https___mudpreacher.org_2010_05_.xml
https___wordoftruth.com.np_romans-6-1-6__1.xml
1.1 1.2 1.3 1.4 2.1 3.1 3.2 4.1 4.2 4.3 5.1 6.1 6.2 7.1 8.1 9.1 9.2 10.1 11.1 12.1 12.2 13.1 14.1 15.1 15.2 15.3 16.1 16.2 16.3 17.1 18.1 19.1 19.2 20.1 20.2 20.3 20.4 20.5 21.1 21.2 22.1 23.1 23.2 23.3 23.4 23.5 24.1 25.1 25.2 25.3 26.1 27.1 28.1 29.1 30.1 30.2 31.1 32.1 33.1 34.1 34.2 34.3 34.4 34.5 35.1 35.2 36.1 37.1 37.2 38.1 38.2 39.1 39.2 40.1 41.1 41.2 41.3 42.1 43.1 43.2 43.3 43.4 44.1 44.2 45.1 46.1 47.1 47.2 47.3 48.1 48.2 48.3 48.4 48.5 49.1 49.2 49.3 50.1 51.1 52.1 53.1 53.2 54.1 54.2 54.3 55.1 56.1 57.1 58.1 59.1 60.1 60.2 61.1 61.2 62.1 63.1 64.1 65.1 66.1 66.2 67.1 68.1 68.2 69.1 70.1 70.2 71.1 71.2 71.3 71.4 72.1 73.1 74.1 75.1 75.2 76.1 76.2 77.1 77.2 77.3 77.4 78.1 79.1 80.1 80.2 81.1 81.2 82.1 82.2 83.1 83.2 84.1 84.2 84.3 84.4 85.1 85.2 86.1 87.1 87.2 88.1 89.1 89.2 90.1 90.2 90.3 90.4 90.5 91.1 92.1 93.1 93.2 93.3 93.4 93.5 94.1 94.2 94.3 95.1 95.2 96.1 97.1 98.1 99.1 100.1 101.1 101.2 101.3 101.4 101.5 102.1 102.2 102.3 103.1 104.1 105.1 105.2 105.3 106.1 106.2 106.3 107.1 107.2 107.3 108.1 109.1 110.1 111.1 111.2 112.1 113.1 113.2 113.3 114.1 114.2 114.3 114.4 115.1 116.1 116.2 116.3 116.4 117.1 118.1 118.2 118.3 118.4 119.1 119.2 119.3 120.1 121.1 121.2 121.3 121.4 121.5 121.6 122.1 122.2 122.3 122.4 123.1 124.1 124.2 124.3 124.4 125.1 126.1 127.1 128.1 128.2 129.1 129.2 129.3 130.1 131.1 131.2 132.1 132.2 132.3 132.4 132.5 132.6 132.7 133.1 134.1 135.1 136.1 136.2 137.1 137.2 138.1 139.1 139.2 140.1 140.2 140.3 141.1 141.2 141.3 142.1 142.2 142.3 142.4 142.5 143.1 144.1 144.2 145.1 145.2 145.3 145.4 145.5 145.6 146.1 146.2 146.3 146.4 146.5 147.1 147.2 147.3 148.1 149.1 149.2 149.3 149.4 150.1 150.2 151.1 151.2 152.1 153.1 153.2 153.3 154.1 154.2 155.1 155.2 155.3 155.4 155.5 155.6 156.1 156.2 156.3 156.4 156.5 156.6
One day, an out-of-work man knocks on the door of a home in an upper-class neighborhood. The lady of the house answers. “Pardon me Ma’am; I’m out of work and looking for any odd jobs that people need done. I’m very handy with everything from repairs to yard work, to painting…” “Painting?” the woman jumped in. “Oh, yes, Ma’am! I’m a very careful painter,” the man replied, his face brightening at the realization she could provide him some work. “I’ll tell you what. My husband just bought some green paint last week to paint the porch out back with, but we haven’t had any time. If you can do a good job, then you can paint it before he gets home and surprise him. “Now, do a particularly good job and paint the trimmings white also, and I’ll pay you an extra bonus.” “Oh yes, Ma’am, I’ll do an excellent job!” He was told the paints were also around back in the garage. A few hours later, the man returns to the door. “That was quick, did you do a good job?” the woman inquires. “Oh yes Ma’am, two coats! But there’s something you should know,” the man says. “That’s not a Porsche, that’s a Mercedes!” Paul Paints Pictures for us In Romans 6 In Romans 6 Paul is painting a picture, a picture of the present that is based on the past. In verse 5 the painting is of two scenes: For if we have been united with him in a death like his, we shall certainly be united (planted as one) with him in a resurrection like his. The first painting is of our being united with Christ in His death. Because of that fact, we see a painting of the future-our resurrection with Jesus! The reality paints the future! Because we KNOW we have died with Christ, we KNOW we shall be resurrected just like Him! Paul is picturing our union with all that is Jesus Christ. Everything He experienced, we experience by faith. But Paul wants to drive this picture home to the reality of our daily living, not just our future eternity. In verse 6 He pictures a truly unbelievable truth… We know that our old self was crucified with him in order that the body of sin might be brought to nothing, so that we would no longer be enslaved to sin. Paul says that our old man, our old ‘Adamic’ self, was actually crucified with Christ, with the result being that we are no longer in bondage to sin. Paul says our fleshly body of sin is rendered powerless, brought to nothing, put out of business, unemployed. This truth transcends our ‘fleshly’ comprehension. This truth runs contrary to our real-life experience. Sin is very much alive, and something that most of us tolerate, deal with, cope with, resent, you name it, we do it when it comes to this sin nature that plagues our Christian walk. Even Jesus told his disciples that when they pray they should say “Father, forgive our trespasses, as we forgive those who trespass against us.” Jesus even acknowledged that we should daily ask forgiveness of our trespasses. Paul wants to drive this truth further into our hearts and into our daily walk! He paints a beautiful picture of the reality of our New Life in Christ in verse 7: For one who has died has been set free from sin. Set free is (dedikaiōtai)-perfect passive indicative of dikaioō, a word we have seen before in Romans 5. It’s the word we translate “justified”. The word means that because of the blood of Jesus and our faith in what He did, God can declare us righteous. He doesn’t just overlook our sins, He declares there is no sin, we are Holy and Righteous just as God is Holy and Righteous. As Paul wrote in Romans 5:1: Therefore being justified by faith, we have peace with God through our Lord Jesus Christ. Our faith in the finished work of Christ on our behalf places us before God as sinless and Holy as He is. Why, because we are placed ‘in Christ’ (we are planted as one), His Holy and Righteous Son. Christ’s righteousness becomes our righteousness! Paul wants us to realize that if by faith, we can believe that the blood of Jesus covers our past sins, and our New Birth makes us justified before God, then by faith, our death with Christ justifies us (makes us righteous) and thereby frees us from this sin nature! - By faith we are brought into a new birth, - By faith we are brought into a new walk, a walk that is freed from the power of sin! One painting is of the crucified Christ, shedding His blood upon our sins, and making us white as snow. The other painting shows our “old man” hanging with Christ on the cross, and our