http___prostathastaligi.wordpress.com__1.xml
1.1 2.1 3.1 4.1 5.1 5.2 5.3 5.4 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 7.1 7.2 7.3 7.4 8.1 8.2 8.3 8.4 9.1 9.2 9.3 9.4 9.5 10.1 11.1 11.2 11.3 11.4 11.5 11.6 11.7 11.8 11.9 11.10 12.1 13.1 13.2 13.3 13.4 13.5 13.6 14.1 14.2 14.3 14.4 15.1 16.1 17.1 17.2 17.3 17.4 17.5 17.6 17.7 17.8 17.9 18.1 19.1 19.2 19.3 19.4 19.5 19.6 19.7 19.8 19.9 20.1 20.2 20.3 20.4 20.5 20.6 20.7 20.8 21.1 21.2 21.3 21.4 21.5 21.6 21.7 22.1 22.2 22.3 22.4 22.5 22.6 22.7 22.8 22.9 23.1 24.1 24.2 24.3 24.4 25.1 25.2 25.3 25.4 25.5 25.6 25.7 26.1 26.2 27.1 28.1 28.2 28.3 28.4 28.5 28.6 29.1 30.1 30.2 30.3 31.1 31.2 31.3 31.4 31.5 32.1 32.2 32.3 32.4 33.1 33.2 33.3 33.4 33.5 33.6 33.7 33.8 34.1 35.1 35.2 35.3 35.4 35.5 36.1 36.2 36.3 36.4 36.5 36.6 36.7 37.1 38.1 38.2 38.3 38.4 39.1 39.2 39.3 39.4 40.1 40.2 40.3 40.4 40.5 40.6 40.7 40.8 41.1 42.1 42.2 42.3 42.4 43.1 43.2 43.3 43.4 43.5 44.1 45.1 45.2 45.3 45.4 45.5 45.6 45.7 46.1 47.1 47.2 47.3 47.4 48.1 48.2 48.3 48.4 48.5 48.6 48.7 48.8 48.9 49.1 49.2 49.3 49.4 50.1 50.2 50.3 51.1 51.2 52.1 53.1 53.2 53.3 54.1 54.2 54.3 55.1 55.2 55.3 55.4 56.1 56.2 56.3 56.4 56.5 56.6 57.1 58.1 58.2 58.3 59.1 59.2 59.3 59.4 59.5 60.1 61.1 61.2 61.3 61.4 61.5 61.6 61.7 61.8 61.9 62.1 63.1 63.2 63.3 63.4 63.5 63.6 64.1 64.2 64.3 64.4 64.5 64.6 65.1 66.1 66.2 66.3 67.1 68.1 68.2 68.3 68.4 69.1 69.2 69.3 69.4 69.5 69.6 70.1 70.2 70.3 71.1 71.2 71.3 71.4 71.5 71.6 71.7 71.8 72.1 73.1 73.2 73.3 73.4 73.5 74.1 74.2 74.3 75.1 76.1 76.2 76.3 76.4 76.5 76.6 76.7 76.8 76.9 76.10 77.1 77.2 77.3 77.4 77.5 78.1 79.1 79.2 79.3 79.4 79.5 79.6 79.7 80.1 81.1 82.1 82.2 82.3 82.4 82.5 82.6 82.7 82.8 83.1 83.2 83.3 83.4 83.5 84.1 84.2 84.3 84.4 84.5 84.6 85.1 86.1 86.2 86.3 87.1 87.2 88.1 88.2 89.1 89.2 89.3 89.4 89.5 90.1 91.1 91.2 91.3 92.1 92.2 92.3 93.1 93.2 93.3 94.1 94.2 94.3 95.1 95.2 95.3 95.4 96.1 96.2 96.3 97.1 97.2 97.3 98.1 98.2 99.1 99.2 99.3 100.1 101.1 101.2 101.3 102.1 102.2 102.3 103.1 103.2 103.3 103.4 104.1 104.2 104.3 105.1 105.2 105.3 106.1 106.2 106.3 107.1 107.2 107.3 108.1 108.2 108.3 109.1 109.2 109.3 110.1 110.2 110.3 111.1 111.2 111.3 111.4 112.1 112.2 112.3 113.1 113.2 113.3 114.1 114.2 114.3 115.1 115.2 115.3 116.1 116.2 116.3 117.1 117.2 118.1 118.2 118.3 119.1 120.1 120.2 120.3 120.4 120.5 121.1 122.1 122.2 123.1 123.2 124.1 124.2 125.1 125.2 125.3 125.4 126.1 126.2 126.3 126.4 127.1 127.2 127.3 128.1 129.1 129.2 129.3 129.4 130.1 130.2 130.3 131.1 131.2 132.1 132.2 132.3 133.1 133.2 133.3 134.1 135.1 136.1 136.2 137.1 137.2 138.1 138.2 139.1 139.2 139.3 140.1 140.2 140.3 140.4 141.1 142.1 142.2 143.1 143.2 144.1 145.1 145.2 145.3 146.1 146.2 146.3 146.4 147.1 147.2 147.3 148.1 148.2 148.3 149.1 149.2 150.1 151.1 152.1 153.1 154.1 155.1 156.1 157.1 158.1 159.1 160.1 161.1 162.1 163.1 164.1 165.1 166.1 167.1 168.1
Prostate cancer From Free net encyclopedia Template:DiseaseDisorder infobox | ICD9 = Template:ICD9 | Image = Prostatelead.jpg | Caption = | ICDO = | OMIM = 176807 | DiseasesDB = 10780 | MedlinePlus = 000380 | eMedicineSubj = radio | eMedicineTopic = 574 | }} Prostate cancer is a disease in which cancer develops in the prostate, a gland in the male reproductive system. Cancer occurs when cells of the prostate mutate and begin to multiply out of control. These cells may spread (metastasize) from the prostate to other parts of the body, especially the bones and lymph nodes. Prostate cancer may cause pain, difficulty in urinating, erectile dysfunction and other symptoms. Rates of prostate cancer vary widely across the world. It is least common in South and East Asia, more common in Europe - though the rates vary widely between countries - and most common in the United States [1]. According to the American Cancer Society, prostate cancer is least common among Asian men and most common amongst Black men. with figures for European men in between [2] [3]. However, these high rates may be affected by increasing rates of detection [4]. Prostate cancer only occurs in men and develops most frequently in those over fifty. It is the second most common type of cancer in men in the United States, where it is responsible for more male deaths than any other cancer except lung cancer. However, many men who develop prostate cancer never have symptoms, undergo no therapy, and eventually die of other causes. Many factors, including genetics and diet, have been implicated in the development of prostate cancer, but as of 2005, it is not a preventable disease. Prostate cancer is most often discovered by physical examination or by screening blood tests, such as the PSA (prostate specific antigen) test. There is some current concern about the accuracy of the PSA test and its usefulness. Suspected prostate cancer is typically confirmed by removing a piece of the prostate (biopsy) and examining it under a microscope. Further tests, such as X-rays and bone scans, may be performed to determine whether prostate cancer has spread. Prostate cancer can be treated with surgery, radiation therapy, hormone therapy, occasionally chemotherapy, or some combination of these. The age and underlying health of the man as well as the extent of spread, appearance under the microscope, and response of the cancer to initial treatment are important in determining the outcome of the disease. Since prostate cancer is a disease of older men, many will die of other causes before the prostate cancer can spread or cause symptoms. This makes treatment selection difficult. Template:Ref The decision whether or not to treat localized prostate cancer (a tumor that is contained within the prostate) with curative intent is a patient trade-off between the expected beneficial and harmful effects in terms of patient survival and quality of life. The prostate The prostate is a male reproductive organ which helps make and store seminal fluid. In adult men a typical prostate is about three centimeters long and weighs about twenty grams. Template:Ref It is located in the pelvis, under the urinary bladder and in front of the rectum. The prostate surrounds part of the urethra, the tube that carries urine from the bladder during urination and semen during ejaculation. Template:Ref Because of its location, prostate diseases often affect urination, ejaculation, or defecation. The prostate contains many small glands which make about twenty percent of the fluid comprising semen. Template:Ref In prostate cancer the cells of these prostate glands mutate into cancer cells. The prostate glands require male hormones, known as androgens, to work properly. Androgens include testosterone, which is made in the testes; dehydroepiandrosterone, made in the adrenal glands; and dihydrotestosterone, made in the prostate itself. Androgens are also responsible for secondary sex characteristics such as facial hair and increased muscle mass. Symptoms Early prostate cancer usually causes no symptoms. Often it is diagnosed during the workup for an elevated PSA noticed during a routine checkup. Sometimes, however, prostate cancer does cause symptoms, often similar to those of diseases such as benign prostatic hypertrophy. These include frequent urination, increased urination at night, difficulty starting and maintaining a steady stream of urine, blood in the urine, and painful urination. Prostate cancer may also cause problems with sexual function, such as difficulty achieving erection or painful ejaculation. Template:Ref Advanced prostate cancer may cause additional symptoms as the disease spreads to other parts of the body. The most common symptom is bone pain, often in the vertebrae (bones of the spine), pelvis or ribs, from cancer which has spread to these bones. Prostate cancer in the spine can also compress the spinal cord, causing leg weakness and urinary and fecal incontinence. Template:Ref Pathophysiology Image:Normal cancer cell division from NIH.png Prostate cancer is classified as an adenocarcinoma, or glandular cancer, that begins when normal semen-secreting prostate gland cells mutate into cancer cells. The region of prostate gland where the adenocarcinoma is most common is the peripheral zone. Initially, small clumps of cancer cells remain confined to otherwise normal prostate glands, a condition known as carcinoma in situ or prostatic intraepithelial neoplasia (PIN). Although there is no proof that PIN is a cancer precursor, it is closely associated with cancer. Over time these cancer cells begin to multiply and spread to the surrounding prostate tissue (the stroma) forming a tumor. Eventually, the tumor may grow large enough to invade nearby organs such as the seminal vesicles or the rectum, or the tumor cells may develop the ability to travel in the bloodstream and lymphatic system. Prostate cancer is considered a malignant tumor because it is a mass of cells which can invade other parts of the body. This invasion of other organs is called metastasis. Prostate cancer most commonly metastasizes to the bones, lymph nodes, rectum, and bladder. Epidemiology The specific causes of prostate cancer remain unknown. Template:Ref A man's risk of developing prostate cancer is related to his age, genetics, race, diet, lifestyle, medications, and other factors. The primary risk factor is age. Prostate cancer is uncommon in men less than 45, but becomes more common with advancing age. The average age at the time of diagnosis is 70. Template:Ref However, many men never know they have prostate cancer. Autopsy studies of Chinese, German, Israeli, Jamaican, Swedish, and Ugandan men who died of other causes have found prostate cancer in thirty percent of men in their 50s, and in eighty percent of men in their 70s. Template:Ref In the year 2005 in the United States, there were an estimated 230,000 new cases of prostate cancer and 30,000 deaths due to prostate cancer. Template:Ref A man's genetic background contributes to his risk of developing prostate cancer. This is suggested by an increased incidence of prostate cancer found in certain racial groups, in identical twins of men with prostate cancer, and in men with certain genes. In the United States, prostate cancer more commonly affects black men than white or Hispanic men, and is also more deadly in black men. Template:Ref Men who have a brother or father with prostate cancer have twice the usual risk of developing prostate cancer. Template:Ref Studies of twins in Scandinavia suggest that forty percent of prostate cancer risk can be explained by inherited factors. Template:Ref However, no single gene is responsible for prostate cancer; many different genes have been implicated. Two genes (BRCA1 and BRCA2) that are important risk factors for ovarian cancer and breast cancer in women have also been implicated in prostate cancer. Template:Ref Dietary amounts of certain foods, vitamins, and minerals can contribute to prostate cancer risk. Men with higher serum levels of the short-chain w-3 fatty acid linolenic acid have higher rates of prostate cancer. However the same series of studies showed that men with elevated levels of long-chain w-3 (EPA and DHA) had lowered incidence. Template:Ref Other dietary factors that may increase prostate cancer risk include low intake of vitamin E (Vitamin E is found in green, leafy vegetables), lycopene (found in tomatoes) omega-3 fatty acids (found in fatty fishes like salmon), and the mineral selenium. Lower blood levels of vitamin D also may increase the