https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Kings_13_version_TLB.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B0_E0_A4_BE_E0_A4_9C_E0_A4_BE_13_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 2.2 3.1 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 5.1 6.1 7.1 8.1 8.2 9.1 10.1 11.1 11.2 12.1 12.2 13.1 14.1 15.1 16.1 16.2 17.1 17.2 18.1 18.2 19.1 20.1 20.2 20.3 20.4 21.1 22.1 22.2 23.1 23.2 24.1 25.1 25.2 25.3 26.1 26.2 26.3
1 Kings 13Living Bible (TLB) 13 As Jeroboam approached the altar to burn incense to the golden calf idol, a prophet of the Lord from Judah walked up to him. 2 Then, at the Lord’s command, the prophet shouted, “O altar, the Lord says that a child named Josiah shall be born into the family line of David, and he shall sacrifice upon you the priests from the shrines on the hills who come here to burn incense; and men’s bones shall be burned upon you.” 3 Then he gave this proof that his message was from the Lord: “This altar will split apart, and the ashes on it will spill to the ground.” 4 The king was very angry with the prophet for saying this. He shouted to his guards, “Arrest that man!” and shook his fist at him. Instantly the king’s arm became paralyzed in that position; he couldn’t pull it back again! 5 At the same moment a wide crack appeared in the altar and the ashes poured out, just as the prophet had said would happen. For this was the prophet’s proof that God had been speaking through him. 6 “Oh, please, please,” the king cried out to the prophet, “beg the Lord your God to restore my arm again.” So he prayed to the Lord, and the king’s arm became normal again. 7 Then the king said to the prophet, “Come to the palace with me and rest awhile and have some food; and I’ll give you a reward because you healed my arm.” 8 But the prophet said to the king, “Even if you gave me half your palace, I wouldn’t go into it; nor would I eat or drink even water in this place! 9 For the Lord has given me strict orders not to eat anything or drink any water while I’m here, and not to return to Judah by the road I came on.” 10 So he went back another way. 11 As it happened, there was an old prophet living in Bethel, and his sons went home and told him what the prophet from Judah had done and what he had said to the king. 12 “Which way did he go?” the old prophet asked. So they told him. 13 “Quick, saddle the donkey,” the old man said. And when they had saddled the donkey for him, 14 he rode after the prophet and found him sitting under an oak tree. “Are you the prophet who came from Judah?” he asked him. “Yes,” he replied, “I am.” 15 Then the old man said to the prophet, “Come home with me and eat.” 16-17 “No,” he replied, “I can’t; for I am not allowed to eat anything or to drink any water at Bethel. The Lord strictly warned me against it; and he also told me not to return home by the same road I came on.” 18 But the old man said, “I am a prophet too, just as you are; and an angel gave me a message from the Lord. I am to take you home with me and give you food and water.” But the old man was lying to him. 19 So they went back together, and the prophet ate some food and drank some water at the old man’s home. 20 Then, suddenly, while they were sitting at the table, a message from the Lord came to the old man, 21-22 and he shouted at the prophet from Judah, “The Lord says that because you have been disobedient to his clear command and have come here, and have eaten and drunk water in the place he told you not to, therefore your body shall not be buried in the grave of your fathers.” 