https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Samuel_28_version_NOG.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B6_E0_A4_AE_E0_A5_82_E0_A4_8F_E0_A4_B2_28_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 2.2 3.1 4.1 5.1 6.1 6.2 7.1 7.2 7.3 7.4 7.5 7.6 8.1 9.1 9.2 9.3 10.1 10.2 11.1 12.1 13.1 14.1 14.2 15.1 15.2 16.1 17.1 18.1 18.2 18.3 19.1 20.1 20.2 20.3 21.1 21.2 21.3 21.4 21.5 21.6 22.1 22.2 22.3 22.4 22.5 22.6 22.7 23.1 23.2 23.3 23.4 24.1 24.2 24.3 24.4
1 Samuel 28Names of God Bible (NOG) 28 At that time the Philistines had gathered their army to fight against Israel. Then Achish said to David, “You need to know that you and your men will be going with me into battle.” 2 “Very well,” David responded to Achish, “you will then know what I can do.” “Very well,” Achish told David, “I will make you my bodyguard for life.” Saul’s Sin—The Occult 3 Meanwhile, Samuel had died, and all Israel had mourned for him and buried him in his hometown Ramah. (Saul had rid the land of mediums and psychics.) 4 The Philistines assembled and camped in Shunem. Saul also assembled the whole Israelite army, and they camped at Gilboa. 5 When Saul looked at the Philistine army, he was very afraid—terrified. 6 He prayed to Yahweh, but Yahweh didn’t answer him through dreams, the Urim, or prophets. 7 Saul told his officers, “Find me a woman who conjures up the dead. Then I’ll go to her and ask for her services.” His officers told him, “There is a woman at Endor who conjures up the dead.” 8 After disguising himself by putting on other clothes, Saul left with two men and came to the woman that night. He said to her, “Please consult with a dead person for me. Conjure up the person I request.” 9 The woman told him, “You know that Saul rid the land of mediums and psychics. Why are you trying to trap me and have me killed?” 10 But Saul took an oath in Yahweh’s name, “I solemnly swear, as Yahweh lives, you will not be harmed if you do this.” 11 “Whom should I conjure up for you?” the woman asked. “Conjure up Samuel for me,” he answered. 12 When the woman saw Samuel, she cried out loudly and asked, “Why did you deceive me? You’re Saul!” 13 “Don’t be afraid,” the king said to her. “What do you see?” “I see a god rising from the ground,” the woman answered. 14 “In what form?” he asked her. She answered, “An old man is coming up, and he’s wearing a robe.” Then Saul knew it was Samuel. Saul knelt down with his face touching the ground. 15 Samuel asked Saul, “Why did you disturb me by conjuring me up?” Saul answered, “I’m in serious trouble. The Philistines are at war with me, and Elohim has turned against me and doesn’t answer me anymore—either by the prophets or in dreams. So I’ve called on you to tell me what to do.” 16 Samuel said, “Why are you asking me when Yahweh has turned against you and become your enemy? 