http___www.tearmann.com_node_197775_1.xml
1.1 1.2 1.3 1.4 2.1 2.2 2.3 3.1 3.2 3.3 4.1 4.2 5.1 6.1 6.2 6.3 7.1 7.2 7.3 8.1 9.1 10.1 10.2 10.3 11.1 11.2 12.1 13.1
Now a man named Lazarus was sick. He was from Bethany, the village of Mary and her sister Martha. This Mary, whose brother Lazarus now lay sick, was the same one who poured perfume on the Lord and wiped his feet with her hair. So the sisters sent word to Jesus, “Lord, the one you love is sick.” When he heard this, Jesus said, “This sickness will not end in death. No, it is for God’s glory so that God’s Son may be glorified through it.” Jesus loved Martha and her sister and Lazarus. On his arrival, Jesus found that Lazarus had already been in the tomb for four days. Bethany was less than two miles from Jerusalem, and many Jews had come to Martha and Mary to comfort them in the loss of their brother. When Martha heard that Jesus was coming, she went out to meet him, but Mary stayed at home. “Lord,” Martha said to Jesus, “if you had been here, my brother would not have died. But I know that even now God will give you whatever you ask.” Behind the Church of Bethany is the tomb where Lazarus was buried. Jesus said to her, “I am the resurrection and the life. He who believes in me will live, even though he dies; and whoever lives and believes in me will never die. Do you believe this?” Jesus, once more deeply moved, came to the tomb. It was a cave with a stone laid across the entrance. “Take away the stone,” he said. “But, Lord,” said Martha, the sister of the dead man, “by this time there is a bad odor, for he has been there four days.” Then Jesus said, “Did I not tell you that if you believed, you would see the glory of God?” So they took away the stone. Then Jesus looked up and said, “Father, I thank you that you have heard me. I knew that you always hear me, but I said this for the benefit of the people standing here, that they may believe that you sent me.” When he had said this, Jesus called in a loud voice, “Lazarus, come out!” The dead man came out, his hands and feet wrapped with strips of linen, and a cloth around his face. Jesus said to them, “Take off the grave clothes and let him go.” Now let’s resume our journey to Jerusalem.
1.1 2.1 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 3.6 3.7 3.8 4.1 4.2 5.1 6.1 6.2 7.1 9.1 9.2 9.3 9.4 10.1 10.2 10.3 10.4 10.5 10.6 10.7 10.8 11.1 12.1 13.1 13.2 13.3 13.4 14.1 14.2 14.3 14.4 14.5 15.1 15.2 15.3 15.4 15.5 16.1 16.2 17.1 18.1 19.1 19.2 19.3 19.4 19.5 20.1 21.1 21.2 22.1 22.2 22.3
Cleacht mórchiúnas Caith seal ag tabhairt airde ar na mothúcháin i bpáirteanna éagsúla do cholainne - Déan iarracht tú féin a dhéanamh níos socra, níos ciúine, níos dírí agus muid ag tosú ar an am marana is guí seo. Tá bealaí éagsúla lena leithéid a dhéanamh agus tharlódh go bhuil ceann agat-sa a fheileas duit féin, ach i ngach uile sheisiún den chúrsa spioradálta seo, úsáidfimid foirm éagsúil de chleachtadh socrachta. Inniu, caith seal ag tabhairt airde ar na mothúcháin i bpáirteanna éagsúla do cholainne. Is cuma an bhfuil tú i do shuí i gcathaoir chompordach, i do luí, nó ag coisíocht. Ar dtús, caith tamall ag tabhairt airde ar do cholainn. Cuir eolas ar mhothúcháin éagsúla i bpáirteanna éagsúla de do cholainn. Dírigh anois ar do chosa, ar na bróga atá orthu, ar an talamh a bhfuil siad ag brú air, ar an mbealach a ngluaiseann siad. Is cúnamh ag an bpointe seo méara do chos a chorraí! - Anois, dean do bhealach trí do cholainn – ó do chosa, do chorróga, do chabhail, do ghéaga agus do lámha go dtí d’éadan agus do phlait. Lig don mhothú i ngach uile bhall a ghabháil i gcion ort agus ná bog ar aghaidh go dtí go ngabhann. - Nuair a shroichfeas tú do cheann, tabhair aird an athuair ar do chosa, agus gluais go mall trí do cholainn arís uair nó dhó. - Ansin, nuair a bheas tú faoi réir, lig don phointe airde seo éirí socair, áit éigin i do lár féin. Is ón lár ciúin sin a fhéadas tú éisteacht anois leis an gcur síos ar theagmhái Mharta le hÍosa. Scriptiúr Bhí duine áirithe tinn, Lazaras ó Bhéatáine, baile Mháire agus Mharta a deirfiúr. Ba í an Mháire sin a raibh a deartháir Lazaras tinn anois, a rinne an Tiarna a ungadh le hola agus a thriomaigh a chosa lena gruaig. Chuir na deirfiúracha teachtaireacht chuige á rá: “A thiarna, féach, tá an té is ionúin leat tinn.” Arna chloisteáil sin d’Íosa dúirt sé: “Ní chun báis an galar seo ach chun