سیف اسفرنگی و اثرپذیری وی از خاقانی

سیف الدین اسفرنگی شاعر پارسی گوی کم شناخته به اقرب احتمالات در سده ششم هجری دیده بر جهان گشود. زادگاه او به گواهی نامش و اتفاق تذکره نویسان اسفرنگ یا اسفره از توابع سمرقند است و از این نگاه دیوان او در بررسی زبان حوزه فرارود (= ماوراءالنهر) پایگاه و جایگاهی ویژه دارد.سیف در صناعت شاعری به بسیاری از پیشینیان و هم روزگاران خود چشم داشته و قصاید آنان را نمونه قرار داده و استقبال کرده است, از خیل منظوران او می توان به مسعودسعد, امیرمعزی, عثمان مختاری, عمعق بخاری, سنایی, انوری, مجیر بیلقانی, خاقانی و ظهیر فاریابی اشاره کرد که از این میان اقبال او به شعر خاقانی نظرگیرتر و از لونی دیگر است.در این مقاله شماری از همانندی های واژگانی و معنایی میان ابیات سیف اسفرنگی و خاقانی را به دست داده ایم, این همانندی ها می تواند نشان از آن داشته باشد که سیف دیوان خاقانی را از نظر گذرانده است.