https___www.biblegateway.com_passage__search_Jeremiah_52_version_TLB.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20_E0_A4_B0_E0_A4_BE_E0_A4_9C_E0_A4_BE_25_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 3.3 3.4 4.1 4.2 5.1 5.2 5.3 5.4 6.1 6.2 6.3 7.1 7.2 7.3 8.1 8.2 8.3 8.4 8.5 8.6 9.1 9.2 10.1 11.1 11.2 12.1 12.2 12.3
Jeremiah 52Living Bible (TLB) 52 (Events told about in chapter 39.) Zedekiah was twenty-one years old when he became king, and he reigned eleven years in Jerusalem. His mother’s name was Hamutal (daughter of Jeremiah of Libnah). 2 But he was a wicked king, just as Jehoiakim had been. 3 Things became so bad at last that the Lord, in his anger, saw to it that Zedekiah rebelled against the king of Babylon until he and the people of Israel were ejected from the Lord’s presence in Jerusalem and Judah, and were taken away as captives to Babylon. 4 In the ninth year of Zedekiah’s reign, on the tenth day of the tenth month, Nebuchadnezzar, king of Babylon, came with all his army against Jerusalem and built forts around it, 5 and laid siege to the city for two years. 6 Then finally, on the ninth day of the fourth month, when the famine in the city was very serious, with the last of the food entirely gone, 7 the people in the city tore a hole in the city wall and all the soldiers fled from the city during the night, going out by the gate between the two walls near the king’s gardens (for the city was surrounded by the Chaldeans), and made a dash for it across the fields, toward Arabah. 8 But the Chaldean soldiers chased them and caught King Zedekiah in some fields near Jericho—for all his army was scattered from him. 9 They brought him to the king of Babylon who was staying in the city of Riblah in the kingdom of Hamath, and there judgment was passed upon him. 10 He made Zedekiah watch while his sons and all the princes of Judah were killed before his eyes. 11 Then his eyes were gouged out, and he was taken in chains to Babylon and put in prison for the rest of his life. 12 On the tenth day of the fifth month during the nineteenth year of the reign of Nebuchadnezzar, king of Babylon, Nebuzaradan, captain of the guard, arrived in Jerusalem, 13 and burned the Temple and the palace and all the larger homes, 14 and set the Chaldean army to work tearing down the walls of the city. 15 Then he took to Babylon, as captives, some of the poorest of the people—along with those who survived the city’s destruction, and those who had deserted Zedekiah and had come over to the Babylonian army, and the tradesmen who were left. 16 But he left some of the poorest people to care for the crops as vinedressers and plowmen. 17 The Babylonians dismantled the two large bronze pillars that stood at the entrance of the Temple, and the bronze laver and bronze bulls on which it stood, and carted them off to Babylon. 18 And he took along all the bronze pots and kettles, the ash shovels used at the altar, the snuffers, spoons, bowls, and all the other items used in the Temple. 19 He also took the firepans, the solid gold and silver candlesticks, and the cups and bowls. 20 The weight of the two enormous pillars, the laver, and twelve bulls was tremendous. They had no way of estimating it. (They had been made in the days of King Solomon.) 