https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Samuel_27_version_TLB_2.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B6_E0_A4_AE_E0_A5_82_E0_A4_8F_E0_A4_B2_27_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 2.2 3.1 3.2 3.3 4.1 5.1 5.2 5.3 6.1 6.2 7.1 8.1 8.2 8.3 8.4
1 Samuel 27Living Bible (TLB) 27 But David kept thinking to himself, “Someday Saul is going to get me. I’ll try my luck among the Philistines until Saul gives up and quits hunting for me; then I will finally be safe again.” 2-3 So David took his six hundred men and their families to live at Gath under the protection of King Achish. He had his two wives with him—Ahinoam of Jezreel and Abigail of Carmel, Nabal’s widow. 4 Word soon reached Saul that David had fled to Gath, so he quit hunting for him. 5 One day David said to Achish, “My lord, if it is all right with you, we would rather live in one of the country towns instead of here in the royal city.” 6 So Achish gave him Ziklag (which still belongs to the kings of Judah to this day), 7 and they lived there among the Philistines for a year and four months. 8 He and his men spent their time raiding the Geshurites, the Girzites, and the Amalekites—people who had lived near Shur along the road to Egypt ever since ancient times. 9 They didn’t leave one person alive in the villages they hit and took for themselves the sheep, oxen, donkeys, camels, and clothing before returning to their homes. 10 “Where did you make your raid today?” Achish would ask. And David would reply, “Against the south of Judah and the people of Jerahmeel and the Kenites.” 11 No one was left alive to come to Gath and tell where he had really been. This happened again and again while he was living among the Philistines. 12 Achish believed David and thought that the people of Israel must hate him bitterly by now. “Now he will have to stay here and serve me forever!” the king thought.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1
1 शमूएल 27Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) दाऊद पलिश्तीहरूसँग रहन थाले 27 तर दाऊदले आफैं सोचे, “शाऊलले मलाई एक दिन पक्रिएर मार्ने छ। सबभन्दा राम्रो मलाई यो हुन्छ पलिश्तीहरू भएकोमा भागेर जानु त्यसपछि शाऊलले मलाई इस्राएलमा खोज्न छोड्ने छ। त्यसरी म शाऊलबाट उम्कन सक्नेछु।” 2 यसरी दाऊद र तिनका 600 मानिसहरूले इस्राएल त्यागे। तिनीहरू माओकका छोरा आकीशकाँ गए। आकीश गातका राजा थिए, 3 दाऊद, तिनका मानिसहरू र तिनका परिवार गातमा आकीशसँग बसे। दाऊदकी दुवै पत्नी तिनीसितै थिए। तिनीहरू यिज्रेली अनहीनोअम अनि कर्मेली अबीगेल थिए। अबीगेल नबालकी विधवा थिईन्। 4 मानिसहरूले शाऊललाई भने कि दाऊद भागेर गात गए। यसर्थ शाऊलले दाऊदको पिछा गर्न छोडे। 5 दाऊदले आकीशसँग भने, “यदि तपाईं मसँग प्रसन्न हुनुहुन्छ भने मलाई शहरमा एउटा ठाउँ तोकिदिनुहोस्। म तपाईंको सेवक मात्र हुँ। म त्यहाँ बस्नेछु, यहाँ राजधानीमा होइन।” 6 त्यस दिन आकीशले दाऊदलाई सिकलग शहर दिए। सिकलग चाँहि त्यही दिन देखि यहूदा राजाहरूको वंशमा रहेकोछ। 7 दाऊद पलिश्तीहरूसँग एक बर्ष चार महिना बसे। दाऊदले आकीश राजालाई छक्काए 8 दाऊद र तिनका मानिसहरूले मिश्रमा अवस्थित तलैम देखि शूरका अमालेकी गशूर र गिज्रीहरूसित युद्ध गरे। दाऊदले तिनीहरूलाई हराएर सम्पत्ति लुटे। 9 दाऊदले त्यस इलाकाका मानिसहरूलाई हराए अनि सबैलाई मारे दाऊदले त्यहाँ भेंडा, गाई-गोरू, गधा ऊँठ र लुगाहरू लुटे। ऊ फर्किए पछि यी लुटेकाहरू आकीशलाई दिए। 10 दाऊदले धेरै पल्ट यसो गरे। प्रत्येक चोटि नै आकीशले कता कोसँग युद्ध गर्यौ भनेर सोध्थे। दाऊदले भन्थे, “मैले दक्षिणपट्टिको यहूदमाथि” अथवा “मैले दक्षिणपट्टिको यरहमेलीमा,” अथवा “दक्षिणपट्टिको केनीहरूमाथि आक्रमण गरें ।” 11 दाऊदले गातमा कहिले पनि कुनै लोग्ने मानिस अथवा स्त्रीहरू जिउँदो ल्याएनन्। दाऊदले ठान्थे, “यदि मैले जिउँदो मानिस ल्याएँ भने वास्तवमा म के गर्दैछु, आकीशले थाहा पाउनेछ।” जब सम्म दाऊद पलिश्तीको भूमिमा बसे तिनले त्यसो गरे। 12 आकीशले दाऊदलाई पत्याउन थाले। आकीशले आफैंलाई भन्थे, “अब दाऊदलाई आफ्नै मानिसहरूले घृणा गर्ने छन्। इस्राएलीहरूले दाऊदलाई साह्रै घृणा गर्नेछन्। अब दाऊदले सधैँ मेरो सेवा गर्नेछ।”