تبیین مدل ژئوپلتیک روابط ایران و پاکستان

پاکستان به عنوان یکی از همسایگان ایران که فضایی بی ثبات و پرتنش دارد, از اهمیت ژئوپلیتیکی خاصی برخوردار است. این کشور از بدو استقلال در سال 1947, با بیشتر همسایگان خود در تنش بوده است, بنابراین, پرسش اصلی این پژوهش آن است که مهم ترین عوامل تنش و تهدید, بر مبنای حاکمیت ژئوپلیتیک در روابط دو کشور ایران و پاکستان کدام اند. پژوهش توصیفی_ تحلیلی است. اطلاعات مورد نیاز آن, روش کتابخانه ای و با مراجعه به منابع معتبر گردآوری شده است. در پاسخ به سوال اصلی پژوهش, این فرضیه مطرح است که با عنایت به شرایط داخلی پاکستان و مشکلات حل نشده این کشور با همسایگانش, به -نظر می رسد پاکستان با وجود 987 کیلومتر مرز مشترک با ایران, تهدید زا و تنش آفرین است. آشکارترین منابع تنش و تهدید روابط ایران و پاکستان, شامل مواردی مانند تهدیدهای دولت محور از ناحیه ISI, شیعه ستیزی در قالب مسائل ایدئولوژیک, ناامنی مرزها, حمایت از طالبان در افغانستان و حمایت افراطی پاکستان از عربستان سعودی است. علاوه بر این, تنش هایی وجود دارد که در حال حاضر جدی به حساب نمی آیند, اما ممکن است در آینده نزدیک بر روابط دو کشور تاثیر بگذارند. مواردی مانند برنامه کنترل نشده هسته ای این کشور با وجود گروهای بنیادگرا و تندرو, تنش های مرزی (مرزهای آبی) نظیر مرز دریایی گوادر و حقابه رودخانه های مرزی که تاکنون تعیین رژیم نشده اند و رقابت منفی دو کشور در آسیای مرکزی از این دسته اند.