http___www.stubbornfishtales.com_ga_tag_the-sahm-adventure__1.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 4.1 4.2 5.1 5.2 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 7.1 7.2 7.3 7.4 7.5 8.1 8.2 8.3 8.4 9.1 9.2 9.3 10.1 10.2 10.3 10.4 10.5 10.6 10.7 10.8 11.1 11.2 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 25.2 25.3 25.4 26.1 26.2 26.3 26.4 27.1 28.1 28.2 29.1 30.1 30.2 30.3 30.4 31.1 32.1 33.1 34.1 34.2 34.3 35.1 36.1 37.1 38.1 39.1 40.1 41.1 42.1 43.1 44.1 45.1 46.1 47.1 48.1 49.1 50.1 51.1 51.2 52.1 53.1 54.1 55.1 56.1 57.1 58.1 59.1 60.1 61.1 62.1 63.1 64.1 65.1 66.1 67.1 68.1 69.1 70.1 71.1 72.1 73.1 73.2 74.1 75.1 76.1 76.2 77.1 77.2 77.3 77.4 77.5 77.6 78.1 79.1 79.2 80.1 80.2 81.1 82.1 83.1 84.1 85.1 86.1 86.2 87.1 87.2 88.1 88.2 88.3 88.4 89.1 89.2 90.1 90.2 91.1 91.2 92.1 92.2 92.3 92.4 92.5 93.1 93.2 94.1 94.2 94.3 95.1 95.2 95.3 96.1 96.2 97.1 98.1 99.1 100.1 101.1 102.1 103.1 104.1 105.1 106.1 107.1 108.1 109.1 110.1 111.1 112.1 113.1 114.1 115.1 116.1 116.2 116.3 116.4 116.5 116.6 116.7 116.8 117.1 117.2 118.1 119.1 119.2 119.3 120.1 122.1 123.1 124.1 125.1 126.1 126.2 127.1 127.2 127.3 127.4 127.5 127.6 128.1 128.2 128.3 128.4 128.5 129.1 129.2 129.3 129.4 129.5 129.6 129.7 129.8 130.1 130.2 130.3 131.1 132.1 133.1 134.1 135.1 136.1 137.1 138.1 139.1 140.1 141.1 142.1 143.1 144.1 145.1 146.1 147.1 148.1 149.1 150.1 151.1 152.1 153.1 154.1 155.1 156.1 157.1
Posted by Hannah Rae on Dec 8, 2011 in Life in the Stubborn house I’m sorry I’ve been quiet again. My heart is hurting and I want so badly to write about it, but I can’t. Everything is just to confidential and sensitive. Things are changing. Big time changing. Like…. I don’t know what God is doing, but I hope this season is coming to an end and the next is full of all kinds of joy….kind of changing. One thing that has my heart in a vice is that Baby E will be moving on after Christmas. We thought we might have the opportunity to make her ours forever, we fought for it, but it just wasn’t meant to be….apparently. The family she will be going to has her older two sisters as well, and they are an amazing family. They love Jesus, and they will raise her up in the right way. If I could pick a family to take care of my precious girl, they would be it….but they just aren’t us. Hubby is crushed. We both are. It comes in waves. Every time she smiles at us it makes it worse. It feels like our joy is leaving. Okay, Lord. I know. You want to be our joy. But this still hurts. Too much mourning in too little time. Too much loss. Too much change. So what’s next? The challenge for me is going to be to rest and wait and try not to jump into something to try to fill these holes I am feeling. The holes are in my identity. Who am I now? What am I here for? How do I wait effectively? How do I allow myself to be healed? How can Kaleb and I heal together? Lots of questions. No easy answers. So there you go. Be patient with me. Blessings! Hannah Leave a comment | | Tags: Being set apart, Bright Eyes, foster care, prayer, the hard stuff Posted by Hannah Rae on Nov 28, 2011 in Life in the Stubborn house It’s been tough. I failed at the thankfulness countdown. More trauma. The babe might be moved soon. Too soon. We are appealing the decision, but I have no confidence. Jeremiah’s situation is so up in the air. Where will he be? Who can help him? What role are we supposed to play? How much can our hearts handle? It’s been hard to be thankful because I’ve been so angry. Angry that we are having to go over yet another hurdle, and another. The past two years have been so hard and it’s just not letting up. We are asking a lot of questions that there just are not easy answers to. It’s hard to breathe. This weight that’s on my heart feels so overwhelming that it makes every breath a conscious effort. Every smile is a decision. My friend Eileen said it so well. “If it looks to you as if I don’t take something seriously enough because you cannot see the blood from my broken heart spilling out all over, ok, that’s good cause that would scare the kids. And maybe what you see is me standing on the rock of my faith – my incredible Father, Who is working things out in our lives. Or, maybe what you are seeing is some therapeutic dancing and singing because we are intentionally choosing not to live in the pain every. moment. You know they say you cannot judge a book by its cover… along those same lines – you cannot always see the brokenness of a life by looking at someones’ face. Imma gonna dance on – with you or without you, it’s ok, I have friends who get it.” But sometimes there are just too many unanswered “what if’s,” and sanity is just not possible. But I am choosing to be thankful. Choosing very carefully what attitudes I hold onto. The emotions and the feelings and the thoughts come like darts and hit at some very inconvenient and even inappropriate times, piercing me to the deepest parts of my…depths, but I choose what stays. Somehow, I’m going to have to choose to say “You give and take away, blessed be Your name.” Somehow. But be patient with me, and remind me gently, and if I yell at you and tell you to shut up, love me anyways, and then try again later. And keep praying for us, ‘cuz none of this makes any flippin’ sense. We need our suddenly. Blessings! Hannah Leave a comment | | Tags: Adoption, Being set apart, blogging, Bright Eyes, faith, foster care, marriage, parenting, prayer, RAD, the hard stuff Posted by Hannah Rae on Sep 1, 2011 in Life in the Stubborn house I had to apologize today… for being young, and naive, and head strong; for not seeing the signs, even when people tried to tell me; for letting love…or was it pride…blind my eyes. I had to say I’m sorry… for getting angry over what I knew was true, but didn’t want to be true, and now is so true that my windows are at risk of things flying them. And he’s not even here. So hopefully my ears are hearing better now, and wisdom has found a few more nooks and crannies to invade, and bitterness will stay away. Hopefully I can still have words of hope and encouragement for others, and maybe even help them hear. What are you doing, God? That. Blessings! Hannah Leave a comment | | Tags: Being set apart, faith, prayer, RAD, the hard stuff, The SAHM Adventure Posted by Hannah Rae on Jul 15, 2011 in Life in the Stubborn house I will be back; And we will be glad, you and I, because that means that we have survived. In the mean time, we pray, you and I, and hold onto His promises. I promise. Blessings! Hannah Leave a comment | | Tags: faith, prayer, The SAHM Adventure Posted by Hannah Rae on Jul 1, 2011 in Life in the Stubborn house I’m so sorry I have been so absent. I wouldn’t apologize except that I know that I get worried when I don’t hear from my blogger friends for a while. So here’s the update: Things are tough. Jeremiah is at the psyche ward right now due to a week of chaos. Our simple hope is that he gets the hope he needs. I am shell shocked. After days of “faking it” I finally broke down with Kaleb last night. We mourned over both our sons and their choices. We prayed loudly. We reassured each other as much as we could. We finally slept. Now we wait. Pray for us. We need help and support right now in ways we never have before. The adventure continues. There is still hope. Blessings! Hannah Leave a comment | | Tags: behavior challenges, Being set apart, parenting, prayer, RAD, the hard stuff, The SAHM Adventure Posted by Hannah Rae on Jun 18, 2011 in Life in the