http___prod.wsws.org_tr_articles_2017_10_23_hama-o23.html_1.xml
1.1 2.1 3.1 5.1 6.1 7.1 8.1 8.2 9.1 10.1 10.2 11.1 11.2 12.1 13.1 14.1 14.2 14.3 14.4 15.1 15.2 15.3 16.1 16.2 17.1 17.2 18.1 18.2 18.3 18.4 19.1 19.2 19.3 20.1 20.2 20.3 21.1 21.2 21.3 22.1 22.2 22.3 22.4 22.5 23.1 23.2 24.1 24.2 24.3 24.4 25.1 25.2 26.1 26.2 27.1 27.2 27.3 28.1 28.2 29.1 30.1 30.2
Israel halts peace talks over Palestinian reconciliation deal By Jean Shaoul Israel has reacted with fury to the “reconciliation” deal agreed on last week between the rival Palestinian bourgeois parties, Fatah and the Muslim Brotherhood Hamas. Speaking on Sunday, Israeli prime minister Benjamin Netanyahu called a halt to the so-called peace talks with the Palestinian Authority (PA) president Mahmoud Abbas unless he “tears up” the pact with Hamas. Fatah and Hamas had agreed to form an interim unity government in the next five weeks and to fix a date for elections later this year. The deal was negotiated by Moussa Abu Marzouk, deputy head of Hamas’s politburo, and Azzam al-Ahmad, a Fatah central committee member, following informal talks in Cairo between Palestine Liberation Organisation (PLO) delegates and Marzouk. Discussions were also held in Qatar, a major sponsor of the Muslim Brotherhood offshoot, and with European officials. Fatah and Hamas, which control the West Bank and Gaza Strip, respectively, have long been bitter political rivals, coming close to all-out civil war, with Hamas refusing to recognise Israel. When Hamas won the Palestinian elections in January 2006, it was branded a terrorist entity by Tel Aviv and Washington and subjected to economic sanctions. In June 2007, it took power in Gaza to forestall a coup led by Fatah and planned by Israel and the US. But its perspective of an Islamist capitalist state was no more viable than that of its secular rivals. Now, after years in which it advanced itself as a militant opposition to Fatah’s collusion with Israel, Hamas is ready to embrace Israel’s chief subcontractor, and by extension Israel itself. Netanyahu cynically seized on the announced deal to cancel a negotiating session with Fatah scheduled for April 23, saying, “Whoever chooses Hamas does not want peace,” and describing Hamas as “a murderous terrorist organisation that calls for the destruction of Israel.” Netanyahu’s denunciation of the agreement flies in the face of his often repeated and cynical claim that the division of the Palestinians made any deal with Fatah meaningless. Moreover, he has been willing to work with the Muslim Brotherhood when it suited Israel’s interests to do so. Hamas, no less than Fatah, acts as the guarantor of Israel’s security. It maintains an informal ceasefire with Israel that it enforces on other militant groups in Gaza, in what has become a virtual police state. This, in turn, has caused its political support to plummet. In fact, the agreement will have no effect on any talks with Israel. According to a statement released by the PLO, the new government would continue to seek a negotiated deal with Israel, support non-violence to end the occupation and uphold previous agreements signed with Israel. These are Washington’s three conditions for endorsing any new Palestinian government. Crucially, it was Netanyahu himself, with Washington’s complicity, who had torpedoed “peace” talks last month when he refused to release 26 Palestinian prisoners held in Israeli jails, as agreed in July 2013. From the start, the talks been a charade with little of substance discussed and no face-to-face meetings with the Palestinians since November. Tel Aviv has threatened to withhold tax revenues it collects on the Palestinian Authority’s behalf. This would effectively collapse the PA, given that Ramallah depends on these to pay salaries and take other measures. Israel’s stance was backed by Washington. US State Department spokeswoman Jen Psaki described the unity deal as “disappointing,” stating, “It’s hard to see how Israel can be expected to negotiate with a government that does not believe in its right to exist.” She hinted that US aid to the PA, worth $400 million annually, might be in jeopardy. The United Nations, Russia, the European