https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20Kings_2_version_TLV_2.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_2_20_E0_A4_B0_E0_A4_BE_E0_A4_9C_E0_A4_BE_2_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 4.1 4.2 5.1 6.1 6.2 7.1 8.1 8.2 9.1 10.1 10.2 11.1 12.1 12.2 13.1 13.2 13.3 14.1 15.1 15.2 16.1 16.2 16.3 16.4 16.5 16.6 17.1 18.1 18.2 18.3 18.4 19.1 19.2 19.3 19.4 19.5 20.1 20.2 20.3 20.4 20.5 21.1 22.1 22.2 22.3 22.4 22.5 23.1 23.2 23.3 23.4 23.5 23.6 24.1
2 Kings 2 Tree of Life Version (TLV) Elijah in a Chariot of Fire 2 Now it came to pass, when Adonai was about to take up Elijah by a whirlwind into heaven, that Elijah went with Elisha from Gilgal. 2 Elijah said to Elisha, “Stay here please, for Adonai has sent me on to Bethel.” But Elisha said, “As Adonai lives, and as you live, I will not leave you.” So they went down to Bethel. 3 Then the sons of the prophets at Bethel came out to Elisha and said to him, “Do you know that Adonai is going to take your master away from over you today?” He said, “Yes, I know. Be silent.” 4 Then Elijah said to him, “Elisha, stay here please, for Adonai has sent me on to Jericho.” But he said, “As Adonai lives and as you live, I will not leave you.” So they came to Jericho. 5 Then the sons of the prophets at Jericho approached Elisha and said to him, “Do you know that Adonai is going to take away your master from over you today?” He replied, “Yes, I know. Be silent.” 6 Then Elijah said to him, “Stay here please, for Adonai has sent me to the Jordan.” But he said, “As Adonai lives and as you live, I will not leave you.” So both of them went on. 7 Then 50 of the sons of the prophets went and stood aside at a distance from them, while the two of them stood by the Jordan. 8 Elijah then took his mantle, wrapped it together, and struck the waters, and they were divided here and there, so that they two of them crossed over on dry ground. 9 Now as they were crossing over, Elijah said to Elisha, “Ask what I will do for you before I am taken from you.” So Elisha said, “Please, let a double portion of your spirit be upon me.” 10 He replied, “You have asked a hard thing. Nevertheless, if you see me when I am taken from you, it will be so to you; but if not, it will not be so.” 11 As they were walking along and talking, behold, a chariot of fire and horses of fire separated the two of them, and Elijah went up by a whirlwind into heaven. 12 As Elisha was watching, he was crying out, “Avi! Avi! The chariot of Israel and its horsemen!” Then he saw him no more. So he took hold of his own clothes and tore them in two pieces. Elisha Takes Up the Mantle 13 He then picked up the mantle of Elijah that fell from him. When he returned and stood by the bank of the Jordan, 14 he took the mantle of Elijah that had fallen off him, struck the waters and said, “Where is Adonai, the God of Elijah?” As he indeed struck the waters, they parted here then there. Then Elisha crossed over. 15 When the sons of the prophets at Jericho saw him some way off, they said, “The spirit of Elijah has rested