http___www.stubbornfishtales.com_ga_tag_bright-eyes__1.xml
1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 2.1 3.1 3.2 3.3 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 4.6 4.7 4.8 5.1 5.2 5.3 5.4 5.5 5.6 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 6.6 6.7 6.8 6.9 7.1 8.1 9.1 9.2 10.1 10.2 11.1 11.2 12.1 12.2 13.1 13.2 13.3 13.4 13.5 14.1 14.2 14.3 14.4 14.5 15.1 15.2 15.3 15.4 16.1 16.2 16.3 17.1 17.2 17.3 17.4 17.5 17.6 17.7 17.8 18.1 19.1 20.1 20.2 20.3 20.4 21.1 21.2 21.3 21.4 22.1 23.1 23.2 24.1 25.1 25.2 25.3 25.4 26.1 27.1 28.1 29.1 29.2 29.3 30.1 31.1 32.1 33.1 34.1 35.1 36.1 36.2 37.1 38.1 38.2 39.1 39.2 39.3 40.1 41.1 42.1 42.2 42.3 43.1 43.2 43.3 43.4 44.1 44.2 45.1 45.2 46.1 46.2 47.1 48.1 49.1 50.1 50.2 51.1 51.2 52.1 52.2 52.3 52.4 53.1 53.2 53.3 54.1 54.2 54.3 54.4 55.1 55.2 55.3 56.1 56.2 56.3 56.4 56.5 56.6 56.7 56.8 56.9 57.1 57.2 57.3 58.1 59.1 60.1 61.1 61.2 61.3 62.1 63.1 63.2 63.3 64.1 64.2 64.3 64.4 64.5 65.1 66.1 66.2 66.3 66.4 67.1 67.2 67.3 68.1 68.2 68.3 68.4 68.5 68.6 68.7 69.1 69.2 69.3 69.4 69.5 69.6 69.7 69.8 70.1 70.2 70.3 71.1 71.2 72.1 73.1 74.1 74.2 74.3 75.1 75.2 75.3 75.4 75.5 75.6 75.7 76.1 76.2 76.3 76.4 76.5 76.6 76.7 76.8 76.9 76.10 76.11 76.12 76.13 76.14 77.1 77.2 77.3 77.4 77.5 77.6 77.7 77.8 77.9 78.1 78.2 79.1 79.2 79.3 79.4 79.5 79.6 79.7 79.8 79.9 79.10 79.11 80.1 80.2 81.1 81.2 81.3 81.4 81.5 81.6 81.7 81.8 81.9 81.10 81.11 81.12 81.13 81.14 81.15 81.16 82.1 82.2 82.3 82.4 83.1 83.2 83.3
I’m one of those annoying people who plays Christmas music all year round. I figure you can’t be accused of playing it to early if you never stopped. Spotify has become my new best friend this Christmas because I have made my ultimate Christmas playlist with almost 800 songs. Baby E and I listen to it every morning as I’m feeding her breakfast. I’ve got everything from John Denver to Veggie Tales on there. It’s pretty sweet. Anywho, since both boys are gone this year, and Baby E is too young to participate in a lot of activities, I’m missing a lot of our Christmas traditions this year. One tradition that has stayed is that Rachel and I do the majority of the Christmas decorating. The past few years Hubby’s dad has gone out to the homestead and finds a tree that he thinks is impressive enough to be honored with the corner position in our living room. He scopes them out all year. This year’s is a beauty. Hubby and Dad put on the lights and then Rachel and I put on the ornaments the next day with a VHS tape of Muppet Christmas Carol playing on the TV. One of my favorite things about decorating the tree this year was pulling out all of the beautiful ornaments that I bought after Christmas last year. I wait until end of January when all the Christmas stuff is 75% off and then get the really fancy, hand-blown glass ornaments. Another reason I love getting them after Christmas is that I get to experience the fun of re-discovering my treasures all over again the next Christmas. I catch myself saying things like “Oh! That’s so cute!” or “Oh yeah! I remember getting that!” as I un-package my green and red bins….which I also got on clearance after Christmas. One tradition I’m really missing this year is the nightly lighting of the Advent candles. We started this tradition the first Christmas the boys were with us as a way to introduce them to the wonder of the prophecies and fulfillment of Christ’s birth. We lit the candles every night after dinner and read scripture passages that corresponded. We quizzed the boys on the meaning of each candle as they took turns lighting and then blowing them out. It was a really special thing. I miss it. Only God knows what our next year will bring, so I know that by this time next year Christmas will have a whole new layer of meaning and tradition. One of my favorite Christmas stories is “All is Well” by Frank E. Peretti. I listen to it year round and actually performed it at competitions in high school. At the close of the story Peretti describes how God is the great story teller of our lives and how He loved us so much that he wrote Himself into our story as a baby in a manger. He came into this earth under extremely adverse circumstances and experienced the rejection and chaos this life has to give. He chose to do that. For me. So even though this year has had a lot of pain and hurt, I am choosing to hold onto joy. Joy that comes from deep inside because of what and whom we celebrate. Merry Christmas Blessings! Hannah ***BTW, no one paid me anything for my opinions. They’re just things I like.*** My heart is hurting and I want so badly to write about it, but I can’t. Everything is just to confidential and sensitive. Things are changing. Big time changing. Like…. I don’t know what God is doing, but I hope this season is coming to an end and the next is full of all kinds of joy….kind of changing. One thing that has my heart in a vice is that Baby E will be moving on after Christmas. We thought we might have the opportunity to make her ours forever, we fought for it, but it just wasn’t meant to be….apparently. The family she will be going to has her older two sisters as well, and they are an amazing family. They love Jesus, and they will raise her up in the right way. If I could pick a family to take care of my precious girl, they would be it….but they just aren’t us. Hubby is crushed. We both are. It comes in waves. Every time she smiles at us it makes it worse. It feels like our joy is leaving. Okay, Lord. I know. You want to be our joy. But this still hurts. Too much mourning in too little time. Too much loss. Too much change. So what’s next? The challenge for me is going to be to rest and wait and try not to jump into something to try to fill these holes I am feeling. The holes are in my identity. Who am I now? What am I here for? How do I wait effectively? How do I allow myself to be healed? How can Kaleb and I heal together? We are appealing the decision, but I have no confidence. Jeremiah’s situation is so up in the air. Where will he be? Who can help him? What role are we supposed to play? How much can our hearts handle? It’s been hard to be thankful because I’ve been so angry. Angry that we are having to go over yet another hurdle, and another. The past two years have been so hard and it’s just not letting up. We are asking a lot of questions that there just are not easy answers to. It’s hard to breathe. This weight that’s on my heart feels so overwhelming that it makes every breath a conscious effort. Every smile is a decision. My friend Eileen said it so well. “If it looks to you as if I don’t take something seriously enough because you cannot see the blood from