New man walking free from the chains of sin as we walk hand in hand with our risen Savior! This is what Paul paints in verse 8: Now if we have died with Christ, we believe that we will also live with him. A cartoon read – “Well, I haven’t actually DIED to sin, but I did feel kind of faint once.” This is not speaking of our life after death with Jesus. This is talking about our lives right now! If this is true, then this will be the reality. If your old man is dead, your new life will be entirely with Jesus Christ. There are no ifs ands or buts. The Christian walk is not a fleshly or a self-willed walk. Our walk with Christ is to be totally with and by and through the means of Jesus Christ! PUT ON THE NEW SELF The believer’s new life imparted to him at the moment of believing is the life of Jesus Christ. We don’t get a piece of Him, we receive His Life! We live by means of Him. We get every bit of our spiritual life from Jesus Christ! Paul is not speaking of fellowship with Jesus, he is not speaking of our eternity with Jesus. He is speaking of our LIFE, our LIVING! If God paints a picture of our eternal life with Him through the Blood of Jesus, why can’t we see the painting of our Living as Jesus because we were crucified with Jesus on the Cross? Why do we doubt the truth that we have been freed from the power of sin? Why do we doubt that our body (of sin) is unemployed, powerless? Why do we doubt that our old man is really dead? It is as if Paul is reading our minds as He writes verses 9-12: 9 We know that Christ, being raised from the dead, will never die again; death no longer has dominion over him. 10 For the death he died he died to sin, once for all, but the life he lives he lives to God. 11 So you also must consider yourselves dead to sin and alive to God in Christ Jesus. 12 Let not sin therefore reign in your mortal body, to make you obey its passions. Today we will look at Romans 6:7-12 and will seek to understand the first two steps of deliverance from sin. We will look at Knowing and then we will look at reckoning (or counting upon), and then we will look at the practical way this works in our daily walk. KNOWING THIS In verse six we read: knowing this, that our old man has been crucified with him. Knowing is from the greek word “ginosko” which is objective knowledge. The knowledge you learn at school, who the President’s have been, facts about the Civil War, Vietnam War. If someone is acquanted with someone, they know that person The other word for knowing is “oida”, which is knowledge of a more personal, intimate nature. It is an inward consciousness. It is intuitive knowledge not necessarily known from external sources. You have a gut feeling about someone. A Mom has an intuition about a hurting child. - John 8:55 illustrates: But you have not known (ginosko) him. I know (oida) him. If I were to say that I do not know him, I would be a liar like you, but I do know him and I keep his word. - John 13:7 illustrates: Jesus answered and said unto him, What I do thou knowest (ginosko) not now; but thou shalt understand (oida) hereafter. - Hebrews 8: 11: And they shall not teach, each one his neighbor and each one his brother, saying, ‘Know (ginosko) the Lord,’ for they shall all know (oida) me, from the least of them to the greatest. In Romans 6 verse nine, we find another Knowing, but this time it is from “oida”, meaning an intimate, personal knowledge. Paul writes that we know personally, intuitively, that Jesus is rasied from the dead, and therefore He will never die again. We know within that Jesus conquered death! So what we must know personally and intuitively, is that if Jesus conquered death by His resurrection, He also conquered sin by His death! So verse 11 says, when you know this personally, you will know and see that your old man is dead to sin. The King James says you must reckon, others count, others consider. So, living the new life starts with: - Knowing that He died to set us free from sin. - Knowing that our old self was nailed to the cross w/Him. - Knowing that just as Jesus rose from the dead & will live forever, we have been raised to a new life in him that has no end. - Knowing that we live no longer by the tyranny of sin. Bottom line: Once we know in our heart of hearts (as revealed by the Holy Spirit) that our old man was crucified with Jesus and buried with Him, then we must count on our old man being kept dead to sin. We reckon the old man dead! Last week I mentioned there were four steps of deliverance from sin. These are in our Journey in Romans 6, 7 and 8. - Knowing - Reckoning - Presenting ourselves to God - Walking in the Spirit Here is the connection between believing and knowing. When you read the Word of God, you have a choice: believe or not believe. “but these are written so that you may believe that Jesus is the Christ, the Son of God, and that by believing you may have life in his name.” Once you believe, by faith in Jesus Christ, you inwardly KNOW you have eternal life. No matter the doubts, no matter the feelings, no matter what the Devil says, you KNOW Jesus is your Lord and Savior. “These things have I written unto you that believe on the name of the Son of God; that ye may know that ye have eternal life, and that ye may believe on the name of the Son of God.” Believing becomes KNOWING! KNOWING turns into a life – long Believing Jesus Christ. You don’t leave Jesus at the Cross. You don’t get up from the altar and walk away in your own strength. Your NEW LIFE is Jesus Christ! Your daily walk is a daily walk of BELIEVING JESUS! Our Belief in the Blood of Jesus results in our KNOWING we are justified before God. Our Belief in our crucifixion with Jesus Christ results in our KNOWING that our old man is dead to sin, and that we are (JUSTIFIED) freed from the power of sin. Both Paul and John knew this truth: - I am crucified with Christ: nevertheless I live; yet not I, but Christ liveth in me: and the life which I now live in the flesh I live by the faith of the Son of God, who loved me, and gave himself for me. Galatians 2:-20 - For ye are dead, and your life is hid with Christ in God. Colossians 3:3 - We know that everyone who has been born of God does not keep on sinning, but he who was born of God protects him, and the evil