https___www.biblegateway.com_passage__search_1_Kings_13_version_MSG.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B0_E0_A4_BE_E0_A4_9C_E0_A4_BE_13_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 2.6 3.1 3.2 3.3 4.1 4.2 4.3 5.1 6.1 6.2 6.3 6.4 7.1 7.2 8.1 8.2 9.1 9.2 9.3 10.1 11.1 12.1 13.1 13.2 13.3 14.1 14.2 14.3 14.4 15.1 15.2 15.3 16.1 16.2 16.3 16.4 16.5 17.1 17.2 18.1 18.2 18.3 18.4 18.5 18.6 18.7 19.1 19.2 20.1 20.2 20.3
1 Kings 13 The Message (MSG) 13 1-3 And then this happened: Just as Jeroboam was at the Altar, about to make an offering, a holy man came from Judah by God’s command and preached (these were God’s orders) to the Altar: “Altar, Altar! God’s message! ‘A son will be born into David’s family named Josiah. The priests from the shrines who are making offerings on you, he will sacrifice—on you! Human bones burned on you!’” At the same time he announced a sign: “This is the proof God gives—the Altar will split into pieces and the holy offerings spill into the dirt.” 4-5 When the king heard the message the holy man preached against the Altar at Bethel, he reached out to grab him, yelling, “Arrest him!” But his arm was paralyzed and hung useless. At the same time the Altar broke apart and the holy offerings all spilled into the dirt—the very sign the holy man had announced by God’s command. 6 The king pleaded with the holy man, “Help me! Pray to your God for the healing of my arm.” The holy man prayed for him and the king’s arm was healed—as good as new! 7 Then the king invited the holy man, “Join me for a meal; I have a gift for you.” 8-10 The holy man told the king, “Not on your life! You couldn’t pay me enough to get me to sit down with you at a meal in this place. I’m here under God’s orders, and he commanded, ‘Don’t eat a crumb, don’t drink a drop, and don’t go back the way you came.’” Then he left by a different road than the one on which he had walked to Bethel. 11 There was an old prophet who lived in Bethel. His sons came and told him the story of what the holy man had done that day in Bethel, told him everything that had happened and what the holy man had said to the king. 12 Their father said, “Which way did he go?” His sons pointed out the road that the holy man from Judah had taken. 13-14 He told his sons, “Saddle my donkey.” When they had saddled it, he got on and rode after the holy man. He found him sitting under an oak tree. He asked him, “Are you the holy man who came from Judah?” “Yes, I am,” he said. 15 “Well, come home with me and have a meal.” 16-17 “Sorry, I can’t do that,” the holy man said. “I can neither go back with you nor eat with you in this country. I’m under strict orders from God: ‘Don’t eat a crumb; don’t drink a drop; and don’t come back the way you came.’” 18-19 But he said, “I am also a prophet, just like you. And an angel came to me with a message from God: ‘Bring him home with you, and give him a good meal!’” But the man was lying. So the holy man went home with him and they had a meal together. 