17 Yahweh has done to you exactly what he spoke through me: Yahweh has torn the kingship out of your hands and given it to your fellow Israelite David. 18 Yahweh is doing this to you today because you didn’t listen to him or unleash his burning anger on Amalek. 19 For the same reasons Yahweh will hand you and Israel over to the Philistines. Tomorrow you and your sons will be with me. And then Yahweh will hand Israel’s army over to the Philistines.” 20 Immediately, Saul fell flat on the ground. He was frightened by Samuel’s words. He also had no strength left, because he hadn’t eaten anything all day or all night. 21 The woman came over to Saul and saw that he was terrified. “I listened to you,” she told him, “and I took my life in my hands when I did what you told me to do. 22 Now please listen to me. I will serve you something to eat. Eat it so that you will have strength when you leave.” 23 But he refused. “I don’t want to eat,” he said. Nevertheless, his officers and the woman kept urging him until he listened to them. So he got up from the ground and sat on the bed. 24 The woman immediately butchered a fattened calf that she owned. She took flour, kneaded it, and baked some unleavened bread. 25 Then she served it to Saul and his officers. They ate and left that same night.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1
1 शमूएल 28Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) पलिश्तीहरू युद्धको निम्ति तयार 28 त्यस बेला पलिश्तीहरूले इस्राएलमाथि आक्रमण गर्न सेनाहरू भेला गराए। आकीशले दाऊदलाई भने, “तपाईंले त्यो जान्नु पर्छ तपाईं र तपाईंका मानिसहरू इस्राएलको विरूद्ध युद्धमा मसँग जानुपर्छ।” 2 दाऊदले जवाफ दिए, “निश्चय! तपाईंले देख्नुहुन्छ म के गर्नु सक्छु।” आकीशले भने, “राम्रो, म तपाईंलाई मेरो अंगरक्षक बनाउँछु। सधैँ मेरो रक्षा गर्नुहोस्।” शाऊल र एउटी स्त्री एन्दोरमा 3 शमूएल मरे। शमूएलको मृत्युमा सम्पूर्ण इस्राएलीहरूले दुःख प्रकट गरे। तिनीहरूले शमूएललाई उनकै शहर रामामा गाडे। पहिला शाऊलले भुतप्रेत खेलाउनेहरू र ज्योतिषीहरूलाई इस्राएल छोड्न वाध्य गरेका थिए। 4 पलिश्तीहरू युद्धको निम्ति तयार थिए। तिनीहरू शूनेममा आएर त्यहीं छाउनी बनाए। शाऊलले पनि सबै इस्राएलीहरूलाई भेला गराएर गिल्बोमा छाउनी हाल्न लगाए। 5 शाऊल पलिश्ती सेनाहरू देखेर डराए। तिनको मुटु नै काम्यो। 6 शाऊलले परमप्रभुमा प्रार्थना गरे तर परमप्रभुले जवाफ दिनुभएन। परमप्रभु परमेश्वरले दर्शनमा पनि केही उत्तर दिनुभएन। परमेश्वरले न त उरीम न ता अगमवक्ताद्वारा नै शाऊललाई जवाफ दिनुभयो। 7 अन्त्यमा शाऊलले आफ्ना अधिकारीहरूलाई भने, “मलाई एउटी तंत्र-मंत्र गर्ने महिला ल्याइदेऊ, म त्यसलाई सोध्छु यो युद्धको फल के हुन्छ।” तिनका अधिकारीहरूले जवाफ दिए, “एन्दोरमा त्यस्ती एउटी स्त्री छे।” 