http___projetoadolescerpne.blogspot.ae_2012_04_03_archive.html_1.xml
1.1 1.2 2.1 3.1 4.1 4.2 5.1 6.1 6.2 7.1 7.2 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 17.2 18.1 19.1 20.1 20.2 20.3 21.1 21.2 21.3 22.1 23.1 24.1 25.1 25.2 25.3 25.4 25.5 26.1 26.2 27.1 27.2 28.1 29.1 29.2 29.3 29.4 29.5 29.6 29.7 29.8 29.9 30.1 31.1 31.2 32.1 33.1 33.2 33.3 33.4 33.5 33.6 33.7 33.8 34.1 34.2 34.3 34.4 34.5 34.6 34.7 34.8 34.9 34.10 34.11 35.1 35.2 35.3 35.4 35.5 35.6 35.7 35.8 35.9 35.10 35.11 36.1 36.2 36.3 36.4 36.5 36.6 36.7 36.8 36.9 36.10 36.11 36.12 37.1 37.2 37.3 37.4 37.5 38.1 38.2 38.3 38.4 39.1 39.2 39.3 39.4 39.5 40.1 40.2 40.3 40.4 41.1 42.1 43.1 43.2 43.3 43.4 44.1 45.1 46.1 46.2 46.3 47.1 48.1 50.1 51.1 52.1 53.1 54.1 54.2 55.1 57.1 58.1 59.1 60.1 61.1 61.2 62.1 63.1 64.1 64.2 64.3 64.4 64.5 64.6 64.7 64.8 65.1 66.1 67.1 68.1 69.1 69.2 69.3 69.4 69.5 69.6 69.7 69.8 69.9 69.10 70.1 71.1 71.2 71.3 71.4 71.5 72.1 74.1 75.1 76.1 76.2 76.3 76.4 76.5 76.6 76.7 77.1 77.2 77.3 77.4 77.5 77.6 78.1 79.1 79.2
Bismillah ar-Rahman ar- Rahim. "Em nome de Allah, o Clementíssimo,o Misericordiosíssimo" ALLAHU AKBAR.. NÃO USE DE ENGANAÇÃO, NÃO USE AS PESSOAS, NÃO SE PONHA ENTRE CASAIS, NÃO SEPARE FAMILIAS, NÃO FALE DA VIDA ALHEIA. TENTE SER MELHOR A CADA DIA. TEMA ALLAH CC COM FEVOR. TODOS NÓS SABEMOS QUE COLHEREMOS O QUE SEMEAMOS. CUIDE DE SUA VIDA. NÃO CUIDE DA VIDA ALHEIA. SE NÃO PUDER AJUDAR, NÃO ATRAPALHE. NÃO SE PONHA NO CAMINHO. ALLAH CC NOS DEU UMA UNICA VIDA, CABE-A NÓS CUIDAR DELA ! Friday, December 3, 2010 dua my eyes full of tears, dripping in my face... My heart, he hears his command Allah cc, my owner. Allah (cc), only you knows the pain... Please, Allah (cc), one more time together ... give permition, please... Please, more one time side by side ... Thank you, for those eyes, those words, the whole teaching... But, Allah (cc) only you know what happen .. inside all us. Please, we need his help... protects, him , please, my only one my family. Please removes all badly inside and out of us. Alllah cc, one more time .. permit please to reach... and please to remove this wall between us builded for them who do not want that we remain, in the right way). Allah cc, I love you. thankyou very much for today. many thanks for you gave this blessing...my family ..him,, who make strong my faith and knowlege for to reach You our Allah cc. And, in you, (cc) wait for Allah, you make arrangements, for what will have one more time together my family from you, the blessing inshAllah Amin Hz Mohammad (SAW) ve Hz Khadija (ra) * About 595 Muhammad (saw) knew Khadija, a 40-year-old widow of age. The young person Muhammad (saw) (in the height with 25 years of age) impressed Khadija for his honesty in the business in such a way that she proposed the marriage, and, she, handed over his goods, for that, the young, Muhammad (saw), to administer, together. This marriage represented a social change for Muhammad (saw), since according to the Arab customs of the time the juveniles were not inheriting, reason for which Muhammad (saw) had received anything of the inheritance of the father and of the grandfather. Muhammad (saw) remained with Khadija (ra) even to the death of this in 619. Khadija had six children of Muhammad (saw), four women (Zainab, Ruqayyah, Ummu Kulthum and Fátima and two men (Al-Qasim and Abdullah, which died during the childhood). * Rûm Sûresi [30.21] Kaynaşmanız için size kendi (cinsi)nizden eşleryaratıp aranızda sevgi ve merhamet peydâ etmesi deO'nun (varlığının) delillerindendir. Doğrusu bunda, iyi düşünen bir kavim için ibretler vardır. * Bakara Sûresi [2.187]… Onlar sizin için birer elbise, siz de onlariçin birer elbisesiniz… * (text, by : The Woman and his Contributions for the Islam and for the Ummah, family and comunity) “ In the day of Uhud, some persons were dispersed of the Prophet, Abu Talha remained with him, defending it like a shield. Abu Talha was the best archer, and in that day he broke three arches. To all who were passing with arrows, the Prophet was saying: ' send - in the Abul Talha! When he was lifting his head to see what was happening, Abu Talha (frog) was saying: ' The Rasulullah, my father and my mother should be sacrificed by you! Do not lift the head, or an arrow will be able to reach . That they injure my chest, and not his! ’ I saw Aisha bint Abu Bakr and Umm Sulaym, loading water in the back and giving a drink to the combatants, every time the water was finishing, they were going more and were giving a drink to the combatants. In that day, the sword of Abu Talha (frog) fell of his hand two or three times because of the tiredness. ” (Fath al Baari) Fátima az-Zahra (ra) also was present in Uhud, she took care of the injuries of his father: she burnt a piece of mat of straw and put the ashes in his wound, when the sangramento is staunching. One of the women who more pointed out how combatant is Naseebah bint Ka'b al-Maaziniyah, Umm Umara (RÃ). In the beginning of the battle of Uhud, she, like other women, was attending the injured ones and was bringing water, but when the archers disobeyed the command of the Prophet and the battle reverted to the detriment of the Muslims, Naseebah grasped his sword