https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Samuel_9_version_ERV_1.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B6_E0_A4_AE_E0_A5_82_E0_A4_8F_E0_A4_B2_9_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 3.6 3.7 3.8 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 4.6 4.7 5.1 5.2 5.3 6.1 6.2 6.3 6.4 7.1 7.2 7.3 7.4 8.1 8.2 8.3 8.4 9.1 9.2 9.3 10.1 10.2 10.3 10.4 10.5 11.1 11.2 11.3 11.4 11.5 11.6 11.7 11.8 12.1 12.2 12.3 13.1 13.2 13.3 13.4 13.5 14.1 14.2 15.1 15.2 15.3 15.4 16.1 16.2 16.3 16.4 16.5 16.6 16.7 16.8 17.1 17.2 17.3 17.4 18.1 18.2 18.3 18.4 18.5 19.1 19.2 19.3 19.4 20.1 20.2 21.1 21.2 21.3 22.1 22.2 22.3 22.4
1 Samuel 9Easy-to-Read Version (ERV) Saul Looks for His Father’s Donkeys 9 Kish was an important man from the tribe of Benjamin. He was the son of Abiel. Abiel was the son of Zeror. Zeror was the son of Becorath. Becorath was the son of Aphiah, a man from Benjamin. 2 Kish had a son named Saul, who was a handsome young man. There was no one more handsome than Saul. He stood a head taller than any other man in Israel. 3 One day Kish’s donkeys got lost. So he said to his son Saul, “Take one of the servants and go look for the donkeys.” 4 Saul went to look for the donkeys. He walked through the hills of Ephraim and through the area around Shalisha. But Saul and the servant could not find Kish’s donkeys. So they went to the area around Shaalim, but the donkeys were not there either. Then Saul traveled through the land of Benjamin, but he and the servant still could not find the donkeys. 5 Finally, Saul and the servant came to the town named Zuph. Saul said to his servant, “Let’s go back. My father will stop worrying about the donkeys and start worrying about us.” 6 But the servant answered, “A man of God is in this town. People respect him. Everything he says comes true, so let’s go into town. Maybe the man of God will tell us where we should go next.” 7 Saul said to his servant, “Sure, we can go into town, but what can we give to him? We have no gift to give the man of God. Even the food in our bags is gone. What can we give him?” 8 Again the servant answered Saul. “Look, I have a little bit of money. Let’s give it to the man of God. Then he will tell us where we should go.” 9-11 Saul said to his servant, “That is a good idea. Let’s go.” So they went to the town where the man of God was. Saul and the servant were walking up the hill toward town when they met some young women on the road. The young women were coming out to get water. Saul and the servant asked the young women, “Is the seer here?” (In the past, people in Israel called a prophet a “seer.” So if they wanted to ask something from God, they would say, “Let’s go to the seer.”) 12 The young women answered, “Yes, the seer is here. He is just up the road. He came to town today. Some people are meeting together today to share in a fellowship offering at the place for worship. 13 So go into town and you will find him. If you hurry, you can catch him before he goes up to eat at the place for worship. The seer blesses the sacrifice, so the people won’t begin eating until he gets there. If you hurry, you can find him.” 14 Saul and the servant started walking up the hill to town. Just as they came into town, they saw Samuel coming out of town, walking toward them. He was on his way to the place for worship. 