مقایسه شایستگی های مورد انتظار از دانشجویان دوره دکتری تخصصی پرستاری در ایران و دانشگاه های برتر جهان

زمینه و هدف: ارتقای کیفیت و پویایی برنامه های آموزش عالی پرستاری مستلزم ارزشیابی و بررسی های کمی و کیفی مستمر و به کار بردن نتایج حاصل از ارزشیابی در عمل است. یکی از روش های ارزیابی, که در بیشتر نقاط جهان از آن به عنوان شرط لازم برای طراحی نظام های آموزشی نوین استفاده می شود, پژوهش های تطبیقی است. مطالعه حاضر به مقایسه شایستگی های مورد انتظار از دانشجویان دوره دکتری تخصصی پرستاری در ایران و دانشگاه های برتر جهان پرداخته است. روش بررسی: این مطالعه به شیوه توصیفی تطبیقی با استفاده از روش Beredy در چهار مرحله توصیف, تفسیر, هم جواری و ﻣ ﻘ ﺎ یﺴ ﻪ انجام شد. اﺑ ﺘ ﺪ ا ﺑ ﺮ ﻧ ﺎ ﻣ ﻪ آﻣ ﻮ زﺷ ﯽ دوره دﮐ ﺘ ﺮ ی ﭘ ﺮ ﺳ ﺘ ﺎ ری ایﺮ ان از سایت وزارت بهداشت و ﺑ ﺮ ﻧ ﺎ ﻣ ﻪ ﻣ ﺮ ﺑ ﻮ ط به آموزش دکتری پرستاری دانشگاه های برتر دنیا (بر اساس رتبه بندی دانشگاه شانگهای در سطح جهانی), از سایت دانشگاه های مربوطه تهیه شد. سپس برنامه ها به دقت مطالعه شد. برای دستیابی به اطلاعات بیشتر در این پژوهش, جستجوی الکترونیکی در پایگاه های داده های علمی فارسی و انگلیسی از جمله Google scholar, Pub Med, Science Direct, CINAHL, Iran Medex, SID و Magiran از سال 2000 تا 2017 انجام شد. یافته ها: شایستگی های مورد انتظار از دانشجویان دکتری تخصصی پرستاری در برنامه های دانشگاهای مختلف بررسی شده در این پژوهش, توانایی استفاده از پژوهش برای توسعه علم پرستاری, آموزش, رهبری و مدیریت است. برنامه پرستاری ایران از لحاظ در برگرفتن این شایستگی ها, نسبت به سایر برنامه ها غنی تر است. در برنامه جدید تربیت دانشجوی دکتری پرستاری در ایران, سعی شده در کنار انتظارات قبلی مهارت های بالینی نیز گنجانده شود؛ با این حال, بررسی واحدهای درسی و سرفصل دروس این برنامه نشان می دهد که برنامه ریزی مناسبی برای کسب این شایستگی ها وجود ندارد. نتیجه گیری کلی: غنی کردن برنامه آموزشی دوره دکتری تخصصی پرستاری و انتظار کسب شایستگی های متعدد در دانشجویان, بدون برنامه ریزی مناسب غیر ممکن است و می تواند به تکرار آموخته های قبلی, سردرگمی و در نهایت, بی انگیزگی دانشجویان این دوره, عدم بهبود وضعیت پرستاری ایران و عدم اعتلای رشته منجر شود.