دهکده زیستی پایدار در حوضه آبخیز سید علی

علیرغم مالکیت انحصاری و همچنین پتانسیل بالای طبیعت حوضه آبخیز سیدعلی بخش رضویه شهرستان مشهد, ولی بعلت محرومیت ساکنان آن و فقر شدید امکانات, پایداری زیستی اهالی حوضه, بسیار مورد تهدید است. هدف این پژوهش بررسی جنبه های مختلف دهکده زیستی پایدار و نیز واکاوی برخورداری از مواهب طبیعی جهت رسیدن به استقلال نسبی در بعد معیشت است. جامعه آماری این پژوهش زنان و مردان بالای 18 سال در دهکده سیدعلی واقع در بخش رضویه شهرستان مشهد بوده و روش تحقیق به صورت آماربرداری 100 درصد خانوارها اجرا شد. جمع آوری داده ها و اطلاعات مورد نیاز از طریق سه روش بازدید میدانی, مصاحبه عمیق با ساکنان و همچنین تکمیل فرم ها و پرسشنامه های محقق ساخته انجام گرفت. برای تحلیل داده ها, از نرم افزار SPSS و از آماره های میانه, مد, میانگین, انحراف معیار, بیشینه, کمینه, واریانس و همچنین آزمون های متفاوتی چون لوین, تی تست, پیرسون و F استفاده گردید. نتایج حاکی از آن است که ساکنان این حوضه, یک اجتماع خانوادگی بوده و تقریبا فاقد کلیه امکانات زیربنایی هستند. براساس نتایج, در میان عوامل موثر بر پایداری دهکده زیستی, متغیرهای جاذبه طبیعی, تقدیرگرایی, انسجام اجتماعی و مشارکت اجتماعی از میانگین بالایی برخوردار بودند. وضع بد بهداشتی, پایین بودن میزان درآمد, وضع نامناسب تغذیه, پایین بودن میزان سواد و همچنین جوانی جمعیت, از علل کم توسعه یافتگی هستند. بررسی ها نشان داد که حوضه توانایی بالایی برای سرمایه پذیری و سرمایه گذاری دارد. بعلاوه, پتانسیل معیشت های جایگزین که بتواند به ارتزاق و حیات اجتماعی-زیستی منطقه کمک کند, بالاست. در این راستا, ضروری است تا تعامل ساکنان حوضه با نهادهای بویژه کارآفرینی و توسعه روستایی بیشتر شود.