Haber metni: William Castle “House on Haunted Hill”e (1959) imza attığında, Vincent Price’ın canlandırdığı tekinsiz karakterin ‘oyun’u karşısında tüylerimiz diken diken olmuştu. Lüks malikanesine insanları ‘perili ev partisi’ için davet eden şımarık milyoner Fredrick Loren, bu zengin eğlencesinin adını da koyuyordu: ‘Geceyi benim evimde geçirirseniz, her birinize 10.000 dolar vereceğim’. Bunu takiben korkutma numaralarından oluşan ve sağ kalmak için verilen mücadeleye odaklanan ölümcül bir oyun start alıyordu. Hatta 2000’ler korku sinemasında bilgisayar çağına paralel olarak “Ölüm Bizi Gözetliyor”den (“My Mittle Eye”, 2002) “Paintball”a (2009),“Ölüm Çarkı”ndan (“Inshite miru: 7-kakan no desu gêmu”, 2009) “Halloween: Diriliş”e (“Halloween: Resurrection”, 2002) kadar birçok eser bu modeli kullandı.  En son “Katliam Gecesi” (“You’re Next”, 2012) ile sinemalarımıza konuk olan Adam Wingard’ın yanında çalışmış E.L. Katz ise burada çılgın ve sınır tanımayan bir kara komedi görünümlü splatter filminin sözünü veriyor. Diyalogların öne çıktığı bir İngiliz komedisi gibi başlayan eser, alışkanlık yapan işçi sınıfı tanımını akla getirip ‘yedi gün sonra evin boşaltılacak’ gibi bir ‘fakir motivasyonu’ ile yola çıkıyor. İki arkadaş, bir gece kulübünde ‘mafya patronu’ kıvamında zengin bir adam ve onun eşiyle karşılaşıyorlar. Bu ‘burjuva’ sınıfına aitmiş gibi gözüken tipleme yoluyla ‘para’ arayışına giriş ise modern bir dairede, ‘burjuvazi oyunları’ kıvamında canlanıyor.  Clin ve Violet, sanki Castle’ın Vincent Price’ı kullanma şeklini sosyolojik düzeni aşağıya çekerek gerçekleştiriyor. Başlangıçta gece kulübünde ışıkların kör ettiği, renk filtresinin içeri girdiği yapı, ardından ‘sakil’ olanın üzerine gidiyor. Pat Healy, Sara Paxton, David Koechner ve Ethan Embry kendilerine düşen ‘rekabetçi’, ‘kullanılan kadın’ ve ‘iktidar’ gibi kavramları üzerlerine müthiş bir coşku ile giyiyorlar. Şiddet, Herschell Gordon Lewis’in ‘gore’ (kah pıhtısı) dozajı yüksek istismar filmlerini akla getirirken, ev içinde rekabete girmek esas meseleye dönüşüyor. Aynen “House on Haunted Hill”, “Paintball” veya “Ölüm Bizi Gözetliyor”da olduğu gibi, her şey kapalı veya açık bir mekana sıkışıyor. Tabi tek fark “Ucuz Heyecanlar”ın (“Cheap Thrills”, 2013),isminin nükteli yaklaşımıyla ‘ucuz heyecan’, ‘ucuz zevk’, ‘ucuz gerilim’ yaşatma adına yaptıklarıyla aradan sıyrılması. Lewis’in çok sevdiği grafik şiddete odaklanarak çerçevesini belirleyen ‘splatter film’ alanında oyunlu bir iş böylece tüm haylazlığıyla canlanıyor. Asla bir ‘Jigsaw’ çıkıp birilerini doğramıyor, aksine alt sınıfa mensup iki arkadaş birbirine girip ‘Testere’nin (‘Saw’) mantığında olup biteni teknolojisiz canlandırıyor. Hideo Nakata’nın bu formüle kattığı ruhsuzluğu da görmüyoruz. Her aşamada farklı bir katman, açgözlülük, paragözlük ortaya çıkıyor. Film de buradan aslında ‘kan’ oranı yüksek sahnelerle yol alıyor. Asla kendini ciddiye alıp günümüzün ‘şiddet pornosu’ olarak anılan eserlerine yaklaşmıyor. Gore dozajını arkaya itmeden Wes Craven’ın 70’lerdeki işlerindeki ‘içeriden, gerçekçi hikaye’ ve ‘üzerine uğraşılmamış kitsch görsellik’ten besleniyor. Popüler bir türün veya somut bir katilin peşinde koşmuyor. Katz, oyunlu splatter komedisi, korku-komedi veya kara komedi deyişiyle anılabilecek, rehine mizansenini andıran bir ev kullanımını benimsiyor. Bunun finale kadar yamyamlıktan cinsel sapkınlığa uzanan birçok uçlardan dolaşan yoldan geçmesi çekici. Özellikle de bu sahnelerde doyumsuz anlar yanımıza kar kalıyor. Adam Wingard etkisi böylece canlanıyor. Ama onun üzerine Sam Raimi’nin ‘Evil Dead’ serisindeki mizahı sıçrıyor sanki. Klasik bir dünyada akan, doğallıktan, şiddetten beslenen bir gerilim, gerçek bir sınıfsal yozlaşmaya, herkesin kendini elinde oynattığı bir sosyolojik düzene dikkat çekiyor. Toplumsal şiddetin çıkabileceği noktaları, ‘kan gölüne yol açan kıvılcım en beklenmedik anlarda çakılabilir’ diyerek yorumluyor. “Ucuz Heyecanlar”, Big Brother and the Holding Company’in, 1968’de miras bıraktığı acid/saykodelik rock albümü Cheap Thrills’i de esas alıyor. Böylece aslında rock ile oyulmuş şiddet gösterisi, ‘porno’suna kaymadan işlemlerini ‘keyif’le yapıyor. Kendini ciddiye almayarak, ‘Otel’ ve ‘Testere’ sonrası üreyen birçok istismar filmi yönetmenine haddini bildiren bir ‘kült tanımı’na imza atıyor. Üstelik teknolojik bağları bir kenara bırakıp sanki 70’lerdeymiş izlenimi yaratarak… Ucuz Heyecanlar (Cheap Thrills) Yönetmen: E.L. Katz Oyuncular: Pat Healy, Ethan Embry, Sara Paxton, David Koechner Süre: 86 dk. Yapım yılı: 2013
Ucuz Heyecanlar’ kült olur