https___watv.org_bible_word_no-part_.xml
https___watv.org_ne_bible_word_that-opens-the-gates-of-heaven__1.xml
1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 2.1 2.2 2.3 2.4 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 3.6 3.7 4.1 4.2 4.3 5.1 5.2 6.1 7.1 7.2 8.1 8.2 9.1 9.2 10.1 10.2 10.3 10.4 10.5 11.1 11.2 11.3 11.4 11.5 11.6 12.1 12.2 12.3 13.1 13.2 13.3 13.4 13.5 14.1 14.2 14.3 14.4 14.5 15.1 15.2 15.3 16.1 16.2 16.3 17.1 18.1 18.2 18.3 18.4 18.5 18.6 18.7 18.8 19.1 19.2 20.1 20.2 20.3 20.4 20.5 21.1 21.2 21.3 21.4 21.5 22.1 22.2 22.3 22.4 22.5 23.1 23.2 23.3 23.4 24.1 24.2 24.3 25.1 25.2 25.3 26.1 26.2 26.3 26.4 26.5 27.1 27.2 27.3 27.4 28.1 28.2 29.1 29.2 29.3 29.4 29.5 30.1 30.2 30.3 30.4 31.1 31.2 31.3 32.1 32.2
This happened about 150 years ago when the Civil War was getting fierce in America. At that time, Abraham Lincoln, who had advocated emancipation of slaves, presided over the North (the Union), confronting the South (the Confederacy). But he couldn’t easily subdue the Confederates commanded by Colonel Robert E. Lee. Rather, the Unionists were fiercely attacked by them. It grieved Lincoln to see soldiers die, and he realized keenly that the war would not end by man’s power and prayed to God more than three hours a day. Then his officials, seeing the president pray earnestly, told him that they would also pray God to be on their side. With a straight face, however, Lincoln said no, asking them not to pray that way. The officials, who had expected the president to say yes, became confused. So they asked him how to pray, and he said: “Do not pray God to be ‘on our side,’ but to let us be ‘on His side.'” There seems no difference between the two prayers. But considering seriously, we can see that there is a striking contrast between the focus of those two prayers: The prayer that the officials would offer focused on themselves, but the prayer Lincoln wanted them to give focused on God. “Not a few soldiers of the South may also believe in God. Then, whose side would they pray for? And which side would God be on-the South or the North? If everybody wants God to be on his own side, numerous Gods will be needed. And if anything is fulfilled according to one’s will, it will cause trouble. We ought to pray God to let us be on His side, that we will not give offense to the providence of God who leads mankind. If it is God’s will to emancipate slaves, surely God will let it be done. So, do not pray God to be ‘on our side,’ but to let us be ‘on His side,'” Lincoln said. This story deserves attention for our faith in this age. When we do not ask God to be on our side but pray Him to let us be on His side always, we will triumph, overcoming all temptations and persecutions. Let’s see why we seek and believe God, through the word written in 1 Peter. Though you have not seen him, you love him; and even though you do not see him now, you believe in him and are filled with an inexpressible and glorious joy, for you are receiving the goal of your faith, the salvation of your souls. 