https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20Kings_4_version_TLV_2.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20_E0_A4_B0_E0_A4_BE_E0_A4_9C_E0_A4_BE_4_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 4.1 4.2 4.3 5.1 6.1 6.2 7.1 7.2 7.3 8.1 8.2 9.1 9.2 10.1 11.1 11.2 11.3 11.4 11.5 12.1 12.2 12.3 12.4 12.5 12.6 13.1 14.1 15.1 16.1 16.2 16.3 17.1 18.1 19.1 19.2 19.3 19.4 19.5 19.6 19.7 20.1 20.2 21.1 22.1 22.2 23.1 23.2 23.3 23.4 23.5 23.6 24.1 24.2 25.1 26.1 26.2 27.1 27.2 27.3 28.1 28.2 28.3 28.4 29.1 29.2 29.3 29.4 29.5 29.6 29.7 30.1 30.2 30.3 30.4 31.1 32.1 32.2 32.3 33.1 33.2 33.3 33.4 33.5 34.1 34.2 35.1 35.2 36.1 36.2 36.3 36.4
2 Kings 4 Tree of Life Version (TLV) Miracle of Multiplying Oil 4 Now a certain woman of the wives of the sons of the prophets cried out to Elisha saying, “Your servant my husband is dead—you know that your servant feared Adonai. Now the creditor has come to take my two children to be his slaves.” 2 “What should I do for you?” Elisha asked her. “Tell me, what do you have in the house?” She replied, “Your handmaid has nothing in the house except a jar of oil.” 3 Then he said, “Go borrow for yourself vessels from all your neighbors—empty jars—not just a few. 4 Then go inside and shut the door behind you and behind your sons, and pour into all those vessels, setting aside what is full.” 5 So she left him and shut the door behind her and behind her sons. They kept bringing the vessels to her and she kept pouring. 6 When the vessels were full, she said to her son, “Bring me another vessel.” But he said to her, “There isn’t another vessel.” So the oil stopped. 7 Then she came and told the man of God. So he said, “Go sell the oil and pay your debt, then you and your sons can live on the rest.” Shunammite Hospitality 8 One day when Elisha passed through Shunem, where there was a prominent woman who persuaded him to eat some food. And so it was, whenever he passed through, he would stop for a meal. 9 Then she said to her husband, “Behold now, I realize that this man who often passes through is a holy man of God. 10 Please, let’s make a little walled room on the roof, and let’s put there a bed, a table, a chair, and a lampstand for him. Then whenever he comes to us, he can stay there.” 11 One day he came there, and retired to the upper chamber and lay down there. 12 Then he said to Gehazi his servant, “Call this Shunammite woman.” When he had called her, she stood before him. 13 He said to him, “Tell her: Behold, you have gone to all this trouble for us. What can be done for you? Can something be communicated to the king or to the commander of the army for you?” She answered, “I am living among my own people.” 14 So he asked, “Then what should be done for her?” Then Gehazi answered, “In fact, she has no son, and her husband is old.” 15 “Call her,” he said. And when he had called her, she stood in the doorway. 