https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Samuel_26_version_ERV_2.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B6_E0_A4_AE_E0_A5_82_E0_A4_8F_E0_A4_B2_26_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 4.1 4.2 5.1 5.2 5.3 5.4 5.5 5.6 6.1 6.2 6.3 7.1 8.1 8.2 8.3 8.4 8.5 8.6 8.7 9.1 9.2 9.3 9.4 9.5 9.6 10.1 10.2 10.3 10.4 10.5 11.1 12.1 12.2 12.3 12.4 13.1 13.2 14.1 14.2 14.3 14.4 14.5 14.6 14.7 14.8 14.9 15.1 16.1 16.2 16.3 16.4 16.5 16.6 16.7 16.8 16.9 16.10 17.1 17.2 17.3 17.4 17.5 17.6 18.1 18.2 18.3 18.4 18.5 18.6 19.1 19.2 20.1
1 Samuel 26Easy-to-Read Version (ERV) David and Abishai Enter Saul’s Camp 26 The people of Ziph went to see Saul at Gibeah and said to him, “David is hiding on Hakilah Hill, across from Jeshimon.” 2 Saul gathered 3000 of the best soldiers in Israel and went down to the desert of Ziph to search for David there. 3 Saul set up his camp by the road at Hakilah Hill, across from Jeshimon. David was out in the desert and saw that Saul had come out into the desert after him. 4 So David sent out spies to know for certain that Saul had come after him again. 5 Then David went to where Saul had set up his camp. David saw where Saul and Abner were sleeping. (Abner son of Ner was the commander of Saul’s army.) Saul was sleeping in the center of a circle of men that surrounded him. 6 David talked to Ahimelech the Hittite and Abishai son of Zeruiah. (Abishai was Joab’s brother.) He asked them, “Who would like to go down into the camp with me after Saul?” Abishai answered, “I’ll go with you.” 7 When night came, David and Abishai went into Saul’s camp. Saul was asleep in the middle of the circle of men. His spear was stuck in the ground near his head. Abner and the other soldiers were asleep around Saul. 8 Abishai said to David, “Today God has given your enemy to you. Let me pin Saul to the ground with his spear. I’ll only do it once!” 9 But David said to Abishai, “Don’t kill Saul! Anyone who hurts the Lord’s chosen king must be punished. 10 As surely as the Lord lives, the Lord himself will punish Saul. Maybe Saul will die naturally or maybe he will be killed in battle. 11 But I pray that the Lord never lets me hurt the Lord’s chosen king. Now pick up the spear and water jug by Saul’s head and let’s go.” 12 So David took the spear and water jug that were near Saul’s head, and then David and Abishai left Saul’s camp. No one knew what had happened. No one saw it. No one even woke up. Saul and all of his soldiers slept because the Lord had put them into a deep sleep. David Shames Saul Again 13 David crossed over to the other side of the valley. He stood on top of the mountain across the valley from Saul’s camp. David and Saul’s camp were far apart. 