https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Kings_2_version_ERV_1.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B0_E0_A4_BE_E0_A4_9C_E0_A4_BE_1_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 3.6 3.7 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 5.1 5.2 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 6.6 7.1 7.2 7.3 8.1 9.1 9.2 10.1 10.2 11.1 11.2 12.1 13.1 13.2 13.3 13.4 13.5 13.6 14.1 15.1 15.2 16.1 17.1 17.2 17.3 18.1 18.2 19.1 19.2 20.1 21.1 21.2 21.3 22.1 22.2 22.3 22.4 22.5 23.1 24.1 24.2 24.3 24.4 24.5 25.1 25.2 25.3 25.4 26.1 27.1 28.1 28.2 28.3 28.4 28.5 28.6 28.7 28.8 28.9 28.10 29.1 29.2 29.3 29.4 29.5 30.1 30.2 30.3 30.4 30.5 30.6 30.7 31.1 31.2 31.3 31.4 31.5 31.6 31.7 31.8 32.1 32.2
1 Kings 2Easy-to-Read Version (ERV) King David Dies 2 The time came for David to die, so he gave these commands to Solomon, 2 “I am about to die, like all men must. But you are growing stronger and becoming a man. 3 Now, carefully obey all the commands of the Lord your God. Carefully obey all his laws, commands, decisions, and agreements. Obey everything that is written in the Law of Moses. If you do this, you will be successful at whatever you do and wherever you go. 4 And if you obey the Lord, he will keep his promise about me. He said, ‘If your sons carefully live the way I tell them, sincerely, with all their heart, the king of Israel will always be a man from your family.’” 5 David also said, “You remember what Joab son of Zeruiah did to me. He killed two of the commanders of Israel’s army, Abner son of Ner and Amasa son of Jether. Remember, it was during a time of peace when he spilled the blood that splattered onto his sword belt and army boots. I should have punished him then. 6 Use your wisdom, but don’t let him die peacefully of old age. 7 “Also, be kind to the children of Barzillai from Gilead. Be friends with them, and let them eat at your table, because they helped me when I ran away from your brother Absalom. 8 “And remember, Shimei son of Gera is still around. He is the Benjamite from Bahurim who cursed me when I ran away to Mahanaim. But when he came down to meet me at the Jordan River, I made a promise to him before the Lord that I would not kill him. 9 Now, don’t leave him unpunished. You are a wise man. You will know what you must do, but don’t let him die peacefully of old age.” 10 Then David died and was buried in the City of David. 11 David ruled Israel 40 years. He ruled seven years in Hebron and 33 years in Jerusalem. Solomon and Adonijah 12 Now Solomon was king. He sat on the throne of his father David and was in complete control of his kingdom. 