https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Chronicles_21_version_NABRE.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_87_E0_A4_A4_E0_A4_BF_E0_A4_B9_E0_A4_BE_E0_A4_B8_21_version_ERV-NE_2.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 3.6 3.7 3.8 3.9 3.10 3.11 3.12 3.13 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 5.1 5.2 5.3 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 6.6 6.7 7.1 7.2 7.3 7.4 7.5 7.6 7.7 7.8 7.9 7.10 7.11 7.12 7.13 8.1 8.2 8.3 8.4 9.1 9.2 9.3
1 Chronicles 21 New American Bible (Revised Edition) (NABRE) Chapter 21 David’s Census; the Plague. 1 A satan rose up against Israel, and he incited David to take a census of Israel. 2 David therefore said to Joab and to the other generals of the army, “Go, number the Israelites from Beer-sheba to Dan, and report back to me that I may know their number.” 3 But Joab replied: “May the Lord increase his people a hundredfold! My lord king, are not all of them my lord’s subjects? Why does my lord seek to do this thing? Why should he bring guilt upon Israel?” 4 However, the king’s command prevailed over Joab, who departed and traversed all of Israel, and then returned to Jerusalem. 5 Joab reported the census figures to David: of men capable of wielding a sword, there were in all Israel one million one hundred thousand, and in Judah four hundred and seventy thousand. 6 Levi and Benjamin, however, he did not include in the census, for the king’s command was repugnant to Joab. 7 This command was evil in the sight of God, and he struck Israel. 8 Then David said to God, “I have sinned greatly in doing this thing. Take away your servant’s guilt, for I have acted very foolishly.” 9 Then the Lord spoke to Gad, David’s seer, in these words: 10 Go, tell David: Thus says the Lord: I am laying out three options; choose one of them, and I will inflict it on you. 11 Accordingly, Gad went to David and said to him: “Thus says the Lord: Decide now— 12 will it be three years of famine; or three months of fleeing your enemies, with the sword of your foes ever at your back; or three days of the Lord’s own sword, a plague in the land, with the Lord’s destroying angel in every part of Israel? Now consider: What answer am I to give him who sent me?” 13 Then David said to Gad: “I am in serious trouble. But let me fall into the hand of the Lord, whose mercy is very great, rather than into hands of men.” 14 Therefore the Lord sent a plague upon Israel, and seventy thousand Israelites died. 15 God also sent an angel to Jerusalem to destroy it; but as the angel was on the point of destroying it, the Lord saw and changed his mind about the calamity, and said to the destroying angel, “Enough now! Stay your hand!” Ornan’s Threshing Floor. The angel of the Lord was then standing by the threshing floor of Ornan the Jebusite. 16 When David raised his eyes, he saw the angel of the Lord standing between earth and heaven, drawn sword in hand stretched out against Jerusalem. David and the elders, clothed in sackcloth, fell face down, 17 and David prayed to God: “Was it not I who ordered the census of the people? I am the one who sinned, I did this wicked thing. But these sheep, what have they done? O Lord, my God, strike me and my father’s family, but do not afflict your people with this plague!” 18 Then the angel of the Lord commanded Gad to tell David to go up and set up an altar to the Lord on the threshing floor of Ornan the Jebusite. 