تحلیل و مدل سازی آماری دمای ایستگاه بوشهر (2005-1951)

در این پژوهش از روش های آماری متفاوتی برای شناسایی رفتار (روند, افت و خیز, نوسان) دمای شهر بوشهر استفاده شده است. آزمون گردش های با %0.5 خطا نشان داد که مشاهدات سالانه دما تصادفی نیستند. آزمون های آشکارسازی روند با استفاده از روش های پارامتریک و ناپارامتری (همبستگی پیرسون, اسپیرمن, من-کندال) و نیز روش های نسبی برآورد روند بر روی مشاهدات انجام شد. نتایج نشان داد که مشاهدات سالانه دمای بوشهر روند معنی داری دارند. از تحلیل طیفی جهت برآورد چرخه های نهان در دمای سالانه به کار گرفته شده است, نتایج نشان می دهد که در سطح اطمینان 0.95 به جزء همساز اول, همسازهای 18 و 21 همسازهای معنی دار دیگری در سری زمانی دما می باشند. این ویژگی, گواهی دیگر بر وجود روند در مشاهدات است. با استفاده از زنجیره مارکوف معلوم شد که داده های دمای ماهانه بوشهر ازمدل زنجیره مارکوف دو حالته پیروی می کنند و بر اساس این مدل احتمال وقوع ماه گرم در بوشهر 0.6019 و احتمال وقوع ماه سرد 0.5217 و دوره ای بازگشت ماه گرم حدود 5 ماه و دوره های بازگشت ماه سرد حدود 7 ماه می باشد. در پایان به منظور پیش بینی دمای سالانه بوشهر از مدل آریما استفاده شده است, در این روش سه الگوی اولیه برازش داده شد. آزمون نیکویی برازش مدل شامل آزمون ضرایب, نرمال و استقلال مانده های مدل, معیارآکاییک (ACI) و نیز قابلیت پیش بینی نشان داد که از بین سه الگوی برازش داده شده ی مدل آریما, الگوی (0, 1, ARIMA (1 الگوی برآزنده تری بر دمای سالانه می باشد. بر همین اساس برای 20 سال آینده با بازه اطمینان  0.95پیش بینی دما صورت گرفت.