risk of developing prostate cancer. This may be linked to lower exposure to ultraviolet (UV) light, since UV light exposure can increase vitamin D in the body. Template:Ref There are also some links between prostate cancer and medications, medical procedures, and medical conditions. Daily use of anti-inflammatory medicines such as aspirin, ibuprofen, or naproxen may decrease prostate cancer risk. Template:Ref Use of the cholesterol-lowering drugs known as the statins may also decrease prostate cancer risk. Template:Ref Sterilization by vasectomy may increase the risk of prostate cancer, though there are conflicting data. Template:Ref More frequent ejaculation also may decrease a man's risk of prostate cancer. One study showed that men who ejaculated five times a week in their 20s had a decreased rate of prostate cancer. Template:Ref Infection or inflammation of the prostate (prostatitis) may increase the chance for prostate cancer. In particular, infection with the sexually transmitted infections chlamydia, gonorrhea, and syphilis seem to increase risk. Template:Ref Finally, obesityTemplate:Ref and elevated blood levels of testosteroneTemplate:Ref may increase the risk for prostate cancer. Screening Prostate cancer screening is an attempt to find unsuspected cancers. Screening tests may lead to more specific follow-up tests such as a biopsy, where small pieces of the prostate are removed for closer study. As of 2005 prostate cancer screening options include the digital rectal exam and the prostate specific antigen (PSA) blood test. Screening for prostate cancer is controversial because it is not clear if the benefits of screening outweigh the risks of follow-up diagnostic tests and cancer treatments. Prostate cancer is a slow-growing cancer, very common among older men. In fact, most prostate cancers never grow to the point where they cause symptoms, and most men with prostate cancer die of other causes before prostate cancer impacts their lives. The PSA screening test may detect these small cancers that would never become life threatening. Doing the PSA test in these men may lead to overdiagnosis, including additional testing and treatment. Follow-up tests, such as prostate biopsy, may cause pain, bleeding and infection. Prostate cancer treatments may cause urinary incontinence and erectile dysfunction. Therefore, it is essential that the risks and benefits of diagnostic procedures and treatment be carefully considered before PSA screening. Prostate cancer screening generally begins after age fifty, but may be offered earlier in black men or men with a strong family history of prostate cancer. Template:Ref Although there is no officially recommended cutoff, many health care providers stop monitoring PSA in men who are older than 75 years old because of concern that prostate cancer therapy may do more harm than good as age progresses and life expectancy decreases. Digital rectal examination Digital rectal examination (DRE) is a procedure where the examiner inserts a gloved, lubricated finger into the rectum to check the size, shape, and texture of the prostate. Areas which are irregular, hard or lumpy need further evaluation, since they may contain cancer. The DRE only evaluates the back of the prostate, but fortunately, 85% of prostate cancers arise in this part of the prostate. Prostate cancer which can be felt on DRE is generally more advanced. Template:Ref The use of DRE has never been shown to prevent prostate cancer deaths when used as the only screening test. Template:Ref Prostate specific antigen The PSA test measures the blood level of prostate-specific antigen, an enzyme produced by the prostate. Specifically, PSA is a serine protease similar to kallikrein. Its normal function is to liquify gelatinous semen after ejaculation, allowing spermatazoa to more easily "swim" through the uterine cervix. PSA levels under 4 ng/mL (nanograms per milliliter) are generally considered normal, while levels over 4 ng/mL are considered abnormal. PSA levels between 4 and 10 ng/mL indicate a risk of prostate cancer higher than normal, but the risk does not seem to rise within this six-point range. When the PSA level is above 10 ng/mL, the association with cancer becomes stronger. However, PSA is not a perfect test. Some men with prostate cancer do not have an elevated PSA, and most men with an elevated PSA do not have prostate cancer. PSA levels can change for many reasons other than cancer. Two common causes of high PSA levels are enlargement of the prostate (benign prostatic hypertrophy (BPH)) and infection in the prostate (prostatitis). PSA levels are lowered in men who use medications used to treat BPH or baldness. These medications, finasteride (marketed as Proscar or Propecia) and dutasteride (marketed as Avodart), may decrease the PSA levels by 50% or more. Several other ways of evaluating the PSA have been developed to avoid the shortcomings of simple PSA screening. The use of age-specific reference ranges improves the sensitivity and specificity of the test. The rate of rise of the PSA over time, called the PSA velocity, has been used to evaluate men with PSA levels between 4 and 10 ng/ml, but as of 2005, it has not proven to be an effective screening test. Template:Ref Comparing the PSA level with the size of the prostate, as measured by ultrasound or magnetic resonance imaging, has also been studied. This comparison, called PSA density, is both costly and, as of 2005, has not proven to be an effective screening test. Template:Ref PSA in the blood may either be free or bound to other proteins. Measuring the amount of PSA which is free or bound may provide additional screening information, but as of 2005, questions regarding the usefulness of these measurements limit their widespread use. Template:RefTemplate:Ref Confirming the diagnosis Image:Prostatehistopath.jpg When a man has symptoms of prostate cancer, or a screening test indicates an increased risk for cancer, more invasive evaluation is offered. The only test which can fully confirm the diagnosis of prostate cancer is a biopsy, the removal of small pieces of the prostate for microscopic examination. However, prior to a biopsy, several other tools may be used to gather more information about the prostate and the urinary tract. Cystoscopy shows the urinary tract from inside the bladder, using a thin, flexible camera tube inserted down the urethra. Transrectal ultrasonography creates a picture of the prostate using sound waves from a probe in the rectum. If cancer is suspected, a biopsy is offered. During a biopsy a urologist obtains tissue samples from the prostate via the rectum. A biopsy gun inserts and removes special hollow-core needles (usually three to six on each side of the prostate) in less than a second. The tissue samples are then examined under a microscope to determine whether cancer cells are present, and to evaluate the microscopic features (or Gleason score) of any cancer found. Prostate biopsies are routinely done on an outpatient basis and rarely require hospitalization. Fifty-five percent of men report discomfort during prostate biopsy. Template:Ref Staging Template:Main An important part of evaluating prostate cancer is determining the stage, or how far the cancer has spread. Knowing the stage helps define prognosis and is useful when selecting therapies. The most common system is the four-stage TNM system (abbreviated from Tumor/Nodes/Metastases). Its components include the size of the tumor, the number of involved lymph nodes, and the presence of any other metastases. The most important distinction made by any staging system is whether or not the cancer is still confined to the prostate. In the TNM system, clinical T1 and T2 cancers are found only in the prostate, while T3 and T4 cancers have spread elsewhere. Several tests can be used to look for evidence of spread. These include computed tomography to evaluate spread within the pelvis, bone scans to look for spread to the bones, and endorectal coil magnetic resonance imaging to closely evaluate the prostatic capsule and the seminal vesicles. After a prostate biopsy, a pathologist looks at the samples under a microscope. If cancer is present, the pathologist reports the grade of the tumor. The grade tells how much the tumor tissue differs from normal prostate tissue and suggests how fast the tumor is likely to grow. The Gleason system is used to grade prostate tumors from 2 to 10, where a Gleason score of 10 indicates the most abnormalities. The pathologist assigns a number from 1 to 5 for the most common pattern observed under the microscope, then does the same for the second most common pattern. The sum of these two numbers is the Gleason score. The Whitmore-Jewett stage is another method sometimes used. Proper grading of the tumor is critical, since the grade of the tumor is one of the major factors used to determine the treatment recommendation. Treatment Treatment for prostate cancer may involve watchful waiting, surgery, radiation therapy, High Intensity Focused Ultrasound (HIFU), chemotherapy, cryosurgery, hormonal therapy, or some combination. Which option is best depends on the stage of the disease, the Gleason score, and the PSA level. Other important factors are the man's age, his general health, and his feelings about potential treatments and their possible side effects. Because all treatments can have significant side effects, such as erectile dysfunction and urinary incontinence, treatment discussions often focus on balancing the goals of therapy with the risks of lifestyle alterations. If the cancer has spread beyond the prostate, treatment options significantly change, so most doctors who treat prostate cancer use a variety of nomograms to predict the probability of spread. Treatment by watchful waiting, HIFU, radiation therapy, cryosurgery, and surgery are generally offered to men whose cancer remains within the prostate. Hormonal therapy and chemotherapy are often reserved for disease which has spread beyond the prostate. However, there are exceptions: radiation therapy may be used for some advanced tumors, and hormonal therapy is used for some early stage tumors. Cryotherapy, hormonal therapy, and chemotherapy may also be offered if initial treatment fails and the cancer progresses. Watchful waiting Watchful waiting, also called "active surveillance," refers to observation and regular monitoring without invasive treatment. Watchful waiting is often used when an early stage, slow-growing prostate cancer is found in an older man. Watchful waiting may also be suggested when the risks of surgery, radiation therapy, or hormonal therapy outweigh the possible benefits. Other treatments can be started if symptoms develop, or if there are signs that the cancer growth is accelerating. Most men who choose watchful waiting for early stage tumors eventually have signs of tumor progression, and they may need to begin treatment within three years. Template:Ref Although men who choose watchful waiting avoid the risks of surgery and radiation, the risk of metastasis (spread of the cancer) may be increased. Additional health problems that develop with advancing age during the observation period can also make it harder to undergo surgery and radiation therapy. Surgery Surgical removal of the prostate, or prostatectomy, is a common treatment either for early stage prostate cancer, or for cancer which