https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Kings_8_version_MEV.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B0_E0_A4_BE_E0_A4_9C_E0_A4_BE_8_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 4.1 4.2 4.3 5.1 5.2 5.3 5.4 6.1 7.1 7.2 8.1 9.1 10.1 10.2 10.3 11.1 11.2 12.1 13.1 13.2 14.1 14.2 15.1 15.2 16.1 16.2 16.3 16.4 16.5 16.6 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 23.2 24.1 24.2 25.1 25.2 26.1 26.2 26.3 26.4 26.5 26.6 27.1 28.1 28.2 28.3 29.1 30.1 30.2
1 Kings 8Modern English Version (MEV) The Ark Brought to the Temple 8 Then Solomon assembled the elders of Israel and all the heads of the tribes, the chief of the fathers of the children of Israel, before King Solomon in Jerusalem, so that they could ensure that the ark of the covenant of the Lord would be brought out of the City of David in Zion. 2 All the men of Israel assembled themselves before King Solomon at the feast in the month Ethanim, which is the seventh month. 3 All the elders of Israel came, and the priests carried the ark. 4 The priests and Levites brought up the ark of the Lord, the tabernacle of the congregation, and all the holy implements that were in the tabernacle. 5 King Solomon and all the congregation of Israel who were assembled before him stood together in front of the ark, sacrificing so many sheep and oxen that they could not be told or numbered. 6 The priests brought in the ark of the covenant of the Lord to its place in the inner sanctuary of the house, to the Most Holy Place under the wings of the cherubim. 7 For the cherubim spread forth their two wings over the place of the ark and covered the ark and the poles from above. 8 The poles were so long that the ends of the poles could be seen out in the holy place in front of the inner sanctuary, but they could not be seen from outside, and they are there to this day. 9 There was nothing in the ark except for the two tablets of stone that Moses put there at Horeb when the Lord made a covenant with the children of Israel after they had come out of the land of Egypt. 10 And when the priests came out of the holy place, the cloud filled the house of the Lord, 11 so that the priests could not continue to minister because of the cloud, for the glory of the Lord filled the house of the Lord. 12 Then Solomon spoke, saying, “The Lord said that He would dwell in the thick darkness. 13 I have surely built You a house to dwell in, a settled place for You to abide in forever.” 14 Then the king turned around and blessed all the congregation of Israel (and all the congregation of Israel stood), 15 and he said, “Blessed be the Lord God of Israel, who spoke with His mouth to my father David and has with His hand fulfilled His word, saying, 16 ‘Since the day that I brought forth My people Israel out of Egypt, I chose no city from any tribe of Israel to build a house where My name might be praised, but I chose David to be over My people Israel.’ 17 “My father David had it in mind to build a house for the name of the Lord God of Israel. 