my broken heart spilling out all over, ok, that’s good cause that would scare the kids. And maybe what you see is me standing on the rock of my faith – my incredible Father, Who is working things out in our lives. Or, maybe what you are seeing is some therapeutic dancing and singing because we are intentionally choosing not to live in the pain every. moment. You know they say you cannot judge a book by its cover… along those same lines – you cannot always see the brokenness of a life by looking at someones’ face. Imma gonna dance on – with you or without you, it’s ok, I have friends who get it.” But sometimes there are just too many unanswered “what if’s,” and sanity is just not possible. But I am choosing to be thankful. Choosing very carefully what attitudes I hold onto. The emotions and the feelings and the thoughts come like darts and hit at some very inconvenient and even inappropriate times, piercing me to the deepest parts of my…depths, but I choose what stays. Somehow, I’m going to have to choose to say “You give and take away, blessed be Your name.” Somehow. But be patient with me, and remind me gently, and if I yell at you and tell you to shut up, love me anyways, and then try again later. And keep praying for us, ‘cuz none of this makes any flippin’ sense. I think that my journey with infertility gives me unique perspective on certain issues in our world. Not just my infertility, but my intense passion for children and their well-being. Love. Kids. So things like this make me really happy. I could watch programs about child development for hours. I never tire of the miracle of how we are created and are continually shaped into these amazingly unique beings. On side note, if you are a parent, or someone who loves a child, and you haven’t read Nancy Tillman’s “On the Night You were Born,” you need to. Amazing. Plus, it’s featured, along with other Tillman titles, at Kohl’s this month in support of their Kohl’s Cares for Kids campaign, so it’s a good time to get it. On the flip side, just like the things that highlight the beauty and wonder of children make me full of joy, anything that disregards or causes harm to children makes me so angry that…well, I just don’t have words. I don’t have words for things like this: No words, except: This. Must. Stop. I have to be so careful to guard my heart in this area, because the subject of abortion, or even unwanted children is such a breeding ground for hatred and bitterness in my heart, even bitterness against my Heavenly Father. All the “why’s” creep up, and it’s hard to stop them once they start. So I am careful. And I pray. And I wait on what God has to say to my heart. And I stop trying to understand, ‘cuz I won’t this side of heaven. And then I go back to rejoicing in God’s creation, and how every life is precious. I watch things like this (one of my favorites EVER!) to gain some perspective: Love. Life. And it doesn’t stop here. Blessings! Hannah Kohl’s did not compensate me in any way for my mention of them. All opinions are my own. Baby E was cracking my up today with her singing and jabbering. She is such a delight. I met my friend Lindsay at the Parenting in SPACE conference back in April, ya’ know, right before everything EXPLODED. We immediately clicked. I think our first conversation was about how our trauma kids smell….like, bad. We are both drama geeks, and we both love to laugh, even when it’s hard…especially when it’s hard. I trust her. She has become another amazing mommy mentor that I wish I could carry around in my back pocket. I really do trust her, but dangit (‘cuz I’m not good at swearing) do I ever want to smack her sometimes because she is so very good at challenging my heart when I’d rather not go “there”. She wrote this today. I don’t get it. It is not sinking in. Sure, I’ve learned a lot about myself, and I’ve let God use the trauma to root out and replace some major issues in my heart, so in that I am thankful, but I’m not thankful for the truama itself, I’m thankful for what God has used it to do, but I’d rather that He chose a different way. “THIS is why we keep going. THIS is why our children aren’t our greatest burden. THIS is why hurt kids don’t ruin our lives…but rather bless it with heaven’s richest blessing if we just allow ourselves to get down and get dirty and stop fighting this precious gift, a gift more priceless that rubies, that just happens to be wrapped in a ripped up, peed on, spit on, moldy old package.” I am not there yet. I still feel like one child in particular is a burden, or rather, not him, but what the trauma has turned him into. I don’t really know how to say that, and to admit it makes me feel so icky. I still feel like this kid came really close to ruining my life, and I don’t feel like I was blessed with heaven’s richest blessing through him. I’m not there yet. Will I ever be? Don’t know. Really, really don’t know. (See, you know I’ m frazzled when my grammar goes out the window.) But this is why I surround myself with people who “get” what this journey is like, what I am going through, what our family is going through, and what my kids are going through. I can trust them to show me what life CAN be, and that it won’t always be how I see it today. And some days, I hope I can be that for them, although I am definitely feeling like the baby in the group most of the time. But I’m learning. Blessings! Hannah Baby E had her 6 month appointment today and rockin’ all the doctor’s expectations. No one would know that this little wonder had such a rough start. Praise Jesus! It is my theory that when you are living in trauma for a really long time, especially when you are required to have extreme self-awareness and self-control during that extended trauma, you start to lose sight of who you really are, because it all becomes a pretending game (AKA “fake it till you make it”). When I went to the amazing Parenting in SPACE conference back in April, ya’ know, right before my life as I knew it collapsed, I conferred with a number of trauma mamas who turned out to also have a background in theater. It’s a good skill to have, to be able to smile and speak calmly when most “normal” people would be frothing at the mouth. But that skill comes with a curse of possibly losing sight of how you truly feel, or even HOW to feel. Anywho, the continual trauma, at least within this household, has been greatly reduced recently. J will finally be getting the help he needs, which means he is not here, which means both we and he are safer, which means less trauma, hopefully, for all involved. With less trauma here, plus the addition of a darn cute baby girl, of whom I am unfortunately