https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Samuel_15_version_CEB_2.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B6_E0_A4_AE_E0_A5_82_E0_A4_8F_E0_A4_B2_15_version_ERV-NE_2.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 3.6 3.7 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 4.6 4.7 4.8 4.9 4.10 5.1 5.2 6.1 6.2 7.1 7.2 8.1 9.1 9.2 10.1 10.2 11.1 12.1 12.2 12.3 12.4 12.5 12.6 13.1 13.2 13.3 13.4 13.5 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 23.2 23.3 23.4 24.1 25.1 25.2 25.3 25.4 25.5 26.1 26.2 27.1 28.1 29.1 29.2 30.1 30.2 30.3
1 Samuel 15 Common English Bible (CEB) Samuel rejects Saul’s kingship 15 Samuel said to Saul, “The Lord sent me to anoint you king over his people Israel. Listen now to the Lord’s words! 2 This is what the Lord of heavenly forces says: I am going to punish the Amalekites for what they did to Israel: how they attacked the Israelites as they came up from Egypt. 3 So go! Attack the Amalekites; put everything that belongs to them under the ban. Spare no one. Kill men and women, children and infants, oxen and sheep, camels and donkeys.” 4 Saul called out the troops and counted them at Telaim: two hundred thousand foot soldiers and ten thousand more troops from Judah. 5 Then Saul advanced on the Amalekite city and laid an ambush in the valley. 6 Saul told the Kenites, “Get going! Leave the Amalekites immediately because you showed kindness to the Israelites when they came out of Egypt. Otherwise, I’ll destroy you right along with them.” So the Kenites left the Amalekites. 7 Then Saul attacked the Amalekites from Havilah all the way to Shur, which is near Egypt. 8 He captured Agag the Amalekite king alive, but Saul placed all the people under the ban, killing them with the sword. 9 Saul and the troops spared Agag along with the best sheep, cattle, fattened calves, lambs, and everything of value. They weren’t willing to put them under the ban; but anything that was despised or of no value they placed under the ban. 10 Then the Lord’s word came to Samuel: 11 “I regret making Saul king because he has turned away from following me and hasn’t done what I said.” Samuel was upset at this, and he prayed to the Lord all night long. 12 Samuel got up early in the morning to meet Saul, and was told, “Saul went to Carmel, where he is setting up a monument for himself. Then he left and went down to Gilgal.” 13 When Samuel reached Saul, Saul greeted him, “The Lord bless you! I have done what the Lord said.” 14 “Then what,” Samuel asked, “is this bleating of sheep in my ears and mooing of cattle I hear?” 15 “They were taken from the Amalekites,” Saul said, “because the troops spared the best sheep and cattle in order to sacrifice them to the Lord your God. The rest was placed under the ban.” 16 Samuel then said to Saul, “Enough! Let me tell you what the Lord said to me last night.” “Tell me,” Saul replied. 