http___prod.wsws.org_tr_articles_2017_06_13_tur2-j13.html_1.xml
1.1 2.1 3.1 5.1 5.2 6.1 6.2 7.1 7.2 7.3 8.1 8.2 8.3 9.1 9.2 9.3 10.1 10.2 10.3 11.1 11.2 11.3 12.1 12.2 12.3 13.1 13.2 13.3 14.1 15.1 15.2 15.3 15.4 16.1 16.2 17.1 17.2 17.3 17.4 17.5 18.1 18.2 18.3 18.4
German parliament votes to redeploy troops to Jordan By Johannes Stern On Wednesday, the German parliament voted by a large majority to redeploy Bundeswehr (Armed Forced) units from the Turkish air base at Incirlik to the Muwaffaq Salti Air Base in Jordan. Four hundred sixty one (461) out of 569 deputies supported the motion presented by the grand coalition of the Christian Democratic Union/Christian Social Union (CDU/CSU) and the Social Democratic Party (SPD), with 85 votes against and 23 abstentions. Since the end of 2015, the Bundeswehr has been involved in the war effort against the so-called Islamic State (IS) in Syria and Iraq, which is also directed against the Syrian government of Bashar al-Assad. With the dispatch of troops to Jordan, the Bundeswehr is continuing its military intervention in the Middle East and is preparing for its expansion. In the debate, the defence spokesman of the CDU/CSU Bundestag (parliamentary) caucus, Henning Otte, promised, “We will send the tanker aircraft and the Tornadoes in August. By October at the latest, the soldiers will be fully operational again. That this can happen so quickly is due to the innovative power and the energy of our soldiers.” SPD foreign affairs spokesman Niels Annen welcomed the fact that German troops were now moving even closer to the war zones in Syria and Iraq. “It is perhaps a coincidence, but not a bad one, that we are in a difficult situation—you all know that the battles are increasing in intensity on the Jordanian border—a country that has absorbed hundreds of thousands of refugees and has proved to be a stable and reliable partner in recent years, that we can now provide this symbolic support”. The stationing of troops was “the right message.” The attempt by the government to present the deployment of the Bundeswehr as an “anti-terrorist operation” or even as an initiative for human rights or refugee relief is a deliberate deception. What really concerns German imperialism is the struggle for spheres of influence and raw materials in the Middle East. “The eastern part of Syria has become the site of an advanced end game, in which not only the future order in the country, but also regional power relationships could be decided for decades,” the Süddeutsche Zeitung wrote on Tuesday. With this, the increasingly aggressive intervention of the imperialist powers threatens to unleash a conflagration. Following the shooting down of a Syrian fighter aircraft by the US on June 18, the Russian government announced it would regard all aircraft of the US-led anti-IS coalition flying west of the Euphrates as hostile targets. Thus, the possibility of an armed confrontation between the two largest nuclear powers in the world has become as great as during the Cuban missile crisis in 1962. The escalation of the war for regime change in Syria is also exacerbating tensions between the imperialist powers and within NATO itself. “The fact that Germany has to withdraw the Bundeswehr from a NATO member state during an ongoing mission because its government refuses to grant our parliamentary deputies permission to visit our soldiers, and that this mission must instead be transferred to a non-NATO country, is a unique event,” Annen declared. With the withdrawal from Incirlik, “relations with Turkey have reached a new low.” The official reason