https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Samuel_26_version_MEV_1.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B6_E0_A4_AE_E0_A5_82_E0_A4_8F_E0_A4_B2_26_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 4.1 4.2 4.3 4.4 5.1 5.2 5.3 6.1 7.1 8.1 8.2 9.1 9.2 10.1 10.2 10.3 10.4 11.1 11.2 12.1 12.2 12.3 13.1 14.1 14.2 14.3 14.4 14.5 14.6 14.7 14.8 15.1 16.1 16.2 16.3 16.4 16.5 16.6 16.7 16.8 16.9 16.10 17.1 17.2 17.3 18.1 18.2 18.3 18.4 19.1 19.2 20.1
1 Samuel 26Modern English Version (MEV) David Again Spares Saul’s Life 26 Then the Ziphites came to Saul at Gibeah, saying, “Is David not hiding himself on the hill of Hakilah, which is before Jeshimon?” 2 Then Saul arose and went down to the Wilderness of Ziph, having three thousand chosen men of Israel with him, to seek David in the Wilderness of Ziph. 3 Saul camped on the hill of Hakilah, which is before Jeshimon, by the road. But David stayed in the wilderness, when he saw that Saul came after him into the wilderness. 4 And David sent out spies and knew that Saul had certainly come. 5 So David arose and came to the place where Saul had camped. And David saw the place where Saul was lying down and Abner son of Ner, the commander of his army. Saul was lying down in the encampment, while the people encamped around him. 6 Then David answered and said to Ahimelek the Hittite, and to Abishai the son of Zeruiah, brother of Joab, saying, “Who will go down with me to Saul to the camp?” And Abishai said, “I will go down with you.” 7 So David and Abishai came to the people by night while Saul lay sleeping within the circle of the camp. And his spear was stuck in the ground at his head, and Abner and the people were lying all around him. 8 Then Abishai said to David, “God has today delivered your enemy into your hand. Now please let me strike him with the spear through to the ground with one stroke, and I will not strike him a second time.” 9 David said to Abishai, “Do not destroy him. For who can stretch out his hand against the Lord’s anointed and remain unpunished?” 10 David said, “As the Lord lives, the Lord will strike him, or his day will come to die, or he will go down into battle and perish. 11 The Lord forbid that I should stretch out my hand against the Lord’s anointed, but now please take the spear that is at his head and the jug of water, and let us go.” 12 So David took the spear and the jug of water from Saul’s head and they went away. No one saw, no one knew, and no one awoke, for they were all asleep, because a deep sleep from the Lord had fallen upon them. 13 Then David went over to the other side and stood on the top of a hill at a distance. A great space was between them. 14 And David called to the people and to Abner the son of Ner, saying, “Will you not answer, Abner?” Then Abner answered and said, “Who are you that calls to the king?” 15 And David said to Abner, “Are you not a man? And who is like to you in Israel? Why then have you not guarded your lord the king? For one of the people came in to destroy the king your lord. 16 This thing