Haber metni: Önce TRT, sonra Hacettepe Devlet Konservatuvarı Tiyatro Bölümü'nde eğitim almış, 80'li yıllardan beri televizyon, tiyatro ve müzik alanında çalışan bir oyuncu, seslendirme sanatçısı ve müzik üreten biriyim. TRT Ankara Radyosu'nda başladı. 80'li yıllarda TRT'nin tek kanal olduğu dönemde kurum kendi ihtiyaçları için çocuk sanatçı yetiştiren bir program başlattı. Birkaç aşamalı sınavda başarılı olanları sıkı bir eğitimden geçirdi. Ben bu insanlardan biriyim. Aynı dönemde Radyo Tiyatrosu, Arkası Yarın ve Çocuklarla Başbaşa çalıştığım ilk işlerdir. Arkasından Susam Sokağı gibi herkesin bildiği projelerde de çalıştım. Ve devamı geldi...   Zorlanmak demeyelim de... Bazen, bazı karakterlerin duygusunu ifade edebilmek için içinizde tetiklemeniz gereken an tehlikeli olabiliyor. İçimde açmamaya çalıştığım kapılar var. Ancak işe katkısı olacağını düşündüğüm herhangi bir şeyi yapmaktan çekinmem. Kişi olarak bir işe verebileceğim en büyük katkıyı veren biriyim. Bu anlamda, bazı durumlarda yaralarınızı kanatmayı seçebiliyorsunuz. Birkaç gün zor geçebiliyor. O gece biraz daha zor uyuyorsunuz. Ama ortaya çıkan işin başarısı için buna değer. Seviyorum.    Belli olan bazı projeler var. Görüştüğümüz bazı işler de mevcut. Ancak şu anda bu konuda bilgi veremem. Zaten pek çok iş için çeşitli gizlilik prosedürleri var. Ancak mutlaka bir proje anmam gerekirse, Netflix için yaptığım ¨Series of Unfortunate Events¨ 3. sezonu merakla bekliyorum. Aynı şekilde ¨13 Reasons to Die¨ ve ¨Mr. Robot' dizilerinin yeni sezonlarını da merakla bekliyorum.  Ben bir oyuncuyum... Bunu her zaman istedim. Her zaman isteyeceğim. Doğru bir biçimde konumlanacağım ve faydalı olacağım bir projede yer alacağım. Ben hayatın fark yaratacağınız şeyleri size getireceğine inananlardanım. Bu anlamda bir acelem yok. Kendim de bir şeyler yazıp çiziyorum. Bir şeyler çekecek imkanlara sahibim... Müzik projem Korkuluk için çektiğim videolar ile neyi, nasıl yapacağım konusunda pek çok şeyi deneyimleme fırsatım oldu. Belli olmaz, bir sürpriz yapabilirim. ;)  Biraz klişe olacak ama, 'eğitim, eğitim, eğitim!' demek isterim. Herkes bir konuda 'en iyi!' olmak istiyor ve daha da ilginci bunu yapabileceğine inanıyor. Ama kimse zor yolu yürümek istemiyor. Ben TRT'de o dönemde alınabilecek en sıkı eğitimlerden birinden geçtim. Konservatuvar sınavlarına girdiğim sırada sektörde zaten hemen hemen isteyebileceğim her alanda çalışabiliyordum. Bana 'Ne gerek var?' diyen pek çok insan oldu ama dinlemedim. İyi ki de dinlememişim. Konservatuvarda aldığım oyunculuk eğitimi bana bu günleri kazandırdı. Bir iş yapma biçimi verdi. Bu işi kurslarla, birkaç aylık eğitimlerle yapabileceğini düşünenlere hemen bu fikirden vazgeçmelerini öneriyorum. Çünkü artık bu işler çok daha zor. 'Bir şeyi iyi yapan biri' bu iş için çok yetersiz alıyor. Birden çok şeyi 'iyi' yapabiliyor olmanız gerekli. Bunu başarmak için almanız gereken eğitimi ise birkaç ayda almanız mümkün değil. 'Ben kendimi geliştiririm' sözü ise bana bu noktada komik geliyor. Çünkü 4 senelik bir okulu okumaya vakit ve emek ayırmadan, kolay bulduğu yoldan yürümeye çalışan birinin kendini geliştirebileceğine pek inanmıyorum. Kimsenin mutsuz olmasını istemem. Her gün yeterli birikim ve donanıma sahip olmadan bir biçimde bu işin içinde olmayı başarmış, ama istediği noktaya erişemediği için mutlu olamamış, güçlük içinde yaşayan ve bu işe çok fazla zaman harcadığı için artık başka bir yol seçme imkanı kalmamış insanlarla karşılaşıyorum. Aralarına katılmanızı istemem. Mesleki anlamda konservatuvardan mezun olmuş herhangi biri, konservatuvardan mezun olmuş iyi şarkı söyleyen, dans eden ve müzik bilen birinden çok daha fazla risk taşırken, birkaç aylık kurstan sonra başarılı olabileceğini düşünen insanlara sadece 'iyimser' diyebilirim. İstisnalar var mıdır? Bilmem? Belki vardır. Ama piyango bileti almaktan pek farkı yok bunun... Bu anlamda ben çok kötü bir örneğim. Bunun için özür dilerim. Sanırım dışarıdan bakanlar için bu işi cazip hale getirirken, kolay bir işmiş gibi gösteriyorum. Bizim işimizde insanlar hep başarılı olanları tanıyor. Başarısızlar kimseye görünmeden yok olup gidiyor çünkü... Bu yanılgı, çok acı bir durum. Başarısı ile göze görünen 5 kişi varsa, başarısızlıkla yıkıma uğrayan 5 milyon kişi var. Bu acımasız bir istatistik. Böyle bir riski göze alacaksanız, çok zor zamanları ve alabileceğiniz en iyi eğitimi elde edecek sabrı göstermeyi de göze alacaksınız. Aslında ikisi birleşti... İkisi hayatımda ortak yer kaplıyor diyebilirim. Müziği hala biraz 'zevk' kısmında tutmaya çalışıyorum. Seslendirme ve müzik direktörlüğü işleri ciddi bir iş akışı gerektiriyor çünkü. Her şey bir yana hayatımdaki tüm bileşenleri seviyorum. Bu meslek dışında bir şey yapmak pek aklımdan geçmedi açıkçası... Zaten kendimi bildim bileli bu tip işlerin içindeyim. Ama farklı bir yol seçmiş olsam, teknik bir işler yapardım galiba... Muhtemelen bilgisayarlarla ilgili bir iş olurdu. Bilgisayarlarla aram her zaman iyi olmuştur. Ben daima hayal kuran biriyim. Sanırım büyüyünce ne olacağıma hala karar veremedim... (Gülüyor) Zor. (Gülüyor) Kendi, farklı, direkt.
Harun Can: Benim işim sıradışı