17 Samuel said, “Even if you think you are insignificant, aren’t you the leader of Israel’s tribes? The Lord anointed you king over Israel. 18 The Lord sent you on a mission, instructing you, ‘Go, and put the sinful Amalekites under the ban. Fight against them until you’ve wiped them out.’ 19 Why didn’t you obey the Lord? You did evil in the Lord’s eyes when you tore into the plunder!” 20 “But I did obey the Lord!” Saul protested to Samuel. “I went on the mission the Lord sent me on. I captured Agag the Amalekite king, and I put the Amalekites under the ban. 21 Yes, the troops took sheep and cattle from the plunder—the very best items placed under the ban—but in order to sacrifice them to the Lord your God at Gilgal.” 22 Then Samuel replied, “Does the Lord want entirely burned offerings and sacrifices as much as obedience to the Lord? Listen to this: obeying is better than sacrificing, paying attention is better than fat from rams, 23 because rebellion is as bad as the sin of divination; arrogance is like the evil of idolatry. Because you have rejected what the Lord said, he has rejected you as king.” 24 Saul said to Samuel, “I have sinned because I disobeyed the Lord’s command and your instructions. I was afraid of the troops and obeyed them. 25 But now please forgive my sin! Come back with me, so I can worship the Lord.” 26 But Samuel said to Saul, “I can’t return with you because you have rejected what the Lord said, and the Lord has rejected you from being king over Israel.” 27 Samuel turned to leave, but Saul grabbed at the edge of his robe, and it ripped. 28 Then Samuel told him, “The Lord has ripped the kingdom of Israel from you today. He will give it to a friend of yours, someone who is more worthy than you. 29 What’s more, the enduring one of Israel doesn’t take back what he says and doesn’t change his mind. He is not a human being who would change his mind.” 30 “I have sinned,” Saul said, “but please honor me in front of my people’s elders and before Israel, and come back with me so I can worship the Lord your God.” 31 So Samuel went back with Saul, and Saul worshipped the Lord. 32 “Bring me Agag the Amalekite king,” Samuel said. Agag came to him in chains, asking, “Would death have been as bitter as this is?” 33 Samuel said, “Just as your sword left women without their children, now your mother will be childless among women.” Then Samuel cut Agag to pieces in the Lord’s presence at Gilgal. 34 Then Samuel went to Ramah, but Saul went up to his home in Gibeah. 35 Samuel never saw Saul again before he died, but he grieved over Saul. However, the Lord regretted making Saul king over Israel.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1
