https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Samuel_18_version_CEB.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B6_E0_A4_AE_E0_A5_82_E0_A4_8F_E0_A4_B2_18_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 3.6 4.1 5.1 5.2 6.1 7.1 8.1 8.2 8.3 8.4 8.5 9.1 9.2 9.3 9.4 10.1 10.2 10.3 10.4 10.5 10.6 11.1 11.2 11.3 12.1 12.2 13.1 13.2 14.1 15.1 15.2 16.1 16.2 16.3 16.4 17.1 17.2 17.3 17.4 17.5 17.6 18.1 18.2 18.3
1 Samuel 18Common English Bible (CEB) Jonathan and David 18 As soon as David had finished talking with Saul, Jonathan’s life became bound up with David’s life, and Jonathan loved David as much as himself. 2 From that point forward, Saul kept David in his service and wouldn’t allow him to return to his father’s household. 3 And Jonathan and David made a covenant together because Jonathan loved David as much as himself. 4 Jonathan took off the robe he was wearing and gave it to David, along with his armor, as well as his sword, his bow, and his belt. 5 David went out and was successful in every mission Saul sent him to do. So Saul placed him in charge of the soldiers, and this pleased all the troops as well as Saul’s servants. Saul jealous of David 6 After David came back from killing the Philistine, and as the troops returned home, women from all of Israel’s towns came out to meet King Saul with singing and dancing, with tambourines, rejoicing, and musical instruments. 7 The women sang in celebration: “Saul has killed his thousands, but David has killed his tens of thousands!” 8 Saul burned with anger. This song annoyed him. “They’ve credited David with tens of thousands,” he said, “but only credit me with thousands. What’s next for him—the kingdom itself?” 9 So Saul kept a close eye on David from that point on. 10 The next day an evil spirit from God came over Saul, and he acted like he was in a prophetic frenzy in his house. So David played the lyre as he usually did. Saul had a spear in his hand, 11 and he threw it, thinking, I’ll pin David to the wall. But David escaped from him two different times. 12 Saul was afraid of David because the Lord was with David but no longer with Saul. 13 So Saul removed David from his service, placing him in command of a unit of one thousand men. David led the men out to war and back. 14 David was successful in everything he did because the Lord was with him. 15 Saul saw that he was very successful, and he was afraid of him. 16 Everyone in Israel and Judah loved David because he led them out in war and back again. 17 Saul said to David, “Look, here is my oldest daughter Merab. I will give her to you in marriage on this condition: you must be my warrior and fight the Lord’s battles.” I won’t raise my hand against him, Saul thought; let the Philistines do that! 18 “I’m not worthy,” David replied to Saul, “and neither is my family or my father’s clan in Israel, to become the king’s son-in-law.” 19 And so when the time came for Saul’s daughter Merab to be married to David, she was given to Adriel from Meholah instead. 