رویکرد دیوان بین المللی دادگستری در توسعه منابع حقوق بین الملل در پرتو ماده 38 اساسنامه

زمینه و هدف: رسالت دیوان حل و فصل اختلافات بین المللی است. با توجه به وظیفه خود, تلاش های مثمرثمری هم در جهت اعتلا و توسعه حقوق بین الملل داشته است. عده ای معتقدند, برای این کار دیوان باید پایبند به منابع سنتی حقوق بین الملل باشد, اما در مقابل, کثیری از حقوقدانان جامعه بین المللی به دنبال عدم چنین پایبندی هستند. اینان با توجه به خلأ های حقوق بین الملل منابع دیگری را معرفی می کنند که عمر آنها خوش بینانه بیش از چند دهه نیست, ازجمله آنها حقوق نرم است. روش: روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و روش جمع آوری داده ها, ابزار کتابخانه ای و بررسی اسنادی است. یافته ها و نتایج: به تعریف حقوق نرم که قریب به شصت تعریف از آن ارائه شده است, برخوردیم که این خود مبین پیچیدگی آن است؛ اما دیوان بین المللی دادگستری از این مفهوم جدید بهره جسته است. البته, استناد به حقوق نرم در هیچ رأیی از دیوان مستقیماً, صورت نپذیرفته و این مرجع قضایی در رسیدگی های خود همچنان پایبند به منابع سنتی حقوق بین الملل است و از حقوق نرم برای تکمیل مستندات خود استفاده می کند.