رواداری، راهبردی معنوی یا معنویتی راهبردی در توسعه گردشگری خلاق

با طرح نظرات الگوهای رشد درون زا, نظریه شهر خلاق با تمرکز بر نقش فرهنگ محلی و خلاقیت مورد توجه و تاکید بین المللی قرار گرفت. در میان نظریه پردازان «شهر خلاق», فلوریدا نظریه پرداز برجسته, سه متغیر کلیدی1 رواداری, استعداد و تکنولوژی را از ویژگی های اصلی شهر خلاق برمی شمرد و واجدان آن را برندگان این عصر تعریف می کند. در میان این سه شاخص, اما تسامح و تساهل, نقشی پررنگ تر و راهبردی دارد زیرا وجود و حضور استعداد و فناروری, سخت به پیش شرط رواداری, محتاج است. به اعتقاد فلوریدا فرهنگ تسامح گرا و باز, عامل اصلی موفقیت اقتصادی جدید شهرهاست.گردشگری خلاق, نسل سوم گردشگری, که از یک سو با فرهیختگی گردشگران و تمایل به داشتن تجارب متمایز, ارتباطی ناگسستنی دارد و از سوی دیگر به دلیل عدم نیاز به سرمایه گذاری های سنگین و سخت و توجه به فرهنگ, آداب و رسوم محلی و ویژگی های منحصر به فرد شهرها, مورد اقبال شهرها و مقاصد گردشگری قرار گرفته است, فرایندی است که اگر آن را شرط لازم و کافی توسعه شهرها بدانیم, بیراه نرفته ایم.اما آنچه این مقاله بر آن تاکید و تصریح دارد, نقش راهبردی رواداری در این فرایند است. گردشگری خلاق عرضه محور, مقصدمحور و فعالیت محور, خصوصا در بستر شهر خلاق را گریزی نیست جز آنکه پرچم سفید تسامح, تساهل و مدارا را به عنوان معنوی ترین و مهمترین مولفه شهر خلاق, افراشته نماید تا بذر استعدادهای انسانی در این فضای مساعد, شکوفه کند و فناوری ثمره آن شود. به این ترتیب است که جوامع محلی طعم شیرین توسعه و رفاه را خواهند چشید. پژوهش حاضر با روش توصیفی- تحلیلی نشان می دهد که رواداری, راهبردی معنوی برای توسعه گردشگری خلاق است که در گستره شهر خلاق تحقق می یابد, از آن سود می برد و به آن بهره می رساند. همچنین بیان می کند که این شاخص در منابع چهارگانه معنویت مورد توجه و تاکید است.