https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Samuel_9_version_NOG.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B6_E0_A4_AE_E0_A5_82_E0_A4_8F_E0_A4_B2_9_version_ERV-NE_2.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 3.6 4.1 5.1 5.2 5.3 5.4 6.1 7.1 7.2 7.3 7.4 8.1 8.2 8.3 9.1 9.2 9.3 9.4 10.1 11.1 11.2 11.3 12.1 12.2 13.1 13.2 13.3 13.4 13.5 13.6 13.7 14.1 14.2 14.3 14.4 14.5 14.6 14.7 15.1 16.1 16.2 16.3 16.4 16.5 16.6 16.7 17.1 17.2 17.3 18.1 18.2 18.3 18.4 18.5 18.6 18.7 19.1 19.2 20.1 20.2 20.3 20.4 20.5 20.6
1 Samuel 9Names of God Bible (NOG) Saul Searches for His Father’s Donkeys 9 There was a man from the tribe of Benjamin whose name was Kish. He was a son of Abiel, grandson of Zeror, and great-grandson of Becorath, whose father was Aphiah, a descendant of Benjamin. Kish was a powerful man. 2 He had a son named Saul, a handsome, young man. No man in Israel was more handsome than Saul. He stood a head taller than everyone else. 3 When some donkeys belonging to Saul’s father Kish were lost, Kish told Saul, “Take one of the servants with you, and go look for the donkeys.” 4 They went through the mountains of Ephraim and the region of Shalisha without finding the donkeys. Then Saul and his servant went through the region of Shaalim, but the donkeys weren’t there. The men went through the territory of Benjamin but still didn’t find them. 5 When they came to the territory of Zuph, Saul told his servant who was with him, “Let’s go back, or my father will stop worrying about the donkeys and worry about us instead.” Saul Seeks Samuel’s Advice 6 The servant responded, “There’s a man of Elohim in this city, a highly respected man. Everything he says is sure to happen. Let’s go there. Maybe he’ll tell us which way we should go.” 7 “If we go,” Saul asked his servant, “what could we bring the man since the food in our sacks is gone? There’s no present we can bring the man of Elohim. What do we have?” 8 The servant again answered Saul, “Look, here! I have one-tenth of an ounce of silver. I’ll give it to the man of Elohim. Then he’ll tell us where to find the donkeys.” 9 (Formerly in Israel, when a person went to ask Elohim a question, he would say, “Come, let’s go to the seer,” because a person we now call a prophet used to be called a seer.) 10 Saul told his servant, “That’s a good idea! Come on, let’s go.” They went to the city where the man of Elohim was. 11 As they were going up the hill to the city, they met girls coming out to get water. They asked the girls, “Is the seer here?” 12 The girls answered, “He’s there ahead of you. Hurry! He just went into the city today since the people are offering a sacrifice on the worship site. 13 As you go into the city, you can find him before he goes to the worship site to eat. The people will not eat until he comes, since he blesses the sacrifice. Then those who are invited may eat. You should be able to find him now.” 14 So Saul and his servant went to the city. As they entered it, Samuel was coming toward them on his way to the worship site. 15 Now, Yahweh had revealed the following message to Samuel one day before Saul came: 16 “About this time tomorrow I will send you a man from the territory of Benjamin. Anoint him to be ruler of my people Israel. He will save my people from the Philistines because I’ve seen my people’s suffering and their cry has come to me.” 17 When Samuel noticed Saul, Yahweh told him, “There’s the man I told you about. This man will govern my people.” 18 Saul approached Samuel inside the gateway and said, “Please tell me where the seer’s house is.” 19 Samuel replied, “I’m the seer. Go ahead of me to the worship site. You will eat with me today. In the morning I’ll let you go after I tell you all that’s on your mind. 20 Don’t trouble yourself about the donkeys that were lost three days ago because they’ve been found. Who will have all that is desirable in Israel? Won’t it be you and your father’s family?” 21 Saul replied, “I am a man from the tribe of Benjamin, the smallest tribe of Israel. My family is the most insignificant of all the families of the tribe of Benjamin. So why are you saying such things to me?” 22 Samuel brought Saul and his servant to the banquet hall and had them sit at the head of the guests—about 30 people. 23 Samuel said to the cook, “Bring me the portion of the sacrificial meat that I gave you and told you to put aside.” 24 So the cook picked up the leg and thigh and laid it in front of Saul. Samuel said, “This was kept in order to be laid in front of you. Eat it. When I invited people to the feast, I set it aside for you.” Saul ate with Samuel that day. 25 Then they left the worship site for the city. They spread blankets on the roof for Saul, and he slept there. 26 At dawn Samuel called to Saul on the roof, “Get up! It’s time for me to send you away.” Saul got up, and both he and Samuel went outside. 27 As they were going toward the city limits, Samuel told Saul, “Have the servant go ahead of you.” (He went ahead.) “But you stay here, and I will tell you Elohim’s word.”