23 After finishing the meal, the old man saddled the prophet’s donkey, 24-25 and the prophet started off again. But as he was traveling along, a lion came out and killed him. His body lay there on the road, with the donkey and the lion standing beside it. Those who came by and saw the body lying in the road and the lion standing quietly beside it, reported it in Bethel where the old prophet lived. 26 When he heard what had happened he exclaimed, “It is the prophet who disobeyed the Lord’s command; the Lord fulfilled his warning by causing the lion to kill him.” 27 Then he said to his sons, “Saddle my donkey!” And they did. 28 He found the prophet’s body lying in the road; and the donkey and lion were still standing there beside it, for the lion had not eaten the body nor attacked the donkey. 29 So the prophet laid the body upon the donkey and took it back to the city to mourn over it and bury it. 30 He laid the body in his own grave, exclaiming, “Alas, my brother!” 31 Afterwards he said to his sons, “When I die, bury me in the grave where the prophet is buried. Lay my bones beside his bones. 32 For the Lord told him to shout against the altar in Bethel, and his curse against the shrines in the cities of Samaria shall surely be fulfilled.” 33 Despite the prophet’s warning, Jeroboam did not turn away from his evil ways; instead, he made more priests than ever from the common people, to offer sacrifices to idols in the shrines on the hills. Anyone who wanted to could be a priest. 34 This was a great sin and resulted in the destruction of Jeroboam’s kingdom and the death of all of his family.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1
1 राजा 13Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) परमेश्वर बेतेलको विरूद्धमा बोल्नुहुन्छ 13 परमप्रभुले यहूदाका एक जना परमेश्वरको जन अगमवक्तालाई बेतेल शहरमा जाने आदेश दिनुभयो। राजा यारोबाम वेदीमा उभिएर धूपबत्ती बालि रहेका थिए तब परमेश्वरको जन त्यहाँ पुगे। 2 परमप्रभुले त्यस परमेश्वरको जनलाई वेदीको विरोधमा बोल्ने आदेश दिनुभयो। उनले भने, “वेदी, परमप्रभुले तिमीलाई भन्नुभएको छः ‘दाऊदको परिवारमा योशीया नाउँ भएको एउटा छोरा जन्मिनेछ। यी पूजाहारीहरू अहिले अग्ला ठाउँहरूमा पूजा गरिहरेका थिए तर वेदी, योशीया ती पूजारीहरूलाई तिमी माथि राख्नेछन् अनि उनले तिनीहरूलाई मार्नेछन्। अहिले ती पूजाहारीहरू तिमी माथि धूपबत्ती बाल्ने गर्छन्। तर योशीयाले तिमी माथि मानिसको हाड जलाउनेछन्। तब तिमी फेरि प्रयोगमा आउने छैनौ!’” 3 यी घटनाहरू हुनेछन्, भनेर त्यस परमेश्वरको जनले मानिसहरूलाई प्रमाण देखाए। उनले भने, “परमप्रभुले मलाई बताएको प्रमाण यो नै हो। परमप्रभुले भन्नुभयो, ‘यो वेदी भत्किने छ अनि यसको सबै खरानी भूईंमा खस्ने छ।’” 4 जब राजा यारोबामले बेतेलको वेदीको विषयमा परमेश्वरको जनबाट जानकारी पाए, उसले वेदीबाट आफ्नो हात हटाए अनि त्यस मानिस तिर देखाए। उनले भने, “त्यो मानिसलाई बन्दी बनाऊ!” तर जब राजाले यसो भने, उसको हात कुँजो भइहाल्यो। उसले उसको हात चलाउन सकेन। 5 वेदी पनि टुक्रा-टुक्रा भएर भत्कियो। वेदीको सबै खरानी भूईंमा छरियो। त्यो परमेश्वरको जनले भनेका प्रमाण थियो त्यो वचन परमप्रभुबाट भविष्यवाणि भएका थियो। 6 तब राजा यारोबामले परमेश्वरको जनलाई भने, “कृपया परमप्रभु तपाईंका परमेश्वरसँग मेरो लागि प्रार्थना गर। परमप्रभुलाई मेरो हात निको पार्नु भन।” यसकारण त्यस परमेश्वरको जनले परमप्रभुलाई प्रार्थना गर्यो अनि राजाको पाखुरा निको भयो। यो पहिले जस्तैं नै भयो। 7 तब राजाले त्यस परमेश्वरका जनलाई भने, “कृपया मसँग घरमा आउनुहोस्। म सँग भोजन गर्नुहोस्। म तपाईंलाई उपहार दिनेछु।” 8 तर परमेश्वरको जनले राजालाई भने, “यदि तिमीले मलाई तिम्रो आधा राज्य दिए पनि म तिमीसँग तिम्रो घर जाने छैन, म यहाँ कुनै चीज खाने पिउने छैन। म यस ठाउँमा न कुनै चिज खाने छु नता पीउने नै छु। 9 परमप्रभुले मलाई कुनै चिज नखानु अथवा नपिउनु भनी आदेश दिनु भएको छ। परमप्रभुले मैले आउँदा प्रयोगगरेको बाटोमा पनि न हिंड्नु भनी आदेश दिनुभएको थियो।” 