https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Kings_13_version_ERV.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B0_E0_A4_BE_E0_A4_9C_E0_A4_BE_13_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 3.3 3.4 4.1 4.2 4.3 5.1 5.2 5.3 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 6.6 6.7 7.1 7.2 7.3 7.4 8.1 8.2 8.3 8.4 8.5 8.6 9.1 9.2 9.3 9.4 9.5 9.6 10.1 10.2 11.1 12.1 13.1 13.2 13.3 14.1 14.2 15.1 15.2 15.3 15.4 15.5 15.6 16.1 16.2 16.3 16.4 16.5 16.6 16.7 17.1 17.2 17.3 17.4 17.5 18.1 18.2 18.3 18.4 18.5 18.6 18.7 18.8 19.1 19.2 19.3 19.4 19.5
1 Kings 13 Easy-to-Read Version (ERV) God Speaks Against Bethel 13 The Lord commanded a man of God from Judah to go to the city of Bethel. King Jeroboam was standing at the altar offering incense when the man of God arrived. 2 The Lord had commanded the man of God to speak against the altar. He said, “Altar, the Lord says to you: ‘David’s family will have a son. His name will be Josiah. The priests of the high places are now burning incense on you, but Josiah will offer the priests on you and burn human bones on you, so you can never be used again!’” 3 The man of God gave proof to the people that this would happen. He said, “This is the proof that the Lord told me about. He said, ‘This altar will break apart, and the ashes on it will fall onto the ground.’” 4 When King Jeroboam heard the message from the man of God about the altar in Bethel, he took his hand off the altar and pointed at the man. He said, “Arrest that man!” But when the king said this, his arm became paralyzed. He could not move it. 5 Then the altar broke into pieces, and all its ashes fell onto the ground. This proved that what the man of God had said came from the Lord. 6 Then King Jeroboam said to the man of God, “Please pray to the Lord your God for me. Ask him to heal my arm.” So the man of God prayed to the Lord, and the king’s arm was healed, as it was before. 7 Then the king said to the man of God, “Please come home with me. Come and eat with me. I will give you a gift.” 8 But the man of God said to the king, “I will not go home with you, even if you give me half of your kingdom! I will not eat or drink anything in this place. 9 The Lord commanded me not to eat or drink anything here. He also commanded me not to go back the same way I came.” 10 So he took a different road home. He did not go back the same way he came to Bethel. 11 There was an old prophet living in Bethel. His sons came and told him what the man of God did in Bethel and what he said to King Jeroboam. 12 The old prophet said, “Which way did he go when he left?” So the sons showed their father which road the man of God from Judah had taken. 