اثر حفاظتی عصاره هیدروالکلی برگ جغجغه (Prosopis farcta) بر پراکسیداسیون لیپیدی در سرم و بافت کبد موش های صحرایی دیابتی

زمینه و هدف: دیابت اختلالی درون ریز است که سبب افزایش قند و چربی خون می گردد. امروزه گیاهان دارویی بدلیل قیمت مناسب و عوارض جانبی کمتر بطور گسترده در درمان دیابت بکار می روند. در این مطالعه تاثیر عصاره برگ گیاه جغجغه بر بافت کبد و سطح سرمی مالون دی آلدئید در موش های دیابتی مورد ارزیابی قرار گرفت.مواد و روش کار: 45 موش صحرایی نر ویستار به سه گروه شاهد, دیابتی و دیابتی تحت درمان تقسیم شدند. دیابت نوع I با تزریق صفاقی استرپتوزوسین (42mg/kg) القاء شد. سپس عصاره گیاه جغجغه با دز 300 میلی گرم بر کیلوگرم به مدت سی روز به موش ها خورانده شد. گروه های شاهد و دیابتی نیز نرمال سالین دریافت کردند. پس از تهیه مقاطع بافتی, تغییرات هیستوپاتولوژیکی کبد توسط میکروسکوپ نوری مورد ارزیابی قرار گرفت. همچنین میزان مالون دی آلدئید سرمی و کبدی بر اساس واکنش تیوباربیتوریک اسید (TBARS) اندازه گیری شد. نهایتا اعداد بدست آمده با استفاده از آزمون آماری Student t-test و Mann-Whitney rank sum test بررسی شدند.یافته ها: القاء دیابت توسط استرپتوزوسین سبب افزایش مالون دی آلدئید سرمی و کبدی شد (p<0.05). در حالی که تیمار با عصاره گیاه جغجغه غلظت ماده مذکور را بطور معنی داری کاهش داد (p<0.05). یافته های هیستوپاتولوژیک نیز موید نقش موثر این عصاره در بهبود ضایعات ناشی از دیابت بود.نتیجه گیری: عصاره برگ جغجغه می تواند غلظت مالون دی آلدئید سرمی و کبدی را کاهش دهد و از آسیب کبدی ناشی از دیابت جلوگیری کند.