10 यसकारण अर्को बाटोबाट उनले यात्रा गरे। उनले त्यही बाटोबाट यात्रा गरेनन् जुन उनले बेतेलमा आउँदा हिँडेका थिए। 11 बेतेल शहरमा एक जना वृद्ध अगमवक्ता बस्दै थिए। उनका छोराहरू आए अनि बेतेलमा परमेश्वरको जनले गरेको कार्यको विषयमा उनलाई बताए। तिनीहरूले आफ्ना पितालाई परमेश्वरको जनले राजा यारोबामलाई बताएको कुरा सुनाए। 12 बूढा अगमवक्ताले भने, “उसले फर्किदा कुन बाटोमा यात्रा गर्यो?” यसकारण छोराहरूले आफ्ना पितालाई त्यो बाटो देखाए जसबाट यहूदाबांट आउँने परमेश्वरको जन गएको थियो। 13 बूढा अगमवक्ताले आफ्ना छोराहरूलाई गधा माथि काठी कस्नु भने यसकारण तिनीहरूले गधामाथि काठी कसे। तब अगमवक्ता गधामा चढेर हिंडे। 14 बूढा अगमवक्ता परमेश्वरका जनको पछि लागे। बूढा अगमवक्ताले परमेश्वरका जनलाई एउटा तारपीनको रूखतल बसेको पाए। बूढा अगमवक्ताले सोधे, “के तिमी नै परमेश्वरका जन हो जो यहूदाबाट आएको हो?” परमेश्वरका जनले बताए, “हो, म नै हुँ।” 15 तब बूढा अगमवक्तले भने, “कृपया घर आऊ अनि मसित भोजन गर।” 16 तर परमेश्वरको जनले भने, “म तिमी सँग जान, सक्दिन। म यस ठाउँमा खाने-पिउने गर्न सक्दिनँ। 17 परमप्रभुले मलाई आदेश दिनु भएको छ, ‘त्यस ठाउँमा तैंले केही खाने-पिउने गर्नु हुँदैन अनि त त्यही बाटोबाट फर्किनु हुँदैन जुनबाट पुगेको हुन्छस्।’” 18 तब बूढा अगमवक्ताले भने, “तर म पनि तिमी जस्तैं नै अगमवक्ता हुँ।” तब बूढा अगमवक्ताले एउटा झूटो कुरा गरे। उनले भने, “परमप्रभुको एक जना स्वर्गदूत म कहाँ आयो। त्यो स्वर्गदूतले तिमीलाई मेरो घरमा लानु अनि तिमीलाई खाने-पिउने दिनुभन्यो।” 19 यसकारण परमेश्वरको जन बूढा अगमवक्ताको घर गए अनि उनी सँगै खान-पीन गरे। 20 जब तिनीहरू खाने मेजमा बसेका थिए, परमप्रभुले बूढा अगमवक्तासँग बोल्नु भयो। 21 अनि बूढा अगमवक्ताले परमेश्वरको जनसँग कुरा गरे जो यहूदाबाट आएका थिए। उनले भने, “परमप्रभुले भन्नुभयो कि तिमीले उहाँको आदेश पालन गरेका छैनौ! परमप्रभु तिम्रा परमेश्वरले जो आदेश तिमीलाई दिएको थिए त्यो तिमीले पालन गरेका छैनौ। 22 परमप्रभुले तिमीलाई कुनै पनि ठाउँमा केही पनि न खानु भन्नु भएको थियो। तर तिमी फिर्ता आयौ अनि खान-पीन गर्यौ। यसकारण तिम्रो शरीर तिम्रो परिवारको चिहानमा गाडीने छैन।” 23 परमेश्वरको जनले खान-पीन सिध्याए। तब बूढा अगमवक्ताले गधा माथि उनका लागि काठी राखे अनि ती मानिस हिँडे। 24 घर तिर यात्रा गर्दा बाटोमा एउटा सिंहले आक्रामण गर्यो अनि ती परमेश्वरका जनलाई मार्यो। अगमवक्ताको लाश बाटोमा लडीरहेको थियो। गधा र सिंह लाशको छेउमा उभिएका थिए। 25 केही अरू मानिसहरू बाटोमा यात्रा गरिरहेका थिए। तिनीहरूले सिंहलाई लाशको छेउमा उभिएको देखे। मानिसहरू शहरमा आए जहाँ बूढा अगमवक्ता बस्ने गर्दथे अनि बाटोमा आफूले देखेको विषयमा उनीहरूलाई भने। 26 बूढा अगमवक्ताले ती मानिसलाई धोका दिए अनि फर्काएर ल्याए। उनले भएको घटनाको विषयमा सबै सुने अनि भने, “यो परमेश्वरको जन हो जसले परमप्रभुको आदेश पालन गरेन। यसैकारण परमप्रभुले एउटा सिंह उसलाई मार्न पठाउनु भयो। परमप्रभुले ऊ मर्छ भन्नु भएकोले नै ऊ मर्यो।” 27 तब अगमवक्ताले आफ्ना छोराहरूलाई भने, “मेरो गधा माथि काठी कस।” यसकारण उनका छोराहरूले उनको गधा माथि काठी कसे। 28 बूढा अगमवक्ता निस्के अनि बाटोमा लाश पाए। गधा र सिंह अझै त्यसको छेउमा उभिएका थिए। सिंहले लाशलाई खाएको थिएन अनि यस गधालाई केही गरेको थिएन। 29 बूढा अगमवक्ताले आफ्नो गधामाथि लाश राखे। उनले लाश शहरमा शोक मनाउन अनि गाड्न ल्याए। 30 बूढा अगमवक्ताले त्यसलाई आफ्नो परिवारको चिहानमा गाडे। उसले उसको मृत्यु माथि रूदै विलाप गरे, “हे मेरो भाइ।” 31 त्यसपछि बूढा अगमवक्ताले लाश गाडे। तब उनले आफ्नो छोराहरूलाई भने, “जब म मर्छु, मलाई यही चिहानमा गाड्नु। मेरा हाडहरू उसको छेउमा रहुन्। 32 परमेश्वरले उनको माध्यमद्वारा जे बोल्नु भएको थियो साँच्चै नै साँच्चो साबित हुनेछ। परमप्रभुले उनलाई बेतेल र सामरियाको डाँडाको शहरमा भएका वेदीहरूको विरोधमा बोल्नु भन्नु भएको थियो।” 33 राजा यारोबाम बदली भएनन्। उनले दुष्ट कार्य गर्न छोडेनन्। उनले विभिन्न परिवार समूहबाट मानिसहरू छाने र पूजाहारी बनाउने कार्य जारी नै राखे। ती पूजाहारीहरू अग्लो ठाउँमा पूजा गर्दथे। पूजाहारी हुन चाहने कुनै पनि मानिसलाई पूजाहारी हुन अनुमाति दिइन्थ्यो। 34 त्यही पाप थियो जसले यारोवामको घर परिवार सर्वनाश अनि नष्ट गरेको थियो।