20-22 There they were, sitting at the table together, when the word of God came to the prophet who had brought him back. He confronted the holy man who had come from Judah: “God’s word to you: You disobeyed God’s command; you didn’t keep the strict orders your God gave you; you came back and sat down to a good meal in the very place God told you, ‘Don’t eat a crumb; don’t drink a drop.’ For that you’re going to die far from home and not be buried in your ancestral tomb.” 23-25 When the meal was over, the prophet who had brought him back saddled his donkey for him. Down the road a way, a lion met him and killed him. His corpse lay crumpled on the road, the lion on one side and the donkey on the other. Some passersby saw the corpse in a heap on the road, with the lion standing guard beside it. They went to the village where the old prophet lived and told what they had seen. 26 When the prophet who had gotten him off track heard it, he said, “It’s the holy man who disobeyed God’s strict orders. God turned him over to the lion who knocked him around and killed him, just as God had told him.” 27-30 The prophet told his sons, “Saddle my donkey.” They did it. He rode out and found the corpse in a heap in the road, with the lion and the donkey standing there. The lion hadn’t bothered either the corpse or the donkey. The old prophet loaded the corpse of the holy man on his donkey and returned it to his own town to give it a decent burial. He placed the body in his own tomb. The people mourned, saying, “A sad day, brother!” 31-32 After the funeral, the prophet said to his sons, “When I die, bury me in the same tomb where the holy man is buried, my bones alongside his bones. The message that he preached by God’s command against the Altar at Bethel and against all the sex-and-religion shrines in the towns of Samaria will come true.” 33-34 After this happened, Jeroboam kept right on doing evil, recruiting priests for the forbidden shrines indiscriminately—anyone who wanted to could be a priest at one of the local shrines. This was the root sin of Jeroboam’s government. And it was this that ruined him.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1
