بررسی عملکرد و شاخص سطح برگ 10 ژنوتیپ جو و مقایسه با منحنیهای لجستیک و نمایی رشد

به منظور ارزیابی مبانی اختلاف عملکرد و بررسی رابطه بین عملکرد دانه و توزیع ماده خشک در ژنوتیپ های جو و اختلاف ژنوتیپ های جدید و قدیمی با یکدیگر 10 ژنوتیپ جو به نامهای ایذه, بومی, صحرا, سیاه, ترکمن, 1- یکنواخت, G14, 5G, 11G و 15G که توسط مرکز تحقیقات کشاورزی استان گلستان معرفی شده مورد برسی قرار گرفتند. این آزمایش در سال زراعی 1384-1385 درمزرعه تحقیقاتی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان با طرح بلوکهای کامل تصادفی در 4 تکرار اجرا شد. نتایج نشان داد که زودرس بودن, سرعت بالاتر پر شدن دانه و شاخص برداشت بالا دلایل اصلی افزایش عملکرد در ژنوتیپ های پرمحصول بوده اند.پیش بینی تجمع ماده خشک به عنوان معیاری از تولید از یک منحنی لجستیک و شاخص سطح برگ از مدل نمایی تبعیت می کند. همبستگی قوی و معنی دار بین عملکرد دانه و تجمع ماده خشک نشان داد G14 با تجمع ماده خشک بیشتر نسبت به سایر ژنوتیپ ها عملکرد دانه بیشتری دارد. نتایج نشان داد که میزان ماده خشک تجمعی, تغییرات شاخص سطح برگ و شاخص برداشت در ژنوتیپ های جدید و اصلاح شده بیشتر از ژنوتیپ های قدیمی است.