glóir Dé, chun go dtabharfaí glóir do Mhac Dé tríd.” Bhí cion ag Íosa ar Mharta agus ar a deirfiúr Máire, agus ar Lazaras. Nuair a chuala sé go raibh sé breoite, mar sin féin, d’fhan sé dhá lá mar a raibh sé. Ar theacht d’Íosa dá réir sin, fuair sé é agus é ceithre lá cheana féin sa tuama. Bhí Béatáine timpeall chúig staid déag ó Iarúsailéim. Bhí cuid mhór Giúdach tagtha ag triall ar Mharta agus ar Mháire chun sólás a chur orthu i ndiaidh a ndearthár. Nuair a chuala Marta mar sin go raibh Íosa tagtha, chuaigh sí amach ina choinne. D’fhan Máire ina suí sa teach. Dúirt Marta ansin le hÍosa: “A Thiarna, dá mbeifeá-sa anseo ní bhfaigheadh mo dheartháir bás. Ach tá a fhios agam anois féin, cibé ní a iarrfaidh tú ar Dhia, go dtabharfaidh Dia duit é.” Dúirt Íosa léi: “Éireoidh do dheartháir arís.” “Tá a fhios agam,” arsa Marta leis, “go n-éireoidh sé arís san aiséirí an lá deireanach.” Dúirt Íosa léi: “Mise an t-aiséirí agus an bheatha; An té a chreideann ionamsa, fiú amháin má fhaigheann sé bás, mairfidh sé, agus gach duine a mhaireann is a chreideann ionamsa, ní bhfaighidh sé bás choíche. An gcreideann tú an méid sin?” “Creidim, a Thiarna,” ar sí, “creidim gur tú Críost, Mac Dé, atá ag teacht ar an saol.” Machnamh Cé na focail a d’úsáidfeadh tusa le cur síos a dhéanamh ar an gcleachtadh atá agat féin ar ghrá Dé duitse? - Is as Béatáine, i bhfoisceacht siúlóide d’Iarúsailéim, do Mharta, do Mháire agus do Lazaras. Is tearmann an teach seo acu d’Íosa le linn a mhinistéireachta. Bíonn Íosa compordach ag tabhairt cuarta orthu i gcomhair béile agus bíonn siad sin compordach ag glaoch ar Íosa de réir mar a bhíos call acu leis. An airíonn tusa compordach i gcomhluadar Íosa? - ‘Tógáil Lazaras ó Mhairbh’ a thugtar ar an eachta seo go minic. B’fhearr dá dtabharfaí ‘Creideamh Mharta’ uirthi ó tharla gurb é comhrá Íosa le Marta is mó atá sa gcuntas. Claochlaíonn an comhrá acu scéal mhíorúilt Lazaras ina scéal faoi iomláine na beatha atá insroiche acu siúd a chreadeas in Íosa. An bhfuil tusa in ann ionannas a dhéanamh le Marta. Cén chaoi? - Bhí cion ag Íosa ar Mharta agus ar a deirfiúr Máire, agus ar Lazaras. Cuireann na deirfiúracha scéala go bhfuil a ndeartháir tinn, ach ní iarrann siad ar Íosa a theacht lena leigheas. Tabhair faoi deara a oiread muiníne agus a bhaineas siad as Íosa agus as a ghrá. Léiríonn Dia an grá atá aige dúinn ar bhealaí éagsúla go leor – lena thrócaire, lena leigheas, lena mhaitheanas, lena ghrá gan choinníoll, le gan ach cuid an bheagáin acu a lua. Cé na focail a d’úsáidfeadh tusa le cur síos a dhéanamh ar an gcleachtadh atá agat féin ar ghrá Dé duitse? - An dá luas a airíos Marta go bhfuil Íosa abhus téann sí caol díreach faoina dhéin. An bhfuil fonn mór ort féin bogadh ón áit a bhfuil tú i do shaol anois agus a ghabháil amach le bualadh le hÍosa ar an gcúrsa spioradálta seo? Labhair le Dia Déan do mharana ar imeachtaí ar bith i do shaol a neartaigh do chreideamh - Cé air a bhféadfadh Marta a bheith ag smaoineamh agus í ag gabháil faoi dhéin Íosa? Seans go raibh sí ag smaoineamh ar a ndearna sé do dhaoine eile: Baintreach Náín, ar tógadh a mac ó mhairbh, nó iníon Iáras a bhí básaithe freisin, ach a tháinig ar ais ó mhairbh. An bhfuil aon fhianaise agatsa ar Dhia a bheith ag obair go cumasach i saol daoine eile? Ar oibrigh Dia go cumasach i do shaol-sa? An gceapann tú gur féidir le Dia a leithéid a dhéanamh arís nó an bhfuil an chosúlacht ar an scéal go ndéanann sé moill? - Is éard a deir Íosa le Marta: “Mise an t-aiséirí agus an bheatha; An té a chreideann ionamsa, fiú amháin má fhaigheann sé bás, mairfidh sé, agus gach duine a mhaireann is a chreideann ionamsa, ní bhfaighidh sé bás choíche.” Cé leis a bhfuil sé cosúil duitse na focail sóláis agus leighis seo a chloisteáil? - Le neart-teann creidimh, deir Marta, “Creidim, a Thiarna,” ar sí, “creidim gur tú Críost, Mac Dé, atá ag teacht ar an saol.” Cloistear go leor faoi admháil chreidimh Pheadair mar fhreagra ar cheist Íosa: “Ach cé hé a deir sibhse mé?” Ach tá an doimhneacht chéanna chreidimh ag Marta agus tá a hadmháil chomh cumasach céanna. B’fhéidir nár mhiste duit-se féachtaint le d’admháil chreidimh féin a scríobh amach. - Déan do mharana ar imeachtaí ar bith i do shaol a neartaigh do chreideamh. Agus an phaidir seo ag tarraingt chun deiridh, téir chun cainte leis an Tiarna. Cén chaoi a gcríochnódh tusa an abairt: “Is ea, a Thiarna, creidim-se....”?