https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20Kings_3_version_NABRE.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20_E0_A4_B0_E0_A4_BE_E0_A4_9C_E0_A4_BE_3_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 2.2 3.1 4.1 4.2 5.1 5.2 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 6.6 6.7 6.8 6.9 7.1 7.2 7.3 7.4 7.5 7.6 7.7 7.8 7.9 7.10 7.11 7.12 7.13 7.14 7.15 7.16 7.17 8.1 9.1 9.2 9.3 9.4 9.5 9.6 9.7 9.8 9.9 9.10 9.11 10.1 11.1 11.2
2 Kings 3New American Bible (Revised Edition) (NABRE) VII. Stories of Elisha and Joram Chapter 3 Reign of Joram of Israel. 1 Joram, son of Ahab, became king over Israel in Samaria in the eighteenth year of Jehoshaphat, king of Judah, and he reigned twelve years. 2 He did what was evil in the Lord’s sight, though not like his father and mother. He did away with the pillar of Baal that his father had made, 3 but he still held fast unceasingly to the sins which Jeroboam, son of Nebat, caused Israel to commit. War Against Moab: Drought. 4 Now Mesha, king of Moab, who raised sheep, used to pay the king of Israel as tribute a hundred thousand lambs and the wool of a hundred thousand rams. 5 But when Ahab died, the king of Moab rebelled against the king of Israel. 6 King Joram set out from Samaria and mustered all Israel. 7 Then he sent Jehoshaphat, the king of Judah, the message: “The king of Moab has rebelled against me. Will you come with me to Moab to fight?” He replied, “I will. You and I are as one, your people and my people, and your horses and my horses as well.” 8 He said, “By what route shall we attack?” and the other said, “By way of the wilderness of Edom.” 9 So the king of Israel set out, accompanied by the king of Judah and the king of Edom. After a roundabout journey of seven days the water gave out for the army and for the animals with them. 10 The king of Israel exclaimed, “Alas! The Lord has called three kings together only to deliver us into the power of Moab.” 11 But Jehoshaphat asked, “Is there no prophet of the Lord here through whom we may inquire of the Lord?” One of the servants of the king of Israel replied, “Elisha, son of Shaphat, who poured water on the hands of Elijah, is here.” 12 Jehoshaphat agreed, “He has the word of the Lord.” So the king of Israel, along with Jehoshaphat and the king of Edom, went down to Elisha. 13 Elisha asked the king of Israel, “What do you want with me? Go to the prophets of your father and to the prophets of your mother.” The king of Israel replied, “No, the Lord has called these three kings together only to deliver us into the power of Moab.” 14 Then Elisha said, “As the Lord of hosts lives, whom I serve, were it not that I respect Jehoshaphat, the king of Judah, I should neither look at you nor notice you at all. 15 Now get me a minstrel.” When the minstrel played, the hand of the Lord came upon Elisha, 16 and he announced: “Thus says the Lord: Provide many catch basins in this wadi. 17 For the Lord says: Though you will see neither wind nor rain, yet this wadi will be filled with water for you to drink, and for your livestock and pack animals. 18 And since the Lord does not consider this enough, he will also deliver Moab into your power. 19 You shall destroy every fortified city and every choice city, fell every fruit tree, stop up all the springs, and ruin every fertile field with stones.” 