https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Samuel_18_version_TLB.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B6_E0_A4_AE_E0_A5_82_E0_A4_8F_E0_A4_B2_18_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 2.2 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 4.1 5.1 5.2 5.3 5.4 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 6.6 6.7 6.8 7.1 7.2 8.1 8.2 8.3 9.1 9.2 9.3 10.1 10.2 11.1 11.2 11.3 12.1 13.1 14.1 14.2 14.3 15.1 15.2 15.3 16.1 16.2 16.3
1 Samuel 18Living Bible (TLB) 18 1-3 After King Saul had finished his conversation with David, David met Jonathan, the king’s son, and there was an immediate bond of love between them. Jonathan swore to be his blood brother, 4 and sealed the pact by giving him his robe, sword, bow, and belt. King Saul now kept David with him and wouldn’t let him return home anymore. 5 He was Saul’s special assistant, and he always carried out his assignments successfully. So Saul made him commander of his troops, an appointment that was applauded by the army and general public alike. 6 But something had happened when the victorious Israeli army was returning home after David had killed Goliath. Women came out from all the towns along the way to celebrate and to cheer for King Saul, and were singing and dancing for joy with tambourines and cymbals. 7 However, this was their song: “Saul has slain his thousands, and David his ten thousands!” 8 Of course Saul was very angry. “What’s this?” he said to himself. “They credit David with ten thousands and me with only thousands. Next they’ll be making him their king!” 9 So from that time on King Saul kept a jealous watch on David. 10 The very next day, in fact, a tormenting spirit from God overwhelmed Saul, and he began to rave like a madman. David began to soothe him by playing the harp, as he did whenever this happened. But Saul, who was fiddling with his spear, 11-12 suddenly hurled it at David, intending to pin him to the wall. But David jumped aside and escaped. This happened another time, too, for Saul was afraid of him and jealous because the Lord had left him and was now with David. 13 Finally Saul banned him from his presence and demoted him to the rank of captain. But the controversy put David more than ever in the public eye. 14 David continued to succeed in everything he undertook, for the Lord was with him. 15-16 When King Saul saw this, he became even more afraid of him; but all Israel and Judah loved him, for he was as one of them. 17 One day Saul said to David, “I am ready to give you my oldest daughter Merab as your wife. But first you must prove yourself to be a real soldier by fighting the Lord’s battles.” For Saul thought to himself, “I’ll send him out against the Philistines and let them kill him rather than doing it myself.” 18 “Who am I that I should be the king’s son-in-law?” David exclaimed. “My father’s family is nothing!” 19 But when the time arrived for the wedding, Saul married her to Adriel, a man from Meholath, instead. 