هویت قدسی: تاملی در رهیافت هویت شناختی سیدحسین نصر

«هویت جویی» کوششی است برای یافتن آن چه, ضمیرمان می خواهد و جنسِ خواستن, بستگی تام به توان و هم آهنگی چهار عنصر روح, نفس, ذهن و بدن دارد. براین اساس, می توان دو نوع خواهش معطوف به هویت را از هم تفکیک نمود؛ یکی خواهش های این جهانی؛ مانند فایده جویی, استقلال ملی و تمامیت ارضی, و دیگری خواهش های آن جهانی؛ مانند گذر از طبیعت به پس از طبیعت و صورت و سیرت قدسی یافتن. به نظر می رسد فشارهای مدرنیته سبب شده تا خواهش های این جهانی, بر خواهش های سرمدی و قدسی تقدم یابند, و انسان ها بیش از آن که در اندیشه ی مسوولیت و الهی شدن باشند, دغدغه پیشرفت را سرمشق خود قرار دهند. رانش انسان از تعالی به پیشرفت تا حدی معلول عملکرد دستگاه هایی بوده که همواره خود را به عالم بالا منتسب می کرده اند. این پیشینه , سبب محو نمادهای الهی از هستی شده و قدسیت زدایی به شاخص ترقی تبدیل شده است. جست وجو برای کشف هویت قدسی, و رهایی از زنجیرهایی پیچیده ای که مدرنیته بر وجود آدمی زده, کوششی است که از سوی بسیاری از متفکران ـ ازجمله سیدحسین نصر, اندیشمند به نام سنت گرا ـ دنبال می شود و این مقاله در پی معرفی, تحلیل و نقد آن است.