بررسی توان مایع شکمبه گوسفند تغذیه شده با جیره های مختلف در دو حالت حضور و عدم حضور تک یاخته ها در شکمبه بر میزان گاز تولید شده در شرایط In vitro

با وجود اینکه غذای اصلی دام های نشخوار کننده را خوراکهای خشبی تشکیل میدهد, با اینحال خود آنها توانایی تولید آنزیمهایی که قادر به تجزیه سلولز و همیسلولز باشند را ندارند. لذا دامهای نشخوارکننده به جمعیت ساکن در دستگاه گوارش خود وابسته هستند. اکوسیستم میکروبی شکمبه عمدتا شامل باکتریها, تکیاخته ها و قارچها است که نقش مهمی در فرایند تخمیر در شکمبه ایفا می کنند. هدف از اجرای این تحقیق بررسی اثر حذف تکیاخته ها از شکمبه گوسفند تغذیه شده با چهار نوع جیره غذایی بر میزان گاز تولید شده از چهار نوع خوراک شامل کاه گندم, یونجه, کنجاله پنبه دانه و دانه جو می باشد. در این آزمایش از 4 راس گوسفند نر نژاد شال فیستول گذاری شده در شکمبه در قالب طرح آماری مربع لاتین استفاده شد و اثر چهار نوع جیره غذایی (حاوی صفر,20, 40 و 60 درصد کنسانتره) در دو مرحله حضور و عدم حضور تکیاخته در شکمبه مورد بررسی قرار گرفت. حذف تک یاخته ها از شکمبه با استفاده از روش شستشو و تخلیه (10) صورت گرفت. نتایج حاصل از آزمایشات تولید گاز بر روی خوراکهای مورد آزمایش نشان داد حجم گاز تولید شده پس از 24 ساعت انکوبه کردن کاه گندم, یونجه, کنجاله پنبه دانه و دانه جو در مایع شکمبه گوسفند دارای تکیاخته به ترتیب 44.3, 3.6,35.46 و 70 میلیلیتر و در مایع شکمبه گوسفند فاقد تکیاخته به ترتیب 33.3,1.7, 37.40 و 65.3 میلیلیتر بوده است. با حذف تک یاخته ها از شکمبه از حجم گاز تولید شده (جز در مورد کنجاله پنبه دانه) به طور چشمگیری کاسته شد و اختلاف مشاهده شده در مورد کاه گندم از لحاظ آماری معنیدار بود (p<0.05).