https___arserotica.hu_home_about-us_.xml
https___sajhabisaunee.com_archives_21526_1.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 4.1 5.1 5.2 6.1 6.2 6.3 6.4 7.1 8.1 9.1 9.2 9.3 9.4 9.5 9.6 9.7 9.8 10.1 10.2 10.3 10.4 11.1 11.2 11.3 11.4 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1 27.1 27.2 27.3 28.1 29.1
Ars Erotica Foundation is a Budapest based, independent organisation, unique in Hungary to focus on sexuality education in a sex-positive approach. Mission We believe that sexuality education is a lifelong process of acquiring information, forming attitude, beliefs and values about such important topics as identity, intimacy and relationships. All people should have access to comprehensive sexuality education that addresses socio-cultural, biological, psychological dimensions by providing information, exploring feelings, values and attitudes and developing communication, critical-thinking and decision making skills. Sexuality education nonetheless might attempt to objectify sexuality in the name of health and well-being which is framed by medicine, science, technology. Further, sexuality education, such as medicine, science and technology, is a social practice embedded in and determined by its cultural, historical, local and geopolitical context. We work towards the public acceptance of sexual diversity. Ars Erotica Foundation offers comprehensive, non-judgmental services to all races, genders, sexual orientations or sexual affiliations. Sex education is the process of acquiring information and forming attitudes and beliefs about sex, sexual identity, relationships and intimacy. Sex education is also about developing young people’s skills so that they make informed choices about their behaviour, and feel confident and competent about acting on these choices. The skills young people develop as part of sex education are linked to more general life-skills. Being able to communicate, listen, negotiate with others, ask for and identify sources of help and advice, are useful life-skills which can be applied to sexual relationships. Effective sex education develops young people’s skills in negotiation, decision-making, assertion and listening. Other important skills include being able to recognise pressures from other people and to resist them, dealing with and challenging prejudice and being able to seek help from adults – including parents, carers and professionals – through the family, community and health and welfare services. Sex education that works also helps equip young people with the skills to be able to differentiate between accurate and inaccurate information, and to discuss a range of moral and social issues and perspectives on sex and sexuality, including different cultural attitudes and sensitive issues like sexuality, abortion and contraception. Forming attitudes and beliefs Young people can be exposed to a wide range of attitudes and beliefs in relation to sex and sexuality. These sometimes appear contradictory and confusing. For example, some health messages emphasise the risks and dangers associated with sexual activity and some media coverage promotes the idea that being sexually active makes a person more attractive and mature. Because sex and sexuality are sensitive subjects, young people and sex educators