بررسی کیفی آب رودخانه کارون در بازه اهواز با استفاده از شاخص کیفی آب

زمینه و هدف: رودخانه کارون پرآب ترین و طولانی ترین رودخانه کشور است که به علت وجود مراکز متعدد صنعتی و زمینه ای کشاورزی و شهرهای بزرگ در حاشیه آن, موقعیتی راهبردی در منطقه غرب و جنوب غربی ایران داشته و پایش بهینه کیفیت آب آن یک ضرورت ملی است. این مطالعه با هدف بررسی کیفیت آب رودخانه کارون در بازهی اهواز, از فروردین تا اسفندماه 1386 با بررسی پارامترهای کیفی آب انجام شد.روش بررسی: برای تجزیه و تحلیل داده ها از نظام شاخص کیفیت آب NSF (سازمان بهداشت ملی امریکا) استفاده شد. بدین منظور از ایستگاه های تعیین شده به صورت ماهیانه نمونه برداری صورت پذیرفته و پارامترهای اکسیژن محلول, کلیفرم مدفوعی, pH, اختلاف دما, اکسیژن مورد نیاز بیوشیمیایی, نیترات, کدورت, کلفسفات و کل جامدات محلول اندازه گیری شدند و سپس از منحنی شاخص کیفیت هر پارامتر, ارزش کیفی آن محاسبه شد.یافته ها و نتایج: بررسی نشان داد شاخص کیفیت ماهانه آب رودخانه در این بازه در طول مطالعه در گستره 70-57 متغیر بوده و در گروه متوسط قرار میگیرد. شاخص کیفیت آب از ایستگاه اول تا ایستگاه آخر به تدریج کاهش مییابد و ایستگاه کوت عبداله (در پایین دست) با شاخص سالانه 62.5 بدترین و ایستگاه کیان آباد (بالادست) با شاخص سالانه 65.25 بهترین وضعیت را دارد. در ایستگاه های بالادست به دلایل عدم سرریز فاضلاب های مختلف شهری و بیمارستانی و کارخانه ای شاخص از دامنه کیقی بالاتری برخوردار بوده است و در ایستگاه های پایین دست مثل ایستگاه منطقه پل سیاه به علت ورود پساب بیمارستانی وضعیت بستر و خودپالایی که برای ایجاد حاشیه رود خانه و بلوار ترافیکی ساختار تغییر کرده است, شاخص کیفیت آب رودخانه پایین بوده و در ایستگاه آخر نیز به دلایل ورود مجموع پساب های شهری کمترین شاخص کیفی ثبت گردید. کیفیت آب در فصول مختلف نشان داد در فصل پاییز به علت شروع بارندگی و کاهش آلاینده ها بهترین وضعیت و در فصل بهار به دلیل کاهش بارندگی, وجود دمای مناسب برای رشد کلیفرم ها و نیز افزایش کدورت بدترین وضعیت و را داشته است.