http___puertoarial.com_tag_el-comienzo-de-los-tiempos__lang_tr_1.xml
1.1 2.1 3.1 3.2 4.1 4.2 5.1 5.2 6.1
In the end is the beginning of time. -Where is everybody ... -So it was true ... The planet was evacuated in its entirety, but they forgot about me, I'm the only one on the planet. The sun grew larger scale by the minute, he felt a warmth overwhelming, between the jaws of death and that infernal sunset, had no choice but to kneel and wait for the moment, perspiring body to drop too fat, closed his eyes, the heat burned, but he still, still alive, felt like her body was dismembered, time seemed to stop and began to spin in the air, could see the red sky, could look like the surface of the earth exploded slowly, and chunks of earth flying through the air, buildings crumbled like sand castles, noise was chaotic, not understand how still conscious. Then, is abruptly abducted wildly, at a speed almost hypersonic, his body seemed completely detached, until it stopped short. A robotic voices penetrated into his mind, felt some peace, felt cool, comfort, tranquility. He opened his eyes, was within a tube body size, and he there unable to move, read costaba breathe, or was a sense of being immersed in a kind of amniotic fluid, his body was as disintegrated into pieces and attached therein, but the mice are returned to dissociate. -The union "protoplasmic" will end in a few moments, chemical elements in the DNA form in 3 ... 2 ... 1-flickering screen adrones organic, there everything was automatic.
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1
Sonunda zamanın başlangıcıdır. -Herkes nerede ... -Bu yüzden gerçek oldu ... Gezegen bütünüyle boşaltıldı, ama onlar beni unutmuş, Ben gezegende tek kişi benim. Güneş her dakika büyük ölçekli büyüdü, o ezici bir sıcaklık hissettim, ölümün pençesinden ve cehennem gün batımı arasında, şu an için diz çökmek ve beklemek ama başka seçeneği yoktu, çok şişman düşmesi terleme vücut, gözlerini kapattı, ısı yandı, ama yine de, hala hayatta, vücudu parçalanmış gibi hissettim, zamanı durdurmak gibiydi ve havada dönmeye başladı, kırmızı gökyüzü görebiliyordu, yavaş yavaş patladı toprak yüzeyi gibi görünebilir, ve toprak parçaları havada uçan, binalar kum kaleler gibi ufalanmış, gürültü kaotik, anlamıyorum nasıl hala bilinçli. O zaman, aniden çılgınca kaçırılır, neredeyse hipersonik bir hızda, vücudu tamamen müstakil görünüyordu, Kısa durdu kadar. Onun zihnine nüfuz bir robot sesleri, biraz huzur hissettim, serin hissettim, konfor, huzur. Gözlerini açtı, bir tüp vücut büyüklüğü içinde oldu, hareket etmek ve orada mümkün, costaba nefes okumak, ya da amniyotik sıvı bir tür dalmış olma duygusu oldu, bedeni gibi parçalar halinde dağılmış ve orada bağlıydı, ancak farenin ayırmak için döndürülür. -"Protoplazmik" Sendika birkaç dakika içinde sona erecek, 3 DNA formunda kimyasal elementler ... 2 ... 1-titrek ekran adrones organik, her şey otomatik vardı.