https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Kings_13_version_CJB_2.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B0_E0_A4_BE_E0_A4_9C_E0_A4_BE_13_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 2.2 2.3 2.4 3.1 4.1 5.1 5.2 5.3 5.4 5.5 5.6 5.7 5.8 5.9 5.10 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 6.6 6.7 6.8 6.9 6.10 6.11 6.12 6.13 6.14 6.15 6.16 7.1 7.2 7.3 7.4 7.5 7.6 7.7 8.1 8.2
1 Kings 13 Complete Jewish Bible (CJB) 13 Just then, as Yarov‘am was standing by the altar to burn incense, a man of God came out of Y’hudah, directed to Beit-El by a word from Adonai. 2 And by the word from Adonai he cried out against the altar: “Altar, altar, here is what Adonai says: ‘A son will be born to the house of David; his name will be Yoshiyahu; and on you he will sacrifice the cohanim of the high places who burn incense on you! They will burn human bones on you!’” 3 That same day he also gave a sign: “Here is the sign which Adonai has decreed: “‘The altar will be split apart; the ashes on it will be scattered about.’” 4 When the king heard what the man of God said, how he denounced the altar in Beit-El, Yarov‘am took his hand away from the altar and said, “Seize him!” But his hand, the one he had stretched out against him, shriveled up; so that he could not draw it back to himself. 5 Also the altar was split apart, and the ashes scattered from the altar, according to the sign which the man of God had given by the word of Adonai. 6 The king then responded to the man of God. “Ask now the favor of Adonai your God,” he said, “and pray for me, that my hand will be restored to me.” The man of God prayed to Adonai, and the king’s hand was restored to him and became as it had been before. 7 The king then said to the man of God, “Come home with me, and refresh yourself, and I will give you a reward. 8 But the man of God replied to the king, “Even if you give me half your household, I will not accept your hospitality; nor will I eat food or drink water in this place. 9 For this is the order I received through the word of Adonai: ‘Don’t eat food or drink water, and don’t return by the road you took when you came.’” 10 So he went another way and did not return by the road by which he had come to Beit-El. 11 Now there lived an old prophet in Beit-El; and one of his sons came and told him all the things the man of God had done that day in Beit-El; also they told their father what he had said to the king. 12 Their father asked them, “Which way did he go?” For his sons had seen what road the man of God from Y’hudah had taken. 