20 Now Saul’s younger daughter Michal loved David. When this was reported to Saul, he was happy about it. 21 I’ll give her to him, Saul thought; she’ll cause him problems, and the Philistines will be against him. So Saul said to David a second time, “Become my son-in-law now.” 22 Saul instructed his servants, “Tell David in private: ‘Look, the king likes you, and all his servants love you. You should become the king’s son-in-law.’” 23 Saul’s servants whispered these things in David’s ear. But David said, “Do you think it’s a simple matter to become the king’s son-in-law? I don’t! I’m poor and insignificant.” 24 Saul’s servants reported what David said, 25 and Saul replied, “Tell David this: ‘The king doesn’t want any bridal gift, just a hundred Philistine foreskins as vengeance on the king’s enemies.’” (Saul was hoping that David would die at the hands of the Philistines.) 26 When the servants reported this to David, he was happy to become the king’s son-in-law. Even before the allotted time had expired, 27 David got up and went with his soldiers and killed one hundred Philistines. David brought their foreskins and counted them out for the king so he could become the king’s son-in-law. Then Saul gave his daughter Michal to him in marriage. 28 When Saul knew for certain that the Lord was with David and that his daughter Michal loved him, 29 then Saul was even more afraid of David. Saul was David’s enemy for the rest of his life. 30 And whenever the Philistine commanders came out for battle, David would have more success than the rest of Saul’s officers, so his fame spread widely.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1
1 शमूएल 18Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) दाऊद र जोनाथनको घनिष्ट मित्रता 18 दाऊदले शाऊलसँग कुरा गरिसके पछि जोनाथन र दाऊदको बीचमा मित्रमा शुरू भयो। जोनाथनले दाऊदलाई त्यति नै प्रेम गर्थ्यो जति उसले आफूलाई गर्थ्यो। 2 शाऊलले दाऊदलाई त्यस दिनदेखि आफूसँगै राख्न थाल्यो। शाऊलले दाऊदलाई आफ्नो बाबुको घर जान दिएन 3 जोनाथनले दाऊदलाई असाध्यै प्रेम गरको हुनाले उसले दाऊदसित एउटा विशेष सन्धि गर्यो। 4 आफूले लगारहेको कोट फुकालेर जोनाथनले दाऊदलाई दियो। जोनाथनले आफ्नो वर्दि, धनु, तरवार र पेटीसमेत दाऊदलाई दियो। दाऊदको सफलतामा शाऊलको ध्यान 5 शाऊलले दाऊदलाई अरू धेरै युद्धहरूमा पठाए। प्रत्येक युद्धमा दाऊदले नै सफलता पाए। त्यसपछि शाऊलले दाऊदलाई सैनिकहरूको जिम्मा दिए। यसो हुँदा सबै खुशी भए, यहाँ सम्म शाऊलका सबै अधिकारी पनि खुशी भए। 6 दाऊद पलिश्तीहरू विरूद्ध युद्ध लड्न जाने गर्थ्यो। युद्ध भूमिबाट घरतिर फर्कंदा दाऊदलाई इस्राएलको प्रत्येक शहरबाट स्त्रीहरू स्वागत जनाउन आउँथे। ती स्त्रीहरू नाँच्थे, गाउँथे, सितारा र ढोलक बजाउँथे। तिनीहरूले शाऊलकै छेउमा यसो गरे। 7 स्त्रीहरूले यसरी गाउँथे, “शाऊलले हजार शत्रुहरू मारे तर दाऊदले दश हजार मारे।” 8 ती स्त्रीहरूका गीतले शाऊललाई खिन्न बनाउँथ्यो र तिनी रिसाउँथे। शाऊलले सोचे, “ती स्त्रीहरूले भन्छन् दाऊदले दश हजार शत्रु मार्यो र मैले खालि हजार मात्र मारे।” 9 त्यसपछि शाऊलले दाऊदको गतिविधिलाई धेरै नजिकबाट ख्याल राख्न थाले। शाऊल दाऊदसँग भयभीत भए 10 अर्को दिन परमेश्वरले पठाउनु भएको दुष्ट आत्माले शाऊललाई पक्रियो। शाऊलले आफ्नै घरमा अगमवाणी गर्दै थिए। दाऊदले सधैँ झै वीणा बजाए। 