13 The old prophet told his sons to saddle his donkey. They put the saddle on the donkey, and the prophet left. 14 The old prophet went after the man of God. He found him sitting under an oak tree and asked him, “Are you the man of God who just came from Judah?” The man of God answered, “Yes, I am.” 15 So the old prophet said, “Please come home and eat with me.” 16 But the man of God said, “I cannot go home with you. I cannot eat or drink anything in this place. 17 The Lord said to me, ‘You must not eat or drink anything in that place, and you must go back on a different road.’” 18 The old prophet lied to him and said, “But I am a prophet like you. And an angel from the Lord came to me and told me to bring you home and give you something to eat and drink.” 19 So the man of God went to the old prophet’s house and ate and drank with him. 20 While they were sitting at the table, the Lord spoke to the old prophet, 21 and the old prophet spoke to the man of God from Judah. He said, “The Lord said that you did not obey him! You did not do what he commanded. 22 He told you not to eat or drink anything in this place, but you came back here and ate and drank. So your body will not be buried in your family grave.” 23 The man of God finished eating and drinking. Then the old prophet saddled the man’s donkey for him and the man left. 24 On the way home, a lion attacked and killed the man of God. His body was lying on the road while the lion stood next to it. The donkey stood nearby. 25 Some people came walking by and saw the body and the lion standing by it. They went into the city where the old prophet lived and told people what they had seen on the road. 26 The old prophet heard the story and said, “This is the man of God who did not obey the Lord’s command, so the Lord sent a lion to attack him. The lion has killed him, just as the Lord said would happen.” 27 Then the prophet told his sons to saddle his donkey, and they did so. 28 The old prophet went to find the body lying on the road. The donkey and the lion were still standing near it. The lion had not eaten the body or hurt the donkey. 29 The old prophet put the body on his donkey and carried it back to the city to cry for him and bury him. 30 The old prophet buried the man in his own family grave. The old prophet cried for him and said, “Oh, my brother, I am sorry for you.” 31 So the old prophet buried the body. Then he said to his sons, “When I die, bury me in this same grave. Put my bones next to his. 32 The Lord used him to speak against the altar at Bethel and against the high places in the other towns in Samaria. And what he said will certainly happen.” 33 King Jeroboam did not change. He continued doing evil. He continued to choose people from different tribes to serve as priests at the high places. Whoever wanted to be a priest was allowed to be one. 34 This is the sin that caused the ruin and destruction of his kingdom.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1
