https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Kings_1_version_CJB_1.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B0_E0_A4_BE_E0_A4_9C_E0_A4_BE_1_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 2.6 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 4.1 4.2 5.1 5.2 5.3 5.4 5.5 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 6.6 6.7 6.8 7.1 7.2 7.3 7.4 7.5 7.6 7.7 8.1 8.2 8.3 8.4 9.1 9.2 9.3 9.4 9.5 9.6 9.7 9.8 9.9 9.10 10.1 10.2 10.3 10.4 11.1 11.2 11.3 11.4 11.5 11.6 11.7 11.8 11.9 11.10 12.1 12.2 12.3 12.4 12.5 12.6 12.7
1 Kings 1Complete Jewish Bible (CJB) 1 King David grew old, the years took their toll, and he couldn’t get warm even when they covered him with bedclothes. 2 His servants said to him, “Let us try to find a young virgin for my lord the king. She can wait on the king and be a companion for him, and she can lie next to you, so that my lord the king will get some heat.” 3 After looking through all of Isra’el’s territory for a beautiful girl, they found Avishag the Shunamit and brought her to the king. 4 The girl was very beautiful and became a companion for the king. She took care of him, but the king did not have sexual relations with her. 5 Adoniyah the son of Haggit was beginning to claim that he would be king; to this end he organized chariots and horsemen, with fifty men to run ahead of him. 6 (His father had never in his life confronted him by asking, “Why are you behaving this way?” Moreover, he was a very handsome man; he was born next after Avshalom.) 7 He conferred with Yo’av the son of Tz’ruyah and Evyatar the cohen; and they both supported Adoniyah. 8 But Tzadok the cohen, B’nayah the son of Y’hoyada, Natan the prophet, Shim‘i, Re‘i and David’s elite guard were not on Adoniyah’s side. 9 One day Adoniyah killed sheep, oxen and fattened calves at the Stone of Zochelet, by ‘Ein-Rogel. He summoned all his brothers the king’s sons, and all the men of Y’hudah the king’s servants; 10 but he did not summon Natan the prophet, B’nayah, the elite guard or Shlomo his brother. 11 Natan went to Bat-Sheva the mother of Shlomo and said, “Haven’t you heard that Adoniyah the son of Haggit has become king without the knowledge of David our lord? 12 Now, come, please let me give you advice, so that you can save both your own life and that of your son Shlomo. 13 Go, get in to see King David, and say to him, ‘My lord, king, didn’t you swear to your servant, “Your son Shlomo will be king after me; he will sit on my throne”? So why is Adoniyah king?’ 14 Right then, while you are still talking with the king, I will also come in after you and confirm what you are saying.” 