http___radartutorial.de_09.receivers_rx05.tr.html_2.xml
1.1 2.1 2.2 2.3 3.1 4.1 5.1 6.1 6.2 7.1 7.2 7.3 7.4 7.5 7.6 7.7 7.8 7.9 7.10 7.11 8.1 9.1 9.2 10.1 10.2 10.3 11.1 12.1 12.2 12.3 13.1 14.1 15.1 15.2 16.1 17.1 17.2 17.3 17.4 17.5 18.1 19.1 19.2 19.3 19.4 19.5 20.1 21.1 21.2 22.1 22.2 23.1 24.1 24.2 24.3 24.4 24.5 25.1 26.1 27.1 28.1 29.1 30.1 30.2 31.1 32.1 33.1 34.1 34.2 34.3 34.4 34.5 34.6 35.1 36.1 37.1 37.2 37.3 37.4 37.5 38.1 39.1 39.2 39.3 40.1 40.2
Superheterodyne Receiver The received RF-signals must transformed in a videosignal to get the wanted informations from the echoes. This transformation is made by a super heterodyne receiver. The main components of the typical superheterodyne receiver are shown on the following picture: Figure 1: Block diagram of a Superheterodyne Figure 1: Block diagram of a Superheterodyne Figure 1: Block diagram of a Superheterodyne The superheterodyne receiver changes the rf frequency into an easier to process lower IF- frequency. This IF- frequency will be amplified and demodulated to get a videosignal. The Figure shows a block diagram of a typical superheterodyne receiver. The RF-carrier comes in from the antenna and is applied to a filter. The output of the filter are only the frequencies of the desired frequency-band. These frequencies are applied to the mixer stage. The mixer also receives an input from the local oscillator. These two signals are beat together to obtain the IF through the process of heterodyning. There is a fixed difference in frequency between the local oscillator and the rf-signal at all times by tuning the local oscillator. This difference in frequency is the IF. this fixed difference an ganged tuning ensures a constant IF over the frequency range of the receiver. The IF-carrier is applied to the IF-amplifier. The amplified IF is then sent to the detector. The output of the detector is the video component of the input signal. Image-frequency Filter A low-noise RF amplifier stage ahead of the converter stage provides enough selectivity to reduce the image-frequency response by rejecting these unwanted signals and adds to the sensitivity of the receiver. The borders of the bandwidth of this amplifier are choosen to eleminate the image frequencies. Many older radar receivers do not use a low-noise pre-amplifier (RF stage) as the receiver front end; they simply send the echo signal directly to a crystal mixer stage. This has any disadvantages. It is possible for these receivers to receive two different stations at the same point of the dial. Mixer Stage The mixer stage is used to increase the received frequency to an intermediate frequency. The mixer also receives an input from the local oscillator. These two signals are beat together to obtain the IF through the process of heterodyning. - fIF = frx – flocal oscillator - fIF = flocal oscillator – frx There aren't any components which can distinguish a negative frequency of a positive frequency. therefore we can measure the magnitude of the frequency only: fIF = | flocal oscillator – frx | The result is a second reception frequency as a „mirror image” around the intermediate frequency. Assuming an intermediate frequency of 60 MHz, the local oscillator will track at a frequency of 60 MHz higher than the incoming signal. For example, suppose the receiver is tuned to pick up a signal on a frequency of 1030 MHz. The local oscillator will be operating at a frequency of 1090 MHz. The received and local oscillator signals are mixed, or heterodyned, in the converter stage and one of the frequencies resulting from this mixing action is the difference between the two signals, or 60 MHz, the IF frequency. This IF frequency is then amplified in the IF stages and sent on to the detector and audio stages. Any