of Munich is a monk holding an oath book in his left hand, and taking an oath on the right. The coat of arms of Munich is known as the Münchner Kindl. The Münchner Hof stands where the oldest brewery inn in Salzburg, the „Goldenes Kreuz-Wirtshaus“, stood. The Salzach flows north into the Inn. It owes its name to the salt shipping that operated on the river. Salt from Hallein Dürrnberg was the most important source of income for the Salzburg archbishops. The Salzach and Inn run on the border with Bavaria where there were also salt deposits in Berchtesgaden. Both circumstances together formed the basis for conflicts between the Archbishopric of Salzburg and Bavaria, which reached their climax in 1611 with the occupation of of Berchtesgaden by Prince Archbishop Wolf Dietrich. As a result, Maximilian I, the Duke of Bavaria, occupied Salzburg and forced Prince Archbishop Wolf Dietrich to abdicate. Through the arch of the town hall you step onto the town hall square. At the end of the town hall square the tower of the town hall stands in the side axis of the rococo facade of the building. The tower of the old town hall is set off by giant pilasters above the cornice with corner pilasters . On the tower is a small hexagonal bell tower with a multi-part dome. The bell tower contains two smaller bells from the 14th and 16th centuries and a large bell from the 20th century. In the Middle Ages, the residents were dependent on the bell, as the tower clock was only added in the 18th century. The bell gave the residents a sense of time and was rung in the event of a fire. The Alte Markt is a rectangular square that is touched on the narrow northern side by the Kranzlmarkt-Judengasse street and which widens in a rectangular shape in the south and opens up towards the residence. The square is framed by a closed row of stately, 5- to 6-storey town houses, most of which are medieval or from the 16th century. The houses are partly 3- to 4-, partly 6- to 8-axis and mostly have rectangular parapet windows and profiled eaves. The predominance of slender plastered facades with straight window canopies, slab style decor or delicate decor from the 19th century is decisive for the character of the space. The Josephine slab style made use of the simple buildings in the suburbs, which had dissolved the tectonic order into layers of walls and slabs. In the middle of the intimate square on the Alter Markt stands the former market fountain, consecrated to St. Florian, with a Floriani column in the middle of the fountain. The octagonal well basin made of Untersberg marble was built in 1488 in place of an old draw well after a drinking water pipe had been built from the Gersberg over the city bridge to the old market. The ornate, painted spiral grille on the fountain dates from 1583, the tendrils of which end in grotesques made of sheet metal, ibexes, birds, riders and heads. The Alte Markt is a rectangular square that is touched on the narrow northern side by the Kranzlmarkt-Judengasse street and which widens in a rectangular shape in the south and opens up towards the residence. The square is framed by a closed row of stately, 5- to 6-storey town houses, most of which are medieval or from the 16th century. The houses are partly 3- to 4-, partly 6- to 8-axis and mostly have rectangular parapet windows and profiled eaves. The predominance of slender plastered facades with straight window canopies, slab style decor or delicate decor from the 19th century is decisive for the character of the space. The Josephine slab style made use of the simple buildings in the suburbs, which had dissolved the tectonic order into layers of walls and slabs. The walls of the houses were decorated with pilaster strips instead of large pilasters. In the middle of the intimate square on the Alter Markt stands the former market fountain, consecrated to St. Florian, with a Floriani column in the middle of the fountain. The octagonal well basin made of Untersberg marble was built in 1488 in place of an old draw well after a drinking water pipe had been built from the Gersberg over the city bridge to the old market. The Gersberg is located in a southwest basin between the Gaisberg and the Kühberg, which is a northwestern foothill of the Gaisberg. The ornate, painted spiral grille on the fountain dates from 1583, the tendrils of which end in grotesques made of sheet metal, ibexes, birds, riders and heads. At the level of the Florianibrunnen, on the east side of the square, in house no. 6, is the old prince-archbishop’s court pharmacy founded in 1591 in a house with late baroque window frames and roofs with apex volutes from the middle of the 18th century. The old prince-archbishop’s court pharmacy on the ground floor has a 3-axis shop front from around 1903. The preserved pharmacy, the work rooms of the pharmacy, with shelves, prescription table as well as vessels and devices from the 18th century are Rococo. The pharmacy was originally located in the neighboring house no.7 and was only transferred to its current location,house no. 6, in 1903. Café Tomaselli at Alter Markt No. 9 in Salzburg was founded in 1700. It is the oldest café in Austria. Johann Fontaine, who came from France, was given permission to serve chocolate, tea and coffee in the nearby Goldgasse. After Fontaine’s death, the coffee vault changed hands several times. In 1753, the Engelhardsche coffee house was taken over by Anton Staiger, the court master of Archbishop Siegmund III. Count Schrattenbach. In 1764 Anton Staiger bought the „Abraham Zillnerische dwelling on the corner of the old market“, a house that has a 3-axis facade facing the Alter Markt and a 4-axis facade facing Churfürststrasse and was provided with a sloping ground floor wall and window frames around 1800. Staiger turned the coffee house into an elegant establishment for the upper class. Members of the Mozart and Haydn families also frequented Café Tomaselli. Carl Tomaselli bought the café in 1852 and opened the Tomaselli kiosk opposite the café in 1859. The porch was added in 1937/38 by Otto Prossinger. After the Second World War, the American operated the café under the name Forty Second Street Café. Ludwig Michael von