https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Kings_19_version_TLV.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B0_E0_A4_BE_E0_A4_9C_E0_A4_BE_19_version_ERV-NE_2.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 3.6 3.7 3.8 3.9 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 4.6 4.7 5.1 5.2 6.1 7.1 7.2 7.3 7.4 7.5 7.6 7.7 8.1 9.1 10.1 10.2 10.3 11.1 12.1 12.2 12.3 13.1 13.2 13.3 13.4
1 Kings 19Tree of Life Version (TLV) Whisper at the Cave 19 Then Ahab told Jezebel all that Elijah had done and how he had slain all the prophets with the sword. 2 Then Jezebel sent a messenger to Elijah saying, “So let the gods do to me and worse if by this time tomorrow I don’t make your life like the life of one of them.” 3 Frightened, he got up and ran for his life. When he came to Beersheba, which belongs to Judah, he left his servant there. 4 But he himself went a day’s journey into the wilderness, and came and sat down under a broom bush. He prayed that he might die. “It’s too much!” he said. “Now, Adonai, take my life! For I’m no better than my fathers.” 5 Then he lay down and slept under the broom bush. Then behold, an angel touched him, and said to him, “Get up, and eat.” 6 So he looked, and to his surprise, there by his head was a cake baked on the hot stones and a jar of water. So he ate and drank, and lay down again. 7 Then the angel of Adonai came again a second time, touched him and said. “Get up and eat, because the journey is too much for you.” 8 So he arose and ate and drank, and in the strength of that meal forty days and forty nights went to Horeb, the mountain of God. 9 When he arrived there at the cave, he spent the night there. Then behold, the word of Adonai came to him, and He said to him, “What are you doing here, Elijah?” 10 “I have been very zealous for Adonai-Tzva’ot,” he said, “for the children of Israel have forsaken Your covenant, torn down Your altars and slain Your prophets with the sword—and I alone am left, and they are seeking my life, to take it!” 11 Then He said, “Come out and stand on the mount before Adonai.” Behold, Adonai was passing by—a great and mighty wind was tearing at the mountains and shattering cliffs before Adonai. But Adonai was not in the wind. After the wind there was an earthquake, but Adonai was not in the earthquake. 12 After the earthquake a fire, but Adonai was not in the fire. After the fire there was a soft whisper of a voice. 13 As soon as Elijah heard it, he wrapped his face in his mantle, went out and stood at the entrance of the cave. Then all of a sudden, a voice addressed him and said, “What are you doing here, Elijah?” 14 “I have been very zealous for Adonai-Tzva’ot,” he said, “for the children of Israel have forsaken Your covenant, torn down Your altars, and slain Your prophets with the sword—and I alone am left, and they are seeking to take my life!” 15 Then Adonai said to him, “Go, return on your way to the wilderness of Damascus, and when you get there, anoint Hazael king over Aram, 16 and anoint Jehu son of Nimshi king over Israel, and anoint Elisha son of Shaphat of Abel-meholah as prophet in your place. 17 It shall come to pass that whoever escapes from the sword of Hazael, Jehu will slay; and whoever escapes from the sword of Jehu, Elisha will slay. 18 Yet I have preserved seven thousand in Israel whose knees have not bowed to Baal and whose mouth has not kissed him.” Calling of Elisha 19 So he departed from there and found Elisha son of Shaphat while he was plowing with twelve pairs of oxen before him, and he with the twelfth. Then Elijah crossed over to him and threw his mantle on him. 20 So he left the oxen and ran after Elijah saying, “Let me please kiss my father and my mother, and then I will follow you.” “Come back,” he said to him. “For what have I done to you?” 21 So he returned from following him, and took the pair of oxen and sacrificed them and boiled their flesh with the oxen’s yoke gear, and gave it to the people, and they ate. Then he arose, went after Elijah and became his attendant.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1
