Haber metni: Cumhurbaşkanı Abdullah Gül, Hindistan ziyaretinde gazetecilerle sohbet ederken konu siyasetçilerin kullandığı üsluba geldi. Gül, üslup sorununun nasıl aşılacağının sorulması üzerine, konunun üzücü olduğunu ifade ederek, ''Bu ortamdan süratle çıkmamız lazım'' dedi.  Sorunun aşılmasında gazeteciler dahil herkesin katkı vermesi gerektiğini belirten Gül, ''Polemik devam ediyor. Politikacı, Başbakan konuşunca haber yapmayalım mı?'' denilmesi üzerine, ''Polemiğe prim vermezsiniz o zaman. Denenebilir. Yapmayın bakalım, ne olur? Bir hafta herkesin birbirine iyi söylediklerini yazın. Bakalım ne olacak?'' dedi. Cumhurbaşkanı'nın bu görüşleri yeni bir tartışmayı da başlattı. Aslında tartışma için birkaç ay öncesine dönmek gerekiyor. Hürriyet gazetesi yazarı Ertuğrul Özkök de 24 Ekim 2009 tarihli yazısında, "Canlı yayınlanan grup toplantılarındaki konuşmaların siyaseti gerdiğine inanıyorum. Partilerin grup toplantılarının tamamının canlı yayına kapatılmasında yarar var" demiş ve şunları yazmıştı: "Acaba Türkiye Büyük Millet Meclisi'ndeki partilerin grup toplantılarında yapılan konuşmaların canlı yayınlanması siyasetin üslubunu olumsuz mu etkiliyor?  24 saat yayın haber yayını yapan televizyonlar için en ucuz zaman doldurma imkânlarından biri grup toplantılarını yayınlamak.  Beş altı haber televizyonunun liderlerin gruplarında yaptığı konuşmaları canlı yayınlaması, ister istemez bütün ülkeyi anında 70 milyonluk bir seçim meydanına çeviriyor.  Toplantıları gazeteci olarak ben de izliyorum. Liderler koltuklarda oturan milletvekillerine bakarak konuşuyorlar. Ama asıl muhatapları onlar değil, ekran başındaki insanlar. Yani seçmenler.  Konuşmaların tonuna, üslubuna bakıyorum. Hançereler geriliyor, ifadeler keskinleşiyor. Ses tonu yükseliyor. Sonunda agresif ve suçlayıcı bir üslup önce salondaki elektriği yükseltiyor. Bu elektrik çok daha fazla bir güçle ülkeye yayılıyor. Yıldırımlar çakmaya, hakaretler uçuşmaya başlıyor.  Canlı yayınlanan grup toplantılarındaki konuşmaların siyaseti gerdiğine inanıyorum. Oysa partilerin, kendi içlerinde rahat, daha yumuşak, sakin konuşmalara ihtiyacı var. Öyle bir dönemden geçiyoruz ki, eminim her partinin içinde farklı düşünen insanların sayısı artıyor. Bu farklılıkların rahatça dile getirilebileceği, liderlere ışık tutacağı parti içi mekanizmalar ise yok. Lider, partinin önüne, kameraların önünde çıkıyor. Konuşması canlı yayınlanıyor.  Dolayısıyla serinkanlı değerlendirmelerin yapılması, itirazların dile getirilmesi gereken platform bir anda seçim otobüsüne dönüşüyor.  O nedenle diyorum ki; Partilerin grup toplantılarının tamamının canlı yayına kapatılmasında yarar var. Hele hele şu dönemde çok yarar var. Çünkü hepimizin serinkanlı, rahat, eleştirilere açık değerlendirmelere ihtiyacımız var. Son dört beş gündür yaşadığımız olaylar hepimize şunu gösterdi. Bugünlerde tarihi yanlışlar yapmaya tahammülümüz yok."  Gül'ün görüşlerini sorduğumuz okurlarımız da tartışmaya yorumlarıyla katıldılar. Okurlarımızdan gelen bazı ilginç yorumlar: Sorunları gizli tutmak ya da tartışmamak; sorunların olmadığı, yok olduğu ya da çözüldüğü anlamına gelmez. Eşinizle oldukça sert bir tartışmaya girdiğinizi düşünün, tam bu esnada susunca ertesi gün tartışmanın kaldığı yerden ve aynı şiddetle devam etmeyeceğini garanti ediyorsanız, bu metod işe yarar. Ama iki ilişkilerde de siyaset olduğu üzere,bu yöntem işe yaramaz. Kısa vadede prozac etkisi yaratır,o kadar. Prozac'ın intihar gibi yan etkilerinin olduğunu unutmamak gerekir.  Çok iyi olur ne olur kurtarın bizleri insanların birbirlerinin yüzlerine bakarak söyledikleri hakaretler ile prim kazanmaya çalışma arzusundan kirli, hakarete dayalı siyasetten ve ideolojik anlaşmazlıklar sonucu, demokrasiden uzak tartışmalardan nefret ediyorum... gerçi düşünüyorum da bu memlekette yazılıcak şeyler dururken yazılmıcak tonla haber bulabilen bir medya ile... siz iyisi mi istediğinizi yapin, ben yeğenimle çizgi film izlemeye gidiyorum...  Bu gün siyasi haberleri yazmayın diyenlerin yarın yolsuzlukları yazmayın, ülkede ki terörü yazmayın, işsizliği yazmayın, ülkenin güvenliği için şunu yazmayın demeye başlamıyacakların eminmisiniz oy verdiğim siyasetçinin her düşüncesini olaylar karşısındaki tepkisini öğrenmek hakkım yanlış da olsa doğruda olsa basın yazacak yazmayın diyemezsiniz benim bilgi edinme hakkımı kıstlamak oy vereceğim siyasetçiye tanımammı engelleyici tavırdır. Siyasetçi kendisini düzeltsin haber olmasın Bence 1 hafta değil bir yıl boyunca bu seviyesiz siyasetin haberi yapılmamalı. Ortalık güllük gülüstan olmasada olur...  Komik bir öneri! "1 hafta haber yapmayın, borumuzu öttürelim"'in kibar şekli sanırım.... Peki siyasetçiler 1 haftalığına halkı hayal kırıklığına uğratmasalar! Ne olur?  Siyasetçiler 1 hafta boyunca siyaset yapmayı bırakıp bir köşede kendilerini dinleseler yapacak haber de olmazdı. Belki bu çılgın koşuşturmadan uzaklaşıp olaylara az da olsa farklı yerden bakabilirlerdi. Bize lazım olan "otostopçunun galaksi rehberi"ndeki gibi bir empati silahı: İnsanın hissettiği duyguları karşısındakinr hissettirecek bir silah.  
 