13 One day Adonijah, the son of Haggith, went to Solomon’s mother, Bathsheba. She asked him, “Do you come in peace?” Adonijah answered, “Yes, this is a peaceful visit. 14 I have something to ask you.” Bathsheba said, “Then speak.” 15 Adonijah said, “You know that at one time the kingdom was mine. All the people of Israel wanted me to be their king. But things have changed, and now my brother is the king. The Lord chose him to be king. 16 But now I have one thing to ask you. Please don’t refuse me.” Bathsheba answered, “What do you want?” 17 Adonijah said, “I know that King Solomon will do whatever you ask. So please ask him to let me marry Abishag, the woman from Shunem.” 18 Then Bathsheba said, “Very well, I will speak to the king for you.” 19 So Bathsheba went to King Solomon to talk with him. When the king saw her, he stood up, bowed before her, and then sat back down. He told some servants to bring another throne for his mother, and she sat down at his right side. 20 Bathsheba said to him, “I have one small thing to ask you. Please don’t refuse me.” The king answered, “Ask whatever you want, mother. I will not refuse you.” 21 So Bathsheba said, “Let your brother Adonijah marry Abishag, the woman from Shunem.” 22 King Solomon answered his mother, “Why are you asking me to give Abishag to Adonijah? Why don’t you just ask me to give him the whole kingdom! After all, he is my older brother, and both Abiathar the priest and Joab support him!” 23 Then Solomon said, “By the Lord, I swear I’ll make Adonijah pay for this with his life! 24 The Lord made me the king of Israel. He gave me the throne of my father David. The Lord kept his promise and gave the kingdom to me and my family. Now, as surely as the Lord lives, I swear Adonijah will die today!” 25 King Solomon gave the command to Benaiah, and Benaiah went out and killed Adonijah. 26 Then King Solomon said to Abiathar the priest, “I should kill you, but I will let you go back to your home in Anathoth. I will not kill you now because you helped carry the Holy Box of the Lord God while marching with my father David. And I know that you shared in the hard times with my father.” 27 So Solomon told Abiathar that he could not continue to serve as a priest of the Lord. This happened as the Lord said it would when he told Eli the priest what would happen to him and his family. 28 Joab had supported Adonijah, but not Absalom. But when Joab heard what happened to Abiathar, he was frightened and ran to the tent of the Lord to hold onto the horns of the altar. 