http___radartutorial.de_08.transmitters_Y_C3_BCr_C3_BCyen_20Dalga_20T_C3_BCpleri.tr.html_2.xml
1.1 2.1 3.1 4.1 4.2 4.3 4.4 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 10.2 11.1 11.2 12.1 13.1 14.1 15.1 15.2 15.3 15.4 15.5 15.6 16.1 17.1 18.1 18.2 19.1 20.1 21.1 21.2 22.1 23.1 24.1 24.2 25.1 26.1 27.1 27.2 28.1 28.2 28.3 28.4 28.5 28.6 29.1 30.1 30.2 31.1 32.1 32.2 33.1 34.1 34.2 34.3 34.4 34.5 35.1 36.1 37.1 38.1 39.1 40.1 41.1 42.1 43.1 43.2 43.3 43.4 44.1 44.2 44.3 45.1 45.2 46.1 47.1 48.1 48.2 49.1 49.2 50.1 51.1 52.1 52.2 53.1 54.1 55.1 55.2 55.3 55.4 56.1
Figure 1: high-power twt VTR 572B Figure 1: high-power twt VTR 572B Traveling Wave Tube Traveling wave tubes (twt) are wideband amplifiers. They take therefore a special position under the velocity-modulated tubes. On reason of the special low-noise characteristic often they are in use as an active RF amplifier element in receivers additional. There are two different groups of twt: - low-power twt for receivers occurs as a highly sensitive, low-noise and wideband amplifier in radar equipments - high-power twt for transmitters these are in use as a pre-amplifier for high-power transmitters. Furthermore they are introduced to: Figure 2. Russian low-power twt UV-1B (cyrillic: yB-1Б) Figure 2. Russian low-power twt UV-1B (cyrillic: yB-1Б) - Physical construction and functional describing - Characteristics of a twt Physical construction and functional describing The Traveling Wave Tube (twt) is a high-gain, low-noise, wide-bandwidth microwave amplifier. It is capable of gains greater than 40 dB with bandwidths exceeding an octave. (A bandwidth of 1 octave is one in which the upper frequency is twice the lower frequency.) Traveling-wave tubes have been designed for frequencies as low as 300 megahertz and as high as 50 gigahertz. The twt is primarily a voltage amplifier. The wide-bandwidth and low-noise characteristics make the twt ideal for use as an rf amplifier in microwave equipment. resonators cover Figure 3. - Physical construction of a twt resonators cover Figure 3. - Physical construction of a twt attenuating cover bunching Figure 4. - Amplified helix signal attenuating cover bunching Figure 4. - Amplified helix signal The physical construction of a typical twt is shown in figure 3. The twt contains an electron gun which produces and then accelerates an electron beam along the axis of the tube. The surrounding magnet provides a magnetic field along the axis of the tube to focus the electrons into a tight beam. The helix, at the center of the tube, is a coiled wire that provides a low-impedance transmission line for the rf energy within the tube. The rf input and output are coupled onto and removed from the helix by waveguide directional couplers that have no physical connection to the helix. The attenuator prevents any reflected waves from traveling back down the helix. The following figure shows the electric fields that are parallel to the electron beam inside the helical conductor. Figure 5. - electron- beam bunching and a detail-foto of a helix (Measure detail for 20 windings) Figure 5. - electron- beam bunching and a detail-foto of a helix (Measure detail for 20 windings) The