پهنه بندی وقوع آخرین یخبندان های دیررس خراسان رضوی با استفاده از خروجی مدل اقلیمی

هدف از پژوهش حاضر بکارگیری داده های خروجی مدل اقلیمی به صورت کاربردی است. به این منظور با استفاده از خروجی مدل اقلیمی GCM ECHO-G سناریو A1 برای دوره اقلیمی 1418-1389 هجری قمری یخبندان های خراسان رضوی در دو سطح سبک و سنگین مورد ارزیابی قرار گرفته است. داده های مدل ذکر شده به روش آماری و با استفاده از مدل LARS-WG در مقیاس زمانی روزانه و برای 6 ایستگاه همدید که در داخل و مجاور منطقه مورد بودند, ریز مقیاس شده اند. سپس با استفاده از داده ها تولید شده برای دوره اقلیمی آینده تاریخ آخرین یخبندان سبک (تاریخ آخرین افت دما به زیر صفر درجه سانتی گراد) و سنگین (تاریخ آخرین افت دما به کمتر از 2- درجه سانتی گراد) استخراج شد و با استفاده از روش رگرسیون چند متغیره نقشه پهنه بندی آخرین یخبندان ترسیم شد. بر اساس نتایج بدست آمده وقوع یخبندان های بهاره از آرایش ناهمواری های منطقه تبعیت می کند به طوری که دیرترین یخبندان های بهاره در مرتفع ترین نقاط کوه ها به وقوع می پیوندد و بالعکس. به دلیل تفاوت های ارتفاعی بین استان تاریخ وقوع یخبندان نیز بسیار متفاوت می باشد به طوری که در حالی که در نواحی جنوبی و پست استان در نیمه اول اسفند خطر برور یخبندان به اتمام می رسد در نقاط مرتفع رشته کوه های بینالود, هزارمسجد و کوه های سلیمانی تربت حیدریه این خطر تا اواخر فصل بهار محتمل است.