1 राजा 19 Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) सीनै पर्वतमाथि एलिया 19 राजा आहाबले ईजेबेललाई सबै थोक बताए जो एलियाले गरे। आहाबले उनलाई कसरी एलियाले तरवारले सबै अगमवक्ताहरूलाई मारेको बताए। 2 यसकारण इजेबेलले एलिया समक्ष एकजना दूत पठाइन्। ईजेबेलले भनिन, “म कसम खान्छु भोलि यस बेलाको पहिले म तिमीलाई त्यसरी नै मार्नेछु जसरी तिमीले ती अगमवक्ताहरूलाई मार्यौ। यदि मैले सकिनँ भने तब देवताहरूले मलाई मार्नेछन्।” 3 जब एलियाले यो सुने, उनी डराए। त्यस कारण उनी आफ्नो जीवन बचाउन भागे। उनले आफ्नो सेवक सँगै लगे। तिनीहरू बेर्शेबा, यहूदा गए। एलियाले सेवकलाई बेर्शेबामा छोडे। 4 त्यसपछि एलिया दिनभरि नै मरुभूमिमा हिंडे। एलिया एउटा पोथ्राको तल बसे। उनले मर्न चाहे। एलियाले भने, “परमप्रभु, मैले धेरै गरें! मलाई मर्न दिनुहोस्। म मेरा पुर्खाहरू भन्दा राम्रो छुईंन।” 5 तब एलिया रूखको तल सुते अनि निदाए। एउटा स्वर्गदूत एलिया कहाँ आए अनि उनलाई छोए। स्वर्गदूतले भने, “उठ! खाऊ!” 6 एलियाले आफ्नो छेवैमा कोइलामा पकाएको केक र एउटा ढुंग्रोमा पानी देखे। एलियाले खाई-पिई गरेर तब तिनी फेरि सुते! 7 त्यसपछि परमप्रभुका स्वर्गदूत उनीकहाँ फेरि आए। स्वर्गदूतले भने, “उठ! खाऊ! यदि तिमीले खाएनौ भने लामो यात्रा गर्नका लागि तिमी बलियो हुँदैनौ।” 8 यसकारण एलिया उठे। उनले खाए अनि पिए। खाद्यले एलियालाई चालीस दिन र चालीस रात होरेब पुगुन्जेल हिँड्नु पर्याप्त बलियो बनायो, परमेश्वरको पर्वत होरेबतिर हिंडेर गए। 9 त्यहाँ एलिया एउटा ओढारमा गए अनि रातभरि बसे। तब परमप्रभु एलियासँग बोल्नु भयो। परमप्रभुले भन्नुभयो, “एलिया, तिमी किन यहाँ छौ?” 10 एलियाले उत्तर दिए, “परमप्रभु, सर्वशक्तिमान परमेश्वर, सधैँ मैले सकेसम्म तपाईंको सेवा गरेको छु। तर इस्राएलका मानिसहरूले तपाईंसित भएको करार तोडेका छन् तिनीहरूले तपाईंका वेदीहरू भत्काए। तिनीहरूले तपाईंका अगमवक्ताहरूलाई मारे। म मात्र यस्तो अगमवक्ता हुँ जो अहिलेसम्म जिउँदै छु अनि अहिले तिनीहरू मलाई मार्ने प्रयास गर्दैछन्।” 11 तब परमप्रभुले एलियालाई भन्नुभयो, “जाऊ अनि पर्वत माथि मेरा सामु खडा होउ। म तिम्रो छैवैबाट जानेछु।” तब प्रचण्ड हुरी चल्यो। हुरीले पर्वतहरूलाई भत्कायो। परमप्रभुको अघि ठूल्ठूला चट्टानहरू फोर्यो। तर त्यो हुरीमा परमप्रभु हुनुहुन्न थियो। त्यस हुरी पछि एउटा भूईंचालो शुरू भयो तर त्यो भूईंचालोमा पनि परमप्रभु हुनुहुन्न थियो। 12 भूईंचालो पछि आगो दन्कियो। तर त्यो आगोमा पनि परमप्रभु हुनुहुन्न थियो। आगो पछि त्यहाँ मधुरो कानेखुसी आए। 13 जब एलियाले आवाज सुने उनले उसको अनुहार उसको खास्टोले छोपे। तब उनी गए अनि ओढारको मुखमा उभिए। तब ध्वनिले उनलाई भन्यो, “एलिया, तिमी किन यहाँ छौ?” 14 एलियाले भने, “परमप्रभु, हे सर्वशक्तिमान परमेश्वर, मैले सकेसम्म सधैँ तपाईंको राम्रो सेवा गरेको छु। तर इस्राएली मानिसहरूले तपाईंको करारलाई पालन गरेनन्। तिनीहरूले तपाईंको वेदी भत्काए। तिनीहरूले तपाईंका अगमवक्ताहरूलाई मारे। अहिले सम्म बाँच्ने अगमवक्ता मैं मात्र हुँ। अनि अहिले तिनीहरू मलाई मार्ने चेष्टा गर्दैछन्।” 15 परमप्रभुले भन्नुभयो, “दमीशकको वरिपरि मरुभूमिसम्म जाने बाटो भएर फर्क। दमीशक जाऊ अनि अरामका राजाको रूपमा हजाएललाई अभिषेक गर। 16 तब निम्शीका छोरा येहूलाई इस्राएलका राजाको रूपमा अभिषेक गर। त्यसपछि आबेल महोलाको शापातको छोरा एलीशालाई अभिषेक गर। तिनी तिम्रो ठाउँमा अगमवक्ता हुनेछन्। 17 हजाएलले धेरै व्यक्तिहरूलाई मार्नेछन्। हजाएलको तलवारबाट बाँचेकहरूलाई येहूद्वारा मार्नेछन्। तीजो येहूबाट बाँचेकोलाई एलीशा द्वारा मर्नेछन्। 18 म सित अझैं पनि इस्राएलमा 7,000 मानिसहरू छन् जसले अझैसम्म बालको अघाडी निहुरिएको छैनन् अथवा बालको मूर्तिलाई चुम्बन गरेको छैनन्।” एलीशा एक अगमवक्ता बनिन्छन् 19 यसकारण एलियाले त्यो ठाउँ छोडे अनि शापातका छोरा, एलीशालाई खोज्न गए। एलीशाले हलो जोतिरहेका थिए। त्यहाँ तिनको अघि बाह्रा जोडी गोरूहरू थिए अनि बाह्रौं जोडी चाँहि तिनीसित थियो। एलिया एलीशा सामु गए। एलियाले आफ्नो खास्टो एलीशालाई दिए। 20 तत्कालै एलीशाले गोरूहरू छोडे अनि एलियाको पछि लागे। एलीशाले भने, “मलाई मेरी आमालाई र बाबुलाई म्वाईखान देऊ अनि तिनीहरूलाई विदा लिनु देऊ। तब म तिम्रो अनुशरण गर्नेछु।” एलियाले उत्तर दिए, “तिमी त्यसो गर्नु सक्छौ, म तिमीलाई रोक्दिनँ।” 21 तब एलिशाले आफ्नो परिवारसँग बसेर विशेष भोजन गरे। एलीशा गए अनि आफ्ना गोरूहरू मारे। उनले हलोको काठको प्रयोग दाउराको रूपमा गरे अनि मासु पकाए। तब उनले यसलाई मानिसहरू माझ बाँडे अनि तिनीहरूले मासु खाए। त्यसपछि एलीशाले एलियालाई अनुशरण गर्न थाले। एलीशा एलियाका सहायका बने।