طراحی مدل ارزیابی کارآمدی نظریه های سازمان و مدیریت در ایران با رویکرد تحلیل پوششی داده های آرمانی

احتمالا مهمترین چالش در علوم و به خصوص مدیریت, اتخاذ تصمیم در موقعیت های مختلف است. در این میان نظریه های سازمان و مدیریت دارای تنوع بسیار گسترده ای است و این امر موجب سردرگمی مدیران و تحلیلگران در انتخاب و به کارگیری نظریه مناسب به هنگام مواجه شدن با مسایل دنیای واقعی, شده است. از آنجایی که هر نظریه پرداز, راه خود را رفته است و منحصرا از دیدگاه خود و بدون توجه به نظریات سایرین نظریه خویش را مطرح کرده است؛ جنگلی از نظریات مدیریت شکل گرفته که چنانچه نقشه و راهنمای درستی نداشته باشیم؛ ممکن است دچار گیجی و گمراهی شویم. نظریه های مختلف برای یک مساله خاص رویکردهای گوناگونی ارایه می کنند؛ سردرگمی تصمیم گیرندگان و مدیران از این نقطه آغاز می شود که کدامین نظریه را به عنوان روش برتر بپذیرند. از این رو به نظر می رسد برای تصمیم گیرندگان حیاتی باشد که آگاهانه نقاط ضعف و قوت و هم چنین شاخص های ارزیابی هر یک از نظریه های سازمان و مدیریت را بدانند و بر این اساس به هنگام مواجهه با مسایل دنیای واقعی, مناسب ترین نظریه را انتخاب کرده؛ به کار بگیرند. در این مقاله از یک روش تحلیل پوششی داده های آرمانی که دارای قدرت تفکیک بالا و توزیع مناسب وزن ها بین شاخص ها می باشد؛ برای اندازه گیری میزان کارآیی نظریه های مورد بررسی, استفاده گردیده. به این منظور؛ 11 شاخص به عنوان شاخص های موثر در انتخاب نظریه مناسب شناسایی شده است. در اندازه گیری میزان کارآیی این نظریه ها به کمک رویکرد تحلیل پوششی داده ها, از این شاخص ها به عنوان ستانده های نظریه های سازمان و مدیریت, استفاده شده است. این شاخص ها در ارزیابی و تعیین کارآمدی 18 نظریه مورد استفاده واقع شده است. نتایج نهایی نشان داد که نظریه های سیستمی و مدیریت اقتضایی, کارآترین نظریه و نظریه بوروکراسی ناکارآترین نظریه در شرایط کنونی می باشد.