1 Pet. We are leading our life of faith with joy, for the salvation of our souls. When Jesus came into this earth 2,000 years ago, He said: “The Son of Man came to seek and to save what was lost.” In our life of faith, the Savior (Christ) is the most important. Since the goal of our faith is the salvation of our souls, we must diligently seek the Savior who gives salvation and must follow His will. To save us, God Himself came in the flesh. We ourselves have no wisdom or power leading to salvation. That’s why the Bible gave us this warning: “Therefore judge nothing before the appointed time; wait till the Lord comes” (1 Cor. If we judge for ourselves, we come to face many difficulties. Concerning this, let’s trace the history of the apostles 2,000 years ago. so he got up from the meal, took off his outer clothing, and wrapped a towel around his waist. After that, he poured water into a basin and began to wash his disciples’ feet, drying them with the towel that was wrapped around him. He came to Simon Peter, who said to him, “Lord, are you going to wash my feet?” Jesus replied, “You do not realize now what I am doing, but later you will understand.” “No,” said Peter, “you shall never wash my feet.” Jesus answered, “Unless I wash you, you have no part with me.” In the Gospels, we often see Peter making mistakes. Peter loved and honored Jesus, but he seemed to have a somewhat self-centered way of thinking. So whenever he said or did something wrong, Jesus corrected him. Peter said this word, “You shall never wash my feet,” out of reverence for Christ, thinking, ‘Teacher, you are highly exalted. Why are you going to wash the feet of this humble man. It is proper for me to wash Your feet.’ But it was just his own thought. “Unless I wash you, you have no part with Me in salvation”-this was God’s answer. Here is an important thing to see. At that time, Peter was self-centered in his faith. He wanted God to be on his side rather than realized God’s will and obeyed Him. Jesus corrected his mistake, saying sternly, “You have no part with me.” From this, we learn a lesson-We ought to be on God’s side, not wanting God to be on our side. The Savior in the Father’s age was Jehovah. In that age, no one could be saved if he had no part with Jehovah. In the Son’s age, the Savior was Jesus and nobody could be saved if he had no part with Jesus. This is the Holy Spirit’s age, and now the Savior is the Spirit and the Bride, who will save the 144,000 children. If the Spirit and the Bride say to anyone, “You have no part with us,” how can he be saved? Can he save himself? If we want to have some part with the Spirit and the Bride, we ought not to ask Them to be on our side-to follow our own thoughts, but to let us be on Their side-to let us follow Their thoughts. It’s already been months since we greeted a new year. Now the day is drawing near. Our faith should become more complete day by day. Keeping it in mind that salvation depends on God, we ought to trust in the Spirit and the Bride in everything and follow Them to the end wherever They go. Think of Peter. He took his thought right, but it was against