پهنه بندی کاربری توسعه شهری با استفاده از منطق فازی (fuzzy) در محیط سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS) مطالعه موردی: گرگان، گنبد و علی آباد

سرزمین, منبعی محدود و آسیب پذیر است, اما اگر از سودمندی های آن به درستی استفاده شود, این منبع, ابدی و قابل تجدید خواهد بود. برای بهره برداری از سرزمین, با صرفه اقتصادی و مستمر باید روند بهره برداری را در چارچوبی برنامه ریزی شده به نام طرح مدیریت اجرا کرد. چنین تفکری, مقدمه ای برای آمایش سرزمین یا برنامه ریزی برای استفاده از اراضی شده است. ایجاد و به کار گیری سامانه های اطلاعات جغرافیای (GIS), در بسیاری از زمینه ها از جمله آمایش سرزمین, محیط زیست و توسعه شهری, به بروز تغییرها و جهش های عظیمی منجر شد. این پژوهش, تلاش می کند بخشی از نیازهای اطلاعاتی در مورد امکان توسعه شهری و تخمین قابلیت اکولوژیکی و اقتصادی- اجتماعی شهرستان های علی آباد, گنبد و گرگان در استان گلستان را تامین کند و مناطق مستعد توسعه شهری را بیابد. در این تحقیق, برای جمع آوری داده های مورد نیاز در سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS), نقشه تناسب اراضی برای کاربری توسعه شهری از روش ارزیابی چندمعیاره (MCE) و فازی سازی (Fuzzy) استفاده شد و عوامل مورد بررسی با توجه به روش وزن دهی سلسله مراتبی (AHP), در محیط نرم افزار IDRISI Kilimanjaro و ArcGIS آماده شد. نتایج نشان می دهد که 3, 845, 306, 130 متر مربع از مساحت منطقه با توان بالا, 36, 553, 066 متر مربع با توان متوسط و 5, 067, 405, 586 متر مربع نیز با توان ضعیف است.