https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Samuel_26_version_NOG_2.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B6_E0_A4_AE_E0_A5_82_E0_A4_8F_E0_A4_B2_26_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 4.1 4.2 4.3 5.1 5.2 5.3 6.1 7.1 8.1 8.2 8.3 8.4 8.5 8.6 9.1 9.2 9.3 9.4 9.5 9.6 9.7 10.1 10.2 10.3 10.4 11.1 11.2 11.3 11.4 12.1 12.2 13.1 13.2 13.3 13.4 13.5 13.6 13.7 13.8 14.1 14.2 15.1 15.2 15.3 15.4 15.5 15.6 15.7 15.8 15.9 15.10 16.1 16.2 16.3 16.4 17.1 17.2 17.3 17.4 18.1 18.2 19.1
1 Samuel 26Names of God Bible (NOG) Saul’s Final Pursuit of David 26 The people of Ziph came to Saul at Gibeah. “David is hiding at the hill of Hachilah near Jeshimon,” they said. 2 Saul went to the desert of Ziph, taking with him 3,000 of Israel’s best-trained men to search for David. 3 Saul camped by the road at the hill of Hachilah near Jeshimon, but David stayed in the desert. When he realized Saul had come to the desert for him, 4 David sent spies to confirm that Saul had arrived. 5 Then David went to the place where Saul had camped. David saw the place where Saul and Ner’s son Abner, the commander of the army, were lying. Saul was lying in the camp, and the troops were camped around him. 6 David asked Ahimelech the Hittite and Abishai, who was Zeruiah’s son and Joab’s brother, “Who will go with me to Saul in the camp?” Abishai answered, “I’ll go with you.” 7 So David and Abishai went among Saul’s troops that night. Saul was lying asleep inside the camp with his spear stuck in the ground near his head. Abner and the soldiers were lying around him. 8 Abishai said to David, “Today Elohim has turned your enemy over to you. Please let me nail him to the ground with one stab of the spear. I won’t have to do it twice!” 9 “Don’t kill him!” David told Abishai. “No one has ever attacked Yahweh’s anointed king and remained free of guilt. 10 I solemnly swear, as Yahweh lives,” David added, “Yahweh will strike him. Either his time will come when he’ll die naturally, or he’ll go into battle and be swept away. 11 It would be unthinkable for me to attack Yahweh’s anointed king. But please take that spear near his head and that jar of water, and let’s go.” 12 David took the spear and the jar of water near Saul’s head, and they left. All of them were asleep. No one saw them, knew about it, or woke up. Yahweh had made them fall into a deep sleep. 13 David went over to the other side and stood on top of the hill some distance away. (There was a wide space between them.) 14 Then David called to the troops and to Ner’s son Abner. “Won’t you answer, Abner?” he asked. “Who is calling the king?” Abner asked. 15 David asked Abner, “Aren’t you a man? Is there anyone like you in Israel? Then why didn’t you guard your master, the king? Someone came to kill His Royal Majesty. 