http___www.stubbornfishtales.com_ga_tag_rad__1.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 4.1 4.2 5.1 5.2 5.3 5.4 6.1 6.2 7.1 7.2 8.1 8.2 9.1 9.2 9.3 9.4 9.5 10.1 10.2 11.1 11.2 11.3 12.1 12.2 12.3 13.1 13.2 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1 27.1 28.1 29.1 30.1 31.1 32.1 32.2 32.3 32.4 33.1 33.2 33.3 33.4 33.5 33.6 33.7 33.8 33.9 33.10 33.11 34.1 34.2 34.3 34.4 34.5 34.6 35.1 35.2 35.3 36.1 36.2 36.3 36.4 36.5 37.1 37.2 37.3 37.4 38.1 39.1 40.1 41.1 42.1 43.1 44.1 45.1 46.1 46.2 47.1 48.1 48.2 49.1 50.1 51.1 52.1 53.1 54.1 55.1 56.1 57.1 58.1 58.2 58.3 58.4 58.5 59.1 59.2 59.3 59.4 59.5 59.6 59.7 60.1 60.2 60.3 60.4 60.5 60.6 60.7 61.1 61.2 62.1 62.2 62.3 62.4 62.5 63.1 63.2 63.3 64.1 64.2 65.1 65.2 65.3 65.4 66.1 66.2 66.3 67.1 67.2 67.3 67.4 68.1 68.2 68.3 68.4 68.5 69.1 69.2 70.1 70.2 70.3 70.4 70.5 70.6 70.7 70.8 71.1 71.2 71.3 72.1 72.2 73.1 73.2 73.3 73.4 73.5 74.1 74.2 74.3 74.4 75.1 76.1 76.2 77.1 77.2 78.1 79.1 80.1
Posted by Hannah Rae on Jun 18, 2011 in Life in the Stubborn house This week has been very different. Jeremiah is in respite with a good friend who has a therapeutic youth ranch. He’s serving, and hopefully healing. He’s not here. That’s different. Because Jeremiah is not here, I can actually go into the next room without thinking about where everything is and what is missing when I return. I can actually use the bathroom without fear of having to figure out what Jeremiah wants me to “catch him” at when I get done. I don’t have to hold my breath and pretend to not smell urine and intestinal gas that could peel paint. I don’t have to check and double check door locks and alarms and keep track of my keys. It’s quiet. That’s different. I’m hanging out with Baby E, who sleeps a lot and, unless she is hungry, in which case she screams bloody murder, is otherwise content and smiley. Because she sleeps a lot, I get to actually take a nap in the middle of the day if I want to, but I haven’t really needed too because I am getting the time I need for myself, to renew, to do what I WANT to do, and if that’s nothing, well, then I do nothing. I’m rested. That’s different. Hubby and I are spending a lot of good time together. We’re watching a parenting DVD series together and having some great discussions. We’re reading through 1 Corinthians together, and hearing God’s word for us TOGETHER. We’re praying for our marriage, for our sons, for our family TOGETHER. We actually went on 2 dates and talked about things other than our boys’ behaviors! I’m getting time with my best friend. That’s different. Jeremiah will be in respite for a few more days because Hubby has to go on a business trip for a couple of days, and I do not feel safe bringing J back yet. So, I will have a few days where it’s just me and the babe. She has a lot of appointments, so we won’t be just sitting around at home, but it will still be odd. I’m hoping for some productive use of the quiet, and that I can tune out the chaos of my thoughts and hear my Father’s voice. We need some major breakthrough in a lot of areas of our family’s life, and I’m hoping to hear some direction. I want to hear my Father’s heart for us. Breakthrough. That would be different. Blessings! Hannah Leave a comment | | Tags: behavior challenges, Being set apart, Bright Eyes, foster care, marriage, parenting, prayer, RAD, the hard stuff, The SAHM Adventure Posted by Hannah Rae on Jun 5, 2011 in Life in the Stubborn house This week I hope that… - My garden seeds will finally get here, and that the weather will cooperate so I can actually get them in the ground. - Jeremiah will use his head instead of his butt (our new catchphrase) and will find other ways of amusing himself other than finding ways to try to piss Mom off. - I finally get my hair cut, cuz my ponytail is getting really heavy. - The chicken coop gets assembled successfully with as little stress to the hubby as possible. - Hubby gets a specific phone