https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20Chronicles_35_version_ERV_1.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20_E0_A4_87_E0_A4_A4_E0_A4_BF_E0_A4_B9_E0_A4_BE_E0_A4_B8_35_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 3.6 3.7 3.8 3.9 3.10 3.11 3.12 3.13 3.14 3.15 3.16 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 4.6 4.7 4.8 5.1 5.2 5.3 5.4 5.5 5.6 5.7 5.8 5.9 5.10 5.11 5.12 5.13 5.14 5.15 5.16 5.17 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 6.6 6.7 7.1 8.1 8.2 8.3 8.4 9.1 9.2 9.3 9.4 9.5 9.6 10.1 10.2 10.3 10.4 10.5 11.1 11.2 11.3 11.4 11.5 11.6 11.7 11.8 12.1 12.2
2 Chronicles 35Easy-to-Read Version (ERV) Josiah Celebrates Passover 35 King Josiah celebrated the Passover to the Lord in Jerusalem. The Passover lamb was killed on the 14th day of the first month. 2 Josiah chose the priests to do their duties. He encouraged the priests while they were serving in the Lord’s Temple. 3 He spoke to the Levites who taught the Israelites and who were made holy for service to the Lord. He said to the Levites, “Put the Holy Box in the Temple that Solomon built. Solomon was David’s son. David was king of Israel. Don’t carry the Holy Box from place to place on your shoulders again. Now serve the Lord your God and his people, the Israelites. 4 Make yourselves ready for service in the Temple by your tribes. Do the jobs that King David and his son King Solomon gave you to do. 5 Stand in the Holy Place with a group of Levites. Do this for each different tribe of the people so that you can help them. 6 Kill the Passover lambs and make yourselves holy to the Lord. Get ready to help your fellow Israelites. Do everything the Lord commanded us in the laws he gave to Moses.” 7 Josiah gave the Israelites 30,000 sheep and goats to kill for the Passover sacrifices. He also gave 3000 cattle to the people. All these animals were from King Josiah’s own animals. 8 Josiah’s officials also freely gave animals and things to the people, to the priests, and Levites to use for the Passover. Hilkiah the high priest, Zechariah, and Jehiel were the officials in charge of the Temple. They gave the priests 2600 lambs and goats and 300 bulls for Passover sacrifices. 9 Also Conaniah with Shemaiah and Nethanel, his brothers, and Hashabiah, Jeiel and Jozabad gave 500 sheep and goats and 500 bulls for Passover sacrifices to the Levites. These men were leaders of the Levites. 10 When everything was ready for the Passover service to begin, the priests and Levites went to their places. This is what the king commanded. 11 The Passover lambs were killed. Then the Levites skinned the animals and gave the blood to the priests. The priests sprinkled the blood on the altar. 12 Then they gave the animals to be used for burnt offerings to the different tribes. This was done so that the burnt offerings could be offered to the Lord the way the Law of Moses taught. And they did the same with the bulls. 