can have strong views on what attitudes people should hold, and what moral framework should govern people’s behaviour – these too can sometimes seem to be at odds. Young people are very interested in the moral and cultural frameworks that binds sex and sexuality. They often welcome opportunities to talk about issues where people have strong views, like abortion, sex before marriage, lesbian and gay issues and contraception and birth control. It is important to remember that talking in a balanced way about differences in opinion does not promote one set of views over another, or mean that one agrees with a particular view. Part of exploring and understanding cultural, religious and moral views is finding out that you can agree to disagree. People providing sex education have attitudes and beliefs of their own about sex and sexuality and it is important not to let these influence negatively the sex education that they provide. For example, even if a person believes that young people should not have sex until they are married, this does not imply withholding important information about safer sex and contraception. Attempts to impose narrow moralistic views about sex and sexuality on young people through sex education have failed. Rather than trying to deter or frighten young people away from having sex, effective sex education includes work on attitudes and beliefs, coupled with skills development, that enables young people to choose whether or not to have a sexual relationship taking into account the potential risks of any sexual activity. Effective sex education also provides young people with an opportunity to explore the reasons why people have sex, and to think about how it involves emotions, respect for one self and other people and their feelings, decisions and bodies. Young people should have the chance to explore gender differences and how ethnicity and sexuality can influence people’s feelings and options. They should be able to decide for themselves what the positive qualities of relationships are. It is important that they understand how bullying, stereotyping, abuse and exploitation can negatively influence relationships. The activities of the Ars Erotica Foundation: The Foundation - Provides comprehensive sex education in schools - Develops sex educational curricula for elementary and secondary schools in cooperation with other educational institutions and NGOs - Organizes interdisciplinary workshops and training programs for parents, teachers and social workers to teach non-formal pedagogical methods - Organizes programs for youth on the issues of sexual health and sexual cultures - Organizes media campaigns for sexual health the for prevention of STDs and supports all similar initiatives - Provides online counselling and information for the target groups - Participates in domestic and international interdisciplinary research co-operations and workshops - Develops an online library and information database of accurate information about sex and reproductive health - Develops and disseminates leaflets, educational publications - Participates in international professional networks in order to adapt sex educational best practices from other countries Dóra Djamila Mester Attila Andics A man, a spouse and a father I am, psychologist