19 David went up at the word of Gad, which he spoke in the name of the Lord. 20 Ornan turned around and saw the king; his four sons who were with him hid themselves, but Ornan kept on threshing wheat. 21 But as David came toward Ornan, he looked up and saw that it was David, and left the threshing floor and bowed down before David, his face to the ground. 22 David said to Ornan: “Sell me the site of this threshing floor, that I may build on it an altar to the Lord. Sell it to me at its full price, that the plague may be withdrawn from the people.” 23 But Ornan said to David: “Take it as your own, and let my lord the king do what is good in his sight. See, I also give you the oxen for the burnt offerings, the threshing sledges for the wood, and the wheat for the grain offering. I give it all to you.” 24 But King David replied to Ornan: “No! I will buy it from you properly, at its full price. I will not take what is yours for the Lord, nor bring burnt offerings that cost me nothing.” 25 So David paid Ornan six hundred shekels of gold for the place. Altar for Burnt Offerings. 26 David then built an altar there to the Lord, and sacrificed burnt offerings and communion offerings. He called upon the Lord, who answered him by sending down fire from heaven upon the altar for burnt offerings. 27 Then the Lord gave orders to the angel to return his sword to its sheath. 28 Once David saw that the Lord had answered him at the threshing floor of Ornan the Jebusite, he continued to offer sacrifices there. 29 The tabernacle of the Lord, which Moses had made in the wilderness, and the altar for burnt offerings were at that time on the high place at Gibeon. 30 But David could not go into his presence to inquire of God, for he was fearful of the sword of the angel of the Lord.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1
1 इतिहास 21 Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) इस्राएलीहरूको गन्ती गरेर दाऊदले पाप गर्छन 21 शैतान इस्राएलका मानिसहरूको विरूद्ध थियो। त्यसले दाऊदलाई इस्राएलका मानिसहरूको गन्ती गर्न उत्साहित तुल्यायो। 2 यसर्थ दाऊदले योआब र मानिसहरूका अगुवाहरूलाई भने, “जाऊ अनि इस्राएलका सबै मानिसहरूको गणना गर। देशमा भएका हरेकको गन्तीगर। बेर्शेबा शहरदेखि दान शहरसम्म। तब मलाई भन, जसद्वारा त्यहाँ कति जना मानिसहरू छन् म जान्ने छु।” 3 तर योआबले भने, “परमप्रभुले उहाँको राष्ट्रलाई सय गुणा विशाल बनाउन्। हजूर, इस्राएलका सबै मानिसहरू तपाईका दास हुन्। तपाई किन यो काम गर्न चाहनुहुन्छ, मेरा परमप्रभु राजा तपाईले इस्राएलका सबै मानिसहरूलाई पापको दोषी तुल्याउनु हुनेछ।” 4 तर राजा दाऊद ढीट थिए। योआबले त्यसै गर्नु पर्यो जो राजाले भने। यसर्थ योआब गए अनि मानिसहरूको गिन्ती गर्दै देश भरि घुमे। त्यस पछि योआब यरूशलेम फर्की आए। 5 अनि कतिजना मानिसहरू थिए सो दाऊदलाई भने। इस्राएलमा 11,00,000 मानिसहरू थिए जो तरवार चलाउन सक्थे। अनि 4,70,000 मानिसहरू यहूदामा थिए जो तरवार चलाउन सक्थे। 6 योआबले लेवी अनि बिन्यामीनका कुल समूहहरूको गिन्ती लिएनन्। योआबले ती अनि परिवार समूहहरूको गणना गरेनन् किनभने तिनलाई दाऊदको आदेश मनपरेन। 7 परमेश्वरको नजरमा दाऊदले नराम्रो कार्य गरेका थिए। यसर्थ परमेश्वरले इस्राएललाई दण्ड दिनु भयो। परमेश्वरले इस्राएललाई दण्ड दिनु हुन्छ 8 तब दाऊदले परमेश्वरलाई भने, “मैले अति मूर्खतापूर्ण काम गरेकोछु। मैले इस्राएलका मानिसहरूको गणना गरेर अति नराम्रो पाप गरेका छु। त्यसकारण म तपाईको दासबाट यो पाप हटाई दिनुहोस् भनी याचना गर्छु।” 9-10 गाद दाऊदका दर्शी थिए। परमप्रभुले गादलाई भन्नुभयो, “जा, अनि दाऊदलाई भनः ‘परमप्रभुले जे भन्नुहुन्छ त्यो यो होः म तँलाई तीनवटा रोजाइ दिंदैछु। तैंले ती मध्ये एउटा रोज्नु पर्छ। तब म तैंले रोजे अनुसार दण्ड दिनेछु।’” 