تعیین ظرفیت خودپالایی رودخانه ی دیواندره با استفاده از مدل QUAL2Kw

مطالعات خودپالایی رودخانه ها, اطلاعات کمی مورد نیاز برای محاسبه ی بار آلودگی قابل تحمل در محیط طبیعی رودخانه را فراهم می آورد و همچنین به فهم کامل تر از فرایند های زیست محیطی منجر می شود. هدف اصلی پژوهش حاضر, مدل سازی کیفیت آب رودخانه ی دیواندره و کاهش آلودگی رودخانه از طریق تطابق بیشتر میزان ورود آلاینده ها در بازه های مختلف رودخانه با توان خودپالایی آن است. پژوهش حاضر به بررسی روند تغییرات خودپالایی رودخانه ی دیواندره برای پارامترهای اکسیژن محلول (DO), اکسیژن خواهی بیولوژیکی (CBOD), اکسیژن خواهی شیمیایی (COD), اسیدیته (pH), هدایت الکتریکی (EC), دما و محاسبه ی درصد خودپالایی برای پارامتر های زوال پذیر BOD و COD پرداخته و به منظور پیش بینی چگونگی تغییرات آنها از مدل شبیه ساز کیفی QUAL2Kw استفاده شده است. به منظور ارزیابی و اعتباریابی نتایج مدل, از شاخص های آماری مربع تفاضلات (AME) و ریشه ی میانگین مربعات خطا (RMSE) استفاده شد. نتایج نشان می دهد به دلیل اﻓ ﺰ اﯾ ﺶ سکونتگاه های انسانی, ﺗ أﺛ ﯿ ﺮ ﻓ ﺎ ﺿ ﻼ ب ﻫ ﺎ , رواناب های کشاورزی و همچنین ورود رودخانه های فرعی چم زرد و یول گشتی, وﺿ ﻌ ﯿ ﺖ زﯾ ﺴ ﺖ ﻣ ﺤ ﯿ ﻄ ﯽ رودﺧ ﺎ ﻧ ه ی دیواندره در بازه های انتهایی آن ﻧ ﮕ ﺮ ان ﮐ ﻨ ﻨ ﺪ ه اﺳ ﺖ و اقدامات کنترلی را ایجاب می کند. از میان دو پارامتر کیفی زوال پذیر بررسی شده, خودپالایی BOD به میزان 75 درصد بیشتر از COD است. همچنین, دقیق ترین شبیه سازی مربوط بهpH و در عین حال کمترین دقت شبیه سازی مختص به EC است.