and gathered to a me group that had remained with the Prophet, acting like human shield to protect it of the arrows of the mushrikeen. Khadija (ra) and Muhhamad (saw) “Not, for Allah cc, interest that Allah never granted nothing to me better of what she. She was the wife who believed me when nobody believed. It confirmed my honesty when all accused to me with liar. It supported me when all had deloused me. Through it, Allah granted the children to me who none another woman gave to me… “ The Islam, today, is a great force in the world. But, had a time where, when it still was crawling , needed protection against the winds of the idolatry and politeism. The Muslen cannot forget an important figure in the construction them foundations it Islam: Khadija bint Khuwaili. Khadija was eyewitness of the birth of the Islam. was in her house that the Islam was being sculptured and molded. was from its house that the Islam “start flight ". Its house was the home of the Alcoran, the Book of Allah and religious code and politician of the Islam. During 10 years the messages had been being brought for the angel Gabriel and Khadija was who more collected these first revelations comings of God. It was the first wife of the last one of the prophets of Allah cc. It was the first believer. She was it first it human being to declare that the Creative one was One and that Mohammad was his prophet. She was the constant friend of Mohammad. Until she death, Mohammad all dedicated exclusively to the Khadija his love, affection and friendship. She was the first person to together offer preces the God with its husband. 'Afif Al-Kanadi told: “I arrived the Macca during the days of ignorance and wanted to sale some clothes and perfumes on behalf of my family. I was until Al-Abbas b. 'Abdul-Mutalib. “He counts: “While i was in your house, I looked at for the Caaba. The sun left when a man arrived, until approaching to the Caaba. Then he raised his head for the sky and looked at for the Caaba. Then, a young arrived and was to right. Did not take much time and a woman arrived and was behind of them. Then the man, if bent, and the young and the woman, if they had bent. Then the man raised hishead and the young and the woman had made the same. Then the man if inclined in praise, and the young and the woman makes same“ Hecontinued: “Then, I said: 'The Abbas! In the truth, I see a great man. ' And Abbas said: “know who is that man” I answered: “Not, I do not know.” It said: 'he is Mohammad b. 'Abdullah b. 'Abdul-Mutalib, my nephew. Know who is that woman? 'I said: “I do not know.” He said: 'That one is Khadija bint Khuwaylid, the wife of my nephew. This my nephew whom you see told to us that his Sir is the Sir of the skies and of the land and that "He" Should ordered this religion what he is following. I swear for Allah what I do not know anybody any more on the face of the land that is following this religion besides that three. ' And Afif said: ' It would like being the fourth. When Mohammad proclaimed his mission as the messenger of Allah cc and said the Arabs not to adore idols and she convoked them to be joined around the flag of the Tauheed, a wave of misfortunes if she abated on it. Politeísts had wanted to drink his blood. They had invented new and ingenious forms to torment he and had made innumerable attempts to suffocate his voice forever. In those times of sadness and tension, Khadija never lacked to he. was only because of she and of Abu Talib who politeístas had not obtained to destroy the work of sermon and spreading of the Islam. In such a way, it is of it the most important contribution for the survival of the Islam. Khadija created the basic standards that translate the domestic peace, harmony, happiness and satisfaction and applied them in its proper life. It demonstrated that the key for the familiar happiness is the proximity between its members. It showed to the rights and duties of husbands and wives. The model created by it became a “project” of familiar life for the Islam; where, the man and the woman, they are a set, joined, when and take care one of other; helping one to other. Hz Mohammad (SAW) ve Hz Khadija (ra) had been together per 25 years and during these years they had formulated the “laws” that become a successful marriage and the life happiest in the home. Since then, exactly that in secular terms, the remaining portion of the world never was capable to find “to live together” rules better. Khadija transformed into reality the abstractions of the idealism. Her life with Mohammad is a concrete test of this fact. What it gave to the world was not only one set of principles or theoretical ideas, but all an experience, rich at moments of pure enchantment with the Islam and a penetrating love to and from Allah cc to the wonderful Messenger. Was hard their live, but, love from Allah CC, are so: Allah CC make two souls for be joined, in this live, for help each to other for to reach the plan from Allah CC to our live. Everything for make the separation can happen, using others human (Devil use), but, the soul know, and cannot to leave. Others can come , to take, dothe separation, can have , yet , happy moments, days, years, but the troble ill come, inside, outside... so,, never will be same when the souls need be joined, inside a true family from our Allah CC. Because of, are wishes from dunya, and not the wills from Allah Cc oue ownner. 