15 Bat-Sheva went in to the king in his room. (The king was very old; Avishag the Shunamit was in attendance on the king.) 16 Bat-Sheva bowed, prostrating herself to the king. The king asked, “What do you want?” 17 She answered him, “My lord, you swore by Adonai your God to your servant, ‘Your son Shlomo will be king after me; he will sit on my throne.’ 18 But now, here is Adoniyah ruling as king; and you, my lord the king, don’t know anything about it. 19 He has killed oxen, fattened calves and sheep in great numbers; and he has summoned all the sons of the king, Evyatar the cohen and Yo’av the commander of the army; but he didn’t summon Shlomo your servant. 20 As for you, my lord the king, all Isra’el is watching you; they are waiting for you to tell them who is to sit on the throne of my lord the king after him. 21 If you don’t, then, when my lord the king sleeps with his ancestors, I and my son Shlomo will be considered criminals.” 22 Right then, while she was still talking with the king, Natan the prophet entered. 23 They told the king, “Natan the prophet is here.” After coming into the king’s presence, he prostrated himself before the king with his face to the ground. 24 Natan said, “My lord king, did you say, ‘Adoniyah is to be king after me; he will sit on my throne’? 25 For he has gone down today and killed oxen, fattened calves and sheep in great numbers; and he has summoned all the king’s sons, the commanders of the army and Evyatar the cohen; right now they are eating and drinking in his presence and proclaiming, ‘Long live King Adoniyah!’ 26 But he didn’t summon me your servant, or Tzadok the cohen, or B’nayah the son of Y’hoyada or your servant Shlomo. 27 Is this authorized by my lord the king without your having told your servant who would sit on the throne of my lord the king after him?” 28 King David answered by saying, “Summon Bat-Sheva to me.” She entered the king’s presence and stood before the king. 29 Then the king swore an oath: “As Adonai lives, who has delivered me from all adversity, 30 as I swore to you by Adonai the God of Isra’el, ‘Your son Shlomo will be king after me; he will sit on my throne in my place,’ so will I do today.” 31 Bat-Sheva bowed with her face to the ground, prostrating herself to the king, and said, “Let my lord King David live forever.” 32 King David said, “Summon Tzadok the cohen, Natan the prophet and B’nayah the son of Y’hoyada.” They came before the king. 33 The king said to them, “Take with you the servants of your lord, have Shlomo my son ride on my own mule and bring him down to Gichon. 34 There Tzadok the cohen and Natan the prophet are to anoint him king over Isra’el. Sound the shofar and say, “Long live King Shlomo!” 35 Then escort him back; he is to come and sit on my throne; for he is to take my place as king. I have appointed him to rule over Isra’el and Y’hudah.” 