Or is it living without possessions until you need someone and then turning up on our doorstep where you know you can get some?
Eđa er ūađ ađ lifa án eigna ūangađ til ūig vantar einhvern og birtast ūá í dyragættinni hjá okkur ūar sem ūú veist ađ ūú getur fengiđ hluti?