بررسی و تحلیل فیلوژنتیکی ناحیه COXI در برخی از نژادهای بز ایرانی

DNA میتوکندریایی یکی از گسترده ترین نشانگرهای مولکولی برای مطالعات فیلوژنتیک در حیوانات به علت ساختار ژنوم ساده آن است. این مطالعه ویژگی های ژنتیکی بزهای بومی را با استفاده از تجزیه و تحلیل توالی ( DNA Cytocrome oxidase I (COXI برای شناسایی و تمایز بین سه نژاد (نجدی, عدنی و مرخز) ایران بررسی می کند. استخراج DNA با استفاده از روش بهینه شده نمکی انجام شد و ژن سیتوکروم اکسیداز I به روش PCR با یک جفت پرایمر, تکثیر گردید. درخت فیلوژنتیکی با استفاده از نرم افزار 6 Mega به دست آمد. توالی COXI از 60 بز دارای تنوع هاپلوتیپی 0/47 و تنوع نوکلئوتیدی 0/0005 بود. تجزیه و تحلیل ها به کمک رویه Composition برنامه BioEdit نشان داد این توالی برای ناحیه COXI شامل 28/97 درصد نوکلئوتید A و 25/52 درصد نوکلئوتید C و 15/86 درصد نوکلئوتید G و 66/29 درصد نوکلئوتید T می باشد که نسبت C+G, چهل و دو درصد و A+T, پنجاه و هشت درصد است. ارتباط تکاملی به وسیله درخت فیلوژنتیک نمایش داده شد. درخت فیلوژنی نشان داد که بزهای ایرانی در یک شاخه جداگانه خوشه بندی شده است. این نتیجه به طور گسترده از توزیع جغرافیایی این نژاد ها در ایران پیروی می کند و می تواند در طراحی برنامه های حفاظت و مدیریت نژادهای بز ایرانی مورد استفاده قرار گیرد.