36 B’nayah responded to the king by saying, “Amen! May Adonai, the God of my lord the king, confirm it! 37 Just as Adonai has been with my lord the king, so may he be with Shlomo and make his throne even greater than the throne of my lord King David!” 38 So Tzadok the cohen, Natan the prophet, B’nayah the son of Y’hoyada and the K’reti and P’leti went down, had Shlomo ride on King David’s mule and brought him to Gichon. 39 Tzadok the cohen took the horn of olive oil out of the tent and anointed Shlomo. They sounded the shofar, and all the people shouted, “Long live King Shlomo!” 40 All the people escorted him back, playing flutes and rejoicing greatly, so that the earth shook with the sound. 41 Adoniyah and all his guests heard it while they were finishing their meal; but it was Yo’av who, when he heard the blast on the shofar, asked, “That noise — what’s the meaning of this uproar in the city?” 42 While he was still speaking, there came Yonatan the son of Evyatar the cohen. Adoniyah said, “Come in! You’re a worthy man, so you must be bringing good news!” 43 Yonatan answered Adoniyah, “The truth is, our lord King David has made Shlomo king. 44 Moreover, the king sent with him Tzadok the cohen, Natan the prophet, B’nayah the son of Y’hoyada and the K’reti and P’leti; they had him ride on the king’s mule; 45 and Tzadok the cohen and Natan the prophet anointed him king in Gichon. Then they escorted him back from there rejoicing, so that the city is in an uproar; this is the noise you’ve been hearing. 46 Moreover, Shlomo is now sitting on the throne of the kingdom. 47 More than that, the king’s servants came and blessed our lord King David with these words: ‘May God make the name of Shlomo better than your name and his throne greater than your throne,’ after which the king bowed down on the bed. 48 Finally, the king said, ‘Blessed be Adonai the God of Isra’el, who has given someone to sit on my throne today, when my own eyes can see it.’” 49 At this all Adoniyah’s guests grew frightened; they got up, everyone going his own way. 50 Adoniyah too was afraid because of Shlomo; he got up, went and took hold of the horns of the altar. 51 Shlomo was told, “Here, Adoniyah is terrified of King Shlomo; he has grabbed hold of the horns of the altar and is saying, ‘First let King Shlomo swear to me that he will not have his servant executed.’” 52 Shlomo said, “If he will demonstrate that he is a worthy man, not a hair of his will fall to the earth. But if he is found making trouble, he will die.” 53 So King Shlomo sent, and they brought him down from the altar. He came and prostrated himself before King Shlomo; and Shlomo said to him, ‘Go on home.’”
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1
