بررسی پایداری سمیت نه حشره کش بر اساس تلفات زنبور Trissolcus grandis (Thom.) (Hym.: Scelionidae)

دوره پایداری سمیت (PTT50) نه حشره کش مصرفی روی سن گندم و آفات غلات برپایه تلفات زنبور T.grandis و با استفاده از روش پیشنهادی سازمان بین المللی کنترل زیستی و تلفیقی جانوران و گیاهان زیان آور (IOBC) تعیین گردید. آزمایش به کمک برگ مو سمپاشی شده به عنوان محیط تماس زنبور و در قابهای ویژه ای که برای این منظور آماده شده بود صورت گرفت. نتایج نشان داده که معیار PTT50 برای تری کلروفن و پیریمیکارب کمتر از 10 روز است. این فاکتور برای دیازینون 11.90 روز و برای فنیتروتیون و فوزالون به ترتیب 13.05 و 15.58 روز بود. ترکیبات پایروتروییدی بیشترین پایداری را نشان دادند, به طوری که دلتامترین با 17.98 روز و لامباسای هالوترین با 19.85 روز از جمله پایدارترین ترکیبات در این بررسی بودند. آزمایشهای ارزیابی توانایی پارازیتیسم نشان داد که بیشتر زنبور هایی که 3روز بعد از سمپاشی برگ, با آن تماس داشتند تلف شدند و تنها در تیمار حشره کش های پایروتروییدی تعدادی زنده ماندند. در آزمایش پارازیتیسم با برگهایی که 10 روز از سمپاشی آنها می گذشت, همه پایروتروییدها به جز لامبداسای هلوترین در یک گروه قرار گرفتند. نتایج آزمایش نشان داد که 10 روز اول بعد از سمپاشی اثر تعیین کننده ای روی فعالیت پارازیتیسم زنبور دارد.