https___watv.org_bible_word_disaster-and-passover_.xml
https___watv.org_ne_bible_word_disasters-passover__1.xml
1.1 1.2 1.3 1.4 2.1 2.2 2.3 3.1 3.2 3.3 4.1 4.2 5.1 5.2 5.3 5.4 6.1 6.2 7.1 7.2 8.1 8.2 8.3 8.4 9.1 9.2 9.3 10.1 10.2 10.3 10.4 11.1 11.2 11.3 11.4 12.1 12.2 13.1 13.2 14.1 14.2 15.1 15.2 15.3 15.4 16.1 16.2 16.3 16.4 16.5 17.1 17.2 17.3 17.4 17.5 18.1 18.2 19.1 19.2 19.3 19.4 19.5 19.6 20.1 20.2 20.3 20.4 21.1 21.2 22.1 22.2 22.3 22.4 22.5 22.6 23.1 23.2 23.3 23.4 23.5 23.6 24.1 24.2 24.3 25.1 25.2 25.3 26.1 26.2 26.3 26.4 26.5 26.6 27.1 27.2 27.3 27.4 27.5 27.6 27.7 28.1 28.2 28.3 28.4 29.1 29.2 29.3 30.1 31.1 31.2 31.3 31.4 31.5 31.6 32.1 32.2 32.3 33.1 33.2 33.3 34.1 34.2 34.3 35.1 35.2 35.3 35.4 36.1 37.1 37.2 38.1 38.2 38.3 38.4 39.1 39.2 39.3 39.4
We hear the news of numerous disasters on a daily basis. Among many kinds of disasters, what is the greatest disaster? To save us from a very specific disaster, God prescribed the Passover as medicine for mankind. Then, what is this disaster? Disasters occurring in the world have no effect on us after we die. However, according to the Bible, there is a disaster that lasts for eternity; even though people want to end their extreme torment and die, it is impossible. For this reason, God, who earnestly desires to save us from such a horrible disaster, has given us the New Covenant Passover. Many people throughout the world are suffering from unforeseen accidents and natural disasters. They also suffer from diseases and economic hardship. No one in the world is immune from the effects of these disasters. God established the Passover with the ultimate purpose of saving His people from the eternal torment of the greatest disaster. Let us study about the greatest disaster through the Bible. But the beast was captured, and with him the false prophet who had performed the miraculous signs on his behalf. With these signs he had deluded those who had received the mark of the beast and worshiped his image. The two of them were thrown alive into the fiery lake of burning sulfur. The rest of them were killed with the sword that came out of the mouth of the rider on the horse, and all the birds gorged themselves on their flesh. And the devil, who deceived them, was thrown into the lake of burning sulfur, where the beast and the false prophet had been thrown. They will be tormented day and night for ever and ever. The fiery lake of burning sulfur mentioned in Revelation is hell. The Bible testifies that there exists hell where those who do not receive salvation will be tormented forever, whereas those who are saved will be comforted and delight in happiness forever in the Kingdom of Heaven. Disasters in this world are only temporary, yet they are still painful. God protects us from these disasters, too, but it is of the utmost importance that we are protected from the disaster that inflicts everlasting torment. We must avoid this disaster by all means. God came to the earth in the flesh with the earnest desire to save His children from the eternal disaster of hell. Two thousand years ago, when Jesus preached the good news of the Kingdom of Heaven, He explained about the principles of the spiritual world. Throughout His ministry, Christ emphasized that we must never go to hell. This is one of the most important teachings of Christ. “If your right eye causes you to sin, gouge it out and throw it away. It is better for you to lose one part of your body than for your whole body to be thrown into hell. And if your right hand causes you to sin, cut it off and throw it away. It is better for you to lose one part of your body than for your whole body to go into hell.” If your hand or your foot