تاثیر تدریس مستقیم شماری از پسوندهای اشتقاقی به فارسی آموزان خارجی

در تدریس زبان دوم, آموزش واژه ها با روش های مختلف نقش مهمی در ارتقای دانش واژگانی زبان آموزان دارد. در این مطالعه, بر آموزش واژه های مشتق تمرکز شده است که به دو روش مستقیم و غیرمستقیم تدریس می گردد. در آموزش مستقیم به طور خاص از راهکار تجزیه واژه و آموزش نقش و معنای پسوندها استفاده شده و در آموزش غیرمستقیم, متن هایی در اختیار زبان آزموزان قرار گرفته که حاوی واژه های مشتق است. در این پژوهش, 40 نفر از فارسی آموزان موسسه دهخدا در سطح میانی یک, در قالب دو گروه کنترل و آزمایش, بررسی شده اند. آن ها در یک آزمون یکسان که دو بار به عنوان پیش آزمون و پس آزمون انجام شد, شرکت کردند. تحلیل داده ها از طریق آزمون تی مستقل نشان داد که این دو گروه در پس آزمون با یکدیگر تفاوت معناداری دارند, به این معنا که گروه آزمایش که پسوندها را به طور جداگانه همراه با نقش دستوری و معنای آن ها آموزش دیده بود, عملکرد بهتری نسبت به گروه کنترل داشت که تنها متن هایی حاوی واژه های مشتق در اختیار داشت. البته در تحلیلی دیگر مشخص شد که هر دو گروه پس از برخورد با واژه های مشتق, چه از طریق آموزش مستقیم و چه از طریق برخورد با متن های بیشتر, پیشرفت معناداری در یادگیری واژه های مشتق داشته اند. بنابراین می توان گفت تمرکز بر تدریس واژه های مشتق هم از طریق رویکرد غیرمستقیم و هم از طریق رویکرد مستقیم به آموزش «وندها», می تواند دانش واژگانی زبان آموزان را افزایش دهد, اما روش مستقیم تاثیر چشم گیرتری دارد.