مطالعه فراساختاری و ایمنوهیستوشیمیایی مخچه نوزاد رت در اثر مسمومیت با جیوه آلی

جیوه آلی (متیل مرکوری کلراید) یک آلوده کننده محیطی و به عنوان یک ماده سمی برای بافت های عصبی بویژه در مراحل تکامل و توسعه سیستم عصبی است. غلظت های پایین متیل مرکوری کلراید می تواند از راه جفت به جنین و در نوزادان تازه به دنیا آمده از طریق شیر مادر منتقل شود. هدف از این مطالعه ارزیابی تغییرات فراساختاری در هایپوکامپ نوزادان رت در سن 25 روزگی بعد از تولدشان بود. به رت های ماده بالغ نژاد ویستار در روز 12, 13 و 14 آبستنی ماده سمی متیل مرکوری کلراید با دزهای 0.5, 4.5 و10  میلی گرم به ازای هر کیلو گرم وزن بدن تزریق شد. نوزادان تازه بدنیا آمده تا سن 25 روزگی در کنار مادرشان نگهداری و سپس آسان کشی شده و نمونه برداری از مخچه به منظور مطالعات میکروسکوپ نوری و الکترونی با فیکس کردن نمونه ها در فرمالین بافر 10 درصد و گلوتر آلدهید 2 درصد انجام گرفت. علائم بالینی و رفتارهای حرکتی در رت های نوزاد هر روز بررسی شد, اما هیچ تغییری مشاهده نگردید. در بررسی های میکروسکوپی, کاهش جمعیت سلولهای لایه گرانولار و آپوپتوز سلول های عصبی لایه گرانولار مخچه که در رنگ آمیزی تانل نیز به اثبات رسید, در گروه های تیمار تحت مطالعه مشاهده شد. اجزا سلولی مخچه نوزاد رت نر در گروه های 0.5, 4.5 و 10 چندین تغییر فرا ساختاری, شامل مهاجرت کروماتین به حواشی هسته, اتساع شبکه آندوپلاسمیک صاف و جدا شدن ریبوزوم ها از شبکه آندوپلاسمی خشن را نشان دادند. میتوکندری ها تورم کریستاهای درونی و فشرده شدن ماتریکس را نشان دادند.مشاهدات مورفومتری و مورفولوژی در این بررسی ثابت کرد که سلول های لایه گرانولار مخچه نوزاد رت تحت تاثیر متیل مرکوری کلراید قرار گرفته اند. بنابراین مواجه شدن با دزهای پایین متیل مرکوری کلراید موجب کاهش جمعیت نرونی در ناحیه گرانولار مخچه می شود.