causes you to sin, cut it off and throw it away. It is better for you to enter life maimed or crippled than to have two hands or two feet and be thrown into eternal fire. And if your eye causes you to sin, gouge it out and throw it away. It is better for you to enter life with one eye than to have two eyes and be thrown into the fire of hell.” Hell is a place of extreme torment, a place where every single moment is literally a horrific disaster. God repeatedly and earnestly requests that we avoid the disaster of hell by every means possible. Unless we follow the path that God leads us on, we cannot escape the fire of hell. This is why Jesus rebuked the Pharisees and the teachers of the law who pretended to have faith by calling out to God, “Lord, Lord!” while their hearts were far from Him. “Woe to you, teachers of the law and Pharisees, you hypocrites! You travel over land and sea to win a single convert, and when he becomes one, you make him twice as much a son of hell as you are.” “Nor are you to be called ‘teacher,’ for you have one Teacher, the Christ . Woe to you, teachers of the law and Pharisees, you hypocrites! You shut the kingdom of heaven in men’s faces. You yourselves do not enter, nor will you let those enter who are trying to.” The religious leaders of that time practiced lawlessness rather than following the will of God. By doing so, they shut the Kingdom of Heaven in men’s faces; they themselves did not enter, nor would they let those enter who were trying to. When they won a single convert, they made him twice as much a son of hell as they were. Jesus sternly rebuked them, calling them false prophets. Jesus warned His disciples that if they followed false prophets, they too would be destroyed and condemned to hell (Mt 7:15–23; 23:33). This is why from among all existing churches, we must find the church that follows the truth by studying the Bible. God has sacrificed His holy body to save us from the chains of sin and death and from the disaster of hell. We must not become slaves to sin again by committing lawlessness. The final destination for those who do not follow the truth is hell, where they will suffer indescribable torment. Who can endure such a great disaster? Jesus taught that we must not go to hell even if we have to cut off a part of our body. To save us from the disaster of hell, He established the truth of the New Covenant Passover. Then came the day of Unleavened Bread on which the Passover lamb had to be sacrificed. Jesus sent Peter and John, saying, “Go and make preparations for us to eat the Passover.” They left and found things just as Jesus had told them. So they prepared the Passover. When the hour came, Jesus and his apostles reclined at the table. And he said to them, “I have eagerly desired to eat this Passover with you before I suffer.” Why, then, did Jesus eagerly desire to eat the Passover? It was because He wanted to seek and to save the lost (Lk 19:10). The Bible describes hell as a place of destruction for the soul; salvation is rescuing the soul from hell. To save us from the horrible disaster—the torment of hell, Jesus came to earth and eagerly desired to celebrate the Passover. And he took bread, gave thanks and broke it, and gave it to them, saying, “This is my body given for you; do this in remembrance of me.” In the same way, after the supper he took the cup, saying, “This cup is the new covenant in my blood, which is poured out for you.” On the Passover, Jesus gave His disciples bread and wine symbolizing His holy body and blood and called it the “New Covenant.” Here, we need to think about why Jesus established the New Covenant on the Passover. What meaning is contained within