has failed to respond to radiation therapy. The most common type is radical retropubic prostatectomy, when the surgeon removes the prostate through an abdominal incision. Another type is radical perineal prostatectomy, when the surgeon removes the prostate through an incision in the perineum, the skin between the scrotum and anus. Prostatectomy can cure about seventy percent of cases of prostate cancer. Radical prostatectomy is highly effective for tumors which have not spread beyond the prostate. However, it may cause nerve damage that significantly alters the quality of life of the prostate cancer survivor. The most common serious complications are loss of urinary control and impotence. As many as forty percent of men will be left with some urinary incontinence, usually in the form of leakage when they sneeze, cough or laugh. Impotence is also a common problem. Although penile sensation and the ability to achieve orgasm usually remain intact, erection and ejaculation are often impaired. Medications such as sildenafil (Viagra), tadalafil (Cialis), or vardenafil (Levitra) may restore some degree of potency. In some men with smaller cancers, a more limited "nerve-sparing" technique may help avoid urinary incontinence and impotence. Template:Ref Radical prostatectomy has traditionally been used alone when the cancer is small. However, courses of hormone therapy prior to surgery may increase cure rates and are currently being studied. Template:Ref Surgery may also be offered when a cancer is not responding to radiation therapy. However, because radiation therapy causes tissue changes, prostatectomy after radiation has a higher risk of complications. Transurethral resection of the prostate, commonly called a "TURP," is a surgical procedure performed when the tube from the bladder to the penis (urethra) is blocked by prostate enlargement. TURP is generally for benign disease and is not meant as definitive treatment for prostate cancer. During a TURP, a small tube (cystoscope) is placed into the penis and the blocking prostate is cut away. In metastatic disease, where cancer has spread beyond the prostate, removal of the testicles (called orchiectomy) may be done to decrease testosterone levels and control cancer growth. (See hormonal therapy, below). Radiation therapy Image:Brachytherapy.jpgRadiation therapy, also known as radiotherapy, uses X-rays to kill prostate cancer cells. X-rays are a type of ionizing radiation that can damage or destroy the DNA crucial to cancer cell growth. Two different kinds of radiation therapy are used in prostate cancer treatment: external beam radiation therapy and brachytherapy. External beam radiation therapy uses a linear accelerator to produce high-energy X-rays which are directed in a beam towards the prostate. A technique called Intensity Modulated Radiation Therapy (IMRT) may be used to adjust the radiation beam to conform with the shape of the tumor, allowing higher doses to be given to the prostate and seminal vesicles with less damage to the bladder and rectum. External beam radiation therapy is generally given over several weeks, with daily visits to a radiation therapy center. Image:Linacprostate.jpg Brachytherapy involves the placement of about 100 small "seeds" containing radioactive material (such as iodine-125 or palladium-103) with a needle through the skin of the perineum directly into the tumor. These seeds emit lower-energy X-rays which are only able to travel a short distance. Brachytherapy seeds will stay in the prostate permanently, but men with implanted seeds are not at risk of exposing others to radiation. Template:Ref Radiation therapy is commonly used in prostate cancer treatment. It may be used instead of surgery for early cancers, and it may also be used in advanced stages of prostate cancer to treat painful bone metastases. Radiation treatments also can be combined with hormonal therapy for intermediate risk disease, when radiation therapy alone is less likely to cure the cancer. Some radiation oncologists combine external beam radiation and brachytherapy for intermediate to high risk situations. One study found that the combination of six months of androgen suppresive therapy combined with external beam radiation had improved survival compared to radiation alone in patients with localized prostate cancer. Template:Ref Others use a "triple modality" combination of external beam radiation therapy, brachytherapy, and hormonal therapy. Less common applications for radiotherapy are when cancer is compressing the spinal cord, or sometimes after surgery, such as when cancer is found in the seminal vesicles, in the lymph nodes, outside the prostate capsule, or at the margins of the biopsy. Radiation therapy is often offered to men whose medical problems make surgery more risky. Radiation therapy appears to cure small tumors that are confined to the prostate just about as well as surgery. However, as of 2005 some issues remain unresolved, such as whether radiation should be given to the rest of the pelvis, how much the absorbed dose should be, and whether hormonal therapy should be given at the same time. Side effects of radiation therapy might occur after a few weeks into treatment. Both types of radiation therapy may cause diarrhea and rectal bleeding due to radiation proctitis, as well as urinary incontinence and impotence. Symptoms tend to improve over time. Template:Ref Men who have undergone external beam radiation therapy will have a higher risk of later developing colon cancer and bladder cancer. Template:Ref Cryosurgery Cryosurgery is another method of treating prostate cancer. It is less invasive than radical prostatectomy, and general anesthesia is less commonly used. Under ultrasound guidance, metal rods are inserted through the skin of the perineum into the prostate. Liquid nitrogen is used to cool the rods, freezing the surrounding tissue at −196 °C (−320 °F). As the water within the prostate cells freezes, the cells die. The urethra is protected from freezing by a catheter filled with warm liquid. Cryosurgery generally causes fewer problems with urinary control than other treatments, but impotence occurs up to ninety percent of the time. When used as the initial treatment for prostate cancer, cryosurgery is not as effective as surgery or radiation. Template:Ref However, cryosurgery is potentially better than radical prostatectomy for recurrent cancer following radiation therapy. Hormonal therapy Image:Prostatehormone.jpg Hormonal therapy uses medications or surgery to block prostate cancer cells from getting dihydrotestosterone (DHT), a hormone produced in the prostate and required for the growth and spread of most prostate cancer cells. Blocking DHT often causes prostate cancer to stop growing and even shrink. However, hormonal therapy rarely cures prostate cancer because cancers which initially respond to hormonal therapy typically become resistant after one to two years. Hormonal therapy is therefore usually used when cancer has spread from the prostate. It may also be given to certain men undergoing radiation therapy or surgery to help prevent return of their cancer. Template:Ref Hormonal therapy for prostate cancer targets the pathways the body uses to produce DHT. A feedback loop involving the testicles, the hypothalamus, and the pituitary, adrenal, and prostate glands controls the blood levels of DHT. First, low blood levels of DHT stimulate the hypothalamus to produce gonadotropin releasing hormone (GnRH). GnRH then stimulates the pituitary gland to produce luteinizing hormone (LH), and LH stimulates the testicles to produce testosterone. Finally, testosterone from the testicles and dehydroepiandrosterone from the adrenal glands stimulate the prostate to produce more DHT. Hormonal therapy can decrease levels of DHT by interrupting this pathway at any point. There are several forms of hormonal therapy: - Orchiectomy is surgery to remove the testicles. Because the testicles make most of the body's testosterone, after orchiectomy testosterone levels drop. Now the prostate not only lacks the testosterone stimulus to produce DHT, but also it does not have enough testosterone to transform into DHT. - Antiandrogens are medications such as flutamide, bicalutamide, nilutamide, and cyproterone acetate which directly block the actions of testosterone and DHT within prostate cancer cells. - Medications which block the production of adrenal androgens such as DHEA include ketoconazole and aminoglutethimide. Because the adrenal glands only make about 5% of the body's androgens, these medications are generally used only in combination with other methods that can block the 95% of androgens made by the testicles. These combined methods are called total androgen blockade (TAB). TAB can also be achieved using antiandrogens. - GnRH action can be interrupted in one of two ways. GnRH antagonists suppress the production of GnRH directly, while GnRH agonists suppress GnRH through the process of downregulation after an initial stimulation effect. Abarelix is an example of a GnRH antagonist, while the GnRH agonists include leuprolide, goserelin, triptorelin, and buserelin. Initially, these medications increase the production of LH. However, because the constant supply of the medication does not match the body's natural production rhythm, production of both LH and GnRH decreases after a few weeks. Template:Ref As of 2005 the most successful hormonal treatments are orchiectomy and GnRH agonists. Despite their higher cost, GnRH agonists are often chosen over orchiectomy for cosmetic and emotional reasons. Eventually, total androgen blockade may prove to be better than orchiectomy or GnRH agonists used alone. Each treatment has disadvantages which limit its use in certain circumstances. Although orchiectomy is a low-risk surgery, the psychological impact of removing the testicles can be significant. The loss of testosterone also causes hot flashes, weight gain, loss of libido, enlargement of the breasts (gynecomastia), impotence and osteoporosis. GnRH agonists eventually cause the same side effects as orchiectomy but may cause worse symptoms at the beginning of treatment. When GnRH agonists are first used, testosterone surges can lead to increased bone pain from metastatic cancer, so antiandrogens or abarelix are often added to blunt these side effects. Estrogens are not commonly used because they increase the risk for cardiovascular disease and blood clots. The antiandrogens do not generally cause impotence and usually cause less loss of bone and muscle mass. Ketoconazole can cause liver damage with prolonged use, and aminoglutethimide can cause skin rashes. Palliative care Palliative care for advanced stage prostate cancer focuses on extending life and relieving the symptoms of metastatic disease. Chemotherapy may be offered to slow disease progression and postpone symptoms. The most commonly used regimen combines the chemotherapeutic drug docetaxel with a corticosteroid such as prednisone. Template:Ref Bisphosphonates such as zoledronic acid have been shown to delay skeletal complications such as fractures or the need for radiation therapy in patients with hormone-refractory metastatic prostate cancer. Template:Ref Bone pain due to metastatic disease is treated with opioid pain relievers such as morphine and oxycodone. External beam radiation therapy directed at bone metastases may