one does not touch him. We know that we are from God, and the whole world lies in the power of the evil one. And we know that the Son of God has come and has given us understanding, so that we may know him who is true; and we are in him who is true, in his Son Jesus Christ. He is the true God and eternal life. When our belief in Romans 6:6 becomes the inward knowing of Romans 6:9, we are ready to go to the second aspect of deliverance form sin, from verse 11: Count on this (Reckon) NIV: In the same way, count yourselves dead to sin but alive to God in Christ Jesus. Romans 6:11 KJV: Likewise reckon ye also yourselves to be dead indeed unto sin, but alive unto God through Jesus Christ our Lord. Romans 6:11 Phillips: In the same way look upon yourselves as dead to the appeal and power of sin but alive and sensitive to the call of God through Jesus Christ our Lord. Romans 6:1 ESV: So you also must consider yourselves dead to sin and alive to God in Christ Jesus. Romans 6:11 The point is, that if we believe that our salvation is because Jesus is alive, and since He is alive in God, then we must see ourselves as alive in God as well. God would not have us alive in Him if we were still under the power of sin! We are alive in God, and sin has no power over God! Therefore sin has no power over us, because we died to sin and are now alive IN GOD! How Does Reckoning Work? Reckoning Is Faith In Action! “You Count Upon Something” - This doesn’t just happen! – It is something the believer can & must do daily. - Christ’s’ death & resurrection has altered their position & they should live in accordance w/the new reality. - He doesn’t say that sin is dead! But that we are to count ourselves as dead to it! Faith accepts God’s fact. Faith is always founded upon the past. Hope relates to the future. Faith is the substantiating of things hoped for. Because we have faith in what God did in the past, we can have hope in the future. Jesus said this about faith: Therefore I tell you, whatever you ask for in prayer, believe that you have received it, and it will be yours. Faith believes God has already done it! If you pray hoping God will do something, that is not faith! Faith always relates to the past, that God has already done something. If you say God can, God may, God will, God must, you do not have faith. Faith always says GOD HAS DONE IT! So when do we have faith in our crucifixion? Not when you say God can, God will, God must crucify me. You have faith in what God has done when you exclaim “Praise God I am crucified!” Reckoning makes real that which you accept by faith! Because I believe I am crucified with Christ, I am now count myself dead to sin! The Two greatest facts in history are: - All Our Sins Are Dealt With By The Blood - We Ourselves Are Dealt With By The Cross Barriers to Reckoning - Doubt of the divine facts The devil comes to us and says, there is something stirring inside you. How can you say you are dead to sin? God deals directly with our sins by blotting them out with the blood of Jesus. But God deals with our sin nature in an indirect way. He doesn’t remove the sin nature, he doesn’t remove this sinful flesh, he simply kills the go between, our “old self.” We don’t have victory over sin, wed on’t overcome our sin, only Christ has done that. What we do have is the power to be delivered from sin. That power is by reckoning what God has done in the past as true in our present. Our daily choice is what facts to count on and live by: the facts of our daily experiences or the mightier fact that we are “IN CHRIST” and our old man is crucified in Him. What facts are you placing your faith in? Faith is the substantiating of things hoped for, the vidence of things unseen! How do you substantiate something? We substantiate things everyday. I hold up a white towel. It is already white, but my eyes look at it and communicate with my brain to substantiate that it is white. Now if the socks are navy blue I may have to go outside in the sunlight to substantiate that they are not black, but indeed are navy blue. You cannot substantiate divine things with your fleshly sight or touch. There is only one way to substantiate the invisible things of God – by faith. Faith makes the real things (even though they be invisible) of God become real in my experience! Faith substantiates to me the things of Christ! To faith, God’s Word is true, to a doubting mind not illumined by the Holy Spirit, it is not true, but a lie! Whatever contradicts the truth of God’s Word we are to regard as a lie of the devil. The devil will work overtime to convince you that you are not dead to sin, and that God’s Word is a lie. Reckoning is done not based on experience but on the basis of what God says! - 2 Cor 5:7 for we walk by faith, not by (appearances) sight. Fact, Faith and Experience are walking on top of a wall. Fact walked steadily on, turning neither to the right or the left, and never looking behind. Faith followed, and all went well as long as he kept his eyes focused upon Fact.; but as soon as he became concerned about Experience and turned to see how he was getting on, he lost his balance and tumbled off the wall, taking Experience with him. The same thing happened to Peter. As long as he focused on the fact that Jesus Christ was walking on the water, he was fine. When he started to feel the wind and the waves, he took his eyes off the fact of Jesus Christ and let the experience of the wind blow him over into the water. That is why Jesus said, “O ye of little faith!” Let the Knowing be Applied by Counting God doesn’t remove the sin nature that we inherit from Adam. He doesn’t remove our flesh. God removes the intermediary, the catalyst, our old man. If we do not know this, if we do not reckon this, then we will attempt to handle our sin nature in the wrong ways. We Focus on sin nature If we focus our attention on the sin nature, or the devil, or evil, or whatever we want to call it, we will constantly trying to resist sin in our own strength. Our focus on trying to resist sin will just further enslave us to it. It like trying to break a bad habit; the more you try to quit or overcome, the more you end up doing it. So your guilt emotions run back and forth between saying you’re sorry to doing the sin, and