1 राजा 1Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) अदोनियाह राजा हुन इच्छुक 1 राजा दाऊद साह्रै बूढा भएका थिए। उनी आफूलाई न्यानो राख्न सक्दैन थिए। उनका नोकरहरूले उनलाई कम्बल ओढाए, तर उनी तातिएनन्। 2 यसकारण उनका नोकरहरूले उनलाई भने, “तपाईंको हेरचाह गर्नकोलागि हामी एउटी युवतीको खोजी गर्नेछौं। ऊ तपाईंसँगै सुत्ने गर्छे अनि तपाईंलाई न्यानो पार्छे।” 3 यसकारण राजाका नोकरहरू राजालाई न्यानो पार्नकालागि एउटी सुन्दरी युवतीको खोजी इस्राएल देशको प्रत्येक ठाउँमा गर्न थाले। उनीहरूले अबीशग नाउँ भएकी एउटी केटी भेट्टाए। ऊ शूनम्म शहरकी थिई। उनीहरूले युवतीलाई राजा कहाँ ल्याए। 4 युवती साह्रै नै राम्री थिई। उसले राजाको हेरचाह र सेवा गरी। तर राजाले ऊसित संभोग गरेनन्। 5-6 अदोनियाह राजा दाऊद अनि उनकी पत्नी हग्गीतका छोरा थिए। अदोनियाह साह्रै सुन्दर मानिस थिए। अदोनियाहको जन्म उनको दाजू अब्शालोम पछि भएको थियो, तर अदोनियाह साह्रै घमण्डी भए अनि राजा हुने निश्चय गरे। अदोनियाहको साह्रै राजा हुन इच्छुक थिए, यसकारण उनले आफ्नो लागि एउटा रथ, घोडाहरू अनि 50 जना मानिसहरू आफू अघि हिंडाउन ठीक पारे। राजा दाऊदले आफ्नो छोरालाई कहिल्यै सपारेनन्। उसले उनलाई कहिल्यै सोधेनन्, “तैंले किन यस्तो व्यवहार गर्दैछस्?” 7 अदोनियाहले सरूयाहका छोरा योआब अनि पूजाहारी एबीयातारसँग कुराकानी गरे। उनीहरूले उनलाई नयाँ राजा हुनमा सहायता गर्ने निर्णय लिए। 8 तर धेरै मानिसहरू अदोनियाहले गरेको कामसँग सहमत थिएनन् उनीहरू दाऊदका नै भक्त थिए। उनीहरू पूजाहारी सादोक, यहोयादाका छोरा बनायाह, नातान अगमवक्ता, शिमी, रेई अनि राजा दाऊदका विशेष अगंरक्षकहरू थिए। यसर्थ यी मानिसहरू अदोनियाहको पक्षमा भएनन्। 9 एक दिन अदोनियाहले एन्रोगेलको छेउमा जोहेलेत चट्टानमा केही भेंडाहरू, गाईहरू अनि बलियो बाछाहरू एउटा मेलबलि जस्तैं बलि चढाए। अदोनियाहले आफ्ना सबै दाज्यू-भाइहरू अर्थात् राजा दाऊदका अरू छोराहरू अनि यहूदाका सबै अधिकारीहरूलाई निम्त्याका थिए। 10 तर अदोनियाहले पिताका विशेष अंगरक्षकका आफन्त, आफ्नो भाइ सुलेमान, बनायाह अथवा अगमवक्ता नातानलाई निम्तो पठाएनन्। नातान र बतशेबा सुलेमानको पक्षमा 11 तर नातानले यस विषयमा सुने अनि सुलेमानकी आमा बतशेबा कहाँ गए। नातानले उनलाई सोधे, “हग्गीतका छोरा अदोनियाह के गरिरहेको छ, के तपाईंले सुन्नु भएको छ? ऊ आफूलाई राजा ठान्दैछ अनि हाम्रा मालिक राजा दाऊद यस विषयमा केही जान्दैनन्। 12 तपाईंको जीवन अनि तपाईंको छोरो सुलेमानको जीवन सङ्कटमा पर्न सक्छ। तर म तपाईंलाई आफूलाई बचाउन के गर्नुपर्छ, बताउने छु, 13 राजा दाऊद समक्ष जानुहोस्, अनि उनीसँग भन्नुहोस्, ‘महाराज, मेरा स्वामी, तपाईंले मलाई वचन दिनु भएको थियो। तपाईं पछि मेरो छोरो सुलेमान राजा हुनेछ भनी वचन दिनु भएको थियो। तब किन अदोनियाह नयाँ राजा हुँदैछ?’ 14 तपाईंको बात राजासित गरेको समयमा, म भित्र आउँनेछु अनि तपाईंले भनेका कुराहरूलाई पुष्टि गर्छु।” 15 यसकारण बतशेबा राजासँग भेट गर्न उनको भित्री कोठामा गइन्। राजा साह्रै नै बूढा भएका थिए। शूनम्मकी केटी अबीशग त्यहाँ उनको हेरचाहा गर्दै थिई। 16 बतशेबा राजाअघि निहुरिन्। राजाले भने, “म तिम्रोलागि के गर्न सक्छु?” 17 बतशेबाले जवाफ दिइन्, “मेरो स्वामी म तपाईंको दासीलाई परमप्रभु परमेश्वरको नाउँमा मलाई एउटा शपथ गर्नु भएको थियो। तपाईंले भन्नु भएको थियो, ‘तपाईंको छोरा सुलेमान तपाईं पछि राजा हुनेछ। उ मेरो सिंहासनमा बस्नेछ।’ 