provide pain relief. Injections of certain radioisotopes, such as strontium-89, phosphorus-32, or samarium-153, also target bone metastases and may help relieve pain. Prognosis Prostate cancer rates are higher and prognosis poorer in Western societies than the rest of the world. Many of the risk factors for prostate cancer are more prevalent in the Western world, including longer life expectancy and diets high in animal fats. Also, where there is more access to screening programs, there is a higher detection rate. Prostate cancer is the ninth most common cancer in the world, but is the number one non-skin cancer in United States men. Prostate cancer affected eighteen percent of American men and caused death in three percent in 2005. Template:Ref In Japan, death from prostate cancer was one-fifth to one-half the rates in the United States and Europe in the 1990s. Template:Ref In India in the 1990s, half of the people with prostate cancer confined to the prostate died within ten years. Template:Ref African-American men have 50-60 times more prostate cancer and prostate cancer deaths than men in Shanghai, China. Template:Ref In Nigeria, two percent of men develop prostate cancer and 64% of them are dead after two years. Template:Ref In patients who undergo treatment, the most important clinical prognostic indicators of disease outcome are stage, pre-therapy PSA level and Gleason score. In general, the higher the grade and the stage, the poorer the prognosis. Nomograms can be used to calculate the estimated risk of the individual patient. The predictions are based on the experience of large groups of patients suffering from cancers at various stages. Template:Ref Prevention Prostate cancer risk can be decreased by modifying known risk factors for prostate cancer, such as decreasing intake of animal fat. Template:Ref Several medications and vitamins may also help prevent prostate cancer. Two dietary supplements, vitamin E and selenium, may help prevent prostate cancer when taken daily. Estrogens from soybeans and other plant sources (called phytoestrogens) may also help prevent prostate cancer. Template:Ref The selective estrogen receptor modulator drug toremifene has shown promise in early trials. Template:RefTemplate:Ref Two medications which block the conversion of testosterone to dihydrotestosterone, finasterideTemplate:Ref and dutasterideTemplate:Ref, have also shown some promise. As of 2005 the use of these medications for primary prevention is still in the testing phase, and they are not widely used for this purpose. A 2003 study [5] indicated that regular ejaculations may help prevent prostate cancer. History Image:Hugginsprostate.jpg Although the prostate was first described by Venetian anatomist Niccolò Massa in 1536, and illustrated by Flemish anatomist Andreas Vesalius in 1538, prostate cancer was not identified until 1853. Template:Ref Prostate cancer was initially considered a rare disease, probably because of shorter life expectancies and poorer detection methods in the 19th century. The first treatments of prostate cancer were surgeries to relieve urinary obstruction. Template:Ref Removal of the entire gland (radical perineal prostatectomy) was first performed in 1904 by Hugh Young at Johns Hopkins Hospital. Template:Ref Surgical removal of the testes (orchiectomy) to treat prostate cancer was first performed in the 1890s, but with limited success. Transurethral resection of the prostate (TURP) replaced radical prostatectomy for symptomatic relief of obstruction in the middle of the 20th century because it could better preserve penile erectile function. Radical retropubic prostatectomy was developed in 1983 by Patrick Walsh. Template:RefImage:Schally portrait.jpg This surgical approach allowed for removal of the prostate and lymph nodes with maintenance of penile function. In 1941 Charles B. Huggins published studies in which he used estrogen to oppose testosterone production in men with metastatic prostate cancer. This discovery of "chemical castration" won Huggins the 1966 Nobel Prize in Physiology or Medicine. Template:Ref The role of the hormone GnRH in reproduction was determined by Andrzej W. Schally and Roger Guillemin, who both won the 1977 Nobel Prize in Physiology or Medicine for this work. Receptor agonists, such as leuprolide and goserelin, were subsequently developed and used to treat prostate cancer. Template:RefTemplate:Ref Radiation therapy for prostate cancer was first developed in the early 20th century and initially consisted of intraprostatic radium implants. External beam radiation became more popular as stronger radiation sources became available in the middle of the 20th century. Brachytherapy with implanted seeds was first described in 1983. Template:Ref Systemic chemotherapy for prostate cancer was first studied in the 1970s. The initial regimen of cyclophosphamide and 5-fluorouracil was quickly joined by multiple regimens using a host of other systemic chemotherapy drugs. Template:Ref References - Template:Note American Cancer Society webpage. Detailed Guide: prostate cancer. Found at http://www.cancer.org/docroot/CRI/CRI_2_3x.asp?rnav=cridg&dt=36 - Template:Note Aumüller, G. Prostate Gland and Seminal Vesicles. Springer-Verlag Berlin-Heidelberg. - Template:Note Moore, K., Dalley, A. Clinically Oriented Anatomy. Lippincott Williams & Wilkins, Baltimore, Maryland. - Template:Note Steive, H. Männliche Genitalorgane. In: Handbuch der mikroskopischen Anatomie des Menschen. Vol. VII Part 2, pp. 1-399. Berlin: Springer 1930. - Template:Note Miller, DC, Hafez, KS, Stewart, A, et al. Prostate carcinoma presentation, diagnosis, and staging: an update form the National Cancer Data Base. - Template:Note van der Cruijsen-Koeter IW, Vis AN, Roobol MJ, Wildhagen MF, de Koning HJ, van der Kwast TH, Schroder FH. Comparison of screen detected and clinically diagnosed prostate cancer in the European randomized study of screening for prostate cancer, section rotterdam. Urol. - Template:Note Hankey BF, Feuer EJ, Clegg LX, Hayes RB, Legler JM, Prorok PC, Ries LA, Merrill RM, Kaplan RS. Cancer surveillance series: interpreting trends in prostate cancer--part I: Evidence of the effects of screening in recent prostate cancer incidence, mortality, and survival rates. J Natl Cancer Inst. - Template:Note Ann W. Hsing and Anand P. Chokkalingam. Prostate cancer epidemiology Frontiers in Bioscience 11, 1388-1413, May 1, 2006. http://www.bioscience.org/2006/v11/af/1891/fulltext.htm - Template:Note Breslow N, Chan CW, Dhom G, Drury RA, Franks LM, Gellei B, Lee YS, Lundberg S, Sparke B, Sternby NH, Tulinius H. Latent carcinoma of prostate at autopsy in seven areas. The International Agency for Research on Cancer, Lyons, France. Int J Cancer. - Template:Note Jemal A, Murray T, Ward E, Samuels A, Tiwari RC, Ghafoor A, Feuer EJ, Thun MJ. Cancer statistics, 2005. CA Cancer J Clin. Erratum in: CA Cancer J Clin. - Template:Note Hoffman RM; Gilliland FD; Eley JW; Harlan LC; Stephenson RA; Stanford JL; Albertson PC; Hamilton AS; Hunt WC; Potosky AL. Racial and ethnic differences in advanced-stage prostate cancer: the Prostate Cancer Outcomes Study. J Natl Cancer Inst. - Template:Note Steinberg GD; Carter BS; Beaty TH; Childs B; Walsh PC. Family history and the risk of prostate cancer. Prostate. - Template:Note Lichtenstein P; Holm NV; Verkasalo PK; Iliadou A; Kaprio J; Koskenvuo M; Pukkala E; Skytthe A; Hemminki K. Environmental and heritable factors in the causation of cancer--analyses of cohorts of twins from Sweden, Denmark, and Finland. N Engl J Med. - Template:Note Struewing JP; Hartge P; Wacholder S; Baker SM; Berlin M; McAdams M; Timmerman MM; Brody LC; Tucker MA. The risk of cancer associated with specific mutations of BRCA1 and BRCA2 among Ashkenazi Jews. N Engl J Med. - Template:Note Template:Cite web in .pdf format. - Template:Note Schulman CC; Ekane S; Zlotta AR. Nutrition and prostate cancer: evidence or suspicion? Urology. - Template:Note Jacobs EJ, Rodriguez C, Mondul AM, Connell CJ, Henley SJ, Calle EE, Thun MJ. A large cohort study of aspirin and other nonsteroidal anti-inflammatory drugs and prostate cancer incidence. J Natl Cancer Inst. - Template:Note Shannon J, Tewoderos S, Garzotto M, Beer TM, Derenick R, Palma A, Farris PE. Statins and prostate cancer risk: a case-control study. Am J Epidemiol. Epub 2005 Jul 13. - Template:Note Giovannucci E, Tosteson TD, Speizer FE, Ascherio A, Vessey MP, Colditz GA. A retrospective cohort study of vasectomy and prostate cancer in US men. JAMA. - Template:Note Giles GG; Severi G; English DR; McCredie MR; Borland R; Boyle P; Hopper JL. Sexual factors and prostate cancer. BJU Int. - Template:Note Dennis LK; Lynch CF; Torner JC. Epidemiologic association between prostatitis and prostate cancer. Urology. - Template:Note Calle EE, Rodriguez C, Walker-Thurmond K, Thun MJ. Overweight, obesity, and mortality from cancer in a prospectively studied cohort of U.S. adults. N Engl J Med. - Template:Note Gann PH, Hennekens CH, Ma J, Longcope C, Stampfer MJ. Prospective study of sex hormone levels and risk of prostate cancer. J Natl Cancer Inst. - Template:Note Grubb RL, Roehl KA, Antenor JA, Catalona WJ. Results of compliance with prostate cancer screening guidelines. J Urol. - Template:Note Chodak GW, Keller P, Schoenberg HW. Assessment of screening for prostate cancer using the digital rectal examination. J Urol. - Template:Note Krahn MD, Mahoney JE, Eckman MH, Trachtenberg J, Pauker SG, Detsky AS. Screening for prostate cancer. A decision analytic view. JAMA. - Template:Note Roobol MJ, Kranse R, de Koning HJ, Schroder FH. Prostate-specific antigen velocity at low prostate-specific antigen levels as screening tool for prostate cancer: results of second screening round of ERSPC (ROTTERDAM). Urology. - Template:Note Catalona WJ, Richie JP, deKernion JB, Ahmann FR, Ratliff TL, Dalkin BL, Kavoussi LR, MacFarlane MT, Southwick PC. Comparison of prostate specific antigen concentration versus prostate specific antigen density in the early detection of prostate cancer: receiver operating characteristic curves. J Urol. - Template:Note Hoffman RM, Clanon DL, Littenberg B, Frank JJ, Peirce JC. Using the free-to-total prostate-specific antigen ratio to detect prostate cancer in men with nonspecific elevations of prostate-specific antigen levels. J Gen Intern Med. - Template:Note Partin AW; Brawer MK; Bartsch G; Horninger W; Taneja SS; Lepor H; Babaian R; Childs SJ; Stamey T; Fritsche HA; Sokoll L; Chan DW; Thiel RP; Cheli CD. Complexed prostate specific antigen improves specificity for prostate cancer detection: results of a prospective multicenter clinical trial. J Urol. - Template:Note Essink-Bot ML, de Koning HJ, Nijs HG, Kirkels WJ, van der Maas PJ, Schroder FH. Short-term effects of population-based screening for prostate cancer on health-related quality of life. J Natl Cancer Inst. - Template:Note Wu H, Sun L, Moul JW, Wu HY, McLeod DG, Amling C, Lance R, Kusuda L, Donahue T, Foley J, Chung A, Sexton W, Soderdahl D. Watchful waiting and factors predictive of secondary treatment of localized prostate cancer. J Urol. - Template:Note Gerber GS, Thisted RA, Scardino PT, Frohmuller HG, Schroeder FH, Paulson DF, Middleton AW Jr, Rukstalis DB, Smith JA Jr, Schellhammer PF, Ohori M, Chodak GW. Results of radical prostatectomy in men with clinically localized prostate cancer. JAMA. - Template:NoteTemplate:Cite