تحلیلی بر اثرات سامانه های آبیاری نوین بر نواحی روستایی (مطالعه موردی: دهستان محمدآباد، شهرستان عنبرآباد)

روند کاهشی میزان منابع آبی در کشور, مسئولان مربوطه را بر آن داشته تا به توسعه سیستم های آبیاری نوین در اراضی کشاورزی بویژه در نواحی روستایی اقدام کنند. این اقدامات؛ تاثیرات محتلفی بر زندگی ساکنان این نواحی داشته است. هدف از این تحقیق, بررسی تأثیرات سیستم های آبیاری تحت فشار بر نواحی روستایی دهستان محمد آباد است. تحقیق حاضر بر اساس هدف کاربردی و بر اساس روش انجام؛ توصیفی-تحلیلی می باشد. جامعه آماری تحقیق, دهستان محمدآباد واقع در شهرستان عنبرآباد است که شامل 15 روستا و 1113 خانوار است. از این میان, 4 روستا (300 خانوار) که در آنها آبیاری تحت فشار به اجرا درآمده است به عنوان نمونه روستایی انتخاب و 50 درصد از خانوارهای آن (150 خانوار) به عنوان نمونه انتخاب شد. جهت گردآوری اطلاعات از دو روش کتابخانه ای و پیمایشی (پرسشنامه) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از نرم افزار SPSS و آزمون های تی تک نمونه ای, ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد. براساس نتایج تحقیق, این سیستم ها موجب افزایش 30 تا 70 درصدی تولید محصولات کشاورزی شده اند. همچنین اثرات سیستم آبیاری بر معیشت ساکنین روستاها بالاتر از متوسط است (با سطح معنی داری 000/0) که در میان این اثرات؛ متغیر تأثیر صرفه جویی در مصرف آب با میانگین 59/4, مهم ترین اثرپذیری از سیستم آبیاری را دارد. به علاوه؛ میان دیدگاه مردم نسبت به بهبود تأثیرات آبیاری نوین و بهبود وضعیت اقتصادی؛ رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد. همچنین متغیرهای افزایش درآمد (0. 277), بازگشت مهاجرین (0. 205) و افزایش راندمان تولید (0. 178) از میان سایر متغیرها دارای قدرت پیش بینی معنی دارتری برای تغییر وضعیت روستائیان می باشند. متغیر افزایش درآمد با ضریب بتای 0. 277 بیشترین تأثیر را بر متغیر وضعیت روستائیان داشته است.