http___radyomood.com_ocean-of-you-roportaj__1.xml
1.1 2.1 2.2 3.1 3.2 3.3 3.4 4.1 5.1 5.2 5.3 6.1 7.1 7.2 7.3 7.4 8.1 9.1 9.2 9.3 10.1 10.2 11.1 11.2 11.3 11.4 12.1 12.2 12.3 12.4 12.5 13.1 13.2 13.3 14.1 15.1 15.2 16.1 17.1 17.2 17.3 18.1 19.1 19.2 19.3 19.4 20.1 21.1 21.2 21.3 21.4 21.5 21.6 22.1 23.1 23.2 23.3 24.1 25.1 25.2 25.3 25.4 25.5 26.1 26.2 27.1 27.2 27.3 27.4 27.5 27.6 27.7 27.8 28.1 29.1 29.2 29.3 29.4 29.5 29.6 29.7 29.8 30.1 31.1 31.2 31.3 31.4 32.1 33.1
Röportajın Türkçe’sini buradan okuyabilirsiniz. It wouldn’t be wrong to say that the UK is the country that raises the most talented and creative musicians. As Radyo Mood we are so glad to present the interview of Ocean Of You. The British musician Damien Hendry, has been in music industry for around 10 years, so far he has many singles and has been in numerous bands. The album “Stained Glass Teardrop” will be out on 14th of July under the name of his first solo project “Ocean Of You”. You can find the links to listen to the latest album of his, at the end of the page. We talked about his solo project along side of his musical ideas and inspirations. N: First of all we are very appreciative that you agreed to have this interview with us. It’s my pleasure. I was very surprised to be featured on your website and it was lovely to meet the people behind the site and hear some of your kind feedback! Everyone’s been so nice! N: Your new album will be out on 14th of July, how excited are you? Extremely excited!!! I began work on this album back in 2012 so it’s been a long time in the making. The content of the album is very personal to me too so I’m both excited and apprehensive to share it with the world – mostly excited though! It’s been long enough now that I can’t wait to get the songs out there! N: There are 9 songs in the album, do all of the music and lyrics belong to you? Yes, on this album I have composed all of the music and lyrics. -I’m very proud of it! It’s basically just a chronicling of the last 10 years of my life, and mostly from the standpoint of love and how that can make you feel when you lose it. N: How long did it take to record the album? Could you tell us the recording process a little? The recording process was quite unusual for this album compared to the way I usually work. I am a very single-minded songwriter most of the time as I usually know in my mind exactly how I want everything to sound before I’ve even started recording. To that end, I have gotten into the habit over the years of recording and producing all my own music so that I can see the vision right through from inception to the finished product. This has mainly involved working at home on sub-standard equipment but in a way that’s spurned my creativity and inventiveness over the years, learning how to get the best results I possibly can on virtually no budget! On ‘Stained Glass Teardrop’ however I went into a proper recording studio with my friend Scott Stewart who’s an excellent upcoming producer. Due to the time restrictions (studio availability, my day job working hours etc.) it was actually recorded over several months in 2/3 hour bursts at a time. This doesn’t sound like an ideal way to work but actually the time restrictions we were dealing with helped us to forge a super-productive working relationship we might never have achieved in a more laid-back environment. This allowed for a sort of fluidity to the process which made it feel very similar to the way I was accustomed to working. We almost became one mind! Before going into the studio I’d already programmed the synth tracks and created demos of all the songs so we used these initially as guide tracks