معرفی Hipparion iranica از منطقه مراغه (شمال غرب ایران)

مقدمه: مطالعه بر روی فون مهره داران کلاسیک میوسن پسین مراغه توسط نویسندگان در سال های اخیر و حفاری ها و اکتشافات انجام شده منجر به استخراج نمونه های متعددی از خانواده های مختلف به ویژه انواع هیپاریون ها انجامید. با مطالعه و بررسی های انجام شده و مقایسه با سایر نمونه های گذشته و جدید و بیومتری دقیق از خصوصیات و جزییات دندان ها و آرواره زیرین مشخصات یک نمونه هیپاریون جدید برای اولین بار به دست آمد. با توجه به لزوم شناخت آن, نمونه مذکور Hipparion iranica نامگذاری گردید و از لحاظ فسیل شناسی مهره داران حایز اهمیت می باشد.هدف: اندازه گیری وبیومتری زایده های نقوش دندانی در فک زیرین و نیز بیومتری فک زیرین نمونه استخراج شده, نتایجی به دست آمد که با سایر نمونه های هیپاریون تفاوت داشت. به همین جهت از نظر مشخصات گونه ای با سایرین می تواند معرف نمونه جدیدی باشد.روش بررسی:با استفاده از روش استاندارد Eisnmann (1988) وMacfadden (1984)  بیومتری انجام شده است.نتایج: مطالعات صورت گرفته نشان داد نمونه مورد نظر از لحاظ اندازه و زواید نقوش دندانی در دندان های فک زیرین ونیز آرواره زیرین با سایر نمونه های مطالعه شده تفاوت داشت. بنابراین شایسته است جهت شناخت بهتر آن هیپاریون ایرانیکا معرفی گردد. افزون بر آن مشخص شد که فون فسیلی شمال غرب ایران با فون های اروپای مرکزی- غربی, شمال و شرق آفریقا, جزایر ایتالیایی, یونان وترکیه, بالکان و قفقاز و نیز شرق آسیا مشابهت دارد.نتیجه گیری: ازگزارش نمونه مطالعه شده توسط مولفین مشخص می گردد که شرایط آب و هوایی و پالئواکولوژی شمال غرب ایران علاوه بر شباهت با سایر فون های فسیلی میوسن پسین دارای اختلافات جزیی شرایط زیستی بوده که از میوسن میانی شروع و تا کواترنر ادامه داشته است. این تغییرات آب و هوایی منطقه ای باعث گونه زایی, حذف گونه ها و یا تغییرات مرفولوزی و ژنتیکی در گونه ها راسبب شده است.