Schwanthaler, the last offspring of the Upper Austrian sculptor family Schwanthaler, created the Mozart monument in 1841 on the occasion of the 50th year of Wolfgang Amadeus Mozart’s death. The almost three-meter-high bronze sculpture, cast by Johann Baptist Stiglmaier, director of the royal ore foundry in Munich, was erected on September 4, 1842 in Salzburg in the middle of what was then Michaeler-Platz. The classical bronze figure shows a Mozart in a contrapostal position contemporary skirt and coat, stylus, sheet of music (scroll) and laurel wreath. Allegories executed as bronze reliefs symbolize Mozart’s work in the fields of church, concert and chamber music as well as opera. Today’s Mozartplatz was created in 1588 by demolishing various town houses under Prince Archbishop Wolf Dietrich von Raitenau. The house Mozartplatz 1 is the so called New Residence, in which the Salzburg Museum is housed. The Mozart statue is one of the most famous postcard subjects in Salzburg’s old town. Behind the residence, the drum dome of the Salzburg Collegiate Church, which was built in the area of Paris Lodron University from 1696 to 1707 by Prince Archbishop Johann Ernst Graf von Thun and Hohenstein based on designs by Johann Bernhard Fischer von Erlach under the supervision of the court aster mason Johann Grabner is divided octagonally by double bars. Next to the drum dome are the balustraded towers of the Collegiate Church, at the corners of which you can see statues. A lantern, a round openwork structure, is placed on the drum dome above the dome eye. In Baroque churches, a lantern almost always forms the end of a dome and represents an important source of subdued daylight. The Residenzplatz was created by Prince Archbishop Wolf Dietrich von Raitenau by removing a row of town houses on Aschhof around 1590, a smaller square corresponding to today’s Hypo main building on Residenzplatz, which covered around 1,500 m², and the cathedral cemetery, which was north of the cathedral located. As a replacement for the cathedral cemetery, the Sebastian cemetery was created next to St. Sebastian’s church in the right bank of the old town. Along the Aschhof and towards the town houses, a solid wall ran around the cathedral cemetery at that time, the castle wall, which represented the border between the princely town and the township. Wolf Dietrich also moved this wall back towards the cathedral in 1593. This is how the square in front of the old and new residence, which was then called the main square, was created. The so-called Wallistrakt, which today houses part of the Paris-Lodron University, was founded in 1622 by Prince Archbishop Paris Count von Lodron. The building was named Wallistrakt from the resident Maria Franziska Countess Wallis. The oldest part of the Wallis tract is the so-called courtyard arch building with a three-storey facade that forms the western wall of the cathedral square. The storeys are divided by flat double, plastered horizontal strips on which the windows sit. The flat facade is emphasized vertically by the rusticated corner pilasters and the window axes. The grand floor of the court arch building was on the 2nd floor. In the north, it borders on the south wing of the residence, in the south, on the Archabbey of St. Peter. In the south part of the court arch building there is the Museum St. Peter, part of the DomQuartier Museum. Wolf Dietrich’s prince-archbishop’s apartments were located in this southern area of the court arch building. The arcades are a 3-axis, 2-storey pillar hall that was built in 1604 under Prince Archbishop Wolf Dietrich von Raitenau. The courtyard arches connect the Domplatz with the axis Franziskanergasse Hofstallgasse, which runs orthogonally to the facade of the cathedral and was completed in 1607. Through the courtyard arches one entered the forecourt of the cathedral church from the west, as if through a triumphal arch. The „porta triumphalis“, which was originally intended to open with five arches to the cathedral square, played a role at the end of the prince-archbishop’s procession. The Salzburg Cathedral is consecrated to the hll. Rupert and Virgil. The patronage is celebrated on September 24th, St. Rupert’s Day. The Salzburg Cathedral is a Baroque building that was inaugurated in 1628 by Prince Archbishop Paris Count von Lodron. The crossing is in the eastern, front part of the cathedral. Above the crossing is the 71 meter high drum dome of the cathedral with corner pilasters and rectangular windows. In the dome there are eight frescoes with scenes from the Old Testament in two rows. The scenes relate to the scenes of the Passion of Christ in the nave. Between the rows of frescoes is a row with windows. Representations of the four evangelists can be found on the segment surfaces of the dome. Above the sloping crossing pillars there are trapezoidal pendants to transition from the square floor plan of the crossing to the octagonal drum. The dome has the shape of a monastery vault, with a curved surface that becomes narrower towards the top above the octagonal base of the drum on each side of the polygon. In the central vertex there is an openwork structure above the dome eye, the lantern, in which the Holy Spirit is located as a dove. The crossing receives almost all of the light from the dome lantern. In Salzburg Cathedral into the single-nave choir light shines, into which the free-standing high altar, a structure made of marble with pilasters and a curved, blown gable, is immersed. The top of the high altar with blown triangular gable is framed by steep volutes and caryatids. The altar panel shows the resurrection of Christ with the Hll. Rupert and Virgil in the excerpt. In the mensa, the table of the altar, there is a reliquary of St. Rupert and Virgil. Rupert founded St. Peter, Austria’s first monastery, Virgil was abbot of St. Peter and built the first cathedral in Salzburg. The nave of the Salzburg Cathedral is four-bayed. The main nave is accompanied on both sides by a row of chapels and oratorios above. The walls are structured by double pilasters in huge order, with smooth shafts and composite capitals. Above the pilasters there is a circumferential, cranked