بررسی تاثیر سیستمهای مختلف تغذیه بر راندمان انرژی ارقام آفتابگردان

این بررسی به منظور ارزیابی سیر انرژی در چهار سیستم تغذیه شیمیایی, آلی, تلفیقی و شاهد در مزرعه آفتابگردان طی سالهای زراعی 1377 و 1378 در مزرعه تحقیقات کشاورزی میاندوآب واقع در 5 کیلومتری شرق میاندوآب استان آذربایجان غربی انجام شد. این آزمایش به صورت طرح کرتهای یک بار خرده شده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در 3 تکرار پیاده شد. فاکتور اصلی در این آزمایش شامل سطوح مختلف حاصلخیزی شیمیایی (40, 80, 120, 160 و 200 کیلوگرم نیتروژن در هکتار), آلی (6, 12, 18, 24 و 30 تن کود دامی در هکتار), تلفیقی (40=N کیلوگرم + 24 تن کود دامی, 80=N کیلوگرم +18 تن کود دامی, 120=N کیلوگرم +24 تن کود دامی, 160=N کیلوگرم +6 تن کود دامی) و شاهد بود. ارقام هیبریدهای سان -33 و آ-اس-508 و ارقام آزاد گرده افشان رکورد و آرماورسکی فاکتور فرعی را تشکیل دادند. در این مطالعه داده های بدست آمده برای نهاده ها و ستاده ها (عملکرد بیولوژیک, عملکرد دانه و روغن) به میزانهای معادل انرژیهای مصرفی و تولیدی تبدیل شد و سپس راندمان انرژی محاسبه شد. نتایج به دست آمده نشان داد که انرژی تولیدی و راندمان انرژی در هر یک از سیستمهای تغذیه شیمیایی و ارگانیک با افزایش سطوح کودی و دسترسی گیاه به عناصر غذایی بیشتر افزایش یافت. راندمان انرژی دانه و روغن تولیدی در سیستمهای حاصلخیزی تلفیقی بعلت بهبود خصوصیات فیزیکی و شیمیایی خاک و تامین اکثر عناصر غذایی گیاه بیشتر از سایر سیستمهای حاصلخیزی بود. نتایج نشان می دهد که با کاربرد مخلوط کودهای شیمیایی و آلی نه تنها می توان مصرف انرژی در واحد سطح را کاهش داد بلکه می توان راندمان انرژی تولیدی را نیز بالا برد و در راستای رسیدن به کشاورزی پایدار گام برداشت. ارقام هیبرید انرژی بیشتری نسبت به ارقام آزاد گرده افشان تولید کردند و برای کشت در منطقه مناسب می باشند.