ارزیابی اثر مویان های کاتیونی و غیر یونی بر کارآیی علف کش های بازدارنده استولاکتات سینتاز در کنترل یولاف وحشی (.Avena ludoviciana L)

امروزه یکی از مهمترین چالش های مدیریت شیمیایی علف های هرز انتخاب مویان مناسب برای علف کش های مورد استفاده است. برای تعیین بهبود کارآیی علف کش های سولفوسولفورون و متسولفورون متیل+ سولفوسولفورون در کنترل یولاف وحشی بوسیله افزودن دو نوع مویان شامل مویان کاتیونی فریگیت و مویان غیر یونی سیتوگیت, آزمایشی دز پاسخ گلدانی در محیط گلخانه و محیط باز انجام شد. سولفوسولفورون در 6 غلظت (20 و 15, 10, 5, 2.5, 0 گرم ماده موثره در هکتار) و مت سولوفرون متیل+ سولفوسولفورون در 6 غلظت (45 (2.813±42.187), و 33.75 (2.109±31.641), 22.5 (1.406±21.094), 11.25 (0.703±10.546), 5.625 (0.351±5.273) و 0 گرم ماده موثره در هکتار) به تنهایی و به همراه غلظت های % 0.1 و 0.2 درصد حجمی مویان به کار برده شدند. هر دو نوع مویان در کاهش کشش سطحی محلول علف کش ها موثر بودند. مقادیر کشش سطحی در سولفوسولفورون برای تیمارهای بدون مویان, فریگیت 0.1% و 0.2% حجمی و سیتوگیت 0.1% و % 0.2 حجمی به ترتیب کاهش 9.58, 33.92, 35.40, 47.73 و 59.60 درصدی را نسبت به آب شیر نشان داد. این مقادیر برای متسولفورون متیل+سولفوسولفورون به ترتیب 11.03, 27.07, 29.50, 51.93 و 56.39 درصد نسبت به آب شیر کاهش نشان داد. بنابراین مویان غیریونی در کاهش کشش سطحی موثرتر از مویان کاتیونی بود. مقادیر دز موثر 50% در سولفوسولفورون برای تیمارهای بدون مویان, سیتوگیت % 0.1 و % 0.2 و فریگیت % 0.1 و % 0.2 حجمی در گلخانه به ترتیب برابر 8.94, 4.60, 3.17, 2.98 و 2.74 و در محیط باز به ترتیب برابر 13.11, 7.81, 5.90, 5.66 و 3.65 گرم ماده موثره در هکتار می باشد. مقادیر دز موثر 50% در متسولفورون متیل+ سولفوسولفورون برای تیمارهای بدون مویان, سیتوگیت% 0.1 و 0.2% و فریگیت 0.1% و 0.2% حجمی در گلخانه به ترتیب برابر 13.13, 9.71, 7.01, 6.34 و 5.57 و در محیط باز به ترتیب برابر 27.86, 17.48, 13.27, 12.72 و 8.27 گرم ماده موثره در هکتار می باشد. با توجه به مقادیر دز موثر 50%, کارآیی سولفوسولفورون از متسولفورون متیل+ سولفوسولفورون بیشتر بود. در این آزمایش کارآیی هر دو علف کش بر روی گیاهان رشد یافته در گلخانه در مقایسه با گیاهان محیط باز بیشتر بود. دز موثر هر دو علف کش وقتی در مخلوط با مویان ها بکار رفتند, کاهش یافت. مویان کاتیونی توانایی بیشتری در بهبود کارآیی علف کش های مورد آزمایش در هر دو آزمایش گلخانه ای و محیط باز داشت. نتایج این مطالعه این ایده را تایید و تقویت کرد که مویان های محلول در آب باید برای علف کش های محلول در آب استفاده شوند و بالعکس.