journal - Template:Note Perez CA, Hanks GE, Leibel SA, Zietman AL, Fuks Z, Lee WR. Localized carcinoma of the prostate (stages T1B, T1C, T2, and T3). Review of management with external beam radiation therapy. Cancer. Review. - Template:NoteTemplate:Cite journal - Template:Note Lawton CA, Won M, Pilepich MV, Asbell SO, Shipley WU, Hanks GE, Cox JD, Perez CA, Sause WT, Doggett SR, et al. Long-term treatment sequelae following external beam irradiation for adenocarcinoma of the prostate: analysis of RTOG studies 7506 and 7706. Int J Radiat Oncol Biol Phys. - Template:Note Brenner DJ, Curtis RE, Hall EJ, Ron E. Second malignancies in prostate carcinoma patients after radiotherapy compared with surgery. Cancer. - Template:Note Bahn DK, Lee F, Badalament R, Kumar A, Greski J, Chernick M. Targeted cryoablation of the prostate: 7-year outcomes in the primary treatment of prostate cancer. Urology. - Template:Note Robson M, Dawson N. How is androgen-dependent metastatic prostate cancer best treated? Hematol Oncol Clin North Am. 1996 Jun;10(3):727-47. Review. - Template:Note Loblaw DA, Mendelson DS, Talcott JA, Virgo KS, Somerfield MR, Ben-Josef E, Middleton R, Porterfield H, Sharp SA, Smith TJ, Taplin ME, Vogelzang NJ, Wade JL Jr, Bennett CL, Scher HI; American Society of Clinical Oncology. American Society of Clinical Oncology recommendations for the initial hormonal management of androgen-sensitive metastatic, recurrent, or progressive prostate cancer. J Clin Oncol. Erratum in: J Clin Oncol. - Template:Note Tannock IF, de Wit R, Berry WR, Horti J, Pluzanska A, Chi KN, Oudard S, Theodore C, James ND, Turesson I, Rosenthal MA, Eisenberger MA; TAX 327 Investigators. Docetaxel plus prednisone or mitoxantrone plus prednisone for advanced prostate cancer. N Engl J Med. - Template:NoteTemplate:Cite journal - Template:Note Jemal A; Murray T; Ward E; Samuels A; Tiwari RC; Ghafoor A; Feuer EJ; Thun MJ. Cancer statistics, 2005. CA Cancer J Clin. Erratum in: CA Cancer J Clin. - Template:Note Wakai K. Descriptive epidemiology of prostate cancer in Japan and Western countries Nippon Rinsho. Review. Japanese. - Template:Note Yeole BB, Sunny L. Population based survival from prostate cancer in Mumbai (Bombay), India. Indian J Cancer. - Template:Note Hsing AW, Tsao L, Devesa SS. International trends and patterns of prostate cancer incidence and mortality. Int J Cancer. - Template:Note Osegbe DN. Prostate cancer in Nigerians: facts and nonfacts. J Urol. - Template:NoteTemplate:Cite journal - Template:NoteTemplate:Cite journal - Template:Note Steiner, MS, Pound, CR, Gingrich, JR, et al. Acapodene (GTx-006) reduces high-grade prostatic intraepithelial neoplasia in phase II clinical trial (abstract). Proc Am Soc Clin Oncol 2002; 21:180a. - Template:Note Price, D, Stein, B, Goluboff, E, et al. Double-blind, placebo-controlled trial of toremifene for the provention of prostate cancer in men with high-grade prostatic intrapeithelial neoplasia (abstract). J Clin Oncol 2005; 23:106s. - Template:Note Thompson IM, Goodman PJ, Tangen CM, Lucia MS, Miller GJ, Ford LG, Lieber MM, Cespedes RD, Atkins JN, Lippman SM, Carlin SM, Ryan A, Szczepanek CM, Crowley JJ, Coltman CA Jr. The influence of finasteride on the development of prostate cancer. N Engl J Med. - Template:Note Andriole GL, Roehrborn C, Schulman C, Slawin KM, Somerville M, Rittmaster RS. Effect of dutasteride on the detection of prostate cancer in men with benign prostatic hyperplasia. Urology. - Template:Note Strom SS, Yamamura Y, Duphorne CM, Spitz MR, Babaian RJ, Pillow PC, Hursting SD. Phytoestrogen intake and prostate cancer: a case-control study using a new database. Nutr Cancer. Erratum in: Nutr Cancer 2000;36(2):243. - Template:Note Adams, J. The case of scirrhous of the prostate gland with corresponding affliction of the lymphatic glands in the lumbar region and in the pelvis. - Template:Note Lytton, B. Prostate cancer: a brief history and the discovery of hormonal ablation treatment. Urol. - Template:Note Young, H. H. Four cases of radical prostatectomy. Johns Hopkins Bull. - Template:Note Walsh, P. C., Lepor, H. & Eggleston, J. C. Radical prostatectomy with preservation of sexual function: anatomical and pathological considerations. - Template:Note Huggins, C. B. & Hodges, C. V. Studies on prostate cancer: 1. The effects of castration, of estrogen and androgen injection on serum phosphatases in metastatic carcinoma of the prostate. Cancer Res. - Template:Note Schally, A. V., Kastin, A. J. & Arimura, A. Hypothalamic FSH and LH-regulating hormone. Structure, physiology and clinical studies. Fertil. Steril. - Template:Note Tolis G, Ackman D, Stellos A, Mehta A, Labrie F, Fazekas AT, Comaru-Schally AM, Schally AV. Tumor growth inhibition in patients with prostatic carcinoma treated with luteinizing hormone-releasing hormone agonists. Proc Natl Acad Sci U S A. 1982 Mar;79(5):1658-62 PMID 6461861 - Template:Note Denmeade SR, Isaacs JT. A History of Prostate Cancer Treatment. Nature Reviews Cancer 2, 389-396 (2002). - Template:Note Scott, W. W. et al. Chemotherapy of advanced prostatic carcinoma with cyclophosphamide or 5-fluorouracil: results of first national randomized study. Urol. See also External links - Prostate Cancer - from Symptoms to Medical and Natural Treatment Options on urologychannel.com - Prostate Cancer Foundation - American Cancer Society - Information about prostate cancer on prostate.com - IGF1R gene may increase prostate cancer treatment - National Institute on Aging Information Center - National Kidney and Urologic Diseases Information Clearinghouse - Prostate Cancer Survivor One survivor's story - Many NCI publications may be viewed or ordered on the Internet at http://cancer.gov/publications - National Prostate Cancer Coalition (NPCC) - The Prostate Cancer Charity (UK) - Studies of capsaicin by AACR Patient support sources: - news://alt.support.cancer.prostate, a newsgroup for men dealing with the disease. - Non-profit prostate cancer website updated weekly - A website for all aspects of prostate cancer Template:Tumors Template:Featured articlebg:Pak Ha пpocTaTaTa ca:Càncer de pròstata de:Prostatakrebs es:Cáncer de próstata fr:Cancer de la prostate hr:Rak prostate it:Carcinoma della prostata he:סרטן הערמונית la:Cancer prostatae nl:Prostaatkanker ja:前立腺癌 fi:Eturauhassyöpä sv:Prostatacancer tl:Kanser sa prostate zh:前列腺癌
2.1 3.1 4.1 5.1 6.1 7.1 8.1 9.1 10.1 11.1 12.1 13.1 14.1 15.1 16.1 17.1 18.1 19.1 20.1 21.1 22.1 23.1 24.1 25.1 26.1 27.1 28.1 29.1 30.1 31.1 32.1 33.1 34.1 35.1 36.1 37.1 38.1 39.1 40.1 41.1 42.1 43.1 44.1 45.1 46.1 47.1 48.1 49.1 50.1 51.1 52.1 53.1 54.1 55.1 56.1 57.1 58.1 59.1 60.1 61.1 62.1 63.1 64.1 65.1 66.1 67.1 68.1 69.1 70.1 71.1 72.1 73.1 74.1 75.1 76.1 77.1 78.1 79.1 80.1 81.1 82.1 83.1 84.1 85.1 86.1 87.1 88.1 89.1 90.1 91.1 92.1 93.1 94.1 95.1 96.1 97.1 98.1 99.1 100.1 101.1 102.1 103.1 104.1 105.1 106.1 107.1 108.1 109.1 110.1 111.1 112.1 113.1 114.1 115.1 116.1 117.1 118.1 119.1 120.1 121.1 122.1 123.1 124.1 125.1 126.1 127.1 128.1 129.1 130.1 131.1 132.1 133.1 134.1 135.1 136.1 137.1 138.1 139.1 140.1 141.1 142.1 143.1 144.1 145.1 146.1 147.1 148.1 149.1 150.1 151.1 152.1 153.1 154.1 155.1 156.1 157.1 158.1 159.1 160.1 161.1 162.1 163.1 164.1
PROSTAT RAHATSIZLIĞI Prostat kanserini saptamanın bir kaç yolu vardır. Bunların bazıları aşağıda belirtilmiştir. Hastalığın Belirtileri ŞEKİL 2: Prostatın parmak ile makattan muayene (PRM) edilmesi Parmak ile rektal muayene (PRM): Bu işlem için doktor eldiven giyerek parmağınızı rektuma (makata) yerleştirir. Parmak yardımı ile prostatın büyüklüğü, şekli ve kıvamı incelenir. Kanser parmakla muayenede set olarak hissedilir. Ancak kanserin var olduğundan emin olmak için daha başka testlerin yapılması gerekir. ŞEKİL 3: Prostat kanserinin makattan muayene ile saptanması PSA testi: Prostat spesifik antijen (PSA) düzeyini ölçen bir kan testidir. PSA prostat bezinde üretilen ve kanda da bulunan bir proteindir. Prostat kanseri, prostat iltihabı ve benign prostat büyümesi (BPH) durumlarında kandaki PSA düzeyi artar. PSA testi % 100 kesin değildir. Ancak prostat kanseri tanısında ve hastalığın seyrinin izlenmesinde çok önemlidir. Transrektal ultrasonografi (TRUS): Rektumdan yerleştirilen bir prob aracılığı ile prostat bezine ses dalgaları gönderilir ve geri yansıyan ses dalgaları aracılığı ile prostatın şekli, büyüklüğü ve iç kesimlerinin detaylı görüntüsü alınır. Bazen prostat kanseri tanısında DRM ve PSA testine ek olarak TRUS’tan yararlanmak gerekebilir. Ayrıca prostat bezinden parça almak (biyopsi) gerekirse TRUS bu işlem için de yardımcı olur. Biyopsi: Mikroskop ile incelenmek üzere prostat bezinden hücre örneklerinin alındığı cerrahi bir işlemdir. Biyopsi rektumdan prostat bezi içine uzatılan özel iğneler yardımı ile alınır. Biyopsi prostat bezi içinde kanser varlığı ve tipinin belirlenmesinde son yöntemdir. ŞEKİL 3: Prostattan iğne ile biopsi alınması Prostat kanserinin sıklıkla herhangi bir belirti vermeden geliştiğini unutmayınız. Düzenli olarak kontrolden geçmek hayat kurtarıcı olabilir. Prostat Kanserinin Evreleri TNM Sistemi: Bu sistemde, T tümör boyutunu, N lenf bezi tutulumunu, ve M ise diğer organlara sıçramayı belirler. Bu sistemle bütün olası yayılma durumları tanımlanabilir. Örneğin T3c, N1, M0; tümör prostat dışına çıkarak seminal keseciklere sıçramış (T3c), bir lenf bezinde kanser var (N1) ve diğer organlara kanser sıçramamış demektir (M0). Aslında tam olarak birbirlerine karşılık gelmese de TNM ve ABCD sistemlerindeki tanımlar birbirine benzer. Derecelendirme Prostat Kanserinin Tedavisi Tedavi seçeneğinin belirlenmesinde en önemli kriterlerden biri prostat kanserinin evresidir. Erken evrelerde birinci amaç kanseri vücuttan tamamen çıkarmak ya da kanser hücrelerini öldürmektir. Eğer kanser ileri evrelere ulaşmış ise kanser hücreleri tamamen temizlenmeyecek ya da öldürülemeyecek kadar çoğalmış demektir. Bu durumda kanserin büyümesini yavaşlatmayı veya durdurmağı amaçlayan tedavi seçenekleri ön plana çıkar. Prostat kanseri testosteron gibi erkelik hormonlarının etkisi ile büyür. Bilindiği gibi erkeklik hormonlarının çok büyük kısmı testislerde (yumurta) üretilir. İlerlemiş prostat kanserinin tedavisi erkelik hormonlarının kanser hücrelerini beslemesini engellemek ile mümkün olabilir. Bu tedavi seçeneğine “hormonal” tedavi denir. Erken Evrede Prostat Kanseri Nasıl Tedavi Edilir? 2. Radyasyon Tedavisi: Prostat bezi içerisindeki kanser hücrelerini öldürmeyi amaçlar. İki şekilde uygulanabilir. a)Radyasyon ışınlarının vücut dışından prostat bezine doğrudan uygulanması ile, b)Prostat bezi içerisine küçük radyoaktif tohumları ekerek. Radyasyon tedavisi de iktidarsızlık, ishal, karın ağrıları, makatta rahatsızlık ve idrar yapmakta zorluklar gibi yan etkilere neden olabilir. İlerlemiş Prostat Kanseri Nasıl Tedavi Edilir? a)Ösrojen: Ösrojen prostat kanseri tedavisinde de zaman zaman kullanılabilen bir kadın hormonudur. Erkekler östrojen alırsa testosteron düzeyleri düşer. Ancak östrojen kullanımının bazı ciddi yan etkileri olabileceğinden kullanımı çok yaygın değildir. Günde bir tablet östrojen almak bulantı, kusma, memelerde büyüme ve hassasiyet, kalp ve damar problemleri (vücutta fazla sıvı birikmesi, damarlarda pıhtı oluşması, inme, kalp krizi) ve cinsel isteğin azalması gibi yan etkilere neden olabilir. b)Orşiektomi: Orşiektomi testislerin ameliyat ile alınması işlemidir. Cerrahi kastrasyon da denilir. Testosteron üreten en önemli kaynak vücuttan uzaklaştırıldığı için tümörün büyümesi yavaşlar. İktidarsızlık ve sıcak basması gibi yan etkileri olabilir. Bu ameliyatın yapılması için genellikle hastanede yatmanız ve genel anestezi (narkoz) almanız gerekmeyebilir. Ameliyattan hemen sonra evinize gidebilirsiniz. c)Medikal kastrasyon: Testislerin testosteron üretimi ameliyat yapılmaksızın da durdurulabilir. Medikal kastrasyon testislerin testosteron üretimini durdurmakta cerrahi kastrasyon kadar etkilidir. Bu amaçla kullanılan ilaçlara LHRH analogları denir. Türkiye de bulunan ilaçlar Zoladex, Lucrin ve Decapeptyl dir. Ayda bir kez enjeksiyon ile uygulanırlar. Sıcak basması, iktidarsızlık, memede büyüme ve hassasiyet, cinsel isteğin azalması ve bulantı gibi yan etkilere neden olabilirler. 