13 He then said to his sons, “Saddle the donkey for me.” So they saddled the donkey for him; and, riding on it, 14 he went after the man of God. He found him sitting under a pistachio tree and said to him, “Are you the man of God who came from Y’hudah?” He answered, “I am.” 15 Then he said to him, “Come home with me and eat some food.” 16 He replied, “I cannot return with you or partake of your hospitality, nor will I eat food or drink water with you in this place; 17 because it was said to me by the word of Adonai, ‘You are not to eat food or drink water there, and you are not to go back by the way you came.’” 18 The other said to him, “I too am a prophet, just like you; and an angel spoke to me by the word of Adonai and said, ‘Bring him back with you to your house, so that he can eat food and drink water.’” But he was lying to him. 19 So he went back with him and did eat food and drink water in his house. 20 As they were sitting at the table, the word of Adonai came to the prophet who had brought him back; 21 and he cried to the man of God who had come from Y’hudah, “Here is what Adonai says: ‘Since you rebelled against the word of Adonai and didn’t obey the mitzvah Adonai your God gave you, 22 but came back and ate food and drank water in the place where he warned you not to eat food or drink water, your corpse will not arrive at the tomb of your ancestors.” 23 After he had eaten food and drunk, he saddled the donkey for the prophet he had brought back. 24 But after he had gone, a lion encountered the man of God on the road and killed him. His corpse lay there in the road, with the donkey and the lion standing next to it. 25 In time, people passed by and saw the corpse lying in the road with the lion standing next to it; and they came and told about it in the city where the old prophet lived. 26 When the prophet who had brought him back from the road heard about it, he said, “It is the man of God who rebelled against the word of Adonai; this is why Adonai handed him over to the lion to tear him to pieces and kill him, in keeping with the word Adonai spoke to him.” 27 To his sons he said, “Saddle the donkey for me,” and they saddled it. 28 He went and found his corpse lying in the road, with the donkey and the lion standing next to the corpse; the lion had neither eaten the corpse nor attacked the donkey. 29 The prophet picked up the corpse of the man of God, laid it on the donkey and brought it back to the city where he lived, to mourn and bury him. 30 He laid the corpse in his own burial cave, and they mourned him — “Oh! My brother!” 31 After burying him he said to his sons, “When I die, put me in the burial cave where the man of God is buried; lay my bones next to his bones. 32 For the thing he cried by the word of Adonai against the altar in Beit-El and against all the temples on the high places near the cities of Shomron will surely happen.” 33 After this, Yarov‘am did not turn back from his evil way but continued appointing cohanim for the high places from among all the people; he consecrated anyone who wanted to be a cohen of the high places. 34 This brought sin to the house of Yarov‘am that would eventually cut it off and destroy it from the face of the earth.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1
