Haber metni: Türk basketbolunun son yıllarında en büyük başarıların altında aynı imza var... Deyim yerindeyse O neredeyse, şampiyonluk orada... O Ergin Ataman... Nam-ı diğer ‘Bay Şampiyon...’ Henüz 47 yaşında Türk basketbolunda 3 farklı takımda şampiyonluk yaşayan tek antrenör o... G.Saray Medical Park’ın başarılı hocası, HABERTÜRK’e konuştu, yeni hedeflerini anlattı... Her şampiyonluğun kendine özel anıları var. Her zaman için son şampiyonluk en değerlisi oluyor. O açıdan bu şampiyonluk benim açımdan çok anlamlı. 23 yıl aradan sonra G.Saray gibi Türkiye’de basketbolun ilk oynandığı kulübe, Türkiye’nin en eski basketbol ekolüne şampiyonluk yaşatmak çok anlamlı. Bir geleneği yeniden canlandırmak gibi. Aslında bu adımlar 2 sene Oktay Mahmuti ile yavaş yavaş başlamıştı. Ama şampiyonluk apayrı bir coşku. Bu şampiyonluk ileriki yıllarda G.Saray’ın Avrupa arenasında büyümesi için herkese büyük bir heyecan getiriyor, bir temel teşkil ediyor. Şimdi bu başarıyı G.Saray’ın devam ettirmesi önemli. Ben başkandan, yönetimden, taraftardan o ışığı da alıyorum. Benim açımdan tabii ki gurur verici. Böyle büyük camiaları şampiyonlukla buluşturabilmek çok güzel. Farklı takımlarla 3 şampiyonluk kazanmışım. Şimdiki hedefimi de G.Saray’la 3 yıllık sözleşmem olduğu için aynı takımla üst üste 3 şampiyonluk kazanmak olarak koyuyorum. Özgüven... Sakinlik ve ilişkileri iyi yönetebilme. Sonuçta insanla, yıldızlarla çalışıyorsunuz. Bir kere o yıldızları iyi seçmeniz, sonrasında da onları iyi ve kötü günde yönetmeniz çok önemli. Bunları iyi başardığıma inanıyorum. Ayrıca insan yaptığı işten zevk almalı. Ben bu felsefeden yanayım. Sadece profesyonel oldukları, para kazandıkları için o insanları antrenmana getirmeye, maça çıkarmaya değil, oynadıkları oyundan, yaptıkları işten zevk alır hale getirmeye çalışıyorum oyuncuları. Onlar da bu zevkle başarıya ulaşıyor. Milli Takım antrenörlüğü için önemli olan hak etmek değil. Önemli olan Milli Takımı başarıya hangi teknik ekip götürebilir? Türk halkı Milli Takım’dan Avrupa, Dünya şampiyonalarında madalya bekliyor. Milli Takım’da o potansiyel var. O potansiyeli kim yönlendirebilecekse ona teklif yapılacaktır. Federasyonun bu kadar ince eleyip sık dokumasına hak veriyorum. Henüz bana gelen bir teklif yok. Biz milli armanın olduğu her formaya hizmet etmekten onur duyarız. ‘İlla Milli Takım antrenörü ben olmalıyım, ancak benimle başarılı olur’ diye bir şey yok. Gelen kişi yerli de olsa, yabancı da olsa destekleriz. Ama şu da var. Başarı için beyinde bunun planlanması önemli. Başarı düşünmekle başlar. Son dakikada ‘Gel çalıştır’ denirse kim olursa olsun ciddi sıkıntı yaşayabilir. G.Saray’ın hedefi, Euroleague’de kalıcı, daimi, yukarıları hedefleyen bir takım olmak. Bu zaman içinde G.Saray’a Final Four da getirebilir, şampiyonluk da. Hiçbir çekincemiz yok. Bizim hedefimiz G.Saray modelini oluşturmak ve Euroleague’in daimi üyesi olmak. G.Saray bunu hak ediyor. Evet, bu yıl sportif başarısıyla orada olacağız ama önümüzdeki yıldan itibaren G.Saray’ın orada aynen F.Bahçe Ülker ve Anadolu Efes gibi daimi bir üye olması hedefindeyiz.  Bu seneki bütçe yeterli. Bu bütçenin Euroleague’de de G.Saray’ı zirveye oynayan, ismine yakışır bir takım haline getireceğine inanıyorum. Bu yılki bütçeyi net bilmiyorum. Çok fazla git-gel oldu. 12-13 milyon dolar civarı olduğunu tahmin ediyorum. Oyuncu bütçesinden söz ediyorum. Bunun içinde takımdan ayrılan Hawkins, Domercant ve bonservis paraları da var. Şampiyon takımın bütçesi 9-10 milyon civarıdır. Şu bir gerçek. Çok astronomik bütçelerle de gelmiyor başarı. Bakıyorsun, Euroleague’in sürdirek favorisi CSKA yarı finalde elendi. 2 yıldır Olympiakos şampiyon oluyor. Türkiye’de 2 yıldır önce Beşiktaş, sonra G.Saray zafere ulaşıyor. Tabii ki kadro kapasiten olmadan oraları yakalayamazsın. Önemli olan mantıklı bir kadro kurabilmek. Benim de hedefim bu kadar büyük bir istikrar yakalamış kadroyu bozmadan 1-2 takviyeyle Euroleague’de oynamak. Kimse kalkıp da “G.Saray bu kadroyla Euroleague’de bir şey yapamaz” demesin. Yok böyle bir şey. G.Saray bu kadroyla bu sezon üst üste 3 defa Efes’i yendi. O Efes neredeyse Final Four’a kalıyordu. Final Four’a, şampiyonluğa illa ki çok büyük transferlerle ulaşılmıyor. Ben bunu Siena’da da yaşadım. Ama “Ben Euroleague’de şampiyon olmalıyım” diyerek 50 milyon dolar harcarsan onun bir garantisi yok. Artı şampiyon da olamazsın. Kupayı parayla satın alamazsın. Hayır demedim. Bu benim yapımda yok. Benim felsefemde mazeret üretmek, çaresizliğe kapılmak yok. Tabii ki üzüldüm. Kaybettiğimiz oyuncuların hepsi çok değerli oyunculardı. Ama hemen akabinde plan yapmaya başladım. ‘Nasıl telafi edebiliriz’ diye düşündüm. Hiç çaresizliğe kapılmadım. Beni üzen tek şey Eurocup. Bu sakatlıkların yoğun olduğu dönem Eurocup’ın en ateşli dönemiydi. Orada bir dağınıklık yaşadık. O da bizim için çok istediğimiz bir Eurocup şampiyonluğuna maloldu. İnşallah Euroleague’de telafi ederiz.
"Hedef Aslan üçlemesi"