زمینه گرایی در شهرسازی

زمینه گرایی - یکی از دیدگاه های رایج در شهرسازی - زمینه را به مثابه رویدادی تاریخی می پندارد, که عناصر شهر در درون آن, شناخته, پرداخته و ساخته می شوند. دیدگاه مزبور ابتدا به جنبه های صرفا کالبدی توجه داشت, اما به تدریج به ابعاد انسانی گرایید و حوزه مطالعات خود را به وجوه اجتماعی - فرهنگی جامعه گسترش داد. در این دیدگاه, ایده ها و عناصر شهرهای گذشته در شکل دادن به کالبد شهرهای معاصر حضور دارند. بنابراین, شهرساز زمینه گرا باید قادر باشد ویژگی های یک مکان را دریابد و آن را بخشی از فرایند طراحی خود قرار دهد. وی در هنگام ایجاد اجزای جدید شکل شهر به موارد زیر متعهد می ماند: 1) زمینه گرای کالبدی, به شکل کل از قبل موجود؛2) زمینه گرای تاریخی, به میزان و نظم رابطه اجزای شهر در طول زمان؛3) زمینه گرای اجتماعی - فرهنگی, به معانی, ارزش ها و اهداف مشترک. در این مقاله سعی شده تا وجوه گوناگون این گرایش بررسی و جایگاه آن در شهرسازی معاصر روشن شود.