https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Kings_18_version_NOG.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B0_E0_A4_BE_E0_A4_9C_E0_A4_BE_18_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 3.3 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 4.6 4.7 4.8 4.9 5.1 5.2 5.3 6.1 6.2 7.1 7.2 7.3 8.1 8.2 8.3 8.4 9.1 9.2 9.3 9.4 9.5 9.6 10.1 11.1 12.1 13.1 13.2 14.1 14.2 14.3 14.4 15.1 15.2 15.3 15.4 16.1 16.2 16.3 16.4 17.1 17.2 18.1 19.1 19.2 19.3 20.1 20.2 20.3 20.4 20.5 20.6 20.7 20.8 21.1 21.2 21.3 21.4 21.5 22.1 22.2 22.3 22.4 22.5 22.6 22.7 22.8 23.1 23.2 23.3 23.4 23.5 24.1 24.2 24.3 24.4 24.5 25.1 25.2 25.3 25.4 25.5 26.1 26.2 26.3 27.1 28.1 28.2 28.3 29.1 29.2 30.1 31.1 32.1 33.1 34.1 34.2 34.3 34.4
1 Kings 18Names of God Bible (NOG) Elijah Comes to King Ahab 18 A while later in the third year of the drought, Yahweh spoke his word to Elijah: “Present yourself to Ahab. I will allow rain to fall on the ground.” 2 So Elijah went to present himself to Ahab. The famine was particularly severe in Samaria. 3 Ahab sent for Obadiah, who was in charge of the palace. Obadiah was a devout worshiper of Yahweh. 4 (When Jezebel was killing Yahweh’s prophets, Obadiah had hidden 100 prophets in caves. He put 50 prophets in each cave and kept them alive by providing bread and water for them.) 5 Ahab told Obadiah, “Let’s go throughout the countryside to every spring and stream. If we can find grass, then we can keep the horses and mules alive and not lose any animals.” 6 So they split up in order to cover the entire countryside. Ahab went one way by himself, and Obadiah went the other way by himself. 7 Obadiah was on the road when he met Elijah. Obadiah recognized him and immediately bowed down to the ground. “Is it you, my master Elijah?” he asked. 8 “Yes,” Elijah answered him. “Tell your master that Elijah is here.” 9 Obadiah asked, “What have I done wrong to make you hand me over to Ahab to be killed? 10 I solemnly swear, as Yahweh your Elohim lives, my master has searched for you in every region and kingdom. When people would say, ‘He isn’t here,’ my master made that kingdom or region take an oath that they hadn’t found you. 11 “Now you say, ‘Tell your master that Elijah is here.’ 12 This is what will happen: When I leave you, the Ruach Yahweh will take you away to some unknown place. I’ll tell Ahab, but he won’t be able to find you. Then he will kill me. “I have been faithful to Yahweh since I was a child. 