نقش اهمال کاری شغلی در عدالت سازمانی ادراک شده (مطالعه موردی کارکنان دانشگاه پیام نور همدان)

پژوهش حاضر به منظور توصیف, پیش بینی و تبیین اهمال کاری شغلی از طریق متغیرهای عدالت سازمانی انجام شده است. روش پژوهش از لحاظ هدف, کاربردی و از لحاظ شیوه گردآوری و تحلیل داده ها, جزء پژوهش های توصیفی(غیرآزمایشی) است. طرح پژوهش از نوع طرح های همبستگی چندمتغیره است. جامعه آماری پژوهش, کلیه کارکنان دانشگاه پیام نور همدان در سال تحصیلی 1395-1394 به تعداد 80 نفر است. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای نسبی و مطابق با جدول کرجسی و مورگان, نمونه ای به حجم 66 نفر انتخاب شده است. ابزار گردآوری داده ها دو پرسش نامه اهمال کاری سازمانی (محقق ساخته) و پرسش نامه عدالت سازمانی نیهوف و مورمن (1993) را شامل می شود. برای آزمون فرضیه باتوجه به اینکه طرح پژوهش از طرح های همبستگی چندمتغیری است, از روش رگرسیون استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد عدالت سازمانی که کارکنان سازمان, آن را ادراک می کنند پیش بینی کننده معتبری از اهمال کاری شغلی است. به عبارت دیگر, بین عدالت سازمانی که کارکنان ادراک کردند و میزان اهمال کاری شغلی, رابطه منفی وجود دارد و عدالت مراوده ای نسبت به دو متغیر دیگر عدالت سازمانی (توزیعی و رویه ای), ارتباط قوی تری با اهمال کاری شغلی دارد. بر اساس نتایج پژوهش متغیرهای سن, جنسیت, سابقه شغلی, مدرک تحصیلی و رشته تحصیلی, رابطه معناداری با اهمال کاری شغلی نداشتند؛ اما میزان عدالت توزیعی ادراک شده در کارکنان زن به طور معناداری کمتر از کارکنان مرد است.