signal at a frequency of 60 MHz that appears on the plate of the converter circuit will be accepted by the IF amplifier and passed on. So on a receiver with no RF amplifier, the input to the converter is rather broadly tuned and some signals other than the desired signal will get through to the input jack of the converter stage. Normally these other signals will mix with the local oscillator signal and produce frequencies that are outside the bandpass of the 60 MHz IF amplifier and will be rejected. However, if there is a station operating on a frequency of 1150 MHz, and this signal passes through the rather broad tuned input circuit and appears on the input jack of the converter stage, it too will mix with the local oscillator and produce a frequency of 60 MHz (1150 - 1090 = 60). This signal will also be accepted by the IF amplifier stage and passed on, thus both signals will be indicated on the screen. This is known as image-frequency interference. IF Filter This filter must filter the desired intermediate frequency out from the mixture frequencies arisen in the mixer stage. It is designed as one or more bandpasses. Normally, the bandpass is as narrow as possible without affecting the actual signal energy. When a selection of pulse widths is available, such as short and long pulses, the bandpass must be able to match the bandwidth of the two different signals. IF- Amplifier The IF amplifier has the capability to vary both the bandpass and the gain of a receiver. After conversion to the intermediate frequency, the signal is amplified in several IF- amplifier stages. Most of the gain of the receiver is developed in the IF amplifier stages. The overall bandwidth of the receiver is often determined by the bandwidth of the IF stages. Gain must be variable to provide a constant voltage output for input signals of different amplitudes. Detector Figure 2: Scan from a screen of an oszilloscope The detector in a microwave receiver serves to convert the IF pulses into video pulses. Figure 3: a simple detector Figure 3: a simple detector The simplest form of detector is the diode detector. It detects the pulse envelope: The condenser has got the function of a lowpass and blocks the IF- frequency. In addition to the shown Amplitude Modulation there are possible other types of modulation too. Video Amplifier The video amplifier receives pulses from the detector and amplifies these pulses for application to the indicating device. A video amplifier is fundamentally an RC coupled amplifier that uses high-gain transistors. However, a video amplifier must be capable of a relatively wide Frequency response. The output stage of the receiver is normally an emitter follower. The low-impedance output of the emitter follower matches the impedance of the cable. The video pulses are coupled through the cable to the indicator for video display on the crt. Local Oscillator The local oscillator excite a frequency for mixing with the incoming signal to get the intermediate frequency. Most radar receivers use megahertz intermediate frequency (IF) with a value between 30 and 75 megahertz. The IF is produced by mixing a local oscillator signal with the incoming signal. The local oscillator is, therefore, essential to efficient operation and must be both tunable and very stable. For example, if the local oscillator frequency is 3,000 megahertz, a frequency change of 0.1 percent will produce a frequency shift of 3 megahertz. This is equal to the bandwidth of most receivers and would greatly decrease receiver gain. The power output requirement for most local oscillators is small (20 to 50 milliwatts) because most receivers use crystal mixers that require very little power. The local oscillator output frequency must be tunable over a