https___solitariosinvisibles.org_en_mundo-enfermo_.xml
https___solitariosinvisibles.org_ne_mundo-enfermo__1.xml
1.1 1.2 2.1 3.1 4.1 4.2 4.3 5.1 6.1 6.2 7.1 8.1 9.1
A comment that is postulated to the rhythm of the "belching" of the day, of the "snoring" of the night and the "shout off" of the dawn, of a society increasingly unconcerned of its responsibilities, conformist with what happens, tamed with almost all the media that receives and supposes to understand but that does not understand anything. A very bad picture when the public uses exabrupts that try to offend those who have the courage to be different, with dedications of which their definition is unknown, not even consulting the "wikipendia", which would make us understand that we are going by the narrowness of the way of ignorance, less brilliant than we thought in a century full of contradictions, and few intentions to assimilate the rationality of common and basic thought. This is a broken opinion that takes advantage of the opportunity offered by the blog of invisible solitaires, in its more spatial launch to send a warning message, silent in the sound and very broad in the intended echo if it is reciprocated, in which it laments for a planet seriously ill due to the lack of interest to live with dignity the human lost and nameless in what we call the world, in pain and still alive, without senile dementia foretold, but willing to take revenge if not we modify our irreverent behavior, paying, probably a ridiculous penalty that is aggravated and will increase in its drastic consequences, for the outrages committed and the smelly vomited to which it is subjected, without truce and in the same dump that years ago buried our eyes and we It caused an authentic blindness. Our common "globe", which does not contemplate the culture and the refinement of the intellect, as a means to understand itself more and better in solving its problems, obtains as a result of the inoperation by the knowledge before making, the announcement that we can be in hands of a maniacal political system, stupid, conceited and too complicated for its lack of diplomacy, tolerant, itinerant with those who commit crimes, especially abuses of any kind, corruption for obtaining own funds from public coffers, or for not cleaning up and preventing disasters natural to which we soon we will see ourselves driven by a climate change that no longer expects to be repaired, which turns us into leaping "baboons", aligned by leaders of the dictatorial ambiguity of a democracy that is not such if in it people play tricks and no charisma; that in a May the 68 would be a laughingstock, of the eternal cheers, unsuccessful but daring, like Daniel Cohn-Bendit. The terrible omens on the social, cultural and economic imbalances in all countries and areas, in their control and without exception, are produced causing a vacuum packaging alarmism, deposited in a cardboard box with an expired bar code. Some seasoned and daring Economists and "psychologists" of universal sociology have predicted that there is little hope in the operation over a general catharsis, that it "compensates" and revitalizes the mind, or paralyzes the misfortune of the weakest. Mistrust and fear to continue losing values, not just the work or the little of everything of a nothing, that can be something or the little echo that we do not hear of a chimera that brings an unknown wind, obviously unattainable and always incalculable, has made it go astray or hidden, as if it were a game of chance, the key that opens the foundation as a plural and participatory being of the