2. Komplet hormonal tedavi: Hem cerrahi kastrasyon (orşiektomi), hem de medikal kastrasyon (LHRH analogları enjeksiyonu) testis kaynaklı testosteron etkisini ortadan kaldırırlar. Ancak, vücuttaki tüm testosteron etkisini tam olarak engellemezler. Böbrek üstü bezleri de çok az oranda da olsa bir miktar testosteron etkisi gösteren hormon sentezlerler. Bu nedenle, bu hormonların etkisini ortadan kaldırmak için ek ilaçların kullanılmasına gerek vardır. Bu ilaçlara “antiandrojenler” denir. Eulexin, Casodex ve Androcur bu grup ilaçlardır. Bu ilaçlar kan dolaşımındaki testosteronun prostat hücrelerine ulaşmalarını engellerler. Medikal veya cerrahi kastrasyonun antiandrojen ilaçlar ile kombine edilmesine komplet hormonal tedavi denir. Komplet hormonal tedavi vücuttaki erkeklik hormonu etkisini tam olarak ortadan kaldırır ve tümörün büyümesini yavaşlatır. Prostat ve Prostat Kanseri Prostat ve Prostat Kanseri Tedavi Edilebilen Bir Hastalıktır… Merak Ettiğiniz Sorular ve Yanıtları Bu yazıda ileri yaşlardaki erkekler için önemli bir sağlık sorunu olan prostat kanseri hakkında aydınlatıcı bilgiler verilmeye çalışılmıştır. Ancak her hastalıkta olduğu gibi bu hastalıkta da teşhis ve tedavi ilgili uzman hekimler tarafından, yapılan bilimsel araştırmalarının verileri doğrultusunda planlanmalı ve uygulanmalıdır. Verdiğimiz genel bilgilerin ve özellikle de erken bulgular ile ilgili uyarıların yararlı olacağını umuyoruz. Prostat nasıl bir organdır, işlevleri nelerdir? Prostat kanseri nedir? Prostat kanseri için risk faktörleri nelerdir? Prostat kanserinin belirtileri nelerdir? Erken teşhis mümkün müdür? Teşhis nasıl koyulur? Hastalığın evreleri Tedavi şekilleri nelerdir? Evreye göre tedavi seçenekleri nelerdir? ÖNEMLİ UYARILAR Prostat nasıl bir organdır, işlevleri nelerdir? Prostat bezi erkek genital organlarından biri olup idrar kesesinin hemen altında, rektumun (barsakların son kısmı) önünde bulunur. İdrarı idrar kesesinden dışarı taşıyan kanal (üretra) prostat bezinin ortasından geçer. Testislerden ve yardımcı erkek organlarından salgılanan ve içinde spermlerin olduğu sıvıyı (meni) boşaltan kanal prostatın içinden geçen idrar kanalına (üretraya) açılır. Prostatı oluşturan hücrelerin yaptığı salgı, spermlerin bulunduğu meninin bir bölümünü oluşturur. Prostat hücreleri PSA adı verilen bir protein de salgılarlar, bu protein meni ile birlikte atılır. Kandaki normal değeri <4ng/ml’dir. Prostat hastalıkları PSA’nın prostata ait kanal sistemleri içinde kalmasını sağlayan hücresel sistemleri bozarak bu maddenin kandaki seviyesinin yükselmesine neden olurlar. Prostat kanserinde de bu maddede artış olur. Erkeklerde yaş arttıkça prostat bezi büyüyebilir ve çevrelemiş olduğu üretrayı, yani idrar kesesinin çıkış yerini tıkayabilir. Bu durum idrar yapmada güçlük ile kendini gösterir. Bu hastalığa selim prostat hiperplazisi adı verilir. Bu aslında kanser olmamasına rağmen, prostat kanseri de aynı şikayetlere neden olabileceğinden kanser olmadığı gösterilmelidir. Prostat kanseri nedir? Prostat kanseri prostatı oluşturan hücrelerin kontrolsüz bir şekilde, gerekmediği halde çoğalmasıdır. Dünyada erkeklerde en sık görülen kanser türüdür.Yaşlı erkeklerin hastalığıdır. Prostat kanseri için risk faktörleri nelerdir? En güçlü risk faktörleri ileri yaş ve siyah ırktan olmaktır. Yaş arttıkça risk artar. Ailesinde, özellikle birinci derece akrabalarında prostat kanseri olanların prostat kanserine yakalanma oranı olmayanlara göre daha fazladır. Gerçek anlamda kalıtsal prostat kanseri çok nadirdir ve genellikle 55 yaşın altındaki erkeklerde görülür. Bazı çalışmalar diyetle alınan yağın prostat kanserine yakalanma riskini arttırdığını öne sürmüşlerse de bu henüz tam olarak kanıtlanmamıştır. Prostat kanserinin belirtileri nelerdir? Erken evredeki prostat kanseri belirti vermeyebilir. Aşağıda sayılan şikayetlerden herhangi biri olduğunda mutlaka bir doktora başvurulması gereklidir. *Sık idrara çıkma (özellikle geceleri) *İdrar yaparken zorlanma *İnce ve kesintili idrar yapma *İdrar yaparken acı veya ağrı duyma *İdrarda kan görme *Sırt, kalça ve bel ağrısı Erken teşhis mümkün müdür? 50 yaştan başlamak üzere her erkek her yıl bir doktora rektumdan (makattan) parmakla muayenesini yaptırmalı ve kanda PSA baktırmalıdır. Bu şekilde henüz belirti vermemiş, hastada şikayete yol açmamış erken evredeki prostat kanseri yakalanabilmektedir. Eğer doktor muayenesinde şüpheli bir bulguya rastlar veya PSA değeri 4ng/ml’nin üzerinde olursa ileri tetkikler istenir Teşhis nasıl koyulur? Yukarıda sayılan şikayetlerle başvuran hastaları doktor eldiven giyerek rektumdan parmağı ile muayene eder. Buna parmakla rektal muayene adı verilir. Bu muayene ile doktor rektumun hemen önünde bulunan prostat bezini hissederek büyüklüğü ve kıvamı hakkında bilgi sahibi olur. Ayrıca rektum içinden yapılan ultrason tetkiki (transrektal ultrasonografi) ile de prostat hakkında fikir elde edilebilir. Eğer doktor yaptığı muayene ve istediği tetkikleri (kandaki PSA ve transrektal ultrasonografi) şüpheli bulursa, prostattan iğne ile parça alarak (biyopsi) mikroskop altında incelenmesini isteyebilir. Bu işleme ince iğne aspirasyon biyopsisi denir. Anestezi gerektirmez. Bu işlemin yan etkisi olarak her 200 hastadan 1 tanesinde biyopsi sonrası prostat enfeksiyonu gelişebilir. İdrarda ve büyük tuvalette kan görülmesi işlemden sonraki 2-3 gün devam edebilir. İşlemden sonraki ilk 2-3 haftada meni kanlı gelebilir. Eğer biyopsi negatif gelirse bu hastalar 6 ila 12 ay aralarla muayene ve PSA testi ile izlenirler. Eğer biyopside prostat kanseri teşhis edilirse, bir ürolog veya medikal onkolog pek çok faktörü göz önüne alarak tedavi planını belirler. Radyasyon onkologlarının da bu planlamada katkıları olabilir. Tedavi planlanmasında göz önünde bulundurulan en önemli unsurlar hastalığın ne kadar ilerlemiş olduğu yani evresi ve hastanın genel durumudur. Hastalığın evreleri Hastalık teşhis edildikten sonra, vücutta prostat dışında başka yerlere yayılıp yayılmadığını görmek için ek testler yapılır. Böylece hastalığın evresi belirlenmiş olur. Doktor bu amaçla bir akciğer grafisi, kemik sintigrafisi ve kan testleri isteyebilir. Kanserin geliştiği organın dışına çıkıp başka bölgelere sıçramasına metastaz denir. Prostat kanseri komşuluk yolu ile meni kesesi (seminal vesicle), lenf dolaşımı ile lenf bezlerine ve kan dolaşımı ile kemiklere yayılabilir. En çok bel kemiklerine gider fakat kafa kemiklerine ve kaburga kemiklerine de sıçrayabilir. Daha nadir olarak karaciğer ve akciğerlere de yayılabilir. Evre 1 hastalıkta, hastaların şikayeti olmaz ve kanser muayenede de saptanmaz. Tanı genellikle başka nedenlerle yapılan ameliyatlar sonrasında tesadüfen konur. Kanser hücreleri prostat dışına çıkmamışlardır. Evre 2 hastalıkta, tanı genellikle ya kanda PSA seviyesi yükselmiş olduğu ya da makattan muayene sırasında prostat büyük olarak bulunduğu için yapılan ince iğne aspirasyon biyopsisi ile konur. Hastalık prostat bezi dışına çıkmamıştır. Evre 3 hastalıkta, kanser hücreleri prostatı saran kapsülün dışına çıkıp prostatın yakın çevresindeki dokulara yayılmışlardır . Evre 4 hastalıkta kanser hücreleri prostat dışında lenf bezlerine veya kemik, karaciğer ve akciğer gibi organlara sıçramıştır. Nüks Hastalık:Tedavi edildikten sonra (ya tekrar prostatta ya da diğer organların birinde) hastalığın geri gelmesidir. PSA GÜNCEL YAKLAŞIMI Rutin senelik kontrollerinde PSA’ nın yükselmesi ve sınırın üstünde olmasının anlamı kadar , sınırın altında olupta kontrolde bir önceki yıla göre mukayese edildiğinde yıllık artış oranları da önemlidir ve bununda değerlendirilmesi gerekir. Yıllık 0,75 ng/ml’ in üstündeki artış anlamlıdır . Bilininen yaşa özgü, spesifik PSA değerleri vardır, bunlar 40-50 yaş arası, 50-60 yaş arası olması gereken değerlerdir ve eğer PSA bu değerlerin üzerindeysede risk artmaktadır, bu durumda gözardı edilmemelidir. Prostat kanserine nasıl tanı konur? Prostat kanserinde rektal muayene ve kanda PSA ( Prostat Spesifik Antijen) isimli maddenin düzeyinin ölçülmesi en önemli tanı araçlarıdır. Prostat kanserinde erken teşhis de genellikle 45 yaşından sonra sağlıklı erkeklerin her yıl periyodik muayeneleri ve PSA ile değerlendirilmeleri önerilir. Ancak günümüzde prostat kanserinde yüzde 10 oranında kalıtımsal bir risk gösterilmiş olduğundan bu kontrollerin önemi dahada artmakta ve 40 yaşından sonra değerlendirilmeleri yapılmalıdır. Muayenede prostatın büyüyüp büyümediği konusu kadar prostatın dışında herhangi bir sertlik var mı tanımlanır. Rektal muayene, ancak belirli bir boyuta ulaşmış kitleyi saptayabilir. Bu nedenle PSA düzeyinin ölçümü erken tanı açısından önemlidir. PSA dediğimiz bu enzim son yıllarda prostat kanserinin erken tanısında kullandığımız bir markerdır. PSA nedir? PSA testinin bulunmasi ile prostat kanseri tanısında yeni bir çağ açılmıştır. Bu test ile kanser henüz bulgu vermediği çok erken aşamalarda dahi tanımlanabilmektedir. PSA sadece erkeklerde bulunan prostatın epitel hücrelerinde bulunan, semen sıvısının yapısında olan glikoprotein yapıda bir maddedir. Bu molekül normalde tüm yetişkin erkeklerin kanında çok düsük seviyelerde bulunur. Normal değeri, 4 ng/ml’nin altında olmasıdır. PSA 4-10 ng/ml arasında olanların yaklaşık % 30’unda prostat kanseri saptanırken, 10 ng/ml üzerinde bu oran %50’yi geçer. Prostat kanserlerinin % 5-10 kadarında PSA yükselmeyebilir ve bu sebeple rektal muayene ve PSA tanıda tamamlayıcı rol oynar. Bizlerce bilininen yaşa özgü, spesifik PSA değerleri vardır, yani 40-50 yaş arası, 50-60 yaş arası olması gereken değerlerdir. Eğer PSA bu değerlerin üzerindeyse de risk artmaktadır. PSA ancak prostat ile ilgili bir problem olduğunda kana daha fazla oranda karışır, kan PSA düzeyinde yükselme dikkat çeker. PSA yüksekliğinin tek nedeni prostat kanseri değildir. Kanser dışı durumlarda yani iyi huylu prostat büyümesi ve prostat iltihapları , idrar yoluna katater uygulama (sonda takmada) da PSA’yı yükseltir fakat bunlar küçük düzeylerde ve geçici yükselmelerdir. Eğer böyle bir sebep bulunmuyorsa ve PSA’ nın ardarda yapılan ölçümlerinde yaşa göre değerlendirdiğimizde daha yüksek çıkıyorsa şüphemiz kuvvetlenmektedir. Birde de rektal muayenede prostatta sertlik bulmuşsak, bu şüphe daha kuvvet kazanmaktadır ve o zaman da artık prostat biyopsisini uygulamak gerekmektedir. Rutin senelik kontrollerinde PSA’ nın yükselmesi ve sınırın üstünde olmasının anlamı kadar , sınırın altında olupta kontrolde bir önceki yıla göre mukayese edildiğinde yıllık artış oranları da önemlidir ve bununda değerlendirilmesi gerekir. Yıllık 0,75 ng/ml’ in üstündeki artış anlamlıdır . Bilininen yaşa özgü, spesifik PSA değerleri vardır, bunlar 40-50 yaş arası, 50-60 yaş arası olması gereken değerlerdir ve eğer PSA bu değerlerin üzerindeysede risk artmaktadır, bu durumda gözardı edilmemelidir. Prostat biyopsisi ( prostattan örnek alma), transrektal ultrason eşliğinde öncelikle prostatın incelenmesi ve şüpheli alanların belirlenmesi ile, bölge uyuşturulduktan sonra özel bir iğne ile prostattan uygun sayıda doku örnekleri alınması ve patoloji tarafından değerlendirmesi ile yapılır.. Biyopsi uygulanmış, tümör tanımlanmamış fakat PSA ‘sı yüksek çıkan hastalarla ilgili olarak ki bu gerçekten sık rastladığımız bir durumdur, ikinci kez biyopsi alınması ve yine kanser açısından negatif çıkmış ise bazen üçüncü, dördüncü biyopsinin uygulanması ve tanı konulması durumları ile karşılaşılmaktadır. Patolojide kanser tanısı konulup, kanserin ilerleme derecesi Gleason Score ile evrelendirilir. Bu değerlendirme hastalığın gidişi, tedavisi ve ne kadar yayıldığı hakkında bizi bilgilendirir. 