Jesus’ will. After Peter realized that he was mistaken, he followed Jesus’ thought, taking it as best. We, too, should become like him in faith. Jesus answered, “I am the way and the truth and the life. No one comes to the Father except through me.” Jesus said that no one could come to God-to the kingdom of heaven-except through Him. In the Son’s age, nobody could go to the kingdom of heaven except through Jesus. And in the Holy Spirit’s age, no one can enter the kingdom except through the Spirit and the Bride. Jesus made Peter realize that he judged from his own standpoint, saying, “You have no part with me.” This word makes us realize the point to see. “No one can enter the kingdom of heaven except through Me.” We should realize this word so that we can keep having some part with the Spirit and the Bride to the end. In the Early Church, the apostles and the prophets never stopped preaching Jesus; for He was the only way to the kingdom of heaven. It is only the Spirit and the Bride who lead to the eternal kingdom. We ought to look at Them from Their viewpoint and love and follow Them, not from our own standpoint. “Not everyone who says to me, ‘Lord, Lord,’ will enter the kingdom of heaven, but only he who does the will of my Father who is in heaven. Many will say to me on that day, ‘Lord, Lord, did we not prophesy in your name, and in your name drive out demons and perform many miracles?’ Then I will tell them plainly, ‘I never knew you. Away from me, you evildoers (you who practice lawlessness, NASB)!'” Matt. “I never knew you.” By this word Jesus meant they had no part with Him. They prophesied in the Lord’s name and in His name performed many miracles; but actually they had no concern for the things of Jesus and did everything with their own thoughts. And standing before God’s judgment seat, they are making a boast of what they have done, getting intoxicated with their zeal. They are like Peter who judged by his own thought and said to Jesus, “You shall never wash my feet.” Though they performed many miracles in the Lord’s name, throwing their energies, Jesus sternly said, “You have no part with Me. Away from Me, you who practice lawlessness.” “You have no part with Me.” This word might be met in us, as it was in Peter. That’s why the Bible puts great emphasis on obedience. We must not commit such a folly. God is the center of our salvation. If we come to know the God and believe Him, we shall live in the will of God all the time. What God asks of us is our faith. We ought to have an absolute faith in God. Brothers, my heart’s desire and prayer to God for the Israelites is that they may be saved. For I can testify about them that they are zealous for God, but their zeal is not based on knowledge. Since they did not know the righteousness that comes from God and sought to establish their own, they did not submit to God’s righteousness. Rom. The above verse in Romans tells us that those who do not submit to God’s righteousness to establish their own have no part with God and with salvation. So was Peter, who was corrected by Jesus. Now the