https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20Chronicles_34_version_ERV_1.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20_E0_A4_87_E0_A4_A4_E0_A4_BF_E0_A4_B9_E0_A4_BE_E0_A4_B8_34_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 3.6 3.7 3.8 3.9 3.10 3.11 3.12 3.13 3.14 3.15 3.16 3.17 3.18 3.19 4.1 4.2 4.3 4.4 5.1 5.2 5.3 5.4 5.5 5.6 5.7 5.8 5.9 5.10 5.11 5.12 5.13 5.14 5.15 5.16 5.17 5.18 6.1 7.1 7.2 7.3 7.4 7.5 7.6 7.7 7.8 7.9 7.10 7.11 7.12 7.13 7.14 8.1 8.2 8.3 8.4 8.5 8.6 8.7 8.8 8.9 8.10 9.1 9.2 9.3 9.4 9.5 9.6 9.7 9.8 10.1 10.2 10.3 10.4 10.5 10.6 10.7 10.8 10.9 10.10 10.11 10.12 10.13 10.14
2 Chronicles 34Easy-to-Read Version (ERV) Josiah, King of Judah 34 Josiah was eight years old when he became king. He was king for 31 years in Jerusalem. 2 He lived in a way that pleased the Lord, always doing what was right, as his ancestor David had done. Josiah never changed this way of life. 3 When Josiah was in his eighth year as king, he began to follow the God worshiped by David his ancestor. He was still young when he began to obey God. When he was in his twelfth year as king he began to destroy the high places, the Asherah poles, and idols that were carved and idols that were made from molds from Judah and Jerusalem. 4 As Josiah watched, the people broke down the altars for the Baal gods. Then he cut down the incense altars that stood high above the people. He broke the idols that were carved and the idols that were made from molds. He beat the idols into powder and sprinkled the powder on the graves of the people who had offered sacrifices to the Baal gods. 5 Josiah even burned the bones of the priests who had served the Baal gods on their own altars. This is how he destroyed idols and idol worship from Judah and Jerusalem. 6 Josiah did the same for the towns in the areas of Manasseh, Ephraim, Simeon, and all the way to Naphtali. He did the same for the ruins near all these towns. 7 Josiah broke down the altars and the Asherah poles. He beat the idols into powder. He cut down all the incense altars used for Baal worship in all the country of Israel. Then he went back to Jerusalem. 8 When Josiah was in his 18th year as king of Judah, he sent Shaphan, Maaseiah, and Joah to rebuild and repair the Temple of the Lord his God. Shaphan was the son of Azaliah. Maaseiah was the city leader. Joah, who was the son of Joahaz, wrote about what happened. So Josiah commanded the Temple to be repaired so that he could make Judah and the Temple clean. 9 These men came to Hilkiah the high priest. They gave him the money that people gave for God’s Temple. The Levite doorkeepers had collected this money from the people of Manasseh, Ephraim, and from all the Israelites who were left. They also collected this money from all Judah, Benjamin, and all the people living in Jerusalem. 