https___apostles550945628.wordpress.com_2019_08_01_beidh-muinin-agam-agus-ni-bheidh-eagla-orm__1.xml
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 5.2 6.1 6.2 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1
Weekly Truth Open Your Bible Isaiah 12:2 By He Reads Truth Scripture is God-breathed and true. When we memorize it, we carry the gospel with us wherever we go. On day 23 we read about Miriam, who sang a song of praise after the Lord provided an escape for the Israelites through the Red Sea. This week we’ll memorize Isaiah 12:2, a verse from that day’s reading and reminder that God Himself is our salvation. Indeed, God is my salvation; I will trust him and not be afraid, for the LORD, the LORD himself, is my strength and my song. He has become my salvation. –Isaiah 12:2 Save the image below as a lock screen for your phone so you can read these words throughout the day.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 7.2 8.1 9.1 9.2 10.1 10.2 11.1 12.1 13.1 13.2 13.3 13.4 13.5 13.6 13.7 13.8 14.1 14.2 14.3 15.1 16.1 17.1
Beidh muinín agam agus ní bheidh eagla orm (Íseáia 12: 2) Is cinnte gurb é Dia mo shlánú; Beidh muinín agam agus ní bheidh eagla orm. Is é an Tiarna, an Tiarna féin, mo neart agus mo chosaint; is é mo shlánú anois é. ” “Beidh muinín agam, agus ní bheidh eagla orm” (Íseáia 12: 2). Labhair an fáidh Íseáia na focail seo le muintir Iúdá agus Iarúsailéim níos mó ná fiche seacht gcéad bliain ó shin, nuair a bhí Impireacht Assyrian ar an bpríomhchumhacht, agus bhí cónaí ar Iúdá faoi scáth a hócáide. Bhí na daoine ar seoladh é agus iad siúd a raibh an leabhar seo déanta orthu ina gcónaí ina gcónaí i ndomhan nach raibh in ann a thuar agus a bhí as a rialú. Tá dhá amhrán ag Íseáia 12, gach ceann acu ag tosú leis an abairt, “Deir tú sa lá sin” (12: 1, 4): “an lá sin,” nuair a bheas mórtas gach duine agus an Tiarna ina aonar díscaoilte (2:11, 17); “an lá sin,” nuair a chaitheann daoine a gcuid idols airgid agus óir ar shiúl (2:20); “an lá sin,” nuair a thabharfaidh Dia breithiúnas i gcoinne na mban agus na bhfear Zion (3: 16-26), nuair a thugtar naofa (4: 2-3) orthu siúd a fhanann. Lá breithiúnais agus slánúcháin is ea an “lá sin”, lá a ghlaonn ar dhaoine Dé ar aghaidh, agus muid ag cur ina luí orainn a réaltacht a chaitheamh i láthair na huaire, is cuma cad iad na cúinsí. Cén chaoi a bhféadfadh Dia a bheith ag tabhairt aire dá mhuintir nuair a cheadaigh sé do náisiúin iasachta teacht agus iad a thriall? Mar chreidiúnaithe iarrtar orainn ár n-iontaobhas deiridh a chur sa Tiarna agus ní in aon rud ná aon duine a cruthaíodh ná inár gcúinsí. Bhásaigh tú cheana féin, faoi fhiachas, billí neamhíoctha, gaol míthreorach, na cairde fágtha, ní raibh ach post a chaill tú agus anois tá an domhan ag caint faoin gcúlú mór. “Shíl mé go raibh tú i gceannas ar an Tiarna” Déantar an t-iontaobhas atá againn sa Tiarna a thástáil mar ór sa tine nuair a bhíonn an stair go léir á cur suas againn. Is cosúil go bhfuil sé i bhfad i gcéin agus go bhfuil na flaithis uile práis. Ach níl Dia i bhfad i gcéin. Tá sé ansin ag eagrú gach rud dúinn ionas go mbuafaidh sé an cluiche. Ní bheidh aon amhras faoin toradh. Níl aon dabht ar a laghad nuair a bhreathnaítear air i bhfianaise fuar an lae. Ach cé go bhféadfar an-áthas a thabhairt ar maidin, maireann caoineadh ar feadh na hoíche. Is í an cheist, conas is féidir linn muinín a chothú sa Tiarna nuair is cosúil go bhfuil an domhan ag titim síos timpeall orainn. Is cuimhin linn i measc na trialach, na tragóide, agus na diongbháilte, trí ghrásta, gur féidir leat muinín a bheith agat as an Tiarna mar gheall gur dhúisigh sé a fhearg. Is é Dia bunchloch ár muiníne; agus ní bheidh muinín againn as, ní ligfidh muid síos dúinn. Má tá a fhios agam go bhfuil mo shlánú slán ina lámha fiúntacha, tá gach rud a bhaineann le mo shaol faoi chosaint a chumhachta láidre, mar tá sé ina bhuncharraig ar a luíonn mo mhuinín agus is é tobar mo shíor neart maireachtála. Beidh muinín agam as, agus ní bheidh eagla orm, a bheith muiníneach go mbainfidh mé taitneamh as, agus féachfaidh mé orm féin go sábháilte agus slán ó gach fearg agus cáineadh, agus ó gach namhaid; agus gan a bheith “eagla” ar pheaca, Is bunsraith dhaingean lánmhuiníne é Dia, agus an leigheas is fearr chun eagla a mhaolú, nuair a bhíonnimid lánchinnte go bhfuil slánú leagtha síos dúinn i nDia, níl aon eagla againn. Ina Glóir ………