Stubborn house This week has been very different. Jeremiah is in respite with a good friend who has a therapeutic youth ranch. He’s serving, and hopefully healing. He’s not here. That’s different. Because Jeremiah is not here, I can actually go into the next room without thinking about where everything is and what is missing when I return. I can actually use the bathroom without fear of having to figure out what Jeremiah wants me to “catch him” at when I get done. I don’t have to hold my breath and pretend to not smell urine and intestinal gas that could peel paint. I don’t have to check and double check door locks and alarms and keep track of my keys. It’s quiet. That’s different. I’m hanging out with Baby E, who sleeps a lot and, unless she is hungry, in which case she screams bloody murder, is otherwise content and smiley. Because she sleeps a lot, I get to actually take a nap in the middle of the day if I want to, but I haven’t really needed too because I am getting the time I need for myself, to renew, to do what I WANT to do, and if that’s nothing, well, then I do nothing. I’m rested. That’s different. Hubby and I are spending a lot of good time together. We’re watching a parenting DVD series together and having some great discussions. We’re reading through 1 Corinthians together, and hearing God’s word for us TOGETHER. We’re praying for our marriage, for our sons, for our family TOGETHER. We actually went on 2 dates and talked about things other than our boys’ behaviors! I’m getting time with my best friend. That’s different. Jeremiah will be in respite for a few more days because Hubby has to go on a business trip for a couple of days, and I do not feel safe bringing J back yet. So, I will have a few days where it’s just me and the babe. She has a lot of appointments, so we won’t be just sitting around at home, but it will still be odd. I’m hoping for some productive use of the quiet, and that I can tune out the chaos of my thoughts and hear my Father’s voice. We need some major breakthrough in a lot of areas of our family’s life, and I’m hoping to hear some direction. I want to hear my Father’s heart for us. Breakthrough. That would be different. Blessings! Hannah Leave a comment | | Tags: behavior challenges, Being set apart, Bright Eyes, foster care, marriage, parenting, prayer, RAD, the hard stuff, The SAHM Adventure Posted by Hannah Rae on Jun 5, 2011 in Life in the Stubborn house This week I hope that… - My garden seeds will finally get here, and that the weather will cooperate so I can actually get them in the ground. - Jeremiah will use his head instead of his butt (our new catchphrase) and will find other ways of amusing himself other than finding ways to try to piss Mom off. - I finally get my hair cut, cuz my ponytail is getting really heavy. - The chicken coop gets assembled successfully with as little stress to the hubby as possible. - Hubby gets a specific phone call that he wants to get. - I actually get to make important phone calls that I’ve been needing to make. - Baby E has her first visit with her mom and dad, and that it goes well. - Hubby continues to draw closer to the lover of his soul. - I remember that God is good…always…ALWAYS! Blessings! Hannah Leave a comment | | Tags: behavior challenges, Being set apart, Bright Eyes, foster care, Gardening, marriage, parenting, prayer, RAD, The SAHM Adventure Posted by Hannah Rae on May 23, 2011 in Life in the Stubborn house 2 Corinthians 2:5-11 “5 If anyone has caused grief, he has not so much grieved me as he has grieved all of you to some extent—not to put it too severely. 6 The punishment inflicted on him by the majority is sufficient. 7 Now instead, you ought to forgive and comfort him, so that he will not be overwhelmed by excessive sorrow. 8 I urge you, therefore, to reaffirm your love for him. 9 Another reason I wrote you was to see if you would stand the test and be obedient in everything. 10 Anyone you forgive, I also forgive. And what I have forgiven—if there was anything to forgive—I have forgiven in the sight of Christ for your sake, 11 in order that Satan might not outwit us. For we are not unaware of his schemes.” Chewing on this right now. I’m having to do some forgiving, and I’m not feeling strong enough to do it at the moment. And then he does MORE. His lack of conscience shakes me to the core. I just don’t know how to handle this today. Don’t know how to respond. But I’m NOT GIVING UP! Blessings! Hannah Leave a comment | | Tags: behavior challenges, Being set apart, parenting, prayer, RAD, the hard stuff, The SAHM Adventure Posted by Hannah Rae on May 21, 2011 in Life in the Stubborn house Lord, tonight I pray for the strongest women you have made. The ones that are struggling with things only women understand…and you of coarse. Lord, I pray for my friend whose heart is hurting. The baby girl that was promised to her will not be coming home with her, unless you intervene. She feels cheated and betrayed, and yet she knows that the birth mother is making this choice out of love. But it still hurts. Comfort her heart. Thank you that you have perfect plans for their family. Lord, I pray for the mama of our sweet Baby E. Lord, I know her heart must be breaking over the consequences of her decisions. Comfort her. Restore her. Draw her to you. Help her be the mama you have made her to be. Lord, I pray for my sweet friend whose heart is anxious over the life in her womb. There are so many questions. Heal her body, Lord. Heal her heart. Show her more of you than she ever knew possible. Show her your faithfulness. Show her your mercy. Give her friends and family words of encouragement straight from your heart, and help us keep quiet in love when there is nothing that needs to be said. You are amazing, God. You are. Draw close to us. Amen and Amen. Leave a comment | | Tags: Being set apart, faith, prayer, the hard stuff Posted by Hannah Rae on May 13, 2011 in Life in the Stubborn house My heart hurts for him today. He’s trying so hard… to give up, To be worth giving up on, To give us no choice but to give up. He’s trying so hard To make sure he gets absolutely nothing good nothing enjoyable. He is sure Absolutely SURE that in my heart I hate him that in my heart I want to squish him like a bug. My heart cries for his healing today, believing in our healer to heal my son’s heart. Believing in our provider to give my son the BEST. Believing in our comforter to comfort my heart as it cries for him. Blessings! Hannah Leave a comment | | Tags: behavior challenges, Being set apart, faith, parenting, prayer, RAD, the hard stuff, The SAHM Adventure