is not good which you have done. As the Lord lives, you are worthy of death because you have not guarded your master, the Lord’s anointed. And now, see where is the king’s spear? And the jug of water that was at his head?” 17 Saul knew David’s voice, and said, “Is this your voice, my son David?” And David said, “It is my voice, my lord king.” 18 He said, “Why is my lord pursuing after his servant? For what have I done? Or what evil is in my hand? 19 Now please let my lord king hear the words of his servant. If the Lord has stirred you up against me, let Him accept an offering. But if it was the sons of men, cursed are they before the Lord. For they have driven me today from having a share in the inheritance of the Lord, saying, ‘Go, serve other gods.’ 20 Now do not let my blood fall to the ground away from the presence of the Lord. Truly the king of Israel has come out to seek a single flea, as when one pursues a partridge in the mountains.” 21 Then said Saul, “I have sinned. Return, my son David, for I will not harm you again, because my soul was precious in your eyes this day. I have acted foolishly and have seriously gone astray.” 22 David answered and said, “See, the king’s spear! Let one of the young men come over and get it. 23 The Lord requites to every man his right conduct and loyalty. So the Lord gave you into my hand today, but I am not willing to stretch my hand against the Lord’s anointed. 24 As your life was highly valued in my eyes this day, so may my life be highly valued in the eyes of the Lord, and may He rescue me out of all distress.” 25 Then Saul said to David, “Blessed are you, my son David. You will do great things, and will surely prevail.” So David went on his way, and Saul returned to his place.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1
1 शमूएल 26Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) दाऊद र अबीशै शाऊलको छाउनीमा पसे 26 जीपीका मानिसहरू शाऊललाई भेट्न गिबा गए। तिनीहरूले शाऊललाई भने, “हकीलाको पहाडमा दाऊद लुक्दैछ। यो पहाड यशीमोन देखि पारि पर्छ।” 2 शाऊल जीपको मरुभूमितिर गए। शाऊलले 3,000 सेनाहरू इस्राएलबाट छानेर लगे। शाऊल र उसका सेनाहरूले जीपको मरुभूमितिर दाऊदलाई खोजे। 3 शाऊलले उसको छाउनी हकीलाको पहाडमाथि बाटोको छेउमा यशीमोन तिर फर्काएर बनाए। दाऊद त्यही मरुभूमिमा थिए। शाऊलले पीछा गर्दैछन् भन्ने कुरा तिनलाई थाहा थियो। 4 यसर्थ दाऊदले चेवाहरू पठाए। दाऊदलाई थाहा लाग्यो शाऊल हकीलामा छ भनेर। 5 दाऊद शाऊलको छाउनीमा गए। शाऊल र अबनेर कहाँ सुतिरहेका थिए दाऊदले देखे। (नेरका छोरो अबनेर शाऊलका सेनाको सेनापति थिए।) शाऊल छाउनीको बीचमा सुते। सेनाहरू शाऊलको वरिपरि सुती रहेका थिए। 6 दाऊदले हित्ती अहीमेलेक र सरूयाहका छोरा अबीशैसित बात गरे। (अबीशै योआबका भाइ थिए।) तिनले भने, “मसँग शाऊलको छाउनीमा को जान्छ?” अबीशैले जवाफ दिए, “म तपाईंसँग जानेछु।” 7 जब रात पर्यो दाऊद र अबीशै शाऊलको छाउनीमा गए। शाऊल छाउनीको मध्य भागमा मस्त सुतिरहेका थिए। तिनको भाला तिनको शिर नेर भूँईमा गाडिएको थियो। अबनेर अरू सैनिकहरूसँगै शाऊलको वरिपरी मस्त सुतिरहेका थिए। 8 अबीशैले दाऊदलाई भने, “आज परमेश्वरले तपाईंको शत्रुलाई तपाईंको हातमा सुम्पिनु भएकोछ उसको भालाले उसैलाई रोप्न मलाई दिनुहोस्। म एकै खेपमा काम सिध्याउँछु।” 