ماخذشناسی قصص و حکایات جامع التمثیل

کتاب جامع التمثیل نوشته محمدعلی حبله رودی (زنده 1054) از جمله قدیم ترین کتاب های امثال و حاوی ناب ترین تمثیل های ایرانی است که طی چهار قرن از پرخواننده ترین کتاب های اخلاقی و داستانی بوده, چنان که بیش از پنجاه بار چاپ شده است. این کتاب ارزشمند و پر فایده, با آمیختن مثل و تمثیل با آیه و حدیث و شعر داروی پند و موعظه را بر خواننده شیرین و گوارا می سازد. نویسنده با شاخ و برگ دادن داستان ها و گاه تغییر در آن ها می کوشد, داستان را دل انگیزتر و با پند و موعظه همراه تر سازد. در این مقاله پس از معرفی اثر و نویسنده و سبک وی, روش های حبله رودی را در قصه پردازی معرفی می کنیم, سپس ریشه های داستانی قصه ها را باز می نماییم. ماخذشناسی این داستان ها که از جمله معروف ترین قصص ادبی است, گامی برای قصه شناسی ایرانی است. حبله رودی در این اثر از 153 داستان برای مثل ها یا داستان آن ها بهره می جوید که در این تحقیق ماخذ 100 داستان را یافته و ضمن ارجاع به منابع آن, اختلاف روایت ها را نشان داده ایم.