'A'oozu Billahi Minash-shaitanir Rajeem bismillaharrahmanarrahim Ayat-ul-Kursî.]— Allah! There is no deity except He, the Ever Living, the One Who sustains and protects all that exists. Neither slumber, nor sleep overtake Him. To Him belongs whatever is in the heavens and whatever is on earth. Who is he that can intercede with Him except with His Permission? He knows what happens to them (His creatures) in this world, and what will happen to them in the Hereafter . And they will never compass anything of His Knowledge except that which He wills. His throne extends over the heavens and the earth, and He feels no fatigue in guarding and preserving them. And He is the Most High, the Most Great. Allahu laa ilaha illa huwa, Al -Haiy ul-Qaiyum La ta'khudhuhu sinatu wa la nawm lahu ma fis -samawati wa ma fil-'ard Man dhal-ladhi yashfa'u 'indahu illa bi-idhnihi Ya'lamu ma bayna aydihim wa ma khalfahum wa la yuhituna bi shai'im min 'ilmihi illa bima sha'a Wasi'a kursiyuhus-samawati wal ard wa la ya'uduhu hifdhuhuma wa Hu wal 'Aliyul-Adheem In the name of Allah, The Most Kind, The Most Merciful. In the name of Allah, The Most Kind, The Most Merciful. Say, “I seek refuge in (Allah) the Lord of the Daybreak.” “From the evil (deeds) of that (creation) which He (Allah) created.” “And from the evil (deeds of other people) when night time comes (and I am asleep unable to protect myself).” “And from the evil (deeds) of those (people) who blow on knots (and call on Satin . Shaitan) to help them to cause harm)." “And from the evil (deeds) of the jealous person when they become envious (and they try to cause harm).” In the name of Allah, The Most Kind, The Most Merciful. Say, “I seek refuge in (Allah) the Lord of (all) humans.” “The king of (all) humans.” “The Allah of (all) humans.” “From the evil of the retreating whisperer (Satin. Shaitan) who whispers evil suggestions ,( but disappears when people remember Allah).” ‘Who whispers (evil suggestions) into the hearts of humans.” “(Promoting evil) from among (both) the jinn and humans.” Oh our Sir, do not condemn us, we are forgotten or we make a mistake! Oh our Sir, do not impose on us load, like which you imposed on our ancestors! Oh our Sir, do not overload us with what we cannot support! Tolerate us! Forgive us! Have compassion of us! You are our Protector! Grant to us the victory on the incredulous ones! "Laa ilaaha ill-Allaah wahdahu laa shareeka lah, lahu'l-mulk wa lahu'l-hamd wa huwa 'ala kulli shay'in qadeer (There is no god except Allaah Alone with no partner or associate; His is the Sovereignty and His is the praise, and He is Able to do all things)" Amin amin amin O JARDIM - THE GARDEN O JARDIM Ao nascer, recebemos um jardim para cuidar, já com muitas sementes, que noscabe apenas regar, cuidando com carinho de cada canteiro. No canteiro do Amor, nascem os mais belos sentimentos, como a solidariedade,o afeto, a ternura e uma linda flor vermelha, chamada de solidariedade. No canteiro da esperança, nascem os sonhos, a perseverança, os desejos daalma, que bem regados, rendem muitos frutos, chamados de "realizações". No canteiro da alegria, flores lindas que sorriem para a vida, sãoconhecidas como "motivação", "boa vontade" e "persistência", sendofundamentais para a continuidade do nosso jardim. Mais ao fundo, um canteiro impressiona pela altura das flores, é o canteiroda fé, regado com orações e atitudes regeneradoras, sobem até o céu, emuitas das flores tocam os pés dos anjos, que tudo ouvem nas nossasplantações. Muitos cuidam do canteiro com trabalho incessante, vigiando os pensamentos,regando constantemente o amor, a alegria e a esperança, sempre com desejosincero de mudar para melhor. Assim, as flores crescem sempre fortes, lindas e mesmo diante dastempestades, próprias da vida, resistem ao tempo e as dificuldades,tornando-se cada vez mais belas. Outros, se perdem em lamentações, gastando o precioso tempo em divagações. Pensam nas plantas que poderiam ter e não tem, naquelas que já tiveram eperderam, nas belas plantas do vizinho, e vão se descuidando do jardim,deixando as ervas daninhas tomarem conta dos canteiros. Assim, plantas destruidoras como o ódio, a inveja, a calúnia, a preguiça, as paixões, o desrespeito, entre outras pragas, vão tomando o lugar das flores, e vamos nos tornando pessoas amargas, insensíveis, amarguradas, tristes e doentes. O jardim da vida são os seus pensamentos, o regador seus sentimentos e asemente, a fé. O jardineiro é você, a terra, a própria vida, a água é Allah (swt), fonte de toda avida, que está dentro de você, e em todos os lugares em forma de energia. Seja você, o próprio jardim de Deus, cuide dos seus canteiros, regue todosos dias com amor, esperança e fé. Eu acredito em você. Cid Pimentel adaptado por Suleyman The GARDEN While being born, we receive the garden you it take care, already with much seeds, which noscabe it hardly will water, taking care affectionately of each flowerbed. In the flowerbed of the Love, the most beautiful feelings