13 Haven’t you heard what I did when Jezebel killed Yahweh’s prophets? Haven’t you heard how I hid 100 of Yahweh’s prophets in caves? I hid 50 prophets in each cave and provided bread and water for them. 14 Now you say that I should tell my master that Elijah is here. He will kill me.” 15 Elijah said, “I solemnly swear, as Yahweh Tsebaoth whom I serve lives, I will present myself to Ahab.” 16 So Obadiah went to tell Ahab. Elijah and the Prophets of Baal on Mount Carmel Ahab went to meet Elijah. 17 When he saw Elijah, Ahab said, “Is that you, you troublemaker of Israel?” 18 Elijah answered, “I haven’t troubled Israel. You and your father’s family have done it by disobeying Yahweh’s commands and following the various Baal gods. 19 Order all Israel to gather around me on Mount Carmel. And bring the 450 prophets of Baal and 400 prophets of Asherah who eat at Jezebel’s table.” 20 Ahab sent word to all the Israelites and brought the prophets together on Mount Carmel. 21 Elijah stood up in front of all the people and asked them, “How long will you try to have it both ways? If Yahweh is Elohim, follow him; if Baal is Elohim, follow him.” The people didn’t say a word. 22 So Elijah told the people, “I’m the only surviving prophet of Yahweh, but there are 450 prophets of Baal. 23 Give us two bulls. Let the prophets of Baal choose one for themselves, cut it into pieces, lay it on the wood, but not set it on fire. I’ll do the same with the other bull. 24 “You call on the name of your gods, but I will call on the name of Yahweh. The god who answers by fire is the real Elohim.” All the people answered, “That’s fine.” 25 Elijah told the prophets of Baal, “Choose one bull for yourselves. Prepare yours first, because there are more of you. Call on the name of your god, but don’t set the wood on fire.” 26 They took the bull he gave them, prepared it, and called on the name of Baal from morning until noon. They said, “Baal, answer us!” But there wasn’t a sound or an answer. So they danced around the altar they had made. 27 At noon Elijah started to make fun of them. “Shout louder, since he is a god. Maybe he’s thinking, relieving himself, or traveling! Maybe he’s sleeping, and you have to wake him!” 28 So they shouted louder. They also cut themselves with swords and spears until their blood flowed. (This is what their ritual called for.) 29 In the afternoon they continued to rant and rave until the time for the evening sacrifice. But there was no sound, no answer, no attention given to them. 30 Then Elijah said to all the people, “Come over here.” So all the people came to him. He rebuilt Yahweh’s altar that had been torn down. 31 Elijah took 12 stones, one for each of the tribes named after Jacob’s sons. (Yahweh had spoken his word to Jacob: “Your name will be Israel.”) 