مدیریت رواناب شهری توسط مردم با تسهیلگری شهرداری در قالب نظریه های کنش ذهنی و پذیرش نوآوری (نمونه موردی، محله آبکوه مشهد)

مدیریت رواناب در مناطق شهری, یکی از چالش برانگیزترین مسایل بوده و در مناطقی که ساکنین از توان اقتصادی و اجتماعی پایین تری برخوردارند, پیچیده تر است. چرا که کانال های موجود که تنها برای رواناب معمول معابر طراحی شده است, به دلیل روانه شدن رواناب و فاضلاب مساکن, عملکرد مناسب خود را از دست می دهند. بنابراین, اگر ساکنین متقاعد شوند که رواناب و فاضلاب خود را روانه معابر نسازند, بخش زیادی از این مشکلات مرتفع خواهد شد. به همین منظور, این بررسی با روش توصیفی و تحلیلی در قالب نظریه های حلقه های کنش ذهنی و پذیرش نوآوری, با استفاده از اسناد موجود و تکمیل پرسشنامه نزد 380 نفر از ساکنین, در محله آبکوه مشهد انجام شد. به این منظور, ابتدا دلایل ناکامی شیوه های قبلی مشخص گردید. پس از آن, با شناسایی کنشگران و فعالین تاثیرگذار در محله, روند مداخلات اجتماعی و جریان سازی, عملیاتی شد. به این طریق, مشارکت واقعی حداقل 24 خانوار ممکن شده و پروژه مورد نظر, در بین این گروه به انجام رسید. بررسی پیامدهای واقعی پروژه مشخص ساخت که با این روش, مدیریت و دفع رواناب محدوده با کمترین هزینه و با بالاترین کیفیت ممکن بوده و این امر رضایتمندی ساکنین را به شکل معناداری افزایش می دهد.