https___www.biblegateway.com_passage__search_1_kings_18_version_TLV_WLC.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B0_E0_A4_BE_E0_A4_9C_E0_A4_BE_18_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 4.6 5.1 5.2 6.1 6.2 7.1 7.2 8.1 8.2 8.3 8.4 8.5 8.6 8.7 9.1 10.1 10.2 11.1 11.2 11.3 12.1 13.1 13.2 13.3 13.4 14.1 14.2 14.3 14.4 14.5 15.1 16.1 16.2 17.1 17.2 17.3 18.1 18.2 18.3 18.4 18.5 18.6 19.1 19.2 19.3 19.4 19.5 19.6 20.1 20.2 20.3 20.4 21.1 21.2 22.1 22.2 22.3 23.1 23.2 23.3 24.1 24.2 24.3 24.4 25.1 26.1 26.2 27.1 28.1 28.2 28.3
1 Kings 18Tree of Life Version (TLV) Elijah Confronts Ahab 18 Now it was after many days that the word of Adonai came to Elijah in the third year saying, “Go, show yourself to Ahab; then I will send rain on the land. 2 So Elijah went to show himself to Ahab. Now the famine was severe in Samaria. 3 Ahab summoned Obadiah who was the steward of the palace. Now Obadiah feared Adonai greatly— 4 for when Jezebel was cutting off the prophets of Adonai, Obadiah took 100 prophets, hid them 50 to a cave, and provided them with bread and water. 5 Then Ahab said to Obadiah, “Go through the land to all the springs of water and to all the wadis. Perhaps we may find grass and so keep the horses and mules alive and not lose all the animals.” 6 So they divided the land between them to explore it—Ahab went one way by himself while Obadiah went another way by himself. 7 As Obadiah was on the road, all of a sudden, Elijah met him. When he recognized him, he fell on his face and said, “Is it you, my lord Elijah?” 8 “It is I,” he answered him. Go tell your lord, ‘Look, Elijah is here!” 9 “How have I sinned,” he replied, “that you are giving your servant into the hand of Ahab, to put me to death? 10 As Adonai your God lives, there is no nation or kingdom where my master has not sent to search for you; and when they said, ‘He is not here,’ he made that kingdom or nation swear that they could not find you. 11 “Now you’re saying, ‘Go tell your lord, “Look, Elijah is here!”’ 12 But as soon as I leave you, the Ruach Adonai may carry you off where I wouldn’t know. Then, when I come and tell Ahab and he can’t find you, he’ll kill me! Now I, your servant, have feared Adonai since my youth. 13 Wasn’t my lord told what I did when Jezebel slaughtered the prophets of Adonai—how I hid 100 of Adonai’s prophets, 50 to a cave and provided them with bread and water? 14 So now you say, ‘Go tell your lord, “Look, Elijah is here!’” He’ll kill me!” 15 Then Elijah said, “As Adonai-Tzva’ot lives, before whom I stand, I will surely show myself to him today.” 