1 राजा 13Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) परमेश्वर बेतेलको विरूद्धमा बोल्नुहुन्छ 13 परमप्रभुले यहूदाका एक जना परमेश्वरको जन अगमवक्तालाई बेतेल शहरमा जाने आदेश दिनुभयो। राजा यारोबाम वेदीमा उभिएर धूपबत्ती बालि रहेका थिए तब परमेश्वरको जन त्यहाँ पुगे। 2 परमप्रभुले त्यस परमेश्वरको जनलाई वेदीको विरोधमा बोल्ने आदेश दिनुभयो। उनले भने, “वेदी, परमप्रभुले तिमीलाई भन्नुभएको छः ‘दाऊदको परिवारमा योशीया नाउँ भएको एउटा छोरा जन्मिनेछ। यी पूजाहारीहरू अहिले अग्ला ठाउँहरूमा पूजा गरिहरेका थिए तर वेदी, योशीया ती पूजारीहरूलाई तिमी माथि राख्नेछन् अनि उनले तिनीहरूलाई मार्नेछन्। अहिले ती पूजाहारीहरू तिमी माथि धूपबत्ती बाल्ने गर्छन्। तर योशीयाले तिमी माथि मानिसको हाड जलाउनेछन्। तब तिमी फेरि प्रयोगमा आउने छैनौ!’” 3 यी घटनाहरू हुनेछन्, भनेर त्यस परमेश्वरको जनले मानिसहरूलाई प्रमाण देखाए। उनले भने, “परमप्रभुले मलाई बताएको प्रमाण यो नै हो। परमप्रभुले भन्नुभयो, ‘यो वेदी भत्किने छ अनि यसको सबै खरानी भूईंमा खस्ने छ।’” 4 जब राजा यारोबामले बेतेलको वेदीको विषयमा परमेश्वरको जनबाट जानकारी पाए, उसले वेदीबाट आफ्नो हात हटाए अनि त्यस मानिस तिर देखाए। उनले भने, “त्यो मानिसलाई बन्दी बनाऊ!” तर जब राजाले यसो भने, उसको हात कुँजो भइहाल्यो। उसले उसको हात चलाउन सकेन। 5 वेदी पनि टुक्रा-टुक्रा भएर भत्कियो। वेदीको सबै खरानी भूईंमा छरियो। त्यो परमेश्वरको जनले भनेका प्रमाण थियो त्यो वचन परमप्रभुबाट भविष्यवाणि भएका थियो। 6 तब राजा यारोबामले परमेश्वरको जनलाई भने, “कृपया परमप्रभु तपाईंका परमेश्वरसँग मेरो लागि प्रार्थना गर। परमप्रभुलाई मेरो हात निको पार्नु भन।” यसकारण त्यस परमेश्वरको जनले परमप्रभुलाई प्रार्थना गर्यो अनि राजाको पाखुरा निको भयो। यो पहिले जस्तैं नै भयो। 7 तब राजाले त्यस परमेश्वरका जनलाई भने, “कृपया मसँग घरमा आउनुहोस्। म सँग भोजन गर्नुहोस्। म तपाईंलाई उपहार दिनेछु।” 8 तर परमेश्वरको जनले राजालाई भने, “यदि तिमीले मलाई तिम्रो आधा राज्य दिए पनि म तिमीसँग तिम्रो घर जाने छैन, म यहाँ कुनै चीज खाने पिउने छैन। म यस ठाउँमा न कुनै चिज खाने छु नता पीउने नै छु। 9 परमप्रभुले मलाई कुनै चिज नखानु अथवा नपिउनु भनी आदेश दिनु भएको छ। परमप्रभुले मैले आउँदा प्रयोगगरेको बाटोमा पनि न हिंड्नु भनी आदेश दिनुभएको थियो।” 10 यसकारण अर्को बाटोबाट उनले यात्रा गरे। उनले त्यही बाटोबाट यात्रा गरेनन् जुन उनले बेतेलमा आउँदा हिँडेका थिए। 11 बेतेल शहरमा एक जना वृद्ध अगमवक्ता बस्दै थिए। उनका छोराहरू आए अनि बेतेलमा परमेश्वरको जनले गरेको कार्यको विषयमा उनलाई बताए। तिनीहरूले आफ्ना पितालाई परमेश्वरको जनले राजा यारोबामलाई बताएको कुरा सुनाए। 12 बूढा अगमवक्ताले भने, “उसले फर्किदा कुन बाटोमा यात्रा गर्यो?” यसकारण छोराहरूले आफ्ना पितालाई त्यो बाटो देखाए जसबाट यहूदाबांट आउँने परमेश्वरको जन गएको थियो। 13 बूढा अगमवक्ताले आफ्ना छोराहरूलाई गधा माथि काठी कस्नु भने यसकारण तिनीहरूले गधामाथि काठी कसे। तब अगमवक्ता गधामा चढेर हिंडे। 14 बूढा अगमवक्ता परमेश्वरका जनको पछि लागे। बूढा अगमवक्ताले परमेश्वरका जनलाई एउटा तारपीनको रूखतल बसेको पाए। बूढा अगमवक्ताले सोधे, “के तिमी नै परमेश्वरका जन हो जो यहूदाबाट आएको हो?” परमेश्वरका जनले बताए, “हो, म नै हुँ।” 