کلاهبرداری الکترونیکی در بستر فناوری های اطلاعات و ارتباطات

کلاهبرداری الکترونیکی یا آنگونه که در عبارات قانونگذار در متن ماده 67 قانون تجارت الکترونیکی جمهوری اسلامی ایران, مصوب 1382/10/17 به چشم می خورد, کلاهبرداری رایانه ای در زمره جرایمی است که با تکیه بر فناوری برتر انجام می پذیرد. به موجب این ماده, هر گونه توسل به وسایل متقلبانه نظیر ورود, محو, توقف داده پیام, یا مداخله غیرمجاز در عملکرد برنامه ها و یا سیستم های رایانه ای یا وسایل ارتباط از راه دور و به عبارت دیگر سوء استفاده از فناورهای اطلاعات و ارتباطات به منظور تحصیل وجوه, اموال یا امتیازات مالی و بردن مال غیر, کلاهبرداری رایانه ای تلقی می شود. هدف از این نوشتار, تحلیل ارکان تشکیل دهنده این جرم و بررسی کلیه روش های توسل به وسایل متقلبانه با بهره گیری از فناوری های اطلاعات و ارتباطات است و از این رهگذر شمول عنصر قانونی این جرم به موارد کلاهبرداری از طریق مهندسی اجتماعی و سرقت اطلاعات هویتی نیز به اثبات خواهد رسید.