when recording the drums, which we did first. We then had a frantic work pattern which involved vocals one week, guitars the next, then back to vocals then one day tracking bass guitar parts then back to guitar etc. But as mentioned above, despite the seemingly disorganised approach to record the record, Scott and I had an excellent way of powering through and always knowing what we had to do next which meant we made the most of the little studio time we actually had and finished up with a record we’re both very proud of. N: Which instruments do you play in the album except of singing? I played all of the instruments you hear on the album and programmed all of the synth tracks as well. This was particularly fun for me as I’ve played drums, guitar, bass and sang for various bands over the years and I’ve always wanted to just go into a studio and play everything on an album – and that’s precisely what I got to do with Stained Glass Teardrop and I’m very pleased with the end result! N: At what age did you start writing songs? I think I first picked up a guitar when I was maybe 14 but couldn’t really do much with it and quickly lost patience. As fate would have it however I was spontaneously drawn to it again around a year later. I stuck with it this time and by the age of 15/16 I had learned the basic chord structures to some of my favourite songs as well as starting to write my own songs too. N: What made you first realize you wanted to pursue a career in music? I know it sounds really pretentious but I’ve always been moved by music in a really powerful way. Almost as though the elements were always within me and just discovering and listening to good music was a catalyst for the reaction to take place. Basically, the feeling it gave me to listen to music I really enjoyed (when I was a kid, it was an eclectic mix of ABBA, Bee Gees, Oasis, The Jam, The Stranglers, Ultravox – all stuff my parents listened to) planted a seed which, when I grew old enough to realise what creativity was and what I could do with it, grew into a desire to create that feeling for others as well as myself by making music that made me feel that way. Basically I’m writing the kind of music I want to hear primarily but with the hope that others will love it as much as I do. N: Which musician or the band inspires you the most? Apart from the childhood inspirations listed above the most formative and relevant influences were when I was coming of age and starting to take songwriting seriously. These came in the form of bands like Green Day, Nirvana, Muse and Radiohead, to name but a few. When I first started performing as a front man I took a lot of inspiration from Muse’s live performances and in particular the nuances of Matt Bellamy’s unique stage-presence. I used to study his live performances and try to take as much inspiration as I could from them – I would say Matt Bellamy was my first bonafide idol. I probably learned to sing by trying to emulate his seemingly impossibly high falsettos until I finally was able to nail them! Latterly though, I’d say my influences as a writer are a combination of Coldplay, Muse, OneRepublic, Darren Hayes (Savage Garden) and some darker Radiohead/Thom Yorke sounds. N: Who would you want to have a duet with? Strangely enough, I’m actually in the planning stages of a ‘Duets’ album as one of my next musical projects. As part of this, I wanted to duet mostly with female singers and it’s something I’ve not really done before but which I’ve always wanted to try. I’m looking at working with a lot of singers local to me (there’s an incredible amount of talent in and around Glasgow/Cumbernauld right now) but