http___www.stubbornfishtales.com_ga_tag_family-traditions__1.xml
1.1 2.1 2.2 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 4.1 4.2 4.3 5.1 6.1 7.1 7.2 8.1 8.2 8.3 8.4 8.5 8.6 9.1 9.2 9.3 9.4 10.1 10.2 11.1 11.2 11.3 12.1 12.2 12.3 13.1 13.2 13.3 14.1 15.1 16.1 16.2 16.3 16.4 17.1 17.2 17.3 17.4 17.5 18.1 18.2 19.1 19.2 19.3 19.4 20.1 20.2 20.3 20.4 21.1 21.2 21.3 22.1 22.2 22.3 22.4 22.5 23.1 23.2 23.3 23.4 23.5 23.6 23.7 24.1 25.1 25.2 26.1 26.2 26.3 27.1 27.2 27.3 27.4 27.5 27.6 27.7 27.8 28.1 28.2 28.3 29.1 29.2 29.3 29.4 30.1 30.2 31.1 33.1 34.1 34.2 35.1 36.1 37.1 38.1 38.2 39.1 40.1 41.1 42.1 43.1 43.2 43.3 43.4 43.5 43.6 43.7 43.8 43.9 44.1 44.2 45.1 46.1 46.2 47.1 47.2 47.3 47.4 47.5 47.6 47.7 47.8 48.1 48.2 48.3 49.1 49.2 49.3 49.4 49.5 49.6 49.7 49.8 50.1 50.2 50.3 50.4 50.5 50.6 50.7 51.1 51.2 51.3 51.4 51.5 51.6 51.7 51.8 51.9 51.10 51.11 51.12 52.1 52.2 52.3
ประเพณีหนึ่งที่ฉันจริงๆหายไปในปีนี้คือแสงยามค่ำคืนของเทียนจุติ เราเริ่มต้นประเพณีนี้เป็นครั้งแรกคริสมาสต์เด็กอยู่กับเราเป็นวิธีที่จะแนะนำให้พวกเขาสงสัยของคำทำนายและความสำเร็จของพระคริสต์ประสูติ เราจุดเทียนทุกคืนหลังอาหารเย็นและอ่านพระคัมภีร์ที่สอดคล้อง เรา quizzed เด็กในความหมายของเทียนแต่ละที่พวกเขาผลัดแสงและแล้วเป่าให้พวกเขาออก มันเป็นสิ่งที่พิเศษจริงๆ I miss it Anywho ฉันได้รับจริงๆเป็น ชุดที่ยอดเยี่ยมนี้โดย Lauraine Snelling เกี่ยวกับชีวิตในนอร์ทดาโคตาในปลาย 1800 - ต้นปี 1900 I LOVE IT! ทุกอย่างเกี่ยวกับมัน วิถีชีวิตวัฒนธรรมและความรู้สึกของชุมชนเพียง fascinates ฉัน So, my step-mama gave me some books a few years back by Barbara Swell all about old-time cooking . I've been delving into them the past few days and am so excited to try some of the new, old recipes I've found. I've already made an amazing pie crust from this book, and Hubby can't stop raving about it. Tonight or tomorrow I will be using the same crust to make chicken pot pie. I'm thinking of serving some sweet potato roles along with it. What I love about the recipes is that they were designed to feed a family with good, fresh, seasonal ingredients. They are intended to be flexible to use whatever produce or meat is available. There is some prep time involved, but most of it is walk away type stuff, like letting dough rise. Anywho, I will let you know as I try some of these goodies, so you might be tempted to cook old-timey too! ปรับปรุง: ผมทำพายไก่หม้อจากรอยขีดข่วนคืนที่ผ่านมา แป้งพายที่ฉันล้มลง แต่มันก็ยังคงอร่อย ผมเรียกมันว่า "พายหม้อเย็บปะติดปะต่อกัน." ฉันยังทำขนมปังมันเทศ I LOVE มันฝรั่งหวาน แต่สูตรยังคลุมเครือในจังหวะและฉันไม่คิดว่าฉันจะให้พวกเขาทำนานพอ พวกเขาอ่อนเปียกเล็กน้อย แต่ฉันสามารถบอกพวกเขาจะได้รับที่ดีจริงๆ วิธีที่ดีจริงๆที่จะใช้ขึ้นมันฝรั่งหวาน The court hearing was short, as I knew it would be. Gabe was glad that he didn't have to say much, just a lot of yes sir's. The judge gave a nice speech that I've heard at many adoption proceedings about how this is his favorite part of the job. It was nice. We got a picture with the judge afterwords, and he said he would love a copy. That made me smile. After court we all headed to a local restaurant for a very fun time of celebrating and laughing together. Gabe felt very loved. That's because he is. Oh, and he ate A LOT! After dropping Hubby off at work, we went for a little DQ for dessert. Yum! Gabe requested our family's favorite dish, affectionately named “Rufus”, for dinner. It was amazing, as usual. Great job, lovey! So that was our day. And now we wait for Jeremiah's. Soon, we hope. I can't believe our first Christmas with the boys is already over. It was a good one, though. We made plenty of good memories and had wonderful times with our wonderful family. Here are a few highlights: - Christmas Eve We started the day with a delicious breakfast of biscuits, gravy, and cheesy scrambled eggs. Yummy! Our pastor's wife passed on a bunch of her amazing recipes to me as a graduation present, and her “Mile High Biscuits” is one of our favorites. I'll put the recipe at the bottom of this post. After breakfast, we lit the Jesus Candle on our Advent candles and read our Christmas Eve passages. The boys have really loved this tradition, which we usually do after dinner, so we will have to figure out a way to keep it going. What I've loved about it is the set passages that are relatively short and come from all over scripture. I haven't found many devotionals that break things down that well. ความคิดใด? Next, the boys cleaned up the kitchen while the grown-ups finished making sure all presents were in order. The boys finished dishes in record time. Finally is was present time. In my family, we always opened presents on Christmas Eve. I'm not sure how this tradition started, but I think it was more practical in nature than sentimental. My dad is a pastor, so we always had Christmas Eve service, than we opened our presents, and then left for Grandma's very early Christmas morning. My favorite present from my hubby was my very own camcorder! YAY! I shot so much video over the past few days it's frightening. And don't worry, I will make sure to share an allarming amount of it here. The boys loved all their presents, and Jeremiah's reactions were hilariously enthusiastic. We were worried about him being thankful, but that was definitely not an issue. Way to go, kid. After opening presents, we headed off to Christmas Eve service at my husband's childhood church. It was a beautiful traditional service. It made realize how much I need to teach my boys as far as church history is concerned. I think I may be hitting up some of my homeschooling friends for some ideas soon. Actually, the prize I recently won from Kimberly at Raising Olives will be very helpful in that endeavor. After the beautiful service we headed over to Hubby Person's dad's house. We ate entirely too many goodies and then opened even more presents with Grandpa K, Aunt E, Uncle J, and Cousin T. It's tradition that the youngest in the family passes out all the presents, which is all fine and good, but there were a few issues. First, Jeremiah is not very good with names. Second, Jeremiah is not a very good reader. Those two in combination led to nearly half an hour of hillarity. Kaleb's dad was nearly falling off his chair laughing because Jeremiah could not get the concept that Grandpa was also Kurt etc… Miah started getting a little antsy toward the end, but held it together long enough to get to play with some of his new toys. - Christmas Day Ah, glorious sleep. Both boys were occupied enough with their new bioncles that Hubby Person and I were able to sleep in without a peep from either child. เยเรมีย์ก็ไม่ชอบความจริงที่ว่าแม่เขาจับโกหกดังนั้นอารมณ์ฉุนเฉียวเวลานานเกิด I knew it was coming. He had had such a good day the day before, he just couldn't handle it any more. It ended well though, as Hubby Person had a good long conversation with him about how to handle his anxiety. We headed over to Hubby's mom's for dinner. Yay, turkey! Yay, real pumpkin pie! We opened up even more presents. My MIL loved the basket I made her, which I still have to post about. The boys got some remote control cars and the spent a good two hours racing them around Grandma's basement before heading out to sled. Hubby, Rachel, and I played my SIL's new Wii with her for a couple of hours as well. Wow, it really is a work out. The only real bummer about the past few days was that my daddy, step-mama, and lil' sis got snowed in by the big blizzard and weren't able to make the trip. It was heart breaking, but I am glad they didn't risk their lives in the 40 MPH winds. They are going to try to make the trip on Wednesday to be here for the new year. But we are blessed. Blessed beyond blessed beyond blessed. And it has nothing to do with material things, which we have been blessed with as well. How great is it that even though one set of grandparents couldn't make it, the boys had two other sets of grandparents that loved on them and cherished them? How great it is that we have a God who enjoys celebrations! Who enjoys us enjoying Him and all He's given us. Okay, that's enough for now. ฮันนาห์ Oh, I almost forgot! Here's the biscuit recipe. Mama Char's Mile High Biscuits 3 C. flour 2 TB Sugar 5 tsp. ผงฟู 1 ช้อนชา Salt 3/4 Cup shortening (I use the butter flavored Crisco sticks.) 