plows born, like the solidarity, the affection, the gentleness and the lovely red flower called of solidarity. In the flowerbed of the hope, there joy plows born the dreams, the perseverance, the wishes daalma, what watered well, bring many results called of " realizations in. No flowerbed of the, lovely flowers that smile will be the life, sãoconhecidas like "motivation", " good will " and "persistence", sendofundamentais will be the continuity of our garden. Live you it the bottom, the flowerbed impresses will be the height of the flowers, he is the canteiroda faith, watered with prayers and regenerative attitudes, they rise up you it the sky, emuitas of the flowers they touch the feet of the angels, who completely hear in the nossasplantações. Many people take care of the flowerbed with incessant work, watching the thoughts, always watering constantly the love, the joy and the hope, with desejosincero of changing will be better. Only, the flowers always grow strongly, lovely and even before dastempestades, own of the life, stand the test of team and the difficulties, becoming live and live beautiful. Others, they plows lost in lamentations, spending the precious team in wanderings. They think about the plants that they might have and it is not, in that what they had already eperderam, in the beautiful plants of the neighbor, and they go if neglecting the garden, letting the weeds take care of the flowerbeds. Only, destructive plants like the hatred, the envy, the slander, the laziness, the passions, the disrespect, between other nuisances, plow taking the place of the flowers, and we go in making bitter, insensible, embittered, sad and ill persons. The garden of the life they plows his thoughts, watering can his feelings and asemente, the faith. The gardener is you, the land, the life itself, the water is Allah (swt), fountain of every live, which is inside you, and at all the places in the form of energy. Be you, the God's garden itself, take care of his flowerbeds, water todosos days with love, hope and faith. I BELIEVE IN YOU!!! by: Dr . Cid Pimentel F.M.J. adapted by Suleyman
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1 27.1 28.1 29.1 30.1 32.1 33.1 35.1 36.1 37.1 38.1 39.1 40.1 41.1 42.1 43.1 44.1 46.1 47.1 48.1 49.1 51.1 53.1 54.1 55.1 57.1 58.1 59.1 60.1 61.1 62.1 63.1 64.1 65.1 66.1 68.1 69.1 70.1 71.1 72.1 73.1 74.1 75.1 76.1 78.1 79.1 80.1 81.1 82.1 83.1 84.1 85.1 86.1 87.1 88.1 89.1 90.1 91.1 92.1 93.1 94.1 95.1 97.1 98.1 99.1 100.1 101.1 102.1 104.1 105.1 106.1 107.1 108.1 109.1 110.1 111.1 112.1 113.1 114.1 115.1 116.1 117.1 118.1 119.1 121.1 122.1 123.1 124.1 125.1 126.1
Bismillah ar-Rahman ar- Rahim. "Em nome de Allah, o Clementíssimo,o Misericordiosíssimo" ALLAHU AKBAR.. NÃO USE DE ENGANAÇÃO, NÃO USE AS PESSOAS, NÃO SE PONHA ENTRE CASAIS, NÃO SEPARE FAMILIAS, NÃO FALE DA VIDA ALHEIA. TENTE SER MELHOR A CADA DIA. TEMA ALLAH CC COM FEVOR. TODOS NÓS SABEMOS QUE COLHEREMOS O QUE SEMEAMOS. CUIDE DE SUA VIDA. NÃO CUIDE DA VIDA ALHEIA. SE NÃO PUDER AJUDAR, NÃO ATRAPALHE. NÃO SE PONHA NO CAMINHO. ALLAH CC NOS DEU UMA UNICA VIDA, CABE-A NÓS CUIDAR DELA ! Tuesday, April 3, 2012 muhsin yazıcıoğlu anısına 9 Gavs-ı Sâni bismillaharrahmanarrahim RÂBITA (MUHABBET)Peygamber efendimiz sallallâhu aleyhi vesellem: “Kişi sevdiği ile beraberdir.” [1] buyurmuştur. Rabteden, bağlayan, yakınlık, sevgi ve muhabbet gibi manalara gelir. Tasavvufta râbıta sâlikin daima huzur-ı ilâhî de bulunduğunu yakinen bilmesi ve Allah’ı görür gibi ibadet etmesidir. Hidâyet-i hakîkîye nail olmak; ancak bu duygu ve şuur ile mümkündür. Mürid, bu irtibat sayesinde her tavır ve hareketinde kendisini şeyhine benzetmeye çalışır ve yukarıda işaret ettiğimiz “Muhabbet râbıtası” sonucunda seven, giderek sevilenin sıfatlarına bürünür. Nitekim İmâm-ı Rabbânî’nin beyanı vechile; manevî yolda ilerlemek, kendisine uyulan şeyhe, yapılan muhabbet râbıtasına bağlıdır. Bir mürid, şeyhine karşı olan muhabbeti vasıtasıyla an be an onun boyasıyla boyanır ve in’ikas yoluyla nurlanır. Bu muhabbet ve nurlanma kâmil mânâda olursa bu hâle fenâ fişşeyh denir. Şeyhin, müridi yetiştirdiğini, müridin de kendi istifadesini bilmesi şart değildir. Nitekim güneşin harâretiyle yavaş yavaş yetişen ve günlerin geçmesiyle olgunlaşan nebâtat yetiştiğini bilmediği gibi, onların kemale ermesine sebep olan güneşinde bunu idrak etmesi gerekli değildir. Evliyâullah hazerâtı aşk ve muhabbeti şöyle teşbîh etmişlerdir: “El hubbu belâ ve’l aşkı semmül katl” Allah ve Rasûlüne muhabbet belâ kadar zordur. Onlara âşık olmak ise öldürücü zehirdir. Bu âyet-i kerîmede müminlere hitap edildiği açıktır. Bu göstermektedir ki “sıdk” sıfatı, imandan daha husûsî bir manaya sahiptir. Yani sıdk mertebesinde bulunan herkes mümindir, ancak her mümin sıdk mertebesinde değildir. Ashâb-ı kirâm Rasûlullah’ın etrafında pervane olup, sürekli onunla birlikte bulunmaya âzamî gayret ederlerdi. Uzak beldelerde bulunanlar da fırsat buldukça, yol emniyetini temin ettikçe, her taraftan alemlerin efendisini ziyarete gelirlerdi. Hz. Ömer (r.a) efendimiz, Medine dışında otururken komşusu ile birer gün nöbetleşerek Allah Rasûlünun yanına gelir, huzûr-ı Rasûlullahta sohbete müdavim olur ve o günkü sohbeti, ahvâli ve