تحلیل دینامیک گسل مشا در گستره شمال خاور تهران

مقدمه: گسل مشا یکی از ساختارهای فعال عمده در حاشیه جنوبی البرز مرکزی می باشد. در این پژوهش گستره بین طول جغرافیایی 51o, 30’ تا 51o, 45 بررسی می شود که در برگیرنده بخش مرکزی- باختری گسل مشا می باشد. با اندازه گیری 120 صفحه گسلی و خش لغزهای مربوطه, به بررسی تحولات تنش به کمک روش برگشتی پرداخته شده است.هدف: بررسی تحولات تنش و تحلیل دینامیکی گسل مشا در منطقه مورد مطالعه می باشد.روش بررسی: انجام تفکیک فاز بر روی داده ها و بررسی تحولات تنش به طور جداگانه برای هر فاز به روش برگشتی. در نهایت نتایج حاصله از هر دوی این مراحل با یکدیگر مقایسه شدند و سه جهت تنش بیشینه در منطقه, بر روی گسل مشا به دست آمد. جهت تعیین سن نسبی رویدادهای مختلف زمین ساختی, سن هر کدام از روندهای تنش بیشینه به کمک روابط تقدم و تاخر صفحه های گسلی مشخص شد.نتایج: بدست آوردن سه جهت تنش بیشینه با راستای شمال باختری, شمالی و شمال خاوری, که باعث تغییر سازوکار گســـل مشا از رژیم زمین ساختی واژگون با مولفه راستالغـــز راستگرد به رژیم واژگون با مولفه راستالغز چپگرد شده است.نتیجه گیری: این جهات تنش در زمین ساخت لغزشی- فشارشی ظاهر می شوند و رژیم زمین ساخت فشاری در تمامی این جهات تنش بر رژیم زمین ساخت راستالغز غالب می باشد.