نقش کودهای زیستی و شیمیایی نیتروژنه و فسفره بر عملکرد، اجزا عملکرد و درصد همزیستی مایکوریزا در شوید

به منظور بررسی تاثیر کودهای زیستی مایکوریزا, نیتروکسین, سوپرنیتروپلاس و کود های شیمیایی نیتروژنه و فسفره بر عملکرد, اجزای عملکرد و درصد همزیستی مایکوریزایی ریشه در گیاه دارویی شوید توده بومی همدان دو آزمایش جداگانه در دو سال, به صورت فاکتوریل با طرح پایه کاملا تصادفی در سه تکرار د ر شرایط گلخانه ای در دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز طی سال های زراعی 1389 و 1390 اجرا شد. تیمارهای مورد مطالعه در این تحقیق عبارت از کود زیستی مایکوریزا در سه سطح شامل شاهد یا عدم کاربرد, کاربرد مایکوریزای گونهGlomus intraradices و G. mosseae, کود زیستی تثبیت کننده نیتروژن در سه سطح شامل شاهد یا عدم کاربرد, کاربرد نیتروکسین و سوپرنیتروپلاس و کودهای شیمیایی نیتروژنه و فسفره در سه سطح شامل مقادیر صفر, 50 و 100 درصد مقدار توصیه شده از هر کدام بعد از تجزیه خاک بودند. نتایج نشان داد کاربرد تلفیقی و همزمان تیمارهای آزمایشی روی تعداد ساقه جانبی, تعداد چتر مرکب, عملکرد دانه و درصد همزیستی ریشه با مایکوریزا موثر بودند. کاربرد تلفیقی انواع کودهای زیستی تحت شرایط کاهش مقدار کودهای شیمیایی توصیه شده برای تغذیه شیمیایی خاک موثر واقع شد. همچنین, کاربرد جداگانه کودهای زیستی تثبیت کننده نیتروژن به ویژه سوپرنیتروپلاس و کاربرد تلفیقی مایکوریزا با مقادیر کاهش یافته کودهای شیمیایی باعث افزایش تعداد دانه در بوته شوید نسبت به تیمار شاهد گردید.