طبقه بندی کاربری اراضی تالاب انزلی با استفاده از تلفیق تصاویر راداری سنتینل 1 و آلوس پالسار

تالاب انزلی در ایران به عنوان یکی از تالاب های ارزشمند ثبت شده در کنوانسیون رامسر در معرض تهدید عوامل محیطی و انسانی است. در دو دهه اخیر در بین انواع تصاویر ماهواره ای, تصاویر سنجنده های راداری, نقش مهمی در پایش تالاب ها داشته اند, زیرا این سنجنده ها در تمام شرایط آب وهوایی فعالیت می کنند و به زبری و رطوبت سطح حساس هستند. با این حال, مشکلاتی نظیر تشابه ضرایب بازپخش بین کلاس های مختلف و پردازش های نسبتا دشوار در مقایسه با سنجنده های نوری کاربرد آن ها را محدود می کند. در مطالعه پیش رو قابلیت تصاویر راداری در طبقه بندی تالاب انزلی و سه کاربری اصلی اطراف تالاب (زمین های کشاورزی, نیزار و مناطق ساخته شده) ارزیابی شد. به این منظور, دو تصویر راداری آلوس پالسار 2 و سنتینل 1 در سال 2018 انتخاب شد. پارامترهای بافت از هر دو تصویر استخراج شد. باندهای دو تصویر رادار و لایه های بافت استخراج شده به روش تلفیق در سطح ویژگی ادغام شده و سپس, با استفاده از الگوریتم جنگل تصادفی طبقه بندی شدند. صحت کلی روش تلفیق در سطح ویژگی معادل با 75 درصد و ضریب کاپا برابر با 62 درصد است. نتایج ارزیابی مربوط به صحت تولید کننده و کاربر به ترتیب برابر با 100 و 83 درصد است. صحت زیاد نتایج به دست آمده نشان دهنده قابلیت مناسب تصاویر رادار در طبقه بندی و تشخیص بدنه آبی تالاب است, در صورتی که در تفکیک اراضی کشاورزی, نیزار و مناطق ساخته شده خطای بیشتری مشاهده شده است. همچنین, روش تلفیق در سطح ویژگی, شیوه موثری برای استفاده هم زمان از ویژگی های متمایز تصاویر مختلف در طبقه بندی کاربری اراضی تالابی است.