on Elisha.” So they came to meet him and bowed down to the ground before him. 16 Then they said to him, “Behold now, there are 50 strong men with your servants. Please let them go and search for your master. Perhaps the Ruach Adonai has taken him up and cast him onto some mountain or into some valley.” But he said, “Don’t send them.” 17 But when they urged him until he was ashamed, he said, “Send them.” So they sent 50 men. Though they searched for three days, they did not find him. 18 When they came back to him while he staying in Jericho, he said to them, “Didn’t I tell you not to go?” 19 Then the men of the city said to Elisha, “Look now, the situation of this city is pleasant, as my lord sees, but the water is bad and the land barren.” 20 He responded, “Bring me a new jar, and put salt in it.” So they brought it to him. 21 Then he went out to the spring of water, threw salt in it and said, “Thus says Adonai, I have healed this water. No longer will there be from there death or barrenness.” 22 So the waters were healed to this day, according to the word that Elisha spoke. 23 From there he went up to Bethel. As he was going up along the road, some young boys came out of the city. They mocked him saying to him, “Go on up, baldy! Go on up, baldy!” 24 So he turned around and looked at them and cursed them in the Name of Adonai. Then two she-bears came out of the woods and mauled 42 of the boys. 25 From there he went to Mount Carmel, and from there he returned to Samaria.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1 27.1 28.1 29.1 30.1 31.1 32.1 33.1 34.1 35.1
2 राजा 2Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) परमप्रभुबाट एलियालाई बोलाउने योजना 2 जब परमप्रभुले एलियालाई आँधीवेहरीमा स्वर्गमा उठाए लैजान आँट्नु भएको थियो। एलिया र एलीशासँगै गिलगाल छोडे। 2 एलियाले एलीशालाई भने, “कृपया यहीँ पर्ख, किनभने परमप्रभुले मलाई बेतेल जानु भन्नु भएको छ।” तर एलीशाले भने, “परमप्रभु हुनुहुन्छ अनि तिमी जिउँदै छौ, यसर्थ म शपथ खाएर भन्छु, म तिमीलाई छोड्ने छैन।” यसकारण दुइ जना मानिसहरू बेतेलतिर गए। 3 बेतेलमा अगमवक्ताहरूको दल एलीशाकहाँ आयो अनि उनलाई भन्यो, “तिमीलाई थाह छ परमप्रभुले तिम्रा मालिकलाई आज लिएर जानु हुनेछ।” एलीशाले भने, “हो म जान्दछु यो।तर यस बारे कुरा नगर।” 4 एलियाले एलीशालाई भने, “कृपया यहीं पर्ख, किनभने परमप्रभुले मलाई यरीहोमा जानु भन्नुभएको छ।” एलीशाले उत्तर दिए, “म शपथ खाएर भन्छु किनभने परमप्रभु हुनुहुन्छ अनि तिमी जिउँदो छौ, म तिमीलाई छोड्ने छैन।” यसकारण दुइ जना मानिसहरू यरीहोमा गए। 5 यरीहोको अगमवक्ताहरूको दल एलीया कहाँ आयो अनि उनिहरूले उसलाई भने, “के तिमीलाई थाहा छ कि तिम्रो मालिकलाई आज परमप्रभुले तिमी देखी टाढा लिएर जानु हुँदैछ।” एलीशाले भने, “हो, म जान्दछु तर यो विषयमा कुरा नगर।” 6 एलियाले एलीशासँग भने, “कृपया यहीं पर्ख किनकि परमप्रभुले मलाई यर्दन तरेर जानु भन्नुभएको छ।” एलीशाले भने, “परमेश्वरको साक्षी दिएर म प्रतिज्ञा गर्छु, म तपाईंलाई छोड्ने छैन।” अनि दुइ व्यक्ति गए। 7 अगमवक्ताहरूको दलका पचास जना मानिसहरूले तिनीहरूको अनुशरण गरे। एलिया र एलीशा यर्दन नदी मा उभिए। पचास जना मानिसहरू एलिया र एलीशादेखि टाढा उभिए। 8 एलियाले आफ्नो खाष्टो खोले, त्यसलाई पट्याए र त्यसले पानीमा हिर्काए। पानी देब्रे र दाहिनेतिर दुइ भागमा बाँडियो। तब एलिया र एलीशाले सूख्खा भूइँमाथि हिंडेर नदी तरे। 