1.1 2.1 3.1 4.1 4.2 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 20.2 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1 26.2 27.1 28.1 28.2 28.3 28.4 29.1 30.1 31.1 31.2 32.1 32.2 32.3 32.4 32.5 32.6 32.7 32.8 33.1 33.2 33.3 33.4 34.1 34.2 34.3 34.4 34.5 34.6 35.1 35.2 35.3 35.4 35.5 35.6 35.7 36.1 36.2 36.3 37.1 37.2 37.3 37.4 37.5 37.6 37.7 37.8 37.9 38.1 38.2 38.3 38.4 38.5 38.6 39.1 39.2 39.3 39.4 39.5 40.1 40.2 40.3 40.4 40.5 40.6 40.7 40.8 41.1 41.2 41.3 41.4 41.5 41.6 41.7 41.8 41.9 41.10 41.11 42.1 42.2 43.1 43.2 43.3 43.4 43.5 43.6 43.7 43.8 44.1 44.2 44.3 44.4 44.5 45.1 45.2 45.3 45.4 45.5 46.1 47.1 47.2 47.3 47.4 48.1 48.2 49.1 49.2 49.3 49.4 49.5 49.6 49.7 49.8 49.9 49.10 50.1 50.2 50.3 50.4 50.5 50.6 51.1 51.2 51.3 51.4 52.1 52.2 53.1 53.2 54.1 54.2 54.3 54.4 55.1 55.2 55.3 56.1 57.1 58.1 59.1 60.1 61.1 62.1 62.2 62.3 62.4 63.1 64.1 65.1 66.1 67.1 68.1 68.2 68.3 68.4 68.5 69.1 69.2 70.1 70.2 70.3 70.4 71.1 71.2 71.3 71.4 71.5 71.6 71.7 71.8 72.1 72.2 72.3 72.4 72.5 72.6 72.7 73.1 73.2 73.3 73.4 73.5 73.6 73.7 73.8 73.9 73.10 73.11 74.1 75.1 76.1 77.1 78.1 79.1 80.1 80.2 80.3 80.4 80.5 81.1 81.2 81.3 81.4 82.1 83.1 84.1 84.2 85.1 86.1 86.2 87.1 87.2 88.1 88.2 89.1 89.2 89.3 89.4 89.5 90.1 90.2 90.3 90.4 90.5 91.1 91.2 91.3 92.1 92.2 92.3 92.4 92.5 93.1 93.2 94.1 94.2 94.3 95.1 96.1 97.1 98.1 99.1 100.1 101.1 102.1 103.1 104.1 105.1 106.1 106.2 107.1 107.2 107.3 107.4 107.5 108.1 108.2 108.3 108.4 108.5 108.6 109.1 109.2 109.3 109.4 109.5 109.6 110.1 111.1 112.1 113.1 113.2 113.3 113.4 114.1 114.2 114.3 115.1 115.2 116.1 117.1 118.1 119.1 120.1 121.1 122.1 124.1 124.2 125.1 125.2 125.3 126.1 126.2 126.3 126.4 126.5 126.6 127.1 127.2 128.1 128.2 128.3 129.1 129.2 130.1 131.1 132.1 133.1 134.1 135.1 135.2 135.3 135.4 136.1 136.2 136.3 137.1 137.2 137.3 138.1 139.1 139.2 139.3 140.1 140.2 140.3 140.4 140.5 140.6 140.7 140.8 141.1 141.2 141.3 142.1 143.1 144.1 145.1 145.2 145.3 146.1 147.1 148.1 149.1 149.2 150.1 151.1 151.2 151.3 151.4 151.5 152.1 152.2 152.3 152.4 152.5 152.6 153.1 153.2 153.3 153.4 154.1 154.2 154.3 154.4 154.5 154.6 154.7 155.1 156.1 157.1 158.1 159.1 160.1 160.2 161.1 162.1 162.2 163.1 163.2 163.3 163.4 164.1 164.2 164.3 164.4 164.5 164.6 165.1 165.2 165.3 165.4 165.5 165.6 165.7 166.1 166.2 166.3 166.4 167.1 167.2 168.1 169.1 170.1 170.2 171.1 172.1 173.1 174.1 175.1 176.1 177.1 178.1 179.1 180.1 180.2 181.1 182.1 183.1 184.1 185.1 186.1 187.1 188.1 189.1 190.1
Posted by Hannah Rae ar 28 Meán Fómhair, 2012 i Saol sa teach stubborn Bhí sé an gheimhridh. Bhí muid ag caoineadh níos mó ná leanaí caillte, agus leanaí riamh go raibh, Agus ansin, i mbrionglóid, a dúirt Dia liom d'ainm. Dúirt sé liom a fháil réidh ar do shon. Agus ansin ghlaoigh an teileafón, agus bhí leanbh a bhí an-tinn ar theastaigh a mam agus daidí a bhí a fhios conas aire a thabhairt leanaí breoite. Agus ansin dúirt muid yes, toisc go raibh Dia inis dúinn cheana féin go raibh tú ag teacht. Agus ansin tháinig tú. Agus bhí tú beag bídeach sin, agus dúirt mé Isa ar an nguthán cé chomh beag bídeach a bhí tú, agus chuir mé pictiúr, ach tá sé fós ní raibh a thuiscint. Agus 's tú go salach, mar sin ní mé láithreach tú i ndabhach te leis an ola lavender, agus bhí mé tú i pailme ar lámh amháin, agus fuair mé roinnt éadaí glan amach as an closet, ach bhí tú beag bídeach sin go bhfuil mé didn' T bhfuil rud ar bith beag go leor. Agus ansin tháinig Isa bhaile agus iontas cé chomh beag a bhí tú, agus conas a d'fhéach tú tinn. Agus ansin chuala muid caoin tú, agus chonaic muid an pian go raibh tú i, agus geallta againn chun cabhrú leat a leigheas, agus swaddled muid tú suas agus tú i seilbh a dhúnadh. Agus ní mé leat arís, toisc go smelled tú fós mhaith deataigh. Agus go raibh an tús. Agus ansin fuair tú níos mó, agus níos láidre, agus níos sláintiúla, agus smiley-ER, agus níos sona. Agus ansin amazed tú do gach duine le spiorad do ró-romhainn. Agus ansin tú mearbhall do dhochtúir, agus mar sin bhí againn a bheith foighneach. Agus ansin thosaigh tú chun rudaí a dhéanamh nach luath, déanach. Agus ansin bhí tú é seo, álainn sláintiúil, cailín leanbh láidir. Agus ansin tháinig tú linne in ár gcroí, agus thosaigh muid chun a chreidiúint d'fhéadfadh go mbeadh sé indéanta go mb'fhéidir go mbeadh tú ag fanacht. Agus ansin tháinig tú linne go deo. Bhuel, tá muid beagnach ann, nach bhfuil muid, Cailín Bitty? Dia chomh dílis. Beannachtaí! Hannah Fág nóta tráchta | | Tags: Uchtála , Bheith atá leagtha amach , Bitty Babe , cúram altrama , tuismitheoireachta , an stuif crua , An Eachtraíochta SAHM Posted by Hannah Rae ar 1 Lúnasa, 2012 i Saol sa teach stubborn Tabhair faoi deara: Thosaigh mé an post seo 25 Meitheamh, agus cuireadh isteach ag glaoch as ár oibrí ag iarraidh orainn a ghlacadh socrúchán éigeandála beirt chailíní, dá bhrí sin an cur isteach ar an am. Chomh maith leis sin, tá rudaí níos déine agus chaotic ceart anois, ach táimid ag dul figured sé amach. Tá mé ag iarraidh a figiúr amach an bealach is fearr chun tú a thabhairt isteach chun Boy Busy chomh maith le tú a ligean i do chastacht go bhfuil an saol sa teach stubborn ceart anois, agus sílim go d'fhéadfadh a bheith éifeachtach a thabhairt duit briseadh síos laethúil . 07:00 - Bitty Babe wakes suas. Ag brath ar an cineál lae é, tá sí ag crón ré ceachtar agus ag imirt ina crib, nó screadaíl dúnmharú fuilteach. Níl aon i idir. Chomh maith leis sin, ag brath ar cén cineál oíche a bhí sé, tá mé ceachtar rested go maith agus réidh chun tús a chur leis lá, nó tá tarraingt mo chos thar an imeall an leaba ag iarraidh a mhíniú do mo leanbh screadaíl cén fáth go bhfuil sé ag cur fada liom sin a dhéanamh. "Coinnigh ar, Mil!" "Tá mé beagnach ann, Cailín leanbh!" "Tá mo shúile ag oscailt dtrioblóid beag, Darling. Bí othar! " Dia chaoin mé ag duine ar maidin, amhlaidh a luaithe is a bhuail mo chosa ar an urlár agus tús a chur mé ag bogadh, dúisigh mé suas go han-tapa agus táim réidh chun a fháil rudaí a tosaithe. Mé Pioc suas mo cailín leanbh lómhara agus a beannú le 'dea-maidine' agus go leor agus go leor de póga. A thabhairt mé léi go dtí an ceantar atá ag athrú ar ár n-urlár seomra suí agus soak suas an grá mar atá sí COOS agus smiles ag dom mar mé athrú a Butt. Mé ag suí ansin léi síos ('cuz féidir léi suí anois!) Le cúpla bréagáin agus a ghlacadh mé aire a thabhairt ar roinnt .... ahem ... gnó pearsanta. Ansin, tá sé in am a fháil di buidéal maidin a rinneadh chomh maith le dáileog suas a maidin Med Nuashonrú:. Nuair a scríobh mé ar dtús seo, ní raibh Bitty crawling go fóill. Tá sé seo athraithe ó shin ar bhealach mór. Níl aon níos mó ina suí di ar an urlár agus imríonn sí contentedly le bréagán, toisc go bhfuil figured sí amach go han-tapa conas a tóg ár seomra suí bháite ar staighre a leanúint liom nuair a bhí riamh a théann mé, mar sin anois téann sí isteach sa seomra folctha liom agus drámaí le rolla de páipéar leithris. :) Is é Beathú Bitty ceann de mo rudaí is fearr leat. Is breá liom conas gazes sí suas ar mo aghaidh agus strokes mo chuid gruaige. Riachtanais sí fós le swaddled a ithe go héifeachtach is mó den am, ach oibríonn sí de ghnáth a lámh dheis amach, agus téann sé díreach go dtí mo chuid gruaige agus ar aghaidh. Tá sí an rud faoi scratching freisin, mar sin tá mé i ndáiríre chun fanacht ar barr na hingne. 08:00 - Dúisíonn Boy Busy suas. Tá a fhios agam de ghnáth seo toisc go knocks sé chucu ar a doras, nach féidir leis a oscailt go fóill, nó caoineadh sé, a stopann chomh luath agus a oscailt mé an doras. Mbeannaí sé dom le smiley "Dia duit!" Agus tugann dom le barróg ar fud na cosa. I leá. Déanann sé a cupán sippy uisce agus a blaincéad amach leis, ach titeann sé de ghnáth iad áit éigin idir a sheomra leapa agus seomra suí. Mé a thabhairt dó i gcónaí póga chomh luath agus a fheiceáil mé é, agus ceist a chur air agam conas a rested sé, a fhreagraíonn sé de ghnáth i dteanga a beag féin álainn. Boy Busy, ag 29 mhí d'aois, tá na scileanna teanga ar 15-18 mí d'aois, ach déanann sé suas as a chuid easpa focail lena expressiveness ina dteanga féin. Tá sé ag iarraidh a chur in iúl dó féin an méid sin, agus tá rún daingean againn a thabhairt dó na huirlisí sin a dhéanamh, agus mar sin an lá chuaigh sé i thosaigh mé ag baint úsáide as teanga chomharthaíochta leis. Phioc sé suas é chomh tapa sin chéad cúpla lá go raibh mé cinnte go raibh a caomhnóirí ag baint úsáide as comhartha leis, a fuair mé amach nach raibh an cás. Tá a fhios aige cheana féin níos mó ná 20 comhartha, foghlaimíonn cinn nua láithreach, agus a shíníonn 3 abairtí focal. Déanann sé fiú suas a comharthaí féin a dhéanamh thuiscint féin. Mar shampla, ag lón lá amháin dúirt sé leis an ceapaire cáise grilled a bhí agam ar an sorn agus shínigh sé "cáis te." Cad is breá liom mar gheall ar an úsáid a bhaint as teanga comharthaíochta le urlabhra-moillithe páistí is go dtugann sé dóibh an deis a thógáil stór focal agus muinín mar a fhoghlaimíonn siad a labhairt. Níos mó ar an am go chéile. Tar éis a fhaigheann Boy Busy suas, a fháil ar a Butt athrú agus ansin fanacht ar a fheiceáil cén cineál maidin a bheidh sé. Uaireanta is Boy Busy réidh le dul ar an bpointe boise agus láithreach ba mhaith leis dul chuig a chathaoirleach ard agus bricfeasta a ithe. Maidin Eile riachtanais sé roinnt ama a imirt sula tuigeann sé go bhfuil sé ocras. 