https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Kings_13_version_CEB_1.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B0_E0_A4_BE_E0_A4_9C_E0_A4_BE_13_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 3.6 3.7 3.8 3.9 3.10 3.11 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 4.6 4.7 5.1 5.2 5.3 5.4 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 6.6 6.7 6.8 6.9 6.10 7.1 8.1 9.1 9.2 9.3 10.1 10.2 11.1 11.2 11.3 11.4 11.5 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 16.2 16.3 17.1 17.2 17.3 17.4 17.5 17.6 17.7 17.8 18.1 18.2 18.3 18.4 18.5 18.6 18.7 18.8 18.9 18.10 19.1 19.2 19.3 19.4
1 Kings 13Common English Bible (CEB) Jeroboam I and the man of God 13 A man of God came from Judah by God’s command to Bethel. Jeroboam was standing at the altar burning incense. 2 By the Lord’s word, the man of God cried out to the altar: “Altar! Altar! The Lord says this: Look! A son will be born to the house of David. His name will be Josiah. He will sacrifice on you, Altar, the very priests of the shrines who offer incense on you. They will burn human bones on you.” 3 At that time the man of God gave a sign: “This is the sign that the Lord mentioned: ‘Look! The altar will be broken apart, and its ashes will spill out.’” 4 When the king heard the word of the man of God and how he cried out to the altar at Bethel, Jeroboam stretched his hand from the altar and said, “Seize him!” But the hand that Jeroboam stretched out against the man of God grew stiff. Jeroboam wasn’t able to bend it back to himself. 5 The altar broke apart, and the ashes spilled out from the altar, just like the sign that the man of God gave by the Lord’s word. 6 The king said to the man of God, “Plead before the Lord your God and pray for me so that I can bend my hand back again.” So the man of God pleaded before the Lord, and the king’s hand returned to normal and was like it used to be. 7 The king spoke to the man of God: “Come with me to the palace and refresh yourself. Let me give you a gift.” 8 The man of God said to the king, “Even if you gave me half your palace, I wouldn’t go with you, nor would I eat food or drink water in this place. 9 This is what God commanded me by the Lord’s word: Don’t eat food! Don’t drink water! Don’t return by the way you came!” 10 So the man of God went by a different way. He didn’t return by the way he came to Bethel. 11 Now there was an old prophet living in Bethel. His sons came and told him everything that the man of God had done that day at Bethel. They also told their father the words that he spoke to the king. 12 “Which way did he go?” their father asked them. His sons had seen the way the man of God went when he came from Judah. 13 The old prophet said to his sons, “Saddle my donkey.” So they saddled his donkey, and he got on it. 14 He went after the man of God and found him sitting underneath a terebinth tree. He said to him, “Are you the man of God who came from Judah?” “I am,” he replied. 