16 What you’ve done isn’t good. I solemnly swear, as Yahweh lives, you are dead men. You didn’t guard your master, Yahweh’s anointed king. Look at the king’s spear and the jar of water that were near his head.” 17 Saul recognized David’s voice. “Is that your voice, my servant David?” he asked. “It is my voice, Your Royal Majesty,” David answered. 18 “Why are you pursuing me?” he added. “What have I done? What crime have I committed? 19 Your Majesty, please listen to my words. If Yahweh has turned you against me, let him be satisfied with an offering. But if mere mortals have turned you against me, let them be cursed by Yahweh. They have prevented me from having a share of Yahweh’s inheritance. ‘Go and serve other gods,’ they tell me. 20 Don’t let my blood fall to the ground, away from Yahweh’s presence. The king of Israel has come to search for one flea like someone hunting a partridge in the hills.” 21 “My servant David,” Saul said, “I have sinned. Come back. I will not harm you again, because you valued my life today. I’ve acted like a fool and made a terrible mistake.” 22 David responded, “Here’s the king’s spear. One of the young men should come over and get it. 23 Yahweh will reward any person who is righteous and faithful. Yahweh handed you over to me today, but I refused to attack Yahweh’s anointed king. 24 As I placed great value on your life today, may Yahweh place great value on my life and rescue me from all trouble.” 25 Then Saul said, “Blessed are you, my servant David. You will accomplish many things and certainly will succeed.” So David went his way, while Saul returned home.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1
1 शमूएल 26Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) दाऊद र अबीशै शाऊलको छाउनीमा पसे 26 जीपीका मानिसहरू शाऊललाई भेट्न गिबा गए। तिनीहरूले शाऊललाई भने, “हकीलाको पहाडमा दाऊद लुक्दैछ। यो पहाड यशीमोन देखि पारि पर्छ।” 2 शाऊल जीपको मरुभूमितिर गए। शाऊलले 3,000 सेनाहरू इस्राएलबाट छानेर लगे। शाऊल र उसका सेनाहरूले जीपको मरुभूमितिर दाऊदलाई खोजे। 3 शाऊलले उसको छाउनी हकीलाको पहाडमाथि बाटोको छेउमा यशीमोन तिर फर्काएर बनाए। दाऊद त्यही मरुभूमिमा थिए। शाऊलले पीछा गर्दैछन् भन्ने कुरा तिनलाई थाहा थियो। 4 यसर्थ दाऊदले चेवाहरू पठाए। दाऊदलाई थाहा लाग्यो शाऊल हकीलामा छ भनेर। 5 दाऊद शाऊलको छाउनीमा गए। शाऊल र अबनेर कहाँ सुतिरहेका थिए दाऊदले देखे। (नेरका छोरो अबनेर शाऊलका सेनाको सेनापति थिए।) शाऊल छाउनीको बीचमा सुते। सेनाहरू शाऊलको वरिपरि सुती रहेका थिए। 6 दाऊदले हित्ती अहीमेलेक र सरूयाहका छोरा अबीशैसित बात गरे। (अबीशै योआबका भाइ थिए।) तिनले भने, “मसँग शाऊलको छाउनीमा को जान्छ?” अबीशैले जवाफ दिए, “म तपाईंसँग जानेछु।” 7 जब रात पर्यो दाऊद र अबीशै शाऊलको छाउनीमा गए। शाऊल छाउनीको मध्य भागमा मस्त सुतिरहेका थिए। तिनको भाला तिनको शिर नेर भूँईमा गाडिएको थियो। अबनेर अरू सैनिकहरूसँगै शाऊलको वरिपरी मस्त सुतिरहेका थिए। 8 अबीशैले दाऊदलाई भने, “आज परमेश्वरले तपाईंको शत्रुलाई तपाईंको हातमा सुम्पिनु भएकोछ उसको भालाले उसैलाई रोप्न मलाई दिनुहोस्। म एकै खेपमा काम सिध्याउँछु।” 9 तर दाऊदले अबीशैलाई भने, “शाऊललाई नमार! परमेश्वरले छान्नु भएको राजालाई घात गर्दा दण्ड पाइन्छ। 