1 C. milk 1 beaten egg Mix flour, baking powder and salt together. Cut in shortening until it resembles cornmeal. Blend milk and egg together, then add to dry ingredients. Mix only enough to blend mixture. Place dough on well floured board and knead 5-15 times. The secret to light biscuits is to not over mix dough after liquid has been added. Cut into biscuits and place on a baking sheet lightly coated with cooking spray. Bake at 425 for 12-15 minutes until biscuits are golden brown. *Hint* Don't place biscuits too close together or they will not cook through properly. I'm so sorry I've been away so long. As I said before, we were dealing with some stalking issues, but they seen to have calmed down for now, so I am hoping to resume blogging as usual, although I am going to have to be careful for a while about content until my husband puts some extra security precautions into place. That said…. Things are…adventurous. Every day seems to bring something new that the Lord is teaching us as a family, and me individually. This Christmas season has been exciting. We are doing and Advent devotional together as a family every night after dinner. I found a five candle candelabra at a garage sale last year and it has made the perfect Advent candle stand. The boys take turns lighting the candles each night and everyone in the family has a passage to read. Most of Jeremiah's passages have been out of Isaiah, and he is getting better and better each time he reads. He loves to read out loud, and it's so fun to see his confidence grow. The boys love learning more about the Lord and more about the history surrounding Christ's birth. Gabe has been asking some very intuitive questions, and Jeremiah's enthusiasm is incredibly contagious. Both boys are handling the Christmas season and the trauma-versaries that come with them in their own ways. Gabe is, of coarse, very introspective and is dealing with some denial about what has happened around this time in the past. Hubby person and I just continue to reassure him that he is safe and that we are never EVER going to leave him. Jeremiah is much more vocal about his stress and has been having marathon tantrums the past couple of weeks. Thankfully, when he actually FINALLY breaks down and cries, he is very open about what is really scaring him. The biggest things that he has expressed anxiety over is that he has never been in a family of his very own for Christmas before and he is not sure what to expect. He told me (yes, with his own mouth. YAY!) that it would be helpful if I could let me know ahead of time what is going to happen so he knows that Mom and Dad have things under control. Good to know, kid. He has also been having a lot of birth mom questions lately, which I am trying to handle with sensitivity and age-appropriate honesty. Wisdom on this would be helpful. Jeremiah had his first Christmas concert tonight, which I will proudly post video of as soon as possible. He was amazing! I mean, he sang well, which is awesome, but the best part is that he participated completely. He sang loudly…on the song he remembered the words for…and when he was sitting down he was quietly paying attention and watching the other performers. I loved being there for my son's first ever holiday concert. What a memory. Hubby person, unfortunately, had to be out of town this week, but Jeremiah knows that Daddy loves him and that he wanted to be there. Finally, I am on the fertility adventure again. I had my yearly physical with my OBGYN today, and when she found out I haven't had a cycle since…ummm…FEBRUARY….she was a little concerned. She did an internal ultra sound and was shocked when she discovered that my uterine lining was only .34 cm thick. To put that in perspective, a typical woman's uterine lining is 1.0 cm thick on day 14 of her cycle. Right before her period, it can be from 2.0 to 2.5 cm thick. Mine was .34. As if I just had a period…except my last one was 9 months ago. Yeah. She has prescribed progesterone for 10 days to help my body get the signal that “Hey! Do something with the uterus!” After that, we are going to try clomid again, but at a higher dose this time, to try to get those darn ovaries to wake up. WAKE UP OVARIES!!!! Okay, so those are the current adventures. พระเจ้าเป็นสิ่งที่ดี He is taking care of us in crazy ways…including putting another infertile, adoptive, Christian mom in my path today in the Christian book store so I could unload for an hour after my appointment before coming home to the boys. If you think of us, pray for us, and if you need prayer, just let us know.
1.1 2.1 3.1 3.2 3.3 3.4 4.1 5.1 6.1 6.2 7.1 7.2 7.3 7.4 7.5 7.6 8.1 8.2 8.3 8.4 9.1 9.2 9.3 9.4 9.5 9.6 10.1 10.2 10.3 10.4 10.5 10.6 10.7 11.1 11.2 11.3 12.1 12.2 12.3 12.4 12.5 12.6 12.7 12.8 12.9 13.1 13.2 13.3 13.4 13.5 13.6 14.1 14.2 14.3 14.4 14.5 15.1 15.2 15.3 15.4 15.5 15.6 15.7 15.8 16.1 16.2 16.3 16.4 16.5 16.6 16.7 16.8 16.9 16.10 17.1 17.2 18.1 18.2 18.3 18.4 18.5 18.6 18.7 18.8 19.1 19.2 19.3 19.4 19.5 20.1 20.2 20.3 20.4 20.5 21.1 22.1 22.2 22.3 22.4 23.1 23.2 24.1 24.2 24.3 24.4 24.5 24.6 24.7 24.8 24.9 24.10 25.1 25.2 25.3 25.4 25.5 25.6 26.1 26.2 26.3 26.4 27.1 27.2 28.1 28.2 29.1 29.2 29.3 29.4 30.1 31.1 31.2 32.1 32.2 32.3 33.1 33.2 33.3 33.4 33.5 33.6 33.7 33.8 34.1 34.2 34.3 34.4 35.1 35.2 35.3 35.4 36.1 36.2 36.3 36.4 36.5 36.6 37.1 37.2 37.3 38.1 38.2 38.3 38.4 38.5 38.6 38.7 38.8 39.1 39.2 39.3 39.4 39.5 39.6 39.7 39.8 39.9 40.1 41.1 41.2 42.1 42.2 43.1 43.2 43.3 43.4 43.5 44.1 45.1 45.2 45.3 46.1 46.2 46.3 46.4 46.5 46.6 46.7 46.8 47.1 47.2 47.3 47.4 47.5 47.6 48.1 48.2 48.3 48.4 48.5 48.6 48.7 48.8 48.9 48.10 49.1 50.1 51.1 51.2 52.1 52.2 52.3 52.4 52.5 53.1 54.1 55.1 55.2 56.1 57.1 57.2 57.3 57.4 58.1 59.1 60.1 61.1 62.1 62.2 62.3 63.1 63.2 63.3 63.4 64.1 64.2 64.3 64.4 65.1 65.2 65.3 66.1 67.1 67.2 67.3 68.1 68.2 69.1 70.1 70.2 70.3 71.1 71.2 71.3 71.4 71.5 71.6 72.1 72.2 72.3 73.1 73.2 73.3 73.4 73.5 73.6 73.7 74.1 74.2 75.1 76.1 77.1 77.2 78.1 78.2 78.3 78.4 79.1 79.2 79.3 79.4 79.5 80.1 80.2 80.3 81.1 82.1 83.1 83.2 83.3 83.4 83.5 83.6 84.1 84.2 84.3 84.4 84.5 84.6 85.1 86.1 87.1 87.2 88.1 88.2 89.1 89.2 89.3 90.1 90.2 90.3 91.1 91.2 91.3 91.4 92.1 92.2 92.3 92.4 92.5 92.6 93.1 93.2 93.3 93.4 94.1 94.2 95.1 95.2 95.3 96.1 96.2 96.3 97.1 97.2 97.3 98.1 99.1 100.1 100.2 100.3 100.4 101.1 101.2 101.3 101.4 101.5 102.1 102.2 103.1 103.2 103.3 103.4 104.1 104.2 104.3 104.4 105.1 105.2 105.3 106.1 106.2 106.3 106.4 106.5 107.1 107.2 107.3 107.4 107.5 107.6 107.7 108.1 109.1 109.2 110.1 110.2 110.3 110.4 111.1 111.2 111.3 111.4 111.5 111.6 111.7 111.8 112.1 112.2 112.3 113.1 113.2 113.3 113.4 114.1 114.2 115.1 116.1 117.1 118.1 118.2 119.1 120.1 121.1 122.1 122.2 123.1 123.2 124.1 125.1 126.1 127.1 127.2 127.3 127.4 127.5 127.6 127.7 127.8 128.1 128.2 129.1 130.1 130.2 131.1 131.2 131.3 131.4 131.5 131.6 131.7 131.8 132.1 132.2 132.3 133.1 133.2 133.3 133.4 133.5 133.6 133.7 133.8 134.1 134.2 134.3 134.4 134.5 134.6 134.7 135.1 135.2 135.3 135.4 135.5 135.6 135.7 135.8 135.9 135.10 135.11 135.12 135.13 136.1 136.2 136.3 136.4
