And then, after a lunch that will long have a place in my heartburn, I came out here and stared blindly at a book, waiting for someone - anyone - to rescue me.
Ađ loknum hádegisverđi sem verđur brjķstsviđa mínum minnisstæđur... kom ég hingađ út og starđi í blindni á bķk... og beiđ ūeSS ađ bara einhVer myndi bjarga mér.