1 शमूएल 15 Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) शाऊलले अमालेकीहरूलाई नष्ट गरे 15 एक दिन शमूएलले शाऊललाई भने, “परमप्रभुले मलाई उहाँका इस्राएली मानिसहरूको राजाको रूपमा तिमीलाई अभिषेक गर्न पठाउनु भएको थियो। अब परमप्रभुको भनाइ सुन। 2 सर्वशक्तिमान परमप्रभु भन्नुहुन्छ, ‘जब इस्राएलीहरू मिश्रबाट बाहिर आए तब अमालेकीहरूले तिनीहरूलाई कनान जानलाग्दा रोक्ने चेष्टा गरे। अमालेकीहरूले जे गरे मैले देखे। 3 अब गएर अमालेकीहरूसित युद्ध गर। अमालेकीहरूसित जे जति छ सम्पूर्ण रूपले नष्ट गर। कसैलाई जिउँदो नछाड। तिमीहरूले ती सबलाई मार्नु पर्छ, लोग्ने मानिसहरू होस् कि स्त्रीहरू केटा-केटीहरू होस् कि काखका नानी। सबलाई मार गाई-गोरू, भेंडा ऊँट गधा केही बाँकी नराख।’” 4 शाऊलले सबै सेनाहरूलाई तेलैममा भेला गराए। त्यहाँ 2,00,000 पैदल सेना र 10,000 अन्य मानिसहरू थिए। यसमा यहूदाका मानिसहरू पनि थिए। 5 त्यसपछि शाऊल अमालेक शहरतिर लागे र बेंसीमा पर्खेर बसे। 6 शाऊलले केनीहरूलाई भने, “तिमीहरू सबैले अमालेकीहरूलाई छोडी देऊ। म तिमीहरूलाई अमालेकीहरूसित मार्दिन। कारण तिमीहरूले मिश्रबाट आउँदा इस्राएलीहरूलाई दया गरेका थियौ।” यसपछि केनीहरूले अमालेकीहरूलाई छोडे। 7 शाऊलले अमालेकीहरूलाई हराए, तिनले हवीलाबाट शूरतक मिश्रको सीमानासम्म अमालेकीहरूलाई खद्दै गए। 8 शाऊलले अमालेकीहरूका राजा अगागलाई जिउँदै पक्रे र अगागका सबै सैनिकलाई मारे। 9 शाऊल र इस्राएली सैनिकहरूले सम्पूर्ण कुराहरू नष्ट गर्दा नराम्रो मन गरे। यसर्थ तिनीहरूले अगागलाई मारेनन् र बलिया गाईहरू राम्रा जातका भेंडा र पाठाहरू पनि बचाएर राखे। राख्न योग्यका सामानहरू राखेर काम नलाग्ने जति नष्ट गरे। शमूएलले शाऊलबाट भएको पाप बताइदिए 10 शमूएलले परमप्रभुबाट खबर पाए। 11 परमप्रभुले भन्नुभयो, “शाऊलले मलाई पछ्याउन छोडीदियो। यसर्थ म शाऊललाई राजा बनाएर आफैं दुःखी छु। म जे भन्छु त्यसले त्यो गर्दैन।” शमूएल धेरै रिसाए र रातभरी परमप्रभुसित प्रार्थना गरे। 12 शमूएल भोलिपल्ट बिहान चाँडै नै उठे र शाऊललाई भेट्न गए। तर मानिसलहरूले शमूएललाई भने, “शाऊल यहूदाको कर्मेल भन्ने ठाउँमा गएका छन्। शाऊल त्यहाँ उसको सम्मानमा एउटा स्मारक स्थापित गर्न गएका छन्। त्यसपछि धेरै ठाउँ भ्रमण गरेर तिनी अन्त्यमा गिलगाल जानेछन्।” त्यसपछि शमूएल शाऊल भएको ठाउँमा गए। अमालेकीहरूबाट लिएका चीजबिजको पहिलो अंश शाऊलले भेंटीको रूपमा चढाए, शाऊलले तिनीहरूलाई परमप्रभुको अघि एउटा होमबलि जस्तै चढाए। 13 शमूएल शाऊलको नजिक गए। शाऊलले स्वागत जनाएर भने, “परमप्रभुको आशीर्वाद तपाईंमा रहोस्। मैले परमप्रभुको आज्ञा पालन गरें।” 14 शमूएलले भने, “त्यसो हो भने म यो के सुन्दैछु। किन मैले भेंडा र पशुहरूको आवाज सुनेको?” 15 शाऊलले भन्यो, “सैनिकहरूले अमालेकीहरूबाट पशुहरू लिए। सैनिकहरूले राम्रा भेंडा र पशुहरू परमप्रभु तपाईंको परमेश्वरमा बलिचढाउन भनेर बचाए। तर हामीले अरू सबै चीज नष्ट पार्यौ।” 16 शमूएलले शाऊललाई भने, “चुप लाग! हिजो राती परमप्रभुले मलाई के भन्नुभयो त्यो म तपाईंलाई बताउनेछु।” शाऊलले भने, “ठीक छ, के भन्नु भयो भन्नुहोस्।” 17 शमूएलले भने, “विगतमा, तपाईंले आफैंलाई तुच्छ सम्झनु हुन्थ्यो। तर त्यसपछि तपाईं इस्राएलका कुलहरूका अगुवा हुनुभयो। इस्राएलको राजाको रूपमा परमप्रभुले तपाईंलाई चुन्नुभयो। 