بررسی رابطه کمال گرایی، استرس و تحلیل رفتگی در بین مربیان شنای زن و مرد

هدف از تحقیق, بررسی رابطه کمال گرایی, استرس و تحلیل رفتگی در بین مربیان شنای زن و مرد بود. به همین منظور 154 نفر (85 مربی مرد با میانگین سنی 5.26±30.52 سال و سابقه مربیگری 4.96±7.69 و 69 مربی زن با میانگین سنی 5.16±28.82 سال و سابقه مربیگری 4.40±6.46) انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات از چهار پرسشنامه مشخصات فردی, کمال گرایی هیل و دیگران (2004), پرسشنامه استرس کودرون و پرسشنامه تحلیل رفتگی مسلش و جکسون (1996) استفاده شد. از آمار توصیفی برای رسم جداول و نمودارها و شاخص های پراکندگی مانند میانگین, میانه و نما, از آمار استنباطی و برای آزمودن فرضیه ها و از آزمون های تحلیل واریانس, همبستگی پیرسون و آزمون t در سطح معنی داری P<0.05 برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. برای طبقه بندی, تجزیه و تحلیل اطلاعات از نرم افزار SPSS,EXCEL  استفاده شد. نتایج نشان داد, بین کمال گرایی و استرس در مربیان زن و مرد ارتباط جهت داری وجود دارد (P<0.05). بین کمال گرایی و تحلیل رفتگی در میان مربیان زن و مرد ارتباط معنی داری وجود دارد (P<0.05). همچنین بین استرس و تحلیل رفتگی در میان مربیان زن و مرد ارتباط جهت داری مشاهده شد (P<0.05). اما در مورد فرضیه آخر بین کمال گرایی و تحلیل رفتگی در میان مربیان زن و مرد تفاوتی وجود نداشت, اما در استرس میان مربیان زن و مرد اختلاف معنی داری مشاهده شد.