15 तब बूढा अगमवक्तले भने, “कृपया घर आऊ अनि मसित भोजन गर।” 16 तर परमेश्वरको जनले भने, “म तिमी सँग जान, सक्दिन। म यस ठाउँमा खाने-पिउने गर्न सक्दिनँ। 17 परमप्रभुले मलाई आदेश दिनु भएको छ, ‘त्यस ठाउँमा तैंले केही खाने-पिउने गर्नु हुँदैन अनि त त्यही बाटोबाट फर्किनु हुँदैन जुनबाट पुगेको हुन्छस्।’” 18 तब बूढा अगमवक्ताले भने, “तर म पनि तिमी जस्तैं नै अगमवक्ता हुँ।” तब बूढा अगमवक्ताले एउटा झूटो कुरा गरे। उनले भने, “परमप्रभुको एक जना स्वर्गदूत म कहाँ आयो। त्यो स्वर्गदूतले तिमीलाई मेरो घरमा लानु अनि तिमीलाई खाने-पिउने दिनुभन्यो।” 19 यसकारण परमेश्वरको जन बूढा अगमवक्ताको घर गए अनि उनी सँगै खान-पीन गरे। 20 जब तिनीहरू खाने मेजमा बसेका थिए, परमप्रभुले बूढा अगमवक्तासँग बोल्नु भयो। 21 अनि बूढा अगमवक्ताले परमेश्वरको जनसँग कुरा गरे जो यहूदाबाट आएका थिए। उनले भने, “परमप्रभुले भन्नुभयो कि तिमीले उहाँको आदेश पालन गरेका छैनौ! परमप्रभु तिम्रा परमेश्वरले जो आदेश तिमीलाई दिएको थिए त्यो तिमीले पालन गरेका छैनौ। 22 परमप्रभुले तिमीलाई कुनै पनि ठाउँमा केही पनि न खानु भन्नु भएको थियो। तर तिमी फिर्ता आयौ अनि खान-पीन गर्यौ। यसकारण तिम्रो शरीर तिम्रो परिवारको चिहानमा गाडीने छैन।” 23 परमेश्वरको जनले खान-पीन सिध्याए। तब बूढा अगमवक्ताले गधा माथि उनका लागि काठी राखे अनि ती मानिस हिँडे। 24 घर तिर यात्रा गर्दा बाटोमा एउटा सिंहले आक्रामण गर्यो अनि ती परमेश्वरका जनलाई मार्यो। अगमवक्ताको लाश बाटोमा लडीरहेको थियो। गधा र सिंह लाशको छेउमा उभिएका थिए। 25 केही अरू मानिसहरू बाटोमा यात्रा गरिरहेका थिए। तिनीहरूले सिंहलाई लाशको छेउमा उभिएको देखे। मानिसहरू शहरमा आए जहाँ बूढा अगमवक्ता बस्ने गर्दथे अनि बाटोमा आफूले देखेको विषयमा उनीहरूलाई भने। 26 बूढा अगमवक्ताले ती मानिसलाई धोका दिए अनि फर्काएर ल्याए। उनले भएको घटनाको विषयमा सबै सुने अनि भने, “यो परमेश्वरको जन हो जसले परमप्रभुको आदेश पालन गरेन। यसैकारण परमप्रभुले एउटा सिंह उसलाई मार्न पठाउनु भयो। परमप्रभुले ऊ मर्छ भन्नु भएकोले नै ऊ मर्यो।” 27 तब अगमवक्ताले आफ्ना छोराहरूलाई भने, “मेरो गधा माथि काठी कस।” यसकारण उनका छोराहरूले उनको गधा माथि काठी कसे। 28 बूढा अगमवक्ता निस्के अनि बाटोमा लाश पाए। गधा र सिंह अझै त्यसको छेउमा उभिएका थिए। सिंहले लाशलाई खाएको थिएन अनि यस गधालाई केही गरेको थिएन। 29 बूढा अगमवक्ताले आफ्नो गधामाथि लाश राखे। उनले लाश शहरमा शोक मनाउन अनि गाड्न ल्याए। 30 बूढा अगमवक्ताले त्यसलाई आफ्नो परिवारको चिहानमा गाडे। उसले उसको मृत्यु माथि रूदै विलाप गरे, “हे मेरो भाइ।” 31 त्यसपछि बूढा अगमवक्ताले लाश गाडे। तब उनले आफ्नो छोराहरूलाई भने, “जब म मर्छु, मलाई यही चिहानमा गाड्नु। मेरा हाडहरू उसको छेउमा रहुन्। 32 परमेश्वरले उनको माध्यमद्वारा जे बोल्नु भएको थियो साँच्चै नै साँच्चो साबित हुनेछ। परमप्रभुले उनलाई बेतेल र सामरियाको डाँडाको शहरमा भएका वेदीहरूको विरोधमा बोल्नु भन्नु भएको थियो।” 33 राजा यारोबाम बदली भएनन्। उनले दुष्ट कार्य गर्न छोडेनन्। उनले विभिन्न परिवार समूहबाट मानिसहरू छाने र पूजाहारी बनाउने कार्य जारी नै राखे। ती पूजाहारीहरू अग्लो ठाउँमा पूजा गर्दथे। पूजाहारी हुन चाहने कुनै पनि मानिसलाई पूजाहारी हुन अनुमाति दिइन्थ्यो। 34 त्यही पाप थियो जसले यारोवामको घर परिवार सर्वनाश अनि नष्ट गरेको थियो।