21 For the pillars were each 27 feet high and 18 feet in circumference, hollow, with 3-inch walls. 22 The top 7½ feet of each column had bronze carvings, a network of bronze pomegranates. 23 There were 96 pomegranates on the sides, and on the network round about there were a hundred more. 24-25 The captain of the guard took along with him as his prisoners: Seraiah the chief priest, Zephaniah his assistant, the three chief Temple guards, one of the commanding officers of the army, seven of the king’s special counselors discovered in the city, the secretary of the general-in-chief of the Jewish army (who was in charge of recruitment), and sixty other men of importance found hiding. 26 He took them to the king of Babylon at Riblah, 27 where the king killed them all. So it was that Judah’s exile was accomplished. 28 The number of captives taken to Babylon in the seventh year of Nebuchadnezzar’s reign was 3,023. 29 Then, eleven years later, he took 832 more; 30 five years after that he sent Nebuzaradan, his captain of the guard, and took 745—a total of 4,600 captives in all. 31 On February 25 of the thirty-seventh year of the imprisonment in Babylon of Jehoiachin, king of Judah, Evil-merodach, who became king of Babylon that year, was kind to King Jehoiachin and brought him out of prison. 32 He spoke pleasantly to him and gave him preference over all the other kings in Babylon; 33 he gave him new clothes and fed him from the king’s kitchen as long as he lived. 34 And he was given a regular allowance to cover his daily needs until the day of his death.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1
2 राजा 25Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) 25 यसकारण नबूकदनेस्सर बाबेलका राजा र उनका सबै सेनाहरू यरूशलेमको विरूद्धमा युद्ध गर्न आए। यो घटना सिदकियाहको नवौं बर्ष राज्यकालको दशौं महीनाको दशैं दिनमा भयो। नबूकदनेसरका सेनाले शहरको पर्खाल वरिपरि धेरै घेरा मचान खडा गरे। उनले शहरको चारैतिर माटोको भित्ता बनाए। 2 नबूकदनेसरको सेनाहरूले सिदियाह यहूदाका राजाको एघाह्रौं बर्ष नहुन्जेलसम्म यरूशलेमको चारैतिर बसे। 3 शहरमा अनिकाल विकराल हुँदै गयो। चौथो महीनाको नवौं दिन शहरमा साधारण मानिसहरूका लागि अझै खाद्य थिएन। 4 नबूकदनेस्सरका सेनाहरूले अन्तमा शहरको भित्तालाई भत्काए। त्यस रात राजा सिदकियाह र उनका सबै सैनिकहरू भागे। तिनीहरूले गोप्यद्वार प्रयोग गरे जुन दुइ पर्खाल भएर गएको थियो। यो राजाको बगैंचा भएर गएको थियो। शत्रुका सैनिकहरू शहरको वरिपरि थिए तर सिदकियाह र उनका मानिसहरू मरूभूतिको बाटो भएर भागे। 5 बाबेली सेनाहरूले राजा सिदकियाहलाई पछ्याए अनि यरीहो छेऊ उनलाई पक्रिए। सिदकियाहाका सबै सैनिकहरूले उनलाई छोडे अनि भागे। 6 बाबेलीहरूले राजा सिदकियाहलाई रिब्लामा बाबेलका राजा कहाँ लगे। बाबेलीहरूले सिदकियाहलाई सजाय दिने निश्चय गरे। 7 तिनीहरूले सिदकियाहका छोराहरूलाई उनकै सामु मारे। तब तिनीहरूले सिदकियाहका आखाँहरू निकाले तिनीहरूले उनलाई साङ्गलाले बाँधे अनि बाबेल पुर्याए। यरूशलेमलाई नष्ट पारिन्छ 8 नबूकदनेस्सर आफू बाबेलको राजा भएको उन्नाइसौं बर्षको पाँचौ महीनाको सातौं दिन यरूशलेम आए। नबूजरदान नबूकदनेस्सरको प्रमुख सैनिकहरूका अधिकारी थिए। 9 नबूजरदानले परमप्रभुको मन्दिर, राजाको महल र यरूशलेमका सबै घरहरू जलाए। उनले मुख्य मानिसहरूका घरहरू पनि जलाए। 10 तब नबूजरदानसँगै भएको बाबेली सेनाहरूले यरूशलेमको वरिपरिको पर्खाहरू लडाए। 