electron- beam bunching already starts at the beginning of the helix and reaches its highest expression on the end of the helix. If the electrons of the beam were accelerated to travel faster than the waves traveling on the wire, bunching would occur through the effect of velocity modulation. Velocity modulation would be caused by the interaction between the traveling-wave fields and the electron beam. Bunching would cause the electrons to give up energy to the traveling wave if the fields were of the correct polarity to slow down the bunches. The energy from the bunches would increase the amplitude of the traveling wave in a progressive action that would take place all along the length of the twt. Characteristics of a twt Figure 6: characteristic of a traveling wave tube Figure 6: characteristic of a traveling wave tube The attainable power-amplification are essentially dependent on the following factors: - constructive details (e.g. length of the helix) - electron beam diameter (adjustable by the density of the focussing magnetic field) - power input (see figure 6) - voltage UA2 on the helix As shown in the figure 6, the gain of the twt has got a linear characteristic of about 26 dB at small input power. If you increase the input power, the output power doesn't increase for the same gain. So you can prevent an oversteer of e.g the following mixer stage. The relatively low efficiency of the twt partially offsets the advantages of high gain and wide bandwidth. Given that the gain of an twt effect by the electrons of the beam that interact with the electric fields on the delay structure, the frequency behaviour of the helix is responsible for the gain. The bandwidth of commonly used twt can achieve values of many gigahertzes. The noise figure of recently used twt is 3 ... 10 dB. The helix may be replaced by some other slow wave structure such as a ring-bar, ring loop, or coupled cavity structure. The structure is chosen to give the characteristic appropriate to the desired gain/bandwidth and power characteristics. Ring-Loop TWT Figure 7: Ring-Loop slow wave structure A Ring Loop TWT uses loops as slow wave structure to tie the rings together. These devices are capable of higher power levels than conventional helix TWTs, but have significantly less bandwidth of 5…15 percent and lower cut-off frequency of 18 GHz. The feature of the ring-loop slow wave structure is high coupling impedance and low harmonic wave components. Therefore ring-loop traveling wave tube has advantages of high gain (40…60 Decibels), small dimension, higher operating voltage and less danger of the backward wave oscillation. Figure 8: Ring-Bar slow wave structure Ring-Bar TWT The Ring-Bar TWT has got characteristics likely the Ring-Loop TWT. The slow wave structure can be made easier by cut-out the structure of a copper tube. Figure 9: Coupled-cavity slow wave structure Coupled-cavity TWT The Coupled-cavity TWT uses a slow wave structure of a series of cavities coupled to one another. The resonant cavities are coupled together with a transmission line. The electron beam (shown in figure 9 as red beam) is velocity modulated by an RF input signal at the first resonant cavity. This RF energy (displayed as blue arrow) travels along the cavities and induces RF voltages in each subsequent cavity. If the spacing of the cavities is correctly adjusted, the voltages at each cavity induced by the modulated beam are in phase and travel along the transmission line to the output, with an additive effect, so that the output power is much greater than the power input.