تجربه ی زیسته ی زنان نابارور از مسئله ی بی فرزندی

هدف این پژوهش, کاوشی بر تجربه ی زیسته ی زنان نابارور از مسئله ی بی فرزندی بود. پژوهش حاضر با استفاده از رویکرد کیفی و روش نظریه ی زمینه ای انجام شد. جامعه ی هدف این مطالعه, زنان نابارور اولیه بین 25تا40 سال با مشکل نازایی بودند که دارای این معیارها باشند: حداقل 5 سال تجربه ی زندگی مشترک, حداقل دوسال چالش در درمان ناباروری و تجربه ی حداقل یکبار شکست آیویاف. براین اساس 21 نفر با استفاده از نمونه گیری نظری مطالعه شدند. فرایند نمونه گیری نظری تا اشباع داده ها ادامه یافت. ابزار اصلی این مطالعه مصاحبه بود و اطلاعات جمع آوری و تحلیل داده ها به شیوه ی کدگذاری باز, محوری و انتخابی انجام شد. یافته های پژوهش حاضر نشان داد پیامدهای ناباروری شامل هشت مقوله ی اصلی هستند که به ترتیب عبارت اند از: گذار از متن به حاشیه, کالاانگاری زن دوم, نقش قربانی, گذار پرگداز جدایی, استحاله در شوهر, فانتزی عشق, ناباروری: بستر مشکل آفرین و تنهایی وجودی و یک مقوله ی هسته تحت عنوان قربانیان قربانی خواه. قربانیان قربانی خواه اشاره به این مفهوم دارد که زنانی که تجربه ی ناباروری دارند, به مرور زمان و به دلیل مواجهه با پیامدهای ناباروری و خصوصاً پیامدهای مبتنی بر فرهنگ ازدواج مجدد, با تمایل به ازدواج مجدد همسرشان مواجه می شوند. تبیین نتایج بهطورکلی نشان می دهد, وجود نگرانی از ازدواج مجدد همسر و در مواردی همراهی همسر برای ازدواج مجدد جهت فرزنددار شدن و طلاق همسر دوم, این زنان را از منظر روانشناختی و رابطه ی زن و شوهری آشفته کرده است.