بررسی تاثیر میزان سیلیس و آلومین موجود در مواد افزودنی بر روند تثبیت ماسه های روان

مناطق وسیعی از کشور ایران, شامل دشت های ماسه روان است که همه ساله حرکت این ماسه ها, علاوه بر عوارض اجتماعی و بهداشتی که برای حاشیه نشینان این بسترها ایجاد می کند. خسارات مالی جبران ناپذیری نیز برای مسیرهای راه و راه آهن موجود و در معرض حرکت این ماسه ها به بار می آورد. در حال حاضر سطح بیابان ها, کویرها و شنزارهای کشور 34 میلیون هکتار و مراتع فقیر کویری 16 میلیون هکتار برآورد می شود که از این مقدار 12 میلیون هکتار سطح شنزارهای کشور بوده که 5 میلیون هکتار آن ماسه ها و شن های روان و فعال اند. بنابراین با سطح وسیعی از این بسترها مواجه هستیم که به ناچار در پروژه های راه سازی با آنها برخورد می کنیم و باید تمهیدات مناسبی برای مقابله با آن اندیشیده شود. در این تحقیق سعی شده که با به کارگیری دو نوع پوزولان با درصدهای سیلیس و آلومین متفاوت, اثر تثبیتی این عناصر را بر خاک های آزمایشی مورد بررسی قرار دهیم تا تاثیر هر یک از این عناصر بر مقدار مقاومت نهایی و زمان عمل آوری مفید جهت کسب مقاومت در این نوع خاک ها مشخص شود.