http___maranathamedia.rs_article_view_bog-je-rekao-svome-sinu-da-nacinimo-coveka-po-svom-oblicju_1.xml
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 6.6 6.7 6.8 6.9 6.10 7.1 8.1 8.2 8.3 8.4 8.5 9.1 10.1
Risk of Eternal Loss Part of series Father and Son A beautiful sermon showing how the relationship between Adam and Eve was a reflection of the relationship of the Father and the Son and how in giving His son the Father was willing to risk eternal loss. It reflects accurately my understanding of the Father and the Son. At 22:42 Pr Bohr says: Now we have all read that text in Genesis where it speaks about the image of God. Genesis 1:26 says Then God, (Ellen White identifies this person as the Father) The God said, (she says He was speaking to His Son Jesus Christ.) Then God said, let us make man, how? In our image according to our likeness. Now we usually think of the image of God as an individual thing. Adam was made in the image of God, physically, mentally and spiritually. Eve was made in the image of God, physically mentally and spiritually. We think of the image of God as an individual thing. But really what Genesis 1:26 is explaining is that the relationship between Adam and Eve was to reflect the relationship between the Father and the Son. It was an exhibition on a smaller scale of the relationship between the Father and the Son. Return of Elijah page 216: So Genesis 1:27 tells us that man was made in God’s image in the singular (character, body type and thinking ability) as well as the image of both Father and Son. So Adam and Eve as a unit were made in the image of the Father and the Son. Notice carefully that the relationship between Adam and Eve was also part of what is the image of God. So not only were Adam and Eve made in the image of God individually, their relationship was also a reflection, resemblance of the relationship between the Father and the Son. This being the case then indeed the relationship between Adam and Eve gives us a key to understanding the relationship between the Father and the Son. Download Return of Elijah http://maranathamedia.com/resources/maranathamedia/collections/adrian-ebens-3/return-of-elijah/1514-the-return-of-elijah/file Presenter: Stephen Bohr
1.1 2.1 3.1 4.1 4.2 5.1 6.1 7.1 7.2 8.1 8.2 9.1 9.2 9.3 9.4 9.5 9.6 9.7 9.8 9.9 10.1 10.2 10.3 10.4 10.5 10.6 10.7 10.8 10.9 11.1 11.2 11.3 12.1 12.2 12.3 13.1 13.2 13.3 13.4 14.1
Bog je rekao Svome Sinu: “Da načinimo čoveka po Svom obličju”Objavljeno Okt 14, 2014 napisao Adrian Ebens u Božanski obrazac Broj pregleda: 241 Bog je rekao Svome Sinu: “Da načinimo čoveka po Svom obličju” “Potom reče Bog: Da načinimo čoveka po Svom obličju, kao što smo Mi, koji će biti gospodar od riba morskih i od ptica nebeskih i od stoke i od cele zemlje i od svih životinja što se miču po zemlji.” (1.Mojs. 1:26) Interesantno je primetiti da vedina modernih adventističkih komentatora tumači sledede reči: “Potom reče Bog: Da načinimo čoveka po Svom obličju” da je to bio razgovor između tri člana trojstva, koristedi definiciju Elohim, da to znači da ih ima troje. Pogledajte na primer u knjizi “Trojstvo” od Videna, Muna i Riva, na str.org. 34.