معیار شدت مناسب برای ارزیابی خطوط لوله فولادی مدفون پیوسته در چهارچوب مهندسی زلزله عملکردی

بررسی هم بستگی بین پارمترهای نیاز مهندسی و معیارهای شدت مختلف دارای اهمیت زیادی در مهندسی زلزله عملکردی برای تخمین نیاز لرزه ای سازه است. در این پژوهش نیاز لرزه ای خطوط لوله فولادی مدفون پیوسته با توجه به روشی مبتنی بر عملکرد بررسی شده است. تحلیل دینامیکی فزاینده بر روی دو لوله فولادی مدفون با قطر به ضخامت (D/t), عمق دفن به قطر (H/D) و فشار داخلی متفاوت و نیز مشخصات خاک مختلف با استفاده از مجموعه ای از رکوردهای زمین لرزه حوزه دور انجام گرفته است. مدلسازی با استفاده از روش اجزاء محدود انجام شده که در آن از المانی مبتنی بر تئوری تیر تیموشنکو برای مدل سازی لوله استفاده شده و برای مدلسازی خاک از فنرها و میراگرهای معادل استفاده شده است. کرنش فشاری محوری پیک در بحرانی ترین مقطع لوله به عنوان پارامتر نیاز مهندسی برای لوله فولادی مدفون پیوسته انتخاب شده و سپس شانزده معیار شدت زمین لرزه بالقوه در نظر گرفته شده اند. با استفاده از تحلیل رگرسیون, کارایی و کفایت این معیارهای شدت در برآورد پاسخ لرزه ای خطوط لوله فولادی پیوسته مدفون بررسی شده و مشخص شد که مقادیر پاسخ بیشینه (مانند PGA, PGV, PGD و PGV2/PGA) و نیز معیارهای شدت طیفی در زمان تناوب اصلی خط لوله (یعنی, sa (t1, 5%), sv (t1, 5%) و sd (t1, 5%)) معیارهای شدت ناکارایی است. در پایان معلوم شد که جذر میانگین مربعات جابه جایی (RMSd) معیار شدت بهینه برای خطوط لوله فولادی مدفون پیوسته است.