20 In the morning, at the time of the sacrifice, water came from the direction of Edom and filled the land. 21 Meanwhile, all Moab had heard that the kings had come to war against them; troops from the youngest on up were mobilized and stationed at the border. 22 When they rose early that morning, the sun was shining across the water. The Moabites saw the water as red as blood, 23 and said, “This is blood! The kings have fought among themselves and killed one another. Quick! To the spoils, Moab!” 24 But when they reached the camp of Israel, the Israelites rose up and attacked the Moabites, who fled from them. They ranged through the countryside destroying Moab— 25 leveling the cities, each one casting the stones onto every fertile field and filling it, stopping up every spring, felling every fruit tree, until only the stones of Kir-hareseth remained. Then the slingers surrounded and attacked it. 26 When he saw that the battle was going against him, the king of Moab took seven hundred swordsmen to break through to the king of Edom, but he failed. 27 So he took his firstborn, who was to succeed him as king, and offered him as a burnt offering upon the wall. The wrath against Israel was so great that they gave up the siege and returned to their own land. New American Bible (Revised Edition) (NABRE) Scripture texts, prefaces, introductions, footnotes and cross references used in this work are taken from the New American Bible, revised edition © 2010, 1991, 1986, 1970 Confraternity of Christian Doctrine, Inc., Washington, DC All Rights Reserved. No part of this work may be reproduced or transmitted in any form or by any means, electronic or mechanical, including photocopying, recording, or by any information storage and retrieval system, without permission in writing from the copyright owner.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1
2 राजा 3Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) योराम इस्राएलका राजा हुन्छन् 3 आहाबका छोरा योराम सामरियामा इस्राएलका राजा भए। यहोशापात यहूदाको राजा हुँदा अठाह्रौं बर्षकोसमयमा उनले शासन शुरू गरे। योरामले बाह्र बर्ष शासन गरे। 2 योरामले ती कामहरू गरे जसलाई परमप्रभुले भूल कार्य भन्नु भएको थियो। तर योराम आफ्ना पिता र माता जस्ता थिएनन् किनभने उनले ती खाँबाहरू उखाले जसलाई उनका पिताले बालको पूजा गर्नका लागि बनाएका थिए। 3 तर उनले नबातका छोरा यरोबामको जस्तो पाप गरिनै रहे। यारोबामले इस्राएलीहरूलाई पाप गर्न लगाए। योरामले यारोबामको पाप गर्न रोकेनन्। मोआब इस्राएलबाट छुट्टिन्छ 4 मेशा मोआबका राजा थिए। मेशासँग धेरै भेंडा थिए। मेशाले एक लाख भेंडा र एक लाख भेंडाका ऊन इस्राएलका राजालाई दिए। 5 तर जब आहाब मोआबका राजा इस्राएलका राजाको विरूद्धमा बागी भए। 6 तब राजा योराम सामरियाबाट निस्किए अनि इस्राएलका मानिसहरूलाई भेला गरे। 7 योरामले यहूदाका राजा यहोशापात कहाँ दूतहरूलाई पठाए। योरामले भने, “मोआबका राजा मेरो विरूद्धमा बागी भएका छन्। के तिमी मोआबको विरूद्धमा लड्न मसँग जाने छौ?” यहोशापातले भने, “अवश्य, म तिमीसँग जानेछु। मेरो मानिसहरू तिम्रा मानिसहरू जस्तै हुनेछन्। र मेरो घोडाहरू तिम्रा घोडाहरू जस्तै हुनेछन्।” तीनजना राजाहरू एलीशासँग सल्लाह माग्छन् 8 यहोशापातले योरामलाई सोधे, “हामी कुन बाटोबाट जाऊँ?” योरामले जवाफ दिए, “हामी एदोमको मरुभूमिबाट जानुपर्छ।” 9 यसकारण इस्राएलका राजा यहूदा र एदोमका राजाहरूसँगै गए। तिनीहरूलाई यात्रा गर्न सात दिन लाग्यो, त्यहाँ सेना र अरू पशुहरूका लागि पर्याप्त पानी थिएन। 