اثر مدت پروار بر رشد و خصوصیات لاشه بره های نر ترکی ـ قشقایی

به منظور تعیین سن مناسب پروار بره های نر ترکی ـ قشقایی آزمایشی در قالب طرح کاملا تصادفی بر روی 80 راس بره نر با سن 90± 7 روز و میانگین وزن 23.1±2.5 کیلوگرم با جیره حاوی 5/2 مگاکالری انرژی قابل متابولیسم در هر کیلوگرم و 5/14 درصد پروتئین خام انجام شد. بعد از پایان هر دوره پروار 60, 90, 120 و 150 روزگی تعداد 16 راس بره کشتار و تجزیه لاشه شدند. بر اساس اطلاعات بدست آمده اختلاف بین مدت پروار برای میانگین وزن بدن و ضریب تبدیل غذایی بسیار معنی دار (01/0>p) بود, در حالیکه بر روی اضافه وزن روزانه, بازده لاشه و درصد کل گوشت لاشه اختلاف معنی داری مشاهده نشد. مدت پروار اثر معنی دار (05/0>p) بر روی درصد کل چربی و درصد کل استخوان لاشه داشت به طوری که با افزایش مدت پروار, درصد چربی لاشه افزایش و درصد استخوان لاشه کاهش یافت. بیشترین درصد گوشت (8/49), چربی (9/17) و استخوان (2/19) لاشه به ترتیب پس از 120, 150 و 60  روز پروار و کمترین آنها به ترتیب با 1/47, 7/13 و 9/13 درصد پس از 150, 60 و 150 روز پروار مشاهده شد. با افزایش مدت پروار درصد دنبه افزایش یافت که بیشترین آن 1/20 و کمترین آن 4/17 درصد به ترتیب پس از 150 و60 روز پروار بدست آمد. سطح مقطع ماهیچه راسته در دوره های مختلف پروار به ترتیب 07/11, 23/14, 50/15 و 73/15 سانتیمترمربع و تفاوت بسیار معنی داری (01/0>p) بین بره های 60 روز پروار با سایر دوره ها مشاهده گردید. مدت پروار اثر معنی داری (05/0>p) روی تجزیه شیمیایی لاشه نشان داد. با افزایش مدت پروار درصد رطوبت, پروتئین و خاکستر کاهش, ولی درصد چربی افزایش یافت. با توجه به مواد خوراکی تشکیل دهنده جیره غذایی و قیمت رایج آنها هزینه خوراک مورد نیاز هر کیلوگرم افزایش وزن زنده و نهایتا تولید هر کیلوگرم گوشت خالص محاسبه گردید. کمترین هزینه تولید یک کیلوگرم گوشت خالص مربوط به دوره پروار 90 روزگی به مبلغ 47311 ریال و بیشترین آن مربوط به دوره پروار 150 روزگی به مبلغ 53378 ریال می باشد. با توجه به موارد فوق حداکثر مدت پروار این نژاد 90 روز پیشنهاد می شود.