Tabhair faoi deara: Thosaigh mé an post seo 25 Meitheamh, agus cuireadh isteach ag glaoch as ár oibrí ag iarraidh orainn a ghlacadh socrúchán éigeandála beirt chailíní, dá bhrí sin an cur isteach ar an am.Chomh maith leis sin, tá rudaí níos déine agus chaotic ceart anois, ach táimid ag dul figured sé amach. Tá mé ag iarraidh a figiúr amach an bealach is fearr chun tú a thabhairt isteach chun Boy Busy chomh maith le tú a ligean i do chastacht go bhfuil an saol sa teach stubborn ceart anois, agus sílim go d'fhéadfadh a bheith éifeachtach a thabhairt duit briseadh síos laethúil . 07:00 - Bitty Babe wakes suas. Ag brath ar an cineál lae é, tá sí ag crón ré ceachtar agus ag imirt ina crib, nó screadaíl dúnmharú fuilteach. Níl aon i idir. Chomh maith leis sin, ag brath ar cén cineál oíche a bhí sé, tá mé ceachtar rested go maith agus réidh chun tús a chur leis lá, nó tá tarraingt mo chos thar an imeall an leaba ag iarraidh a mhíniú do mo leanbh screadaíl cén fáth go bhfuil sé ag cur fada liom sin a dhéanamh. "Coinnigh ar, Mil!" "Tá mé beagnach ann, Cailín leanbh!" "Tá mo shúile ag oscailt dtrioblóid beag, Darling. Bí othar! " Dia chaoin mé ag duine ar maidin, amhlaidh a luaithe is a bhuail mo chosa ar an urlár agus tús a chur mé ag bogadh, dúisigh mé suas go han-tapa agus táim réidh chun a fháil rudaí a tosaithe. Mé Pioc suas mo cailín leanbh lómhara agus a beannú le 'dea-maidine' agus go leor agus go leor de póga. A thabhairt mé léi go dtí an ceantar atá ag athrú ar ár n-urlár seomra suí agus soak suas an grá mar atá sí COOS agus smiles ag dom mar mé athrú a Butt. Mé ag suí ansin léi síos ('cuz féidir léi suí anois!) Le cúpla bréagáin agus a ghlacadh mé aire a thabhairt ar roinnt .... ahem ... gnó pearsanta. Ansin, tá sé in am a fháil di buidéal maidin a rinneadh chomh maith le dáileog suas a maidin Med Nuashonrú:. Nuair a scríobh mé ar dtús seo, ní raibh Bitty crawling go fóill.Tá sé seo athraithe ó shin ar bhealach mór.Níl aon níos mó ina suí di ar an urlár agus imríonn sí contentedly le bréagán, toisc go bhfuil figured sí amach go han-tapa conas a tóg ár seomra suí bháite ar staighre a leanúint liom nuair a bhí riamh a théann mé, mar sin anois téann sí isteach sa seomra folctha liom agus drámaí le rolla de páipéar leithris.:) Is é Beathú Bitty ceann de mo rudaí is fearr leat. Is breá liom conas gazes sí suas ar mo aghaidh agus strokes mo chuid gruaige. Riachtanais sí fós le swaddled a ithe go héifeachtach is mó den am, ach oibríonn sí de ghnáth a lámh dheis amach, agus téann sé díreach go dtí mo chuid gruaige agus ar aghaidh. Tá sí an rud faoi scratching freisin, mar sin tá mé i ndáiríre chun fanacht ar barr na hingne. 08:00 - Dúisíonn Boy Busy suas. Tá a fhios agam de ghnáth seo toisc go knocks sé chucu ar a doras, nach féidir leis a oscailt go fóill, nó caoineadh sé, a stopann chomh luath agus a oscailt mé an doras. Mbeannaí sé dom le smiley "Dia duit!" Agus tugann dom le barróg ar fud na cosa. I leá. Déanann sé a cupán sippy uisce agus a blaincéad amach leis, ach titeann sé de ghnáth iad áit éigin idir a sheomra leapa agus seomra suí. Mé a thabhairt dó i gcónaí póga chomh luath agus a fheiceáil mé é, agus ceist a chur air agam conas a rested sé, a fhreagraíonn sé de ghnáth i dteanga a beag féin álainn. Boy Busy, ag 29 mhí d'aois, tá na scileanna teanga ar 15-18 mí d'aois, ach déanann sé suas as a chuid easpa focail lena expressiveness ina dteanga féin. Tá sé ag iarraidh a chur in iúl dó féin an méid sin, agus tá rún daingean againn a thabhairt dó na huirlisí sin a dhéanamh, agus mar sin an lá chuaigh sé i thosaigh mé ag baint úsáide as teanga chomharthaíochta leis. Phioc sé suas é chomh tapa sin chéad cúpla lá go raibh mé cinnte go raibh a caomhnóirí ag baint úsáide as comhartha leis, a fuair mé amach nach raibh an cás. Tá a fhios aige cheana féin níos mó ná 20 comhartha, foghlaimíonn cinn nua láithreach, agus a shíníonn 3 abairtí focal. Déanann sé fiú suas a comharthaí féin a dhéanamh thuiscint féin. Mar shampla, ag lón lá amháin dúirt sé leis an ceapaire cáise grilled a bhí agam ar an sorn agus shínigh sé "cáis te." Cad is breá liom mar gheall ar an úsáid a bhaint as teanga comharthaíochta le urlabhra-moillithe páistí is go dtugann sé dóibh an deis a thógáil stór focal agus muinín mar a fhoghlaimíonn siad a labhairt. Níos mó ar an am go chéile. Tar éis a fhaigheann Boy Busy suas, a fháil ar a Butt athrú agus ansin fanacht ar a fheiceáil cén cineál maidin a bheidh sé. Uaireanta is Boy Busy réidh le dul ar an bpointe boise agus láithreach ba mhaith leis dul chuig a chathaoirleach ard agus bricfeasta a ithe. Maidin Eile riachtanais sé roinnt ama a imirt sula tuigeann sé go bhfuil sé ocras. 08:15 - Bricfeasta. Bhí mé ag baint suilt as am bricfeasta an méid sin! Seo a úsáidtear a bheith am deacair ar maidin go dtí mé sular tháinig Boy Busy. Maidin an chuid is mó ba mhaith liom a chaitheamh ar an chéad uair ina suí ar an tolg leis an leanbh breathnú ar lineup maidin TLC ar. Mar gheall ar riachtanais ard Bitty Babe s, go raibh sé ach níos éasca a nach bhfuil aon súil ar maidin. Anois go bhfuil Boy Busy anseo, ní féidir liom a rogha. Tá mé chun beatha an leanbh! I mo thuairimse, cuidíonn sé cinnte go bhfuil Bitty sean go leor anois go bhfuil sí suim i seinm le rudaí, mar sin nach bhfuil gá sí mo aird leanúnach agus siamsaíochta. Cé nach bhfuil sí ag ithe bia soladach go fóill, tá mé ag cur léi ina cuid cathaoir ard le cuid de na h bréagán is fearr leat, nó scáinteoir Graham go gnaw ar, ionas gur féidir léi bheith linn sa spraoi bricfeasta. Tá a fhios agam nach bhfuil mé ag scríobh i bhfad faoi sé le déanaí, ach is breá liom chun cócaireacht, agus mé Shíl i gcónaí go raibh gránaigh fuar níos mó de bhia sneaiceanna ná bia bricfeasta, as a dtagann dom ar an tátal gur chóir dom a dhéanamh te bricfeasta chomh minic agus is féidir. Tá sé seo i ndáiríre an rud an-phraiticiúil le dhá cinn beag mar gheall ar a itheann siad sa chistin, agus ba mhaith liom a bheith leo, mar sin cócaireachta le haghaidh a dhéanann siad mo chuid ama a chaitear go maith. Lately tá mé ag déanamh pancóga fraochán Busy Boy agus cáis simplí omelette. Tá siad tapa, miasa cothaitheach, agus gobbles Boy Busy suas iad. Cé go bhfuil mé ag déanamh na nithe te, a thabhairt mé dó a rogha torthaí, a úsáideann sé a nua aimsithe scileanna teanga comharthaíochta a chur in iúl. Is Boy Busy eater mór, atá iontach, mar go mbeidh sé iarracht díreach faoi aon rud, ach tá sé chomh maith le eater mall, rud a chiallaíonn go dtarlaíonn bricfeasta suas 45 nóiméad maith ar ár maidin. 09:00 - Butt Nua agus am súgartha. Tá sé seo nuair atá mé i ndáiríre sásta go bhfuil Bitty fáil chomh neamhspleách agus beidh ról léi féin, mar is féidir an uair seo dom a fháil ar roinnt chores maidin dhéanamh. Le linn an ama sin, tá Boy Busy iniúchadh. Tá sé den sórt sin a thinker. Is breá leis a fháil amach conas a d'fhéadfadh rudaí ag obair le chéile, go háirithe i teaglaim riamh, ba mhaith liom a shíl de, cosúil le fáinní cruachta plaisteach strung isteach ar láimhseáil wagon. 