29 Someone told King Solomon that Joab was at the altar in the Lord’s Tent. So Solomon ordered Benaiah to go and kill him. 30 Benaiah went into the Lord’s Tent and said to Joab, “The king says, ‘Come out!’” But Joab answered, “No, I will die here.” Benaiah went back to the king and told him what Joab had said. 31 The king commanded Benaiah, “Do as he says! Kill him there and take him out to bury him. Then my family and I will be free of Joab’s guilt from killing innocent people. 32 Joab killed two men who were much better than he was. He killed Abner son of Ner, the commander of the army of Israel, and Amasa son of Jether, the commander of the army of Judah. He did this without my father’s knowledge. But now the Lord will punish Joab for the men he killed. 33 He and his family will always be guilty for their deaths. But the Lord will bring peace to David, his descendants, his family of kings, and his kingdom forever.” 34 So Benaiah son of Jehoiada killed Joab, and he was buried near his home in the desert. 35 Solomon then made Benaiah son of Jehoiada the commander of the army in Joab’s place. Solomon also made Zadok the new high priest in Abiathar’s place. 36 Next, the king sent for Shimei and said to him, “Build yourself a house here in Jerusalem to live in and don’t leave the city. 37 If you leave the city and go any further than Kidron Brook, you will be killed, and it will be your own fault.” 38 Shimei answered, “Yes, my king. I will obey you.” So Shimei lived in Jerusalem for a long time. 39 But three years later, two of Shimei’s slaves ran away. They went to King Achish of Gath, who was the son of Maacah. Shimei heard that his slaves were in Gath, 40 so he saddled his donkey and went to King Achish at Gath to find them. He found them there and brought them back home. 41 But someone told Solomon that Shimei had left Jerusalem and gone to Gath and back. 42 So Solomon sent for him and said, “I made you promise in the Lord’s name not to leave Jerusalem. And I warned you that if you went anywhere, you would die. And you agreed to what I said. You said that you would obey me. 43 So why didn’t you obey me? Why did you break your promise to the Lord? 44 You know all the bad things you did to my father David. Now the Lord will punish you for it. 45 But the Lord will bless me and keep David’s throne before him forever.” 46 Then the king ordered Benaiah to kill Shimei, and he did. So Solomon had full control of his kingdom.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1
1 राजा 1Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) अदोनियाह राजा हुन इच्छुक 1 राजा दाऊद साह्रै बूढा भएका थिए। उनी आफूलाई न्यानो राख्न सक्दैन थिए। उनका नोकरहरूले उनलाई कम्बल ओढाए, तर उनी तातिएनन्। 2 यसकारण उनका नोकरहरूले उनलाई भने, “तपाईंको हेरचाह गर्नकोलागि हामी एउटी युवतीको खोजी गर्नेछौं। ऊ तपाईंसँगै सुत्ने गर्छे अनि तपाईंलाई न्यानो पार्छे।” 