for the German withdrawal is a ban on visits by Berlin’s parliamentary deputies to the Incirlik air base imposed by the Turkish government, which was not lifted even following a visit by German Foreign Minister Sigmar Gabriel (SPD) to Ankara earlier this month. The Turkish government has justified its attitude by citing Germany’s granting of asylum to Turkish officers who were involved in the failed coup in July 2016. In total, more than 400 Turkish soldiers, diplomats, judges and government employees suspected by the Turkish government of supporting the coup against President Erdogan have applied for asylum in Germany. Geopolitical conflicts also lie behind the ferocious tensions between Ankara and Berlin. The Left Party and Greens have been arguing for some time that too close cooperation with Turkey limits the offensive of German imperialism in the Middle East. They are demanding a more open collaboration with Kurdish militias such as the PYD, linked to the Kurdish Workers' Party (PKK), which is banned in Germany, but which is playing an increasingly important role as a proxy force in the reconquest of former IS strongholds in the northeast of Syria. In his speech in the Bundestag, Gregor Gysi, chairman of the European Left, criticized the redeployment because it weakened the Kurdish militias, and thus also the fight against IS—and moreover, was too subordinate to US war policy. “If Germany supplies data to the [NATO] headquarters and Turkey has access to it, the impression might arise [...] that we stand on the side of Turkey, acting against the Kurds and thus indirectly helping Islamic State,” Gysi declared. Turkey had “bombed the Kurds in Syria. They [the Kurds], however, are conducting the ground war against Islamic state, and will be thereby weakened.” The demand of the Greens and Left Party to “bring the soldiers and their weapons back home and not deploy them to Jordan so that they continue their ambiguous role there” was therefore “justified.” The joint initiative of the Left Party and the Greens has nothing to do with the rejection of war. Under conditions of growing transatlantic tensions with the US, these parties play a key role in transforming the widespread opposition to the right-wing politics of President Donald Trump into support for a more independent German great power policy, using “humanitarian” phrases. “It is time that the whole Bundestag understands—by the way, also because of Trump that we have to play a different role,” Gysi told the deputies. “I really beg you: Stop following Trump so poodle-like! Learn to say no to him!” Germany must “become a mediator, a mediator between Israel and Palestine, in the Syrian war, in the war of Saudi Arabia against Yemen, in the conflict between Russia and Ukraine, and in other crises. I believe that this must be our role after the Second World War, after 1945.” After two criminal world wars, the government parties are also seeking to use the fairy tale of a rehabilitated Germany as a “mediator” and “peace-maker” to revive German militarism once again. In fact, the German ruling class has long been preparing new and even more comprehensive wars behind the backs of the population. Also on Wednesday, the cabinet agreed armaments projects worth several billion euros. These include the construction of five new K130 warships and new submarines.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1
