اثر عصاره آبی ریشه شیرین بیان (Glycyrrhiza glabra) بر علیه سوء عملکرد لیپیدی و تغییرات بافتی کبد القاء شده توسط تیواستامید در موش صحرایی نر

مقدمه و هدف: تیواستامید باعث ایجاد کارسینومای هپاتوسلولار و سوءعملکرد لیپیدی می گردد. ترکیبات فنلی گیاهان از جمله فلاونوئیدها در درمان تعداد زیادی از بیماری ها نقش مهمی دارند. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر عصاره آبی ریشه شیرین بیان بر علیه سوء عملکرد لیپیدی و تغییرات بافتی کبد القاء شده توسط تیواستامید در موش صحرایی نر می باشد.روش کار: 35 سر موش صحرایی نر به 5 گروه 7 تایی: کنترل, شاهد (150 mg/kg تیواستامید), تجربی (تیمار شده با دوزهای مختلف عصاره آبی ریشه شیرین بیان و سپس مصرف 150 mg/kg تیواستامید) تقسیم شدند. بعد از 3 ماه تیمار از حیوانات خونگیری به عمل آمد و برای اندازه گیری سطوح سرمی کلسترول توتال, کلسترول LDL, کلسترول HDL, تری گلیسیرید و گلوکز به روش آنزیماتیک تست شدند. نمونه بافتی کبد بعد از رنگ آمیزی هماتوکسیلن- ائوزین از نظر آسیب شناسی مورد مطالعه قرار گرفت.یافته ها: پیش درمانی با 300 mg/kg و 100 عصاره آبی ریشه شیرین بیان؛ سطح سرمی کلسترول توتال در مقایسه با گروه شاهد (دریافت کننده تیواستامید) کاهش معنی داری داشت. پیش درمانی با عصاره آبی ریشه شیرین بیان در تمام دوزها سطوح FBS سرم را در مقایسه با گروه دریافت کننده تیواستامید افزایش داد ولی معنی دار نبود. سطوح سرمی کلسترول LDL, HDL و تری گلیسیرید گروه دریافت کننده تیواستامید در مقایسه با پیش درمانی با عصاره آبی ریشه شیرین بیان در تمام دوزها اختلاف معنی داری نشان نداد (p£0.05). تمام گروه های تجربی باعث بهبود تغییرات بافتی کبدی القاشده با تیواستامیدگردیدند که این اثرات وابسته به دوز بود.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه اثر حفاظتی عصاره آبی ریشه شیرین بیان را بر سوء عملکرد لیپیدی و تغییرات بافتی کبد القاء شده توسط تیواستامید در موش صحرایی نر نشان داد.