تداوم نقش مایه های گیاهی و هندسی ساسانی در تزئینات گچبری مسجد سیمره

از یافته های با اهمیت در جریان فعالیت های باستان شناسی سیمره واقع در شهرستان دره شهر از توابع استان ایلام, تزیینات گچبری مسجد آن است. براساس تاریخگذاری, این مسجد متعلق به اواخر دوران اموی و اوایل عباسی است. سطوح داخلی دیوارهای مسجد سیمره, مزین به تزیینات گچبری با نقوش گیاهی و هندسی و از جمله بناهای مذهبی است که تزیینات الحاقی این بنا, متاثر از هنر گچبری ساسانی می باشد. غنای تزیینی این سطوح و عدم انتشار پژوهش هایی مستقل در رابطه با تاثیر هنر گچبری ساسانی بر هنر بکاررفته در تزیینات گچبری این بنا, از جمله دلایل پرداختن به این موضوع است. اهداف اصلی این پژوهش شناسایی گونه های نقوش تزیینی متاثر از گچبری ساسانی در تزیینات گچبری مسجد سیمره و سپس عناصر مشترک نقوش گچبری ساسانی با نقوش تزیینی مسجد سیمره است. بر این اساس سوالات اصلی پژوهش عبارتند از: نقوش تزیینی متاثر از هنر گچبری ساسانی در تزیینات گچبری مسجد سیمره کدامند؟ چه شباهت هایی بین نقوش گچبری ساسانی با نقوش تزیینی مسجد سیمره وجود دارد؟ این پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی و به شیوه گردآوری اطلاعات کتابخانه ای انجام شده است. نتایج نشان می دهند که نقوش گیاهی و هندسی متنوعی در تزیینات مسجد سیمره تحت تاثیر گچبری ساسانی بودند. سطوح تزیینی گچبری های مسجد سیمره علاوه بر تقلید نقوش مختلف گیاهی و هندسی ساسانی و با وجود تشابهات نقوش ساسانی با نقوش مسجد سیمره از نظر ساختار, بافت و طرح زمینه و حواشی تزیینی, نقش مایه گل تاتوره در نقوش گیاهی و در نقوش هندسی ذوزنقه, شکل بیضی و کادرهای تزیینی قاب های هندسی مسجد سیمره, همچنین تراکم و درهم پیچیدگی نقوش تزیینی گچبریهای مسجد سیمره نسبت به سطوح تزیینی گچبریهای ساسانی و طراحی مشخص و بزرگنمایی نقوش تزیینی, از نوآوری های بکاررفته در خلق آرایه های تزیینی مسجد سیمره است.