18 The Lord said to my father David, ‘Whereas it was in your heart to build a house for My name, you had good intentions. 19 Nevertheless, you shall not build the house, but your son who will come out of your loins, he shall build the house for My name.’ 20 “The Lord has fulfilled His word that He spoke, and I have been elevated to the position of my father David, to sit on the throne of Israel as the Lord promised, and have built a house for the name of the Lord God of Israel. 21 I have set a place there for the ark, which houses the covenant of the Lord which He made with our fathers when He brought them out of the land of Egypt.” Solomon’s Prayer of Dedication 22 Then Solomon stood in front of the altar of the Lord in the presence of all the congregation of Israel and spread his hands toward heaven. 23 and he said, “Lord God of Israel, there is no God like You in heaven above or on earth below who keeps covenant and mercy with Your servants who walk before You with all their hearts, 24 who have kept what You promised Your servant David my father. You spoke also with Your mouth and have fulfilled it with Your hand, as it is this day. 25 “Therefore, Lord God of Israel, now keep what You promised Your servant David my father, saying, ‘You will not fail to have a man sit before Me on the throne of Israel, so long as your sons take heed to their way, that they walk before Me as you have walked before Me.’ 26 Now, O God of Israel, let Your word, I pray, be fulfilled, which You spoke to Your servant David my father. 27 “But will God indeed dwell on the earth? See, heaven and the heaven of heavens cannot contain You. How much less can this house that I have built? 28 Yet give consideration to the prayer of Your servant and to his supplication, O Lord my God; listen to the cry and to the prayer which Your servant prays before You today, 29 that Your eyes may be upon this house night and day, even toward the place of which You have said, ‘My name shall be there,’ that You may listen to the prayer which Your servant shall make toward this place. 30 Please listen to the supplication of Your servant and of Your people Israel when they pray toward this place. May You hear in heaven, Your dwelling place, and when You hear, forgive. 31 “If any man sins against his neighbor, and an oath be laid upon him to cause him to swear, and the oath comes before Your altar in this house, 32 then may You hear in heaven and act and judge Your servants, condemning the wicked, bringing his way on his own head, and justifying the righteous, giving him according to his righteousness. 33 “When Your people Israel are defeated by their enemies, because they have sinned against You, and they turn back to You and call upon Your name and pray and make supplication to You in this house, 34 then may You hear in heaven and forgive the sin of Your people Israel and bring them again to the land which You gave to their fathers. 