بررسی روابط کوتاه مدت و بلندمدت بین تولید ناخالص داخلی، مصرف انرژی و انتشار دی اکسیدکربن در ایران

با اهمیت افتن مسایل زیست محیطی, تمامی کشورها تلاش می کنند با برنامه ریزی صحیح و به کارگیری روش های مناسب, نه تنها به اهداف اقتصادی خود دست ابند, بلکه آسیب های زیست محیطی ناشی از رشد اقتصادی را نیز به حداقل برسانند. تحقق این امر بدون اطلاع از چگونگی رابطه بین فعالیت های اقتصادی با آلودگی محیط زیست و تاثیرات متقابل بین آن ها میسر نمی باشد و این مساله برای کشورهای در حال توسعه نظیر ایران که هنوز در مراحل اولیه رشد و توسعه اقتصادی قرار دارد, اهمیت بیش تری افته است.در این مقاله روابط کوتاه مدت و بلندمدت بین تولید ناخالص داخلی, مصرف انرژی و انتشار دی اکسیدکربن (به عنوان شاخص آلودگی محیط زیست) با استفاده از داده های سال های 2008-1965 در ایران مورد بررسی قرار گرفته است. به منظور بررسی روابط بین متغیرها, از روش اقتصادسنجی خودرگرسیونی با وقفه های توزیعی (ARDL) استفاده شده است. نتایج نشان می دهد که انتشار دی اکسید کربن نسبت به تولید ناخالص داخلی بی کشش است, اما مقدار آن در بلندمدت بیش تر از کوتاه مدت است. هم چنین براساس نتایج به دست آمده, کشش دی اکسیدکربن نسبت به مصرف انرژی در کوتاه مدت و بلندمدت مشابه و نزدیک به یک است. علاوه بر این, شکل U وارون منحنی زیست محیطی کوزنتس در شرایط ایران مورد تایید نیست.