32 Elijah built an altar in Yahweh’s name with those stones. He also made a trench that could hold 12 quarts of grain around the altar. 33 He arranged the wood, cut up the bull, and put it on the wood. 34 He said, “Fill four jars with water. Pour the water on the offering and on the wood.” Then he said, “Do it again,” and they did it again. Then he said, “Do it a third time,” and they did it a third time. 35 The water flowed around the altar, and even the trench was filled with water. 36 When it was time to offer the sacrifice, the prophet Elijah stepped forward. He said, “Yahweh Elohim of Abraham, Isaac, and Israel, make known today that you are Elohim in Israel and that I’m your servant and have done all these things by your instructions. 37 Answer me, Yahweh! Answer me! Then these people will know that you, Yahweh, are Elohim and that you are winning back their hearts.” 38 So a fire from Yahweh fell down and consumed the burnt offering, wood, stones, and dirt. The fire even dried up the water that was in the trench. 39 All the people saw it and immediately bowed down to the ground. “Yahweh is Elohim!” they said. “Yahweh is Elohim!” 40 Elijah told them, “Seize the prophets of Baal. Don’t let any of them escape.” The people seized them, and Elijah took them to the Kishon River and slaughtered them there. The Drought Ends 41 Then Elijah told Ahab, “Get up, eat, and drink. It sounds like a heavy rain is coming.” 42 Ahab got up to eat and drink. Elijah went to the top of Carmel and bowed down on the ground to pray. 43 He said to his servant, “Please go back to Mount Carmel, and look toward the sea.” He went up, looked, came back, and said, “There’s nothing.” Seven times Elijah told him, “Go back.” 44 After the seventh time the servant said, “A little cloud like a man’s hand is coming from the sea.” Elijah said, “Go and tell Ahab, ‘Prepare your chariot, and leave before the rain delays you.’” 45 Gradually, the sky grew darker with clouds and wind, and there was a heavy rain. Ahab got into his chariot to go back to Jezreel. 46 Yahweh’s power was on Elijah. He hiked up his robe and ran ahead of Ahab until they came to Jezreel.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1