10 en yüksek evredir ve hastalığın kötü olduğunu gösterir. PSA düzeyindeki yüksekliklerde hastalığın evresi hakkında fikir verebilir. Genellikle 6 ve üstü Gleason scoru ve 20-30 ng/ml PSA seviyesi kanserin prostat bezi dışınada yayıldığını gösterir. Prostat büyümesi ve kanser riski Prostatın iyi huylu büyümesi ( BPH: Benign Prostat Hiperplazisi ), özellikle 30 yaşında başlayan bir süreçtir ama semptomlar 45 yaş gibi ortaya çıkmaya başlıyor. Özellikle yaşın ilerlemesi ile erkeklilik hormonunda artma olmamasına rağmen prostat dokusunda androjen reseptörlerinde androjene duyarlılığın artması ve bir takım büyüme faktörlerinin yine olaya katılmasıyla iyi huylu büyümeler ortaya çıkabiliyor. PROSTAT HASTALIĞI Prostat ve Prostat Kanseri Prostat ve Prostat Kanseri Tedavi Edilebilen Bir Hastalıktır… Merak Ettiğiniz Sorular ve Yanıtları Bu yazıda ileri yaşlardaki erkekler için önemli bir sağlık sorunu olan prostat kanseri hakkında aydınlatıcı bilgiler verilmeye çalışılmıştır. Ancak her hastalıkta olduğu gibi bu hastalıkta da teşhis ve tedavi ilgili uzman hekimler tarafından, yapılan bilimsel araştırmalarının verileri doğrultusunda planlanmalı ve uygulanmalıdır. Verdiğimiz genel bilgilerin ve özellikle de erken bulgular ile ilgili uyarıların yararlı olacağını umuyoruz. Prostat nasıl bir organdır, işlevleri nelerdir? Prostat kanseri nedir? Prostat kanseri için risk faktörleri nelerdir? Prostat kanserinin belirtileri nelerdir? Erken teşhis mümkün müdür? Teşhis nasıl koyulur? Hastalığın evreleri Tedavi şekilleri nelerdir? Evreye göre tedavi seçenekleri nelerdir? ÖNEMLİ UYARILAR Prostat nasıl bir organdır, işlevleri nelerdir? Prostat bezi erkek genital organlarından biri olup idrar kesesinin hemen altında, rektumun (barsakların son kısmı) önünde bulunur. İdrarı idrar kesesinden dışarı taşıyan kanal (üretra) prostat bezinin ortasından geçer. Testislerden ve yardımcı erkek organlarından salgılanan ve içinde spermlerin olduğu sıvıyı (meni) boşaltan kanal prostatın içinden geçen idrar kanalına (üretraya) açılır. Prostatı oluşturan hücrelerin yaptığı salgı, spermlerin bulunduğu meninin bir bölümünü oluşturur. Prostat hücreleri PSA adı verilen bir protein de salgılarlar, bu protein meni ile birlikte atılır. Kandaki normal değeri <4ng/ml’dir. Prostat hastalıkları PSA’nın prostata ait kanal sistemleri içinde kalmasını sağlayan hücresel sistemleri bozarak bu maddenin kandaki seviyesinin yükselmesine neden olurlar. Prostat kanserinde de bu maddede artış olur. Erkeklerde yaş arttıkça prostat bezi büyüyebilir ve çevrelemiş olduğu üretrayı, yani idrar kesesinin çıkış yerini tıkayabilir. Bu durum idrar yapmada güçlük ile kendini gösterir. Bu hastalığa selim prostat hiperplazisi adı verilir. Bu aslında kanser olmamasına rağmen, prostat kanseri de aynı şikayetlere neden olabileceğinden kanser olmadığı gösterilmelidir. Prostat kanseri nedir? Prostat kanseri prostatı oluşturan hücrelerin kontrolsüz bir şekilde, gerekmediği halde çoğalmasıdır. Dünyada erkeklerde en sık görülen kanser türüdür.Yaşlı erkeklerin hastalığıdır. Prostat kanseri için risk faktörleri nelerdir? En güçlü risk faktörleri ileri yaş ve siyah ırktan olmaktır. Yaş arttıkça risk artar. Ailesinde, özellikle birinci derece akrabalarında prostat kanseri olanların prostat kanserine yakalanma oranı olmayanlara göre daha fazladır. Gerçek anlamda kalıtsal prostat kanseri çok nadirdir ve genellikle 55 yaşın altındaki erkeklerde görülür. Bazı çalışmalar diyetle alınan yağın prostat kanserine yakalanma riskini arttırdığını öne sürmüşlerse de bu henüz tam olarak kanıtlanmamıştır. Prostat kanserinin belirtileri nelerdir? Erken evredeki prostat kanseri belirti vermeyebilir. Aşağıda sayılan şikayetlerden herhangi biri olduğunda mutlaka bir doktora başvurulması gereklidir. *Sık idrara çıkma (özellikle geceleri) *İdrar yaparken zorlanma *İnce ve kesintili idrar yapma *İdrar yaparken acı veya ağrı duyma *İdrarda kan görme *Sırt, kalça ve bel ağrısı Erken teşhis mümkün müdür? 50 yaştan başlamak üzere her erkek her yıl bir doktora rektumdan (makattan) parmakla muayenesini yaptırmalı ve kanda PSA baktırmalıdır. Bu şekilde henüz belirti vermemiş, hastada şikayete yol açmamış erken evredeki prostat kanseri yakalanabilmektedir. Eğer doktor muayenesinde şüpheli bir bulguya rastlar veya PSA değeri 4ng/ml’nin üzerinde olursa ileri tetkikler istenir Teşhis nasıl koyulur? Yukarıda sayılan şikayetlerle başvuran hastaları doktor eldiven giyerek rektumdan parmağı ile muayene eder. Buna parmakla rektal muayene adı verilir. Bu muayene ile doktor rektumun hemen önünde bulunan prostat bezini hissederek büyüklüğü ve kıvamı hakkında bilgi sahibi olur. Ayrıca rektum içinden yapılan ultrason tetkiki (transrektal ultrasonografi) ile de prostat hakkında fikir elde edilebilir. Eğer doktor yaptığı muayene ve istediği tetkikleri (kandaki PSA ve transrektal ultrasonografi) şüpheli bulursa, prostattan iğne ile parça alarak (biyopsi) mikroskop altında incelenmesini isteyebilir. Bu işleme ince iğne aspirasyon biyopsisi denir. Anestezi gerektirmez. Bu işlemin yan etkisi olarak her 200 hastadan 1 tanesinde biyopsi sonrası prostat enfeksiyonu gelişebilir. İdrarda ve büyük tuvalette kan görülmesi işlemden sonraki 2-3 gün devam edebilir. İşlemden sonraki ilk 2-3 haftada meni kanlı gelebilir. Eğer biyopsi negatif gelirse bu hastalar 6 ila 12 ay aralarla muayene ve PSA testi ile izlenirler. Eğer biyopside prostat kanseri teşhis edilirse, bir ürolog veya medikal onkolog pek çok faktörü göz önüne alarak tedavi planını belirler. Radyasyon onkologlarının da bu planlamada katkıları olabilir. Tedavi planlanmasında göz önünde bulundurulan en önemli unsurlar hastalığın ne kadar ilerlemiş olduğu yani evresi ve hastanın genel durumudur. Hastalığın evreleri Hastalık teşhis edildikten sonra, vücutta prostat dışında başka yerlere yayılıp yayılmadığını görmek için ek testler yapılır. Böylece hastalığın evresi belirlenmiş olur. Doktor bu amaçla bir akciğer grafisi, kemik sintigrafisi ve kan testleri isteyebilir. Kanserin geliştiği organın dışına çıkıp başka bölgelere sıçramasına metastaz denir. Prostat kanseri komşuluk yolu ile meni kesesi (seminal vesicle), lenf dolaşımı ile lenf bezlerine ve kan dolaşımı ile kemiklere yayılabilir. En çok bel kemiklerine gider fakat kafa kemiklerine ve kaburga kemiklerine de sıçrayabilir. Daha nadir olarak karaciğer ve akciğerlere de yayılabilir. Evre 1 hastalıkta, hastaların şikayeti olmaz ve kanser muayenede de saptanmaz. Tanı genellikle başka nedenlerle yapılan ameliyatlar sonrasında tesadüfen konur. Kanser hücreleri prostat dışına çıkmamışlardır. Evre 2 hastalıkta, tanı genellikle ya kanda PSA seviyesi yükselmiş olduğu ya da makattan muayene sırasında prostat büyük olarak bulunduğu için yapılan ince iğne aspirasyon biyopsisi ile konur. Hastalık prostat bezi dışına çıkmamıştır. Evre 3 hastalıkta, kanser hücreleri prostatı saran kapsülün dışına çıkıp prostatın yakın çevresindeki dokulara yayılmışlardır . Evre 4 hastalıkta kanser hücreleri prostat dışında lenf bezlerine veya kemik, karaciğer ve akciğer gibi organlara sıçramıştır. Nüks Hastalık:Tedavi edildikten sonra (ya tekrar prostatta ya da diğer organların birinde) hastalığın geri gelmesidir. PSA GÜNCEL YAKLAŞIMI Rutin senelik kontrollerinde PSA’ nın yükselmesi ve sınırın üstünde olmasının anlamı kadar , sınırın altında olupta kontrolde bir önceki yıla göre mukayese edildiğinde yıllık artış oranları da önemlidir ve bununda değerlendirilmesi gerekir. Yıllık 0,75 ng/ml’ in üstündeki artış anlamlıdır . Bilininen yaşa özgü, spesifik PSA değerleri vardır, bunlar 40-50 yaş arası, 50-60 yaş arası olması gereken değerlerdir ve eğer PSA bu değerlerin üzerindeysede risk artmaktadır, bu durumda gözardı edilmemelidir. Prostat kanserine nasıl tanı konur? Prostat kanserinde rektal muayene ve kanda PSA ( Prostat Spesifik Antijen) isimli maddenin düzeyinin ölçülmesi en önemli tanı araçlarıdır. Prostat kanserinde erken teşhis de genellikle 45 yaşından sonra sağlıklı erkeklerin her yıl periyodik muayeneleri ve PSA ile değerlendirilmeleri önerilir. Ancak günümüzde prostat kanserinde yüzde 10 oranında kalıtımsal bir risk gösterilmiş olduğundan bu kontrollerin önemi dahada artmakta ve 40 yaşından sonra değerlendirilmeleri yapılmalıdır. Muayenede prostatın büyüyüp büyümediği konusu kadar prostatın dışında herhangi bir sertlik var mı tanımlanır. Rektal muayene, ancak belirli bir boyuta ulaşmış kitleyi saptayabilir. Bu nedenle PSA düzeyinin ölçümü erken tanı açısından önemlidir. PSA dediğimiz bu enzim son yıllarda prostat kanserinin erken tanısında kullandığımız bir markerdır. PSA nedir? PSA testinin bulunmasi ile prostat kanseri tanısında yeni bir çağ açılmıştır. Bu test ile kanser henüz bulgu vermediği çok erken aşamalarda dahi tanımlanabilmektedir. PSA sadece erkeklerde bulunan prostatın epitel hücrelerinde bulunan, semen sıvısının yapısında olan glikoprotein yapıda bir maddedir. Bu molekül normalde tüm yetişkin erkeklerin kanında çok düsük seviyelerde bulunur. Normal değeri, 4 ng/ml’nin altında olmasıdır. PSA 4-10 ng/ml arasında olanların yaklaşık % 30’unda prostat kanseri saptanırken, 10 ng/ml üzerinde bu oran %50’yi geçer. Prostat kanserlerinin % 5-10 kadarında PSA yükselmeyebilir ve bu sebeple rektal muayene ve PSA tanıda tamamlayıcı rol oynar. Bizlerce bilininen yaşa özgü, spesifik PSA değerleri vardır, yani 40-50 yaş arası, 50-60 yaş arası olması gereken değerlerdir. Eğer PSA bu değerlerin üzerindeyse de risk artmaktadır. PSA ancak prostat ile ilgili bir problem olduğunda kana daha fazla oranda karışır, kan PSA düzeyinde yükselme dikkat çeker. PSA yüksekliğinin tek nedeni prostat kanseri değildir. Kanser dışı durumlarda yani iyi huylu prostat büyümesi ve prostat iltihapları , idrar yoluna katater uygulama (sonda takmada) da PSA’yı yükseltir fakat bunlar küçük düzeylerde ve geçici yükselmelerdir. Eğer böyle bir sebep bulunmuyorsa ve PSA’ nın ardarda yapılan ölçümlerinde yaşa göre değerlendirdiğimizde daha yüksek çıkıyorsa şüphemiz kuvvetlenmektedir. Birde de rektal muayenede prostatta sertlik bulmuşsak, bu şüphe daha kuvvet kazanmaktadır ve o zaman da artık prostat biyopsisini uygulamak gerekmektedir. Rutin senelik kontrollerinde PSA’ nın yükselmesi ve sınırın üstünde olmasının anlamı kadar , sınırın altında olupta kontrolde bir önceki yıla göre mukayese edildiğinde yıllık artış oranları da önemlidir ve bununda değerlendirilmesi gerekir. Yıllık 0,75 ng/ml’ in üstündeki artış anlamlıdır . Bilininen yaşa özgü, spesifik PSA değerleri vardır, bunlar 40-50 yaş arası, 50-60 yaş arası olması gereken değerlerdir ve eğer PSA bu değerlerin üzerindeysede risk artmaktadır, bu durumda gözardı edilmemelidir. Prostat biyopsisi ( prostattan örnek alma), transrektal ultrason eşliğinde öncelikle prostatın incelenmesi ve şüpheli alanların belirlenmesi ile, bölge uyuşturulduktan sonra özel bir iğne ile prostattan uygun sayıda doku örnekleri alınması ve patoloji tarafından değerlendirmesi ile yapılır.. Biyopsi uygulanmış, tümör tanımlanmamış fakat PSA ‘sı yüksek çıkan hastalarla ilgili olarak ki bu gerçekten sık rastladığımız bir durumdur, ikinci kez biyopsi alınması ve yine kanser açısından negatif çıkmış ise bazen üçüncü, dördüncü biyopsinin uygulanması ve tanı konulması durumları ile karşılaşılmaktadır. Patolojide kanser tanısı konulup, kanserin ilerleme derecesi Gleason Score ile evrelendirilir. Bu değerlendirme hastalığın gidişi, tedavisi ve ne kadar yayıldığı hakkında bizi bilgilendirir. 