https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20Chronicles_18_version_MEV_2.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20_E0_A4_87_E0_A4_A4_E0_A4_BF_E0_A4_B9_E0_A4_BE_E0_A4_B8_18_version_ERV-NE_2.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 3.3 3.4 4.1 4.2 4.3 5.1 6.1 7.1 8.1 8.2 9.1 10.1 11.1 11.2 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 18.2 18.3 19.1 20.1 20.2 21.1 21.2 22.1 23.1 24.1 24.2 25.1 25.2 26.1 26.2 27.1 28.1 29.1 29.2 30.1 31.1 31.2 31.3 32.1 32.2 32.3 32.4 32.5 33.1 33.2 33.3 33.4
2 Chronicles 18 Modern English Version (MEV) Micaiah Prophesies Against Ahab 18 Now Jehoshaphat had great riches and honor, and he married into the family of Ahab. 2 At the end of some years he went down to Ahab in Samaria. And Ahab slaughtered a great amount of sheep and oxen for Jehoshaphat and those who journeyed with him and then lured him up to Ramoth Gilead. 3 And King Ahab of Israel said to King Jehoshaphat of Judah, “Will you go up with me to Ramoth Gilead?” And he responded, “I am as you are, and as your people also my people are. We will be with you in this war.” 4 And Jehoshaphat further said to the king of Israel, “Inquire today the word of the Lord on this.” 5 So the king of Israel gathered together four hundred prophets, and he inquired from them, “Should I go up to Ramoth Gilead for battle, or should I cease from this?” They said, “Go up, for God will give this to the hand of the king.” 6 But Jehoshaphat said, “Is there not still here another prophet for the Lord from whom we might inquire?” 7 Then the king of Israel responded to Jehoshaphat, “There is still one man from whom we can seek the Lord, but I hate him because he does not prophesy anything good for me but always disaster. He is Micaiah the son of Imlah.” And Jehoshaphat said, “May the king not speak like this.” 8 So the king of Israel called to a court eunuch and said, “Hurry and bring Micaiah the son of Imlah.” 9 And the king of Israel and Jehoshaphat the king of Judah were sitting on their own thrones, clothed in their royal garments, at the threshing floor at the entrance at the gate of Samaria, and all the prophets were prophesying before them. 10 Then Zedekiah the son of Kenaanah made for himself iron horns, and he said, “Thus says the Lord: With these you will thrust out the Arameans in Syria until they are finished.” 11 And all the prophets were prophesying the same, “Go up to Ramoth Gilead and find success, because the Lord has given the king into your hands.” 12 And the messenger who went to call Micaiah said to him, “The words of the prophets are as one voice and only for good to the king, so may your word be like one of them, and you speak favorably.” 13 And Micaiah said, “As the Lord lives, whatever my God says, that will I speak.” 14 When he came to the king, the king said to him, “Micaiah, should we go up to Ramoth Gilead for battle, or should I cease?” He said, “All of you go up and be successful, and they will be given into your hands.” 