https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Chronicles_21_version_HCSB.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_87_E0_A4_A4_E0_A4_BF_E0_A4_B9_E0_A4_BE_E0_A4_B8_21_version_ERV-NE_2.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 4.1 4.2 4.3 4.4 5.1 5.2 5.3 5.4 5.5 5.6 6.1 6.2 7.1 8.1 8.2 9.1 9.2 10.1 10.2 11.1 11.2 11.3 12.1 12.2 12.3 12.4 12.5 13.1 14.1 14.2 15.1 15.2 15.3 16.1 16.2 17.1 17.2 17.3 18.1 19.1 19.2 19.3 20.1 20.2 20.3
1 Chronicles 21Holman Christian Standard Bible (HCSB) David’s Military Census 21 Satan stood up against Israel and incited David to count the people of Israel. 2 So David said to Joab and the commanders of the troops, “Go and count Israel from Beer-sheba to Dan and bring a report to me so I can know their number.” 3 Joab replied, “May the Lord multiply the number of His people a hundred times over! My lord the king, aren’t they all my lord’s servants? Why does my lord want to do this? Why should he bring guilt on Israel?” 4 Yet the king’s order prevailed over Joab. So Joab left and traveled throughout Israel and then returned to Jerusalem. 5 Joab gave the total troop registration to David. In all Israel there were 1,100,000 swordsmen and in Judah itself 470,000 swordsmen. 6 But he did not include Levi and Benjamin in the count because the king’s command was detestable to him. 7 This command was also evil in God’s sight, so He afflicted Israel. 8 David said to God, “I have sinned greatly because I have done this thing. Now, please take away Your servant’s guilt, for I’ve been very foolish.” David’s Punishment 9 Then the Lord instructed Gad, David’s seer, 10 “Go and say to David, ‘This is what the Lord says: I am offering you three choices. Choose one of them for yourself, and I will do it to you.’” 11 So Gad went to David and said to him, “This is what the Lord says: ‘Take your choice: 12 three years of famine, or three months of devastation by your foes with the sword of your enemy overtaking you, or three days of the sword of the Lord—a plague on the land, the angel of the Lord bringing destruction to the whole territory of Israel.’ Now decide what answer I should take back to the One who sent me.” 13 David answered Gad, “I’m in anguish. Please, let me fall into the Lord’s hands because His mercies are very great, but don’t let me fall into human hands.” 14 So the Lord sent a plague on Israel, and 70,000 Israelite men died. 15 Then God sent an angel to Jerusalem to destroy it, but when the angel was about to destroy the city, the Lord looked, relented concerning the destruction, and said to the angel who was destroying the people, “Enough, withdraw your hand now!” The angel of the Lord was then standing at the threshing floor of Ornan the Jebusite. 16 When David looked up and saw the angel of the Lord standing between earth and heaven, with his drawn sword in his hand stretched out over Jerusalem, David and the elders, clothed in sackcloth, fell down with their faces to the ground. 17 David said to God, “Wasn’t I the one who gave the order to count the people? I am the one who has sinned and acted very wickedly. But these sheep, what have they done? My Lord God, please let Your hand be against me and against my father’s family, but don’t let the plague be against Your people.” David’s Altar 18 So the angel of the Lord ordered Gad to tell David to go and set up an altar to the Lord on the threshing floor of Ornan the Jebusite. 