not able to write a whole lot about, I am healing. With that healing comes a rediscovery of who this now 27-year-old Hannah Rae person is. Even my sweet hubby has remarked a number of times that he’s starting to see “me” again. So here’s what I’ve discovered so far: I love being Aiti (Mommy in Finnish) to a precious little girl. Her eyes make mine cry with happiness, and her laugh makes anything worth while. I could breathe her in all day (who knew?). And instead of dreading the morning hours, I look forward to getting to see her again, and miss her when she is sleeping. I love to cook and challenge myself to learn new culinary skills. Now, I’ve known for a long time that I am a good cook, but recently I’ve rediscovered the JOY of being good at making quality, tasty food for those I love. It makes me smile when I get hose MMmmm’s and Yums, especially from my hungry FIL. I don’t mind doing dishes. This was a HUGE discovery, because for YEARS I’ve loathed nothing more. It doesn’t help that we live in house that was built by tiny Finnish people, which means that Hubby (6’5″) and myself (6’1″) have suffered many a backache scrubbing those daily dishes. Well, whether by excessive back exercise, (my fellow trauma mamas may be able to relate) or by sheer will, I can now gleefully do the dishes while I am entertained by “The Cosby Show” or “M*A*S*H” DVD’s that my sweet hubby has blessed me with. I joked with him the other day that he didn’t know that getting me those series as birthday gifts would make his house cleaner, did he? He replied with “What other series would you like, dear?” I think he’s just concerned that Juji is learning the theme songs a little too well. I love to laugh and be silly. Okay, I knew this about myself already, but I had forgotten HOW. I had forgotten that it is not only okay, but entirely necessary to be ridiculously silly and let down all guards to just laugh. Now, I did a lot of being silly to help my sons heal, especially during stressful times, but it was an act. I did not enjoy it. It was work. Now, my sister and I can laugh about the silliest of things, just because we want to. Sure, I go through more pairs of underwear, but it is so worth it. I am a romantic. Again, I knew this already, but it is such a joy to rediscover this part of myself as my beloved and I get to know each other again and draw closer to each other as friends and lovers during this time of stress and healing. Yes, it is possible for those two entities to coexist. So this journey takes its twist and turns, far more than I expected to have by this point in my life, but I am starting to see how my Heavenly Father uses them to build true character. I definitely do not like the refiner’s fire at times, but as this new anthem of mine says, He makes all things new….and beautiful. Blessings! Hannah WHOOHOO! Day 2 of successful blogging consistency! And I came up with this one all on my own! Today is the day we who are still stuck here in this mortal coil will remember the day you were born. You would have been 56 today. Let me double check that on FB. Yup. I think I’m right. Reading the posts on your FB page shows so much about who you were, although I’m not sure if some of the commenters realize that you’ve gone home. Sometimes I don’t realize you’ve gone home. Your wife and some of your kiddos went to your birthplace today. I wish we could have joined them. Things are so tough right now. Do you know that? are you interceding for us? How does that work? I wonder if you are weeping for us right now. But there’s no sadness in His presence, right? Well, I know you would have wept with us if you were here. Wept for your grandson who seems so far beyond our reach right now. Oh, Daddy, this is not what you would have wanted for us. Although, I’m trying desperately to hold onto God’s promises, it’s so hard to not feel beyond His reach sometimes. You had so many big dreams for me, and I’m terrified that all that is crashing down forever. I wonder if that’s why you were taken early, to save you from this heartache. There is some joy though, Daddy. Baby E is such a ray of sunshine in this darkness. I told her a Tommy story as I rocked her to sleep last night. It was about you. I hope I can tell them to her for the rest of her life, or as long as she’ll let me, or as long as the Lord lets me. I want to be her mommy, Dad. I am wondering so often lately what God is doing, and He keeps challenging me more and more to lay everything, EVERYTHING on the altar. As I laid this precious baby girl in her cradle the other night I felt like Abraham laying Isaac on the altar, sacrificing her to you. My hands are as open as I know how, but this is the deepest heart struggle I’ve ever had. Will you be proud of me? Oh, I hope so. You would love her so much, Daddy. She has bright blue eyes, and the longest eye lashes you’ve ever seen on a baby. She smiles and the whole world stops to smile back. She loves your son-in-law. She has melted his heart and the Lord is using her to melt his fears, although fear is something there is so much of right now. She carries a supernatural joy about her. Seriously, this girl already has such a connection to the Spirit. I know that all cute babies attract attention, but we’ve never witnessed a child who draws people to her like Baby E does. I believe she is what you would have wanted for me; for our family. So we wait to see what God has planned, and try to trust. I am trying to trust. Oh, I just thought of something! I should make pumpkin pie in your honor! I still expect you to call me. I expected you to call me a remind me that it was getting close to your birthday. Funny. I actually remembered this year. I remember you telling me how your heart ached every year on your parents’ birthdays, and the anniversaries of their home-goings. I am starting to understand. This will be a long journey, won’t it? I feel so young right now, and your left so soon. I mean, obviously God knew what He was doing taking you home when He did, but I feel like I still had so much to learn from you. I needed to learn more about who I am, and you knew me so well. I know that this pushes me to learn that from my Heavenly Father, but I heard his voice so clearly when you spoke with His wisdom. My heart burns knowing that this journey is going to be so hard. Perseverance. Character. Hope. HARD! I’m learning to hold onto Jesus, Dad. He won’t give up, right? He didn’t give up on you, and now you are seeing His face. Oh, how I want to see His face. Anywho, Dad, I love you. I hope to see you soon. I’m looking to the East so much more often now.