entablature on which the barrel vault with double straps rests. A cranking is the drawing of a horizontal cornice around a vertical wall protrusion, pulling a cornice over a protruding component. The term entablature is understood to mean the entirety of the horizontal structural elements above pillars. In the compartments between the pilaster and the entablature there are high arched arcades, protruding balconies resting on volute consoles and two-part oratory doors. Oratorios, small separate prayer rooms, are located like a log on the gallery of the nave and have doors to the main room. An oratory is usually not open to the public, but is reserved for a specific group, for example clergy, members of the order, brotherhoods or distinguished believers. The single-nave transverse arms and the choir each connect in a rectangular yoke to the square crossing in a semicircle. In the conche, the semicircular apse, of the choir, 2 of the 3 window floors are combined by the pilasters. The transition to the crossing of the main nave, transverse arms and choir is constricted by multiple layers of pilasters. The trikonchos are flooded with light while the nave is in semi-darkness due to the only indirect lighting. In contrast to a floor plan as a Latin cross, in which a straight nave in the crossing area is crossed at right angles by a likewise straight transept, in the three-conch choir, trikonchos, three conches, i.e. semicircular apses of the same size, on the sides of a square are like this set to each other so that the floor plan has the shape of a clover leaf. White stucco with predominantly ornamental motifs with black in the undercuts and depressions adorns the festoons, the ornamented view from below of the arches, the chapel passages and the wall zones between the pilasters. The stucco extends over the entablature with a tendril frieze and forms a sequence of geometric fields with closely joined frames in the vault between the chords. The floor of the cathedral consists of bright Untersberger and red colored Adnet marble. The Hohensalzburg Fortress is located on the Festungsberg above the old town of Salzburg. It was built by Archbishop Gebhard, a beatified person of the Archdiocese of Salzburg, around 1077 as a Romanesque palace with a circular wall surrounding the hilltop. Archbishop Gebhard was active in the court chapel of Emperor Heinrich III, 1017 – 1056, Roman-German King, Emperor and Duke of Bavaria. In 1060 he came to Salzburg as archbishop. He mainly devoted himself to the establishment of the diocese Gurk (1072) and the Benedictine monastery Admont (1074). From 1077 onwards he had to stay in Swabia and Saxony for 9 years, because after the deposition and banishment of Henry IV he had joined the opposing king Rudolf von Rheinfelden and could not assert himself against Heinrich IV. in his archbishopric. Around 1500 the living quarters under Archbishop Leonhard von Keutschach, who ruled absolutist and nepotist, were sumptuously furnished and the fortress was expanded to its present appearance. The only unsuccessful siege of the fortress took place in the Peasants‘ War in 1525. Since the secularization of the archbishopric in 1803, the Hohensalzburg fortress has been in the hands of the state. Already in the Middle Ages there was a „Rosstümpel“ on Kapitelplatz, at that time still in the middle of the square. Under Prince Archbishop Leopold Freiherr von Firmian, a nephew of Prince Archbishop Johann Ernst Graf von Thun and Hohenstein, the new cruciform complex with curved corners and a balustrade was built in 1732 according to a design by Franz Anton Danreiter, the chief inspector of the Salzburg court gardens. Access for the horses to the water basin leads directly to the group of sculptures, which show the sea god Neptune with a trident and crown on a water-spouting sea horse with 2 water-spouting tritons on the sides, hybrid creatures, half of which consist of a human upper body and a fish-like lower body with a tail fin, in a Round arch niche in aedicule with double pilaster, straight entablature and a bent volute gable top crowned by ornamental vases. The baroque, moving sculpture was made by the Salzburg sculptor Josef Anton Pfaffinger, who also designed the Floriani fountain on the Alter Markt. Above the viewing bellows is a chronogram, an inscription in Latin, in which highlighted capital letters give a year number as numerals, with the sculpted coat of arms of Prince Archbishop Leopold Freiherr von Firmian in the gable field. One of the first things you see when entering the main courtyard of the old residence from Residenzplatz is the grotto niche with a fountain and Hercules killing the dragon under the arcades of the western vestibule. Hercules depictions are monuments of Baroque commissioned art that were used as a political medium. Hercules is a hero famous for his strength, a figure from Greek mythology. The hero cult played an important role for the state, because the appeal to semi-divine figures represented a legitimation and guaranteed divine protection. The depiction of the killing of the dragon by Hercules was based on a design by Prince Archbishop Wolf Dietrich von Raitenau, who had the new residence in the east of the cathedral rebuilt and the actual archbishop’s residence in the west of the cathedral largely rebuilt. Hieronymus Graf von Colloredo, the last Salzburg prince archbishop before the secularization in 1803, had the walls of the state rooms of the residence decorated with fine ornamentation in white and gold by court plasterer Peter Pflauder in accordance with the classicist taste of the time. The preserved early classicist tiled stoves date from the 1770s and 1780s. In 1803 the archbishopric was converted into a secular principality. With the transition to the imperial court, the residence was used by the Austrian imperial family as a secondary residence. The Habsburgs furnished the state rooms with furniture from the Hofimmobiliendepot. The conference room is dominated by the electric light of 2 chandeliers, originally intended for use with candles, hanging from the ceiling. Chamdeliers are lighting elements, which are also called „Luster“ in Austria, and which with the use of several Light sources and glass to refract light produce a play of lights. Chandeliers are often used for representation purposes in highlighted halls.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1 27.1 28.1 29.1 30.1 31.1 32.1 33.1 34.1 35.1 36.1 37.1 38.1 39.1 40.1 41.1 42.1 43.1 44.1 45.1 46.1 47.1 48.1 49.1 50.1 51.1 52.1 53.1 54.1 55.1 56.1 57.1 58.1 59.1 60.1 61.1 62.1 63.1 64.1 65.1 66.1 67.1 68.1 69.1 70.1 71.1 72.1 73.1 74.1 75.1 76.1
