https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20Samuel_25_version_NOG.xml
https___www.biblegateway.com_passage__search_1_20_E0_A4_B6_E0_A4_AE_E0_A5_82_E0_A4_8F_E0_A4_B2_25_version_ERV-NE_1.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 3.3 4.1 5.1 5.2 5.3 5.4 5.5 5.6 5.7 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 6.6 6.7 6.8 6.9 7.1 8.1 8.2 8.3 8.4 8.5 9.1 10.1 10.2 10.3 10.4 11.1 11.2 11.3 11.4 11.5 11.6 12.1 12.2 12.3 13.1 13.2 13.3 13.4 13.5 14.1 14.2 14.3 14.4 14.5 14.6 14.7 14.8 14.9 15.1 15.2 15.3 15.4 15.5 15.6 15.7 15.8 15.9 15.10 15.11 16.1 16.2 16.3 17.1 17.2 18.1 18.2 18.3 18.4 18.5 18.6 19.1 19.2 20.1 20.2 21.1 21.2 21.3 21.4 21.5 22.1 22.2 22.3
1 Samuel 25 Names of God Bible (NOG) Samuel Dies 25 Samuel died, and all Israel gathered to mourn for him. They buried him at his home in Ramah. Then David went to the desert of Paran. David, Nabal, and Abigail 2 Now, there was a man in Maon whose business was in Carmel. He was a very rich man. He had 3,000 sheep and 1,000 goats. And he was shearing his sheep in Carmel. 3 This man’s name was Nabal, and his wife’s name was Abigail. She was sensible and beautiful, but he was harsh and mean. He was a descendant of Caleb. 4 While David was in the desert, he heard that Nabal was shearing his sheep. 5 So David sent ten young men and told them, “Go to Carmel, visit Nabal, and greet him for me. 6 Say to him, ‘May you live long! May you, your home, and all you have prosper! 7 I hear that your sheepshearers are with you. Your shepherds have been with us, and we have not mistreated them. Nothing of theirs has been missing as long as they’ve been in Carmel. 8 Ask your young men, and let them tell you. Be kind to my young men, since we have come on a special occasion. Please give us and your son David anything you can spare.’” 9 When David’s young men came to Nabal, they repeated all of this to him for David, and then they waited. 10 “Who is David?” Nabal answered David’s servants. “Who is Jesse’s son? So many servants nowadays are leaving their masters. 11 Should I take my bread, my water, and my meat that I butchered for my shearers and give them to men coming from who knows where?” 12 David’s young men returned and told him all this. 13 “Each of you put on your swords!” David told his men. And everyone, including David, put on his sword. About four hundred men went with David, while two hundred men stayed with the supplies. 14 One of the young men told Abigail, Nabal’s wife, “David sent messengers from the desert to greet our master, who yelled at them. 15 Those men were very good to us. They didn’t mistreat us, and we found that nothing was missing wherever we went with them when we were in the fields. 