https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Samuel_9_version_MEV_2.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B6_E0_A4_AE_E0_A5_82_E0_A4_8F_E0_A4_B2_9_version_ERV-NE_2.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 3.3 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 5.1 6.1 6.2 6.3 6.4 7.1 7.2 7.3 8.1 8.2 8.3 8.4 9.1 9.2 9.3 10.1 11.1 11.2 11.3 11.4 11.5 11.6 11.7 12.1 12.2 13.1 13.2 13.3 14.1 14.2 15.1 16.1 16.2 16.3 16.4 16.5 16.6 17.1 17.2 17.3 18.1 18.2 19.1 19.2 19.3 19.4 20.1 20.2 20.3 20.4 20.5 20.6
1 Samuel 9 Modern English Version (MEV) Samuel Anoints Saul 9 Now there was a man of Benjamin, whose name was Kish, the son of Abiel, the son of Zeror, the son of Bekorath, the son of Aphiah, a Benjamite, a mighty man of power. 2 He had a son, whose name was Saul, a choice and handsome man, and there was not a better looking man among the children of Israel. From his shoulders and up he was taller than any of the people. 3 Now the donkeys of Kish, the father of Saul, were lost. And Kish said to his son Saul, “Take now one of the servants with you, and arise, go find the donkeys.” 4 He passed through the mountains of Ephraim, and passed through the land of Shalisha, but they did not find them. And they passed through the land of Shaalim, but they were not there. Then he passed through the land of the Benjamites, but they did not find them. 5 When they came to the land of Zuph, Saul said to his servant that was with him, “Come, and let us return lest my father stop caring about the donkeys and worry about us.” 6 He said to him, “Look, there is in this city a man of God, and he is highly respected. All that he speaks surely comes about. Now let us go there. Perhaps he can show us the way that we should go.” 7 Then Saul said to his servant, “But listen, if we go, what will we bring the man? For the bread is gone from our satchels, and there is no present to bring to the man of God. What do we have?” 8 And the servant answered Saul again, and said, “Look, I have here in my hand a quarter of a shekel of silver. I will give it to the man of God, to tell us our way.” 9 (Formerly in Israel, when a man went to inquire of God, thus he said, “Come, and let us go to the seer.” For he that is now called a prophet was formerly called a seer.) 10 Then Saul said to his servant, “Well said. Come, let us go.” So they went to the city where the man of God was. 11 As they went up the hill to the city, they found young women going out to draw water and said to them, “Is the seer here?” 12 And they answered them and said, “He is. See, he is ahead of you. Hurry now, for today he came to the city, because there is a sacrifice for the people in the high place today. 13 As soon as you come into the city, you will find him before he goes up to the high place to eat. For the people will not eat until he comes, because he must bless the sacrifice. Afterwards those invited will eat. Now therefore, go up, for about this time of the day you will find him there.” 14 So they went up into the city. And when they entered, Samuel was coming toward them to go up to the high place. 15 Now the Lord had revealed in the ear of Samuel one day before Saul came, saying, 16 “Tomorrow about this time I will send you a man out of the land of Benjamin. And you will anoint him to be leader over My people Israel, that he may save My people out of the hand of the Philistines. For I have looked upon My people, because their cry has come unto Me.” 17 When Samuel saw Saul, the Lord said to him, “Here is the man of whom I spoke to you! This one will rule over My people.” 18 Then Saul drew near to Samuel in the gate, and said, “Tell me, please, where is the seer’s house?” 19 Samuel answered Saul, and said, “I am the seer. Go up before me to the high place, for you will eat with me today. And tomorrow I will let you go, and will tell you then all that is in your heart. 20 As for your donkeys that were lost three days ago, do not your worry about them for they have been found. And on whom is all the desire of Israel? Is it not on you and on all your father’s house?” 21 And Saul answered and said, “Am not I a Benjamite, of the smallest of the tribes of Israel? And my family the least of all the families of the tribe of Benjamin? Why do you speak to me this way?” 22 And Samuel took Saul and his servant, and brought them into the hall, and gave them a place at the head of those invited, which were about thirty men. 23 Samuel said to the cook, “Bring the portion which I gave you, of which I said to you, ‘Set it aside.’ 24 Then the cook took up the thigh and what was on it and set it before Saul. And Samuel said, “Here is what was set aside. Set it before you and eat, because it has been kept for you until this time, since I said I have invited the people.” So Saul ate with Samuel that day. 25 When they had come down from the high place into the city, Samuel spoke with Saul up on the roof. 26 They arose early, and it was at the rising of the dawn that Samuel called to Saul on the roof, saying, “Get up, that I may send you away.” So Saul arose, and both he and Samuel went to the street. 27 As they were going down to the outskirts of the city, Samuel said to Saul, “Tell the servant to pass on before us.” So he passed on. “But you stand still and I will proclaim to you the word of God.”
