بازنمایی شیوه های گفتار روایی در رمان پایداری فلسطین (بررسی موردی: رمان «الطنطوریه» از رضوی عاشور)

دانش روایت شناسی به دنبال استنباط کیفیت عناصر روایی, قواعد داخلی حاکم بر روایت و تاثیر این قواعد در زیبایی متن است تا به دنبال آن, میزان ظرفیت هنری متن را مشخص کند. در این میان بحث در مورد شیوه های بازنمود گفتار داستانی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. لیچ و شورت ازجمله پژوهشگران ساختارگرایی هستند که به صورت علمی و هدفمند به موضوع شیوه های گفتار داستانی پرداخته اند. ایشان در مطالعات روایی خویش, شیوه های بازنمایی گفتار را بر گفتار مستقیم, غیر مستقیم, غیر مستقیم آزاد, آزاد مستقیم و گزارش روایتی تقسیم کرده اند. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی به بررسی وجوه بازنمایی گفتار در رمان الطنطوریه اثر رضوی عاشور, نویسنده معاصر مصری می پردازد تا با درک و فهم آن عناصر, عرصه برای کشف, شهود و روش تولید معنا از متن وی فراهم شود. رهیافت پژوهش نشان می دهد که نویسنده در این رمان برای کم کردن فاصله و واقعی و ملموس نشان دادن حوادث از گفتار مستقیم, گفتار مستقیم آزاد استفاده کرده و در مواردی برای ریتم سریع روایت و فاصله بیشتر بین خواننده و شخصیت از گفتار غیر مستقیم, غیر مستقیم آزاد و گزارش روایتی استفاده نموده است و به دلیل وجود مخاطب درون داستانی, تک گویی رمان «الطنطوریه» از نوع نمایشی است.