ویژگی های محراب های مساجد فارس از سده هفتم تا نهم هجری قمری

محراب های بزرگ و اصلی مساجد ایران را معمولا با دو طاق نما ساخته و تزیین شده اند. این شیوه از نیمه دوم سده چهارم هجری قمری در ایران سابقه دارد, با این حال در مساجد فارس حداقل از قرن هفتم تا نهم هجری قمری کم تر به چنین شکلی از محراب سازی اعتنا شده است. تعدادی از این محراب ها را بر ابنیه مذهبی پیش از اسلام الحاق کرده و کارایی مسجد بدان بخشیده اند که حجاری شان نیز چندان درخشان نیست. بیش تر محراب های فارس در این فاصله را از سنگ تراشیده اند و محراب کاشی معرق بقعه خلیفه خفر از این نظرمستثنی است.در مقاله پیش رو محراب های مسجد سنگی استهبان, مسجد سنگی داراب, مسجد اتابکی پاسارگاد, مسجد خواجه فضل الدوله لار, مسجد بغدادی شیراز, تکیه مشرقی و بقعه خلیفه خفر معرفی و ویژگی های محراب های فارس از قرن هفتم تا نهم هجری بررسی شده است.