به هنگام سازی مدل اجزا محدود قاب با استفاده از روش مستقیم و پایه حساسیت

چکیده: در این مقاله مروری بر ملزومات اولیه به هنگام سازی مدل اجزا محدود و کاربرد دو روش عمومی به هنگام سازی مستقیم و پایه حساسیت, به طور خاص برای یک قاب, ارایه می گردد. ابتدا یک مدل ریاضی قاب با استفاده از اجزا محدود فراهم شده و قاب تحت تست مودال چکش قرار می گیرد. سپس نتایج تست مودال با آنهایی که توسط مدل پیش بینی شده, مقایسه می گردد. این مقایسه تفاوتهایی بین این دو دسته از اطلاعات را آشکار می کند. اغلب اینگونه فرض می شود که بخش اعظم این تفاوتها, به نسبت دیگر منابع خطا, ناشی از مقادیر نادرست پارامترها در مدل است. بنابراین برای افزایش همبستگی بین نتایج پیش بینی شده و اندازه گیری شده و در نتیجه افزایش اعتبار مدل اجزا محدود مدل تحت به هنگام سازی مدل اجزا محدود قرار می گیرد. در این فرآیند به هنگام سازی, مقادیر نادرست پارامترها در مدل تنظیم می گردند. همچنین در به هنگام سازی مهم است که مدل اجزا محدود در عین سادگی بتواند نتایج درست را پیش بینی کند. در این مقاله, هدف, استفاده از روشهای به هنگام سازی مستقیم و پایه حساسیت برای مدل قاب است. همچنین این دو دسته از روشهای به هنگام سازی مقایسه می گردند.