Haber metni: Zeynep Özyağcılar tarafından kurulan Tiyatro Martı, ‘Uçlar’ ve Erdal Özyağcılar’ın 18 yıl sonra sahneye döndüğü ‘Hoşgeldin Boyacı’dan sonra, İskoçyalı yazar Rona Munro’nun ödüllü oyunu ‘Demir’i Serkan Üstüner’in rejisiyle seyirciyle buluşturuyor. Zeynep Özyağcılar’ın annesi Güzin Özyağcılar’la birlikte rol aldığı ve ikilinin bir anne-kızı canlandırdığı oyun, iki kadının özlemlerini, acılarını ve yüzleşmelerini sarsıcı bir metinle gözler önüne seriyor.  27 Aralık’ta Yunus Emre Kültür Merkezi’nde, 12 Ocak’ta Fulya Sanat’ta, 18 Ocak’ta Kozzy Gönül Ülkü-Gazanfer Özcan Sahnesi’nde, 2 Şubat’ta CKM’de, 9 Şubat’ta Barış Manço Kültür Merkezi’nde, 16 Şubat’ta Fulya Sanat’ta, 28 Şubat’taysa Profilo Kültür Merkezi’nde izleyebileceğiniz oyunda Gözde Çetiner ve Burak Tanay da rol alıyor. Özyağcılar Ailesi’yle evlerinde buluşup ‘Demir’i, sanatı ve hayatı konuştuk. Her zamanki gibi evleriyle birlikte kalplerinin de kapılarını sonuna kadar açtılar bana. İşte tadı damağımda sohbetimizden yazıya yansıyanlar... Çok zor, karanlık günlerden geçiyoruz. Ruh sağlığımızı korumak, yaralarımızı sarmak için sanatın iyileştirici ve birleştirici gücüne her zamankinden çok ihtiyacımız var öyle değil mi?   İnsan dediğimiz şeyi o kadar küçülttük ki... Kendimizi, duygularımızı küçülttük, sonuç ortada! Sanat duyguları uyandırır, herkes tiyatroya, resme, şiire sıkı sıkı sarılsın. Bizi sanat kurtarır.   Sanatın muhalefeti ne kadar kabul görürse bir toplum o kadar mutlu olur, bir ülke o kadar yaşanılır olur. Sanat toplumlardaki olayları, ilişkileri, ahlakı, ahlaksızlığı, işkenceyi, demokrasiyi yani ne varsa onu en naif ve menfaatsiz şekilde anlatır. Ben de bizi sanatın iyileştirici ve birleştirici gücünün kurtaracağına inanıyorum.   Sanat, “Bir de böyle bakalım” der, insanın ruhunda, kalbinde, düşüncesinde ışıklar yakar. Sanat olduğuna göre umut da hep var.   Yazmaya başladığım bir çocuk oyunu var. Ailesine rağmen kendi tutkusunun peşinden giden bir kız çocuğunun hikâyesini anlatıyor. Müzikli, danslı, sıcacık bir oyun. Oyunda babam da oynayacak.   Çocuk oyunları geleceğin seyircisini yetiştirmek açısından çok önemli, yaptığımız işin en önemli kısmı. Sadece orada olma fikriyle asla oynamam. Her yaştan insana söyleyecek bir sözü olduğu için Zeynep’in yazmakta olduğu hikâye içime sindi.   Serkan gerçekten çok güzel, çok kibar, işini çok iyi bilen, umut veren bir insan. Kendisi tiyatromuz için bir piyango oldu. Ben bu oyunu çıkarırken özel tiyatroların yaşadıkları sorunlara bire bir şahit oldum. Yılların Şehir Tiyatrosu deneyimiyle söylüyorum, ödenekli kurumlarda çalışan herkesin 1-2 yıl özel tiyatro deneyimi yaşaması lazım. O zaman mesleklerine çok daha fazla saygı duyacak ve ellerindeki imkânların değerini çok daha iyi anlayacaklar. Oyunu çıkarırken prova mekânı bulamadık, saat başına prova parası veriyorsun. Önce evde prova aldık. Sonra Zeynep’in öğrencilerinden olduğu Saint Michel Lisesi bize kapılarını açtı. Sahnesizlik başta olmak üzere bir sürü zorluk yaşıyor özel, bağımsız tiyatrolar. Gerçek tiyatro aşkı işte o noktada ortaya çıkıyor. Kendi ceplerinden harcayarak, seslerini duyuramama gibi durumlar içinde direnerek her şeye rağmen tiyatro yapan tüm gençleri çabalarından, tiyatroya katkılarından ve inatlarından dolayı alınlarından öpmek lazım.   Tiyatro yürek işi. 50 kişilik, 100 kişilik salonlarda kendi ceplerinden harcayarak tiyatro yapan çocuklar gerçekten çok kıymetliler. Onların yaptığı hepten yürek işi!   Yürek olmadan bu iş yapılmaz zaten. O adına sahne dediğimiz tahta, yüreğiyle orada olmayan herkesi kusar.    Ekranda daha çok mafyaların ortada olduğu, dediğin gibi vurulan kırılan, cinayetler işlenen, kötülüklerin, arkadan vurmaların kol gezdiği diziler var. Seyirciye “Ah” dedirtip dizideki karakterlerle birlikte bir acılar dünyasına sokmak isteniyor gibi bir durum var. Oradan reyting alma, oradan nemalanma durumu söz konusu. Bu da bir tarzdır, saygı duyuyorum ama biz bahsettiğin o sıcaklıkla insanlara “Gülün” diyoruz. Ağlatmak, üzmek yerine “Gülmeyi unutmayın” diye sesleniyoruz seyirciye. Gülmeyi unutursak her şey biter. Yapım firmamız ve kanalımız da arkamızda, 3.5-4 değişmeyen reytingimizle seyirciye gülmeyi unutturmamaya çalışıyoruz.  Arkadaş olmak, dediğin gibi birlikte yürümek ve paylaşmak çok önemli. İki taraf da bu şekilde yürüyünce evlilik de kendiliğinden yürüyor zaten.   Güzin’in de dediği gibi birbiriyle her şeyi paylaşabilen iki arkadaş olmak çok önemli. Dert ortağı olmak diye bir şey var, o çok mühim. Evliliği mutlu ve sağlam kılan da o. Biz, birbirimizin dert ortağıyız.
Özyağcılar: ‘Bizi sanat kurtarır’