ارزیابی کارایی لاین های چغندر قند تراریخته حاوی ژن cry1Ab در کنترل (Agrotis segetum Schiff. (Lep., Noctuidae

در کشور ما چغندرقند, .Beta vulgaris L, مورد حمله چندین آفت کلیدی قرار می گیرد که یکی از این آفات شب پره زمستانی, .Agrotis segetum Schiff, می باشد. یکی از روش های موثر در کنترل آفات چغندرقند استفاده از گیاهان تراریخته دارای ژن cry1Ab باکتری Bacillus thuringiensis Berliner می باشد. در این پژوهش تاثیر 16 لاین چغندرقند تراریخته نسل T1 به همراه دو لاین چغندرقند به عنوان شاهد روی میزان مرگ و میر, کاهش وزن لاروی و کاهش خسارت ایجاد شده توسط آفت مذکور روی برگ میزبان بررسی شد. بدین منظور قطعات هم وزنی از برگ های هر یک از لاین های تراریخته در داخل ظروف پتری در چهار تکرار و در هر تکرار در معرض 10 عدد لارو نئونات شب پره زمستانی در شرایط مشابه قرار داده شد. سپس در دو فاصله زمانی سه و شش روز پس از آغاز بررسی تعداد لاروهای مرده, وزن لاروهای زنده و میزان کاهش وزن برگ تعیین شد. تجزیه واریانس داده ها در قالب طرح پایه کاملا تصادفی, وجود اختلاف معنی دار بین تیمارهای مورد بررسی را در مورد تمام فاکتورهای مورد ارزیابی (به جز مرگ و میر لاروی در روز سوم), در سطح احتمال یک درصد تایید کرد. در نهایت میانگین های حاصل در مورد هر یک از فاکتورهای ارزیابی شده توسط آزمون دانکن مورد مقایسه قرار گرفت. گروه بندی تیمارها به منظور معرفی موثرترین لاین یا لاین های چغندر تراریخته در کنترل آفت هدف نشان داد که تمام لاین های مورد بررسی نسبت به تیمار شاهد در کنترل آفت شب پره زمستانی موثر بوده اند. در بین لاین های مختلف چغندر تراریخته, لاین S36-13 با 7.5 تا 20 درصد مرگ و میر لاروی, 1.57تا 10.76 میلی گرم کاهش وزن لاروی و 39.3تا 53.6 درصد کاهش خسارت برگ, 3 تا 6 روز پس از تغذیه لاروها, با در نظر گرفتن هر سه پارامتر مورد بررسی بیشترین کارایی را در کنترل آفت اگروتیس داشت.