مطالعه همزیستی قارچ های میکوریزی با تاغ (.Haloxylon sp) د ر جنگل های د ست کاشت سبزوار

تاغ (Haloxylon sp.) از گونه های گیاهی است که د ر مناطق خشک, نسبت به بافت سبک بد ون شوری و یا شوری کم سازگاری د ارد و سفره آب زیرزمینی خیلی پایین و رطوبت هوای بسیار اند ک را می پسند د . غالب گونه های تاغ د ر سخت ترین شرایط محیط های خشک و بیابانی به ویژه د ر شنزارهای این مناطق مشاهد ه می شوند و یکی از مهم ترین گیاهانی است که از گذشته تاکنون برای تثبیت شن های روان استفاد ه شد ه است. این گیاه از اهمیت ویژه اقتصاد ی, اجتماعی و زیست محیطی برخورد ار بود ه است به طوری که جو وحیات آرام ساکنان مناطق بیابانی کشور مد یون این گونه گیاهی است. جهت بررسی همزیستی تاغ با قارچ های میکوریزی تحقیقاتی د ر سطح تاغ زارهای د ست کاشت د ر منطقه د شت سبزوار که از شرق تا غرب این شهرستان گسترس د ارد صورت گرفت. د ر این بررسی فراوانی اسپور و نوع قارچ های همزیست با تاغ با نمونه برد اری ازعمق 0-30 سانتیمتری خاک ریز و سفر ریشه و همچنین ریشه تعیین گرد ید , نتایج حاصل بیانگر این است که گونه های مورد بررسی تاغ H.persicum) و (H.aphyllumm د ارای همزیستی از نوع آربسکولار هستند . فروانی و تنوع اسپور قارچ های میکوریزی د ر تاغ زارهای منطقه د شت زر (حارث آباد) به مراتب بیشتر از مناطق د یگر می باشد . بررسی های به عمل آمد ه نشان د اد که گونه های مختلفی از جنس های Glomus و Acaulospora د ر خاک تاغ زارهای مورد بررسی حضور د ارند .