15 The day before, the Lord had told Samuel, 16 “At this time tomorrow I will send a man to you. He will be from the tribe of Benjamin. You must anoint him and make him the new leader over my people Israel. This man will save my people from the Philistines. I have seen my people suffering, and I have heard their cries for help.” 17 When Samuel saw Saul, the Lord said to Samuel, “This is the man I told you about. He will rule my people.” 18 Saul went up to a man near the gate to ask directions. This man just happened to be Samuel. Saul said, “Excuse me. Could you tell me where the seer’s house is?” 19 Samuel answered, “I am the seer. Go on up ahead of me to the place for worship. You and your servant will eat with me today. I will let you go home tomorrow morning. I will answer all your questions. 20 And don’t worry about the donkeys that you lost three days ago. They have been found. Now, there is something that everyone in Israel is looking for and that something is you and your family.” 21 Saul answered, “But I am a member of the tribe of Benjamin. It is the smallest tribe in Israel. And my family is the smallest in the tribe of Benjamin. Why do you say Israel wants me?” 22 Then Samuel took Saul and his servant to the eating area. About 30 people had been invited to eat together and share the sacrifice. Samuel gave Saul and his servant the most important place at the table. 23 Samuel said to the cook, “Bring the meat I gave you. It is the share I told you to save.” 24 The cook brought out the thigh and put it on the table in front of Saul. Samuel said, “Eat the meat that was put in front of you. It was saved for you for this special time when I called the people together.” So Saul ate with Samuel that day. 25 After they finished eating, they came down from the place for worship and went back to town. Samuel made a bed for Saul on the roof, 26 and Saul went to sleep. Early the next morning, Samuel shouted to Saul on the roof and said, “Get up. I will send you on your way.” Saul got up and went out of the house with Samuel. 27 Saul, his servant, and Samuel were walking together near the edge of town. Samuel said to Saul, “Tell your servant to go on ahead of us. I have a message for you from God.” So the servant walked ahead of them.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1
1 शमूएल 9 Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) शाऊलले पिताका गधाहरूको खोजी गर्छ 9 कीश बिन्यामिनी कुलका एकजना महत्वपूर्ण मानिस थिए। कीश अबीएलका छोरा थिए। अबीएल जरोरका छोरा थिए। जरोर बकोरतका छोरा थिए। बकोरत, बिन्यामीन परिवारका मानिस ओपीहकका छोरा थिए। 2 कीशका एकजना शाऊल नाउँ गरेका छोरा थिए। शाऊल अत्यन्तै सुन्दर थिए। त्यहाँ शाऊल जस्तो सुन्दर कोही पनि थिएनन्। उभिँदा शाऊल इस्राएलमा अन्य मानिसहरू भन्दा अग्ला थिए। 3 एक दिन शाऊलका पिता कीशले आफ्ना गधाहरू हराए। यसकारण कीशले आफ्ना छोरा शाऊललाई भने, “एकजना नोकरलाई साथमा लिएर गधा खोज्न जा।” 4 शाऊलले गधाहरू खोज्न शुरू गरे। शाऊल एप्रैमका पहाडी देश हुदै शलीशको इलाकातिर पुगे। तर शाऊल र नोकरले कीशका गधाहरूको पत्तो लगाउन सकेनन्। ती दुइजना गधाहरू खोज्दै शालेमका चारैतिर घुमे। तर त्यहाँ पनि गधाहरू थिएनन्। यसकारण तिनीहरूले बिन्यामिनीको प्रदेशमा पनि गधा खोज्दै यात्रा गरे तर त्यहाँ पनि गधाहरू भेट्टाउन सकेनन्। 5 अन्त्यमा, शाऊल र उनका नोकर सूप नाउँका शहरमा पुगे। शाऊलले आफ्ना नोकरलाई भने, “हामीहरू फर्कौ। अब पिताजीलाई गधाहरूको भन्दा हाम्रो चिन्ता ज्यादा भइसक्यो होला।” 6 तर नोकरले भन्यो, “यस शहरमा परमेश्वरका एकजना मानिस हुनुहुन्छ। मानिसहरूले उहाँलाई धेरै मान्छन्। उहाँले जे भन्नुहुन्छ त्यो पुग्छ। यसकारण हामीहरू शहरमा जाऔं। हुनसक्छ परमेश्वरका मानिसले हामीलाई अब कता जानुपर्ने हो भनिदिनु हुन्छ होला।” 