رابطه بین کارکرد خانواده و اعتیاد به تلفن هوشمند در نوجوانان در زمان همه گیری ویروس کرونا؛ نقش واسطه ای عزت نفس و احساس تنهایی: یک مطالعه توصیفی

زمینه و هدف: پژوهش ها تایید کرده اند که کارکرد خانواده با اعتیاد به تلفن هوشمند در نوجوانان رابطه دارد. با این حال, اطلاعات زیادی در مورد ساز و کار واسطه ای این رابطه خصوصا در زمان همه گیری کرونا وجود ندارد. از این رو, هدف پژوهش حاضر تعیین نقش واسطه ای عزت نفس و احساس تنهایی در رابطه بین کارکرد خانواده و اعتیاد به تلفن هوشمند در زمان همه گیری کرونا بود. مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع توصیفی بود. از جامعه دانش آموزان پسر دوره دبیرستان منطقه 14 شهر تهران در سال تحصیلی 1400-1399, تعداد 281 نفر با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. داده ها با استفاده از ابزار سنجش خانواده, مقیاس عزت نفس Rosenberg, مقیاس استفاده مفرط از تلفن همراه, و ویرایش سوم مقیاس احساس تنهایی کالیفرنیا گردآوری و با آزمون همبستگی Pearson و مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد که اثر مستقیم کارکرد خانواده (11/0=β, , 01/0P<), عزت نفس (27/0-=β, , 001/0P<) و احساس تنهایی (23/0-=β, , 001/0P<) بر اعتیاد به تلفن هوشمند, معنادار است. نقش واسطه ای عزت نفس (11/0-=β, , 01/0P<) و احساس تنهایی (04/0 =β, , 05/0P<) در رابطه بین کارکرد خانواده و اعتیاد به تلفن هوشمند نیز معنادار بود. نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد نوجوانانی که در جو خانوادگی بهتری زندگی می کنند, دارای عزت نفس بالاتر و احساس تنهایی کم تر هستند و احتمال اعتیاد به تلفن هوشمند در آنان کم تر است. بنابراین پیشنهاد می شود متخصصان بالینی حوزه اعتیاد اینترنتی, در برنامه های پیش گیرانه و مداخلات درمانی استفاده کنند.