08:15 - Bricfeasta. Bhí mé ag baint suilt as am bricfeasta an méid sin! Seo a úsáidtear a bheith am deacair ar maidin go dtí mé sular tháinig Boy Busy. Maidin an chuid is mó ba mhaith liom a chaitheamh ar an chéad uair ina suí ar an tolg leis an leanbh breathnú ar lineup maidin TLC ar. Mar gheall ar riachtanais ard Bitty Babe s, go raibh sé ach níos éasca a nach bhfuil aon súil ar maidin. Anois go bhfuil Boy Busy anseo, ní féidir liom a rogha. Tá mé chun beatha an leanbh! I mo thuairimse, cuidíonn sé cinnte go bhfuil Bitty sean go leor anois go bhfuil sí suim i seinm le rudaí, mar sin nach bhfuil gá sí mo aird leanúnach agus siamsaíochta. Cé nach bhfuil sí ag ithe bia soladach go fóill, tá mé ag cur léi ina cuid cathaoir ard le cuid de na h bréagán is fearr leat, nó scáinteoir Graham go gnaw ar, ionas gur féidir léi bheith linn sa spraoi bricfeasta. Tá a fhios agam nach bhfuil mé ag scríobh i bhfad faoi sé le déanaí, ach is breá liom chun cócaireacht, agus mé Shíl i gcónaí go raibh gránaigh fuar níos mó de bhia sneaiceanna ná bia bricfeasta, as a dtagann dom ar an tátal gur chóir dom a dhéanamh te bricfeasta chomh minic agus is féidir. Tá sé seo i ndáiríre an rud an-phraiticiúil le dhá cinn beag mar gheall ar a itheann siad sa chistin, agus ba mhaith liom a bheith leo, mar sin cócaireachta le haghaidh a dhéanann siad mo chuid ama a chaitear go maith. Lately tá mé ag déanamh pancóga fraochán Busy Boy agus cáis simplí omelette. Tá siad tapa, miasa cothaitheach, agus gobbles Boy Busy suas iad. Cé go bhfuil mé ag déanamh na nithe te, a thabhairt mé dó a rogha torthaí, a úsáideann sé a nua aimsithe scileanna teanga comharthaíochta a chur in iúl. Is Boy Busy eater mór, atá iontach, mar go mbeidh sé iarracht díreach faoi aon rud, ach tá sé chomh maith le eater mall, rud a chiallaíonn go dtarlaíonn bricfeasta suas 45 nóiméad maith ar ár maidin. 09:00 - Butt Nua agus am súgartha. Tá sé seo nuair atá mé i ndáiríre sásta go bhfuil Bitty fáil chomh neamhspleách agus beidh ról léi féin, mar is féidir an uair seo dom a fháil ar roinnt chores maidin dhéanamh. Le linn an ama sin, tá Boy Busy iniúchadh. Tá sé den sórt sin a thinker. Is breá leis a fháil amach conas a d'fhéadfadh rudaí ag obair le chéile, go háirithe i teaglaim riamh, ba mhaith liom a shíl de, cosúil le fáinní cruachta plaisteach strung isteach ar láimhseáil wagon. 10:00 - am Snack do Boy Busy, am nap do Bitty. Sea, léann tú an gceart sin, tá Bitty ag dul i ndáiríre síos do NAPS maidin rialta! Seo a thosaigh thart ar mhí ó shin, agus tá mé grámhara é! Ag brath ar conas a sí ag mothú, beidh sí chodladh ó áit ar bith 1-3 uair an chloig. Tá sé iontach! Is am Snack am eile den lá go bhfuil mé chomh buíoch as mo chúlra TCÉ, toisc go bhfuil Boy Busy in ann a in iúl dom nuair a bhíonn sé ocras agus go díreach cad ba mhaith aige. Tá sé dochreidte. Tromchúiseach mé cried beagnach an lá nuair a ionad whining agus grunting dá hata go bhfaca sé ina mála diaper, shínigh sé "hata le do thoil." Iontach. 10:30 - am spraoi níos mó. Ós rud é Bitty de ghnáth ina chodladh ag an am seo, déan iarracht liom an deis seo am a chaitheamh ag roinnt dea-aon-ar-aon am le Boy Busy agus obair a dhéanamh ar scileanna níos sainiúla. Tá sé soiléir go leor riamh go raibh Boy Busy a léamh i ndáiríre, mar tá sé aon smaoineamh cad atá le déanamh le leabhar, agus ní féidir a aithint rudaí i pictiúir ... mar aon. Mar sin, is é an rud Tá mé ag iarraidh i ndáiríre a bheith ag obair leis ar. Tá sé deacair uaireanta, toisc go bhfuil sé chomh gníomhach nach bhfuil sé ag iarraidh i ndáiríre chun suí go fóill liom. Anois, nach fháil dom mícheart, tá sé ina kid an-cuddly, agus loves a bheith rocked agus snuggled, ach anois is cosúil léamh cosúil le dramhaíl ó am spraoi go maith dó. Mar sin, tá mé ag iarraidh a léamh TIMPEALL dó go leor, agus é a ghabháil le linn a amanna ciúin cúpla. Tá mé ag bailiú leabhair do leanaí ar feadh na mblianta, agus mar sin tá mé ar bís Super a roinnt leis na leabhair iontach le mo kiddos. Beidh muid a fháil ann Nuashonrú:. Ós rud é go Scríobh mé seo, Boy Busy roghnú anois chun leabhair a fháil amach an Seilf Leabhar agus breathnú ar iad go neamhspleách! Tá sé ag cur in iúl le pictiúir agus ag insint dom mar gheall orthu, mar shampla dírithe ar pictiúr de Elmo cur le folctha agus a shíniú agus a rá "am folctha," nó "oíche oíche" do Ernie sa leaba. Níos mó bia maith. Go leor sin. 12:15 - Téann Boy Busy síos le haghaidh a chuid nap. An chéad chúpla lá a bhí garbh ach toisc go raibh muid aon smaoineamh cén cineál sceidil a bhí sé ar. Anois go bhfuil a fhios againn, agus tá a fhios againn conas ghnáthamh dírithe ar a bhfuil sé, tá am nap a Breeze. Tar éis a rachaidh mé glanta air suas ó lón, liom a athrú ar a Butt agus inis sé in am le haghaidh oíche oíche dó. Grabs sé a blaincéad Bunny agus a cupán sippy (le uisce) agus tá i gceannas go dtí a sheomra. Tá sé ag fussing de ghnáth mar siúlóidí sé, ach tá sé chomh falsa tá sé hilarious. Cuireann sé é féin isteach sa leaba, mé a thabhairt dó póg, a rá oíche mhaith, dul amach, agus an doras dúnta. ARNA DHÉANAMH! Am le haghaidh Mama (Äiti) a fháil gnóthach! Tá sé seo nuair a thugaim a fháil ghabháil suas ar miasa agus níocháin. Más rud é Bitty dhúiseacht, tá mé ag obair i ár gcuid éadaí seomra leapa a chur ar shiúl, a bhfuil mo chore LAGHAD is fearr leat. Má tá Bitty chodladh, tá mé ag obair áit éigin eile sa teach, b'fhéidir ag fáil fiú roinnt níos doimhne a shórtáil agus a eagrú a dhéanamh. Má tá Bitty codlata i ndáiríre, d'fhéadfadh liom a bheidh fiú síos ar feadh tamaill, cé go bhfuil sí an radar Äiti agus tá an nós annoying de Airdeallach suas laistigh de nóiméad atá suite liom síos. 03:00 - Is Boy Busy suas agus réidh le haghaidh Butt nua agus snack. Dúisíonn sé suas i gcónaí i biotáillí maith, mar sin tá mé excited a fheiceáil dó nuair a wakes sé suas as a nap. Ansin, tá sé in am spraoi, tá súil againn go n-áirítear roinnt ama taobh amuigh, go háirithe anois gur féidir Bitty suí sa bhféar agus spraoi chomh maith. Ár teiripeoir fisiciúil bheannaigh dúinn a turtle playskool bosca gainimh, iomlán, le gaineamh, tá Boy sin Busy ag baint suilt as go maith go maith leis an tábla uisce saor fuair mé níos luaithe an samhradh seo. Bitty NAPS de ghnáth ag an am seo freisin. 05:00 - sneaiceanna níos mó mar a thosaíonn mé dinnéar, 'cuz muid ag deireadh suas i gcónaí ag ithe go déanach. 