http___lingvo.info_hr_lingvopedia_italian_1.xml
1.1 2.1 2.2 2.3 2.4 3.1 3.2 4.1 4.2 4.3 4.4
Grammar Italian has lost the case inflection of Latin, except for personal pronouns: (io, me – I, me) and has two grammatical genders, with agreement between articles, adjectives and nouns. Gender is shown either by article or word ending: un ragazzo buono (a good boy), una ragazza buona (a good girl). Only personal pronouns show inflection. A typical feature of article inflection is the contraction of articles with prepositions: del, dello, dell‘, dei, degli, della, delle etc. Word formation is such that Italian avoids compound words. The usual word order is SVO and adjectives follow nouns: una casa grande (a big house). Verbs inflect for person and number, and agree with the subject. Italian has many irregular verbs. The regular verbs fall into three (or four) groups depending on the infinitive ending (-are, -ere, ire, -isco: parlare, credere, partire, finire, finisco). Here is an overview of the regular verb conjugation for a verb of the first group:
1.1 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 3.1 3.2 4.1 4.2 4.3 4.4
Gramatika Talijanski je izgubio padeže latinskog osim u osobnim zamjenicama (io, me — ja, mene) i ima dva gramatička roda. Članovi i pridjevi su usklađeni s imenicama. Rod pokazuju članovi ili nastavci riječi un ragazzo buono (dobar dječak), una ragazza buona (dobra djevojčica). Dekliniraju se samo osobne zamjenice. Tipična karakteristika deklinacije članova je spajanje članova s prijedlozima del, dello, dell‘, dei, degli, della, delle, itd. Tvorba riječi je takva da talijanski izbjegava složenice. Uobičajen red riječi je SPO a pridjevi slijede iza imenica: una casa grande (velika kuća). Glagoli se mijenjaju po licu i broju i usklađeni su sa subjektom. Talijanski ima mnogo nepravilnih glagola. Pravilni glagoli su svrstani u tri (ili četiri) grupe ovisno o nastavcima za infinitiv (-are, -ere, -ire, -isco: parlare, credere, partire, finire, finisco). Ovdje je pregled pravilnih konjugacija prve grupe glagola.