https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20Kings_5_version_TLV.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20_E0_A4_B0_E0_A4_BE_E0_A4_9C_E0_A4_BE_5_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 4.1 4.2 4.3 4.4 5.1 5.2 5.3 6.1 7.1 7.2 8.1 8.2 9.1 9.2 10.1 10.2 10.3 10.4 11.1 11.2 11.3 11.4 12.1 12.2 13.1 13.2 14.1 14.2 15.1 15.2 16.1 16.2 17.1 17.2 18.1 18.2 18.3 19.1 19.2 19.3 20.1 21.1 22.1 22.2 22.3 22.4
2 Kings 5Tree of Life Version (TLV) Naaman’s Tza’arat 5 Now Naaman, commander of the army of the king of Aram, was a great man in his master’s sight and highly esteemed, because through him Adonai had given victory to Aram. Though the man was a mighty man of valor, he had tza’arat. 2 Aram had gone out in bands, and had taken captive a young girl from the land of Israel. So she served Naaman’s wife. 3 Then she said to her mistress, “If only my lord went before the prophet who is in Samaria! Then he would cure him of his tza’arat.” 4 So Naaman went in and told his master, saying, “Thus and thus spoke the girl who is from the land of Israel.” 5 The king of Aram said, “Go now, and I will send a letter to the king of Israel.” So he departed and took with him ten talents of silver, 6,000 pieces of gold, and ten changes of clothes. 6 He brought the letter to the king of Israel saying, “When this letter comes to you, behold, I have sent my servant Naaman to you, so you may cure him of his tza’arat.” 7 Now when the king of Israel read the letter, he ripped his clothes and said, “Am I God, to kill and to make alive, that this man is sending to me to cure a man of his tza’arat? But please consider, and see how he is seeking a pretext against me.” 8 Now when Elisha the man of God heard that the king of Israel had rent his clothes, he sent word to the king saying, “Why have you rent your clothes? Please, let him come to me, and he will know that there is a prophet in Israel.” 9 So Naaman came with his horses and his chariots, and stood at the doorway of the house of Elisha. 10 So Elisha sent him a messenger, saying, “Go and wash in the Jordan seven times, and your flesh will be restored, and you will be clean.” 11 But Naaman was angered and walked away, saying, “I thought he would surely come out to me, stand and call on the Name of Adonai his God, and wave his hand over the spot and cure the tza’arat. 12 Aren’t Amanah and Pharpar, the rivers of Damascus, better than all the waters of Israel? Couldn’t I wash in them and be clean?” So he turned and went away in a rage. 13 But his servants approached him and spoke to him, and said, “My father, if the prophet had told you to do something difficult, would you not have done it? How much more then, when he told you only to ‘Wash and be clean’?” 14 So, he went down and dipped himself seven times in the Jordan, according to the word of the man of God. Then his flesh was restored like the flesh of a little child, and he was clean. 15 When he returned with his entire retinue to the man of God, and came and stood before him, he said, “Behold, now I know that there is no God in all the earth except in Israel. Now please, accept a present from your servant.” 16 But Elisha said, “As Adonai before whom I stand lives, I will accept nothing.” Naaman pressed him to accept, but Elisha refused. 17 So Naaman said, “If not, then please, let your servant be given two mule loads of soil, for your servant will no longer offer burnt offering or sacrifice to any other god, except Adonai. 