साल्जबर्गको Neustadt मा, जसलाई Andräviertel पनि भनिन्छ, Mirabell Gardens को उत्तरमा, त्यहाँ एक ढेर, मोडेल गरिएको ल्यान क्षेत्र, ल्यान्डस्केप गरिएको, तथाकथित Kurpark छ, जहाँ पहिलेका ठूला बुर्जाहरू भत्काइएपछि Andräkirche वरपरको ठाउँ सिर्जना गरिएको थियो। । स्पा बगैचामा धेरै पुराना रूखहरू छन् जस्तै जाडो र ग्रीष्मकालीन लिन्डेन, जापानी चेरी, रोबिनिया, कात्सुरा रूख, प्लेन रूख र जापानी म्यापल। बर्नहार्ड पामगार्टनरलाई समर्पित फुटपाथ, जो मोजार्टको बारेमा आफ्नो जीवनीहरू मार्फत परिचित भए, पुरानो सहरको सिमानामा दौडन्छ र मारियाबेलप्लाट्जलाई कुर्पार्कबाट मिराबेल बगैंचाको उत्तरी भागको सानो भुईं फ्लोरमा प्रवेशद्वारसँग जोड्दछ। यद्यपि, तपाईंले बगैंचामा प्रवेश गर्नु अघि तपाईंले पहिले सार्वजनिक शौचालय खोज्न सक्नुहुन्छ। यदि तपाईले माथिबाट साल्जबर्गलाई हेर्नुभयो भने तपाईले देख्नुहुनेछ कि शहर नदीमा अवस्थित छ र दुबै छेउमा साना पहाडहरूले घेरिएको छ। दक्षिणपश्चिममा Festungsberg र Mönchsberg सम्मिलित सर्कलको आर्क द्वारा र उत्तरपूर्वमा Kapuzinerberg द्वारा। किल्ला पहाड, Festungsberg, साल्जबर्ग प्री-आल्प्स को उत्तरी किनारा मा पर्छ र धेरै जसो Dachstein चूना पत्थर मिलेर बनेको छ। Mönchsberg, Monks Hill, समूह मिलेर बनेको छ र किल्ला पहाडको पश्चिममा जोडिएको छ। यसलाई सालजाच ग्लेशियरले तानेको थिएन किनभने यो किल्ला पहाडको छायामा खडा छ। कापुजिनरबर्ग, किल्ला पहाड जस्तै नदीको दाहिने तिर, साल्जबर्ग लाइमस्टोन प्रि-आल्प्सको उत्तरी किनारमा पर्छ। यसमा ठाडो चट्टानको अनुहार र फराकिलो क्रेस्ट हुन्छ र ठूलो मात्रामा मोटो तहको डचस्टेन चूना ढुङ्गा र डोलोमाइट चट्टानले बनेको हुन्छ। सालजाक ग्लेशियरको स्क्रबिङ प्रभावले कपुजिनरबर्गलाई यसको आकार दियो। मिराबेल गार्डनहरू प्रायः साल्जबर्गको एक दिनको यात्रामा भ्रमण गर्ने पहिलो स्थान हो। साल्जबर्ग शहरमा आइपुगेका बसहरूले आफ्ना यात्रुहरूलाई तल ओर्लन दिन्छन् पेरिस-लोड्रन सडकको टी-जंक्शन मिराबेल स्क्वायर र ड्रेफाल्टिग्केट्सगेसको साथ, बस टर्मिनल उत्तर। साथै त्यहाँ कार पार्क छ, CONTIPARK Parkplatz Mirabell-कांग्रेस-ग्यारेज, Mirabell Square मा जसको सही ठेगाना Faber Straße 6-8 हो। यो हो लिङ्क गुगल नक्शाको साथ कार पार्कमा पुग्न। मिराबेल स्क्वायर नम्बर 3 मा सडक पारी त्यहाँ एक सार्वजनिक शौचालय छ जुन नि: शुल्क छ। यो लिङ्क गुगल नक्सामा रूखहरू प्रदान गर्ने छायाँ मुनिको भवनको तहखानेमा फेला पार्न मद्दत गर्न तपाईंलाई सार्वजनिक शौचालयको सही स्थान दिन्छ। एउटा नव-बारोक संगमरमरको सिँढी, ध्वस्त शहर थिएटर र युनिकर्न मूर्तिहरूबाट बलस्ट्रेडको भागहरू प्रयोग गरेर, उत्तरमा कुर्गर्टेनलाई दक्षिणमा मिराबेल बगैंचाको सानो भुईं फ्लोरसँग जोड्दछ। युनिकर्न एक जस्तो देखिने जनावर हो घोडा एउटा सिङ यसको निधारमा। भनिन्छ यो हिंस्रक, बलियो र भव्य जनावर हो, यति खुट्टाको फ्लीड हो कि कुमारी केटी अगाडि राखेमा मात्र यसलाई समात्न सकिन्छ। युनिकर्न कन्याको काखमा उफ्रन्छ, उसले दूध चुसाउँछ र राजाको दरबारमा लैजान्छ। साउन्ड अफ म्युजिकमा मारिया र भोन ट्रैप बच्चाहरूद्वारा टेरेस स्टेपहरू हपिङ म्युजिकल स्केलको रूपमा प्रयोग गरिएको थियो। दुई ठूला ढुङ्गाका युनिकर्नहरू, टाउकोमा सिङ भएका घोडाहरू, खुट्टामा सुतिरहेका "म्युजिकल स्टेप्स" लाई मिराबेल गार्डनको उत्तरी प्रवेशद्वारको रक्षा गर्छन्। साना, तर कल्पनाशील केटीहरूले तिनीहरूलाई सवारी गर्न रमाईलो गर्छन्। युनिकोर्नहरू केवल आदर्श रूपमा सिँढीहरूमा समतल हुन्छन् ताकि साना केटीहरू तिनीहरूमाथि सीधै पाइला टेक्न सक्छन्। गेटवे जनावरहरूले केटीहरूको कल्पनालाई उत्तेजित गरेको देखिन्छ। एक शिकारीले मात्र शुद्ध जवान कुमारीसँग युनिकर्नलाई प्रलोभन दिन सक्छ। एक असम्भव कुराले आकर्षित गरिरहेको युनिकर्न। Mirabell Gardens साल्जबर्ग मा एक बारोक बगैचा हो जुन साल्जबर्ग शहर को युनेस्को विश्व सम्पदा ऐतिहासिक केन्द्र को एक हिस्सा हो। मिराबेल बगैंचाको हालको रूपमा डिजाइन प्रिन्स आर्कबिशप जोहान अर्न्स्ट भोन थुन द्वारा जोहान बर्नहार्ड फिशर भोन एर्लाचको निर्देशनमा कमिसन गरिएको थियो। 1854 मा मिराबेल गार्डन सम्राट फ्रान्ज जोसेफ द्वारा जनता को लागी खोलिएको थियो। मिराबेल प्यालेस 1606 मा राजकुमार-आर्कबिशप वुल्फ डिट्रिचले आफ्नो प्रिय सलोम अल्टको लागि निर्माण गरेका थिए। "बारोक मार्बल स्टेयरकेस" मिराबेल प्यालेसको मार्बल हलमा जान्छ। प्रसिद्ध चार उडान सीढी (1722) जोहान लुकास भोन हिल्डेब्रान्ड द्वारा डिजाइन मा आधारित छ। यो 1726 मा जर्ज राफेल डोनर द्वारा निर्माण गरिएको थियो, आफ्नो समयको सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण केन्द्रीय यूरोपीय मूर्तिकला। बलस्ट्रेडको सट्टा, यसलाई सी-आर्क्स र भोल्युट्सले बनेको काल्पनिक प्यारापेटहरू पुट्टी सजावटको साथ सुरक्षित गरिएको छ। अग्लो, रातो खैरो कपाल र खैरो आँखा, Salome Alt, सहरकी सबैभन्दा सुन्दर महिला। वुल्फ डिट्रिचले उनलाई Waagplatz मा शहरको पेय कोठामा उत्सवको समयमा चिने। त्यहाँ नगर परिषद्को आधिकारिक बोर्डहरू आयोजित भए र शैक्षिक कार्यहरू समाप्त भयो। प्रिन्स आर्चबिशप वुल्फ डिट्रिचको रूपमा उनको चुनाव पछि उनले एक प्रबन्ध प्राप्त गर्ने प्रयास गरे जस मार्फत उनको लागि एक धर्मगुरुको रूपमा विवाह गर्न सम्भव हुने थियो। उनका काका, कार्डिनल मार्कस सिटिकस भोन होहेनेम्स द्वारा मध्यस्थता प्रयासहरूको बावजुद, यो परियोजना असफल भयो। 1606 मा उनीसँग Altenau Castle थियो, जसलाई अहिले Mirabell भनिन्छ, Salome Alt को लागि बनाइएको, रोमन "Ville suburbane" मा मोडल गरिएको। बेलेरोफोन, सबैभन्दा ठूलो नायक र राक्षसहरूको हत्या गर्ने, कब्जा गरिएको उड्ने घोडामा सवार हुन्छ। उनको सबैभन्दा ठूलो उपलब्धि राक्षसलाई मार्नु थियो Chimera, सिंहको टाउको र सर्पको पुच्छर भएको बाख्राको शरीर। बेलेरोफोनले पेगाससलाई सवारी गर्ने प्रयास गरेपछि देवताहरूको अपमान कमाए माउन्ट ओलम्पस तिनीहरूसँग सम्मिलित हुन। पेगासस झरना मारिया र केटाकेटीहरू साउन्ड अफ म्युजिकमा डो रे मी गाउँदै उफ्रिन्छन्। पेगासस, द mythical ईश्वरीय घोडा को सन्तान हो ओलम्पियन भगवान Poseidon, घोडाहरूको देवता। जताततै पखेटा भएको घोडाले आफ्नो खुर पृथ्वीमा प्रहार गर्यो, एक प्रेरणादायक पानीको मुहान फुट्यो। बुर्जाको पर्खालमा दुईवटा ढुङ्गाका सिंहहरू, एउटा अगाडि, अर्को अलिकति माथि आकाशतिर हेरेर, सानो भुइँ तल्लाबाट बुर्जाको बगैंचामा प्रवेशद्वारको सुरक्षा गर्छन्। बेबेनबर्गको हातको कोटमा तीनवटा सिंहहरू थिए। साल्जबर्ग राज्यको कोट अफ आर्म्सको दायाँपट्टि सुनको दायाँ र बायाँतिर फर्केको ठाडो कालो सिंह छ, जस्तै बेबेनबर्ग कोट अफ आर्म्समा, अस्ट्रियन ढालमा रातो रङमा चाँदीको पट्टी देखाइएको छ। बौना बगैचा, माउन्ट अनटर्सबर्ग संगमरमरबाट बनेको मूर्तिहरू सहित, फिशर भोन एर्लाच