16 So Obadiah went to meet Ahab and told him; then, Ahab went to meet Elijah. 17 Now when Ahab saw Elijah, Ahab said to him, “Is it you, the one who causes trouble for Israel?” 18 But he answered, “I have not troubled Israel. Rather, it is you and your father’s house—by forsaking the mitzvot of Adonai and going after the Baalim. 19 Now then, send and gather to me all Israel at Mount Carmel, together with the 450 prophets of Baal and the 400 prophets of Asherah who eat at Jezebel’s table.” Triumph on Mount Carmel 20 So Ahab sent word to all the children of Israel and gathered the prophets together at Mount Carmel. 21 Then Elijah approached all the people and said, “How long will you waver between two opinions? If Adonai is God, follow Him; but if Baal is, follow him.” But the people did not answer him, not even a word. 22 Then Elijah said to the people, “I am the only prophet of Adonai left, but Baal’s prophets are 450 men. 23 Now let them give us two young bulls. Let them choose one bull for themselves, cut it into pieces, lay it on the wood, and put no fire underneath, while I prepare the other bull, lay it on the wood, and put no fire underneath. 24 Then you will call on the name of your god, and then, I will call on the Name of Adonai. The God who answers with fire, He is God.” All the people responded and said, “It’s a good thing.” 25 Then Elijah said to the prophets of Baal, “Choose one bull for yourselves and prepare it first—since you are so many. Then call on the name of your god, but put no fire underneath.” 26 So they took the bull that he gave them, prepared it, and called on the name of Baal from morning till noon, crying, “O Baal, answer us!” But there was no voice—no one was answering. They also danced leaping around the altar that was made. 27 Now when it was about noon, Elijah mocked them and said, “Shout louder! After all, he is a god! Maybe he’s deep in thought, or he’s relieving himself, or he’s off on a journey, or perhaps he’s asleep and must wake up!” 28 So they shouted even louder and cut themselves with swords and spears, as was their custom, until the blood gushed over them. 29 When midday was past, they kept prophesying ecstatically until the time of offering up the evening sacrifice. But there was no voice, no one answering, no one paying attention. 30 Then Elijah said to all the people, “Come near to me.” So all the people came closer to him. Then he repaired the damaged altar of Adonai. 