3 यसकारण राजाका नोकरहरू राजालाई न्यानो पार्नकालागि एउटी सुन्दरी युवतीको खोजी इस्राएल देशको प्रत्येक ठाउँमा गर्न थाले। उनीहरूले अबीशग नाउँ भएकी एउटी केटी भेट्टाए। ऊ शूनम्म शहरकी थिई। उनीहरूले युवतीलाई राजा कहाँ ल्याए। 4 युवती साह्रै नै राम्री थिई। उसले राजाको हेरचाह र सेवा गरी। तर राजाले ऊसित संभोग गरेनन्। 5-6 अदोनियाह राजा दाऊद अनि उनकी पत्नी हग्गीतका छोरा थिए। अदोनियाह साह्रै सुन्दर मानिस थिए। अदोनियाहको जन्म उनको दाजू अब्शालोम पछि भएको थियो, तर अदोनियाह साह्रै घमण्डी भए अनि राजा हुने निश्चय गरे। अदोनियाहको साह्रै राजा हुन इच्छुक थिए, यसकारण उनले आफ्नो लागि एउटा रथ, घोडाहरू अनि 50 जना मानिसहरू आफू अघि हिंडाउन ठीक पारे। राजा दाऊदले आफ्नो छोरालाई कहिल्यै सपारेनन्। उसले उनलाई कहिल्यै सोधेनन्, “तैंले किन यस्तो व्यवहार गर्दैछस्?” 7 अदोनियाहले सरूयाहका छोरा योआब अनि पूजाहारी एबीयातारसँग कुराकानी गरे। उनीहरूले उनलाई नयाँ राजा हुनमा सहायता गर्ने निर्णय लिए। 8 तर धेरै मानिसहरू अदोनियाहले गरेको कामसँग सहमत थिएनन् उनीहरू दाऊदका नै भक्त थिए। उनीहरू पूजाहारी सादोक, यहोयादाका छोरा बनायाह, नातान अगमवक्ता, शिमी, रेई अनि राजा दाऊदका विशेष अगंरक्षकहरू थिए। यसर्थ यी मानिसहरू अदोनियाहको पक्षमा भएनन्। 9 एक दिन अदोनियाहले एन्रोगेलको छेउमा जोहेलेत चट्टानमा केही भेंडाहरू, गाईहरू अनि बलियो बाछाहरू एउटा मेलबलि जस्तैं बलि चढाए। अदोनियाहले आफ्ना सबै दाज्यू-भाइहरू अर्थात् राजा दाऊदका अरू छोराहरू अनि यहूदाका सबै अधिकारीहरूलाई निम्त्याका थिए। 10 तर अदोनियाहले पिताका विशेष अंगरक्षकका आफन्त, आफ्नो भाइ सुलेमान, बनायाह अथवा अगमवक्ता नातानलाई निम्तो पठाएनन्। नातान र बतशेबा सुलेमानको पक्षमा 11 तर नातानले यस विषयमा सुने अनि सुलेमानकी आमा बतशेबा कहाँ गए। नातानले उनलाई सोधे, “हग्गीतका छोरा अदोनियाह के गरिरहेको छ, के तपाईंले सुन्नु भएको छ? ऊ आफूलाई राजा ठान्दैछ अनि हाम्रा मालिक राजा दाऊद यस विषयमा केही जान्दैनन्। 12 तपाईंको जीवन अनि तपाईंको छोरो सुलेमानको जीवन सङ्कटमा पर्न सक्छ। तर म तपाईंलाई आफूलाई बचाउन के गर्नुपर्छ, बताउने छु, 13 राजा दाऊद समक्ष जानुहोस्, अनि उनीसँग भन्नुहोस्, ‘महाराज, मेरा स्वामी, तपाईंले मलाई वचन दिनु भएको थियो। तपाईं पछि मेरो छोरो सुलेमान राजा हुनेछ भनी वचन दिनु भएको थियो। तब किन अदोनियाह नयाँ राजा हुँदैछ?’ 14 तपाईंको बात राजासित गरेको समयमा, म भित्र आउँनेछु अनि तपाईंले भनेका कुराहरूलाई पुष्टि गर्छु।” 15 यसकारण बतशेबा राजासँग भेट गर्न उनको भित्री कोठामा गइन्। राजा साह्रै नै बूढा भएका थिए। शूनम्मकी केटी अबीशग त्यहाँ उनको हेरचाहा गर्दै थिई। 16 बतशेबा राजाअघि निहुरिन्। राजाले भने, “म तिम्रोलागि के गर्न सक्छु?” 17 बतशेबाले जवाफ दिइन्, “मेरो स्वामी म तपाईंको दासीलाई परमप्रभु परमेश्वरको नाउँमा मलाई एउटा शपथ गर्नु भएको थियो। तपाईंले भन्नु भएको थियो, ‘तपाईंको छोरा सुलेमान तपाईं पछि राजा हुनेछ। उ मेरो सिंहासनमा बस्नेछ।’ 18 अहिले अदोनियाहले उ आफैंलाई राजा बनाइरहेको छ अनि तपाईं यसको लागि पनि होशियार हुनुहोस्। 19 अदोनियाहले विशाल मैत्री भोज दिदाँ धेरै गाईहरू तथा राम्रा भेंडाहरू मारेर बलि चढायो। अदोनियाहले तपाईंका सबै छोराहरूलाई निम्तो दियो। उसले पूजाहारी एबीयातार अनि सेनापति योआबलाई निम्तो दियो। तर उसले तपाईंको विश्वासी छोरा सुलेमानलाई निम्तो दिएन। 