7 शाऊलले आफ्ना नोकरलाई भने, “ठीकै हो, हामी शहरमा जानसक्छौ। तर हामीले त्यस मानिसलाई के दिनसक्छौं र? हामीले बोकेका थैलाका भोजन पनि त सकिसक्यो। हाम्रोमा परमेश्वरका मानिसलाई दिने केही भेंटी पनि छैन। हामीसँग दिने लायकको के छ र!” 8 फेरि पनि त्यस नोकरले शाऊललाई भन्यो, “हेर्नुहोस्, मसँग अलिकति धनको रूपमा चाँदीको एक चौथाइ शेकेल छ। यही हामीले ती परमेश्वरका मानिसलाई चढायौं भने उहाँले हामीलाई कता जानुपर्ने हो बताउनुहुन्छ।” 9-11 शाऊलले आफ्ना नोकरलाई भने, “त्यो असल सुझाव हो! हामी जाऔं!” यसरी तिनीहरू शहरमा गए जहाँ परमेश्वरका मानिस थिए। शाऊल र तिनका नोकर पहाड उक्लँदै शहरतिर जाँदै थिए। तिनीहरूले केही जवान स्त्रीहरूलाई बाटोमा भेटे जो पानी भर्न आएका थिए। शाऊल र तिनका नोकरले ती ठिटीहरूलाई सोधे, “के दर्शी घरैमा हुनुहुन्छ?” (प्राचीन समयमा अगमवक्तालाई “दर्शी” भन्थे।) 12 ठिटीहरूले जवाफ दिए, “ज्यू, उहाँ हुनुहुन्छ। उहाँ तपाईंहरू भन्दा अघि जादै हुनहुन्छ। उहाँ आजै शहरमा आउनुभयो। मानिसहरूले भेला भएर उच्च स्थानहरूमा मेलबलि चढाउने भएका छन्। 13 कृपया जानुहोस् र उहाँलाई शहरमा भेट्नुहुन्छ। यदि तपाईंहरूले चाँडो गर्नुभयो भने उहाँ दर्शीलाई आराधनालयमा खान जानुभन्दा पहिले भेटिहाल्नुहुन्छ। किनभने दर्शीले बलिदानलाई आशीर्वाद दिनुपर्छ। मानिसहरूले उहाँ त्यहाँ नपुगन्जेल भोजन ग्रहण गर्दैनन्। यसकारण चाँडो जानुहोस्।” 14 शाऊल र तिनका नोकर शहर पुग्न पहाडको बाटो उक्लन थाले। जस्तो तिनीहरू शहरभित्र पस्दै थिए, त्यस्तै शमूएल उनीहरूका अघिल्तिर देखा परे। शमूएल आराधना स्थानतिर जानलाग्दै थिए। 15 एक दिन अगाडि परमप्रभुले शमूएललाई भन्नुभएको थियो, 16 “भोलि म यही समय पारेर एउटा मानिसलाई तँ कहाँ पठाउनेछु। यो मानिस बिन्यामिनी कुलको सदस्य हो। तैंले त्यसलाई अभिषेक गरिदिनुपर्छ। त्यसपछि त्यो मानिस मेरा इस्राएली मानिसहरूका प्रमुख हुनेछ। त्यस मानिसले हाम्रा मानिसहरूलाई पलिश्तीहरूबाट बचाउँने छ। मैले मेरा मानिसहरूको कष्ट देखे र रोदन सुनेकोछु।” 17 शमूएलले शाऊललाई देखे अनि परमप्रभुले भन्नु भयो, “मैले तँलाई भनेको मानिस यही हो। यसले नै मेरो मानिसहरूलाई शासन गर्नेछ।” 18 शाऊलले मूल-द्वारमा शमूएल कहाँ आएर भने, “कृपया दर्शी कहाँ हुनुहुन्छ, बताइ दिनुहुन्छ कि?” 19 शमूएलले भने, “म नै दर्शी हुँ। म भन्दा पहिले नै आराधनाको ठाउँमा जाऊ। तिमी र तिम्रा सेवकले आज मसित खाना खानेछौ। म तिमीलाई भोलि बिहान घर जानदिनेछु र जे सोध्नु छ बिहानै सोध्नु। 20 ती गधाहरूको चिन्ता नगर जो तीन दिन पहिले हराएका थिए। ती गधाहरू फेला परिसकेका छन्। अब तिमीलाई सारा इस्राएलले नै खोजिरहेकोछ। तिनीहरूले तिमी र तिम्रा पिताका परिवारलाई नै चाहान्छन्।” 21 शाऊलले जवाफ दिए, “तर म त बिन्यामिनी कुलको सदस्य हुँ। हाम्रो परिवार इस्राएलको सबै भन्दा सानो परिवार समूह हो। त्यस माथि पनि बिन्यामिनी कुलभित्र पनि हाम्रो परिवार समूह सबैभन्दा सानो छ। तपाई किन भन्नुहुन्छ कि इस्राएलले मलाई चाहन्छ?” 22 त्यसपछि शमूएलले शाऊल र तिनका नोकरलाई भोजनालयतिर लिएर गए। लगभग तीस जना मानिसहरू एकसाथ खाना खान र बलिदानमा भाग गर्न निम्त्याइएका थिए। शमूएलले शाऊल र तिनका नोकरलाई महात्वपूर्ण स्थानमा बसाए। 23 शमूएलले भान्सेलाई भनें, “जो मैले तिमीलाई दिएको थिएँ त्यो मासु ल्याउ जुन मासुको अंश मैले तिमीलाई सुरक्षित राख्न भनेंको थिएँ।” 24 भान्सेले फिला ल्यायो अनि शाऊलको अघि टेबलमा राख्यो। शमूएलले भने, “यो त्यही मासु हो जुन मैले तिम्रो निम्ति सुरक्षित राखेको थिएँ। यो खाऊ कारण यो यस्तै विशेष दिनको निम्ति तिम्रो सम्मानको लागि सुरक्षित राखेको थियो।” यसरी त्यस दिन शाऊलले शमूएलसँगै खाना खाए। 25 खाना खाइसके पछि आराधनालयबाट झर्दै तिनीहरू शहरतिर लागे। शमूएलले शाऊलका निम्ति कौसीमा ओछ्यान लगाए शाऊल त्यहीं सुतें। 26 भोलिपल्ट बिहानै शमूएलले शाऊललाई उठाउँदै भनें, “उठ, म तिमीलाई बाटो देखाइदिन्छु।” शाऊल उठे अनि शमूएलकासाथ घरबाट बाहिरिए। 27 शहरको किनारतिर शाऊल, तिनका नोकर र शमूएल अघि बढ्दै थिए। शमूएलले शाऊललाई भने, “तपाईंको नोकरलाई हामी भन्दा अघि हिँड्न भन्नुहोस्। मैले तपाईंलाई परमेश्वरको संदेश सुनाउन बाँकी नै छ।” नोकर तिनीहरू भन्दा केही अघि हिँड्न थाल्यो।