Almanya askeri uçaklarını Türkiye’den çekiyor Johannes Stern 13 Haziran 2017 Almanya bakanlar kurulu, Tornado keşif uçakları ve bir tanker uçağı ile birlikte 260 dolayında Alman askerini Türkiye’deki İncirlik hava üssünden Ürdün’e aktarma kararı aldı. Savunma Bakanı Ursula von der Leyen (CDU, Hıristiyan Demokratik Birlik), Çarşamba günkü bakanlar kurulu toplantısının ardından, “Türkiye’nin halen Alman milletvekillerinin İncirlik’i ziyaret etmesine izin vermemesini göz önünde bulunduran bakanlar kurulu, bugün, Bundeswehr’i [Silahlı Kuvvetler] İncirlik’ten Ürdün’e taşımamızı kararlaştırdı” dedi. Leyen, Bundeswehr’in 2015’in sonundan beri dahil olduğu ve aynı zamanda Suriye’deki Beşar Esad hükümetini hedef alan IŞİD karşıtı operasyonun sürdürülmesi konusunda bir meclis oylamasının gerekli olmadığını söyledi. “[Mevcut] yetki bir üs olarak İncirlik’i değil ama konuşlanma bölgesini belirttiği ve Suriye-Irak ve komşu devletler ile ilgili olduğu için, ortak görüş, yeni bir yetkiye gerek olmadığı yönünde.” Savunma bakanı, Suriye ile Irak’taki Alman askeri konuşlanmasının Ürdün’den devam edeceğini söyledi. Alman askerlerinin Türkiye’den çekilmesi, dış politikada bir dönüm noktasıdır. NATO üyesi bir devlet, ilk kez, kuvvetlerini, siyasi anlaşmazlıklar nedeniyle, bir başka üye ülkedeki destek üssünden çekmektedir. ABD önderliğindeki askeri ittifak [NATO], Bundeswehr’in planlanan çekilmesi konusunda eleştireldi. NATO Genel Sekreteri Jens Stoltenberg, “bu konuda Türk ve Alman hükümetleri ile düzenli temas halinde” idi ve bir NATO sözcüsü, Alman gazetesi Die Welt’e, “bu meselenin başka türlü çözülememesi üzücü” dedi. Almanya’nın çekilmesinin resmi gerekçesi, AKP hükümetinin Almanya Federal Meclisi (Bundestag) milletvekillerine İncirlik’i ziyaret etme konusunda uyguladığı yasaktır. Bu yasak, Almanya Dışişleri Bakanı Sigmar Gabriel’in Pazartesi günkü Türkiye ziyaretinin ardından da kaldırılmadı. AKP hükümeti, bu siyasi tutumu, Almanya’nın Temmuz 2016’daki başarısız darbeye karışmış Türk subaylara sığınma hakkı vermesine atıfta bulunarak gerekçelendirdi. AKP hükümetinin darbenin parçası olduklarından kuşkulandığı toplam 414 asker, diplomat, yargıç ve memur, Almanya’ya sığınma başvurusu yapmış durumda. Alman hükümetinin serbest bırakılmasını talep ettiği Die Welt muhabiri Deniz Yücel’in Türkiye’de tutuklu olması da Ankara için bir “terör” ve casusluk” meselesi. Almanya-Türkiye ilişkileri, Erdoğan’a karşı Amerikan ve Alman egemen çevrelerindeki bazı kesimlerin en azından örtülü destek sağladığı başarısız darbe girişiminden önce bile derin bir kriz içindeydi. Bundestag, Haziran 2016’da, Osmanlı İmparatorluğu’ndaki yaklaşık 1,5 milyon Ermeni’nin toplu olarak katledilmesini bir “soykırım” olarak tanımlayan bir yasa tasarısını kabul etmişti. Erdoğan, o zaman, bu girişimin “iki ülke arasındaki diplomatik, ekonomik, siyasi ve askeri ilişkilere zarar verebileceği” uyarısında bulunmuş ve Bundestag üyelerinin İncirlik’te bulunan Alman askerlerini ziyaret etmesini yasaklamıştı. Son aylarda, Almanya ile Türkiye arasındaki siyasi çatışmalar yoğunlaştı. Alman yetkililer, Türkiye’deki anayasa referandumu öncesinde, AKP hükümeti üyelerinin çeşitli kentleri ziyaret etmesini yasakladı; Alman politikacılar ve medya, Almanya’daki Türkiyelilere karşı adeta bir nefret kampanyası örgütledi. Aşırı sağcı Almanya İçin Alternatif’e (AfD) ve Hıristiyan Sosyal Birlik’e (CSU) ek olarak, Yeşiller ve Sol Parti de bu kampanyada özellikle öne çıkmıştı. Sözde muhalefet partileri, şu anda bile hükümetin kararını destekliyorlar. Sol Parti’nin Bundestag Savunma Komitesi’ndeki temsilcisi Alexander Neu, partisinin gazetesi Junge Welt’te, hükümetin [çekilme] duyurusunu, “çok geç kalmış bir adım” olarak niteledi. Neu, şöyle yazdı: “Hükümet, bitmek bilmez ikircikli tavrın ardından, şimdi, Bundestag