1 राजा 13Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) परमेश्वर बेतेलको विरूद्धमा बोल्नुहुन्छ 13 परमप्रभुले यहूदाका एक जना परमेश्वरको जन अगमवक्तालाई बेतेल शहरमा जाने आदेश दिनुभयो। राजा यारोबाम वेदीमा उभिएर धूपबत्ती बालि रहेका थिए तब परमेश्वरको जन त्यहाँ पुगे। 2 परमप्रभुले त्यस परमेश्वरको जनलाई वेदीको विरोधमा बोल्ने आदेश दिनुभयो। उनले भने, “वेदी, परमप्रभुले तिमीलाई भन्नुभएको छः ‘दाऊदको परिवारमा योशीया नाउँ भएको एउटा छोरा जन्मिनेछ। यी पूजाहारीहरू अहिले अग्ला ठाउँहरूमा पूजा गरिहरेका थिए तर वेदी, योशीया ती पूजारीहरूलाई तिमी माथि राख्नेछन् अनि उनले तिनीहरूलाई मार्नेछन्। अहिले ती पूजाहारीहरू तिमी माथि धूपबत्ती बाल्ने गर्छन्। तर योशीयाले तिमी माथि मानिसको हाड जलाउनेछन्। तब तिमी फेरि प्रयोगमा आउने छैनौ!’” 3 यी घटनाहरू हुनेछन्, भनेर त्यस परमेश्वरको जनले मानिसहरूलाई प्रमाण देखाए। उनले भने, “परमप्रभुले मलाई बताएको प्रमाण यो नै हो। परमप्रभुले भन्नुभयो, ‘यो वेदी भत्किने छ अनि यसको सबै खरानी भूईंमा खस्ने छ।’” 4 जब राजा यारोबामले बेतेलको वेदीको विषयमा परमेश्वरको जनबाट जानकारी पाए, उसले वेदीबाट आफ्नो हात हटाए अनि त्यस मानिस तिर देखाए। उनले भने, “त्यो मानिसलाई बन्दी बनाऊ!” तर जब राजाले यसो भने, उसको हात कुँजो भइहाल्यो। उसले उसको हात चलाउन सकेन। 5 वेदी पनि टुक्रा-टुक्रा भएर भत्कियो। वेदीको सबै खरानी भूईंमा छरियो। त्यो परमेश्वरको जनले भनेका प्रमाण थियो त्यो वचन परमप्रभुबाट भविष्यवाणि भएका थियो। 6 तब राजा यारोबामले परमेश्वरको जनलाई भने, “कृपया परमप्रभु तपाईंका परमेश्वरसँग मेरो लागि प्रार्थना गर। परमप्रभुलाई मेरो हात निको पार्नु भन।” यसकारण त्यस परमेश्वरको जनले परमप्रभुलाई प्रार्थना गर्यो अनि राजाको पाखुरा निको भयो। यो पहिले जस्तैं नै भयो। 7 तब राजाले त्यस परमेश्वरका जनलाई भने, “कृपया मसँग घरमा आउनुहोस्। म सँग भोजन गर्नुहोस्। म तपाईंलाई उपहार दिनेछु।” 8 तर परमेश्वरको जनले राजालाई भने, “यदि तिमीले मलाई तिम्रो आधा राज्य दिए पनि म तिमीसँग तिम्रो घर जाने छैन, म यहाँ कुनै चीज खाने पिउने छैन। म यस ठाउँमा न कुनै चिज खाने छु नता पीउने नै छु। 9 परमप्रभुले मलाई कुनै चिज नखानु अथवा नपिउनु भनी आदेश दिनु भएको छ। परमप्रभुले मैले आउँदा प्रयोगगरेको बाटोमा पनि न हिंड्नु भनी आदेश दिनुभएको थियो।” 10 यसकारण अर्को बाटोबाट उनले यात्रा गरे। उनले त्यही बाटोबाट यात्रा गरेनन् जुन उनले बेतेलमा आउँदा हिँडेका थिए। 11 बेतेल शहरमा एक जना वृद्ध अगमवक्ता बस्दै थिए। उनका छोराहरू आए अनि बेतेलमा परमेश्वरको जनले गरेको कार्यको विषयमा उनलाई बताए। तिनीहरूले आफ्ना पितालाई परमेश्वरको जनले राजा यारोबामलाई बताएको कुरा सुनाए। 12 बूढा अगमवक्ताले भने, “उसले फर्किदा कुन बाटोमा यात्रा गर्यो?” यसकारण छोराहरूले आफ्ना पितालाई त्यो बाटो देखाए जसबाट यहूदाबांट आउँने परमेश्वरको जन गएको थियो। 13 बूढा अगमवक्ताले आफ्ना छोराहरूलाई गधा माथि काठी कस्नु भने यसकारण तिनीहरूले गधामाथि काठी कसे। तब अगमवक्ता गधामा चढेर हिंडे। 14 बूढा अगमवक्ता परमेश्वरका जनको पछि लागे। बूढा अगमवक्ताले परमेश्वरका जनलाई एउटा तारपीनको रूखतल बसेको पाए। बूढा अगमवक्ताले सोधे, “के तिमी नै परमेश्वरका जन हो जो यहूदाबाट आएको हो?” परमेश्वरका जनले बताए, “हो, म नै हुँ।” 15 तब बूढा अगमवक्तले भने, “कृपया घर आऊ अनि मसित भोजन गर।” 16 तर परमेश्वरको जनले भने, “म तिमी सँग जान, सक्दिन। म यस ठाउँमा खाने-पिउने गर्न सक्दिनँ। 