اثر همه گیری کرونا بر چشم انداز تعهدات بین المللی کشورها در حوزه سلامت

اگرچه مطابق اسناد بین المللی حق بر سلامت همواره تعهدی ملی محسوب شده و فاقد الزامات بین المللی است, ولی خطرروزافزون بیماری های فراگیر می تواند موجب اثرگذاری فرامرزی عدم تحقق مناسب حق مذکورشود. دغدغه ای که موجب تبدیل خطر شیوع همه گیری به تهدیدی جهانی می شود. در چنین چشم اندازی, آیا دامنه تاثیر فرامرزی همه گیری ها خواهد توانست سبب ارتقای تعهدات حق بر سلامت به سطح بین المللی شود؟ برای پاسخ به این پرسش, با بررسی فرآیند توسعه تعهدات بین المللی کشورها, ذیل صلاحیت شورای امنیت سازمان ملل متحد, نخست با روشی توصیفی تفسیر امنیتی از تحقق نیافتن مناسب حق بر سلامت ارائه خواهیم داد. سپس با تحلیل آماری در خصوص قربانیان ابولا و کرونا, در پی آزمون فرضیه افزایش سطح نیاز عینی به تفسیرجدی تر از تعهدات بین المللی خواهیم بود. درمجموع, با آن که مشکل تفاوت نگرش ها و رقابت میان قدرت های جهانی همچنان وجود دارد, اما تشدید ابعاد مختلف خطر همه گیری ها در سطح بین المللی, جامعه جهانی را ناگزیر به پذیرش تعهدات جدی تر در این حوزه خواهد نمود.