10 Then the Levites paid the men who supervised the work on the Lord’s Temple. And the supervisors paid the workers who repaired the Lord’s Temple. 11 They gave the money to carpenters and builders to buy large rocks that were already cut, and to buy wood. The wood was used to rebuild the buildings and to make beams for the buildings. In the past, the kings of Judah did not take care of the Temple buildings. The buildings had become old and ruined. 12-13 The men worked faithfully. Their supervisors were Jahath and Obadiah. Jahath and Obadiah were Levites, and they were descendants of Merari. Other supervisors were Zechariah and Meshullam. They were descendants of Kohath. The Levites who were skilled in playing instruments of music also supervised the laborers and all the other workers. Some Levites worked as secretaries, officials, and doorkeepers. The Book of the Law Found 14 The Levites brought out the money that was in the Lord’s Temple. At that time Hilkiah the priest found the Book of the Law of the Lord that was given through Moses. 15 Hilkiah said to Shaphan the secretary, “I found the Book of the Law in the Lord’s house.” Hilkiah gave the book to Shaphan. 16 Shaphan brought the book to King Josiah. Shaphan reported to the king, “Your servants are doing everything you told them to do. 17 They got the money that was in the Lord’s Temple and are paying the supervisors and the workers.” 18 Then Shaphan said to King Josiah, “Hilkiah the priest gave a book to me.” Then Shaphan read from the book in front of the king. 19 When King Josiah heard the words of the law being read, he tore his clothes. 20 Then the king gave a command to Hilkiah, Ahikam son of Shaphan, Abdon son of Micah, Shaphan the secretary, and Asaiah the servant. 21 The king said, “Go, ask the Lord for me and for the people who are left in Israel and in Judah. Ask about the words in the book that was found. The Lord is very angry with us because our ancestors did not obey the Lord’s word. They did not do everything this book says to do.” 22 Hilkiah and the king’s servants went to the newer part of Jerusalem to see Huldah the prophetess. She was the wife of Shallum, the son of Tokhath, whose father was Hasrah. Shallum had the job of taking care of the king’s clothes. Hilkiah and the king’s servants told Huldah what had happened. 23 Huldah said to them, “This is what the Lord, the God of Israel, says: Tell King Josiah that 24 the Lord says, ‘I will bring trouble to this place and to the people living here. I will bring all the terrible things that are written in the book that was read in front of the king of Judah. 