ارزیابی بحران آب زیرزمینی در مناطق خشک و نیمه خشک (مطالعه موردی: دشت جغین و توکهور)

مدیریت منابع آب به ویژه آب های زیرزمینی, در مناطق خشک و نیمه خشک, اهمیت خاصی دارد. عوامل مختلف طبیعیو انسانی در چند دهه اخیر موجب به وجود آمدن شرایط بحرانی واُفت سطح آبزیرزمینی در بیشتر مناطق کشور شده است. در این تحقیق, نوسانات سطح آبزیرزمینی دشت جغین و توکهور در استان هرمزگان طی دوره آماری 20 سال (ازسالآبی71-70 تا 90-89)بااستفادهازهیدروگرافواحدموردبررسیقرارگرفت, سپس به بررسی جامع وضعیت افت سطح آب های زیرزمینی و با در نظر گرفتن عوامل اساسی اثرگذار و آسیب های ناشی از آن پرداخته شده است و در نهایت با شناسایی عمده پارامترهای مؤثر و نظر به روند بحرانی کاهش سطح آب های زیرزمینی, راه کارهای مدیریتی مناسب در جهت کنترل و مقابله با این بحران ارائه شده است. نتایج سطح آب در 30 چاه مشاهده ای بیانگر آن است که متوسط افت آب زیرزمینی در حوضه جغین و توکهور, برای مدت مورد مطالعه برابر 16/8 متر بوده است و در صورت ادامه روند کنونی شرایط تغذیه و تخلیه و عدم انجام اقدامات جدی و عملی جهت کاهش برداشت بی رویه, طی 10 سال آینده سطح آب زیرزمینی این دشت, بیش از 2/4 متر دیگر افت خواهد داشت, با حفاظت آب در کشاورزی و تهیه الگوی کشت بهینه, کنترل میزان پمپاژ آب و قیمت گذاری آب در بخش کشاورزی می توان میزان افت سطح آب زیرزمینی و پیامدهای ناشی از آن را به حداقل رساند.