06:00 - Faigheann Hubby abhaile ón obair agus cabhraíonn sé leis an littles mar iarracht mé an dinnéar a chríochnú. Is breá liom, LOVE, grá bhfaca Hubby ina ról iontach mar Isa. Sé agus Boy Busy ag nascáil incredibly maith. Cabhraíonn sé go bhfuil Boy Busy den sórt sin atá éasca, ag dul greannmhar, kid suimiúla garbh, ach tá sé tar éis glacadh le Hubby ar bhealach mór. 07:00 - Dinnéar. Tá sé an spraoi ag ithe mar theaghlach arís. 20:00 - am folctha. Is breá Boy Busy chun suí agus spraoi ina tub beag. Is maith sé freisin nuair a thagann Bitty Babe chun páirt a dó. Is maith leis ag cuidiú le nigh di agus maith sé chun tickle a bolg agus a bharraicíní. Tar éis a folctha mé rub dó síos leis an ola cnó cócó infused le olaí lavender agus eucalyptus. Thosaigh mé seo nuair a bhí Bitty Babe RSV an geimhreadh seo caite, ach tá sé ina slí iontach a fháil deiseanna dteagmháil níos mó, chomh maith le a sheiceáil le haghaidh booboos, agus a n-craiceann cothaigh. Ceann de mo chroí-téamh chuimhneacháin is fearr leat san áireamh an dóiteán beag. Mar a rub mé an ola isteach ina craiceann, ag canadh mé Boy Busy amhrán, "Is é seo an bealach rub againn ar an ola, rub an ola, an ola rub, is é seo an bealach rub againn an ceart ola roimh am leaba." Oíche amháin , Boy Busy fuair a mhéara isteach sa phróca agus thóg amach ola beag an iomarca, mar sin d'iarr mé air más rud é go mbeadh sé rub sé ar mo lámh. Mar a rubbed sé lovingly an ola i, chan sé an t-amhrán chugam ina bhealach beag álainn. Bhí sé ar luaíocht mór beag ó neamh. 8:15 PM - am le haghaidh Leaba Boy Busy! Díreach cosúil le am nap, faigheann Boy Busy a pluideanna agus a cupán sippy uisce, tugann póga Isa, agus ceannairí a chodladh. Tar éis dom deireadh a chur lena cuirtíní, suí mé leis ar an urlár agus carraig air mar chanadh mé mo lullaby fearr leat ó Psalty dó. Ansin pray mé air, ag gabháil buíochais le Dia as a chur an leanbh seo iontach i mo shaol. Chuir mé ar ais isteach ina leaba, póg dó oíche mhaith, a insint dó Is breá liom é agus fág an seomra. D'fhéadfadh sé fuss beag, ach tá de ghnáth amach sula n-éireoidh mé go dtí an seomra suí. 08:30 - am Chill le Hubby. D'fhéadfadh liom a fháil ar roinnt dinnéar ghlanadh suas a dhéanamh, ach is féidir liom de ghnáth is mó de mo miasa an mhaidin dár gcionn le linn bricfeasta. An gá dom an am seo le mo fhear céile milis. Plus, ní Bitty dul síos go dtí ar a laghad 9, agus tá sé ngéarghátar breise i na n-uaireanta oíche. 23:30 - Oíche na! Mé in ann an madra amach, mo fiacla Scuab, crawl idir na bileoga, mo Bíobla léamh, mo ceol cas ar, agus tá mé amach! 04:00 - Bitty Dúisíonn de ghnáth suas dhearbhú go bhfuil sí ag starving chun báis, mar sin mé stumble amach as an leaba, bain úsáid as na háiseanna chomh tapa agus is féidir, a dhéanamh di buidéal, agus déan iarracht gan titim ina chodladh ar mo pháiste mar a dom a thabhairt an cothú mian sí amhlaidh desperately. Ansin ar ais a chodladh chomh fada agus is féidir. Wow. Just a scríobh go léir go reminds go mór liom cé mhéad saol athraithe ó bhí Jeremiah agus Gabe anseo. Gabe tháinig chun cuairt a thabhairt ar deireadh seachtaine seo caite, agus dúirt sé amanna éagsúla cé chomh greannmhar a bhí sé a fheiceáil go léir an stuif leanbh ar fud an tí. Is breá leis é, áfach, agus mar sin sásta go bhfuil an deis a bheith deartháir mór go Boy Busy agus Bitty. Dia maith. Restores sé. Athnuachan sé. Níos mó ar sin ina dhiaidh sin. Beannachtaí! Hannah Fág nóta tráchta | | Tags: Uchtála , Bitty Babe , Boy Busy , Traidisiúin Teaghlaigh , cúram altrama , pósadh , tuismitheoireachta , An Eachtraíochta SAHM Posted by Hannah Rae ar 23 Iúil, 2012 i Saol sa teach stubborn 'Gá le míreanna Cuz chumhacht inchinn i bhfad ró. - Bhí mé ag obair ar an bpost í gur deas tú a thabhairt isteach le mo Boy Busy álainn ar bhealach níos doimhne, ach díreach mar a bhí mé ag déanamh go, literally mar a bhí clóscríobh mé é, fuair muid le glao ag 11:30 a ghlacadh socrúchán éigeandála beirt chailíní, le 16 bliain d'aois, agus a beirt bliain d'aois deirfiúr beag. Dúirt muid tá a socrúchán sealadach. Go raibh mí ó shin. Tá an post ag fáil níos gaire a thabhairt chun críche, ach amháin nach "ann" go fóill. - Tá Life with dhá dhá bhliain d'aois ar eachtra. - Na codanna is fearr a bhfuil dhá bhliain d'aois in aghaidh na míosa ar leith go bhfuil siad siamsaíocht a chur ar a chéile, gach ceann eile cuideachta taitneamh a bhaint as, dom siamsaíocht a chur lena n-antics, agus ag foghlaim gach cineál rudaí spraoi le chéile. - Na codanna is measa a bhfuil dhá bhliain d'aois in aghaidh na míosa ar leith é a mhúineadh siad a chéile ní-sin-spraoi nósanna, mbaineann siad taitneamh as screadaíl ar a chéile, go leor, ach le haghaidh spraoi, agus leis an Chomh maith lenár 8 mí d'aois, tá sé i ndáiríre deacair a fháil ar aon chores nó siopadóireacht a dhéanamh go héifeachtach. - Na codanna is fearr ar a bhfuil 16 bliain d'aois sa teach ag fáil an deis a mhúineadh scileanna saoil tábhachtach, a spreagadh di go bhfuil sí ina duine ann ar féidir leo a roghanna a dhéanamh go maith, agus mo theach ag dul i ndáiríre glan nuair nach bhfuil sí a dhéanamh go maith den sórt sin roghanna. - Tá an chuid is measa ar a bhfuil 16 bliain d'aois nach raibh múineadh scileanna saoil go leor cuí sa teach a dhéanann sé uaireanta is cosúil sé cosúil ní mór dúinn 3 leanaí óga. - Bhraith mé an-scoite amach an mhí seo. Idir cuairteanna do na cailíní, teiripí, agus ceapacháin eile, ní raibh mé in ann a chaitheamh i bhfad ar aon am cáilíochta le cairde an mhí seo. Ní raibh muid a fháil fiú aon ní a dhéanamh ar ár chomóradh. Beidh na cailíní ach anseo le haghaidh eile na seachtaine, agus ansin tá mé ag súil gur féidir rudaí a réiteach síos i sceideal níos praiticiúla. Ugh! - Tá sláinte Bitty s streachailt. Táimid ag a bhfuil saincheisteanna cógas, ach buíochas le Dia ní mór dúinn a pediatrician iontach atá ag obair an-deacair a dhéanamh cinnte go Bitty fhásann isteach an cailín healthiest is féidir léi a bheith. - Anois go atá againn fuair roinnt de na rudaí Med faoi smacht, chinn Bitty bhí sé in am chun TÚS crawling! Tá sí i ngach áit! Is cloch mhíle riamh go bhfuair muid chun taithí le Súile Bright, mar gheall ar cé go bhog sí ar a baile nua nuair a bhí sí thart ar 9 mí d'aois, ní raibh sí tús crawling till a bhí sí beagnach bliain d'aois. Bitty i ndáiríre an chéad leanbh mé gotten chun taithí cloch mhíle seo leis, agus go bhfuil speisialta sin incredibly dom. - Cé go bhfuil a fhorbairt mótair i gcónaí chun tosaigh ar an gcuar, tá Bitty roinnt riachtanais speisialta leanúnach mar thoradh ar na substaintí a bhí faoi lé sí i Utero. Ceann de na ceisteanna is go bhfuil sí ina kid an-céadfach-íogair. Startles sí i ndáiríre go héasca, agus faigheann ró-spreagadh gan rabhadh. Tá sí freisin go dtrioblóid ag tosú le bianna soladach. Ní bheidh sí ar oscailt a béal a ithe amach ar spúnóg, agus más rud é is féidir liom a bhainistiú a roinnt i ann, gags sí a fháil go dtí an pointe caitheamh suas chomh luath agus a bhuaileann sé an cúl a scornach. Beidh sí, áfach, a ithe scáinteoir Graham, cé go gcríochnaíonn an chuid is mó de sé suas ar a aghaidh agus cófra. Táimid tar éis an OT ag teacht amach an tseachtain seo chun cuidiú linn aghaidh a thabhairt ar na saincheisteanna seo, atá ag éirí níos níos mó de imní anois go bhfuil sí chomh soghluaiste. Foirmle ina n-aonar nach bhfuil a ghearradh ach é níos mó. - Mar a luaigh mé ar feadh tamaill níos luaithe, Hubby agus a rith mé díreach tar éis bliain ar an 11ú. Crazy. An bhliain seo caite nach raibh againn a fháil chun ceiliúradh a dhéanamh toisc go raibh muid i lár ár n-cath le Jeremiah. I mbliana, ní raibh an iomarca ag dul ar aghaidh leis an ár bardaí atá ann faoi láthair. Is é mo lá breithe ag teacht suas an deireadh seachtaine seo, agus tá mé ag súil go Hubby agus