https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20Kings_2_version_HCSB.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20_E0_A4_B0_E0_A4_BE_E0_A4_9C_E0_A4_BE_2_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 4.1 4.2 5.1 6.1 6.2 7.1 8.1 8.2 9.1 10.1 10.2 11.1 12.1 12.2 13.1 13.2 13.3 13.4 14.1 15.1 15.2 15.3 16.1 16.2 16.3 16.4 16.5 17.1 18.1 18.2 18.3 18.4 19.1 19.2 20.1 20.2 21.1 22.1 22.2 22.3 23.1 24.1 25.1 25.2 25.3 26.1 26.2 26.3 26.4 26.5 26.6
2 Kings 2Holman Christian Standard Bible (HCSB) Elijah in the Whirlwind 2 The time had come for the Lord to take Elijah up to heaven in a whirlwind. Elijah and Elisha were traveling from Gilgal, 2 and Elijah said to Elisha, “Stay here; the Lord is sending me on to Bethel.” But Elisha replied, “As the Lord lives and as you yourself live, I will not leave you.” So they went down to Bethel. 3 Then the sons of the prophets who were at Bethel came out to Elisha and said, “Do you know that the Lord will take your master away from you today?” He said, “Yes, I know. Be quiet.” 4 Elijah said to him, “Elisha, stay here; the Lord is sending me to Jericho.” But Elisha said, “As the Lord lives and as you yourself live, I will not leave you.” So they went to Jericho. 5 Then the sons of the prophets who were in Jericho came up to Elisha and said, “Do you know that the Lord will take your master away from you today?” He said, “Yes, I know. Be quiet.” 6 Elijah said to him, “Stay here; the Lord is sending me to the Jordan.” But Elisha said, “As the Lord lives and as you yourself live, I will not leave you.” So the two of them went on. 7 Fifty men from the sons of the prophets came and stood facing them from a distance while the two of them stood by the Jordan. 8 Elijah took his mantle, rolled it up, and struck the waters, which parted to the right and left. Then the two of them crossed over on dry ground. 9 After they had crossed over, Elijah said to Elisha, “Tell me what I can do for you before I am taken from you.” So Elisha answered, “Please, let me inherit two shares of your spirit.” 10 Elijah replied, “You have asked for something difficult. If you see me being taken from you, you will have it. If not, you won’t.” 11 As they continued walking and talking, a chariot of fire with horses of fire suddenly appeared and separated the two of them. Then Elijah went up into heaven in the whirlwind. 12 As Elisha watched, he kept crying out, “My father, my father, the chariots and horsemen of Israel!” Then he never saw Elijah again. He took hold of his own clothes and tore them into two pieces. Elisha Succeeds Elijah 13 Elisha picked up the mantle that had fallen off Elijah and went back and stood on the bank of the Jordan. 