hâdiseleri arkadaşına aktarırdı. Rasûlullahla cismen beraber olmak ashâb-ı kirâmı manen suratli bir şekilde kemâle erdirmiş; cismanî birliktelik yanında Risâlet-penahın halaka-ı tedrîsatında, kalpten kalbe aynel-yakîn ilham olarak ve in’ikas tarikıyla hâl ve nûr mün’akis olmuştur. Bu halde zâhiren ve bâtınen kemâlâta ermişlerdir. Bunun içindir ki, diğer insanlar ashâb-ı kirâmın derecesine ulaşamazlar. Ruhanî beraberlik: Eğer kişi, sâdıklardan cismânî olarak ayrı bulunuyorsa ne yapacaktır? İşte bu durumda da onların gidişatlarına uyacak, yaptıklarını yapıp, yapmadıklarını terk edecek; onların hâl, tavır ve sözlerini onların gıyabında hayalinde canlandıracak ve onların hâli ile hâllenecektir. Ehlullahın meclisinde bizzat bulunmak, kişiye fayda sağladığı gibi, gıyaben şahıslarını ve hallerini düşünmek de fayda verir. Çünkü bir kişi hayalinde, dimağında ve kalbinde neyi tasavvur ederse, fiillerinde de o tezâhür eder (açığa çıkar) ki, râbıta (muhabbet) de bundan ibarettir. Nakşibendî meşâyihinden Hâce Muhammed Masum hazretleri köklü bir muhabbete vesile olan râbıtayı özellikle tavsiye etmişlerdir. Zira hakiki sevgi olunca müminin kalbinde bilâ icbar velâ ihtiyar zikrullah vücuda gelir, kalp selâmet bulur, huzur-ı daimîye mazhar olur. رِجَالٌ لَاتُلْه۪يهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللّٰهِ وَاِقَامِ الصَّلٰوةِ وَا۪يتَاءِ الزَّكٰوةِ يَخَافُونَ يَوْمًا تَتَقَلَّبُ ف۪يهِ الْقُلُوبُ وَالْاَبْصَارُ “Onlar, ne ticaret ne de alış-verişin kendilerini Allah’ı anmaktan, namaz kılmaktan ve zeât vermekten alıkoyamadığı insanlardır. Onlar, kalplerin ve gözlerin dehşete düştüğü bir günden korkarlar.” Rabbimiz cümlemizi kendisini çok zikreden kulları zümresine dahil etsin ve kalbimizi iman hakîkatlariyle ve yakîn nurlarıyla tenvîr etsin. Âmin Râbıtanın delili Kitap, Sünnet ve imamlarımızın kavilleriyle sabittir. Burada âyetin mefhumu umûmî ise de emredilen şey vesile aramak olunca, muhabbet kulu Allah (c.c)’na vâsıl edecek şeylerin en efdali haline gelir. Çünkü Cenâb-ı Hakk Peygamberimiz sallallâhu aleyhi vesellem ve diğer nebîler hakkında: قُلْ اِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللّٰهَ فَاتَّبِعُون۪ى يُحْبِبْكُمُ اللّٰهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْذُنُوبَكُمْ وَاللّٰهُ غَفُورٌ رَح۪يمٌ “(Rasûlüm!) De ki: Eğer Allah’ı seviyorsanız bana uyunuz ki Allah da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın. Allah son derece bağışlayıcı ve esirgeyicidir.” buyurmuştur. [5] Burada râbıtanın zaruretine işaret vardır. Çünkü tâbi olmak için tâbi olunanı gözle veya hayalen görmek lazımdır. Tâbi olanla olunan ruhen beraber olmayınca ittibâ (tâbi olmak) nasıl gerçekleşecektir. Bizim râbıtadan maksadımız muhabbettir. Bu olmazsa ittibâ sayılmaz. Şeyh Abdulganî Nablusî Risâle-i Tâciyye’ye yazdığı şerhinde der ki: “Eğer râbıta, âdâbına riâyet edilerek yapılırsa maksat tamamen hâsıl olur. Çünkü şeyh-i kâmil müridin Allah (c.c)’na açılan kapısı ve onun vuslat sebebidir. يَا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَكُونُوا مَعَ الصَّادِق۪ينَ “Ey iman edenler! Allah’tan korkun ve sâdıklarla beraber olun.” buyurmaktadır. [6] Bahru’l-Hakâik tefsirine göre sâdıklardan murad mürşidlerdir. Çünkü ezelde verilen söze en fazla onlar sadakat göstermişlerdir. Onlarla her zaman beraber olmanın yolu râbıtadır, yani muhabbettir. Fenâfillâhın başlangıcı bulunan fenâfişşeyh mertebesine vasıl olmanın en yakın yolu muhabbettir. Sâdâtımızın büyüklerinden olan Hâce Ubeydullah Ahrar (k.s) buyurmuşlardır ki: “Sâdıklarla beraber olmak âyet-i kerîmede emredilendir. Allahu Teâlâ bu kelâmında zâhiren ve bâtınen sâdıklarla beraber olmayı emir buyurmuştur. Mânen beraber olmanın yolu muhabbettir, bu da ehlince malumdur. Reşâhât kitabında bu husus açıkca anlatılmıştır. Bu konularla uğraşan bilsin ki evliyaullahın sözlerinde râbıtanın ne olduğu ve onun bütün güzellikleri vuzûha kavuşmuştur. Onların kıymetli kelamlarını takip edenlere bu gerçekler gizli değildir. Kokularını bir kere alanın onları bırakması mümkün değildir. Bu mevzuda mutasavvufların delillerine itimad etmeyen bir kimse bu ümmetin fakihlerinin sözlerine itimad etmelidir. Bu bir kimse bilmeli ki hangisini tercih ederse etsin dört mezhebin de imamlarının aralarında yer aldığı müctehidler râbıta ve muhabbetin asıl ve esasının Kitab ve Sünnetle sabit olduğunu söylemişlerdir. Kalbinde bir hastalık bulunmayanların kaynaklara müracat edebilmeleri için bu imamların kavillerinin yerlerini göstererek naklediyoruz. Gerçekleri anlamaya muvafık kılan ancak Allah’tır. En doğru yolu gösteren de O’dur. Cumhur-ı müfessirîn beyânına göre Yusuf sûresinde ki: “Eğer Rabbinin bürhanını görmeseydi”[8] âyetinin tefsirinde rûhâniyeti cismaniyetine galip olan peygamberler ve veliler gibi zatların tasarruf ve imdât edebilecekleri hakîkatini açıkça beyan etmişlerdir. Onlardan Keşşaf tefsiri sahibi âyetteki bûrhan kelimesini şöyle tefsir etmiştir: “Yusuf (a.s) Züleyhâ ile imtihan olunduğu zaman “o kadından sakın” sözünü işitmişti. Bir anda kendini toparladı, bir de baktı ki karşısında Yakub (a.s)’ı gördü parmaklarını ısırıyordu. Bir rivâyete göre Yakub (a.s) eliyle Yusuf (a.s)’ın göğsüne vurdu.” [9] Hanefî imamlarından İmâm Ekmelüddin “Şerhu’l Meşârık” adlı eserinde Buhârî ve