چشم انداز صلح خاورمیانه در سایه عادی سازی روابط اسرائیل و جهان عرب

مناقشه اسرائیل-فلسطین که ریشه های آن دست کم به بیش از یک قرن پیش باز می گردد از بغرنج ترین بحران های بین المللی است که دهه ها منطقه حساس خاورمیانه را درگیر تنش ساخته است. تلاش های-فراوانی در راستای دستیابی به صلح جامع بین طرفین مناقشه از سوی افراد, نهادها و کشورهای مختلف انجام گرفته که تاکنون به نتیجه ی غایی منتج نشده است. با توجه به اینکه مناقشه اسرائیل-فلسطین به عنوان یکی از محرک های اصلی تهدید امنیتی و همین طور ظهور و بروز تروریسم در خاورمیانه و جهان قلمداد می گردد, این مقاله تلاش می کند تا با بهره گیری از نظریه نوواقعگرایی و استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و منابع کتابخانه ای به واکاوی این مناقشه دیرپا پرداخته و نیز به این سوال پاسخ گوید که چرا اسرائیل و اعراب در مسیر عادی سازی روابط با یکدیگر قرار گرفته اند. مسئله ای که نقطه ی عطف مهمی در مناسبات طرفین محسوب و شرایط جدیدی را در منطقه رقم زده تا جایی که از شکل گیری خاورمیانه جدید سخن به میان آمده است. نگرانی های امنیتی مشترک اسرائیل با برخی کشورهای عرب و همین طور پیشبُرد بهتر منافع ملی را می توان به عنوان نقطه ثقل این چرایی عنوان نمود که موجبات اعتلای روابط اسرائیل و اعراب را فراهم آورده است. در این مقاله علاوه بر بررسی دیدگاه های متفاوت طرفین درگیر راجع به امنیت, نقش برجسته ایالات متحده در باب این مناقشه نیز به تصویر کشیده شده است.