وضعیت ابنیه شهری اصفهان در دوره حکومت ظل السلطان

در فتنه افغان ها, بسیاری از زیرساخت ها و ابنیه ارزشمند اصفهان از بین رفت, از سکنه خالی شد و تا نزدیک دو قرن پوسته فرسوده و آثار معماری و شهرسازی آن رها شده و بی اعتنا باقی ماند. در دوره قاجاریه حاکمان اصفهان تا حدود 1290 ق یکی از پس از دیگری روی کار آمدند و به سرعت کنار رفتند. با آمدن مسعودمیرزا ظل السلطان پسر بزرگ ناصرالدین شاه فصلی دیگر گشوده شد. به نظر می رسد, در اوایل این دوره, در اصفهان هم فعالیت های قابل قبول و مثبت رخ داده, به طوری که سرمایه های از دست رفته آن احیا و هم ضدیت با ابنیه کهن, تخریب و فروش مصالح آثار, و مصادره اموال مردمانش تجربه شده است. هدف این پژوهش نظر و تاملی بر وضعیت ابنیه شهر در این دوره است. دوره ای که بیش از یک سوم قرن طول کشید. نتایج حاصل از مطالعات نشان می دهد, در طی هفت سال آغاز حکومت او, وجود و عملکردش, با توجه به شرایط زمان, قابل قبول و موثر بود. اما, از حدود 1298 ق تا پایان حکومت او در دوره ناصری, آثار سوء مدیریت و حاکمیتش بر روند زندگی مردم روستایی و شهری غیرقابل جبران بوده است.