اصول راهبردی در راستای مدیریت میان رشته ای ها در نظام دانشگاهی

امروزه در رویکردی جهانی, نظام های آموزشی و دانشگاهی, به سیستم توسعه علوم چندوجهی, پیچیده و میان رشته ای روی آورده اند. دانشگاه های ایران نیز از این قاعده برکنار نیستند؛ به طوری که بهره مندی از دیدگاه مسیله محوری و چندبعدی در آموزش و پژوهش دانشگاهی, امروزه در دستور کار آن ها قرار گرفته و پیوند میان آموزش و صنعت از اهمیت زیادی برخوردار شده است؛ اما سوال این است که آیا گفتمان میان رشته ای به واقع در دانشگاه ها, شکل گرفته است؟ موانع و چالش های شکل گیری و توسعه میان رشته ای ها در نظام دانشگاهی چیست؟ در این راستا با استفاده از روش کیفی (تکنیک تحلیل مضمون), پرسش های نیمه ساخت مند و مصاحبه با خبرگان و بازیگران عرصه دانشگاهی, محققان و اساتید دانشگاهی, سپس کدگذاری چندمرحله ای متون 30 مصاحبه نیمه ساخت مند, 26 مقاله و 11 سخنرانی برآمده از کنفرانس ملی میان رشته ای ها, و تحلیل مضمونی آن ها, در نهایت 120 مفهوم, 104 مقوله فرعی, 8 مقوله اصلی و یک مفهوم هسته ای استخراج و مشخص شد که هنوز گفتمان میان رشته ای در دانشگاه شکل نگرفته است. همچنین درمجموع, 11 دسته موانع میان رشته شدن نظام دانشگاهی استخراج شد که به موانع آموزشی و حرفه ای, موانع روان شناختی, موانع تعامل میان بخشی, موانع ساختاری, موانع اداری, موانع مالی, موانع اجتماعی فرهنگی و موانع مدیریتی, غلبه رشته های کلاسیک, موانع ناشی از بازیگران دانشگاهی و نبود بستر قانونی مناسب اشاره دارند. برای حل و رفع این موانع, 6 راهبرد و توصیه سیاستی مرتبط با هریک ارایه شد.