18 अहिले अदोनियाहले उ आफैंलाई राजा बनाइरहेको छ अनि तपाईं यसको लागि पनि होशियार हुनुहोस्। 19 अदोनियाहले विशाल मैत्री भोज दिदाँ धेरै गाईहरू तथा राम्रा भेंडाहरू मारेर बलि चढायो। अदोनियाहले तपाईंका सबै छोराहरूलाई निम्तो दियो। उसले पूजाहारी एबीयातार अनि सेनापति योआबलाई निम्तो दियो। तर उसले तपाईंको विश्वासी छोरा सुलेमानलाई निम्तो दिएन। 20 हे मेरा मालिक अनि महाराज, अहिले इस्राएलका सबै जनगण तपाईंलाई नै हेरिरहेका छन्। तपाईं पछि अर्को राजा को हुनेछ, यस निर्णयका लागि तिनीहरू तपाईंलाई नै पर्खिरहेका छन्। 21 तपाईंको मृत्यु अघि नै तपाईंले केही गर्नु पर्छ। तपाईंले केही गर्नु भएन भने, मृत्युपछि तब तपाईं तपाईंको पिता-पुर्खासित गाडिनु भए पछि, मेरो छोरा सुलेमान र म अपराधी ठहरिनेछौं।” 22 राजासँग बतशेबा कुराकानी गरिरहेकी थिइन् कि अगमवक्ता नातान उनलाई भेट्न आए। 23 चाकरहरूले राजालाई भने, “अगमवक्ता नातान आउनु भएको छ।” नातानले राजा अघि निहुरिएर ढोग दिए। 24 अनि भने, “हे मेरा मालिक अनि महाराज, तपाईंपछि अदोनियाह नयाँ राजा हुनेछ भनी के तपाईंले घोषणा गर्नु भयो? के तपाईंले निर्णय लिनु भएको छ, अब अदोनियाहले शासन चलाउने छ? 25 किनभने आज उसले तल बेंसीमा धेरै साँढहरू, मोटा-मोटा बाछाहरू अनि भेंडाहरू मेलबलि चढाउन ओर्लिएका छन्। उसले तपाईंका सबै छोराहरू, सेनापतिहरू अनि पूजाहारी एबीयातारलाई निम्ताएका थिए। तिनीहरू अहिले उनीसँग खानपानमा व्यस्त छन्। अनि तिनीहरू भन्दै छन्, ‘राजा अदोनियाह दीर्घायु होऊन्!’ 26 तर उनले मलाई अथवा पूजाहारी सादोक अथवा यहोयादाको छोरा बनायाह अथवा तपाईंको आज्ञाकारी छोरा सुलेमानलाई निम्तो दिएनन्। 27 मेरो मालिक महाराज, हामीलाई नभनी के तपाईंले यस्तो गर्नु भयो? कृपा गरेर हामीलाई बताउनुहोस्, तपाईंपछि अर्को राजा को हुनेछ?” 28 तब राजा दाऊदले भने, “बतशेबालाई भित्र बोलाऊ!” यसकारण बतशेबा भित्र राजासामु आइन्। 29 तब राजाले शपथ गरेः “परमप्रभु परमेश्वरले मलाई प्रत्येक खतराबाट बचाउनु भएको छ। जसरी परमेश्वर जीवित हुनुहुन्छ। म तिमीसँग यो शपथ गर्दैछु। 30 आज म अतीतमा दिएको वचन पूरा गर्नेछु। इस्राएलका परमप्रभु परमेश्वरको शक्तिको आधारमा मैंले त्यो वचन दिएको थिएँ। मपछि तिम्रो छोरा सुलेमान अर्को राजा हुनेछ भनी मैंले वचन दिएको थिएँ। म पछि ऊ मेरो राज सिंहासनमा विराजमान हुनेछ। म आफ्नो प्रतिज्ञा पूरा गर्नेछु!” 31 तब बतशेबाले राजा दाऊद सामु भुईंमा निहुरेर ढोग गरिन्। अनि भनिन्, “दाऊद राजा दीर्घायु होऊन्।” सुलेमानलाई नयाँ राजा चुनियो 32 तब राजा दाऊदले भने, “पूजाहारी सादोक, अगमवक्ता नातान अनि यहोयादाका छोरा बनायाहलाई यहाँ बोलाई देऊ।” यसकारण तीन जना व्यक्तिहरू राजासँग भेट गर्न आए। 33 तब राजाले उनीहरूलाई भने, “तिमीहरूसँग मेरा अधिकारीहरूलाई लिएर जाऊ। मेरो छोरा सुलेमानलाई आफ्नो खच्चडमा सवार गराऊ। उसलाई गीहोन स्रोतसम्म लिएर जाऊ। 34 त्यस ठाउँमा पूजाहारी सादोक अनि अगमवक्ता नातानले उसलाई इस्राएलको नयाँ राजाको रूपमा अभिषेक गर्नेछन्। तुरही बजाऊ अनि घोषणा गर, ‘यिनी नयाँ राजा, सुलेमान हुन्!’ 35 त्यसपछि उसँग यहाँ फर्केर आऊ। सुलेमान मेरो सिंहासनमा बस्नेछ अनि मेरो ठाउँमा नयाँ राजा हुनेछ। मैले सुलेमानलाई इस्राएल अनि यहूदाको शासकको रूपमा छानेको छु।” 36 यहोयादाका छोरा बनायाहले राजालाई जवाफ दिए, “आमेन! मेरा मालिक अनि महाराज! परमेश्वर स्वयमले यो भन्नु भएकोछ। 