10:00 - am Snack do Boy Busy, am nap do Bitty. Sea, léann tú an gceart sin, tá Bitty ag dul i ndáiríre síos do NAPS maidin rialta! Seo a thosaigh thart ar mhí ó shin, agus tá mé grámhara é! Ag brath ar conas a sí ag mothú, beidh sí chodladh ó áit ar bith 1-3 uair an chloig. Tá sé iontach! Is am Snack am eile den lá go bhfuil mé chomh buíoch as mo chúlra TCÉ, toisc go bhfuil Boy Busy in ann a in iúl dom nuair a bhíonn sé ocras agus go díreach cad ba mhaith aige. Tá sé dochreidte. Tromchúiseach mé cried beagnach an lá nuair a ionad whining agus grunting dá hata go bhfaca sé ina mála diaper, shínigh sé "hata le do thoil." Iontach. 10:30 - am spraoi níos mó. Ós rud é Bitty de ghnáth ina chodladh ag an am seo, déan iarracht liom an deis seo am a chaitheamh ag roinnt dea-aon-ar-aon am le Boy Busy agus obair a dhéanamh ar scileanna níos sainiúla. Tá sé soiléir go leor riamh go raibh Boy Busy a léamh i ndáiríre, mar tá sé aon smaoineamh cad atá le déanamh le leabhar, agus ní féidir a aithint rudaí i pictiúir ... mar aon. Mar sin, is é an rud Tá mé ag iarraidh i ndáiríre a bheith ag obair leis ar. Tá sé deacair uaireanta, toisc go bhfuil sé chomh gníomhach nach bhfuil sé ag iarraidh i ndáiríre chun suí go fóill liom. Anois, nach fháil dom mícheart, tá sé ina kid an-cuddly, agus loves a bheith rocked agus snuggled, ach anois is cosúil léamh cosúil le dramhaíl ó am spraoi go maith dó. Mar sin, tá mé ag iarraidh a léamh TIMPEALL dó go leor, agus é a ghabháil le linn a amanna ciúin cúpla. Tá mé ag bailiú leabhair do leanaí ar feadh na mblianta, agus mar sin tá mé ar bís Super a roinnt leis na leabhair iontach le mo kiddos. Beidh muid a fháil ann Nuashonrú:. Ós rud é go Scríobh mé seo, Boy Busy roghnú anois chun leabhair a fháil amach an Seilf Leabhar agus breathnú ar iad go neamhspleách!Tá sé ag cur in iúl le pictiúir agus ag insint dom mar gheall orthu, mar shampla dírithe ar pictiúr de Elmo cur le folctha agus a shíniú agus a rá "am folctha," nó "oíche oíche" do Ernie sa leaba. Níos mó bia maith. Go leor sin. 12:15 - Téann Boy Busy síos le haghaidh a chuid nap. An chéad chúpla lá a bhí garbh ach toisc go raibh muid aon smaoineamh cén cineál sceidil a bhí sé ar. Anois go bhfuil a fhios againn, agus tá a fhios againn conas ghnáthamh dírithe ar a bhfuil sé, tá am nap a Breeze. Tar éis a rachaidh mé glanta air suas ó lón, liom a athrú ar a Butt agus inis sé in am le haghaidh oíche oíche dó. Grabs sé a blaincéad Bunny agus a cupán sippy (le uisce) agus tá i gceannas go dtí a sheomra. Tá sé ag fussing de ghnáth mar siúlóidí sé, ach tá sé chomh falsa tá sé hilarious. Cuireann sé é féin isteach sa leaba, mé a thabhairt dó póg, a rá oíche mhaith, dul amach, agus an doras dúnta. ARNA DHÉANAMH! Am le haghaidh Mama (Äiti) a fháil gnóthach! Tá sé seo nuair a thugaim a fháil ghabháil suas ar miasa agus níocháin. Más rud é Bitty dhúiseacht, tá mé ag obair i ár gcuid éadaí seomra leapa a chur ar shiúl, a bhfuil mo chore LAGHAD is fearr leat. Má tá Bitty chodladh, tá mé ag obair áit éigin eile sa teach, b'fhéidir ag fáil fiú roinnt níos doimhne a shórtáil agus a eagrú a dhéanamh. Má tá Bitty codlata i ndáiríre, d'fhéadfadh liom a bheidh fiú síos ar feadh tamaill, cé go bhfuil sí an radar Äiti agus tá an nós annoying de Airdeallach suas laistigh de nóiméad atá suite liom síos. 03:00 - Is Boy Busy suas agus réidh le haghaidh Butt nua agus snack. Dúisíonn sé suas i gcónaí i biotáillí maith, mar sin tá mé excited a fheiceáil dó nuair a wakes sé suas as a nap. Ansin, tá sé in am spraoi, tá súil againn go n-áirítear roinnt ama taobh amuigh, go háirithe anois gur féidir Bitty suí sa bhféar agus spraoi chomh maith. Ár teiripeoir fisiciúil bheannaigh dúinn a turtle playskool bosca gainimh, iomlán, le gaineamh, tá Boy sin Busy ag baint suilt as go maith go maith leis an tábla uisce saor fuair mé níos luaithe an samhradh seo. Bitty NAPS de ghnáth ag an am seo freisin. 05:00 - sneaiceanna níos mó mar a thosaíonn mé dinnéar, 'cuz muid ag deireadh suas i gcónaí ag ithe go déanach. 06:00 - Faigheann Hubby abhaile ón obair agus cabhraíonn sé leis an littles mar iarracht mé an dinnéar a chríochnú. Is breá liom, LOVE, grá bhfaca Hubby ina ról iontach mar Isa. Sé agus Boy Busy ag nascáil incredibly maith. Cabhraíonn sé go bhfuil Boy Busy den sórt sin atá éasca, ag dul greannmhar, kid suimiúla garbh, ach tá sé tar éis glacadh le Hubby ar bhealach mór. 07:00 - Dinnéar. Tá sé an spraoi ag ithe mar theaghlach arís. 20:00 - am folctha. Is breá Boy Busy chun suí agus spraoi ina tub beag. Is maith sé freisin nuair a thagann Bitty Babe chun páirt a dó. Is maith leis ag cuidiú le nigh di agus maith sé chun tickle a bolg agus a bharraicíní. Tar éis a folctha mé rub dó síos leis an ola cnó cócó infused le olaí lavender agus eucalyptus. Thosaigh mé seo nuair a bhí Bitty Babe RSV an geimhreadh seo caite, ach tá sé ina slí iontach a fháil deiseanna dteagmháil níos mó, chomh maith le a sheiceáil le haghaidh booboos, agus a n-craiceann cothaigh. Ceann de mo chroí-téamh chuimhneacháin is fearr leat san áireamh an dóiteán beag. Mar a rub mé an ola isteach ina craiceann, ag canadh mé Boy Busy amhrán, "Is é seo an bealach rub againn ar an ola, rub an ola, an ola rub, is é seo an bealach rub againn an ceart ola roimh am leaba." Oíche amháin , Boy Busy fuair a mhéara isteach sa phróca agus thóg amach ola beag an iomarca, mar sin d'iarr mé air más rud é go mbeadh sé rub sé ar mo lámh. Mar a rubbed sé lovingly an ola i, chan sé an t-amhrán chugam ina bhealach beag álainn. Bhí sé ar luaíocht mór beag ó neamh. 8:15 PM - am le haghaidh Leaba Boy Busy! Díreach cosúil le am nap, faigheann Boy Busy a pluideanna agus a cupán sippy uisce, tugann póga Isa, agus ceannairí a chodladh. Tar éis dom deireadh a chur lena cuirtíní, suí mé leis ar an urlár agus carraig air mar chanadh mé mo lullaby fearr leat ó Psalty dó. Ansin pray mé air, ag gabháil buíochais le Dia as a chur an leanbh seo iontach i mo shaol. Chuir mé ar ais isteach ina leaba, póg dó oíche mhaith, a insint dó Is breá liom é agus fág an seomra. D'fhéadfadh sé fuss beag, ach tá de ghnáth amach sula n-éireoidh mé go dtí an seomra suí. 08:30 - am Chill le Hubby. D'fhéadfadh liom a fháil ar roinnt dinnéar ghlanadh suas a dhéanamh, ach is féidir liom de ghnáth is mó de mo miasa an mhaidin dár gcionn le linn bricfeasta. An gá dom an am seo le mo fhear céile milis. Plus, ní Bitty dul síos go dtí ar a laghad 9, agus tá sé ngéarghátar breise i na n-uaireanta oíche. 23:30 - Oíche na! Mé in ann an madra amach, mo fiacla Scuab, crawl idir na bileoga, mo Bíobla léamh, mo ceol cas ar, agus tá mé amach! 