اثربخشی معنویت درمانی اسلامی بر تعلل ورزی و اشتیاق تحصیلی دانشجویان پرستاری

مقدمه و هدف: دانشجویان پرستاری به دلیل استرس های محیط کار و تحصیلی شان بیشتر در معرض مشکلات تحصیلی و کاهش بازدهی فردی هستند, بنابراین مطالعه حاضر با هدف بررسی اثربخشی معنویت درمانی اسلامی بر تعلل ورزی و اشتیاق تحصیلی دانشجویان پرستاری انجام شده است. روش ها: در این پژوهش, از طرح نیمه تجربی پیش آزمون-پس آزمون, با گروه کنترل استفاده شده است. جامعه آماری پژوهش تمامی دانشجویان رشته پرستاری دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردبیل در سال تحصیلی 96-1359 بودند که به شیوه نمونه گیری در دسترس تعداد 60 نفر از آنها انتخاب و سپس براساس تخصیص تصادفی افراد به دو گروه آزمایش و کنترل(هرگروه 30 نفر) جایگزین شدند. برای آزمونی های گروه آزمایش, 10 جلسه ی معنویت درمانی اسلامی(هر جلسه 45 دقیق) برگزار شد. آزمودنی ها به پرسشنامه های تعلل ورزی تحصیلی Tuckman و اشتیاق تحصیلی پاسخ دادند. داده های پژوهش با استفاده از روش تحلیل کوواریانس (ANCOVA) مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: یافته ها نشان داد, معنویت درمانی مبتنی بر اسلام به طور معناداری در کاهش تعلل ورزی تحصیلی و افزایش اشتیاق تحصیلی موثر بوده است. به عبارت دیگر, این مداخله توانست در گروه آزمایش, میزان تعلل ورزی تحصیلی را کاهش و میزان اشتیاق تحصیلی را ارتقا دهد. نتیجه گیری: معنویت درمانی اسلامی, در کاهش میزان تعلل ورزی تحصیلی و همچنین افزایش میزان اشتیاق تحصیلی موثر بوده است. بنابراین می توان از معنویت درمانی اسلامی در جهت موفقیت تحصیلی دانشجویان پرستاری بهره برد.