16 They were a wall protecting us day and night as long as we were watching the sheep near them. 17 Now, consider what you should do because our master and his whole household are doomed. And he’s such a worthless man that it’s useless to talk to him.” 18 So Abigail quickly took 200 loaves of bread, 2 full wineskins, 5 butchered sheep, a bushel of roasted grain, 100 bunches of raisins, and 200 fig cakes and loaded them on donkeys. 19 “Go on ahead,” she told her young men, “and I’ll follow you.” But she didn’t tell her husband Nabal about it. 20 She was riding on her donkey down a hidden mountain path when she met David and his men coming toward her. 21 David had thought, “I guarded this man’s stuff in the desert for nothing! Not one of his possessions was missing. Yet, he has paid me back with evil when I was good to him. 22 May Elohim punish me if I leave even one of his men alive in the morning.” 23 When Abigail saw David, she quickly got down from her donkey. She immediately bowed down in front of David with her face touching the ground. 24 After she bowed at his feet, she said, “Sir, let me be held responsible for this wrong. Please let me speak with you. Please listen to my words. 25 You shouldn’t take this worthless person Nabal seriously. He is like his name. His name is Nabal [Godless Fool], and he’s foolish. But I didn’t see the young men you sent. 26 “Yahweh has kept you from spilling innocent blood and from getting a victory by your own efforts. Now, sir, I solemnly swear, as Yahweh and you live, may your enemies and those who are trying to harm you end up like Nabal. 27 Here is a gift I am bringing to you. May it be given to the young men who are in your service. 28 Please forgive my offense. Yahweh will certainly give you, sir, a lasting dynasty, because you are fighting Yahweh’s battles. May evil never be found in you as long as you live. 29 Even though someone pursued you and sought your life, your life is wrapped in the bundle of life which comes from Yahweh your Elohim. But he will dispose of the lives of your enemies like stones thrown from a sling. 30 When Yahweh does all the good he promised and makes you ruler of Israel, 31 you shouldn’t have a troubled conscience because you spilled blood for no good reason and claimed your own victory. When Yahweh has given you success, remember me.” 32 David said to Abigail, “Blessed be Yahweh Elohim of Israel, who sent you today to meet me. 33 May your good judgment be blessed. Also, may you be blessed for keeping me from slaughtering people today and from getting a victory by my own efforts. 34 But I solemnly swear—as Yahweh Elohim of Israel, who has kept me from harming you, lives—if you hadn’t come to meet me quickly, Nabal certainly wouldn’t have had one of his men left at dawn.” 35 Then David accepted what she brought him and told her, “Go home in peace. I’ve listened to what you’ve said and granted your request.” 