13 The Levites roasted the Passover sacrifices over the fire in the way they were commanded. And they boiled the holy offerings in pots, kettles, and pans. Then they quickly gave the meat to the people. 14 After this was finished, the Levites got meat for themselves and for the priests who were descendants of Aaron. These priests were kept very busy, working until it got dark. They worked hard burning the burnt offerings and the fat of the sacrifices. 15 The Levite singers from Asaph’s family got in the places that King David had chosen for them to stand. They were Asaph, Heman, and Jeduthun the king’s prophet. The gatekeepers at each gate did not have to leave their places because their brother Levites made everything ready for them for the Passover. 16 So everything was done that day for the worship of the Lord as King Josiah commanded. The Passover was celebrated and the burnt offerings were offered on the Lord’s altar. 17 The Israelites who were there celebrated Passover and the Festival of Unleavened Bread for seven days. 18 Passover hadn’t been celebrated like this since the time of Samuel the prophet! None of the kings of Israel had ever celebrated a Passover like this. King Josiah, the priests, the Levites, and the people of Judah and Israel who were there with all the people in Jerusalem celebrated the Passover in a very special way. 19 They celebrated this Passover in Josiah’s 18th year as king. The Death of Josiah 20 Josiah did all these good things for the Temple. Later, King Neco of Egypt led an army to fight against the town of Carchemish on the Euphrates River. King Josiah went out to fight against Neco. 21 But Neco sent messengers to Josiah. They said, “King Josiah, this war is not your problem. I didn’t come to fight against you. I came to fight my enemies. God told me to hurry. He is on my side, so don’t bother me. If you fight against me, God will destroy you!” 22 But Josiah did not go away. He put on different clothes to hide who he was and went to fight the battle. Josiah refused to listen to the warning Neco had received from God and went to fight on the plain of Megiddo. 23 Then King Josiah was shot by arrows while he was in the battle. He told his servants, “Take me away, I am wounded badly!” 24 So the servants took Josiah out of his chariot and put him in another chariot he had brought with him to the battle. Then they took Josiah to Jerusalem. He died there and was buried in the tombs where his ancestors were buried. All the people of Judah and Jerusalem were very sad because Josiah was dead. 25 Jeremiah wrote and sang some funeral songs for Josiah. And the men and women singers still sing these sad songs today. It became something the people of Israel always do—they sing a sad song for Josiah. These songs are written in the book, Funeral Songs. 26-27 Everything else Josiah did while he was king, from the beginning to the end of his rule, is written in the book, The History of the Kings of Israel and Judah. The book tells about the way he served God faithfully by obeying the law of the Lord.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1
