https___president.gov.np_rt-honorable-president-mrs-bidya-devi-bhandaris-speech-at-national-childrens-day-2016-organized-by-ministry-of-women-children-social-welfare_.xml
https___president.gov.np__E0_A4_AE_E0_A4_B9_E0_A4_BF_E0_A4_B2_E0_A4_BE-_E0_A4_AC_E0_A4_BE_E0_A4_B2_E0_A4_AC_E0_A4_BE_E0_A4_B2_E0_A4_BF_E0_A4_95_E0_A4_BE-_E0_A4_A4_E0_A4_A5_E0_A4_BE-_E0_A4_B8_E0_A4_AE_E0_A4_BE_E0_A4_9C__1.xml
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 7.2 7.3 8.1 8.2 8.3 8.4 9.1 9.2 9.3 9.4 9.5 10.1 10.2 10.3 10.4 11.1 11.2 11.3 11.4 12.1 12.2 13.1 13.2 13.3 14.1 15.1
Honorable Minister Honorable Minister of State Honorable Members of Parliament Dear Children Personalities being felicitated today Ladies and Gentlemen! I am very delighted to participate in the main event of National Children’s Day 2016 organized by the Ministry of Women Children and Social Welfare and to address the nation’s invaluable assets and bases of the future, our dear children residing in and outside the country. It is a matter of pride for all Nepalese that the Constitution of Nepal promulgated last year has provisioned many fundamental rights for children, thereby serving their best interests. On the occasion of this year’s National Children’s Day being celebrated with the main slogan “Propagation of Children’s Rights: Implementation of the Constitution,” I express my heartfelt congratulations and good wishes to all Nepalese children. I have taken this day to evaluate the achievements of the past initiatives undertaken for children and weaknesses that remained, and an important occasion to vow commitments to fulfill our responsibilities to them in future. Though there are some positive achievements in the development of children, viewing the growing public expectations, there is no way to take satisfaction in them. In our society, there are widespread painful events of still births caused by the lack of minimum healthcare facilities, and many others embrace death after the birth in the absence of necessary caregiver services. Many children are facing physical and psychological violence from family, school, and community. Despite the radical changes in political sphere in the country, the child-trade and risky child-labor has not yet been eradicated. Many children are still being victimized and living unsafely outside due to the last year’s devastating earthquake; yet many others are away from education, healthcare, and safe environment owing to poverty and social evils. Nepalese traditional social evils like child marriage, dowry custom, child labor and such other numerous harmful tendencies still prevail in the country. Because of such social evils, children’s rights are being curtailed. Falling into evil cycles of physical and psychological violence, the bitter truth in front of us is that they have to lose their lives in a number of circumstances. The constitution categorizes such violence-prone activities as criminal acts and provisions the right of compensation for victims. Only with its appropriate implementation, children’s rights can be safeguarded in the true sense. It is necessary to provide appropriate family ambience for children to make them capable by developing their potentials. We all have to pay attention to create appropriate situations for children to be raised in a suitable family ambience, get education and healthcare facilities. In this act, certainly the state has a heavier responsibility. Investments on children ensure our future to get righteous, capable, productive and energetic workforce. As today’s children are tomorrow’s valuable human resources, they are the foundation stones of social and economic development of the country. Therefore, assimilating the motto that “Let us increase investments on education and healthcare; let us lay the foundations of social and economic development,” it has become necessary for us to come together for its materialization. Ensuring the social goodwill in the country, it is necessary for every generation to be physically and psychologically healthy to achieve the lasting peace; and for this, it is necessary for all of us to pay attention to the implementation of programs like protecting, developing , and ensuring children’s participation, thereby safeguarding and propagating their fundamental rights. In addition, every child’s access should be ensured to the services relating to their fundamental rights. The development of children is a multi-faceted and sensitive subject matter. From pregnancy to first three years, that is, golden thousand days remain important duration for infants and mothers. Therefore, I believe that the golden thousand days should be given priority by children development and woman empowerment project. In the end, congratulating and expressing good wishes to all children on this special day, I thank all for providing me an opportunity to participate in the program; and I would also like to congratulate all those that are felicitated today. Thank you !