Müslim’in rivâyet ettikleri “Beni rüyada gören kimse uyanıkken de görecektir. (veya beni uyanık halde görmüş gibidir) zira şeytan benim sûretime giremez”[10] hadisinin şerhi de şöyle: “Rasûlullah’ı gören uyku ve uyanıklık halinde O’nunla beraber olduğu için görür. Görenle O’nun arasında bir beraberlik hâsıl olmuştur. Beş asıl vardır ki umumiyetle iştirak mahalli olur. Zat, sıfat, fiil, makam, hâl. Hangi iki şey veya iki kimse arasında ne tür bir münasebet olursa olsun muhakkak bu, sözü edilen beş asıldan birine girer. Münasebetin kuvvetine ve zayıflığına göre bu mertebelerden birinde tecelli eder. Münasebet az da olur, çok da olur; muhabbetin kuvvet derecesine göre kuvvet bulur. Bir noktada o dereceye gelir ki iki şahıs sanki bir varlığın ayrılmaz iki parçası olur. Bir müridde muhabbet-i mâneviye galip olursa o daha evvelki evliyâullahın ruhlarıyla mânen irtibat kurabilir. El-Eşbâh kitabına hâşiye yazan El Hamevî hazretleri “Nefehâtü’l-Kurb ve’l-ittisal” kitabında özet olarak şöyle der: “Allah’ın velilerinin ruhaniyetleri cismaniyetlerine galip olduğu için değişik sûretlerde görülebilirler.” Şu sahih hadis-i şerifin mefhumu bu manaya alınmıştır. Ebu Zerr radıyallahu anh anlatıyor: "Rasulullah sallallâhu aleyhi ve sellem buyurdular ki: "Müslüman olan bir kul, sahip olduğu her maldan Allah yolunda bir çiftini infak ederse, cennetin kapıcıları onu mutlaka karşılar ve her biri kendi beklediği kapıdan girmesi için dâvet eder.” Hz. Ebû Bekir (r.a) sordu: “Ya Rasûlullah, bu kapıların hepsinden de girecek olan var mıdır? Rasûlullah buyurdu ki: “Senin onlardan olacağını ümit ediyorum ey Ebû Bekir”. Râbıta, ancak velâyet kuvvetiyle tasarruf sahibi olan bir şeyh-i kâmile yapılırsa fayda verir. Çünkü şeyh-i kâmil Hakk Teâlâ’nın aynası olan insan-ı kâmildir. Hakk’a onun irşâd-ıyla vâsıl olunur. Kim onun rûhâniyetine basîret gözüyle bakarsa onun irşâd-ıyla hakîkata mazhar olur. Çünkü râbıta, feyz almak isteyeni feyze sebep olacak zâtın ruhanî velâyetinin tasarrufu altına sokar. Burada tasarruf eden rûhâniyetdir. Feyz almak için râbıta eden, ilâhî kemâlattan rabbânî tecelli ile feyz alır, tefeyyüz edib kemâle erer. Bu ilâhî düstûr, sevgi ve muhabbetle zuhur eder, mânevî terakkî ve teslimiyet ile husûle gelen merâtib-i ilâhîdir. Bu merâtibin evveli fenâ filihvan hâlidir. Hâliyle, kâliyle, özüyle ve sözüyle ihvan kardeşinde fanî olmalıdır. Sâniyen fenafişşeyh, yani şeyhde fânî olmaktır. Sâlisen fenafirrasûl Rasûlullah’da fanî olmaktır. Râbian fenafillah, Allah’ta fanî olmaktır. Ve sonra bekâ billah, yani Allah’ta bâki olmalıdır ki o sâlikin kendinde matlup ve vuslat arzusu zuhur etsin. Nebî sallallâhu aleyhi vesellem: “Her asırda ümmetimden sâbikûn bulunacaktır.”[13] buyurmuştur. Ve illâ teklifine mâ lâ yutak (takat getirilemez) olacağı tabiîdir. Zülkarneyn hazretlerinin “Bana kuvvetle yardım ediniz.” âyet-i kerîmesiyle müsbet bulunan istiânesi makul görülüyor. Hâlik-ı Azîm’e secde niyetiyle Beytullahın duvarlarına karşı yere kapanmaya itiraz olunmuyor; esbâba tevessül kabul olunuyor. Erzâk-ı cismâniyelerini ağniyadan teseül eden fukaraya şirk etti denilmiyor. Bunlardan daha ziyâde mühim olan erzâk-ı rûhâniye ve füyûzâtı ilâhiyeyi tevessül için enbiyâ ve evliyânın vasıta ittihaz olunması neden caiz görülmesin? Enbiyâ, evliyâ ve ulemâyı tevessül (vesile ittihaz etmek) nâss-ı ilâhî ile sabittir. İsmail Hakkı Bursevî “Sâdıklarla beraber olunuz!” âyetinin tefsirinde şöyle buyurmuştur: “Bu âyet-i kerîmede bahsi geçen sâdıklardan murad, kâmil mürşidlerdir”. Bir sâlik onların himayelerinde ciddiyetle hizmet eder ve muhabbetiyle nazarlarına kabul olunursa, onların feyz ve bereketiyle masivayı terk etmeye, Allah yolunda istikamet üzere bulunmaya rahatlıkla muvaffak olur ve huzur-ı Hakk’a kavuşur. Hz. İbrahim (a.s)’ın muhabbet hakkında verdiği cevap ne kadar ibret-âmizdir : Bu âyet-i kerîmeyi râbıtaya delil olarak ilk defa Pîrimiz Ubeydullah Ahrâr zikretmiştir. Bu âyet-i celîlenin açık beyanından da anlaşılacağı üzere dünyada, Allahu Teâlâ’ya hakiki kul olmaya çalışan ihlâslı kulların arasına girmek, ahirette cennetlere girmeye sebep ve vesîledir. Tabiî ki, dünyada devamlı o dostlar arasında bedenen bulunmak mümkün olmasa da, râbıtadan ibaret olan manevî beraberlik, ehli için müyesserdir. Salih kullar zümresine girmek her iki cihanda da ruh maa’l-ceset saadettir, saadet-i rûhâniyedir, yani ruhun mutluluğudur. Onlarla beraber cennet ve onun derecelerine kavuşmaktır. Saadet-i cismâniye de bedenin mutluluğudur. Amel-i salihin en güzeli ise, Allah dostlarıyla bedenen ve ruhen beraber olabilmektir ki, ruhânî beraberliğin tek yolu muhabbettir. Bir mürid-i sâdık, sıdk ve ihlâs ile sohbet-i şeyhe müdâvim olursa biiznillâh-i teâlâ kalpten kalbe in’ikas tarikiyle hâl mun’akis olur. Meşâyih indinde mürid üzerine taalluk eden âdâblardan bazıları şunlardır; Müridin şeyhine teslimiyeti, gassal elinde meyyit gibi olmalı. “Ben ancak intisab ettiğim şeyhim vasıtasıyla matlubum olan Allah (c.c)’na vasıl olurum” diyerek aksâl gayesi olan arzusunun müntehâsına ulaşır. İslâm öyle nurlu bir yoldur ki müridi gassal elindeki meyyit teslimiyetiyle mürşide, mürşidi Kur’an ve Sünnete kâmil manada ittibâsıyla Rasûlullah’a, Rasûlullah’ı da zîr-i himâyesinde olan ümmetiyle Allah (c.c)’na