http___pro-cnc-sp.com_cnc-mufredati-yaklasimi_surdurulebilir-beceriler__1.xml
1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 2.1 2.2 2.3 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 3.6 4.1 5.1 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 6.6 6.7 6.8 7.1 8.1
Today one of the most important goal is to transform existing economies to green economies which was first coined in 1989 in UK to achieve sustainable development. UNEP defined green economy as “as one that results in improved human well-being and social equity, while significantly reducing environmental risks and ecological scarcities. In its simplest expression, a green economy can be thought of as one which is low carbon, resource efficient and socially inclusive”.1 UNEP, in 2008, launched Green Economy Initiative “to provide analysis and policy support for investment in green sectors and for greening resource‐ and/or pollution‐intensive sectors”2. Another important feature of green economy is the emphasize on the “regeneration-of individuals, communities and ecosystems”3. Green economy comprised of more than 25 industries among which green design, green buildings, materials and construction products, waste management, waste-to-energy are part of almost any sector directly or indirectly including woodworking and furniture industry. It is evident that green economy can only be achieved by a green society which is an educated society where quality of the education has the key role. The relation between education and innovation are accepted as the “prime movers of sustainable growth in green economies, where innovation, green skills and the capacity to cope with change will be significant drivers of each economic sector”4. Transition to green societies then requires re-configuration/re-structuring the formal and non-formal education in which not only themes related with sustainability but also critical thinking should be taught. In this context well-trained professionals who can cope with this paradigmatic change in the economy and society will be the backbones in this transformation. Technical and vocational education and training (TVET) should also be revised not only to provide skills needed for an occupation to be green: green skills but also skills necessary to adapt professionals to changes and new technologies in order to sustain themselves. Greening TVET is described as “prepares learners for fields of work and business such as construction, waste management and agriculture, many of which consume enormous amounts of energy, raw materials and water. Green TVET helps develop skilled workers who have knowledge of – and commitment to – sustainable development, as well as the requisite technical knowledge. Greening TVET is crucial for making a transition from energy and emissions-intensive economies to cleaner and greener production and service patterns”5. Skills for sustainable development is illustrated in the report provide by UNESCO as given in Figure 1 below: Figure: Skills for Sustainable Development regarding Education for Sustainable Development (ESD) (taken from http://unesdoc.unesco.org/images/0021/002162/216269e.pdf In the very same report how environmentally sustainable development and technical and vocational education complement each other are explained as: “TVET goes beyond promoting skills development for employability. It empowers young people and adults to develop skills for work and life. Green TVET therefore means more than developing technical skills for green employment (such as eco-tourism, renewable energy and recycling). It also means developing ‘soft’ green skills. There are thus considerable overlaps between ESD and Green TVET. Like ESD, Green TVET can include education for enhancing problem-solving skills in everyday situations (life skills education), education for sustainable consumption and lifestyles, and entrepreneurial learning. Green TVET ensures that all workers are able to play appropriate roles, both in the workplace and the broader community, by contributing to environmental, economic and social sustainability. ESD is at the core of green skills and provides a framework to reorient education and training at all levels towards sustainability”. The roadmap for greening TVET necessitates the inclusion of subjects related with sustainability and thus revision of the existing curricula promoting the use of cleaner energies, waste management, green technologies, developing skills to cope with new technologies, promoting entrepreneurship and innovative way of thinking, matching theory and practice through work based learning/apprenticeship, emphasizing the needs of the sector. 6 Ibid 5
