هستی و نیستی و نمود آن در نمایشنامه ی مگس ها نوشته ی ژان پل سارتر

ژان پل سارتر در میان اندیشمندان پیشرو سده ی بیستم جای می گیرد. رساله های فلسفی هستی و نیستی او تصویری بدیع از ماهیت انسان ارایه می دهند و از آن دفاع می کنند. رساله ی یکی از برجسته ترین آثار فلسفی ژان پل سارتر است. او در این رساله درصدد تبیین انواع هستی (همراه با تمرکزی ویژه بر هستی انسان) و روابط آن ها مبتنی بر تجربه ی زیسته است. انعکاس یافته مگس ها اندیشه های هستی شناسانه سارتر در برخی از نمایشنامه های او همچون است. از این منظر هدف اصلی این پژوهش تبیین فلسفه ی هستی و نیستی سارتر و ارتباط آن با چگونگی تطور شخصیت های این نمایشنامه است. نگارندگان با اتکا بر منابع کتابخانه ای و بهره گیری از روش های توصیفی-تحلیلی و تطبیقی در پی یافتن پاسخی مناسب برای این سوال بوده اند که چگونه فلسفه ی هستی و نیستی سارتر در تطور شخصیت های نمایشنامه مگس ها نمود یافته است؟ نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد که در آثار شاخص سارتر شیء شدگی در ساحت بنیادین هستی شناختی برجسته می شود؛ بنابراین تیوری های سارتر در مورد مقوله ی اگزیستانسیالیسم و آزادی, جایگاه او را به عنوان یکی از تاثیرگذارترین فلاسفه ی دنیای غرب در قرن بیستم تثبیت کرده است. این مقاله به روش تحلیل محتوای کیفی نیز تجزیه و تحلیل شده است. در بسیاری از موارد دیدگاه سارتر به پدیدارشناسی هگل شباهت دارد که معتقد است عدم در آگاهی و وجود انسان وارد شده است. سارتر در این نمایشنامه بیان می کند که باید از گذشته و آنچه به آن مربوط است دور شد و برای آینده برنامه ریزی کرد. موضوع نمایشنامه ی مگس ها جنگ است که سارتر برای رهایی از سانسور از این نمایشنامه برای بیان واقعیت و اعتراض استفاده کرده و فرانسه ی اشغال و درگیر جنگ و جبهه ی مقاومت را به نمایش گذاشته است. تم اصلی دیگر این نمایشنامه آزادی است که یکی از مفاهیم اصلی اگزیستانسیالیسم است تا مردم با مفهوم آزادی آشنا شوند و از آن بهره بگیرند.