37 मेरा मालिक अनि महाराज, परमप्रभु तपाईंसँगै हुनुहुन्छ। अनि अहिले विश्वास गर्छु परमप्रभु सुलेमानसँग हुनुहुनेछ। म आशा गर्छु सुलेमानको राज्य बढ्नेछ अनि उनी तपाईं भन्दाअझै शक्तिशाली हुनेछन्, मेरा मालिक राजा दाऊद।” 38 यसकारण सादोक, नातान, बनायाह अनि राजाका अधिकारीहरूले राजा दाऊदको आज्ञा पालन गरे। तिनीहरूले सुलेमानलाई राजा दाऊदको खच्चडमा सवार गराए अनि ऊसँग गीहेन स्रोत गए। 39 पूजाहारी सदोकले पवित्र पालबाट तेल लगे। सादोकले उनलाई राजा देखाउनका लागि सुलेमानको शिरमा तेलले अभिषेक गरे। तिनीहरूले तुरही फुके अनि सबै मानिसहरूले हर्षित हुँदै भने, “राजा सुलेमान दीर्घायु होऊन्।” 40 तब सबै मानिसहरू सुलेमानको पछि-पछि शहरमा आए। तिनीहरू बाँसुरी बजाउँदै थिए अनि भुइँ थर्किने गरी कराउँदै थिए। 41 त्यस समयमा अदोनियाह अनि उनका अतिथिहरू खान-पीन शेष पार्दै थिए। तिनीहरूले तुरहीको आवाज सुने। योआबले सोधे, “त्यो हल्ला के हो? शहरमा के भइरहेको छ?” 42 जब योआब बोल्दै थिए, पूजाहारी एबीयातारका छोरा जोनाथन आइपुगे। अदोनियाहले भने, “यहाँ आऊ! तिमी असल मानिस हौ। तिमीले मेरो निम्ति शुभ-समाचार ल्याएको हुनुपर्छ।” 43 तर जोनाथनले जवाफ दिए, “होइन, तपाईंको लागि यो शुभ-समाचार होइन! राजा दाऊदले सुलेमानलाई नयाँ राजा बनाए। 44 राजा दाऊदले पूजाहारी सादोक, अगमवक्ता नातान, यहोयादका छोरा बनायाह अनि राजाका व्यक्तिगत अंगरक्षकहरू पनि ऊ सँगै पठाए। तिनीहरूले उसलाई राजाको आफ्नो खच्चडमा सवार गराए। 45 तब पूजाहारी सादोक अनि अगमवक्ता नातानले गीहोन स्रोतमा सुलेमानलाई अभिषेक गरे। अनि तिनीहरू शहरमा गए। जन साधारणले उनको स्वागत गरे अनि अहिले शहरका जनता औधी प्रसन्न छन्। तपाईंले सुनेको हल्ला त्यही नै हो। 46-47 सुलेमान राज-सिंहासनमा बसेका छन्! राजाका अधिकारीहरू राजा दाऊदलाई अभिवादन पनि गर्दैछन्। तिनीहरू भन्दै छन्, ‘राजा दाऊद, तपाईं महान् राजा हुनु हुन्छः अब हामी प्रार्थना गर्छौ, तपाईंको परमेश्वरले सुलेमानलाई पनि महान् राजा बनाउनुहुनेछ। हामी आशा गर्छौ तपाईंको परमेश्वरले सुलेमानलाई तपाईंभन्दा बढी नै प्रख्यात बनाउनु हुनेछ अनि हामी अझै आशा गर्छौ, सुलेमानको राज्य तपाईंको भन्दा पनि विशाल हुनेछ!’ यहाँ सम्म कि राजा दाऊद पनि त्यहाँ थिए! राजा दाऊदले आफ्नो ओछ्यानबाट निहुरेर सुलेमानलाई ढोग गरे। 48 अनि भने, ‘इस्राएलका परमेश्वरको स्तुति गर। परमेश्वरले मेरा छोराहरू मध्ये एक जनालाई मेरो सिंहासनमा बसाउनु भयो अनि यो हेर्न मलाई जीवित राख्नुभयो।’” 49 अदोनियाहका सबै अतिथिहरू तर्सिए अनि छिट्टै गए। 50 अदोनियाह पनि सुलेमानसित डराए। यसकारण उनी वेदीमा गए अनि वेदीको सींग समाते। 51 तब कसैले सुलेमानलाई भने, “अदोनियाह तपाईंसित डराएको छ, राजा सुलेमान। अदोनियाह वेदीको सींग समाते र पवित्र पालमा बसेको छ अनि छोड्न पनि चाहँदैन। अदोनियाह भन्दै छ, ‘राजा सुलेमानलाई बाचा गर्न भनी देऊ, उसले मलाई नमारोस्।’” 52 सुलेमानले जवाफ दिए, “यदि अदोनियाह साबित गर्छ कि ऊ एक जना असल मानिस हो, तब म प्रतिज्ञा गर्छु उसको टाउकोको एउटा केशलाई पनि केही हुनेछैन। तर यदि उसले नराम्रो काम गर्यो भने उ मारिने छ।” 53 तब राजा सुलेमानले केही मानिसहरूलाई अदोनियाहलाई लिन पठाए। मानिसहरूले अदोनियाहलाई राजा सुलेमान समक्ष ल्याए। अदोनियाह राजा सुलेमानको सामु गए अनि निहुरेर ढोग गरे। तब सुलेमानले भने, “घर जाऊ।”