11 नबूजरदानले शहरमा छोडिएका सबै मानिसहरूलाई पक्रे। नबूजरदानले बाबेलको राजा समक्ष आत्म समर्पण गरेका सबै मानिसहरूलाई बन्दीको रूपमा लगे। 12 नबूजरदानले साधारण मानिसहरूमा अत्यन्त दरिद्रलाई मात्र त्यहाँ बस्न दिए। उनले तिनीहरूलाई बस्न दिए जसले गर्दा तिनीहरू दाख र अन्य बालीको हेरचाह गर्न सकून्। 13 बाबेली सैनिकहरूले परमप्रभुको मन्दिरमा भएका सबै काँसाका चीजहरू टुक्रा-टुक्रा पारे। तिनीहरूले काँसाको खाँबो, काँसाको गाडी अनि विशाल काँसाको खँड्कुलो टुक्रायाए। तब तिनीहरूले त्यो सबै काँसा बाबेल लगे। 14 बाबेलीहरूले भाँडाहरू, बेल्चाहरू, मोसोदानी, धूपदानीहरू, चम्चीहरू, तथा सबै काँसाका थालहरू लगे जो परमप्रभुको मन्दिरमा उपयोग गरिन्थ्यो। 15 नबूजरदानले कराही र थालहरू सबै लगे। उनले सुनले बनिएका सबै चीजहरू सुनका लागि लगे। अनि उनले सबै चाँदीले बनिएका चीजहरू चाँदीका लागि लगे। 16-17 यसकारण नबूजरदानले लगेः 2 वटा काँसाका खाँबाहरू। (प्रत्येक खाँबो 18 हात अग्लो थियो। खाँबोमाथिका गजूरहरू तीन हात फिट अग्लो थिए। तिनीहरू काँसाको बनाइएका थिए अनि जालो र दारिमको आकृति जस्ता थिए। दुवै खाँबाहरू एकै प्रकारको आकृत्तिका थिए।) ठूलो काँसाको खँड्कुलो, गाडीहरू जसलाई परमप्रभुको मन्दिरका लागि सुलेमानले बनाएका थिए। यी चीजहरूको काँसा जोख्दा साह्रै नै गह्रौं थियो। बन्दी बनाइएका यहूदाका मानिसहरू 18 मन्दिरबाट नबूजरदानले लगे मुख्य पूजाहारी सरायाह, अर्का पूजाहारी सपन्याह, तीन जना मानिसहरू जसले प्रवेशद्वारको सुरक्षा गर्ने गर्दथे तिनीहरूलाई पनि लगे। 19 अनि शहरबाट नबूजरदानले एउटा अधिकारीलाई लगे जो सैनिकहरूको मुखिया थिए। पाँच जना राजाका सल्लाहकार जो अझै शहरमा नै थिए, एकजना अध्यक्ष जसले साधारण मानिसहरूलाई युद्धको निम्ति जम्मा गर्थे अनि 60 जना साधारण मानिसहरू जो अझै शहरमा थिए। 20-21 तब नबूजरदानले यी सबै मानिसहरूलाई हमातको इलाकामा रिब्लामा बाबेलका राजाकहाँ लगे। बाबेलका राजाले तिनीहरूलाई रिब्लामा मारे। यसरी यहूदाका मानिसहरू आफ्नो देशबाट बन्दीको रूपमा लखेटिए। गदल्याह यहूदाका राज्यपाल 22 नबूकदनेस्सर बाबेलका राजाले यहूदा देशमा केही मानिसहरू छोडेका थिए। एक मानिस थिए जसको नाउँ गदल्याह थियो, शापानका छोरा अहीकामका छोरा थिए। नबूकदनेस्सरले यहूदामा मानिसहरूका राज्यपाल बनाए। 23 सेनाका सेनापतिहरू नतन्याहका छोरा ईश्माएल, कारेहका छोरा योहानान, नतोपातका तन्हमेतका छोरा सरायाह अनि माकाईका छोरा याजन्याह थिए। यी सेनापतिहरू तथा उनका मानिसहरूले थाह पाए, बाबेलका राजाले गदल्यालाई राज्यपाल बनाए। यसर्थ तिनीहरू गदल्याहसँग भेट गर्न मिस्पा गए। 24 गदल्याहले यी अधिकारीहरू तथा उनका मानिसहरूलाई शपथ दिए। गदल्याहले तिनीहरूलाई भने, “बाबेल का अधिकारीहरू सित डरमान्नु पर्दैन। यहाँ बस अनि बाबेलका राजाको सेवा गर। तब तिमीहरूका लागि सबै कुरो ठीक हुनेछ।” 25 एलीशामाको नाती नतन्याहको छोरा इश्माएल राजपरिवारका थिए। सातौं महिनामा इश्माएल अनि उनका दशजना मानिसहरूले गदल्याहमाथि आक्रमण गरे अनि मिस्पामा गदल्याह सँगै सबै यहूदीहरू तथा बाबेलीहरूलाई मारे। 26 तब सेनाका अधिकारीहरू अनि सबै मानिसहरू मिश्र भागे। कम्ती महत्वपूर्ण देखि बढी महत्वपूर्ण भएका प्रत्येक मानिसहरू भागे किनभने तिनीहरू बाबेलीहरूसित डराएका थिए। 27 पछि एबील-मरोदक बाबेलका राजा भए। उनले यहूदाका राजा यहोयाकीनलाई बन्दीगृहबाट मुक्त गरिदिए। यो घट्ना यहोयाकीन पक्राउ परेपछि, सत्ताईस दिन बाह्रा महीना सैंतीसौं बर्षमा भएको थियो। यो एबील-मरोदकको शासनको शुरूको बर्षमा भएको घट्ना हो। 28 एबील- मरोदक यहोयाकीनप्रति दयालु थिए। उनले बाबेलमा उनीसँग बस्ने अरू राजाहरू भन्दा यहोयाकीनलाई धेरै महत्वपूर्ण पद दिए। 29 एबील-मरोदकले यहोयाकीनलाई बन्दीको लुगा लगाउन बन्द गरे। अनि यहोयाकीनले जीवनको रहल समय प्रत्येक दिन एबील-मरोदकसँग एउटै मेजमा बसेर खाए। 30 यस प्रकार राजा एबील-मरोदकले यहोयाकीनलाई रहल जीवनमा प्रत्येक दिन भोजन प्रदान गरे।