call that he wants to get. - I actually get to make important phone calls that I’ve been needing to make. - Baby E has her first visit with her mom and dad, and that it goes well. - Hubby continues to draw closer to the lover of his soul. - I remember that God is good…always…ALWAYS! Blessings! Hannah Leave a comment | | Tags: behavior challenges, Being set apart, Bright Eyes, foster care, Gardening, marriage, parenting, prayer, RAD, The SAHM Adventure Posted by Hannah Rae on Jun 3, 2011 in Life in the Stubborn house - Gabe is fine. Now that he is 18 and making his own life choices, I will refrain from writing too much about him, other than how his choices are affecting me as his mom. Right now, I miss him and am not really sure how to be. Still working on that. - Jeremiah is really struggling. He’s been struggling for almost a month now. Daily. Icky, horrible, not fun! He’s deeply afraid of a lot of things, including himself, and loving me. Today, the fear was that he will have to leave. He shouted through tears that he “will not leave! Even if they drag (him) away!” It’s so hard for me to hear, and understand. I’m trying. I just don’t know how to respond to the constant-ness of all the behaviors. - Baby E is doing great after 3 days in the hospital due to a UTI. She spiked a fever Tuesday night, and after 4 hours of tests (until 5 AM) they admitted her. They kept her for 3 days, 2 even after the fever was gone, because there was a count that came back higher than they liked. So I caught up on naps, sort of. I was so glad to bring her back today. I missed that little face so much. - Hubby and his dad have been working very hard on our garden beds. For all you southerners, this must be a shock, but you see, it was below freezing last week. So, we are hoping for an Indian summer. - The menfolk are also working out a plan for our chicken coop. They chickies are full size, and happyily perching on their box. They need to get out of the garage. A dear friend gave us a coop, but it will have to be reconfigured a bit. I am so thankful for my father-in-law. - There is a new design for this blog coming! SO EXCITED! It was a total surprise from my beloved hubby. It’s gonna be Suh-WEET! TTFN Blessings! Hannah Leave a comment | | Tags: behavior challenges, Bright Eyes, foster care, Gardening, RAD, the hard stuff, The SAHM Adventure Posted by Hannah Rae on May 29, 2011 in Life in the Stubborn house When an infertile woman suddenly has a baby… - She realizes just how right she was that something was missing. - She realizes how much she loves her husband and how amazing he is. - She realizes how holding a baby (especially in a moby wrap) makes people react to you differently. (More on that soon.) - She prays for God’s healing of her body more than ever. - She glows. (or so Hubby tells me.) - She wonders about God’s plans and purposes…a lot. - She loves… a lot, and gets a bigger picture of God’s love for her. - She realizes how much she has enjoyed the freedom of sleeping in. Blessings! Hannah Leave a comment | | Tags: Bright Eyes, faith, infertility, marriage, parenting, The SAHM Adventure Posted by Hannah Rae on May 26, 2011 in Life in the Stubborn house May 25th 2:30 PM – I FINALLY get the call from the hospital social worker that I need to get to the hospital because they are getting ready to discharge the babe. 2:45 PM- I arrive at the hospital and scrub in. E is sleeping, so we get goin’ on paper work. I run to the hospital pharmacy, which was packed like a sardine can. I wait and wait and wait. I get E’s meds and head back to the NICU and scrub in again. 