بررسی اثر باسیلوس آمیلولیکوفاسیانس بر کاهش اثرات مضر آفلاتوکسین B1 در جیره جوجه های گوشتی

در این مطالعه به منظور بررسی اثر پروبیوتیک باسیلوس آمیلولیکوفاسیانس در کاهش اثرات مضر آفلاتوکسین B1 از 480 قطعه جوجه گوشتی یک روزه (نر و ماده) سویه راس 308 در قالب طرح کاملا تصادفی به صورت فاکتوریل (2×2×2) با 8 تیمار, 4 تکرار و تعداد 15 قطعه در هر تکرار استفاده شد. فاکتورها شامل جنسیت (خروس و مرغ)؛ 2) آفلاتوکسین B1 در دو سطح (صفر و 500 میکروگرم در کیلوگرم)؛ 3) پروبیوتیک باسیلوس آمیلولیکوفاسیانس در دو سطح (صفر و 109 واحد تشکیل دهنده کلنی در میلی لیتر) بودند. عملکرد, فعالیت آنزیم های کبدی, ایمنی و برخی شاخص های خونی تحت تاثیر جنسیت قرار نگرفتند (P>0. 05). جوجه هایی که جیره حاوی آفلاتوکسین B1 خورده بودند, کاهش وزن و مصرف خوراک معنی داری نسبت به سایر گروه ها داشتند (05/0 P<). ضریب تبدیل غذایی در کل دوره تحت تاثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت (05/0P>). فعالیت آنزیم های آسپارتات آمینوترانسفراز, آلانین آمینوترانسفراز, آلکالین فسفاتاز و لاکتات دهیدروژناز افزایش معنی داری در تیمار آفلاتوکسین B1 نشان دادند (05/0 P<). تعداد گلبول های سفید و قرمز و درصد هماتوکریت و هموگلوبین در گروه آفلاتوکسین B1 نسبت به سایر تیمارها به طور معنی داری کاهش یافتند (05/0 P<). کم ترین عیار پادتن علیه بیماری نیوکاسل و گلبول قرمز گوسفند و همچنین کم ترین ضخامت پوست در پاسخ به فیتوهماگلوتنین در گروه آفلاتوکسین B1 مشاهده شد(05/0 P<). با توجه به نتایج, مکمل کردن باسیلوس آمیلولیکوفاسیانس به جیره آلوده به آفلاتوکسین B1 توانست عملکرد را بهبود بخشد و فعالیت آنزیم های کبدی و پاسخ ایمنی را در مقایسه با جیره آلوده به آفلاتوکسین B1 افزایش دهد (05/0 P<).