سبب شناسی کچلی های گوسفند در اهواز

درماتوفیتوز از جمله بیماریهای مشترک بین انسان و دام است که کنترل عوامل حیوان دوست آن در انسان به کنترل بیماری در دامها وابسته است؛ کنترل بیماری در دام نیز منوط به اطلاع از عوامل ایجاد کننده کچلی ها می باشد. بررسی حاضر به منظور مشخص کردن عوامل کچلی های گوسفند در منطقه اهواز انجام شد. در این مطالعه طی چهار ماه (اسفند 80 تا خرداد 81) در مجموع 150 راس گوسفندی که علایم کچلی را نشان می دادند تحت آزمایشهای قارچ شناسی جهت مشخص کردن عوامل ایجاد کننده قرار گرفتند. برای این منظور نمونه های گرفته شده از ضایعات پوستی در محیط سابورودکستروز آگار محتوی سیکلوهگزامید و کلرامفنیکل (SCC) کشت شدند که قارچهای تریکوفیتون وروکوزوم و تریکوفیتون منتاگروفایتس به ترتیب از 19 و 8 راس گوسفند تحت مطالعه جدا شد؛ در یک راس از گوسفندان تحت مطالعه نیز آلودگی توام با هر دو قارچ مشاهده شد. نتایج بدست آمده حاکی از آن بود که 18.6 درصد از ریزش پوشش خارجی می تواند ناشی از درماتوفیت ها باشد. این بیماری در بین گوسفندان بالغ تحت بررسی از شیوع کمتری برخوردار بود. بیشترین فراوانی بیماری در ماه فروردین برآورد گردید.