رتبه بندی عوامل مؤثر بر ارتقای چابکی سازمانی در بخش دولتی با مدل ای. تی. کرنی و روش تاپسیس (مطالعه موردی بیمارستان های شهر بیرجند)

مقدمه: در دنیای پرتغییر امروزی, مدیریت و اداره صحیح چالش های پیش روی سازمان ها, از مهم ترین آرمان هایی است که هدفش برخورد موفقیت آمیز با تغییرات محیطی مداوم, پویا و غیرقابل پیش بینی است. از اینرو سازمانی چابک شناخته می شود که بتواند چنین مدیریتی داشته باشد. هدف از انجام این پژوهش, رتبه بندی عوامل و بررسی وضعیت چابکی و راه کارهای ارتقای آن در بیمارستان های شهر بیرجند است. روش پژوهش: روش پژوهش در این مقاله, توصیفی-تحلیلی و از حیث هدف, کاربردی است. برای سنجش چابکی سازمانی از مدل ای. تی. کرنی استفاده گردید. پرسش نامه تحقیق در بین 75 نفر از کارکنان سه بیمارستان شهر بیرجند توزیع گردید. هم چنین از نرم افزار های SPSS و اکسل جهت آزمون آماری و رتبه بندی به روش تاپسیس استفاده شد. یافته ها: با توجه به نتایج آزمون های میانگین (آزمون t) در سه بیمارستان و سطح معنی داری به دست آمده برای هر معیار در چابکی سازمانی, بیمارستان (الف) در سه معیار فرهنگ و ارزش ها, خدمت به مشتری و تغییر سازمانی چابک است. در بیمارستان (ب) چون سطح معنی داری بعد مدیریت عملکرد کمتر از 0/05 است, پس در این معیار (مدیریت عملکرد) چابک می باشد. هم چنین بیمارستان (ج) نیز در ابعاد فرهنگ و ارزش ها و تغییر سازمانی چابک است. هم چنین نتایج رتبه بندی بیمارستان ها از نظر چابکی سازمانی با استفاده از روش تاپسیس نشان داد که بیمارستان (ج) با شاخص نزدیکی نسبی 0/555 در جایگاه اول, بیمارستان (الف) با شاخص نزدیکی نسبی 0/523 در جایگاه دوم و بیمارستان (ب) با شاخص نزدیکی نسبی 0/044 در جایگاه سوم قرار دارد. نتیجه گیری: نتایج آزمون های آماری نشان می دهد که بیمارستان (الف) در سه معیار (فرهنگ و ارزش ها, خدمت به مشتری, تغییر سازمانی), بیمارستان (ب) در یک معیار (مدیریت عملکرد) و بیمارستان (ج) در دو معیار (فرهنگ و ارزش ها, تغییر سازمانی) از شش معیار مربوط به چابکی سازمانی, وضعیت مطلوبی دارند.