اثر کودهای زیستی نیتروژنه و فسفره بر عملکرد دانه و اجزای آن در دو رقم گلرنگ (.Carthamus tinctorius L)

به منظور بررسی امکان استفاده از کودهای زیستی به جای کودهای شیمیایی, آزمایشی در سال زراعی 88-87 به صورت کرت های دو بار خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار در مرکز تحقیقات کشاورزی منابع طبیعی استان آذربایجان غربی اجرا شد. کرت های اصلی در سه سطح شامل کود زیستی نیتروکسین, ازتوباکتر و کود شیمیایی نیتروژن, به عنوان عامل A و کرت های فرعی در دو سطح شامل کود زیستی فسفات بارور 2 و کود شیمیایی سوپر فسفات تریپل به عنوان عامل B و کرت های فرعی-فرعی دو رقم گلرنگ, به نام های گل دشت و اصفهانی به عنوان عامل C در نظر گرفته شد. نتایج تجزیه واریانس داده ها نشان داد که بین سطوح مختلف کود نیتروژنه, فسفره و رقم و ترکیبات تیماری آنها برای صفات تعداد شاخه فرعی, تعداد غوزه در بوته, دانه در غوزه, عملکرد دانه, شاخص برداشت و درصد روغن دانه اختلاف آماری معنی داری حداقل در سطح احتمال 0.05 وجود داشت. کودهای زیستی ازتوباکتر و فسفات بارور2, عملکرد و اجزای آن را در گیاه گلرنگ نسبت به کود شیمیایی نیتروژنه و سوپر فسفات تریپل به طور معنی داری افزایش دادند. تیمار ازتوباکتر همراه با فسفات بارور 2 در رقم اصفهانی با 26 شاخه فرعی و 264 گرم در مترمربع عملکرد دانه بیشترین مقدار و تیمار کود نیتروژنه با سوپرفسفات تریپل در رقم گل دشت با 13 شاخه فرعی و 106 گرم در مترمربع عملکرد دانه کمترین مقادیر را به خود اختصاص دادند. ضرایب همبستگی ساده صفات نشان داد که عملکرد دانه با صفات تعداد شاخه فرعی (**r=0.85), تعداد غوزه در بوته (**r=0.84), تعداد دانه در غوزه (**r=0.92) همبستگی مثبت و معنی داری داشت.