Union and Iran have supported the agreement between Fatah and Hamas, which is essentially the same as that brokered by Egypt on previous occasions. It stipulates that the two will form an interim government made up of “technocrats” chosen by both parties. They will fix a date and prepare for the election of a president, legislative assembly and the Palestinian National Council—the PLO’s legislative body—within six months of the new government taking office. Joint committees will organise the integration of Hamas and Islamic Jihad into the PLO, and of Fatah and Hamas’s security forces that now number 50,000. Hamas immediately released 10 Fatah detainees accused of security violations, as a goodwill gesture. At the same time, it announced the arrest of a militant cell linked to Mohammad Dahlan, the former Gaza warlord and Abbas and Fatah opponent who is close to Israel. In Ramallah, Palestinian prime minister Rami Hamdallah offered his resignation to pave the way for a unity government. Among the Palestinian people in both Gaza and Ramallah, the deal evinced little enthusiasm, with few celebrating on the street. Most were sceptical about whether it would be implemented—four previous agreements had failed—and what impact it would have, if any, on living conditions. The situation in both Ramallah and Gaza is characterised by economic hardship, arrests and detentions, none of which is likely to be ameliorated by the agreement. The rival bourgeois factions of the Palestinians have both been exposed as politically bankrupt. Hamas’s acceptance of reconciliation is bound up with its increasing isolation. Like Fatah, it was always dependent upon external support—from Saudi Arabia, Egypt, Jordan, Iran and Syria. But most of this has dried up. Having sided with the Western-backed rebels against the Syrian regime, Hamas was forced to close its foreign bureau in Damascus and move to Qatar, losing support from Syria and Iran. The ouster of Egypt’s president Mohammed Mursi by the military junta last July, and the proscription of the Muslim Brotherhood as a terrorist organisation by Cairo, Riyadh and elsewhere in the region, sealed its fate. Qatar, its last pillar of support, is also said to be bowing to pressure from Riyadh to curtail its sponsorship. Cairo has to all intents and purposes backed Hamas into a corner. The new military regime, which presides over a bankrupt economy, is just as reliant on the US as the deposed regime of Hosni Mubarak. The junta has sealed its border with Gaza and destroyed 1,583 tunnels linking Gaza and Egypt, used to break Israel and Egypt’s blockade. It accuses Hamas of aiding Sinai militants in northern Sinai who have launched more than 300 attacks on Egypt’s pipelines, security forces and tourists since last July. For months, Hamas has only been able to pay its 47,000 workers half their salaries, intensifying the economic hardship and deprivation. This ultimately has driven Hamas’s realignment with the Abbas regime on the West Bank. Abbas for his part has been utterly dependent on US and European aid, doing everything he could to eliminate Hamas and all opposition to Israel by arresting, detaining and torturing suspected Hamas supporters. The PA supported Israel’s illegal blockade and its murderous assaults on Gaza’s narrow coastal strip in December 2008 and again in 2012 to eradicate Hamas. But to no avail. Washington and Tel Aviv had absolutely no intention of creating a viable Palestinian state, as the collapse of the latest round of talks demonstrates once again. As far as they were concerned, the so-called peace talks provided yet again a means of extending Israel’s land grab and tightening its control over the Palestinian people via its subcontractors, the PA, while at the same time furthering US intrigues in the energy-rich region. This has left Abbas’s unpopular regime more isolated and exposed than ever. Abbas himself is aging and unwell, and seeking an exit strategy. While Israel’s political establishment has sought to make political capital out of the Fatah-Hamas rapprochement and to punish the PA for the deal, nothing can disguise the mounting social, economic and political tensions within the occupied Palestinian territories and Israel itself, generated by the global economic crisis. As the deal was announced, Israel upped the ante by mounting air strikes on northern Gaza, wounding 12 Palestinians, including 2 children. Egypt for its part has put the entire Sinai peninsula under military control.