beidh mé in ann a etch am éigin amach do gach ceann eile. Mhothaíonn sé gur deacair a breathe uaireanta le gach a bhfuil ar siúl, agus i mí Lúnasa ag dul a bheith NUTS! A Thiarna Íosa, déan trócaire! - Gabe tháinig abhaile chun cuairt a thabhairt an deireadh seachtaine seo don chéad uair i níos mó ná bliain! Bhí sé iontach! Ní raibh absolutley aon awkwardness. Mé díreach tar éis taitneamh as am a chaitheamh le mo mhac. Plus, bhí sé Super cool a fheiceáil banna Boy Busy agus Bitty. Fuair mé roinnt pictiúir mór de mo 19 bliain d'aois a shealbhú agus ag súgradh le mo littles. Téite sé mo chroí sin i bhfad. Níl sé i gcónaí ag déanamh na roghanna is fearr, ach tá ár gcaidreamh a athchóiriú, agus go bhfuil níos mó ná súil agam ar feadh bliana ó shin. Plus, bhí sé i ndáiríre greannmhar ag breathnú air féachaint orm smacht na 16 bliana d'aois. Dúirt sé go raibh sé beagnach chun dul isteach sa chistin agus a "Tá sé ní hamháin fiú é!" Hehehe insint. Wonderful. Maith go leor, is dóigh liom go glanta mo inchinn amach roinnt cobwebs anois. Beannachtaí! Hannah Fág nóta tráchta | | Tags: dúshláin iompar , Bheith Real , Bheith atá leagtha amach , Bitty Babe , blogging , Súile geal , Boy Busy , cúram altrama , tuismitheoireachta , An Eachtraíochta SAHM Posted by Hannah Rae ar 18 Meith, 2012 i Saol sa teach stubborn Mar a dúirt mé sa phost seo caite, bhí a fhios againn go raibh a fhios Dia cad a bhí á dhéanamh aige, agus go fiú más rud é nach raibh an socrúchán SIB ag obair amach, go raibh sé ina chúis go raibh ullmhú sé dúinn. Mar fhocal scoir, dhá sheachtain tar éis fuair muid an atreorú tosaigh don ghrúpa sibling, thug ár gníomhaireachta dúinn glaoch a insint dúinn go raibh an athraitheas don teaghlach eile ceadaithe, mar sin ní ba mhaith linn a bheith ag fáil an 4-phacáiste, ach roimh thóg sí fiú anáil go raibh sí rud éigin eile a iarraidh orainn. D'iarr sí liom, toisc go raibh Hubby ag an obair, más rud é ba mhaith linn a mheas ag cur dhá bhliain d'aois buachaill. Sí féin agus a oibrí sannta chaith an nóiméad amach romhainn ar an teileafón cainteoir liom ag insint dom an beag a fhios acu mar gheall air. Bhí sé ach amháin faoi chúram ar feadh cúpla lá, agus cuireadh i dtús báire le teaghlach altrama a chinn nach raibh siad láimhseáil a tantrums. Dúirt siad liom go cosúil tantrums sé nuair a cloiseann sé "Níl," amas féin, agus amas a cheann ar an urlár. Gach Bhí mé ag smaoineamh ag an bpointe seo bhí, "An bhfuil nach bhfuil an teaghlach a fhios rud ar bith thart ar 2 bliain d'aois?" Gach rud eile mar gheall ar an buachaill a bhí thar a bheith dearfach, agus ní raibh an tantrums scanradh le beagán dom. I ndáiríre taitneamh a bhaint as i ndáiríre an láidir-willed-gnó a thagann le cochall tachrán-. Is breá liom conas atá siad ag forbairt ar a bhféiniúlacht féin, agus literally ag foghlaim conas a bheith an duine. Is breá liom a gcuid cruthaitheachta agus intleacht, agus conas is féidir leo cabhrú cheapann tú taobh amuigh den bhosca, mar a dhéanann siad é sin go nádúrtha. Anywho, Dúirt mé leo go mbeadh siad is dócha a fháil "Tá," ach bhí orm a ghlaoch Hubby ar dtús, mar sin d'iarr mé Hubby agus thug an lowdown, agus d'iarr sé orm a thabhairt dó ar uair an chloig chun smaoineamh agus pray faoi. Nuair a bhí an uair an chloig ar bun thug mé dó Buzz, agus dúirt sé "Is ea." Ní raibh sé fiú trialach "Is ea." Bhí sé an cineál freagra a thagann as a fhios agam síocháin fíor. Ba é sin Máirt. Bheadh sé a bheith ag teacht ar an lá dár gcionn. Bhí muid ag péinteáil a dhéanamh. Mar sidebar nach spraoi sin, fuair mé cás go dona ar an fliú boilg an deireadh seachtaine sin roimhe seo, mar sin ní raibh mé go maith do rud ar bith eile seachas ina luí ar an tolg sipping uisce. Go léir a chur ar ár gcuid pleananna a ullmhú le dea-rún ar a shealbhú, mar sin nuair a fuair muid an glaoch mar gheall ar an buachaill beag a bhí againn aon rogha ach chun dul isteach overdrive. Hubby tháinig abhaile ón obair agus fuair ceart chun péintéireacht. Chríochnaigh mé suas an cóta deiridh Dé Céadaoin ar maidin, ach uair an chloig roimh bheadh ár Guy beag nua a bheith ag teacht. Bhí a leithéid de easpa eolais ar an gceann seo beag go bhfuil muid i ndáiríre ní raibh a fhios agat cad a bheith ag súil. Nuair a tharraing ár n-oibrí isteach an cabhsa, bhí mé ar bís cinnte, ach ní neirbhíseach ar chor ar bith. Tá sé mothú aisteach, ag fanacht a fheiceáil cé a bheidh an duine beag a bheith. Riamh mé a thabhairt breithe, ach samhlaím go bhfuil sé den chineál céanna, ach amháin ní mór dúinn go minic ach ní bhíonn ach lá nó fiú uair an chloig fógra a réamh-mheas ar na baill nua ar ár teaghlaigh. An uair seo thar a bheith aisteach mar, murab ionann agus Súile Bright nó Bitty Babe, bhí an buachaill cheana 2 bhliain d'aois. Bhí sé 2 bliain de stair nach raibh muid mar chuid de. 2 bhliain iomlán de thaithí a mhúnlaigh a phearsantacht beag agus a dearcadh ar an saol a riamh go mbeadh a fhios againn an méid iomlán. Is é sin an rud éigin ar leith le cúram altrama agus taithí a ghlacadh atá deacair cur síos a dhéanamh go hiomlán. Anywho, ghlac an chásoibrí air as a suíochán cairr agus fuair mé mo chéad spléachadh ar ár theannta sin nua. Bhí sé beag bídeach ar feadh 27 mhí d'aois. Chaith sé hata duaithníocht gorm go bhfuil clúdaithe a gcuacha fionn sútha talún. A shúile gorm geal sparkled mar a dúirt sé ag dom agus aoibh agus dúirt sé rud éigin ina dteanga beag féin. Shroich sé suas chun dom agus scooped mé suas agus thug sé suas an staighre, agus le chéile ar siúl againn ar an doras ar oscailt le haghaidh an dá oibrithe (a oibrí agus oibrí in oiliúint) mar a thug siad ina stuif. Thóg sé ach cúpla nóiméad le haghaidh dom smaoineamh ar an leasainm idéalach chun an gaige beag. Mar a raced sé timpeall ár dteach, ag fiosrú gach mion ar an mbealach, fuair teideal mé "Boy Busy." Na hoibrithe (a oibrí agus a n-oibrithe caitheadh thart ar leath uair an chloig le linn, ag freagairt ceisteanna mar is fearr a d'fhéadfadh siad, agus breathnú ar a leibhéal chompord . Bhí siad araon tógtha ar conas observant a bhí sé agus conas go tapa figured sé amach an teach. Rud amháin a bhuail mé ar an bpointe boise a bhí conas a bhí Boy Busy Chliste. Thaispeáin mé dó a sheomra agus dúradh leis "Is é seo do sheomra!" Agus go raibh sin. Tá a chiall de greann ghabháil dom as garda. Ag pointe amháin, fad is a bhí na hoibrithe fós anseo, fuair sé brat beag, clúdaithe féin suas, agus lig a snore. Scáinte mé suas! Anywho, raibh mé in ann labhairt faoi Boy Busy pearsantacht iontach an lá ar fad, agus beidh mé cinnte a bheith ag leathnú níos mó mar gheall ar a cúpla lá den chéad uair le linn, ach do anois beidh mé a rá go bhfuil an chéad imprisean níos fearr ná raibh mé in ann a shamhlú. Tá sé cinnte láidir-willed, agus a úsáidtear chun dul a bhealach, ach a "tantrums dian" a bhí laughable, agus d'fhreagair sé láithreach leis an timpeallacht struchtúrtha ar fáil againn. Níl a fhios againn cad atá i ndán do cheachtar de na cinn beag, ach tá rudaí gceannteideal cinnte i dtreo an téarma fada le haghaidh an dá rud. Is é seo an am spreagúil do Hubby agus mé féin. Chuir muid laethúil ár teaghlaigh i lámha an Tiarna, agus táimid ag baint suilt as gach nóiméad go bhfuilimid bheannaigh leis na seoide beag. Breis faoi taitneamh a bhaint as mam-cochall níos déanaí. Beannachtaí! Hannah Fág nóta tráchta | | Tags: Bheith a leagtar amach , Bitty Babe , Boy Busy , cúram altrama , pósadh , tuismitheoireachta , An Eachtraíochta SAHM Posted by Hannah Rae on Jan 9, 2012 in Life in the Stubborn house Níl mé ag