http___www.tearmann.com_node_199412_1.xml
1.1 1.2 1.3 1.4 2.1 3.1 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 4.6 4.7 4.8 4.9 4.10 4.11 4.12 5.1 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 6.6 6.7 6.8 6.9 6.10 6.11 6.12 7.1 8.1 8.2 8.3 9.1 10.1 10.2 10.3 11.1 12.1 12.2 12.3 13.1 13.2 14.1 14.2 15.1 15.2 15.3 15.4 15.5 15.6 15.7 16.1 16.2 16.3
There’s an old African-American Spiritual that has been haunting me the last few days. The words have crept into my soul and wrapped their fingers around my heart. When I wake I hear their refrain. All through the day it echoes in my mind… Leave your flocks and leave your herds Rise up shepherd and follow Can you imagine it? A cold hillside on a dark night. The lights of Bethlehem in the distant. The bleating of sheep all around. Small fires surrounded by weather hardened shepherds; nomads. I wonder if they were tired. If they missed home, or if the endless pasture was their home. I wonder how long it had been since they had heard the cry of a baby, felt the smooth skin of a child, heard the innocent laughter of a little boy. Calloused hands holding wooden staffs and wooly coats. That was their life. No women, no children, no roof over their heads. Only sheep, shepherds and endless sky. Until… there were shepherds living out in the fields nearby, keeping watch over their flocks at night. An angel of the Lord appeared to them, and the glory of the Lord shone around them, and they were terrified. But the angel said to them, “Do not be afraid. I bring you good news of great joy that will be for all the people. Today in the town of David a Savior has been born to you; he is Christ the Lord. This will be a sign to you: You will find a baby wrapped in cloths and lying in a manger.” Suddenly a great company of the heavenly host appeared with the angel, praising God and saying, “Glory to God in the highest, and on earth peace to men on whom his favor rests.” When the angels had left them and gone into heaven, the shepherds said to one another, “Let’s go to Bethlehem and see this thing that has happened, which the Lord has told us about.” So they hurried off and found Mary and Joseph, and the baby, who was lying in the manger. When they had seen him, they spread the word concerning what had been told them about this child, and all who heard it were amazed at what the shepherds said to them. But Mary treasured up all these things and pondered them in her heart. The shepherds returned, glorifying and praising God for all the things they had heard and seen, which were just as they had been told. Rise up shepherd. Rise up from outside the city gate. Rise up from your comfortable place around the warm fire. Rise up from the routine of your day. And follow. Follow the star to the baby. Follow the baby to green pastures and still waters. Follow the Shepherd of your souls. Leave your flocks. And leave your herds. Leave the things you depend on. Leave everything behind. Rise up shepherd. And follow. And they did. They did exactly what the angel told them to do. Yet here I sit. Clinging to the comforts of my life. Glued to the seat of my complacency. Deaf to the Harkening of the Angels. Afraid to follow. Afraid to leave the flocks & herds. Afraid to rise up. Yet, still I hear the chorus repeat. Rise up shepherd and follow. And softly in the distance I hear my Shepherd call; rise up, child, and follow.
1.1 2.1 3.1 3.2 3.3 4.1 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 6.6 6.7 6.8 7.1 8.1 9.1 9.2 9.3 9.4 9.5 9.6 9.7 9.8 10.1 10.2 10.3 10.4 10.5 10.6 10.7 11.1 11.2 11.3 11.4 11.5 11.6 11.7 11.8 12.1 13.1 13.2 14.1 14.2 14.3 14.4 15.1 15.2 15.3 15.4 15.5 16.1 16.2 16.3 16.4 16.5
Suaimhneas Bíodh a fhios agat go bhfuil Dia i láthair ionat ar bhealach an-dlúth ar an nóiméad seo, go bhfuil sé i láthair i do chroí, agus i láthair in san áit a bhfuil tú ag guí anois. Déan go réidh ar feadh cúpla nóiméad agus cuir bail chompordach ort féin. Dún do shúile agus samhlaigh an imní agus an chruóg uile atá ort ag gabháil ar gcúl. De réir mar a aireos tú an suaimhneas ionat féin, bíodh a fhios agat go bhfuil Dia i láthair ionat ar bhealach an-dlúth ar an nóiméad seo, go bhfuil sé i láthair i do chroí, agus i láthair in san áit a bhfuil tú ag guí anois. Scriptiúr Agus bhí aoirí sa taobh tíre céanna, amuigh faoin spéir, ag faireacháin oíche i mbun a dtréada. Agus sheas aingeal an Tiarna láimh leo, agus shoilsigh glóir an Tiarna ina dtimpeall, agus bhí uamhan agus eagla mhór orthu. Agus dúirt an t-aingeal leo: “Ná