18 परमप्रभुले तपाईंलाई एउटा विशेष सेवाकार्यको निम्ति पठाउनु भयो। परमप्रभुले भन्नुभयो, ‘अमालेकीहरूकहाँ जाऊ, अनि तिनीहरूलाई नष्ट पार किनभने तिनीहरू खराब मानिस हुन्।’ 19 तपाईंले परमप्रभुको कुरा सुन्नु भएन। किन तपाईंले ती चीजहरू राख्न चाहनुहुन्छ। तपाईंको यो कार्य परमप्रभुको इच्छा विरूद्धको कार्य भयो।” 20 शऊलले भने, “तर मैले त परमप्रभुको सबै कुरा मानें मलाई जहाँ पठाउँनु भयो त्यहीं गएँ। मैले अमालेकीहरू सबैलाई नष्ट गरे। मैले खाली साथमा एकजना मानिस ल्याएँ तिनीहरूका राजा अगाग। 21 गिलगालमा परमप्रभु तपाईंका परमेश्वरलाई बलि चढाउन भनेर। सैनिकहरूले राम्रा-राम्रा भेंडा र पशुहरू लिए।” 22 शमूएलले जवाफ दिए, “परमप्रभुलाई के ले खुशी पार्छ होमबलि र बलिदानहरू चढाएर कि उहाँको आज्ञालाई पालन गरेर? उहाँलाई बलि भेट दिएर भन्दा उहाँको प्रत्येक आदेशलाई पालन गर्नु राम्रो हो। भेंडाको बोसो चढाउनु भन्दा पहिले परमेश्वरको वचन सुन्नु नै राम्रो हो। 23 आज्ञा पालन नगर्नु चाहि तन्त्र-मन्त्रको पाप जस्तै हो। हठी स्वभावको हुनु र आफ्नै इच्छानुसार हिँड्नुचाहिँ मूर्ति पूजा गरे झैं पाप हो। तपाईंले परमप्रभुको आज्ञा मान्न इन्कार गर्नुभयो। यही कारणले, अब परमप्रभुले पनि तपाईंलाई राजाको रूपमा इन्कार गर्नुभयो।” 24 शाऊलले शमूएललाई भने, “मैले पाप गरें। मैले परमप्रभुको आज्ञा तपाईंले भन्नु भए जस्तै गरिनँ। म मानिसहरूसित साह्रै डराएँ अनि तिनीहरूले जे भने माने। 25 अब म बिन्ती गर्दछु यो पाप गरेको निम्ति मलाई क्षमा गरिदिनुहोस्। मतिर फर्किनु होस्, यसकारण म परमप्रभुको आराधाना गर्न सकौं।” 26 तर शमूएलले शाऊललाई भने, “म तपाईंसँग जाँदिन। तपाईंले परमप्रभुको वचनलाई उलंघन गर्नुभयो अनि अहिले परमप्रभुले पनि राजा अस्वीकार गरिदिनुभएको छ।” 27 जब शमूएले शाऊललाई छोडेर हिंड्न खोजे, शाऊलले शमूएलको खास्टोको किनार समाते र त्यो च्यातियो। 28 शमूएलले शाऊललाई भने, “जसरी तपाईंले मेरो खास्टो च्याति दिनुभयो। यसरी नै परमप्रभुले आज इस्राएलको राज्य तपाईंबाट च्यात्नु भएकोछ। परमप्रभुले इस्राएलको राज्य तपाईंको साथीहरू मध्ये एकजनालाई दिनुभयो। त्यो मानिस तपाईं भन्दा असल छ। 29 परमप्रभु इस्राएलका परमेश्वर हुनुहुन्छ। परमप्रभु शाश्वत हुनुहुन्छ। परमप्रभु न त झूटो बोल्नु हुन्छ न त विचार बदल्नु हुन्छ। परमप्रभु मानिस जस्तै छिन-छिनमा विचार बदल्ने हुनुहुन्न।” 30 शाऊलले भने, “ठीक छ, मैले पाप गरें। दया गरी मसित आइदिनुहोस्। इस्राएलका नेताहरू र मानिसहरूका अघि मेरो केही इज्जत राखिदिनु होस्। मसित आइदिनु होस्। ताकि म परमप्रभु तपाईंको परमेश्वरलाई आराधना गर्न सकुँ।” 31 शमूएल शाऊलसँग गए अनि शाऊलले परमप्रभुलाई आराधना गरे। 32 शमूएलले भने, “अमालेकीहरूका राजा अगागलाई मेरो सामु ल्याऊ।” अगागलाई शमूएलको अघि ल्याइयो। साङ्गलाले बाँधिएको अगागको मनमा थियो, “मलाई निश्चय पनि मार्दैनन् होला भनेर।” 33 तर शमूएलले अगागलाई भने, “तेरो तरवारले नानीहरूलाई आमाको काखबाट खोस्यो। त्यसकारण अब तेरो आमाले तिनका छोरा-छोरीहरू गुमाउने छन्।” यति भनेर गिलगालमा परमप्रभुको अघि शामूएलले अगागलाई टुक्रा-टुक्रा बनाएर काटिदिए। 34 त्यसपछि शमूएल त्यहाँबाट हिंडे र रामा गए। शाऊल चाहि गिबामा आफ्नो घर फर्के। 35 त्यसपछि शमूएलले शाऊललाई जीवनभरी कहिले भेटेनन्। शमूएल शाऊलसँग साह्रै दुःखी थिए। परमप्रभु पनि शाऊललाई इस्राएलका राजा बनाएकोमा दुःखी हुनुहुन्थ्यो।