اثربخشی آموزش مهارتهای جنسی بر نگرش جنسی زوج های در شرف ازدواج

هدف از اجرای این پژوهش بررسی تاثیر اثربخشی آموزش مهارتهای جنسی بر نگرش جنسی زنان و مردان در شرف ازدواج بود. در این پژوهش تاثیر تحصیلات و جنسیت بر نگرش جنسی بررسی شد. جامعه آماری این پژوهش شامل دختران و پسران شهر اصفهان است که قبل از ازدواج (به صورت اجباری) به مراکز آزمایش و مشاوره قبل از ازدواج وزارت بهداشت و درمان مراجعه کردند. دو گروه آزمایش و گواه از طریق نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. حجم هر گروه 45 زوج بود. گروه آزمایش آموزش مهارتهای جنسی طرح ریزی شده و گروه گواه آموزش برنامه ریزی شده وزارت بهداشت را دریافت می کردند. در مورد هر دو گروه قبل و بعد از کلاسهای آموزشی پیش آزمون و پس آزمون انجام شد. ابزار پژوهش, نگرش سنج پژوهشگر ساخته با 29 «عبارت» بود که نگرش افراد را در سه بعد عاطفی, شناختی و رفتاری نسبت به مسایل جنسی می سنجید. پایایی نگرش سنج از طریق بازآزمایی 96/0 محاسبه شد. داده های پژوهش به کمک روشهای آمار توصیفی, تحلیل واریانس و آزمون t تجزیه و تحلیل شدند. نتایج آزمون خی دو نشان داد که دو گروه از نظرسنجی تحصیلات و سن تفاوت معناداری نداشتند. نتایج تجزیه و تحلیل آماری نشان داد که آموزش مهارتهای جنسی بر گروه آزمایش تاثیر معناداری در مقایسه با آموزشهای معمول مرکز بهداشت در گروه گواه ایجاد کرده است. میانگین گروه آزمایش در پس آزمون 44/88 و میانگین گروه گواه 13/73 بود. سطح نگرش گروه آزمایش با اختلاف معناداری (در سطح 0001/0P<) بیش از گروه گواه بود. با بالا رفتن مقطع تحصیلی, نگرش شرکت کنندگان با اختلاف معناداری افزایش می یافت (P<0.001) و بیشترین میزان آن در مقاطع دانشگاهی بود (98/43 نگرش خوب). نگرش جنسی مردان با زنان اختلاف قابل توجهی نداشت و در مقاطع تحصیلی یکسان (بالای دیپلم, دیپلم و زیردیپلم) از نظر آماری تفاوتی مشهود نشد. با استناد به نتایج پژوهش حاضر, تاثیر آموزش مهارهای جنسی بر نگرش جنسی افراد مطرح است و جایگزین کردن آموزش مهارتهای جنسی در برنامه های مراکز بهداشت و مشاوره قبل از ازدواج به منظور آگاهی زوج ها از مسایل جنسی و پیشگیری از مشکلات جنسی و زناشویی , به مسوولان امر پیشنهاد می گردد.