بررسی فراوانی تیلریوز گاوی در شهرستان شهرکرد

بررسی حاضر در طی سه فصل اول سال 1380 جهت تعیین فراوانی تیلریوز گاوی بر روی 390 گاو از گاوهای منطقه شهرکرد (به طور میانگین در هر فصل 130 نمونه) انجام گرفت طبق پرسشنامه های تهیه شده از تمام دامها معاینه بالینی به عمل آمد و پس از آن خون جداری گسترش تهیه و بعد از رنگ آمیزی با گیسما, از نظر وجود اشکال پیروپلاسمی انگل در داخل گلبول قرمز مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج حاصل نشان داد که از 390 رأس گاو و 19 رأس (4.9 درصد) آلوده به انگل بودند, تورم غده لنفاوی در 13 مورد (68.5 درصد) پتشی مخاطات در 3 مورد (16 درصد), رنگ پریدگی مخاطات در 11 مورد (58درصد), اسهال در 1 مورد (5.2 درصد), زردی در 3 مورد (16 درصد) و سرفه در 2 مورد (10.5 درصد) مشاهده گردید. در بین سنین مختلف بیشترین میزان آلودگی مربوط به سنین کمتر از یک سال (9 درصد) و کمترین میزان آلودگی مربوط به سنین بالای 3 سال (2 درصد) بود که در تجزیه و تحلیل آماری هم این ارتباط تایید گردید (P<0.05) در بین نژادها بیشترین میزان آلودگی مربوط به گاوهای هولشتاین منطقه (22.5درصد) و کمترین آن مربوط به گاوهای بومی (1 درصد) بود. اختلاف بین نژادها از نظر آماری معنی دار بود (P<0.05) بین جنسیت حیوان (نروماده) و آلودگی با تیلر یا اختلاف آماری معنی داری مشاهده نگردید. همچنین از نظر آماری مصالح ساختمانی بیشترین میزان آلودگی مربوط به دیوارهای خشتی و گلی (11 درصد) و کمترین آن مربوط به مصالح سیمانی (1.5 درصد) گزارش شد, بین آلودگی با این تک یاخته و مصالح ساختمانی ارتباط آماری معنی داری وجود داشت (P<0.05) در فصول مختلف نیز آلودگی متفاوت بود به طوری که بیشترین میزان آلودگی مربوط به فصل بهار (8.65 درصد) و کمترین آن در فصل پائیز (0.75 درصد) گزارش گردید (p<0.05).