and teacher, civil activist and brain researcher, a team player. I love to dynamize and to move together, to make understand and to understand, to look at things from multiple angles and to see things differently, to be natural and to be in the nature. I would like to support young people along their way to adulthood to become active, conscious, responsible, constructive members of families, communities and societies, where respect towards the other person, diversity of our desires, abilities and beliefs, cooperation and empathy are considered values; and that offer a safe environment for them to freely live and form their identities. Györgyi Séllei Réka Katona
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1
अपरिहार्य यौनिक शिक्षा यौन शिक्षा समग्र रूपमा मानवसँग जोडिएको विषय हो । यौन तथा यौनिकताको सम्बन्ध मानिसको शारीरिक, भावनात्मक, साँस्कृतिक, सामाजिक र व्यवहारिक पक्षसँग जोडिएको हुन्छ । बृहत्तर यौनिकता शिक्षाका बारेमा जानकारी लिनका लागि यौन तथा यौनिकताका बारेमा जानकारी हुनु आवश्यक छ । मानवले यौन व्यवहारसँग राख्ने सम्बन्ध नै यौन शिक्षा हो । यौन शब्दले जैविक गुणहरूलाई जनाउँछ, जसले हामीलाई पुरुष र महिला भनी छुट्याउन मद्दत गर्दछ । यौन शब्द यौनसम्पर्क तथा सम्भोग लगायतका विभिन्न यौन गतिविधिहरूका लागि पनि प्रयोग गरिन्छ । अर्थात् यौनको आधारभूत अर्थ महिला तथा पुरुष भनी छुट्याउनु हो । यौनिकता भनेको यौन र यौन व्यवहारसँग सम्बन्धित हाम्रा विचार, मूल्य, मान्यता, भावना र व्यवहारहरू हुन् । यौनिकतामा खासगरी यौन सम्बन्धहरूका बारेमा हाम्रा विचारहरू, यौनसम्बन्धी हाम्रा मूल्यमान्यता तथा धारणाहरू, यौनका सम्बन्धमा हाम्रा दृष्टिकोणहरू र त्यसलाई कसरी नियन्त्रण गर्ने भन्ने कुराहरू पर्दछन् । त्यसैले पनि यौनिकताका बारेमा हामी सबै जानकार हुनु आवश्यक छ । यौनिकताका बारेमा खासगरी किशोरकिशोरीलाई मात्र नभएर यौनका बारेमा जानकारी राख्ने जुनसुकै उमेर समूहका व्यक्तिहरूमा ज्ञान हुनुपर्दछ । यसले हाम्रा दृष्टिकोणहरूका साथै धारणाहरूलाई हाम्रा मूल्य मान्यतासँग व्यवहारिक तरिकाले सम्प्रेषण गर्ने काम गर्दछ । कुनै पनि मानिसलाई स्वस्थ भएर जीवनयापन गर्नका लागि यौन र यौनिकता सम्बन्धीको शिक्षा हुनु आवश्यक छ । मानिसको सर्वाङ्गिण विकासका लागि मानिसको वृद्धि विकाससँगै यौन र यौनिकताका बारेमा जानरकार हुनु अनिवार्य छ । यौन र यौनिकताकाबारेमा कुरा गर्नु कुनै नौलो कुरा होइन यो एउटा प्राकृतिक प्रक्रिया हो । कुनै पनि व्यक्ति जब बालकबाट किशोरकिशोरी अवस्थातर्फ अघि बढ्छ तब उसलाई यौन शिक्षाको आवश्यकता पर्दछ । व्यक्तिको शारीरिक बनावटमा आउने परिवर्तनका बारेमा जानकारी लिनका लागि उसलाई यौन शिक्षा हुनु आवश्यक छ । तर यसका बारेमा न त औपचारिक शिक्षामा सम्पूर्ण ज्ञान लिन पाइन्छ न त अनौपचारिक रूपमा नै जानकारी लिने सुविधा छ । औपचारिक रूपमा जति ज्ञान लिन पाइन्छ त्यो पनि साघुँरो घेरामा सीमित रहेर अल्पज्ञान लिनुपर्ने बाध्यता रहि आएको छ । यौन शिक्षाका बारेमा न त शिक्षक शिक्षिकाले खुलेर पढाउने गर्छन् न त विद्यार्थीले नै खुलेर सिक्ने गर्छन् । यौनको कुरा आउने बित्तिकै लुकिचोरी सिक्नु र खोजी खोजी अध्ययन गर्नु हाम्रो समाजले दिएको संकिर्ण सोचको उपज हो । यौन शिक्षाका बारेमा समाज खुल्न नसकेकै कारण विद्यालयमा शिक्षक तथा विद्यार्थी पनि खुलेर सिक्न र सिकाउन सकिरहेका हुँदैनन् । हाम्रो जस्तो सामाजिक परम्परा भएको समाजमा धर्म र सामाजिक मूल्य मान्यताका कारण यौन शिक्षाका बारेमा चर्चा परिचर्चा हुन सकिरहेको छैन । फलस्वरूप यौनिकता शिक्षा अभिषापको रूपमा विष्फोटन भइरहेको हुन्छ । किशोर–किशोरीहरूलाई यौनिकताका बारेमा जानकारी दिँदै वयस्क अवस्थामा परिवर्तन गराउनु ठूलो चुनौति बनेको छ । घरमा होस् या विद्यालयमा यौनिकताका बारेमा खुलेर छलफल