16 Then he said, “At this season next year, you will be embracing a son.” But she said, “No, my lord, do not lie to your handmaid, man of God.” 17 Nevertheless, the woman conceived and bore a son during that season the following year, just as Elisha had told her. 18 Now when the child was grown, one day he went out to his father among the reapers. 19 Then he said to his father, “My head, my head!” So he said to his servant, “Carry him to his mother.” 20 So he picked him up and brought him to his mother. The child sat on her lap until noon, and then died. 21 She then went up and laid him on the bed of the man of God, shut the door on him and went out. 22 Then she called to her husband, and said, “Please send me one of the servants and one of the donkeys that I may run to the man of God and come back.” 23 But he said, “Why are you going to him today? It is neither New Moon nor Shabbat.” But she said, “It will be well.” 24 Then she saddled the donkey and said to her servant, “Move on! Don’t slow down riding unless I tell you.” 25 So she set out and came near the man of God at Mount Carmel. Upon seeing her from a distance, the man of God said to his servant Gehazi, “Look! There’s the Shunammite. 26 Please, run now to meet her and ask her: ‘Is it well with you? Is it well with your husband? Is it well with the boy?’” She answered, “It is well.” 27 But when she arrived at the mountain, up to the man of God, she caught hold of his feet. Then Gehazi stepped forward to push her away, but the man of God said, “Leave her alone, for her soul is bitter within her, yet Adonai has hid it from me and has not told me.” 28 “Did I ask my lord for a son?” she said. “Didn’t I say, ‘Don’t deceive me’?” 29 Then he said to Gehazi, “Gird up your loins and take my staff in your hand and go. If you meet anyone, don’t greet him. Or if anyone greets you, don’t answer him; and lay my staff on the face of the child.” 30 But the mother of the child said, “As Adonai lives and as you live, I won’t leave you.” So he arose and followed her. 31 Gehazi passed on ahead of them and laid the staff on the face of the child, but there was no sound or response. So he returned to meet him and told him, saying, “The boy has not awakened.” 32 When Elisha entered the house, there was the child, dead and laying on his bed. 33 So he entered and shut the door behind the two of them and prayed to Adonai. 34 Then he got up and lay on the child, and put his mouth on his mouth and his eyes on his eyes and his hands on his hands, and he stretched himself upon him. So the flesh of the child became warm. 35 Then he stepped down and walked in the house to and fro, and then he got up on the bed and stretched himself on him. The child sneezed seven times, then the child opened his eyes. 36 He then called Gehazi and said, “Call the Shunammite.” So he called her. When she came in to him, he said, “Pick up your son.” 37 She came, fell at his feet and bowed down to the ground. Then she picked up her son and went out. Elisha Purifies Deadly Stew 38 Afterward Elisha returned to Gilgal. Now there was famine in the land. As the sons of the prophets were sitting before him, he said to his servant, “Put on the large pot and boil stew for the sons of the prophets.” 