10 अन्तमा, इस्राएलका राजा योरामले भने, “हाय, मेरो विचारमा मोआबीलीहरूबाट परास्त गर्नका लागि परमप्रभुले हामी तीन जना राजाहरूलाई एउटा ठाउँमा ल्याउनुभयो।” 11 तर यहोशापातले भने, “के यहाँ परमप्रभुका कुनै एकजना अगमवक्ताछन् यदि यहाँ छन भने हामी अगमवक्तालाई सोध्नु पर्छ जे परमप्रभु भन्नु हुन्छ हामीले त्यही गर्नु पर्छ।” इस्राएलका राजाका सेवकहरूमध्ये एक जनाले भने, “शापातका छोरा एलीशा यहाँ छन्। एलीशा एलियाका सेवक थिए।” 12 यहोशापातले भने, “परमप्रभुको वाणी एलीशासँग छ।” यसकारण इस्राएलका राजा योराम, यहोशापात अनि एदोमका राजा एलीशालाई भेट्न गए। 13 एलीशाले इस्राएलका राजा (योरामलाई) भने, “तपाईं मबाट के चाहनुहुन्छ? आफ्ना माता-पिताका अगमवक्ताहरूकहाँ जानुहोस्!” इस्राएलका राजाले एलीशालाई भने, “होइन, हामी तपाईसँग भेट्न आएका छौं किनभने परमप्रभुले हामी तीन जना राजाहरूलाई सँगै भेला हुन बोलाउनु भएको छ ताकि मोआबीहरूले हामीलाई परास्त गर्न नसकोस्।” 14 एलीशाले भने, “यहूदाका राजा यहोशापातको म सम्मान गर्छु अनि म सर्वशक्तिमान परमप्रभुको सेवा गर्दछु। उनी जिउँदै छन् भनेर नै म यहोशापातसँग मात्र भेट्न यहाँ आएँ। म तिम्रो अघि साँच्चो कुरा भन्छु, यदि यहोशापात यहाँ नभए, म तिमी प्रति ध्यान दिने थिईनँ। म सम्पूर्ण रूपमा तिम्रो अवहेलना गर्ने थिएँ। 15 तर अब मकहाँ यस्तो मानिस ल्याऊ जसले वीणा बजाउँछ।” जब मानिसले वीणा बजायो, एलीशामा परमप्रभुको आत्मा आउनुभयो। 16 तब एलिशाले भने, “परमप्रभु भन्नुहुन्छ कन्दरामा दुलो खन। 17 परमप्रभु भन्नुहुन्छः तिमीले हावा देख्ने छैनौं, तिमीले पानी परेको देख्ने छैनौं। तर त्यो बेंसी पानीले भरिने छ। तब तिमी र तिम्रा गाईहरू र अरू पशुहरूले पिउने पानी पाउने छन्। 18 परमप्रभुका लागि यो गर्न सजिलो छ। उहाँले तिमीहरूलाई मोआबीहरूलाई जिताउनुहुनेछ। 19 तिमीहरूले प्रत्येक दरिलो शहर अनि प्रत्येक राम्रो शहरमाथि आक्रमण गर्ने छौ। तिमीहरूले प्रत्येक राम्रो रूख काट्ने छौ। तिमीहरूले सबै पानीको श्रोतहरू बन्द गर्ने छौ। तिमीहरूले प्रत्येक राम्रो खेतलाई ढुङ्गाले नष्ट पार्ने छौ जुन तिमीले फ्याँक्ने छौ।” 20 बिहानै बिहानको बलि दिने समयमा एदोमतिरबाट पानी बग्न थाल्यो अनि बेंसी भरियो। 21 मोआबका मानिसहरूले सुने, राजाहरू तिनीहरूको विरोधमा लडाईँ गर्न आएका छन्। यसकारण मोआबमा मानिसहरूले ती सबै मानिसहरूलाई जो बूढो भए पनि कवच धारणगर्न सक्थे तिनीहरूलाई जम्मा गरे। तिनीहरूले तयार भएर लडाईँका लागि सीमानामा पर्खिने काम गरे। 22 मोआबका मानिसहरू त्यस बिहान सबेरै उठे। उदाउँदै गरेको घाम घाँटीको पानी माथि चम्किरहेको थियो, अनि यो मोआबका मानिसहरूको रगत जस्तो देखिन्थ्यो। 23 मोआबका मानिसहरूले भने, “रगत हेर! राजाहरूले अवश्य नै एक अर्कासँग लडाईँ गरे। तिनीहरूले एक अर्कालाई सर्वनाश पारे होलान्। हामी लाशहरूबाट बहुमूल्य वस्तुहरू लिन जाऔं।” 24 मोआबी मानिसहरू इस्राएलीहरूको शिबिरमा आए। तर इस्राएलीहरू बाहिर निस्किए अनि मोआबी सेनामाथि आक्रमण गरे। इस्राएलीहरूले मोआबीहरूलाई लखेटे। इस्राएलीहरूले मोआबीसँग लडाइँ गर्न तिनीहरूलाई मोआबसम्म पछ्याए। 25 इस्राएलीहरूले शहरहरू असल पारे। तिनीहरूले मोआबमा प्रत्येक असल खेतमा ढुङ्गा फ्याँके। तिनीहरूले पानीका सबै मुहानहरू बन्दगरे र तिनीहरूले सबै असल रूख काटेर ढालिदिए। कीरहेरशेत मात्र ढुङ्गाको पर्खालसँग छोडियो। तर घुँयेत्रो हान्ने मानिसहरूले कीरहेरशेतलाई घेरे र त्यसमाथि आक्रमण गरे। 26 मोआबका राजाले थाह पाए, युद्ध जित्न उनकालागि साह्रै नै मुश्किल छ। यसकारण उनले तरवारसमेत सात सय मानिसहरूलाई एदोमका राजाको हत्या गर्न अनि सेनालाई परास्त गर्न पठाए। तर तिनीहरूले एदोमका राजालाई परास्त गर्न सकेनन्। 27 तब मोआबका राजाले आफ्नो जेठो छोरालाई लगे। यो त्यही छोरा थियो जो उनीपछि राजा हुनेवाला थिए। शहरको चारैतिर भित्ताहरूमाथि मोआबका राजाले आफ्नो छोरालाई होमबलिको रूपमा बलि चढाउन तयार भए। ठूलो रीस इस्राएलमाथि पर्यो। यसकारण इस्राएलका मानिसहरू मोआबका राजालाई छोडेर आफ्नो देशतिर फर्किए।