بررسی میزان و ارتباط مهارت فردی با رفتار سازمانی مدیریت زمان در مدیران آموزشی

مقدمه: مدیریت زمان از جمله اصول مدیریت اثربخش می باشد که نیازمند برخی مهارت ها است. این مهارت ها به دو گروه مهارت فردی و رفتارسازمانی مدیریت زمان تقسیم می شوند.هدف از این مطالعه توصیفی بررسی و ارتباط سنجی مهارت های فردی و رفتارسازمانی مدیریت زمان و همچنین ارتباط سنجی آن دو با برخی متغیر ها نظیر تخصص حرفه ای, تجربه و خصوصیات دموگرافیک مدیران آموزشی یک دانشگاه منتخب بوده است.روش: از جامعه آماری این پژوهش- کلیه مدیران آموزش مراکز دانشگاه پیام نور- با استفاده ا ز روش نمونه گیری تصادفی ساده, تعداد 100 نفر مدیر آموزش مر ا کز به طور تصادفی انتخاب گردیدند. بر اساس مطالعات انجام شده, ابزار سنجش در این پژوهش شامل یک پرسشنامه محقق ساخته دو قسمتی بود که قسمت اول آن ابزار سنجش میزان مهارت فردی مدیریت زمان و قسمت دوم ابزار سنجش میزان مهارت سازمانی مدیریت زمان و ابعاد ششگانه آن بود.یافته ها: یافته ها حاصل از تجزیه و تحلیل آماری نشان داد هر چند که رابطه بین مهارت فردی با رفتار سازمانی ”مدیریت زمان” رابطه مثبت و دارای ضریب همبستگی 0.43 می باشد (001.P<0) اما, میانگین نمرات مهارت فردی و رفتار سازمانی مدیریت زمان در بین مدیران زن و مرد و مدیران متخصص و غیر متخصص از نظر آماری تفاوت معنی داری نداشت.نتیجه گیری: با توجه به اهمیت برخورداری از مهارت مدیریت زمان در ارتقا رهبری و بهره وری سازمانی, لازم است که مراکز آموزشی کشور عنایت و توجه بیشتری را به این مبحث معطوف دارند و ارتقا توانمندی مدیران در کسب مهارتهای فردی مدیریت زمان اثر مثبت بر رفتار های سازمانی مدیریت زمان و در نتیجه افزایش بهره وری سازمان گردد.نتیجه گیری: میزان رفتار سازمانی مدیریت زمان را تا حدودی می توان بر اساس میزان مهارت فردی مدیریت زمان آنان تبیین نمود.