10 साँच्चै नै परमेश्वर जीवित हुनुहुन्छ परमप्रभु आफैंले शाऊललाई दण्ड दिनुहुनेछ। शाऊल युद्ध भूमिमा मरोस अथवा स्वभाविक मृत्यु होस्। 11 तर म परमप्रभुले उहाँका चुनिएका राजालाई केही नोक्सान नपुर्याउन भनी उहाँलाई विन्ति गर्छु। शाऊलको शिरमा भएको भाला र पानीको सुराही उठाउ अनि हामी जानेछौ।” 12 यसरी दाऊदले भाला र पानीको सुराही शाऊलको शिरकै छेउबाट लिए। त्यसपछि दाऊद र अबीशै छाउनीबाट निस्किए। तिनीहरूले के गरे कसैले पनि थाहा पाएन। न कसैले देख्यो न त कोही ब्यूँझियो। शाऊल र तिनका सैनिकहरू गहिरो निद्रामा परेको कारण परमप्रभुले नै तिनीहरूलाई गहिरो निद्रामा पारिदिनुभएको थियो। दाऊदले फेरि पनि शाऊललाई लाजमर्दो बनाए 13 दाऊद बेंसी पार गरेर पारिपट्टि पुगे। शाऊलको छाउनीबाट पारी पहाडको टाकुरामा पुगे। दाऊद र शाऊलका छाउनीहरू धेरै टाढा-टाढा थिए। 14 दाऊदले सेना र खास गरी नेरका छोरा अबनेरलाई ठूलो स्वरमा कराएर भने, “अबनेर, मलाई जवाफ देऊ!” अबनेरले जवाफ दिए, “तिमी को हौ? किन महाराजलाई डाकिरहेछौ?” 15 दाऊदले भने, “तिमी मानिस हौ, कि होइनौ? अनि इस्राएल भरी सबभन्दा महान तिमी नै छौ। के यो सत्य होइन? त्यसो हो भने आफ्नो प्रभु महाराजको रक्षा किन ठिकसित गरेनौ? एउटा साधारण मानिसले तिम्रो राजालाई मार्न छाउनी भित्र आयो। 16 तिमीले एकदमै नराम्रो काम गर्यौ। जस्तो कि परमप्रभु जीवित हुनुहुन्छ, तिमी र तिम्रा मानिसहरू मर्नु पर्छ। किनभने तिमीहरूले आफ्ना परमप्रभुका अभिषिक्त राजाको रक्षा गरेनौ। अब हेर राजाको सिरानी छेउको भाला र पानी पिउने सुराही खोई, कहाँ छन्?” 17 शाऊलले दाऊदको स्वर चिने। शाऊलले भने, “मेरो छोरा दाऊद के यो स्वर तिम्रो हो?” दाऊदले जवाफ दिए, “ज्यू, यो मेरै आवाज हो, मेरो प्रभु महाराजा।” 18 दाऊदले फेरि भने, “हे मेरा प्रभु, तपाईंले मेरो खेदो किन गर्नु हुदैछ? मैले के भूल गरें? मेरो के कसुर छ? 19 हे मेरो मालिक राजा म तपाईंको नोकरलाई सुन्नु होस् यदि परमप्रभुले नै तपाईंलाई म माथि रिस उठाउनु भएको हो भने एउटा भेट स्वीकार गरिदिनुहोस्। तर यदि मानिसले तपाईंलाई म माथि रिस उठाउनु भएको हो भने, परमप्रभुले तिमीहरूलाई केही नराम्रो गर्नुहुनेछ। परमप्रभुले दिनुभएको भूमि त्याग्न मलाई मानिसहरूले जबरजस्ती गरे। तिनीहरूले मलाई भने, ‘जाऊ र विदेशीसँग बस र विदेशी देवतालाई पूजागर।’ 20 मलाई परमप्रभुबाट टाढा मर्न नदेऊ। इस्राएलका राजा झींङ्गाको पछि लाग्दैछ। तपाईं पहाडमा भ्यागुत्ताहरूको पछि लागेको मानिस जस्तो हुनुभयो।” 21 तब शाऊलले भने, “मैले पाप गरें। मेरो छोरा दाऊद यता आऊ आज मलाई प्रमाण गरेर देखाइ देऊ। तिम्रो निम्ति मेरो ज्यान महत्वपूर्ण छ। अब म तिमीलाई चोट पुर्याउने छैन। मैले मूर्खले झैं ठूलो भूल गरें।” 22 दाऊदले जवाफमा भने, “राजाको भाला यहाँ छ। यो लिन कुनै एक जना जवानलाई पठाउनुहोस्। 23 परमप्रभुले हरेक मानिसहरूलाई उसको धार्मिकता र विश्वसनीयताको निम्ति इनाम दिनुहुन्छ। उहाँले राम्रो काम गर्ने मानिसलाई इनाम दिनुहुन्छ र नराम्रो कार्य गर्नेलाई दण्ड दिनुहुन्छ। परमप्रभुले तपाईंलाई हराउन आज मलाई मौका दिनुभयो। तर म परमप्रभुका अभिषिक्त राजालाई हानि गर्न चाहँदिन। 24 आज मैले प्रमाण गरें कि मेरो निम्ति तपाईंको जीवन महत्वपूर्ण छ। यस्तै प्रकार परमप्रभुले पनि देख्नु हुनेछ मेरो प्राण उहाँलाई महत्वपूर्ण छ। परमप्रभुले मलाई प्रत्येक खतराबाट बचाउँनु हुनेछ।” 25 त्यसपछि शाऊलले दाऊदलाई भने, “परमेश्वरले तिमीलाई आशीर्वाद दिऊन्, मेरो छोरा दाऊद। तिमीले ठूला-ठूला कार्यहरू गर्नेछौ र सफलता पनि पाउँनेछौ।” दाऊद आफ्नो बाटो लागे र शाऊल घरतिर फर्किए।