31 Elijah took twelve stones—like the number of the tribes of the sons of Jacob, to whom the word of Adonai had come saying, “Israel shall be your name”— 32 and with the stones he built an altar in the Name of Adonai. Then he made a trench around the altar, large enough to contain two measures of seed. 33 Then he put the wood in order, cut the bull in pieces and laid it on the wood. 34 Then he said, “Fill four jars with water and pour it on the burnt offering and on the wood.” Then he said, “A second time!” and they did it a second time. Then he said, “A third time!” and they did it a third time. 35 So the water ran around the altar and he also filled the trench with water. 36 Now it was at the time of offering up the evening sacrifice that Elijah the prophet came near and said, “Adonai, God of Abraham, Isaac and Israel, let it be known today that You are God in Israel, that I am Your servant, and that I have done all these things at Your word. 37 Answer me, Adonai, answer me, so that these people may know that You, Adonai, are God, and that You have turned their heart back again.” 38 Then the fire of Adonai fell and consumed the burnt offering—and the wood, the stones and the dust—and licked up the water that was in the trench. 39 When all the people saw it, they fell on their faces, and they said, “Adonai, He is God! Adonai, He is God!” 40 Then Elijah said to them, “Seize the prophets of Baal! Let not a single one of them escape.” So they seized them; and Elijah brought them down to the Wadi Kishon and slew them there. 41 Then Elijah said to Ahab, “Go up, eat and drink, for there’s the sound of rain.” 42 So Ahab went up to eat and drink. But Elijah went up to the top of Carmel, crouched on the ground and put his face between his knees. 43 Then he said to his servant, “Go up now, look toward the sea.” So he went up, looked, and said, “There’s nothing.” Then he said, “Go back”—seven times— 44 and it was the seventh time that he said, “Look! A cloud as small as a man’s hand is rising from the sea.” Then he said, “Go up, say to Ahab, ‘Harness your chariot and go down before the rain stops you.’” 45 In a little while the sky grew black with clouds and wind, and there was a heavy rain. Ahab mounted and rode, and headed to Jezreel. 46 Now the hand of Adonai was on Elijah, so he girded up his loins and outran Ahab to the entrance of Jezreel.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1