द्वारा डिजाइन गरिएको बारोक मिराबेल बगैंचाको अंश हो। बारोक अवधिमा, धेरै युरोपेली अदालतहरूमा बढ्दो र छोटो व्यक्तिहरू कार्यरत थिए। तिनीहरूको वफादारी र वफादारीको लागि तिनीहरू मूल्यवान थिए। बौनेहरूले सबै खराबीलाई टाढा राख्नुपर्छ। फिशर भोन एर्लाचको बारोक मिराबेल बगैंचामा सामान्य बारोक बोस्केट अलि कलात्मक रूपमा "काठ" काटिएको थियो। रूखहरू र हेजहरू हल-जस्तै फराकिलोसँग सीधा अक्षद्वारा पार गरिएका थिए। यसरी बोस्केटले यसको कोरिडोर, सिढीहरू र हलहरू सहित महलको भवनको समकक्ष गठन गर्यो र चेम्बर कन्सर्टहरू र अन्य साना मनोरञ्जनहरूको प्रदर्शनको लागि महलको भित्री भागमा समान रूपमा प्रयोग गरियो। आज मिराबेल क्यासलको पश्चिमी बोस्केटमा जाडो लिन्डेन रूखहरूको तीन-पङ्क्ति "एभिन्यू" समावेश छ, जसलाई नियमित काटेर ज्यामितीय रूपमा घन आकारको आकारमा राखिएको छ, र राउन्ड आर्क ट्रेलिससहितको आर्केड। हेज सुरुङ मारिया र केटाकेटीहरू डो रे मी गाउँदै तल दगुर्छन्। मिराबेल बगैंचाको ठूलो बगैचा पार्टेरेमा बारोक फूलको ओछ्यान डिजाइनमा रातो ट्यूलिपहरू, जसको लम्बाइ साल्जाचको बाँयामा पुरानो शहर माथि होहेन्साल्जबर्ग किल्लाको दिशामा दक्षिणतिर लक्षित छ। 1811 मा साल्जबर्गको आर्कडियोसेसको धर्मनिरपेक्षता पछि, बगैचालाई हालको अंग्रेजी ल्यान्डस्केप बगैंचा शैलीमा बाभेरियाको क्राउन प्रिन्स लुडविगले पुन: व्याख्या गरेको थियो, बारोक क्षेत्रहरूको केही अंश संरक्षित गरिएको थियो। 1893 मा, साल्जबर्ग थिएटरको निर्माणको कारण बगैंचा क्षेत्र कम भयो, जुन दक्षिणपश्चिमको छेउमा रहेको ठूलो भवन परिसर हो। मकार्टप्लाट्जमा रहेको साल्जबर्ग स्टेट थिएटर भियनीज फर्म फेलनर एण्ड हेल्मरले निर्माण गरेको थियो, जसले थिएटर निर्माणमा विशेषज्ञता हासिल गरेको थियो, जुन पुरानो थिएटर पछि नयाँ शहर थिएटरको रूपमा थियो, जुन प्रिन्स आर्कबिशप हाइरोनिमस कोलोरेडोले 1775 मा बलरूमको सट्टा निर्माण गरेका थिए। सुरक्षा कमजोरीको कारण भत्काइयो। मकार्टप्लाट्ज प्रवेशद्वारमा "बोर्गेसी फेन्सरहरू" को मूर्तिहरू रोम नजिकै फेला परेको 17 औं शताब्दीको पुरानो मूर्तिमा आधारित प्रतिकृतिहरू हुन् जुन अहिले लुभ्रमा छ। सवारसँग लड्ने योद्धाको पुरानो जीवन आकारको मूर्तिलाई बोर्गेसियन फेन्सर भनिन्छ। बोर्गेसियन फेन्सर यसको उत्कृष्ट शारीरिक विकास द्वारा प्रतिष्ठित छ र त्यसैले पुनर्जागरण को कला मा सबै भन्दा प्रशंसनीय मूर्तिकला मध्ये एक थियो। 1694 मा राजकुमार आर्चबिशप जोहान अर्न्स्ट ग्राफ थुन र होहेन्स्टाइनले तत्कालीन ह्यानिबल बगैंचाको पूर्वी सीमानामा रहेको होली ट्रिनिटी, ड्रेफाल्टिग्केट्सकिर्चेलाई समर्पित एउटा चर्चसँगै उनले स्थापना गरेका दुई कलेजहरूको लागि नयाँ पादरीहरूको घर बनाउने निर्णय गरे। मध्यकालीन गेटवे र एक Mannerist Secundogenitur दरबार बीचको साइट। आज, मकार्ट स्क्वायर, पहिलेको ह्यानिबल बगैचा, होली ट्रिनिटी चर्चको मुखौटेले प्रभुत्व जमाउँछ जुन जोहान बर्नहार्ड फिशर भोन एर्लाचले कलेज भवनहरू, नयाँ पादरीहरूको घरको बीचमा खडा गरेका थिए। "Tanzmeisterhaus" मा, घर नं। ह्यानिबलप्लाट्जमा 8, एउटा बढ्दो, सानो, आयताकार वर्ग ट्रिनिटी चर्चमा अनुदैर्ध्य अक्षको साथ पङ्क्तिबद्ध गरिएको थियो, जसलाई सम्राट फ्रान्ज जोसेफ I द्वारा भियनामा नियुक्त गरिएको कलाकारको जीवनकालमा माकार्टप्लाट्ज नामकरण गरिएको थियो। अभिजात वर्ग, वोल्फगैंग एमेडियस मोजार्ट र उनका आमाबाबु 1773 देखि 1781 मा भियनामा सरेसम्म पहिलो तल्लाको एउटा अपार्टमेन्टमा बस्थे, अब गेट्रेइडेगासेको अपार्टमेन्ट पछि एउटा संग्रहालय जहाँ वोल्फगैंग अमाडियस मोजार्टको जन्म भएको थियो। टावरहरू फैलिएको बीचमा, होली ट्रिनिटी चर्चको मुखौटा मध्यभागमा टेन्ड्रिलसहितको गोलाकार आर्च गरिएको झ्यालको साथ, डबल पिलास्टरहरू र प्रस्तुत गरिएको, जोडिएको डबल स्तम्भहरू, जोहान बर्नहार्ड फिशर भोन एर्लाचले 1694 देखि 1702 सम्म बनाएको बीचमा अवतलमा घुम्छ। दुबै छेउमा घण्टी र घडीको गेबल भएका टावरहरू। अटारीमा, प्रिन्स आर्चबिशप जोहान अर्नस्ट भोन थुन र होहेन्स्टाइनको परम्परागत प्रतिमात्मक विशेषताको रूपमा, क्रुक र तरवारको साथ संस्थापकको हतियारको कोट, जसले आफ्नो आध्यात्मिक र धर्मनिरपेक्ष शक्ति दुवै प्रयोग गरे। अवतल केन्द्रीय खाडीले दर्शकलाई नजिक जान र चर्चमा प्रवेश गर्न निम्तो दिन्छ। चर्च र गुम्बजको बीचमा जोडिने, बेलनाकार, खुला झ्यालको लिंकलाई नाजुक डबल पिलास्टरहरूद्वारा साना आयताकार झ्यालहरूसहित आठ इकाइहरूमा विभाजन गरिएको छ। गुम्बज फ्रेस्को जोहान माइकल रोटमेयर द्वारा 1700 वरपर बनाइएको थियो र पवित्र स्वर्गदूतहरू, भविष्यवक्ताहरू र कुलपिताहरूको सहयोगमा मारियाको राज्याभिषेक देखाउँदछ। छतमा आयताकार झ्यालहरूसँग बनाइएको दोस्रो धेरै सानो टम्बोर पनि छ। जोहान माइकल रोटमेयर अस्ट्रियाको प्रारम्भिक बारोकको सबैभन्दा सम्मानित र व्यस्त चित्रकार थिए। जोहान बर्नहार्ड फिशर भोन एर्लाच द्वारा उनको उच्च मूल्यवान थियो, जसको डिजाइन अनुसार ट्रिनिटी चर्च 1694 देखि 1702 सम्म राजकुमार आर्चबिशप जोहान अर्नस्ट भोन थुन र होहेन्स्टेन द्वारा निर्माण गरिएको थियो। अण्डाकार मुख्य कोठामा मुख्य वेदीको माथि अवस्थित अर्धवृत्ताकार झ्यालबाट चम्कने प्रकाशले प्रभुत्व जमाएको छ, जुन साना आयतहरूमा विभाजित छ, जसमा स-साना आयतहरूलाई हनीकोम्ब अफसेटमा तथाकथित स्लग प्यानहरूमा विभाजन गरिएको छ। उच्च वेदी मूल रूपमा जोहान बर्नहार्ड फिशर भोन एर्लाच द्वारा डिजाइन गरिएको हो। वेदीको reredos एक aedicula, pilasters संग संगमरमर संरचना र एक समतल खण्ड आर्क गेबल हो। पवित्र ट्रिनिटी र दुई आराध्य स्वर्गदूतहरूलाई प्लास्टिक समूहको रूपमा देखाइएको छ। प्रचारकको क्रस भएको पल्पिट दायाँपट्टिको पर्खालको निचमा घुसाइएको छ। पिउहरू संगमरमरको भुइँमा चार विकर्ण भित्ताहरूमा छन्, जसमा कोठाको अण्डाकारलाई जोड दिने ढाँचा छ। क्रिप्टमा जोहान बर्नहार्ड फिशर भोन एर्लाचको डिजाइनमा आधारित बिल्डर प्रिन्स आर्चबिशप जोहान अर्न्स्ट काउन्ट थुन र होहेन्स्टाइनको मुटुको साथ एक सारकोफ्यागस छ। Linzer Gasse, साल्जचको दाहिने किनारमा रहेको पुरानो सहर साल्जबर्गको लामो मुख्य सडक, Platzl देखि Schallmoserstraße सम्म भियनाको दिशामा बढ्छ। Stefan-Zweig-Platz को उचाई मा Linzer Gasse को शुरुवात पछि, फ्रान्सिस गेट दायाँ, दक्षिण, Linzer Gasse को छेउमा अवस्थित छ। फ्रान्सिस गेट एउटा अग्लो २-तले मार्ग हो, स्टेफन-ज्वेग-वेगको फ्रान्सिस बन्दरगाह र क्यापुजिनरबर्गको क्यापुचिन मठमा जाने देहाती-मिल्ने गेटवे। आर्कवेको चुचुरोमा फ्रान्सिस गेटका निर्माता, आर्कफाउन्डेशन साल्जबर्गका राजकुमार १६१२ देखि १६१९ सम्मको होहेनेम्सको काउन्ट मार्कस सिटिकसको हातको कोटसहितको मूर्ति बनाइएको सेनाको कारतूस छ। सेनाको कारतूस माथि एक राहत छ जसमा HL को कलंक। 2 देखि, फ्लो गेबल संग फ्रेमिंग मा फ्रान्सिस देखाइएको छ। Linzer Gasse मा खिचिएको तस्बिरको फोकस गढिएको फलामको कोष्ठकमा छ, जसलाई नाक ढाल पनि भनिन्छ। मध्य युगदेखि लोहारहरूले फलामबाट आर्टिसनल नाक ढाल बनाउँदै आएका छन्। विज्ञापित शिल्प कुञ्जी जस्ता प्रतीकहरूको साथ ध्यान आकर्षित गरिएको छ। गिल्डहरू कारीगरहरूको निगमहरू हुन् जुन मध्य युगमा साझा हितहरूको रक्षा गर्न सिर्जना गरिएको थियो। Linzer Gasse मा नं. 