„ U ovom stihu Bog govori za sebe u množini...Božanstvo stvara ljude po Svome obličju – Otac, Duh i Sin, jedinstvo tri kreativne ličnosti koje su ljubav.” Evo još jedan primer od Normana Galija: “U jevrejskom jeziku vidimo da ne samo jedna osoba, već više, saopštavaju sledeće reči iz 1.Mojs. 1:26. To vidimo na osnovu toga da je Bog koristio množinu “da načinimo”: Potom reče Bog (jednina) – Da načinimo (množina) čoveka po Svom obličju.” (1.Mojs. 1:26a) JATS, proleće 2006, str 80-97. Ono što je veoma značajno je da Elen Vajt objašnjava 1.Mojs. 1:26 sasvim drugačije. Zapazite šta je napisala u “Duhu proroštva”, 1.tom, str. 24-25. “Otac i Sin su otpočeli sa Svojim moćnim, čudesnim delom koje su isplanirali, da stvore svet. Zemlja je izašla iz Stvoriteljevih ruku izuzetno lepa. Tamo su se nalazile planine, brežuljci i ravnice: između kojih su se nalazile reke i vodene površine. Zemlja nije bila jedna velika ravnica, već su monotoniju takvog prizora izmenili brežuljci i planine, ne visoki i strmi kao što su danas, već brežuljci i planine pravilnog i lepog oblika. Nije bilo ogoljenog kamenja visoko na njima, ono je ležalo ispod površine, kao kosti zemlje. Vodene površine su bile pravilno raspoređenje. Brežuljci, planine i prekrasne ravnice su bili ukrašeni sa biljkama i cvedem, a visoko, veličanstveno, raznorazno drveće je bilo mnogo vede i mnogo lepše nego što su drveća danas. Vazduh je bio čist i zdrav i zemlja je izgledala kao plemićka palata. Anđeli su posmatrali i radovali se divnim i prelepim delima Božjim.” “Nakon što je Zemlja bila stvorena i životinje na njoj, Otac i Sin su izvršili Svoju nameru, koja je bila dogovorena još pre sotoninog pada, da načine čoveka prem Svome obličju. Radili su zajedno u stvaranju Zemlje i svakog živog bića.I sada Bog kaže Svome Sinu: Da načinimo čoveka po Svome obličju. Kada je Adam izašao iz Stvoritelje ruke, on je bio stasit i prelepo skladan. Bio je više od dva puta viši od ljudi danas i veoma proporcionalan. Njegove osobine su bile savršene i prelepe. Njegov ten nije bio ni beo, ni bledunjav, ni crven, već je sijao od zdravlja. Eva nije bila visoka kao Adam. Njena glava je dosezala malo više od njegovih ramena. Ona je takođe bila savršenog i skladnog oblika i veoma lepa.” Elen Vajt kaže da je Bog Otac govorio Svome Sinu kada je izjavio da čovek treba da bude oblikovan po Njihovom obličju. Pošto je Bog govorio Svome Sinu, onda “Svome obličju” mora da znači obličje Oca i Sina. Ovo je prikazano u 1.Mojs. 1:26 rečima: “Da načinimo čoveka po Svom obličju, kao što smo Mi, koji de biti gospodar...” Elen Vajt opisuje dalje da su i Adam i Eva stvoreni po “Svome (Našemu) obličju”. U ličnom proučavanju sam otkrio da se većina učenih ljudi fokusira individualno na obličje muškarca i obličje žene, da su stvoreni po obličju Božjem, umesto da se fokusiraju na reči “Svome obličju” - obličje Oca i Sina. Jasno je da su i Adam i Eva kao individue stvoreni po obličju Božjem, ali dodatna dimenzija je da su Adam i Eva stvoreni po “Svome obličju” – što znači obličje Oca i Sina, je nešto što se obično previdi. Ova dimenzija koju je Elen Vajt dodala je izuzetno značajna i zahteva odgovor, odgovor koji nikada nisam dobio od mojih bivših kolega. Original koji vidimo u slučaju Oca i Sina, vođstvo i pokoravanje, je bilo preslikano u primer muškarca i žene. To što je žena potekla od muškarca je jedino značajno zbog toga što je i Sin bio iznedren iz Oca. Pošto je sadašnje adventističko shvatanje da su Otac i Sin jednaki u tom pogledu, ove reči, da je Isus bio iznedren, su za njih besmislica. Još jednom postavljam svima pitanje: koje je značenje reči koje je Elen Vajt napisala - I sada Bog kaže Svome Sinu: Da načinimo čoveka po Svome obličju.