مطالعه کانی شناسی و ژئوشیمیایی دگرسانی های گرمابی منطقه آبترش

منطقه مورد مطالعه در بخش غربی البرز مرکزی و در شمال غرب شهر قزوین واقع شده است. این منطقه جزو زیرزون زمین ساختاری تارم بوده و در برگیرنده سنگ های آتشفشانی زیردریایی و قاره ای ائوسن, کنگلومرای نئوژن و نهشته های کواترنری است. از دیدگاه چینه شناسی, سنگ های آتشفشانی منطقه هم ارز سازند کرج در البرز مرکزی بوده و سن آ نها ائوسن میانی تا پایانی در نظر گرفته شده است. تقریبا تمامی سنگ های آتشفشانی منطقه مورد مطالعه دچار دگرسانی گرمابی شده اند و بدین جهت می توان این فرض را بسیار محتمل دانست که فعالیت آتشفشانی ترشیری و عملکرد سیالات گرمابی همزمان و پس از آن مسوول ایجاد پهنه های دگرسانی در این سنگ ها بوده است. پهنه های دگرسانی گرمابی که در منطقه آبترش رخنمون دارند, شامل انواع دگرسانی های پروپیلیتی, آرژیلی-آلونیتی و سیلیسی می باشند که از این بین دگرسانی آرژیلی-آلونیتی منطقه از نظر شدت و وسعت اهمیت ویژه ای دارد. این دگرسانی در توف های اسیدی منطقه تشکیل شده و خود مشتمل بر سه بخش می باشد که در یک توالی عمودی از پایین به بالا به ترتیب شامل سریسیتی -آرژیلی, آرژیلی-آلونیتی و سیلیسی است. مطالعات کانی شناسی انجام شده بر روی نمونه های برداشت شده از بخش های مختلف پهنه دگرسانی آرژیلی -آلونیتی منطقه نشان داد که هر یک از سه بخش مذکور از مجموعه کانی های مختلفی تشکیل شده اند. بدین ترتیب که در بخش سریسیتی - آرژیلی: سریسیت - کوارتز - پیریت -مونتموریلونیت - ژیپس ± کائولینیت ± پتاسیم فلدسپار ± آناتاز ± آلونیت, در بخش آرژیلی- آلونیتی: کائولینیت - آلونیت -کوارتز - مونتموریلونیت ± جاروسیت و در بخش سیلیسی: کوارتز - آلونیت - کائولینیت ± مونتموریلونیت شناسایی شدند. بررسی های ژئوشیمیایی و رفتار عناصر کمیاب نشان داد که دگرسانی های آرژیلی -آلونیتی منطقه مورد مطالعه مشابه دگرسانی های نوع اسیدسولفات یا اپی ترمال سولفیداسیون بالا بوده که در محیط گرمابی ماگمایی یا هیپوژن تشکیل می شوند.