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1
Günümüzde en önemli amaçlardan biri, sürdürülebilir gelişmeyi başarmak adına var olan ekonomileri, ilk olarak 1989’da Birleşik Krallık’ta ortaya konan, sürdürülebilir ekonomilere dönüştürmektir. Birleşmiş Milletler Çevre Programı (UNEP) sürdürülebilir ekonomiyi “çevresel riskleri ve ekolojik kıtlıkları büyük ölçüde azaltırken, insan refahı ve sosyal eşitliğin iyileşmesiyle sonuçlanandır. En basit şekliyle, sürdürülebilir bir ekonomi düşük karbon salınımı olan, kaynakları verimli kullanan ve sosyal açıdan kapsayıcı olarak düşünülebilir.”[1] şeklinde tanımlamıştır. UNEP, 2008’de, Sürdürülebilir Ekonomi İnsiyatifi’ni “sürdürülebilir sektörlere yatırım için ve kaynak ve/veya çevre kirliliği yoğun sektörlerin sürdürülebilir hale getirilmesi için analiz ve politika sağlamak amacıyla”[2] kurmuştur. Sürdürülebilir ekonominin bir başka önemli özelliği “bireylerin yenilenmesi, topluluklar ve ekosistemler”[3] üzerindeki vurgusudur. Sürdürülebilir ekonomi, sürdürülebilir yapılar, malzemeler ve yapı ürünleri, atık yönetimi, atıktan enerjiyi de içeren 25’ten fazla endüstriyi içeren sürdürülebilir ekonomi, ağaç işleri ve mobilya sektörü de dahil olmak üzere hemen hemen tüm sektörlerin doğrudan ya da dolaylı olarak parçasıdır. Sürdürülebilir ekonominin sadece eğitim kalitesinin kilit rolde olduğu eğitimli bir toplum olan sürdürülebilir bir toplum sayesinde gerçekleştirilebileceği açıktır. Eğitim ve inovason arasındaki ilişki “inovasyonun, sürdürülebilir becerilerin ve değişimle başa çıkabilme kapasitesinin her ekonomik sektörün önemli faktörleri olacağı sürdürülebilir ekonomilerde, sürdürülebilir büyümenin itici gücü”[4] olarak kabul edilmektedir. Sürdürülebilir toplumlara geçiş, sadece sürdürülebilirlikle ilgili temaların değil kritik düşüncenin de öğretildiği örgün ve yaygın eğitimin yeniden yapılandırılmasını gerektirmektedir. Bu bağlamda, ekonomideki ve toplumdaki paradigmatik değişimle başa çıkabilen iyi eğitimli profesyoneller bu dönüşümün omurgasını oluşturacaktır. Teknik ve mesleki eğitim (TVET) sadece sürdürülebilir becerileri değil aynı zamanda profesyonelleri değişimlere ve yeni teknolojilere adapte etmek için gerekli becerileri revize etmelidir. TVET’i sürdürülebilir kılmak “öğrenenleri yapı, atık yönetimi ve tarım gibi çoğu büyük miktarlarda enerji, hammadde ve su tüketen iş ve işletme alanları için hazırlar. Sürdürülebilir TVET, sürdürülebilir gelişmeye ve gerekli teknik bilgiye sadip ve bağlı olan becerili çalışanlar edinilmesine yardım eder. TVET’i sürdürülebilir hale getirmek enerji ve emisyon yoğun ekonomilerden daha temiz ve sürdürülebilir üretim ve servis modellerine geçiş için kritiktir.”[5] olarak tarif edilmiştir. Sürdürülebilir gelişme için gereken beceriler UNESCO tarafından sağlanan raporda resmedilmiştir ve Şekil 1’de görülebilir. Şekil 1: Sürdürülebilir Gelişme için Eğitimle ilgili Beceriler (SGE) (http://unesdoc.unesco.org/images/0021/002162/216269e.pdf ) Aynı raporda çevresel sürdürülebilirliğin ve teknik ve mesleki eğitimin birbirini nasıl tamamladığı şu şekilde açıklanmıştır: “TVET istihdam edilebilirlik için becerilerin geliştirilmesinin desteklenmesinin ötesine geçmektedir. Gençlerin ve erişkinlerin iş ve yaşam için beceriler geliştirmesini katkı sağlar. Bu nedenle sürdürülebilir TVET sürdürülebilir istihdam (ekoturizm, yenilenebilir enerji ve geri dönüşüm gibi) için teknik beceriler geliştirmekten fazlasını kapsar. Aynı zamanda sosyal sürdürülebilir becerileri de kapsamaktadır. Böylelikle SGE ve Sürüdürülebilir TVET arasında kayda değer örtüşmeler bulunmaktadır. SGE gibi Sürdürülebilir TVET de günlük hayatta sorun çözme becerilerini (yaşam becerileri eğitimi) pekiştirmek için eğitimi, sürdürülebilir tüketim ve yaşam tarzları için eğitimi ve girişimle ilgili öğrenmeyi içerebilir. Sürdürülebilir TVET tüm çalışanların hem işyerinde hem de toplumda, çevresel, ekonomik ve sosyal sürdürülebilirliğe uygun rollerde katkı sağlayabilmelerini garantilemektedir. SGE sürdürülebilir becerilerin merkezinde yer alır ve sürdürülebilirliğin tüm seviyelerindeki eğitimlere yeniden yeniden yön verilmesi için bir çerçeve sağlar.” TVET’i sürdürülebilir kılmak için gereken yol haritası sürdürülebilirlikle ilgili konuların eklenmesi ve böylelikle daha temiz enerjinin, atık yönetiminin, sürdürülebilir teknolojilerin kullanımını; yeni teknolojilerle baş etmek için beceriler geliştirmeyi, girişimcilik ve yenilikçi düşünme şeklini, iş odaklı öğrenme/çıraklık üzerinden teori ve pratiği karşılaştırmayı, sektörün ihtiyaçlarının önemini belirtmeyi teşvik edecek şekilde mevcut müfredatın revizyonunu gerektirir. 6 Ibid 5