11 तर शाऊलको हातमा भाला थियो। शाऊलले सोचे, “म दाऊदलाई भित्तैमा टँसाई दिन्छु।” शाऊलले दुइ पल्ट भाला हाने तर दाऊद दुवै चोटि तर्किए। 12 परमप्रभु दाऊदसित हुनुहुन्थ्यो अनि परमप्रभुले शाऊललाई त्याग्नु भएको थियो। यसकारण शाऊल दाऊद सँग भयभीत थिए। 13 शाऊलले दाऊदलाई आफू देखि पर गर्न चाहे र 1,000 सैनिकका सेनापति बनाइ दिए। दाऊदले आफ्नो सैनिकलाई युद्धमा अगुवाई गरे। 14 परमप्रभु दाऊदसित हुनुहुन्थ्यो यसकारण दाऊद प्रत्येक कुरामा सफल भए। 15 शाऊलले बुझे दाऊद सफल र योग्य थिए जसको कारण शाऊल दाऊदसित झन् ज्यादा भयभीत हुनथाले। 16 तर इस्राएल र यहूदाका सबै मानिसहरूले दाऊदलाई प्रेम गर्थे किनभने उसले तिनीहरूलाई युद्धमा डोह्राए अनि तिनीहरूको निम्ति युद्ध गरे। शाऊलले आफ्नी छोरीको विवाह दाऊदसँग गरिदिन चाहे 17 तर शाऊलले दाऊदलाई मार्नै चाहन्थे, शाऊलले दाऊदलाई एउटा जालमा पार्ने योजना सोचे। शाऊलले दाऊदलाई भने, “म मेरी जेठी छोरी मेराबको विवाह तिमीसित गरिदिने छु। त्यस पछि तिमी एउटा शक्तिशाली सैनिक हुनेछौ। तिमी मेरो छोरा जस्तै छौ। त्यस पछि तिमीले परमप्रभुको युद्धहरूमा सैनिक भएर लड्ने छौ।” यो खालि धुर्त्याईँ मात्र थियो। शाऊलले साँच्चै सोच्दै थिए, “अब मैले दाऊदलाई मार्नु पर्दैन। म उसलाई मेरो निम्ति पलिश्तीहरूलाई मार्न लगाउँछु।” 18 तर दाऊदले भने, “म कुनै महत्वपूर्ण सन्तानबाटको अनि महत्वपूर्ण व्यक्ति होइन। म राजाकी छोरीलाई विवाह गर्न सक्दिनँ।” 19 जब शाऊलकी छोरी मेराबको विवाह दाऊदसँग गर्ने दिन आयो तब दाऊदले महोलका अद्रीएलसँग मेराबको विवाह गरिदिए। 20 शाऊलकी अर्की छोरी मीकलले दाऊदसँग प्रेम गर्थी। केही मानिसहरूले शाऊललाई मीकल र दाऊदको प्रेमको विषयमा सुनाए। यस खबरले शाऊल आनन्दीत भए। 21 शाऊलले सोचे, “म दाऊदलाई फसाउन मीकाललाई लगाउँनेछु। म दाऊदलाई मीकलसँग विवाह गर्न दिनेछु। त्यस पछि पलिश्तीहरूद्वारा उसलाई मार्नेछु।” यसर्थ शाऊलले दाऊदलाई दोस्रो पल्ट भने, “आज नै तिमीले मेरी छोरीसँग विवाह गर्न सक्छौ।” 22 शाऊलले आफ्ना अधिकारीहरूलाई आदेश दिएर भने, “दाऊदलाई एकान्त पारेर भन्नु, ‘हेर! राजाले तिमीलाई साह्रै मन पराउँनु हुन्छ। उहाँका अधिकारीहरूले पनि तिमीलाई मन पराउँछन्। तिमीले उहाँकी छोरीलाई विवाह गर्नु पर्छ।’” 23 शाऊलका अधिकारीहरूले दाऊदलाई त्यही भने। तर दाऊदले जवाफ दिए, “के तपाईंहरू सोच्नुहुन्छ राजाको ज्वाइँ बन्न सजिलो छ? मेरो त्यत्ति धन छैन, जो म राजाकी छोरीलाई दिऊँ। म त एउटा साधारण गरीब मानिस मात्र हुँ।” 24 अधिकारीहरूले राजालाई दाऊदको सबै कुरा बताइदिए। 25 शाऊलले फेरि भने, “दाऊदलाई भन, ‘दाऊद, राजाले उसका छोरीका निम्ति तिमीबाट दुलहीको दाम लिन चाहनु हुन्न, तर राजा आफ्ना शत्रुहरूसित बद्ला लिन चाहनुहुन्छ। यसर्थ राजाले रूपियाँको सट्टा एक सय पलिश्तीहरूका खलड्डी मात्र तिमीसँग माग्नुहुन्छ।’” यो शाऊलको धुर्त षड्यन्त्र थियो। शाऊलले सोच्थे पलिश्तीहरूले दाऊदलाई मार्ने छन् भनेर। 26 अधिकारीहरूले दाऊदलाई सबै कुरो बताए। दाऊद खुशी भए। राजाको ज्वाइँ हुने यो राम्रो अवसरलाई छोपेर दाऊदले त्यो कार्य गरे। 27 दाऊद र अरू मानिसहरू पलिश्तीहरूसँग युद्ध गर्न हिँडे। तिनीहरूले 200 पलिश्तीहरूलाई मारे। दाऊदले पलिश्तीहरूका खलड्डी शाऊल कहाँ पुर्याए। राजाका ज्वाइँ हुनलाई दाऊदले यस्तो गरे। शाऊलले मीकलको विवाह दाऊदसँग गराए। 28 शाऊलले बुझे कि परमप्रभु दाऊदसँग हुनुहुन्छ। शाऊलले यो पनि बुझे, छोरी मीकलले दाऊदलाई प्रेम गर्थिन। 29 यसर्थ शाऊल झन्-झन् दाऊदसँग डराउन थाले। शाऊल सधैँ दाऊदको विरोधी भए। 30 पलिश्ती सेनापतिले बारबार इस्राएलीहरू माथि लडाईं गर्थे। तर प्रत्येक पल्ट नै दाऊदले तिनीहरूलाई हराइदिन्थे। दाऊद शाऊलका अधिकारीहरू मध्ये सबैभन्दा सफल अधिकारी थिए यसैले दाऊद प्रसिद्ध भए।