گفت وگوی درون و برون در نگرشی پدیدارشناسانه به مکان

این مقاله باهدف شناخت و درک یکی از ویژگی های مکان, یعنی گفت و گوی درون و برون, با نگرش پدیدارشناسانه که مکان را پایگاه وجودی انسان در هستی معرفی می نماید, تحلیل ریشه های این موضوع و یافتن جایگاه آن در پدیده مکان و بررسی آراء محققین, به چگونگی ماهیت این مقوله می پردازد. راهبرد تحقیق با رویکرد پدیدارشناسی, ابتدا از نظریه به پژوهش, سپس به طور اکتشافی از پژوهش به نظریه سپس ترکیبی از این دو با تأکید بر تحقیق کیفی شکل گرفته است. مطالعات کتابخانه ای شیوه ی اصلی جمع آوری داده ها, با تأکید بر آرای مهم ترین نظریه پردازان مکان در این موضوع, جهت توصیف و تفسیر مقوله درون و برون مورداستفاده قرارگرفته, نتیجه بررسی مدل مفهومی گفت و گوی درون و برون است که بر پایه چگونگی حضور و تجربه انسان از مکان شکل گرفته که با استفاده از این مدل می توان به امکانی در مراتب مختلف برای فهم و دریافت مفهومی و عملیاتی ارتباط درون و برون دست پیدا نمود.