https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Kings_17_version_MEV.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B0_E0_A4_BE_E0_A4_9C_E0_A4_BE_17_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 4.1 4.2 5.1 5.2 6.1 7.1 7.2 7.3 7.4 7.5 7.6 8.1 8.2 9.1 10.1 10.2 11.1 11.2 11.3 12.1 12.2 12.3 13.1 13.2 14.1
1 Kings 17Modern English Version (MEV) Elijah’s Prediction of Drought 17 Now Elijah the Tishbite, who was one of the inhabitants of Gilead, said to Ahab, “As the Lord God of Israel lives before whom I stand, there will not be dew or rain these years except by my word.” 2 The word of the Lord came to him, saying, 3 “Go from here and turn eastward and hide by the Kerith brook, which is east of the Jordan. 4 You shall drink from the brook, and I have commanded the ravens to feed you there.” 5 So he went and did according to the word of the Lord, for he went and lived by the Kerith brook, which is east of the Jordan. 6 The ravens brought him bread and meat in the morning and bread and meat in the evening, and he drank from the brook. The Widow of Zarephath 7 After some time, the brook dried up because there had been no rain in the land. 8 The word of the Lord came to him, saying, 9 “Arise, go to Zarephath, which belongs to Sidon, and live there. I have commanded a widow there to provide for you.” 10 So he got up and went to Zarephath, and when he came to the gate of the city, a widow was there gathering sticks. He called to her and said, “Please get a small cup of water for me to drink.” 11 As she was going to get it, he called to her and said, “Please bring me a morsel of bread in your hand.” 12 She said, “As the Lord your God lives, I do not have bread, but only a handful of meal in a barrel and a little oil in a jar. I am gathering two sticks, that I can go in and make it for me and my son, so we may eat it and die.” 13 Elijah said to her, “Do not fear; go and do as you have said, but make a little cake for me first, and bring it to me, and afterward, make some for your son and you, 14 for thus says the Lord God of Israel: The barrel of meal will not run out, nor will the jar of oil empty, until the day that the Lord sends rain upon the earth.” 15 She went and did what Elijah told her to do, and she, he, and her household ate many days. 16 The barrel of meal did not run out, nor did the jar of oil empty, according to the word of the Lord, which He spoke by Elijah. 17 Later on, the son of the woman, the mistress of the house, became terribly sick, so much so that he had no breath left in him. 18 She said to Elijah, “What do I have to do with you, O you man of God? Have you come to remind me of my sin and to kill my son?” 19 And he said to her, “Give me your son,” and he took him out of her arms and carried him up to a loft where he slept and laid him on his own bed. 20 He cried to the Lord and said, “O Lord, my God, have You brought tragedy upon the widow with whom I live by killing her son?” 21 And he stretched himself upon the child three times and cried to the Lord and said, “O Lord, my God, I pray that You let this child’s soul come into him again.” 22 The Lord heard the voice of Elijah, and the soul of the child came into him again, and he was revived. 23 Elijah took the child and brought him down out of the chamber into the house and returned him to his mother, and Elijah said, “See, your son lives!” 24 The woman said to Elijah, “Now, because of this, I know that you are a man of God, and that the word of the Lord in your mouth is truth!”
