بررسی تأثیر سولفات مس بر بافت کبد جنین موش صحرایی نژاد ویستار

زمینه و هدف: فلزات سنگین مانند مس در غلظت های پایین نیز می توانند به بافت موجودات زنده آسیب بزنند. با توجه به غلظت بالای مس در کبد نوزادان و اهمیت موضوع تکامل کبد جنین این مطالعه با هدف بررسی اثر سولفات مس بر بافت کبد جنین موش صحرایی انجام شد. روش کار: در این مطالعه تجربی از تعداد 48 سر موش صحرایی نژاد ویستار نر و ماده با محدوده وزنی 250-200 گرم استفاده شد. قبل از بارداری موش های بالغ ماده به صورت تصادفی به چهار گروه کنترل و تجربی سولفات مس تقسیم شدند. گروه های تجربی به ترتیب, 25/0, 5/0 و 1گرم سولفات مس در هر1000گرم غذای استاندارد به مدت 2 هفته قبل از جفت گیری و طی دوره بارداری دریافت کردند. در روز 21 بارداری حیوانات کشته و جنین ها از رحم موش های ماده خارج گردیدند. کبد جنین ها به منظور مطالعات بافت شناسی پس از گذراندن مراحل تهیه بافت با هماتوکسیلین و ائوزین رنگ آمیزی شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSSدر سطح معنی داری 0/05Pصورت گرفت. یافته ها: میانگین طول سری-دمی در گروه کنترل در مقایسه با گروه های تجربی 1 و 3 تفاوت معنی داری نشان داد(0/05>P). بررسی های بافت شناسی نشان داد که تکامل کلونی های سلول های خونی در گروه تجربی2 سریع تر از گروه کنترل است. تغییرات نسبتاً شدیدی در هپاتوسیت های گروه های تجربی 2 و 3 در مقایسه با گروه کنترل مشاهده شد (0/05>Pنتیجه گیری: سولفات مس در دوزهای متوسط و بالاتر می تواند اثرات مخربی بر بافت و سلول های کبد جنین داشته باشد. این تغییرات و آسیب ها می تواند تابعی از میزان دوز مصرفی, مدت زمان و دوره مصرف سولفات مس باشد.