9 तर दाऊदले अबीशैलाई भने, “शाऊललाई नमार! परमेश्वरले छान्नु भएको राजालाई घात गर्दा दण्ड पाइन्छ। 10 साँच्चै नै परमेश्वर जीवित हुनुहुन्छ परमप्रभु आफैंले शाऊललाई दण्ड दिनुहुनेछ। शाऊल युद्ध भूमिमा मरोस अथवा स्वभाविक मृत्यु होस्। 11 तर म परमप्रभुले उहाँका चुनिएका राजालाई केही नोक्सान नपुर्याउन भनी उहाँलाई विन्ति गर्छु। शाऊलको शिरमा भएको भाला र पानीको सुराही उठाउ अनि हामी जानेछौ।” 12 यसरी दाऊदले भाला र पानीको सुराही शाऊलको शिरकै छेउबाट लिए। त्यसपछि दाऊद र अबीशै छाउनीबाट निस्किए। तिनीहरूले के गरे कसैले पनि थाहा पाएन। न कसैले देख्यो न त कोही ब्यूँझियो। शाऊल र तिनका सैनिकहरू गहिरो निद्रामा परेको कारण परमप्रभुले नै तिनीहरूलाई गहिरो निद्रामा पारिदिनुभएको थियो। दाऊदले फेरि पनि शाऊललाई लाजमर्दो बनाए 13 दाऊद बेंसी पार गरेर पारिपट्टि पुगे। शाऊलको छाउनीबाट पारी पहाडको टाकुरामा पुगे। दाऊद र शाऊलका छाउनीहरू धेरै टाढा-टाढा थिए। 14 दाऊदले सेना र खास गरी नेरका छोरा अबनेरलाई ठूलो स्वरमा कराएर भने, “अबनेर, मलाई जवाफ देऊ!” अबनेरले जवाफ दिए, “तिमी को हौ? किन महाराजलाई डाकिरहेछौ?” 15 दाऊदले भने, “तिमी मानिस हौ, कि होइनौ? अनि इस्राएल भरी सबभन्दा महान तिमी नै छौ। के यो सत्य होइन? त्यसो हो भने आफ्नो प्रभु महाराजको रक्षा किन ठिकसित गरेनौ? एउटा साधारण मानिसले तिम्रो राजालाई मार्न छाउनी भित्र आयो। 16 तिमीले एकदमै नराम्रो काम गर्यौ। जस्तो कि परमप्रभु जीवित हुनुहुन्छ, तिमी र तिम्रा मानिसहरू मर्नु पर्छ। किनभने तिमीहरूले आफ्ना परमप्रभुका अभिषिक्त राजाको रक्षा गरेनौ। अब हेर राजाको सिरानी छेउको भाला र पानी पिउने सुराही खोई, कहाँ छन्?” 17 शाऊलले दाऊदको स्वर चिने। शाऊलले भने, “मेरो छोरा दाऊद के यो स्वर तिम्रो हो?” दाऊदले जवाफ दिए, “ज्यू, यो मेरै आवाज हो, मेरो प्रभु महाराजा।” 18 दाऊदले फेरि भने, “हे मेरा प्रभु, तपाईंले मेरो खेदो किन गर्नु हुदैछ? मैले के भूल गरें? मेरो के कसुर छ? 19 हे मेरो मालिक राजा म तपाईंको नोकरलाई सुन्नु होस् यदि परमप्रभुले नै तपाईंलाई म माथि रिस उठाउनु भएको हो भने एउटा भेट स्वीकार गरिदिनुहोस्। तर यदि मानिसले तपाईंलाई म माथि रिस उठाउनु भएको हो भने, परमप्रभुले तिमीहरूलाई केही नराम्रो गर्नुहुनेछ। परमप्रभुले दिनुभएको भूमि त्याग्न मलाई मानिसहरूले जबरजस्ती गरे। तिनीहरूले मलाई भने, ‘जाऊ र विदेशीसँग बस र विदेशी देवतालाई पूजागर।’ 20 मलाई परमप्रभुबाट टाढा मर्न नदेऊ। इस्राएलका राजा झींङ्गाको पछि लाग्दैछ। तपाईं पहाडमा भ्यागुत्ताहरूको पछि लागेको मानिस जस्तो हुनुभयो।” 21 तब शाऊलले भने, “मैले पाप गरें। मेरो छोरा दाऊद यता आऊ आज मलाई प्रमाण गरेर देखाइ देऊ। तिम्रो निम्ति मेरो ज्यान महत्वपूर्ण छ। अब म तिमीलाई चोट पुर्याउने छैन। मैले मूर्खले झैं ठूलो भूल गरें।” 22 दाऊदले जवाफमा भने, “राजाको भाला यहाँ छ। यो लिन कुनै एक जना जवानलाई पठाउनुहोस्। 23 परमप्रभुले हरेक मानिसहरूलाई उसको धार्मिकता र विश्वसनीयताको निम्ति इनाम दिनुहुन्छ। उहाँले राम्रो काम गर्ने मानिसलाई इनाम दिनुहुन्छ र नराम्रो कार्य गर्नेलाई दण्ड दिनुहुन्छ। परमप्रभुले तपाईंलाई हराउन आज मलाई मौका दिनुभयो। तर म परमप्रभुका अभिषिक्त राजालाई हानि गर्न चाहँदिन। 24 आज मैले प्रमाण गरें कि मेरो निम्ति तपाईंको जीवन महत्वपूर्ण छ। यस्तै प्रकार परमप्रभुले पनि देख्नु हुनेछ मेरो प्राण उहाँलाई महत्वपूर्ण छ। परमप्रभुले मलाई प्रत्येक खतराबाट बचाउँनु हुनेछ।” 25 त्यसपछि शाऊलले दाऊदलाई भने, “परमेश्वरले तिमीलाई आशीर्वाद दिऊन्, मेरो छोरा दाऊद। तिमीले ठूला-ठूला कार्यहरू गर्नेछौ र सफलता पनि पाउँनेछौ।” दाऊद आफ्नो बाटो लागे र शाऊल घरतिर फर्किए।