استفاده از توابع رستری محیط GIS در طراحی شهری هماهنگ (نمونه موردی طرح توسعه پردیس مرکزی دانشگاه تهران)

یکی از زیر شاخه های شهرسازی که شاید محدودتر با GIS در ارتباط بوده, طراحی شهری است. آن چه در مقالات کاربرد GIS در طراحی شهری مشاهده می شود اکثرا مربوط به توان نمایش سه بعدی نرم افزارهایGIS  است. حال آن که یکی از بهترین امکانات سامانه اطلاعات مکانی توان بالای تحلیلی و جستجوی مکانی و توصیفی با کمک پایگاه داده متصل به سیستم است.هدف از این مقاله بررسی قابلیت های تحلیلی GIS برای پروژه های طراحی شهری بوده و پیامد تجربه ای است در یک نمونه موردی پروژه طراحی شهری که توانست تا حدود زیادی توافقی عمومی بین گروه های ذی نفع را ایجاد نماید. این تجربه نشان داد که بسیاری از فرآیندهای ذهنی طراح را می توان به طور جامع و همه جانبه با نگاه فازی, و با کمک فضای انعطاف پذیر محیط رستر و توابع مربوطه مدلسازی نمود. لذا تجربه مذکور می تواند باب جدیدی را برای استفاده از GIS در پروژه های طراحی شهری باز نماید.