1 राजा 13Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) परमेश्वर बेतेलको विरूद्धमा बोल्नुहुन्छ 13 परमप्रभुले यहूदाका एक जना परमेश्वरको जन अगमवक्तालाई बेतेल शहरमा जाने आदेश दिनुभयो। राजा यारोबाम वेदीमा उभिएर धूपबत्ती बालि रहेका थिए तब परमेश्वरको जन त्यहाँ पुगे। 2 परमप्रभुले त्यस परमेश्वरको जनलाई वेदीको विरोधमा बोल्ने आदेश दिनुभयो। उनले भने, “वेदी, परमप्रभुले तिमीलाई भन्नुभएको छः ‘दाऊदको परिवारमा योशीया नाउँ भएको एउटा छोरा जन्मिनेछ। यी पूजाहारीहरू अहिले अग्ला ठाउँहरूमा पूजा गरिहरेका थिए तर वेदी, योशीया ती पूजारीहरूलाई तिमी माथि राख्नेछन् अनि उनले तिनीहरूलाई मार्नेछन्। अहिले ती पूजाहारीहरू तिमी माथि धूपबत्ती बाल्ने गर्छन्। तर योशीयाले तिमी माथि मानिसको हाड जलाउनेछन्। तब तिमी फेरि प्रयोगमा आउने छैनौ!’” 3 यी घटनाहरू हुनेछन्, भनेर त्यस परमेश्वरको जनले मानिसहरूलाई प्रमाण देखाए। उनले भने, “परमप्रभुले मलाई बताएको प्रमाण यो नै हो। परमप्रभुले भन्नुभयो, ‘यो वेदी भत्किने छ अनि यसको सबै खरानी भूईंमा खस्ने छ।’” 4 जब राजा यारोबामले बेतेलको वेदीको विषयमा परमेश्वरको जनबाट जानकारी पाए, उसले वेदीबाट आफ्नो हात हटाए अनि त्यस मानिस तिर देखाए। उनले भने, “त्यो मानिसलाई बन्दी बनाऊ!” तर जब राजाले यसो भने, उसको हात कुँजो भइहाल्यो। उसले उसको हात चलाउन सकेन। 5 वेदी पनि टुक्रा-टुक्रा भएर भत्कियो। वेदीको सबै खरानी भूईंमा छरियो। त्यो परमेश्वरको जनले भनेका प्रमाण थियो त्यो वचन परमप्रभुबाट भविष्यवाणि भएका थियो। 6 तब राजा यारोबामले परमेश्वरको जनलाई भने, “कृपया परमप्रभु तपाईंका परमेश्वरसँग मेरो लागि प्रार्थना गर। परमप्रभुलाई मेरो हात निको पार्नु भन।” यसकारण त्यस परमेश्वरको जनले परमप्रभुलाई प्रार्थना गर्यो अनि राजाको पाखुरा निको भयो। यो पहिले जस्तैं नै भयो। 7 तब राजाले त्यस परमेश्वरका जनलाई भने, “कृपया मसँग घरमा आउनुहोस्। म सँग भोजन गर्नुहोस्। म तपाईंलाई उपहार दिनेछु।” 8 तर परमेश्वरको जनले राजालाई भने, “यदि तिमीले मलाई तिम्रो आधा राज्य दिए पनि म तिमीसँग तिम्रो घर जाने छैन, म यहाँ कुनै चीज खाने पिउने छैन। म यस ठाउँमा न कुनै चिज खाने छु नता पीउने नै छु। 9 परमप्रभुले मलाई कुनै चिज नखानु अथवा नपिउनु भनी आदेश दिनु भएको छ। परमप्रभुले मैले आउँदा प्रयोगगरेको बाटोमा पनि न हिंड्नु भनी आदेश दिनुभएको थियो।” 10 यसकारण अर्को बाटोबाट उनले यात्रा गरे। उनले त्यही बाटोबाट यात्रा गरेनन् जुन उनले बेतेलमा आउँदा हिँडेका थिए। 11 बेतेल शहरमा एक जना वृद्ध अगमवक्ता बस्दै थिए। उनका छोराहरू आए अनि बेतेलमा परमेश्वरको जनले गरेको कार्यको विषयमा उनलाई बताए। तिनीहरूले आफ्ना पितालाई परमेश्वरको जनले राजा यारोबामलाई बताएको कुरा सुनाए। 12 बूढा अगमवक्ताले भने, “उसले फर्किदा कुन बाटोमा यात्रा गर्यो?” यसकारण छोराहरूले आफ्ना पितालाई त्यो बाटो देखाए जसबाट यहूदाबांट आउँने परमेश्वरको जन गएको थियो। 13 बूढा अगमवक्ताले आफ्ना छोराहरूलाई गधा माथि काठी कस्नु भने यसकारण तिनीहरूले गधामाथि काठी कसे। तब अगमवक्ता गधामा चढेर हिंडे। 14 बूढा अगमवक्ता परमेश्वरका जनको पछि लागे। बूढा अगमवक्ताले परमेश्वरका जनलाई एउटा तारपीनको रूखतल बसेको पाए। बूढा अगमवक्ताले सोधे, “के तिमी नै परमेश्वरका जन हो जो यहूदाबाट आएको हो?” परमेश्वरका जनले बताए, “हो, म नै हुँ।” 