2 इतिहास 35 Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) योशियाह निस्तार चाड मनाउँछन् 35 राजा योशियाहले परमप्रभुका निम्ति यरूशलेममा निस्तार चाड मनाए। निस्तार चाडको थुमाको पाठालाई पहिलो महीनाको चौधौं दिनमा मारियो। 2 योशियाहले तिनीहरूको कार्य गर्नका निम्ति पूजाहारीहरू छाने। तिनले पूजाहारीहरूलाई उत्साह दिए जब तिनीहरू परमप्रभुको मन्दिरमा सेवा गरिरहेका थिए। 3 योशियाहले ती लेवीहरूसँग कुरा-कानी गरे जसले इस्राएलका मानिसहरूलाई शिक्षा दिन्थे अनि जसलाई परमप्रभुको सेवाको निम्ति पवित्र तुल्याइएका थिए। तिनले ती लेवीहरूलाई भने, “पवित्र सन्दूकलाई मन्दिर भित्र राख जसलाई सुलेमानले निर्माण गरे। सुलेमान दाऊदका छोरा थिए। दाऊद इस्राएलका राजा थिए। पवित्र सन्दूकलाई काँधमा बोकेर एक स्थान देखि अर्को स्थानतिर नलैजाऊ। अब परमप्रभु तिम्रा परमेश्वरको सेवा गर। परमेश्वरका मानिसहरू इस्राएलका मानिसहरूको सेवा गर। 4 तिमीहरू स्वंयलाई तिम्रा परिवार समूहहरू अनुसार मन्दिरमा सेवाका निम्ति तयार पार। ती कामहरू गर जो राजा दाऊद अनि तिनका छोरा सुलेमानले गर्नु भनी तिमीहरूलाई दिएका छन्। 5 पवित्र स्थानमा लेवीहरूको समूहसित उभिएरबस हरेक भिन्न-भिन्न परिवार समूहका मानिसहरूको निम्ति यसो गर, यसरी तिमीहरू तिनीहरूको सहायता गर्न सक्ने छौ। 6 निस्तार चाडका थुमा पाठाहरू मार, तिमीहरू स्वयंलाई परमप्रभुका निम्ति पवित्र तुल्याऊ। भेंडाका पाठाहरूलाई तिम्रा दाज्यू-भाइहरू इस्राएलका मानिसहरूका निम्ति तयार पार। परमप्रभुले हामीलाई गर्नु भनी आदेश गर्नु भएका सबै कुराहरू गर। परमप्रभुले हामीलाई ती सबै आदेशहरू मोशाद्वारा दिनु भएको थियो।” 7 योशियाहले इस्राएलका मानिसहरूलाई निस्तार चाडका निम्ति मार्नु भनी 3,000 भेंडा र बाख्राहरू दिए। तिनले मानिसहरूलाई 3,000 गाई-बस्तुहरू पनि दिए। यी सबै पशुहरू राजा योशियाहका आफ्नै बगालका थिए। 8 योशियाहका अधिकारीहरूले पनि खुशीसाथ मानिसहरूलाई, पूजाहारीहरूलाई अनि लेवीहरूलाई निस्तार चाडमा प्रयोग गर्नु भनी पशुहरू अनि चीज-बीजहरू दिए। प्रधान पूजाहारी हिल्कियाह, जकर्याह अनि यहीएल मन्दिरको जिम्मावार अधिकारीहरू थिए। तिनीहरू पूजाहीहरूलाई 2,600 भेंडाका पाठा र बाख्राहरू अनि 300 गोरूहरू निस्तार चाडका बलिहरूका निम्ति दिए। 9 कोन्नयाह तिनका भाइहरू शमायाह अनि नतनेल, अनि हशबियाह सहित, यीएल अनि योजाबादले 5,000 भेंडा र बाख्राहरू अनि 500 गोरूहरू निस्तार चाडका बलिहरूका निम्ति लेवीहरूलाई दिए। तिनीहरू लेवीहरूका अगुवाहरू थिए। 10 निस्तार चाडको सेवाका निम्ति जब हरेक कुरा तयार भए तब पूजाहारीहरू तिनीहरूको स्थानहरूमा गए अनि लेवीहरू तिनीहरूको समूहहरूमा खडा भए। राजाले जो आदेश गरे त्यो यस्तै थियो। 11 निस्तार चाडका थुमाहरू मारिए। तब लेवीहरूले पशुहरूका छाला काढे अनि रगत पूजाहारीहरूलाई दिए। पूजाहारीहरूले रगत वेदीमा छर्किदिए। 12 त्यसपछि तिनीहरूले विभिन्न परिवार समूहहरूलाई होमबलिका निम्ति प्रयोग गर्न भनी पशुहरू दिए। यो यसकारणले गरियो कि होमबलि मोशाले व्यवस्थामा लेखिए अनुसार अर्पण गर्न सकियोस्। तिनीहरूले गोरूहरू लाई पनि त्यसै गरे। 13 लेवीहरूले निस्तार चाडका बलिहरूलाई तिनीहरूलाई आदेश गरिएको प्रकारले आगोमा पोले। अनि तिनीहरूले पवित्र भेटीहरूलाई भाँडा, कित्ली अनि तावाहरूमा उमाले। तब तिनीहरूले चाँडो गरी मासु मानिसहरूलाई दिए। 