range of several megahertz in the 4,000-megahertz region. The local oscillator must compensate for any changes in the transmitted frequency and maintain a constant 30 or 75 megahertz difference between the oscillator and the transmitter frequency. A local oscillator that can be tuned by varying the applied voltage is most desirable. The exiting frequency is either higher or lower than the incoming frequency. An RF amplifier stage ahead of the converter stage provides enough selectivity to reduce the image-frequency response by rejecting these unwanted signals and adds to the sensitivity of the receiver.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1 27.1 28.1 29.1 30.1 31.1 32.1 33.1 34.1 35.1 36.1 37.1 38.1 39.1 40.1 41.1 42.1 44.1 45.1
Süperheterodin Alıcılar Alınan yüksek frekanslı işaretlerden istenen bilgileri almak için bu işaretlerin yükseltilmesi ve tekrardan düşük frekanslı bir video işaretine dönüştürülmesi gerekir. Bir süperheterodin alıcının görevi bu işlevleri yerine getirmektir. (Süperheterodin (Superheterodyne) kelimesi Yunancadan gelmektedir. “Hetero” farklı, “dyne” güç demektir. “Super” öneki ise, karıştırılan iki frekanstan elde edilen fark frekansının, analog işaretlerin kolayca işlenebildiği “supersonic”, yani sesüstü bölgede olduğunu gösterir. Bu önek bulunmuyorsa, o zaman bu işlem sonunda elde edilen her iki frekansta sesüstü bölgede değildir.) Resim 1: Blok şeması Resim 1: Blok şeması Resim 1: Blok şeması Resimde tipik bir süperheterodin alıcının blok şeması görülmektedir. YF-işaretler anten üzerinden gelir ve süzgeçten geçirilir. Süzgeçten yalnızca istenen frekans bandındaki frekansa sahip işaretler geçer. Bu frekansa sahip işaretler karıştırıcı katına aktarılır. Karıştırıcıya bir diğer giriş ise yerel osilatörden yapılır. Bu iki işaret girişir ve iki frekans arasındaki fark kadar bir değere sahip ara frekans işaretleri elde edilir. Ara frekans işaretleri ara frekans yükseltecine uygulanır. Yükseltilen bu işaretler demodülatöre yollanır. Demodülatör çıkışı ise girişteki işaretin video bileşenidir. YF- Ön Yükselteci (Eşlenik frekans süzgeci) Eşlenik frekans süzgeci (Image frequency filter), eşlenik frekansların, sınır frekanslarının dışında kalacak şekilde tasarlanmış, çoğunlukla geniş bantlı bir YF-Ön Yükseltecidir. Yükselteç bu şekilde istenmeyen işaretleri süzerek alıcının duyarlılığına katkıda bulunur. Bazı daha eski radarlarda bu düşük gürültülü ön yükselticiler bulunmaz. Yankı işareti doğrudan bir kristal karıştırma katına verilir. Bunun bazı sakıncaları vardır; bir alım işaretine ayarlanmış (tuned) bir alıcıyla, tümüyle farklı iki göndericiden işaretlerin alınması da pekâlâ mümkün olabilir. Gereksinimi duyulan bu eşlenik frekans süzgecine rağmen, alıcının bant genişliği alıcının ara frekans değerinden önemli ölçüde büyük olamaz. Bu sakıncayı telafi etmek için, birden daha fazla karıştırma katı ve bununda sonucu olarak birden daha fazla ara frekansa sahip, çiftli süperheterodin alıcı kullanılır. Karıştırma katı Yüksek frekanslarda çalışan bir radar alıcısının Karıştırma Katının en önemli bileşeni çoğu kez bir karıştırma diyotudur. - farafr = falıcı – fosilatör - farafr = fosilatör – falıcı Bir negatif frekansı, pozitif bir frekanstan ayırt edebilen herhangi bir aygıt var olmadığından, aşağıdaki formülde verilen frekans farklarının „mutlak değerini“ ölçebiliriz: fAF = | fosilatör – falıcı | Sonuçtan farklı anlamlar çıkarabiliriz: bir ikinci, osilatör frekansına zıt bir değere sahip „eşleniklenmiş” (mirrored) frekansta aynı işi yapar. Örneğin 60 MHz lik ara frekans ve 1090 MHz lik osilatör frekansımız olsun, alıcı hem (1090 + 60 = 1150) MHz ve hem de (1090 - 60 = 1030) MHz ta çalışacaktır. Bunlardan biri istenmeyen eşlenik frekanstır! Bu yüzden eşlenik frekans süzgeci