36 When Abigail came to Nabal, he was holding a banquet in his home. It was like a king’s banquet. He was in a good mood and very drunk, so she didn’t tell him anything until dawn. 37 But in the morning, when the effects of the wine had worn off, his wife told him what had happened. Nabal’s heart failed, and he could not move. 38 About ten days later Yahweh made him even more sick, and Nabal died. 39 When David heard Nabal was dead, he said, “Blessed be Yahweh, who defended me against the insults of Nabal and kept me from doing wrong. Yahweh has turned Nabal’s own wickedness back on him.” Then David sent men on his behalf to propose marriage to Abigail. 40 When David’s servants came to Abigail at Carmel, they told her, “David has sent us to you so that we can take you to him to be his wife.” 41 She bowed down with her face touching the ground. “I am ready to serve,” she said. “I am ready to wash the feet of my master’s servants.” 42 Then Abigail quickly got up and rode on a donkey with five of her female servants following her. So she went with David’s messengers and became his wife. 43 David also married Ahinoam of Jezreel. Both she and Abigail were his wives. 44 Saul had given his daughter Michal, David’s wife, to Palti, Laish’s son, who was from Gallim.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1
1 शमूएल 25Nepali Bible: Easy-to-Read Version (ERV-NE) दाऊद र मूर्ख नाबाल 25 शमूएलको मृत्यु भयो। सारा इस्राएलीहरू भेला भएर शमूएलको मृत्युमा दुःख प्रकट गरे। तिनीहरूले शमूएललाई तिनको आफ्नै घर रामामा गाडे। त्यसपछि दाऊद पारानको मरुभूमितिर लागे 2 माओनमा एकजना असाध्यै धनी मानिस थिए। ऊसित 3,000 भेंडाहरू र 1,000 बाख्राहरू थिए। उसको कर्मेलमा धन-सम्पत्ति थियो। ऊ त्यहाँ आफ्नो भेंडाको ऊन कत्रन गयो। 3 त्यस मानिसको नाउँ नाबाल थियो। ऊ कालेब सन्तानको थियो। नाबालकी पत्नी अबीगेल थिईन, ऊ सुन्दरी र बुद्धिमती थिईन्। तर नाबाल, अति निष्ठुर र नीच स्वभावको मानिस थियो। 4 नाबालले भेंडाको ऊन कत्रँदैछ भन्ने खबर दाऊदले मरुभूमिको क्षेत्रमा नै सुने। 5 दाऊदले दशजना युवकहरूलाई नाबालकहाँ पठाए। दाऊदले तिनीहरूलाई भने, “कर्मेलम जाऊ र नाबाललाई मेरो नाउँमा ‘अभिवादन’ गर।” 6 उसलाई भन, “म आशा गर्छु कि तपाईंको परिवार र तपाईं अधिकार गर्नु भएका सबै असलै होलान्। 7 मैले थाहाँ पाएँ कि तपाईं आफ्नो भेंडाको ऊन कत्रँदै हुनुहुन्छ। तपाईंका गोठालाहरू केही समयदेखि हामीसित थिए। हामीले तिनीहरूसित खराब व्यवहार गरेनौ। जब तिनीहरू कर्मेलमा थिए तिनीहरूको केही पनि हराएन अथवा चोरेनन्। 8 तपाईंले सेवकहरूलाई सोध्नुहोस् अनि तिनीहरूले सत्य बोल्ने छन्। मेरो जवान मानिसहरूप्रति दया गर्नुहोस्। अहिले उत्सवको समय भएको कारण, तपाईंले जे गर्नु सक्नुहुन्छ मेरो सेनाहरूलाई गरिदिनुहोस्। मेरो निम्ति यति काम गरिदिनुहोस्, तपाईंको मित्र दाऊद।” 