پهنه بندی ارزیابی خطر زمین لغزه ها در دامنه های شمال غربی زون بینالود (مطالعه موردی: حوزه کوهستانی شاندیز در شمال غرب شهرستان مشهد)

لغزش های زمین در نواحی کوهستانی کشور سالانه بیش از 500 میلیارد ریال خسارات اقتصادی به دنبال می آورند (افشار, 1385: 84). نقش مطالعات ژئومورفولوژیک در ارزیابی وقوع زمین لغزش های کشور به ویژه طی سه دهه اخیر بسیار گسترده شده است. تشدید کاربری زمین و وجود سازندهای سطحی سست و ضعیف در دامنه های شمال غربی زون بینالود موجب وقوع زمین لغزه های متوسط و کوچک مقیاس گردیده و با توجه به زمینه های زیاد جاذبه های گردشگری در حوضه, این حرکات تودهای دامنه ممکن است منجر به مخاطرات محیطی و کاتاستروفیسم گردد. در این مقاله با استفاده از مدل آنبالاگان, خطر وقوع زمین لغزه ها در محدوده مورد مطالعه از طریق 6 متغیر ارزیابی گردیده است. نتایج آشکار نمود که بخش های جنوبی دهستان به دلیل تراکم زیاد ارتفاعات, افزایش شیب های دامنه, وجود سازندهای سطحی سست و واریزهای و به ویژه نقش عوامل آنتروپوژنیک, دارای پهنه های زمین لغزهای پر خطر, از لحاظ درجه وقوع زمین لغزش ها بوده اند. تشدید کاربری زمین در سازندهای سست فیلیت مشهد, عمدتا به صورت باغات سنتی و پمپاژ آب رودخانه به تراس های آبرفتی و دامنه ها (بهنیافر و قنبرزاده, 1386: 147) از جمله مهمترین علل تشدید کننده وقوع زمین لغزه ها در منطقه مورد مطالعه می باشند.