مقایسه زبان زنان در آثار سیمین دانشور و جلال آل احمد

زبان از عناصر بنیادی در داستان نویسی به شمار می رود. یکی از مباحث مهم در بررسی زبان توجه به جنسیت و رابطه آن با زبان اثر است. بسیاری از پژوهشگران معتقدند میان زبان و نوشتار زنان و مردان تفاوت وجود دارد. این مقاله به بررسی ویژگی های زبان زنان در آثار «سیمین دانشور» می پردازد و سپس آنها را با زبان زنان در آثار «جلال آل احمد» مقایسه می کند و نشان می دهد که چگونه زنانگی در کلمات, جملات, نوع نگاه به زندگی و پرداختن به مسائل مختلف نقش دارد و آثار زنان را از مردان متفاوت می کند و در شخصیت پردازی آنها تاثیر می گذارد, چنانکه واژگان و اصطلاحات «خاک عالم, خدا مرگم بده و...» و جملات سوالی, بریده بریده و متزلزل همراه با شاید و باید و شک و تردید؛ ذهنیت گرایی و بیان احساس و اندیشه همراه با ترس؛ طرح موضوعاتی از قبیل خیاطی, بافندگی, آشپزی و ویژگی های خاص زبانی از قبیل قصه گویی, توجه به زندگی شخصی مواردی هستند که این تفاوت ها را برجسته تر نشان می دهند.