جدال افلاطونی

جدال (دیالکتیک) بنیادی ترین و اساسی ترین مفهوم در نظام فلسفی افلاطون, اعم از هستی شناسی و معرفت شناسی است. دیالکتیک را افلاطون از سقراط به ارث برده است و چنان که در این مقاله اشاره خواهد شد, تغییر و تحولی اساسی در آن ایجاد کرده و آن را از روش سقراطی صرف به مقام و مرتبه فلسفه و دانش ارتقا داده و فلسفه را با آن, رنگ و لعابی دیگر بخشیده است. این نوشتار معانی جدال را در محاورات افلاطونی بازخوانی می کند و همه آن ها را در ذیل امر ایده آل افلاطونی قرار داده, به بازتعریفی کلی از جدال می پردازد که با همه معانی آن در آثار افلاطون, جمع شدنی است.