20 हे मेरा मालिक अनि महाराज, अहिले इस्राएलका सबै जनगण तपाईंलाई नै हेरिरहेका छन्। तपाईं पछि अर्को राजा को हुनेछ, यस निर्णयका लागि तिनीहरू तपाईंलाई नै पर्खिरहेका छन्। 21 तपाईंको मृत्यु अघि नै तपाईंले केही गर्नु पर्छ। तपाईंले केही गर्नु भएन भने, मृत्युपछि तब तपाईं तपाईंको पिता-पुर्खासित गाडिनु भए पछि, मेरो छोरा सुलेमान र म अपराधी ठहरिनेछौं।” 22 राजासँग बतशेबा कुराकानी गरिरहेकी थिइन् कि अगमवक्ता नातान उनलाई भेट्न आए। 23 चाकरहरूले राजालाई भने, “अगमवक्ता नातान आउनु भएको छ।” नातानले राजा अघि निहुरिएर ढोग दिए। 24 अनि भने, “हे मेरा मालिक अनि महाराज, तपाईंपछि अदोनियाह नयाँ राजा हुनेछ भनी के तपाईंले घोषणा गर्नु भयो? के तपाईंले निर्णय लिनु भएको छ, अब अदोनियाहले शासन चलाउने छ? 25 किनभने आज उसले तल बेंसीमा धेरै साँढहरू, मोटा-मोटा बाछाहरू अनि भेंडाहरू मेलबलि चढाउन ओर्लिएका छन्। उसले तपाईंका सबै छोराहरू, सेनापतिहरू अनि पूजाहारी एबीयातारलाई निम्ताएका थिए। तिनीहरू अहिले उनीसँग खानपानमा व्यस्त छन्। अनि तिनीहरू भन्दै छन्, ‘राजा अदोनियाह दीर्घायु होऊन्!’ 26 तर उनले मलाई अथवा पूजाहारी सादोक अथवा यहोयादाको छोरा बनायाह अथवा तपाईंको आज्ञाकारी छोरा सुलेमानलाई निम्तो दिएनन्। 27 मेरो मालिक महाराज, हामीलाई नभनी के तपाईंले यस्तो गर्नु भयो? कृपा गरेर हामीलाई बताउनुहोस्, तपाईंपछि अर्को राजा को हुनेछ?” 28 तब राजा दाऊदले भने, “बतशेबालाई भित्र बोलाऊ!” यसकारण बतशेबा भित्र राजासामु आइन्। 29 तब राजाले शपथ गरेः “परमप्रभु परमेश्वरले मलाई प्रत्येक खतराबाट बचाउनु भएको छ। जसरी परमेश्वर जीवित हुनुहुन्छ। म तिमीसँग यो शपथ गर्दैछु। 30 आज म अतीतमा दिएको वचन पूरा गर्नेछु। इस्राएलका परमप्रभु परमेश्वरको शक्तिको आधारमा मैंले त्यो वचन दिएको थिएँ। मपछि तिम्रो छोरा सुलेमान अर्को राजा हुनेछ भनी मैंले वचन दिएको थिएँ। म पछि ऊ मेरो राज सिंहासनमा विराजमान हुनेछ। म आफ्नो प्रतिज्ञा पूरा गर्नेछु!” 31 तब बतशेबाले राजा दाऊद सामु भुईंमा निहुरेर ढोग गरिन्। अनि भनिन्, “दाऊद राजा दीर्घायु होऊन्।” सुलेमानलाई नयाँ राजा चुनियो 32 तब राजा दाऊदले भने, “पूजाहारी सादोक, अगमवक्ता नातान अनि यहोयादाका छोरा बनायाहलाई यहाँ बोलाई देऊ।” यसकारण तीन जना व्यक्तिहरू राजासँग भेट गर्न आए। 33 तब राजाले उनीहरूलाई भने, “तिमीहरूसँग मेरा अधिकारीहरूलाई लिएर जाऊ। मेरो छोरा सुलेमानलाई आफ्नो खच्चडमा सवार गराऊ। उसलाई गीहोन स्रोतसम्म लिएर जाऊ। 34 त्यस ठाउँमा पूजाहारी सादोक अनि अगमवक्ता नातानले उसलाई इस्राएलको नयाँ राजाको रूपमा अभिषेक गर्नेछन्। तुरही बजाऊ अनि घोषणा गर, ‘यिनी नयाँ राजा, सुलेमान हुन्!’ 35 त्यसपछि उसँग यहाँ फर्केर आऊ। सुलेमान मेरो सिंहासनमा बस्नेछ अनि मेरो ठाउँमा नयाँ राजा हुनेछ। मैले सुलेमानलाई इस्राएल अनि यहूदाको शासकको रूपमा छानेको छु।” 36 यहोयादाका छोरा बनायाहले राजालाई जवाफ दिए, “आमेन! मेरा मालिक अनि महाराज! परमेश्वर स्वयमले यो भन्नु भएकोछ। 