saints of Zion are living a faithful life of faith, following the gracious word of truth. To keep the faith to the end, we should continually have some part with God. “No one comes to the Father except through Me.” Like this word, though we keep the laws and proclaim the word diligently, if we neglect the word of the Spirit and the Bride, we have no part with God. Even Peter would not have been saved if he had insisted on his own way and not corrected himself when Jesus pointed out his mistakes. In Revelation 14, it is written that 144,000 are those who follow the Lamb to the end wherever He goes. God has been leading all the history of truth. Cherishing the will of God in our hearts, looking ahead into the future God foresees, let’s run in the same direction with all our strength. Then we will be worthy to be called ‘the 144,000 who follow the Lamb wherever He goes.’ ‘… follow the Lamb wherever He goes.’ This word shows that the 144,000 follow God unconditionally. All the family members of Zion all over the world are the very 144,000. All our family in Zion! Let’s think of Jesus’ prayer once again-“Not my will, but yours be done”-and follow the Spirit and the Bride to the end.
1.1 1.2 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1 27.1 28.1 29.1 30.1 31.1 32.1 33.1 34.1 35.1 36.1 37.1 38.1 39.1 40.1 41.1
WATV.org is provided in English. Would you like to change to English? हिजोआज परमेश्वरलाई विश्वास गर्छौं भन्ने मण्डलीहरू संसारमा असंख्य छन् । तर मुक्तिको प्रतिज्ञा समाविष्ट परमेश्वरको चाड, नयाँ करार निस्तार-चाड मान्ने मण्डलीचाहिँ परमेश्वरको मण्डली मात्र हो । “मेरा प्रजा ज्ञानको कमीले गर्दा नष्ट भएका छन्” (होशे ४:६) भन्ने वचनजस्तै, अधिकांश मानिसहरूले बाइबललाई सही तरिकाले बुझेका छैनन् । तिनीहरू “निस्तार-चाड नमाने पनि हुन्छ । परमेश्वरलाई विश्वास मात्र गऱ्यो भने अवश्य स्वर्ग-राज्य प्रवेश गर्न सकिन्छ” भन्ने गलत सोचाइमा फसेका छन् । त्यसैले आज बाइबलको वचनद्वारा, हामीले मान्ने गरेको निस्तार-चाडको अर्थलाई पुन: स्मरण गर्दै सत्य र झूटलाई छुट्ट्याउने समय लिऔं । २,००० वर्षअघि येशूज्यू यो पृथ्वीमा आउनुहुँदा, त्यो समयका धार्मिक नेताहरूले परमेश्वरको शिक्षालाई पछ्याउनुको सट्टा उल्टै धेरै मानिसहरूलाई गलत बाटोतर्फ डोऱ्याइरहेका थिए । “धिक्कार, तिमीहरूलाई शास्त्री र फरिसी हो, ढोंगीहरू ! किनकि तिमीहरू मानिसहरूका सामुन्ने स्वर्गका राज्यको ढोका बन्द गर्दछौ । तिमीहरू न त आफै पस्तछौ, न पस्न चाहनेहरूलाई पस्न दिन्छौ ।”मत्ती २३:१३ शास्त्री र फरिसीहरू त्यस बेलाका धार्मिक नेताहरू थिए । तर तिनीहरूले मानिसहरूलाई स्वर्ग-राज्यतर्फ डोऱ्याउनुको सट्टा उल्टै स्वर्ग-राज्यका ढोकाहरू बन्द गर्दै आफू पनि स्वर्ग नपस्ने र पस्न चाहनेहरूलाई पनि पस्न नदिने भएकाले येशूज्यूले तिनीहरूलाई कडा तरिकाले हप्काउनुभयो । मानिसहरूलाई स्वर्ग-राज्य प्रवेश गर्नबाट वञ्चित गराउने ती अगुवाहरूको परिणामबारे बाइबलमा स्पष्टसँग लेखिएको छ । येशूज्यूले तिनीहरूलाई बारम्बार चेताउनी दिनुभएको थियो । “… सर्पहरू, साँभे सर्पका बच्चा हो, तिमीहरू नरकको दण्डदेखि कसरी उम्कनेछौ ?”