http___www.industrialartbiennale.eu_project_oscar-murillo__1.xml
1.1 2.1 3.1 5.1 5.2 5.3 5.4 6.1 6.2 6.3 6.4 8.1 8.2 8.3
OSCAR MURILLO Oscar Murillo Institute for Reconciliation Oscar Murillo’s black paintings are an ongoing series of canvases painted in thick layers of black oil paint that is burnt into the fabrics to achieve a texture resembling toughened skin, and where fragments of different paintings are stitched together, forming one canvas. Unstretched, they have been presented in different ways: stacked, folded, slung over structures, and hanging like curtains or flags. Their density produces a kind of radical negativity. Installed among the entrance columns of the Augustus Temple, they create an imposing presence that communicates with the compression and superimposing of various historical layers visible on Pula’s central square. The effigies of workers dressed in generic working clothes and rubber boots sit regally amongst the antique objects displayed in the Temple of Augustus, and greet tourists and exhibition visitors alike. They function as placeholders, conveying the arbitrary mass of bodies required on a daily basis in a labour force. In contrast to the invisibility of workers in post-industrial societies, the installation seeks to bring them back to the symbolic heart of the new service industries – an ancient temple that has been turned into a venerated heritage site. The viewers are invited to sit amongst the effigies, thus becoming part of the group. Oscar Murillo (born 1986 in Colombia, lives and works in London) created a visual language encompassing recurring elements and motifs; draped black canvases; metallic structures evoking autopsy tables; large-scale paintings composed of roughly sewn together fragments; studio dirt, dust and debris. These and other components play out across a wide range of media, including painting, video work, room-sized installations and actions. All of the artist’s diverse works can be seen to constitute a sustained and evolving investigation of notions of community, informed by cross-cultural personal ties, as well as the constant transnational movement that has become integral to Murillo’s practice.
1.1 2.1 3.1 5.1 5.2 5.3 5.4 5.5 6.1 6.2 6.3 6.4 7.1 7.2 7.3 7.4 7.5
Oscar Murillo Oscar Murillo Institut za rekoncilijaciju Platna na trijemu Augustovog hrama dio su niza crnih slika Oscara Murilla koji nastaje već dulji niz godina. Svaka pojedinačna slika izrađena je složenom metodom nanošenja deblih slojeva crne uljane boja koje je potom paljena na materijalu kako bi se postigla tekstura nalik gruboj koži, te spajanjem fragmenata različitih platana. Platna nisu razvučena na okvire, već predstavljena na različite načine koji često negiraju njihov status slike: naslagana, presavijena, prebačena preko različitih struktura ili obješena poput zastora ili zastava. Njihova gustoća stvara određenu radikalnu negativnost. Instalirana na ulazu u Augustov hram, ova crna platna stvaraju impozantnu prisutnost koja komunicira s nizom sedimentiranih povijesnih slojeva vidljivih na centralnom trgu u Puli. Votivne figure radnika, odjevenih u generičku radnu odjeću i gumene čizme, dostojanstveno sjede među antičkim objektima izloženim u unutrašnjosti hrama dočekujući turiste i posjetitelje izložbe. Figure koje čuvaju mjesta za nekog tko će tek doći, ujedno funkcioniraju kao supstituti, dočaravajući arbitrarnu masu tijela koja je svakodnevno prisutna u onome što se zove ‘radna snaga’. U kontrastu s nevidljivošću radnika u postindustrijskim društvima, instalacija ih vraća natrag u simboličko srce novih servisnih industrija – antički hram koji je postao poštovana i posjećena povijesna baština. Gledatelji su pozvani da sjednu među figure i tako postanu dio grupe. Oscar Murillo, rođen 1986. u Kolumbiji, živi i radi u Londonu. U svom umjetničkom radu stvorio je vizualni jezik koji obuhvaća niz karakterističnih elementa i motiva: zamotana crna platna, metalne strukture koje evociraju stolove za autopsiju, slike velikog formata sastavljene od grubo sašivenih fragmenata. U radu često koristi fragmente drugih radova, prljavštinu, prašinu i krhotine iz studija. Ove i brojne druge komponente u međuigri su u širokom rasponu medija, uključujući slike, video radove, instalacije i performanse. Svi umjetnikovi raznovrsni radovi mogu se gledati kao konstitutivni za trajnu i evoluirajuću istragu pojmova zajednice, informirani su transkulturalnim osobnim vezama, s konstantnim transnacionalnim pokretom koji je postao integralan Murillovoj praksi.