10 en yüksek evredir ve hastalığın kötü olduğunu gösterir. PSA düzeyindeki yüksekliklerde hastalığın evresi hakkında fikir verebilir. Genellikle 6 ve üstü Gleason scoru ve 20-30 ng/ml PSA seviyesi kanserin prostat bezi dışınada yayıldığını gösterir. Prostat büyümesi ve kanser riski Prostatın iyi huylu büyümesi ( BPH: Benign Prostat Hiperplazisi ), özellikle 30 yaşında başlayan bir süreçtir ama semptomlar 45 yaş gibi ortaya çıkmaya başlıyor. Özellikle yaşın ilerlemesi ile erkeklilik hormonunda artma olmamasına rağmen prostat dokusunda androjen reseptörlerinde androjene duyarlılığın artması ve bir takım büyüme faktörlerinin yine olaya katılmasıyla iyi huylu büyümeler ortaya çıkabiliyor. ÜROLOJİ – PROSTAT Erkekte meninin sıvı kısmını yapımından sorumludur.Prostatın bulunduğu konum ve yapısı itibarı ile ister iltihap, ister kanser isterse de yaşla beklenen normal büyüme olsun şikayetler hep benzer şekilde gelişir. Prostat hastalıkları ile ilgili olarak genellikle karşımıza çıkan şikayetler arasında, sık idrara çıkma, idrarın çatal olması, idrar yaparken yanma, idrar yaptıktan sonra mesaneyi tam boşaltamama hissi, gece idrara kalkma ve idrar yapamama sayılabilir. Prostatın bu sayılan şikayetleri olan hastalarda hangi tip hastalığın olduğu nasıl anlaşılır? Biz ürologlar muayene sırasında ultrasonografi kullanırız ve bununla genel olarak prostatın büyüklüğü, mesanenin kalınlığı, böbreklerde bir tıkanıklık olup olmadığı ve bunlardan daha önemlisi işeme sonrasında mesanede belirli oranda idrar kalıp kalmadığının kontrol edilmesi gerekir. Yine, hastalar için son derece zahmetsiz olarak, işeme hızının üroflowmetri adı verilen bir bilgisayarlı ölçüm sistemi ile ölçülmesi, prostata bağlı tıkanıklığın derecesi konusunda bizlere bilgi verir. Ancak hastalığın tipi konusunda bilgi vermez. Eğer prostata bağlı tıkanıklık şikayetleri veya kontrol amacı ile gelen bir erkekte, muayenede bir özellik yok ve PSA değerleri de kişinin yaşı için normal değerler arasında ise bu hastalarda normal prostat büyümesi kabul edilebilir. Ne yazık ki burada en büyük sorun 50 yaş altında işeme sorunları olan ve muayenesi ile PSA ölçümleri normal olan hastalarda ortaya çıkmaktadır. Bu hastaların şikayetlerinin daha detaylı olarak incelenmesi gerekebilir. Bu şekilde altta yatabilen önemli konuların atlanması engellenir. Muayenesinde, PSA ölçümlerinde ve / veya her ikisinde birden bir bozukluk olan hastalarda hangi tip büyümenin olduğunun ayırt edilmesinde tüm dünyada kabul edilen altın standart, prostattan özel aletlerle ultrasonografi eşliğinde biyopsi alınarak patolojik olarak incelenmesidir. Bu işlemin deneyimli bir merkez tarafından yapılması hastalara uygulanacak tedavinin düzenlenmesinde büyük rol oynar. Normal Prostat büyümesi (BPH) sı olan hastaların tedavisine nasıl karar veriyorsunuz? Normal prostat büyümesi tüm erkeklerde 50 yaş sonrasında vücutta meydana gelen hormonal değişiklikler sonucunda oluşur. İnsan yaşam kalitesini ciddi olarak etkileyebilecek bir sorundur. Büyüme sonucu yaşanan sorunlar kişiye özgü olarak ortaya çıktığından prostat büyümesinin tedavisi ne sadece doktorun ne de hastanın karar verebilecekleri bir durumdur. Burada hastaların şikayetlerinin iyi değerlendirilmesi son derece önemlidir. Bu konuda tüm dünyada yapılan çalışmaların bir örneği olarak ülkemizde de hasta şikayetlerinin daha bilimsel olarak anlaşılabilir hale gelmesini ve yaşam kalitesinin ne kadar etkilendiğinin değerlendirilmesi için standart soru formları kullanılır. Bunlardan en sık kullanılanı Uluslar arası Prostat Semptom Skoru (IPSS) dir. Bu test hasta tarafından doldurulur ve hastalığa bağlı şikayetlerin derecesini, şeklini doktora sayısal olarak verir. Elde edilen değerler az, orta veya şiddetli olarak değerlendirilir. Hastanın yaşı, birlikte olan diğer hastalıkları, kalp, tansiyon,şeker hastalığı gibi, hastanın yaşam şekli ve beklentileri değerlendirilerek tedavi seçenekleri hastalara iyi ve kötü yanları ile anlatılır ve doktor-hasta etkileşimi ile birlikte karar verilir. Prostat büyümesi olan hastalara ne gibi tedaviler önerebiliyorsunuz ? Tıpta en önemli noktalardan birisi “primum non nocere” yani “önce zarar verme”dir. Hiçbir tedavi masum değildir ve herkes için tek bir doğru tedavi seçeneği yoktur. Bazı insanlar için bir tedavi seçeneği daha uygunken bazıları için bu doğru olmayabilir. İlk basamakta hiçbir zaman kolay kolay ameliyat kararı vermemek gerektiği kanısındayım. Günümüzde prostata bağlı tıkanıklıkların tedavisinde son derece etkili ilaç tedavileri vardır. İnsanlara ameliyat seçeneğinin yanı sıra bu tedavilerin de olduğunun ve etkilerinin denenmesi kanaatindeyim. Tabii ki, ilaç tedavi seçenekleri yeterli olmadığında prostat ameliyatları gündeme gelmekte. Prostat büyümesinin kaç türlü ameliyatı var ? Prostat ameliyatlarını iki ana başlık altında toplamak mümkündür; açık ve kapalı ameliyatlar. Açık prostat ameliyatları artık günümüzde BPH için gitgide daha az kullandığımız ameliyat teknikleridir. Bunun nedeni sonuçta hastada bir yara yeri olması, sondalı kalma süresinin daha uzun olması ve yan etkilerinin hasta için daha fazla olmasından kaynaklanmaktadır. Bu ameliyat tekniğini daha çok büyük prostatı olan hastalarda tercih ediyoruz. Halk arasında kapalı prostat ameliyatları da kendi içinde değişik şekillerde gerçekleştirilebilmektedir. En başta tüm dünyada yıllardır kabul edilmiş olan TUR ( transüretral rezeksiyon) ameliyatından bahsetmek gerekir. Burada hasta anestezi aldıktan sonra idrar borusundan bir endoskop ile girilerek tıkanıklık yapan prostat dokusunun kesilerek küçük parçalar halinde dışarı çıkarılması gerçekleştirilir. Bu yöntemde hastalar açık ameliyata göre çok daha erken dönemde sondadan kurtulurken daha rahat kendini toparlayabilmektedir. Yine endoskopik olarak idrar borusundan girilerek yapılan bir başka teknik ise prostatın buharlaştırılmasıdır. Burada prostat içerisine odaklanmış yüksek enerji verilerek çoğunluğu su olan prostat dokularının buharlaşması sağlanır. Buharlaştırma ameliyatları 1990 lardan itibaren değişik aletler ve enerji kaynakları kullanılarak gerçekleştirilmektedir. Son günlerde yoğun bir şekilde uyguladığımız green light lazer ile yapılan prostat ameliyatları da bunlara bir örnektir. Peki bu kadar iyi özellikleri olan bir yöntem neden daha yaygın olarak kullanılmıyor? Burada en önemli faktör sanırım tekniğin son derece yeni olmasından kaynaklanmaktadır. Ancak özellikle Istanbul’da görüldüğü gibi bu tekniğin uygulanabildiği merkezler hızla artmaktadır. Bunun yanı sıra iki önemli sorun daha vardır. Bunlardan birincisi maliyettir. Ne yazık ki bu yöntemde her hastaya bir prob (buharlaştırma ucu) kullanılmakta ve bu da maliyeti arttırmaktadır. Ancak, hastanede kalış süresinin azalması ve yan etkilerin azlığı bence bunu dengelemektedir. Tıbbi olarak ise ürologlar için en önemli sorun, ameliyat sonrasında dokular buharlaştığından doku incelenmesi ( burada bir kanser hücresi var mı sorusunun cevabının alınmasında önemlidir) için herhangi bir örneğin alınamamasıdır. Özellikle genç hastalarda eğer herhangi bir şekilde prostat kanseri şüphesi, ihtimali varsa ameliyat sonrası doku örneklerinin incelenmesi ve buna yönelik tedavinin yapılabilmesi gerekmektedir. Green light uygulaması öncesi hasta seçimi son derece bu nedenle önem taşımaktadır. BPH ve BPH ameliyatları ile cinselliğin ilişkisi? BPH şikayetlerinin cinsel hayatı genel olarak kötüleştirdiği birçok çalışma ile kanıtlanmıştır. BPH nedeni ile ilaç tedavisi alan ve şikayetleri azalan hastaların cinsel yaşamlarında da iyileşme olduğu görülmektedir.Cinsel hayatı aktif olarak devam eden erkeklerde ilaç tedavisi öncelikli olmalıdır. Ancak ürolojik takiplerinin düzenli bi rşekilde de yapılması önemlidir. Ancak, bu sadece bir neden sonuç ilişkisi olarak ele alınmamalıdır. Çünkü birbirlerinden bağımsız olarak da ortaya çıkabilen durumlardır. Ameliyatlar sonrasında ise, mutlaka tüm hastalara cinsellik ile ilgili bilgi verilmelidir. Sonuç olarak prostat erkeklerdeki seks bezlerinden birisidir. Bu nedenle buna yapılan her türlü müdahalenin cinsel işlevler ile ilgili bir sorun çıkartma ihtimali vardır. Bu sadece erkeklerde ereksiyon kaybı olarak değil boşalma bozuklukları olarak da ortaya çıkabilir. Boşalma hissi olmasına karşın meninin gelmemesi, kanlı meni gelmesi gibi sorunlarla karşılaşılabilir. Bunların hastalara detaylı olarak anlatılması ve nedenlerinin söylenmesi hasta beklentilerini ve yaşam kalitesini arttıracaktır. googleb5e20ab4d00fa5f3.html PROSTAT HASTALİGİ Öncelikle bir yanlış anlamanın düzeltilmesi gerekmektedir. Prostat bir hastalık değildir. Bademcik, böbrekler gibi bir organdır. Normalde erkekte meninin sıvı kısmını yapmaktan sorumludur. Bu organının da diğer bir çok organ gibi çeşitli hastalıkları olabilir. Prostat bir salgı bezidir. Tüm salgı bezlerinde olduğu gibi iltihapları olabilir, kanserleri olabilir. Bunların dışında ise prostat bezinin kendine has bir özelliği nedeni ile prostat bezi erkeklerde 50 yaşından sonra büyümeye başlar ve genellikle de halk arasında ‘ prostat hastalığı’ adı verilen şikayetleri ortaya çıkarmaya başlar.Hayır, bu konuda da ne yazık ki büyük yanlış anlamalar söz konusudur. Özellikle de gençlerde görülen prostat iltihaplarına bağlı işeme bozukluklarında bu durum karşımıza çıkmaktadır. Aynen başlıkta belirtildiği gibi ‘ bu yaşta da prostat olur mu?’ sorusu sık olarak karşımıza çıkmaktadır. Gerçekte olur; ve hatta genç erkeklerde ciddi boyutlarda görülebilir.Genellikle altta yatan neden farklıdır. İleri yaşlarda prostatın biraz önce belirttiğimiz yaşla uyumlu selim büyümesi ve prostat kanseri nedeni ile ortaya çıkan şikayetler ön planda iken; gençlerde daha çok prostat bezinin iltihabı ve bunlara bağlı şikayetler ortaya çıkabilmektedir. Aslında altta yatan nedenler farklı olmasına karşın hastaların şikayetleri genellikle her türlü prostat hastalığında birbirlerine çok benzerlik gösterir. Bunların başlıcaları sık idrara çıkma, idrar yaparken yanma ve çatallanma, idrar yaptıktan sonra tam olarak rahatlayamama hissi, gece idrar yapmak için uyanma, ani idrara çıkma ihtiyacıdır. Şikayetler aynı olduğundan teşhis aşamasında da zorluklar olabilmektedir.Öncelikle hastanın şikayetlerinin değerlendirilmesi ilk basamak olmalıdır. Bunun yanı sıra, üroflowmetri adı verilen bilgisayarlı bir sistemle idrar akım hızının ölçülmesi, ultrasonografi ile mesane içinde işeme sonrası idrar kalıp kalmadığının bakılması ve yine birlikte benzer şikayetler yapabilecek idrar yollarında bir taş hastalığı olup olmadığının gözlemlenmesi ilk tarama testlerimizden birkaçıdır.