milletvekillerinin İncirlik’teki Alman askerlerini ziyaret hakkı konusundaki anlaşmazlıkta, Bundeswehr’i oradan çekmekten başka alternatifi olmadığı sonucuna varmış gibi görünüyor.” Yeşillerin, ARD kanalına konuşan lideri Cem Özdemir, Türkiye’ye silah sağlanmasının da durdurulmasını talep etti: “Tek olası yanıt, şimdi askerlerimizi çekiyor olduğumuzu açıkça belirtmek olmalıdır. Ben, bu hükümete, yalnızca onlar [birlikler] çekildiğinde inanırım. Artık İncirlik’e destek verilmesin ve Türkiye’ye silah tedariki derhal durdurulsun.” Bundeswehr’in Türkiye’den çekilmesinin ardında, kapsamlı jeopolitik sorunlar yatmaktadır. İkinci Dünya Savaşı sonrası düzenin çöküşü ve büyük güçler arasında artan anlaşmazlıklar bağlamında, Alman emperyalizmi, ateşli bir şekilde, kendisini bağımsız bir büyük güç olarak geliştirmeye ve Ortadoğu stratejisine yeniden yön vermeye çalıyor. Özellikle Yeşillerin ve Sol Parti’nin temsilcileri, uzun süredir, Ankara ile çok yakın bir işbirliğinin Alman emperyalizminin operasyonlarını sınırladığına inanıyorlar. Onlar, Almanya’da yasaklanmış olan Kürdistan İşçi Partisi (PKK) ile ilişkili olan ama Suriye’deki rejim değişikliği savaşındaki bir vekil güç olarak önemli bir rol oynayan PYD/YPG gibi Kürt milisler ile daha açık işbirliği yapılmasını savunuyorlar. Bu bağlamda, Sol Parti’nin sözcüsü Katja Kipping şu uyarıda bulundu: “Tornadolar Ürdün’den havalansa bile, hiç kimse, onların keşiflerinin sonuçlarının NATO çerçevesi içinde Türk ordusuna aktarılmasını ve IŞİD terörüne karşı gerçek bir kale duvarı olan Suriye’deki Kürt birliklerine saldırmak için kullanılmasını göz ardı edemez.” “Türkiye’nin bir NATO üyesi olarak kalıp kalmayacağını ciddi olarak tartışmamız gerekiyor.” diyen Kipping, aynı zamanda, “derin bir siyasi kriz içinde” olan Türkiye’nin NATO’dan çıkarılması hakkında düşünülmesini talep etti. Erdoğan “apaçık bir güvenlik riski” doğuruyor ve “Türkiye’deki hukukun üstünlüğünü ve özgürlüğü” yok etmekle kalmayıp, “aynı zamanda Suriye ile Irak’taki kendi yayılmacı planlarıyla, askeri krizi teşvik ediyor”du. Sol Parti’nin Alman emperyalizmini ve NATO’yu Erdoğan’ın barışçıl bir alternatifi olarak pazarlama girişimi gülünçtür. Almanya, son 25 yılda, defalarca NATO’nun ve ABD’nin saldırganlık savaşlarında yer almıştır ve şimdi, savaş tehlikesini daha da arttırarak, giderek artan bir şekilde Amerikan “müttefiki”ne karşı hareket etmeye hazırlanmaktadır. Gabriel, Washington’a son ziyareti sırasında, Almanya’nın sadece İncirlik’teki Tornado keşif uçaklarını değil, Konya’daki NATO “Awacs” keşif uçaklarındaki Alman personeli de çekeceği tehdidinde bulunmuştu. Ona göre, anlaşmazlık, “iki taraflı bir sorun”dan çok fazlasıydı. Amerikalılar, “eğer Bundeswehr’in oradan çekilmesi gerekirse, bunun IŞİD ile savaşta ne kadar ciddi sonuçları olacağının farkında” idi. Dün [7 Haziran], Gabriel, Katar’a yönelik, ABD Başkanı Trump’ın desteklediği ve nihayetinde İran’ı hedef alan Suudi saldırısına ilişkin şiddetli bir kınama yayınladı. Gabriel Katar’a destek verdi ve Ortadoğu’nun “Trumplaştırılması”na karşı uyarıda bulundu. Açıklamaya göre, “Amerikan Başkanı Trump’ın Körfez monarşileri ile yaptığı son büyük silah anlaşmaları” yeni bir silahlanma yarışı riskini arttıracaktı. Bu, “tamamen yanlış bir politika ve kesinlikle Almanya’nın politikası değil”di. Trump ve Suudiler Tahran ile bir çatışmaya doğru ilerlerken, Alman hükümeti İran’ın Ortadoğu’daki Alman ihracatı için yeni enerji kaynakları ve pazarlar geliştirmek üzere açılmasına bel bağlıyor. Berlin, kendi çıkarlarını dayatmak için, bölgede kendi askeri ittifaklarını oluşturmaya giderek artan oranda hazırdır.