تاثیر نسبی سخت گیری قراردادهای سرمایه گذاری دوجانبه بر رابطه بین بی ثباتی سیاسی و انتخاب مالکیت وابسته

کشورهای صنعتی توسعه یافته از معاهدات سرمایه گذاری دوجانبه برای حمایت از حقوق شرکت ها هنگام سرمایه گذاری در بازارهای نامشخص استفاده اما کشورهای درحال توسعه و نوظهور معاهدات سرمایه گذاری دوجانبه ای را منعقد می کنند تا بتوانند سرمایه گذاری مستقیم خارجی بیشتری جذب و جهت سهم بیشتر از سرمایه گذاری مستقیم خارجی رقابت کنند؛ لذا به دلیل اهمیت معاهدات سرمایه گذاری دوجانبه و سرمایه گذاری مستقیم خارجی, پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر نسبی سخت گیری قرارداد سرمایه گذاری دوجانبه بر رابطه بین بی ثباتی سیاسی و انتخاب مالکیت وابسته در نظر گرفته شد. طیفی از کشورهای درحال توسعه و تازه صنعتی شده با نمونه ای 156تایی در یک دوره زمانی 15ساله از سال 1383 تا 1398 با متوسط 3 سرمایه گذاری خارجی جدید در سال انتخاب و با استفاده از رگرسیون لجستیک زوجی مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد: الف) تأثیر متغیرهای بی ثباتی سیاسی و سخت گیری معاهدات سرمایه گذاری دوجانبه به صورت غیرتعاملی معنی دار نبوده اما به صورت تعاملی با افزایش بی ثباتی سیاسی, معاهدات سرمایه گذاری دوجانبه ها اقدام به معکوس کردن اولویت های بنگاه های چندملیتی جهت انتخاب مالکیت اکثریت به جای مالکیت اقلیت می نماید. ب) در سطوح بالاتر بی ثباتی سیاسی, سخت گیری بیشتر معاهدات سرمایه گذاری دوجانبه احتمال افزایش انتخاب بنگاه های چندملیتی از سهام را افزایش می دهد. ج) سخت گیری معاهدات سرمایه گذاری دوجانبه برای تعدیل رابطه بین بی ثباتی سیاسی و انتخاب مالکیت وابسته در کشورهای میزبان عمل می کند و معاهدات سرمایه گذاری دوجانبه سختگیرانه تر با افزایش بی ثباتی سیاسی, بنگاه های چندملیتی را ترغیب می کند تا مالکیت اکثریت را به جای اقلیت انتخاب کند.