تعیین و ارزیابی شاخص های کارایی نسبی اداره های کل امور مالیاتی شهر تهران واستان تهران با رویکرد تحلیل پوششی داده ها (DEA)

هدف از انجام پژوهش حاضر شناسایی شاخص های کارایی نسبی اداره های کل امور مالیاتی شهر تهران و استان تهران با استفاده از رویکرد تحلیل پوششی داده ها(DEA)  می باشد. شاخص های ورودی مدل: تعداد کارکنان, حقوق و دستمزد, مساحت املاک در اختیار اداره ها؛ و خروجی مدل: مقدار مالیات وصولی می باشد. قلمرو زمانی پژوهش را سال های 89-92 و تعداد اداره های مالیاتی شامل 12 اداره می باشد. در پژوهش حاضر با استفاده از مدل CCR ورودی محور و BCC ورودی و خروجی محور جهت ارزیابی و رتبه بندی واحدهای مالیاتی بهره برده ایم. نتایج پژوهش نشان می دهد که مودیان بزرگ و ارزش افزوده استان تهران به عنوان واحد مرجع و کارا در هر دو مدل معرفی شده و اداره های دیگر ناکارا می باشد که با کاهش در میزان ورودی و یا افزایش در میزان خروجی به مرز کارایی می رسند.