41 त्यहाँ सेबास्टियन चर्च छ जुन यसको दक्षिण-पूर्वी लामो छेउमा छ र यसको अनुहार टावर Linzer Gasse को अनुरूप छ। पहिलो सेन्ट सेबास्टियन चर्च 1505-1512 को मिति हो। यो 1749-1753 मा पुनर्निर्माण गरिएको थियो। रिट्र्याक्टेड राउन्ड एप्समा अग्लो वेदीमा पिलास्टरहरूको बन्डलहरू, प्रस्तुत गरिएका स्तम्भहरूको एक जोडी, सीधा क्र्याङ्क गरिएको एन्टाब्लेचर र भोल्युट टपको साथ थोरै अवतल संगमरमरको संरचना छ। बीचमा 1610 को बच्चा संग मरियम संग एक मूर्ति। अंश मा 1964 देखि सेन्ट सेबास्टियन को राहत छ। Linzer Straße बाट सेबास्टियन कब्रिस्तानमा पहुँच सेबास्टियन चर्च र Altstadthotel Amadeus को गायकहरूको बीचमा छ। एक अर्धवृत्ताकार आर्क पोर्टल, जसमा पिलास्टर, एन्टाब्लेचर र 1600 बाट माथि उडेको गेबलको साथ छ, जसमा संस्थापक र निर्माणकर्ता, प्रिन्स आर्कबिशप वुल्फ डिट्रिचको हातको कोट समावेश छ। सेबास्टियन कब्रिस्तान सेबास्टियन चर्चको उत्तर-पश्चिममा जोडिएको छ। यो 1595-1600 बाट राजकुमार आर्कबिशप वुल्फ डिट्रिचको तर्फबाट 16 औं शताब्दीको सुरुदेखि अस्तित्वमा रहेको चिहानको ठाउँमा निर्माण गरिएको थियो, इटालियन क्याम्पी सान्टीको मोडेलमा। क्याम्पोसान्टो, इटालियन "पवित्र क्षेत्र" को लागी, एक आंगन-जस्तै बन्द कब्रिस्तानको लागि इटालियन नाम हो जसको भित्री भागमा आर्चवे खुला छ। सेबास्टियन कब्रिस्तान चारै तिर स्तम्भ आर्केडहरूले घेरिएको छ। आर्केडहरू आर्केड बेल्टहरू बीचको ग्रोइन वाल्टहरूद्वारा घुमाइएको छ। समाधिस्थल जाने बाटोको छेउमा रहेको सेबास्टियन कब्रिस्तानको क्षेत्रमा, मोजार्ट उत्साही जोहान इभान्जेलिस्ट एङ्गलले निसेन परिवारको चिहान सहितको प्रदर्शनी चिहान बनाएको थियो। Georg Nikolaus Nissen को Constanze, विधवा मोजार्ट संग दोस्रो विवाह भएको थियो। मोजार्टका बुबा लियोपोल्डलाई तर कथित सांप्रदायिक चिहानमा 83 नम्बरको साथ गाडिएको थियो, आज कब्रिस्तानको दक्षिणपट्टि रहेको एगर्सचे चिहान। Wolfgang Amadeus Mozart लाई भियनाको सेन्ट मार्क्स, पेरिसको सेन्ट-इस्टाचमा उनकी आमा र साल्जबर्गको सेन्ट पिटरमा बहिनी नानरलमा अन्त्येष्टि गरिएको छ। Dreifaltigkeitsgasse / Linzer Gasse को कुनामा रहेको भवनको कुनामा, तथाकथित "Münchner Hof", एउटा मूर्ति पहिलो तल्लामा फैलिएको किनारमा जोडिएको छ, जसमा एक स्टाइलाइज्ड भिक्षुलाई उचालेको हातले चित्रण गरिएको छ, बायाँ हातले एउटा हात समातेको छ। पुस्तक। म्युनिखको हतियारको आधिकारिक कोट एक भिक्षु हो जसले आफ्नो बायाँ हातमा शपथ पुस्तिका लिएको छ, र दायाँमा शपथ लिइरहेको छ। म्युनिख को हतियार कोट Münchner Kindl भनेर चिनिन्छ। Münchner Hof उभिएको छ जहाँ साल्जबर्गको सबैभन्दा पुरानो ब्रुअरी सराय, "Goldenes Kreuz-Wirtshaus" थियो। साल्जाक उत्तरमा इनमा बग्छ। यसको नाम नदीमा सञ्चालन हुने नुन ढुवानीको लागि हो। साल्जबर्ग आर्चबिशपहरूका लागि ह्यालेइन डर्नबर्गको नुन सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण आयको स्रोत थियो। सालजाक र इन बाभेरियाको सिमानामा चल्छ जहाँ बर्चटेसगाडेनमा नुन भण्डारहरू पनि थिए। दुबै परिस्थितिहरू मिलेर साल्जबर्ग र बाभेरियाको आर्चबिशप्रिक बीचको द्वन्द्वको आधार बनाइयो, जुन 1611 मा राजकुमार आर्कबिशप वुल्फ डिट्रिचद्वारा बर्चटेसगाडेनको कब्जाको साथ चरम सीमामा पुग्यो। नतिजाको रूपमा, म्याक्सिमिलियन I, बाभेरियाको ड्यूकले साल्जबर्ग कब्जा गरे र राजकुमार आर्कबिशप वुल्फ डिट्रिचलाई त्याग गर्न बाध्य पारे। टाउन हलको आर्क मार्फत तपाईं टाउन हल स्क्वायरमा जानुहुन्छ। टाउन हल स्क्वायरको अन्त्यमा टाउन हलको टावर भवनको रोकोको मुखको छेउको अक्षमा खडा छ। पुरानो टाउन हलको टावर कोर्निस माथि कुनाको पिलास्टरहरू सहित विशाल पिलास्टरहरू द्वारा सेट गरिएको छ। टावरमा बहु-भाग गुम्बजको साथ सानो हेक्सागोनल बेल टावर छ। घण्टी टावरमा 14 औं र 16 औं शताब्दीको दुई साना घण्टी र 20 औं शताब्दीको ठूलो घण्टी समावेश छ। मध्य युगमा, बासिन्दाहरू घण्टीमा निर्भर थिए, किनकि टावर घडी 18 औं शताब्दीमा मात्र थपिएको थियो। घण्टीले बासिन्दाहरूलाई समयको अनुभूति दियो र आगलागीको घटनामा बजाइएको थियो। Alte Markt एक आयताकार वर्ग हो जुन साँघुरो उत्तरी छेउमा Kranzlmarkt-Judengasse सडकले छोएको छ र जुन दक्षिणमा आयताकार आकारमा फराकिलो हुन्छ र निवास तिर खुल्छ। वर्गलाई भव्य, 5- देखि 6-तले टाउन हाउसहरूको बन्द पङ्क्तिद्वारा फ्रेम गरिएको छ, जसमध्ये अधिकांश मध्यकालीन वा 16 औं शताब्दीका हुन्। घरहरू आंशिक रूपमा 3- देखि 4-, आंशिक रूपमा 6- देखि 8-अक्षका हुन्छन् र प्रायः आयताकार प्यारापेट झ्यालहरू र प्रोफाईल इभहरू हुन्छन्। सीधा विन्डो क्यानोपीहरू, स्ल्याब शैलीको सजावट वा 19 औं शताब्दीको नाजुक सजावटको साथ पातलो प्लास्टर गरिएको अनुहारको प्रबलता ठाउँको चरित्रको लागि निर्णायक छ। जोसेफिन स्ल्याब शैलीले उपनगरहरूमा साधारण भवनहरूको प्रयोग गर्यो, जसले टेक्टोनिक क्रमलाई पर्खाल र स्ल्याबहरूको तहहरूमा भंग गरेको थियो। अल्टर मार्क्टको घनिष्ठ वर्गको बीचमा सेन्ट फ्लोरियनलाई अभिषेक गरिएको पुरानो बजार झरना छ, झरनाको बीचमा फ्लोरिआनी स्तम्भ छ। गेर्सबर्गदेखि पुरानो बजारसम्म खानेपानीको पाइप निर्माण गरिएपछि पुरानो ड्र इनारको सट्टामा सन् १४८८ मा अनटर्सबर्ग संगमरमरको अष्टभुज इनार बेसिन बनाइएको थियो। फाउन्टेनमा अलंकृत, चित्रित सर्पिल ग्रिल 1488 को मिति हो, जसको टेन्ड्रिलहरू पाना धातु, आइबेक्स, चरा, राइडर र टाउकोबाट बनेको विचित्रमा समाप्त हुन्छ। Alte Markt एक आयताकार वर्ग हो जुन साँघुरो उत्तरी तर्फ क्रान्जलमार्कट-जुडेनगासे सडकले छोएको छ र जुन दक्षिणमा आयताकार आकारमा फराकिलो हुन्छ र निवास तिर खुल्छ। वर्गलाई भव्य, 5- देखि 6-तले टाउन हाउसहरूको बन्द पङ्क्तिद्वारा फ्रेम गरिएको छ, जसमध्ये अधिकांश मध्यकालीन वा 16 औं शताब्दीका हुन्। घरहरू आंशिक रूपमा 3- देखि 4-, आंशिक रूपमा 6- देखि 8-अक्षका हुन्छन् र प्रायः आयताकार प्यारापेट झ्यालहरू र प्रोफाईल इभहरू हुन्छन्। सीधा विन्डो क्यानोपीहरू, स्ल्याब शैलीको सजावट वा 19 औं शताब्दीको नाजुक सजावटको साथ पातलो प्लास्टर गरिएको अनुहारको प्रबलता ठाउँको चरित्रको लागि निर्णायक छ। जोसेफिन स्ल्याब शैलीले उपनगरहरूमा साधारण भवनहरूको प्रयोग गर्यो, जसले टेक्टोनिक क्रमलाई पर्खाल र स्ल्याबहरूको तहहरूमा भंग गरेको थियो। घरका भित्ताहरू ठूला पिलास्टरहरूको सट्टा पिलास्टर स्ट्रिपहरूले सजाइएको थियो। अल्टर मार्क्टको घनिष्ठ वर्गको बीचमा सेन्ट फ्लोरियनलाई अभिषेक गरिएको पुरानो बजार झरना छ, झरनाको बीचमा फ्लोरिआनी स्तम्भ छ। गेर्सबर्गदेखि पुरानो बजारसम्म खानेपानीको पाइप निर्माण गरिएपछि पुरानो ड्र इनारको सट्टामा सन् १४८८ मा अनटर्सबर्ग संगमरमरको अष्टभुज इनार बेसिन बनाइएको थियो। Gersberg Gaisberg र Kühberg बीचको दक्षिणपश्चिम बेसिनमा अवस्थित छ, जुन Gaisberg को उत्तरपश्चिमी फेदी हो। झरनामा अलंकृत, चित्रित सर्पिल ग्रिल 1488 को मिति हो, जसको टेन्ड्रिलहरू पाना धातु, आइबेक्स, चरा, राइडर र टाउकोले बनेको विचित्रमा समाप्त हुन्छ। फ्लोरियानिब्रुनेनको स्तरमा, वर्गको पूर्वपट्टि, घर नं. 6, पुरानो राजकुमार-आर्कबिशपको दरबार फार्मेसी हो जुन 1591 मा 18 औं शताब्दीको मध्यदेखि लेट बारोक झ्याल फ्रेमहरू र शीर्ष भोल्युटहरू भएको छाना भएको घरमा स्थापना भएको थियो। भुइँ तल्लामा रहेको पुरानो प्रिन्स-आर्कबिशपको दरबार फार्मेसीमा सन् १९०३ देखि करिब ३-अक्ष पसलहरू छन्। संरक्षित फार्मेसी, फार्मेसीको कार्य कक्ष, सेल्फहरू, प्रिस्क्रिप्शन टेबलका साथै १८ औं शताब्दीका भाँडाहरू र उपकरणहरू रोकोको हुन्। । द फार्मेसी मूल रूपमा छिमेकी घर नं.7 मा अवस्थित थियो र केवल यसको हालको स्थानमा स्थानान्तरण गरिएको थियो, घर नं. 