9 जब तिनीहरूले नदी तरे एलियाले एलीशालाई भने, “परमेश्वरले मलाई तिमीबाट लिएर जानु अघि तिम्रो लागि म के गर्न सक्छु?” एलीशाले भने, “म तपाईको उत्तराधिकारी हुन चाहन्छु।” 10 एलियाले भने, “तिमीले अप्ठ्यारो वस्तु माग्यौ। जब तिमीबाट मलाई लिएर जाँदा यदि तिमीले देख्यौ भने तब यस्तै हुन्छ। तर तिमीले देखेनौ भने त्यस्तो हुँदैन।” परमेश्वरले एलियालाई स्वर्गमा लानुहुन्छ 11 एलिया र एलीशा हिंडिरहेका थिए अनि कुरा गरिरहेका थिए। अचानक केही घोडाहरू र एउटा रथ आयो अनि एलीशाबाट एलियालाई छुट्यायो। घोडा र रथ आगो समान थिए। तब एलियालाई हावाबतासमा स्वर्गमा लगियो। 12 एलीशाले यसलाई देखे अनि चिच्याए, “मेरा पिता! मेरा पिता! इस्राएलको रथ अनि उहाँका घोडसैनिकहरू।” एलीशाले एलियालाई फेरि कहिले देखेनन्। एलीशाले आफ्नो लुगालाई पक्रिए अनि आफ्नो शोक देखाउन च्याते। 13 एलियाको खाष्टो भुइँमा झर्यो त्यसकारण एलिशाले त्यसलाई टिपे र यर्दन नदीको किनारमा उभिए। 14 एलीशाले एलियाको खाष्टो लियो र त्यसले पानीमा हिर्काए। उसले भन्यो, “एलियाका परमेश्वर परमप्रभु कहाँ हुनुहुन्छ?” जब एलीशाले पानीमाथि प्रहार गरे। तब पानी दाहिने र देब्रेतिर दुइ भागमा विभाजन भयो र एलीशाले नदी तरे। अगमवक्ताहरूले एलियाको विषयमा सोध्छन् 15 जब यरीहोका अगमवक्ताहरूको दलले एलीशालाई देखे, तिनीहरूले भने, “एलियाको आत्मा अहिले एलीशामा छ।” तिनीहरू एलीशालाई हेर्न आए। तिनीहरू एलीशा अघि भुईंमा निहुरिए। 16 तिनीहरूले उनलाई भने, “हेर, हामी पचास जना असल मानिस छौं। कृपया तिनीहरूलाई जान देऊ अनि आफ्नो मालिक खोज्न देऊ। हुन सक्छ, परमप्रभुको आत्माले एलियालाई माथि लगेको छ अनि उनलाई कुनै पहाड अथवा घाँटीमा झारेको छ।” तर एलीशाले उत्तर दिए, “होइन, एलियालाई खोज्न मानिसहरू नपठाऊ!” 17 अगमवक्ताहरूको दलले एलीशालाई तिनी अलमल्ल पारून्जेलसम्म बिन्ती गरिरहे। तब एलीशाले भने, “ठीक छ, एलियालाई खोज्न मानिसहरू पठाऊ।” अगमवक्ताहरूको दलले 50 जना मानिसहरूलाई एलियालाई खोज्न पठाए। तिनीहरूले तीन दिन खोजे तर तिनीहरूले एलियालाई भेटेनन्। 18 यसकारण मानिसहरू यरिहो गए जहाँ एलीशा बसेका थिए। तिनीहरूले उनलाई एलियालाई तिनीहरूले खोज्न नसकेको बताए। एलीशाले तिनीहरूलाई बताए, “मैले तिमीहरूलाई नजानु भनेको थिएँ।” एलीशाले पानीलाई शुद्ध पार्छन् 19 शहरका मानिसहरूले एलीशालाई भने, “महाशय, तपाई यस शहरलाई राम्रो ठाउँमा बनाउनुहुनेछ। तर पानी राम्रो छैन। त्यसकारण नै जमीनले अन्नबाली उमार्दैन।” 20 एलीशाले भने, “एउटा नयाँ कचौरा मकहाँ ल्याऊ र त्यसमा नून हाल।” मानिसहरूले एलीशा कहाँ कचौरा ल्याए। 21 तब एलीशा त्यस ठाउँमा गए जहाँ भुइँबाट पानी बगिरहेको थियो। एलीशाले पानीमा नून हाले। उनले भने, “परमप्रभुले भन्नुभएको छ, ‘म यस पानीलाई शुद्ध बनाइरहेको छु। अब देखि यस पानीले कसैलाई मार्ने छैन अथवा जमीनलाई अन्न फल्ने बनाउँनेछ।’” 22 पानी शुद्ध भयो। त्यो पानी अझै आज पनि राम्रो छ। यो यस्तै भयो जस्तो एलीशाले भनेका थिए। केही केटाहरू एलीशाको हाँसो उडाउँछन् 23 एलीशा त्यस शहरबाट बेतेल गए। एलीशा शहरतिर पहाडमा उकालो चढिरहेका थिए अनि केही केटाहरू शहरबाट तल झरिरहेका थिए। तिनीहरूले एलीशाको हाँसो उडाउन शुरू गरे। तिनीहरूले उनलाई भने, “माथि चढ, तँ तालु खुईले मान्छे! माथि चढ तँ तालु खुईले मान्छे!” 24 एलीशाले पछि हेरे अनि उनीलाई देखे। उनले परमप्रभुलाई तिनीहरूप्रति नराम्रो होस् भनी बिन्ती गरे। तब बनबाट दुइवटा भालू निस्किए अनि केटाहरूमाथि आक्रमण गरे। भालूद्वारा बयालीस केटाहरू च्यातिदिए। 25 एलीशाले बेतेल छोडे अनि कर्मेल पहाडतिर हिंडे। अनि त्यहाँ बाट एलीशा सामरियातिर फर्किए।