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1
1 राजा 17Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) एलिया र खडेरीको समय 17 एलिया तिश्बी गिलाद शहरको अगमवक्ता थिए। एलियाले राजा आहाबलाई भने, “म इस्राएलका परमप्रभु परमेश्वरको सेवा गर्छु। साँच्चै नै परमप्रभु जीवित रहनु भए जस्तैं, म प्रतिज्ञा गर्छु आउँदो केही बर्ष न ता पानी पर्छ न शीत नै पर्छ। जब म आदेश दिन्छु तब मात्र पानी पर्नेछ।” 2 तब परमप्रभुले एलियालाई भन्नुभयो, 3 “यो ठाउँ छोड अनि पूर्वतिर लाग। केरीतको साँघुरो घाँटी छेउ लुक। यो घाटी यर्दन नदीको पूर्वमा छ। 4 तिमी त्यस नदीको पानी पिउन सक्छौ। मैले कागहरूलाई त्यस ठाउँमा तिम्रो लागि खाद्य ल्याउने आदेश दिएको छु।” 5 यसकारण एलियाले त्यसै गरे जस्तो परमप्रभुले उनलाई गर्नु भन्नुभएको थियो। उनी यर्दन नदीको पूर्व तिर करीत खोलामा बस्न गए। 6 कागहरूले एलियाका निम्ति प्रत्येक साँझ र विहान मासु र रोटी ल्याए। एलियाले त्यस नदीबाट पानी पिउथ्ये। 7 पानी नपरेकोले गर्दा धेरै समय पछि नाला सुख्खा भयो। 8 तब परमप्रभुले एलियालाई भन्नुभयो, 9 “सीदोनमा सारपत जाऊ। त्यहीं बस। त्यस ठाउँमा एउटी आइमाई छ जसको पति मरेको छ। मैले उसलाई तिम्रो लागि खाद्य दिनु भनी आदेश दिएको छु।” 10 यसकारण एलिया सारपत गए। उनी शहरको फाटकमा पुगे अनि त्यहाँ एक जना स्त्रीलाई देखे। उसको पति मरेको थियो। आइमाई आगोको निम्ति दाउरा जम्मा गर्दै थिई। एलियाले उसलाई भने, “के तिमी मेरो निम्ति एउटा लोटामा अलि कति पानी ल्याउन सक्छौ म पिउन सकुँ?” 11 जब स्त्री पानी लिन जान लागेकी थिईन, एलियाले भने, “कृपया, मेरो निम्ति केही रोटी पनि ल्याऊ।” 12 स्त्रीले भनिन्, “जीवित परमप्रभु तपाईंको परमेश्वर समक्ष मैले शपथ गरिभन्छु म सित रोटी छैन। म सित भाडाँमा अलिकति पीठो मात्र छ। अनि म सित ढुंग्रोमा अलिकति अंडीरको तेल छ। म यस ठाउँमा आगोको निम्ति केही दाउराका टुक्रा जम्मा गर्न आएकी हुँ। म यसलाई घर लिएर जानेछु अनि हाम्रो निम्ति भोजन पकाउने छु। मेरो छोरा र म यसलाई खाने छौं अनि त्यसपछि भोकले मर्नेछौं।” 13 एलियाले स्त्रीलाई भने, “फिक्री नगर। घर जाऊ अनि तिमीले भने जस्तैं गरेर तिम्रो भोजन पकाऊ। तर पहिला तिमीसँग भएको पीठोबाट सानो रोटी बनाऊ। त्यो रोटी मेरो निम्ति ल्याऊ। त्यसपछि आफ्नो अनि छोराका लागि पकाऊ। 14 परमप्रभु इस्राएलका परमेश्वर भन्नु हुन्छ, ‘त्यो भाँडोको पिठो कहिले रित्तो हुनेछैन। ढुंग्रोको तेल कहिले कमि हुने छैन। परमप्रभुले बर्षा नपठाएको दिनसम्म यो चलि रहने छ।’” 15 यसकारण स्त्री आफ्नो घर गइन्। एलियाले उनलाई जे गर्नु भनेका थिए तिनले त्यसै गरिन्। एलिया, स्त्री र उनको छोराको लागि धेरै दिनको खाद्य थियो। 16 पीठोको भाँडो अनि तेलको ढुंग्रो कहिले रित्तो भएन। यो यस्तो भयो जस्तो परमप्रभुले हुन्छ भन्नुभएको थियो। परमप्रभुले एलिया मार्फत बोल्नु भएको थियो। 17 केही समयपछि स्त्रीको छोरा बीरामी भयो। ऊ साह्रै नै भयो। अन्तमा उसले सास फेर्नै छोड्यो। 18 तब त्यस स्त्रीले एलियालाई भनिन्, “तपाईं परमेश्वरका जन तपाईंसित मेरो विरोधमा के छ? के तपाईं यहाँ मैले गरेको पाप कामहरूको सम्झना गराउन आउनु भएको हो? के तपाईं यहाँ मेरो छोराको मृत्यु गराउन आउनु भएको हो?” 19 एलियाले उनलाई भने, “तिम्रो छोरा मलाई देऊ।” एलियाले तिनीबाट बालकलाई लिए अनि बोकेर त्यसलाई माथिल्लो तलामा लगे। उनले कोठामा ओछ्यान माथि उसलाई सुताए जहाँ उनी बस्ने गर्दथे। 20 त्यसपछि एलियाले प्रार्थना गरे, “परमप्रभु मेरा परमेश्वर! यी विधवाले आफ्नो घरमा बस्न दिएकी छिन्। के तपाईं उसका लागि अशुभ घटना गर्नु हुन्छ त? के उनको छोरालाई मर्न दिनु हुन्छ?” 21 तब एलिया आफैं बालकमाथि तीन पल्ट पस्रिए। एलियाले प्रार्थना गरे, “हे परमप्रभु मेरो परमेश्वर। यस बालकलाई फेरि जीवन दिनु होस्!” 22 परमप्रभुले एलियाको प्रार्थनाको उत्तर दिनुभयो। बालक फेरि सास फेर्न थाल्यो। ऊ जीवित भयो! 23 एलियाले बालकलाई बोकेर तल्लो तलामा ल्याए। एलियाले बालकलाई तिनकी हातमा सोम्पीदिए र भने, “हेर, तिम्रो छोरा जिउँदो छ!” 24 स्त्रीले भनिन्, “अहिले मलाई थाह भयो तपाईं साँच्चै नै परमेश्वरबाटको मानिस हुनुहुन्छ। परमप्रभु तपाईं मार्फत बोल्नुहुँदो रहेछ मलाई थाह भयो!”