35 “When heaven is shut up, and there is no rain, because they have sinned against You, if they pray toward this place and call upon Your name and turn from their sin when You afflict them, 36 then may You hear in heaven and forgive the sin of Your servants and Your people Israel, that You may teach them the good way in which they should walk and give rain upon Your land which You have given to Your people as an inheritance. 37 “When there is famine in the land, if there is plague, blight, mildew, locust, or grasshopper; if their enemy besieges them in the land of their cities; whatever plague, whatever sickness there is; 38 whatever prayer, whatever supplication is made by anyone, or by all Your people Israel, each knowing the affliction of his own heart, and spreading his hands toward this house; 39 then hear in heaven Your dwelling place, and forgive, and act, and render to everyone according to all his ways, whose hearts You know—for only You know the hearts of the sons of men— 40 so that they may fear You all the days that they live in the land that You gave to our fathers. 41 “Also concerning the foreigner who is not of Your people Israel and comes from a far country for Your name’s sake 42 (for they will hear of Your great name and of Your strong hand and of Your outstretched arm), when he comes and prays toward this house, 43 may You hear in heaven, Your dwelling place, and do all that the foreigner asks of You, so all people of the earth will know Your name, to fear You as Your people Israel do, and that they may know that this house, which I have built, is called by Your name. 44 “If Your people go out to battle against their enemy wherever You send them, and they pray to the Lord toward the city which You have chosen and toward the house that I have built for Your name, 45 then may You hear their prayer and supplication in heaven and maintain their cause. 46 “If they sin against You (for there is no man who does not sin), and You get angry with them and hand them over to the enemy so that they are carried away as captives to the land of the enemy, far or near, 47 yet when they come to their senses while in the land where they were carried captives and repent and make supplication to You, saying, ‘We have sinned and have acted perversely and have committed wickedness,’ 48 and so return to You with all their hearts and with all their souls in the land of their enemies, who carried them away as captives, and pray to You toward their land, which You gave to their fathers, the city which You have chosen and the house which I have built for Your name, 49 then may You hear their prayers and supplications in heaven, Your dwelling place, and maintain their cause, 50 and forgive Your people who have sinned against You and all their transgressions which they committed against You and grant them compassion before those who carried them away as captives, so they will have compassion on them. 51 For they are Your people and Your inheritance whom You brought forth out of Egypt from the midst of the furnace of iron. 52 “Let