https___antibiotic.ecdc.europa.eu_ga_bi-ar-eolas_priomhtheachtaireachtai_priomhtheachtaireachtai-do-ghairmithe-curam-slainte-ospideil-5_1.xml
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1 27.1 28.1 29.1 30.1 31.1 31.2 32.1 33.1 34.1 35.1 36.1 37.1 38.1 39.1 39.2 40.1 41.1 41.2 42.1 43.1 44.1 45.1
Key messages for hospital prescribers Tasks As hospital prescribers your tasks related to improving antibiotic use include [31,42,43,52-54,56,70,71,90]: a) Prescribing according to evidence-based hospital antibiotic guidelines for common infections and for surgical prophylaxis; b) Identifying relevant individual patient background when evaluating the need for an antibiotic prescription, including recent antibiotic use, drug allergies, use of immunosuppressive therapy, recent hospitalisation or institutionalisation, recent travel outside of Europe, and microbiology results for the previous 3 months; c) Documenting the indication for antibiotic treatment, drug choice, dose, route of administration and duration of treatment, in the patient chart, when you prescribe an antibiotic; d) Follow infection prevention and control guidance; e) Ensuring that relevant cultures are taken before starting antibiotics; f) Re-evaluating treatment after 48-72 hours, or when results from microbiological samples are available; g) Initiating antibiotic treatment as soon as possible in patients with severe infection; h) Considering local microbiology and antibiotic resistance patterns when prescribing empirical antibiotic treatments; i) Informing your patients of any antibiotics prescribed, and their potential adverse effects; and, j) Participating in annual training courses on prudent antibiotic use. Things you should know Using antibiotic guidance and attending educational rounds improve antibiotic prescribing [78]. Documenting indication, drug choice, dose, route of administration and duration of treatment in the patient chart leads to better use of antibiotics [71]. Prescribing the shortest evidence-based duration of antibiotic treatment reduces emergence of antibiotic-resistant bacteria [54,56,71,91]. Correct timing and optimal duration of antibiotic prophylaxis for surgery leads to fewer surgical site infections, and decreases the emergence of antibiotic-resistant bacteria [73]. Taking microbiology samples before starting empirical antibiotic therapy and streamlining antibiotic treatment based on culture results help improve antibiotic use [31,70,71]. Reviewing initial antibiotic treatment after 48–72 hours and switching from parenteral to oral administration (when possible), reduces antibiotic resistance rates and improves clinical outcomes [37,54,57,71,92,93]. Consulting the antibiotic stewardship team increases the quality of drug prescribing and improves patient outcome [56,83]. Example A pharmacist-led parenteral-to-oral switch resulted in shortened parenteral therapy durations without negatively impacting on clinical outcomes [56]. Infectious disease specialist interventions have been associated with a significant improvement in the quality of antibiotic prescribing and leading a reduction in antibiotic use [83]. Things you can do Follow antibiotic treatment protocols, based on evidence-based guidelines, and apply infection prevention and control measures that are established in your setting [31] [expert consensus]. Consult the antibiotic stewardship team when needed, for examples when you prescribe an antibiotic outside of normal guidelines [31,56] [expert consensus]. Only start antibiotic treatment if there is evidence of a bacterial infection, and do not treat colonisation [31,72]. Avoid unnecessary antibiotic prophylaxis [31,73]. If you see staff members at the hospital or healthcare setting who breach guidelines or protocols, ask them why they are doing so and provide them with tools to understand what they are doing wrong [expert consensus]. Answer the following key questions to optimise antibiotic therapy. If in doubt, consult with antibiotic stewardship