15 The old prophet then said to him, “Come home with me and eat some food.” 16 But the man of God answered, “I can’t return or go with you, and I can’t eat food or drink water with you in this place 17 because of the message that came to me from the Lord’s word: Don’t eat food! Don’t drink water! Don’t return by the way you came!” 18 The old prophet said to the man of God, “I’m also a prophet like you. A messenger spoke to me with the Lord’s word, ‘Bring him back with you to your house so that he may eat food and drink water.’” But the old prophet was lying to him. 19 So the man of God went back with the old prophet. He ate food in his home and drank water. 20 Then as they were sitting at the table, the Lord’s word came to the prophet who had brought him back. 21 He cried out to the man of God who had come from Judah: “The Lord says this: You rebelled against the Lord’s word! You didn’t keep the command that the Lord your God gave you! 22 You came back and ate food and drank water in this place. “But he had commanded you: ‘Don’t eat food! Don’t drink water!’ Now your body won’t go to the grave of your ancestors.” 23 After he ate food and drank, the old prophet saddled the donkey for the prophet he had brought back. 24 The man of God departed, and a lion found him on the road and killed him. His body was thrown down on the road. The donkey stood beside it, and the lion also stood beside the body. 25 Some people were traveling nearby, and they discovered the body thrown down on the road and the lion standing beside it. They entered the town where the old prophet lived and were talking about it. 26 The prophet who brought the man of God back from the road overheard. He thought: That’s the man of God who rebelled against the Lord’s command. The Lord has given him to that lion that tore him apart, killing him in agreement with the Lord’s word that was spoken to him. 27 The old prophet told his sons, “Saddle the donkey.” They did so, 28 and he went and found the body thrown down on the road. The donkey and the lion were still standing beside the body. The lion hadn’t eaten the body, nor had it torn the donkey apart. 29 The prophet lifted the body of the man of God and put it on the donkey. He brought it back, arriving in the old prophet’s town to mourn and bury the man of God. 30 He placed the body in his own grave, and they mourned over him, “Oh, my brother!” 31 After the old prophet buried him, he said to his sons, “When I die, bury me in the grave where the man of God is. Put my bones beside his bones. 32 The message he gave by the Lord’s word concerning the altar of Bethel and all the shrines in the towns of Samaria will most certainly come true.” 33 Even after this happened, Jeroboam didn’t change his evil ways. Instead, he continued to appoint all sorts of people as priests of the shrines. Anyone who wanted to be a priest Jeroboam made a priest for the shrines. 34 In this way the house of Jeroboam acted sinfully, leading to its downfall and elimination from the earth.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1