3:45 PM – The wonderful nurses help me double check E’s car seat and pack up all her stuff. (Hurray for free baby formula!) I bring my car around to the pick-up point and head back to the NICU. I scrub in again, but just quickly this time, and get E packed up into her car seat. The nurse puts her on the car and all the amazing NICU nurses say their bittersweet good-byes. I promise to send pictures. I almost cry, ‘cuz they were. 4:00 PM- E sees sunshine and breathes fresh air for the first time since she was transfered to the NICU. We load up into the car and head over to a friend’s to pick up Jeremiah. We are welcomed with ooo’s and awww’s. I have to say a difficult “No” to a friend that asked if she could hold her. I’m guessing that will become a common thing in the next few days. E gets her first floor time ever, and she happily checks out her new world. She even gives a few smiles. 4:30 PM – Jeremiah, Baby E, and Aiti (the Finnish word for Mommy) head home. She sleeps the whole way. 5:15 PM – Isa (Finnish for Daddy) gets to meet his new foster daughter. He falls in love. He immediately asks to hold her AND asks me to take pictures. She is incredibly alert and awake and wants to look at everything. She hangs out with Isa for nearly 2 hours before finally falling asleep. 7:00 PM – Just after she falls asleep, grandma and auntie show up to say hi. They hold the sleeping babe as we visit. She wakes up just in time for them to see her beautiful blue eyes before they leave. 9:00 PM – She sleeps for half hour increments and will only take an ounce of formula at at time. It looks like it will be a long night. 1:00 AM – Aiti is chillin’ on the couch watching the last Oprah episode on the DVR. Babe wakes up at about 1:30 and Aiti gives her her 2 AM med (yes, she takes her meds at 2 AM!) She finally takes a full 4 oz. and falls asleep quickly. She fusses quite a bit, but finally settles in and sleep soundly until… 7:00 AM – Babe wakes up and wants to be fed NOW! I give her her Morning med and try to settle her down. It doesn’t work for more than 10 minutes at a time. 9:00 AM – We’re up an about. I put on the moby wrap (thank you to whoever got that for me btw) and she snuggles in. LOVES IT and is good to go for the rest of the morning. She eats well and stays awake, but calm in the moby. 10:00 AM- Jeremiah gets up and starts playing dumb IMMEDIATELY. He is visibly nervous and needing a lot of hugs. I have him sit on the floor and put the babe in his lap. We talk about how none of this was her choice. I talk to him about making better choices to show her love (as some of the choices were directly aimed at showing his disapproval of her presence, although not directed at her.) 12:30 PM – Headed out to the pediatrician. Had to be there early to fill out paper work. 2:00 PM – First pediatrician’s appointment. Nurses ooo and awww over the little bundle in the green moby. They asked me quite a few questions about the moby, so that was fun. I really enjoy the doctor. He asked all the right questions and answered all of my questions as well. He wants to see her once a week for a while, as he was concerned about her tremors and other withdrawal symptoms. Developmentally, however, she is right on track. YAY! 3:00 PM – Ran errands in town (gotta make the most of every trip, cuz we spent $12 in gas to get there.) Baby E slept the whole time. I had Jeremiah stay in the car with her, cuz it was a bunch of 5 minute stuff. 4:00 PM – Got home and chilled. Jeremiah drama. 7:00 PM – Hubby’s mom showed up with a big surprise, THE SWING I WANTED! Thank you, Mom! Oh, and she must be feeling grand-baby deprived, cuz she also brought a bag of amazing baby loot. She tried to shrug it off that it was all on clearance, but DUDE! I am so overwhelmed with gratitude. 8:00 PM – Got swing put together while watching the season premiere of “So you Think you can Dance?” which I’ve been counting down to for weeks. Put Babe in swing and MAGIC! I think this may be a more peaceful night. It may be cheating, but until her withdrawals are under control, I am totally okay with that. 9:00 PM – E woke up for a little snack, I swaddled her up, and then back to sleep she goes. 11:00 PM – Hubby brings me a giant bowl of Mackinaw Island Fudge ice cream. Dude. And tonight? Hopefully sleep. Blessings! Hannah Leave a comment | | Tags: Bright Eyes, foster care, parenting