the Feast of the Passover? The word “Passover” implies that something passes over. What is it that passes over? The Bible teaches that a disaster passes over us. it is the LORD’s Passover. On that same night I will pass through Egypt and strike down every firstborn—both men and animals—and I will bring judgment on all the gods of Egypt. I am the LORD. The blood will be a sign for you on the houses where you are; and when I see the blood, I will pass over you. No destructive plague will touch you when I strike Egypt. This is a day you are to commemorate; for the generations to come you shall celebrate it as a festival to the LORD—a lasting ordinance.” The Passover ceremony dates back to the Old Testament times, about 3,500 years ago. At the time of the Exodus, the Israelites slaughtered a Passover lamb for each family and put the blood of the lamb on the sides and tops of the doorframes of their houses. According to God’s promise, the destroying angel passed over them when he saw the blood of the Passover lamb. Passover means that disasters pass over us. The greatest disaster is neither the ten plagues inflicted upon Egypt nor the seven last plagues of Revelation, but the disaster of hell. The Passover ceremony is not simply a matter of eating bread and drinking wine, but it is a ceremony that contains God’s promise to save us from the great disaster of hell. That is why Jesus eagerly desired to celebrate the Passover with His disciples before His great suffering. Jesus knew that on the very next day He would be insulted and mocked by numerous people and suffer extreme pain on the cross. Thinking of His impending suffering, He prayed in the Garden of Gethsemane with sweat like drops of blood falling to the ground (Lk 22:39–44). Who can imagine His distress and anguish in those painful moments? He endured such horrible pain to save us from hell and lead us to the way of life. Truly, the value of the Passover is beyond measure. On the first day of the Feast of Unleavened Bread, the disciples came to Jesus and asked, “Where do you want us to make preparations for you to eat the Passover?” He replied, “Go into the city to a certain man and tell him, ‘The Teacher says: My appointed time is near. I am going to celebrate the Passover with my disciples at your house.’ ” So the disciples did as Jesus had directed them and prepared the Passover. While they were eating, Jesus took bread, gave thanks and broke it, and gave it to his disciples, saying, “Take and eat; this is my body.” Then he took the cup, gave thanks and offered it to them, saying, “Drink from it, all of you. This is my blood of the covenant, which is poured out for many for the forgiveness of sins.” Jesus granted us the Passover through which we can receive the forgiveness of sins and escape disasters. To save us from the torment of hell, God came to the earth and established the New Covenant Passover; He willingly suffered and sacrificed Himself in our stead. Now that our sins have been forgiven, we are able to escape the disaster of hell and go back to the Kingdom of God. How can we describe with words the full extent of God’s love and grace? The Passover is the greatest truth established by God. The Passover we celebrate is not a ceremony that only saves our physical lives and rescues us from earthly disasters. Through His precious blood of the Passover, we are also redeemed from the greatest disaster—the disaster of hell. The prophet Jeremiah prophesied that God would establish the New Covenant to forgive the sins of His people. “The time is coming,” declares the LORD, “when I will make a new covenant with the house of Israel and with the house of Judah. This is the