1 राजा 13Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) परमेश्वर बेतेलको विरूद्धमा बोल्नुहुन्छ 13 परमप्रभुले यहूदाका एक जना परमेश्वरको जन अगमवक्तालाई बेतेल शहरमा जाने आदेश दिनुभयो। राजा यारोबाम वेदीमा उभिएर धूपबत्ती बालि रहेका थिए तब परमेश्वरको जन त्यहाँ पुगे। 2 परमप्रभुले त्यस परमेश्वरको जनलाई वेदीको विरोधमा बोल्ने आदेश दिनुभयो। उनले भने, “वेदी, परमप्रभुले तिमीलाई भन्नुभएको छः ‘दाऊदको परिवारमा योशीया नाउँ भएको एउटा छोरा जन्मिनेछ। यी पूजाहारीहरू अहिले अग्ला ठाउँहरूमा पूजा गरिहरेका थिए तर वेदी, योशीया ती पूजारीहरूलाई तिमी माथि राख्नेछन् अनि उनले तिनीहरूलाई मार्नेछन्। अहिले ती पूजाहारीहरू तिमी माथि धूपबत्ती बाल्ने गर्छन्। तर योशीयाले तिमी माथि मानिसको हाड जलाउनेछन्। तब तिमी फेरि प्रयोगमा आउने छैनौ!’” 3 यी घटनाहरू हुनेछन्, भनेर त्यस परमेश्वरको जनले मानिसहरूलाई प्रमाण देखाए। उनले भने, “परमप्रभुले मलाई बताएको प्रमाण यो नै हो। परमप्रभुले भन्नुभयो, ‘यो वेदी भत्किने छ अनि यसको सबै खरानी भूईंमा खस्ने छ।’” 4 जब राजा यारोबामले बेतेलको वेदीको विषयमा परमेश्वरको जनबाट जानकारी पाए, उसले वेदीबाट आफ्नो हात हटाए अनि त्यस मानिस तिर देखाए। उनले भने, “त्यो मानिसलाई बन्दी बनाऊ!” तर जब राजाले यसो भने, उसको हात कुँजो भइहाल्यो। उसले उसको हात चलाउन सकेन। 5 वेदी पनि टुक्रा-टुक्रा भएर भत्कियो। वेदीको सबै खरानी भूईंमा छरियो। त्यो परमेश्वरको जनले भनेका प्रमाण थियो त्यो वचन परमप्रभुबाट भविष्यवाणि भएका थियो। 6 तब राजा यारोबामले परमेश्वरको जनलाई भने, “कृपया परमप्रभु तपाईंका परमेश्वरसँग मेरो लागि प्रार्थना गर। परमप्रभुलाई मेरो हात निको पार्नु भन।” यसकारण त्यस परमेश्वरको जनले परमप्रभुलाई प्रार्थना गर्यो अनि राजाको पाखुरा निको भयो। यो पहिले जस्तैं नै भयो। 7 तब राजाले त्यस परमेश्वरका जनलाई भने, “कृपया मसँग घरमा आउनुहोस्। म सँग भोजन गर्नुहोस्। म तपाईंलाई उपहार दिनेछु।” 8 तर परमेश्वरको जनले राजालाई भने, “यदि तिमीले मलाई तिम्रो आधा राज्य दिए पनि म तिमीसँग तिम्रो घर जाने छैन, म यहाँ कुनै चीज खाने पिउने छैन। म यस ठाउँमा न कुनै चिज खाने छु नता पीउने नै छु। 9 परमप्रभुले मलाई कुनै चिज नखानु अथवा नपिउनु भनी आदेश दिनु भएको छ। परमप्रभुले मैले आउँदा प्रयोगगरेको बाटोमा पनि न हिंड्नु भनी आदेश दिनुभएको थियो।” 10 यसकारण अर्को बाटोबाट उनले यात्रा गरे। उनले त्यही बाटोबाट यात्रा गरेनन् जुन उनले बेतेलमा आउँदा हिँडेका थिए। 11 बेतेल शहरमा एक जना वृद्ध अगमवक्ता बस्दै थिए। उनका छोराहरू आए अनि बेतेलमा परमेश्वरको जनले गरेको कार्यको विषयमा उनलाई बताए। तिनीहरूले आफ्ना पितालाई परमेश्वरको जनले राजा यारोबामलाई बताएको कुरा सुनाए। 12 बूढा अगमवक्ताले भने, “उसले फर्किदा कुन बाटोमा यात्रा गर्यो?” यसकारण छोराहरूले आफ्ना पितालाई त्यो बाटो देखाए जसबाट यहूदाबांट आउँने परमेश्वरको जन गएको थियो। 13 बूढा अगमवक्ताले आफ्ना छोराहरूलाई गधा माथि काठी कस्नु भने यसकारण तिनीहरूले गधामाथि काठी कसे। तब अगमवक्ता गधामा चढेर हिंडे। 14 बूढा अगमवक्ता परमेश्वरका जनको पछि लागे। बूढा अगमवक्ताले परमेश्वरका जनलाई एउटा तारपीनको रूखतल बसेको पाए। बूढा अगमवक्ताले सोधे, “के तिमी नै परमेश्वरका जन हो जो यहूदाबाट आएको हो?” परमेश्वरका जनले बताए, “हो, म नै हुँ।” 