Haber metni: “UZUN süre, babamızın öldüğüne inanamamıştık. Her an gelecekmiş gibiydi. Gelmeyince yalnızlık hissi, içlenmeler, gözyaşı atakları olurdu. Babasız olmak, desteksiz kalmaktı. Babamdan sonra ev daha sessiz oldu, içe kapanık hale geldik, birbirimizden koptuk.”   “BABAMI çok özlüyorum. Biz ‘baba’ hissini doya doya yaşayamadan onu katlettiler. O acı, baba özlemi ölünceye kadar kalacak.”   “Babam öldürüldüğünde 6 aylıktım. Burası öyle bir ülke, öyle bir coğrafya ki babalar yavrularına, yavrular da babalarına ağlıyor. Şu an ona sarılıp öpmek, kokusunu duymak isterdim.”   “BABAMIN aklına, fikrine, sağduyusuna ihtiyaç duyduğum, yokluğunu derinden hissettiğim bir dönemdeyim. Yaralarımın kabuklarını kaldırma pahasına, ona layık bir evlat olabilmek için efor sarf ettim. Milletvekili seçildiğimi görseydi gururlanırdı.”   “BABAMIN bize bıraktığı, onun çocukları olma onurudur. O öldürüldüğünde 10 yaşındaydım. Babamı tanıma fırsatım olmadı. Görevi gereği hep ayrı kentlerdeydik. Tam Adana’da hayatımızı birleştirecektik ki öldürüldü. Bu çok tarifsiz bir acı.”  “BABAMIN sesini bile bilmiyorum. Anımız yok. Babamın öldürüldüğünü yatağın altındaki gazetelerden öğrendim. Okuma yazma bilmiyordum ama gazetelerdeki fotoğraflarda annemin ağladığını görmüştüm. Çocukluğumda sokakta gördüğüm herhangi birinin, babasıyla benden çok daha fazla anısının olmasına öfke duyardım.”   “BABA sözcüğü her geçtiğinde içimiz yanıyor. Çocuğuma nasıl ‘Senin deden bu ülkenin aydınlık yüzüydü ama yakıldı. Bu ülkedeki linç kültürünün kurbanı oldu’ diyeceğim duygusunu hep yüreğimde taşıyorum.”   “BURASI ölmek ve öldürmenin çok kolay olduğu, geride kalanlara da çok merhamet edilmeyen bir ülke. Kazandığım başarıları, güzel olayları görememesi içimde hep eksiklik yaratan bir his. Babasız olunca daha yalnız ama daha güçlü büyüyor insan.” MEHMET Aslan, bu Babalar Günü’nü, Mersin’de katledilen kızı Özgecan’ın mezarı başında geçirecek. Yüreğindeki acı halen taptaze. “Meleğim” dediği kızı Özgecan’la geçirdiği son Babalar Günü’nü şöyle anlatıyor: “Kravat hediye etmişti. O kravatı takmadığım zamanlarda kızardı. Son hediyesiyle birlikte meleğimi ziyaret edeceğim bugün. Artık daha ürkek ve daha korumacı bir baba oldum. Diğer kızım Beste henüz 20 yaşında olduğu için bu durumdan şikâyetçi ama böyle olması gerektiğini çok iyi biliyor.” Geç evlenen Seyfettin ile Meltem Dinç çifti, hemen çocuk sahibi olmak istedi. Ancak baba adayının sperm hareketi düşüktü. Tedaviye başlandı, 7 tane embriyon donduruldu. Eren bebek geçen yıl dünyaya geldi. Seyfettin Dinç baba, eşi de anne olmanın mutluluğunu tattı. Çift, dondurulmuş embriyonlarla tekrar çocuk sahibi olmayı, kendi deyimleriyle “Eren’in buzda bekleyen kardeşlerini de dünyaya getirmeyi” istiyor. Doktorlar, Nuray (31) ve Serdar Patan (39) çiftine “Çocuk sahibi olmanız çok zor” demişti. Anne adayının çift rahmi, baba adayının sperm şekil bozukluğu vardı. Tüp bebek yöntemi denendi. Çift, Nisan 2012’de Yusuf’u kucaklarına aldı. Bu üçüncü   ama Yusuf yeni yeni bu özel günün anlamını kavrıyor.
"Keşke seni tanısaydım baba"