19 David went up at Gad’s command spoken in the name of the Lord. 20 Ornan was threshing wheat when he turned and saw the angel. His four sons, who were with him, hid themselves. 21 David came to Ornan, and when Ornan looked and saw David, he left the threshing floor and bowed to David with his face to the ground. 22 Then David said to Ornan, “Give me this threshing-floor plot so that I may build an altar to the Lord on it. Give it to me for the full price, so the plague on the people may be stopped.” 23 Ornan said to David, “Take it! My lord the king may do whatever he wants. See, I give the oxen for the burnt offerings, the threshing sledges for the wood, and the wheat for the grain offering—I give it all.” 24 King David answered Ornan, “No, I insist on paying the full price, for I will not take for the Lord what belongs to you or offer burnt offerings that cost me nothing.” 25 So David gave Ornan 15 pounds of gold for the plot. 26 He built an altar to the Lord there and offered burnt offerings and fellowship offerings. He called on the Lord, and He answered him with fire from heaven on the altar of burnt offering. 27 Then the Lord spoke to the angel, and he put his sword back into its sheath. 28 At that time, David offered sacrifices there when he saw that the Lord answered him at the threshing floor of Ornan the Jebusite. 29 The tabernacle of the Lord, which Moses made in the desert, and the altar of burnt offering were at the high place in Gibeon, 30 but David could not go before it to inquire of God, because he was terrified of the sword of the Lord’s angel.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1
1 इतिहास 21 Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) इस्राएलीहरूको गन्ती गरेर दाऊदले पाप गर्छन 21 शैतान इस्राएलका मानिसहरूको विरूद्ध थियो। त्यसले दाऊदलाई इस्राएलका मानिसहरूको गन्ती गर्न उत्साहित तुल्यायो। 2 यसर्थ दाऊदले योआब र मानिसहरूका अगुवाहरूलाई भने, “जाऊ अनि इस्राएलका सबै मानिसहरूको गणना गर। देशमा भएका हरेकको गन्तीगर। बेर्शेबा शहरदेखि दान शहरसम्म। तब मलाई भन, जसद्वारा त्यहाँ कति जना मानिसहरू छन् म जान्ने छु।” 3 तर योआबले भने, “परमप्रभुले उहाँको राष्ट्रलाई सय गुणा विशाल बनाउन्। हजूर, इस्राएलका सबै मानिसहरू तपाईका दास हुन्। तपाई किन यो काम गर्न चाहनुहुन्छ, मेरा परमप्रभु राजा तपाईले इस्राएलका सबै मानिसहरूलाई पापको दोषी तुल्याउनु हुनेछ।” 4 तर राजा दाऊद ढीट थिए। योआबले त्यसै गर्नु पर्यो जो राजाले भने। यसर्थ योआब गए अनि मानिसहरूको गिन्ती गर्दै देश भरि घुमे। त्यस पछि योआब यरूशलेम फर्की आए। 5 अनि कतिजना मानिसहरू थिए सो दाऊदलाई भने। इस्राएलमा 11,00,000 मानिसहरू थिए जो तरवार चलाउन सक्थे। अनि 4,70,000 मानिसहरू यहूदामा थिए जो तरवार चलाउन सक्थे। 6 योआबले लेवी अनि बिन्यामीनका कुल समूहहरूको गिन्ती लिएनन्। योआबले ती अनि परिवार समूहहरूको गणना गरेनन् किनभने तिनलाई दाऊदको आदेश मनपरेन। 7 परमेश्वरको नजरमा दाऊदले नराम्रो कार्य गरेका थिए। यसर्थ परमेश्वरले इस्राएललाई दण्ड दिनु भयो। परमेश्वरले इस्राएललाई दण्ड दिनु हुन्छ 8 तब दाऊदले परमेश्वरलाई भने, “मैले अति मूर्खतापूर्ण काम गरेकोछु। मैले इस्राएलका मानिसहरूको गणना गरेर अति नराम्रो पाप गरेका छु। त्यसकारण म तपाईको दासबाट यो पाप हटाई दिनुहोस् भनी याचना गर्छु।” 9-10 गाद दाऊदका दर्शी थिए। परमप्रभुले गादलाई भन्नुभयो, “जा, अनि दाऊदलाई भनः ‘परमप्रभुले जे भन्नुहुन्छ त्यो यो होः म तँलाई तीनवटा रोजाइ दिंदैछु। तैंले ती मध्ये एउटा रोज्नु पर्छ। तब म तैंले रोजे अनुसार दण्ड दिनेछु।’” 