covenant I will make with the house of Israel after that time,” declares the LORD. “I will put my law in their minds and write it on their hearts. I will be their God, and they will be my people. No longer will a man teach his neighbor, or a man his brother, saying, ‘Know the LORD,’ because they will all know me, from the least of them to the greatest,” declares the LORD. “For I will forgive their wickedness and will remember their sins no more.” According to this prophesy, Jesus established the New Covenant on the night of the Passover. He eagerly waited for its fulfillment, until He could fully proclaim the New Covenant. Without the New Covenant established through God’s flesh and blood, the children of God could never be freed from the disaster of hell. In order to save us from such a great disaster, Christ offered Himself as a sacrifice. Through the New Covenant, He promised us an eternal inheritance in Heaven, where there is no death or mourning but only happiness, peace, and eternal life. We are now looking forward to a new heaven and a new earth because of God’s amazing grace (Rev 21:1–4; 2 Pe 3:13). For this reason Christ is the mediator of a new covenant, that those who are called may receive the promised eternal inheritance—now that he has died as a ransom to set them free from the sins committed under the first covenant. In the case of a will, it is necessary to prove the death of the one who made it, because a will is in force only when somebody has died; it never takes effect while the one who made it is living. This is why even the first covenant was not put into effect without blood. To give us the promised eternal inheritance, God Himself came to earth in the flesh to establish the New Covenant. Satan, the enemy of God, has been working tirelessly to destroy the truth of the New Covenant with the purpose of leading even one more soul to hell. The great spiritual battle between Satan, who desires to abolish the New Covenant Passover, and God, who desires to deliver it to His children, has continued for thousands of years. In this age, God came to earth a second time in order to carry out His work of salvation—the restoration of the truth of the New Covenant. so Christ was sacrificed once to take away the sins of many people; and he will appear a second time, not to bear sin, but to bring salvation to those who are waiting for him. At the second coming, God is to appear as the Spirit and the Bride (Rev 22:17). The Spirit and the Bride are now calling all mankind, saying, “Come and receive the water of life; you must not go to the place of torment and disaster.” We must come to the Spirit and the Bride who give us the water of life. If sin remains in us, we cannot receive eternal life. Unless we receive the forgiveness of sins, we will never escape the disaster of hell. Those who come to the Spirit and the Bride can receive the forgiveness of sins in the New Covenant and enjoy eternal life, happiness, and blessings. There are still many people wandering aimlessly in the world and unknowingly running toward death, because they have not yet heard the voice of the Spirit and the Bride. Since God has made us competent as ministers of the New Covenant (2 Co 3:6), we ought to work even harder to save those people by leading them to the path of salvation. Let us preach to the whole world about our God—the Spirit and the Bride—who allow us to escape the eternal disaster of hell through the truth of the New Covenant. Let us give eternal thanks, honor, and glory to our Heavenly Father and Mother who have rescued us from the disaster of hell and are leading us to the eternal Kingdom of Heaven!