25 I will do this because the people left me and burned incense to other gods. They made me angry because of all the bad things they have done. So I will pour out my anger on this place. Like a hot burning fire, my anger will not be put out!’ 26 “Go back to King Josiah of Judah, who sent you to ask what the Lord wants. Tell him, ‘This is what the Lord, the God of Israel, says about the words you heard being read: 27 Josiah, when you heard my words against this city and its people, you were sorry and humbled yourself before me. You even tore your clothes to show your sorrow and cried before me. Because your heart was tender, I the Lord, have heard you. 28 I will take you to be with your ancestors. You will go to your grave in peace. You will not have to see any of the trouble that I will bring on this place and on the people living here.’” Hilkiah and the king’s servants brought back this message to King Josiah. 29 Then King Josiah called for all the elders of Judah and Jerusalem to come and meet with him. 30 The king went up to the Lord’s Temple. All the people from Judah, the people living in Jerusalem, the priests, the Levites, and all the people, both important and not important, were with Josiah. He read to them all the words in the Book of the Agreement. That book was found in the Lord’s Temple. 31 Then the king stood up in his place. He made an agreement with the Lord. He agreed to follow the Lord and to obey his commands, laws, and rules. He agreed to obey with all his heart and soul the words of the agreement written in this book. 32 Then Josiah made all the people in Jerusalem and Benjamin promise to accept the agreement. The people of Jerusalem obeyed the agreement of God, the God their ancestors obeyed. 33 The Israelites had idols from many different countries, but Josiah destroyed all the terrible idols. He made all the people in Israel serve the Lord their God. And as long as Josiah was alive, the people continued to serve the Lord, the God of their ancestors.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1
2 इतिहास 34Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) योशियाह यहूदाका राजा 34 योशियाह आठ बर्ष पुगेका थिए जब तिनी राजा भए। तिनी एकतीस बर्षसम्म यरूशलेममा राजा थिए। 2 योशियाहले त्यही गरे जो सही थियो। परमप्रभुले चाहनु भएका कुराहरू नै तिनले गरे। तिनले तिनका पुर्खा दाऊदले जस्तै राम्रा कुराहरू गरे। योशियाहले उचित कुराहरू गर्नबाट मुख मोडेनन्। 3 जब योशियाह उसको राज्यको आठौं बर्षमा पुगेका थिए तिनले परमेश्वरको अनुशरण गर्न शुरू गरे जसलाई तिनका पुर्खा दाऊदले अनुशरण गरेका थिए। योशियाह अझ सानै थिए जब तिनले परमेश्वरलाई पछ्याउन शुरू गरे। जब योशियाह उनी राजा राज्यको बाह्रौं बर्षमा थिए तिनले उच्च स्थानहरू, अशेरा स्तम्भहरू अनि मूर्तिहरू जो कुँदिएका थिए, अनि मूर्तिहरू जो यहूदा अनि यरूशलेमका साँचाहरूबाट निर्माण गरिएका थिए सबै नष्ट गर्न शुरू गरे। 4 मानिसहरूले बाल देवताहरूका वेदीहरू भत्काइदिए। तिनीहरूले योशियाहका सामुन्ने यसो गरे। तब योशियाहले धूप वेदीहरू काटिदिए जो वेदीमाथि बाललाई अर्पण गरेका थिए। उसले मूर्तिहरू जो कुँदिएका थिए अनि मूर्तिहरू जो साँचोमा ढालेर निर्माण गरिएका थिए, भत्काइदिए। तिनले ती मूर्तिहरूलाई धूलो-पीठो पारिदिए। तब योशियाहले त्यो पीठो ती मानिसहरूका चिहानहरूमा छर्किदिए जसले बाल देवताहरूलाई बलिहरू चढाएका थिए। 