بررسی نقش تقویت منفی نظریه گلم نسبت به تاثیر خطای ادراک هاله ای بر تناقض مطلوبیت قضاوت حسابرس

امروزه علم حسابرسی بیش از گذشته از تیوری های سنتی به سمت تیوری های مدرن تر رفتاری و ادراکی در حال توسعه می باشد, به نحوی که شناخت کارکردهای حرفه ای حسابرسان براساس فرآیندهای درونی قابل استنباط می باشد. یکی از این نظریه ها, نظریه گلم می باشد, مفهومی که مبتنی بر تقویت نگرش های منفی می تواند سبب تضاد در انتظارات حسابرس با ویژگی های حرفه ای شود و این موضوع ضمن تقویت سطح خطای ادراک هاله ای باعث شکل گیری ذهنیت گرایی متعصبانه و تناقض در مطلوبیت قضاوت گردد. هدف این پژوهش بررسی نقش تقویت منفی نظریه گلم نسبت به رابطه ی خطای ادراک هاله ای با تناقض مطلوبیت قضاوت حسابرس می باشد. ابزار پژوهش پرسشنامه و جامعه هدف آن حسابرسان شاغل در سازمان حسابرسی و موسسات حسابرسی بخش خصوصی در سال 1398 بود. در این پژوهش به منظور سنجش و برازش مطلوبیت مدل و آزمون فرضیه های پژوهش از تحلیل حداقل مربعات جزیی (PLS) استفاده شد. نتایج آزمون فرضیه های پژوهش تایید نمود که خطای ادراک هاله ای بر تناقض مطلوبیت قضاوت حسابرس تاثیر مثبت و معناداری دارد. همچنین مشخص گردید, سطح تقویت منفی نظریه گلم, تاثیر مثبت خطای ادراک هاله ای بر تناقض مطلوبیت قضاوت حسابرس را تشدید می نماید. در واقع این نتیجه نشان می دهد, افزایش سطح خطاهای ادراکی تحت تاثیر باورهای ذهنی تعصب گرایانه فرد که در نتیجه وجود انتظارات منفی شکل گرفته است می تواند مطلوبیت قضاوت های حرفه ای حسابرسان در چارچوب های آیین رفتارحرفه ای و استانداردهای مدون تحت تاثیر قرار دهد و باعث گردد تا قضاوت های حرفه ای از مسیر اصلی خود منحرف گردند.