Your eyes be open to the supplication of Your servant and to the supplication of Your people Israel, to listen to them regarding all for which they call upon You. 53 For You did call them out from among all the people of the earth to be Your inheritance, as You spoke by the hand of Moses Your servant when You brought our fathers out of Egypt, O Lord God.” 54 Now when Solomon finished praying this prayer and making supplication to the Lord, he arose from before the altar of the Lord, from kneeling on his knees with his hands spread up to heaven. 55 He stood up and blessed all the congregation of Israel with a loud voice, saying, 56 “Blessed be the Lord who has given rest to His people Israel according to all that He promised. Not one word of His promises which He gave by the hand of Moses His servant has failed. 57 The Lord our God be with us, as He was with our fathers. Let Him neither leave us nor forsake us, 58 that He may incline our hearts to Him, to walk in all His ways and to keep His commandments, statutes, and judgments, which He commanded our fathers. 59 And let these my words, with which I have made supplication before the Lord, be close to the Lord our God day and night, that He will maintain the cause of His servant and the cause of His people Israel at all times as the situation demands, 60 so that all the people of the earth may know that the Lord is God and that there is none else. 61 Let your hearts, therefore, be perfect with the Lord our God, to walk in His statutes and keep His commandments, as at this day.” The Dedication of the Temple 62 The king and all Israel with him offered sacrifices before the Lord. 63 Solomon offered a sacrifice of peace offerings, which he offered to the Lord, twenty-two thousand oxen and a hundred and twenty thousand sheep. So the king and all the children of Israel dedicated the house of the Lord. 64 The same day the king consecrated the middle of the court that was in front of the house of the Lord, for there he offered burnt offerings and meat offerings and the fat of the peace offerings, because the bronze altar that was before the Lord was too little to receive the burnt offerings and meat offerings and the fat of the peace offerings. 65 At that time, Solomon held a feast for all Israel, a great congregation, from the entry of Lebo Hamath to the Brook of Egypt, before the Lord our God, seven days and another seven days, a total of fourteen days. 66 On the eighth day he sent the people away, and they blessed the king and went to their tents rejoicing in their hearts for all the goodness that the Lord had done for David His servant and for Israel His people.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1 27.1 28.1 29.1