1.1 1.2 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1 27.1 28.1 29.1 30.1 31.1 32.1 33.1 34.1 35.1 36.1 37.1 38.1 39.1 40.1 41.1 42.1 43.1 44.1 45.1
WATV.org is provided in English. Would you like to change to English? परमेश्वरले दियाबलसको शक्तिलाई नष्ट गर्न र आफ्ना सन्तानहरूलाई अनन्त जीवन दिन निस्तार-चाड स्थापना गर्नुभयो । हुन त हाम्रा सियोनका परिवारहरूलाई निस्तार-चाडको महत्त्व राम्ररी थाहा छ, तापनि निस्तार-चाडद्वारा विपत्ति पार हुने कारण के हो भन्नेबारे हामीले अझ ध्यानपूर्वक अध्ययन गर्न आवश्यक छ । निस्तार-चाडको साँचो अर्थ के होला ? हामीबाट विपत्ति पार गराउने निस्तार-चाडको शक्तिको स्रोत के होला ? परमेश्वरको सामु विनम्र भएर यसबारे बाइबलद्वारा विस्तृत रूपमा अध्ययन गरौं । निस्तार-चाडचाहिँ करीब ३,५०० वर्षअघि स्थापना गरिएको परमेश्वरको चाड हो । इस्राएलीहरू मिश्रमा दासत्वको जीवन जिइरहेका बेला परमेश्वरले तिनीहरूलाई छुटकारा दिन फारोलाई आज्ञा गर्नुभयो । तर फारोले मानेन र परिणामस्वरूप परमेश्वरले मिश्रमाथि दश विपत्तिहरू झारिदिनुभयो । पवित्र पात्रोअनुसार पहिलो महिनाको चोधौँ दिनको साँझमा परमेश्वरले मिश्रमाथि, पहिले जन्मेकाहरू सबै मर्ने दशौँ विपत्ति झारिदिनुभयो । तर परमेश्वरको इच्छाअनुसार घरको ढोकाको चौकोसका दुईपट्टिका खम्बाहरू र माथिल्लो भागमा निस्तार-चाडको थुमाको रगत लगाइएका घरहरूबाट भने विपत्ति पार भएर गयो । त्यो दिन नै निस्तार-चाडको दिन थियो । “पटुका कसेर, खुट्टामा जुत्ता लाएर, हातमा लहुरो लिएर र हतार-हतार गरी तिमीहरूले त्यो खानू । यो परमप्रभुको निस्तार-चाड हो । त्यस रात म मिश्र भएर जानेछु, र मिश्रका मानिस र पशु दुवैका पहिले जन्मेका र बियाएकाहरूलाई मार्नेछु, र मिश्रका सबै देवताहरूका विरुद्धमा म इन्साफ गर्नेछ । म परमप्रभु हुँ । तिमीहरू बसेका घरहरूमा त्यो रगत तिमीहरूका निम्ति चिन्ह हुनेछ । जब म त्यो रगत देख्नेछु तब तिमीहरूलाई चाहिँ छोडिदिनेछु, र मैले मिश्रलाई प्रहार गर्दा नाश गर्ने कुनै विपत्तिले तिमीहरूलाई छुनेछैन ।”प्रस १२:११-१३ त्यस रात सिंहासनमा बस्ने फारोको जेठो छोरादेखि लिएर झ्यालखानमा हुने कैदीको जेठो छोरासम्म, मिश्रका सबै पहिले जन्मेकाहरू मरे । मिश्रमा एउटा नमरेको कुनै घर थिएन (प्रस १२:२९-३०) । तर आफ्नो घरको ढोकाको चौकोसका दुईपट्टिका खम्बाहरू र माथिल्लो भागमा निस्तार-चाडको थुमाको रगत लगाएका इस्राएली परिवारहरू भने विपत्तिबाट बचे । जब परमप्रभु मिश्रीहरूलाई प्रहार गर्न देश भएर जानुहुनेछ, तब उहाँले चौकोसको माथिल्लो भाग र दुवैतिरका खम्बामा रगत देख्नुहुनेछ, र त्यस ढोकालाई छोडेर, निस्तार गरी, विनाश पार्नेलाई तिमीहरूका घरमा तिमीहरूलाई मार्न पस्न दिनुहुन्न ।प्रस १२:२३ यहाँ, इस्राएलीहरूबाट चाहिँ विपत्ति किन पार भएर गयो भन्ने कुरालाई हामीले ध्यानपूर्वक सोच्न आवश्यक छ । त्यसको कारण नै निस्तार-चाडको थुमाको रगत थियो, जसले मानिसहरूसँग कुनै सरोकार राख्दैनथ्यो । चाहे बुद्धिमान् होस्, अथवा धनी वा राजमहलमा बस्ने मानिस नै किन नहोस्, तिनीहरूबाट यो विपत्ति पार हुन सकेन । तर निस्तार-चाडको थुमाको रगतको चिन्ह भएका घरहरूबाट मात्र विपत्ति पार हुन सक्यो । हामी उत्कृष्ट अथवा सक्षम व्यक्ति भएकाले विपत्ति हामीबाट पार हुने होइनकि हामीभित्र निस्तार-चाडको थुमाको रगत भएकोले विपत्ति हामीबाट पार हुने हो । हामीलाई सुरक्षा गर्ने र पहरा दिने परमेश्वरको त्यो अदृश्य प्रेम र अनुग्रहलाई हामीले गहिरिएर सोच्नुपर्छ । परमेश्वरले हामीलाई विपत्तिबाट बचाउनुहुन्छ, तर यस पापमय संसारका सबै झूटा देवताहरूमाथि चाहिँ इन्साफ आइपर्नेछ । हामीहरू निस्तार-चाडमा मात्र ध्यानकेन्द्रित हुनुहुँदैन, तर हामीलाई सुरक्षा गर्ने परमेश्वरको प्रेमको बाहुलीलाई पनि हामीले महसुस गर्नुपर्छ । एउटा यस्तो काल्पनिक कथा छ । एक दिन स्याल र बाघको भेट भएछ । स्यालले बाघलाई भनेछ, “के तपाईंलाई थाहा छ ? जनावरहरू त तपाईंसँग भन्दा मदेखि धेरै डराउँछन् नि !” उसले आफू नै जङ्गलको सबैभन्दा डरलाग्दो जनावर रहेको दाबी गरेछ । यसो हेर्दा, बाघको एक झाप्पु भेट्यो भने पुक्लुक्कै ढल्ला जस्तो देखिने जाबो एउटा जनावरले आफूलाई जनावरहरूको राजा दाबी गरेको देखेर बाघ साह्रै छक्क परेछ । तब स्यालले भनेछ, “तपाईंलाई विश्वास लाग्दैन भने मेरो पछि आउनुहोस् । तब जनावरहरू मदेखि डराउँछन् कि डराउँदैनन् भन्ने कुरा तपाईंलाई थाहा हुनेछ ।” स्यालले निकै आत्मविश्वासका साथ त्यसो भनेको देखेपछि