1 राजा 18 Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) एलिया र बालका अगमवक्ताहरू 18 खडेरी परेको तेस्रो बर्ष परमप्रभुले एलियालाई भन्नुभयो, “जाऊ र राजा आहाबसँग भेट गर। म साँच्चै पानी पठाउने छु।” 2 यस कारण एलिया आहाब सँग भेंट गर्न गए। त्यस समयमा सामरियामा खाद्य थिएन। 3 यसकारण राजा आहाबले ओबद्यालाई आफ्नो समक्ष बोलाए। ओबद्या राजाको महलको दायित्वमा थिए। (ओबद्या परमप्रभुको साँचो भक्त थिए।) 4 एक समय जब ईजेबेल सबै परमप्रभुका अगमवक्ताहरूको हत्या गरिहरेकी थिई, त्यस बेला ओबद्याले 100 अगमवक्ताहरूलाई लिएर गए अनि तिनीहरूलाई दुइवटा ओढारमा लुकाए। ओबद्याले 50 जना अगमवक्ताहरूलाई एउटा ओढारमा अनि अरू 50 जनालाई अर्को ओढारमा लुकाए। तब ओबद्याले तिनीहरूका लागि खाद्य र पानी ल्याए। 5 राजा आहाबले ओबद्यालाई भने, “म सित आऊ। हामीले प्रत्येक पानीको मुहान र नदीको किनार पाउनेछौं। हुनुसक्छ हाम्रा घोडाहरू र गधाहरू जीवित राख्नुलाई प्रशस्त मात्रमा घाँस पाउनु सक्छौं। होइन भने, हामी तिनीहरूलाई गुमाउने छौ।” 6 प्रत्येक मानिसले देशको एउटा अंश छाने जहाँ तिनीहरू पानी खोज्न जाने छन्। तब दुइ जना मानिसहरूले सम्पूर्ण देश भ्रमण गरे। आहाब एउटा दिशातिर एक्लै हिंडे। ओबद्या अर्को दिशातिर एक्लै हिंडे। 7 ओबद्या भ्रमण गरिरहेको बेला उनले एलियालाई भेटे। ओबद्याले एलियालाई चिने जब उनले उनलाई देखे। ओबद्याले एलिया अघि टाउको निहुराए। उनले भने, “एलिया! के तिमी साँच्चै मालिक हौ?” 8 एलियाले उत्तर दिए, “हो म नै हुँ। जाऊ अनि आफ्नो मालिक राजालाई भन, म यहाँ छु।” 9 तब ओबद्याले भने, “यदि मैले आहाबलाई तिमी कहाँ छौ बताएँ भने उनले मलाई मार्नेछन्। मैले तिमी प्रति कुनै भूल गरेको छैन! तिमी किन मलाई मार्न चाहन्छौ? 10 परमप्रभु जस्तैं तिम्रा परमेश्वर निश्चित रूपले जीवित हुनुहुन्छ राजा हरेक ठाउँमा तिमीलाई खोजी रहेका छन्! उनले तिमीलाई खोज्न प्रत्येक देशमा मानिसहरू पठाए। यदि एउटा देशका शासकले भने, तिमी यस देशमा छैनौ, तब आहाबले शासकलाई तिमी यहाँ छैनौ भनी प्रतिज्ञा गर्न लगाए। 11 अहिले तपाईं चहानुहुन्छ म त्यहाँ जाऊँ अनि उसलाई तपाईं यहाँ हुनुहुन्छ भनी बताऊँ। 12 यदि म राजा आहाबलाई तपाईं यहाँ हुनुहुन्छ भनेर बताउन गएँ भने, परमप्रभुको आत्माले तपाईंलाई अन्य कही पुर्याउनेछ। राजा आहाब यहाँ आउने छन् अनि उसले तपाईंलाई पाउने छैनन्। तब उहाँले मलाई मार्ने छन्! जब म बालक थिए त्यस बेलादेखि नै परमप्रभुको अनुशरण गरें। 13 तिमीले थाह पायौ मैले के गरें! ईजेबेलले परमप्रभुका अगमवक्ताहरूलाई मारिरहेकी थिई अनि मैले 100 अगमवक्ताहरूलाई ओढारमा लुकाएँ। मैले 50 जना अगमवक्ताहरूलाई एउटा ओढारमा अनि अरू 50 अगमवक्ताहरूलाई अर्को ओढारमा राखें। मैले तिनीहरूका लागि खाद्य र पानी ल्याएँ। 14 अहिले तपाईं चाहानुहुन्छ म त्यहाँ गएर तपाईं यहाँ हुनुहुन्छ भनी भन्दा राजाले मलाई मार्नेछन्!” 15 एलियाले उत्तर दिए, “परमप्रभु सर्व-शक्तिमानको नाउँमा निश्चित रूपमा रहे झैं जसको म सेवा गर्छु। म शपथ खाएर भन्दछु कि आज म राजा अघि उभिनेछु।” 16 यसकारण ओबद्या राजा आहाब कहाँ गए। उनले एलिया कहाँछन् भनी उनलाई बताए। राजा आहाब एलियालाई भेट्न गए। 17 जब आहाबले एलियालाई देखे उनले भने, “के यो तिमी नै हौ? तिमी नै त्यो मानिस हौ जसले इस्राएलमा सङ्कट सृष्टि गरेको छ?” 18 तब एलियाले उत्तर दिए, “मैले इस्राएलमा सङ्कट सृष्टि गरेको होइन। तपाईं र तपाईंका परिवारले यो सङ्कट सृष्टि गरेको हुन्। तपाईंले सङ्कट त्यस बेला सृष्टि गर्नुभयो जति बेला तपाईंले परमप्रभुको आदेश पालन गर्नुभएन अनि बालको अनुशरण गर्नुभयो। 