11-12 तब गाद दाऊद कहाँ गए र गादले दाऊदलाई भने, “परमप्रभु यही भन्नुहुन्छ, ‘दाऊद रोज कुन चाँही दण्ड तिमी चाहन्छौ? अनिकालको तीन बर्ष, वा तीन महीनासम्म तेरो शत्रुहरू देखि भागी हिँड्नु जब तिनीहरू आफ्ना तरवार लिएर तँलाई खेद्नेछन् अथवा परमप्रभुबाट तीन दिनको दण्ड। या भयानक रूढ़ी देश भरि फैलिने छ अनि परमप्रभुका स्वर्गदूतले मानिसहरूलाई ध्वंश गर्दै इस्राएलको चारैतिर जानेछन्।’ दाऊद, परमेश्वरले मलाई पठाउनु भएको हो। अब तपाईंले निर्णय गर्नुहोस्, कुन उत्तर मैले उहाँलाई दिनु?” 13 दाऊदले गादलाई भने, “म संकष्टमा परेको छु। म कुनै मानिसले मलाई दण्ड दिएको फैसला चाहँदिन। परमप्रभु दयालू हुनुहुन्छ यसकारण मलाई उहाँको हातमा पर्न दिनोस्।” 14 यसर्थ परमप्रभुले इस्राएलमा भयंकर रोगहरू पठाउनुभयो अनि 70,000 मानिसहरू मरे। 15 परमेश्वरले एउटा स्वर्गदूतलाई यरूशलेम ध्वंश त गर्न पठाउनु भयो। तर जब ती स्वर्ग दूतले यरूशलेमलाई ध्वंशत गर्न शुरू गरे परमप्रभुले त्यो देख्नु भयो अनि उहाँलाई दुःख लाग्यो यसर्थ परमप्रभुले यरूशलेमलाई नाश नपार्ने निश्चय गर्नुभयो। परमप्रभुले स्वर्गदूतलाई जो नाश गर्दै थिए, भन्नुभयो, “रोक! यति नै पर्याप्त छ।” परमप्रभुका स्वर्गदूत यबूसी ओर्नानको खलामा उभिएका थिए। 16 दाऊदले माथितिर हेरे अनि परमप्रभुका स्वर्गदूतलाई आकाशमा देखे। स्वर्गदूतले तिनको तरवार यरूशलेम शहर माथि समातिरहेका थिए। तब दाऊद अनि बूढा-प्रधानहरूले आफ्ना शिरलाई भूईँ छुनेगरि झुकाएर प्रणाम गरे। दाऊद अनि बूढा-प्रधानहरूले आफ्ना दुःख प्रकट गर्नका निम्ति विशेष वस्त्र पहिरेका थिए। 17 दाऊदले परमेश्वरलाई भने, “म त्यही एक हुँ जसले पाप गर्यो। मानिसहरूको गन्ती गर्नका निम्ति मैले नै आदेश गरेको थिएँ। म अन्जानमा थिएँ। इस्राएलका मानिसहरूले केही भूल गरेका थिएनन्। परमप्रभु मेरा परमेश्वर, मलाई र मेरो परिवारलाई दण्ड दिनुहोस्। तर यो भयानक रोगहरूलाई रोक्नुहोस् जसले तपाईंका मानिसहरूलाई मारिरहेछ।” 18 तब परमप्रभुका स्वर्गदूतले गादलाई भने, “दाऊदलाई परमप्रभुको आराधना गर्नका निम्ति एक वेदी निर्माण गर्नु भन। दाऊदले त्यो बेदी यबूसीका ओर्नानको खलाको नजिक निर्माण गर्नुपर्छ।” 19 गादले ती कुराहरू दाऊदलाई भने अनि दाऊद ओर्नानको खलातिर गए। 20 ओर्नान गहुँ कुट्दै थिए। ओर्नान फर्के अनि स्वर्गदूतलाई देखे। ओर्नानका चारजना छोराहरू लुक्नलाई कुदे। 21 दाऊद ओर्नान डाँडा तिर उकालो लागे। ओर्नानले तिनलाई देखे र खला छाडे। तिनी दाऊद भए तिर गए अनि तिनको सामुन्ने भूईँ छुनेगरी शिर झुकाई प्रणाम गरे। 22 दाऊदले ओर्नानलाई भने, “तिम्रो खला मलाई बेच। म तिमीलाई पूरा दाम दिनेछु। तब म यो जग्गालाई परमप्रभुको अराधना गर्नको निम्ति बेदी निर्माण गर्न प्रयोग गर्ने छु। तब यी भयानक रोगहरू बन्द हुनेछन्।” 23 ओर्नानले दाऊदलाई भने, “यो खला लिनुहोस्। तपाईं मेरो स्वामी, महाराजा हुनुहुन्छ। तपाईंलाई जे इच्छ लाग्छ त्यही गर्नु होस्। तपाईलाई होम बलिहरूका निम्ति गाई-गोरूहरू पनि दिनेछु। म तपाईलाई खलाको तखताहरू दाउराको रूपमा दिनेछु। म अन्न बलि चढाउनको निम्ति गहुँ र यी सबै सामानहरू तपाईलाई दिनेछु।” 24 तर राजा दाऊदले ओर्नानलाई उत्तर दिए, “होइन, म तिमीलाई पूरा दाम दिन्छु। परमप्रभुलाई अर्पण गर्नका निम्ति म तिम्रो केही चीज लिँदिन। म त्यो भेट अर्पण गर्दिनँ जसको कुनै मूल्य दिनु पर्दैन।” 25 यसर्थ दाऊदले ओर्नानलाई त्यो स्थानको निम्ति 600 शेकेल जति सुन दिए। 26 दाऊदले त्यहाँ परमप्रभुको आराधना गर्नका निम्ति एउटा बेदी निर्माण गरे। दाऊदलले होमबलि र मेलबलि चढाए। दाऊदले परमप्रभुसित प्रार्थना गरे। परमप्रभुले स्वर्गबाट आगो पठाएर दाऊदलाई उत्तर दिनुभयो। त्यो आगो तल होमबलिको बेदीमा झर्यो। 27 तब परमप्रभुले स्वर्गदूतलाई तिनको तरवार म्यानमा हाल्नु भनी आज्ञा दिनुभयो। 28 दाऊदले देखे कि परमप्रभुले ओर्नानको खलामा तिनलाई उत्तर दिनुभयो। यसर्थ दाऊदले परमप्रभुको निम्ति बलि चढाए। 29 (पवित्र पाल अनि होमबलिको वेदी गिबोन शहरको उच्च स्थानमा थियो। मोशाले त्यो पवित्र पाल निर्माण गरेका थिए जब इस्राएलका मानिसहरू मरुभूमिमा थिए। 30 दाऊद परमेश्वरसित कुरा-कानी गर्न पवित्र पालमा जान सकेनन् किनभने तिनी भयभीत थिए। दाऊद परमप्रभुका स्वर्गदूत अनि तिनको तरवारसित भयभीत थिए।)