5 योशियाहले ती पूजाहारीहरूका हाडहरू पनि जलाइदिए जसले आफ्नै वेदीमा बाल देवताहरूको सेवा गरेका थिए। यस्तै प्रकार योशियाले यहूदा अनि यरूशलेमलाई शुद्ध पारे। 6 योशियाहले मनश्शे, एप्रैम, शिमोन देखि नप्ताली सम्मका इलाकाका शहरहरूमा पनि यसै गरे। 7 योशियाहले वेदीहरू अनि अशेरा स्तम्भहरू भत्काइदिए। तिनले मूर्तिहरूलाई धूलो पीठो पारिदिए। तिनले इस्राएल देश भरि बाल पूजाका निम्ति प्रयोग गरिएका धूप वेदीहरू भत्काई दिए। त्यसपछि योशियाह यरूशलेम फर्केर गए। 8 जब योशियाह यहूदाका राजाका रूपमा अठाह्रौ बर्षमा थिए तिनले शापान, मासेयाह अनि योआहलाई तिनका परमप्रभु परमेश्वरको मन्दिरलाई फेरि निर्माण अनि स्थापना गर्नु भनी पठाए। शापानका पिताको नाउँ अजलियाह थियो। मासेयाह शहरका प्रमुख थिए, अनि योआहका पिताको नाउँ योआहाश थियो। योआहाश त्यही मानिस थिए जसले जे कुराहरू घटे ती लेखे। यसरी योशियाहले मन्दिरलाई स्थापना गर्ने आदेश दिए जसद्वारा तिनले यहूदा अनि मन्दिरलाइ शुद्ध तुल्याउन सकून्। 9 ती मानिसहरू हिल्कियाह, प्रधान पूजाहारी कहाँ आए। तिनीहरूले तिनलाई धन दिए जो मानिसहरूले परमेश्वरका मन्दिरका निम्ति दिएका थिए। लेवी द्वारपालहरूले मनश्शे, एप्रैमका मानिसहरूबाट अनि रहेका सबै इस्राएलीबाट धनसँग्रह गरेका थिए। तिनीहरूले यो धन यहूदा, बिन्यामीन अनि यरूशलेममा बस्ने समस्त मानिसहरूबाट पनि सँग्रह गरेका थिए। 10 तब लेवीहरूले ती मानिसहरूलाई पैसा भुक्तानी गरे जसले परमप्रभुको मन्दिरको काम रेख-देख गरे। अनि रेख-देख गर्नेहरूले कर्मीहरूलाई भुक्तानी गरे जसले परमप्रभुको मन्दिर स्थापित गरे। 11 तिनीहरूले धन सिकर्मी अनि निर्माण कर्त्ताहरूलाई ठूला ढुङ्गाहरू किन्न जो अघिनै काटि राखेका थिए अनि काठहरू किन्न भनी दिए। काठहरू मन्दिरहरूलाई फेरि निर्माण गर्न अनि मन्दिरहरूका निम्ति आड दिने काठ बनाउनमा प्रयोग गरिए। विगत समयमा यहूदाका राजाहरूले मन्दिरहरूको वास्ता गरेका थिएनन्। ती मन्दिरहरू पुराना अनि ध्वस्त भएका थिए। 12-13 मानिसहरूले विश्वास पूर्वक काम गरे। तिनीहरूका निरीक्षकहरू पहत अनि ओबदियाह थिए। यहत अनि ओबदियाह लेवीहरू थिए, अनि तिनीहरू मरारीका सन्तान थिए। अन्य निरीक्षकहरू जकर्याह अनि मशुल्लाम थिए। तिनीहरू कहातका सन्तानहरू थिए। लेवीहरू जो संङ्गीतका वाध्य यन्त्रहरू बजाउनमा सिपालु थिए तिनीहरूले श्रमिकहरूको र अन्य सबै कर्मीहरूको निरिक्षण पनि गर्दथे। केही लेवीहरूले सचिव, अधिकारी अनि द्वारापालहरूको रूपमा काम गर्दथे। व्यवस्थाको पुस्तक पाए 14 लेवीहरूले त्यो धन बाहिर निकाले जो परमप्रभुको मन्दिरमा थियो। त्यस समयमा पूजाहारी हिल्कियाहले परमप्रभुको व्यवस्थाको पुस्तक पाए जो मोशाद्वारा दिइएको थियो। 15 हिल्कियाहले सचिव शापानलाई भने, “मैले व्यवस्थाको पुस्तक परमप्रभुको मन्दिरमा पाएँ।” हिल्कियाहले त्यो पुस्तक शापानलाई दिए। 16 शापानले त्यो पुस्तक राजा योशियाह कहाँ ल्याए। शापानले राजालाई सूचना दिए, “तपाईंका सेवकहरूले तपाईंले तिनीहरूलाई गर्नु भन्नु भएका हरेक कुराहरू गरिरहेका छन्। 17 तिनीहरूले त्यो धन निकाले जो परमप्रभुको मन्दिरमा थियो अनि तिनीहरूले धन निरीक्षकहरू अनि कर्मीहरूलाई भुक्तानी गर्दै छन्।” 18 तब शापानले राजा योशियाहलाई भने, “पूजाहारी हिल्कियाहले मलाई एउटा पुस्तक दिएका छन्।” तब शापानले पुस्तकबाट पढे। तिनी पढ्दै गर्दा राजाका सामुन्ने थिए। 19 जब राजा योशियाहले पढिएको व्यवस्थाका शब्दहरू सुने, तिनले तिनका बस्त्रहरू च्याते। 20 तब राजाले हिल्कियाह, शापानका छोरा अहीकम, मीकाका छोरा अब्दोन, सचिव शापान अनि सेवक असायालाई एक आदेश दिए। 