19 अहिले, सबै इस्राएलीहरूलाई डाँडामाथि मलाई भेट्न भन्नुहोस्। त्यस ठाउँमा बालका 450 जना अगमवक्ताहरूलाई पनि ल्याउनुहोस। अनि असत्य देवी अशेराका 400 अगमवक्ताहरूलाई पनि ल्याउनुहोस। रानी इजेबेलले ती अगमवक्ताहरूको समर्थन गर्छिन्।” 20 यसकारण आहाबले सबै इस्राएलीहरू र अगमवक्ताहरूलाई कर्मेल डाँडामा बोलाए। 21 एलिया ती मानिसहरू समक्ष आएर। उनले भने, “तिमीहरू कसलाई अनुशरण गर्ने हौ यसका निर्णय कहिले लिनेहो। यदि परमप्रभु नै सत्य परमेश्वर हुनुहुन्छ भने तिमीहरू उहाँलाई नै अनुशरण गर। यदि बाल नै सत्य देवता हो भने तब उनैलाई अनुशरण गर!” मानिसहरूले केही बोलेनन्। 22 एलियाले भने, “म परमप्रभुको एक मात्र अगमवक्ता हुँ! यहाँ म एक्लै छु। तर यहाँ बालका 450 जना अगमवक्ताहरू छन्। 23 यसकारण दुइवटा साँढे ल्याऊ। बालका अगमवक्ताहरूले एउटा साँढे लिऊन्। तिनीहरूले त्यसलाई मारून् र काटेर टुक्रा-टुक्रा पारून्। त्यसपछि तिनीहरूले मासु दाउरमाथि राखून्। तर तिनीहरू आगो बाल्न पाउने छैनन्। त्यसपछि अर्को साँढेलाई म त्यसै गर्छु। म पनि आगो बाल्न शुरू गर्दिन। 24 बालका अगमवक्ताहरूले उनीहरूको देवतालाई प्रार्थना गर्नेछन् अनि म मेरा परमप्रभुलाई प्रार्थना गर्नेछु। जुन परमेश्वरले प्रार्थना सुनेर दाउरा बल्न शुरू गर्छन, तिनै सत्य परमेश्वर हुनेछन्।” सबै मानिसहरूले यसलाई राम्रो विचार भनेर समर्थन गरे। 25 तब एलियाले बालका अगमवक्ताहरूलाई भने, “तिमीहरू धेरै छौ। यसकारण पहिला तिमीहरूनै शुरू गर। एउटा साँढे छान अनि तयार गर। तिम्रा देवतालाई पुकार तर आगो बाल्न पाइनेछैन।” 26 यसकारण अगमवक्ताहरूले साँढे लिए, जो उनीहरूलाई दिइएको थियो। तिनीहरूले त्यसलाई तयार बनाए। तिनीहरूले विहान देखि मध्यानसम्म प्रार्थना गरे। तिनीहरूले प्रार्थना गरे, “हे बाल, कृपया हामीलाई उत्तर देऊ!” तर कुनै आवाज आएन। कसैले उत्तर दिएन। अगमवक्ताहरू वेदीको वरिपरि नाचे जसलाई तिनीहरूले बनाएका थिए। तर आगो बल्दै बलेन। 27 दिउँसोतिर एलियाले तिनीहरूको खिसी गरे। एलियाले भने, “यदि बाल साँच्चै नै देवता हुन् भने हुन्छ, जोडसित प्रार्थना गर्नुपर्छ! हुन सक्छ, उनी सोच्दै छन्! अथवा हुन सक्छ उनी व्यस्त छन्! अथवा हुन सक्छ उनी भ्रमण गर्दैछन्! उनी सुती रहेको हुन सक्छ। हुन सक्छ तपाईंहरूले जोरसित प्रार्थना गर्दा उनी उठ्न सक्छन्!” 28 अनि ती अगमवक्ताहरूले जोरसित प्रार्थना गरे। तिनीहरूले तरवार र भालाले काटे। (तिनीहरूले पूजा गर्ने यस्तैं तरीका थियो।) तिनीहरूले आफूमाथि प्रहार गरिरहे जबसम्म तिनीहरूको शरीर रक्ताम्मे भएन। 29 मध्यदिन बित्यो तर आगो बलेको थिएन। अगमवक्ताहरू बेलुकीको बलिदान चढाउने समयसम्म तिनीहरूको व्याकुलता कार्यहरू गरिरहे, तर केही पनि भएन। बालबाट कुनै उत्तर आएन। कुनै आवाज थिएन। कसैले पनि सुनेको थिएन। 30 तब एलियाले मानिसहरूलाई भने, “अब मेरो सामु आओ।” यसकारण सबै मानिसहरू एलियाको वरिपरि थुप्रिए। परमप्रभुको वेदी भत्किएको थियो। यसकारण एलियाले ठीक पारे। 