1.1 2.1 3.1 3.2 3.3 3.4 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 9.2 9.3 9.4 9.5 10.1 10.2 11.1 11.2 11.3 11.4 12.1 12.2 12.3 12.4 12.5 12.6 12.7 12.8 13.1 13.2 13.3 13.4 13.5 13.6 13.7 14.1 14.2 14.3 14.4 14.5 14.6 14.7 14.8 14.9 14.10 14.11 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1 26.2 27.1 27.2 27.3 27.4 27.5 28.1 28.2 28.3 28.4 28.5 28.6 29.1 29.2 29.3 29.4 29.5 29.6 30.1 31.1 32.1 33.1 33.2 33.3 33.4 34.1 34.2 34.3 35.1 35.2 36.1 37.1 38.1 39.1 40.1 41.1 42.1 44.1 44.2 45.1 45.2 45.3 46.1 46.2 46.3 46.4 46.5 46.6 47.1 47.2 48.1 48.2 48.3 49.1 49.2 50.1 51.1 52.1 53.1 54.1 55.1 56.1 57.1 58.1 58.2 58.3 59.1 59.2 59.3 60.1 60.2 61.1 61.2 61.3 61.4 61.5 61.6 61.7 61.8 62.1 62.2 62.3 62.4 62.5 62.6 62.7 62.8 62.9 62.10 63.1 64.1 64.2 64.3 65.1 66.1 66.2 66.3 67.1 68.1 69.1 70.1 71.1 72.1 73.1 74.1 75.1 75.2 76.1 76.2 77.1 77.2 78.1 78.2 78.3 78.4 78.5 79.1 79.2 79.3 79.4 79.5 80.1 80.2 80.3 80.4 81.1 81.2 81.3 82.1 82.2 82.3 82.4 82.5 82.6 82.7 82.8 83.1 83.2 84.1 85.1 86.1 87.1 88.1 89.1 90.1 91.1 92.1 93.1 94.1 95.1 96.1 97.1 97.2 97.3 97.4 98.1 98.2 98.3 98.4 99.1 100.1 100.2 101.1 102.1 102.2 102.3 103.1 104.1 105.1 106.1 106.2 106.3 107.1 108.1 109.1 110.1 111.1 112.1 113.1 114.1 115.1 116.1 117.1 117.2 117.3 117.4 118.1 118.2 118.3 119.1 119.2 119.3 120.1 121.1 121.2 121.3 122.1 122.2 122.3 122.4 122.5 122.6 122.7 122.8 123.1 123.2 123.3 124.1 125.1 126.1 127.1 127.2 127.3 128.1 129.1 130.1 131.1 131.2 132.1 133.1 133.2 133.3 133.4 133.5 134.1 134.2 134.3 134.4 134.5 134.6 135.1 135.2 135.3 135.4 136.1 136.2 136.3 136.4 136.5 136.6 136.7 137.1 138.1 139.1 140.1 141.1 142.1 143.1 144.1 144.2 144.3 145.1 145.2 145.3 145.4 145.5 146.1 147.1 147.2 147.3 147.4 148.1 148.2 148.3 149.1 149.2 149.3 149.4 149.5 149.6 149.7 150.1 150.2 150.3 150.4 150.5 150.6 150.7 150.8 151.1 151.2 151.3 152.1 152.2 153.1 154.1 155.1 155.2 155.3 156.1
Posted by Hannah Rae ar 23 Iúil, 2012 i Saol sa teach stubborn 'Gá le míreanna Cuz chumhacht inchinn i bhfad ró. - Bhí mé ag obair ar an bpost í gur deas tú a thabhairt isteach le mo Boy Busy álainn ar bhealach níos doimhne, ach díreach mar a bhí mé ag déanamh go, literally mar a bhí clóscríobh mé é, fuair muid le glao ag 11:30 a ghlacadh socrúchán éigeandála beirt chailíní, le 16 bliain d'aois, agus a beirt bliain d'aois deirfiúr beag. Dúirt muid tá a socrúchán sealadach. Go raibh mí ó shin. Tá an post ag fáil níos gaire a thabhairt chun críche, ach amháin nach "ann" go fóill. - Tá Life with dhá dhá bhliain d'aois ar eachtra. - Na codanna is fearr a bhfuil dhá bhliain d'aois in aghaidh na míosa ar leith go bhfuil siad siamsaíocht a chur ar a chéile, gach ceann eile cuideachta taitneamh a bhaint as, dom siamsaíocht a chur lena n-antics, agus ag foghlaim gach cineál rudaí spraoi le chéile. - Na codanna is measa a bhfuil dhá bhliain d'aois in aghaidh na míosa ar leith é a mhúineadh siad a chéile ní-sin-spraoi nósanna, mbaineann siad taitneamh as screadaíl ar a chéile, go leor, ach le haghaidh spraoi, agus leis an Chomh maith lenár 8 mí d'aois, tá sé i ndáiríre deacair a fháil ar aon chores nó siopadóireacht a dhéanamh go héifeachtach. - Na codanna is fearr ar a bhfuil 16 bliain d'aois sa teach ag fáil an deis a mhúineadh scileanna saoil tábhachtach, a spreagadh di go bhfuil sí ina duine ann ar féidir leo a roghanna a dhéanamh go maith, agus mo theach ag dul i ndáiríre glan nuair nach bhfuil sí a dhéanamh go maith den sórt sin roghanna. - Tá an chuid is measa ar a bhfuil 16 bliain d'aois nach raibh múineadh scileanna saoil go leor cuí sa teach a dhéanann sé uaireanta is cosúil sé cosúil ní mór dúinn 3 leanaí óga. - Bhraith mé an-scoite amach an mhí seo. Idir cuairteanna do na cailíní, teiripí, agus ceapacháin eile, ní raibh mé in ann a chaitheamh i bhfad ar aon am cáilíochta le cairde an mhí seo. Ní raibh muid a fháil fiú aon ní a dhéanamh ar ár chomóradh. Beidh na cailíní ach anseo le haghaidh eile na seachtaine, agus ansin tá mé ag súil gur féidir rudaí a réiteach síos i sceideal níos praiticiúla. Ugh! - Tá sláinte Bitty s streachailt. Táimid ag a bhfuil saincheisteanna cógas, ach buíochas le Dia ní mór dúinn a pediatrician iontach atá ag obair an-deacair a dhéanamh cinnte go Bitty fhásann isteach an cailín healthiest is féidir léi a bheith. - Anois go atá againn fuair roinnt de na rudaí Med faoi smacht, chinn Bitty bhí sé in am chun TÚS crawling! Tá sí i ngach áit! Is cloch mhíle riamh go bhfuair muid chun taithí le Súile Bright, mar gheall ar cé go bhog sí ar a baile nua nuair a bhí sí thart ar 9 mí d'aois, ní raibh sí tús crawling till a bhí sí beagnach bliain d'aois. Bitty i ndáiríre an chéad leanbh mé gotten chun taithí cloch mhíle seo leis, agus go bhfuil speisialta sin incredibly dom. - Cé go bhfuil a fhorbairt mótair i gcónaí chun tosaigh ar an gcuar, tá Bitty roinnt riachtanais speisialta leanúnach mar thoradh ar na substaintí a bhí faoi lé sí i Utero. Ceann de na ceisteanna is go bhfuil sí ina kid an-céadfach-íogair. Startles sí i ndáiríre go héasca, agus faigheann ró-spreagadh gan rabhadh. Tá sí freisin go dtrioblóid ag tosú le bianna soladach. Ní bheidh sí ar oscailt a béal a ithe amach ar spúnóg, agus más rud é is féidir liom a bhainistiú a roinnt i ann, gags sí a fháil go dtí an pointe caitheamh suas chomh luath agus a bhuaileann sé an cúl a scornach. Beidh sí, áfach, a ithe scáinteoir Graham, cé go gcríochnaíonn an chuid is mó de sé suas ar a aghaidh agus cófra. Táimid tar éis an OT ag teacht amach an tseachtain seo chun cuidiú linn aghaidh a thabhairt ar na saincheisteanna seo, atá ag éirí níos níos mó de imní anois go bhfuil sí chomh soghluaiste. Foirmle ina n-aonar nach bhfuil a ghearradh ach é níos mó. - Mar a luaigh mé ar feadh tamaill níos luaithe, Hubby agus a rith mé díreach tar éis bliain ar an 11ú. Crazy. An bhliain seo caite nach raibh againn a fháil chun ceiliúradh a dhéanamh toisc go raibh muid i lár ár n-cath le Jeremiah. I mbliana, ní raibh an iomarca ag dul ar aghaidh leis an ár bardaí atá ann faoi láthair. Is é mo lá breithe ag teacht suas an deireadh seachtaine seo, agus tá mé ag súil go Hubby agus beidh mé in ann a etch am éigin amach do gach ceann eile. Mhothaíonn sé gur deacair a breathe uaireanta le gach a bhfuil ar siúl, agus i mí Lúnasa ag dul a bheith NUTS! A Thiarna Íosa, déan trócaire! - Gabe tháinig abhaile chun cuairt a thabhairt an deireadh seachtaine seo don chéad uair i níos mó ná bliain! Bhí sé iontach! Ní raibh absolutley aon awkwardness. Mé díreach tar éis taitneamh as am a chaitheamh le mo mhac. Plus, bhí sé Super cool a fheiceáil banna Boy Busy agus Bitty. Fuair mé roinnt pictiúir mór de mo 19 bliain d'aois a shealbhú agus ag súgradh le mo littles. Téite sé mo chroí sin i bhfad. Níl sé i