تاثیر روش های مختلف خاک ورزی بر برخی خصوصیات خاک و عملکرد آفتابگردان در شرایط دیم منطقه شاهرود (میامی)

به منظور مطالعه اثر روش های مختلف خاک ورزی بر برخی خواص فیزیکی و شیمیایی خاک, حفظ رطوبت و عملکرد محصول آفتابگردان, این آزمایش در اراضی دیم منطقه کالپوش شهرستان میامی, در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 4 تکرار در تناوب با گندم طی سه سال اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل: 1-خاک ورزی با گاوآهن برگردان دار+ هرس بشقابی (روش مرسوم), 2-کم خاک ورزی با هرس بشقابی, 3-کم خاک ورزی با گاوآهن قلمی+ هرس بشقابی, 4-کم خاک ورزی با چیزل پکر و 5-کاشت مستقیم یا بی خاک ورزی بودند. نتایج نشان داد که در عمق 15-0 سانتی متری, ذخیره رطوبت خاک در خاک ورزی حفاظتی نسبت به روش مرسوم بیشتر بود (P<0. 05). عملکرد آفتابگردان در سال های اول و سوم آزمایش در روش مرسوم نسبت به بی خاک ورزی بیشتر بود, در سال آخر آزمایش (1395) عملکرد دانه آفتابگردان در روش بی خاک ورزی بیشتر بود. تجزیه واریانس مرکب 3 ساله عملکرد دانه آفتابگردان نشان دادکه تیمارهای خاک ورزی مرسوم و کاشت مستقیم در یک گروه آماری قرار گرفتند. در سال کم بارش (1395) عملکرد آفتابگردان در روش مرسوم روند کاهشی داشت, اما درکاشت مستقیم عملکرد اندکی افزایش داشت. همچنین حفظ رطوبت خاک و استفاده بهینه از بارش در کاشت مستقیم بیشتر از روش مرسوم بود. نتایج این تحقیق در منطقه کالپوش نشان داد که با گذشت زمان و از سال سوم, میزان عملکرد دانه آفتابگردان در روش بی خاک ورزی در مقایسه با روش مرسوم افزایش یافت و ممکن است جایگزین مناسبی برای خاک ورزی مرسوم باشند.