râm eder. Kulların nefsânî arzu ve cehâlet felâketinden kurtulmaları ve ilim ve marifetle kendilerini yetiştirebilmeleri için sadece kitap okumak kâfi değildir. Her halde bir âlim-i âmilin, bir mürebbî-i kâmilin halaka-i tedrîs ve terbiyesinde bulunmaları zarûreti açık bir hakîkattır. Bir insan nefsini mezmum sıfatlardan ve şerre sürükleyici duygu ve temayüllerden temizleyip, mânevî nurlarla süslenme ve ilâhî tecellîlerle hem-hâl olma şerefini sadece Allah’ı zikrederek elde edemiyeceğinden bu mevzuda da o kimsenin bir delil-i râha ve bir mürşid-i dil-âgâha rabt-ı kalp eylemesi gerekir. Tarikatta ve mânevî terakkîde feyz almak isteyen bir sâlikin mürşidinin râbıta ve teslimiyetine olan itimadı, ilim öğrenmek isteyen bir öğrencinin hocasının şifâhî (sözlü) ifadelerine olan bağlılığından üstün olmalıdır. Râbıta ve teslimiyet bu derecede olunca sâlikin kalbinde zikrullah-ı teâlâ bilâ-icbâr velâ ihtiyar husûle gelir. Hâlık ile mahluk arasında ülfet ve muhabbet zuhur eder. صِبْغَةَ اللّٰهِ وَمَنْ اَحْسَنُ مِنَ اللّٰهِ صِبْغَةً وَنَحْنُ لَهُ عَابِدُونَ “Allah’ın boyasıyla boyandık. Allah’tan daha güzel rengi kim verebilir? Biz ancak O’na kulluk ederiz (deyin).” Peygamber efendimiz sallallâhu aleyhi vesellem hazretlerinden feyz almak Cenâb-ı Hakk’tan feyz almaktır. “Allah’ın boyası ile boyanın” âyeti kerîmesine uyarak ahlâk-ı zemîmeden kurtulup Allah ve Rasûlü tarafından istenen ahlâka yani ahlâk-ı hamîdeye sahip olan fenâ-i tam ile fenâfirrasûl ve fenâ-i tam ile fenâ fillah ve bekâ-i tam ile bekâ-billah şerefine vasıl olan mürşid-i kâmile râbıta edilmesi aşağıdaki âyeti kerîmeyle müminlere emir ve ferman buyurulmuştur: يَااَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَابْتَغُوا اِلَيْهِ الْوَس۪يلَةَ وَجَاهِدُوا ف۪ى سَب۪يلِه۪ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ “Ey iman edenler! Allah’tan korkun. O’na yaklaşmaya yol arayın ve yolunda cihad edin ki kurtuluşa eresiniz.” [20] Kendisine râbıta olunacak mürşidin tavır ve ahlâkı Rasûlullahın ahlâkına tâbi olmadıkça râbıtadan beklenen feyzin zuhuru imkânsızdır. Râbıta eden sâlikin ise, şeyhinin peygamber ahlâkı ile ahlâklan-dığını, şeriat, sünnet ve tarîkat ölçüleriyle tahkîk eylemesi de mürid üzerine vâcibtir. Yoksa râbıta eden de ettiren de perişan olurlar. Râbıta edilecek şeyh-i kâmilde bulunması gereken vasıflar vardır, bu vasıflar şunlardır: İmâm-ı Rabbânî (k.s) buyurmuştur ki: “Tarîkatımız sahâbe-i kirâm rıdvanullahi teâlâ aleyhim ecmâin hazerâtının tarîkidir. Bu tarîkde, şeyh-i kâmilde marifet nuru tahakkuk ederse ifâzada hayyen ve meyyiten musâvîdir. Muhabbet tarîkiyle muhakkak ondan istifâde edilir. Rasûlullah efendimiz sallallâhu aleyhi vesellem : “İşleriniz çıkmaza girdiğinde ehl-i kubûrdan manen yardım isteyin.”[21] buyuruyor. Himmete nail olmak için mutlaka kabirin yanına gitmek şart değildir, zaten bu herkes için her zaman mümkün de değildir. Bu sebepten dolayı bulunduğu yerden Rasûlullah sallallâhu aleyhi vesellem’in Medine-i Münevvere’de bulunan ravza-i mutahharasına veya herhangi bir evliyaullahın kabrine, ruhaniyyetine teveccüh ve râbıta yapan kişi muhakkak onlardan istifade ederler. Râbıtadan maksat muhabbet ve sevgidir. Peygamber Efendimiz sallallâhu aleyhi vesellem bir hadiste: “Kişi ahirette sevdiği ile beraber haşr olunur.” [22] buyurur. Gavs-ı Sani Seyyid Abdulbaki El-Huseyni Hz. 'A'oozu Billahi Minash-shaitanir Rajeem bismillaharrahmanarrahim Ayat-ul-Kursî.]— Allah! There is no deity except He, the Ever Living, the One Who sustains and protects all that exists. Neither slumber, nor sleep overtake Him. To Him belongs whatever is in the heavens and whatever is on earth. Who is he that can intercede with Him except with His Permission? He knows what happens to them (His creatures) in this world, and what will happen to them in the Hereafter . And they will never compass anything of His Knowledge except that which He wills. His throne extends over the heavens and the earth, and He feels no fatigue in guarding and preserving them. And He is the Most High, the Most Great. Allahu laa ilaha illa huwa, Al -Haiy ul-Qaiyum La ta'khudhuhu sinatu wa la nawm lahu ma fis -samawati wa ma fil-'ard Man dhal-ladhi yashfa'u 'indahu illa bi-idhnihi Ya'lamu ma bayna aydihim wa ma khalfahum wa la yuhituna bi shai'im min 'ilmihi illa bima sha'a Wasi'a kursiyuhus-samawati wal ard wa la ya'uduhu hifdhuhuma wa Hu wal 'Aliyul-Adheem In the name of Allah, The Most Kind, The Most Merciful. In the name of Allah, The Most Kind, The Most Merciful. Say, “I seek refuge in (Allah) the Lord of the Daybreak.” “From the evil (deeds) of that (creation) which He (Allah) created.” “And from the evil (deeds of other people) when night time comes (and I am asleep unable to protect myself).” “And from the evil (deeds) of those (people) who blow on knots (and call on Satin .Shaitan) to help them to cause harm)." “And from the evil (deeds) of the jealous person when they become envious (and they try to cause harm).” In the name of Allah, The Most Kind, The Most Merciful. Say, “I seek refuge in (Allah) the Lord of (all) humans.” “The king of (all) humans.” “The Allah of (all) humans.” “From the evil of the retreating whisperer (Satin.Shaitan) who whispers evil suggestions ,( but