बाघलाई मनमा जिज्ञासा लागेछ, र ऊ स्यालको पछि-पछि लागेछ । नभन्दै सबै जनावरहरू डराएर भाग्न थाले । खरायो जस्तो सानो जनावरदेखि लिएर भालुजस्ता ठूला जनावरहरूसमेत सबै भागे । तब स्यालले बाघलाई गर्वसाथ भनेछ, “देख्नुभयो त ? सबै जनावरहरू मदेखि डराउँछन् ।” खासमा जनावरहरूचाहिँ स्याललाई देखेर होइनकि, स्यालको पछि-पछि आइरहेको बाघलाई देखेर डराएर भागेका हुन् । मानिस-मानिसबीच पनि उस्तै अवस्था देखिने गर्छ । कहिलेकहीँ केही बच्चाहरूलाई देखेर वयस्कहरूसमेत डराउने र हच्किने गर्छन् । वास्तवमा ती बच्चाका बुबा-आमा अलि धनाढ्य अथवा अलि प्रतिष्ठित छन् भने प्रायः यस्तो अवस्था सृजना हुने गर्छ । वास्तवमा वयस्कहरू ती बच्चाहरूलाई देखेर होइनकि ती बच्चाहरूको समृद्ध पृष्ठभूमि देखेर हच्किएका हुन् । हामीले सत्यता सुनाउँदैपिच्छे हाम्रो शत्रु, दियाबलस हामीदेखि डराएर पछि हट्नुको कारण पनि हामीभित्र निस्तार-चाडको थुमाको रगत भएकोले हो । निस्तार-चाडको रातमा मिश्रका सबै देवताहरूमाथि परमेश्वरको इन्साफ आइपरेको थियो । त्यसैले दियाबलस सबैभन्दा डराउने कुरा नै निस्तार-चाडको थुमाको रगत हो भनी हामी जान्न सक्छौं । प्रेरितहरूले निस्तारको थुमाको वास्तविकता नै ख्रीष्ट हुनुहुन्छ भनी गवाही दिए । नयाँ ढिका बन्नलाई पुरानो खमिरलाई निकाल, किनकि तिमीहरू वास्तवमा अखमिरी नै हौ । हाम्रो निस्तारको थुमा, ख्रीष्टको बलिदान भइसकेको छ । यसकारण हामी … चाड मनाऔं ।१ कोर ५:७-८ हाम्रो निस्तारको थुमा हुनुभएका ख्रीष्टले आफ्नो अनमोल रगत बगाउनुभएर हाम्रो निम्ति स्वयम् बलिदान हुनुभयो । यसकारण बाइबलले निर्देशन गरेबमोजिम हामीले यस महान् चाड, निस्तार-चाड अनिवार्य मान्नुपर्छ । हामीसित ठूलो विश्वास र शक्ति भएकोले होइन तर हामीभित्र ख्रीष्टको अनमोल रगतले भएको दियाबलस हामीदेखि डराउने हो । तिमीहरू जान्दछौ, कि आफ्ना पिता-पुर्खाबाट आएका व्यर्थका कुराहरूदेखि, सुन वा चाँदीजस्ता नाश हुने थोकहरूद्वारा दाम तिरी तिमीहरू छुट्ट्याइएका होइनौ, तर निष्खोट र निष्कलङ्क थुमाको जस्तो ख्रीष्टको अनमोल रगतद्वारा दाम तिरी छुट्ट्याइएका छौ ।१ पत्र १:१८-१९ उहाँको अपार अनुग्रहअनुसार ख्रीष्टको रगतद्वारा हामी उहाँमा उद्धार, हाम्रा पापको क्षमा पाउँछौं ।एफि १:७ हामीले आफ्नो ज्ञान र बुद्धिद्वारा नभएर ख्रीष्टको रगतद्वारा उद्धार र पाप-क्षमा पाएका हौं । बाइबलले मुक्तिचाहिँ हामीबाट नभएर ख्रीष्टको अनमोल रगतबाट आउँछ भन्ने शिक्षा दिएको छ । ख्रीष्टको बलिदानको रगतले हामीलाई बचाउँछ भन्ने कुरालाई याद गर्दै हामीहरू सधैँ नम्र भएर परमेश्वरको इच्छामा आज्ञाकारी होऔं । हामीलाई व्यर्थका कुराहरूदेखि अर्थात् पाप र मृत्युदेखि छुटकारा दिलाउने निस्तार-चाडको थुमाको रगतको बारेमा येशूज्यूले यस्तो शिक्षा दिनुभयो । येशूले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “साँच्चै, म तिमीहरूलाई भन्दछु, तिमीहरूले मानिसको पुत्रको देह खाएनौ, र उसको रगत पिएनौ भने, तिमीहरूमा जीवन हुँदैन । मेरो देह खाने र मेरो रगत पिउनेसित अनन्त जीवन छ, र अन्त्यको दिनमा म त्यसलाई जीवित पार्नेछु । किनभने मेरो देह साँच्चै खानेकुरो हो, र मेरो रगत साँच्चै पिउने कुरो हो । मेरो देह खाने, र मेरो रगत पिउनेचाहिँ ममा रहन्छ, र म त्यसमा रहन्छु । … त्यसै गरी मलाई खाने पनि मेरो कारणले जिउनेछ ।”यूह ६:५३-५७ ख्रीष्टको रगतद्वारा, विपत्ति मात्र होइनकि पाप र मृत्युसमेत हामीबाट हटेर जान्छ । ख्रीष्टको अनमोल रगत हामीमा रहोस् भनेर नै परमेश्वरले हामीलाई नयाँ करार निस्तार-चाड भन्ने जीवनको सत्यता दिनुभएको हो । “ ‘… मेरो बेला नजिक आएको छ । म आफ्ना चेलाहरूसँग तिम्रो घरमा निस्तार-चाड मान्नेछु’ ।” तब येशूको आदेशअनुसार चेलाहरूले गरे र तिनीहरूले निस्तार-चाडको प्रबन्ध मिलाए । … तिनीहरूले भोज खाइरहेको बेला येशूले रोटी लिनुभयो र आशीर्वाद दिनुभएपछि उहाँले त्यो भाँच्नुभयो र चेलाहरूलाई दिनुभयो र भन्नुभयो, “लेओ, खाओ, यो मेरो शरीर हो ।” तब कचौरा पनि लिएर धन्यवाद दिई उहाँले तिनीहरूलाई यसो भनेर दिनुभयो, “तिमीहरू सबैले यसबाट पिओ । किनभने यो नयाँ करारको मेरो रगत हो, जो धेरैका निम्ति पापको प्रायश्चितको लागि बगाइन्छ ।”मत्ती २६:१७-१९, २६-२८ … उहाँले पत्रुस र यूहन्नालाई यसो भनेर पठाउनुभयो, “गएर हाम्रा निम्ति निस्तार-चाडको भोज तयार गर ।” … अनि उहाँले रोटी लिनुभयो र धन्यवाद चढाउनुभएपछि त्यो भाँच्नुभयो र तिनीहरूलाई यसो भन्दै दिनुभयो, “तिमीहरूका निम्ति दिइएको यो मेरो शरीर हो । मेरो सम्झनामा यो गर्ने गर ।” यसै गरी खाइसक्नुभएपछि उहाँले कचौरा लिनुभयो र भन्नुभयो, “यो कचौरा तिमीहरूका निम्ति बगाइएको मेरो रगतमा स्थापित गरिने नयाँ करार हो ।”