صلاحدید قضایی در اجرای تعهدات قراردای در نظام حقوقی انگلستان

زمینه و هدف: قراردادها مهم ترین عامل ارتباطات حقوقی افراد در جامعه هستند و از این منظر افراد می توانند بسیاری از امور خود را تحت قانون نظام مند نمایند. اما در مواردی ممکن است میان طرفین در اجرا یا نقض تعهدات قراردادی اختلاف وجود داشته باشد. در این زمان قاضی باید تعیین نماید که آیا تعهدات قراردادی اجراشده و یا نقض شده است. اما قاضی برای احراز اجرا یا نقض قرارداد باید معیارهایی برای این امر داشته باشد. لذا در این پژوهش ضمن بررسی ماهیت صلاحدید قضایی در نظام حقوقی انگلستان, این امر را از منظر احراز شرایط اجرای یک قرارداد موردبررسی قرار می دهیم؟ روش: پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی انجام شده است. یافته ها و نتایج: صلاحدید در امور مختلف مانند صلاحدید دولت ها, صلاحدید شورای و. . . وجود دارد و صلاحدید قضایی نیز یکی از انواع صلاحدید می باشد. در خصوص اینکه صلاحدید در چه وضعیت هایی قابل اعمال است باید گفت این وضعیت مبتنی بر دو حالت است. نخست: خلأ قانونی و دوم: حالتی که قانون قابل اعمال, مبهم است. خلأ قانونی به معنای آن است که قانونی برای حل مسئله وجود ندارد. لذا می توان این گونه صلاحدید قضایی را توصیف کرد که در شرایطی که هیچ حقوق خاص قابل اعمالی برای یک وضعیت خاص موجود نباشد, قضات باید از صلاحدید و قدرت صلاحدید خود برای اتخاذ تصمیم استفاده نمایند. در خصوص معیارها نیز باید گفت قاضی باید برخی موارد را به هنگام استماع اظهارات اصحاب دعوی, مدنظر قرار دهد و بر این اساس آن ها را بپذیرد یا رد کند. این موارد شامل اینکه, الف) فرد به هنگام بیان اظهارات بی اختیار دچار شوک ناشی از تلاطم احساسات شود. ب) فرد تلاش می کند تا امری را بد جلوه دهد؛ ج) فرد تأمل و تدبر در کلام نداشته و مدام اظهارات متناقض می نماید. د) پیرامون اظهارات یک کودک نیز دادگاه باید هوش و رشد اخلاقی کودکان را از روش هایی که قاضی صلاح می داند و برای او اقناع کننده است, بسنجد و سپس اظهارات او را استماع کرده و به آن به عنوان ادله, ارزش لازم را بدهد. درنهایت می توان نتیجه گرفت که در قانون انگلستان برای موضوع تعهدات قراردادی مقرراتی وجود دارد اما در پاره ای موارد تصمیم پیرامون آن به صلاحدید قاضی واگذارشده است که چیزی شبیه تقنین قضایی می باشد.