شکست روایی و شیوه های بازگشت به داستان در مثنوی

روایت های مثنوی دارای شکست های فراوانی است که به دلیل عوامل گوناگون به وجود می آید. با توجه به این امر, پرسش مهم این مقاله این است که راوی (مولوی) از چه شیوه هایی برای ارتباط برقرار کردن میان پیرفت ها و رویدادهای داستانی پاره پاره و جدا از یکدیگر استفاده می کند؟ به طور کلی این شیوه ها را می توان به سه دسته تقسیم کرد. استفاده مولوی از این شگردها نشان دهنده اهمیت دادن راوی به نکات ظریف داستان پردازی است که کاملا به ویژگی های گفتمان روایی خود از جمله شفاهی بودن آن و داشتن سطوح روایی چندگانه آگاه است و تلاش می کند با به کارگیری چنین شگردهایی انسجام پیرنگ داستان ها را حفظ کند و روایت شنو را دوباره در جریان و فضای داستان قطع شده قرار دهد.