at some point you either give up trying to quit, or you get hardened and say well that’s just me, why fight it? Either way, sin wins. The sin nature cannot be overcome. That is not God’s way! We Focus on the Flesh Some people focus their attention on the flesh. These are the folks who set up a system of rules. These are your “legalistic” Christians. These are the ones who don’t drink, don’t smoke, don’t dance, don’t chew and who don’t go with girls that do. Their constant attention is upon conquering the desires of the flesh. These are the Christians who see their walk as a struggle between the black dog and the white dog. This is not God’s way either. Either way of fighting sin will produce failure, defeat, legalism, pride, a fleshly walk. If you overcome a sin or a bad habit, then you say look what I did. You may throw in a “by the grace of God”, but inwardly you are thinking “I beat this!” So for most Christians who walk in the flesh, the Christian life is one of constant battles with what you think you must do to be a Christian. You force yourself to do this or that, read your Bible, go to church, maybe even get on your knees once in a while and pray. You are not living the Christian life. You are not living the LIFE that Jesus died to give you. You are doing the best that you can to look like a Christian. God neither eradicates the root of sin within nor suppresses the body without! We Focus on Christ - What is true of Christ is to be true of us. The divine principle is that God has done the work in Christ and not in us as individuals. The all-inclusive death and the all-inclusive resurrection of God’s Son were accomplished fully without us in the first place. The history of Christ is to become the experience of the Christian. We have no spiritual experience apart from Him. We were crucified with Him, we were quickened, raised, and set by God in the heavenlies “in Him” and we are complete “in Him” (Rom 6:6, Eph 2:5,6; Col 2:10) God purposed to include us in Christ. To think you can experience anything of God apart from Him is wrong, and self-focused. Your spiritual experience is only entering into His history and His experience. At a couple of points in my life I felt that I died to my old man. The experience I had gone through was earth-shattering, stripping me of any self-esteem, of any dreams, any self-respect. On a couple different occasions my world came to an end. Through God’s grace I accepted what God was doing and died to what I wanted. I willingly accepted my execution. But my spiritual experience was not unique to me. God had simply brought me to a point where I shared what Christ had already done. None of us can boast in our experiences, because we have simply entered into what Christ has already done. Even our salvation is not given to us apart from what He has done in Christ. “He that hath the Son has life” Your spiritual growth, your spiritual walk, your spiritual deliverance from sin, nothing is yours alone. It is all as you enter into what Christ has already done! Since salvation has crucified our old man, sin is annulled, it has no power over our old man, and therefore, the body of sin is unemployed. We have a new King reigning in our body, the Grace of Jesus Christ: Romans 5:21 (ESV) so that, as sin reigned in death, grace also might reign through righteousness leading to eternal life through Jesus Christ our Lord. When you are born again, the Holy Spirit places a NEW KING on the throne of your heart and life. King Jesus comes into your life, removes the power of the old self, and brings you new life in HIM! - Doe Jesus always stay on our throne? No, He does not ! By our choice! - Does He want to always be on your throne? Yes He Does! And we will see from His Word how this can be possible! A floor lamp is connected to a wall outlet. The light is possible because of the electricity that flows from the outlet up through the cord into the light bulb. Just so, a sinner has this old man, this nature of Adam that is under the domination of Sin. Remove the old man, and Sin no longer has a conduit to appeal to the man’s flesh! When a new believer understands that the old man is truly dead, that he has been crucified on the cross, it presents an entirely NEW WAY of praying when faced with the temptation of sin! Our prayers should confess confidence in the fact that the old man is dead, that he was crucified and buried, and that now we are in Christ. Is your every breath an expression of the fact that your new life is totally dependent upon Jesus Christ? Or do you depend upon this dead old man, have you got him on life support and are dragging him around with you? The Christian walk is not a weekend with some guy named Bernie. You are dead. The old man is dead. Now everything you have is in Jesus Christ! Every spiritual experience He has experienced. He has already overcome sin, and if you die to the old man, whatever He has experienced will be your experience. You simply believe. Let your faith in what He has accomplished rule your walk. Don’t walk by sight. If you do, you will allow your experiences to dictate what you believe. You’ll be like the scientist that sees the fossils, sees the rock strata, and conclude that God could not have made the world in six day. But God said He did. Who will you believe? Will you place your faith in the facts as God has stated them, or will you walk by sight? Faith in the facts becomes the substantiating of the unseen. As you believe what God has said, you will see that indeed, that sin that always bothered you, all of a sudden, it has no effect upon you. You simply saw that Christ had already overcome it. You entered into the experience of Jesus Christ. By faith, you substantiated that what is unseen is definitely true. You first knew it, then you really knew it, then you counted on it! He is faithful! God’s way is to get us weaker and weaker until we finally see that Jesus has put our old man to death on the cross. God delivers us from sin, not by strengthening our old man but by crucifying him; not by helping him do anything but by removing him from the scene of action. For we are the circumcision, who worship by the Spirit of God and glory in Christ Jesus and put no confidence in the flesh— Philippians 3:3 That