15 Then the king said to him, “How many times must I cause you to swear that you speak to me only truth in the name of the Lord?” 16 Then he said, “I saw all Israel scattered on the mountains like sheep that have no shepherd. The Lord said, ‘There are no masters for them. Let each man return to his home in peace.’ 17 Then the king of Israel said to Jehoshaphat, “Did I not say to you that he would not prophesy good concerning me, but evil?” 18 So the prophet said, “Now hear the word of the Lord: I saw the Lord sitting on His throne and the heavenly assembly was standing at His right and His left. 19 And the Lord said, ‘Who will deceive Ahab king of Israel so that he might go up and fall at Ramoth Gilead?’ “One was saying one thing, and another was saying something else. 20 Then a spirit came out and stood before the Lord, and he said, ‘I will deceive him.’ “Then the Lord said to him, ‘How?’ 21 “Then he said, ‘I will go out and be a spirit of deception in the mouth of all the prophets.’ “Then the Lord said, ‘You will deceive and find success. Go out and do this.’ 22 “Now see that the Lord has put a spirit of deception in the mouth of your prophets. So the Lord has declared disaster over you.” 23 Then Zedekiah the son of Kenaanah came near to Micaiah and struck him on the cheek. And he said, “Which way then did the spirit from the Lord pass from me to speak with you?” 24 Then Micaiah said, “You will see it on the day when you enter an inner chamber to hide yourself.” 25 And the king of Israel said, “Seize Micaiah and take him to Amon, the governor of the city, and to Joash the son of the king, 26 and you will say, ‘So says the king: Put him in a prison, and feed him a little food and water until I return in peace.’ 27 Then Micaiah said, “If you certainly return in peace, then the Lord has not spoken by me. Listen, all you people!” The Death of Ahab 28 So the king of Israel and Jehoshaphat the king of Judah went up to Ramoth Gilead. 29 Then the king of Israel said to Jehoshaphat, “I will disguise myself and go into battle, but you will put on your clothes.” So the king of Israel disguised himself, and they both entered into battle. 30 And the king of Aram ordered the commanders of his chariots, “Do not wage war with the small or great but with the king of Israel alone.” 31 And it happened when the commanders of the chariots saw Jehoshaphat they said, “It is the king of Israel.” So they turned on him to wage war. But Jehoshaphat cried out, and the Lord helped him, then God drew them away from the king. 32 And it happened when the commanders of the chariots saw that he was not the king of Israel, then they turned away from him. 33 But a man pulled his bow at random and struck the king of Israel between his armor scales and body armor. He said to the commander of the chariot, “Turn and remove me from the battle because I am wounded.” 34 And the battle continued on that day, and the king of Israel was set up in his chariot before the Arameans until evening. Then he died when the sun set.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1
