ارکان سیاست منطقه ای ایران در دوران سازندگی با تکیه بر خطبه های نماز جمعه تهران

دوران سازندگی یکی از دوره های مهم در تاریخ جمهوری اسلامی است. در این مقطع مسوولان سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران با اتخاذ رویکرد عملگرایی, در عین پایبندی به آرمانگرایی انقلاب, به تعاملی سازنده با جهان خارج اقدام نمودند. با اتخاذ رویکرد عملگرایی در سیاست خارجی از سوی مسوولان به دلیل حاکم بودن اوضاع و احوال زمان جنگ, افکار عمومی تحمل پذیرفتن برخی امور نظیر تجدید روابط دیپلماتیک میان ایران و عربستان را نداشت, لذا افکار عمومی می بایست آماده پذیرش این تحولات می گردید. با توجه به چنین پیشینه ای محور پژوهش حاضر را این سوال تشکیل می دهد که در دوران سازندگی, سیاست خارجی ایران دچار چه تحولاتی گردید و آقای هاشمی رفسنجانی به عنوان رئیس دولت وقت چگونه از خطبه های نماز جمعه برای آماده سازی افکار عمومی جهت انجام این تحولات استفاده کرد. هدف از انجام این پژوهش پاسخ به سوال مطرح شده به شیوه توصیفی- تحلیلی با استفاده از ابزار کتابخانه ای می باشد. نتایج پژوهش موید این فرضیه است که در دوران سازندگی سیاست خارجی منطقه ای ایران دچار تحولات اساسی گردید و آقای هاشمی از خطبه های نماز جمعه برای آماده سازی افکار عمومی استفاده کرد.