تبیین صفات تاثیرگذار خانه در شکل گیری دلبستگی انسان به آن {ارایه یک مدل فرآیند علی}

دلبستگی به خانه, پیوند عاطفی میان انسان و خانه است که افزایش کیفیت زندگی انسان ها و سکینه خاطر آنان در خانه را در پی دارد. این مقاله با هدف شناسایی نقش معماری خانه در ایجاد و یا ارتقای این پیوند عاطفی, به دنبال شناخت ویژگی ها و صفات موثر خانه در این زمینه می باشد. لذا در پی پاسخ به این پرسش است که «از میان صفات و کیفیات متعدد ملازم با مفهوم خانه, کدام یک نقش موثری در دلبستگی انسان به خانه دارد؟» از آن جایی که این صفات رابطه تنگاتنگی با فاکتورهای فیزیکی فضا دارند, این پژوهش می تواند به عنوان یک پژوهش پایه, مبنایی برای شناخت عوامل کالبدی تاثیرگذار بر دلبستگی انسان به خانه ارائه نماید. این پژوهش روش فرآیند علی در خلق نظریات را به کار می گیرد و با برقراری ارتباط علی میان مفاهیم حوزه های مورد مطالعه, در چند گام به پاسخ پرسش پژوهش نزدیک می گردد. بر این مبنا لنگرگاه بودن, شاخصی برای شأن اجتماعی, بستری برای شکل گیری خاطرات شیرین و بستری برای رفع نیاز رفتارها, صفاتی از خانه هستند که ارتباط علی با دلبستگی به خانه داشته و دستیابی به راهکارهای خلق و تعالی این صفات در خانه, احتمال دلبستگی انسان به خانه را افزایش می دهد.