would be great to get a more established artist on there too as it’s going to be for charity and it’d be great to raise the profile as much as possible. N: Which decade was the most creative and productive in your opinion? I’d have to say each was probably as productive as the next. Creativity wise, it’s probably taken a dip as we’ve approached the naughties and present day, as more and more music is being either covered, sampled or remixed from earlier decades. It’s still an excellent era we live in when it comes to new music. I’m always hearing things I like and occasionally things that take my breath away. It’s probably fair to say though that the 80s was a particularly creative and lasting decade musically with a lot of the typical 80s sounds still very prominent in popular music at this very moment. N: What do you think about the music industry of today? Do you think that being in this wormhole of technology harms the industry? I’m very much in the camp that’s all for technology. There’s nothing wrong with being nostalgic or preserving the methods of generations past however I think technology (in general, not just in the music industry) will ultimately be a force of good and will eventually make the quality of life better for everyone on this planet. Back to the music though; yes, I think it’s a great thing. It’s created amazing, affordable tools without which I wouldn’t be making music out of my spare room or discovering new sounds or new directions to go in. If not for computers and DAWs, I might still be sitting strumming out 3-chord punk rock songs on guitar. And that’s not necessarily bad either but I definitely think this technological wormhole, as you put it, is a force of incredible good, not evil and I feel privileged to be alive at this time to witness the speed at which it’s advancing. I only wish I could live forever to see if or where it eventually plateaus. What kind of life will it be then? N: What do you like doing in your life besides music related things? Well, if you hadn’t already guessed from my future-fond humanitarian speech before, I’m a massive Star Trek fan. I also have a ‘day-job’, so from Monday morning til Friday evening I work in the office of a fashion company called QUIZ. I have some amazing friends and a wonderful girlfriend so I like to spend as much time with them as I can when I’m not working or being a musician, although there are occasions where I like to be alone too, to simply unwind and have a proper think about what’s happening in the world and in my life and at those times I usually drink a lot of alcohol and talk to strangers and that helps me somehow, as strange as that might sound. I’ve also recently taken to graphic design which I really enjoy. I make all my own graphics and design my own album artwork for Ocean of You and even a few other bands as well. I’m an avid mobile photographer as well! I love going walks and taking pictures and sharing them on Facebook etc. It’s fun! N: Thank you for your kind aswers, as the last question I think our followers will like to know if you’ll be here in Turkey for a concert soon? I’m probably a long way off of that financially but if the Turkish audience would have me I’d very much love to come and play for them! Maybe you can help arrange it! I really appreciate the interest you’ve taken in my music and it’s been fun answering these questions. Hope you enjoy the album! -Neva Abrar (Radyo Mood) “Ocean Of You – Stained Glass Teardrop”
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1 27.1 28.1 29.1 30.1 31.1 32.1 33.1 34.1