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1
1 शमूएल 9Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) शाऊलले पिताका गधाहरूको खोजी गर्छ 9 कीश बिन्यामिनी कुलका एकजना महत्वपूर्ण मानिस थिए। कीश अबीएलका छोरा थिए। अबीएल जरोरका छोरा थिए। जरोर बकोरतका छोरा थिए। बकोरत, बिन्यामीन परिवारका मानिस ओपीहकका छोरा थिए। 2 कीशका एकजना शाऊल नाउँ गरेका छोरा थिए। शाऊल अत्यन्तै सुन्दर थिए। त्यहाँ शाऊल जस्तो सुन्दर कोही पनि थिएनन्। उभिँदा शाऊल इस्राएलमा अन्य मानिसहरू भन्दा अग्ला थिए। 3 एक दिन शाऊलका पिता कीशले आफ्ना गधाहरू हराए। यसकारण कीशले आफ्ना छोरा शाऊललाई भने, “एकजना नोकरलाई साथमा लिएर गधा खोज्न जा।” 4 शाऊलले गधाहरू खोज्न शुरू गरे। शाऊल एप्रैमका पहाडी देश हुदै शलीशको इलाकातिर पुगे। तर शाऊल र नोकरले कीशका गधाहरूको पत्तो लगाउन सकेनन्। ती दुइजना गधाहरू खोज्दै शालेमका चारैतिर घुमे। तर त्यहाँ पनि गधाहरू थिएनन्। यसकारण तिनीहरूले बिन्यामिनीको प्रदेशमा पनि गधा खोज्दै यात्रा गरे तर त्यहाँ पनि गधाहरू भेट्टाउन सकेनन्। 5 अन्त्यमा, शाऊल र उनका नोकर सूप नाउँका शहरमा पुगे। शाऊलले आफ्ना नोकरलाई भने, “हामीहरू फर्कौ। अब पिताजीलाई गधाहरूको भन्दा हाम्रो चिन्ता ज्यादा भइसक्यो होला।” 6 तर नोकरले भन्यो, “यस शहरमा परमेश्वरका एकजना मानिस हुनुहुन्छ। मानिसहरूले उहाँलाई धेरै मान्छन्। उहाँले जे भन्नुहुन्छ त्यो पुग्छ। यसकारण हामीहरू शहरमा जाऔं। हुनसक्छ परमेश्वरका मानिसले हामीलाई अब कता जानुपर्ने हो भनिदिनु हुन्छ होला।” 7 शाऊलले आफ्ना नोकरलाई भने, “ठीकै हो, हामी शहरमा जानसक्छौ। तर हामीले त्यस मानिसलाई के दिनसक्छौं र? हामीले बोकेका थैलाका भोजन पनि त सकिसक्यो। हाम्रोमा परमेश्वरका मानिसलाई दिने केही भेंटी पनि छैन। हामीसँग दिने लायकको के छ र!” 8 फेरि पनि त्यस नोकरले शाऊललाई भन्यो, “हेर्नुहोस्, मसँग अलिकति धनको रूपमा चाँदीको एक चौथाइ शेकेल छ। यही हामीले ती परमेश्वरका मानिसलाई चढायौं भने उहाँले हामीलाई कता जानुपर्ने हो बताउनुहुन्छ।” 9-11 शाऊलले आफ्ना नोकरलाई भने, “त्यो असल सुझाव हो! हामी जाऔं!” यसरी तिनीहरू शहरमा गए जहाँ परमेश्वरका मानिस थिए। शाऊल र तिनका नोकर पहाड उक्लँदै शहरतिर जाँदै थिए। तिनीहरूले केही जवान स्त्रीहरूलाई बाटोमा भेटे जो पानी भर्न आएका थिए। शाऊल र तिनका नोकरले ती ठिटीहरूलाई सोधे, “के दर्शी घरैमा हुनुहुन्छ?” (प्राचीन समयमा अगमवक्तालाई “दर्शी” भन्थे।) 12 ठिटीहरूले जवाफ दिए, “ज्यू, उहाँ हुनुहुन्छ। उहाँ तपाईंहरू भन्दा अघि जादै हुनहुन्छ। उहाँ आजै शहरमा आउनुभयो। मानिसहरूले भेला भएर उच्च स्थानहरूमा मेलबलि चढाउने भएका छन्। 13 कृपया जानुहोस् र उहाँलाई शहरमा भेट्नुहुन्छ। यदि तपाईंहरूले चाँडो गर्नुभयो भने उहाँ दर्शीलाई आराधनालयमा खान जानुभन्दा पहिले भेटिहाल्नुहुन्छ। किनभने दर्शीले बलिदानलाई आशीर्वाद दिनुपर्छ। मानिसहरूले उहाँ त्यहाँ नपुगन्जेल भोजन ग्रहण गर्दैनन्। यसकारण चाँडो जानुहोस्।” 