2 इतिहास 18 Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) मीकायाले राजा आहाबलाई चेताउनी दिन्छन् 18 यहोशापात सित प्रशस्त धन-सम्पत्ति अनि सम्मान थियो। उसले आहाबसित उसको परिवारालाई विवाह गरेर सन्धि गरेका थिए। 2 केही बर्ष पछि, यहोशापात आहाब सित भेट गर्न सामरिया शहरमा गए। आहाबले यहोशापात अनि तिनी सित भएका मानिसहरूका निम्ति धेरै भेंडा अनि गाईहरू बलि चढाए। आहाबले रामोत गिलाद शहर माथि आक्रमण गर्न यहोशापातलाई उत्साहित तुल्याए। 3 आहाबले यहोशापातलाई भने, “तपाईं म सित रामोत गिलाद माथि आक्रमण गर्न जानु हुन्छ?” आहाब इस्राएलका राजा थिए अनि यहोशापात यहूदाका राजा थिए। यहोशापातले आहाबलाई उत्तर दिए, “म तपाईं जस्तै हुँ अनि मेरा मानिसहरू तपाईंका मानिसहरू जस्तै हुन्। हामी युद्धमा तपाईंको साथ दिनेछौं।” 4 यहोशापातले आहाबलाई यो पनि भने, “तर पहिला हामी परमप्रभुबाट संन्देश प्राप्त गरौं।” 5 यसर्थ राजा आहाबले 400 अगमवक्ताहरू एकत्रित गरे। आहाबले तिनीहरूलाई भने, “हामी रामोत गिलाद शहरको विरूद्ध लडाई गर्न जाऊँ कि नजाऊँ?” अगमवक्ताहरूले आहाबलाई उत्तर दिए, “जानुहोस्, किनभने परमेश्वरले तपाईंलाई रामोत-गिलादलाई परास्त गर्न दिनु हुनेछ।” 6 तर यहोशापातले भने, “के यहाँ परमप्रभुको अगमवक्ता कोही छन्? हामीले परमप्रभुलाई उहाँका एक अगमवक्ताद्वारा याचना गर्न आवश्यक छ।” 7 तब राजा आहाबले यहोशापातलाई भने, “यहाँ अझ पनि एक व्यक्ति छ। हामी तिनीद्वारा परमप्रभुसित सोध्न सक्छौं। तर म यो मान्छेलाई घृणा गर्छु, किनभने परमप्रभुबाट मेरो बारेमा तिनीसित असल संन्देश कहिल्यै हुँदैन। तिनीसित मेरा निम्ति सदैव नराम्रो संन्देश हुन्छ। त्यो मान्छेको नाउँ मीकाया हो। तिनी यिम्लाका छोरा हुन्।” तर यहोशापातले भने, “आहाब, तपाईंले त्यसो भन्नु हुँदैन।” 8 तब राजा आहाबले आफ्ना एक अधिकारीलाई बोलाए र भने, “चाँडो गर, यिम्लाका छोरा मीकायालाई यहाँ ल्याऊ।” 9 आहाब इस्राएलका राजा अनि यहोशापात यहूदाका राजाले आफ्ना राज-पोशाक लगाएका थिए। तिनीहरू सामरिया शहरको सामुन्नेको द्वारको नजिक ढिकीमा आफ्ना सिंहासनमा बसेका थिए। ती 400 जना अगमवक्ताहरू दुइ राजाहरूका सामुन्ने आफ्ना संन्देश भनीरहेका थिए। 10 सिदकियाह केनान नाउँका व्यक्तिका छोरा थिए। सिदकियाहले फलामका केही सींङ्गहरू बनाएका थिए। सिदकियाहले भने, “यही हो जो परमप्रभुले भन्नु हुन्छः ‘तपाईंहरूले यी फलामका सींङ्गहरू अरामी मानिसहरूलाई तिनीहरू ध्वंश नहुन्जेल घोच्नलाई प्रयोग गर्नु हुनेछ।’” 11 सबै अगमवक्ताहरूले एकै कुरा भने। तिनीहरूले भने, “रामोत गिलाद शहरमा जानु होस्। तपाईंहरूले सफलता पाउनु हुनेछ अनि जित्नु हुनेछ। परमप्रभुले राजालाई अरामी मानिसहरूलाई परास्त पार्न दिनु हुनेछ।” 12 मीकायालाई लिन गएका संन्देश वाहकले तिनलाई भने, “मीकाया, सुन, सबै अगमवक्ताहरूले एकै कुरा भने। तिनीहरू राजाले सफलता प्राप्त गर्नु हुनेछ भनी भन्दै छन्। यसर्थ तिनीहरूले जे भन्दै छन् त्यही कुरा भन। तिमीले पनि राम्रो कुरा भन।” 13 तर मीकायाले भने, “परमप्रभु जीवित हुनुहुन्छ भन्ने कुरा सत्य भएझैं म त्यही मात्र भन्न सक्छु जो मेरा परमेश्वरले भन्नु हुन्छ।” 14 तब मीकाया राजा आहाब कहाँ आए। राजाले तिनलाई भने, “मीकाया युद्ध गर्नका निम्ति हामी रामोत-गिलाद शहर जानु कि नजानु?” मीकायाले उत्तर दिए, “जानु होस् अनि आक्रमण गर्नु होस्। परमेश्वरले तपाईंलाई ती मानिसहरूमाथि परास्त गर्न दिनु हुनेछ।” 15 राजा आहाबले मीकायालाई भने, “धेरै पल्ट मैले तिमीलाई परमप्रभुको नाउँमा मलाई सत्य मात्र भन भनी प्रतिज्ञा गराएको थिएँ।” 16 तब मीकायाले भने, “मैले इस्राएलका सबै मानिसहरूलाई पर्वतहरूमा छरिएका देखें। तिनीहरू गोठाला बिनाका भेंडाहरू जस्तै थिए। परमप्रभुले भन्नुभयो, ‘तिनीहरूका कुनै अगुवा छैन। प्रत्येक व्यक्तिलाई सकुशल घर फर्किन देऊ।’” 