मत्ती २३:३२-३३ येशूज्यूले शास्त्रीहरू र फरिसीहरूलाई ‘चून लगाइएका चिहान’सँग दृष्टान्त गर्नुभयो । किनकि बाहिरपट्टि सुन्दर देखिए तापनि भित्रपट्टि भने मरेका मान्छेका हाडहरू र सबै अशुद्धताले भरिएको ‘चून लगाइएका चिहान’जस्तै, तिनीहरू बाहिरपट्टि धर्मी देखिए तापनि भित्रपट्टि भने कपट र दुष्टताले भरिएका थिए (मत्ती २३:२७-२८) । तिनीहरूले धेरै मानिसहरूलाई स्वर्ग-राज्य प्रवेश गर्न नसक्ने गरी बहकाएकाले तिनीहरू नरकको दण्डदेखि कदापि उम्कन सक्नेछैनन् । तिनीहरूले जतिसुकै स्वर्ग-राज्य प्रवेश गर्न खोजे तापनि प्रवेश निषेध गरिने त्यो दृश्य बाइबलमा देखाइएको छ । “मलाई ‘प्रभु, प्रभु’ भन्ने सबै स्वर्गको राज्यमा प्रवेश गर्नेछैनन् । स्वर्गमा हुनुहुने मेरा पिताको इच्छा पालन गर्ने मानिस मात्र परमेश्वरको राज्यमा प्रवेश गर्नेछ । त्यो दिन धेरैले मलाई भन्नेछन्, ‘प्रभु, प्रभु, के हामीले तपाईंको नाउँमा अगमवाणी बोलेनौं ? तपाईंको नाउँमा भूतहरू धपाएनौं । र तपाईंको नाउँमा अनेक शक्तिशाली काम गरेनौं र ?’ अनि म तिनीहरूलाई सफासँग भन्नेछु, ‘मैले तिमीहरूलाई कहिल्यै चिनेको छैनँ । ए अधर्म काम गर्नेहरू हो, मबाट दूर होओ’ ।”मत्ती ७:२१-२३ परमेश्वरलाई “प्रभु, प्रभु” भनेर पुकार्दैमा जो कोही स्वर्गको राज्यमा प्रवेश गर्न सक्नेछैनन् । तर परमेश्वरको इच्छा पालन गर्नेहरू मात्र स्वर्ग प्रवेश गर्नेछन् । के मानिसहरूका सामुन्ने स्वर्गको राज्यका ढोकाहरू बन्द गर्ने र पस्न चाहनेहरूलाई पनि पस्न नदिनेहरू परमेश्वरको इच्छा पालन गर्नेहरू हुन् ? कदापि होइनन् । तिनीहरूले प्रभुको नाउँमा अगमवाणी बोले तापनि येशूज्यूले तिनीहरूलाई ‘अधर्म काम गर्नेहरू’ भन्नुहुनेछ । त्यसोभए अहिले हामीले मानिरहेको निस्तार-चाडचाहिँ परमेश्वरको इच्छा हो कि होइन होला ? येशूज्यूले, परमश्वरको इच्छा पालन गर्ने मानिस मात्र स्वर्ग-राज्य प्रवेश गर्नेछ भन्नुभएकोले निस्तार-चाड मान्नु परमेश्वरको इच्छा हो कि होइन भन्ने कुरा हामीले निश्चित गर्नुपर्छ । नयाँ करार बाइबलमा निस्तार-चाडसम्बन्धी कस्तो गवाही छ, हेरौं । अखमिरी रोटीको चाडको दिन आयो, जुन दिन निस्तार-चाडको थुमा बलि चढाउनुपर्थ्यो । उहाँले पत्रुस र यूहन्नालाई यसो भनेर पठाउनभुयो, “गएर हाम्रा निम्ति निस्तार-चाडको भोज तयार गर ।” … तिनीहरू गए र उहाँले भन्नुभएझैँ भेट्टाए, र तिनीहरूले निस्तार-चाडको तयारी गरे । अनि जब बेला भयो, तब उहाँ प्रेरितहरूसँग भोजन गर्न बस्नुभयो । उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “मैले दु:ख भोग्न अघि नै यो निस्तार-चाडको भोजन तिमीहरूसँग खाने ठूलो इच्छा गरेको थिएँ ।”लूक २२:७-१५ येशूज्यूले आफ्ना प्रिय चेला रहेका पत्रुस र यूहन्नालाई पठाउनुभएर निस्तार-चाडको तयारी गर्न लगाउनुभयो । जब निस्तार-चाडको बेला भयो, तब येशूज्यूले बस्नुभएर “यो निस्तार-चाडको भोजन तिमीहरूसँग खाने ठूलो इच्छा गरेको थिएँ” भन्नुभयो । उहाँले “इच्छा गरेको थिएँ” मात्र भन्न पनि सक्नुहुन्थ्यो तर उहाँले “ठूलो इच्छा गरेको थिएँ” भन्नुभयो । यो वचनलाई हेर्दा, निस्तार-चाड मान्न येशूज्यू कति व्याकुल हुनुहुन्थ्यो भन्ने कुरा देख्न सकिन्छ । यसरी येशूज्यूको ठूलो र गहिरो इच्छाअनुसार निस्तार-चाड मनाइयो । निस्तार-चाडको पवित्र भोजमा येशूज्यूले आफ्ना चेलाहरूसित बाँध्नुभएको करार यस प्रकार छ : अनि उहाँले रोटी लिनुभयो र धन्यवाद चढाउनुभएपछि त्यो भाँच्नुभयो र तिनीहरूलाई यसो भन्दै दिनुभयो, “तिमीहरूका निम्ति दिइएको यो मेरो शरीर हो । मेरो सम्झनामा यो गर्ने गर ।” यसै गरी खाइसक्नुभएपछि उहाँले कचौरा लिनुभयो र भन्नुभयो, “यो कचौरा तिमीहरूका निम्ति बगाइएको मेरो रगतमा स्थापित गरिने नयाँ करार हो ।”