14 Then he took the mantle Elijah had dropped and struck the waters. “Where is the Lord God of Elijah?” he asked. He struck the waters himself, and they parted to the right and the left, and Elisha crossed over. 15 When the sons of the prophets from Jericho who were facing him saw him, they said, “The spirit of Elijah rests on Elisha.” They came to meet him and bowed down to the ground in front of him. 16 Then the sons of the prophets said to Elisha, “Since there are 50 strong men here with your servants, please let them go and search for your master. Maybe the Spirit of the Lord has carried him away and put him on one of the mountains or into one of the valleys.” He answered, “Don’t send them.” 17 However, they urged him to the point of embarrassment, so he said, “Send them.” They sent 50 men, who looked for three days but did not find him. 18 When they returned to him in Jericho where he was staying, he said to them, “Didn’t I tell you not to go?” 19 Then the men of the city said to Elisha, “Even though our lord can see that the city’s location is good, the water is bad and the land unfruitful.” 20 He replied, “Bring me a new bowl and put salt in it.” After they had brought him one, 21 Elisha went out to the spring of water, threw salt in it, and said, “This is what the Lord says: ‘I have healed this water. No longer will death or unfruitfulness result from it.’” 22 Therefore, the water remains healthy to this very day according to the word that Elisha spoke. 23 From there Elisha went up to Bethel. As he was walking up the path, some small boys came out of the city and harassed him, chanting, “Go up, baldy! Go up, baldy!” 24 He turned around, looked at them, and cursed them in the name of the Lord. Then two female bears came out of the woods and mauled 42 of the children. 25 From there Elisha went to Mount Carmel, and then he returned to Samaria.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1 27.1 28.1 29.1 30.1 31.1 32.1 33.1 34.1 35.1
2 राजा 2Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) परमप्रभुबाट एलियालाई बोलाउने योजना 2 जब परमप्रभुले एलियालाई आँधीवेहरीमा स्वर्गमा उठाए लैजान आँट्नु भएको थियो। एलिया र एलीशासँगै गिलगाल छोडे। 2 एलियाले एलीशालाई भने, “कृपया यहीँ पर्ख, किनभने परमप्रभुले मलाई बेतेल जानु भन्नु भएको छ।” तर एलीशाले भने, “परमप्रभु हुनुहुन्छ अनि तिमी जिउँदै छौ, यसर्थ म शपथ खाएर भन्छु, म तिमीलाई छोड्ने छैन।” यसकारण दुइ जना मानिसहरू बेतेलतिर गए। 3 बेतेलमा अगमवक्ताहरूको दल एलीशाकहाँ आयो अनि उनलाई भन्यो, “तिमीलाई थाह छ परमप्रभुले तिम्रा मालिकलाई आज लिएर जानु हुनेछ।” एलीशाले भने, “हो म जान्दछु यो।तर यस बारे कुरा नगर।” 4 एलियाले एलीशालाई भने, “कृपया यहीं पर्ख, किनभने परमप्रभुले मलाई यरीहोमा जानु भन्नुभएको छ।” एलीशाले उत्तर दिए, “म शपथ खाएर भन्छु किनभने परमप्रभु हुनुहुन्छ अनि तिमी जिउँदो छौ, म तिमीलाई छोड्ने छैन।” यसकारण दुइ जना मानिसहरू यरीहोमा गए। 5 यरीहोको अगमवक्ताहरूको दल एलीया कहाँ आयो अनि उनिहरूले उसलाई भने, “के तिमीलाई थाहा छ कि तिम्रो मालिकलाई आज परमप्रभुले तिमी देखी टाढा लिएर जानु हुँदैछ।” एलीशाले भने, “हो, म जान्दछु तर यो विषयमा कुरा नगर।” 6 एलियाले एलीशासँग भने, “कृपया यहीं पर्ख किनकि परमप्रभुले मलाई यर्दन तरेर जानु भन्नुभएको छ।” एलीशाले भने, “परमेश्वरको साक्षी दिएर म प्रतिज्ञा गर्छु, म तपाईंलाई छोड्ने छैन।” अनि दुइ व्यक्ति गए। 7 अगमवक्ताहरूको दलका पचास जना मानिसहरूले तिनीहरूको अनुशरण गरे। एलिया र एलीशा यर्दन नदी मा उभिए। पचास जना मानिसहरू एलिया र एलीशादेखि टाढा उभिए। 8 एलियाले आफ्नो खाष्टो खोले, त्यसलाई पट्याए र त्यसले पानीमा हिर्काए। पानी देब्रे र दाहिनेतिर दुइ भागमा बाँडियो। तब एलिया र एलीशाले सूख्खा भूइँमाथि हिंडेर नदी तरे। 