بیمه و رشد اقتصادی در ایران

در این مقاله با تمرکز بر مدل رشد اقتصادی و مدل فرضیه حذف, به بررسی آزمون علیت رابطه رشد اقتصادی و رشد بیمه و همچنین نقش و اهمیت بخش بیمه در اقتصاد ایران پرداخته شده است. برای این منظور, در مدل رشد اقتصادی موردنظر از داده های دوره زمانی (1386-1346) و آزمون رابطه علیت تودا ویاموتا استفاده شده و برای روش داده- ستانده از داده های جداول داده- ستانده سال های 1365 و 1380 که در قالب 18 بخش تجمیع شده است, استفاده گردیده است. بر اساس نتایج به دست آمده, رابطه حق بیمه در ایران با رشد اقتصادی رابطه یک طرفه و از سوی حق بیمه به سمت رشد اقتصادی بوده که این رابطه ناشی از حق بیمه های غیرزندگی است. در خصوص بیمه های زندگی, رابطه ای بین رشد اقتصادی و رشد بیمه های زندگی قابل تایید نمی باشد. از منظر اهمیت بخش بیمه در اقتصاد ایران مطابق نتایج به دست آمده از جدول سال های  1365و 1380 و در اثر حذف بخش بیمه نتایج حاکی از کلیدی نبودن این بخش در اقتصاد ایران است. اما با توجه به نتایج این بخش می توان اذعان داشت که در سال 1380 در اثر حذف بخش بیمه, نسبت به سال 1365 درصد بیشتری از تولید در اقتصاد از دست می رود.