39 Then one of them went out into the field to gather herbs, found a wild vine and picked from it a lapful of wild gourds. Then he came back and sliced them into the stew pot, for they didn’t know what they were. 40 Then they served it for the men to eat. But it came to pass as they were still eating the stew, they cried out and said, “O man of God, there is death in the pot.” So they could not eat it. 41 But he said, “Bring some flour,” and he threw it into the pot and said, “Serve it to the people and let them eat.” So there was nothing bad in the pot. 42 Now a man came from Baal-shalishah, and brought the man of God bread of the firstfruits—20 loaves of barley bread and fresh ears of corn in his sack. Then he said, “Give them to the people that they may eat.” 43 But his attendant said, “What? Will I set this before a hundred men?” But he said, “Give them to the people that they may eat, for thus says Adonai, ‘They will eat and will have left over.’” 44 So he set it before them, and they ate and had some left over, according to the word of Adonai.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1 27.1 28.1 29.1 30.1 31.1 32.1 33.1 34.1 35.1 36.1 37.1 38.1 39.1 40.1 41.1 42.1 43.1 44.1 45.1 46.1 47.1 48.1 49.1 50.1 51.1 52.1 53.1 54.1 55.1 56.1
2 राजा 4Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) एक जना अगमवक्ताकी विधवा एलीशासित मद्दत माग्छिन् 4 अगमवक्ताहरूका समूह मध्ये एउटाकी पत्नीले एलीशालाई यसो भनेर बिन्ती गरिन्, “तपाईंको दास मेरो पति अहिले मरे। तपाईलाई थाहै छ कि उनले परमप्रभुको सम्मान गर्दथे। तर उनले एक जना मानिसको ऋण लिएका थिए। र अहिले त्यो मानिसले मेरो दुइजना छोराहरूलाई लिन र तिनीहरूलाई आफ्नो दास बनाउन आइरहेको छ।” 2 एलीशाले जवाफ दिए, “म कसरी तिम्रो मद्दत गर्न सक्छु? मलाई भन, तिमीसँग घरमा के छ?” आइमाईले भनी, “मसित घरमा केही छैन। मसित एउटा भाँडोमा भद्रक्षको तेल मात्र छ।” 3 तब एलीशाले भने, “जाऊ र आफ्ना सबै छिमेकहरूबाट कचौराहरू मागेर ल्याऊ। सबै कचौराहरू खाली हुनुपर्छ। धेरै कचौराहरू ल्याऊ। 4 त्यसपछि आफ्नो घर जाऊ अनि ढोकाहरू बन्द गर। तिमी र तिम्रा छोराहरू मात्र भित्र हुनेछौ। तब सबै ती भाँडाहरूमा तेल खन्याऊ। भाँडाहरू भर अनि तिनीहरूलाई बेग्लै ठाउँमा राख।” 5 यसकारण आइमाई एलीशाबाट विदा लिएर आफ्नो घर गई अनि ढोका थुनी। घरभित्र ऊ र उसका छोराहरू मात्र थिए। उसका छोराहरूले उसको नजिक भाँडाहरू ल्याए अनि उसले तेल भरी। 6 उसले धेरै भाँडाहरू भरी। अन्तमा उसले आफ्नो छोरालाई भनी, “मलाई अर्को भाँडा देऊ।” तर सबै भाँडाहरू भरिएका थिए। छोराहरूमध्ये एक जनाले आमालाई भन्यो, “अरू भाँडा छैन।” त्यस बेला आँङ्खोरामा तेल सकिएको थियो। 7 तब आइमाईले परमेश्वरका जनलाई के भयो भनी। एलीशाले उसलाई भने, “जाऊ, तेल बेच अनि बेचेपछि अफ्नो ऋण तिर्ने काम गर। तिमी र तिम्रा छोराहरू रहेको रूपियाँमा गुजारा गर्न सक्छौ।” शुनैममा एक जना आइमाईले एलीशालाई एउटा कोठा दिन्छे 8 एकदिन एलीशा शुनैम तिर गए। त्यहाँ शुनैममा एक जना प्रख्यता आइमाई बस्थिइन्। यस आइमाईले एलीशालाई रोकेर आफूसँग खाना खान बिन्ती गरिन्। यसकारण एलीशा प्रत्येक पटक त्यस ठाउँ भएर जाने गर्थे त्यहाँ भोजन गर्न बस्थे। 