تروبادورها و تحول اندیشه عشق در قرون وسطی

در پایان قرن یازدهم, در بخش های جنوبی فرانسه, مکتبی از غزل سرایی به وجود آمد که جنبه اشرافی, شرک, و ضد مذهبی داشت. از ظواهر آن نشان نفوذ عرب پیدا بود, این سبک از پاریس به لندن رفت و مینه سنگرهای آلمانی را به وجود آورد, و در ایتالیا موجد سبک لطیف طبقه خنیاگران شاعرانه ای شد که زمینه را برای ظهور دانته فراهم ساخت. تروبادورها شاعرانی بودند که خصلتی عاشق پیشه داشتند. کل سنت تروبادوری, در سال 1209میلادی در جهاد آلبی ژن ها از بین رفت؛ آتش این جنگ را پاپ اینوسنت سوم برافروخت, که یکی از هولناک ترین جنگ های صلیبی تاریخ اروپا است. تروبادورها با بدعت مانوی آلبی ژن ها که در آن دوران متداول بود پیوند برقرار کردند, هر چند جنبش آلبی ژن ها در واقع اعتراضی علیه روحانیت قرون وسطی بود. لذا تروبادورها و تحول فکر عشق در میان آن ها, به شیوه ای بسیار پیچیده با زندگی مذهبی در آمیخت. مفاهیم و درون مایه اشعار و ترانه های تروبادوری عموماً برگرفته از مسایل روز, خصوصاً نشر عقاید کاتارها است. کاتاریسم با توجه به ارعاب و وحشت به پا شده توسط سران کلیسا برای نشر عقاید بدعت گذارانه خود, اشعار تروبادورها را برگزیدند.