लूक २२:१९-२० येशूज्यूले निस्तार-चाडको रोटी लिनुहुँदै “तिमीहरूका निम्ति दिइएको यो मेरो शरीर हो । मेरो सम्झनामा यो गर्ने गर” भन्नुभयो । अनि निस्तार-चाडको दाखमद्य भएको कचौरा लिनुहुँदै “यो कचौरा तिमीहरूका निम्ति बगाइएको मेरो रगतमा स्थापित गरिने नयाँ करार हो” भन्नुभयो । परमेश्वरले यो पृथ्वीमा आउनुभएर मानव-जातिलाई बचाउन आफ्नो अनमोल देह र रगतद्वारा स्थापना गर्नुभएको पवित्र नियम, विधि र व्यवस्था नै निस्तार-चाड हो । निस्तार-चाड नै परमेश्वरको इच्छा हो भन्ने कुरालाई हामी मत्तीको पुस्तकद्वारा पनि निश्चित गर्न सक्छौं । अब अखमिरी रोटीको चाडको पहिलो दिन चेलाहरूले येशूकहाँ आएर भने, “तपाईंको निम्ति निस्तार-चाडको भोज खाने प्रबन्ध हामी कहाँ गरौं ?” उहाँले भन्नुभयो, “सहरमा एक जना मानिसकहाँ जाओ, र तिनलाई भन, ‘गुरुज्यू भन्नुहुन्छ, मेरो बेला नजिक आएको छ । म आफ्ना चेलाहरूसँग तिम्रो घरमा निस्तार-चाड मान्नेछु’ ।” तब येशूको आदेशअनुसार चेलाहरूले गरे र तिनीहरूले निस्तार-चाडको प्रबन्ध मिलाए ।मत्ती २६:१७-१९ यो वचनमा पनि येशूज्यू स्वयम्ले निस्तार-चाड मान्नेछु भन्नुहुँदै चेलाहरूलाई निस्तार-चाडको तयारी गर्न लगाउनुभएको दृश्य देख्न सकिन्छ । येशू ख्रीष्टले गर्नुभएका सम्पूर्ण कार्यहरू हाम्रा लागि उदाहरण हुन् (यूह १३:१५) । येशूज्यूको सेवा-कार्यको विषयमा लेखिएको सुसमाचारका ४ वटा पुस्तकहरूमा, येशूज्यूले चेलाहरूसँगै निस्तार-चाड मान्नुभएको दृश्य बारम्बार देखिन्छ । कारण हामीले पनि येशूज्यूको उदाहरणलाई पछ्याउँदै निस्तार-चाड मानेको परमेश्वर चाहनुहुन्छ । यसकारण हामीले नयाँ करार निस्तार-चाड मान्नु येशूज्यूको इच्छा अर्थात् परमेश्वरको इच्छा हो । परमेश्वरको इच्छा पालन गर्नेहरू मात्र स्वर्ग-राज्य प्रवेश गर्न सक्ने भएकाले निस्तार-चाड मान्नेहरू मात्र स्वर्ग प्रवेश गर्न सक्नेछन् । त्यसोभए कसरी निस्तार-चाडद्वारा स्वर्ग-राज्यको ढोका उघारिन्छ होला ? निस्तार-चाडमा कस्तो आशिष् समावेश छ भन्नेबारे बुझौं । येशूले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “साँच्चै, म तिमीहरूलाई भन्दछु, तिमीहरूले मानिसको पुत्रको देह खाएनौ, र उसको रगत पिएनौ भने, तिमीहरूमा जीवन हुँदैन । मेरो देह खाने र मेरो रगत पिउनेसित अनन्त जीवन छ, र अन्त्यको दिनमा म त्यसलाई जीवित पार्नेछु । किनभने मेरो देह साँच्चै खानेकुरो हो, र मेरो रगत साँच्चै पिउने कुरो हो । मेरो देह खाने, र मेरो रगत पिउनेचाहिँ ममा रहन्छ, र म त्यसमा रहन्छु । जसरी जीवित पिताले मलाई पठाउनुभयो, र म पिताको कारणले जिउँछु, त्यसै गरी मलाई खाने पनि मेरो कारणले जिउनेछ । स्वर्गबाट आएको यो रोटी त्यस्तो होइन, जो पिता-पुर्खाहरूले खाए तापनि मरेर गए । यो रोटी खानेचाहिँ सधैँभरि जिउनेछ ।”यूह ६:५३-५८ येशूज्यूको देह नखाने र रगत नपिउनेसित जीवन हुँदैन, तर उहाँको देह खाने र रगत पिउनेसित अनन्त जीवन छ भनेर येशूज्यूले भन्नुभयो । निस्तार-चाडको रोटी र दाखमद्यमा महत्त्वपूर्ण अर्थ राखिएको छ; रोटीले येशूज्यूको देहलाई र दाखमद्यले येशूज्यूको रगतलाई सङ्केत गर्दछ । यसकारण निस्तार-चाड नमान्ने मानिसहरू यो पृथ्वीमा क्षणिक जीवन त जिउँछन्, तर स्वर्ग-राज्यमा अनन्तकाल भने जिउन सक्दैनन् । स्वर्ग भनेको फेरिचाहिँ मृत्यु नहुने ठाउँ हो (प्रका २१:१-४) । त्यसैले अनन्त जीवन पाएका मानिसहरू मात्र त्यहाँ प्रवेश गर्न सक्नेछन् । तसर्थ अनन्त जीवनको आशिष्को प्रतिज्ञा गरिएको निस्तार-चाड नै स्वर्ग-राज्यको ढोका उघार्ने सत्यता हो । ३,५०० वर्षअघि मोशाका समयदेखि नै परमेश्वरले निस्तार-चाड मान्न लगाउनुभएको छ । पुरानो करारको समयमा पुरानो करारको विधिबमोजिम, र नयाँ करारको समयमा नयाँ करारकै विधिबमोजिम परमेश्वरले आफ्ना प्रजाहरूलाई निस्तार-चाड मान्न आज्ञा गर्नुभएको छ । किनभने निस्तार-चाड मानेमा मात्र स्वर्ग-राज्य प्रवेश गर्न सकिन्छ । किनकि प्रभुबाट मैले जे पाएँ, सो तिमीहरूलाई सुम्पी पनि दिएँ, अर्थात् जुन रात उहाँ पक्राउ पर्नुभयो, त्यो रात प्रभु येशूले रोटी लिनुभयो, र धन्यवाद दिनुभएपछि उहाँले त्यो भाँच्नुभयो, र भन्नुभयो, “यो तिमीहरूका निम्ति मेरो शरीर हो । यो मेरो सम्झनाको निम्ति गर ।” त्यसै गरी खाएपछि उहाँले कचौरा लिएर यसो भन्नुभयो, “यो कचौरा मेरो रगतमा भएको नयाँ करार हो । जहिले-जहिले तिमीहरू यो पिउँछौ, मेरो सम्झनामा यो अक्सर गर ।” किनभने जहिले-जहिले तिमीहरू यो रोटी खान्छौ र यस कचौराबाट पिउँछौ, उहाँ नआउञ्जेल तिमीहरू प्रभुका मृत्युको घोषणा गर्दछौ ।