بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر روان درمانی بین فردی بر افسردگی پس از زایمان زنان نخست زا دارای نوزاد بستری در بخش مراقبت ویژه: یک کارآزمایی بالینی

مقدمه: تولد نوزاد نارس احتمال ابتلا به افسردگی پس از زایمان را در مادران افزایش می دهد, مهمترین نیاز والدین نوزادانی که در بخش مراقبت ویژه بستری می شوند, نیازهای ارتباطی و اطلاعاتی می باشد. این مطالعه باهدف بررسی آموزش با رویکرد رواندرمانی بین فردی بر افسردگی پس از زایمان مادران نخست زا دارای نوزاد نارس بستری در بخش مراقبت ویژه صورت گرفت. مواد و روش ها: این پژوهش یک مطالعه مداخله ای تصادفی شده بود که به صورت موازی بر روی 92مادر نخست زا دارای نوزاد بستری در بخش مراقبتهای ویژه بیمارستان کمالی صورت گرفت. روش نمونه گیری به صورت در دسترس و نمونه ها به وسیله بلوک اعداد تصادفی چهارتایی در دو گروه کنترل و مداخله قرار گرفتند. افراد گروه مداخله علاوه بر مراقبتهای روتین 3جلسه مشاوره رواندرمانی بین فردی, دریافت کردند. ابزار گرد آوری اطلاعات دراین مطالعه پرسشنامه افسردگی پس از زایمان ادینبورگ بود. یافته ها: هیچگونه تفاوت آماری معنی داری بین مشخصات دموگرافیک در گروه کنترل و مداخله وجود نداشت. نتایج آنالیز واریانس با اندازه گیری مکرر نشان داد متغیر استرس والدی در طول زمان تغییر معنی دار داشته است (000/0=p) و بین دو گروه نیز اختلاف معنی داری مشاهده می شود (000/0=p). بحث و نتیجه گیری: با توجه به تاثیر روان درمانی بین فردی بر افسردگی پس از زایمان و همچنین کوتاه وکم هزینه بودن این برنامه و امکان آموزش آن توسط ماما هاو پرسنل درمانی, پیشنهاد ترکیب این برنامه آموزشی با مداخلات روتین به مادران دارای نوزاد بستری در بخش مراقبتهای ویژه می شود.