14 यो समाप्त भएपछि, लेवीहरूले आफ्नै निम्ति अनि पूजाहारीहरू जो हारूनका सन्तानहरू थिए। तिनीहरूका निम्ति मासु ल्याए। ती पूजाहारीहरूलाई अँध्यारो नभएसम्म खराएर ब्यस्त राखिए। तिनीहरूले होमबलिहरू अनि बलिका बोसो जलाउन कठिन परिश्रम गरे। 15 आसापका परिवारका लेवी गायकहरू ती स्थानहरूमा गए जो राजा दाऊदले तिनीहरू उभिनका निम्ति चुनेका थिए। ती आसाप, हेमान अनि यदूतून-राजाका अगमवक्ता थिए। प्रत्येक फाटकमा द्वारपालहरूले आफ्ना स्थान छाडनु परेन किनभने तिनीहरूका लेवी दाज्यू-भाइहरूले निस्तार चाडका निम्ति हरेक कुरा तिनीहरूका निम्ति तयार गरेका थिए। 16 यसरी त्यस दिन राजा योशियाहले आदेश गरे अनुसार परमप्रभुको आराधनाका निम्ति हरेक कुरा गरिए। निस्तार चाड मनाइयो अनि परमप्रभुको वेदीमा होम-बलिहरू अर्पण गरिए। 17 इस्राएलका मानिसहरूले, जो त्यहाँ थिए, निस्तार चाड अनि अखमीरे रोटीको चाड सात दिन सम्म मनाए। 18 निस्तार चाड, अगमवक्ता शमूएलको समय देखि यता यस्तो प्रकारले इस्राएलमा मनाइएको थिएन। इस्राएलका कुनै पनि राजाहरूले यो जस्तो निस्तार चाड कहिले मनाएका थिएनन्। राजा योशियाह, पूजाहारीहरू, लेवीहरू अनि यहूदा र इस्राएलका मानिसहरूले जो त्यहाँ थिए यरूशलेमका सबै मानिसहरू साथ अत्यन्त विशेष रूपले निस्तार चाड मनाए। 19 तिनीहरूले यो निस्तार चाड योशियाहको शासन कालको अठाह्रौं बर्षमा मनाए। योशियाहको मृत्यु 20 योशियाहले मन्दिरका निम्ति ती सबै असल कुराहरू गरे। पछि, मिश्र देशका राजा नेको यूफ्रेटिस नदीको कर्कमीश शहर विरूद्ध लडाईं गर्न सेना लिएर आए। राजा योशियाह नेको विरूद्ध लड्न गए। 21 तर नेकोले योशियाह कहाँ दूतहरू पठाए। तिनीहरूले भने, “राजा योशियाह, यो युद्ध तपाईंको समस्या होइन। म तपाईंको विरूद्ध लड्न आएको होइन्। म मेरा शत्रुहरू सित लड्न आएको हुँ। परमेश्वरले मलाई चाँडो गर भन्नु भयो। परमेश्वर मेरो पक्षमा हुनुहुन्छ, यसर्थ मलाई दिकदारी नगर्नुहोस्। यदि तपाईंले म विरूद्ध लडाई गर्नु भयो भने, परमेश्वरले तपाईंलाई नष्ट गर्नु हुनेछ।” 22 तर योशियाह हटेनन्। तिनले नेकोसित लड्ने निश्चय गरे, यसर्थ तिनले आफ्नो रूप बद्ले अनि लडाईं लड्न गए। योशियाहले परमेश्वरको आदेशबारे नेकोले भनेका कुरा सुनेनन्। 23 योशियाह युद्धमा भएको बेला काँढले लाग्यो। तिनले आफ्ना सेवकहरूलाई भने, “मलाई यहाँबाट लैजाऊ, म नराम्रो रूपले घाइते भएकोछु।” 24 यसर्थ सेवकहरूले योशियाहलाई तिनको रथबाट बाहिर निकाले अनि तिनलाई तिनले आफूसित लडाईमा ल्याएको अर्को रथमा हाले। तब तिनीहरूले योशियाहलाई यरूशलेम लगे। राजा योशियाहको यरूशलेममा मृत्यु भयो। योशियाहलाई त्यो चिहानमा गाडियो जहाँ तिनका पुर्खाहरूलाई गाडिएका थिए। यहूदा अनि यरूशलेमका समस्त, मानिसहरू अति दुःखीत थिए किनभने योशियाहको मृत्यु भएको थियो। 25 यिर्मयाहले योशियाहका निम्ति केही शोक-गीतहरू लेखे अनि गाए। अनि पुरूष एवं स्त्री गायकहरू आज सम्म ती शोक-गीतहरू गाउँदै छन्। यो इस्राएलका मानिसहरूले सदैव गर्ने केही कुरा बन्यो-तिनीहरू योशियाहका निम्ति शोक-गीत गाउँछन्। ती गीहरू शोक-गीतहरू नाउँको पुस्तकमा लेखिएका छन्। 26-27 योशियाहले तिनी राजा हुँदा आफ्नो शासनकालको शुरू देखि अन्त सम्म गरेका सबै अन्य कुराहरू इस्राएल अनि यहूदाका राजाहरूको इतिहास नाउँको पुस्तकमा लेखिएका छन्। त्यो पुस्तकले परमप्रभु प्रति तिनको भक्ति अनि तिनले परमप्रभुको व्यवस्था कसरी पालन गरे सो देखाउँदछ।