14 David shouted to the army and to Abner son of Ner, “Answer me, Abner!” Abner answered, “Who are you? Why are you calling the king?” 15 David said, “You are an important man, aren’t you? You are better than any other man in Israel. Is that right? So why didn’t you guard your master, the king? An ordinary man came into your camp to kill your master, the king. 16 You made a big mistake. As surely as the Lord is alive, you and your men should die, because you didn’t protect your master, the Lord’s chosen king. Look for the king’s spear and the water jug that was near Saul’s head. Where are they?” 17 Saul knew David’s voice and said, “Is that your voice, David my son?” David answered, “Yes, it is my voice, my lord the king. 18 Sir, why are you chasing me? What wrong have I done? What am I guilty of? 19 My lord the king, listen to me. If the Lord caused you to be angry with me, let him accept an offering. But if men caused you to be angry with me, I ask the Lord to curse them because they forced me to leave the land that the Lord gave me and told me to go serve other gods. 20 Now don’t make me die far away from the Lord’s presence. The king of Israel has come out looking for a flea. You are like a man hunting partridges in the mountains.” 21 Then Saul said, “David, my son! I have sinned. Come back. Today you showed me that my life is important to you, so I won’t try to hurt you. I have acted foolishly. I have made a big mistake.” 22 David answered, “Here is the king’s spear. Let one of your young men come here and get it. 23 The Lord pays every man for what he does—he rewards him if he does right, and he punishes him if he does wrong. The Lord gave you to me today, but I wouldn’t harm the Lord’s chosen king. 24 Today I showed you that your life is important to me. In the same way the Lord will show that my life is important to him. He will save me from every trouble.” 25 Then Saul said to David, “God bless you, David my son. You will do great things and you will win.” David went on his way, and Saul went back home.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1
1 शमूएल 26Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) दाऊद र अबीशै शाऊलको छाउनीमा पसे 26 जीपीका मानिसहरू शाऊललाई भेट्न गिबा गए। तिनीहरूले शाऊललाई भने, “हकीलाको पहाडमा दाऊद लुक्दैछ। यो पहाड यशीमोन देखि पारि पर्छ।” 2 शाऊल जीपको मरुभूमितिर गए। शाऊलले 3,000 सेनाहरू इस्राएलबाट छानेर लगे। शाऊल र उसका सेनाहरूले जीपको मरुभूमितिर दाऊदलाई खोजे। 3 शाऊलले उसको छाउनी हकीलाको पहाडमाथि बाटोको छेउमा यशीमोन तिर फर्काएर बनाए। दाऊद त्यही मरुभूमिमा थिए। शाऊलले पीछा गर्दैछन् भन्ने कुरा तिनलाई थाहा थियो। 4 यसर्थ दाऊदले चेवाहरू पठाए। दाऊदलाई थाहा लाग्यो शाऊल हकीलामा छ भनेर। 5 दाऊद शाऊलको छाउनीमा गए। शाऊल र अबनेर कहाँ सुतिरहेका थिए दाऊदले देखे। (नेरका छोरो अबनेर शाऊलका सेनाको सेनापति थिए।) शाऊल छाउनीको बीचमा सुते। सेनाहरू शाऊलको वरिपरि सुती रहेका थिए। 6 दाऊदले हित्ती अहीमेलेक र सरूयाहका छोरा अबीशैसित बात गरे। (अबीशै योआबका भाइ थिए।) तिनले भने, “मसँग शाऊलको छाउनीमा को जान्छ?” अबीशैले जवाफ दिए, “म तपाईंसँग जानेछु।” 7 जब रात पर्यो दाऊद र अबीशै शाऊलको छाउनीमा गए। शाऊल छाउनीको मध्य भागमा मस्त सुतिरहेका थिए। तिनको भाला तिनको शिर नेर भूँईमा गाडिएको थियो। अबनेर अरू सैनिकहरूसँगै शाऊलको वरिपरी मस्त सुतिरहेका थिए। 8 अबीशैले दाऊदलाई भने, “आज परमेश्वरले तपाईंको शत्रुलाई तपाईंको हातमा सुम्पिनु भएकोछ उसको भालाले उसैलाई रोप्न मलाई दिनुहोस्। म एकै खेपमा काम सिध्याउँछु।” 