Please click here for English. İngiltere’nin dünyanın en başarılı ve en yaratıcı müzisyenlerinin yetiştiği ülkelerden biri olduğunu söylesek yanılmayız. Radyo Mood olarak, sizlere Ocean Of You ile yaptığımız röportajı sunmaktan sevinç duyuyoruz. İngiliz müzisyen Damien Hendry, yaklaşık 10 yıldır müzik piyasasında olup, şimdiye kadar farklı müzik gruplarında yer almış ve pek çok single yayınlamıştı. Albümü ‘Stained Glass Teardrop’ Temmuz’un 14’ünde solo projesi olan ‘Ocean Of You’ adı altında, Radyo Mood Türkiye desteği ile raflardaki yerini aldı. Sayfanın en altında yepyeni albümünü dinleyebileceğiniz linkleri bulabilirsiniz. Kendisiyle, solo projesinin yanı sıra, müzikal fikirleri ve esin kaynakları hakkında da konuştuk. Öncelikle, bizimle bu röportajı yapmayı kabul ettiğin için çok teşekkür ediyoruz. Benim için zevkti. Web sitenizde bana yer verildiğini görünce çok şaşırmıştım, sitenin ardındaki insanlarla tanışmak ve nazik geri bildirimlerinizi duymak çok güzel! Herkes çok iyi davranıyor bana! Yeni albümün 14 Temmuz’da çıktı, heyecanlı mısın? İnanılmaz heyecanlıyım! Bu albüm üzerine çalışmaya 2012’de başlamıştım, yani yapım süreci çok uzun sürdü. Albüm içerik olarak benim için çok kişisel, o nedenle dünyayla paylaşma konusunda hem heyecanlı hem de endişeliyim – çoğunlukla heyecanlıyım ama! Süreç yeterince uzundu, o yüzden şarkılarımı ortaya çıkarmak için sabırsızlanıyorum! Albümde 9 şarkı var, hepsinin sözleri ve müzikleri sana mı ait? Evet, albümdeki tüm şarkı sözleri ve müzikler bana ait. Bu konudan çok gurur duyuyorum! Aslında ağırlıklı olarak, aşkın bakış açısıyla bakmaya ve aşkı kaybettiğinde nasıl hissettirdiğine dair hayatımın son 10 yılının kronolojisini anlatıyor. Albümü kaydetmek ne kadar sürdü? Bize biraz kayıt sürecinden bahsedebilir misin? Benim her zamanki çalışma şeklime kıyasla bu seferki albümün kayıt süreci biraz sıradışıydı. Ben ne istediğini fazlasıyla bilen bir şarkı yazarıyım, öyle ki, daha kayıt süreci başlamadan, neyin nasıl duyulmasını istediğimi bilirim. Bu amaçla, yıllardır kendi müziğimi kaydetme ve üretmenin de bir getirisi olarak, bütün süreci, başladığı andan itibaren ürünün tamamlandığı ana kadar açıkça tahlil edebiliyorum. Bu, genel anlamda işi, evde yetersiz ekipmanlarla yürütmeye çalışmakla alakalı ama yıllar boyunca neredeyse hiç bütçem olmadan yapabildiğimin en iyisini yapmaya çalıştığım için bu bir anlamda yaratıcılığıma ve özgünlüğüme de sekte vurdu. Fakat, ‘Stained Glass Teardrop’ albümü için, şahane bir prodüktör olan arkadaşım ‘Scott Stewart’ ile beraber, kayıt için ideal olan bir stüdyoda çalıştık. Kısıtlı zamanımızdan dolayı (stüdyonun müsaitliği, diğer işimin mesai saatleri vs.) albüm birkaç ay boyunca günde 2/3 saatlik süreçlerle kaydedildi. Bu çalışmak için ideal bir yolmuş gibi gelmiyor belki kulağa ama başetmeye çalıştığımız bu kısıtlı süreç, aramızda süper-üretken bir iş ilişkisi doğmasına sebep oldu, ki bunu belki de daha rahat bir çalışma ortamında asla yakalayamazdık. Bu durum, benim daha önceki çalışmalarımda sahip olduğum türden bir akışkanlık kazandırdı tüm sürece. İkimiz neredeyse tek zihin olduk! Stüdyoya gitmeden önce ben zaten synth olan şarkıları programlamış ve tüm şarkıların demolarını hazırlamıştım, böylece şarkıların ilk olarak davullarını kaydederken demoları da kılavuz olarak kullandık. Bunun ardından da, ilk hafta vokaller, sonraki hafta gitarlar, ardından bir gün için tekrar vokaller, sonra bas gitar partisyonları ve sonra yine gitarların kaydı vs. şeklinde hummalı bir çalışma düzenine girdik. Ama öncesinde de bahsettiğim gibi, görünürde düzensiz bir kayıt süreci yaklaşımımız varmış gibi dursa da, Scott ve ben inanılmaz bir enerjiyle ve bir sonraki adımda ne yapmamız gerektiğinden emin bir şekilde çalıştık, stüdyoda olabilecek en