8 शाऊलले भेष बद्लाउनको निम्ति भिन्नै लुगा लगाए यसकारण उसलाई नचिनोस्। त्यो रात शाऊल दुइजना मानिस लिएर त्यस स्त्रीलाई भेट्न गए। शाऊलले त्यस स्त्रीलाई भने, “म तिमीलाई भन्नेछु मेरो भविष्य बताउने आत्मा बोलाऊ। म जसको नाउँ दिन्छु त्यसैको आत्मा जगाउनु।” 9 तर त्यस स्त्रीले भनी, “तिमी जान्दछौ शाऊलले के गर्यो। सबै झाँक्री र ज्योतिषीहरूलाई उसले इस्राएलबाट धपायो। तिमीले मलाई अप्ठेरोमा पारेर ज्यान लिन चाहान्छौ।” 10 शाऊलले परमप्रभुको नाउँमा शपथ खाएर त्यसलाई भने, “तिमीले कुनै दण्ड सामना गर्नु पर्ने छैन।” 11 स्त्रीले सोधी, “तिमीले कसलाई बोलाउनु लाउँछौ?” शाऊलले भने, “शमूएलको आत्मालाई बोलाऊ।” 12 शमूएलको आत्मा तिनको अघि देखा पर्यो। शमूएललाई देखेर त्यो स्त्रीले जोडले चिच्याई। तिनले शाऊललाई भनिन्, “मलाई धोखा दिनुभयो! तपाईं नै शाऊल हुनुहुन्छ।” 13 राजाले स्त्रीलाई भने, “नडराऊ। तिमीले के देख्यौ?” स्त्रीले भनी, “मैले आत्मा भुइँबाट निस्किएको देखे।” 14 शाऊलले सोधे, “को जस्तो देखिन्छ?” स्त्रीले जवाफ दिइ, “खास किसिमको लबेदा ओढेको एउटा वृद्ध मानिस जस्तो देखिन्छ।” त्यसपछि शाऊलले थाहा पाए शमूएल नै हो भनेर। शाऊलले भूइँतिर शिर झुकाए उसलाई अभिवादन गरे 15 शमूएलले शाऊललाई भने, “मलाई किन दुःखः दिएको? मलाई किन बोलाएको?” शाऊलले भने, “म सङ्कटमा छु। पलिश्तीहरू म सँग युद्ध गर्न आउँदैछन्, अब परमेश्वर मसित हुनुहुन्न। परमेश्वरले मलाई केही दिनुहुन्न। न त उहाँले कुनै अगमवक्ता न सपनामा केही भन्नु हुन्छ। यसकारण तपाईंलाई बोलाएको छु मलाई भन्नुहोस् म के गरौं?” 16 शमूएलले भने, “परमप्रभु तिमीसित हुनुहुन्न। उहाँ तिम्रो छिमेकी दाऊदसँग हुनुहुन्छ। यसकारण मलाई किन झन्झट दिएको? 17 परमप्रभुले के गर्नु हुनेछ त्यो भन्न उहाँले मलाई एकपटक आज्ञा गर्नुभयो। अहिले परमप्रभुले त्यही गर्दै हुनुहुन्छ। परमप्रभुले तिम्रो हातबाट राजधानी खोस्दै हुनुहुन्छ। अनि उहाँले तिम्रो छिमेकीको हातमा सुम्पिदिनुहुनेछ। त्यो छिमेकी चाहिं दाऊद हो। 18 तिमीले परमप्रभुको आज्ञा पालन गरेनौ। तिमीले अमालेकीहरूलाई पूर्ण नष्ट गरेनौ तिनीहरूलाई यो कुरा देखाउन कि तिनीहरूसँग परमेश्वर कति क्रोधित हुनुहुन्थ्यो। यसकारण आज परमप्रभुले तिमीलाई यसो गर्नु हुँदैछ। 19 परमप्रभुले पलिश्तीहरूद्वारा तिमीलाई र इस्राएलका सेनालाई आज हराउनु हुन्छ। अनि भोलि, तिमी र तिम्रा छोरा मसित हुनेछौ।” 20 शाऊल तत्कालै लडे र भूइँमा पसारिए। शमूएलको कुरा सुनेर शाऊल साह्रै डराए। शाऊल कमजोर भइसकेका थिए कारण हिजो देखि रात-दिन उनले केही खाएकै थिएनन्। 21 स्त्री शाऊलको छेउमा आईन। शाऊल साह्रै डराएको देखी। तिनले भनी, “हेर्नुहोस् म तपाईंकी सेविका। मैले तपाईंको आज्ञापालन गरें। मैले मेरो ज्यानलाई जोखिममा हाले र तपाईंले भने झैं गरें। 22 अब मेरो कुरा सुन्नुहोस्। म तपाईंलाई खाने कुरा दिन्छु। तपाईंले खानैपर्छ। त्यसपछि आफ्नो कार्य गर्न शक्ति पाउनु हुनेछ।” 23 तर शाऊलले मानेनन्। तिनले भने, “मलाई खान चाहींदैन।” शाऊलका अधिकारीहरूले पनि स्त्रीसँगै केही खानु भनी अनुरोध गरे। अन्त्यमा शाऊलले तिनीहरूका कुरा माने। भुइँबाट उठेर बिस्तरामा बसे। 24 त्यस स्त्रीले आफूसँग भएको बलियो बाछो मारी। त्यस स्त्रीले अलिकति पिठो मुछी र खमीर बिनाको रोटी पकाई। 25 र त्यस स्त्रीले भोजन शाऊल र तिनका अधिकारीहरूलाई पस्कि। तिनीहरूले भोजन खाए र त्यही रात तिनीहरू उठेर गए।