1.1 1.2 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 4.6 4.7 5.1 5.2 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 6.6 7.1 7.2 7.3 7.4 7.5 7.6 7.7 8.1 9.1 9.2 10.1 11.1 12.1 13.1 13.2 13.3 13.4 14.1 14.2 14.3 14.4 15.1 16.1 16.2 17.1 18.1 18.2 18.3 18.4 18.5 19.1 20.1 20.2 20.3 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 25.2 25.3 25.4 26.1 26.2 26.3 27.1 27.2 27.3 28.1 29.1 29.2 29.3 29.4 29.5 29.6 29.7 29.8 30.1 30.2 30.3 31.1 32.1 33.1 34.1 34.2 34.3 35.1 36.1 37.1 37.2 37.3 38.1 38.2 38.3 38.4 38.5 39.1 40.1 40.2 40.3 40.4 41.1 41.2 41.3 42.1 42.2 42.3 42.4 42.5 42.6 42.7 43.1 43.2 43.3 43.4 43.5 43.6 43.7 43.8 44.1 44.2 44.3 45.1 45.2 46.1 47.1 48.1 48.2 48.3 49.1 49.2 50.1 51.1 52.1 52.2 53.1 53.2 53.3 53.4 53.5 53.6 54.1 55.1 55.2 56.1 56.2 57.1 57.2 58.1 58.2 58.3 58.4 59.1 59.2 60.1 60.2 61.1 61.2 62.1 62.2 62.3 62.4 62.5 63.1 63.2 64.1 64.2 64.3 65.1 65.2 65.3 66.1 66.2 66.3 66.4 67.1 67.2 67.3 67.4 67.5 67.6 67.7 67.8 67.9 67.10 68.1 68.2 68.3 68.4 68.5 68.6 69.1 69.2 69.3 70.1 70.2 70.3 70.4 70.5 71.1 71.2 71.3 71.4
Tá mé ag dul a bheith fíor anois. Is dóigh liom i ndáiríre ciontach. Is dóigh liom ciontach toisc Tá mé chomh sásta leis an cochall mam-ceart anois. Feicim ar fad agat sna trinsí, agus bhí mé ann ná bliain ó shin. A bliain ó shin, bhí muid i mód marthanais iomlán. A bliain ó shin bhí eagla againn literally le haghaidh ár saol. Ach nach bhfuil muid ann anois, agus níl a fhios agam conas a bhraitheann faoi sin. Is dóigh liom ciontach toisc mé gafa amhlaidh suas i bliss glorious na cinn beag go bhfuil mé ag bheannaigh le go dearmad mé guí ar an duine nach mbeadh ach, d'fhéadfadh lig grá dom dó. Is gá dom a athrú go. Beidh mé i gcónaí a mamaí i spiorad. Gheall mé os comhair mo theaghlach creideamh go Ba mhaith liom, mar sin ábhar mo ghuí. Is gá dom a mheabhrú go. Is dóigh liom ciontach mar a fheiceann mé gach ceann de tú ag fulaingt tríd. Roghnú a dhéanamh ar an stuif crua a dhéanamh, na rudaí ceart, a chur ar do chailín mór (buachaill) mionbhrístíní (dhornálaithe?) I measc na staideanna fíor horrendous nach féidir le tuismitheoirí an chuid is mó a shamhlú. Féidir liom a shamhlú. Bhí mé ann. Ach níl mé níos mó. Is iad na measa agam chun déileáil leis an tantrums erratic de addict infantile teacht chucu féin, agus an tantrums aois chuí ar miracle iontach, ar y 2 / ch. Is dóigh liom dona faoi sin. I mo thuairimse, faoi gach ceann de tú nuair a mé sa phost nuashonruithe FB faoi mo leanaí codlata tríd an oíche, nuair a bliain ó shin slept mé le ceann amháin cluaise oscailte, fial mé féin do an t-aláram blaring nó an fhuaim fuinneog shattering, agus tá a fhios agam go bhfuil tú ann . Shíl mé faoi tú inniu nuair a chuaigh mo Boy Busy Pee ar an potty don chéad uair, mar tá a fhios agam go bhfuil tú amach ann ag canadh "The Song Pee" agus ag éisteacht le cad a bhí do pháiste ag insint duit tríd a gcuid gníomhaíochtaí. An bhfuil sé aisteach a rá liom a chailleann sé? Yeah. Tá sé. An bhfuil sé an adrenaline a bhí ag feidhmiú muid de shíor sa mhéid gur addicted I a ghabhann leis? An bhfuil sé an bród a fhios agam go raibh mé post damnaigh maith le mo buachaillí a chailleann mé? Nó an bhfuil sé go dar liom mé a chailliúint maidir le mo phobal iontach mamas tráma agus Papas? Anois, tá a fhios agam, daor chairde, go nach bhfuil muid ag déanamh leis an turas go fóill. Go deimhin, tá a fhios agam go bhfuil againn ach ag na céimeanna an-luath ar ár dturas nua. Níl a fhios againn cad a aird ar leith go mbeidh ár littles lómhar de dhíth mar a fhásann siad. Níl a fhios againn cad a bheidh iarmhairtí tráma a nochtadh mar a théann siad in aois. Bhí faoi lé an dá do gach cineál de cacamas i lena máithreacha breithe 'wombs, mar sin a fhios cad a thabharfaidh, ach is dóigh liom mar is féidir liom a bheith chomh ullmhaithe mar is féidir aon mama a bheith. Níl mé scanraithe. Ní féidir