21 राजाले भने, “जाऊ, मेरा निम्ति अनि मानिसहरूका निम्ति जो इस्राएल अनि यहूदामा रहेका छन्, परमप्रभु सित याचना गर। ती पुस्तकका शब्दहरूको बारेमा जो पाइएको थियो, सोध। परमप्रभु हामी सित अत्यन्त क्रोधित हुनुहुन्छ किनभने हाम्रा पुर्खाहरूले परमप्रभुको बचनको पालन गरेनन्। तिनीहरूले यो पुस्तकले गर्नु भनेका सबै कुराहरू गरेनन्।” 22 हिल्कियाह अनि राजाका सेवकहरू अगमवादिनी हुल्दा कहाँ गए। हुल्दा शल्लूमकी पत्नी थिइन्। शल्लूम तोखतका छोरा थिए। तोखत हसराका छोरा थिए। शल्लूम राज-बस्त्रहरूको हेरचाह गर्दथे। हुल्दा यरूशलेमको नयाँ अंशमा बस्थीन्। हिल्किया अनि सेवकहरूले हुल्दालाई सबै कुरा भने जो भइसकेको थियो। 23 हुल्दाले तिनीहरूलाई भनीन्, “इस्राएलका परमप्रभु परमेश्वर जे भन्नुहुन्छ त्यो यो होः राजा योशियाहलाई भनः 24 ‘म यो स्थानमा अनि यहाँ बस्ने मानिसहरू माथि दुःख कष्ट ल्याइदिनेछु। म ती सबै भयानक कुराहरू ल्याउनेछु जो त्यो पुस्तकमा लेखिएका छन् जसलाई यहूदाका राजाको सामुन्ने पढिएको थियो। 25 म यसो गर्नेछु किनभने मानिसहरूले मलाई त्याग गरे अनि अन्य देवताहरूलाई धूप बाले। ती मानिसहरूले मलाई क्रोधित तुल्याए किनभने तिनीहरूले सबै नराम्रा कुराहरू गरेका छन्। यसर्थ म यो स्थान माथि मेरो क्रोध पोखाउने छु। तातो बल्दो आगो जस्तै मेरो क्रोधलाई निभाउन सकिने छैन।’ 26 “‘तर यो कुरा यहूदाका राजा योशियाहलाई भन जसले तिमीहरूलाई परमप्रभु सित सोध्नु पठाउनुभयो यही परमप्रभु इस्राएलका परमेश्वर तिमीहरूले सुनेक वचनहरू बारेमा भन्नुहुन्छ। 27 योशियाह जब तैंले यो भूमि अनि बासिन्दाहरूको विषयमा कुराहरू सुनिस् तैंले आफैंलाई नम्र बनाइस् अनि तेरो लुगाहरू च्यातिस्। तँ मेरो सामुन्ने रोइस् अनि मैले यो सुने यसकारण तेरो हृदय कोमल छ। 28 म तँलाई तेरो पिता-पुर्खाहरू कहाँ लाने छु। तँ तेरो चिहानमा शान्तिसित जाने छस्। तैंले कुनै पनि दुःख कष्टहरू देख्नु पर्ने छैन जो म यो स्थान माथि अनि यहाँ बस्ने मानिसहरू माथि ल्याउने छु।’” हिल्कियाह अनि राजाका सेवकहरू यो संन्देश लिएर राजा योशियाह कहाँ फर्के। 29 तब राजा योशियाहले यहूदा अनि यरूशलेमका सबै अग्रज मानिसहरूलाई आउनु अनि तिनीसित भेट्नु भनी बोलाए। 30 राजा परमप्रभुको मन्दिर सम्म गए। यहूदाका सबै मानिसहरू, अनि यरूशलेममा बस्ने मानिसहरू, पूजाहारीहरू लेवीहरू अनि सबै मुख्य अनि साधरण मानिसहरू योशियाहसाथ थिए। योशियाहले तिनीहरूलाई करारको पुस्तकमा भएका सबै कुराहरू पढेर सुनाए। त्यो पुस्तक परमप्रभुको मन्दिरमा पाइएको थियो। 31 तब राजा आफ्ना स्थानमा उभिए। तिनले परमप्रभुसित करार गरे। तिनी परमप्रभुको अनुशरण गर्न अनि परमप्रभुको आदेश, नियम, विधिहरू पालन गर्न सहमत भए। योशियाहले आफ्नो सम्पूर्ण हृदय अनि आत्माद्वारा आज्ञा पालन गर्न सहमत भए। तिनी यो पुस्तकमा लेखिएका करारका कुराहरू पालन गर्न सहमत भए। 32 तब योशियाहले यरूशलेम अनि बिन्यामीनका सबै मानिसहरूलाई करार स्वीकार गर्न प्रतिज्ञा गराए। यरूशलेमका मानिसहरूले परमेश्वरको आज्ञापालन गरे, जसरी तिनीहरूका पिता-पुर्खाहरूले परमेश्वरलाई पछ्याएका थिए। 33 इस्राएलका मानिसहरू सित बिभिन्न देशका मूर्तिहरू थिए। तर योशियाहले ती भयानक मूर्तिहरू सबै ध्वस्त गरिदिए। योशियाहले इस्राएलका सबै मानिसहरूलाई परमप्रभु तिनीहरूका परमेश्वरको सेवा गर्न लगाए। अनि जब सम्म योशियाह जीवित थिए तब सम्म मानिसहरूले तिनीहरूका पुर्खाहरूका परमप्रभु परमेश्वरको सेवा गरिरहे।