بررسی رابطه بین طرح های خودکفایی کمیته امداد امام خمینی (ره) و توانمندسازی زنان سرپرست خانوار (مطالعه موردی: استان کهگیلویه و بویراحمد)

بحث توانمندسازی همواره به عنوان یکی از مباحث مهم زنان سرپرست خانوار مطرح بوده است. هدف کلی این پژوهش, بررسی تاثیر طرحهای خودکفایی کمیته امداد امام (ره) بر توانمندسازی زنان سرپرست خانوار استان کهگیلویه و بویراحمد است. چارچوب نظری پژوهش بر اساس نظریه های تواناسازی ساراالانگه و فیترمن, حمایت اجتماعی کسل, طرد اجتماعی آمارتیاسن و سیلور, نظریه فمنیستی لیبرال و نظریه رفاه اجتماعی استوار است. برای گرد آوری داده های پژوهش از دو شیوه اسنادی و میدانی به روش پیمایشی بهره گرفته شده است. جامعه آماری این پژوهش شامل کل زنان سرپرست خانوار استان کهگیلویه و بویراحمد بوده است که از طرح های خودکفایی نهاد کمیته امداد, بهره مند شده اند و ابزار اصلی در این پژوهش, پرسش نامه بوده است, بنابراین, با استفاده از فرمول نمونه گیری یامانی, تعداد 153 نفر از زنان یاد شده به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند که شیوه نمونه گیری نیز از نوع سیستماتیک بوده است. از مجموع متغیرهای مستقلی که وارد رگرسیون چند متغیره شده اند, متغیر " خدمات آموزشی, فنی و مشاوره ای" با ضریب بتای 0.57 و متغیر "شعاع حمایتی" با ضریب بتای 0.19 بیش ترین تاثیر را بر توانمندسازی زنان داشته اند. در مجموع یافته های پژوهش در سه بعد متغیرهای زمینه ای, خدمات امداد و دایره حمایت اجتماعی نشان داده اند که توانمندسازی زنان بر اساس طرحهای خودکفایی, بر پایه آموزش, کسب فنون و مهارت های شغلی, تقویت روحیه خودباوری, ایجاد انگیزه در چارچوب آموزش های فنی و حرفه ای و نیز دریافت مشاوره های نوین شغلی متناسب با شرایط و مقتضیات نوع شغل استوار است.