1 राजा 18 Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) एलिया र बालका अगमवक्ताहरू 18 खडेरी परेको तेस्रो बर्ष परमप्रभुले एलियालाई भन्नुभयो, “जाऊ र राजा आहाबसँग भेट गर। म साँच्चै पानी पठाउने छु।” 2 यस कारण एलिया आहाब सँग भेंट गर्न गए। त्यस समयमा सामरियामा खाद्य थिएन। 3 यसकारण राजा आहाबले ओबद्यालाई आफ्नो समक्ष बोलाए। ओबद्या राजाको महलको दायित्वमा थिए। (ओबद्या परमप्रभुको साँचो भक्त थिए।) 4 एक समय जब ईजेबेल सबै परमप्रभुका अगमवक्ताहरूको हत्या गरिहरेकी थिई, त्यस बेला ओबद्याले 100 अगमवक्ताहरूलाई लिएर गए अनि तिनीहरूलाई दुइवटा ओढारमा लुकाए। ओबद्याले 50 जना अगमवक्ताहरूलाई एउटा ओढारमा अनि अरू 50 जनालाई अर्को ओढारमा लुकाए। तब ओबद्याले तिनीहरूका लागि खाद्य र पानी ल्याए। 5 राजा आहाबले ओबद्यालाई भने, “म सित आऊ। हामीले प्रत्येक पानीको मुहान र नदीको किनार पाउनेछौं। हुनुसक्छ हाम्रा घोडाहरू र गधाहरू जीवित राख्नुलाई प्रशस्त मात्रमा घाँस पाउनु सक्छौं। होइन भने, हामी तिनीहरूलाई गुमाउने छौ।” 6 प्रत्येक मानिसले देशको एउटा अंश छाने जहाँ तिनीहरू पानी खोज्न जाने छन्। तब दुइ जना मानिसहरूले सम्पूर्ण देश भ्रमण गरे। आहाब एउटा दिशातिर एक्लै हिंडे। ओबद्या अर्को दिशातिर एक्लै हिंडे। 7 ओबद्या भ्रमण गरिरहेको बेला उनले एलियालाई भेटे। ओबद्याले एलियालाई चिने जब उनले उनलाई देखे। ओबद्याले एलिया अघि टाउको निहुराए। उनले भने, “एलिया! के तिमी साँच्चै मालिक हौ?” 8 एलियाले उत्तर दिए, “हो म नै हुँ। जाऊ अनि आफ्नो मालिक राजालाई भन, म यहाँ छु।” 9 तब ओबद्याले भने, “यदि मैले आहाबलाई तिमी कहाँ छौ बताएँ भने उनले मलाई मार्नेछन्। मैले तिमी प्रति कुनै भूल गरेको छैन! तिमी किन मलाई मार्न चाहन्छौ? 10 परमप्रभु जस्तैं तिम्रा परमेश्वर निश्चित रूपले जीवित हुनुहुन्छ राजा हरेक ठाउँमा तिमीलाई खोजी रहेका छन्! उनले तिमीलाई खोज्न प्रत्येक देशमा मानिसहरू पठाए। यदि एउटा देशका शासकले भने, तिमी यस देशमा छैनौ, तब आहाबले शासकलाई तिमी यहाँ छैनौ भनी प्रतिज्ञा गर्न लगाए। 11 अहिले तपाईं चहानुहुन्छ म त्यहाँ जाऊँ अनि उसलाई तपाईं यहाँ हुनुहुन्छ भनी बताऊँ। 12 यदि म राजा आहाबलाई तपाईं यहाँ हुनुहुन्छ भनेर बताउन गएँ भने, परमप्रभुको आत्माले तपाईंलाई अन्य कही पुर्याउनेछ। राजा आहाब यहाँ आउने छन् अनि उसले तपाईंलाई पाउने छैनन्। तब उहाँले मलाई मार्ने छन्! जब म बालक थिए त्यस बेलादेखि नै परमप्रभुको अनुशरण गरें। 13 तिमीले थाह पायौ मैले के गरें! ईजेबेलले परमप्रभुका अगमवक्ताहरूलाई मारिरहेकी थिई अनि मैले 100 अगमवक्ताहरूलाई ओढारमा लुकाएँ। मैले 50 जना अगमवक्ताहरूलाई एउटा ओढारमा अनि अरू 50 अगमवक्ताहरूलाई अर्को ओढारमा राखें। मैले तिनीहरूका लागि खाद्य र पानी ल्याएँ। 14 अहिले तपाईं चाहानुहुन्छ म त्यहाँ गएर तपाईं यहाँ हुनुहुन्छ भनी भन्दा राजाले मलाई मार्नेछन्!” 15 एलियाले उत्तर दिए, “परमप्रभु सर्व-शक्तिमानको नाउँमा निश्चित रूपमा रहे झैं जसको म सेवा गर्छु। म शपथ खाएर भन्दछु कि आज म राजा अघि उभिनेछु।” 16 यसकारण ओबद्या राजा आहाब कहाँ गए। उनले एलिया कहाँछन् भनी उनलाई बताए। राजा आहाब एलियालाई भेट्न गए। 17 जब आहाबले एलियालाई देखे उनले भने, “के यो तिमी नै हौ? तिमी नै त्यो मानिस हौ जसले इस्राएलमा सङ्कट सृष्टि गरेको छ?” 18 तब एलियाले उत्तर दिए, “मैले इस्राएलमा सङ्कट सृष्टि गरेको होइन। तपाईं र तपाईंका परिवारले यो सङ्कट सृष्टि गरेको हुन्। तपाईंले सङ्कट त्यस बेला सृष्टि गर्नुभयो जति बेला तपाईंले परमप्रभुको आदेश पालन गर्नुभएन अनि बालको अनुशरण गर्नुभयो। 