تحلیل دیداری (بصری) نقوش آثار سفالی تل باکون و استفاده از آن ها در طراحی پارچه

بیان مسئله: در رصد سفالینه های پیشاتاریخی تل باکون, پژوهش گران همواره بر مطالعات نظری این هنر بومی تمرکز داشته اند, لیک جنبه کاربردی و کارآفرینانه آن غالبا مورد غفلت واقع شده است. از مهم ترین کانون های سفال گری ایران, منطقه باکون و تل(تپه) معروف آن می باشد. ارزش های هنری و زیباشناختی سفال های تل باکون, یکی از وجوه بالقوه و ظرفیت قابل توجه این آثار در کاربردی کردن این ارزش ها و بهره گیری از آن ها در نقش پردازی هنرها و حرفه های امروزی هم چون طراحی پارچه است. از این رهگذر طرح ها و نقش های سفال تل باکون به واسطه قابلیت های دیداری برجسته و نهفته در خود, برای حضور و بازطراحی مجدد بر زمینه پارچه که خود یکی از دیرینه ترین هنرهای بومی و سنتی است, انتخاب گردیده است. بر این مبنا پرسش اصلی پژوهش این است که انواع نقوش ترسیمی بر بدنه سفال های تل باکون کدام است و چگونه می توان از آن ها در طراحی پارچه استفاده کرد؟ هدف: آشنایی بیش تر با نقوش سفال و بررسی تخصصی این نقوش در زمینه های کاربردی دیگر, هدف اصلی این پژوهش است. روش پژوهش: این تحقیق از نوع پژوهش های کیفی و کاربردی است و روش تحقیق توصیفی-تحلیلی است. شیوه گردآوری داده ها نیز از نوع کتابخانه ای است. یافته ها: برخی از یافته های تحقیق عبارت است از: نقوش سفال تل باکون تماما دارای فرم انتزاع و خلاصه شده به کمینه ترین شکل ممکن است که به دو صورت اشکال عادی و غیرعادی (اغراق آمیز) دیده می شوند. هم چنین این نقوش به چهار طبقه گیاهی, جانوری شامل حیوانات, پرندگان, خزندگان, حشرات و ماکیان (ماهی), انسانی و اشکال هندسی, تقسیم بندی می گردند. چه این که هنرمند سفال گر, دست ساخته خویش را علاوه بر نقوش کمینه, با دو الی سه رنگ محدود (اخرایی, سیاه و قهوه ای), آراسته نموده است.