dul a dhéanamh ar phost achoimre 2011. Not going to do it. Cén fáth? Oh, mar gheall ar 2011 sucked! Ceart suas go dtí an deireadh. And I wouldn't be able to share very much about why it sucked, so it's just not worth it. 2012 has started out with slightly less trauma, because we only had to say goodbye to Bright Eyes (Baby E's new name, cuz' the whole initial thing was getting too confusing.) But at least she is in a loving, Godly home, where she is with her two sisters, and close enough that we can visit her on a regular basis. Sin an fáth tá sé tráma lú. Bitty Babe (ainm nua Babaí A san áireamh) ag déanamh go han-mhaith, agus anois go bhfuil mé ach 1 leanbh chun díriú ar, tá rudaí calmed síos go mór. She is a sweet little thing, but is really struggling with her weaning process. She's so much more rigid and spastic than Bright Eyes ever was. Tá sí i bpian an chuid is mó den am, mar sin má tá sí awake, tá sé annamh go nach bhfuil sí ag gol. Ní féidir liom fanacht go dtí go bhfuil sí déanta go hiomlán lena wean ionas gur féidir linn a fheiceáil cad a bheidh cailín beag a fháil chun cinn. Bitty's case is so up in the air at this point that we have no idea how long she will be with us. There is a lot of family involved, so it's possible that someone could step up to take custody at any point, but that's not the impression that I'm getting. Visits so far have not been consistent, so we'll see how that develops. Tá Hubby agus mé beagán níos mó cosanta leis an socrúchán mar gheall ar an briseadh croí a tharla le Súile geal. We want to make sure we have all the information possible before we commit to any decision. For now, our job is to love Bitty as completely as we can so that we can give her the same opportunity to thrive as we did for Bright Eyes. Our baby girls have been amazing ambassadors for the need for foster parents. They both have attracted so much attention when we are out and it almost always results in at least one good conversation about the need for foster parents in our community. Unfortunately these conversations usually include the phrase/question that I have come to dread and despise. It comes out something like “Oh, I could never do that. Conas is féidir leat a thabhairt dóibh ar ais? "Nó" Ní gcuireann sé tú a mharú ach nuair a bhfuil tú a thabhairt dóibh ar ais? "Nó, an ceann is measa ar fad," Oh, ní raibh mé in ann é sin a dhéanamh. I would just love them too much.” Mar más rud é nach bhfuil muid grá dóibh le gach ceann dár gcroíthe. As if it is easy for us to send these babies on to whatever is in store for them. It's called SACRIFICE, people! We love them completely so that we know that we didn't hold anything back. We give them everything we have to give so that we never have to wonder “Did I do enough?” We give them the gift of a strong bond. The gift of knowing that they were loved and cherished. Not just safety, although that is critical, but nurturing. Níl mé láidir go leor, ach nach bhfuil an grá uaim. Mé pas ach é a chur ar. How could I knowingly chose to not do that? Maith go leor. Venting over. Who knows what this next season will bring, but I definitely hoping for something better. Beannachtaí! Hannah Leave a comment | | Tags: Being set apart , Bitty Babe , blogging , Bright Eyes , faith , foster care , parenting , the hard stuff , The SAHM Adventure Posted by Hannah Rae on Dec 17, 2011 in Life in the Stubborn house Tá an teach stubborn ina bhall nua. Déardaoin iarnóin ar a dtugtar oibrí as ár gníomhaireachta agus dúirt "Tá a fhios agam ort agus [Hubby] ag iarraidh a ghlacadh sos ..." "Ach níl a cailín leanbh a riachtanais sa bhaile. Ar mhaith leat a bheith sásta? " Tar éis plé gearr ar an roinnt sonraí a fhios aici, nach raibh i bhfad, dúirt mé léi go mbeadh an freagra is dóichí ná a bheith "tá", ach bhí mé a sheiceáil leis Hubby. Mar sin, rinne mé. An freagra a bhí yes. Leanbh A tháinig ar tráthnóna 02:00 Aoine. Tá sí chomh beag bídeach! Tá sí níos lú ná 3 seachtaine d'aois, mar sin i bhfad níos mó "nuabheirthe" ish ná mar a bhí Babaí E. Tá sí go raibh tús garbh mar eile íospartach an tóir a bhí riamh "bán r * sh" eipidéim. Tá sí mar sin spastic agus docht nach raibh mé in straighten fiú a lámh a fháil ar a gúna ar. Níl sí ar phenob * rb cosúil le leanbh E a bhí, mar sin tá mé ag dul chun labhairt ar ár pediatrician faoi sin nuair a Rachaimid chun Niúir i ASAP an tseachtain seo chugainn. Tá sé cinnte dúshlán le dhá naíonáin a aird riachtanas araon, go minic ag an am céanna. Leanbh E chuala mé a fháil ar suas le leanbh A ag 5:30 ar maidin agus chinn siad go raibh sí ag iarraidh a bheith ar an bpáirtí, agus mar sin shuigh mé léi ar an urlár le bréagán agus rinne mé dhá bhuidéal (thankfully siad úsáid as an fhoirmle céanna!), agus ansin bhí mé leanbh A ar mo lap agus go raibh E Babaí atá suite in aice leis dom ar pillow a shealbhú buidéal ag í féin. Tá sé chomh iontach a fheiceáil ar an méid agus difríochtaí forbartha idir an dá cailíní. Babaí E beagnach tachrán i gcomparáid leis an bitsy itsy Babaí A. Tá sí ach beag sin. Anywho, tá mo inchinn codlata dhíothacha agus tá mé ag dtrioblóid ciall, mar sin ós rud é go bhfuil an dá babes codlata i láthair na huaire, tá mé ag dul a bheith mar cheannasaí a chodladh. Beidh mé ag scríobh níos mó sonraí go han-luath ... b'fhéidir fiú amháin más rud anocht fhaigheann duine éigin rambunctious. Beannachtaí! Hannah Fág nóta tráchta | | Tags: Bheith a leagtar amach , Bitty Babe , Súile geal , cúram altrama , an stuif crua , An Eachtraíochta SAHM Posted by Hannah Rae on Oct 27, 2011 in Life in the Stubborn house Bhuel, beidh mé a fháil chun go. Bhuail mé le mo chara Lindsay ag an Tuismitheoireachta i gcomhdháil ar ais SPÁS i mí Aibreáin, 'ya a fhios, ceart roimh gach rud a phléasc. Chliceáil againn láithreach. I mo thuairimse, ár gcomhrá chéad faoi conas boladh ár gcuid páistí tráma .... mhaith, dona. Tá muid an dá geeks drámaíocht, agus muid araon breá le gáire, fiú nuair a tá sé deacair ... go háirithe nuair atá sé deacair. Tá súil agam léi. Tá sí ag éirí eile meantóir mam iontach gur mian liom raibh mé in ann a dhéanamh timpeall i mo phóca ar ais. Is féidir liom i ndáiríre muinín aici, ach dangit ('cuz Níl mé go maith ag eascainí) ar mhaith liom riamh a smack di uaireanta toisc go bhfuil sí chomh maith an-dúshlánach ag mo chroí nuair b'fhearr liom gan dul in áit "ann". Sí Scríobh an lá atá inniu ann. Ní féidir liom é a fháil. Níl go tóin poill isteach Cinnte, tá mé ag foghlaim go leor faoi féin, agus mé in iúl Dia a bhaint as an tráma a root amach agus roinnt ceisteanna tábhachtacha in áit i mo chroí, mar sin sa mhéid is go bhfuil mé buíoch, ach níl mé buíoch as an truama féin, tá mé buíoch as an méid atá Dia a úsáidtear é a dhéanamh, ach B'fhearr liom gur roghnaigh sé ar bhealach difriúil. AGUS ANSIN Diana, a scríobhann thar anseo dared, a scríobh i tuairimí an phoist Lindsay ar: "Is é SEO cén fáth a choinneáil orainn ag dul. SEO é an fáth nach bhfuil ár bpáistí ár n-ualach is mó. SEO é an fáth nach bhfuil na páistí ghortú ruin ár saol ... ach bless sé le neamh s beannacht is saibhre má táimid a cheadú ach sinn féin a fháil síos agus a fháil salach agus stop troid an bronntanas lómhara, le bronntanas níos priceless go rubies, a tharlaíonn go díreach a bheith fillte i sracadh suas, peed ar, spit ar, pacáiste d'aois moldy. " Níl mé ann go fóill. Is dóigh liom fós mar go bhfuil leanbh amháin go háirithe, a nach bhfuil ualach, nó in áit, dó, ach cad tá an tráma iompú isteach dó. Níl a fhios agam i ndáiríre conas a rá go