04:00 - Bitty Dúisíonn de ghnáth suas dhearbhú go bhfuil sí ag starving chun báis, mar sin mé stumble amach as an leaba, bain úsáid as na háiseanna chomh tapa agus is féidir, a dhéanamh di buidéal, agus déan iarracht gan titim ina chodladh ar mo pháiste mar a dom a thabhairt an cothú mian sí amhlaidh desperately. Ansin ar ais a chodladh chomh fada agus is féidir. Wow. Just a scríobh go léir go reminds go mór liom cé mhéad saol athraithe ó bhí Jeremiah agus Gabe anseo. Gabe tháinig chun cuairt a thabhairt ar deireadh seachtaine seo caite, agus dúirt sé amanna éagsúla cé chomh greannmhar a bhí sé a fheiceáil go léir an stuif leanbh ar fud an tí. Is breá leis é, áfach, agus mar sin sásta go bhfuil an deis a bheith deartháir mór go Boy Busy agus Bitty. Is breá liom na scéalta taobh thiar conas traidisiúin atá déanta. Ag fás suas bhí againn a lán de na traidisiúin na Nollag, agus mar kid ghlac mé iad mar a thugtar. Ní raibh sé go dtí ina dhiaidh sin fuair mé amach na cúiseanna simplí gur foirmíodh na traidisiúin sin. Mar shampla, táimid oscailte i gcónaí i ngach ceann dár bronntanais ar Oíche Nollag, agus mar sin ar ndóigh ní raibh muid ag Santa Claus chineál teaghlaigh. Ní raibh sé nach raibh ár dtuismitheoirí ar ár gcumas chun a chreidiúint i an draíocht de Santa, ní múineadh díreach nó béim. D'iarr mé ar mo thuismitheoirí faoi seo níos déanaí agus dúirt siad nach raibh siad ag iarraidh a mhúineadh dúinn go raibh Santa fíor, agus ansin cas timpeall agus sinn a mhúineadh go raibh Íosa fíor, toisc go bhfuil duine i ndáiríre, agus i ndáiríre Is breá linn, agus i ndáiríre mian le Tá caidreamh le linn, agus an ceann eile a legend a tháinig chun bheith ina siombail ar a lán de rudaí, agus nach bhfuil roinnt de na rudaí is fiú a mhúineadh do leanaí (ie commercialism, agus a bheith dea-rudaí a fháil.) Ba é Críost an t-ionad ar ár teaghlaigh ag fás aníos, go háirithe ag na Nollag. A bheith ina sagart ar kid i gceist go déanach oíche seirbhísí Oíche Nollag, ach nach raibh stop a chur chugainn as a bhfuil ár gcuid féin beag Nollag pageant roimh oscail muid ár bronntanais. Ba mhaith linn a fháil ar fad gléasta suas agus gníomhóidh an scéal amach mar Mam léamh ó Luke agus a Dhaidí videotaped. Nuair a bhí muid an-óg bhí David agus Sarah Mary agus Joseph, bhí mé de ghnáth ar an aingeal an Tiarna (fheistiú, ceart?) Bhí, agus Rachel leanbh Íosa. Is é ceann de mo is fearr leat Nollag cuimhní físeán atá againn de Rachel ag thart ar 16 mí d'aois i bascaed mhainséar níocháin. Ní bheadh sí ag fanacht go díreach i! Mar sin, choinnigh Sarah brú anuas í agus Rachel choinneáil ina sheasamh ceart ar ais ar bun, miongháire suas stoirm. Nuair a bhí Rachel ró-shean le bheith leanbh Íosa ar bith níos mó, athraíodh a ról le aoire agus a kid paiste cabáiste ionad léi mar an leanbh Naofa. Oíche Nollag dinnéar a bhí fondue! Buille faoi thuairim mé mo thuismitheoirí fuair potaí cúpla fondue mar láthair bainise nó rud éigin, agus bhí sé ar bhealach spraíúil dinnéar a dhéanamh le ceithre páistí. Bhí leathadh de gach cineál na torthaí ar snámh i seacláide, arán yummy a snámh i cáis te, agus Ole maith 'feoil dhearg (fiafheola nó steak mairteola) a Fry i ola. Sea, ár dtuismitheoirí muinín cosúil go leor dúinn ar ár gcumas ár Fry feola féin, cé nach bhfuil mé cinnte nuair a thosaigh a. Anywho, chúis eile oscail muid ár láthair Oíche Nollag, fuair mé amach níos déanaí, toisc go mbeadh muid ag ceann i gcónaí ar ár Mhamó ar siúl i Duluth an-luath ar maidin Nollag. Bheadh ár dtuismitheoirí pacáiste dúinn suas inár PJ agus sinn lódáil isteach sa minivan maroon fad agus a bhí sé fós uair an chloig ó lae. Sa chaoi sin, ba mhaith linn codlata chuid is mó de tiomáint an 8 uair an chloig agus dúisigh díreach sular tháinig muid. Daoine cliste, mo thuismitheoirí. Deir na saineolaithe go bhfuil boladh ar cheann de na céadfaí is déine a cuimhní spreagadh. Is féidir liom a fhianú go toisc nach féidir liom fós cuimhneamh go soiléir conas a smelled árasán mo grandma. Bhí teallach gáis sa stocaireacht agus boladh na Nollag-y potpourri ó na fleasca cuileann agus maisiúcháin eile a crochadh cónaitheoirí ar a n-doirse. Árasán Mhamó Bhí meascán an-uathúil de scents chomh maith, cé go bhfuil an ceann a bataí amach i mo intinn an chuid is mó an aroma de builín turcaí. Tá a fhios agat, an cineál Jennie-O reoite cócairí gur ina gravy féin. Uaireanta liom cócaireacht go bhfuil suas díreach toisc go bhfuil mé ag iarraidh Grandma. Tá an dá mo tuismitheora teaghlach ina gcónaí i Duluth, mar sin cé go fhan muid lenár daidí mam (grandpa fuair bás roimh a rugadh I), chaith muid uair lenár mamaí ar daidí agus a bhean chéile chomh maith. Ár grandma máithreacha a fuair bás sular rugadh mé, ach bhí grandpa athphós le bean iontach a ghlac go hiomlán dúinn mar a páistí mhór. Tar éis oscailt i láthair ag Grandma agus crochta amach lenár uncail, aintín, agus Cousins, ba mhaith linn ceann amach chun Grandpa chun an rud céanna. Bhí Grandpa an-chiúin, fear stoic, ach Grandma Marie bhí os ard agus boistorous. Bhí sí na páistí as a phósadh roimhe seo, agus tá siad páistí a bhí, mar sin bhí againn a lán de na céim-ar Cousins ag rith thart ag súgradh leis. Bheadh leathadh ollmhór bianna snacky ar an tábla seomra bia, agus cuimhin liom luchtú suas ar brocailí agus borróga liamhás. Grandma Marie cheannaigh dúinn ar an láthair is suimiúla, an chuid is mó a cheannaigh sí ar an líonra siopadóireachta sa bhaile. Bliain amháin fuair mé doll plaisteach a crawled. Tá sé bhris an lá dár gcionn. Mo dhaid deartháir, Bhille, dúirt d'fhéadfadh sé a shocrú toisc go raibh a dheartháir, Richard, dochtúir. Ní fhéadfadh sé. Anywho, tar éis oscailt i láthair a bheadh an col ceathracha thíos staighre ceann ar an íoslach i gcás ina mbeadh go mbeadh tine roaring sa teallach. Rachel agus mé ag caint faoi an íoslach nach fada ó shin agus d'iarr sí orm má chuimhnigh mé ar an mugaí go raibh Grandpa ar sheilf ar an mballa. Oh yes, is féidir liom. Bhí siad sraith de mugaí go raibh * Nak d bean (bhí sé mermaid?) Dreapadh amach as an mugaí. Tá sé díreach ar cheann de na rudaí i ndáiríre corr go bataí amach in ár n-intinn. Hehe. Táimid ag cuimhneamh freisin ar ár col ceathrar (Donny? Scott?) A bheadh rósta i gcónaí a chuid stocaí sa teallach. Odd. A dhéanamh ar na cineálacha sin cuimhní teaghlaigh suas óige agus go bhfuil rud éigin gur mhaith liom a bheith in ann a roinnt le mo chuid páistí someday, agus tá súil agam go bhfuil ár buachaillí tairbhe as an iarracht a chuir muid isteach a dhéanamh a n-Christmases speisialta, agus beidh cuimhneamh orthu fondly. An bhfuil aon traidisiúin quirky? Ba bhreá liom a chloisteáil mar gheall orthu. Fág liom roinnt tuairimí, daoine! Over 300 of you are reading this blog daily, so now would be a great time to hear from you. Tá mé ceann de na daoine annoying a imríonn na Nollag ceol i gcaitheamh na bliana. Figiúr agam nach féidir leat a bheith cúisithe ag imirt sé luath riamh má stop tú.Spotify anois mo chara is fearr nua seo na Nollag toisc go bhfuil mé mo deireadh thiar thall, na Nollag playlist le beagnach 800 amhráin. Babaí E agus mé ag éisteacht leis gach maidin mar tá mé beathaithe aici bhricfeasta. Tá mé gach rud ó John Denver go Tales veggie ar ann. Tá sé deas milis. Anywho, ós rud é dá buachaillí atá imithe i mbliana, agus tá E Babaí ró-óg le páirt a ghlacadh i go leor de na gníomhaíochtaí, tá mé ag iarraidh a lán de na traidisiúin na Nollag na bliana seo. Is é ceann traidisiún go bhfuil fhan go Rachel agus is féidir liom an chuid is mó de na Nollag maisiú. Tá an am atá caite cúpla bliain Hubby ar daidí imithe amach ar an homestead agus faigheann crann go cheapann sé go bhfuil suntasach go leor chun iad a chomhlíonadh leis an seasamh cúinne inár seomra suí. Scopes sé leo amach gach bliain. Is é na bliana seo ar an áilleacht. Hubby agus Daid a chur ar na soilse agus ansin Rachel agus chuir mé ar an ornáidí an lá dár gcionn le téip VHS de Muppet Nollag Carol ag seinm ar an teilifís. Ceann