روش حکومتی پیامبر (ص) در مدیریت سرمایه اجتماعی

سرمایه اجتماعی دارای تعاریف مختلف است. اما, فارغ از تفاوت های موجود, یکی از محورهای اصلی این مفهوم ارتباطات و روابط شبکه ای و گروهی است. بر این اساس, کنشگری افراد یا حکومت ها برای مداخله در چگونگی روابط و مناسبات اجتماعی بر کاهش یا افزایش سرمایه اجتماعی اثر مستقیم می گذارد. از آنجا که حکومت نبوی الگویی مناسب برای حکومت های اسلامی به شمار می رود, می توان با بررسی کنش های حکومتی ایشان راه کارهایی برای افزایش سرمایه اجتماعی جوامع اسلامی به دست آورد. بنابراین, هدف از این پژوهش کشف اصول و راهکارهای افزایش سرمایه اجتماعی مبتنی بر سیره عملی پیامبر (ص) است. در این پژوهش سعی شد, با نگاه توصیفی اکتشافی و روش تحلیل مضمون اسنادی, روش ایشان در اصلاح روابط و مناسبات اجتماعی و تشکیل جامعه اسلامی از سیره استخراج و در ادامه اثر آن اقدام یا اصل در کیفیت روابط اجتماعی بررسی شود. ایجاد امت واحده اسلامی بر مبنای برادری, گسترش عدالت و مبارزه با تبعیض, پاسداشت حقوق اقلیت ها و گسترش مفهوم جامعه, و تعیین معیار تابعیت از اصول عملی برآمده از سیره پیامبر (ص) در اصلاح روابط و مناسبات اجتماعی و ایجاد ساختار مناسب اجتماعی است که به افزایش سرمایه اجتماعی مسلمانان منجر شد.