https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20Samuel_11_version_CEB.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20_E0_A4_B6_E0_A4_AE_E0_A5_82_E0_A4_8F_E0_A4_B2_11_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 4.6 4.7 4.8 4.9 5.1 6.1 6.2 6.3 6.4 7.1 7.2 7.3 7.4 7.5 8.1 8.2 8.3 8.4 9.1 9.2 9.3 9.4 9.5 10.1 10.2 11.1 11.2 11.3 11.4 12.1 12.2 12.3 12.4 12.5 13.1 14.1 14.2 14.3 14.4 14.5 15.1 15.2 15.3 16.1 16.2 16.3 17.1
2 Samuel 11Common English Bible (CEB) David and Bathsheba 11 In the spring, when kings go off to war, David sent Joab, along with his servants and all the Israelites, and they destroyed the Ammonites, attacking the city of Rabbah. But David remained in Jerusalem. 2 One evening, David got up from his couch and was pacing back and forth on the roof of the palace. From the roof he saw a woman bathing; the woman was very beautiful. 3 David sent someone and inquired about the woman. The report came back: “Isn’t this Eliam’s daughter Bathsheba, the wife of Uriah the Hittite?” 4 So David sent messengers to get her. When she came to him, he had sex with her. (Now she had been purifying herself after her monthly period.) Then she returned home. 5 The woman conceived and sent word to David. “I’m pregnant,” she said. 6 Then David sent a message to Joab: “Send me Uriah the Hittite.” So Joab sent Uriah to David. 7 When Uriah came to him, David asked about the welfare of Joab and the army and how the battle was going. 8 Then David told Uriah, “Go down to your house and wash your feet.” Uriah left the palace, and a gift from the king was sent after him. 9 However, Uriah slept at the palace entrance with all his master’s servants. He didn’t go down to his own house. 10 David was told, “Uriah didn’t go down to his own house,” so David asked Uriah, “Haven’t you just returned from a journey? Why didn’t you go home?” 11 “The chest and Israel and Judah are all living in tents,” Uriah told David. “And my master Joab and my master’s troops are camping in the open field. How could I go home and eat, drink, and have sex with my wife? I swear on your very life, I will not do that!” 12 Then David told Uriah, “Stay here one more day. Tomorrow I’ll send you back.” So Uriah stayed in Jerusalem that day. The next day 13 David called for him, and he ate and drank, and David got him drunk. In the evening Uriah went out to sleep in the same place, alongside his master’s servants, but he did not go down to his own home. 14 The next morning David wrote a letter to Joab and sent it with Uriah. 15 He wrote in the letter, “Place Uriah at the front of the fiercest battle, and then pull back from him so that he will be struck down and die.” 16 So as Joab was attacking the city, he put Uriah in the place where he knew there were strong warriors. 17 When the city’s soldiers came out and attacked Joab, some of the people from David’s army fell. Uriah the Hittite was also killed. 18 Joab sent a complete report of the battle to David. 19 “When you have finished reporting all the news of the battle to the king,” Joab instructed the messenger, 20 “if the king gets angry and asks you, ‘Why did you go so close to the city to fight? didn’t you know they would shoot from the wall? 21 Who killed Jerubbaal’s son Abimelech? didn’t a woman throw an upper millstone on top of him from the wall so that he died in Thebez? Why did you go so close to the wall?’ then say: ‘Your servant Uriah the Hittite is dead too.’” 22 So the messenger set off, and when he arrived he reported to David everything Joab sent him to say. 23 “The men overpowered us,” the messenger told David. “They came out against us in the open field, but we fought against them up to the entrance of the city gate. 24 Archers shot down on your servants from the wall. Some of the king’s servants died. And your servant Uriah the Hittite is dead too.” 25 David said to the messenger, “Say this to Joab: ‘Don’t be upset about this because the sword is that way: taking the life of this person or that person. Continue attacking the city and destroy it!’ Encourage Joab!” 26 When Uriah’s wife heard that her husband Uriah was dead, she mourned for her husband. 27 After the time of mourning was over, David sent for her and brought her back to his house. She became his wife and bore him a son. But what David had done was evil in the Lord’s eyes.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1
