بررسی تأثیر عوامل محیطی بر احساس امنیت زنان (نمونه ی موردی محله ی سهل آباد شیراز)

زنان ازجمله مهم ترین گروه های استفاده کننده از فضاهای شهری هستند و حضور آنان در اجتماع, الزامات و و پیش نیازهایی می طلبد که یکی از مهم ترین این الزامات, امنیت است. این مقاله, درصدد است براساس مقیاس محله رابطه ی میان شاخص های محیطی و احساس امنیت زنان را در فضاهای شهری مشخص کند. در این پژوهش, از روش کمّی از نوع پیمایش استفاده شده است و داده ها به کمک پرسش نامه جمع آوری شده اند. شاخص های محیطی مؤثر بر احساس امنیت زنان, از پژوهش های پیشین استخراج شده است و پس از پالایش, 25 شاخص انتخاب و در قالب چهار بُعدِ کالبدی فضایی, عملکردی, بصری ادراکی و اجتماعی دسته بندی شده اند. پس از آن, به کمک پرسش نامه در قالب 14 گویه با طیف لیکرت, میزان تأثیر شاخص های منتخب در محله ی سهل آباد شیراز – به صورت نمونه ی موردی-در میان 370 نفر از زنان ساکن در این محله, بررسی شده است. درنهایت, داده های حاصل از پیمایش به روش رگرسیون لجستیک ترتیبی تحلیل شده اند. نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان می دهد در بعد کالبدی فضایی بهبود «وضعیت نورپردازی» و در بعد ادراکی بهبود «شهرت محله», «خوانایی و وضوح مسیرها» و «حس تعلق به محله» بیشترین تأثیر را بر احساس امنیت زنان دارد. اهمیت جنبه ی ذهنی امنیت و نیز تأثیرگذاری بعد ادراکی فضا بر احساس امنیت, لزوم توجه برنامه ریزان و طراحان شهری را به ابعاد هویتی ادراکی در طراحی و برنامه ریزی فضاهای شهری به خصوص در مقیاس محله نشان می دهد.