11-12 तब गाद दाऊद कहाँ गए र गादले दाऊदलाई भने, “परमप्रभु यही भन्नुहुन्छ, ‘दाऊद रोज कुन चाँही दण्ड तिमी चाहन्छौ? अनिकालको तीन बर्ष, वा तीन महीनासम्म तेरो शत्रुहरू देखि भागी हिँड्नु जब तिनीहरू आफ्ना तरवार लिएर तँलाई खेद्नेछन् अथवा परमप्रभुबाट तीन दिनको दण्ड। या भयानक रूढ़ी देश भरि फैलिने छ अनि परमप्रभुका स्वर्गदूतले मानिसहरूलाई ध्वंश गर्दै इस्राएलको चारैतिर जानेछन्।’ दाऊद, परमेश्वरले मलाई पठाउनु भएको हो। अब तपाईंले निर्णय गर्नुहोस्, कुन उत्तर मैले उहाँलाई दिनु?” 13 दाऊदले गादलाई भने, “म संकष्टमा परेको छु। म कुनै मानिसले मलाई दण्ड दिएको फैसला चाहँदिन। परमप्रभु दयालू हुनुहुन्छ यसकारण मलाई उहाँको हातमा पर्न दिनोस्।” 14 यसर्थ परमप्रभुले इस्राएलमा भयंकर रोगहरू पठाउनुभयो अनि 70,000 मानिसहरू मरे। 15 परमेश्वरले एउटा स्वर्गदूतलाई यरूशलेम ध्वंश त गर्न पठाउनु भयो। तर जब ती स्वर्ग दूतले यरूशलेमलाई ध्वंशत गर्न शुरू गरे परमप्रभुले त्यो देख्नु भयो अनि उहाँलाई दुःख लाग्यो यसर्थ परमप्रभुले यरूशलेमलाई नाश नपार्ने निश्चय गर्नुभयो। परमप्रभुले स्वर्गदूतलाई जो नाश गर्दै थिए, भन्नुभयो, “रोक! यति नै पर्याप्त छ।” परमप्रभुका स्वर्गदूत यबूसी ओर्नानको खलामा उभिएका थिए। 16 दाऊदले माथितिर हेरे अनि परमप्रभुका स्वर्गदूतलाई आकाशमा देखे। स्वर्गदूतले तिनको तरवार यरूशलेम शहर माथि समातिरहेका थिए। तब दाऊद अनि बूढा-प्रधानहरूले आफ्ना शिरलाई भूईँ छुनेगरि झुकाएर प्रणाम गरे। दाऊद अनि बूढा-प्रधानहरूले आफ्ना दुःख प्रकट गर्नका निम्ति विशेष वस्त्र पहिरेका थिए। 17 दाऊदले परमेश्वरलाई भने, “म त्यही एक हुँ जसले पाप गर्यो। मानिसहरूको गन्ती गर्नका निम्ति मैले नै आदेश गरेको थिएँ। म अन्जानमा थिएँ। इस्राएलका मानिसहरूले केही भूल गरेका थिएनन्। परमप्रभु मेरा परमेश्वर, मलाई र मेरो परिवारलाई दण्ड दिनुहोस्। तर यो भयानक रोगहरूलाई रोक्नुहोस् जसले तपाईंका मानिसहरूलाई मारिरहेछ।” 18 तब परमप्रभुका स्वर्गदूतले गादलाई भने, “दाऊदलाई परमप्रभुको आराधना गर्नका निम्ति एक वेदी निर्माण गर्नु भन। दाऊदले त्यो बेदी यबूसीका ओर्नानको खलाको नजिक निर्माण गर्नुपर्छ।” 19 गादले ती कुराहरू दाऊदलाई भने अनि दाऊद ओर्नानको खलातिर गए। 20 ओर्नान गहुँ कुट्दै थिए। ओर्नान फर्के अनि स्वर्गदूतलाई देखे। ओर्नानका चारजना छोराहरू लुक्नलाई कुदे। 21 दाऊद ओर्नान डाँडा तिर उकालो लागे। ओर्नानले तिनलाई देखे र खला छाडे। तिनी दाऊद भए तिर गए अनि तिनको सामुन्ने भूईँ छुनेगरी शिर झुकाई प्रणाम गरे। 22 दाऊदले ओर्नानलाई भने, “तिम्रो खला मलाई बेच। म तिमीलाई पूरा दाम दिनेछु। तब म यो जग्गालाई परमप्रभुको अराधना गर्नको निम्ति बेदी निर्माण गर्न प्रयोग गर्ने छु। तब यी भयानक रोगहरू बन्द हुनेछन्।” 23 ओर्नानले दाऊदलाई भने, “यो खला लिनुहोस्। तपाईं मेरो स्वामी, महाराजा हुनुहुन्छ। तपाईंलाई जे इच्छ लाग्छ त्यही गर्नु होस्। तपाईलाई होम बलिहरूका निम्ति गाई-गोरूहरू पनि दिनेछु। म तपाईलाई खलाको तखताहरू दाउराको रूपमा दिनेछु। म अन्न बलि चढाउनको निम्ति गहुँ र यी सबै सामानहरू तपाईलाई दिनेछु।” 24 तर राजा दाऊदले ओर्नानलाई उत्तर दिए, “होइन, म तिमीलाई पूरा दाम दिन्छु। परमप्रभुलाई अर्पण गर्नका निम्ति म तिम्रो केही चीज लिँदिन। म त्यो भेट अर्पण गर्दिनँ जसको कुनै मूल्य दिनु पर्दैन।” 25 यसर्थ दाऊदले ओर्नानलाई त्यो स्थानको निम्ति 600 शेकेल जति सुन दिए। 26 दाऊदले त्यहाँ परमप्रभुको आराधना गर्नका निम्ति एउटा बेदी निर्माण गरे। दाऊदलले होमबलि र मेलबलि चढाए। दाऊदले परमप्रभुसित प्रार्थना गरे। परमप्रभुले स्वर्गबाट आगो पठाएर दाऊदलाई उत्तर दिनुभयो। त्यो आगो तल होमबलिको बेदीमा झर्यो। 27 तब परमप्रभुले स्वर्गदूतलाई तिनको तरवार म्यानमा हाल्नु भनी आज्ञा दिनुभयो। 28 दाऊदले देखे कि परमप्रभुले ओर्नानको खलामा तिनलाई उत्तर दिनुभयो। यसर्थ दाऊदले परमप्रभुको निम्ति बलि चढाए। 29 (पवित्र पाल अनि होमबलिको वेदी गिबोन शहरको उच्च स्थानमा थियो। मोशाले त्यो पवित्र पाल निर्माण गरेका थिए जब इस्राएलका मानिसहरू मरुभूमिमा थिए। 30 दाऊद परमेश्वरसित कुरा-कानी गर्न पवित्र पालमा जान सकेनन् किनभने तिनी भयभीत थिए। दाऊद परमप्रभुका स्वर्गदूत अनि तिनको तरवारसित भयभीत थिए।)