تأثیر تنظیم کننده های رشد و اتیل متان سولفونات (EMS) بر تولید درون شیشه ای نیشکر مقاوم به علف کش گلایفوسیت

علف های هرز از عوامل محدودکننده کشت نیشکر بوده و قادر به کاهش عملکرد آن در طول فصل رشد هستند. در این پژوهش در ابتدا, تاثیر تنظیم کننده های رشد 2, 4-D در 6 سطح, کینیتن (Kin) در دو سطح و 6-بنزیل آمینوپورین (BAP) در دو سطح بر روی کالزایی, اندام زایی و میزان قهوه ای شدن ریزنمونه برگ در نیشکر رقمCP69-1062 مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد محیط کشت MS حاوی 2 میلی گرم در لیتر 2, 4-D به همراه 2 میلی گرم در لیتر BAP بالاترین کالزایی را دارد. بیشترین میزان قهوه ای شدن ریز نمونه در محیط کشت MS فاقد تنظیم کننده های رشد و محیط کشت MS حاوی 1 میلی گرم در لیتر 2, 4-D به همراه 2 میلی گرم در لیتر BAP بود. همچنین در محیط کشت حاوی 2 میلی گرم در لیتر BAP اندام زایی مستقیم مشاهده شد. در آزمایش دوم, کالوس های تولیدشده در محیط کشت MS حاوی 16 میلی گرم در لیتر 2, 4-D به همراه 1 میلی گرم در لیتر Kin و 2 میلی گرم در لیتر BAP به محیط کشت باززایی حاوی غلظت های مختلف علف کش گلایفوسیت منتقل شدند. نتایج نشان داد در محیط کشت باززایی فاقد گلایفوسیت, القاء گیاهچه صورت می گیرد اما کالوس هایی که تحت تأثیر علف کش گلایفوسیت قرار گرفته بودند توانایی تولید گیاهچه را نداشتند. در آزمایش دیگر کالوس های تولیدشده در محیط کشت بهینه, جهت ایجاد جهش در محیط کشت مایع حاوی 4 سطح مختلف اتیل متان سولفونات (EMS) به مدت زمان صفر, 3, 6, 12, 24 و 48 ساعت غوطه ور شدند. در محیط شاهد فاقد EMS کالوس ها در تمامی زمان ها توانایی تولید گیاهچه را داشتند اما با افزایش غلظت و مدت زمان تیمار با EMS باززایی گیاه کاهش یافت. سپس برای انتخاب گیاهچه های مقاوم, بر روی آنها علف کش گلایفوسیت با غلظت 4 درصد اسپری شد. از میان 20 گیاه تیمارشده با گلایفوسیت, فقط 1 گیاه نسبت به علف کش مقاومت نشان داد.