9 दाऊदका मानिसहरू नाबालकहाँ गए। तिनीहरूले दाऊदको समाचार नाबाललाई सुनाए। 10 तर नाबालले दुष्ट आचारण देखाए र भन्ने, “दाऊद को हो? यो यिशैको छोरो को हो? आज भोलि धेरै कमाराहरू आफ्ना मालिक छोडेर भाग्दैछन्। 11 मसँग रोटी-पानी छ। म सँग मासु पनि छ जुन मैले मेरो भेंडाहरूबाट ऊन कत्रँने नोकरहरूका निम्ति तयार पारेकोछु। तर म यो मासु रोटी अनि पानी नचिनेको मानिसहरूलाई दिने छैन्।” 12 दाऊदका मानिसहरू फर्केर गएर नाबालले भनेका सबै कुराहरू दाऊदलाई सुनाए। 13 त्यसपछि दाऊदले आफ्ना मानिसहरूलाई भने, “आफ्नो-आफ्नो तरवार भिर।” यसरी दाऊद र उनका मानिसहरूले तरवार भिरे। झण्डै 400 मानिसहरू दाऊदसँग गए। 200 मानिसहरू मात्र सर-सामानसँग बसे। अबीगेलले विपत्ती टारिन् 14 नाबालको एउटा नोकरले नाबालकी पत्नी अबीगेललाई भन्यो, “दाऊदले आफ्ना समाचार-वाहकहरूलाई हाम्रा मालिक नाबाल भए ठाउँसम्म पठाए। तर नाबाल तिनीहरू प्रति तुच्छ थिए। 15 ती मानिसहरू हाम्रा निम्ति साह्रै असल थिए। जब हामी भेंडाहरू मैदानमा लिएर जान्थ्यौं। दाऊदका मानिसहरू हामीसितै दिनभरी हुन्थे। अनि तिनीहरूले हाम्रो कुनै नोक्सान गरेनन्। तिनीहरूले कहिले पनि केही चोरेनन्। 16 दाऊदका मानिसहरूले दिन रात हाम्रो रक्षा गर्थे। हामीले भेंडा चराइरहेको समयमा पनि तिनीहरूले हाम्रो चारैतिरबाट पर्खालले झैं रक्षा गर्यो। 17 यसको विषयमा सोचेर केही गर्नुहोस्। नाबाल साह्रै मूर्ख छन् ऊसित कुरा गर्न सकिंदैन अनि आउने विपत्तिको विषयमा उसलाई चेताउनी दिन सकिंदैन। अब नाबाल र तिनका सन्तानमाथि ठूलो विपत्ती आइलाग्नेछ।” 18 अबीगेलले हतार-हतार 200 वटा रोटी, दुइ मशक दाखरस पाँचवटा पकाएको भेंडा, पाँच पाथी पकाएको चिउरा 100 झुप्पा किसमिस र सुकाएको 200 झुप्पा नेभारा तयार पारी गधाहरूमा लदाइन्। 19 त्यसपछि नोकरहरूलाई भनिन्, “यो लिएर जाऊ। म पछि-पछि आउँदै छु।” तर यी सब तिनले आफ्नो लोग्नेलाई भनिनन्। 20 गधामा चढेर अबीगेल त्यस पहाडको अर्को पट्टिको पखेरामा गइन्। तिनले दाऊदलाई आफ्ना मानिसहरूसँग पहाडको अर्को पट्टिबाट आउँदै गरेका भेटिन्। 21 अबीगेललाई भेट्न भन्दा अघि दाऊदले भन्दै थिए, “मैले त्यस मरुभूमिमा नाबालको सम्पत्ति रक्षा गरें। मैले यति सुरक्षा गरें कि नाबालले केही नोक्सान भोगेनन्। मैले गरेको सबै व्यर्थ भयो। मैले भलाई गरें तर त्यसले त दुर्व्यवहार गर्यो। 22 यदि मैले नाबालको परिवारका कुनै पनि पुरूषलाई भोलि बिहान सम्म जीवित रहन दिएँ भने मलाई परमेश्वरले दण्ड दिउन्।” 23 त्यति नै बेला अबीगेल आइपुगिन्। अबीगेलले दाऊदलाई देख्न साथ गधाबाट ओर्लिन् र दाऊदको अघि शिर झुकाईन्। 24 तिनको अनुहार दाऊदको अघि भूईँमा निहुराए र अबीगेलले भनिन्, “महाशय कृपया, मलाई केही भन्न दिनुहोस्। मैले भनेका कुरा सुनिदिनुहोस्। जे भयो त्यसका निम्ति मलाई दोषी ठहराउनुहोस्। 25 तपाईंले पठाउँनु भएका मानिसहरू मैले देखिनँ। महाशय त्यो काम नलाग्ने नाबालको कुरामा ध्यान नदिनुहोस्। जस्तो उसको नाउँ छ मानिस पनि त्यस्तै छ। उसको नाउँको अर्थ ‘मूर्ख,’ भए जस्तो ऊ पनि मूर्ख नै छ। 26 परमप्रभुले तपाईंलाई निर्दोष मानिसहरूको हत्या गर्नबाट जोगाउनु भयो। जस्तो परमप्रभु जीवित हुनुहुन्छ त्यस्तै तपाईं पनि जीवित हुनुहुन्छ। म प्रार्थना गर्छु कि तपाईंका सबै शत्रुहरू अनि जसले तपाईंलाई क्षति गराउँन चाहन्छन् तिनीहरू सबै नाबाल जस्तै होउन्। 