gcónaí ag déanamh na roghanna is fearr, ach tá ár gcaidreamh a athchóiriú, agus go bhfuil níos mó ná súil agam ar feadh bliana ó shin. Plus, bhí sé i ndáiríre greannmhar ag breathnú air féachaint orm smacht na 16 bliana d'aois. Dúirt sé go raibh sé beagnach chun dul isteach sa chistin agus a "Tá sé ní hamháin fiú é!" Hehehe insint. Wonderful. Maith go leor, is dóigh liom go glanta mo inchinn amach roinnt cobwebs anois. Beannachtaí! Hannah Fág nóta tráchta | | Tags: dúshláin iompar , Bheith Real , Bheith atá leagtha amach , Bitty Babe , blogging , Súile geal , Boy Busy , cúram altrama , tuismitheoireachta , An Eachtraíochta SAHM Posted by Hannah Rae ar 9 Eanáir, 2012 i Saol sa teach stubborn Níl mé ag dul a dhéanamh ar phost achoimre 2011. Nach bhfuil ag dul a dhéanamh air. Cén fáth? Oh, mar gheall ar 2011 sucked! Ceart suas go dtí an deireadh. Agus ní ba mhaith liom a bheith in ann a roinnt go mór faoi cén fáth sucked sé, mar sin tá sé ní hamháin fiú é. 2012 Tá tús curtha amach le tráma beagán níos lú, mar gheall go raibh muid ach amháin maidir le beannacht a rá le Súile geal (ainm nua Babaí E, bhí an cuz 'rud ar fad tosaigh ag éirí ró-mearbhaill.) Ach ar a laghad go bhfuil sí i dteach, grámhar Godly, i gcás ina Tá sí lena beirt deirfiúracha, agus gar go leor gur féidir linn cuairt a thabhairt uirthi ar bhonn rialta. Sin an fáth tá sé tráma lú. Bitty Babe (ainm nua Babaí A san áireamh) ag déanamh go han-mhaith, agus anois go bhfuil mé ach 1 leanbh chun díriú ar, tá rudaí calmed síos go mór. Tá sí ina rud milis beag, ach tá ag streachailt i ndáiríre lena bpróiseas bhaint den chíoch. Tá sí i bhfad níos mó docht agus spastic ná Súile Bright riamh. Tá sí i bpian an chuid is mó den am, mar sin má tá sí awake, tá sé annamh go nach bhfuil sí ag gol. Ní féidir liom fanacht go dtí go bhfuil sí déanta go hiomlán lena wean ionas gur féidir linn a fheiceáil cad a bheidh cailín beag a fháil chun cinn. Is cás Bitty ionas suas san aer ag an bpointe seo nach bhfuil aon smaoineamh cá fhad a bheidh sí le linn. Tá a lán de na teaghlaigh i gceist, mar sin tá sé indéanta go bhféadfadh duine éigin céim suas faoi choimeád a ghlacadh ag aon phointe, ach ní go bhfuil an tuiscint go bhfuil mé ag fáil. Cuairteanna go dtí seo níor bheith comhsheasmhach, mar sin beidh orainn a fheiceáil conas a fhorbraíonn go. Tá Hubby agus mé beagán níos mó cosanta leis an socrúchán mar gheall ar an briseadh croí a tharla le Súile geal. Is mian linn a dhéanamh cinnte go bhfuil muid an fhaisnéis go léir is féidir sula geallaimid aon chinneadh. Chun anois, is é ár post chun grá Bitty chomh hiomlán agus is féidir linn ionas gur féidir linn a thabhairt di an deis chéanna a rathú mar a rinne muid le haghaidh Súile geal. Ár cailíní leanbh bhí ambasadóirí iontach an ngá atá le tuismitheoirí altrama. Bheirt acu a bheith idir lámha aird an oiread sin nuair a bhíonn muid amach agus torthaí sé beagnach i gcónaí i amháin ar a laghad comhrá maith mar gheall ar an ngá atá le tuismitheoirí altrama inár bpobal. Ar an drochuair, tá na comhráite de ghnáth ar an frása / ceist go bhfuil mé teacht ar dread agus ghrain. Tagann sé amach rud éigin cosúil le "Ó, ní raibh mé in ann é sin a dhéanamh. Conas is féidir leat a thabhairt dóibh ar ais? "Nó" Ní gcuireann sé tú a mharú ach nuair a bhfuil tú a thabhairt dóibh ar ais? "Nó, an ceann is measa ar fad," Oh, ní raibh mé in ann é sin a dhéanamh. Ba mhaith liom grá ach iad iomarca. " Mar más rud é nach bhfuil muid grá dóibh le gach ceann dár gcroíthe. Mar más rud é go bhfuil sé éasca dúinn a sheoladh ar na leanaí ar aghaidh go dtí cuma cad é i ndán dóibh. Sé ar a dtugtar íobairt, daoine! Is breá linn dóibh go hiomlán ionas go mbeidh a fhios againn nach raibh muid a shealbhú rud ar bith ar ais. Tugaimid dóibh gach a bhfuil againn a thabhairt ionas riamh go mór dúinn a Wonder "An bhfaca a dhéanfaidh mé go leor?" Táimid a thabhairt dóibh an bronntanas le bannaí láidir. An bronntanas a fhios agam go raibh grá acu agus chothaímid. Ní sábháilteachta ach, cé go bhfuil go criticiúil, ach a chothú. Níl mé láidir go leor, ach nach bhfuil an grá uaim. Mé pas ach é a chur ar. Conas is féidir roghnaigh mé feasach go dtí méid nach é sin a dhéanamh? Maith go leor. Scaoilte os a chionn. Cé a fhios cad a bheidh an séasúr seo chugainn a thabhairt, ach súil agam cinnte as rud éigin níos fearr. Beannachtaí! Hannah Fág nóta tráchta | | Tags: Bheith a leagtar amach , Bitty Babe , blogging , Súile geal , creideamh , cúram altrama , tuismitheoireachta , an stuif crua , An Eachtraíochta SAHM Posted by Hannah Rae ar 17 Nollaig, 2011 i Saol sa teach stubborn Tá an teach stubborn ina bhall nua. Déardaoin iarnóin ar a dtugtar oibrí as ár gníomhaireachta agus dúirt "Tá a fhios agam ort agus [Hubby] ag iarraidh a ghlacadh sos ..." "Ach níl a cailín leanbh a riachtanais sa bhaile. Ar mhaith leat a bheith sásta? " Tar éis plé gearr ar an roinnt sonraí a fhios aici, nach raibh i bhfad, dúirt mé léi go mbeadh an freagra is dóichí ná a bheith "tá", ach bhí mé a sheiceáil leis Hubby. Mar sin, rinne mé. An freagra a bhí yes. Leanbh A tháinig ar tráthnóna 02:00 Aoine. Tá sí chomh beag bídeach! Tá sí níos lú ná 3 seachtaine d'aois, mar sin i bhfad níos mó "nuabheirthe" ish ná mar a bhí Babaí E. Tá sí go raibh tús garbh mar eile íospartach an tóir a bhí riamh "bán r * sh" eipidéim. Tá sí mar sin spastic agus docht nach raibh mé in straighten fiú a lámh a fháil ar a gúna ar. Níl sí ar phenob * rb cosúil le leanbh E a bhí, mar sin tá mé ag dul chun labhairt ar ár pediatrician faoi sin nuair a Rachaimid chun Niúir i ASAP an tseachtain seo chugainn. Tá sé cinnte dúshlán le dhá naíonáin a aird riachtanas araon, go minic ag an am céanna. Leanbh E chuala mé a fháil ar suas le leanbh A ag 5:30 ar maidin agus chinn siad go raibh sí ag iarraidh a bheith ar an bpáirtí, agus mar sin shuigh mé léi ar an urlár le bréagán agus rinne mé dhá bhuidéal (thankfully siad úsáid as an fhoirmle céanna!), agus ansin bhí mé leanbh A ar mo lap agus go raibh E Babaí atá suite in aice leis dom ar pillow a shealbhú buidéal ag í féin. Tá sé chomh iontach a fheiceáil ar an méid agus difríochtaí forbartha idir an dá cailíní. Babaí E beagnach tachrán i gcomparáid leis an bitsy itsy Babaí A. Tá sí ach beag sin. Anywho, tá mo inchinn codlata dhíothacha agus tá mé ag dtrioblóid ciall, mar sin ós rud é go bhfuil an dá babes codlata i láthair na huaire, tá mé ag dul a bheith mar cheannasaí a chodladh. Beidh mé ag scríobh níos mó sonraí go han-luath ... b'fhéidir fiú amháin más rud anocht fhaigheann duine éigin rambunctious. Beannachtaí! Hannah Fág nóta tráchta | | Tags: Bheith a leagtar amach , Bitty Babe , Súile geal , cúram altrama , an stuif crua , An