17 आहाब, इस्राएलका राजाले यहोशापातलाई भने, “मैले तपाईंलाई भनेको थिएँ कि मीकायासित परमप्रभुबाट मेरो बारेमा राम्रो संन्देश हुँदैन। तिनीसित मेरो बारेमा नराम्रो संन्देश मात्र हुन्छ।” 18 मीकायाले भने, “परमप्रभुको संन्देश सुन्नुहोस्: मैले परमप्रभुलाई उहाँको सिंहासनमा बस्नु भएको देखें। स्वर्गका सम्पूर्ण सेनाहरू उहाँका वरिपरि उभिएका थिए, कोही उहाँका देब्रेतिर कोही उहाँको दाहिनेतिर। 19 परमप्रभुले भन्नुभयो, ‘इस्राएलका राजा आहाबलाई रामोत गिलाद शहर माथि आक्रमण गर्न कसले फसाउँला जसमा कि तिनलाई त्यहाँ मारियोस्?’ परमप्रभुको वरिपरि उभिने विभिन्न आत्माहरूले भिन्न-भिन्न कुराहरू भने। 20 तब एउटा आत्मा आए अनि परमप्रभुको सामुन्ने उभिए। त्यो आत्माले भने, ‘आहाबलाई म छल गर्ने छु।’ परमप्रभुले त्यो आत्मालाई सोध्नु भयो, ‘कसरी?’ 21 त्यो आत्माले उत्तर दिए, ‘म बाहिर जान्छु अनि आहाबका अगमवक्ताहरूका मुखमा झूटो बोल्ने आत्मा हुनेछु।’ अनि परमप्रभुले भन्नुभयो, ‘तँ आहाबलाई छल गर्नमा सफल हुनेछस्। यसर्थ बाहिर जा अनि त्यसै गर।’” 22 “अब हेर आहाब, परमप्रभुले तपाईंका अगमवक्ताहरूको मुखमा झूटो बोल्ने आत्मा हालिदिनु भएको छ। परमप्रभुले तपाईंलाई नराम्रो हुनेछ भनी भन्नु भएको छ।” 23 त्यसपछि सिदकियाह मीकाया भएकहाँ गए अनि अनुहारमा हिर्काइदिए। सिदकियाहका पिताको नाउँ कनान थियो। सिदकियाहले भने, “मीकाया, परमप्रभुका आत्मा कुन बाटो गयो जब त्यो तँसित कुरागर्न म देखि गयो?” 24 मीकायाले उत्तर दिए, “सिदकियाह तिमी भित्रको एक कोठामा लुक्न गएको दिन तिमीले थाहा पाउनेछौ।” 25 तब राजा आहाबले भने, “मीकायालाई लैजाऊ अनि त्यसलाई शहरका प्रशासक आमोन अनि राजाका छोरा योआशकहाँ पठाई देऊ। 26 आमोन अनि योआशलाई भन, ‘राजा यो भन्नुहुन्छः मीकायालाई कैदखानामा हालिदेऊ। उसलाई केही नदेऊ खाली एउटा कैदीहरूलाई दिने रोटी र पानी बाहेक जबसम्म म युद्धबाट सुरक्षा सित फर्केर आउँदिन।’” 27 मीकायाले उत्तर दिए, “आहाब, यदि तपाईं युद्धबाट सुरक्षा सित फर्किएर आउनु भयो भने तब परमप्रभु मद्वारा बोल्नु भएको होइन।” उनले भने सबै तिमी मानिसहरू पनि मेरो कुरा सुन। रामोत-गिलादमा आहाब मारिए 28 यसर्थ इस्राएलका राजा आहाब अनि यहूदाका राजा यहोशापातले रामोत-गिलाद शहर माथि आक्रमण गरे। 29 राजा आहाबले यहोशापातलाई भने, “म लडाइँमा जानुको अघि आफ्नो रूप परिवर्त्तन गर्छु। तर तपाईं तपाईंको आफ्नै राज बस्त्र लगाउनु होस्।” यसर्थ आहाब इस्राएलका राजाले आफ्नो रूप परिवर्त्तन गरे अनि दुइ राजाहरू युद्धमा गए। 30 अरामका राजाले आफ्ना रथका सेनापतिहरूलाई आदेशदिए। तिनले तिनीहरूलाई भने, “कुनै व्यक्ति सित नलड चाहे जतिकै महान वा तुच्छ होस्। तर आहाब, इस्राएलका राजासित मात्र युद्ध गर।” 31 जब रथका सेनापतिहरूले यहोशापातलाई देखे तिनीहरूले ठाने, “त्यहाँ इस्राएलका राजा आहाब छन्।” तिनलाई आक्रमण गर्न तिनीहरू यहोशापात तिर फर्के। तर यहोशापात कराए अनि परमप्रभुले तिनलाई सहायता गर्नु भयो। परमेश्वरले रथका सेनापतिहरूलाई यहोशापात देखि टाढा हुन दिनु भयो। 32 जब तिनीहरूले देखे कि यहोशापात इस्राएलका राजा होइनन् तब तिनीहरूले तिनलाई खेद्न छाडे। 33 तर एक सैनिकले केही कुरामा लक्ष्य नगरी आफ्ना धनुबाट एक काँढ हाने। त्यो काँढले आहाब, इस्राएलका राजालाई लाग्यो। त्यसले आहाबको कवचको खुल्ला भागमा लाग्यो। आहाबले आफ्ना रथका साराथिलाई भने, “घुम, अनि मलाई युद्धबाट बाहिर लैजाऊ। मलाई चोट लाग्यो।” 34 त्यस दिन अत्यन्त भिषण युद्ध भयो। आहाब आफैं उसको रथमा उभिए अनि साँझसम्म अरामीहरूको सामना गरिरहे। तब सूर्यास्त हुँदा, आहाबको मृत्यु भयो।