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1 27.1 28.1 29.1 30.1 31.1 32.1 33.1 34.1 35.1 36.1 37.1 38.1 39.1 40.1 41.1 42.1 43.1 44.1 45.1 46.1 47.1 48.1 49.1 50.1 51.1 52.1 53.1 54.1 55.1 56.1 57.1 58.1 59.1 60.1 61.1 62.1 63.1 64.1 65.1 66.1 67.1 68.1 69.1 70.1 71.1 72.1 73.1 74.1 75.1 76.1 77.1 78.1 79.1 80.1 81.1 82.1 83.1 84.1 85.1 86.1 87.1 88.1 89.1
Yürüyen Dalga Tüpleri Yürüyen Dalga Tüpü nedir? Resim 1: Bir Yürüyen Dalga Tüpünün fiziksel yapısı: ① Elektron tabancası; ② Odaklayıcı mıknatıs; ③ Gecikme hattı (burada bir spiral); ④ Toplayıcı Resim 1: Bir Yürüyen Dalga Tüpünün fiziksel yapısı: ① Elektron tabancası; ② Odaklayıcı mıknatıs; ③ Gecikme hattı (burada bir spiral); ④ Toplayıcı; Resim 1: Bir Yürüyen Dalga Tüpünün fiziksel yapısı: ① Elektron tabancası; ② Odaklayıcı mıknatıs; ③ Gecikme hattı (burada bir spiral); ④ Toplayıcı; (Etkileşimli resim) Yürüyen Dalga Tüpleri Yürüyen Dalga Tüpleri (YDT) (Traveling Wave Tube, TWT) yükselteç olarak kullanılan vakum tüpleridir. Gürültü seviyesi düşük, kazancı yüksek ve geniş bantlıdırlar. Bir Yürüyen Dalga Tüpü iki oktavı aşan bir bant genişliğinde 40 ila 70 dB i bulan bir kazanca sahiptir.[1] Yürüyen Dalga Tüpleri şimdiden 300 MHz ila 100 GHz arasındaki frekans bölgesinde çalışabilmektedir.[1] Başarılabilmiş çıkış gücü birkaç Watt ila 10 MW arasındadır. Yürüyen Dalga Tüpleri esas olarak bir gerilim yükseltecidir. Klistron ve Yürüyen Dalga Tüpleri doğrusal ışıma tüpleridir ve bir özel grup olarak Hız Kontrol Tüpleri sınıfında yer alırlar. Yürüyen Dalga Tüplerinin iki ana tipi vardır: - Spiral hatlı Yürüyen Dalga Tüpleri radarlarda ve ölçüm aygıtlarında kullanılan, duyarlılığı yüksek, geniş bantlı ve düşük gürültülü yükselteçlerdir. - Bağlaşımlı çınlayıcılardan (Coupled-Cavity) meydana gelen gecikme hatlı Yürüyen Dalga Tüpleri Çapraz-Alan-Yükselticisine (Crossed Field Amplifier, CFA) sahip göndericilerde yükselteç ya da önyükselteç olarak kullanılırlar. Çıkış gücü oldukça yüksektir, ancak bant genişliği % 10 ila 20 daha azdır. Her iki tipin çalışma prensibi aynıdır ve Resim.1 de gösterilen ana modüller her iki grupta da yer alır. Bununla beraber temel fark gecikme hattının yapısında ortaya çıkar. Yüksek bant genişliği ve düşük bir gürültü seviyesine sahip olması bakımından Yürüyen Dalga Tüpleri mikro dalga bölgesi için ideal yükselteçlerdir. Düşük gürültülü oluşu nedeniyle radar alıcılarında, radar göndericilerinde ve uydu iletişiminde çok sık kullanılırlar. Fiziksel yapısı Bir Yürüyen Dalga Tüpünün fiziksel yapısı Resim.1 de gösterilmiştir. Yürüyen Dalga Tüpü dört bölümden meydana gelir: - Elektron tabancası, elektron demeti yaratır ve bu demeti tüpün boylamasına ekseni yönünde ivmelendirir; - Manyetik odaklama düzeni, elektron demetine ana eksen boyunca bir kılavuz manyetik alan yaratır ve bir dar demet haline getirir; - Etkileşim