Eachtraíochta SAHM Posted by Hannah Rae ar 12 Nollaig, 2011 i Saol sa teach stubborn Tá sé seo tús i ndáiríre. Leanbh E tá sé ag tosú a aistriú go dtí a teach nua. Bhí a teaghlach nua. Is féidir liom cineál na rudaí sin, ach na focail a fháil i bhfostú i mo scornach agus mé iad a sheachaint ar gach costas. Rug mé a sheachaint féin ag glaoch Miss C. Mam nó Mama. Ní raibh mé ag iarraidh a rá é, mar gheall ar ag rá go mbeadh sé a fháil dom beagán níos gaire don réaltacht riamh go bhfuil mé ag dul a bheith go dtí an cailín leanbh lómhara. Anois, más cuimhin leat nuair a thug muid Babaí E bhaile shocraigh muid chun tagairt a dhéanamh dúinn féin mar Äiti agus Isa, na focail Fionlainne do Mam agus Daid. Bhí sé seo go príomha le haghaidh sochar Jeremiah ar; ina dhiaidh sin ar cheap muid bhí muid a bheith díreach trendy agus éagsúil, ach fuair muid go luath amach go raibh sé freisin ar bhealach a bhí ag iarraidh muid a chosaint ar ár gcroí. A bacainn disassociation de shaghas. Is féidir liom a shórtáil fós de ligean go bhfuil mé ag cur ach í a babysitter. D'fhéadfadh liom go bhfuil ar feadh tamaill, ar shlí eile liom a fháil ach freisin feargach. Beidh Hubby a bheith ag dul le liom Dé Céadaoin nuair a théann mé a phiocadh suas í. Tá súil agam go gcabhróidh sé seo a thabhairt dó roinnt síochána. Sé i ndáiríre ag streachailt leis seo. Ós rud é gur tháinig sí abhaile smelling cosúil le teach anocht duine eile thiomáin díreach dó cnónna. Níl aon duine maith go leor chun a cailín beag, agus ina chroí tá na daoine ag cur sí ar shiúl ó dúinn. Tá sé chomh crua. Buille faoi thuairim mé is dóigh liom go bhealach ró-uaireanta, ach ní féidir liom a ligean mé féin dul ann. Caithfidh mé a bheith ceart go leor falsa leis seo, ar shlí eile tá mé ag dul a bheith níos brúite ná mé cheana féin. Tá sé deacair mar gheall ar mhaith liom i ndáiríre an teaghlaigh seo. Tá siad iontach. Tá siad milis, agus mhín, agus Super cabhrach. Tá siad othar le linn agus tá a fhios acu cé mhéid a bhfuil muid ag hurting ... go maith, an oiread agus is d'fhéadfadh siad a fhios. Is breá leo Íosa agus beidh ardú suas í ceart. Ach nach bhfuil siad dúinn. Nach bhfuil sí an bhean a rocked E le haghaidh uaireanta nuair nach bhféadfadh E stop screadaíl as an pian an aistarraingtí ú * m. Nach bhfuil sé an fear a d'fhan suas go dtí 3:00 toisc chinn E bhí sí ocras ceart sula raibh sé ag dul a chodladh. Nach bhfuil sí an bhean a bhí ag obair mar sin cúramach ar na cleachtaí an teiripeoir fisiciúil forordaithe, in ainneoin fussing E agus ag caoineadh toisc go raibh a cosa agus cromáin díreach daingean freisin. Nach bhfuil sé an fear a snuggled le E ina leabhar cathaoir mór léamh, mar a bheadh "a n-rud". Siad nach bhfuil ach dúinn. Agus ní mór dúinn chun déileáil leis an bhfíric go cé go bhfuil muid chomh beannaithe go mbeadh a fhios gur thug muid í tús iontach, agus go bhfuil a fhios aici cad grá agus mothaíonn slándála mar gheall ar linn, ní bheidh sí cuimhin rudaí sin go léir thuas. Ní bheidh sí ag cuimhneamh ar mo amhrán amaideach nó Hubby le guthanna amaideach. Mura linn fanacht go gníomhach i rith a saoil, ní bheidh sí cuimhin fiú ár n-aghaidh. Sin stabs mé ceart i gcroílár mama. Mar sin, is é seo mo íobairt? Tá sé seo ag leagan síos mé féin? Tá sé seo ag cur léi thuas dom? Agus ní mé ag iarraidh ar fiú a scoilt a scornach. (Sin an tagairt BTW Isaac.) Agus anois a lua Therese Máthair ... saghas ... A Thiarna, inis tú dom ní bheidh tú a thabhairt dom níos mó ná is féidir liom a láimhseáil, ach anois ba mhaith liom nach raibh tú muinín dom an oiread sin. Beannachtaí! Hannah Fág nóta tráchta | | Tags: Bheith Real , Bheith atá leagtha amach , Súile geal , cúram altrama , an stuif crua Posted by Hannah Rae ar 8 Nollaig, 2011 i Saol sa teach stubborn Tá mé leithscéal tá mé ciúin arís. Is é mo chroí hurting agus ba mhaith liom chomh híseal a scríobh faoi, ach ní féidir liom. Tá gach rud díreach tar éis a rúnda agus íogair. Tá rudaí ag athrú. Am mór ag athrú. Cosúil .... Níl a fhios agam cad é Dia a dhéanamh, ach tá súil agam go bhfuil an séasúr seo ag teacht chun deiridh agus an chéad cheann eile atá lán de gach cineál an-áthas .... chineál atá ag athrú. Rud amháin go bhfuil mo chroí i versa go mbeidh E leanbh ag bogadh ar aghaidh tar éis na Nollag. Shíl muid d'fhéadfadh muid go mbeadh an deis a dhéanamh linne í go deo, throid muid chun é, ach ní raibh i gceist ach a bheith .... réir dealraimh. Tá an teaghlach beidh sí ag dul go dtí a beirt deirfiúracha níos sine chomh maith, agus go bhfuil siad teaghlach iontach. Is breá leo Íosa, agus beidh siad a ardú suas í ar an mbealach ceart. Má raibh mé in ann Pioc teaghlaigh chun aire a thabhairt do mo chailín lómhara, bheadh siad go mbeadh sé .... ach tá siad nach bhfuil ach linn. Hubby bhfuil brúite. Táimid an dá. Tagann sé i dtonnta. Gach uair a smiles sí ag dúinn a dhéanann sé níos measa é. Measann sé cosúil go bhfuil ár n-áthas a fhágáil. Maith go leor, a Thiarna. Tá a fhios agam. Mian leat a bheith ár n-áthas. Ach nimhneach seo go fóill. Iomarca caoineadh i bhfad i am ró-beag. Caillteanas iomarca. Iomarca a athrú i bhfad. Mar sin, cad eile? Is é an dúshlán dom dul a bheith chun sosa agus fanacht agus déan iarracht gan a léim isteach rud éigin chun iarracht a dhéanamh a líonadh na poill Tá mé ag mothú. Is iad na poill i mo aitheantais. Cé mise anois? Cad Tá mé anseo? Conas is féidir liom fanacht go héifeachtach? Conas is féidir liom a cheadú mé féin a bheith healed? Conas is féidir Kaleb agus mé leigheas le chéile? Go leor de na ceisteanna. Níl aon freagraí éasca. Mar sin, ní théann tú. Bí othar le liom. Beannachtaí! Hannah Fág nóta tráchta | | Tags: Bheith a leagtar amach , Súile geal , cúram altrama , paidir , an stuif crua Posted by Hannah Rae ar 28 Samhain, 2011 i Saol sa teach stubborn Baineann sé le bheith diana. Theip mé ag an comhaireamh síos buíochas. Tráma Tuilleadh. D'fhéadfadh an leanbh a bhogadh go luath. Ró-luath. Táimid ag a bhfuil achomharc ar an gcinneadh, ach tá mé aon muinín. Is staid Jeremiah ionas suas san aer. Cá sé? Cé is féidir cabhrú leis? Cén ról atá ceaptha againn a imirt? Cé mhéad is féidir ár gcroí a láimhseáil? Baineann sé le bheith deacair a bheith buíoch mar tá mé a bheith chomh feargach. Angry go bhfuil muid ag dul thar eile fós hurdle, agus eile. Le dhá bhliain anuas bhí chomh crua agus é a ligean ar cíos gan ach suas. Táimid ag iarraidh a lán de na ceisteanna go bhfuil nach bhfuil ach éasca le freagraí. Tá sé deacair a breathe. Measann an meáchan go bhfuil ar mo chroí go mór go ndéanann sé gach anáil iarracht chomhfhiosach. Tá gach aoibh gháire ar chinneadh. Mo chara Eileen Dúirt sé chomh maith. "Má tá sé a thabhairt duit mar mura bhfuil