 ye Gül'ün sözlerini değerlendiren gazetecilerse şunları söyledi:  
 
 
 Hürriyet yazarı Mehmet Yılmaz, Cumhurbaşkanı Gül’ün açıklamasını bugünkü köşesine taşıdı ve şu satırları yazdı:  "Cumhurbaşkanı Abdullah Gül, memleketteki siyasi gerilimin düşürülmesi için bir öneri yaptı. “Medya siyasetçilere bir hafta boyunca polemik ambargosu uygularsa bu sorun çözülür!” Bu çözümü bulması için ne kadar düşündüğünü elbette bilebilmemize olanak yok.  Büyük olasılıkla eski siyasetçi alışkanlıklarıyla konuştu. Yani karşısında mikrofonları görünce aklına ilk geleni söyledi! Böyle yaygın bir inanç da vardır zaten! “Medya iki gün resimlerini basmasın, bak bir daha yapıyorlar mı” türünden konuşmalara çok rastlamışımdır. Ama işe yaramaz!  Polemik, siyasetin ayrılmaz bir parçasıdır. Kelime anlamı sözlüklerde “siyaset, edebiyat ve bilimsel konularda sert tartışma” diye açıklanıyor.  Bizim sorunumuz ise “polemik” ile ilgili değil. Türkiye’deki siyasetin sorunu “seviye meselesi”! Fikirlerin sertçe mücadelesinden daha çok birbirine hakaret etme yarışına dönüşüyor. Siyasetçilerimiz de bu toplumun bir ürünü elbette.  Yoğun bir şiddet kültürünün içinde yaşıyoruz ve “hakaret” bunun en yaygın olanı. Medyanın işi topluma bir ayna tutmak! Oradan yansıyanlar hoşumuza gitmiyorsa yapmamız gereken aynayı kırmak ya da ortadan kaldırmak değil, görüntüyü değiştirmektir."  
 
 
 "Böyle bir şey mümkün değil. Keşke siyasetçiler sert ve sonu gelmeyen polemiklere girmeseler. Ama bunlar varolmadıkça medya bunları yansıtacaktır. Bu sadece iyi niyetli bir beklentidir. Medyanın görevi memlekette ne oluyorsa onu vermektir."  
 
 "Medya bu haberleri vermesin şeklindeki önerileri, hiçbir zaman benimsemedim.  Medyanın ortalığı güllük gülistanlık hale getirme gibi bir misyonu yoktur. Siyasetçilerin bile üstlenmedikleri bir sorumluluğu, medyaya yüklemek saçmadır. Zaten medyanın da böyle bir görevi yoktur. Medya evrensel kurallarla yükümlüdür, bu kurallarda da memleket 'şöyle oluyor, böyle oluyor' diye herhangi bir ekstra sorumluluk yüklenemez.  Şöyle dense daha doğru olmaz mı, 'Siyasetçilerimiz biraz daha kavgadan uzak dursunlar.' Cumhurbaşkanı'nın Başbakan ve muhalefet liderlerine çağrıda bulunması daha akla yatkın, medyaya böyle bir çağrı yapmak kabul edilemez."  
 
 Medyanın görevi liderlerin sözlerini sansür etmek değildir. Bu konuşmalar Meclis gruplarında yapılıyor. Cumhurbaşkanı ya da bir başka siyasi yetkili ‘Bir hafta görmeyin, yazmayın’ dedi diye bu tartışmalar gündemden düşmez. Sonuçta liderler medyadan bağımsız bu fikirlerini açıklıyorlar. Zaman zaman üslupta sertleşmeler oluyor, gerilim doğuyor. Ama demokrasi de böyle bir şeydir. Yasaklamayla, sansürlemeyle bu görüntüler ortadan kalkmaz.”
'Siyasetçi kendini düzeltsin haber olmasın'