بررسی و مقایسه تنوع گونه ای تجدید حیات توده های جنگلی دو منطقه حفاظت شده و غیرحفاظتی ارسباران

در این تحقیق, تنوع گونه ای زادآوری توده های جنگلی دو منطقه حفاظت شده و غیرحفاظتی جنگل های ارسباران از نظر شاخص غنای گونه ای, یکنواختی و تنوع گونه ای مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت. ابتدا توده های جنگلی با شرایط فلورستیکی و فیزیوگرافی مشابه از دو منطقه حفاظتی و غیرحفاظتی, با استفاده از عکس های هـوایی سال 1346 در مقیـاس 1:20000 انتخاب شد, سپس نهال های گونه های چوبی قرار گرفته در 77 قطعه نمونه دایره ای به مساحت یک آر در یک شبکه آماربرداری با ابعاد 250×250 متر از توده های جنگلی منطقه حفاظتی و به طور مشابه از توده های جنگلی منطقه غیرحفاظتی برداشت شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها, میانگین شاخص های تنوع گونه ای مختلف در هر قطعه نمونه محاسبه و برای آزمون معنی دار بودن اختلاف بین میانگین شاخص ها در دو منطقه, از آزمون آماری  t-student استفاده شد. نتایج نشان داد که در مناطق حفاظت شده و غیرحفاظتی میانگین شاخص غنای گونه ای, به ترتیب, 6.69 و 5.39, میانگین شاخص یکنواختی شانون, به ترتیب, 0.87 و 0.76, میانگین شاخص تنوع گونه ای شانون, به ترتیب, 1.64 و 1.23 و میانگین شاخص تنوع گونه ای سیمپسون, به ترتیب, 0.76 و 0.61 است. بنابراین مدیریت مبتنی بر حفاظت, موجب افزایش معنی دار تنوع گونه ای زادآوری توده های جنگلی منطقه حفاظت شده ارسباران شده است. بر این اساس می توان جلوگیری از حضور دام در عرصه های جنگلی و قطع بی رویه درختان را به ویژه در توده های جنگلی مخروبه, به عنوان شیوه ای مناسب برای احیای طبیعی و افزایش شاخص های تنوع گونه ای معرفی کرد.