9 जब तिनीहरूले नदी तरे एलियाले एलीशालाई भने, “परमेश्वरले मलाई तिमीबाट लिएर जानु अघि तिम्रो लागि म के गर्न सक्छु?” एलीशाले भने, “म तपाईको उत्तराधिकारी हुन चाहन्छु।” 10 एलियाले भने, “तिमीले अप्ठ्यारो वस्तु माग्यौ। जब तिमीबाट मलाई लिएर जाँदा यदि तिमीले देख्यौ भने तब यस्तै हुन्छ। तर तिमीले देखेनौ भने त्यस्तो हुँदैन।” परमेश्वरले एलियालाई स्वर्गमा लानुहुन्छ 11 एलिया र एलीशा हिंडिरहेका थिए अनि कुरा गरिरहेका थिए। अचानक केही घोडाहरू र एउटा रथ आयो अनि एलीशाबाट एलियालाई छुट्यायो। घोडा र रथ आगो समान थिए। तब एलियालाई हावाबतासमा स्वर्गमा लगियो। 12 एलीशाले यसलाई देखे अनि चिच्याए, “मेरा पिता! मेरा पिता! इस्राएलको रथ अनि उहाँका घोडसैनिकहरू।” एलीशाले एलियालाई फेरि कहिले देखेनन्। एलीशाले आफ्नो लुगालाई पक्रिए अनि आफ्नो शोक देखाउन च्याते। 13 एलियाको खाष्टो भुइँमा झर्यो त्यसकारण एलिशाले त्यसलाई टिपे र यर्दन नदीको किनारमा उभिए। 14 एलीशाले एलियाको खाष्टो लियो र त्यसले पानीमा हिर्काए। उसले भन्यो, “एलियाका परमेश्वर परमप्रभु कहाँ हुनुहुन्छ?” जब एलीशाले पानीमाथि प्रहार गरे। तब पानी दाहिने र देब्रेतिर दुइ भागमा विभाजन भयो र एलीशाले नदी तरे। अगमवक्ताहरूले एलियाको विषयमा सोध्छन् 15 जब यरीहोका अगमवक्ताहरूको दलले एलीशालाई देखे, तिनीहरूले भने, “एलियाको आत्मा अहिले एलीशामा छ।” तिनीहरू एलीशालाई हेर्न आए। तिनीहरू एलीशा अघि भुईंमा निहुरिए। 16 तिनीहरूले उनलाई भने, “हेर, हामी पचास जना असल मानिस छौं। कृपया तिनीहरूलाई जान देऊ अनि आफ्नो मालिक खोज्न देऊ। हुन सक्छ, परमप्रभुको आत्माले एलियालाई माथि लगेको छ अनि उनलाई कुनै पहाड अथवा घाँटीमा झारेको छ।” तर एलीशाले उत्तर दिए, “होइन, एलियालाई खोज्न मानिसहरू नपठाऊ!” 17 अगमवक्ताहरूको दलले एलीशालाई तिनी अलमल्ल पारून्जेलसम्म बिन्ती गरिरहे। तब एलीशाले भने, “ठीक छ, एलियालाई खोज्न मानिसहरू पठाऊ।” अगमवक्ताहरूको दलले 50 जना मानिसहरूलाई एलियालाई खोज्न पठाए। तिनीहरूले तीन दिन खोजे तर तिनीहरूले एलियालाई भेटेनन्। 18 यसकारण मानिसहरू यरिहो गए जहाँ एलीशा बसेका थिए। तिनीहरूले उनलाई एलियालाई तिनीहरूले खोज्न नसकेको बताए। एलीशाले तिनीहरूलाई बताए, “मैले तिमीहरूलाई नजानु भनेको थिएँ।” एलीशाले पानीलाई शुद्ध पार्छन् 19 शहरका मानिसहरूले एलीशालाई भने, “महाशय, तपाई यस शहरलाई राम्रो ठाउँमा बनाउनुहुनेछ। तर पानी राम्रो छैन। त्यसकारण नै जमीनले अन्नबाली उमार्दैन।” 20 एलीशाले भने, “एउटा नयाँ कचौरा मकहाँ ल्याऊ र त्यसमा नून हाल।” मानिसहरूले एलीशा कहाँ कचौरा ल्याए। 21 तब एलीशा त्यस ठाउँमा गए जहाँ भुइँबाट पानी बगिरहेको थियो। एलीशाले पानीमा नून हाले। उनले भने, “परमप्रभुले भन्नुभएको छ, ‘म यस पानीलाई शुद्ध बनाइरहेको छु। अब देखि यस पानीले कसैलाई मार्ने छैन अथवा जमीनलाई अन्न फल्ने बनाउँनेछ।’” 22 पानी शुद्ध भयो। त्यो पानी अझै आज पनि राम्रो छ। यो यस्तै भयो जस्तो एलीशाले भनेका थिए। केही केटाहरू एलीशाको हाँसो उडाउँछन् 23 एलीशा त्यस शहरबाट बेतेल गए। एलीशा शहरतिर पहाडमा उकालो चढिरहेका थिए अनि केही केटाहरू शहरबाट तल झरिरहेका थिए। तिनीहरूले एलीशाको हाँसो उडाउन शुरू गरे। तिनीहरूले उनलाई भने, “माथि चढ, तँ तालु खुईले मान्छे! माथि चढ तँ तालु खुईले मान्छे!” 24 एलीशाले पछि हेरे अनि उनीलाई देखे। उनले परमप्रभुलाई तिनीहरूप्रति नराम्रो होस् भनी बिन्ती गरे। तब बनबाट दुइवटा भालू निस्किए अनि केटाहरूमाथि आक्रमण गरे। भालूद्वारा बयालीस केटाहरू च्यातिदिए। 25 एलीशाले बेतेल छोडे अनि कर्मेल पहाडतिर हिंडे। अनि त्यहाँ बाट एलीशा सामरियातिर फर्किए।