9 तर दाऊदले अबीशैलाई भने, “शाऊललाई नमार! परमेश्वरले छान्नु भएको राजालाई घात गर्दा दण्ड पाइन्छ। 10 साँच्चै नै परमेश्वर जीवित हुनुहुन्छ परमप्रभु आफैंले शाऊललाई दण्ड दिनुहुनेछ। शाऊल युद्ध भूमिमा मरोस अथवा स्वभाविक मृत्यु होस्। 11 तर म परमप्रभुले उहाँका चुनिएका राजालाई केही नोक्सान नपुर्याउन भनी उहाँलाई विन्ति गर्छु। शाऊलको शिरमा भएको भाला र पानीको सुराही उठाउ अनि हामी जानेछौ।” 12 यसरी दाऊदले भाला र पानीको सुराही शाऊलको शिरकै छेउबाट लिए। त्यसपछि दाऊद र अबीशै छाउनीबाट निस्किए। तिनीहरूले के गरे कसैले पनि थाहा पाएन। न कसैले देख्यो न त कोही ब्यूँझियो। शाऊल र तिनका सैनिकहरू गहिरो निद्रामा परेको कारण परमप्रभुले नै तिनीहरूलाई गहिरो निद्रामा पारिदिनुभएको थियो। दाऊदले फेरि पनि शाऊललाई लाजमर्दो बनाए 13 दाऊद बेंसी पार गरेर पारिपट्टि पुगे। शाऊलको छाउनीबाट पारी पहाडको टाकुरामा पुगे। दाऊद र शाऊलका छाउनीहरू धेरै टाढा-टाढा थिए। 14 दाऊदले सेना र खास गरी नेरका छोरा अबनेरलाई ठूलो स्वरमा कराएर भने, “अबनेर, मलाई जवाफ देऊ!” अबनेरले जवाफ दिए, “तिमी को हौ? किन महाराजलाई डाकिरहेछौ?” 15 दाऊदले भने, “तिमी मानिस हौ, कि होइनौ? अनि इस्राएल भरी सबभन्दा महान तिमी नै छौ। के यो सत्य होइन? त्यसो हो भने आफ्नो प्रभु महाराजको रक्षा किन ठिकसित गरेनौ? एउटा साधारण मानिसले तिम्रो राजालाई मार्न छाउनी भित्र आयो। 16 तिमीले एकदमै नराम्रो काम गर्यौ। जस्तो कि परमप्रभु जीवित हुनुहुन्छ, तिमी र तिम्रा मानिसहरू मर्नु पर्छ। किनभने तिमीहरूले आफ्ना परमप्रभुका अभिषिक्त राजाको रक्षा गरेनौ। अब हेर राजाको सिरानी छेउको भाला र पानी पिउने सुराही खोई, कहाँ छन्?” 17 शाऊलले दाऊदको स्वर चिने। शाऊलले भने, “मेरो छोरा दाऊद के यो स्वर तिम्रो हो?” दाऊदले जवाफ दिए, “ज्यू, यो मेरै आवाज हो, मेरो प्रभु महाराजा।” 18 दाऊदले फेरि भने, “हे मेरा प्रभु, तपाईंले मेरो खेदो किन गर्नु हुदैछ? मैले के भूल गरें? मेरो के कसुर छ? 19 हे मेरो मालिक राजा म तपाईंको नोकरलाई सुन्नु होस् यदि परमप्रभुले नै तपाईंलाई म माथि रिस उठाउनु भएको हो भने एउटा भेट स्वीकार गरिदिनुहोस्। तर यदि मानिसले तपाईंलाई म माथि रिस उठाउनु भएको हो भने, परमप्रभुले तिमीहरूलाई केही नराम्रो गर्नुहुनेछ। परमप्रभुले दिनुभएको भूमि त्याग्न मलाई मानिसहरूले जबरजस्ती गरे। तिनीहरूले मलाई भने, ‘जाऊ र विदेशीसँग बस र विदेशी देवतालाई पूजागर।’ 20 मलाई परमप्रभुबाट टाढा मर्न नदेऊ। इस्राएलका राजा झींङ्गाको पछि लाग्दैछ। तपाईं पहाडमा भ्यागुत्ताहरूको पछि लागेको मानिस जस्तो हुनुभयो।” 21 तब शाऊलले भने, “मैले पाप गरें। मेरो छोरा दाऊद यता आऊ आज मलाई प्रमाण गरेर देखाइ देऊ। तिम्रो निम्ति मेरो ज्यान महत्वपूर्ण छ। अब म तिमीलाई चोट पुर्याउने छैन। मैले मूर्खले झैं ठूलो भूल गरें।” 22 दाऊदले जवाफमा भने, “राजाको भाला यहाँ छ। यो लिन कुनै एक जना जवानलाई पठाउनुहोस्। 23 परमप्रभुले हरेक मानिसहरूलाई उसको धार्मिकता र विश्वसनीयताको निम्ति इनाम दिनुहुन्छ। उहाँले राम्रो काम गर्ने मानिसलाई इनाम दिनुहुन्छ र नराम्रो कार्य गर्नेलाई दण्ड दिनुहुन्छ। परमप्रभुले तपाईंलाई हराउन आज मलाई मौका दिनुभयो। तर म परमप्रभुका अभिषिक्त राजालाई हानि गर्न चाहँदिन। 24 आज मैले प्रमाण गरें कि मेरो निम्ति तपाईंको जीवन महत्वपूर्ण छ। यस्तै प्रकार परमप्रभुले पनि देख्नु हुनेछ मेरो प्राण उहाँलाई महत्वपूर्ण छ। परमप्रभुले मलाई प्रत्येक खतराबाट बचाउँनु हुनेछ।” 25 त्यसपछि शाऊलले दाऊदलाई भने, “परमेश्वरले तिमीलाई आशीर्वाद दिऊन्, मेरो छोरा दाऊद। तिमीले ठूला-ठूला कार्यहरू गर्नेछौ र सफलता पनि पाउँनेछौ।” दाऊद आफ्नो बाटो लागे र शाऊल घरतिर फर्किए।