ارزیابی نرخ رسوبگذاری با استفاده از سرب 210 و سزیوم 137 و بهره گیری از مدل CRS و تخمین بیلان رسوبات کل در سواحل الجزایر

سرب 210 و تا حدودی سزیم 137 از مهمترین رادیونوکلئتیدهایی هستند که در متلاشی شدن خاک و همچنین شناخت وضعیت زمینی مورد استفاده قرار می گیرند. این به دلیل دارا بودن نیمه عمر مناسب است که حدودا برابر با 150-100 سال است, به طوری که آن ها را جهت مطالعات رسوبی مناسب می سازد. در سامانه های ساحلی معمولا رسوبات توسط رودخانه ها حمل و نقل می شوند و در آنجا ته نشین شده و بسیاری از روندهای دریایی را تحت تاثیر قرار می دهند. مطالعه در طول سواحل الجزایر در سال های 1994 تا 2004 در چارچوب پروژه منطقه ای IAEA انجام شده است. کورهای رسوبی از ایستگاه های مختلف که در شکل 1 نشان داده شده جمع آوری شده است. این نمونه برداری توسط کشتی بن یحیی اسماعیل که با همکاری Comena و IAEA انجام گرفت. هدف از مطالعه بررسی انباشتگی رسوبات در منطقه بوده است. برای این منظور سرب 210 و سزیوم 137 در رسوبات برش داده شده از مغزه گیر و با استفاده از شمارش مستقیم دستگاه گامااسپکترومتری انجام گردید دقت بررسی های کمی وابسته به مقدار زمینی این رادیو ایزوتوپ ها و همچنین میزان تابش عنصر 210, 45 Kev گاما در نمونه است. پراکندگی عمودی 210 سرب و 137 سزیوم در کور رسوبات به عنوان ابزاری جهت مطالعه تاریخچه رسوبگذاری استفاده شده است. جهت مطالعه Coronology رسوبات و تخمین کل بیلان رسوبگذاری در منطقه استفاده شده است. غلظت سرب 210 و سزیوم 137 بر حسب کیلوگرم وزن خشک Bq در چهار کور رسوبی اندازه گرفته شده است. غلظت رسوب 210 و سزیوم 137 دامنه ای بین 1±1.3 تا 0.8±12.8 و میانگین کیلوگرم وزن خشک 7.5 Bq محاسبه گردید. همچنین غلظت سرب 210 در محدوده 5±57 تا 98±895 وزن خشک اندازه گیری شد.جهت تخمین میزان رسوبگذاری با استفاده از پروفیل غلظت های سرب 210 و سزیوم 137 و با استفاده از مدل CRS دامنه بین  20 mmتا  27 mmدر سال را نشان داد. نرخ رسوبگذاری و بیلان کلی رسوبات در همه ایستگاه ها مشخص شد. به علاوه, اطلاعات به دست آمده در این مطالعه با اطلاعاتی که توسط افراد دیگر انجام شده بود مقایسه گردید.