devresi olarak gecikme hattı, örneğin bir tüp içerisindeki tel spiral, yüksek frekansta düşük empedanslı bir hat meydana getirir; - Toplayıcı. Elektron demeti toplayıcıda frenlenir ve gecikme hattını geçtikten sonra saptırılır. Yürüyen Dalga Tüplerinin tüm parçaları bir yüksek vakumlu cam- ya da seramik gövde içindedir. Giriş ve çıkışlar, dalga kılavuzları ya da eşeksenel kablolarla yapılır. Aynı zamanda yönlü bağdaştırıcı ile bir galvanik yalıtım yapmak da mümkündür. Resim 2: Odaklayıcı mıknatısın türleri: a) Elektro mıknatıs; b) Sabit mıknatıs; c) Periyodik sabit mıknatıs Resim 2: Odaklayıcı mıknatısın türleri: a) Elektro mıknatıs; b) Sabit mıknatıs; c) Periyodik sabit mıknatıs Elektron tabancası Burada kullanılan elektron tabancasının yapısı katot ışınlı tüplerin tümünde kullanılan yapıya benzer. Genellikle, yeterli sayıda elektron salınımı sağlamak için bir ısıtıcı bobin ile 850° ila 1 100° C arasında bir sıcaklığa kadar dolaylı olarak ısıtılan bir katottan meydana gelir. Katodun etrafına, katotla aynı gerilime ya da biraz daha düşük bir negatif gerilime sahip ısıtılmamış bir plaka konulur. Böylece elektronların anot yönüne doğru hareketlenmesi sağlanır. Bir ya da daha fazla sayıda anot, elektronların yararlanabilir bir hıza çıkmasını sağlarlar. Elektronlar, anodu, bir delik ya da ızgara içinden geçerler ve bir elektron demeti olarak gecikme hattı boyunca yollarına devam ederler. Meydana gelen tehlikeli iyonize ışımanın yayılmaması için elektron tabancası bir koruyucu kılıf içine alınmıştır. Manyetik odaklayıcı Elektron demeti ve gecikme hattının çevresini saran manyetik odaklama düzeni elektronları çok dar bir demete dönüştürür. Bu mıknatıs, bir sabit mıknatıs ya da elektromıknatıs olabilir (Resim. 2a ya bakınız). Sabit mıknatıs herhangi bir besleme kaynağına ihtiyaç duymaması ve bir manyetik alanı sürekli olarak sağlama gibi bir üstünlüğe sahiptir. Sakıncası ise; Yürüyen Dalga Tüplerinin gücünün en uygun kullanılabilmesini sağlayan manyetik akı değer ayarının yapılamamasıdır. Eğer gerekli tek bir sabit mıknatıs yerine, birden daha fazla sayıda daha küçük mıknatıs kullanılırsa (Resim.2b ye bakınız). Yürüyen Dalga Tüpü yükseltecinin toplam ağırlığı önemli miktarda azalır. Mıknatıs ve tüp arasında ekranlama amacıyla bir alüminyum mahfaza bulunur. Bu mahfazanın manyetik alandan etkilenmemesi için ferromanyetik malzemeden yapılmamış olması gerekir. Harici manyetik alanlar girişim (interference) sonucu, iç manyetik alanın düzgünlüğünü etkileyebilir ve hatta Yürüyen Dalga Tüpünü işe yaramaz hale getirebilir. Bu nedenle, Yürüyen Dalga Tüpleri, bu girişim alanlarına yeterli açıklığı sağlamak için büyük boy paketlerde tedarik edilir. işareti malzemenin etkisi indüklenen gerilim yoğunluk modülasyonu Resim 3: Spiralde kuvvetlendirilmiş YF-işaretli işareti malzemenin etkisi indüklenen gerilim yoğunluk modülasyonu Resim 3: Spiralde kuvvetlendirilmiş YF-işaretli Geciktirme hattı Elektron demeti içindeki elektronlar ışık hızından çok daha düşük bir hızla hareket ederler. Bu hız, 4 ila 120 kV arasında değişen katot gerilimine bağlı olarak ışık hızının yaklaşık % 10 ila 50 si civarındadır. Bir hattaki elektromanyetik dalgaların yayılma hızı ışık hızının yaklaşık % 66 ila 80 i arasındadır. Bu nedenle gecikme hattı, içinde hareket eden yüksek frekansın elektronların hızına düşürmesi gerekir. Bu, daima dolambaçlı yolların yardımıyla gerçekleşir. Bu dolambaçlı yollar spiral ya da zikzak biçimli olabilir. Toplayıcı Toplayıcı da Yürüyen Dalga Tüplerinin bir elektrotudur. Katot çok yüksek bir negatif gerilime bağlıyken, toplayıcı genellikle toprağa bağlıdır. Bu bakımdan bir anot gibi hareket eder. Eğer Yürüyen Dalga Tüplerine herhangi bir giriş gerilimi uygulanmamışsa, toplayıcı, elektron demetinin tüm enerjisini soğurabilmelidir. Bu nedenle çok yüksek çıkış gücüne sahip Yürüyen Dalga Tüplerindeki toplayıcının cebri soğutulması gerekir. Bu, bir hava soğutma ya da sıvı soğutma ile olabilir. Dünyada kullanılan Yürüyen Dalga Tüplerinde bu soğutma radyant sistemle yapılmaktadır. Çok yüksek güçlü Yürüyen Dalga Tüplerinde, toplayıcı, Resim.1 de görüldüğü gibi, birkaç kademeli yapılır. Resim 4: Elektronların hız modülasyonu ve ardından kümelenmesi Çalışma prensibi Bir yüksek frekanslı giriş gerilimi, elektron demetiyle aynı yayılma hızına sahip olana kadar gecikme hattı tarafından geciktirilen ve böylece belirli elektronlara daha uzun bir süre etki edebildiği bir ilave elektrik alanı meydana getirir. Elektronlar elektrik alanı salınımının pozitif yarı dalgasında ilaveten ivmelenirler, buna karşılık negatif yarı dalga süresince frenlerler. Bu olaya Yürüyen Dalga Tüplerinin hız modülasyonu denir. Şimdi, yavaş elektronlar daha hızlı elektronlar tarafından yakalanmaktadır. Bunun ardından elektronlar demetlenir (Resim.4 e bakınız). Resim 5: Elektronların spiralin tellerinde yer değiştirmesi Sonuç olarak elektromanyetik dalga enerjisini elektronlara bırakır. İlaveten, dalganın enerjisi hemen hemen sıfıra kadar indiren bir zayıflatıcı katman etkili olur ve bu zayıflatıcı katman aynı zamanda kendini yeniden uyartmaya (self-excitation) yol açacak geriye yansıyan dalgaları da önler. Bununla beraber, elektronların demetlenme süreci devam eder. Elektronların hızı hâlâ birbirinden farklıdır, böylece demetleşme yoğunlaşır. Bu demetleşme elektron demetinin en başından en sonuna kadar etkindir ve spiralin bitiminde elektron paketi en büyük biçimini alır. Şimdi elektron demeti enerjisini gecikme hattına bırakır. Demet, elektronları spiralin telleri boyunca hareketlendirir, böylece tekrardan bir yeni salınım meydana gelir. Bu salınım şimdi sürekli yükseltilir ve böylece yüksek frekanslı gerilimin genliği başlangıç değerinin çok ötesine yükselir. Gecikme hattındaki salınımlar giriş işaretine göre −90° bir faz farkıyla gerçekleşir. Elektron demetindeki elektronlar enerjilerini salınımlara bırakmasının ardından yavaşlarlar. Bazı Yürüyen Dalga Tüplerinde tüpün sonuna doğru spiralin çapı girişe göre daha dardır, böylece bu daha düşük hız dengelenir. Elektriksel özellikleri Resim 6: Bir Yürüyen Dalga Tüpünün karakteristikleri Resim 6: Bir Yürüyen Dalga Tüpünün karakteristikleri Gücün yükseltilmesi Yürüyen Dalga Tüplerinde gerçekte sadece tek bir gerilim yükseltme olayı gerçekleşir. Hat empedansının sabit olması nedeniyle, daha yüksek bir gerilim daha yüksek bir akım yaratır ve her ikisi birlikte daha büyük bir güç meydana getirir. Ulaşılabilir kazanç katsayısı büyük ölçüde aşağıdaki etmenlere bağlıdır: - Yapısal detaylar (örneğin, spiralin uzunluğu) - Manyetik odaklama düzeni, elektron demetine ana eksen boyunca bir kılavuz manyetik alan yaratır ve bir dar demeti haline getirir; - Giriş gücü (Resim. 