1.1 2.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1 27.1 28.1 29.1 30.1 31.1
Hamas, El Fetih ile anlaşmaya vardı Jean Shaoul Gizlice İsrail ile birlikte çalışan Mısır askeri cuntası, El Fetih’e ve Hamas’a bir “uzlaşma” anlaşması dayattı. El Fetih Batı Şeria’yı, Hamas ise Gazze’yi yönetiyor. Hamas, yeni düzenlemeleri kabul ederek, eğer İsrail ile onun emperyalist destekçileri ve müttefikleri bunu yapmasına izin verirse, Mısır ve diğer burjuva Arap rejimleri ile işbirliği içinde Filistinlileri denetlemede El Fetih’e katılmaya hazır olduğunun işaretini veriyor. Hamaslı İslamcılar, müzakere masasına, büyük ölçüde, onların önderliğindeki yönetimi felce uğratmak için İsrail tarafından 10 yılı aşkın bir süre önce uygulamaya konulan ekonomik abluka eliyle getirilmiştir. Elektrik kesintilerinden dolayı çok az elektriğe ya da suya sahip olan Gazzeliler, suyu fahiş fiyatlara almaya zorlanıyor. Koşullar son derece kötü. İşsizlik yaklaşık yüzde 50. Gazzelilerin yüzde 65’inden fazlası yoksulluk içinde yaşıyor ve yüzde 80’i uluslararası yardımlara bağımlı durumda. Önerilen anlaşma, Mısır’ın, Suudi Arabistan’ı ve Birleşik Arap Emirlikleri’ni (BAE) içeren Sünni Arap eksenini sağlamlaştırmaya ve Katar’ı, Türkiye’yi ve İran’ı etkisiz hale getirmeye yönelik kapsamlı çabalarının bir parçası. Bu, Mısır’ın sonuncusu 2014’te olan ve İsrail’in Hamas’a savaş açarak bozduğu bir ulusal birlik hükümetine arabuluculuk yapma yönündeki önceki birkaç girişiminin ardından gerçekleşiyor. El Fetih heyetinin başındaki Azzam El-Ahmed ve Hamas’ı temsil eden Salih Alaruri, anlaşmayı, Mısır’ın rolünü överek ve iki hizip arasındaki şiddetli anlaşmazlıklara bir son verme olasılığını memnuniyetle karşılayarak imzaladı. Filistin Yönetimi (FY) Başkanı Mahmud Abbas, anlaşmanın, “bölünmenin sona erdiğinin ve Filistin’in ulusal birliğine dönüldüğünün ilanı” olduğunu söyledi. Anlaşma, Hamas’ın, İsrail tarafından Abbas ile danışıklı olarak dayatılan ve gitgide sıkılaşan kuşatmayı kırma yönündeki bir dizi başarısız hamlesinin ardından geldi. Mısır da, özellikle Hamas’ı devrilmiş ve artık yasaklı olan Müslüman Kardeşler’in siyasi olarak düşman bir uzantısı olarak gören General Abdül Fettah el-Sisi’nin 2013’te iktidara gelmesinden ardından, Gazze ile sınırını büyük ölçüde kapalı tuttu. Kahire, Gazze ile Sina Yarımadası arasında bulunan ve bölgenin ekonomik yaşamının bağlı olduğu yeraltı tünellerini yıktı. Buna karşılık Hamas, bu yılın başında, bir ulusal kurtuluş hareketi olarak rolünü vurgulayan ancak Müslüman Kardeşler’e herhangi bir şekilde değinmeyen ve onunla bağlarını etkin biçimde inkar eden yeni bir bildirgeyi kabul etti. Ayrıca, Hamas yetkilileri, Suudi Arabistan önderliğindeki ittifakın terörizmi destekleme suçlamasıyla Katar’a ambargo uygulamasının ardından, Haziran ayında bu ülkeyi terk ettiler. Hamas, geçtiğimiz ay, Gazze’deki sivil yönetimi, Abbas’ın El Fetih örgütü tarafından kontrol edilen Batı Şeria hükümetine devretmeyi kabul etti. Geçen hafta, Abbas’ın başbakanı Rami Hamdallah, sembolik bir bakanlar kurulu toplantısı için Gazze’ye gitti. BAE’nin veliaht prensi Şeyh Muhammed bin Zayid Nahyan’ın güvenlik danışmanlığını yapan Filistinli milyoner kodaman Muhammed Dahlan’ın Kahire görüşmelerinde bulunması, özellikle önemliydi. 2006’daki iç savaşta Hamas ile savaşan FY’nin eski güvenlik şefi olan Dahlan, yaygın biçimde bir İsrail ajanı olarak görülüyor. Abbas, 2011’de, yolsuzluğa ve FKÖ Başkanı Yaser Arafat’ın öldürülmesine bulaştığı iddiasıyla Dahlan’ı ihraç etmişti. İsrail ve ABD ile sıkı bağları bulunan Dahlan, onların, 82 yaşındaki Abbas’ın ardından tercih ettikleri adaydır. Görüşmelere giden aylarda, hem BAE hem de Mısır, Hamas’a, Dahlan için bir önderlik konumunu kabul etmesi amacıyla, BAE’nin onun patronu olarak Katar’ın rolünü üstlenmesi için planlanmış gibi görünen 100 milyon dolarlık bir elektrik santrali ve başka insani yardımlar vaadiyle allanıp pullanmış