6, 1903 मा। क्याफे Tomaselli साल्जबर्गको Alter Markt No. 9 मा 1700 मा स्थापना भएको थियो। यो अस्ट्रियाको सबैभन्दा पुरानो क्याफे हो। फ्रान्सबाट आएका जोहान फन्टेनलाई नजिकैको गोल्डगासेमा चकलेट, चिया र कफी खुवाउने अनुमति दिइएको थियो। फन्टेनको मृत्यु पछि, कफी भल्टले धेरै पटक हात परिवर्तन गर्यो। 1753 मा, Engelhardsche कफी घर एन्टोन स्टेगर, आर्कबिशप Siegmund III को अदालत मास्टर द्वारा कब्जा गरिएको थियो। Schrattenbach गणना गर्नुहोस्। 1764 मा एन्टोन स्टेगरले "पुरानो बजारको कुनामा रहेको अब्राहम जिल्नेरिचे बसोबास" किनेका थिए, एउटा घर जसमा 3-अक्षको अनुहार अल्टर मार्क्ट र 4-अक्षको अनुहार चुर्फरस्टस्ट्रासको अनुहार भएको थियो र एउटा ढिलो भुइँको पर्खाल प्रदान गरिएको थियो। विन्डो फ्रेमहरू 1800 को आसपास। स्टेगरले कफी हाउसलाई माथिल्लो वर्गको लागि एक सुन्दर प्रतिष्ठानमा परिणत गर्यो। मोजार्ट र हेडन परिवारका सदस्यहरू पनि बारम्बार आए क्याफे Tomaselli। कार्ल टोमासेलीले 1852 मा क्याफे किनेका थिए र 1859 मा क्याफेको बिरूद्ध टोमासेली किओस्क खोलेका थिए। पोर्चलाई 1937/38 मा Otto Prossinger द्वारा थपिएको थियो। दोस्रो विश्वयुद्ध पछि, अमेरिकीले फोर्टी सेकेन्ड स्ट्रीट क्याफे नामबाट क्याफे सञ्चालन गर्यो। लुडविग माइकल भोन श्वान्थलर, माथिल्लो अस्ट्रियाई मूर्तिकार परिवार श्वान्थलरका अन्तिम सन्तान, वोल्फगैंग अमाडियस मोजार्टको मृत्युको 1841 औं वर्षको अवसरमा 50 मा मोजार्ट स्मारक सिर्जना गरे। म्युनिखको शाही अयस्क फाउण्ड्रीका निर्देशक जोहान ब्याप्टिस्ट स्टिगलमेयरले कास्ट गरेको लगभग तीन मिटर अग्लो कांस्य मूर्ति सेप्टेम्बर ४, १८४२ मा साल्जबर्गमा तत्कालीन माइकलर-प्लाट्जको बीचमा निर्माण गरिएको थियो। शास्त्रीय कांस्य चित्रले मोजार्टलाई कन्ट्रापोस्टल स्थितिमा समकालीन स्कर्ट र कोट, स्टाइलस, संगीतको पाना (स्क्रोल) र लौरेल माला देखाउँछ। कांस्य राहतको रूपमा कार्यान्वयन गरिएका रूपकहरूले चर्च, कन्सर्ट र च्याम्बर संगीतका साथै ओपेराको क्षेत्रमा मोजार्टको कामको प्रतीक बनाउँछ। आजको Mozartplatz 1588 मा राजकुमार आर्कबिशप वुल्फ डिट्रिच भोन राइटेनाउ अन्तर्गत विभिन्न शहर घरहरू ध्वस्त गरेर सिर्जना गरिएको थियो। घर Mozartplatz 1 तथाकथित नयाँ निवास हो, जसमा साल्जबर्ग संग्रहालय राखिएको छ। मोजार्ट मूर्ति साल्जबर्गको पुरानो शहरमा सबैभन्दा प्रसिद्ध पोस्टकार्ड विषयहरू मध्ये एक हो। निवासको पछाडि, साल्जबर्ग कलेजिएट चर्चको ड्रम डोम, जुन पेरिस लोड्रोन विश्वविद्यालयको क्षेत्रमा 1696 देखि 1707 सम्म प्रिन्स आर्कबिशप जोहान अर्नस्ट ग्राफ भोन थुन र होहेन्स्टाइनले जोहान बर्नहार्ड फिशर भोन एर्लाचको पर्यवेक्षणमा डिजाइनमा आधारित थियो। कोर्ट एस्टर मेसन जोहान ग्रेबनरलाई डबल बारहरूद्वारा अष्टकोनी रूपमा विभाजित गरिएको छ। ड्रम गुम्बजको छेउमा कलेजिएट चर्चका बलस्ट्रेड टावरहरू छन्, जसको कुनामा तपाईंले मूर्तिहरू देख्न सक्नुहुन्छ। एक लालटेन, एक गोल ओपनवर्क संरचना, डोम आँखा माथि ड्रम डोम मा राखिएको छ। बारोक चर्चहरूमा, लालटेनले सधैं गुम्बजको अन्त्य बनाउँछ र सुस्त दिनको उज्यालोको महत्त्वपूर्ण स्रोतलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। Residenzplatz राजकुमार आर्कबिशप वुल्फ डिट्रिच भोन राइटेनाउ द्वारा Aschhof मा 1590 को वरिपरि शहर घरहरु को एक पङ्क्ति हटाएर सिर्जना गरिएको थियो, Residenzplatz मा आजको Hypo मुख्य भवन संग समान एक सानो वर्ग, जो लगभग 1,500 m² कभर थियो, र क्याथेड्रल को उत्तर थियो। कैथेड्रल स्थित छ। क्याथेड्रल कब्रिस्तानको प्रतिस्थापनको रूपमा, सेबास्टियन कब्रिस्तान पुरानो शहरको दाहिने किनारमा सेन्ट सेबास्टियन चर्चको छेउमा बनाइएको थियो। Aschhof को साथ र शहर घरहरु तिर, एक ठोस पर्खाल त्यो समयमा क्याथेड्रल चिहान वरिपरि दौडिएको थियो, महल पर्खाल, जो रियासत शहर र टाउनशिप बीचको सीमा प्रतिनिधित्व गर्दछ। वुल्फ डिट्रिचले पनि यो पर्खाललाई 1593 मा क्याथेड्रल तर्फ फर्काए। यसरी पुरानो र नयाँ बसोबासको अगाडिको स्क्वायर, जसलाई तत्कालीन मुख्य स्क्वायर भनिन्थ्यो, बनाइएको थियो। तथाकथित Wallistrakt, जुन आज पेरिस-लोड्रन विश्वविद्यालयको भाग हो, 1622 मा राजकुमार आर्कबिशप पेरिस काउन्ट भोन लोड्रोन द्वारा स्थापित भएको थियो। भवनलाई निवासी मारिया फ्रान्जिस्का काउन्टेस वालिसबाट Wallistrakt नाम दिइएको थियो। वालिस ट्र्याक्टको सबैभन्दा पुरानो भाग तथाकथित आंगन आर्च भवन हो जसमा तीन तले अनुहार छ जुन क्याथेड्रल स्क्वायरको पश्चिमी पर्खाल बनाउँछ। तलाहरू समतल डबल, प्लास्टर गरिएको तेर्सो स्ट्रिपहरूद्वारा विभाजित हुन्छन् जसमा झ्यालहरू बस्छन्। समतल अनुहार ठाडो रूपमा रस्टिकेटेड कुना पिलास्टरहरू र झ्यालको अक्षहरूद्वारा जोडिएको छ। अदालत आर्च भवनको ग्रान्ड फ्लोर दोस्रो तलामा थियो। उत्तरमा, यो निवासको दक्षिणी पङ्क्तिमा, दक्षिणमा, सेन्ट पिटरको आर्चबेमा छ। अदालतको आर्क भवनको दक्षिणी भागमा सेन्ट पिटर संग्रहालय, डोमक्वार्टियर संग्रहालयको भाग छ। वुल्फ डिट्रिचको राजकुमार-आर्कबिशपको अपार्टमेन्टहरू अदालतको आर्क भवनको यस दक्षिणी क्षेत्रमा अवस्थित थिए। आर्केडहरू 3-अक्ष, 2-तले स्तम्भ हल हुन् जुन 1604 मा राजकुमार आर्कबिशप वुल्फ डिट्रिच भोन राइटेनाउको नेतृत्वमा बनाइएको थियो। आँगनको आर्चहरूले डोम्प्लाट्जलाई अक्ष फ्रान्जिस्कानेरगासे होफस्टलगासेसँग जोड्दछ, जुन क्याथेड्रलको अनुहारमा अर्थोगोनी रूपमा चल्छ र 1607 मा पूरा भएको थियो। आंगन आर्चहरू मार्फत पश्चिमबाट क्याथेड्रल चर्चको प्राङ्गणमा प्रवेश भयो, मानौं कि विजयी आर्क मार्फत। "पोर्टा ट्राइम्फालिस", जुन मूल रूपमा क्याथेड्रल स्क्वायरमा पाँचवटा मेहराबहरूसहित खोल्नको लागि थियो, राजकुमार-आर्कबिशपको जुलुसको अन्त्यमा भूमिका खेलेको थियो। साल्जबर्ग कैथेड्रल हलमा पवित्र छ। रुपर्ट र भर्जिल। संरक्षक सेप्टेम्बर 24, सेन्ट रुपर्ट दिवस मनाइन्छ। साल्जबर्ग क्याथेड्रल एक बारोक भवन हो जुन 1628 मा राजकुमार आर्कबिशप पेरिस काउन्ट भोन लोड्रोन द्वारा उद्घाटन गरिएको थियो। क्रसिङ पूर्वी, कैथेड्रल को अगाडि भाग मा छ। क्रसिङ माथि कुना पिलास्टर र आयताकार झ्यालहरू भएको क्याथेड्रलको 71 मिटर अग्लो ड्रम डोम छ। गुम्बजमा दुई पङ्क्तिमा पुरानो नियमका दृश्यहरू सहित आठ फ्रेस्कोहरू छन्। दृश्यहरू नेभमा ख्रीष्टको जुनूनको दृश्यहरूसँग सम्बन्धित छन्। भित्ताहरूका पङ्क्तिहरू बीचमा झ्यालहरू भएको पङ्क्ति छ। गुम्बजको खण्ड सतहहरूमा चार प्रचारकहरूको प्रतिनिधित्व पाउन सकिन्छ। स्लोपिङ क्रसिङ पिलरहरूको माथि क्रसिङको स्क्वायर फ्लोर प्लानबाट अष्टकोणीय ड्रममा ट्रान्जिसन गर्नको लागि ट्रापेजोइडल पेन्डेन्टहरू छन्। गुम्बजमा मठ भल्टको आकार छ, घुमाउरो सतहको साथ जुन बहुभुजको प्रत्येक छेउमा ड्रमको अष्टभुज आधार माथि माथि तिर साँघुरो हुन्छ। केन्द्रीय भेर्टेक्समा गुम्बज आँखा, लालटेन माथि एक ओपनवर्क संरचना छ, जसमा पवित्र आत्मा ढुकुरको रूपमा अवस्थित छ। क्रसिङले गुम्बज लालटेनबाट लगभग सबै प्रकाश प्राप्त गर्दछ। साल्जबर्ग क्याथेड्रलमा एकल-नेभ कोयर बत्ती चम्कन्छ, जसमा स्वतन्त्र-अवस्थित उच्च वेदी, पिलास्टरहरू र घुमाउरो, उडेको गेबलसहितको संगमरमरको संरचनालाई डुबाइएको छ। उडेको त्रिकोणीय गेबलको साथ उच्च वेदीको माथि ठाडो भोल्युट र caryatids द्वारा फ्रेम गरिएको छ। वेदी प्यानलले Hll सँग ख्रीष्टको पुनरुत्थान