ایمنی زایی ترکیب نانو ذرات پلی لاکتیک کو گلیکولیک اسید و کیتوزان با PRP هموفیلوس آنفولانزا به عنوان نانو واکسن در مدل حیوانی

سابقه و هدف: استفاده از نانوپارتیکل ها یکی از جدیدترین روش های ساخت واکسن های نوین است. نانو واکسن ها بر پایه پلیمرهای زیست تخریب پذیر, پاسخ های ایمنی قوی تری تولید می کند. این پژوهش با هدف طراحی نانوواکسن هموفیلوس آنفولانزا تیپ b در مدل حیوانی انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه پلی ریبوز ریبیتول فسفات(PRP) هموفیلوس آنفولانزادر ساختار نانوپارتیکل های پلی لاکتیک کوگلیکولیک اسید(PLGA)-کیتوزان بارگذاری شد. آزمون های تائیدی اندازه و شارژ, AFM, FT-IR, درصد رهاسازی و بارگذاری آنتی ژن ها ازساختار نانو پارتیکل ها محاسبه و میزان سمیت و قدرت آنتی ژنیسیته نانوواکسن با روش الایزا بررسی شد. چهار گروه از موش های ماده نژاد سوری به منظور انجام واکسیناسیون انتخاب و گروه بندی شدند. واکسیناسیون و خون گیری از قلب موش ها انجام و نمونه های سرمی گردآوری گردید و پاسخ های آنتی بادی علیه PRP برای مجموع IgG وIgM اندازه گیری شد. به منظور بررسی میزان آسیب بافتی, آزمون پاتولوژی انجام شد. یافته ها: افزایش سایز نانوپارتیکل, ها از 3/47±, 167 به 2/4±, 209 و تصاویرمیکروسکوپ الکترونیAFM قبل و بعد از لودینگ آنتی, ژن, ها موفقیت آمیز بودن کپسولاسیون آنتی, ژن در ساختار نانو پارتیکل, ها را با راندمان 78% نشان داد نتایج حاصل از الایزا و پاتولوژی اندام, های حیاتی حاکی از افزایش عیار آنتی, بادی, های IgG مجموع وIgM در نانو واکسنHIB در مقایسه با PRP و عدم سمیت نانوواکسن در اندام, های حیاتی موش بود. نتیجه گیری: نتایج بیانگر این است که نانوواکسن حاصل به مراتب قدرت جذب و ایمنی زایی بیشتری داشته و می توانند به عنوان واکسنی موثر علیه بیماری های ایجاد شده از طریق هموفیلوس آنفولانزا تیپ b عمل نماید.