ارزیابی جریان زیست محیطی رودخانه هررود لرستان با استفاده از روش های هیدرولوژیکی

با توجه بحران جهانی آب, لزوم برنامه ریزی در حفظ و بقای آب از مهم ترین برنامه های توسعه ی هر کشور است. به منظور حفظ اکوسیستم های موجود در حوضه های آبریز و همچنین, به دلیل کمبود منابع آب و توزیع نامناسب زمانی و مکانی بارش در کشور, باید نیازهای زیست محیطی رودخانه ها مورد توجه قرار گیرد. در پژوهش حاضر, نیاز زیست محیطیحوضه ی آبریز رودخانه ی هررود واقع در استان لرستان در دو ایستگاه هیدرومتری کاکارضا و دهنو طی دوره ی آماری بلندمدت 40 ساله با استفاده از روش های هیدرولوژیکی تنانت, تسمن, جریان پایه ی آبزیان, تحلیل منحنی تداوم جریان, تغییر منحنی تداوم جریان که از نرم افزار GEFC استفاده شد و اسمختین بررسی شد. آنالیز روند تغییرات آبدهی حوضه ی کاکارضا و دهنو با استفاده از آزمون گرافیکی من کندال بررسی شد و نتایج نشان داد نمی توان روندی را برای رودخانه ی هررود در محل ایستگاه های هیدرومتری کاکارضا و دهنو متصور شد. بین روش های هیدرولوژیکی یادشده, روش تغییر منحنی تداوم جریان به علت در نظر گرفتن کلاس های مدیریتی اکولوژیکی, توجه به نوسان های طبیعی جریان رودخانه و تلاش برای حفظ این نوسان ها در جریان زیست محیطی پیشنهادی خود در مقایسه با سایر روش های مطرح شده کارایی بیشتری دارد. نتایج نشان داد برای حفظ نیاز زیست محیطی رودخانه ی هررود در کلاس C (کمترین وضعیت اکولوژیکی قابل قبول) در ایستگاه های کاکارضا و دهنو به ترتیب 47/49 و 34/56 درصد متوسط جریان سالانه (به ترتیب 63/5 و 42/1 مترمکعب بر ثانیه) مورد نیاز است. توجه به این نکته ضروری است که روش های ارائه شده در پژوهش حاضر, راه حل قطعی برای ارزیابی جریان زیست محیطی نیستند, اما به کارگیری این روش ها در نبود اطلاعات اکولوژیکی لازم و به منظور برنامه ریزی اولیه برای مدیران, مفید خواهد بود.