नहुँदा किशोरकिशोरीले आफ्नो जीवनमा आएको भौतिक परिवर्तनका बारेमा जान्न विभिन्न वैकल्पिक माध्यम प्रयोग गरिरहेका छन् । अहिले किशोर किशोरीहरू विभिन्न प्रकारका सञ्चारका माध्यमबाट यौनिक सामग्रीहरूसम्मको पहुँचलाई बढाइरहेका छन् । यस्ता सञ्चारमाध्यमहरूबाट आवश्यक पर्ने यौनिकता सम्बन्धी ज्ञान र सीपहरू लिन बाध्य छन् । यसरी ज्ञान र सीपहरू लिँदा चाहिने चिजको मात्र ज्ञान लिए त ठिकै हो तर यसको दुरूपयोग गरेर अनावश्यक यौनका सामग्रीमा पहँुच पु¥याएमा किशोरकिशोरी गलत बाटो तर्फ लम्कन पनि सक्ने सम्भावना रहेको छ । यसतर्फ हामी सबै सजग र सचेत बन्दै यौन र यौनिकताका बारेमा घरदेखि नै खुलेर कुरा गर्ने बानीको विकास गर्नु आवश्यक छ । हामीले धेरै पहिलेदेखि पढिरहेको पाठ्यक्रम अव्यवहारिक छ । जुन पाठ्यक्रम वर्षौसम्म अध्ययन गरे पनि व्यवहारिक रूपमा लागू हुन सकिरहेको छैन । यौन शिक्षा जस्तो व्यवहारिक र अति आवश्यक चिजलाई पाठ्यक्रम निर्माताहरूले अनिबार्य विषयका रूपमा राख्न नसक्दा अहिले यौन र यौनिकताको विषयले जटिलता प्रदान गरिरहेको छ । यस विषयमा अहिले सर्वत्र चासो र बहस चलिरहेको छ । निम्न माध्यमिक र माध्यमिक तहको पाठ्यक्रममा यौन र यौनिकताका बारेमा विस्तृत अध्ययन हुन नसक्दा किशोरकिशोरीहरूले अहिले यौन शिक्षाका लागि वैकल्पिक माध्यम प्रयोग गरिरहेका छन् । नीति निर्माताले नै यस विषयमा गहिरिएर नसोचिदिएपछि पढ्ने र पढाउनेलाई मात्र दोष दिएर केही हुँदैन । यो वर्तमान समयको निकै सोचनीय विषय हो । यसका बारेमा व्यापक छलफल र बहसमात्र होइन यौन र यौनिकता शिक्षाका बारेमा निम्न माध्यमिक र माध्यमिक तहमा अनिवार्य विषयका रूपमा अध्ययन अध्यापन हुनु जरुरी छ । विश्व स्वास्थ्य सङ्गठनले यौनिकता शिक्षासम्बन्धी वैज्ञानिकहरूका लेखका बारेमा समीक्षा गरेको थियो । उक्त समीक्षाअनुसार बृहत्तर यौनिकता शिक्षाले ढिलो यौनसम्पर्क राख्ने र अन्य गर्भनिरोधकको प्रयोग बढाउने कुरालाई प्रमाणित गरेको थियो । त्यस्तै यूएनएड्सले गरेको अध्ययनअनुसार बृहत्तर यौनिकता शिक्षाको कारण लागू औषध प्रयोगमा कमी र स्वास्थ्य सेवाको प्रेषण सङ्ख्या वृद्धि भएको देखाएको छ । यसका साथै बृहत्तर यौनिकता शिक्षाको कारण लैङ्गिक हिंसा, लाञ्छना र भेदभाव न्यूनीकरण जस्ता गतिविधि भएको पाइएको छ । त्यसैले पनि यौनिकता शिक्षालाई व्यापक तरिकाले औपचारिक रूपमा नै लागू गर्नुपर्ने देखिन्छ । विश्वका विभिन्न देशहरूले यौनिकता शिक्षासम्बन्धी कार्यक्रमलाई कडाइका साथ लागू गरिसकेका छन् । खासगरी बालविवाह भएका किशोरीहरू, यौनिक कार्यमा सक्रिय भइसकेका किशोरकिशोरीहरू र अपाङ्गहरूका लागि यौनिकता शिक्षाको आवश्यकता भएको पुष्टि गरेका छन् । यही कुरालाई मध्यनजर गरेर भए पनि हाम्रो जस्तो विकासोन्मुख देशमा पनि यौनिकता शिक्षालाई औपचारिक र अनौपचारिक दुवै माध्यमबाट सिक्ने र सिकाउने दुवै कार्य हुनु जरुरी देखिन्छ । यौनिकता शिक्षासम्बन्धी ज्ञानको अभावका कारण देखापरेका समस्यालाई समाधान गर्नका लागि यौन तथा प्रजनन अधिकारवादी, महिला र लैङ्गिक अधिकारवादी, स्वास्थ्य अधिकारवादी सङ्घ–संस्थाहरूले यस्ता समस्यालाई समाधान गर्न व्यावहारिक यौनिकता शिक्षालाई बहसका रूपमा अगाडि सारेको पाइन्छ । उनीहरूले यौनिकता शिक्षालाई समग्रतामा आधारित अर्थात् बृहत्तर रूपमा दिइनुपर्छ भनी बृहत्तर यौनिकता शिक्षाको अवधारणालाई अगाडि सारेका छन् । नेपालमा पनि संयुक्त राष्ट्रसङ्घीय जनसङ्ख्या कोषको सहयोगमा बृहत्तर यौनिकता शिक्षासँग सम्बन्धित पाठ्यक्रम, स्रोत सामग्री, शिक्षक तालिम सामग्री, आदिको सुरुवात भएको पाइन्छ । यौनिकता शिक्षा पढाउने शिक्षकहरूको क्षमता अभिवृद्धि गराउनका लागि संसारका विभिन्न देशहरूमा लागू गरिएको यौनिकता शिक्षाको सकारात्मक परिणामहरूका आधारमा नेपालमा पनि लागू गरिएको हो । यसका लागि युएनएड्स, युएनएफपिए, यूनिसेफ र विश्व स्वास्थ्य सङ्गठनको सहयोगमा युनेस्कोले विकास गरेको यौनिकता शिक्षासम्बन्धी अन्तर्राष्ट्रिय निर्देशिकाले निर्देशित