1 राजा 8Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) मन्दिरमा करारको सन्दूक 8 त्यसपछि राजा सुलेमानले इस्राएलका बूढा-प्रधानहरू, विभिन्न कुल-वंशका प्रमुखहरू, र इस्राएलका कुल-वंशहरूका अगुवाहरूलाई बोलाए। उनले तिनीहरूलाई यरूशलेममा आउने आदेश दिए। सुलेमानले परमप्रभुको करारको सन्दूकलाई दाऊदको शहरबाट जसलाई सियोन पनि भनिन्थ्यो, ल्याउन चाहन्थे। 2 यसकारण सबै इस्राएलका मानिसहरू बर्षको सातौं महीनामा त्यसको महीनाको चाडको समयमा मानिसहरू सुलेमानसित भेला हुन्थे। 3 इस्राएलका सबै बूढा प्रधानहरू त्यस ठाउँमा पुगे। तब पूजाहारीहरूले पवित्र सन्दूक उठाए। 4 तिनीहरूले भेट हुने पाल अनि पालमा रहेका सबै पवित्र चीज-बीजहरू समेत परमप्रभुको पवित्र सन्दूक सित बोके। लेवीकुहरूले यी सामानहरू बोक्नमा पूजाहारीलाई सघाए। 5 राजा सुलेमान अनि इस्राएलका सारा समुदाय करारको सम्झौता सन्दूक अघि भेला भए। तिनीहरूले धेरै बलिहरू चढाए। तिनीहरूले यति धेरै भेंडाहरू अनि पशुहरू मारे, कुनै मानिसले गन्ती गर्न सकेन। 6 तब पूजाहारीहरूले परमप्रभुकोको करारको सन्दूकलाई यथा स्थानमा स्थापित गरे। यो ठाउँ मन्दिरमा महा-पवित्र स्थानको भित्र थियो। करारको सन्दूकलाई करूब स्वर्गदूतहरूको पखेंटाको तल स्थापित गरियो। 7 करूब स्वर्गदूतहरूका पखेंटा पवित्र सन्दूक माथि फिंजिएका थिए। तिनीहरूले पवित्र सन्दूक अनि यसको खाम्बाहरूलाई ढाकि दिए। 8 यी थाम्ने खाम्बाहरू धेरै लामा थिए। अति पवित्र स्थानको अघि उभिने कुनै मानिसले खाम्बाहरूको छेऊ देख्न सकथ्यो। तर बाहिरबाट कुनैपनि मानिसले तिनीहरूलाई देख्न सक्दैन थिए। खाम्बाहरू आज पनि त्यहाँ छन्। 9 पवित्र सन्दूक भित्र मात्र दुइवटा ढुङ्गाका पाटीहरू थिए। यी पाटीहरू तिनै थिए जसलाई मोशाले होरेब नाउँ भएको ठाउँमा पवित्र सन्दूकभित्र राखेका थिए। होरेब त्यो ठाउँ थियो जहाँ परमप्रभुले इस्राएलका मानिसहरूसँग तिनीहरू मिश्रबाट बाहिर निस्केपछि करार बाँध्नुभएको थियो 10 पूजाहारीहरूले पवित्र सन्दूकलाई अति पवित्र स्थानमा स्थापित गरे। जब पूजाहारीहरू पवित्र स्थानबाट बाहिर आए, परमेश्वरको मन्दिरमा बादल भरियो। 11 पूजाहारीहरूले आफ्नो काम निरन्तर गर्न सकेनन् किनभने मन्दिर परमेश्वरको महिमाले भरियो। 12 तब सुलेमानले भनेः “परमप्रभुले अकाशमा चम्काउँन घाम बनाउनुभयो, तर उहाँले कालो बादलमा बस्न मन पराउनुभयो। 13 मैले तिम्रो लागि अचम्मको मन्दिर बनाएँ, एउटा ठाउँ, जहाँ तिमी सधैँ बस्ने छौ।” 14 इस्राएलका सबै मानिसहरू त्यहाँ उभिएका थिए। यसर्थ राजा सुलेमान तिनीहरूतिर फर्किए अनि परमेश्वरलाई तिनीहरूका लागि आशीर्वाद दिने बिन्ती गरे। 15 तब राजा सुलेमानले भने, “परमप्रभु इस्राएलका परमेश्वरको प्रशंसा होस्। उहाँले परमप्रभुले भन्नुभयो उहाँले मेरो पितासँग प्रतिज्ञा गर्नु भएको पूरा गर्नु भयो। 16 ‘मैंले इस्राएलका मानिसहरूलाई मिश्रबाट ल्याएको दिनदेखि अहिले सम्म मेरै सत्कारमा मन्दिर निर्माण गर्नका लागि इस्राएलको परिवार समूहहरूबाट कुनै शहरलाई छानेको थिइन। तर इस्राएलका मानिसहरूमाथि शासन गर्नका लागि मैले दाऊदलाई मन पराएको छु।’ 17 “मेरा पिता दाऊदले परमप्रभु इस्राएलका परमेश्वरको सत्कार गर्नका लागि एउटा मन्दिर बनाउन साह्रै नै चाहेका थिए। 18 तर परमप्रभुले मेरा पिता दाऊदलाई भन्नु भएको थियो, ‘म जान्दछु, मेरो सत्कारका लागि तिमी एउटा मन्दिर बनाउन साह्रै नै इच्छुक छौ, अनि यो राम्रो कार्य हो, तिमी मेरो मन्दिर बनाउन चाहन्छौ। 19 तर तिमी नै त्यो मानिस होइनौ जसलाई मैले मन्दिर बनाउनका लागि रोजेको छु। तिम्रो छोराले मेरो मन्दिर बनाउने छ!’ 20 “यसकारण परमप्रभुले त्यो प्रतिज्ञा पूरा गर्नु भएको छ, जो उहाँले दिनुभएको थियो। अहिले म मेरा पिता दाऊदको ठाउँमा राजा छु। अब म परमप्रभुले भन्नुभए जस्तैं इस्राएलका मानिसहरू माथि शासन गर्ने छु। परमप्रभु इस्राएलका परमेश्वरको लागि मैले मन्दिरको निर्माण गरें। 