mé in ann rud éigin dáiríre go leor toisc nach féidir leat a fheiceáil na fola ó mo chroí briste spilling amach ar fud, ceart go leor, go bhfuil cúis mhaith a bheadh scare na páistí. Agus b'fhéidir go bhfuil an méid a fheiceann tú mise I mo sheasamh ar an gcarraig mo chreideamh - Athair Is dochreidte, Cé atá rudaí a oibriú amach inár saol. Nó, b'fhéidir cad tá tú ag feiceáil go bhfuil roinnt damhsa agus amhránaíocht teiripeacha mar go bhfuil muid ag roghnú d'aon ghnó nach chun cónaí sa pian gach. faoi láthair. Tá a fhios agat a deir siad nach féidir leat breitheamh ar leabhar a chlúdach ... feadh na línte céanna - ní féidir leat a fheiceáil i gcónaí ar an brokenness ar an saol trí bhreathnú ar aghaidh someones '. IMMA gonna damhsa ar - a bhfuil tú nó gan tú, tá sé ceart go leor, tá mé cairde a fháil ". Ach uaireanta nach bhfuil ach an iomarca unanswered "cad má tá," agus sanity é ní hamháin is féidir. Ach tá mé ag roghnú a bheith buíoch. Roghnú go cúramach cad dearcadh a shealbhú mé isteach. Na mothúcháin agus na mothúcháin agus na smaointe a thagann mhaith dairteanna agus bhuail ag roinnt uaireanta an-deacair agus fiú míchuí, pholladh dom ar na codanna is doimhne de mo ... doimhneacht, ach roghnaigh mé cad a fhanann. Ar bhealach, tá mé ag dul go bhfuil a roghnú a rá "Tá tú thabhairt agus a ghlacadh ar shiúl, a bheith bheannaigh d'ainm." Ar bhealach. A bheith Ach othar liom, agus mé i gcuimhne go réidh, agus má yell ag tú agus tú ag insint go stoptar suas, grá anyways liom, agus ansin déan iarracht arís ar ball. Agus a choinneáil ag guí dúinn, 'a dhéanann cuz aon cheann de seo ar aon Flippin' ciall. Ní mór dúinn ár n-tobann. Beannachtaí! Hannah Fág nóta tráchta | | Tags: Uchtála , Bheith atá leagtha amach , blogging , Súile geal , creideamh , cúram altrama , pósadh , tuismitheoireachta , paidir , RAD , an stuif crua Posted by Hannah Rae ar 27 Deireadh Fómhair, 2011 i Saol sa teach stubborn Bhuel, beidh mé a fháil chun go. Bhuail mé le mo chara Lindsay ag an Tuismitheoireachta i gcomhdháil ar ais SPÁS i mí Aibreáin, 'ya a fhios, ceart roimh gach rud a phléasc. Chliceáil againn láithreach. I mo thuairimse, ár gcomhrá chéad faoi conas boladh ár gcuid páistí tráma .... mhaith, dona. Tá muid an dá geeks drámaíocht, agus muid araon breá le gáire, fiú nuair a tá sé deacair ... go háirithe nuair atá sé deacair. Tá súil agam léi. Tá sí ag éirí eile meantóir mam iontach gur mian liom raibh mé in ann a dhéanamh timpeall i mo phóca ar ais. Is féidir liom i ndáiríre muinín aici, ach dangit ('cuz Níl mé go maith ag eascainí) ar mhaith liom riamh a smack di uaireanta toisc go bhfuil sí chomh maith an-dúshlánach ag mo chroí nuair b'fhearr liom gan dul in áit "ann". Sí Scríobh an lá atá inniu ann. Ní féidir liom é a fháil. Níl go tóin poill isteach Cinnte, tá mé ag foghlaim go leor faoi féin, agus mé in iúl Dia a bhaint as an tráma a root amach agus roinnt ceisteanna tábhachtacha in áit i mo chroí, mar sin sa mhéid is go bhfuil mé buíoch, ach níl mé buíoch as an truama féin, tá mé buíoch as an méid atá Dia a úsáidtear é a dhéanamh, ach B'fhearr liom gur roghnaigh sé ar bhealach difriúil. AGUS ANSIN Diana, a scríobhann thar anseo dared, a scríobh i tuairimí an phoist Lindsay ar: "Is é SEO cén fáth a choinneáil orainn ag dul. SEO é an fáth nach bhfuil ár bpáistí ár n-ualach is mó. SEO é an fáth nach bhfuil na páistí ghortú ruin ár saol ... ach bless sé le neamh s beannacht is saibhre má táimid a cheadú ach sinn féin a fháil síos agus a fháil salach agus stop troid an bronntanas lómhara, le bronntanas níos priceless go rubies, a tharlaíonn go díreach a bheith fillte i sracadh suas, peed ar, spit ar, pacáiste d'aois moldy. " Níl mé ann go fóill. Is dóigh liom fós mar go bhfuil leanbh amháin go háirithe, a nach bhfuil ualach, nó in áit, dó, ach cad tá an tráma iompú isteach dó. Níl a fhios agam i ndáiríre conas a rá go bhfuil, agus a admháil a dhéanann sé bhraitheann orm mar sin icky. Is dóigh liom fós mar a tháinig an kid i ndáiríre gar do ruining mo shaol, agus ní féidir liom gur mhaith leat a bhí bheannaigh mé le beannacht is saibhre ar neamh ar tríd. Níl mé ann go fóill. Beidh mé riamh? Níl a fhios agam. Really, i ndáiríre nach bhfuil a fhios. (Féach, tá a fhios agat Tá mé toin nuair a théann mo gramadach amach an fhuinneog.) Ach é sin an fáth timpeall mé féin le daoine a "a fháil" cad é an turas cosúil le, cad tá mé ag dul tríd, a bhfuil ár teaghlaigh ag dul tríd, agus cad mo chuid páistí ag dul tríd. Is féidir liom muinín leo a thaispeáint dom cad FÉIDIR saol a bheith, agus nach mbeidh sé i gcónaí conas a fheictear domsa é sa lá atá inniu. Agus roinnt laethanta, tá súil agam gur féidir liom a bheith go dóibh, cé go bhfuil mé ag mothú cinnte cosúil leis an leanbh sa ghrúpa is mó den am. Ach tá mé ag foghlaim. Beannachtaí! Hannah ps Babaí E Bhí a ceapachán 6 mhí lá atá inniu ann agus rockin 'uile an dochtúra ionchais. Bheadh aon duine a fhios go raibh an Wonder beag den sórt sin tús garbh. Moladh Íosa! Fág nóta tráchta | | Tags: Uchtála , dúshláin iompar , Bheith atá leagtha amach , blogging , Súile geal , creideamh , tuismitheoireachta , RAD , an stuif crua , An Eachtraíochta SAHM Posted by Hannah Rae ar 24 Deireadh Fómhair, 2011 i Saol sa teach stubborn Ceann de mo cnaipí, is é sin. An turas ar fad a fháil a fhios is féidir mé féin a bheith chomh suimiúil ag amanna. Gáire mé uaireanta nuair a rachaidh mé na "Ah ha!" Chuimhneacháin fúm féin! Anywho, shíl mé inniu go pushes sé an cnaipe irratation mór nuair nach bhfuil daoine muinín mo chuid eolais faoi fhorbairt an linbh nó a bhfuil oiriúnach a bheith ag súil ó leanbh de aois áirithe, eadhon Babaí E. Ceann de na rudaí dúshlánach faoi chúram altrama a dhéanamh go bhfuil tú a chur purposefully tú féin agus do theaghlach faoin micreascóp mór-asal. Is féidir gach rud a dhéanann tú, agus gach cinneadh a dhéanann tú a chur faoi scrúdú. Tá tú ach a fháil a úsáidtear chun é. Thankfully, níl mé de ghnáth le duine cosanta. Go deimhin, a deir Hubby mé den scoth PR ionadaí don teaghlach, ach rud éigin a fuair mo gabhar lá atá inniu ann. Go bunúsach, bhraith mé cosúil le ceann amháin de na ár n-oibrithe a bhí ag ceistiú mo chumas a bheith ag obair le haghaidh úis is fearr a leanbh E. Níl na sonraí tábhachtach, ach na mothúcháin go bhfuil, agus bhí siad fíor. Bhí mé a shout "Tá mé céim Baitsiléir i seo, Damnit!" Yeah, riamh mé sounded áititheach nuair I swear. Mar sin, beidh muid ag dul le "Dangit!" Féach tú, ní hamháin dóigh liom go bhfuil paisean do na páistí, leanaí go háirithe, ach chaith mé 4 bliana foghlaim faoi chleachtas is fearr, conas a mholadh le haghaidh leanaí le riachtanais speisialta, agus conas a bheith ag obair le