تطبیق نشانه شناختی نگاره های شاهنامه بایسنقری با نقاشی های مکاتب سونگ و یوان چین

در این مقاله با استفاده از مفاهیم نشانه شناسی لایه ای بررسی تطبیقی میان نقاشی های مکاتب سونگ و یوآن در چین و نگاره های شاهنامه بایسنقری صورت گرفته است. روش نشانه شناسی لایه ای رهیافتی خاص برای تحلیل متون از جمله متون هنری می باشد که به کمک آن می توان نظام های نشانه ای گوناگون را مورد تحلیل و خوانش قرار داد. در نشانه شناسی لایه ای, نظام نشانه ها به مثابه متن در نظر گرفته شده و نشانه ها به عنوان لایه های گوناگون آن تلقی می شوند. در این بررسی, نظام های نشانه ای موجود در نقاشی چینی و شاهنامه بایسنقری مورد خوانش قرار گرفته و همچنین با تکیه بر مفاهیمی از نشانه شناسی لایه ای چون؛ مفهوم لایه اصلی (لنگر), بافت, و مفهوم بینامتنیت از دیدگاه این شیوه, چگونگی حضور نشانه های نقاشی مکاتب سونگ و یوآن در چین در متن نگاره های شاهنامه بایسنقری تشریح شده, و نشان داده می شود که «لایه شاهنامه» به عنوان لایه اصلی یا لنگر, در نگاره های شاهنامه به چه شکل دامنه متن بودگی نشانه های موجود در تصویر را کنترل می کند و به نشانه های نقاشی چینی تا حدودی امکان بروز یافتن و عینیت پیدا کردن را می دهد. و نیز تاثیر لایه های بافت بر حضور نشانه های نقاشی چینی در نگاره های شاهنامه بایسنقری به صورتی کاملا مشخص توضیح داده می شود.