9 आइमाईले आफ्नो लोग्नेलाई भनी, “हेर, म बुझ्न सक्छु एलीशा परमेश्वरका पवित्र जन हुन्। उनी सबै समय हाम्रो घर भएर जान्छन्। 10 एलीशाका लागि छानामाथि एउटा सानो कोठा बनाई दिउँ। त्यस कोठामा एउटा ओछ्यान राखिदिउँ। त्यहाँ एउटा चौकी, एउटा कुर्सि अनि एउटा बत्तीदानी राखिदिउँ। त्यसपछि जब तिनी हाम्रो घरमा आउँछन्, उनले आफ्नो लागि यो कोठा पाउने छन्।” 11 एकदिन एलीशा आइमाईको घरमा आए। उनी त्यस कोठामा गए अनि त्यहाँ विश्राम गरे। 12 एलीशाले आफ्नो सेवक गेहजीलाई भने, “यस शुनैमेली आइमाईलाई बोलाऊ।” सेवकले शुनैमेली आइमाईलाई बोलायो र उ एलीशाको सामु उभियो। 13 एलीशाले आफ्नो सेवकलाई भने, “अब यस आइमाईलाई भन, ‘हेर तिमीले हाम्रो हेरचाह गर्ने ठूलो कार्य गरेकी छौ। तिम्रो लागि म के गर्न सक्छु? के तिमी चाहन्छौ, हामीले तिम्रो लागी राजालाई भन्नु पर्छ अथवा सेनाका कप्तानलाई?’” आइमाईले भनी, “म यहाँ आफ्ना मानिसहरूको माझ मा बसेर सुखी छु।” 14 एलीशाले गेहजीलाई भने, “हामी उसका लागि के गर्न सक्छौं?” गेहजीले उत्तर दिए, “मलाई थाह छ। उसको छोरा छैन अनि उसको लोग्ने बूढो भएको छ।” 15 तब एलीशाले भने, “उनलाई बोलाऊ।” यसकारण गेहजीले आइमाईलाई बोलाए। ऊ आई अनि दैलौमा उभिई। 16 एलीशाले आइमाईलाई भने, “अर्को बसन्तमा यस समय तिमीले आफ्नो छोरालाई अंङ्गालेको हुने छौ।” आइमाईले भनी, “होइन महाशय! परमेश्वरका जन, मसित ढाँट्ने काम नगर्नुहोस्।” शुनैममा आइमाईको छोरा हुन्छ 17 तब आइमाई गर्भवती भई। एलीशाले भने जस्तै अर्को बसन्तमा आइमाईले छोरा जन्माई। 18 बालक ठूलो भयो। एकदिन बालक आफ्नो बुबा अनि बालि काट्नेहरूलाई हेर्न खेत गयो। 19 बालकले आफ्नो बुबालाई भन्यो, “अह, मेरो टाउको! मेरो टाउको दुख्दैछ!” बुबाले आफ्नो सेवकलाई भन्यो, “उसको आमाकहाँ लिएर जाऊ।” 20 सेवकले केटालाई आमाकहाँ पुर्यायो। बालक दिउँसोसम्म आमाको काखमा बस्यो। त्यसपछि ऊ मर्यो। आइमाई एलीशालाई भेट्न जान्छे 21 आइमाईले बालकलाई एलीशाको ओछ्यानमा सुताई। उसले त्यस कोठाको दैलो बन्द गरी अनि बाहिर गई। 22 उसले आफ्नो लोग्नेलाई बोलाई अनि भनी, “कृपया मेरो निम्ति एक जना सेवक र एउटा गधा पठाइ दिनु होस्। त्यसपछि म परमेश्वरका जनलाई भेट्न जानेछु अनि फर्किने छु।” 23 आइमाईको लोग्नेले भन्यो, “तिमी किन आज परमेश्वरको जन कहाँ जान चाहन्छौ? महीनाको पहिलो दिन अथवा बिश्राम-दिन त होइन।” उसले भनी, “चिन्ता नगर्नु होस्। सबथोक ठीक-ठाक हुनेछ।” 24 तब तिनले गधामाथि एउटा काठी राखिए र आफ्नो सेवकलाई भनिन्, “गधालाई छिटो डोर्याउ। मैले नभनुन्जेल सम्म ढीलो नगर।” 25 आइमाई परमेश्वरको जनलाई भेट्न कर्मेल डाँडामा गई। परमेश्वरको जन एलीशाले शुनेमेली आइमाईलाई टाढाबाट आउँदै गरेको देखे। एलीशाले आफ्नो सेवकलाई भने, “हेर, शुनैमेली आइमाई! उसलाई लिन अहिले जा! 26 उसलाई भन, ‘के भूल भयो? तिमी ठीकठाक त छौ? के तिम्रो लोग्ने ठीक छ? तिम्रो नानी ठीक छ?’” गेहजीले शुनैमेली आइमाईलाई सबै कुराहरू सोध्यो। उसले उत्तर दिई, “सबै ठीक ठाक छ।” 27 तर शुनैमेली आइमाई परमेश्वरको जनसम्म पर्वतमा चढी, ऊ निहुरी अनि एलीशाको चरण स्पर्श गरी। गेहजी शुनैमेली आइमाईलाई तान्न नजिक आयो। तर परमेश्वरको जन एलीशाले गेहजीलाई भने, “उसलाई एक्लै हुन देऊ! ऊ साह्रै दुःखी छ अनि परमेश्वरले यस बारे केही भन्नु भएन। परमप्रभुले यो खबर म देखि लुकाउनुभयो।” 28 तब शुनैमेली आइमाईले भनी, “महाशय, मैले कहिले छोरा मागेको थिइन। मैले तपाईलाई भनेको थिएँ, ‘मलाई नढाँट्नु होस्।’” 