27 मैले तपाईंलाई केही उपहार ल्याएकी छु। तपाईंका मानिसहरूलाई दिनुहोस्। 28 मेरो भूलमा क्षमा दिनु होस्। मलाई थाहा छ परमप्रभुले तपाईंको परिवारालाई शक्तिशाली तुल्याउनु हुनेछ र धेरै राजाहरू तपाईंकै परिवारबाट आउनेछन्। परमप्रभुले यसो गर्नु हुनेछ कारण तपाईंले उहाँको निम्ति युद्ध गर्नु भएको छ। यसर्थ तपाईं बाँचुन्जेल मानिसहरूले तपाईमा कुनै खोट पाउने छैनन्। 29 यदि कसैले तपाईंलाई मार्न खेदो गर्यो भने परमप्रभु तपाईंको परमेश्वरले तपाईंको जीवनलाई बचाउँनु हुनेछ। तर घुँयेत्रोबाट ढुङ्गा फ्याँकिए झैं परमप्रभुले तपाईंका शत्रुहरूलाई फ्याँक्नु हुनेछ। 30 तपाईंलाई परमप्रभुले धेरै राम्रो कार्य गर्ने वचन दिनु भएको छ। उहाँले आफ्नो वचन पूरा गर्नुहुनेछ। परमेश्वरले तपाईंलाई इस्राएलको अगुवा बनाउनुहुनेछ। 31 तर तपाईं निर्दोष मानिसहरूको हत्या गरेर भूल नगर्नुहोस्। अझै भड्खालोमा नपस्नुहोस्। परमप्रभुले तपाईंलाई जब सफलता हासिल गराउनु हुन्छ दया गरी मलाई सम्झनुहोला।” 32 दाऊदले अबीगेललाई जवाफ दिए, “परमप्रभु इस्राएलका परमेश्वरको प्रशंसा गर। आज उहाँले तिमीलाई म भए कहाँ पठाउनु भएको निम्ति प्रशंसा गर। 33 तिम्रो सही विचारको निम्ति परमेश्वरले तिमीलाई आशीर्वाद दिऊन्। आज निर्दोष मानिसहरूको हत्या गर्नबाट तिमीले मलाई रोक्यौ। 34 साँच्चै नै परमप्रभु इस्राएलका परमेश्वर जीवित हुनुहुन्छ म त्यो भन्छु। यदि तिमी ठीक समयमा नआइपुगेका भए भोलि बिहान सम्ममा नाबालका एउटै मानिस पनि जीवित रहने थिएनन्।” 35 त्यसपछि दाऊदले उपहार स्वीकार गरे। दाऊदले भने, “शान्तिसित घर जाऊ। मैले तिम्रा सबै कुरा सुने र म तिमीले भने जस्तै गर्नेछु।” नाबालको मृत्यु 36 अबीगेल घर फर्किन्। नाबाल घरैमा भोज मनाइरहेका थियो। नाबाल राजाले जस्तै भोजन खाँदै थिए। ऊ मग्न थिए अनि खूबै पिएका थिए। यसर्थ भोलि बिहान नहुन्जेल अबीगेलले केही भनिन। 37 भोलि पल्ट बिहान नाबाल शान्त थियो। यसर्थ उसकी पत्नीले सबै बताइन्। त्यत्ति नै बेला नाबाल मुटुको वेदनाले पीडित भयो। 38 झण्डै दश दिनपछि परमप्रभुले नाबाललाई मृत्यु दण्ड दिनुभयो। 39 दाऊदले नाबालको मृत्युको खबर सुने। दाऊदले भने, “परमप्रभुको महिमा होस्। नाबालले मेरो विषयमा दुष्ट कुरा गरे, तर परमप्रभु परमेश्वरले मेरो पक्ष लिनुभयो। परमप्रभुले मलाई पाप गर्नबाट बचाउँनु भयो अनि परमप्रभुले नाबाललाई उसका अपराधको निम्ति मृत्यु दण्ड दिनुभयो।” त्यसपछि दाऊदले अबीगेललाई समाचार पठाउनु भयो अनि दाऊदले उनलाई आफ्नी पत्नी हुने प्रस्ताव राख्नुभयो। 40 दाऊदका नोकरहरू कर्मेलमा आएर अबीगेललाई भने, “दाऊदले हामीलाई पठाउनु भएको छ। तपाईं उहाँकी पत्नी हुनुहोस् भन्नु भनी उहाँले समाचार पठाउनु भएको छ।” 41 अबीगेलले शिर झुकाइन् र भनिन्, “म तपाईंको दासी हुँ। म तपाईंको सेवा गर्न राजी छु। म मेरो स्वामी दाऊदका सेवकहरूका खुट्टा धुन तयार छु।” 42 हतार-हतार तयार भएर गधामा चढी ती दूतहरूसँग अबीगेल बाटो लागिन्। अबीगेलले आफूसित पाँचजना सहेंलीहरू लगिन् र आफू दाऊदकी पत्नी भइन्। 43 दाऊदले यिज्रेलकी अहीनोमलाई पनि विवाह गरेका थिए। दाऊदका अहीनोम र अबीगेल दुवै पत्नी भए। 44 दाऊदले शाऊलकी छोरी मीकललाई पनि विवाह गरेका थिए। तर शाऊलले तिनलाई दाऊदबाट खोसे। शाऊलले गल्लीमको लेशको छोरा पलिश्तीलाई मीकल दिएका थिए।