14 शाऊल र तिनका नोकर शहर पुग्न पहाडको बाटो उक्लन थाले। जस्तो तिनीहरू शहरभित्र पस्दै थिए, त्यस्तै शमूएल उनीहरूका अघिल्तिर देखा परे। शमूएल आराधना स्थानतिर जानलाग्दै थिए। 15 एक दिन अगाडि परमप्रभुले शमूएललाई भन्नुभएको थियो, 16 “भोलि म यही समय पारेर एउटा मानिसलाई तँ कहाँ पठाउनेछु। यो मानिस बिन्यामिनी कुलको सदस्य हो। तैंले त्यसलाई अभिषेक गरिदिनुपर्छ। त्यसपछि त्यो मानिस मेरा इस्राएली मानिसहरूका प्रमुख हुनेछ। त्यस मानिसले हाम्रा मानिसहरूलाई पलिश्तीहरूबाट बचाउँने छ। मैले मेरा मानिसहरूको कष्ट देखे र रोदन सुनेकोछु।” 17 शमूएलले शाऊललाई देखे अनि परमप्रभुले भन्नु भयो, “मैले तँलाई भनेको मानिस यही हो। यसले नै मेरो मानिसहरूलाई शासन गर्नेछ।” 18 शाऊलले मूल-द्वारमा शमूएल कहाँ आएर भने, “कृपया दर्शी कहाँ हुनुहुन्छ, बताइ दिनुहुन्छ कि?” 19 शमूएलले भने, “म नै दर्शी हुँ। म भन्दा पहिले नै आराधनाको ठाउँमा जाऊ। तिमी र तिम्रा सेवकले आज मसित खाना खानेछौ। म तिमीलाई भोलि बिहान घर जानदिनेछु र जे सोध्नु छ बिहानै सोध्नु। 20 ती गधाहरूको चिन्ता नगर जो तीन दिन पहिले हराएका थिए। ती गधाहरू फेला परिसकेका छन्। अब तिमीलाई सारा इस्राएलले नै खोजिरहेकोछ। तिनीहरूले तिमी र तिम्रा पिताका परिवारलाई नै चाहान्छन्।” 21 शाऊलले जवाफ दिए, “तर म त बिन्यामिनी कुलको सदस्य हुँ। हाम्रो परिवार इस्राएलको सबै भन्दा सानो परिवार समूह हो। त्यस माथि पनि बिन्यामिनी कुलभित्र पनि हाम्रो परिवार समूह सबैभन्दा सानो छ। तपाई किन भन्नुहुन्छ कि इस्राएलले मलाई चाहन्छ?” 22 त्यसपछि शमूएलले शाऊल र तिनका नोकरलाई भोजनालयतिर लिएर गए। लगभग तीस जना मानिसहरू एकसाथ खाना खान र बलिदानमा भाग गर्न निम्त्याइएका थिए। शमूएलले शाऊल र तिनका नोकरलाई महात्वपूर्ण स्थानमा बसाए। 23 शमूएलले भान्सेलाई भनें, “जो मैले तिमीलाई दिएको थिएँ त्यो मासु ल्याउ जुन मासुको अंश मैले तिमीलाई सुरक्षित राख्न भनेंको थिएँ।” 24 भान्सेले फिला ल्यायो अनि शाऊलको अघि टेबलमा राख्यो। शमूएलले भने, “यो त्यही मासु हो जुन मैले तिम्रो निम्ति सुरक्षित राखेको थिएँ। यो खाऊ कारण यो यस्तै विशेष दिनको निम्ति तिम्रो सम्मानको लागि सुरक्षित राखेको थियो।” यसरी त्यस दिन शाऊलले शमूएलसँगै खाना खाए। 25 खाना खाइसके पछि आराधनालयबाट झर्दै तिनीहरू शहरतिर लागे। शमूएलले शाऊलका निम्ति कौसीमा ओछ्यान लगाए शाऊल त्यहीं सुतें। 26 भोलिपल्ट बिहानै शमूएलले शाऊललाई उठाउँदै भनें, “उठ, म तिमीलाई बाटो देखाइदिन्छु।” शाऊल उठे अनि शमूएलकासाथ घरबाट बाहिरिए। 27 शहरको किनारतिर शाऊल, तिनका नोकर र शमूएल अघि बढ्दै थिए। शमूएलले शाऊललाई भने, “तपाईंको नोकरलाई हामी भन्दा अघि हिँड्न भन्नुहोस्। मैले तपाईंलाई परमेश्वरको संदेश सुनाउन बाँकी नै छ।” नोकर तिनीहरू भन्दा केही अघि हिँड्न थाल्यो।