team [31,42,53,70,71]: a) Is there a high probability of a bacterial infection, rather than colonisation or a viral infection? b) Have the appropriate cultures been taken before starting antibiotic therapy? c) Have you checked for recent antibiotic use, drug allergies, use of immunosuppressive therapy, recent hospitalisation or institutionalisation, recent travel outside of Europe, and microbiology results for the previous 3 months? d) Does the patient have an infection that will respond to antibiotics? If yes: Is the patient on the correct antibiotic(s), correct dose, and correct route of administration? Could an antibiotic with a narrower spectrum be used to treat the infection? iii. For how long should the patient receive the antibiotic(s)? Document the indication of antibiotic treatment, drug choice, dose, route of administration and duration of treatment in the patient chart [31,42,70,71]. Be a good source of information for your patients and help them understand the importance of prudent antibiotic use. Ensure that patients (and their families) understand the reasons for antibiotic therapy, and key points related to antibiotic use, including to [expert consensus]: a) Take antibiotics exactly as prescribed; b) Never save antibiotics for later use; c) Never use leftover antibiotics from previous treatments; d) Never share leftover antibiotics with other people.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1 27.1 28.1 29.1 30.1 31.1 31.2 32.1 33.1 34.1 35.1 36.1 37.1 38.1 39.1 39.2 40.1 41.1 41.2 42.1 43.1 44.1 45.1
Príomhtheachtaireachtaí d’oideasóirí ospidéil Cúraimí Áirítear iad seo a leanas leis na cúraimí atá ort mar oideasóir ospidéil maidir le húsáid antaibheathach a fheabhsú [31,42,43,52-54,56,70,71,90]: a) Antaibheathaigh a oideasú de réir threoirlínte fianaisebhunaithe an ospidéil um úsáid antaibheathach le haghaidh ionfhabhtuithe coitianta agus próifiolacsas máinliachta; b) Cúlra an othair aonair ábhartha a shainaithint le linn meastóireacht a dhéanamh ar an ngá le hoideas antaibheathach, lena n-áirítear úsáid antaibheathach le déanaí, ailléirgí i leith drugaí, úsáid teiripe imdhíon-sochtaí, ospidéalú nó institiúidiú le déanaí, taisteal lasmuigh den Eoraip le déanaí, agus torthaí micribhitheolaíocha do na 3 mhí roimhe; c) An tásc ar chóireáil antaibheathach, an druga atá roghnaithe, an dáileog, an modh tugtha agus fad na cóireála a thaifeadadh i gcairt an othair agus antaibheathach á oideasú agat; d) Cloí leis an treoir um ionfhabhtú a chosc agus a rialú; e) A chinntiú go dtógtar saothráin ábhartha sula dtosaítear ar chóireáil antaibheathach; f) An chóireáil a athmheas tar éis tréimhse 48-72 uair nó a luaithe a bhíonn torthaí na samplaí micribhitheolaíocha ar fáil; g) Cóireáil antaibheathach a thosú a luaithe is féidir le haghaidh othair a bhfuil ionfhabhtú tromchúiseach orthu; h) Breithniú a dhéanamh ar phatrúin áitiúla i micribhitheolaíocht agus i bhfrithsheasmhacht in aghaidh antaibheathach agus cóireálacha eimpíreacha antaibheathach á n-oideasú agat; i) Othair a chur ar an eolas faoi aon antaibheathaigh a oideasaíodh agus faoi na hiarmhairtí díobhálacha a d’fhéadfadh a bheith acu; agus j) Páirt a ghlacadh i gcúrsaí bliantúla oiliúna maidir le húsáid stuama antaibheathach. Na nithe ba cheart a bheith ar eolas agat Má bhaintear úsáid as treoir um úsáid antaibheathach agus má fhreastalaítear ar sheisiúin oideachasúla, feabhsófar cáilíocht an oideasaithe antaibheathach [78]. Má dhéantar an tásc, an druga atá roghnaithe, an dáileog, an modh tugtha agus fad na cóireála a thaifeadadh i gcairt an othair, bainfear úsáid níos fearr as antaibheathaigh [71]. Má oideasaítear an fad fianaisebhunaithe is giorra le haghaidh cóireáil antaibheathach, laghdófar teacht chun cinn baictéar atá frithsheasmhach in aghaidh antaibheathach [54,56,71,91]. Má dhéantar próifiolacsas antaibheathach a uainiú i gceart le haghaidh máinliachta agus má mhaireann sé an fad barrmhaith, laghdófar an líon ionfhabhtuithe ar an láthair mháinliachta agus