19 अहिले, सबै इस्राएलीहरूलाई डाँडामाथि मलाई भेट्न भन्नुहोस्। त्यस ठाउँमा बालका 450 जना अगमवक्ताहरूलाई पनि ल्याउनुहोस। अनि असत्य देवी अशेराका 400 अगमवक्ताहरूलाई पनि ल्याउनुहोस। रानी इजेबेलले ती अगमवक्ताहरूको समर्थन गर्छिन्।” 20 यसकारण आहाबले सबै इस्राएलीहरू र अगमवक्ताहरूलाई कर्मेल डाँडामा बोलाए। 21 एलिया ती मानिसहरू समक्ष आएर। उनले भने, “तिमीहरू कसलाई अनुशरण गर्ने हौ यसका निर्णय कहिले लिनेहो। यदि परमप्रभु नै सत्य परमेश्वर हुनुहुन्छ भने तिमीहरू उहाँलाई नै अनुशरण गर। यदि बाल नै सत्य देवता हो भने तब उनैलाई अनुशरण गर!” मानिसहरूले केही बोलेनन्। 22 एलियाले भने, “म परमप्रभुको एक मात्र अगमवक्ता हुँ! यहाँ म एक्लै छु। तर यहाँ बालका 450 जना अगमवक्ताहरू छन्। 23 यसकारण दुइवटा साँढे ल्याऊ। बालका अगमवक्ताहरूले एउटा साँढे लिऊन्। तिनीहरूले त्यसलाई मारून् र काटेर टुक्रा-टुक्रा पारून्। त्यसपछि तिनीहरूले मासु दाउरमाथि राखून्। तर तिनीहरू आगो बाल्न पाउने छैनन्। त्यसपछि अर्को साँढेलाई म त्यसै गर्छु। म पनि आगो बाल्न शुरू गर्दिन। 24 बालका अगमवक्ताहरूले उनीहरूको देवतालाई प्रार्थना गर्नेछन् अनि म मेरा परमप्रभुलाई प्रार्थना गर्नेछु। जुन परमेश्वरले प्रार्थना सुनेर दाउरा बल्न शुरू गर्छन, तिनै सत्य परमेश्वर हुनेछन्।” सबै मानिसहरूले यसलाई राम्रो विचार भनेर समर्थन गरे। 25 तब एलियाले बालका अगमवक्ताहरूलाई भने, “तिमीहरू धेरै छौ। यसकारण पहिला तिमीहरूनै शुरू गर। एउटा साँढे छान अनि तयार गर। तिम्रा देवतालाई पुकार तर आगो बाल्न पाइनेछैन।” 26 यसकारण अगमवक्ताहरूले साँढे लिए, जो उनीहरूलाई दिइएको थियो। तिनीहरूले त्यसलाई तयार बनाए। तिनीहरूले विहान देखि मध्यानसम्म प्रार्थना गरे। तिनीहरूले प्रार्थना गरे, “हे बाल, कृपया हामीलाई उत्तर देऊ!” तर कुनै आवाज आएन। कसैले उत्तर दिएन। अगमवक्ताहरू वेदीको वरिपरि नाचे जसलाई तिनीहरूले बनाएका थिए। तर आगो बल्दै बलेन। 27 दिउँसोतिर एलियाले तिनीहरूको खिसी गरे। एलियाले भने, “यदि बाल साँच्चै नै देवता हुन् भने हुन्छ, जोडसित प्रार्थना गर्नुपर्छ! हुन सक्छ, उनी सोच्दै छन्! अथवा हुन सक्छ उनी व्यस्त छन्! अथवा हुन सक्छ उनी भ्रमण गर्दैछन्! उनी सुती रहेको हुन सक्छ। हुन सक्छ तपाईंहरूले जोरसित प्रार्थना गर्दा उनी उठ्न सक्छन्!” 28 अनि ती अगमवक्ताहरूले जोरसित प्रार्थना गरे। तिनीहरूले तरवार र भालाले काटे। (तिनीहरूले पूजा गर्ने यस्तैं तरीका थियो।) तिनीहरूले आफूमाथि प्रहार गरिरहे जबसम्म तिनीहरूको शरीर रक्ताम्मे भएन। 29 मध्यदिन बित्यो तर आगो बलेको थिएन। अगमवक्ताहरू बेलुकीको बलिदान चढाउने समयसम्म तिनीहरूको व्याकुलता कार्यहरू गरिरहे, तर केही पनि भएन। बालबाट कुनै उत्तर आएन। कुनै आवाज थिएन। कसैले पनि सुनेको थिएन। 30 तब एलियाले मानिसहरूलाई भने, “अब मेरो सामु आओ।” यसकारण सबै मानिसहरू एलियाको वरिपरि थुप्रिए। परमप्रभुको वेदी भत्किएको थियो। यसकारण एलियाले ठीक पारे। 