liom a bhraitheann caillte nó faoi léigear. Is é sin mar gheall ar tú. Mar sin, tá a fhios, deartháireacha agus deirfiúracha lómhara, go bhfuil tú ar mo chroí go laethúil. Nach bhfuil mé dearmad a dhéanamh go bhfuil tú ag troid leis an gcomhrac maith, agus is cuimhin liom a shoot roinnt paidreacha arrow tromchúiseach i do threo. Agus beidh mé Pioc do brains, dáiríre, go leor, mar tá a fhios agam gur féidir liom muinín agat, agus ní bheidh rolla do shúile duit, nó a fháil scanraithe as. Táimid ag a bhfuil achomharc ar an gcinneadh, ach tá mé aon muinín. Is staid Jeremiah ionas suas san aer. Cá sé? Cé is féidir cabhrú leis? Cén ról atá ceaptha againn a imirt? Cé mhéad is féidir ár gcroí a láimhseáil? Baineann sé le bheith deacair a bheith buíoch mar tá mé a bheith chomh feargach. Angry go bhfuil muid ag dul thar eile fós hurdle, agus eile. Le dhá bhliain anuas bhí chomh crua agus é a ligean ar cíos gan ach suas. Táimid ag iarraidh a lán de na ceisteanna go bhfuil nach bhfuil ach éasca le freagraí. Tá sé deacair a breathe. Measann an meáchan go bhfuil ar mo chroí go mór go ndéanann sé gach anáil iarracht chomhfhiosach. Tá gach aoibh gháire ar chinneadh. Mo chara Eileen Dúirt sé chomh maith. "Má tá sé a thabhairt duit mar mura bhfuil mé in ann rud éigin dáiríre go leor toisc nach féidir leat a fheiceáil na fola ó mo chroí briste spilling amach ar fud, ceart go leor, go bhfuil cúis mhaith a bheadh scare na páistí. Agus b'fhéidir go bhfuil an méid a fheiceann tú mise I mo sheasamh ar an gcarraig mo chreideamh - Athair Is dochreidte, Cé atá rudaí a oibriú amach inár saol. Nó, b'fhéidir cad tá tú ag feiceáil go bhfuil roinnt damhsa agus amhránaíocht teiripeacha mar go bhfuil muid ag roghnú d'aon ghnó nach chun cónaí sa pian gach. faoi láthair. Tá a fhios agat a deir siad nach féidir leat breitheamh ar leabhar a chlúdach ... feadh na línte céanna - ní féidir leat a fheiceáil i gcónaí ar an brokenness ar an saol trí bhreathnú ar aghaidh someones '. IMMA gonna damhsa ar - a bhfuil tú nó gan tú, tá sé ceart go leor, tá mé cairde a fháil ". Ach uaireanta nach bhfuil ach an iomarca unanswered "cad má tá," agus sanity é ní hamháin is féidir. Ach tá mé ag roghnú a bheith buíoch. Roghnú go cúramach cad dearcadh a shealbhú mé isteach. Na mothúcháin agus na mothúcháin agus na smaointe a thagann mhaith dairteanna agus bhuail ag roinnt uaireanta an-deacair agus fiú míchuí, pholladh dom ar na codanna is doimhne de mo ... doimhneacht, ach roghnaigh mé cad a fhanann. Ar bhealach, tá mé ag dul go bhfuil a roghnú a rá "Tá tú thabhairt agus a ghlacadh ar shiúl, a bheith bheannaigh d'ainm." Ar bhealach. A bheith Ach othar liom, agus mé i gcuimhne go réidh, agus má yell ag tú agus tú ag insint go stoptar suas, grá anyways liom, agus ansin déan iarracht arís ar ball. Agus a choinneáil ag guí dúinn, 'a dhéanann cuz aon cheann de seo ar aon Flippin' ciall. Bhuail mé le mo chara Lindsay ag an Tuismitheoireachta i gcomhdháil ar ais SPÁS i mí Aibreáin, 'ya a fhios, ceart roimh gach rud a phléasc. Chliceáil againn láithreach. I mo thuairimse, ár gcomhrá chéad faoi conas boladh ár gcuid páistí tráma .... mhaith, dona. Tá muid an dá geeks drámaíocht, agus muid araon breá le gáire, fiú nuair a tá sé deacair ... go háirithe nuair atá sé deacair. Tá súil agam léi. Tá sí ag éirí eile meantóir mam iontach gur mian liom raibh mé in ann a dhéanamh timpeall i mo phóca ar ais. Is féidir liom i ndáiríre muinín aici, ach dangit ('cuz Níl mé go maith ag eascainí) ar mhaith liom riamh a smack di uaireanta toisc go bhfuil sí chomh maith an-dúshlánach ag mo chroí nuair b'fhearr liom gan dul in áit "ann". Sí Scríobh an lá atá inniu ann. Ní féidir liom é a fháil. Níl go tóin poill isteach Cinnte, tá mé ag foghlaim go leor faoi féin, agus mé in iúl Dia a bhaint as an tráma a root amach agus roinnt ceisteanna tábhachtacha in áit i mo chroí, mar sin sa mhéid is go bhfuil mé buíoch, ach níl mé buíoch as an truama féin, tá mé buíoch as an méid