१ कोर ११:२३-२६ प्रेरित पावलले आफूले प्रभु येशूबाट जे पाए, सो सुरुको मण्डलीका सन्तहरूलाई सुम्पी पनि दिए । येशूज्यूको अनुरोधलाई शिरोपर गर्दै तिनले सन्तहरूलाई निस्तार-चाडको धर्मविधिबारे बताइदिए, र प्रभु नआउञ्जेल यसलाई अक्सर मान्न आग्रह गरे । वास्तवमा पावलले येशूज्यूबाट पाएको कुरा भनेकै निस्तार-चाड मान्नू भन्ने शिक्षा थियो । अहिले हामीले मानिरहेको निस्तार-चाडचाहिँ नमाने पनि हुने चाड होइनकि जसरी पनि मान्नुपर्ने जीवनको व्यवस्था हो । यी सबैको बाबजुद, हिजोआज परमेश्वरको मण्डलीमा बाहेक अन्य कुनै मण्डलीमा निस्तार-चाड मनाइँदैन । साँच्चै अचम्म छैन र ? परमेश्वरको विरोध गर्ने शैतानले जीवनको सत्यता हटाउन अनेक धूर्त षड्यन्त्र रचिरहेको छ (दान ७:२५) । विशेष गरी दोस्रो शताब्दी(येशूज्यू स्वर्ग उचालिनुभएको १०० वर्षपछि)देखि अहिलेसम्म त्यसले, स्वर्गको ढोकालाई उघार्ने निस्तार-चाडको सत्यतालाई विरोध गरिरहेको छ । प्रेरितहरूको युगपछि, सुरुको मण्डली दुई समूहमा विभाजन भयो : यरूशलेम र एसिया माइनरमा केन्द्रित पूर्वी मण्डली, र रोममा केन्द्रित पश्चिमी मण्डली । त्यस बेला निस्तार-चाडको दिनमा नभएर पुनरुत्थानको चाडको दिनमा पवित्र भोज मान्दैआएको रोमको मण्डली, अनि निस्तार-चाडकै दिनमा पवित्र भोज मान्दैआएको पूर्वी मण्डलीबीच चर्को विवाद उत्पन्न भयो । ई.सं. १५५तिर, पूर्वी मण्डलीमध्ये स्मुर्ना मण्डलीका बिशप पोलिकार्प, र पश्चिमी मण्डलीको प्रतिनिधित्व गर्ने रोमको मण्डलीका बिशप एनिसिटसबीच पहिलो वादविवाद भयो । १२ जना चेलामध्येको एक, प्रेरित यूहन्नाबाट सीधै शिक्षा पाएका पोलिकार्प “निस्तार-चाड निशान महिना(पवित्र पात्रोअनुसार पहिलो महिना)को चौधौँ दिनमा मान्ने नियम हटाइनुपर्छ, र त्यसको सट्टा इस्टरमा पवित्र भोज गरिनुपर्छ” भन्ने पश्चिमी मण्डलीहरूको एकतर्फी जिद्दीमा कदापि सहमत भएनन् । निस्तार-चाडको विषयमा उठेको पहिलो वादविवाद सहमतिमा आउन सकेन, र ई.सं. १९७तिर उही कुरालाई लिएर पूर्वी मण्डली र पश्चिमी मण्डलीबीच फेरि अर्को विवाद भयो । तब रोमको मण्डलीका बिशप भिक्टरले निस्तार-चाडको पवित्र भोजचाहिँ वसन्त विषुवको पूर्णिमापछि आउने पहिलो आइतबार अर्थात् इस्टरमा गरिनुपर्छ भन्ने डोमिनिकको नियमलाई पछ्याउन सबै मण्डलीहरूलाई कर गरे । तर एफिसस मण्डलीका बिशप पोलिक्रेट्स लगायत अन्य सबै पूर्वी मण्डलीहरूले निस्तार-चाडचाहिँ प्रेरितहरूले मनाएका रीतिअनुसार नै मनाइनुपर्छ भन्दै पश्चिमी मण्डलीहरूको जिद्दीमा असहमति जनाए । तर शैतानको धूर्त षड्यन्त्रभित्र विधर्मको शक्ति झन्-झन् प्रबल हुँदैगयो, र ई.सं. ३२५मा रोमका सम्राट कन्स्टेन्टाइनद्वारा गठित निकेयाको सम्मलेनमा अन्तत: निस्तार-चाडको पवित्र भोज इस्टरको दिनमा गरिनुपर्छ भन्ने निष्कर्षमा सम्मेलन टुङ्गियो । यसरी निस्तार-चाड पूर्णत: हटाइयो । वास्तवमा निस्तार-चाड र इस्टर बिलकुल फरक चाड हो । तर शैतानले निकै धूर्ततापूर्वक यी दुई चाडलाई समायोजन गरिदिएर निस्तार-चाडलाई हटाएरै छाड्यो । निस्तार-चाड हटाइएपछि अनन्त जीवनको प्रतिज्ञा १,६०० वर्षभन्दा लामो समयसम्म गुप्तमा रह्यो, र कोही पनि स्वर्ग-राज्यमा प्रवेश गर्न सकेनन् । त्यसैले वर्तमान संसारका अधिकांश मण्डलीहरू निस्तार-चाड मान्दैनन् र उल्टै परिवर्तन गरिएका सिद्धान्तहरूलाई पछ्याइरहेका छन् । तर