ارزیابی محلول پاشی عناصر ریزمغذی روی و سیلیسیم بر خصوصیات زراعی، فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی بالنگوی شهری در شرایط دیم و آبیاری تکمیلی

ب به منظور بررسی تاثیر محلول پاشی دو عنصر روی و سیلسیم بر برخی صفات کمی و کیفی بالنگوی شهری (توده محلی ارومیه), آزمایشی به صورت کرت های خرد شده بر پایه بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در سال زراعی 96-1395 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه ارومیه انجام شد. دو محیط دیم و آبیاری تکمیلی به عنوان عامل اصلی و محلول پاشی عناصر روی, سیلیسیم و عدم مصرف محلول (شاهد) به عنوان عامل فرعی در نظر گرفته شدند. اثر اصلی تیمارهای محیط, محلول پاشی و برهم کنش آنها برای اکثر صفات مورد بررسی معنی دار شد. بیشترین مقادیر کلروفیل, کارتنوئید, پتاسیم و روی برای هر دو محیط در محلول پاشی روی به دست آمدند. بیشترین میزان کربوهیدرات محلول, فسفر, سیلیسیم برای هر دو محیط در محلول پاشی سیلیسیم مشاهده شد. محتوی آب برگ برای محلول پاشی عناصر روی و سیلیسیم در هر دو شرایط تنش از لحاظ آماری معنی دار نبود. بیشترین درصد موسیلاژ به محلول پاشی سیلیسیم و شرایط دیم تعلق داشت. بیشترین میزان روغن دانه در محلول پاشی روی تحت شرایط دیم حاصل شد. مقادیرعملکرد دانه توده بالنگوی شهری در هر دو شرایط دیم و آبیاری برای محلول پاشی روی (به ترتیب 3/613 و 3/688 کیلوگرم در هکتار) و سیلیسیم (به ترتیب 3/657 و 7/668 کیلوگرم در هکتار) برتر از عدم محلول پاشی بود.