gníomhaireachtaí poiblí chun acmhainní a rochtain. Bhí mé ar cheann de na mic léinn is fearr i mo rang, agus dangit (féach, go bhfuil i bhfad níos mó Hannah-ish) Tá mé go maith ar cad a dhéanann mé! Tá a fhios agam cad a fhios agam! Gach sin le rá, anois go bhfuil a fhios agam go bhfuil mé an cnaipe seo, conas tá mé ag dul chun freagra a thabhairt air an chéad uair eile go bhfaigheann sé bhrú? Ar cheart dom freagra a thabhairt? Chun mé féin, tá a fhios agam ba chóir dom. Tá easpa sábháilteachta an tsoláthair ann go bhfuil popped suas, agus is gá dom a fhios cén fáth, agus féach cad ba mhaith Dia a dhéanamh leis é, agus conas sé ag iarraidh é a líonadh. An bhfuil sé rud infertility? B'fhéidir. D'fhéadfadh sé go han-mhaith a bheith ceangailte ar an bhfíric go bhfuil sé toisc nach raibh mé in ann a arbh fhéidir leanbh de mo chuid féin, dar liom go bhfuil mé a chruthú mo cheart a bheith ina máthair. Sin, agus, mar go bhfuil muid tuismitheoirí altrama, na daoine go léir gairmiúla go bhfuil mé seemingly NÁ bhfuil mé féin a chruthú ar bhonn leanúnach. Tá a fhios agam go bhfuil mé chuimhneacháin de bitterness i gcás nach maith liom an bhfíric go bhfuil mé fiú chun déileáil leis na rudaí seo. Iarr mé Dia a lán de na ceisteanna crua ansin. Tá mé aon fhadhb a bheith an-macánta agus brutal ag amanna, le Eisean agus mé féin. Mar sin, is é seo nuair is gá an machnamh agus ranting chun dul i leighis, agus aithne a chur ar a chruthaigh Dia dom a bheith ina better.Ugh beagán. Beannachtaí! Hannah Fág nóta tráchta | | Tags: Bheith a leagtar amach , Súile geal , cúram altrama , infertility , An Eachtraíochta SAHM Posted by Hannah Rae ar 21 Deireadh Fómhair, 2011 i Lives Gáire Dé Máirt Tá mé ag tosú ar deireadh a bhraitheann cosúil leis an fíor dom. Is é mo teoiric gur nuair a tá cónaí ort i tráma ar feadh tréimhse fada i ndáiríre, go háirithe nuair a tá tú ag teastáil a bheith acu mhór féin-feasachta agus féin-smacht le linn na tráma fadaithe, dtosaíonn tú chun radharc a chailleadh ar a bhfuil tú i ndáiríre, toisc go bhfuil sé thiocfaidh chun bheith go léir cluiche ligean (aka "falsa sé till leat é a dhéanamh"). Nuair a chuaigh mé go dtí an iontach Tuismitheoireachta i SPÁS ais comhdháil i mí Aibreáin, 'ya a fhios, ceart roimh mo shaol mar bhí a fhios agam thit sé, a thugtar mé le roinnt mamas tráma a iompú amach a bheith chomh maith le cúlra i amharclann. Is dea-scileanna a bheith acu, a bheith in ann a aoibh gháire agus labhairt na chodhladh go nuair a bheadh an chuid is mó "gnáth" daoine a bheith ag frothing ag béal. Ach a thagann scil le Mallacht, b'fhéidir, a chailliúint radharc ar conas a bhraitheann tú go fírinneach, nó fiú CONAS a bhraitheann. Anywho, an tráma leanúnach, ar a laghad laistigh den teaghlach, tá laghdaithe go mór le déanaí. Beidh J ar deireadh a bheith ag fáil an cúnamh riachtanais sé, rud a chiallaíonn nach bhfuil sé anseo, rud a chiallaíonn an dá linn agus tá sé níos sábháilte, rud a chiallaíonn tráma níos lú, tá súil againn, do gach duine. Le tráma lú anseo, móide an Chomh maith le cailín leanbh darn gleoite, a mbeidh mé nach bhfuilim ar an drochuair in ann a scríobh a lán iomlán faoi, tá mé ag cneasaithe. Le go leighis a thagann athfhionnachtana de a bhfuil sé seo anois 27 bliain d'aois Hannah Rae duine. Tá dúirt Fiú amháin mo hubby milis roinnt uaireanta go tá sé ag tosú a fheiceáil "dom" arís. Mar sin, tá anseo cad tá mé amach go dtí seo: - Is breá liom a bheith Aiti (Mamaí sa Fionlainnis) le cailín lómhara beag. A dhéanamh ar a súile mianach caoin le sonas, agus déanann sí gáire rud ar bith fiú tamaill. Raibh mé in ann análú í i ngach lá (a fhios?). Agus in ionad dreading an uair an chloig ar maidin, táim ag tnúth le dul chun í a fheiceáil arís, agus a chailleann sí nuair a bhíonn codlata aici. - Is breá liom chun cócaireacht agus dúshlán a thabhairt mé féin a fhoghlaim scileanna cócaireachta nua. Anois, tá mé ar a dtugtar ar feadh i bhfad go bhfuil mé cócaireacht maith, ach le déanaí tá mé ar tháinig na Joy a bheith go maith ag a dhéanamh ar chaighdeán, bia blasta dóibh siúd a breá liom. Déanann sé dom gáire nuair a rachaidh mé stocaí Mmmmm agus Yums, go háirithe ó mo FIL ocras. - Ní miste liom miasa a dhéanamh. Ba é seo fionnachtain ollmhór, mar gheall ar do BLIAIN mé fuath aon rud níos mó. Ní chuireann sé cabhrú go bhfuil cónaí orainn i dteach a tógadh ag daoine Fionlainnis beag bídeach, rud a chiallaíonn go Hubby (6'5 ") agus mé féin (6'1") d'fhulaing go leor backache sciúradh na miasa laethúil. Bhuel, cibé acu trí fheidhmiú ar ais iomarcach, (is féidir mo mamas tráma eile a bheith in ann go mbaineann) nó a bheidh ag teann, is féidir liom anois a dhéanamh ar an miasa gleefully fad orm aird ag "The Show Cosby" nó "M * A * S * H "Tá DVD go bhfuil mo hubby milis bheannaigh mé leis. Joked mé leis an lá eile nach raibh a fhios aige go mbeadh fáil dom na sraitheanna mar bronntanas lá breithe a dhéanamh ar a chuid níos glaine tí, rinne sé? D'fhreagair sé le Ha "Cad sraith eile mhaith leat, a stór?"! Sílim go bhfuil sé díreach i gceist go bhfuil Juji foghlaim an amhráin téama beagán ró maith. - Is breá liom a gáire agus a bheith amaideach. Maith go leor, bhí a fhios agam seo fúm féin cheana féin, ach bhí dearmad déanta agam CONAS. Raibh dearmad déanta agam nach bhfuil sé ach ceart go leor, ach go hiomlán is gá a bheith ridiculously amaideach agus lig gach gardaí a gáire díreach síos. Anois, rinne mé a lán de bheith amaideach chun cabhrú le mo mhac leigheas, go háirithe le linn uaire struis, ach bhí sé gníomh. Ní raibh mé taitneamh as. Bhí sé ag obair. Anois, is féidir le mo dheirfiúr agus mé ag gáire faoi silliest na rudaí, ach mar ba mhaith linn a. Cinnte, téim trí péirí níos mó de éadaí, ach tá sé sin fiú é. - Tá mé rómánsúil. Arís, bhí a fhios agam seo cheana féin, ach tá sé den sórt sin a áthas a rediscover an chuid seo den féin mar mo beloved agus rachaidh mé aithne ar a chéile arís agus a tharraingt níos cóngaraí dá chéile mar chairde agus lovers le linn an ama de strus agus leighis. Sea, is féidir do na dhá aonán a bheith i gceist. Mar sin, glacann an turas a twist agus anois, i bhfad níos mó ná súil agam go bhfuil ag an bpointe seo i mo shaol, ach tá mé ag tosú a fheiceáil conas a úsáideann mo Athair ar Neamh iad a thógáil carachtar fíor. I cinnte nach bhfuil cosúil leis an refiner tine ag amanna, ach de réir mar seo amhrán nua de mo deir, a dhéanann sé gach rud nua .... agus álainn. Beannachtaí! Hannah ps WHOOHOO! Lá 2 le comhsheasmhacht blogging rathúil! Agus tháinig mé suas leis an gceann seo go léir ar mo chuid féin! Fág nóta tráchta | | Tags: dúshláin iompar , Bheith atá leagtha amach , Súile geal , creideamh , pósadh , RAD , an stuif crua