गरेअनुसारका विषयवस्तुहरू र नेपालमा गरिएको पुनरावलोकन समेतका आधारमा समावेश गरिएका विषयवस्तुहरूलाई समेटेर बृहत्तर यौनिकता शिक्षासम्बन्धी सन्दर्भ सामग्री विकास गरिएको हो । बृहत्तर यौनिकता शिक्षा भन्नाले उमेरअनुसारको, मानवअधिकारमा आधारित र लैङ्गिक सम्वेदनशील जानकारीहरू सामाजिक तथा सांस्कृतिक रूपमा सान्दर्भिक विधिबाट दिइने शिक्षा भन्ने बुझिन्छ । बृहत्तर यौनिकता शिक्षाले व्यक्तिलाई यौनिकताका विभिन्न पक्षहरूमा आफ्ना मूल्यमान्यताहरू पत्ता लगाएर निर्णय गर्ने, सञ्चार गर्ने र जोखिम घटाउने सिपहरू विकास गर्ने अवसरहरू प्रदान गर्दछ । हाम्रो समाजमा अभिभावकहरू सामाजिक तथा सांस्कृतिक मूल्यमान्यता तथा अज्ञानताका कारणले आफ्ना किशोरकिशोरी छोराछोरीहरूसँग यौनिकतासँग सम्बन्धित विषयहरूमा छलफल गर्न अप्ठ्यारो मान्दछन् । एउटा व्यक्तिको यौनिक विकास भनेको शारीरिक, भावनात्मक तथा मनोवैज्ञानिक, सामाजिक र साँस्कृतिक प्रक्रिया हो । यो व्यक्तिको परिचयको विकाससँग अलग्याउनै नसकिने गरी जोडिएको हुन्छ । किशोरकिशोरीहरूले अभिभावक, साथी दौँतरीहरू, शिक्षक, समुदाय तथा सञ्चारमाध्यमहरूबाट लैङ्गिकता र यौनिकतासम्बन्धी मूल्यमान्यताहरू सिक्दछन् । यी सबै स्रोतहरूबाट किशोरकिशोरीहरूले सिक्ने लैङ्गिक समानता र यौनिकतासम्बन्धी मूल्यमान्यताहरू धेरैजसो अवस्थामा आफ्नो सामाजिक तथा सांस्कृतिक अवस्थाअनुसार सही तथा मान्य हुन्छन् भने कहिलेकाहीँ गलत पनि हुने सम्भावना हुन्छ । किशोरकिशोरीको जीवनको आनन्द भनेको नै माया–प्रेमको भावना व्यक्त गर्ने र पारिवारिक जीवनको सुरुवात गर्ने अवस्था हो । यस बेलामा स्वास्थ्यसम्बन्धी नकारात्मक प्रभाव पर्ने तथा नकारात्मक सामाजिक अवस्था सिर्जना हुन पनि सक्दछ । उमेरअनुसारको प्रभावकारी यौनिकता शिक्षाको कमीले गर्दा हाम्रो समाजमा कतिपय यौनिक व्यवहारहरू सहमतिमा नहुने, जबरजस्ती हुने तथा बलात्कारसम्म हुने पनि गर्दछन् । यौनिकता शिक्षाले यौनिक स्वास्थ्यको बारेमा जानकारी प्राप्त गर्न, प्रचलित सामाजिक सांस्कृतिक मूल्यमान्यताहरूसँग सान्दर्भिक सिपको विकास गर्न र सकारात्मक धारणा अर्थात् मूल्य र मान्यताहरूको विकास गर्न सहयोग पु¥याउँछ । बृहत्तर यौनिकता शिक्षाले किशोरकिशोरीहरूलाई आफ्नो यौनिक जीवनलाई वर्तमान र भविष्यमा स्वस्थकर बनाउनका लागि समेत सहयोग पु¥याउँछ । संसारमा भएका विभिन्न अध्ययन अनुसन्धानले बृहत्तर यौनिकता शिक्षा पाएको व्यक्तिले स्वस्थ यौन तथा पारिवारिक जीवन व्यतित गर्न सक्नुका साथै आफूलाई प्राणघातक एवम् सङ्क्रामक रोगहरूबाट बचाउन र अनिच्छित गर्भधारण हुनबाट बचाउन सक्छन् भन्ने प्रमाणित गरेका छन् । यौनिकता शिक्षाको आवश्यकता जसले बलत्कार गर्छ उसलाई हुने गर्दछ । बलात्कृत हुनेले त आफू कसरी जोेगिने भन्ने नै हुने भएकाले उसलाई कठिन हुन्छ । प्रायः बलात्कृत हुने भनेको केही नजान्ने, नबुझ्ने अबोध बालबालिकाहरू हुन्छन् । यदि उमेर पुगेका बुझेका छन् भने त प्रतिकार गर्न सक्छन् । कानूनले बलात्कारलाई कहिल्यै कम गर्न सक्दैन । बलात्कारलाई कम गर्ने उपयुक्त उपाय भनेको नै बृहत्तर यौनिकता शिक्षा हो । शिक्षाले मानिसलाई चेतनशील बनाउँछ र यस्ता गलत कार्य गर्नबाट ऊ आफै सचेत रहन्छ । त्यसैले सकेसम्म कानूनसँगै यौनिकता शिक्षाको विषयमा ज्ञान नै दिनु ठूलो कुरा हो । मानिसहरू यौनिकता शिक्षाका बारेमा जति सचेत हुँदै गयो उति नै यौन सम्बन्धीका घटनाहरू कम हुँदै जाने गर्छन् । विदेशी मुलुकहरूमा भने सानैदेखि यौनशिक्षा दिने गरिन्छ । त्यो राम्रो कुरा पनि हो । नेपालमा भने यौनिकता शिक्षाको अभाव छ । नेपालमा हामीले यौन र यौनिकता शिक्षालाई सहजै स्वीकार गर्न नसक्नु नै शिक्षाको कमी हुनु हो । जसले गर्दा समाजमा यौनका विषयमा अप्रिय घटनाहरू दिनप्रतिदिन बढिरहेका हुन्छन् । यसलाई बुझेर भए पनि अहिलेको एक्काइसौं शताब्दीमा बृहत्तर यौनिक शिक्षाको बारेमा घरदेखि विद्यालयसम्म, औपचारिकदेखि अनौपचारिक तरिकाबाट समेत लागू गर्नु आजको अपरिहार्य आवश्यकता हो ।