31 एलियाले 12 वटा ढुङ्गाहरू पाए। प्रत्येक ढुङ्गा याकूबका सन्तानबाटका त्यो एउटा कुल समूहको निम्ति खडा थियो। याकूब त्यो मानिस थियो जसलाई परमप्रभुले इस्राएल नाउँ दिनुभयोको थियो। 32 एलियाले परमप्रभुको वेदी स्थापित गर्न यी ढुङ्गाहरू प्रयोग गरे। उनले वेदीको वरिपरि एउटा खाडल खने। त्यो खाडल दुइ माना पानी राख्नका लागि पर्याप्त चौंडा र गहिरो थियो। 33 तब एलियाले वेदीमाथि दाऊरा राखे। उनले साँढेलाई टुक्रा-टुक्रा पारेर काटे। उनले टुक्राहरू दाउरामाथि राखे। 34 तब एलियाले भने, “चारैवटा भाँडाहरूमा पानी भर। पानी मासुका टुक्रा र दाउरामा खन्याऊ।” फेरि एलियाले भने, “फेरि यसै गर।” तब उनले भने, “फेरि यस्तै तेस्रो पटक गर।” 35 पानी वेदीबाट तल बग्यो अनि खाडलमा भरियो। 36 यो बेलुकीपखको बलिदानको समय भएको थियो। त्यसपछि अगमवक्ता एलिया वेदी समक्ष गए अनि प्रार्थना गरे, “हे परमप्रभु, अब्राहाम, इसहाक र इस्राएलका परमेश्वर। म तपाईंलाई इस्राएलका परमेश्वर हुनुहुन्छ भनी प्रमाणित गर्ने बिन्ती गर्छु। अनि प्रमाणित गर्नुहोस् म तपाईंको सेवक हुँ। मानिसहरूलाई देखाउनुहोस्, यी सब काम गर्नका लागि तपाईंले मलाईं आदेश दिनुभएको हो। 37 मेरो परमप्रभु, मेरो प्रार्थनाको उत्तर दिनहोस्। मानिसहरूलाई देखाइ दिनुहोस्, परमप्रभु तपाईं नै परमेश्वर हुनुहुन्छ। तब तपाईंले मानिसहरूलाई तपाईंतिर फर्काएर ल्याउनु सक्नु हुन्छ।” 38 यसकारण परमप्रभुले आगो पठाउनुभयो। आगोले बलिदान, दाउरा, ढुङ्गा र वेदीको वरिपरिको भूमिलाई जलायो। आगोले खाडलको पानीलाई पनि सूख्खा बनायो। 39 सबै मानिसहरूले यस्तो भएको देखे। मानिसहरू भूमिमा निहुरिए अनि भन्न थाले, “परमप्रभु नै परमेश्वर हुनु हुन्छ! परमप्रभु नै परमेश्वर हुनुहुन्छ!” 40 तब एलियाले भने, “बालका सबै अगमवक्ताहरूलाई पक्र। कसैलाई भाग्न नदोऊ!” यसकारण मानिसहरूले सबै अगमवक्ताहरूलाई पक्रिए। तब एलियाले तिनीहरूलाई कीशोन खोलामा लगे अनि त्यस ठाउँमा तिनीहरूलाई मारे। पानी फेरि पर्छ 41 तब एलियाले राजा आहाबलाई भने, “अब, जाऊ खान-पीन गर। मूसलाधारे पानी परेको आवाज सुन्छौ।” 42 यसकारण राजा आहाब खान गए। त्यस बेला एलिया कर्मेल डाँडा माथि चढे। पर्वतको चुचुरामा पुगेर तिनी निहुरिए। उनले आफ्नो टाउको दुइवटा घुँडाबीच राखे। 43 तब एलियाले आफ्नो सेवकलाई भने, “समुद्रतिर हेर।” सेवक त्यस ठाउँमा गयो जहाँबाट ऊ समुद्र हेर्न सक्थ्यो। तब सेवक फर्कियो अनि भन्यो, “मैले केही देखिन।” एलियाले उसलाई फेरि जानु र हेर्नु भने। यस्तो सात पटक भयो। 44 सातौं पटक सेवक फर्कियो अनि भन्यो, “मैले मानिसको मुठ्ठीको आकार जस्तैं सानो बादल देखें। बादल समुद्रबाट आउँदै थियो।” एलियाले सेवकलाई भने, “राजा आहाब कहाँ जा अनि उनलाई आफ्नो रथ लिनु अनि अहिले घर जानु भन। यदि उनी अहिले जाँदैनन् भने पानीले उनलाई रोक्नेछ।” 45 केही छिनपछि आकाश कालो बादलले ढाकियो। हावा बहनु थाल्यो अनि मूसलाधारे पानी पर्न थाल्यो। आहाब आफ्नो रथमा चढे अनि यीज्रेलतिर यात्रा शुरू गरे। 46 परमप्रभुको शक्ति एलियामाथि आएको थियो। एलियाले आफ्नो चारैतिर लुगा कसे जसले गर्दा ऊ दगुर्न सकोस्। तब एलिया राजा आहाबभन्दा अघि यीज्रेलतिर दगुरे र पुगे।