15 तब बूढा अगमवक्तले भने, “कृपया घर आऊ अनि मसित भोजन गर।” 16 तर परमेश्वरको जनले भने, “म तिमी सँग जान, सक्दिन। म यस ठाउँमा खाने-पिउने गर्न सक्दिनँ। 17 परमप्रभुले मलाई आदेश दिनु भएको छ, ‘त्यस ठाउँमा तैंले केही खाने-पिउने गर्नु हुँदैन अनि त त्यही बाटोबाट फर्किनु हुँदैन जुनबाट पुगेको हुन्छस्।’” 18 तब बूढा अगमवक्ताले भने, “तर म पनि तिमी जस्तैं नै अगमवक्ता हुँ।” तब बूढा अगमवक्ताले एउटा झूटो कुरा गरे। उनले भने, “परमप्रभुको एक जना स्वर्गदूत म कहाँ आयो। त्यो स्वर्गदूतले तिमीलाई मेरो घरमा लानु अनि तिमीलाई खाने-पिउने दिनुभन्यो।” 19 यसकारण परमेश्वरको जन बूढा अगमवक्ताको घर गए अनि उनी सँगै खान-पीन गरे। 20 जब तिनीहरू खाने मेजमा बसेका थिए, परमप्रभुले बूढा अगमवक्तासँग बोल्नु भयो। 21 अनि बूढा अगमवक्ताले परमेश्वरको जनसँग कुरा गरे जो यहूदाबाट आएका थिए। उनले भने, “परमप्रभुले भन्नुभयो कि तिमीले उहाँको आदेश पालन गरेका छैनौ! परमप्रभु तिम्रा परमेश्वरले जो आदेश तिमीलाई दिएको थिए त्यो तिमीले पालन गरेका छैनौ। 22 परमप्रभुले तिमीलाई कुनै पनि ठाउँमा केही पनि न खानु भन्नु भएको थियो। तर तिमी फिर्ता आयौ अनि खान-पीन गर्यौ। यसकारण तिम्रो शरीर तिम्रो परिवारको चिहानमा गाडीने छैन।” 23 परमेश्वरको जनले खान-पीन सिध्याए। तब बूढा अगमवक्ताले गधा माथि उनका लागि काठी राखे अनि ती मानिस हिँडे। 24 घर तिर यात्रा गर्दा बाटोमा एउटा सिंहले आक्रामण गर्यो अनि ती परमेश्वरका जनलाई मार्यो। अगमवक्ताको लाश बाटोमा लडीरहेको थियो। गधा र सिंह लाशको छेउमा उभिएका थिए। 25 केही अरू मानिसहरू बाटोमा यात्रा गरिरहेका थिए। तिनीहरूले सिंहलाई लाशको छेउमा उभिएको देखे। मानिसहरू शहरमा आए जहाँ बूढा अगमवक्ता बस्ने गर्दथे अनि बाटोमा आफूले देखेको विषयमा उनीहरूलाई भने। 26 बूढा अगमवक्ताले ती मानिसलाई धोका दिए अनि फर्काएर ल्याए। उनले भएको घटनाको विषयमा सबै सुने अनि भने, “यो परमेश्वरको जन हो जसले परमप्रभुको आदेश पालन गरेन। यसैकारण परमप्रभुले एउटा सिंह उसलाई मार्न पठाउनु भयो। परमप्रभुले ऊ मर्छ भन्नु भएकोले नै ऊ मर्यो।” 27 तब अगमवक्ताले आफ्ना छोराहरूलाई भने, “मेरो गधा माथि काठी कस।” यसकारण उनका छोराहरूले उनको गधा माथि काठी कसे। 28 बूढा अगमवक्ता निस्के अनि बाटोमा लाश पाए। गधा र सिंह अझै त्यसको छेउमा उभिएका थिए। सिंहले लाशलाई खाएको थिएन अनि यस गधालाई केही गरेको थिएन। 29 बूढा अगमवक्ताले आफ्नो गधामाथि लाश राखे। उनले लाश शहरमा शोक मनाउन अनि गाड्न ल्याए। 30 बूढा अगमवक्ताले त्यसलाई आफ्नो परिवारको चिहानमा गाडे। उसले उसको मृत्यु माथि रूदै विलाप गरे, “हे मेरो भाइ।” 31 त्यसपछि बूढा अगमवक्ताले लाश गाडे। तब उनले आफ्नो छोराहरूलाई भने, “जब म मर्छु, मलाई यही चिहानमा गाड्नु। मेरा हाडहरू उसको छेउमा रहुन्। 32 परमेश्वरले उनको माध्यमद्वारा जे बोल्नु भएको थियो साँच्चै नै साँच्चो साबित हुनेछ। परमप्रभुले उनलाई बेतेल र सामरियाको डाँडाको शहरमा भएका वेदीहरूको विरोधमा बोल्नु भन्नु भएको थियो।” 33 राजा यारोबाम बदली भएनन्। उनले दुष्ट कार्य गर्न छोडेनन्। उनले विभिन्न परिवार समूहबाट मानिसहरू छाने र पूजाहारी बनाउने कार्य जारी नै राखे। ती पूजाहारीहरू अग्लो ठाउँमा पूजा गर्दथे। पूजाहारी हुन चाहने कुनै पनि मानिसलाई पूजाहारी हुन अनुमाति दिइन्थ्यो। 34 त्यही पाप थियो जसले यारोवामको घर परिवार सर्वनाश अनि नष्ट गरेको थियो।