बाइबलको अगमवाणीअनुसार यो पृथ्वीमा दोस्रो पल्ट आउनुभएका येशूज्यूले नयाँ करार निस्तार-चाडको सत्यतालाई पुनर्स्थापना गरिदिनुभई, बन्द भएको स्वर्ग प्रवेश गर्ने ढोका पुनः उघारिदिनुभयो । नयाँ करारचाहिँ परमेश्वरले मात्र स्थापना गर्न सक्नुहुने सत्यता हो । येशूज्यूले निस्तार-चाडमा “यो कचौरा मेरो रगतमा स्थापित गरिने नयाँ करार हो” भन्नुहुँदै नयाँ करार स्थापना गर्नुभयो । तर त्यसरी नयाँ करार स्थापना गरिने कुरालाई परमेश्वरले येशूज्यूको समयभन्दा करीब ६०० वर्षअघि नै, पुरानो करारको यर्मियाको पुस्तकमा पहिल्यै अगमवाणी गर्नुभएको थियो । परमप्रभु भन्नुहुन्छ, “ती दिन आउनेछन्, जब इस्राएलको घरानासँग र यहदूाको घरानासँग म एउटा नयाँ करार स्थापना गर्नेछु ।” … परमप्रभु भन्नुहुन्छ, “ती दिनपछि म इस्राएलको घरानासँग यो करार बाँध्नेछु, तिनीहरूका मनमा मेरो व्यवस्था राखिदिनेछु, र तिनीहरूका हृदयमा त्यो लेखिदिनेछु, र म तिनीहरूका परमेश्वर हुनेछु, र तिनीहरू मेरा प्रजा हुनेछन् । ‘परमप्रभुलाई चिन’ भनेर अब उसो कुनै मानिसले आफ्नो छिमेकीलाई वा आफ्ना दाजुभाइलाई सिकाउनेछैन । किनकि सानादेखि लिएर ठूलासम्म तिनीहरू सबैले मलाई चिन्नेछन्,” परमप्रभु भन्नुहुन्छ । “किनकि तिनीहरूका अपराधहरू म क्षमा गर्नेछु, र म तिनीहरूका पाप फेरि कहिल्यै सम्झनेछैनँ ।” परमप्रभु यसो भन्नुहुन्छ : जसले दिन उज्यालो पार्नलाई सूर्य नियुक्त गर्नुहुन्छ, र राती प्रकाश दिनलाई चन्द्रमा र ताराहरूलाई आज्ञा गर्नुहुन्छ, जसले छालहरू गर्जाउनलाई समुद्र चलाउनुहुन्छ– उहाँको नाउँ सर्वशक्तिमान् परमप्रभु हो । “यी विधिहरू मेरो दृष्टिबाट लुप्त भए भने मात्र इस्राएलको वंश मेरो सामु एक जाति हुनदेखि खतम हुनेछ,” परमप्रभु भन्नुहुन्छ ।यर ३१:३१-३६ परमेश्वरले “म हृदयमा मेरो व्यवस्था भएकाहरूका परमेश्वर हुनेछु, र तिनीहरू मेरा प्रजा हुनेछन्” भन्नुभयो । अर्थात् नयाँ करार निस्तार-चाड मान्नेहरू मात्र परमेश्वरका प्रजा हुनेछन् भन्ने वचन हो । साथै परमेश्वरले, म यिनीहरूका पाप र अपराध सबै क्षमा गर्नेछु भनेर प्रतिज्ञा पनि गर्नुभयो । जसरी परमेश्वरले दिनमा प्रकाश दिनलाई सूर्य, अनि रातमा प्रकाश दिनलाई चन्द्रमा र ताराहरूलाई सुव्यवस्थित नियममा राख्नुभएको छ, त्यसरी नै यो नयाँ करारको प्रतिज्ञा सदा अपरिवर्तनीय रहनेछ भन्नुभएको छ । नयाँ करार निस्तार-चाडद्वारा स्वर्ग-राज्यको ढोका उघारिँदा, हामीमा परमेश्वरको रगत छ कि छैन भनेर परमेश्वरले जाँच गर्नुहुनेछ । DNA रगत जाँचद्वारा परिवारको सदस्यलाई पुष्टि गर्न सकिएजस्तै, निस्तार-चाड मानेकाहरू परमेश्वरका सन्तान भनेर पुष्टि हुनेछन् र स्वर्ग-राज्यको ढोकाबाट भित्र प्रवेश गर्नेछन् । तर निस्तार-चाड नमान्नेहरूमा परमेश्वरको देह र रगत नहुने भएकोले तिनीहरू परमेश्वरबाट अस्वीकृत हुनेछन् । वर्तमान संसारमा असंख्य मण्डलीहरू भए तापनि अधिकांश ख्रीष्टियानहरूलाई परमेश्वरको इच्छा, र परमेश्वरले केद्वारा जीवन दिनुहुन्छ भन्ने कुरा नै थाहा छैन । २,००० वर्षअघि परमेश्वरलाई विश्वास गर्छौं भन्ने धेरै मानिसहरूले येशूज्यूलाई र उहाँको शिक्षालाई इन्कार गरेका थिए । त्योजस्तै यो युगमा पनि येशूज्यूलाई विश्वास गर्छौं भन्ने धेरै मानिसहरू येशूज्यूको पवित्र इच्छा समाविष्ट निस्तार-चाड मान्दैनन् । यो साँच्चै दुःखलाग्दो कुरा हो ! परमेश्वर स्वयम्ले स्थापना गर्नुभएको नयाँ करारको सत्यता भएको मण्डलीको खोजी गरेर त्यो मण्डलीमा गएमा स्वर्ग-राज्य प्रवेश गर्न सकिन्छ । परमेश्वरले निस्तार-चाडद्वारा प्रदान गर्नुभएको अनुग्रहलाई मनन गर्दै, जीवनको सत्यता रहेको नयाँ करार निस्तार-चाडको बारेमा अझैसम्म अनभिज्ञ भएका मानिसहरूमाझ यो सत्यता जोडका साथ सुनाउने सियोनका परिवार हामी सबै जना हुन सकौं ।