laghdófar teacht chun cinn baictéar atá frithsheasmhach in aghaidh antaibheathach [73]. Má thógtar samplaí micribhitheolaíocha sula dtosaítear ar theiripe eimpíreach antaibheathach agus má chuíchóirítear an chóireáil antaibheathach bunaithe ar thorthaí saothráin, cabhrófar le húsáid antaibheathach a fheabhsú [31,70,71]. Má dhéantar athbhreithniú ar an gcóireáil antaibheathach tosaigh tar éis tréimhse 48–72 uair agus má aistrítear ó thabhairt phaireintreach go tabhairt bhéil (nuair is féidir), laghdófar rátaí frithsheasmhachta in aghaidh antaibheathach agus cuirfear feabhas ar thorthaí cliniciúla [37,54,57,71,92,93]. Má théitear i gcomhairle leis an bhfoireann maoirseachta antaibheathach, méadófar cáilíocht an oideasaithe drugaí agus cuirfear feabhas ar thorthaí othar [56,83]. Sampla Ba é an toradh ar aistriú cógaiseoirthreoraithe ó thabhairt phaireintreach go tabhairt bhéil ná gur giorraíodh fad na teiripe paireintrí gan aon difear diúltach a dhéanamh do thorthaí cliniciúla [56]. Tá sé ráite gur féidir le hidirghabhálacha ó speisialtóirí galar tógálach feabhas suntasach a chur ar cháilíocht an oideasaithe antaibheathach agus laghdú a dhéanamh ar úsáid antaibheathach ag an am céanna [83]. Na nithe is féidir leat a dhéanamh Cloí le prótacail chóireála antaibheathach atá bunaithe ar threoirlínte fianaisebhunaithe, agus na bearta um ionfhabhtú a chosc agus a rialú atá bunaithe i do shuíomh a chur i bhfeidhm [31] [comhdhearcadh saineolaithe]. Dul i gcomhairle leis an bhfoireann maoirseachta antaibheathach, de réir mar is gá, agus antaibheathach á oideasú agat lasmuigh de na gnáth-threoirlínte [31,56] [comhdhearcadh saineolaithe]. Gan tosú ar chóireáil antaibheathach ach amháin i gcás go bhfuil fianaise ann ar ionfhabhtú baictéarach, agus gan coilíniú a chóireáil [31,72]. Próifiolacsas neamhriachtanach antaibheathach a sheachaint [31,73]. Má fheiceann tú baill foirne san ospidéal nó i suíomh cúram sláinte atá ag sárú treoirlínte nó prótacal, fiafraigh díobh cén fáth a bhfuil an méid sin á dhéanamh acu agus tabhair dóibh na hacmhainní a theastaíonn chun a thuiscint cá bhfuil siad ag dul ar strae [comhdhearcadh saineolaithe]. Na ceisteanna tábhachtacha seo a leanas a fhreagairt chun teiripe antaibheathach a bharrfheabhsú. Má bhíonn aon amhras ort, téigh i gcomhairle leis an bhfoireann maoirseachta antaibheathach [31,42,53,70,71]: a) An bhfuil ard-dóchúlacht ann go dtiocfaidh ionfhabhtú baictéarach chun cinn, seachas coilíniú nó ionfhabhtú víreasach? b) Ar tógadh na saothráin chuí sular tosaíodh ar theiripe antaibheathach? c) Ar sheiceáil tú an fhaisnéis seo a leanas maidir leis an othar: úsáid antaibheathach le déanaí, ailléirgí i leith drugaí, úsáid teiripe imdhíon-sochtaí, ospidéalú nó institiúidiú le déanaí, taisteal lasmuigh den Eoraip le déanaí, agus torthaí micribhitheolaíocha do na 3 mhí roimhe? d) An bhfuil ionfhabhtú ar an othar a fhreagróidh d’antaibheathaigh? Má tá: An bhfuil an t-antaibheathach ceart/na hantaibheathaigh chearta, an dáileog cheart agus an modh tugtha ceart á bhfáil ag an othar? An bhféadfaí antaibheathach lena ngabhann speictream níos cúinge a úsáid chun an t-ionfhabhtú a chóireáil? iii. Cé chomh fada agus ba cheart don othar an t-antaibheathach/na hantaibheathaigh a thógáil? An tásc ar chóireáil antaibheathach, an druga atá roghnaithe, an dáileog, an modh tugtha agus fad na cóireála a thaifeadadh i gcairt an othair [31,42,70,71]. Gníomhú mar dhea-fhoinse faisnéise do d’othair agus cabhrú leo an tábhacht a bhaineann le húsáid stuama antaibheathach a thuiscint. A chinntiú go dtuigeann othair (agus a dteaghlach) na cúiseanna le teiripe antaibheathach agus na pointí tábhachtacha a bhaineann le húsáid antaibheathach, lena n-áirítear iad seo a leanas [comhdhearcadh saineolaithe]: a) Antaibheathaigh a thógáil go díreach mar a oideasaíodh iad; b) Gan antaibheathaigh a choinneáil dá n-úsáid tráth níos déanaí; c) Gan antaibheathaigh atá fágtha ó chóireálacha roimhe seo a úsáid; d) Gan antaibheathaigh atá fágtha a chomhroinnt le daoine eile.