I couldn't stop running it over and over and over in my mind, the vague and distant suspicion that we never understood what happened that night, what our role was.
Ég gat ekki hætt ađ velta ūví fyrir mér aftur og aftur. hinum ķljķsa og fjarlæga grun... ađ viđ skildum aldrei hvađ gerđist ūetta kvöld... hvert okkar hlutverk var.