تاثیر تدریس مشارکتی بر انسجام گروهی دانشجویان: بررسی نقش واسطه ای رویکردهای مشارکت

هدف از این پژوهش, بررسی تاثیر تدریس مشارکتی بر انسجام گروهی دانشجویان با واسطه نحوه مشارکت آنان در فرایند یاددهی- یادگیری بود. روش پژوهش از نوع همبستگی و جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان مقطع کارشناسی رشته مترجمی زبان انگلیسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندرعباس و دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت, در سال تحصیلی 93-1392 بود. ابزار پژوهش پرسشنامه محیط گروهی (کارون و همکاران, 1985) و پرسشنامه رویکردهای مشارکت (تریاندیس و همکاران, 1994) بود. نتایج نشان داد که تدریس مشارکتی پیش بینی کننده مثبت و معنی دار انسجام گروهی دانشجویان (R2=0.49, P<0.001) و پیش بینی کننده مثبت و معنی دار رویکردهای جمع گرایی و فردگرایی دانشجویان (R2=0.33, P<0.001) است. همچنین رویکردهای جمع گرایی و فردگرایی دانشجویان پیش بینی کننده مثبت و معنی دار انسجام گروهی در آنان (R2=0.51, P<0.001) است.