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1
1 शमूएल 9Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) शाऊलले पिताका गधाहरूको खोजी गर्छ 9 कीश बिन्यामिनी कुलका एकजना महत्वपूर्ण मानिस थिए। कीश अबीएलका छोरा थिए। अबीएल जरोरका छोरा थिए। जरोर बकोरतका छोरा थिए। बकोरत, बिन्यामीन परिवारका मानिस ओपीहकका छोरा थिए। 2 कीशका एकजना शाऊल नाउँ गरेका छोरा थिए। शाऊल अत्यन्तै सुन्दर थिए। त्यहाँ शाऊल जस्तो सुन्दर कोही पनि थिएनन्। उभिँदा शाऊल इस्राएलमा अन्य मानिसहरू भन्दा अग्ला थिए। 3 एक दिन शाऊलका पिता कीशले आफ्ना गधाहरू हराए। यसकारण कीशले आफ्ना छोरा शाऊललाई भने, “एकजना नोकरलाई साथमा लिएर गधा खोज्न जा।” 4 शाऊलले गधाहरू खोज्न शुरू गरे। शाऊल एप्रैमका पहाडी देश हुदै शलीशको इलाकातिर पुगे। तर शाऊल र नोकरले कीशका गधाहरूको पत्तो लगाउन सकेनन्। ती दुइजना गधाहरू खोज्दै शालेमका चारैतिर घुमे। तर त्यहाँ पनि गधाहरू थिएनन्। यसकारण तिनीहरूले बिन्यामिनीको प्रदेशमा पनि गधा खोज्दै यात्रा गरे तर त्यहाँ पनि गधाहरू भेट्टाउन सकेनन्। 5 अन्त्यमा, शाऊल र उनका नोकर सूप नाउँका शहरमा पुगे। शाऊलले आफ्ना नोकरलाई भने, “हामीहरू फर्कौ। अब पिताजीलाई गधाहरूको भन्दा हाम्रो चिन्ता ज्यादा भइसक्यो होला।” 6 तर नोकरले भन्यो, “यस शहरमा परमेश्वरका एकजना मानिस हुनुहुन्छ। मानिसहरूले उहाँलाई धेरै मान्छन्। उहाँले जे भन्नुहुन्छ त्यो पुग्छ। यसकारण हामीहरू शहरमा जाऔं। हुनसक्छ परमेश्वरका मानिसले हामीलाई अब कता जानुपर्ने हो भनिदिनु हुन्छ होला।” 7 शाऊलले आफ्ना नोकरलाई भने, “ठीकै हो, हामी शहरमा जानसक्छौ। तर हामीले त्यस मानिसलाई के दिनसक्छौं र? हामीले बोकेका थैलाका भोजन पनि त सकिसक्यो। हाम्रोमा परमेश्वरका मानिसलाई दिने केही भेंटी पनि छैन। हामीसँग दिने लायकको के छ र!” 8 फेरि पनि त्यस नोकरले शाऊललाई भन्यो, “हेर्नुहोस्, मसँग अलिकति धनको रूपमा चाँदीको एक चौथाइ शेकेल छ। यही हामीले ती परमेश्वरका मानिसलाई चढायौं भने उहाँले हामीलाई कता जानुपर्ने हो बताउनुहुन्छ।” 9-11 शाऊलले आफ्ना नोकरलाई भने, “त्यो असल सुझाव हो! हामी जाऔं!” यसरी तिनीहरू शहरमा गए जहाँ परमेश्वरका मानिस थिए। शाऊल र तिनका नोकर पहाड उक्लँदै शहरतिर जाँदै थिए। तिनीहरूले केही जवान स्त्रीहरूलाई बाटोमा भेटे जो पानी भर्न आएका थिए। शाऊल र तिनका नोकरले ती ठिटीहरूलाई सोधे, “के दर्शी घरैमा हुनुहुन्छ?” (प्राचीन समयमा अगमवक्तालाई “दर्शी” भन्थे।) 12 ठिटीहरूले जवाफ दिए, “ज्यू, उहाँ हुनुहुन्छ। उहाँ तपाईंहरू भन्दा अघि जादै हुनहुन्छ। उहाँ आजै शहरमा आउनुभयो। मानिसहरूले भेला भएर उच्च स्थानहरूमा मेलबलि चढाउने भएका छन्। 13 कृपया जानुहोस् र उहाँलाई शहरमा भेट्नुहुन्छ। यदि तपाईंहरूले चाँडो गर्नुभयो भने उहाँ दर्शीलाई आराधनालयमा खान जानुभन्दा पहिले भेटिहाल्नुहुन्छ। किनभने दर्शीले बलिदानलाई आशीर्वाद दिनुपर्छ। मानिसहरूले उहाँ त्यहाँ नपुगन्जेल भोजन ग्रहण गर्दैनन्। यसकारण चाँडो जानुहोस्।” 