تاثیر پلی وینیل پیرالیدون بر حلالیت استامینوفن و بررسی مکانیسم های تداخل بین آنها

میزان حلالیت استامینوفن در محلولهای حاوی غلظتهای مختلف پلی وینیل پیرالیدون (PVP) بررسی گردید و نشان داده شد که در حضور PVP حلالیت استامینوفن در آب افزایش می یابد. حلالیت استامینوفن در آب در 25 oc از 14.3 mg.ml-1در غیاب PVP,  به19.7 mg.ml-1 در حضور  PVP %4و به 26.7 mg.ml-1 در حضور PVP %8 افزایش یافت. مطالعات کیسه دیالیز نشان داد که احتمال باند شدن و تشکیل کمپلکس بین ملکولهای استامینوفن و PVP در محلولهای حاوی این دو ماده وجود دارد, همچنین این مطالعات نشان داد که تداخل بین PVP و استامینوفن یک اتصال قوی شیمیایی نبوده, بلکه از نوع فیزیکی و قابل برگشت می باشد. طیفهای مادون قرمز (IR) مربوط به سیستم هم رسوبی حاوی PVP و استامینوفن نشان داد که مکانیسم تداخل بین PVP و استامینوفن از طریق تشکیل پیوند هیدروژنی می باشد. بنابراین افزایش در حلالیت استامینوفن در حضور PVP مربوط به تشکیل کمپلکس محلول در آب بین این دو ماده می گردد.