21 मैंले मन्दिरमा पवित्र सन्दूकका लागि एउटा ठाउँ बनाएँ। पवित्र सन्दूकभित्र परमप्रभुले हाम्रा पुर्खाहरूसित गर्नुभएको करार-पत्र छ। परमप्रभुले जब करार गर्नुभयो तब उहाँले हाम्रा पुर्खाहरूलाई मिश्रबाट बाहिर निकाल्नु भयो।” 22 तब सुलेमान परमप्रभुको वेदी अघि उभिए। सबै मानिसहरू उनको अघि उभिएका थिए। राजा सुलेमानले आफ्नो हात फिंजाए अनि अकाशतिर हेरेर। 23 उनले भनेः “परमप्रभु, इस्राएलका परमेश्वर, अकाश अथवा धर्तीमा तपाईं जस्तो अरू कुनै परमेश्वर छैन। तपाईंले आफ्ना भक्तहरूसँग करार गर्नुभएको छ किनभने तपाईं उनीहरूलाई प्रेम गर्नु हुन्छ तपाईं आफ्नो वचनलाई पूरा गर्नुहुन्छ तपाईं तपाईंको अनुशरण गर्ने मानिसहरूका लागि दयालु अनि साँचो हुनुहुन्छ। 24 तपाईंले आफ्ना सेवक, मेरा पिता दाऊदसँग प्रतिज्ञा गर्नु भएको थियो तपाईंले आफ्नो प्रतिज्ञा पूरा गर्नुभयो तपाईंले प्रतिज्ञा आफ्नै मुखबाट गर्नु भएको थियो। अनि आफ्नो विशाल शक्तिको बलमा तपाईंले आफ्नो प्रतिज्ञालाई आज सत्य साबित गर्नुभयो। 25 अब, हे परमप्रभु, इस्राएलका परमेश्वर, तपाईंले आफ्ना सेवक तथा मेरा पिता दाऊदसँग गरेको अर्को प्रतिज्ञा पूरा गर्नुहोस्। तपाईंले भन्नुभएको थियो, ‘दाऊद, तिम्रा छोराहरूले ध्यानसँग मेरा आज्ञा पालन गरून् जसरी तिमीले गरेका थियौ। यदि तिनीहरूले यसो गरे भने तिम्रा वंशबाट कसैले सधैँनै इस्राएलका मानिसहरूमाथि शासन गर्ने छ।’ 26 अनि फेरि, हे, परमप्रभु इस्राएलका परमेश्वर, म तपाईंलाई मेरा पितासँग गरेको प्रतिज्ञालाई निरन्तर राख्न अनुरोध गर्दछु। 27 “तर, मेरा परमेश्वर! तपाईं साँच्चै पृथ्वीमाथि बास गर्नु हुन्छ? सम्पूर्ण अकाश अनि स्वर्गको सर्वोच्च स्थानले पनि तपाईंलाई राख्न सक्दैन। तब मैंले बनाएको यस घरले तपाईंलाई कसरी राख्न सक्छ? 28 तर कृपया मेरा प्रर्थना अनि मेरो अनुरोध सुनी दिनुहोस्। म तपाईंको सेवक हुँ अनि तपाईं मेरो परमेश्वर हुनुहुन्छ। मेरो यो प्रार्थना सुनीदिनु होस्। आज तपाईंसँग प्रार्थना गरिरहेको छु। 29 विगतमा तपाईंले भन्नु भएको थियो, ‘मेरो सत्कार गरिनेछ।’ यस कारण यस मन्दिरलाई रात-दिन हेर्नुहोस्। यस मन्दिरमा गरेको प्रार्थना सुनीदिनुहोस्। 30 परमप्रभु, म अनि तपाईंका मानिसहरू यस ठाउँमा आउने छौं अनि तपाईंमा प्रार्थना गर्ने छौं। कृपया प्रार्थना सुनी दिनुहोस्! हामी जान्दछौं, तपाईं स्वर्गमा बस्नु हुन्छ। हामी हाम्रो प्रार्थना सुनीदिने अनि हामीलाई क्षमा गर्न अनुरोध गर्दछौं। 31 “यदि एउटा मानिसले अर्को व्यक्तिको विरूद्ध पापहरू गर्यो भने, उसलाई यहाँ वेदीमा ल्याईन्छ। यदि त्यो मानिस दोषी छैन भने, तब उसले उसलाई निर्दोष छु भनि शपथ खान लगाउनेछु। 32 तब स्वर्गमा उसलाई सुन्नुहोस् अनि उसप्रति न्याय गर्नुहोस्। यदि मानिस दोषी छ भने उसलाई कृपा गरेर दोषी देखाउनुहोस्। अनि यदि मानिस निर्दोष छ भने कृपया उसलाई निर्दोष भएको देखाउनु होस्। 33 “कहिले काँही तपाईंका मानिसहरूले तपाईंको विरूद्धमा पाप कार्य गरे भने उनका शत्रुहरूले उनीहरूलाई परास्त गर्छन्। तब मानिसहरू तपाईंतिर फर्किन्छन् अनि तपाईंमा प्रार्थना गर्नेछन्। मानिसहरूले यस मन्दिरमा नै तपाईंको प्रार्थना गर्नेछन्। 34 कृपया उनीहरूलाई स्वर्गबाट सुनि दिनुहोस्। तपाईंको मानिसहरूको पापलाई क्षमा गरि दिनुहोस् अनि तिनीहरूलाई आफ्नो धर्ती फेरि प्राप्त गर्न दिनुहोस्। तपाईंले यो धर्ती उनका पुर्खाहरूलाई दिनु भएको थियो। 35 “कहिले काँही तिनीहरू तपाईंको विरूद्धमा पापकार्य गर्छन् अनि तपाईंले तिनीहरूको धर्तीमा पानी पर्न नै बन्द गरी दिनुहुन्छ। तब तिनी यस ठाउँतिर फर्केर प्रार्थना गर्नेछन् अनि तपाईंको नाउँको स्तुति गर्नेछन्। तपाईंले तिनीहरूलाई दुःख दिनुहुन्छ अनि तिनीहरू आफ्नो पाप कार्यका लागि अफशोच गर्नेछन्। 