minimum süreyi geçirmemize rağmen ikimiz de gerçekten gurur duyduğumuz bir albümle sonuçlandırdık bu süreci. Albümde şarkı söylüyor olmanın haricinde hangi enstrümanları çaldın? Albümde duyduğunuz tüm enstrümanları ben çaldım ayrıca tüm synth şarkıları da ben programladım. Yıllardır çeşitli müzik gruplarında davul, gitar, bas gitar gibi enstrümanlar çaldığım ve vokal yaptığımdan dolayı, hep stüdyoya girip tüm albümü baştan sona kendim çalmak/söylemek istemişimdir – ve bu ‘Stained Glass Teardrop’ albümünde tam olarak fırsat bulduğum şey, bu yüzden benim için bilhassa eğlenceliydi ve sonuçtan çok memnunum! Şarkı yazmaya kaç yaşında başladın? Sanırım elime ilk defa bir gitar aldığımda 14 yaşındaydım ama pek fazla bir şey yapamamıştım ve sabrımı çok çabuk yitirmiştim. Fakat aradan bir yıl geçti ve kader midir bilinmez, beni tesadüfen kendine çekti. O zamanlar başladım çalmaya, 15/16 yaşlarıma geldiğimde de sevdiğim şarkıların yapılarını ve belli başlı akorlarını öğrenmiştim ve akabinde kendi şarkılarımı da yazmaya başladım. Müzik dahilinde bir kariyer istediğini ilk olarak nasıl farkettin? Kulağa çok iddialı geldiğini biliyorum ama müzik her zaman için beni kendine çeken çok güçlü bir etken oldu. Zaten, sanki bütün elementler içimde vardı, iyi müzik dinlemek ve keşfetmek gerçekleşecek olanlar için bir katalizör etkisi yarattı. Aslında, en sevdiğim müzikleri dinleme duygusu (çocukken, ABBA, Bee Gees, Oasis, The Jam, The Stranglers, Ultravox – Ailemin dinlediği müziklerin bir derlemesi) öyle bir tohum ekti ki, zaman geçtikçe yaratıcılığın ne olduğunu anlamamı ve benim bunu nasıl kullanmam gerektiğini farketmemi sağladı, bu da hissettiğim o duyguyu hem başkaları için hem de kendim için yaratma isteğine dönüştü. Özetle, diğerlerinin de benim kadar sevmesini umut ederek, öncelikle kendi dinleyeceğim tarzda müziği yapmaya çalışıyorum. Seni en çok etkileyen müzisyen ya da müzik grubu hangisi? Yukarıda saydığım çocukluğuma dair olanla müzisyenlerin dışında, şarkı yazmayı ciddiye almaya başladığım döneme ait çok şerkillendirici ilham kaynakları oldu. Bu grupları isimlendirmek gerekirse, Green Day, Nirvana, Muse ve Radiohead diyebilirim, fazla değiller. Fakat solist olarak sahne almaya başladığım zamanlar Muse grubunun canlı performanslarından, özellikle Matt Ballamy’nin sahnedeki kendine has varlığı ve ufak detaylarından çok esinlenmiştim. Eskiden onların sahne performanslarını izler ve onlardan ne öğrenebilirsem kardır diye düşünürdüm hep – Matt Belamy’nin benim ilk gerçek idolüm olduğunu söyleyebilirim. Muhtemelen, onun, görünürde imkansız olan tiz falsetto tonlarına çıkmayı deneyerek öğrendim şarkı söylemeyi, sonra nihayet başardım! Son dönemde bir yazar gözüyle ilham kaynaklarımın, Coldplay, Muse, One Republic, Darren Hayes (Savage Garden grubunun eski solisti) ve bazı karanlık Radiohead/Thom Yorke melodilerinin bir kombinasyonu olduğunu söyleyebilirim. Kiminle düet yapmak isterdin? İlginçtir ki bir sonraki müzik projelerimden biri için bir ‘Düetler’ albümü planlama aşamasındayım. Bunun yanında, çoğunlukla kadın vokallerle düet yapmayı istiyorum ve bu her zaman denemek istediğim fakat daha önce hiç yapma fırsatım olmayan bir durum. Şu an bana yakın civarlarda olan vokallerle çalışmak için uğraşıyorum (Glasgow/Cumbernauld’da ve çevresinde inanılmaz sayıda ve çok yetenekli insanlar var) ama tabi ki ismi daha çok duyulmuş bir sanatçıyla birarada olmak sanki biraz da yardım eli etkisi yaratır ve profili yükseltmek için çok iyi bir fırsat olurdu. Müzik endüstrisi göze alındığında, hangi dönem daha yaratıcı ve üretken geçti sana göre? (60’lar, 80’ler, 2000’ler vs.) Kesinlikle her dönemin en az bir sonraki kadar üretken