17 परमप्रभुले मलाई आदेश दिनु भएको छ, ‘त्यस ठाउँमा तैंले केही खाने-पिउने गर्नु हुँदैन अनि त त्यही बाटोबाट फर्किनु हुँदैन जुनबाट पुगेको हुन्छस्।’” 18 तब बूढा अगमवक्ताले भने, “तर म पनि तिमी जस्तैं नै अगमवक्ता हुँ।” तब बूढा अगमवक्ताले एउटा झूटो कुरा गरे। उनले भने, “परमप्रभुको एक जना स्वर्गदूत म कहाँ आयो। त्यो स्वर्गदूतले तिमीलाई मेरो घरमा लानु अनि तिमीलाई खाने-पिउने दिनुभन्यो।” 19 यसकारण परमेश्वरको जन बूढा अगमवक्ताको घर गए अनि उनी सँगै खान-पीन गरे। 20 जब तिनीहरू खाने मेजमा बसेका थिए, परमप्रभुले बूढा अगमवक्तासँग बोल्नु भयो। 21 अनि बूढा अगमवक्ताले परमेश्वरको जनसँग कुरा गरे जो यहूदाबाट आएका थिए। उनले भने, “परमप्रभुले भन्नुभयो कि तिमीले उहाँको आदेश पालन गरेका छैनौ! परमप्रभु तिम्रा परमेश्वरले जो आदेश तिमीलाई दिएको थिए त्यो तिमीले पालन गरेका छैनौ। 22 परमप्रभुले तिमीलाई कुनै पनि ठाउँमा केही पनि न खानु भन्नु भएको थियो। तर तिमी फिर्ता आयौ अनि खान-पीन गर्यौ। यसकारण तिम्रो शरीर तिम्रो परिवारको चिहानमा गाडीने छैन।” 23 परमेश्वरको जनले खान-पीन सिध्याए। तब बूढा अगमवक्ताले गधा माथि उनका लागि काठी राखे अनि ती मानिस हिँडे। 24 घर तिर यात्रा गर्दा बाटोमा एउटा सिंहले आक्रामण गर्यो अनि ती परमेश्वरका जनलाई मार्यो। अगमवक्ताको लाश बाटोमा लडीरहेको थियो। गधा र सिंह लाशको छेउमा उभिएका थिए। 25 केही अरू मानिसहरू बाटोमा यात्रा गरिरहेका थिए। तिनीहरूले सिंहलाई लाशको छेउमा उभिएको देखे। मानिसहरू शहरमा आए जहाँ बूढा अगमवक्ता बस्ने गर्दथे अनि बाटोमा आफूले देखेको विषयमा उनीहरूलाई भने। 26 बूढा अगमवक्ताले ती मानिसलाई धोका दिए अनि फर्काएर ल्याए। उनले भएको घटनाको विषयमा सबै सुने अनि भने, “यो परमेश्वरको जन हो जसले परमप्रभुको आदेश पालन गरेन। यसैकारण परमप्रभुले एउटा सिंह उसलाई मार्न पठाउनु भयो। परमप्रभुले ऊ मर्छ भन्नु भएकोले नै ऊ मर्यो।” 27 तब अगमवक्ताले आफ्ना छोराहरूलाई भने, “मेरो गधा माथि काठी कस।” यसकारण उनका छोराहरूले उनको गधा माथि काठी कसे। 28 बूढा अगमवक्ता निस्के अनि बाटोमा लाश पाए। गधा र सिंह अझै त्यसको छेउमा उभिएका थिए। सिंहले लाशलाई खाएको थिएन अनि यस गधालाई केही गरेको थिएन। 29 बूढा अगमवक्ताले आफ्नो गधामाथि लाश राखे। उनले लाश शहरमा शोक मनाउन अनि गाड्न ल्याए। 30 बूढा अगमवक्ताले त्यसलाई आफ्नो परिवारको चिहानमा गाडे। उसले उसको मृत्यु माथि रूदै विलाप गरे, “हे मेरो भाइ।” 31 त्यसपछि बूढा अगमवक्ताले लाश गाडे। तब उनले आफ्नो छोराहरूलाई भने, “जब म मर्छु, मलाई यही चिहानमा गाड्नु। मेरा हाडहरू उसको छेउमा रहुन्। 32 परमेश्वरले उनको माध्यमद्वारा जे बोल्नु भएको थियो साँच्चै नै साँच्चो साबित हुनेछ। परमप्रभुले उनलाई बेतेल र सामरियाको डाँडाको शहरमा भएका वेदीहरूको विरोधमा बोल्नु भन्नु भएको थियो।” 33 राजा यारोबाम बदली भएनन्। उनले दुष्ट कार्य गर्न छोडेनन्। उनले विभिन्न परिवार समूहबाट मानिसहरू छाने र पूजाहारी बनाउने कार्य जारी नै राखे। ती पूजाहारीहरू अग्लो ठाउँमा पूजा गर्दथे। पूजाहारी हुन चाहने कुनै पनि मानिसलाई पूजाहारी हुन अनुमाति दिइन्थ्यो। 34 त्यही पाप थियो जसले यारोवामको घर परिवार सर्वनाश अनि नष्ट गरेको थियो।