no flesh should glory in his presence. But of him are ye in Christ Jesus, who of God is made unto us wisdom, and righteousness, and sanctification, and redemption: That, according as it is written, He that glorieth, let him glory in the Lord. 1 Corinthians 1:29-31 But he said to me, “My grace is sufficient for you, for my power is made perfect in weakness.” Therefore I will boast all the more gladly of my weaknesses, so that the power of Christ may rest upon me. 2 Corinthians 12:9 Do you want the power of Christ in your life? Do you want to experience deliverance from sin? Count on what He has already done for you. There can be no confidence in your flesh or your abilities. There can only be a counting upon His strength. In fact, glory in your weaknesses, and know His power! Your old man is dead. This you must come to know deep in your heart and spirit. Once you see it, then count on it, and by faith enter into the spiritual victories that have already been won by Jesus Christ. His life must be your life. Your life is dead. Jesus lives in your stead!
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1 27.1 28.1 29.1 30.1 31.1 32.1 33.1 34.1 35.1 36.1 37.1 38.1 39.1 40.1 41.1 42.1 43.1 44.1 45.1 46.1 47.1 48.1 49.1 50.1 51.1 52.1 53.1 54.1 55.1 56.1 57.1 58.1 59.1 60.1 61.1 62.1 63.1 64.1 65.1 66.1 67.1 68.1 69.1 70.1 71.1 72.1 73.1 74.1 75.1 76.1 77.1 78.1 79.1 80.1 81.1 82.1 83.1
रोमी ६:१-६ रोमी ६:१-६ रोमी अध्याय ६ परिचय रोमीको पहिलो पाँच अध्यायहरू धर्मीकरणसित सम्बन्धित भएको पाइयो। रोमीको छैटौं अध्यायले पवित्रीकरणसित सम्बन्धित छ। “पवित्रीकरण” को माने “पवित्रता” हो (परमेश्वरको सेवाका निम्ति अलग गरिनु)। यो शब्द रोमी ६:१९,२२ मा पाइन्छ। परमेश्वरले मलाई पापको दण्डबाट बचाउनुभयो — यो हो धर्मीकरण (रोमी १-५)। परमेश्वरले मलाई पापको शक्तिबाट बचाउँदैहुनुहुन्छ — यो हो पवित्रीकरण (रोमी ६-८)। परमेश्वरले मलाई पापको उपस्थितिबाट बचाउनुहुनेछ जुन बेला मेरो मुक्ति पूर्ण हुनेछ — यो हो महिमाकरण (रोमी ८)। यसर्थ रोमी ६ को सम्बन्ध निम्न महत्त्वपूर्ण प्रश्नहरूसित छ: ख्रीष्टिय जीवन जिउने कसरी हो? पापमाथि विजयी बन्ने कसरी हो? प्रभु येशू ख्रीष्टको सेवाको निम्ति समर्पित खालको जीवन जिउने कसरी हो? पापको दासत्वबाट म कसरी स्वतन्त्र हुन सक्छु? परमेश्वरलाई खुशी पार्ने खालको जीवन जिउनलाई मैले के गर्नुपर्छ? यदि कसैले “मैले मुक्ति पाउन के गर्नुपर्छ?” भनेर सोध्यो भने वा “धर्मी ठहरिन मैले के गर्नुपर्छ?” भनेर जान्न चाह्यो भने अवश्य पनि हामीले उसलाई बाइबलबाटै परमेश्वरको जवाफ दिनुपर्छ (प्रेरित १६:३०-३१ सित तुलना गर्नुहोस्)। त्यसैगरी कुनै विश्वासीले “ख्रीष्टिय जीवन जिउनलाई मैले के गर्नुपर्छ?” भनेर सोध्यो भने वा “जीवनको नयाँपनामा हिँड्न मैले के गर्नुपर्छ?” भनेर जान्न चाह्यो भने हामीले उसलाई परमेश्वरकै वचनबाट स्पष्ट जवाफहरू दिन सक्नुपर्छ। यी प्रश्नका जवाफहरू रोमीको छैटौं अध्यायमा पाइन्छन्। दुःखको कुरा यो छ कि अनेकौं ख्रीष्टियनहरू विजय र पवित्रता सम्बन्धी परमेश्वरका सिद्धान्तहरू बुझ्दैनन्। परमेश्वरका सिद्धान्तहरूलाई पछ्याउनुको सट्टा उनीहरू विभिन्न शारीरिक प्रणाली र युक्तिहरू पछ्याउँछन्। उनीहरू स्व-विकास गर्न खोज्ने मानवीय युक्ति पछ्याउने प्रयास गर्छन्। उनीहरू स्व-अनुशासनको युक्ति पछ्याउने प्रयास गर्छन्। उनीहरू पाप स्वीकार गरेर हेर्छन् (त्यो असल हो, सही हो, १ यूहन्ना १:८-१०) तर पाप स्वीकार गरेर नै पापहरू रोकिएको जस्तो देखिँदैन र उनीहरू पाप-स्वीकार-पाप-स्वीकार-पाप-स्वीकार चक्रमा फस्छन् (अर्थात् निरन्तर पाप स्वीकार गरेर पनि पापलाई त्याग्न नसकिएको अवस्था)। उनीहरू सङ्घर्ष गर्छन्, उनीहरू परिश्रम गर्छन्, अझ राम्रो गर्ने प्रयास गर्छन्, इत्यादि तर सधैं त्यो पहिलेकै कुरा दोहोरिन्छ — हार! पावलले यसलाई रोमी ७:१४-१८ मा राम्ररी बयान गर्दछन्: जुन कुराहरू म गर्न चाहनछु त्यो म गर्दिनँ र जुन कुराहरू म घृणा गर्दछु तिनै कुराहरू म गर्दछु! म परमेश्वरको इच्छा गर्न चाहन्छु तर जुन कुरा ठिक छ त्यो म गर्न सक्दिनँ! जति म प्रयास गर्छु झन् म त्यति नै विफल भएको जस्तो हुन्छु! रोमी ६ अध्यायले समेटेका कुराहरू जान्न हामी छोटकरीमा यस अध्यायलाई सरसरती हेरौं: - पद १ – पापमा नलागिरहने भन्ने बारेमा - पद २ – पापमा नजिइरहने भन्ने बारेमा - पद ४ – जीवनको नयाँपनामा हिँड्ने बारेमा - पद ६ – पापको सेवा गरिनरहने बारेमा (पापको दास भइनरहने) - पद १२ – पापलाई हामीमाथि राज्य गर्न नदिने बारेमा - पद १३ – हाम्रा शरीरका अङ्गहरूद्वारा परमेश्वरको सेवा गरिरहने बारेमा - पद १४ – पापको रजाइँमुनि रहिनरहने बारेमा - पद १९ र २२ – पवित्रता हो, यी पदहरूले ख्रीष्टिय जीवनकै बारेमा बताउँदैछन्, पापसितको हाम्रो सम्बन्धको बारेमा बताउँदैछन्, विजयी कसरी बन्ने इत्यादि भन्ने बारेमा बताउँदैछन्। पवित्र जीवन जिउनलाई मैले के गर्नुपर्छ? हामी यस अध्यायमा के कस्ता आज्ञाहरू दिइएका छन् भनेर खोजौं। उल्लेखनीय कुरा के छ भने यहाँ भेटिने पहिलो आज्ञा एघारौं पदमा आएर मात्र भेटिन्छ — “ठान”। यी पदहरूमा “गर्ने” कामलाई जोड दिइएको छैन तर “जान्ने” कामलाई (हेर्नुहोस् रोमी ६:३,६,९,१६; ७:१)। विजय पाउन मैले त्यहाँ जान्नुपर्ने केही कुराहरू छन्! मैले कुनै काम गर्नुपर्ने सवाल उठ्दैन यहाँ तर मैले केही कुरा जान्नुपर्ने सवाल उठ्दछ! रोमी ६ अध्यायका तीनटा चाबी शब्दहरू यी हुन्: १) जान्नु (पद ३,६,९); २) ठान्नु (पद ११); ३) सुम्पनु (पद १३)। प्रथमतः विश्वासीले निश्चित तथ्यहरू जान्नुपर्छ! यी तथ्यहरू प्रभु येशू ख्रीष्टको मृत्यु र बौरिउठाइमा केन्द्रित छन् (धर्मीकरणका तथ्यहरू पनि सुसमाचारका उही तथ्यहरूमा केन्द्रित छन् — रोमी ४:२५)। यी तथ्यहरू ख्रीष्टले आफ्नो मृत्यु र बौरिउठाइ (उहाँले सिद्ध्याइसक्नुभएको कार्य) द्वारा पूरा गरिसक्नुभएका कुरामा केन्द्रित छन्। जोड, म के गरूँ भन्ने कुरामा होइन, तर ख्रीष्टले के गरिसक्नुभएको छ भन्ने कुरामा दिइएको छ! दोस्रो, विश्वासीले यी तथ्यहरू त्यस्तै हुन् भनेर ठान्नुपर्छ अथवा ती तथ्यहरूलाई मानिलिनुपर्छ (साँचो छन् भनेर सोच्नुपर्छ)। विश्वास नै चाबी हो! विश्वासले आफूलाई परमेश्वरको वचनका तथ्यहरूमा टँसाउँछ र ती सत्य छन् भनी मानिलिन्छ! विश्वासले परमेश्वरको वचनका तथ्यहरूलाई “आमेन” भन्छ। विश्वासले भन्छ, “हो यो साँचो हो। म पापको लेखि मरेको छु र म परमेश्वरको लेखि जीवित छु! म यस तथ्यमा रमाउँदछु!” (दाँज्नुहोस् पद ११)। तेस्रो, विश्वासीले आफू मरेकोबाट जीवित भएको एक व्यक्तिको रूपमा उसका शारीरिक अङ्गहरू परमेश्वरलाई सुम्पनुपर्छ वा चढाउनुपर्छ (पद १३)। ऊ ख्रीष्टमा एक नयाँ सृष्टि भएकोले उसले यो महसुस गर्दछ कि ऊसित जेजति छ त्यो राजाहरूका राजाको सेवामा चढाइनुपर्दछ! रोमी ६:१ “तब” = तसर्थ, यसकारण। यस शब्दले हामीलाई पाँचौं अध्यायको अन्तिम भागतिर हेर्न लगाउँदैछ (विशेष गरी ५:२० मा हेर्नुहोस् जहाँ पापले गर्दा अनुग्रह झन् प्रशस्त भयो भन्ने कुरा बताइएको छ)। “के हामी पापमा लागिरहौं” — के म पाप प्रशस्त गरिरहूँ ताकि अनुग्रह प्रशस्त होस्? परमेश्वरको अनुग्रहलाई नबुझ्नेहरूले यसरी तर्क गर्लान्: “यदि परमेश्वरको अनुग्रह पापले ठूलो बनाउँछ भने म बेसरी पाप गर्नेछु ताकि म परमेश्वरको अचम्मको अनुग्रहलाई झन् बढ्ता गरी प्रकट गर्न सकूँ। यदि परमेश्वरको