लूक २२:७-८, १९-२० परमेश्वरले आफ्नो रगतद्वारा स्थापना गर्नुभएको करार नै निस्तार-चाड हो । निस्तारको थुमाको रगतविना विपत्ति पार हुन सकिँदैन, नता दियाबलसलाई परास्त गर्न नै सकिन्छ । त्यसैले निस्तारको थुमाको वास्तविकता हुनुभएका ख्रीष्टले निस्तार-चाडको रोटी र दाखमद्यद्वारा हामीलाई आफ्नो देह र रगत दिनुभयो । अनि उहाँको देह खाएमा र रगत पिएमा हामी उहाँमा रहने र उहाँ हामीमा रहनुहुने प्रतिज्ञा गर्नुभयो । तापनि हिजोआज धेरै मण्डलीहरूले निस्तार-चाड मान्न आवश्यक छैन भनेर जिद्दी गर्ने गर्छन् । के साँच्चै निस्तार-चाड मान्न आवश्यक छैन होला ? निस्तार-चाडको थुमाको रगत छैन भने शैतानले जुनसुकै बेला पनि हामीलाई सजिलै आक्रमण गर्न सक्छ । त्यसैले निस्तार-चाड नमान्ने मानिस परमेश्वरका प्रजाबाट बहिष्कार गरिओस् भनेर परमेश्वरले भन्नुभयो । “इस्राएलीहरूलाई यसो भन्: ‘तिमीहरूका परिवारमा मुर्दा छोएर कोही अशुद्ध भएको छ, अथवा टाढा-टाढा परदेश गएको छ भने पनि त्यसले परमप्रभुको निस्तार-चाड मानोस् । … तर जो मान्छे शुद्ध छ, र यात्रामा पनि छैन, त्यसले निस्तार-चाड मानेन भने त्यस्तो व्यक्ति आफ्ना मानिसहरूबाट बहिष्कार गरिओस्, किनभने त्यसले तोकिएको समयमा परमप्रभुको निम्ति आफ्नो बलि चढाएन । त्यस मानिसले आफ्नो पापको दण्ड भोगोस्’ ।”गन्ती ९:१०-१३ परमेश्वरका प्रजाबाट बहिष्कार भएकाहरू विपत्तिबाट बच्न सक्दैनन्, र अन्ततः तिनीहरू मुक्ति पाउन नसकी नरकको भागीदार हुनेछन् । पुरानो करारको समयमा परमेश्वरको आज्ञाअनुसार परमेश्वरका प्रजाहरूले निस्तार-चाडको थुमाको रगत घरको ढोकाको चौकोसका दुईपट्टिका खम्बाहरू र माथिल्लो भागमा लगाएर विपत्ति पार भएका थिए । नयाँ करारको समयमा चाहिँ परमेश्वरले आफ्ना प्रजालाई निस्तारको थुमाको वास्तविकता हुनुभएका येशूज्यूको देह र रगतद्वारा विपत्तिबाट बचाउनुभई मुक्ति दिनुहुन्छ । त्यसैले निस्तार-चाडविना परमेश्वरका प्रजा बन्न सकिँदैन र निस्तार-चाड नमान्ने जो कोही पनि परमेश्वरका प्रजाबाट बहिष्कार गरिनेछन् भनी परमेश्वरले स्पष्टसँग भन्नुभयो । हामीबाट विपत्ति पार गराउने त्यो शक्ति किन ख्रीष्टको अनमोल रगतमा नै भएको होला ? किनकि त्यो रगतमा परमेश्वरको असीम प्रेम र बलिदान समावेश छ । यशैया अगमवक्ताले, ७०० वर्षपछि देखा पर्नुहुने येशूज्यूको स्वरूपबारे यस प्रकारले अगमवाणी गरे । … ऊ उहाँको सामु कलिलो बोटजस्तो र सुक्खा जमिनबाट निस्केको जरोजस्तो बढ्यो । ऊसित हामीलाई आकर्षण गर्ने न केही सुन्दरता न त महत्त्व नै थियो । उसको अनुहारमा हामीलाई मन पर्ने केही थिएन । ऊ मानिसहरूबाट घृणित थियो र इन्कार गरियो, अफसोसमा परेको मानिस र कष्टसित परिचित । ऊ त्योजस्तो थियो, जसलाई देखेर मानिसहरू आफ्ना मुख फर्काउँछन् । ऊ घृणित थियो, र हामीले उसलाई केही मोलको गनेनौं । निश्चय नै उसले हाम्रा निर्बलताहरू बोक्यो, र हाम्रा दु:ख भोग्यो, तापनि हामीले उसलाई परमेश्वरबाट हिर्काइएको, उहाँबाट पिटिएको र दु:खमा परेको सम्झ्यौं । तर ऊ त हाम्रा अपराधहरूका निम्ति छेडियो । हाम्रा अधर्मका निम्ति ऊ पेलियो । हामीमा शान्ति ल्याउने दण्ड उसमाथि पऱ्यो, र उसको कोर्राको चोटले हामी निको भयौं । हामी सबै भेडाझैँ बरालिएका छौं । हामी हरेक आफ्नै बाटोतिर लागेका छौं, र परमप्रभुले उसमाथि हामी सबैको अधर्म हालिदिनुभएको छ । …यशै ५३:१-१२ पाप गर्नेचाहिँ वास्तवमा हामीहरू थियौं तर हामीले भोग्नुपर्ने सबै कष्ट ख्रीष्टले भोग्नुभयो । हाम्रो पापको भारी बोक्नुहुँदा उहाँ छेडिनुभयो, काँडाले घोचिइनुभयो र क्रूसमा स्वेच्छाले प्राणसमेत अर्पण गर्नुभयो । येशूज्यूले हामीप्रतिको उहाँको प्रेमलाई स्पष्टसँग देखाउनुभयो । उहाँको अनमोल रगत बगेको कुरा नै उहाँको प्रेमको निश्चित प्रमाण हो । त्यसैले परमेश्वरको यस्तो असीम प्रेम र बलिदानलाई बुझेका विनाशक स्वर्गदूतहरू, साथै दियाबलस पनि हाम्रो नजिक आउने आँट गर्न सक्दैनन् । करारको रगत निस्तार-चाडमा ख्रीष्टको पवित्र प्रेम समावेश छ । उहाँले आफ्नो शरीर च्यातिने र रगत बग्नेसम्मको चरम कष्ट र पीडाद्वारा हामीलाई जीवन दिनुभयो । परमेश्वरको त्यो महान् बलिदान र असीम प्रेमको अगाडि सबै प्राणीहरूले घुँडा टेक्छन् । हामीमाथि येशूज्यूको बलिदानको रगतको छाप लगाइएको छ र त्यो रगतको शक्तिद्वारा हामीबाट सबै विपत्ति पार भएर जान्छ । एक हजार जना तिम्रो नजिक लोट्लान्, र तिम्रो दाहिने हाततर्फ दश हजार जना, तर तिम्रो नजिक त्यो आउनेछैन । तिमीले आफ्ना आँखाले मात्र त्यो अवलोकन गर्नेछौ, र दुष्टहरूको प्रतिफल देख्नेछौ । यदि तिमीले सर्वोच्च प्रभुलाई आफ्नो वासस्थान बनायौ भने– परमप्रभुलाई, जो मेरो शरणस्थान हुनुहुन्छ– तिम्रो कुनै अनिष्ट हुनेछैन, तिम्रो घरको नजिक कुनै विपत्ति आउनेछैन । किनकि उहाँले आफ्ना स्वर्गदूतहरूलाई, तिम्रो सबै मार्गमा रक्षा गर्नलाई आज्ञा दिनुहुनेछ ।