توصیف مشخصه های تصریفی زمان، شخص و شمار در فعل های بسیط زبان مازندرانی

تصریف یکی از پدیده های مهم زبانی است که پژوهش درباره آن در حوزه زبان مازندرانی, جز به گونه ای مختصر و یا در حاشیه مباحث دیگر صورت نپذیرفته است؛ در حالی که این نوع پژوهش, برای روشن کردن نقطه های تاریک صرف این زبان, ضروری می نماید. در این راستا, در مقاله حاضر توصیف و بررسی ویژگی های تصریفی زمان, شخص و شمار را در فعل های بسیط مازندرانی مبنای کار خود قرار داده ایم. پس از توضیحی مختصر درباره فرایند تصریف و مفاهیم بنیادین آن, این سه ویژگی و شیوه های تبلور آنها را شناسایی کرده ایم و از این رهگذر کوشیده ایم مسائل مبهم و شبهه ناکی چون پسوند مصدر ساز/essen /, کیفیت شناسه ها, کیفیت پیشوندهای تصریفی و تغییرهای آوایی حاصل از افزودن این وندها در ستاک فعل و همچنین چگونگی تصریف گذشته نقلی را روشن کنیم.