अनुग्रह म कति नीच पापी भएकोले ठूलो बनाइन्छ भने म झन् नीच बनिदिनेछु! भजनले भनेको छु, “अचम्मको अनुग्रहले बाँच्यो तुच्छ प्राण मेरो।” म झन् बढ्ता गरी तुच्छ र नीच बनिदिनेछु ताकि परमेश्वरको अनुग्रह झनै अचम्मको देखा परोस्!” प्राकृतिक मानिस (१ कोरिन्थी २:१४) ले परमेश्वरको अनुग्रहलाई कामुकता (लाज पचाएको व्यवहार, अनियन्त्रित अभिलाषा — यहूदा ४) मा यसरी परिवर्तन गर्दछन्: “तिमी ख्रीष्टियनहरूले भनेझैं यदि एक व्यक्ति अनुग्रहले बचाइन्छ कामहरूले (असल हुन खोजेर) होइन भने र यदि मुक्ति पाएको व्यक्ति सधैंको लागि सुरक्षित हुन्छ भने, मेरो हेराइमा यसको तात्पर्य यो हो कि एकपटक मुक्ति पाएपछि उसले आफ्नो इच्छाअनुसार जीवन बिताए हुन्छ। यदि एक व्यक्ति ऊ कति असल छ भन्ने आधारमा उसले मुक्ति पाउने होइन भने र यदि एक मुक्ति पाएको व्यक्ति ऊ कति खराब छ भन्ने आधारमा ऊ नष्ट हुँदैन भने, म भन्छु, उसलाई खराब बन्नदेखि केले रोख्छ? ऊ किन पापमा लागिनरहोस् यो देखाउन कि परमेश्वर आफ्नो दुष्ट सन्तानप्रति कति अनुग्रही र क्षमाशील हुनुहुन्छ भनेर सबैले देखोस्?” परमेश्वरको अनुग्रह जानेको हरेक साँचो विश्वासीले यसको प्रतिक्रिया केवल एउटै तरिकाले मात्र दिनुपर्छ: “कदापि नहोस्! यस्तो नहोस्! यस्तो विचार नष्ट होस्!” परमेश्वरको अनुग्रह सत्यतामै जानेकाहरूले त्यसलाई पाप गर्ने अनुमतिको रूपमा प्रयोग गर्दैनन्। परमेश्वरको अनुग्रहले त्यसको ठिक उल्टो सिकाउँछ (तीतस २:११-१२ मा हेर्नुहोस्)। हाम्रो नीचपना र दुष्टता जुन गहिराइहरूसम्म पुगिसके निश्चय पनि ती नै काफी छन् हाम्रो अनुग्रही परमेश्वरलाई उच्च पार्न र पापमाथि पाप थप्न कुनै खाँचो छैन। हामीले पर्याप्त गरी पाप गरिसकेका छौं (१ पत्रुस ४:३ मा हेर्नुहोस्)। हामीले पापको गहिराइहरू खोजतलाश गरिसकेका छौं र पापको दलदले हिलोभित्र अझ गहिरो जान हामीलाई खाँचो छैन। अझ, १ यूहन्नाको पुस्तकले हामीलाई सिकाउँदछ कि जोहरू निरन्तर पापमा लागिरहन्छन् (त्यसको अभ्यास गरिरहन्छन्) तिनीहरू कहिल्यै परमेश्वरबाट जन्मेका हुँदैनन् (१ यूहन्ना ३:६,८,९; ५:१८ मा हेर्नुहोस्)। परमेश्वरको साँचो सन्तानले पापलाई घृणा गर्छ र त्यसको क्रूर दासत्वबाट फुत्कन चाहन्छ। ऊ निश्चय पनि त्यसमा लागिरहन चाहँदैन। रोमी ६:२ “हामी जो पापका निम्ति मरिसकेका छौं, अब उसो कसरी त्यसैमा जिऔं र?” ख्याल राख्नुहोस्, यो पद एउटा आज्ञा होइन। पावलले, “तिमी पापको निम्ति मर्नुपर्छ!” भनिरहेका छैनन्। यो पद एउटा तथ्यको अभिव्यक्ति हो: तथ्य यो हो: म, (विश्वासी हुनुहुन्छ भने आफ्नै नाउँ यहाँ राख्नुहोस्), पापको निम्ति मरे!” साथै यो पनि ख्याल राख्नुहोस्, यो एउटा हुनेवाला कुरा होइन तर यो एउटा भइसकेको कुरा हो! (भूतकाल) यो पूरा भइसक्यो! यो सम्पन्न भइसक्यो! म पापको निम्ति मरें! होशियार, तथ्यअनुसार अघि बढ्नुहोस्, अनुभवअनुसार होइन। हाम्रो व्यक्तिगत अनुभवले यस तथ्यलाई धेरै पटक खण्डन गरेको जस्तो देखिन्छ। मेरो अनुभव (म जसरी वास्तवमै जिउँदछु) ले धेरै पटक मलाई भन्छ कि म पापको निम्ति एकदमै जीवितै छु, तर परमेश्वर भन्नुहुन्छ म त्यसको निम्ति मरें! नबाँचेको व्यक्ति परमेश्वरको निम्ति मरेको छ (एफेसी २:१ — सम्बन्धरहित, कुनै जिउँदो सम्पर्क छैन) र पापको निम्ति जिउँदो छ। बाँचेको व्यक्ति पापको निम्ति मरेको छ र परमेश्वरको निम्ति जिउँदो छ (तुलना गर्नुहोस् पद ११)। अब उसो उसको जीवनमाथि पापको कुनै अधिकार छैन। उसको जीवनमाथि परमेश्वरकै पूरापूर अधिकार छ, वास्तवमा परमेश्वर नै उसको जीवन हुनुहुन्छ (कलस्सी ३:३-४ मा हेर्नुहोस्)। “पापसितको हाम्रो सम्बन्ध एउटा कुरा हो, पापको उपस्थिति अर्कै कुरा हो — यी दुईबीचको भिन्नतालाई अलमल नगरियोस्! हामी मरिसकेका छौं भन्ने प्रकट गरिएको यस तथ्य र छुटकाराको हाम्रो अनुभवबीच भिन्नता राख्नुहोस्। किनभने हामी हाम्रा अनुभवले पापको निम्ति मर्ने होइन: हामी ख्रीष्टको मृत्युमा पापको निम्ति मरिसकेका छौं। हामी पापको निम्ति मरिसकेका छौं भन्ने तथ्य चाहिँ हाम्रो बारेमा परमेश्वरबाटै प्रकट गरिएको वचन हो, अनि हामी यसलाई इन्कार गर्न सक्दैनौं! “हाम्रा अङ्गहरूमा” रहेको पापको उपस्थितिले गर्दा हामी त्यसको निम्ति मरिसकेका छौं भन्ने तथ्यलाई समात्न र पक्रन हामीलाई गाह्रो पर्छ: तर परमेश्वरले त भन्नुभएकै छ। अनि ठिक समयमा सब कुरा हाम्रो विश्वासलाई सम्झाइदिनुहुनेछ पनि” (विलियम न्यूवेल, रोमी)। पापप्रतिको विश्वासीको मृत्यु चाहिँ येशू ख्रीष्टसितको हाम्रो सम्मिलिकरण (UNION, एकता) सित सम्बन्धित छ जसरी निम्न पदहरूमा बुझाइएको छ। हामी येशू ख्रीष्टसित यस्तो गरी एक बनाइएका छौं किन पापप्रतिको उहाँको मृत्यु (पद १०) पापप्रतिको हाम्रो मृत्यु भएको छ। हामी उहाँमा पापको निम्ति मर्यौं। रोमी ६:३ “थाह” भन्ने शब्दलाई ख्याल गर्नुहोस्। पावलले एउटा तथ्य प्रस्तुत गर्दैछन् जसलाई विश्वासीले थाह गर्नुपर्छ र त्यसलाई मानिलिनुपर्छ (ठान्नुपर्छ)। यस तथ्यको बारेमा अनजान नरहनुहोस्! विश्वास गर्नुहोस्! “हामीहरूमध्ये जतिजनाले” = हामी सबैले। ख्रीष्टमा भएको हरेक साँचो विश्वासीलाई यो कुरा भइसकेको छ। येशू ख्रीष्टमा बप्तिस्मा नभएकाहरू तिनीहरू मात्र हुन् जोहरू बाँचेका छैनन्। “येशू ख्रीष्टभित्र बप्तिस्मा लियौं” — यो पानीको बप्तिस्माको कुरा होइन। यो पानीभित्र डुबाइने बप्तिस्मा होइन तर ख्रीष्टभित्र डुबाइने बप्तिस्मा हो। कसैले ठिकै भनेको छ, रोमीको छैटौं अध्यायमा एक थोपा पानी छैन। रोमी ६ मा पावलले चर्चा गरिरहेको बप्तिस्मा विधिको बप्तिस्मा होइन, तर वास्तविक बप्तिस्मा हो। यो वास्तविक बप्तिस्मा ठिक उत्तिनैखेर पूरा हुन्छ जब एक व्यक्तिले मुक्ति पाउँछ अनि यो चाहिँ केवल परमेश्वरले दिन सक्ने बप्तिस्मा हो। विधिको बप्तिस्मा (पानीको बप्तिस्मा) एक व्यक्तिले मुक्ति पाइसकेपछित गरिने कार्य हो जुनचाहिँ वास्तविक बप्तिस्माको प्रतीक (मैले मुक्ति पाएको घडि मलाई हुन गएको कुराको चित्रण) को रूपमा लिइने कुरा हो। “येशू ख्रीष्टभित्र बप्तिस्मा” हुने कुरा गलाती ३:२६-२७ मा पनि उल्लेख छ। यस बप्तिस्माको प्रतिफल यो हो कि विश्वासी अब “ख्रीष्टमा” छ (गलाती ३:२८, २ कोरिन्थी ५:१७; रोमी ८:१ इत्यादिमा हेर्नुहोस्)। “बप्तिस्मा” भन्ने शब्द “डुबाउनु, चोपल्नु, कुनै चीजलाई अर्को चीजभित्र राख्नु र यसरी उक्त चीजसित पूरै सम्मिलित हुनु।” विश्वासी जन येशू ख्रीष्टभित्र डुबाइएको छ र परमेश्वरको पुत्रभित्र अवस्थित गरिएको छ जसको फलस्वरूप ऊ “ख्रीष्टमा” छ। यहीँ नै हो उसलाई ओहोदा दिइएको (राखिएको)। यसैले हामी प्रायः ख्रीष्टमा रहेको विश्वासको ओहोदाको कुरा गर्दछौं। नयाँ नियममा दुईटा महान् सत्यताहरू पटकपटक दोहोराइएका छन्: १) बप्तिस्मा (BAPTISM) २) अन्तरवास (INDWELLING) । बप्तिस्माले मलाई परमेश्वरभित्र अवस्थित गराउँछ र अन्तरवासले परमेश्वरलाई मभित्र अवस्थित गराउँछ। यस्तो सम्बन्धको बारेमा प्रभुले यूहन्ना १४:२० मा पूर्वउल्लेख गर्नुभएको थियो — “तिमीहरू ममा (बप्तिस्मा) र म तिमीहरूमा (अन्तरवास)” र साथै यूहन्ना १७:२१,२३,२६ मा पनि हेर्नुसहो्। यदि म येशू ख्रीष्टभित्र बप्तिस्मा भएको छु भने यसको तात्पर्य म… १) उहाँको मृत्युभित्र बप्तिस्मा भएको छु (रोमी ६:३) २) उहाँको गडाइभित्र बप्तिस्मा भएको छु (रोमी ६:४) ३) उहाँको बौरिउठाइभित्र बप्तिस्मा भएको छु (रोमी ६:४-५) ४ उहाँको शरीर, मण्डलीभित्र बप्तिस्मा भएको छु (१ कोरिन्थी १२:१३) ख्रीष्टको इतिहास मेरो इतिहास भएको छ किनकि म ख्रीष्टभित्र छु। यसरी उहाँको मृत्यु मेरो मृत्यु हो, उहाँको गडाइ मेरो गडाइ हो, उहाँको बौरिउठाइ मेरो बौरिउठाइ हो र उहाँको स्वर्गारोहण मेरो स्वर्गारोहण हो (एफेसी १:२०-२१; २:६ — ख्रीष्टमा म स्वर्गीय स्थानहरूमा बसालिएको छु!)