37 मेरा मालिक अनि महाराज, परमप्रभु तपाईंसँगै हुनुहुन्छ। अनि अहिले विश्वास गर्छु परमप्रभु सुलेमानसँग हुनुहुनेछ। म आशा गर्छु सुलेमानको राज्य बढ्नेछ अनि उनी तपाईं भन्दाअझै शक्तिशाली हुनेछन्, मेरा मालिक राजा दाऊद।” 38 यसकारण सादोक, नातान, बनायाह अनि राजाका अधिकारीहरूले राजा दाऊदको आज्ञा पालन गरे। तिनीहरूले सुलेमानलाई राजा दाऊदको खच्चडमा सवार गराए अनि ऊसँग गीहेन स्रोत गए। 39 पूजाहारी सदोकले पवित्र पालबाट तेल लगे। सादोकले उनलाई राजा देखाउनका लागि सुलेमानको शिरमा तेलले अभिषेक गरे। तिनीहरूले तुरही फुके अनि सबै मानिसहरूले हर्षित हुँदै भने, “राजा सुलेमान दीर्घायु होऊन्।” 40 तब सबै मानिसहरू सुलेमानको पछि-पछि शहरमा आए। तिनीहरू बाँसुरी बजाउँदै थिए अनि भुइँ थर्किने गरी कराउँदै थिए। 41 त्यस समयमा अदोनियाह अनि उनका अतिथिहरू खान-पीन शेष पार्दै थिए। तिनीहरूले तुरहीको आवाज सुने। योआबले सोधे, “त्यो हल्ला के हो? शहरमा के भइरहेको छ?” 42 जब योआब बोल्दै थिए, पूजाहारी एबीयातारका छोरा जोनाथन आइपुगे। अदोनियाहले भने, “यहाँ आऊ! तिमी असल मानिस हौ। तिमीले मेरो निम्ति शुभ-समाचार ल्याएको हुनुपर्छ।” 43 तर जोनाथनले जवाफ दिए, “होइन, तपाईंको लागि यो शुभ-समाचार होइन! राजा दाऊदले सुलेमानलाई नयाँ राजा बनाए। 44 राजा दाऊदले पूजाहारी सादोक, अगमवक्ता नातान, यहोयादका छोरा बनायाह अनि राजाका व्यक्तिगत अंगरक्षकहरू पनि ऊ सँगै पठाए। तिनीहरूले उसलाई राजाको आफ्नो खच्चडमा सवार गराए। 45 तब पूजाहारी सादोक अनि अगमवक्ता नातानले गीहोन स्रोतमा सुलेमानलाई अभिषेक गरे। अनि तिनीहरू शहरमा गए। जन साधारणले उनको स्वागत गरे अनि अहिले शहरका जनता औधी प्रसन्न छन्। तपाईंले सुनेको हल्ला त्यही नै हो। 46-47 सुलेमान राज-सिंहासनमा बसेका छन्! राजाका अधिकारीहरू राजा दाऊदलाई अभिवादन पनि गर्दैछन्। तिनीहरू भन्दै छन्, ‘राजा दाऊद, तपाईं महान् राजा हुनु हुन्छः अब हामी प्रार्थना गर्छौ, तपाईंको परमेश्वरले सुलेमानलाई पनि महान् राजा बनाउनुहुनेछ। हामी आशा गर्छौ तपाईंको परमेश्वरले सुलेमानलाई तपाईंभन्दा बढी नै प्रख्यात बनाउनु हुनेछ अनि हामी अझै आशा गर्छौ, सुलेमानको राज्य तपाईंको भन्दा पनि विशाल हुनेछ!’ यहाँ सम्म कि राजा दाऊद पनि त्यहाँ थिए! राजा दाऊदले आफ्नो ओछ्यानबाट निहुरेर सुलेमानलाई ढोग गरे। 48 अनि भने, ‘इस्राएलका परमेश्वरको स्तुति गर। परमेश्वरले मेरा छोराहरू मध्ये एक जनालाई मेरो सिंहासनमा बसाउनु भयो अनि यो हेर्न मलाई जीवित राख्नुभयो।’” 49 अदोनियाहका सबै अतिथिहरू तर्सिए अनि छिट्टै गए। 50 अदोनियाह पनि सुलेमानसित डराए। यसकारण उनी वेदीमा गए अनि वेदीको सींग समाते। 51 तब कसैले सुलेमानलाई भने, “अदोनियाह तपाईंसित डराएको छ, राजा सुलेमान। अदोनियाह वेदीको सींग समाते र पवित्र पालमा बसेको छ अनि छोड्न पनि चाहँदैन। अदोनियाह भन्दै छ, ‘राजा सुलेमानलाई बाचा गर्न भनी देऊ, उसले मलाई नमारोस्।’” 52 सुलेमानले जवाफ दिए, “यदि अदोनियाह साबित गर्छ कि ऊ एक जना असल मानिस हो, तब म प्रतिज्ञा गर्छु उसको टाउकोको एउटा केशलाई पनि केही हुनेछैन। तर यदि उसले नराम्रो काम गर्यो भने उ मारिने छ।” 53 तब राजा सुलेमानले केही मानिसहरूलाई अदोनियाहलाई लिन पठाए। मानिसहरूले अदोनियाहलाई राजा सुलेमान समक्ष ल्याए। अदोनियाह राजा सुलेमानको सामु गए अनि निहुरेर ढोग गरे। तब सुलेमानले भने, “घर जाऊ।”