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1
माननीय मन्त्री, माननीय राज्यमन्त्री, माननीय सांसदहरु, प्यारा बालबालिकाहरु, आज सम्मानीत हुनुहुने महानुभावहरु, भद्र महिलातथा सज्जनवृन्द ! महिला, बालबालिका तथा समाज कल्याण मन्त्रालयद्वारा आयोजित राष्ट्रिय बालदिवस मूल समारोहको कार्यक्रममा सहभागी भई राष्ट्रका अमूल्य निधि र भविष्य निर्माणका आधारका रुपमा रहेका देशभित्र र बाहिर रहने हाम्रा प्यारा बालबालिकाहरुलाई लक्षित गरी संवोधन गर्न पाउँदा मलाई खुशी लागेको छ । गतवर्ष जारी भएको नेपालको संविधानले बालबालिकाको सर्वोत्तम हितलाई स्वीकार गर्दै मौलिक हक अन्तर्गत बालबालिकाका हक अधिकार सम्बन्धमा पर्याप्त प्रावधानहरुको ब्यवस्था गरेको छ, जुनहामी सबै नेपालीका लागि गौरबको बिषय हो । “सम्बर्द्धन बालअधिकारकोः कार्यान्वयन संविधानको” भन्ने मूलनाराका साथ मनाउन लागिएको यस बर्षको राष्ट्रिय बालदिवसको उपलक्ष्यमा समस्त नेपाली बालबालिकाप्रति हार्दिक बधाई तथा शुभकामना व्यक्त गर्दछु । आजको दिन बालबालिकाका लागि बिगतमा गरिएका कार्यहरुको उपलब्धि र कमीकमजोरीको मूल्यांकन गर्ने र आगामी दिनमा उनीहरुप्रतिको दायित्व पूरा गर्न प्रतिबद्धता व्यक्त गर्ने महत्वपूर्ण अवसरका रुपमा लिएको छु । बालबालिकाको विकासमा केही सकारात्मक उपलब्धि भएपनि बढ्दो जनआकांक्षालाई दृष्टिगत गरी यतिमा सन्तोष मान्न सकिने अवस्था छैन । न्यूनतम स्वास्थ्य सुविधाको अभावका कारण कैयौँ बालबालिका जन्मनुअघि नै मृत्युको शिकार हुने र कतिपय अवस्थामा आवश्यक स्याहार सुसारको कमीले जन्मेपछि मृत्युवरण गर्ने दुःखदायी घटना हाम्रो समाजमा अझ व्याप्त छ । थुप्रै बालबालिका स्कूल, घर र समुदायबाट नै शारीरिक तथा मानसिक हिंसामा परेका छन् । देशले राजनीतिक क्षेत्रमा हासिल गरेको आमूल परिवर्तनका बाबजूद बालबालिकाको बेचबिखन र जोखिमपूर्ण श्रमको उन्मूलन हुन सकेको छैन । कतिपय बालबालिकाहरु गतवर्षको विनाशकारी भूकम्पका कारण अझै पीडित र घर बाहिर नै असुरक्षित जीवनयापन गर्न बाध्य छन् भने कति गरिबी र सामाजिक कुरीतिका कारण शिक्षा, स्वास्थ्य र सुरक्षित बाताबरणबाट टाढा छन् । नेपालमा परम्परागत रुपमा प्रचलनमा रहेका बालविवाह, दाईजो प्रथा, बालश्रम जस्ता बिभिन्न प्रकारका हानिकारक प्रवृत्तिहरु यद्यपि बिद्यमान छन् । यस्ता सामाजिक कुरीतिकाकारण वालवालिकाका हकअधिकार कुण्ठित भइरहेका छन् । उनीहरु शारीरिक तथा मानसिक हिंसाको कुचक्रमा परी कतिपय अवस्थामा ज्यान समेत गुमाउन पुगेको तीतो यथार्थता हाम्रो सामू रहेको छ । यस्ता हिंसाजन्य गतिबिधिलाई संविधानले अपराधको रुपमा स्वीकार गरी पीडितलाई क्षतिपूर्तिको हकको व्यवस्था गरेको छ । यसको उचित कार्यान्वयन गर्न सकिएमामात्र सही अर्थमा बालबालिकाको हकअधिकारको संरक्षण हुन सक्दछ । बालबालिकालाई आफ्नो क्षमताको विकास गरी सक्षम बनाउन उनीहरुलाई उपयुक्त पारिवारिक परिवेश प्रदान गर्नु आवश्यक हुन्छ । बालबालिकालाई शिक्षा र स्वास्थ्यको सुविधा र उपयुक्त पारिवारिक वातावरणमा हुर्कन पाउने अवस्थाको श्रृजना गर्ने काममा हामी सबैले ध्यानदिनु जरुरी छ । यस कार्यमा अवश्य पनि राज्यको दायित्व बढी रहन्छ । आज बालबालिकामा गरेको लगानीबाट भोलिका दिनमा हामीलाई चाहिने चरित्रवान, दक्ष तथा उत्पादनशील एवं उर्जाशील जनशक्तिको निर्माण सम्भव हुन्छ । आजका बालबालिका भोलिका महत्वपूर्ण मानव संशाधनको कोटीमा पर्ने भएकाले उनीहरु मुलुकको सामाजिक तथा आर्थिक विकासको आधारशीलाको रुपमा रहेका छन् । त्यसैले शिक्षा र स्वास्थ्यमा लगानी बढाऔँ सामाजिक तथा आर्थिक विकासको जग बसालौँ भन्ने मान्यतालाई आत्मसात गर्दै यसको कार्यान्वयनमा जुट्नु जरुरी भैसकेको छ । देशमा सामाजिक सद्भाव कायम गर्दै दीगो शान्ति प्राप्तगर्न हरेक पुस्ता शारीरिक र मानसिक रुपले सक्षम हुन जरुरी छ र यसका लागि बालबालिका बचाउ, संरक्षण, विकास र सहभागिता जस्ता आधारभूत बालअधिकारको संरक्षण र प्रबर्द्धन गर्ने कार्यक्रम कार्यान्वयनमा सवैको ध्यान जानु जरुरी हुन्छ । यसका साथै बालअधिकारसँग सम्बन्धित सेवाहरुमा प्रत्येक बालबालिकाको पहुँच सुनिश्चित हुनु पर्दछ । बालबालिकाको विकास एक वहुआयामिक र संवेदनशील विषयहो । गर्भावस्थादेखि पहिलो तीनवर्ष अर्थात् सुनौलो हजार दिनआमा र नवजातशिशु दुबैका लागि महत्वपूर्ण अवधि हो । तसर्थ, बालबालिकाको विकास र महिलाउत्थान योजनाले यो सुनौलो हजार दिनलाई प्राथमिकतामा राख्नुपर्दछ भन्ने मेरो धारणा छ । अन्तमा, आजको यस दिवसको महत्वपूर्ण अवसरमा सम्पूर्ण वालवालिकालाई पुनः बधाई र शुभकामना व्यक्त गर्दै कार्यक्रममा सहभागी हुने अवसर दिनु भएकोमा सम्बन्धित सबैलाई धन्यवाद दिन चाहन्छु र आज सम्मानीत हुनुहुने सबैलाई बधाई समेत दिन चाहन्छु । धन्यवाद ! २०७३ साल भदौ २९ गते बुधवार