। एक ख्रीष्टियन ख्रीष्टसित र ख्रीष्टमा यति नजिकसँग एक बनाइएको छ कि प्रभु येशूले टार्ससका शाऊललाई यसरी भन्न सक्नुभयो, “तिमी मलाई किन सताउँछौ?” (प्रेरित ९:४)। जब शरीर (मण्डली) लाई चोट लाग्छ, शिरलाई दुखाइ हुन्छ! पानीको बप्तिस्माको उद्देश्य ख्रीष्टमा वा ख्रीष्टभित्र रहेको विश्वासीको यस महिमापूर्ण सम्बन्ध र ओहोदालाई दर्शाउनु हो। निम्न बुँदाहरूलाई विचार गर्नुहोस्: १) म ख्रीष्टमा भएकोले म उहाँसित उहाँको मृत्यु, गडाइ र बौरिउठाइमा एक भएको छु (रोमी ६:३-४) अनि पानीको बप्तिस्मा चाहिँ म उहाँसँगै मरें र उहाँसँगै बौरें (गलाती २:२०) भन्ने तथ्यलाई दर्शाउने एउटा चित्रण हो! २) म ख्रीष्टमा भएकोले म एउटा नयाँ सृष्टि हुँ (२ कोरिन्थी ५:१४ -१७), अनि पानीको बप्तिस्मा चाहिँ मसित एउटा नयाँ जीवन र नयाँ हिँडाइ छ भन्ने तथ्यलाई दर्शाउने एउटा चित्रण हो (एफेसी २:१० र रोमी ६:४)। ३) म ख्रीष्टमा भएकोले म उहाँको शरीर अर्थात् मण्डली (१ कोरिन्थी १२:१३) को सदस्य हुँ अनि पानीको बप्तिस्मा चाहिँ म अब ख्रीष्टको शरीरको एउटा सदस्य हुँ र विश्वासीहरूको एउटा स्थानीय सभासित म आवद्ध छु भन्ने तथ्यलाई दर्शाउने एउटा चित्रण हो (प्रेरित २:४१-४२ मा हेर्नुहोस्)। ४) म ख्रीष्टमा भएकोले मैले पापहरूको क्षमा पाएको छु (एफेसी १:७) अनि बप्तिस्मा चाहिँ मेरा पापहरू पखालिएको तथ्यको एक साङ्केतिक चित्रण हो (प्रेरित २:३८; २२:१६ सित तुलना गर्नुहोस्)। ५) म ख्रीष्टमा भएकोले म अब उसो दण्डको आज्ञामुनि छैन (रोमी ८:१) अनि बप्तिस्माले चाहिँ म दोषमुक्त भएको छु र परमेश्वरतर्फ मसित असल विवेक छ भन्ने तथ्यको गवाही दिने काम गर्दछ (१ पत्रुस ३:२१)। रोमी ६:४ “हामी उहाँसँगै मृत्युभित्र गाडियौं” — ख्रीष्टसँगै गाडिनुको महत्त्व के हो? निम्न दुई तथ्यहरूलाई विचार गर्नुहोस्: १) ख्रीष्टको गडाइले हामीलाई उहाँको क्रूसको मृत्युलाई फर्केर हेर्न लाउँछ। ख्रीष्टको गडाइ उहाँको मृत्युसित सम्बन्धित छ जसरी रोमी ६:३-४ ले देखाउँछ। कोही व्यक्ति गाडियो भन्नुको तात्पर्य उक्त व्यक्ति मर्यो भन्ने हो! “गत हप्ता मेरो बुबाको दफन गरियो” (यसको माने हो “मेरो बुबा मर्नुभयो”)। सामान्यतया मरेका मानिसहरूलाई मात्र गाडिन्छ। लाजरसलाई गाडियो किनभने तिनी मरे (यूहन्ना ११)! ख्रीष्टको गडाइ चाहिँ उहाँ साँच्ची नै मर्नुभएको थियो भन्ने कुराको ठूलो प्रमाण हो। यसलाई १ कोरिन्थी १५:३-५ को तर्कसित तुलना गर्नुहोस् जहाँ पहिला एउटा भनाइ उल्लेख गरिन्छ र त्यसपछि त्यसको प्रमाण दिइन्छ: ख्रीष्ट हाम्रा पापहरूका निम्ति मर्नुभयो! यसको प्रमाण: उहाँ गाडिनुभयो! ख्रीष्ट मरेकाहरूबाट बौरिउठ्नुभयो! यसको प्रमाण: उहाँ देखा पर्नुभयो! २) ख्रीष्टको गडाइले हामीलाई त्यसपछिको उहाँको बौरिउठाइलाई हेर्न लाउँछ। ख्रीष्ट साँच्ची नै गाडिनुभएको थियो र उहाँको मृत शरीरलाई साँच्ची नै एउटा कबरस्थानभित्र राखिएको थियो। बौरिउठाइको महिमित तथ्य सबैलाई प्रमाणित गरिएको थियो जब उहाँको शरीर, जुन गाडिएको थियो, त्यो एक्कासी कबरस्थानमा पाइएन! त्यो शरीर त्यहाँ थिएन! “उहाँ यहाँ हुनुहुन्न… आओ प्रभु राखिनुभएको ठाउँ हेर!” (मत्ती २८:६)। आओ र उहाँ गाडिनुभएको ठाउँ हेर! यसरी जब तपाईं ख्रीष्टकको गडाइलाई विचार गर्नुहुन्छ सधैं यो याद गर्नुहोस्: १) चिहानभित्रको त्यो शरीर साँच्ची नै मरेको थियो; २) तीन दिनपछि चिहानभित्र रहेको त्यो शरीर साँच्ची नै त्यहाँ थिएन। ख्रीष्ट साँच्ची नै बौरेर उठ्नुभएको थियो र सदाको लागि जीवित हुनुभएको थियो! रोमी ६:४ख-५ हामी केवल ख्रीष्टसित उहाँको मृत्युमा एक भएका होइनौं तर उहाँसित उहाँको बौरिउठामा पनि एक भएका छौं। ख्रीष्ट मर्नुभयो, र म पनि उहाँमा मरें! ख्रीष्ट मरेकाहरूबाट बौराइनुभयो (रोमी ६:४), र ख्रीष्टमा म पनि बौराइएँ। यस विचारलाई पद ५ मा पनि दोहोराइएको छ: “एकैसाथ जोरिएका” = एक बनाइएका। मेरो हिँडाइ (रोमी ६:४ख) ख्रीष्टमा भऐको मेरो ओहोदासित मेल खानुपर्छ (रोमी ६:५)। ख्रीष्टमा मैले नयाँ जीवन पाएको छु र म यस तथ्यको प्रकाशमा हिँड्नुपर्छ! हामीले उहाँको जीवनलाई विश्वासैद्वारा अपनाउनुपर्छ (पद ११ सित तुलना गर्नुहोस् — “ठान”)। रोमी ६:६ “थाहा गर्दै” — यस पदले विश्वास गरिनुपर्ने एउटा चाबी तथ्यलाई प्रस्तुत गर्दछ! “पुरानो मान्छे” के हो (रोमी ६:६; एफेसी ४:२२; कलस्सी ३:९) र “नयाँ मान्छे” के हो (कलस्सी ३:१०; एफेसी ४:२४)? पुरानो मान्छे = आदममा म जो-जस्तो छु र आदममा मसँग जे-जस्ता छन् ती सबको सँगालोलाई पुरानो मान्छे भनिन्छ; नयाँ मान्छे = ख्रीष्टमा म जो-जस्तो छु र आदममा मसँग जे-जस्ता छन् ती सबको सँगालोलाई नयाँ मान्छे भनिन्छ। आदममा भएको मेरो पुरानो जीवन पुरानो मान्छे हो; ख्रीष्टमा भएको मेरो नयाँ जीवन नयाँ मान्छे हो। एउटा चाहिँ ‘म’-जीवन हो; अर्को चाहिँ ख्रीष्ट-जीवन हो। एउटा चाहिँ पतन भएको मानिससित सम्बन्धित छ; अर्को चाहिँ उद्धार गरिएको वा नयाँ जन्मेको मानिससित सम्बन्धित छ। पुरानो मान्छे चाहिँ ‘पुरानो म’ हो; नयाँ मान्छे चाहिँ ‘नयाँ म’ हो, ख्रीष्टमा नयाँ सृष्टि हो। पुरानो मान्छेका गुणहरू आदमबाट सरेर आएको पतित पापपूर्ण स्वभावबाट आउँछ; नयाँ मान्छेका गुणहरू नयाँ जन्म हुँदा परमेश्वरबाट पाइने ईश्वरीय पवित्र स्वभावबाट आउँछ। पुरानो मान्छे शरीरबाट जन्मेको हुन्छ; नयाँ मान्छे परमेश्वरबाट जन्मेको हुन्छ। पुरानो मान्छे प्राकृतिक जन्मबाट हुन आयो; नयाँ मान्छे नयाँ जन्मबाट हुन आयो। पुरानो मान्छे “धोकापूर्ण लालसाहरूद्वारा भ्रष्ट” छ (एफेसी ४:२२; रोमी ७:२४ सित तुलना गर्नुहोस।); नयाँ मान्छे परमेश्वरको स्वरूपअनुसार [उहाँको प्रतिबिम्ब] धार्मिकता र साँचो पवित्रतामा सृजिएको छ” (एफेसी ४:२४)। नयाँ मान्छे एउटा नयाँ कुरो हो जसको पूर्व-अस्तित्व थिएन तर यो सृष्टि गरिएको हो (एफेसी ४:२४; २ कोरिन्थी ५:१७)। तपाईंले मुक्ति पाउनुभन्दा पाँच वर्षअघि नयाँ मान्छेको अस्तित्व नै थिएन, तर पुरानो मान्छेको भने थियो! “पुरानो मान्छे केवल पुरानो स्वभाव मात्र होइन, यद्यपि त्यसले पुरानो स्वभावलाई समेट्छ; पुरानो मान्छेसित एउटा स्वभाव छ जो परमेश्वरको विरुद्धमा छ अनि यही स्वभाव पुरानो मान्छेका क्रियाकलापहरूको चरित्रमा झल्कन्छ” (रोइ ह्यूब्नर)। एफेसी ४:२५-३१ मा पुरानो मान्छे उसका कामको आधारमा बयान गरिएको छ: त्यो एउटा दुष्ट फटाहा हो (पद २५), त्यसको नराम्रो रिस छ (पद २६), त्यो एक खराब चोर हो (पद २८), त्यसको मुख भ्रष्ट छ र त्यसबाट फोहोर निस्किरहन्छ (पद २९) र तीतोपना, क्रोध, रिस, कलह, निन्दा र क्षमा नदिने आत्मा त्यसका चरित्र हुन् (पद ३१-३२)। तुलनामा, नयाँ मान्छेले सत्य बोल्छ (पद २५), आवश्यक कुरामा सही तरिकाले रिसाउँछ (पद २६), कडा परिश्रम गर्छ र दिन जानेको छ (पद २८), उन्नति गराउने असल कुरा बोल्छ (पद २९) र दया, कोमलता, क्षमाशील आत्मा उसका चरित्र हुन्। नयाँ मान्छे परमेश्वरकै अर्थात् उसलाई सृष्टि गर्नुहुनेकै प्रतिबिम्ब हो! के जान्न महत्त्वपूर्ण छ भने पुरानो मान्छे अपरिवर्तनीय छ! त्यो कहिल्यै बदलिने छैन! त्यो सदा र सधैं भ्रष्ट छ! पुरानो मान्छेले कहिल्यै आफूलाई सुधार्नेछैन (वास्तवमा, तपाईंले मुक्ति पाउनुभएपछि पुरानो मान्छे झनै खराब देखापर्छ!)