29 तब एलीशाले गेहजीलाई भने, “जान तयार होऊ। मेरो हिंड्ने लौरो तिमीसित लिएर जाऊ कसैसँग कुरा गर्न नउभिई! यदि कोही मानिससँग भेट भयो भने अभिवादन सम्म नगर्नु यदि कसैले अभिवादन गरे जवाफ नदिनु। मेरो हिंड्ने लौरो नानीको अनुहारमाथि राखिदिनु।” 30 तर नानीको आमाले भनी, “म शपथ खाएर भन्छु जस्तो परमप्रभु सदा रहनु हुन्छ अनि तपाई हुनुहुन्छ, म तपाईलाई छोडेर जाने छैन।” यसकारण एलीशा उठे अनि शुनैमेली आइमाईको पछि-पछि हिंडे। 31 गेहजी एलीशा र शुनैमेली आइमाई भन्दा पहिले शुनैमेलीको घरमा पुग्यो। गेहजीले नानीको अनुहारमाथि लौरो राखिदियो। तर नानीले केही बोलेन न त कुनै संकेत गरे कि उसले कुनै कुरो सुनेको थियो। तब गेहजी एलीशालाई भेट्न फर्किगयो। गेहजीले एलीशालाई भन्यो, “नानी बिउँझेको छैन।” शुनैमेली आइमाईको छोरा फेरि जिउँदो हुन्छ 32 एलीशा घरभित्र पसे। उसको ओछ्यानमाथि एक जना बालक लडिरहेको थियो। 33 एलीशा कोठभित्र पसे अनि दैलो बन्द गरे। अहिले कोठामा एलीशा र बालक मात्र थिए। तब एलीशाले परमप्रभुलाई प्रार्थना गरे। 34 एलीशा ओछ्यानमाथि चढेर बालकमाथि निहुरिए। एलीशाले आफ्नो मुख बालकको मुखमाथि जोडे। उनले उसको आँखा बालकको आखाँमाथि राखे उनले आफ्नो हातहरू बालकको हातहरू माथि राखे। एलीशा बालकको शरीर तातो नभए सम्म बालकमाथि पल्टिरहे। 35 त्यसपछि एलीशा अलग भए अनि कोठाको वरिपरि हिंडिरहे। तिनी फेरि गए अनि बालकमाथि तबसम्म पल्टिरहे जबसम्म उसले सात पटक हाच्छिउँ गरेन अनि आफ्नो आँखा खोल्दैन। 36 एलीशाले गेहजीलाई बोलाए अनि भने, “शुनैमेली आइमाईलाई बोलाऊ!” गेहजीले शुनैमेमी आइमाईलाई बोलाए अनि ऊ एलीशासामु आई। एलीशाले भने, “तिम्रो छोरालाई उठाऊ।” 37 तब शुनैमेली आइमाई कोठभित्र पसी अनि एलीशाको खुट्टामा निहुरिई। त्यसपछि उसले आफ्नो छोरालाई उठाई अनि बाहिर निस्कि। एलीशा अनि विषालु सेरूवा 38 एलीशा फेरि गिलगाल गए। देशमा अनिकाल थियो। अगमवक्ताहरूको दल एलीशाको अघि बसिरहेका थिए। एलीशाले आफ्नो सेवकलाई भने, “आगोमा ठूलो भाँडो राख अनि अगमवक्ताहरूको दलका लागि केही सेरूवा बनाऊ।” 39 एकजना मानिस बाहिर खेतमा साग-पात लिन गए। उसले एउटा जंङ्गली दाख भेट्यो र त्यसबाट केही लौकाहरू टिप्यो। उसले लौकाहरू आफ्नो झोलामा हल्यो र तिनीहरूलाई ल्यायो। उसले जङ्गली लौकाहरूलाई काट-कुट पारे र एउटा भाँडामा हाल्यो। तर अगमवक्ताहरूको दलले कस्तो किसीमको कन्द-मुल हो चिनेन्। 40 त्यसपछि तिनीहरूले केही सेरूवा मानिसहरूका लागि खान खन्याए। तर जब तिनीहरूले सेरूवा खानु शुरू गरे, तिनीहरू एलीशासामु चिच्याए, “हे परमेश्वरका जन, भाँडोमा विष छ।” भोजनको स्वाद बिष जस्तो थियो, त्यसकारण तिनीहरूले त्यो भोजन खान सकेनन्। 41 तर एलीशाले भने, “केही पीठो ल्याऊ।” तिनीहरूले एलीशाका लागि पिठो ल्याए अनि उनले त्यो भाँडामा हाले। तब एलीशाले भने, “मानिसहरूका लागि सेरूवा खन्याऊ जसले गर्दा तिनीहरूले खान सकून्।” अनि सेरूवामा कुनै विष थिएन। एलीशाले अगमवक्ताहरूको दललाई खुवाउँछन् 42 बाल शालीशाहबाट एक जना मानिस आए अनि परमेश्वरको जन (एलीशा)का लागि पहिलो फसलको रोटी ल्याए। यस मानिसले 20 वटा जौंका रोटीहरू अनि नयाँ अन्न आफ्नो बोरामा ल्याए, तब एलीशाले भने, “यो भोजन मानिसहरूलाई देऊ, तिनीहरूले खान सकुन्।” 43 एलीशाको सेवकले भन्यो, “के भन्नु हुन्छ? यहाँ एक सय जना मानिसहरू छन्। म ती सबै मानिसहरूलाई यो भोजन दिन सक्छु?” तर एलीशाले भने, “मानिसहरूलाई भोजन खान देऊ। परमप्रभु भन्नुहुन्छ, ‘तिनीहरूले खान्छन् अनि अझै पनि भोजन रहने छ।’” 44 तर एलीशाको सेवकले अगमवक्ताहरूको दलको सामु भोजन पस्कियो। अगमवक्ताहरूको दलका लागि खाना प्रचुर थियो अनि तिनीहरूले खाएपछि भोजन रह्यो। परमप्रभुले भन्नुभए जस्तै घट्ना भयो।