atá Dia a úsáidtear é a dhéanamh, ach B'fhearr liom gur roghnaigh sé ar bhealach difriúil. "Is é SEO cén fáth a choinneáil orainn ag dul.SEO é an fáth nach bhfuil ár bpáistí ár n-ualach is mó.SEO é an fáth nach bhfuil na páistí ghortú ruin ár saol ... ach bless sé le neamh s beannacht is saibhre má táimid a cheadú ach sinn féin a fháil síos agus a fháil salach agus stop troid an bronntanas lómhara, le bronntanas níos priceless go rubies, a tharlaíonn go díreach a bheith fillte i sracadh suas, peed ar, spit ar, pacáiste d'aois moldy. " Níl mé ann go fóill. Is dóigh liom fós mar go bhfuil leanbh amháin go háirithe, a nach bhfuil ualach, nó in áit, dó, ach cad tá an tráma iompú isteach dó. Níl a fhios agam i ndáiríre conas a rá go bhfuil, agus a admháil a dhéanann sé bhraitheann orm mar sin icky. Is dóigh liom fós mar a tháinig an kid i ndáiríre gar do ruining mo shaol, agus ní féidir liom gur mhaith leat a bhí bheannaigh mé le beannacht is saibhre ar neamh ar tríd. Níl mé ann go fóill. Beidh mé riamh? Níl a fhios agam. Really, i ndáiríre nach bhfuil a fhios. (Féach, tá a fhios agat Tá mé toin nuair a théann mo gramadach amach an fhuinneog.) Ach é sin an fáth timpeall mé féin le daoine a "a fháil" cad é an turas cosúil le, cad tá mé ag dul tríd, a bhfuil ár teaghlaigh ag dul tríd, agus cad mo chuid páistí ag dul tríd. Is féidir liom muinín leo a thaispeáint dom cad FÉIDIR saol a bheith, agus nach mbeidh sé i gcónaí conas a fheictear domsa é sa lá atá inniu. Agus roinnt laethanta, tá súil agam gur féidir liom a bheith go dóibh, cé go bhfuil mé ag mothú cinnte cosúil leis an leanbh sa ghrúpa is mó den am. Ach tá mé ag foghlaim. Beannachtaí! Hannah ps Babaí E Bhí a ceapachán 6 mhí lá atá inniu ann agus rockin 'uile an dochtúra ionchais. Bheadh aon duine a fhios go raibh an Wonder beag den sórt sin tús garbh. Moladh Íosa! Tá mé ag tosú ar deireadh a bhraitheann cosúil leis an fíor dom. Is é mo teoiric gur nuair a tá cónaí ort i tráma ar feadh tréimhse fada i ndáiríre, go háirithe nuair a tá tú ag teastáil a bheith acu mhór féin-feasachta agus féin-smacht le linn na tráma fadaithe, dtosaíonn tú chun radharc a chailleadh ar a bhfuil tú i ndáiríre, toisc go bhfuil sé thiocfaidh chun bheith go léir cluiche ligean (aka "falsa sé till leat é a dhéanamh"). Nuair a chuaigh mé go dtí an iontach Tuismitheoireachta i SPÁS ais comhdháil i mí Aibreáin, 'ya a fhios, ceart roimh mo shaol mar bhí a fhios agam thit sé, a thugtar mé le roinnt mamas tráma a iompú amach a bheith chomh maith le cúlra i amharclann. Is dea-scileanna a bheith acu, a bheith in ann a aoibh gháire agus labhairt na chodhladh go nuair a bheadh an chuid is mó "gnáth" daoine a bheith ag frothing ag béal. Ach a thagann scil le Mallacht, b'fhéidir, a chailliúint radharc ar conas a bhraitheann tú go fírinneach, nó fiú CONAS a bhraitheann. Anywho, an tráma leanúnach, ar a laghad laistigh den teaghlach, tá laghdaithe go mór le déanaí. Beidh J ar deireadh a bheith ag fáil an cúnamh riachtanais sé, rud a chiallaíonn nach bhfuil sé anseo, rud a chiallaíonn an dá linn agus tá sé níos sábháilte, rud a chiallaíonn tráma níos lú, tá súil againn, do gach duine. Le tráma lú anseo, móide an Chomh maith le cailín leanbh darn gleoite, a mbeidh mé nach bhfuilim ar an drochuair in ann a scríobh a lán iomlán faoi, tá mé ag cneasaithe. Le go leighis a thagann athfhionnachtana de a bhfuil sé seo anois 27 bliain d'aois Hannah Rae duine. Tá dúirt Fiú amháin mo hubby milis roinnt uaireanta go tá sé ag tosú a fheiceáil "dom" arís. Mar sin, tá anseo cad tá mé amach go dtí seo: Is breá liom a bheith Aiti (Mamaí sa Fionlainnis) le cailín lómhara beag. A dhéanamh ar a súile mianach caoin le sonas, agus déanann sí gáire rud ar bith fiú tamaill. Raibh mé in ann análú í i ngach lá (a fhios?). Agus in ionad dreading an uair an chloig ar maidin, táim ag tnúth le dul chun í a fheiceáil arís, agus a chailleann sí nuair a bhíonn codlata aici. Is breá liom chun cócaireacht agus