। पुरानो मान्छे कहिल्यै सुध्रिनेछैन। त्यो चाम्रो न चाम्रो छ! त्यो पूर्णरूपमा भ्रष्ट छ र सधैं त्यस्तै रहिरहन्छ। जब एक व्यक्तिले मुक्ति पाउँछ पुरानो मान्छे बदली हुँदैन, त्यो जस्ताको त्यस्तै रहेको हुन्छ। त्यसोभए परमेश्वरले पुरानो मान्छेको सामना कसरी गर्नुहुन्छ? परमेश्वरले पुरानो मान्छेलाई बदली गर्नुहुन्न। त्यसलाई परिवर्तन गर्नुहुन्न। तपाईंको पुरानो ‘म’ लाई परमेश्वरले के गर्नुभयो? आदममा तपाईं जो-जस्तो हुनुहुन्छ र तपाईंसित जे-जस्तो छ, त्यसलाई के गर्नुभयो? रोमी ६:६ ले यसको जवाफ दिन्छ: “हाम्रो पुरानो मान्छे उहाँसँगै क्रूसमा टाँगियो (भूतकाल)।” परमेश्वरले पुरानो मान्छेलाई दण्डको आज्ञा दिनुभयो, त्यसको न्याय गर्नुभयो र आफ्नो क्रोध उहाँमाथि खन्याउनुभयो जब धन्यको प्रभु मुक्तिदाता येशू क्रूसमा मर्नुभयो। मेरो पुरानो मान्छे क्रूसमा टँगाइयो! “क्रूसमा टँगाइयो” — त्यो पूरा भयो! त्यो सिद्धिसक्यो! पुरानो मान्छेलाई तपाईंले टँगाउनुपर्दैन! त्यो काम २००० वर्ष अगाडि पूरा भइसक्यो। यो तपाईंले गर्ने काम होइन, त्यो परमेश्वरले गरिसक्नुभयो! यो पालन गर्नुपर्ने आज्ञा होइन; यो विश्वास गरिनुपर्ने तथ्य हो! पुरानो मान्छेको सामना तपाईंले गर्नुपर्दैन। क्रूसमा उहाँले नै त्यसको सामना गरिसक्नुभयो! पुरानो मान्छेलाई जित्ने खोज्नेहरू कहिल्यै जित्दैनन्! रोमी ६:६ मा हाम्रो ओहोदा र अनुभवको बीच भिन्नता राख्नुपर्छ। यो पद एक ख्रीष्टियनको अनुभवको बयान होइन (जस्तो क्याल्भिनवादीहरू सिकाउँछन्)। “हाम्रो पुरानो मान्छे क्रूसमा टँगाइयो” भन्ने कुरा ख्रीष्टमा भएको हाम्रो ओहोदा सम्बन्धी एउटा तथ्य हो। हाम्रो वास्तविक अनुभवमा हाम्रो पुरानो मान्छे धेरै पटक एकदम जिउँदो र कुशलै देखिन्छ, तर हामी आफ्नो अनुभवअनुसार हिँड्नुहुँदैन। हामी परमेश्रले भन्नुभएको कुरा (तथ्यहरू) अनुसार हिँड्नुपर्छ! तपाईंको ओहोदाका तथ्य यो हो कि तपाईंको पुरानो मान्छे ख्रीष्टसँगै टँगाइएको थियो। त्यस तथ्यलाई विश्वासैद्वारा दाबी गर्नुहोस् यद्यपि तपाईंको नजरमा त्यो उल्टो जस्तो लाग्ला रे! त्यो हो भनेर ठान्नुहोस्! जति बढी यस सत्यतालाई हामी विश्वासद्वारा दाबी गर्दछौं त्यति नै बढी यो हाम्रो वास्तविक अनुभवमा साँचो हुनेछ। जति बढी हामी आफ्नो ओहोदालाई मानिलिन्छौं त्यति नै बढी पवित्र आत्मा परमेश्वरले त्यसलाई हाम्रो वास्तविक अवस्थामा साँचो तुल्याइदिनुहुनेछ। विश्वास नै चाबी हो। कलस्सी ३:९-१० लाई विचार गर्नुहोस्। यसको भाषालाई ध्यान दिनुहोस्। यसले भन्छ, “तिमीले निकालिदिएका छौ” र “तिमीले पहिरेका छौ”। यी आज्ञा होइनन्, यी त तथ्यहरू हुन्। पुरानो मान्छे किन निकालिएको छ? फेरि, यसको जवाफ रोमी ६:६ ले दिन्छ। पुरानो मान्छे निकालिएको छ किनकि परमेश्वरले त्यसलाई क्रूसमा टँगाइदिनुभयो! मेरो पुरानो मान्छे निकालिएको थियो र कलवरीमा टँगाइएको थियो! नयाँ मान्छे चाहिँ मुक्ति पाएकै घडीमा पहिराइएको थियो किनकि त्यही घडी म ख्रीष्टमा एउटा नयाँ सृष्टि भएको छु! कलस्सीले तथ्य बताउँछ; एफेसीले विश्वासको माग गर्छ! एफेसीको पत्रमा हामीलाई विश्वासद्वारा त्यो काम गर्न भनिएको छ जुन काम परमेश्वरले वास्तवमा गरिसक्नुभयो भनेर कलस्सीले बताउँदछ! पुरानो मान्छेलाई म कसरी फालूँ? यो मानिलिएर कि परमेश्वरले त्यो गरिसक्नुभयो! मेरो पुरानो मान्छे ख्रीष्टसँगै क्रूसमा टँगाइयो भन्ने कुरा मानिलिँदै। नयाँ मान्छेलाई म कसरी पहिरूँ? यो मानिलि एर कि म येशू ख्रीष्टमा नयाँ सृष्टि भएको छु! क्रूसमा पूरा गरिएको क्रूसमा विश्वास गर्दै पुरानो मान्छेलाई फालिन्छ; ख्रीष्टमा भएको मेरो महिमित ओहोदामा विश्वास गर्दै नयाँ मान्छेलाई पहिरिन्छ। यही सिद्धान्तको अर्को उदाहरण गलाती ३:२७ र रोमी १३:१४ मा भेटिन्छ। पहिलो खण्डले बताउँछ कि हामीले ख्रीष्टलाई पहिरेका छौं। दोस्रो खण्डले चाहिँ हामीलाई आज्ञा गर्दछ, “ख्रीष्टलाई पहिर!” गलाती ३:२७ चाहिँ तथ्य हो (तिमीले ख्रीष्टलाई पहिरेका छौ!)। रोमी १३:१४ ले चाहिँ विश्वासको माग गर्दछ (हामीलाई विश्वासैद्वारा त्यो काम गर भन्दछ जुनचाहिँ परमेश्वरले वास्तवमा गरिसक्नुभएको छ!)। गलाती २:२० लाई विचार गर्नुहोस् — “म (आदममा भएको पुरानो मान्छे) ख्रीष्टसित क्रूसमा टँगाइएको छु, तरैपनि म (ख्रीष्टमा भएको नयाँ मान्छे) जिउँछु, त्यसो भए पनि म (आदममा भएको पुरानो मान्छे) ता होइन तर ख्रीष्ट म (ख्रीष्टमा भएको नयाँ मान्छे) भित्र जिउनुहुन्छ; अनि जुन जीवन म (नयाँ मान्छे) अहिले शरीरमा जिउँछु, त्यो म (नयाँ मान्छे) परमेश्वरको पुत्रको विश्वासद्वारा जिउँछु, जसले मलाई प्रेम गर्नुभयो र आफैलाई मेरा निम्ति दिहाल्नुभयो।” विश्वासले परमेश्वरबाटका तथ्यहरूलाई विश्वास गर्नुपर्छ र ती सत्य छन् भनी मानिलिनुपर्छ! “पापको शरीर” (रोमी ७:२४ सित तुलना गर्नहोस्) — यसले मेरो उद्धार गरिन बाँकी रहेको शरीरलाई जनाउँछ जुन शरीरलाई उसको हतियारको रूपमा पापले प्रयोग गर्दछ। आठौं अध्यायमा यो सिक्नेछौं कि विश्वासीको भविष्यको आशा अनुसार शरीरको उद्धार हुनेछ (रोमी ८:२३) जसपछि हामीले फेरि कहिल्यै पाप गर्नेछैनौ। तर आज भने हामीसित एउटा उद्धार गरिन बाँकी रहेको शरीर छ जो अझै पाप, रोग, भ्रष्टता, विनाश र आखिरमा शारीरिक मृत्युको अधीनमा छ। पाप अझै पनि हाम्रा अङ्गहरूमा उपस्थित रहेको छ (रोमी ६:१२; ६:१६; ६:१९; ७:५; ७:१३; ७:१७; ७:२०-अन्तरवास गर्ने पाप; ७:२३;७:२५)। “बेकम्मा” — निष्क्रिय, प्रभावहीन, शक्तिहीन, ‘कामहीन’, कामबाट मुक्त। ख्रीष्टको क्रूसको उपलब्धीले गर्दा र उक्त उपलब्धीमाथिको मेरो विश्वासले गर्दा पापले ममाथिको आफ्नो शक्ति गुमाएको छ: “अब उसो हामीले पापको सेवा नगरौं भनेर” (रोमी ६:६ को अन्तिम भागलाई नेपालीमा अक्षरशः अनुवाद गर्दा)। अब उसो हामी पापको दास भएझैं सेवा गरिरहनु खाँचो छैन। मुक्ति पाउनु अघि म अटुट रूपमा पापको दास थिएँ (यूहन्ना ८:३४ र रोमी ८:७-८)। ख्रीष्टमा अब म स्वतन्त्र पारिएको छु (रोमी ६:१८,२२ मा हेर्नुहोस्)। स्मरण होस् (यो महत्त्वपूर्ण कुरा हो), हामीले मुक्ति पाउँदा हाम्रो पापी स्वभाव निर्मूल गरिँदैन (त्यसले आफूलाई व्यक्ति गर्न नै नसक्ने गरी जरै उखालिएर पूरै फालिएको हुँदैन)। यो कुरा हामी तीनटा कारण जान्दछौं। १) पवित्रशास्त्रले सो स्पष्टै बताएकोले — १ यूहन्ना १:८,१०; २:१-२। २) यस शरीरमा रहँदा विश्वासीहरूले पाप गर्न सक्छन् र गर्छन् भन्ने तथ्य सबैको अनुभव भएकोले (यदि मेरो पाप निर्मूल पारिएको भए त पाप असम्भव हुनेथियो)। ३) रोमी ७:१४-२४ ले विश्वासीको जीवनमा अन्तरवास गर्ने पापको समस्या, उपस्थिति र शक्तिको चर्चा गरेकोले। पाप यदि निर्मूल पारिएको भए त यसले विश्वासीलाई कुनै समस्या नै ल्याउँदैनथ्यो, त्यो हाजिर नै हुनेथिएन र त्यसको कुनै शक्ति नै हुनेथिएन। दुईटा विषमतादेखि होशियार हुनुहोस्: १) पापरहित सिद्धता (SINLESS PERFECTION) मा विश्वास गर्नेहरू। मैले मुक्ति पाएको दिनदेखि मैले कहिल्यै पाप गरेको छैन र पाप गर्नै सक्दिनँ।” यस गलत धारणालाई १ यूहन्ना १:८,१० ले जवाफ दिन्छ। २) पापपूर्ण असिद्धता (SINFUL IMPERFECTION) मा विश्वास गर्नेहरू। “मैले पाप नगरी सुख छैन। मलाई पाप गर्ने बाध्यता नै छ। पाप गर्नु बाहेक मेरो अर्को विकल्प नै छैन। इत्यादि।” यस गलत धारणालाई १ यूहन्ना २:१; रोमी ६ इत्यादिले जवाफ दिन्छ। पापमाथि विजयी बन्न परमेश्वरले विश्वासीको लागि प्रबन्ध गर्नुभएको छ (रोमी अध्याय ८)। “अब उसो” — निम्नसूचित उदेकका “अब उसो” खण्डहरूलाई ध्यान दिनुहोस्: १) रोमी ६:६ — अब उसो म पापको अटुट दास हुनु छैन २) गलाती २:२० — अब उसो म जिउनु छैन तर ख्रीष्ट (मेरो जीवन होइन तर ख्रीष्टको जीवन — मभित्र उहाँको जीवन)। ३) २ कोरिन्थी ५:१५ — अब उसो आफ्नो निम्ति जिउनु छैन ४) एफेसी ४:१७ — अब उसो मुक्ति नपाएकाहरूजस्तो हिँड्नु छैन ५) एफेसी ४:२८ — अब उसो पुरानो मान्छेका काम गर्नु छैन ६) १ पत्रुस ४:२ — अब उसो मानिसका अभिलाषाका निम्ति जिउनु छैन ७) एफेसी ४:१४ — अब उसो बालक रहनु छैन (विश्वासीहरू बढ्दै जानुपर्छ, परिपक्क्व बन्दै जानुपर्छ, हरेक दिन ख्रीष्टको अनुग्रह र ज्ञानमा बढ्दै जानुपर्छ)