6 ya bakınız) - Spiralin gerilimi UA2 Resim. 6 da görüldüğü gibi küçük giriş güçleri doğrusal bölgededir ve böylece kazanç yaklaşık 26 dB civarındadır. Eğer giriş gücü daha da arttırılırsa bu kez çıkış gücü artmayacak, yani kazanç katsayısı düşecektir. Giriş işaretlerinin daha da kuvvetli gelmesi durumunda, bir sonraki katı (örneğin, karıştırma katını) doyuma sürüklemeyi engelleyecek bir sınırlama etkisi ortaya çıkar. Bant genişliği Yürüyen Dalga Tüplerinde yükseltme etkisi, bir gecikme hattı üzerinde ilerleyen dalga ile elektron demetinin karşılıklı etkileşmesi ile elde edildiğinden, ulaşılabilir bant genişliği için öncelikle spiralin frekans tepkisi (frequency response) sorumludur. Eğer bu hat uyumlu çalıştırılırsa, o zaman yalnızca bir hat üzerinde frekanstan-bağımsız bir alan dağılımı korunabilir. Bu uyum yalnızca bir sınırlı frekans bandı içinde sürdürülebilir, fakat bir spiralle hâlâ iki oktavdan daha büyük değerler elde etmek mümkündür. Eğer bu hat ilaveten tınlaşım yapabilen parçalara da sahipse, o zaman bant genişliğinin değeri bu parçaların frekans tepkisine bağlı olur. Bu nedenle, bağlaşımlı çınlayıcılardan (coupled-cavity) meydana gelen gecikme hatlı Yürüyen Dalga Tüplerinde bant genişliği merkez frekansın (intermediate frequency) yalnızca % 10 ila 20 si arasındadır. Gürültü katsayısı Yürüyen Dalga Tüplerinin, bir radar alıcısında gürültü katsayısı düşük bir YF-ön yükselteç olarak kullanılması durumunda burada en öne çıkan parametre gürültü katsayısı (noise figure) olur. Bu parametrenin özellikle alıcının duyarlılığı ve radarın en büyük menzili üzerinde çok önemli bir etkisi vardır. Günümüzde kullanılan Yürüyen Dalga Tüplerinde gürültü katsayısı 3 ila 10 dB arasındadır. Bir Yürüyen Dalga Tüpünün özgün gürültüsünün kaçınılamayan üç nedeni şunlardır: - Elektronların katottan rasgele salınımı sonucu Schottky etkisi; - Katottan elektronların salınması sırasında değişik hızları nedeniyle meydana gelen akım dağılım etkisi; - Elektronların ısıl özgün hareketleri ile ortaya çıkan Johnson-Nyquist-Gürültüsü. Gürültü katsayısı büyüklüğü, genellikle Yürüyen Dalga Tüplerinin besleme gerilimiyle doğrudan ilişkilidir. Örneğin, geriliminin en uygun değerinden sadece % 5 lik bir sapma bile gürültü katsayısını yaklaşık iki kat arttırır. Gecikme hattının değişik yapıları Şimdiye kadar bahsetmiş olduğumuz bir spiral biçimli geciktirme hattı yerine farklı yapıya sahip geciktirme hatları da kullanılabilir. Ayrıca; Şerit Dizisi (Ring-Bar), Halka Dizisi (Ring-Loop) ve bağlaşımlı çınlayıcılardan meydana gelen Bağlaşımlı Çınlayıcı Dizisi (Coupled-Cavity) denilen geciktirme hatları da bulunmaktadır. Seçilen gecikme hattının tipinin; kazanç, çıkış gücü ve bant genişliği gibi parametrelerin erişilen değerleri üzerinde çok büyük etkisi vardır. Ters-sarımlı spiral gecikme hattı Şerit dizisi ve halka dizisi tipi gecikme hatlarının geliştirilmesindeki ara adım ters sarımlı spiral gecikme hattıdır (Resim.7 ye bakınız). Bu