Haber metni: NTV’de ‘Söz ve Müzik: Assolistler’ belgeselimize bu sefer sanat hayatına 30’dan fazla albüm sığdıran Müzeyyen Senar konuk oluyor. Müzeyyen Senar, 1936’da Dolmabahçe Sarayı’nda Atatürk’ün huzurunda şarkı söyler. Bursa’da bir açılışta ilk dansını da Atatürk’le yapar. O halini, “Dans etmeyi bilmiyordum, heyecandan nasıl ölmedim...” diye anlatmıştı. “1918’de annem böcek tutarken doğmuşum, çarşafın altında. Adım Münevver’miş, sonra eniştemiz ‘Madem böyle yerlerde doğdu, daha süslü olsun, Müzeyyen olsun’ demiş.”   “Altı yaşında bir düğüne götürmüşler beni. Orada oynamışım, şarkılar söylemişim. Sabahında konuşamamışım. Tam 10 yıl konuşamadım, bir tek şarkı söylerken kekelemiyordum. 15 yaşından sonra açıldım. O yıllarda annemle babamın arasında sorunlar vardı. Annem, babamdan ayrılıp İstanbul’a teyzemin yanına gitti. Bir süre sonra ben de İstanbul’a gittim. Sesimin güzelliği fark edilince, önce Üsküdar Musiki Cemiyeti’nde, sonra Şark Musiki Cemiyeti’nde dönemin önemli bestekarlarından dersler aldım. 1932’de ilk kez radyoda şarkı söyledim.”   İlk kez 1933’de yaşını büyüterek Taksim Belvü Gazinosu’nda sahneye çıkar. 1941’de Kristal, 1942’de Maksim, 1943’te Çakır ve 1947’de Turkuaz Gazinosu’nda peş peşe sahne programları yapar. Her biri ses getiren bu sahne programları arasında 1956’da Bebek Gazinosu’nda kendi yetiştirdiği öğrencisi Zeki Müren’le sahneye çıkışı da büyük olay olur. Son gazino programını 1983’te Bebek Gazinosu’nda yapar ama sahnelerden kopamaz. “Ne annem sahnelerden kopabildi, ne de sahneler onu bıraktı” diyor kızı Feraye Işıl...    Müzeyyen Senar musikinin peygamberiydi.   Onun ekolüyle hepimiz bir yere geldik. Arap aleminin Ümmü Gülsüm’ü varsa, bizim de Müzeyyen Senar’ımız var.  Bayılırdım Müzeyyen Senar’ın sesine. Müziğe başlama sebebim odur. Bir gün onun şarkısını duydum radyoda, aşık oldum.    Belgesel için ilk yaptığım röportaj, Senar’ın hayatını kaleme alan dostu Radi Dikici’yle oldu. Dikici, Senar’la ilgili bütün bildiklerini ve anılarını anlatmakla kalmadı, belgesel için çok değerli fotoğraf ve video arşivini de bize emanet etti. Kızı Feraye Işıl’la Bodrum’da bir otelde buluştuk. O günlerde Müzeyyen Hanım hayattaydı ve henüz bakımevine gitmemişti. Feraye Hanım annesini o halde görmemizi istemedi, “Annemi hatıralarınızda hep güzel hatırlayın” dedi. Işıl annesi için, “Hiçbir zaman kendisini bir star olarak görmedi. Öyle yaşamadı. Çok da şeker ve neşeli biriydi” şeklinde konuştu.
Cumhuriyet'in tek divası