olduğunu söylemeliyim. Yaratıcılık açısından değerlendirmek gerekirse, şu an terbiyesizlik boyutunda en dibe ulaşıldı sanıyorum, günümüzde sunulan şarkılar geçmiş dönemlere ait şarkıların ya cover, ya şarkı içinde sample ya da remix hali oluyor. Yine de, içinde yaşadığımız dönem, konu yeni müziklere gelince çok şahane bence. Ben her zaman hoşuma giden şarkılar duyuyorum ve arada sırada da olsa nefesimi kesen şarkılar dinleyebiliyorum. Sanırım 80’lerin özellike yaratıcı ve kendine has 80’ler tarzıyla günümüzde de hala popüler müzikte belirgin bir şekilde kullanıldığı için yankıları en uzun süren dönem olduğunu söylemek adil olur. Günümüzün müzik endüstrisi hakkında ne düşünüyorsun? Böylesine teknolojik bir kara delik içerisinde olmak piyasaya zarar veriyor mu sence? Kendi adıma, teknolojiye dair her şey mübahtır. Nostaljinin veya diğer nesillerden gelen metodları korumanın hiçbir yanlış yanı yok, fakat bence teknoloji (genel olarak konuşuyorum, sadece müzik endüstrisi için değil) eninde sonunda bu gezegendeki herkes için iyi bir güç olacak ve nihayetinde hayatlarımızı daha kaliteli hale getirecek. Müziğe geri dönecek olursak, evet, ben şahane bir şey olduğunu düşünüyorum. Öyle harika ve ucuz araçlar yarattı ki, onlar olmadan odamdan çıkmadan müzik yapamaz , yeni müzikler keşfedemez veya kendime yeni yönler bulamazdım. Bilgisayarlar ve DAW’lar (Digital Audio Workstation) olmasaydı, şu an hala oturmuş ve gitarımla 3-akorlu punk rock şarkıları tıngırdatıyor olabilirdim. Ve bunu kötü anlamda söylemiyorum ama bence kesinlikle, senin deyişinle bu teknolojik kara delik, inanılmaz iyi bir güç, kötü değil ve ben sürekli gelişen bir hıza şahit olduğum bu dönemde yaşadığımdan dolayı kendimi çok şanslı hissediyorum. Keşke sonsuza dek yaşayabilsem ve bütün bu sistemin sonunda çöküp çökmeyeceğine veya ne zaman sonlanacağına şahit olabilsem. O zaman dünyada nasıl bir hayat olurdu acaba? Müzikle alakalı şeyler dışında hayatında başka neler yapmayı seviyorsun? Şayet az önceki, gelecek zaman aşkıyla dolu insanlık söylevimden anlaşılmadıysa açıklayayım (), çok sıkı bir Star Trek fanıyım. Ayrıca gündüzleri çalıştığım bir işim de var, Pazartesi sabahından, Cuma akşamına kadar ‘QUIZ’ isimli bir moda şirketinin ofisinde çalışıyorum. Harika bir kız arkadaşım ve şahane arkadaşlarım var, iş veya müzik yapmadığım zamanlarda onlarla olabildiğince çok vakit geçirmeyi seviyorum, nitekim, sadece rahatlamak, dünyanın ve hayatımın gidişatı hakkında kafa yormak gibi nedenlerle yalnız kalmak istediğim vakitler de oluyor, öyle olduğunda, genelde çok fazla alkol tüketiyor ve kulağa tuhaf gelse de, bana enteresan bir şekilde iyi geldiği için tanımadığım insanlarla dertleşiyorum. Son zamanlarda grafik tasarım da çok ilgimi çekmeye başladı. Albüm grafiklerinin ve tasarımının tümü bana ait, Ocean Of You’nun dışında ayrıca birkaç farklı grubun da albümleri için sanat tasarımları yaptım. Bunların yanında, çok istekli bir mobil telefon fotoğrafçısıyım! Yürüyüşler yapmayı, oralarda fotoğraflar çekmeyi ve çektiklerimi Facebook vs. gibi platformlarda paylaşmayı çok seviyorum! Çünkü çok eğlenceli! Nazik cevapların için çok teşekkür ediyorum, son olarak bence takipçilerimiz yakın zamanda bir konser için Turkiye’ye gelip gelmeyeceğini öğrenmek isteyeceklerdir. Finansal açıdan düşününce muhtemelen bu fikre şimdilik çok uzağım fakat Türk dinleyicisi beni dinlemek isterse tabi ki oraya gelip seve seve müzik yaparım! Belki sizinle ortaklaşa ayarlayabiliriz bu organizasyonu! Müziğime gösterdiğiniz ilgiden dolayı çok teşekkür ederim, sorularını cevaplamak çok eğlenceliydi! Umarım albümümü beğenirsiniz. -Neva Abrar (Radyo Mood) “Ocean Of You – Stained Glass Teardrop”