देखाउँछ। अंशमा रूपर्ट र भर्जिल। मेन्सामा, वेदीको टेबुलमा, सेन्ट रुपर्ट र भर्जिलको रिलिक्वरी छ। रूपर्टले सेन्ट पिटर, अस्ट्रियाको पहिलो मठ स्थापना गरे, भर्जिल सेन्ट पिटरको मठपति थिए र साल्जबर्गमा पहिलो क्याथेड्रल निर्माण गरे। साल्जबर्ग कैथेड्रलको नेभ चार-बेड छ। मुख्य नेभ दुबै छेउमा माथिको च्यापल र ओरोटोरियोको पङ्क्तिको साथ छ। भित्ताहरू डबल पिलास्टरहरूद्वारा विशाल क्रममा, चिल्लो शाफ्टहरू र कम्पोजिट क्यापिटलहरूद्वारा संरचित छन्। पिलास्टरहरूको माथि एक परिधि, क्र्याङ्क गरिएको एन्टाब्लेचर छ जसमा डबल स्ट्र्यापको साथ ब्यारेल भल्ट टाँसिएको छ। क्र्याङ्किङ भनेको ठाडो पर्खाल प्रोट्रुसनको वरिपरि तेर्सो कर्निसको रेखाचित्र हो, एउटा फैलिएको कम्पोनेन्टमा कर्निस तान्नु। एन्टाब्लेचर शब्दको अर्थ स्तम्भहरू माथिको तेर्सो संरचनात्मक तत्वहरूको सम्पूर्णतालाई बुझिन्छ। पिलास्टर र एन्टाब्लेचर बीचको कम्पार्टमेन्टहरूमा अग्लो आर्केड आर्केडहरू छन्, भोल्युट कन्सोल र दुई-भाग वक्तृत्व ढोकाहरूमा विश्राम गर्ने बाल्कनीहरू छन्। Oratorios, सानो छुट्टै प्रार्थना कोठाहरू, नेभको ग्यालेरीमा लग जस्तै अवस्थित छन् र मुख्य कोठामा ढोकाहरू छन्। एक वक्तृत्व सामान्यतया जनताको लागि खुला हुँदैन, तर विशेष समूहको लागि आरक्षित हुन्छ, उदाहरणका लागि पादरीहरू, अर्डरका सदस्यहरू, भ्रातृत्वहरू वा प्रतिष्ठित विश्वासीहरू। एकल-नेभ ट्रान्सभर्स हातहरू र गायकहरू प्रत्येक एक आयताकार जुवामा अर्धवृत्तमा वर्ग क्रसिङमा जडान हुन्छन्। शंखमा, अर्धवृत्ताकार एप्स, गायकको, 2 विन्डो फ्लोरहरू मध्ये 3 लाई पिलास्टरहरूद्वारा जोडिएको छ। मुख्य नेभ, ट्रान्सभर्स हतियार र गायकहरूको क्रसिंगमा संक्रमण पिलास्टरहरूको धेरै तहहरूद्वारा संकुचित हुन्छ। त्रिकोन्चो उज्यालोले भरिएका छन् भने अप्रत्यक्ष प्रकाशको कारण नेभ अर्ध-अन्धकारमा छ। ल्याटिन क्रसको रूपमा भुइँ योजनाको विपरित, जसमा क्रसिङ क्षेत्रमा एउटा सीधा नेभलाई समान कोणमा एकै किसिमको सीधा ट्रान्ससेप्टद्वारा पार गरिन्छ, तीन-शंख गायन, त्रिकोन्चोस, तीन शंखहरू, अर्थात् समान आकारको अर्धवृत्ताकार एप्सहरू। , वर्गको छेउमा एक अर्कामा यो सेट जस्तै छ ताकि भुइँ योजनामा क्लोभर पातको आकार हुन्छ। अण्डरकट र डिप्रेसनहरूमा कालो रंगको साथ मुख्य रूपमा सजावटी मोटिफहरू भएको सेतो स्टुकोले फेस्टुनहरू, मेहराबहरूको तलबाट अलंकृत दृश्य, चैपल मार्गहरू र पिलास्टरहरू बीचको पर्खाल क्षेत्रहरू सजाउँछ। स्टुको टेन्ड्रिल फ्रिजको साथ एन्टाब्लेचरमा फैलिएको छ र तारहरू बीचको भल्टमा नजिकबाट जोडिएका फ्रेमहरूको साथ ज्यामितीय क्षेत्रहरूको अनुक्रम बनाउँछ। क्याथेड्रलको भुइँमा चम्किलो Untersberger र रातो रंगको Adnet संगमरमर छ। Hohensalzburg फोर्ट्रेस साल्जबर्ग को पुरानो शहर माथि Festungsberg मा स्थित छ। यो आर्कबिशप गेभार्ड द्वारा निर्माण गरिएको थियो, साल्जबर्गको आर्कडियोसेसको एक सुन्दर व्यक्ति, 1077 को आसपास, पहाडको वरिपरि गोलाकार पर्खाल भएको रोमनेस्क दरबारको रूपमा। आर्कबिशप गेभार्ड सम्राट हेनरिक III, 1017 - 1056, रोमन-जर्मन राजा, सम्राट र बाभेरियाको ड्यूकको दरबारको चैपलमा सक्रिय थिए। 1060 मा उनी आर्कबिशपको रूपमा साल्जबर्ग आए। उनले मुख्यतया गुर्क (1072) र बेनेडिक्टाइन मठ एडमोन्ट (1074) को स्थापनामा आफूलाई समर्पित गरे। 1077 देखि उसले स्वाबिया र सक्सोनीमा 9 वर्षसम्म बस्नुपर्यो, किनभने हेनरी IV को पदच्युत र निर्वासन पछि उनी विपक्षी राजा रुडोल्फ भोन राइनफेल्डनमा सामेल भएका थिए र हेनरिक IV विरुद्ध आफूलाई दाबी गर्न सकेनन्। आफ्नो आर्कबिशपरिक मा। लगभग 1500 आर्कबिशप लियोनहार्ड भोन केउत्साचको अधीनमा बस्ने क्वार्टरहरू, जसले निरंकुश र नेपोटिस्ट शासन गरे, भव्य रूपमा सुसज्जित थिए र किल्लालाई यसको वर्तमान उपस्थितिमा विस्तार गरिएको थियो। किल्लाको एकमात्र असफल घेराबन्दी 1525 मा किसानहरूको युद्धमा भएको थियो। 1803 मा आर्कबिशपको धर्मनिरपेक्षीकरण पछि, होहेन्साल्जबर्ग किल्ला राज्यको हातमा रहेको छ। पहिले नै मध्य युगमा त्यहाँ Kapitelplatz मा "Rosstümpel" थियो, त्यो समयमा अझै पनि वर्ग को बीचमा। प्रिन्स आर्कबिशप जोहान अर्न्स्ट ग्राफ भोन थुन र होहेन्स्टाइनका भतिजा प्रिन्स आर्चबिशप लियोपोल्ड फ्रेहेर भोन फर्मियनको नेतृत्वमा, साल्जबर्गका मुख्य निरीक्षक फ्रान्ज एन्टोन डेनरेटरको डिजाइन अनुसार 1732 मा घुमाउरो कुनाहरू र बलस्ट्रेडसहितको नयाँ क्रूसिफॉर्म कम्प्लेक्स बनाइएको थियो। अदालत बगैंचा। पानीको बेसिनमा घोडाहरूका लागि पहुँच सिधै मूर्तिहरूको समूहमा जान्छ, जसले समुद्री देवता नेप्च्यूनलाई त्रिशूल र मुकुटसहितको पानीमा बग्ने समुद्री घोडाको छेउमा २ वटा पानी-स्पाउटिङ ट्राइटनहरू, हाइब्रिड जीवहरू, जसमध्ये आधा देखाउँछ। मानवको माथिल्लो शरीर र माछाको जस्तो तल्लो शरीरको पुच्छरको पखेटा भएको, गोलो आर्च निचमा डबल पिलास्टरसहितको एडिकुल, सीधा एन्टाब्लेचर र सजावटी फूलदानले मुकुट लगाएको बेन्ट भोल्युट गेबल माथि। बारोक, चलिरहेको मूर्तिकला साल्जबर्ग मूर्तिकार जोसेफ एन्टोन फेफिंगर द्वारा बनाईएको थियो, जसले अल्टर मार्केटमा फ्लोरिआनी फव्वारे पनि डिजाइन गरेका थिए। हेर्ने घण्टीको माथि एउटा क्रोनोग्राम छ, ल्याटिनमा एउटा शिलालेख, जसमा हाइलाइट गरिएका क्यापिटल अक्षरहरूले अंकको रूपमा एक वर्षको संख्या दिन्छ, गेबल क्षेत्रमा प्रिन्स आर्कबिशप लियोपोल्ड फ्रेहेर भोन फर्मियनको हतियारको कोटको साथ। Residenzplatz बाट पुरानो निवासको मुख्य आंगनमा प्रवेश गर्दा तपाईंले देख्नुहुने पहिलो चीजहरू मध्ये एउटा फोहरा र हर्कुलसले पश्चिमी भेस्टिबुलको आर्केड मुनि ड्र्यागनलाई मारेको ग्रोटो निच हो। हर्कुलस चित्रणहरू बारोक कमिसन गरिएको कलाका स्मारकहरू हुन् जुन राजनीतिक माध्यमको रूपमा प्रयोग गरिएको थियो। हर्कुलस आफ्नो शक्तिको लागि प्रसिद्ध एक नायक हो, ग्रीक पौराणिक कथाबाट एक व्यक्तित्व। नायक पंथले राज्यको लागि महत्त्वपूर्ण भूमिका खेलेको थियो, किनकि अर्ध-दिव्य व्यक्तित्वहरूलाई अपीलले वैधता र ग्यारेन्टी ईश्वरीय सुरक्षालाई प्रतिनिधित्व गर्यो। हर्कुलसद्वारा ड्र्यागनको हत्याको चित्रण प्रिन्स आर्कबिशप वुल्फ डिट्रिच भोन राइटेनाउको डिजाइनमा आधारित थियो, जसको क्याथेड्रल पुनर्निर्माणको पूर्वमा नयाँ निवास थियो र क्याथेड्रलको पश्चिममा वास्तविक आर्कबिशपको निवास ठूलो रूपमा पुनर्निर्माण गरिएको थियो। 1803 मा धर्मनिरपेक्षता अघि अन्तिम साल्जबर्ग राजकुमार आर्कबिशप Hieronymus Graf भोन कोलोरेडो, निवास को राज्य कोठा को भित्ताहरु को समय को क्लासिकिस्ट स्वाद अनुसार अदालत प्लास्टरर पिटर फ्लाउडर द्वारा सेतो र सुन मा राम्रो सजावट संग सजाइएको थियो। संरक्षित प्रारम्भिक क्लासिकिस्ट टाइल स्टोभहरू 1770 र 1780 को दशकको हो। 1803 मा आर्कबिशपिक एक धर्मनिरपेक्ष रियासत मा रूपान्तरण गरियो। शाही अदालतमा संक्रमणको साथ, निवासलाई अस्ट्रियाको शाही परिवारले माध्यमिक निवासको रूपमा प्रयोग गर्यो। Habsburgs ले Hofimmobiliendepot बाट राज्य कोठा फर्नीचर संग सुसज्जित। कन्फरेन्स कोठामा २ वटा झूमरको बिजुली बत्तीको प्रभुत्व रहेको छ, मूल रूपमा मैनबत्तीको प्रयोगको लागि, छतबाट झुण्डिएको। च्याम्डेलियरहरू प्रकाश तत्वहरू हुन्, जसलाई अस्ट्रियामा "लस्टर" पनि भनिन्छ, र जसले प्रकाशलाई अपवर्तन गर्न धेरै प्रकाश स्रोतहरू र गिलासको प्रयोगले बत्तीहरूको खेल उत्पादन गर्दछ। झूमरहरू प्राय: हाइलाइट गरिएको हलहरूमा प्रतिनिधित्व उद्देश्यका लागि प्रयोग गरिन्छ।