bhfuil, agus a admháil a dhéanann sé bhraitheann orm mar sin icky. Is dóigh liom fós mar a tháinig an kid i ndáiríre gar do ruining mo shaol, agus ní féidir liom gur mhaith leat a bhí bheannaigh mé le beannacht is saibhre ar neamh ar tríd. Níl mé ann go fóill. Beidh mé riamh? Níl a fhios agam. Really, i ndáiríre nach bhfuil a fhios. (Féach, tá a fhios agat Tá mé toin nuair a théann mo gramadach amach an fhuinneog.) Ach é sin an fáth timpeall mé féin le daoine a "a fháil" cad é an turas cosúil le, cad tá mé ag dul tríd, a bhfuil ár teaghlaigh ag dul tríd, agus cad mo chuid páistí ag dul tríd. Is féidir liom muinín leo a thaispeáint dom cad FÉIDIR saol a bheith, agus nach mbeidh sé i gcónaí conas a fheictear domsa é sa lá atá inniu. Agus roinnt laethanta, tá súil agam gur féidir liom a bheith go dóibh, cé go bhfuil mé ag mothú cinnte cosúil leis an leanbh sa ghrúpa is mó den am. Ach tá mé ag foghlaim. Beannachtaí! Hannah ps Babaí E Bhí a ceapachán 6 mhí lá atá inniu ann agus rockin 'uile an dochtúra ionchais. Bheadh aon duine a fhios go raibh an Wonder beag den sórt sin tús garbh. Moladh Íosa! Fág nóta tráchta | | Tags: Uchtála , dúshláin iompar , Bheith atá leagtha amach , blogging , Súile geal , creideamh , tuismitheoireachta , RAD , an stuif crua , An Eachtraíochta SAHM Posted by Hannah Rae on Oct 24, 2011 in Life in the Stubborn house Ceann de mo cnaipí, is é sin. An turas ar fad a fháil a fhios is féidir mé féin a bheith chomh suimiúil ag amanna. Gáire mé uaireanta nuair a rachaidh mé na "Ah ha!" Chuimhneacháin fúm féin! Anywho, shíl mé inniu go pushes sé an cnaipe irratation mór nuair nach bhfuil daoine muinín mo chuid eolais faoi fhorbairt an linbh nó a bhfuil oiriúnach a bheith ag súil ó leanbh de aois áirithe, eadhon Babaí E. Ceann de na rudaí dúshlánach faoi chúram altrama a dhéanamh go bhfuil tú a chur purposefully tú féin agus do theaghlach faoin micreascóp mór-asal. Is féidir gach rud a dhéanann tú, agus gach cinneadh a dhéanann tú a chur faoi scrúdú. Tá tú ach a fháil a úsáidtear chun é. Thankfully, níl mé de ghnáth le duine cosanta. Go deimhin, a deir Hubby mé den scoth PR ionadaí don teaghlach, ach rud éigin a fuair mo gabhar lá atá inniu ann. Basically, I felt like one of our workers was questioning my ability to work for Baby E's best interest. The details aren't important, but the feelings are, and they were real. I wanted to shout “I've got a Bachelor's degree in this, Damnit!” Yeah, I've never sounded convincing when I swear. So we'll go with “Dangit!” You see, not only do I have a passion for kids, babies especially, but I spent 4 years learning about best practice, how to advocate for children with special needs, and how to work with public agencies to access resources. I was one of the top students in my class, and dangit (see, that's much more Hannah-ish) I'm good at what I do! I know what I know! All that to say, now that I know that I have this button, how am I going to respond to it next time it gets pushed? Should I respond? To myself, I know I should. There is an insecurity there that has popped up, and I need to know why, and see what God wants to do with it, and how He wants to fill it. Is it an infertility thing? B'fhéidir. It could very well be tied to the fact that it is because I have not been able to bare a child of my own, I feel like I have to prove my right to be a mother. That, and, because we are foster parents, all the professional people that I seemingly DO have to prove myself to on a continual basis. I know that I have moments of bitterness where I don't like the fact that I even have to deal with these things. I ask God a lot of hard questions then. I have no problem being very honest and brutal at times, with Him and myself. So this is where the reflection and ranting need to turn into healing, and getting to know who God has created me to be a little bit better.Ugh. Beannachtaí! Hannah Leave a comment | | Tags: Being set apart , Bright Eyes , foster care , infertility , The SAHM Adventure Posted by Hannah Rae on Oct 23, 2011 in Life in the Stubborn house Hey, I missed a day of blogging. Sorry about that. I had to think for a few moments longer than I would like to admit about what I actually did yesterday. Oh, yeah! I spent the day with two amazing ladies jabbering away as we worked on random projects. Every month or so, a group of my amazing lady friends and I get together at the incredible Miss Angie's (no, not the uber-cool Christian punk rocker from the 90′s) for a “craft day”. Normally this results in a lot more yakking getting done than crafts, but we enjoy it all the same. Yesterday nearly everyone bailed out, (wimps!) so it was just the three of us. Amazingly, we actually got some stuff done! I brought a box of my dad's paper keepsakes that I've been sorting through, as well as a file box where I am neatly cataloging items that might be significant to various family members. I even remembered a paper bag to put the discarded items in. I was very proud of myself! Miss Sherry brought her sewing machine, which she admirably fixed herself after the foot fell off, and worked on a pocket advent calendar. Miss Angie made us all hungry as she attempted (successfully?) to make her first pumpkin pie from scratch. Okay, the filling was from scratch. Although I was glad to get some sorting done, the fellowship was, as always, the most valuable part. We talked about so many different subjects, and I got to know my friends so much better. These women, even the wimps that weren't there, are such a blessing in my life. For years I prayed for female friends that I could truly get close to and share life with, and God has truly answered my prayer with these women. We support each other, pray for each other, and are blatantly honest with each other when necessary. We laugh a lot, cry a lot, and sometimes even laugh till we cry. Plus, we love each other's kiddos, which is very important, because there are a lot of little ones in our church family right now. Anywho, it was a very worthwhile way to spend the day. I left my pitifully ill hubby in the good hands of my FIL, and brought home pizza at the end of the day, so all was well. And the gals were amazed at how happy and content Baby E was while we worked. Her healing amazes me every day. What relationships outside of your family are you most thankful for? What do you do, or pretend to do, on the days that you need to get away with those who lift you up? Beannachtaí! Hannah ps To all the wimps, I LOVE YOU! I was just speaking out of pure disappointment that I didn't get to be in your wonderful presence. Leave a comment | | Tags: Being set apart , cooking , Crafty Stuff , The SAHM Adventure Posted by Hannah Rae on Sep 1, 2011 in Life in the Stubborn house I had to apologize today… for being young, and naive, and head strong; for not seeing the signs, even when people tried to tell me; for letting love…or was it pride…blind my eyes. I had to say I'm sorry… for getting angry over what I knew was true, but didn't want to be true, and now is so true that my windows are at risk of things flying them. And he's not even here. So hopefully my ears are hearing better now, and wisdom has found a few more nooks and crannies to invade, and bitterness will stay away. Hopefully I can still have words of hope and encouragement for others, and maybe even help them hear. What are you doing, God? That. Beannachtaí! Hannah Leave a comment | | Tags: Being set apart , faith , prayer , RAD , the hard stuff , The SAHM Adventure