اثربخشی رفتار درمانی دیالکتیک بر خودکارآمدی، سبک زندگی مربوط به خوردن و شاخص توده ی بدنی در افراد فزون وزن

سال ها است روان شناسان بالینی دریافته اند حالت های عاطفی می تواند بر مشکلات جسمانی تاثیرگذار باشد و ارتباط میان تنیدگی روان شناختی و مشخصه های جسمی از جمله چاقی اخیرا مورد ارزیابی قرار گرفته است. یکی از مفاهیمی که در برنامه های کاهش وزن, توجه ی زیادی را به خود جلب کرده, مفهوم خودکارآمدی است. هدف پژوهش حاضر اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیک بر خودکارآمدی سبک زندگی مربوط به خوردن و شاخص توده ی بدنی در افراد فزون وزن بود. برای این منظور, طی یک پژوهش نیمه آزمایشی همراه با پیش آزمون پس آزمون و گروه کنترل, از میان افراد فزون وزن مراجعه کننده به مراکز درمانی و کلینیک های تغذیه ی منطقه ی یک شهر تهران, 30 نفر به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب و در دو گروه آزمایش و گواه گمارش شدند. سپس گروه آزمایش تحت درمان رفتاری دیالکتیک قرار گرفت و گروه کنترل فقط در جلسات گروهی با موضوعات آگاهی در مورد غذا خوردن و نوع غذاها شرکت کرد. گروه ها قبل و بعد از مداخله از نظر خودکارآمدی, سبک زندگی مربوط به وزن و میزان شاخص توده ی بدنی مورد سنجش قرار گرفتند. نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره (مانکوا) نشان داد اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیک بر خودکارآمدی سبک زندگی موثر است. نتایج این پژوهش از اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیک بر خودکارآمدی, سبک زندگی مربوط به خوردن و شاخص توده ی بدنی در افراد فزون وزن حمایت می کند.