de mo rudaí is fearr leat faoi chrann maisiú na bliana seo a bhí ag tarraingt amach as gach ceann de na ornáidí álainn a cheannaigh mé tar éis na Nollag na bliana seo caite. Fanacht mé go dtí deireadh mhí Eanáir nuair a bhíonn na rudaí Nollag 75% de thalamh agus ansin a fháil ar an ndáiríre sainiúil, ornáidí gloine lámh-blown. Cúis eile breá liom iad ag dul tar éis na Nollag go rachaidh mé chun taithí an spraoi ath-fhionnadh mo seoda ar fad arís na Nollag seo chugainn. Ghabháil mé ag rá liom féin rudaí cosúil le "Oh! Sin chomh gleoite! "Nó" Oh yeah! Is cuimhin liom ag dul go! "Mar mé un-pacáiste mo araidí glasa agus dearg .... a fuair mé freisin ar imréiteach tar éis na Nollag. Is é ceann traidisiún Tá mé ag iarraidh i ndáiríre i mbliana an soilsiú oíche na coinnle Aidbhint. Thosaigh muid an traidisiún na Nollag chéad na buachaillí bhí le linn mar bhealach chun iad a thabhairt isteach chun an Wonder an tuar agus sásamh breithe Chríost. Las muid an coinnle gach oíche i ndiaidh dinnéar agus a léamh pasáistí scripture go corresponded. Quizzed muid na buachaillí ar an bhrí atá le gach coinneal mar a ghlac siad casadh soilsiú agus ansin ag séideadh amach iad. Bhí sé rud ar leith. Is fada liom uaim é. Ach Dia a fhios cad a bheidh ar ár bhliain seo chugainn a thabhairt, sin a fhios agam go bhfuil ag an am seo an bhliain seo chugainn beidh na Nollag tá sraith iomlán nua de bhrí agus traidisiún. Ceann de mo scéalta Nollag is fearr leat é "Tá gach Bhuel" le Frank E. Peretti . Éistim le feadh na bliana é agus ar ndóigh, a dhéantar é ag comórtais i scoil ard. Ag deireadh an scéal cur síos ar conas a Peretti Dia an teller scéal mór ar ár saol agus ar an gcaoi grá sé i bhfad dúinn ionas gur scríobh sé é féin isteach inár scéal mar leanbh i mainséar. Tháinig sé isteach sa talamh faoi imthosca thar a bheith díobhálach agus taithí an diúltú agus chaos tá an saol a thabhairt. Roghnaigh sé chun é sin a dhéanamh. Maidir liom féin. Mar sin, cé go bhfuil na bliana seo bhí a lán de pian agus Gortaítear, tá mé ag roghnú a shealbhú isteach áthas. Joy a thagann ón taobh istigh domhain mar gheall ar cad agus an té a cheiliúradh againn. Shona Beannachtaí na Nollag! Hannah *** BTW, d'íoc aon duine dom rud ar bith do mo thuairimí. Tá siad ach rudaí is maith liom. *** Sa lá atá inniu chas tú 18. Rinne muid é! Gach na oíche de caoineadh thar tú, guí os cionn tú, agus ina luí ar tú, agus sinn féin nach mbeadh muid a thabhairt suas a bheith íoctha amach. Rinne muid é! Tá mé buíoch a rá go bhfaigheann gach lá níos fearr. Cé a bhí a fhios sin nuair a bhí mé ach 8 mbliana d'aois, a cruthaíodh tú i do broinn na máthar, agus lá amháin go mbeadh tú a bheith MO mac? Dia raibh. Cé a fhios go mbeadh post múinteoireachta samhraidh mar thoradh ar an máithreachas a bhí geallta ag súil agam? Cé a fhios go bhfuil an méid a d'fhéadfadh an domhan a fheiceáil mar cruinniú randamach, comhrá randamach, ar nasc corr, bheadh Dia a úsáid chun teaghlach a bhunú, agus tá súil agam a thabhairt do leanbh hopeless? Dia raibh. Is cuimhin liom go comhrá ar an sliabh Geal. Is cuimhin liom do dheora agus do súil verbalized agus eagla don todhchaí. Cé hé a ghlacadh deis ar buachaill 15 bliain d'aois a bhí measadh cheana cás caillte ag na cinn a d'iarr sé a thuismitheoirí ar feadh 13 bliain? Cé hé a dare nó riosca a ghrá a ógánaigh damáiste nuair a bheadh aois sé amach go luath go leor? Bheadh Dia. Ba mhaith linn, mar gheall ar thug sé tú a chur chugainn. Agus ag éirí go bhfuil tú fear; ag fás gach lá ar bhealaí a súil nach tú ná againn; iontas orainn i na bealaí is fearr. Buaileann bhfuil ach bumps, agus a thuilleadh Mount Everest. Son, meas agam ort an oiread sin. Tá tú oibrí crua agus den sórt sin ina cúnamh mór le do mama. (Agus tá, tá mé ag freaking amach go bhfuil mé 26 agus mé a bhfuil an pangs chéad siondróm nead folamh!) Tá tú cuddly nuair is gá duit a bheith, agus láidir nuair nithe is mó. Is dóigh liom sábháilte a bhfuil tú thart mar tá a fhios agam i gcónaí go mbeidh tú céim suas más gá dom duit. Cad é ba mhaith liom chun tú i mbliana a fheiceann tú ag fás i an fear go bhfuil do nAthair neamhaí a dtugtar tú, chruthaigh tú, agus ainmníodh leat a bheith. Tá mé ag guí go mbeidh Dia nochtann an fhís sin go bhfuil sé chun tú a thabhairt duit ionas go mbeidh go soiléir go bhfuil gach céim a ghlacadh tú i dtreo Eisean agus ar a bhfuil sé ar do shon. Ba mhaith liom a fheiceann tú ar aghaidh le bheith cróga agus a cheadú leighis Dé chun sreabhadh i duit. Ba mhaith liom tú a bhaint amach agus a chreidiúint cad a mac iontach, teacht aniar, agus Chliste agam. Mo Yishai lómhara, grá agam duit. Tá mé chomh sásta gur thug Dia tú isteach i mo shaol. Tá mé chomh sásta go bhfuil tú mo rugadh an chéad, agus tá mé mar sin bheannaigh a bheith ar a dtugtar do mama. Tá tú fíor mo bhronntanas. Is fada liom uaim mhaith dó dÚsachtach. Amas sé fós dom i dtonnta. Go háirithe nuair a chuala mé amhrán faoi spéir, nó a léamh alt faoi eolaíocht rud éigin a bhaineann, nó a théann trí in aghaidh na seachtaine cosúil le tseachtain seo caite. An tseachtain seo d'oibrigh mé suas an misneach agus tionscnamh chun dul tríd na boscaí (agus boscaí) de pictiúir agus seoda páipéar gur shábháil sé ar feadh na mblianta. Fuair mé trí na pictiúir sách tapa, mar a bhí imithe muid trí chuid is mó acu mar theaghlach nuair a bhí againn le chéile ar a cuimhneacháin i mí na Samhna. D'eagraigh mé iad go garbh i gcomhréir le deich mbliana agus iad a chur i mboscaí grianghraf gur cheannaigh mé (ar imréiteach) do díreach ócáid den sórt sin. Bhí sé spraoi chun breathnú arís ar grianghraif a dhoiciméadú mo dhaidí saol go luath, agus an saol os mo chomhair, agus ansin ár saol le chéile. An seicheamhú bhí suimiúil dom. Chun liom, eagraíodh na réanna thart ar mar seo a leanas: roimh Dad; Dhaid mar leanbh / leanbh / teen;; Dad agus Mam roimh páistí; Dad agus Mam le David agus Sarah; Dad agus Mam le David, Sarah, dom, agus Rachel Daid le Laraine; Daid le David, Sarah, dom, agus Rachel; Daid le Dane, Amelia, agus Justin; agus ansin ina dhiaidh sin, daid níos sine agus Laraine le Amelia; agus Daidí ar deireadh níos sine agus Laraine le gach duine againn agus ár gcuid páistí. Na céimeanna a bhí nochtadh ach a dom. Anywho, tar éis a fuair mé tríd na pictiúir a thosaigh mé ag dul tríd a seoda pháipéar. An fear a shábháil a lán rudaí. Tá mé i bpróiseas na sórtála an méid a bhí tábhachtach dó, ach bheadh cuma i bhfad chun an chuid eile againn, agus cad é a shábháil fiú mar chuid de a chuimhne agus / nó stair teaghlaigh. Rud amháin do cinnte. Mo daidí bhí bródúil as a chuid leanaí. Shábháil sé a lán dár n-obair scoile agus cártaí tuairisce. Shábháil sé fiacla caillte agus gearrthacha gruaige. Shábháil sé a lán de na ár n-ealaín, go háirithe mo chuid deartháireacha, agus aon nótaí nó litreacha a scríobh againn a thabhairt dó. Bhí muid freisin sa pháipéar go leor le beagán mar páistí, agus shábháil sé gach ceann de na clippings. Tá cuid de na rudaí eile a shábháil sé go bhfuil go leor gnáth is dócha. Shábháil sé fógraí breithe, fógraí báis, cuireadh bainise, feasacháin go raibh imeachtaí teaghlaigh tábhachtach nó fógraí. Shábháil sé a lán de na clippings nuacht, cuid acu a bhí ar roinnt cuardach a dhéanamh amach cén fáth go raibh tábhacht ag baint leo, agus má bhí siad fós. Tá cuid de na rudaí is intriguing go bhfuair mé litir chuig agus ó Dhaid. Tá na topaicí éagsúla, ach