bir baskı yaptı. Bu gelişmeler, Mısır’ın Genel İstihbarat Kurumları karargahındaki görüşmelere zemin hazırladı. Hamas, Mısır’dan gelen ağır baskı altında şunları kabul etti: * El Fetih, Hamas ile birlikte, “teknokratlar”dan oluşan geçici bir birlik hükümeti aracılığıyla, Aralık ayına kadar Gazze Şeridi’nin tam kontrolünü alacak. * Abbas’ın başkanlık muhafızları, Avrupa Birliği’nin sınır yardım kurumu EUBAM’ın gözetimi altında, 1 Kasım’dan itibaren, Gazze’nin Mısır ile olan sınır geçişini denetleyecek. * Gazze’nin polis gücü, 3.000 ek El Fetih güvenlik görevlisinin katılımıyla yeniden yapılandırılacak. * Buna karşılık, Abbas, yönetiminin geçtiğimiz ilkbaharda uygulamaya koyduğu ve Gazze’ye elektrik sağlanmasını günde sadece iki saate indiren yakıt yaptırımlarına son verecek. Mısır’ın istihbarat kurumları, görüşmeler devam ederken Kahire’ye bir heyet göndermiş olan İsrail ile işbirliği içinde, düzenlemeleri denetleyecek. Bu, Mısır’ın, Sina Yarımadası’nda faaliyet gösteren cihatçı grupların Gazze’ye giriş ve çıkışlarını kontrol etmesine olanak sağlayacak. Londra merkezli Sharq Al-Awsat’a göre, Hamas, ayrıca, bir İsrail misillemesini tetikleyebilecek her türlü eylemden uzak durmayı kabul etmiş. Filistinli önderler, bir yıl içinde düzenlenecek olan başkanlık ve milletvekili seçimlerine ilişkin düzenlemeleri görüşmek üzere önümüzdeki ay Kahire’de yeniden bir araya gelecekler. Eğer anlaşma uygulanırsa, Abbas, Hamas’ın İsrail’in Filistin topraklarını yasadışı işgaline karşı çıkması temelinde 2006’daki son milletvekili seçimlerini kazanmasından beri, ilk kez Gazze’yi ziyaret edecek. El Fetih, iki örgüt arasında iç savaşa ve Batı Şeria ile Gazze’nin siyasi kopuşuna zemin hazırlayacak şekilde, seçim sonuçlarını kabul etmeyi reddetmişti. O zamandan beri, Abbas’a ve El Fetih’e yönelik düşmanlık yalnızca arttı. Abbas, Gazze’deki Filistinliler zararına, özellikle de İsrail’in bölgeye yönelik 2008-2009, 2012 ve 2014 yıllarındaki öldürücü saldırıları sırasında Hamas’a karşı İsrail’in tarafını tutarak, tüm siyasi meşruiyetini yitirdi. İsrail yararına giderek artan acımasız eylemlerinden dolayı, FY’nin güvenlik aygıtından yaygın biçimde nefret ediliyor. Bu yüzden FY, El Fetih’in gelecekteki bir seçimde çoğunluğu kazanacağına ilişkin herhangi bir güvencenin yokluğunda, seçimleri bir kez daha erteleyecek ve Mısır, BAE ve İsrail tarafından etkin şekilde dayatılan seçilmemiş bir “geçici hükümet”e olanak sağlayacaktır. Ancak, hala çözülmemiş birçok zorlu sorun, bu kırılgan anlaşmayı bozabilir. Bunlar, 2007’den sonra işe alınmış 40.000-50.000 Hamas memurunun işini; Hamas’ın FY’ye katılmasını; onun 25.000 kişilik silahlı gücünün dağıtılmasını ve silahlarının kullanımdan kaldırılmasını kapsıyor. Bu, Hamas’ın İsrail’i tanıması ve FY ile İsrail arasındaki önceki anlaşmaları kabul etmesi ile birlikte, Ortadoğu Dörtlüsü (ABD, Rusya, Avrupa Birliği ve Birleşmiş Milletler) tarafından belirlenen üç koşuldan biridir. El-Sisi, Hamas’ın yalıtılmasını ve dehşet verici insani krizi, Mısır’ın kendi siyasi sorunlarını çözmek ve Sina Yarımadası’ndaki egemenliğine meydan okuyan, aralarında IŞİD’e bağlı olanların da bulunduğu İslamcı grupların Gazze’de bir güvenli liman aramasını engellemek için kullanmaya çalışıyor. El-Sisi, ayrıca, Mısır’ın Gazze ablukasının devam etmesinin, Mısır’ın da huzursuzlukla kaynadığı koşullarda, İsrail ile Hamas arasında, kendisinin İsrail’in suç ortağı olarak rolünü öne çıkartacak yeni bir savaşı hızlandırabileceğinden korkuyor. Gazze’deki Filistinlilerin uzlaşma anlaşmasına tepkisi sessizdi. Yeni hükümetten iş sağlamasını ve insani krize son vermesini talep eden birkaç yüz kişi ana meydanda toplandı. Washington, Gazze’deki insani durumu iyileştirmenin anahtarı olarak, “Filistin Yönetimi’nin Gazze’deki sorumluluklarını tamamen üstlenmesinin koşullarını yaratma çabaları”nı memnuniyetle karşıladığını belirtti. İsrail’in örtülü katılımına rağmen, Başbakan Benjamin Netanyahu, İsrail’in “varoluşumuz pahasına” yapılan “sahte uzlaşmaları” kabul etmeyeceğini söyleyerek, sağcı oy tabanına oynadı ve yeni düzenlemeyi açıkça reddetti. O, birlik hükümetinin Hamas’ın askeri kanadını dağıtmasını istedi ve Hamas’ın İran ile bağlarını kesmesinde ısrar etti.