bíodh eagla oraibh: óir féach, tá dea-scéala agam daoibh a chuirfidh áthas mór ar an bpobal uile: rugadh Slánaitheoir daoibh inniu – is é Críost an Tiarna é – i gcathair Dháiví. Agus is comhartha daoibh é seo: gheobhaidh sibh naíonán i gcrios ceangail agus é ina luí i mainséar.” Agus bhí go tobann, mar aon leis an aingeal, cuallacht de shlua na bhflaitheas ag moladh Dé agus ag rá: “Glóir do Dhia in uachtar neimhe, agus síocháin ar talamh don mhuintir ar a bhfuil a ghnaoi!” Agus nuair a d’imigh na haingil uathu sna flaithis, dúirt na haoirí le chéile: “Téimis anonn go Beithil, agus feicimis an ní seo a tharla a d’inis an Tiarna dúinn.” Agus d’imigh go deifreach, agus fuair siad Muire agus Iósaef, agus an naíonán ina luí sa mhainséar. Agus ar a fheiceáil dóibh, d’inis siad an ní a dúradh leo mar gheall ar an leanbh seo. Agus cách a chuala, b’ionadh leo na nithe a dúirt na haoirí leo. Agus thaiscigh Muire ina cuimhne na nithe seo uile, ag machnamh orthu ina croí. Agus chuaigh na haoirí ar ais ag glóiriú agus ag moladh Dé faoinar chuala siad agus a bhfaca siad, de réir mar a bhí ráite leo. Déan marana Bíodh an grá thar cuimse a léiríos Dia dúinne trí bhreith agus trí shaol Íosa ina údar iontais dúinn - D’inis na h-aingil, teachtairí neamhaí Dé, d’inis siad scéal iontach do na h-aoirí, go dtiocfadh siad ar leanbh fir ina luí i mainséar, leanbh ar Meisias agus Tiarna, Dia agus Slánaitheoir é! Ghlac na h-aoirí le mistéir seo an ghrá, scéal theacht an Té a shlánaíos. Go fiú na gcaorach, d’airigh siad-san an scéal freisin! Chorraigh an domhan uile le teann áthais an oíche úd i mBeithil. Mar sin féin, b’fhada gur thuig an domhan go mba dhea-scéal don chine daoine uile breith Íosa. Is scéal áthais don domhan an soiscéal – teachtaireacht ghrá, dár ngairm chun na síochána agus na córa, agus chun comóradh na diagachta inár saol. Is é áthas an tsoiscéil an t-áthas is doimhne. Cuimsíonn sé gach uile áthas eile ionas gur aon an t-áthas diaga agus an t-áthas daonna. - Is le teann creidimh a d’imigh na h-aoirí leis an méid a d’inis an Tiarna dóibh trí na h-aingil a chloisteáil níos tréine agus ní hea le bheith ag speiceáil. Bíonn teachtaireacht dúinne freisin gach uile bhliain ón Tiarna. Is éard é an Nollaig cuairt Chríost orainne go háirithe. Is í a dhlúth-láithreacht an chéad bhronntanas Nollag dúinne. Scaití, bíonn muid chomh gnóthach sin nach léir dúinn sin. B’fhéidir an Nollaig seo go dtig le gach uile dhuine againn cuairt a thabhairt ar ‘Bheithil’ dár gcuid féin – áit a bhfuil ciall ar leith ann dúinne, am lán le creideamh i dteannta carad, Paidrín Páirteach nó Coróin Mhuire ag baile, marana shuaimhneach. Is i mBeithilí den sórt seo a thig linn teachtaireacht an Tiarna dúinne i mbliana a chloisteáil. - Uair annamh a labhraíos Muire sa Soiscéal. Bíonn sí i mbun marana go minic. Ós rud gurb í máthair Dé í, tá neart údair aice le marana agus smaoineamh a dhéanamh. Téann sí i mbun marana in am an áthais agus in am an bhróin, agus bíonn sí i láthair Dé i gcónaí. Is í a chuid seisean gaoise a cuid sise gaoise. Gurab í ár gcuid féin gaoise freisin an Nollaig seo í. Go minic is údar marana agus ionaidh grá duine eile dúinne. Bíodh an grá thar cuimse a léiríos Dia dúinne trí bhreith agus trí shaol Íosa ina údar iontais dúinn. Labhair le Dia Ar ár son-na rinne Dia duine de féin, leanbh nua-bheirthe ina luí i mainséar. Déan do mharana ar feadh cúpla nóiméad ar mhéid an mhistéir seo. - Breathnaigh i bhfad ar an spéir agus feicfidh tú aingil agus cloisfidh tú a nglór! Is í an chruthaíocht céad fhocal Dé. Meabhraíonn a dath agus a h-áilleacht áilleacht Dé dúinn. Meabhraíonn a stoirmeacha agus a spéirlingí agus haraicíní nach muid-ne atá i gceannas agus gurb é domhan Dé é. ‘Tá gach uile ní foirgthe le glóir Dé’. - Rinneadh feoil den Fhocal, lán le beatha agus le ciall agus ba é sin dara focal Dé - páiste le Dia ar ár nós féin. Cuireadh an focal cumhachtach seo in iúl trí thost leainbhín bhig. Ar ár son-na rinne Dia duine de féin, leanbh nua-bheirthe ina luí i mainséar. Tig linn go leor a chloisteáil sa tost, macallaí i bhfuaim an chiúnais. Déan do mharana ar feadh cúpla nóiméad ar mhéid an mhistéir seo. - Ní raibh stádas ar bith in sa saol ag na h-aoirí bochta. Ní mórán measa a bhí ag daoine orthu. Níl a fhios againn céard a dúirt siad le Muire, ach cibé ar bith céard é féin, ní dhearna sí dearmad riamh air. Is údar misnigh dúinn focal thall is abhus – focal grá, focal comhairle, focal guí. Cuimhnigh ar am ar labhair duine a raibh grá agat dó d’ainm – siod é focal an Tiarna!