20 In the meantime Saul’s daughter Michal had fallen in love with David, and Saul was delighted when he heard about it. 21 “Here’s another opportunity to see him killed by the Philistines!” Saul said to himself. But to David he said, “You can be my son-in-law after all, for I will give you my youngest daughter.” 22 Then Saul instructed his men to say confidentially to David that the king really liked him a lot, and that they all loved him and thought he should accept the king’s proposition and become his son-in-law. 23 But David replied, “How can a poor man like me from an unknown family find enough dowry to marry the daughter of a king?” 24 When Saul’s men reported this back to him, 25 he told them, “Tell David that the only dowry I need is one hundred dead Philistines! Vengeance on my enemies is all I want.” But what Saul had in mind was that David would be killed in the fight. 26 David was delighted to accept the offer. So, before the time limit expired, 27 he and his men went out and killed two hundred Philistines and presented their foreskins to King Saul. So Saul gave Michal to him. 28 When the king realized how much the Lord was with David and how immensely popular he was with all the people, 29 he became even more afraid of him and grew to hate him more with every passing day. 30 Whenever the Philistine army attacked, David was more successful against them than all the rest of Saul’s officers. So David’s name became very famous throughout the land.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1
1 शमूएल 18Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) दाऊद र जोनाथनको घनिष्ट मित्रता 18 दाऊदले शाऊलसँग कुरा गरिसके पछि जोनाथन र दाऊदको बीचमा मित्रमा शुरू भयो। जोनाथनले दाऊदलाई त्यति नै प्रेम गर्थ्यो जति उसले आफूलाई गर्थ्यो। 2 शाऊलले दाऊदलाई त्यस दिनदेखि आफूसँगै राख्न थाल्यो। शाऊलले दाऊदलाई आफ्नो बाबुको घर जान दिएन 3 जोनाथनले दाऊदलाई असाध्यै प्रेम गरको हुनाले उसले दाऊदसित एउटा विशेष सन्धि गर्यो। 4 आफूले लगारहेको कोट फुकालेर जोनाथनले दाऊदलाई दियो। जोनाथनले आफ्नो वर्दि, धनु, तरवार र पेटीसमेत दाऊदलाई दियो। दाऊदको सफलतामा शाऊलको ध्यान 5 शाऊलले दाऊदलाई अरू धेरै युद्धहरूमा पठाए। प्रत्येक युद्धमा दाऊदले नै सफलता पाए। त्यसपछि शाऊलले दाऊदलाई सैनिकहरूको जिम्मा दिए। यसो हुँदा सबै खुशी भए, यहाँ सम्म शाऊलका सबै अधिकारी पनि खुशी भए। 6 दाऊद पलिश्तीहरू विरूद्ध युद्ध लड्न जाने गर्थ्यो। युद्ध भूमिबाट घरतिर फर्कंदा दाऊदलाई इस्राएलको प्रत्येक शहरबाट स्त्रीहरू स्वागत जनाउन आउँथे। ती स्त्रीहरू नाँच्थे, गाउँथे, सितारा र ढोलक बजाउँथे। तिनीहरूले शाऊलकै छेउमा यसो गरे। 7 स्त्रीहरूले यसरी गाउँथे, “शाऊलले हजार शत्रुहरू मारे तर दाऊदले दश हजार मारे।” 8 ती स्त्रीहरूका गीतले शाऊललाई खिन्न बनाउँथ्यो र तिनी रिसाउँथे। शाऊलले सोचे, “ती स्त्रीहरूले भन्छन् दाऊदले दश हजार शत्रु मार्यो र मैले खालि हजार मात्र मारे।” 9 त्यसपछि शाऊलले दाऊदको गतिविधिलाई धेरै नजिकबाट ख्याल राख्न थाले। शाऊल दाऊदसँग भयभीत भए 10 अर्को दिन परमेश्वरले पठाउनु भएको दुष्ट आत्माले शाऊललाई पक्रियो। शाऊलले आफ्नै घरमा अगमवाणी गर्दै थिए। दाऊदले सधैँ झै वीणा बजाए। 11 तर शाऊलको हातमा भाला थियो। शाऊलले सोचे, “म दाऊदलाई भित्तैमा टँसाई दिन्छु।” शाऊलले दुइ पल्ट भाला हाने तर दाऊद दुवै चोटि तर्किए। 