18 In this matter, may Adonai pardon your servant: when my master goes into the house of Rimmon to worship there, leaning on my hand, and I prostrate myself in the house of Rimmon—when I prostrate myself in the house of Rimmon, may Adonai pardon your servant in this matter.” 19 Elisha said to him, “Go in peace.” So Naaman departed from him some distance. 20 But Gehazi, the servant of Elisha the man of God, thought, “Behold, my master held back from accepting what this Naaman the Aramean brought. As Adonai lives, I will surely run after him and get something from him.” 21 So Gehazi pursued Naaman. Now when Naaman saw someone running after him, he got down from the chariot to meet him and asked, “Is everything all right?” 22 “It’s all right, he replied. “My master sent me saying: ‘Behold, two young men of the sons of the prophets have just come to me from the hill country of Ephraim. Please give them a talent of silver and two changes of clothes.’” 23 Naaman said, “Please, take two talents.” He even urged him, and packed two talents of silver in two bags with two changes of clothes, and gave them to two of his servants; and they carried them ahead of him. 24 Now when he arrived at the fortified hill, he took them from their hand and deposited them in the house, and let the men go, so they departed. 25 When he entered and stood before his master, Elisha asked him, “Where have you been, Gehazi?” So he replied, “Your servant has gone nowhere.” 26 Then Elisha said to him, “Didn’t my heart go, when the man got down from his chariot to meet you? Is it a time to accept money and accept clothes, or olive groves and vineyards, or sheep and oxen, or male and female servants? 27 Therefore, the tza’arat of Naaman will cling to you and to your offspring forever.” Then he went out from his presence with tza’arat as white as snow.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1
2 राजा 5Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) नामानको समस्या 5 नामान अरामका राजाको सेनाका कप्तान थिए। नामान आफ्नो राजाकालागि धेरै महत्वपूर्ण थिए। किनभने परमप्रभुले उनलाई अरामको विजयका लागि प्रयोग गरेका थिए। नामान महान् र शक्तिशाली मानिस थिए, तर तिनी कुष्ठ रोगले ग्रस्त थिए। 2 अरामी सेनाले इस्राएलमा लडाईँ गर्नका लागि सैनिकहरूको धेरै दलहरू पठाए। सैनिकहरूले मानिसहरूलाई तिनीहरूको दास बनाए। एक पटक तिनीहरूले इस्राएलको भूमिबाट एउटी सानी केटी ल्याए। यो सानी केटी नामानकी पत्नीकी सेविका भई। 3 यस केटीले नामानकी पत्नीलाई भनी, “म चाहन्छु, मेरा मालिक नामानले अगमवक्ता एलीशासँग भेट गरून् जो सामरियामा बस्छन्। त्यस अगमवक्ताले नामानको कुष्ठा रोग निको पार्न सक्छन।” 4 नामान आफ्नो मालिक (अरामका राजा) कहाँ गए। नामानले अरामका राजालाई ती सबै कुराहरू गरे जो इस्राएली केटीले भनेकी थिई। 5 तब अरामका राजाले भने, “अहिले जाऊ र म इस्राएलका राजालाई एउटा पत्र पठाउने छु।” यसकारण नामान इस्राएल गए। नामानले आफूसँग केही उपहारहरू लगे। नामानले दश तोडा चाँदी, 6,000 शेकेल सुनका टुक्राहरू र दश जोर लुगा लिएर गए। 6 नामानले अरामका राजाबाट इस्राएलका राजाका लागि पत्र लगे। पत्रमा लेखिएको छः “अहिले, यस पत्रले बताउँछ म आफ्नो सेवक नामानलाई तपाईकहाँ पठाउँदै छु। उसको कुष्ठ रोग निको पार्नुहोस्।” 7 जब इस्राएलका राजाले पत्र पढे, उनले आफूलाई दुःखी र उदाशी देखाउनका लागि आफ्नो लुगा च्याते। इस्राएलका राजाले भने, “के म परमेश्वर हुँ? होइन! मसित जीवन मरण नियन्त्रणको क्षमता छैन। यस कारण अरामका राजाले किन कुष्ठ को रोगीलाई मकहाँ निको पार्न पठाए? यस विषयमा सोचे अनि तिनीले थाह पाए, यो एउटा छल हो। अरामका राजा लडाइँ शुरू गर्ने चेष्टा गर्दै छन्।” 8 परमेश्वरको जन, एलीशाले सुने, इस्राएलका राजाले आफ्नो दुःख र रीस देखाउन लुगाहरू, च्याते। यसकारण एलीशाले आफ्नो खबर राजाकहाँ पठाए, “तिमीले आफ्नो लुगा किन च्यात्यौ? नामान मकहाँ आओस्। तब उसले थाह पाउने छ, इस्राएलमा एकजना अगमवक्ता छ।” 