future without being handcuffed with fear handles, ignoring the element essential of the agency, which allows the protection of hope to defend liberties without the agony of not having done it before, either out of fear or lack of modesty. It is necessary to strengthen one's critical sense and more forceful, relevant, expressive and persevering, backed by shared reason and all the "aggressiveness" peaceful, vehement in the density of audible and transparent dialogue, for the sake of of getting to convince that hidden, reduced and parallel invisible world that frightened underlying quiet, which limits with others of their equal condition, who demand more justice and be less blind in the social, so that the distribution of the faculty of survival must be more just and equitable, showing that certain assets dispensable have ceased to be important and functional, even unnecessary and very harmful to coexistence in this shared limbo, if we continue to conform to our own will to know what we have today and we have lost beforehand in the most immediate yesterday. We live and travel the existence between skeins of itinerant precautions, mantras and messages in a bottle, messianic, media and megalithic, which allude to the goodness of the race, to continue maintaining the world order of precariousness with the straitjacket of the most absolute necessity, imposed as defense of the attack of the amorphous ships of the mystery, that at any moment could appear in the confines of a desert, dry and wasted that has always been the mirage of a false Eden, in which there is a border with a wall of steel and mud , to which we have arrived without knowing how to climb it to escape the coarse influences, dying little by little of a mental starvation without interest to know from which source the culture part, the same that today lies in the humid soil, masked in the impunity of those who supervise our movements, that paralyzes us by the chaos that produces a supine guilt and our own self-centered egoism, preventing us from slipping, in the case of being daring, by the fissure left by very strong materials of unreason and prejudice, being mixed and forged by an experience and negative effort not yet exhausted .. or yes, but also very fragile could be, if we do not try to turn them into a challenge of strength and a promise of real and lasting improvement, thus giving the final leap with the last Hidden pole that will have to look further, much further away from the paradises that we have artificially manufactured, in the sub-reality in which we have slowly voluntarily introduced. Nothing and no one can forbid us to cross over to the other plot that hides fate, in which there can be another path of pure and free rational thought like the wind, which must again be sown if we are still on time, and in which they can certainly arise dangers, perversions and traps, even a swamp that we can not leave, but that should never inhibit us to keep trying to meander and open the way to see the light of our own labyrinth. Not everything is lost in this unknown field, if we avoid the impediments it will allow us, even with the little fortitude we have left, to locate the invented exodus to the unknown, without referring to any part, as it is now usual, in a corridor of lost steps that go back and forth exploring a jungle of more than 7500 million insatiable devourers, not knowing how long the period that remains for us to make patent the expiration of an Earth devastated by little or no solidarity, educated in the overwhelming intolerance, that cradles between the leafy and dirty savannahs