yapıda ters yönde sarılmış aynı boyutlarda iki adet spiral yer alır. Bu iki spiral, kesiştiği noktalarda birbiriyle temas eder. Bu tür gecikme hattı ters dalgalara karşı daha az duyarlıdır ve dolayısıyla daha yüksek gerilim ve akım ve bunun bir sonucu olarak daha yüksek çıkış gücü elde etmek mümkün olur. Sakıncası ise basit tip spirale göre bant genişliğinin daha az olmasıdır. Halka-dizisi tip gecikme hattı Resim 8: Halka dizisi tip gecikme hattı Bir halka dizisi tip gecikme hattı şeritlerle bağlanmış eş merkezli halkalardan meydana gelir. Bu aygıtların klasik spiralli tip Yürüyen Dalga Tüplerine göre çıkış gücü daha fazladır, ancak merkez frekansının sadece % 5 ila % 15 i aralığında değişen çok daha küçük bant genişliğine sahiptirler ve aynı zamanda halka yüzeylerin enine kapasitansı (transverse capacitance) nedeniyle sınır frekansı yaklaşık 18 GHz gibi daha düşük bir değerdir. Çalışma koşulları altında öne çıkan özelliği, yüksek bağlaşım empedansı ve harmonik oluşumuna karşı daha az duyarlı olmasıdır. Halka dizisi tip gecikme hatlı Yürüyen Dalga Tüpleri 40 ila 60 dB gibi çok yüksek bir kazanca sahiptir. Mekaniksel yapısı biraz daha küçüktür, daha yüksek işletme gerilimi altında çalışabilir, aynı zamanda ters dalgalar sonucu oluşan kendiliğinden uyartım (self-excitation) tehlikesi daha azdır. Resim 9: Şerit çubuk tip gecikme hattı Şerit-halka dizisi tip gecikme hattı Şerit halka dizisi tipi Yürüyen Dalga Tüpleri ters sarılmış spiralden geliştirilmiştir ve halka dizisi tipi Yürüyen Dalga Tüpleri ile aynı karakteristiklere sahiptir. Üretimi basittir, bir ince bakır borunun lazerle hassas kesilmesiyle imal edilebilir. Resim 10: Bağlaşımlı çınlayıcılı (coupled-cavity) tip gecikme hattı Bağlaşımlı-çınlayıcı tip gecikme hattı Böyle bir gecikme hattı, her bir katlamada, uyum (adaptation) için bir ağzın (orifice) bulunduğu, dolambaçlı katlanmış bir dalga kılavuzu gibi düşünülebilir. Bu aslında yayılma hızlarının uyarlanması için kullanılan bir dolambaçlı yoldur. Bağlaşımlı çınlayıcılı Yürüyen Dalga Tüplerinde, gecikme hattı olarak, elektron akımının içinden aktığı ve karşılıklı yarıklar bulunan ve böylece bir bağlaşımlı hattın meydana geldiği, ayarlanabilir kovuklu çınlayıcılar kullanılır. Resim.10 da mavi renkle gösterilen YF-hattı çınlayıcıların bağlaşım yarıklarından zikzak bir yol izleyerek geçer ve böylece kırmızı renkle gösterilen elektron akımı içten sürekli ilerler. Bireysel çınlayıcılarının yüksek kalitesi nedeniyle, bağlaşımlı kovuklu Yürüyen Dalga Tüpü daha yüksek bir güç artışına, daha iyi bir üst sınır frekansına sahiptir, ancak çınlayıcılarının frekansa bağımlı oluşu nedeniyle bant genişliği daha azdır. Bağlaşımlı çınlayıcılı Yürüyen Dalga Tüpleri yaklaşık 25 kW bir sürekli bir güçte 100 kW lık bir darbe gücüne ulaşırlar. Yürüyen Dalga Tüplerin resimleri Resim 11: HADR Radarında kullanılan yüksek güçlü Yürüyen Dalga Tüpü VTR 572B Resim 12: P-37 “Bar Lock” Rus radarında kullanılan düşük güçlü Yürüyen Dalga Tüpü UV-1B (Kiril alfabesi ile: yB-1Б) (Büyütülmüş kısım içinde spiralin 20 turu yer almaktadır.) Kaynak: - Alexander S. Gilmour jr.: ''Principles of Traveling Wave Tubes'', (Eğitim materyali ile birlikte), Mart 2014, ISBN 978-1-4951-0431-2