gach nochtann le beagán de a bhí mo dhaid. Tá roinnt nótaí chun dreasacht a chur air ó ollúna, pastors eile, nó baill an bhoird. Tá roinnt litreacha diúltú le mian is fearr. Tá roinnt a chuid litreacha ag míniú coimhlint nó cén fáth bhraith sé an Tiarna a bhí le rá aige i dtreo éagsúla. Mar sin suimiúil. Píosaí de mo dhaid Ní raibh mé ar an eolas. B'fhéidir go mbeidh mé ag machnamh ar píosaí aonair níos déanaí. Tá cuid acu stirring leor agus tá mé fós guma figuratively orthu. Chun anois, tá mé díreach tar éis buíoch a bheith ag fulaingt na píosaí mo dhaid. Cad iad na píosaí de stair a dhéanann tú a shealbhú ar go? Tá mé pósta le ceann amháin de na fir is mó a gadgety ar domhan, ach táimid ag caint le déanaí faoi conas i bhfad níos simplí bheadh sé chun cónaí i rith na laethanta ceannródaí. Fógra, a dúirt mé nach bhfuil níos simplí, níos éasca. Anywho, tá mé i ndáiríre i tsraith seo iontach ag Lauraine Snelling faoin saol i Dakota Thuaidh i 1800 go déanach - go luath i 1900. I LOVE IT! Gach rud faoi é! Tá an stíl bheatha, an cultúr, agus an tuiscint ar phobail fascinates mise amháin. Mar sin, thug mo chéim-mama dom roinnt leabhair cúpla bliain ar ais ag Barbara swell ar fad faoi sean-am cócaireacht . Tá mé ag delving isteach iad le cúpla lá anuas agus tá an oiread sin sceitimíní chun iarracht a dhéanamh ar roinnt de na, oidis nua d'aois mé aimsithe. Rinne mé cheana féin screamh pie iontach as an leabhar seo, agus ní féidir stop a chur Hubby raving faoi. Anocht nó amárach beidh mé ag baint úsáide as an screamh céanna a dhéanamh pie POT sicín. Tá mé ag smaoineamh freastal ar roinnt rólanna práta milis chomh maith leis. Cad Is breá liom mar gheall ar an oidis gur bhí deartha siad chun beatha le teaghlaigh le maith,, comhábhair úra séasúrach. Tá siad beartaithe chun a bheith solúbtha a úsáid is cuma cad é a tháirgeadh nó feoil ar fáil. Tá roinnt ama prep i gceist, ach an chuid is mó tá sé siúl amach stuif cineál, cosúil le ligean ar cíos a ardú taos. Anywho, beidh mé in iúl a fhios agat mar iarracht mé roinnt de na goodies, ionas go dtiocfadh leat a bheith tempted chun cócaireacht sean-timey freisin! Nuashonraigh: Rinne mé pie POT sicín ó scratch aréir. Mo screamh pie thit amach, ach bhí sé fós delicious. D'iarr mé air "pie pota bhreacachan." Rinne mé freisin borróga práta milis. I LOVE prátaí milse, ach an t-oideas a bhí doiléir i uainiú, agus ní dóigh liom go bhfuil mé in iúl dóibh cócaireacht fada go leor. Bhí siad ar doughy beag, ach is féidir liom a rá go mbeadh siad a bheith go maith i ndáiríre. Bealach maith i ndáiríre úsáid a bhaint as suas prátaí milse. Sa lá atá inniu rinne mé mhin choirce aon-knead arán. Bhí mé ag lorg trí EILE ar cheann de na cookbooks agus fuair an t-oideas agus thuig go raibh mé gach rud is gá mé ar láimh, mar sin shocraigh mé "Cén fáth nach?" Plus, ag déanamh arán ó scratch thugann deis gur maith do cheacht eolaíochta. Jeremiah fhaigheann giosta suimiúil go hiomlán. Maith go leor, mar sin mé cineál a úsáidtear an "farts giosta" frása chun cur síos ar na boilgeoga gáis, ach bhí sé i ndáiríre an bpróiseas ar fad. An t-arán atá molás, a fuair mé i ndáiríre láidir sa screamh, ach seachas sin bhí sé absolutley delightful. Beidh sé gur maith tósta le maidin amárach tae. Beannachtaí! Hannah BTW, is iad seo ach leabhair mé taitneamh as i ndáiríre. Níl mé ag fáil aon chúitimh do mo athbhreithnithe. As of 1:30 PM this afternoon, June 28th 2010, Gabe is officially stubborn! YAY! He was nervous. He ate an entire bowl (like, glad container bowl) of taco casserole, plus a bowl of green grapes, at 11:30. He eats when he's nervous, and he hates that I know that he eats when he's nervous. Jeremiah was nervous. He was bummed because we still don't have a date for his adoption day. He was a bit mopey, but over all held it together. Gabe was so excited to have many people who love him and care about him show up for court today. Gabe's worker was there, as well as our adoption worker, whom we have never met before, so that was great. Hubby's mom, grandma, and sister were there. Many of our closest friends also made the trip, and thankfully one of them remembered a camera, otherwise we would have been picture-less. The court hearing was short, as I knew it would be. Gabe was glad that he didn't have to say much, just a lot of yes sir's. The judge gave a nice speech that I've heard at many adoption proceedings about how this is his favorite part of the job. It was nice. We got a picture with the judge afterwords, and he said he would love a copy. That made me smile. After court we all headed to a local restaurant for a very fun time of celebrating and laughing together. Gabe felt very loved. That's because he is. Oh, and he ate A LOT! After dropping Hubby off at work, we went for a little DQ for dessert. Yum! Gabe requested our family's favorite dish, affectionately named “Rufus”, for dinner. It was amazing, as usual. Great job, lovey! So that was our day. And now we wait for Jeremiah's. Soon, we hope. I can't believe our first Christmas with the boys is already over. It was a good one, though. We made plenty of good memories and had wonderful times with our wonderful family. Here are a few highlights: - Christmas Eve We started the day with a delicious breakfast of biscuits, gravy, and cheesy scrambled eggs. Yummy! Our pastor's wife passed on a bunch of her amazing recipes to me as a graduation present, and her “Mile High Biscuits” is one of our favorites. I'll put the recipe at the bottom of this post. After breakfast, we lit the Jesus Candle on our Advent candles and read our Christmas Eve passages. The boys have really loved this tradition, which we usually do after dinner, so we will have to figure out a way to keep it going. What I've loved about it is the set passages that are relatively short and come from all over scripture. I haven't found many devotionals that break things down that well. Aon smaointe? Next, the boys cleaned up the kitchen while the grown-ups finished making sure all presents were in order. The boys finished dishes in record time. Finally is was present time. In my family, we always opened presents on Christmas Eve. I'm not sure how this tradition started, but I think it was more practical in nature than sentimental. My dad is a pastor, so we always had Christmas Eve service, than we opened our presents, and then left for Grandma's very early Christmas morning. My favorite present from my hubby was my very own camcorder! YAY! I shot so much video over the past few days it's frightening. And don't worry, I will make sure to share an allarming amount of it here. The boys loved all their presents, and Jeremiah's reactions were hilariously enthusiastic. We were worried about him being thankful, but that was definitely not an issue. Way to go, kid. After opening presents, we headed off to Christmas Eve service at my husband's childhood church. It was a beautiful traditional service. It made realize how much I need to teach my boys as far as church history is concerned. I think I may be hitting up some of my homeschooling friends for some ideas soon. Actually, the prize I recently won from Kimberly at Raising Olives will be very helpful in that endeavor. After the beautiful service we headed over to Hubby Person's dad's house. We ate entirely too many goodies and then opened even more presents with Grandpa K, Aunt E, Uncle