14 शाऊल र तिनका नोकर शहर पुग्न पहाडको बाटो उक्लन थाले। जस्तो तिनीहरू शहरभित्र पस्दै थिए, त्यस्तै शमूएल उनीहरूका अघिल्तिर देखा परे। शमूएल आराधना स्थानतिर जानलाग्दै थिए। 15 एक दिन अगाडि परमप्रभुले शमूएललाई भन्नुभएको थियो, 16 “भोलि म यही समय पारेर एउटा मानिसलाई तँ कहाँ पठाउनेछु। यो मानिस बिन्यामिनी कुलको सदस्य हो। तैंले त्यसलाई अभिषेक गरिदिनुपर्छ। त्यसपछि त्यो मानिस मेरा इस्राएली मानिसहरूका प्रमुख हुनेछ। त्यस मानिसले हाम्रा मानिसहरूलाई पलिश्तीहरूबाट बचाउँने छ। मैले मेरा मानिसहरूको कष्ट देखे र रोदन सुनेकोछु।” 17 शमूएलले शाऊललाई देखे अनि परमप्रभुले भन्नु भयो, “मैले तँलाई भनेको मानिस यही हो। यसले नै मेरो मानिसहरूलाई शासन गर्नेछ।” 18 शाऊलले मूल-द्वारमा शमूएल कहाँ आएर भने, “कृपया दर्शी कहाँ हुनुहुन्छ, बताइ दिनुहुन्छ कि?” 19 शमूएलले भने, “म नै दर्शी हुँ। म भन्दा पहिले नै आराधनाको ठाउँमा जाऊ। तिमी र तिम्रा सेवकले आज मसित खाना खानेछौ। म तिमीलाई भोलि बिहान घर जानदिनेछु र जे सोध्नु छ बिहानै सोध्नु। 20 ती गधाहरूको चिन्ता नगर जो तीन दिन पहिले हराएका थिए। ती गधाहरू फेला परिसकेका छन्। अब तिमीलाई सारा इस्राएलले नै खोजिरहेकोछ। तिनीहरूले तिमी र तिम्रा पिताका परिवारलाई नै चाहान्छन्।” 21 शाऊलले जवाफ दिए, “तर म त बिन्यामिनी कुलको सदस्य हुँ। हाम्रो परिवार इस्राएलको सबै भन्दा सानो परिवार समूह हो। त्यस माथि पनि बिन्यामिनी कुलभित्र पनि हाम्रो परिवार समूह सबैभन्दा सानो छ। तपाई किन भन्नुहुन्छ कि इस्राएलले मलाई चाहन्छ?” 22 त्यसपछि शमूएलले शाऊल र तिनका नोकरलाई भोजनालयतिर लिएर गए। लगभग तीस जना मानिसहरू एकसाथ खाना खान र बलिदानमा भाग गर्न निम्त्याइएका थिए। शमूएलले शाऊल र तिनका नोकरलाई महात्वपूर्ण स्थानमा बसाए। 23 शमूएलले भान्सेलाई भनें, “जो मैले तिमीलाई दिएको थिएँ त्यो मासु ल्याउ जुन मासुको अंश मैले तिमीलाई सुरक्षित राख्न भनेंको थिएँ।” 24 भान्सेले फिला ल्यायो अनि शाऊलको अघि टेबलमा राख्यो। शमूएलले भने, “यो त्यही मासु हो जुन मैले तिम्रो निम्ति सुरक्षित राखेको थिएँ। यो खाऊ कारण यो यस्तै विशेष दिनको निम्ति तिम्रो सम्मानको लागि सुरक्षित राखेको थियो।” यसरी त्यस दिन शाऊलले शमूएलसँगै खाना खाए। 25 खाना खाइसके पछि आराधनालयबाट झर्दै तिनीहरू शहरतिर लागे। शमूएलले शाऊलका निम्ति कौसीमा ओछ्यान लगाए शाऊल त्यहीं सुतें। 26 भोलिपल्ट बिहानै शमूएलले शाऊललाई उठाउँदै भनें, “उठ, म तिमीलाई बाटो देखाइदिन्छु।” शाऊल उठे अनि शमूएलकासाथ घरबाट बाहिरिए। 27 शहरको किनारतिर शाऊल, तिनका नोकर र शमूएल अघि बढ्दै थिए। शमूएलले शाऊललाई भने, “तपाईंको नोकरलाई हामी भन्दा अघि हिँड्न भन्नुहोस्। मैले तपाईंलाई परमेश्वरको संदेश सुनाउन बाँकी नै छ।” नोकर तिनीहरू भन्दा केही अघि हिँड्न थाल्यो।