dúshlán a thabhairt mé féin a fhoghlaim scileanna cócaireachta nua. Anois, tá mé ar a dtugtar ar feadh i bhfad go bhfuil mé cócaireacht maith, ach le déanaí tá mé ar tháinig na Joy a bheith go maith ag a dhéanamh ar chaighdeán, bia blasta dóibh siúd a breá liom. Déanann sé dom gáire nuair a rachaidh mé stocaí Mmmmm agus Yums, go háirithe ó mo FIL ocras. Ní miste liom miasa a dhéanamh. Ba é seo fionnachtain ollmhór, mar gheall ar do BLIAIN mé fuath aon rud níos mó. Ní chuireann sé cabhrú go bhfuil cónaí orainn i dteach a tógadh ag daoine Fionlainnis beag bídeach, rud a chiallaíonn go Hubby (6'5 ") agus mé féin (6'1") d'fhulaing go leor backache sciúradh na miasa laethúil. Bhuel, cibé acu trí fheidhmiú ar ais iomarcach, (is féidir mo mamas tráma eile a bheith in ann go mbaineann) nó a bheidh ag teann, is féidir liom anois a dhéanamh ar an miasa gleefully fad orm aird ag "The Show Cosby" nó "M * A * S * H "Tá DVD go bhfuil mo hubby milis bheannaigh mé leis. Joked mé leis an lá eile nach raibh a fhios aige go mbeadh fáil dom na sraitheanna mar bronntanas lá breithe a dhéanamh ar a chuid níos glaine tí, rinne sé? D'fhreagair sé le Ha "Cad sraith eile mhaith leat, a stór?"! Sílim go bhfuil sé díreach i gceist go bhfuil Juji foghlaim an amhráin téama beagán ró maith. Is breá liom a gáire agus a bheith amaideach. Maith go leor, bhí a fhios agam seo fúm féin cheana féin, ach bhí dearmad déanta agam CONAS. Raibh dearmad déanta agam nach bhfuil sé ach ceart go leor, ach go hiomlán is gá a bheith ridiculously amaideach agus lig gach gardaí a gáire díreach síos. Anois, rinne mé a lán de bheith amaideach chun cabhrú le mo mhac leigheas, go háirithe le linn uaire struis, ach bhí sé gníomh. Ní raibh mé taitneamh as. Bhí sé ag obair. Anois, is féidir le mo dheirfiúr agus mé ag gáire faoi silliest na rudaí, ach mar ba mhaith linn a. Cinnte, téim trí péirí níos mó de éadaí, ach tá sé sin fiú é. Tá mé rómánsúil. Arís, bhí a fhios agam seo cheana féin, ach tá sé den sórt sin a áthas a rediscover an chuid seo den féin mar mo beloved agus rachaidh mé aithne ar a chéile arís agus a tharraingt níos cóngaraí dá chéile mar chairde agus lovers le linn an ama de strus agus leighis. Sea, is féidir do na dhá aonán a bheith i gceist. Mar sin, glacann an turas a twist agus anois, i bhfad níos mó ná súil agam go bhfuil ag an bpointe seo i mo shaol, ach tá mé ag tosú a fheiceáil conas a úsáideann mo Athair ar Neamh iad a thógáil carachtar fíor. I cinnte nach bhfuil cosúil leis an refiner tine ag amanna, ach de réir mar seo amhrán nua de mo deir, a dhéanann sé gach rud nua .... agus álainn. Beannachtaí! Hannah ps WHOOHOO! Lá 2 le comhsheasmhacht blogging rathúil! Agus tháinig mé suas leis an gceann seo go léir ar mo chuid féin! Tá mé leithscéal sin tá mé as láthair amhlaidh. Ní ba mhaith liom leithscéal a ghabháil ach amháin go bhfuil a fhios agam go bhfaighidh mé buartha nuair nach féidir liom a chloisteáil ó mo chairde Craoladh ar feadh tamaill. Mar sin, tá anseo an nuashonrú: Rudaí diana. Jeremiah ag an bharda psyche ceart anois mar gheall ar na seachtaine de chaos. Is é ár súil simplí go bhfaigheann sé an dóchas riachtanais sé. Tá mé bhlaosc shocked. Tar éis lá de "faking sé" bhris mé ar deireadh síos le Kaleb aréir. Mourned muid thar an dá ár mac agus a gcuid roghanna. Prayed muid os ard. Suaimhneas muid le chéile oiread agus is bhféadfadh muid. Slept againn ar deireadh. Anois táimid ag fanacht. Guigh orainn. Ní mór dúinn cúnamh agus tacaíocht ceart anois ar bhealaí againn riamh roimhe seo. Jeremiah i faoisimh le cara maith a bhfuil feirm óige theiripeach. Tá sé ag freastal ar, agus táthar ag súil leighis. Níl sé anseo. Sin éagsúla. Toisc nach bhfuil Jeremiah anseo, is féidir liom dul i ndáiríre isteach sa seomra seo chugainn gan smaoineamh faoin áit a bhfuil gach rud agus cad atá ar iarraidh nuair mé ar ais. Is féidir liom a úsáid iarbhír an seomra folctha gan eagla ar a bhfuil an figiúr amach cad a theastaíonn Jeremiah