بازشناسی زمینه های اکوتوریسم (نمونه مطالعاتی: شهرستان صومعه سرا - گیلان)

از آنجائیکه ارتباط انسان و طبیعت ناگسستنی است و نیاز انسان به طبیعت و عناصر تشکیل دهنده آن در عصر تکنولوژی هر روز بیشتر از روز قبل احساس می گردد لذا این نیاز بشر را وادار می کند تا به طبیعت پناه ببرد که از این میان محیط های طبیعی و بکر و دیدنی مزیت های قابل توجهی را برای اکوتوریسم به همراه دارد. کشور ایران با توجه به گوناگونی شرایط جغرافیایی و طبیعی و اقلیم, یکی از کشورهای منحصر بفرد دنیا در زمینه ارائه چهره های گوناگون در بخش اکوتوریسم است در نتیجه با توجه به ساختار جغرافیایی و طبیعی متنوع و منحصر بفرد و ویژه ای که دارد اشکال مختلف توریسم خصوصا اکوتوریسم از قابلیت توسعه بالایی برخوردار است. استان گیلان نیز با شرایط جغرافیایی و طبیعی خاص خود در ایران منحصر بفرد است و چشم انداز آن در همین مساحت کوچک از تنوعی عظیم برخوردار است.محدوده مطالعاتی در این تحقیق شهرستان صومعه سرا در استان گیلان می باشد و جمع آوری داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای و بازدید از منطقه و تکمیل پرسشنامه بوده است. نتایج حاصل نشان می دهد که شهرستان صومعه سرا دارای جاذبه های اکوتوریستی مانند جنگل های بکر و زیبا, روستای توریستی تنیان, غار, تالاب و حیات وحش می باشد که می تواند موجب توسعه گردشگری باشد اما توانهای اکوتوریستی شهرستان بدرستی مورد شناسایی قرار نگرفته است و بدلیل اطلاع رسانی نامناسب, نبود امکانات و خدمات مورد توجه گردشگران قرار نگرفته است. در صورت برنامه ریزی و بازشناسی زمینه های گردشگری در این شهرستان, می توان به عنوان یکی از قطب های گردشگری در سطح استان درآید.