भज ९१:७-११ पुरानो करारको समयमा निस्तार-चाडको थुमाको रगत इस्राएलीहरूका घरको ढोकाको चौकोसका दुईपट्टिका खम्बाहरू र माथिल्लो भागमा लगाइन्थ्यो । तर नयाँ करारको समयमा निस्तारको थुमाको रगतको छाप, नयाँ करारद्वारा हाम्रो निधार र हृदयमा लगाइन्छ । त्यसैले विनाशक स्वर्गदूत नै नजिक आए पनि हामीमा भएको ख्रीष्टको रगत देखेपछि ती स्वर्गदूत हामीबाट पार भएर जानेछन् । एक हजार जना हाम्रो नजिक लोट्लान् र हाम्रो दाहिने हाततर्फ दश हजार जना, तर नयाँ करार निस्तार-चाडको सत्यताभित्र थुमाको अनमोल रगतद्वारा छाप लगाइएका सन्तहरूको नजिक कुनै पनि विपत्ति आउनेछैन । यसकारण निस्तार-चाडद्वारा हामीबाट विपत्ति पार भएर जानेछ । आज हामीहरू जे छौं, त्यो सबै ख्रीष्टको बलिदान र कष्टको परिणाम हो । त्यसैले परमेश्वरको सामु घमण्ड गर्ने कुरा हामीसित केही पनि छैन । हामीचाहिँ अरूबाट भय पाउनुपर्ने अस्तित्व होइनौं, तर हामीलाई अनन्त स्वर्ग-राज्यको सन्तान बनाउने निस्तारको थुमा हुनुभएका ख्रीष्टको अनमोल रगतको हामीले भय मान्नुपर्छ । यसकारण हामीहरू कहिल्यै घमण्डी अथवा अभिमानी हुनुहुँदैन । किनभने अरूहरूभन्दा तिमीहरू कुन कुरामा फरक छौ ? तिमीहरूसित के छ, जो तिमीहरूले पाएका होइनौ ? अनि तिमीहरूले त्यो पाएका छौ भने त्योचाहिँ वरदान होइनजस्तै गरी किन तिमीहरू घमण्डले फुल्दछौ ?१ कोर ४:७ हामीले हाम्रो विश्वासको केन्द्रमा आफैलाई राख्न खोज्नु भनेको मूर्खता हो । हामीमा भएको ज्ञान, बुद्धि अथवा बाइबलीय बुझाइ इत्यादि सबै कुरा हामीले परमेश्वरबाट पाएका हुनाले हामीले आफूमा घमण्ड गर्नुहुँदैन । यो कुरालाई बुझेमा १ कोरिन्थी अध्याय १३को वचनमा उल्लेख गरिएजस्तै हामीले, सहनशील र दयालु हुनू, डाह नगर्नू, शेखी नगर्नू र हठी नहुनू भन्ने ख्रीष्टको प्रेमलाई धारण गर्न सक्नेछौं । तर ठीक विपरीत परमेश्वरको अनुग्रहलाई बिर्सेर यदि हामी घमण्डी र अहङ्कारी भयौं भने हाम्रो त्यो घमण्ड देखेर परमेश्वर गुप्तमा रुनुहुनेछ भनेर बाइबलमा भनिएको छ (यर १३:१५-१७) । कसै-कसैले “निस्तार-चाड मानिहालिन्छ । त्यसैले जस्तोसुकै पाप गरे पनि के फरक पर्छ र ?” भन्ने गर्छन् । योचाहिँ बाइबलप्रतिको सबैभन्दा गलत बुझाइ हो । हामीले कदापि त्यसरी सोच्नुहुँदैन । निस्तार-चाडको थुमाको रगतले हाम्रा पापहरू सबै मेटिदिन्छ, तर ठीक विपरीत हाम्रो पापले निस्तार-चाडको थुमाको रगतलाई मेटिदिन्छ । हामीले स्वर्गमा गरेका पापहरू परमेश्वरले ख्रीष्टको अनमोल रगतद्वारा सबै क्षमा गरिदिनुभयो । ख्रीष्टको अनमोल रगतलाई अपवित्र पार्ने दुस्साहस हामीले कसरी गर्न सक्छौं र ? यदि त्यसो गऱ्यौं भने अब उसो उहाँको रगत हाम्रो लागि प्रभावहीन हुन पुग्छ । अनि जीवनको पुस्तकमा नाम लेखिएको भए पनि त्यो मेटिन्छ । त्यसैले त ख्रीष्ट संसारको न्याय गर्न नआउनुभएसम्म, ‘तिमीसँग जे छ, त्यसलाई पक्रिराख र तिम्रो मुकुट कसैले लिनेछैन’ भनेर बाइबलमा भनिएको छ । ख्रीष्टको महान् अनुग्रहद्वारा प्रदान गरिएको उहाँको अनमोल रगतलाई हामीले कदर गर्नुपर्छ । निस्तार-चाडद्वारा पाप-क्षमा र अनन्त जीवन पाएको कुराप्रति हामीले गर्व त गरौंला तर त्यसमा समाविष्ट परमेश्वरको बलिदानपूर्ण प्रेमलाई हामीले बुझ्न सकेनौं भने त्यसबाट हामीलाई के लाभ हुन्छ र ? परमेश्वरले हामीमाथि गर्नुभएको अनुग्रह र प्रेमलाई गहिरिएर सोच्दै हामी सियोनका परिवारहरू सबै परिस्थितिमा धन्यवादी र सधैँ खुशी होऔं । अझै पनि निस्तार-चाडको विषयमा अनभिज्ञ भई, परमेश्वरको अनुग्रह र मुक्तिबाट टाढिएर जिइरहेका संसारका मानिसहरूलाई हामीले चाँडो सुसमाचार सुनाउनुपर्छ । तब तिनीहरूले पनि यो सुसमाचार सुनेर ख्रीष्टको अनमोल रगतलाई कदर गर्नेछन् । आज हामीहरू जे छौं, त्यो सबै स्वर्गीय पिता-माताको बलिदान र अनमोल रगतले गर्दा हो भन्ने कुरालाई सोच्दै अझ विनम्र भएर स्वर्गीय पिता र मातालाई सधैँ महिमा चढाएर प्रशस्त आशिष् पाउने हामीहरू हुन सकौं ।