زیبایی شناسی تطبیقی آثار نثر مرسل با تاکید بر قطب مجازی یاکوبسن

برای زیبایی شناسی تطبیقی چند اثر از شیوه های گوناگونی استفاده می شود. بهره مندی از نظریه قطب مجازی زبان یکی از آنهاست. نویسندگان نثر مرسل با گرایش به قطب مجازی زبان, چگونه واژه ها را ترکیب, هم نشین و جای گردانی نحوی می کنند تا آثارشان به مرز زیبایی و ادبیت برسد؟ مقاله حاضر برای یافتن پاسخ مناسب, با روش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر سبک شناسی ساختارگرا, آرای بلاغیون را مطالعه نموده و با تکیه بر نظریه قطب مجازی زبان, آثار دوره اول نثرمرسل را به صورت تطبیقی بررسی کرده است. نتایج نشان می دهد, زیبایی این آثار, مبتنی بر درونه زبان است و عواملی چون: جای گردانی نحوی, ترکیب و هم نشینی واژگان, توجه به آغاز و پایان جمله ها, استفاده هنری از حروف, قیدها, پسوندها و پیشوندها باعث شده, تا ساخت شکنی های هنرمندانه, ایجازهای دلنشین, دلالت های ثانویه, توازن نحوی و موسیقی زبانی مناسبی ایجاد گردد و به شکل معناداری نثر مرسل را هنری نماید. در این راه, نویسنده تاریخ سیستان موفق تر از نویسندگان دیگر بوده است.