12 परमप्रभु दाऊदसित हुनुहुन्थ्यो अनि परमप्रभुले शाऊललाई त्याग्नु भएको थियो। यसकारण शाऊल दाऊद सँग भयभीत थिए। 13 शाऊलले दाऊदलाई आफू देखि पर गर्न चाहे र 1,000 सैनिकका सेनापति बनाइ दिए। दाऊदले आफ्नो सैनिकलाई युद्धमा अगुवाई गरे। 14 परमप्रभु दाऊदसित हुनुहुन्थ्यो यसकारण दाऊद प्रत्येक कुरामा सफल भए। 15 शाऊलले बुझे दाऊद सफल र योग्य थिए जसको कारण शाऊल दाऊदसित झन् ज्यादा भयभीत हुनथाले। 16 तर इस्राएल र यहूदाका सबै मानिसहरूले दाऊदलाई प्रेम गर्थे किनभने उसले तिनीहरूलाई युद्धमा डोह्राए अनि तिनीहरूको निम्ति युद्ध गरे। शाऊलले आफ्नी छोरीको विवाह दाऊदसँग गरिदिन चाहे 17 तर शाऊलले दाऊदलाई मार्नै चाहन्थे, शाऊलले दाऊदलाई एउटा जालमा पार्ने योजना सोचे। शाऊलले दाऊदलाई भने, “म मेरी जेठी छोरी मेराबको विवाह तिमीसित गरिदिने छु। त्यस पछि तिमी एउटा शक्तिशाली सैनिक हुनेछौ। तिमी मेरो छोरा जस्तै छौ। त्यस पछि तिमीले परमप्रभुको युद्धहरूमा सैनिक भएर लड्ने छौ।” यो खालि धुर्त्याईँ मात्र थियो। शाऊलले साँच्चै सोच्दै थिए, “अब मैले दाऊदलाई मार्नु पर्दैन। म उसलाई मेरो निम्ति पलिश्तीहरूलाई मार्न लगाउँछु।” 18 तर दाऊदले भने, “म कुनै महत्वपूर्ण सन्तानबाटको अनि महत्वपूर्ण व्यक्ति होइन। म राजाकी छोरीलाई विवाह गर्न सक्दिनँ।” 19 जब शाऊलकी छोरी मेराबको विवाह दाऊदसँग गर्ने दिन आयो तब दाऊदले महोलका अद्रीएलसँग मेराबको विवाह गरिदिए। 20 शाऊलकी अर्की छोरी मीकलले दाऊदसँग प्रेम गर्थी। केही मानिसहरूले शाऊललाई मीकल र दाऊदको प्रेमको विषयमा सुनाए। यस खबरले शाऊल आनन्दीत भए। 21 शाऊलले सोचे, “म दाऊदलाई फसाउन मीकाललाई लगाउँनेछु। म दाऊदलाई मीकलसँग विवाह गर्न दिनेछु। त्यस पछि पलिश्तीहरूद्वारा उसलाई मार्नेछु।” यसर्थ शाऊलले दाऊदलाई दोस्रो पल्ट भने, “आज नै तिमीले मेरी छोरीसँग विवाह गर्न सक्छौ।” 22 शाऊलले आफ्ना अधिकारीहरूलाई आदेश दिएर भने, “दाऊदलाई एकान्त पारेर भन्नु, ‘हेर! राजाले तिमीलाई साह्रै मन पराउँनु हुन्छ। उहाँका अधिकारीहरूले पनि तिमीलाई मन पराउँछन्। तिमीले उहाँकी छोरीलाई विवाह गर्नु पर्छ।’” 23 शाऊलका अधिकारीहरूले दाऊदलाई त्यही भने। तर दाऊदले जवाफ दिए, “के तपाईंहरू सोच्नुहुन्छ राजाको ज्वाइँ बन्न सजिलो छ? मेरो त्यत्ति धन छैन, जो म राजाकी छोरीलाई दिऊँ। म त एउटा साधारण गरीब मानिस मात्र हुँ।” 24 अधिकारीहरूले राजालाई दाऊदको सबै कुरा बताइदिए। 25 शाऊलले फेरि भने, “दाऊदलाई भन, ‘दाऊद, राजाले उसका छोरीका निम्ति तिमीबाट दुलहीको दाम लिन चाहनु हुन्न, तर राजा आफ्ना शत्रुहरूसित बद्ला लिन चाहनुहुन्छ। यसर्थ राजाले रूपियाँको सट्टा एक सय पलिश्तीहरूका खलड्डी मात्र तिमीसँग माग्नुहुन्छ।’” यो शाऊलको धुर्त षड्यन्त्र थियो। शाऊलले सोच्थे पलिश्तीहरूले दाऊदलाई मार्ने छन् भनेर। 26 अधिकारीहरूले दाऊदलाई सबै कुरो बताए। दाऊद खुशी भए। राजाको ज्वाइँ हुने यो राम्रो अवसरलाई छोपेर दाऊदले त्यो कार्य गरे। 27 दाऊद र अरू मानिसहरू पलिश्तीहरूसँग युद्ध गर्न हिँडे। तिनीहरूले 200 पलिश्तीहरूलाई मारे। दाऊदले पलिश्तीहरूका खलड्डी शाऊल कहाँ पुर्याए। राजाका ज्वाइँ हुनलाई दाऊदले यस्तो गरे। शाऊलले मीकलको विवाह दाऊदसँग गराए। 28 शाऊलले बुझे कि परमप्रभु दाऊदसँग हुनुहुन्छ। शाऊलले यो पनि बुझे, छोरी मीकलले दाऊदलाई प्रेम गर्थिन। 29 यसर्थ शाऊल झन्-झन् दाऊदसँग डराउन थाले। शाऊल सधैँ दाऊदको विरोधी भए। 30 पलिश्ती सेनापतिले बारबार इस्राएलीहरू माथि लडाईं गर्थे। तर प्रत्येक पल्ट नै दाऊदले तिनीहरूलाई हराइदिन्थे। दाऊद शाऊलका अधिकारीहरू मध्ये सबैभन्दा सफल अधिकारी थिए यसैले दाऊद प्रसिद्ध भए।