dom "ghabháil dó" ag nuair a fháil déanta. Ní féidir liom a shealbhú mo anála agus ligean chun Ní boladh fuail agus gáis intestinal d'fhéadfadh a craiceann a phéinteáil. Ní féidir liom a sheiceáil agus dúbailte a sheiceáil glais dorais agus aláraim agus súil a choinneáil ar mo eochracha. Tá sé ciúin. Sin éagsúla. Tá mé ag crochadh amach le leanbh E, a luíonn go leor agus, mura bhfuil sí ocras, agus sa chás screams sí dúnmharaithe fuilteacha, ar shlí eile ábhar agus smiley. Toisc Codlaíonn sí go leor, a rachaidh mé a ghlacadh i ndáiríre an staighre i lár an lae más mian liom, ach nach bhfuil mé ag teastáil i ndáiríre ró-toisc go bhfuil mé ag fáil an t-am is gá dom ar mo shon féin, a athnuachan, a dhéanamh cad agam IARRAIDH a dhéanamh, agus más rud é nach ndéanfaidh aon ní, go maith, ansin is féidir liom rud ar bith. Tá mé quieuit. Sin éagsúla. Hubby agus mé ag caitheamh a lán ama go maith le chéile. Táimid ag breathnú ar DVD tuismitheoireachta sraith le chéile agus tar éis roinnt plé mór. Táimid ag léamh tríd 1 Corinthians le chéile, agus éisteachta focal Dé dúinn CHÉILE. Táimid ag guí ar ár pósadh, le haghaidh ár mac, as ár teaghlaigh CHÉILE. Chuaigh muid i ndáiríre ar 2 dátaí agus labhair faoi rudaí eile seachas ár buachaillí 'iompar! Táim ag fáil am le mo chara is fearr. Sin éagsúla. Beidh Jeremiah a bheith i faoisimh ar feadh cúpla lá níos mó toisc go bhfuil Hubby chun dul ar thuras gnó ar feadh cúpla lá, agus ní dóigh liom go sábháilte a thabhairt J ar ais go fóill. Mar sin, beidh mé ag cúpla lá nuair a tá sé ach dom agus an leanbh. Tá sí a lán de na ceapacháin, mar sin ní bheidh muid ach suí timpeall sa bhaile, ach beidh sé fós corr. Táim ag súil le haghaidh roinnt úsáid tháirgiúil na ciúin, agus gur féidir liom a tune amach an chaos de mo smaointe agus mo Athair guth a chloisteáil. Ní mór dúinn roinnt cinn mór i go leor réimsí dár teaghlaigh shaol, agus tá mé ag súil le cloisteáil ar roinnt treo. Ba mhaith liom a chloisteáil mo Athar chroí do dúinn. Gabe Is breá. Anois go bhfuil sé 18 agus ag déanamh a chuid roghanna saoil féin, beidh mé ag staonadh ó scríobh i bhfad an iomarca mar gheall air, seachas chaoi a bhfuil a roghanna a bhaineann dom mar a mamaí. Ceart anois, chailleann mé leis agus tá mé i ndáiríre ní cinnte conas a bheith. Fós ag obair ar sin. Jeremiah ag streachailt i ndáiríre. Sé ag streachailt le haghaidh mí beagnach anois. Laethúil. Icky, Uafásach, ní spraoi! Tá sé go domhain eagla a lán rudaí, lena n-áirítear é féin, agus an ghrá dom. Inniu, ba é an eagla go mbeidh sé a fhágáil. A scairt sé trí deora go bhfuil sé nach mbeidh "saoire! Fiú má tá siad tharraingt (air) ar shiúl! "Tá sé chomh deacair dom a chloisteáil, agus a thuiscint. Tá mé ag iarraidh. I ní hamháin bhfuil a fhios conas chun freagra a thabhairt ar an gnó leanúnach-uile an iompar. Leanbh E ag déanamh go hiontach tar éis 3 lá san ospidéal mar gheall ar UTI. Cró sí go bhfuil fiabhras air Dé Máirt oíche, agus tar éis 4 uair an chloig de thástálacha (go dtí AM 5) admhaigh siad léi. Choinnigh siad í ar feadh 3 lá, 2 fiú tar éis a bhí imithe an fiabhras, toisc go raibh líon a tháinig ar ais níos airde ná mar thaitin siad. Mar sin, rug mé suas ar NAPS, sort. Bhí mé chomh sásta a thabhairt ar ais di inniu. Chaill mé go aghaidh beag sin i bhfad. Hubby agus a athair ag obair an-chrua ar ár leaba ghairdín. I gcás gach southerners agat, ní mór seo a bheith ina turraing, ach a fheiceann tú, bhí sé thíos an tseachtain seo caite reo. Mar sin, tá muid ag súil le haghaidh an tsamhraidh Indiach. An menfolk ag obair chomh maith amach plean le haghaidh ár coop cearc. Tá siad chickies méid iomlán, agus happyily fara ar a n-bhosca. Caithfidh siad a fháil amach as an gharáiste. A chara daor thug dúinn coop, ach beidh sé a bheith athchumrú le beagán. Tá mé chomh buíoch do mo athair-i-dlí. Tá dearadh nua le haghaidh an bhlag seo ag teacht! Chomh tógtha! Bhí sé iontas iomlán ó mo hubby beloved. Tá sé ag dul a bheith Suh-WEET!