9 यसकारण नामान आफ्ना घोडाहरू अनि रथहरूसँगै एलीशाको घरमा आए अनि ढोकाको बाहिर उभिए। 10 एलीशाले नामानसम्म एक जना दूत पठाए। दूतले भन्यो, “जाऊ अनि यर्दन नदीमा सात पटक धोऊ। तब तिम्रो छालाको कुष्ठ निको हुनेछ अनि तिमी शुद्ध हुने छौ।” 11 नामान रिसाए अनि फर्किए। उनले भने, “मैले सोचेको थिएँ एलीशा बाहिर निस्किन्छन् अनि मेरो अघि उभिन्छन् अनि आफ्नो परमप्रभु परमेश्वरलाई आह्वान गर्ने छन्। मैले सोचेको थिएँ, उनले मेरो शरीरमाथि आफ्नो हात हल्लाउने छन् अनि कुष्ठ रोग निको हुनेछ। 12 दमीशकका नदीहरू अबाना र फारपर इस्राएलका सबै पोखरीहरूका पानी भन्दा राम्रा छन्। मैले दमीशकका ती नदीहरूमा धुने काम किन नगर्नु अनि निको नहुनु?” नामान साह्रै रिसाएका थिए अनि तिनी फर्किए। 13 तर नामानको सेवकहरू उनकोमा गए अनि उनीसँग कुरा गरे। उनीहरूले भने, “मालिक, यदि अगमवक्ताले तपाईँलाई केही महान कार्य गर्नु भनेको खण्डमा, तपाई गर्नु हुन्छ, होइन र यसकारण तपाईले उनको आज्ञा पालन गर्नु पर्छ यदि उनी तपाईलाई केही सरल काम गर्नु भन्दछन्। अनि उनले भने, ‘नुहाऊ अनि तिमी शुद्ध र स्वच्छ हुनेछौ।’” 14 यसकारण नामानले त्यही गरे जो परमेश्वरको जनले गर्नु भने। नामान नदीमा पसे अनि यर्दन नदीमा सात पटक डुबे। अनि नामान शुद्ध र स्वच्छ भए। नामानको छाला नानीकोछाला जस्तै नरम भयो। 15 नामान अनि उनको सबै दल परमेश्वरको मानिस कहाँ फर्केर आए। उनी एलीशासामु उभिए अनि भने, “हेर, अहिले म जान्दछु इस्राएलमा बाहेक अरू कतै परमेश्वर छैनन्। अब कृपया मबाट एउटा उपहार स्वीकार गर्नुहोस्।” 16 तर एलीशाले भने, “म परमप्रभुको सेवा गर्दछु अनि म शपथ खाएर भन्छु, जब परमप्रभु हुनुहुन्छ म कुनै उपहार स्वीकार गर्दिन।” नामानले एलीशालाई उपहार स्वीकार गराउन पुरा चेष्टा गरे र भने, “यदि उपहार स्वीकार गर्नु हुन्न भने मेरो निम्ति यति काम गर्नुहोस्। 17 मेरा खच्चरहरूमा इस्राएलबाट दुइभारी धूलो भर्न दिनुहोस्। किनभने म अरू कुनै परमेश्वरलाई होमबलि अथवा बलिदान चढाउँदिन। म परमप्रभुलाई मात्र बलि चडाउनेछु। 18 अनि म अहिले प्रार्थना गर्छु, परमप्रभुले यसको लागि मलाई क्षमादान गर्नुहुने छ अगममा मेरा मालिक अरामका राजा असत्य देवताको पुजा गर्नका लागि रिम्मोनको मन्दिरमा जाने छन्। यसकारण मैले रिम्मोनको मन्दिरमा निहुरिनु पर्छ। म अहिले परमप्रभुलाई क्षमा गर्न बिन्ती गर्छु यदि त्यस्तो हुन्छ।” 19 तब एलीशाले नामानलाई भने, “शान्तिसँग जाऊ।” यसकारण उसले उनलाई छोडे अनि केही टाढा पुगे। 20 तर परमेश्वरको जन एलीशाको सेवक गेहजीले भन्यो, “हेर, मेरा मालिक एलीशाले अरामी नामानलाई उनले त्यसको उपहार स्वीकार नगरी नै जानदिएका छन्। परमप्रभु जीवित भए जस्तै म नामानको पछि लाग्नेछु र उसबाट केही लिनेछु।” 21 यसकारण गेहजी नामानतिर दगुरे। नामानले कसैलाई आफूतिर दगुरेको देखे। उनी गेहजीसँग भेट गर्न रथबाट ओर्लिए। नामानले भने, “के सबै ठीक-ठाक छ?” 22 गेहजीले भन्यो, “हजूर, सबै कुरा ठीक-ठाक छ। मेरा मालिक एलीशाले मलाई पठाएको छ। उनले भने, ‘हेर, दुइजना युवकहरू मकहाँ आए। तिनीहरू एप्रैमको पहाडी देशबाट आएका अगमवक्ताहरू हुन्। कृपया तिनीहरूलाई चाँदीको एक तोडा र दुइ जोर फेर्ने लुगाहरू देऊ।’” 23 नामानले भने, “कृपया दुइ तोडा लैजाऊ!” नामानले गेहजीलाई चाँदी लिनका लागि राजी गराए। नामानले दुइवटा थैलोमा दुइ तोडा चाँदी हाले अनि दुइजोर फेर्ने लुगा लिए। तब नामानले ती चीजहरू आफ्ना दुइ सेवकहरूलाई दिए। सेवकहरूले ती चीजहरू गेहजीसम्म पुर्याए। 24 जब गेहजी पहाडमा आयो, उसले सेवकहरूबाट ती चीजहरू लगे। गेहजीले सेवकहरूलाई टाढा पठाए अनि तिनीहरू गए! तब गेहजीले ती चीजहरू घरमा लुकाए। 25 गेहजी आए अनि आफ्नो मालिक एलीशा सामु उभिए। एलीशाले गेहजीलाई भने, “गेहजी तँ कहाँ गएको थिस्?” गेहजीले भने, “म कत्तै गएको थिइन।” 26 एलीशाले गेहजीलाई भने, “त्यो साँच्चो होइनँ! मेरो मुटु तँसँगै थियो जब त्यो नामान तँ सँग भेट गर्न आफ्नो रथबाट ओर्लियो। यो धन, लुगा भद्राक्ष, दाख, भेंडा, गाई अथवा पुरूष तथा मैले सेवकहरू लिने समय होइन। 27 अब, तँ र तेरो नानीहरूले नामानको रोग पाउने छौ। तँलाई सधैँका लागि कुष्ठ हुनेछ।” जब गेहजीले एलीशालाई छोड्यो, गेहजीको छाला हिउँ जस्तो सेतो भयो। गेहजी कुष्ठको रोगी भयो।