15 तब बूढा अगमवक्तले भने, “कृपया घर आऊ अनि मसित भोजन गर।” 16 तर परमेश्वरको जनले भने, “म तिमी सँग जान, सक्दिन। म यस ठाउँमा खाने-पिउने गर्न सक्दिनँ। 17 परमप्रभुले मलाई आदेश दिनु भएको छ, ‘त्यस ठाउँमा तैंले केही खाने-पिउने गर्नु हुँदैन अनि त त्यही बाटोबाट फर्किनु हुँदैन जुनबाट पुगेको हुन्छस्।’” 18 तब बूढा अगमवक्ताले भने, “तर म पनि तिमी जस्तैं नै अगमवक्ता हुँ।” तब बूढा अगमवक्ताले एउटा झूटो कुरा गरे। उनले भने, “परमप्रभुको एक जना स्वर्गदूत म कहाँ आयो। त्यो स्वर्गदूतले तिमीलाई मेरो घरमा लानु अनि तिमीलाई खाने-पिउने दिनुभन्यो।” 19 यसकारण परमेश्वरको जन बूढा अगमवक्ताको घर गए अनि उनी सँगै खान-पीन गरे। 20 जब तिनीहरू खाने मेजमा बसेका थिए, परमप्रभुले बूढा अगमवक्तासँग बोल्नु भयो। 21 अनि बूढा अगमवक्ताले परमेश्वरको जनसँग कुरा गरे जो यहूदाबाट आएका थिए। उनले भने, “परमप्रभुले भन्नुभयो कि तिमीले उहाँको आदेश पालन गरेका छैनौ! परमप्रभु तिम्रा परमेश्वरले जो आदेश तिमीलाई दिएको थिए त्यो तिमीले पालन गरेका छैनौ। 22 परमप्रभुले तिमीलाई कुनै पनि ठाउँमा केही पनि न खानु भन्नु भएको थियो। तर तिमी फिर्ता आयौ अनि खान-पीन गर्यौ। यसकारण तिम्रो शरीर तिम्रो परिवारको चिहानमा गाडीने छैन।” 23 परमेश्वरको जनले खान-पीन सिध्याए। तब बूढा अगमवक्ताले गधा माथि उनका लागि काठी राखे अनि ती मानिस हिँडे। 24 घर तिर यात्रा गर्दा बाटोमा एउटा सिंहले आक्रामण गर्यो अनि ती परमेश्वरका जनलाई मार्यो। अगमवक्ताको लाश बाटोमा लडीरहेको थियो। गधा र सिंह लाशको छेउमा उभिएका थिए। 25 केही अरू मानिसहरू बाटोमा यात्रा गरिरहेका थिए। तिनीहरूले सिंहलाई लाशको छेउमा उभिएको देखे। मानिसहरू शहरमा आए जहाँ बूढा अगमवक्ता बस्ने गर्दथे अनि बाटोमा आफूले देखेको विषयमा उनीहरूलाई भने। 26 बूढा अगमवक्ताले ती मानिसलाई धोका दिए अनि फर्काएर ल्याए। उनले भएको घटनाको विषयमा सबै सुने अनि भने, “यो परमेश्वरको जन हो जसले परमप्रभुको आदेश पालन गरेन। यसैकारण परमप्रभुले एउटा सिंह उसलाई मार्न पठाउनु भयो। परमप्रभुले ऊ मर्छ भन्नु भएकोले नै ऊ मर्यो।” 27 तब अगमवक्ताले आफ्ना छोराहरूलाई भने, “मेरो गधा माथि काठी कस।” यसकारण उनका छोराहरूले उनको गधा माथि काठी कसे। 28 बूढा अगमवक्ता निस्के अनि बाटोमा लाश पाए। गधा र सिंह अझै त्यसको छेउमा उभिएका थिए। सिंहले लाशलाई खाएको थिएन अनि यस गधालाई केही गरेको थिएन। 29 बूढा अगमवक्ताले आफ्नो गधामाथि लाश राखे। उनले लाश शहरमा शोक मनाउन अनि गाड्न ल्याए। 30 बूढा अगमवक्ताले त्यसलाई आफ्नो परिवारको चिहानमा गाडे। उसले उसको मृत्यु माथि रूदै विलाप गरे, “हे मेरो भाइ।” 31 त्यसपछि बूढा अगमवक्ताले लाश गाडे। तब उनले आफ्नो छोराहरूलाई भने, “जब म मर्छु, मलाई यही चिहानमा गाड्नु। मेरा हाडहरू उसको छेउमा रहुन्। 32 परमेश्वरले उनको माध्यमद्वारा जे बोल्नु भएको थियो साँच्चै नै साँच्चो साबित हुनेछ। परमप्रभुले उनलाई बेतेल र सामरियाको डाँडाको शहरमा भएका वेदीहरूको विरोधमा बोल्नु भन्नु भएको थियो।” 33 राजा यारोबाम बदली भएनन्। उनले दुष्ट कार्य गर्न छोडेनन्। उनले विभिन्न परिवार समूहबाट मानिसहरू छाने र पूजाहारी बनाउने कार्य जारी नै राखे। ती पूजाहारीहरू अग्लो ठाउँमा पूजा गर्दथे। पूजाहारी हुन चाहने कुनै पनि मानिसलाई पूजाहारी हुन अनुमाति दिइन्थ्यो। 34 त्यही पाप थियो जसले यारोवामको घर परिवार सर्वनाश अनि नष्ट गरेको थियो।