J, and Cousin T. It's tradition that the youngest in the family passes out all the presents, which is all fine and good, but there were a few issues. First, Jeremiah is not very good with names. Second, Jeremiah is not a very good reader. Those two in combination led to nearly half an hour of hillarity. Kaleb's dad was nearly falling off his chair laughing because Jeremiah could not get the concept that Grandpa was also Kurt etc… Miah started getting a little antsy toward the end, but held it together long enough to get to play with some of his new toys. - Christmas Day Ah, glorious sleep. Both boys were occupied enough with their new bioncles that Hubby Person and I were able to sleep in without a peep from either child. Jeremiah didn't like the fact that Mom caught him in a lie, so an hour long tantrum ensued. I knew it was coming. He had had such a good day the day before, he just couldn't handle it any more. It ended well though, as Hubby Person had a good long conversation with him about how to handle his anxiety. We headed over to Hubby's mom's for dinner. Yay, turkey! Yay, real pumpkin pie! We opened up even more presents. My MIL loved the basket I made her, which I still have to post about. The boys got some remote control cars and the spent a good two hours racing them around Grandma's basement before heading out to sled. Hubby, Rachel, and I played my SIL's new Wii with her for a couple of hours as well. Wow, it really is a work out. The only real bummer about the past few days was that my daddy, step-mama, and lil' sis got snowed in by the big blizzard and weren't able to make the trip. It was heart breaking, but I am glad they didn't risk their lives in the 40 MPH winds. They are going to try to make the trip on Wednesday to be here for the new year. But we are blessed. Blessed beyond blessed beyond blessed. And it has nothing to do with material things, which we have been blessed with as well. How great is it that even though one set of grandparents couldn't make it, the boys had two other sets of grandparents that loved on them and cherished them? How great it is that we have a God who enjoys celebrations! Who enjoys us enjoying Him and all He's given us. Okay, that's enough for now. Beannachtaí! Hannah Oh, I almost forgot! Here's the biscuit recipe. Mama Char's Mile High Biscuits 3 C. flour 2 TB Sugar 5 tsp. Baking Powder CTA 1. Salt 3/4 Cup shortening (I use the butter flavored Crisco sticks.) 1 C. milk 1 beaten egg Mix flour, baking powder and salt together. Cut in shortening until it resembles cornmeal. Blend milk and egg together, then add to dry ingredients. Mix only enough to blend mixture. Place dough on well floured board and knead 5-15 times. The secret to light biscuits is to not over mix dough after liquid has been added. Cut into biscuits and place on a baking sheet lightly coated with cooking spray. Bake at 425 for 12-15 minutes until biscuits are golden brown. *Hint* Don't place biscuits too close together or they will not cook through properly. Tá mé chomh leithscéal Bainim ar shiúl fad. Mar a dúirt mé cheana, bhí muid ag déileáil le roinnt saincheisteanna stalking, ach bhfaca siad a bheith calmed síos do anois, agus mar sin tá mé ag súil blogging a atosú mar is gnách, cé go bhfuil mé ag dul a bheith acu chun a bheith cúramach ar feadh tamaill faoi ábhar go dtí mo fhear céile Cuireann roinnt réamhchúraimí slándála breise i bhfeidhm. É sin ráite .... Things are…adventurous. Dealraíonn Gach lá a thabhairt rud éigin nua go bhfuil an Tiarna múineadh linn mar theaghlach, agus mé ina n-aonar. Tá an séasúr na Nollag a bhí spreagúil. Táimid ag déanamh agus devotional Teacht le chéile mar theaghlach gach oíche tar éis an dinnéir. Fuair mé cúig candelabra coinneal ag díol gharáiste na bliana seo caite agus tá sé déanta ar an seastán candle foirfe hAidbhinte. The boys take turns lighting the candles each night and everyone in the family has a passage to read. An chuid is mó de na sleachta Jeremiah ar bhí as Íseáia, agus tá sé ag éirí níos fearr agus níos fearr gach uair a léann sé. He loves to read out loud, and it's so fun to see his confidence grow. The boys love learning more about the Lord and more about the history surrounding Christ's birth. Gabe Tá ag iarraidh ar roinnt ceisteanna an-iomasach, agus tá díograis Jeremiah s thar a bheith tógálach. Tá an dá buachaillí ag láimhseáil an séasúr na Nollag agus na versaries tráma-a thagann leis leo ina mbealaí féin. Gabe é, de garbh, an-inbhreathnaitheach agus tá sé ag déileáil le roinnt denial faoi cad a tharla thart ar an am san am atá caite. Hubby person and I just continue to reassure him that he is safe and that we are never EVER going to leave him. Jeremiah is much more vocal about his stress and has been having marathon tantrums the past couple of weeks. Thankfully, when he actually FINALLY breaks down and cries, he is very open about what is really scaring him. The biggest things that he has expressed anxiety over is that he has never been in a family of his very own for Christmas before and he is not sure what to expect. Dúirt sé liom (yes, lena bhéal féin. YAY!) Go mbeadh sé ina chuidiú dá raibh mé in iúl dom roimh an am a bhfuil dul chun tarlú ionas fhios aige go Mam agus Daid bhfuil rudaí faoi smacht. Dea go mbeadh a fhios, kid. Tá sé freisin a bhfuil a lán de na ceisteanna mam breithe le déanaí, a bhfuil mé ag iarraidh a láimhseáil go híogair agus aois-oiriúnach macántacht. Wisdom on this would be helpful. Jeremiah Bhí a chéad Nollag ceolchoirm anocht, a bheidh mé sa phost proudly físeán de a luaithe is féidir. Bhí sé iontach! I mean, he sang well, which is awesome, but the best part is that he participated completely. He sang loudly…on the song he remembered the words for…and when he was sitting down he was quietly paying attention and watching the other performers. Bhí dúil mhór agam a bheith ann do mo mhac ceolchoirm saoire chéad uair riamh. What a memory. Duine Hubby, ar an drochuair, bhí a bheith as baile an tseachtain seo, ach Jeremiah fhios Is breá le go Daidí air agus go raibh sé ag iarraidh a bheith ann. Finally, I am on the fertility adventure again. Bhí mé mo fisiciúil bliantúil le mo OBGYN lá atá inniu ann, agus nuair a fuair sí amach nach bhfuil mé go raibh timthriall ó ... Ummm ... Feabhra .... go raibh sí ina beag lena mbaineann. Rinne sí an fhuaim ultra inmheánach agus bhí shocked nuair a fuair sí amach go raibh mo líneáil útarach amháin 0.34 cm tiubh. To put that in perspective, a typical woman's uterine lining is 1.0 cm thick on day 14 of her cycle. Right before her period, it can be from 2.0 to 2.5 cm thick. Bhí Mine 0.34. As if I just had a period…except my last one was 9 months ago. Yeah. Tá sí ag forordaithe progesterone ar feadh 10 lá chun cabhrú le mo chorp a fháil ar an comhartha go bhfuil "Hey! An bhfuil rud éigin leis an uterus! "Tar éis sin, táimid ag dul chun iarracht Clomid arís, ach ag dáileog níos airde an am seo, chun iarracht a fháil ar na ovaries darn chun múscail. WAKE UP OVARIES!!!! Okay, so those are the current adventures. Dia maith. He is taking care of us in crazy ways…including putting another infertile, adoptive, Christian mom in my path today in the Christian book store so I could unload for an hour after my appointment before coming home to the boys. If you think of us, pray for us, and if you need prayer, just let us know.