مقایسه نتایج درمانی برداشت ورید صافن بزرگ با روش های مرسوم و بریجینگ استاندارد

زمینه و هدف: استفاده از تکنیک مرسوم در برداشت ورید صافن با عوارض زخم و تاخیر در حرکت بیمار همراه است. از این رو منجر به ایجاد روش های کم تهاجمی مانند روش بریجینگ شد. در این مطالعه, نتایج درمانی برداشت ورید صافن بزرگ با روش های مرسوم و بریجینگ برای بازسازی عروق اندام تحتانی در بیماران مبتلا به ایسکمی مزمن اندام تحتانی مقایسه شد. روش بررسی: در این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده (IRCT20190511043562N1), 66 بیمار مبتلا به ایسکمی مزمن اندام تحتانی, به صورت تصادفی به دو گروه برداشت ورید صافن بزرگ با روش مرسوم (30 تایی) و روش استاندارد Bridging (36 تایی) تقسیم شدند. میزان درد Patency گرافت, عوارض زخم, نتایج جراحی و میزان رضایتمندی بیماران ثبت شد. مدت پیگیری بیماران شش ماه بود. یافته ها: باز بودن گرافت (353/0=P), میزان بقاء اندام بدون آمپوتاسیون (397/0=P) و تغییرات نمره درد هنگام استراحت (846/0=P) و حرکت (380/0=P) بین دو گروه تفاوت معناداری را نشان نداد. یک هفته پس از عمل, میزان بروز عفونت در روش بریجینگ کاهش معناداری را نشان داد (045/0=P). طی شش ماه پیگیری میزان بهبود زخم, برطرف شدن درد ایسکمیک, بهبود لنگش پا در روش بریجینگ بهتر بود اما تفاوت معناداری را نشان نداد (05/0