of the ignorance, due to ignorance of those official messengers who have been very worried about what the udder of life could give them, without paying the respect of the tax that deserves to be justified in the invoice and the payment of the misunderstood and scarcely shared reciprocity, by those who are not involved in studying the great fracture that suffers and suffers our enviable world and so little helped, languishes, as our mind in the last frontier. Do not understand this text as the prológo of a stranger fear, read shyly avoiding the contagion effect, it will not turn out that we are doing proselytizing to start a last "revolution" forgotten, and we put in the cage of the fine grilles and electrified locks, which causes the premature erasure that we want to store in the nest of our scrupulous sense.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1
दिन को "burp", को "सा" रात र बिहान "दम तोड", आफ्नो जिम्मेवारी एक झन् आकस्मिक समाजमा, संग tamed जे संग conformist को बिट गर्न postulated छ कि एक टिप्पणी लगभग सबै मिडिया प्राप्त गर्ने र समझ समावेश तर केहि बुझ्न छैन। सार्वजनिक अपरिचित परिभाषा को dedications संग, साहस गर्नेहरूलाई फरक हुन अपमान गर्ने प्रयास rants प्रयोग गर्दा एउटा धेरै भद्दा चित्र, पनि हामी सडकको narrowness छन् भनेर बुझ्न हुनेछ जो "wikipendia", परामर्श छैन अज्ञानता को, कम साधारण र आधारभूत सोचाइ को rationality assimilate एक शताब्दीमा विरोधाभास पूर्ण र केही मनसाय विश्वास गर्नेहरूको शानदार। यो एक टूटे हुए राय छ कि ब्लग द्वारा प्रस्तावित अवसर को लाभ लेता छ अदृश्य त्यागीयसको ठाउँ लन्च मा मानव मर्यादा जीवित चासो को कमी एक गम्भीर बिरामी ग्रह लागि mourns जो एक सचेत, ध्वनि मा मौन र यदि unrequited इरादा को गुन्जन मा धेरै व्यापक, सुरु गर्न हराएको र नाममा संसारलाई कल, पीडामा र अझै जीवित मा नराम्रो, बिना सेन्टिमिमेन्ट डिमेन्टिया को भविष्यवाणी गरिएको छ, तर यदि बदला लिन चाहानुहुन्छ भने हामी शायद एक derisory दण्ड compounded छ तिर्ने, हाम्रो irreverent व्यवहार परिमार्जन गर्न र यसको आमूल परिणाम को outrages प्रतिबद्ध र malodorous जो यो subjected छ गर्न वान्ता लागि, respite बिना र एउटै landfill मा वर्षसम्म गाडे हाम्रो आँखा वृद्धि र हामी यसले एक प्रामाणिक अन्धाको कारण बनायो। हाम्रो साधारण एक माध्यम रूपमा संस्कृति र विचार शक्ति को शोधन समावेश गर्दैन "बेलुन", हुन सक्छ कि घोषणा गर्नुअघि ज्ञान द्वारा विफलता को परिणाम रूपमा प्राप्त आफ्नो समस्या, हल मा थप र राम्रो बुझ्न हातहरू एक Freak, मूर्ख दम्भी र पनि जो अपराधको, कुनै पनि चिन्ह को विशेष गरी दुरुपयोग प्रतिबद्ध ती संग यात्रा, कूटनीति, सहिष्णु यसको कमीको जटिल छ, सफा र प्रकोप राजनीतिक प्रणाली रोक्न सार्वजनिक धन को आफ्नै संग्रह वा असफलता प्राप्त गर्न भ्रष्टाचार प्राकृतिक भनेर हामी चाँडै त्यो वर्ण trashy र कुनै करिश्मा खेल्छ भने छ भनेर हामीलाई "Baboons" saltarines बनाउँछ जो जलवायु परिवर्तन मरम्मत गर्न अब आशा छ कि, एक लोकतन्त्र को तानाशाही अस्पष्टता को पङ्क्तिबद्ध नेताहरूले, को द्वारा बर्बाद हेर्न कि 68 तपाईं हाँसोको पात्र हुन सक्छ, अनन्त, cheered असफल, तर साहसी, जस्तै ड्यानियल Cohn-Bendit। आफ्नो संपदा मा सबै देशहरूमा र क्षेत्रमा, सामाजिक सांस्कृतिक र आर्थिक असंतुलन मा भयानक omens कोड संग कार्डबोर्ड बक्समा सञ्चय एक प्याकेजिङ्ग alarmism निर्वात पैदा उत्पादित गर्दै छन्, अपवाद बिना नियन्त्रण बारहरू समाप्त भयो। केही अनुभवी र साहसी अर्थशास्त्रियों र "मनोवैज्ञानिक" विश्वव्यापी समाजशास्त्र त्यहाँ एक सामान्य catharsis को संचालन मा सानो आशा "क्षतिपूर्ति" र मन revitalize, वा weakest को दुर्दशा पंगु बना छ, कि भविष्यवाणी गरेका छन्। अविश्वास र डर गुमाउनुको डर, न केवल काम वा केहि चीज को केहि सानो को, यो केहि हुन सक्छ वा सानो गूंज कि हामी एक चिमराको सुन्न छैन जो अज्ञात हावा ल्याउन, जाहिर छ पहुँचयोग्य र सधैं बेहिसाब, उहाँले misplacement, यो थिए मौका, हतकडी डर संग गाँसिएको भइरहेको बिना बहुसंख्यक र participatory hereinafter