31 एलियाले 12 वटा ढुङ्गाहरू पाए। प्रत्येक ढुङ्गा याकूबका सन्तानबाटका त्यो एउटा कुल समूहको निम्ति खडा थियो। याकूब त्यो मानिस थियो जसलाई परमप्रभुले इस्राएल नाउँ दिनुभयोको थियो। 32 एलियाले परमप्रभुको वेदी स्थापित गर्न यी ढुङ्गाहरू प्रयोग गरे। उनले वेदीको वरिपरि एउटा खाडल खने। त्यो खाडल दुइ माना पानी राख्नका लागि पर्याप्त चौंडा र गहिरो थियो। 33 तब एलियाले वेदीमाथि दाऊरा राखे। उनले साँढेलाई टुक्रा-टुक्रा पारेर काटे। उनले टुक्राहरू दाउरामाथि राखे। 34 तब एलियाले भने, “चारैवटा भाँडाहरूमा पानी भर। पानी मासुका टुक्रा र दाउरामा खन्याऊ।” फेरि एलियाले भने, “फेरि यसै गर।” तब उनले भने, “फेरि यस्तै तेस्रो पटक गर।” 35 पानी वेदीबाट तल बग्यो अनि खाडलमा भरियो। 36 यो बेलुकीपखको बलिदानको समय भएको थियो। त्यसपछि अगमवक्ता एलिया वेदी समक्ष गए अनि प्रार्थना गरे, “हे परमप्रभु, अब्राहाम, इसहाक र इस्राएलका परमेश्वर। म तपाईंलाई इस्राएलका परमेश्वर हुनुहुन्छ भनी प्रमाणित गर्ने बिन्ती गर्छु। अनि प्रमाणित गर्नुहोस् म तपाईंको सेवक हुँ। मानिसहरूलाई देखाउनुहोस्, यी सब काम गर्नका लागि तपाईंले मलाईं आदेश दिनुभएको हो। 37 मेरो परमप्रभु, मेरो प्रार्थनाको उत्तर दिनहोस्। मानिसहरूलाई देखाइ दिनुहोस्, परमप्रभु तपाईं नै परमेश्वर हुनुहुन्छ। तब तपाईंले मानिसहरूलाई तपाईंतिर फर्काएर ल्याउनु सक्नु हुन्छ।” 38 यसकारण परमप्रभुले आगो पठाउनुभयो। आगोले बलिदान, दाउरा, ढुङ्गा र वेदीको वरिपरिको भूमिलाई जलायो। आगोले खाडलको पानीलाई पनि सूख्खा बनायो। 39 सबै मानिसहरूले यस्तो भएको देखे। मानिसहरू भूमिमा निहुरिए अनि भन्न थाले, “परमप्रभु नै परमेश्वर हुनु हुन्छ! परमप्रभु नै परमेश्वर हुनुहुन्छ!” 40 तब एलियाले भने, “बालका सबै अगमवक्ताहरूलाई पक्र। कसैलाई भाग्न नदोऊ!” यसकारण मानिसहरूले सबै अगमवक्ताहरूलाई पक्रिए। तब एलियाले तिनीहरूलाई कीशोन खोलामा लगे अनि त्यस ठाउँमा तिनीहरूलाई मारे। पानी फेरि पर्छ 41 तब एलियाले राजा आहाबलाई भने, “अब, जाऊ खान-पीन गर। मूसलाधारे पानी परेको आवाज सुन्छौ।” 42 यसकारण राजा आहाब खान गए। त्यस बेला एलिया कर्मेल डाँडा माथि चढे। पर्वतको चुचुरामा पुगेर तिनी निहुरिए। उनले आफ्नो टाउको दुइवटा घुँडाबीच राखे। 43 तब एलियाले आफ्नो सेवकलाई भने, “समुद्रतिर हेर।” सेवक त्यस ठाउँमा गयो जहाँबाट ऊ समुद्र हेर्न सक्थ्यो। तब सेवक फर्कियो अनि भन्यो, “मैले केही देखिन।” एलियाले उसलाई फेरि जानु र हेर्नु भने। यस्तो सात पटक भयो। 44 सातौं पटक सेवक फर्कियो अनि भन्यो, “मैले मानिसको मुठ्ठीको आकार जस्तैं सानो बादल देखें। बादल समुद्रबाट आउँदै थियो।” एलियाले सेवकलाई भने, “राजा आहाब कहाँ जा अनि उनलाई आफ्नो रथ लिनु अनि अहिले घर जानु भन। यदि उनी अहिले जाँदैनन् भने पानीले उनलाई रोक्नेछ।” 45 केही छिनपछि आकाश कालो बादलले ढाकियो। हावा बहनु थाल्यो अनि मूसलाधारे पानी पर्न थाल्यो। आहाब आफ्नो रथमा चढे अनि यीज्रेलतिर यात्रा शुरू गरे। 46 परमप्रभुको शक्ति एलियामाथि आएको थियो। एलियाले आफ्नो चारैतिर लुगा कसे जसले गर्दा ऊ दगुर्न सकोस्। तब एलिया राजा आहाबभन्दा अघि यीज्रेलतिर दगुरे र पुगे।