36 यसर्थ कृपया स्वर्गमा नै तिनीहरूको प्रार्थना सुनि दिनुहोस्। तब हाम्रो पाप क्षमा गर्नुहोस्। मानिसहरूलाई सही बाटोमा हिँड्ने ज्ञान दिनुहोस्। तब, हे परमप्रभु तिनीहरूलाई दिएको धर्तीमा पानी पार्नुहोस्। 37 “धर्ती साह्रै नै सुख्खा हुनसक्छ अनि यसमा कुनै अन्न उम्रिने छैन। अथवा जनसाधारणमा महामारी फिंजिन सक्छ। हुन सक्छ, फल्दै गरेको सबै अन्नहरू कीराहरूद्वारा नष्ट हुनेछ। हाम्रा मानिसमाथि केही शहरहरूमा तिनका शत्रुहरूद्वारा आक्रामण हुनेछ। अथवा हाम्रा धेरै मानिसहरू बीमार हुनेछन्। 38 जब यस मध्ये कुनै एउटा घटना घट्छ अनि जब एउटा व्यक्ति अथवा इस्राएलीहरूले तिनीहरूको पापहरूको क्षमा माग्छ अनि तिनीहरूले यस मन्दिरबाट तपाईंकहाँ हात उठाउँछ। 39 तपाईंले आफ्नो वासस्थान स्वर्गबाट कृपया उसको प्रार्थना सुनिदिनु होस्। मानिसहरूको मनभित्रके छ। तपाईंले मात्र जान्नुहुन्छ। यसकारण प्रत्येक मानिससित उसले गरेका कार्य अनुसार व्यवहार गर्नुहोस्। 40 यस्तो गरी दिनु होस् जसले गर्दा तपाईंका मानिसहरू जतिन्जेलस बाँच्ने छन् त्यतिन्जेल डराउने गर्छन्, जबसम्म तपाईंले हाम्रा जो पिता-पुर्खाहरूलाई दिनभएको भूमिमा तिनीहरूलाई बस्न दिनु हुनेछ। 41-42 “अरू ठाऊँका मानिसहरूले तपाईंको महानता र क्षमताको विषयमा सुन्नेछन्। तिनीहरू टाढा-टाढाबाट यस मन्दिरमा प्रार्थना गर्न आउने छन्। 43 स्वर्गको आफ्नै वासस्थानबाट तिनीहरूको प्रार्थना सुनि दिनुहोस्। कृपया अरू ठाऊँका मानिसहरूले भनेको कुरा विचार गरिदिनुहोस्। तब ती मानिसहरू डराउने छन अनि इस्राएलका मानिस सरह तपाईंको आदर गर्नेछन्। तब सबै ठाऊँका मानिसहरूले जान्नेछन्, मैंले तपाईंको सम्मानमा यो मन्दिर बनाएँ। 44 “कहिले-काहिँ तपाईं आफ्ना भक्तजनलाई तिनीहरूका शत्रुहरूको विरूद्धमा युद्ध गर्ने आदेश दिनुहुन्छ। तब तपाईंका मानिसहरू यस शहरतिर बढ्ने छन् जुन तपाईंले चुन्नुभएको थियो अनि मैंले तपाईंको सम्मानमा यस मन्दिरको निर्माण गरेको छु। तिनीहरू तपाईंमा प्रार्थना गर्नेछन्। 45 त्यस समयमा स्वर्गको आफ्नै वासस्थानबाट तिनीहरूको प्रार्थना सुनि दिनुहोस् अनि तिनीहरूलाई सहायता गर्नुहोस्। 46 “तपाईंका मानिसहरूले तपाईंका विरूद्धमा पाप गर्नेछन्। म यो जान्दछु किनभने प्रत्येक मानिसले पाप गर्छ। तब तिनीहरूसँग तपाईं क्रोधित हुनुहुनेछ र तपाईंको क्रोधद्वारा। तपाईंले तिनका शत्रुहरूलाई तिनीहरूमाथि विजय हासिल गराउनु हुनेछ। तिनीहरूका शत्रुहरूले तिनीहरूलाई बन्दी बनाउने छन् अनि टाढा नजीक कतैं अर्को जग्गामा राख्नेछन्। 47 त्यस टाढाको ठाऊँमा तपाईंका मानिसहरूले के भयो भनी सोच्ने छन्। आफ्नो पाप कार्यका लागि तिनीहरू क्षमा-याचना गर्नेछन् अनि तपाईंमा प्रार्थना गर्नेछन्। तिनीहरू भन्ने छन्, ‘हामीले पाप गरेका छौं अनि भूल गरेका छौं।’ 48 तिनीहरू ती टाढा ठाऊँमा कैदी हुनेछन्। तर यदि तिनीहरू कैदीमा हुँदा सम्पूर्ण हृदयले तपाईं कहाँ आउँछन् अनि तिनीहरू तपाईंको भूमिलाई हेर्दै प्रार्थना गर्छन जुन तपाईंले तिनीहरूका पिता-पूर्खालाई दिनु भएको थियो। यस शहरलाई तपाईंले चुन्नु भएको थियो अनि यो मन्दिर तर्फ जुन मैले तपाईंको सम्मान मा बनाए। 49 तपाईंले तिनीहरूलाई तपाईंको निवास स्थान स्वर्गबाट सुनि दिनुहोस् अनि तिनीहरूसित राम्रो व्यवहार गर्नुहोस्। 50 तपाईंका मानिसहरूका सबै पाप क्षमा गरिदिनुहोस्। अनि तपाईंको विरूद्धमा गरेको पाप क्षमादान दिनुहोस्। तिनीहरूका शत्रुहरूलाई तिनीहरूप्रति दयालु बनाइ दिनु होस्। 51 सम्झना रहोस, तिनीहरू तपाईंकै जाति हुन्। सम्झना रहोस, तिनीहरूलाई तपाईंले नै मिश्रबाट ल्याउनु भएको हो। यसो गरेर तिनीहरूलाई तपाईंले बलेको आगोबाट बचाउनु भएको थियो। 