کاربرد داده های عنصری در بازسازی شرایط اکسیداسیون - احیای دیرینه سازند قم در برش خانی آباد، جنوب خاوری کاشان

در مطالعه حاضر, سازند قم در برش چینه شناسی خانی آباد واقع در جنوب خاوریکاشان ازنظر داده های ژئوشیمیایی بررسی شد. این سازند در برش مطالعه شده 70 متر ضخامت دارد و از لایه های نازک تا ضخیم و توده ای سنگ آهک, سنگ آهک رسی و مارن تشکیل شده است. مطالعه های پتروگرافی نشان می دهند فرامینیفرها, جلبک قرمز, خارپوستان, بریوزوئر, دوکفه ای ها, شکم پایان, مرجان ها و پلوییدها مهم ترین اجزای سازند قم هستند که در کمربندهای رخساره ای لاگون و پشته سدی ته نشست شده اند. داده های ژئوشیمیایی بیان کننده ته نشست کربناته سازند قم در محیط عمدتا نیمه بسته تا باز دیاژنتیکی است. همچنین تغییرات منگنز و نسبت وانادیم به کروم و مولیبدن به زیرکن بیان کننده ته نشست رسوبات کربناته سازند قم عمدتا در شرایط نیمه احیایی هستند. تطابق نسبت وانادیم به کروم, مقادیر منگنز, سدیم و باریم با آلوکم های زیستی و کمربندهای رخساره ای شناسایی شده نشان می دهد فراوانی این عناصر در بخش های کم عمق لاگونی به سمت خشکی, میانه لاگون و بخش های لاگونی به سمت پشته سدی متفاوت است. در بخش های میانه لاگون که انرژی کمتر است, مقدار باریم و منگنز و نسبت وانادیم به کروم نسبت به سایر بخش ها افزایش یافته و بیان کننده نیمه احیایی بودن بیشتر این محیط نسبت به سایر بخش ها ست. در بخش هایی از لاگون که نزدیک پشته سدی قرار دارند, نسبت وانادیم به کروم, منگنز و مقدار عنصر باریم نسبت به سایر بخش ها کمتر است و شرایط محیطی اکسیدی تا نیمه اکسیدی را نشان می دهد.