रूपमा जग खोल्दछ प्रमुख को एक खेल जस्तै तत्व बेवास्ता गरे वा लुकेको छ डर वा नम्रता कमी बाहिर त, सुरक्षा अघि गरेको भएको छैन को वेदना बिना स्वतन्त्रता रक्षा गर्न आशा जो एजेन्सी, को imperative। यो एक साधारण महत्वपूर्ण र बलियो, सान्दर्भिक, expressive र लगातार अर्थमा, साझेदारी कारण द्वारा समर्थित र सबै शान्तिपूर्ण, vehement श्रव्य र पारदर्शी संवाद को घनत्व मा क्रममा "आक्रमण" बलियो बनाउन आवश्यक छ को लुकेको, कम र समानांतर समझाएर अदृश्य संसार त्यो अन्तर्वार्ता शाक्य डरलाग्दो छ, जो आफ्नो समान अवस्थाको अरूलाई सीमित गर्दछ, जसले अधिक न्याय माग्दछ र सामाजिकमा कम अन्धा बनाउँछ, ताकि अस्तित्वको संकायको वितरण अधिक मात्र र उचित हुनुपर्दछ, केहि निश्चित सम्पत्तिहरू देखाउँदछ। अनावश्यक अब महत्त्वपूर्ण र कार्यात्मक, पनि अनावश्यक र हामी आज छ र हामी पहिले नै तत्काल हिजो हराएको छ के थाहा हाम्रो आफ्नै इच्छा संग conformed यदि सँगै, यो साझा limbo बस्ने धेरै हानिकारक। प्रत्यक्ष र एक बोतल मा itinerant सावधानीहरु, mantras को skeins र सन्देशहरू बीच अस्तित्व discoursing, मसीही, मिडिया र megalithic, दौड को भलाइ गर्न alluding, को को straitjacket संग असुरक्षा को दुनिया आदेश कायम गर्न जारी राख्न निरपेक्ष आवश्यकता, रूपमा लगाएको रक्षा आक्रमण गर्ने amorphous जहाज रहस्य, कुनै पनि क्षण मा तिनीहरूले मरुभूमि को किनारा मा, देखिन सक्छ सुक्खा र यसलाई सधैं त्यहाँ इस्पात र माटो को एक पर्खाल संग एक सीमा छ जहाँ गलत स्वर्ग, को Mirage छ बर्बाद , जो हामी अशिष्ट प्रभाव उम्कन कसरी चढ्नु थाह छैन, बिस्तारै चासो नि: शुल्क मन अनिकालबाट भोक संस्कृति को कि स्रोत भाग थाहा आइपुगेको छ, यो अब नम जमीन मा, मा मास्क निहित एक supine दोषी उत्पादन र हाम्रो आफ्नै र चेतावनी दिए egocentricity, को fissure मार्फत, साहसी हुनुको मामला मा, रोकन सार्नुहोस् धेरै बलियो सामाग्री unreason र पूर्वाग्रह छोडेर जो, हुनुको कि अराजकता हामीलाई paralyzing, हाम्रो आन्दोलनहरु निगरानी गर्नेहरूका लागि योद्धा औपनिवेशिक आक्रामकता मिश्रित र नकारात्मक निकास अझै .. वा हो अनुभव र प्रयास द्वारा जाली, तर पनि धेरै नाजुक हामी एक तिनीहरूलाई बारी गर्न प्रयास भने, हुन सक्छ बल र वास्तविक र चिरस्थायी सुधार को प्रतिज्ञा चुनौती, यसरी पछिल्लो गर्न अन्तिम फड्को दिने छिटो पोल जसले हामीलाई थप हेर्नु पर्छ, त्यसका लागि हामी धेरै कृत्रिम रूपले निर्माण गरेका थियौँ, अझ उप-वास्तविकतामा, जसमा हामीले धीरे-धीरे स्वैच्छिक रूपमा आफैलाई प्रस्तुत गरेका छौं। केही र कुनै एक हामीलाई समय अझै छन् भने फेरि लगाए हुनुपर्छ जो हावा, रूपमा तर्कसंगत शुद्ध र निःशुल्क विचार अर्को तरिका हुन सक्छ जो गन्तव्य, लुकाउँछ कि अन्य षड्यन्त्र गर्न पार गर्न निषेध गर्न सक्नुहुन्छ, र कुनै शङ्का उत्पन्न गर्न सक्ने खतराहरू, फुर्सद र जाल, यहाँ एक दलदल छ जुन हामी छोड्न सक्दैनौ, तर यसले हामीलाई म्यानमार गर्न प्रयास गरिरहनु र हाम्रो आफ्नै भूलभुलैया को प्रकाश देख्ने बाटो खोल्न हामीलाई रोक्न सक्दैन। अब सामान्य छ रूपमा गलियारे मा सबै यो सुलझा क्षेत्रमा हामी केही impediments कतै बताइरहेका बिना सानो निष्ठा हामीलाई प्रस्थान अज्ञात आविष्कार पत्ता लगाउन बाँकी पनि साथ, हामीलाई अनुमति दिन्छ कि आकर्षित भने, हराएको छैन हराएका चरणहरू जुन पछि र पछि 7500 मिलियन भन्दा बढी जंगलको अन्वेषण गर्दछ insatiable devourers, थाह छैन कहिलेसम्म एक धरती सानो वा कुनै एकता द्वारा तबाह, को क्रशिंग घृणाको शिक्षित, फोहोर "पानाहरू" पत्तेदार र अज्ञानता बीच wedged छ जो को प्याटेन्ट समाप्ति गर्न रहन्छ कि, अवधि, ती अधिकारीहरू आदर नतिरी ती दूत धेरै सानो थन जीवन चिन्तित भएका तिनीहरूलाई दिन सक्छ को अज्ञानता यो चलानी मा जायज कर र को भुक्तानी योग्य त्यसोभए उनीहरुसँगको सम्बन्धमा उनीहरुसँगको सम्बन्धको बारेमा जानकारी गराईएको छ। यो अडियो अजनबी डरको प्रोलोगोको रूपमा बुझ्न नसक्ने, विनाशकारी प्रभावबाट बच्न शर्मीली पढ्न, यो नतिजा नगर्ने हो कि हामी एक आखिरी सुरू गर्नका लागि proselytizing गर्दै हुनुहुन्छ। "क्रांति" बिर्सियो, र हामी राम्रो ग्रिल र विद्युतीय लक तालहरूको पिंजरेमा राख्नुहोस्, जसले पहिल्यै घटाउँदछ कि हामी हाम्रो भ्रामक भावको घाममा भण्डारण गर्न चाहन्छौं।.