disappears when people remember Allah).” ‘Who whispers (evil suggestions) into the hearts of humans.” “(Promoting evil) from among (both) the jinn and humans.” Oh our Sir, do not condemn us, we are forgotten or we make a mistake! Oh our Sir, do not impose on us load, like which you imposed on our ancestors! Oh our Sir, do not overload us with what we cannot support! Tolerate us! Forgive us! Have compassion of us! You are our Protector! Grant to us the victory on the incredulous ones! "Laa ilaaha ill-Allaah wahdahu laa shareeka lah, lahu'l-mulk wa lahu'l-hamd wa huwa 'ala kulli shay'in qadeer (There is no god except Allaah Alone with no partner or associate; His is the Sovereignty and His is the praise, and He is Able to do all things)" Amin amin amin O JARDIM - THE GARDEN O JARDIM Ao nascer, recebemos um jardim para cuidar, já com muitas sementes, que noscabe apenas regar, cuidando com carinho de cada canteiro.No canteiro do Amor, nascem os mais belos sentimentos, como a solidariedade,o afeto, a ternura e uma linda flor vermelha, chamada de solidariedade.No canteiro da esperança, nascem os sonhos, a perseverança, os desejos daalma, que bem regados, rendem muitos frutos, chamados de "realizações".No canteiro da alegria, flores lindas que sorriem para a vida, sãoconhecidas como "motivação", "boa vontade" e "persistência", sendofundamentais para a continuidade do nosso jardim.Mais ao fundo, um canteiro impressiona pela altura das flores, é o canteiroda fé, regado com orações e atitudes regeneradoras, sobem até o céu, emuitas das flores tocam os pés dos anjos, que tudo ouvem nas nossasplantações.Muitos cuidam do canteiro com trabalho incessante, vigiando os pensamentos,regando constantemente o amor, a alegria e a esperança, sempre com desejosincero de mudar para melhor.Assim, as flores crescem sempre fortes, lindas e mesmo diante dastempestades, próprias da vida, resistem ao tempo e as dificuldades,tornando-se cada vez mais belas.Outros, se perdem em lamentações, gastando o precioso tempo em divagações.Pensam nas plantas que poderiam ter e não tem, naquelas que já tiveram eperderam, nas belas plantas do vizinho, e vão se descuidando do jardim,deixando as ervas daninhas tomarem conta dos canteiros.Assim, plantas destruidoras como o ódio, a inveja, a calúnia, a preguiça, as paixões, o desrespeito, entre outras pragas, vão tomando o lugar das flores, e vamos nos tornando pessoas amargas, insensíveis, amarguradas, tristes e doentes.O jardim da vida são os seus pensamentos, o regador seus sentimentos e asemente, a fé.O jardineiro é você, a terra, a própria vida, a água é Allah (swt), fonte de toda avida, que está dentro de você, e em todos os lugares em forma de energia.Seja você, o próprio jardim de Deus, cuide dos seus canteiros, regue todosos dias com amor, esperança e fé.Eu acredito em você. Cid Pimentel adaptado por Suleyman The GARDEN While being born, we receive the garden you it take care, already with much seeds, which noscabe it hardly will water, taking care affectionately of each flowerbed. In the flowerbed of the Love, the most beautiful feelings plows born, like the solidarity, the affection, the gentleness and the lovely red flower called of solidarity. In the flowerbed of the hope, there joy plows born the dreams, the perseverance, the wishes daalma, what watered well, bring many results called of " realizations in.No flowerbed of the, lovely flowers that smile will be the life, sãoconhecidas like "motivation", " good will " and "persistence", sendofundamentais will be the continuity of our garden. Live you it the bottom, the flowerbed impresses will be the height of the flowers, he is the canteiroda faith, watered with prayers and regenerative attitudes, they rise up you it the sky, emuitas of the flowers they touch the feet of the angels, who completely hear in the nossasplantações. Many people take care of the flowerbed with incessant work, watching the thoughts, always watering constantly the love, the joy and the hope, with desejosincero of changing will be better. Only, the flowers always grow strongly, lovely and even before dastempestades, own of the life, stand the test of team and the difficulties, becoming live and live beautiful. Others, they plows lost in lamentations, spending the precious team in wanderings. They think about the plants that they might have and it is not, in that what they had already eperderam, in the beautiful plants of the neighbor, and they go if neglecting the garden, letting the weeds take care of the flowerbeds. Only, destructive plants like the hatred, the envy, the slander, the laziness, the passions, the disrespect, between other nuisances, plow taking the place of the flowers, and we go in making bitter, insensible, embittered, sad and ill persons. The garden of the life they plows his thoughts, watering can his feelings and asemente, the faith. The gardener is you, the land, the life itself, the water is Allah (swt), fountain of every live, which is inside you, and at all the places in the form of energy. Be you, the God's garden itself, take care of his flowerbeds, water todosos days with love, hope and faith. I BELIEVE IN YOU!!! by: Dr . Cid Pimentel F.M.J. adapted by Suleyman