52 “हे परमप्रभु परमेश्वर, कृपया मेरो प्रार्थना सुनिदिनु होस् अनि इस्राएलका आफ्ना मानिसहरूको प्रार्थना सुनिदिनु होस्। तिनीहरूको प्रार्थना कुनै पनि बेला सुनिदिनुहोस् जब तिनीहरू सहायताका लागि तपाईंसँग बिन्ती गर्छन्। 53 तपाईंले तिनीहरूलाई पृथ्वीका सबै मानिसहरूबाट आफ्ना विशेष मानिसहरूको रूपमा चुन्नुभएको छ। परमप्रभु तपाईंले हाम्रो लागि यस्तो गर्नेछु भनी वचन दिनुभएको थियो। तपाईंले आफ्नो सेवक मोशालाई मिश्रबाट हाम्रा पुर्खाहरूलाई ल्याउनमा प्रयोगगर्नु भएको थियो।” 54 सुलेमानले परमेश्वरसँग त्यो प्रार्थना गरे। उनले वेदीको अघि घुँडा टेकेका थिए। सुलेमानले आफ्नो पाखुरा स्वर्गतिर उठाएर प्रार्थना गरे। तब सुलेमानले प्रार्थना सिध्याए अनि उभिए। 55 तब उनले परमेश्वरसँग ठूलो स्वरमा इस्राएलका मानिसहरूलाई आशीष दिने बिन्ती गरे। सुलेमानले भनेः 56 “परमेश्वरको स्तुति गर! उहाँले इस्राएलका आफ्ना मानिसहरूलाई शान्ति दिने प्रतिज्ञा गर्नुभएको छ। अनि उहाँले हामीलाई शान्ति दिनुभएको छ! परमप्रभुले आफ्नो सेवक मोशालाई प्रयोग गर्नु भएको थियो अनि इस्राएलका मानिसहरूलाई धेरै राम्रा-राम्रा प्रतिज्ञा गर्नु भएको थियो। अनि परमप्रभुले आफ्नो प्रत्येक प्रतिज्ञालाई पूरा गर्नु भएको छ! 57 म प्रार्थनागर्छु, परमेश्वर सधैँ हामीसँग हुनुहुनेछ जसरी उहाँ हाम्रा पुर्खाहरूसँग हुनुहुन्थ्यो। म प्रार्थनागर्छु, परमप्रभुले कहिलेपनि हामीलाई छोड्नुहुनेछैन। 58 म प्रार्थनागर्छु हामी उहाँतिर फर्कनेछौं अनि उहाँको अनुशरण गर्नेछौं। तब हामी ती सबै ऐन, निर्णय र आदेशहरू पालन गर्ने छौं जो उहाँले हाम्रा पुर्खाहरूलाई दिनुभएको थियो। 59 म आशा गर्छु, हाम्रा परमप्रभुले सधैँ नै यो प्रार्थना सम्झना गर्नुहुनेछ जुन मैंले चढाएको छु। म प्रार्थना गर्छु, परमप्रभुले आफ्नो सेवक राजा अनि इस्राएलका मानिसहरूका लागि यी सबै कामहरू गर्नुहुनेछ। म प्रार्थना गर्छु उहाँले यो काम प्रत्येक दिन गर्नु हुनेछ। 60 (जब परमप्रभुले यी कार्यहरू गर्नु हुनेछ।) तब संसारका सबै मानिसहरूले जान्नेछन हाम्रा परमप्रभु नै सत्य परमेश्वर हुनुहुन्छ। 61 सबै मानिसहरूले परमप्रभु हाम्रा परमेश्वर प्रति भक्त र सत्य हुनुपर्छ। तिमीले सधैँ नै उहाँको विधि-विधान र आदेशहरू अनुशरण र पालन गर्नुपर्छ। तिमीले भविष्यमा पनि नियमित रूपमा नियम पालन गर्नुपर्छ जस्तो अहिले गर्दैछौं।” 62 तब राजा सुलेमान अनि इस्राएलका सबै मानिसहरूले उनीसँगै परमप्रभुलाई बलि चढाए। 63 सुलेमानले 22,000 साँढे अनि 1,20,000 भेंडाहरू बलि चढाए। यी सबै मेलबलि भेंट बलि थिए। यस प्रकार इस्राएलका राजा अनि मानिसहरूले परमप्रभुलाई मन्दिर समर्पण गरे। 64 त्यस दिन राजा सुलेमानले मन्दिर अघिको आँगन पनि समर्पण गरे। उनले होमबलि, अन्नबलि अनि पशुहरूको बोसो चढाए जुन मेलबलि समर्पण थियो। राजा सुलेमानले यी बलि अनि भेंटीहरू आँगनमा चढाए। उनले यसो गरे किनभने भित्र परमप्रभुको अघि बनाइएको काँसाको वेदीमा यी सबै चीजहरू अटाऊँदैन थियो। 65 यसकारण यस प्रकार राजा सुलेमान अनि इस्राएलका सबै मानिसहरूले त्यस समयमा चाड मनाए। सम्पूर्ण इस्राएलीहरू उत्तरमा हमात पासदेखि मिश्र नदीको सीमानहरूसम्म त्यहाँ थिए। त्यहाँ एउटा ठूलो मानिसहरूको भिड थियो। तिनीहरू परमप्रभुको सामुने जम्मा भएका थिए। तब तिनीहरू अझै सात दिनसम्म त्यहाँ बसे। तिनीहरूले सबैजम्मा 14 दिन चाड मनाए। 66 अर्को दिन सुलेमानले मानिसहरूलाई घर फर्किने आदेश दिए। तिनीहरू सबैले राजालाई धन्यवाद दिए अनि सबै खुशी मनाउँदै घर फर्किए। तिनीहरू खुशी थिए किनभने परमप्रभुले उहाँको सेवक दाऊद र इस्राएलका सबै मानिसहरूका निम्ति यी सबै राम्रो कार्यहरू गर्नु भएको थियो।