istenmeyen frekansı geçirmez. Ara Frekans-süzgeci Eşlenik frekans hariç, istenmeyen diğer tüm frekanslar ara frekans-süzgecinde bloke edilir. Ara frekans süzgeci, çoğu kez bir ya da birden daha fazla sayıda, sadece ara frekansı belirli bir ölçüde geçişine müsaade eden bant-geçiren-süzgeçlerden meydana gelir. Bu bant genişliği, örneğin, daha büyük Doppler frekanslı yansımaları almak için gereklidir. Radar alıcılarında bu bant genişliği çoğu kez 3 ila 5 MHz arasındadır ve bu değeri çok daha da aşabilir. Son olarak darbelerin, yükselen kenarında (rising edge) alındığını da belirtelim. Eğer ara frekans- süzgecinin bant genişliği dar ise, darbe yan kenarları kaybedilir ve dikdörtgen darbeler yerine, darbelerin temel frekansında (base frequency) bir frekansa sahip sinüs yarı-dalgaları alınır. Darbenin biçiminde (keza temel frekansın harmoniklerin de) bilgiler gizlenmiş olarak bulunur. Hatta bunları ortaya çıkarmak için bir karmaşık Fourier analiz yöntemi kullanılır. Bu nedenle, bu frekansların da aynı şekilde ara frekans süzgecinden geçmesi gerekir. Ara Frekans- yükselteci Bir süperheterodin alıcıdaki yükseltme işleminin en büyük bölümü Ara Frekans-yükseltecinde gerçekleşir. Yankı işaretlerinin geniş dinamik bölgesini işleyebilmek için değişik otomatik kazanç kontrol yöntemleri kullanılır. Demodülatör Resim 2: Osiloskop resmi Yüksek frekanslı salınımlardan, bir darbe olarak, sadece bir (sanal) zarf eğrisinin yarısına ihtiyaç duyulur. Resim 3: Bir basit demodülasyon devresi Resim 3: Bir basit demodülasyon devresi En basit demodülasyon bir diyot ve buna bağlı bir kondansatörle yapılır: Kondansatör burada bir alçak-geçiren-süzgeç gibi çalışır ve ara frekansın arta kalan bileşenlerini bloke eder. Burada gösterilen genlik-demodülasyonlarından yanında demodülasyon olanakları da vardır. Video yükselteci Video yükselteci video işaretlerini yükseltir ve takip eden devreye yönlendirir. Takip eden hatlardan ve modüllerden kaynaklanan, demodülatörü olumsuz etkileyebilecek geri beslemeler engellenir. Video yükselteci demodülatörden darbeleri alır ve bu darbeleri monitörde kullanılmak üzere yükseltir. Bir video yükselteç, aslında yüksek kazançlı transistörlerin kullanıldığı bir RC-bağlaşımlı (coupled) yükselteçtir. Alıcının çıkış katı normal olarak bir emetör takip edicidir (emitter follower). Emetör takip edici devrenin çıkışının empedansı küçüktür ve bu empedans kablo empedansı ile uyum sağlar (matching). Video darbeler kablo vasıtasıyla ekrana ulaşır. Osilatör Alıcı osilatörü, ara frekanslı işaretle karıştırılmak üzere gerekli yüksek frekanslı işareti üretir. Çoğu radarlar 30 ila 75 MHz arasında değişen değerlerdeki ara frekanslarda çalışırlar. Bu ara frekans, alıcıda yerel olarak üretilmiş frekansla, alınan frekans karıştırılarak üretilir. Bu yerel osilatörlerin alıcının işlevinde hayati bir önemi vardır ve uç frekans değerlerine kadar ayarlandığında bile frekans-kararlı çalışabilmelidirler. Örneğin, bir yerel osilatör 3000 MHz de çalışsın ve bir frekans-kararlılığı sadece % 0,1 olsun, bu 3 MHz lik bir dalgalanma demektir! Bu değer, bazen bir alıcının bant genişliğidir ve alıcı kanalın duyarlılığında kabul edilemez bir bozulma anlamına gelir. Yerel osilatörün çıkış gücü çoğu kez 20 ila 50 mW arasında değişen çok düşük değerlerdedir. (Takip eden karıştırma katı için bir küçük işaret seviyesi yeterli olmaktadır.) Osilatörlerin frekansı çok geniş bir bantta (1000 MHz e kadar) ayarlanabilir olmalıdır ve gönderim frekansındaki her değişikliği takiben, gönderim frekansı ve yerel osilatör frekansından bir sabit ara frekans oluşmalıdır. - alınan frekansın, ara frekansın üst yarısında bulunduğu („üstte- konumlanan osilatör“), ya da - alınan frekansın, ara frekansın alt yarısında bulunduğu („altta - konumlanan osilatör“) olabilir.