2 शमूएल 11Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) दाऊद बेतशेबासँग मिल्छन् 11 बसन्त ऋतुको समय जब राजाहरू युद्धका निम्ति बाहिर आए र दाऊदले योआब, तिनका अधिकारीहरू र सारा इस्राएली सैनिकहरूलाई अम्मोनीहरू नष्ट गर्न पठाउनु भयो। योआबका सेनाहरूले तिनीहरूको राजधानी रब्बा शहरमा पनि आक्रमण गरे। तर दाऊद यरूशलेममा नै बसे। 2 साँझमा तिनी ओछ्यानबाट उठे र राजभवनको कौशिमा टहल्नथाले। त्यहि समय दाऊदले कौशिबाट एउटी स्त्रीलाई नुहाउँदै गरेको देखे। तिनी साह्रै सुन्दरी थिईन्। 3 त्यसैकारण दाऊदले तिनको विषयमा जान्नका निम्ति आफ्ना अधिकारीहरू पठाए। एकजना अधिकारीले बुझेर खबर दिए, “त्यो स्त्री एलीआमको छोरी र हित्तीका उरियाहकी पत्नी बेतशेबा हुन्।” 4 दाऊदले उसका दूतहरूलाई त्यो स्त्री बोलाउन पठाए। जब ती स्त्री आइन्, दाऊदले तिनीसँग सहवास गरे। तिनको मासिक धर्मको समय शेष भयो। तब तिनी गइहालीन्। 5 र बेतशेबा गर्भबती भइन्। तिनले दाऊदलाई, “म गर्भवती भएँ” भनेर खबर पठाइन्। दाऊदले आफ्नो पाप लुकाउन चाहे 6 दाऊदले योआबकहाँ खबर पठाए, “हित्तीका उरिहालाई मकहाँ पठाउँनु।” यसैले योआबले ऊरियालाई दाऊदकहाँ पठाए। 7 उरियाह दाऊदकहाँ आए। दाऊदले उरियाहसँग योआबको विषयमा सोधे। सैनिकहरूको हाल खबर सोधे र युद्धको विषयमा जान्न चाहे। 8 तब दाऊदले उरियाहलाई भने, “आराम गर र आनन्दित हौ।” उरियाहले राजभवन छोडे। राजाले उसलाई उपहारहरू पनि दिए। 9 तर उरियाह उसको घरमा गएनन्। उरियाह राजभवनको बाहिर दैलोमा सुते। राजाका अन्य नोकर चाकर झैं तिनी सुते। 10 नोकर चाकरले दाऊदलाई भने, “उरियाह घर गएनन्।” त्यसपछि दाऊदले उरियाहलाई भने, “तिमी टाढाबाट आएका थियौ किन घर गएनौ?” 11 उरियाहले दाऊदलाई भने, “परमप्रभुको पवित्र सन्दूक अनि इस्राएलका सैनिकहरू र यहूदाका सैनिक सबै तम्बूमा बस्छन्। मेरा स्वामी योआब, अनि राजा दाऊदका अधिकारीहरू सबै खुल्ला मैदानमा डेरा गरेर बस्छन्। यसैले म घर गएर खाई पिई पत्नीसँग सुत्नु ठीक हैन।” 12 दाऊदले उरियाहलाई भने, “आज यहीं बस। भोलि म तिमीलाई युद्ध भूमिमा पठाउँछु।” उरियाह त्यस दिन रातभरि यरूशलेममा नै बसे। 13 त्यसपछि दाऊदले उरियाहलाई उनलाई भेट्नु भने। उरियाहले दाऊदसँगै खान-पिन गरे। दाऊदले उरियाहलाई धेरै मताए। तरै पनि उरियाह उसको घरमा गएनन्। तिनी अन्य सेवकहरू झैं राजमहलको प्रवेशद्वार बाहिर सुते। दाऊदको उरियाहलाई मार्ने योजना 14 अर्को बिहान दाऊदले योआबलाई पत्र लेखे। दाऊदले उरियाहलाई नै पत्र थमाए। 15 पत्रमा दाऊदले लेखेका थिएः “उरियाहलाई जहाँ घमासन युद्ध हुन्छ त्यही पठाउनु। एक्लो छोडिदिनु अनि युद्धमा नै मरोस्।” 16 जब योआबले शहरलाई कब्जा गरे, उसले जहाँ साहसी अम्मोनीहरू थिए ती भेट्टाए। उनले उरियाहलाई त्यही ठाउँमा जान छाने। 17 रब्बाका मानिसहरू योआबको विरूद्ध युद्ध गर्न आए। दाऊदका कतिपय मानिसहरू मरे। मर्नेहरूमा उरियाह पनि थिए। 18 तब योआबले दाऊदलाई युद्धको विषयमा खबर पठाए। 19 योआबले दूतलाई युद्धमा के भएको थियो भन्नु भनेर पठाए। 20 योआबले भने, “हुनसक्छ राजा रिसाउनु हुनेछ अनि सोध्नु हुनेछन्, ‘योआबका सेनाहरू शहरका पर्खाल नजिक किन लडे? साँच्चैनै योआबलाई थाहा हुनुपर्ने पर्खालमाथिबाट मानिसहरूले तल वाण चलाउन सक्छन्। 21 के उसलाई थाहा छैन यरूब्बेशेतका छोरा अबीमेलेकलाई कसले मार्यो? एउटी आइमाईले जाँतोको ढुङ्गाले हानेर अबीमेलेक मरेका थिए। त्यस्तो जान्दा-जान्दै पनि किन पर्खालकै नजिक गएको?’ यदि राजाले यी कुराहरू सोधे भने भन्नु, ‘तपाईंको अधिकारी उरियाह पनि मरे।’” 22 दूत गएर योआबले आज्ञा दिएका कुरा सबै दाऊदलाई सुनाए। 23 दूतहरूले दाऊदलाई भने, “अम्मोनका मानिसहरूले हामीलाई मैदानमा धावा बोले। हामी लड्यौं र शहरको फाटकसम्म खेद्दै भगायौं। 24 तब शहरको पर्खालबाट तपाईंका अधिकारीहरूलाई मानिसहरूले बाण चलाए। तपाईंका केही अधिकारीहरू मरे। तपाईंका अधिकारी उरियाह पनि यसरी मरे।” 25 दाऊदले दूतहरूलाई योआब कहाँ खबर पठाएः “दुःख मान्ने केही कारण छैन। तरवारले एकजना मानिस पनि मार्न सक्छ अर्को पनि। रब्बाको बिरूद्धमा शक्तिशाली आक्रमण चलाएर विजय प्राप्त गर। यी शब्दहरूले योआबलाई उत्साह प्रदान गर।” दाऊदले बेतशेबालाई विवाह गर्छन 26 बेतशेबाले आफ्ना पति उरियाह मरेको थाहा पाउँछिन्। आफ्ना लोग्नेको निम्त रोइकराई गर्छिन्। 27 तिनले शोकाकुल अवस्था पार गरेपछि दाऊदले नोकरलाई बोलाउन पठाउँछन्। तिनी दाऊदकी पत्नी बन्छिन् र दाऊदको छोरा जन्माउँछिन्। तर परमप्रभुलाई दाऊदको कु-कर्म ठीक लागेको थिएन।