بررسی وضوح فضایی نقشه های تبخیر و تعرق واقعی در حوضه زاینده رود

تبخیر و تعرق به عنوان عامل مهم در اتلاف آب در مناطق خشک و نیمه خشک, پدیده پیچیده ای است کهبه عوامل و داده های زیادی بستگی دارد. بنابراین برآورد دقیق میزان آن, بسیار مشکل وپرهزینه است. هدف از این مطالعه, بررسی اثرات ریزمقیاس نمایی کوکریجنگ دمای سطح زمین (LST), برای برآورد تبخیر و تعرق واقعی (AET), در ژوین 2017 در حوضه زاینده رود است. در این راستا, در روش اول, ریزمقیاس نمایی کوکریجینگ به محصول LST حاصل از ماهواره MODIS اعمال شد. سپس با استفاده از سیستم بیلان انرژی سطح (SEBS), AET روزانه با وضوح متوسط (250 متری) به دست آمد. در روش دوم, نقشه AET به وضوح متوسط (250 متری) ریزمقیاس نمایی شد. اعتبار سنجی با استفاده از محصولات حاصل از Landsat 8 صورت پذیرفت. نتایج نشان داد مقادیر میانگین AET-SEBS ریزمقیاس نمایی (12/56mm/day) وAET مرجع (13/11mm/day) دارایاختلاف ناچیزهستند. RMSE میان AET مرجع و AET ریزمقیاس نمایی شده برابر با 1/66 میلیمتر/روز (r = 0/73) و میانLST مرجع و ریزمقیاس نمایی شده معادل 4/36K و (r=0/78) بود. این مطالعه نشان داد که مقادیر AET حاصله از دو روش ریزمقیاس نمایی, مشابه یکدیگر هستند, اما AET بدست آمده از LST ریزمقیاس نمایی شده, یک تغییرپذیری فضایی بالاتری را از خود نشان می دهد. مقایسه AET-SEBS با AET حاصل از روش پنمن-مانتیث-فایو نشان دهنده RMSE برابر با 26/2است. بنابراینLST اثر زیادی در تولید نقشه های AET از روی تصاویر سنجش از دور دارد و ریزمقیاس نمایی کوکریجینگ برای ارایه نقشه های AET روزانه با وضوح فضایی متوسط مفید بوده است. در مجموع یافته های پژوهش نشان داد با به کارگیری روش ریزمقیاس نمایی و SEBS, می توان تبخیر و تعرق واقعی را در حوضه زاینده رود و برای مناطق خشک و نیمه خشک با دقت مطلوب محاسبه نمود.