معمار در آیینه اسما

همه موجودات عالم آیینه اسما و صفات الهی هستند و هر موجودی ظهور یک اسم و اسم همان معنا است. انسان معمار (جانشین الهی) دارنده صفت خلاقیت, فاعلیت و ولایت, طراح و سامان دهنده فضای حیات برای تعالی و تکامل انسان ها است, معمار (فاعل) با اسمای تقابلی جمالی و جلالی (زیبایی و عظمت- لطف و قهر), طرح خود را به منصه ظهور می رساند که, هر دو صفت (جمالی و جلالی) تحت ولایت الهی و تعامل معمار با هستی بروز و تجلی پیدا می کند.هر نقش و خیالی که مرا در نظر آیدحسنی و جمالی و جلالی بنمایدمعمار مختار در فرآیند طراحی با سه ابزار روحی, فکری, و حسی در اختیار خود و تحت افاضه خالق که فیضش به طور مطلق در همه مخلوقات جریان دارد و در تعامل با محیط, طرح خود را ابداع و خلق می کند.جهان را سر بسر آیینه ای دانبه هر یک ذره ای صد مهر تابانچو آیات است روشن گشته از ذاتنگردد ذات او روشن ز آیات