اسناد مرتبط با قرآن بایسنغری در مرکز اسناد آستان قدس رضوی

از قرآن بزرگ آستان قدس که به اشتباه به بایسنغر نسبت داده شده، تنها شماری برگ پراکنده باقی مانده و هیچ برگی از آغاز و انجام نسخه که دربردارنده اطلاعاتی دربارهکاتب یا زمان دقیق کتابتش باشد به جا نمانده است. از این رو محققان برای آگاهی از سرگذشت این قرآن ناچارند بر مدارک و شواهد فرعی تکیه کنند. بخشی از مدارک مربوط به این قرآن، اسنادی است که به برگ های محفوظ در آستان قدس رضوی اختصاص دارد. برخی شواهد گواه انتقال یک یا چند برگ از این قرآن به مجموعهآستان قدس رضوی در سال های پایانی سدهدوازدهم است، با این حال به جز یک ضرب مهر بر یکی از برگ ها، سند دیگری در این زمینه در دست نداریم. اسناد کنونی مربوط به عصر قاجار و پهلوی است و موضوع شان مرمت برگ ها، انتقال برگ های باقی مانده از بقعه امامزاده ابراهیم جهت مرمت و نگهداری و تهیه قاب برای برگ های محفوظ در موزه است. یک نمونه نیز به مکاتباتی میان خزانه داری کل سابق با کتابخانه آستان قدس رضوی درباره یک برگ تازه یاب در این مجموعه مربوط است. این مقاله به بررسی محتوای این اسناد اختصاص داده شده است.