محیط رسوبی و دیاژنز سازند نایبند در برش بلبلوئیه، شرق کرمان

سازند نایبند (نورین - رتین) در برش بلبلوئیه, 105 متر سنگ آهک, کوارتزارنایت, شیل آهکی و شیل را شامل می شود. اجزای کربناته برجا, نابرجا (دانه های اسکلتی و دانه های غیراسکلتی) و اجزای غیرکربناته نابرجا نهشته های سازند نایبند را تشکیل می دهند. اجزای کربناته برجا, انواع سیمان کربناته, گل آهکی, میکرواسپار و اسپار دروغین را شامل می شود. از خرده های اسکلتی, روزندار, اسفنج, شکم پا, بازوپا, خارپوست و دو کفه ای نام برده می شود. دانه های غیراسکلتی, اائید, پلوئید و کورتوئید را شامل می شود. اجزای غیرکربناته نابرجا, بلورهای آواری کوارتز را شامل می شود. مطالعات صحرایی و پتروگرافی به شناسایی موارد زیر منجر شد: میکروفاسیس های کربناته از نوع پکستون االیتی پلوئیدی ماسه ای در پشته های زیرآبی ماسه ای, وکستون بایوکلاستی با فسیل های گوناکون در رمپ بیرونی / وکستون بایوکلاستی ماسه ای با فسیل های گوناگون در رمپ میانی, گرینستون بایوکلاستی با خارپوست در پشته های زیرآبی ماسه ای و مادستون ماسه ای در کولاب و پتروفاسیس های تخریبی کوارتزارنایت در محیط حدواسط, شیل در محیط حدواسط و شیل آهکی در محیط دور از ساحل. بر اساس الگوی رخساره ای مشاهده شده و مطالعات صحرایی, یک رمپ کربناته هم شیب به عنوان محیط رسوبی سازند نایبند در منطقه مطالعه شده پیشنهاد می شود. نهشته های مطالعه شده تحت تاثیر دیاژنز دریایی (میکرایتی شدن و سیمانی شدن کلسیتی ماسه سنگ ها), دیاژنز جوی (نئومورفیسم, سیمان های هلاله ای, آویزه ای و هم محور) و دیاژنز تدفینی (شکستگی در دانه ها و استیلولیتی شدن) قرار گرفته اند.