Therefore, for Coriolanus, neither to care whether they love or hate him manifests the true knowledge he has in their disposition. And, out of his noble carelessness, lets them plainly see it.
Og Kķríķlanus sem lætur sig einu gilda hvort ūeir elska hann eđa hata, vottar á ūann hátt ađ hann viti vel hvernig hvernig ūeir eru skapi farnir og hann lætur ūá sjá ūađ glöggt í sínu göfuga kæruleysi.