بررسی تنوع اقلیمی و پتانسیل های آگروکلیمایی استان ایلام با استفاده از شاخص های روش پاپاداکیس (ایستگاه های منتخب، ایلام، ایوان و دهلران)

شرایط جوی از مهمترین متغیرهای تاثیرگذار در تولید محصولات کشاورزی می باشد. با آگاهی یافتن از شرایط جوی و پتانسیل های اقلیمی کشاورزی مناطق می توان از منابع با راندمان بالاتری استفاده نمود. در این مقاله داده های هواشناسی سه ایستگاه منتخب در سطح استان ایلام پردازش و با استفاده از روش پاپاداکیس تحلیل گردید. شاخص های مورد استفاده در این تحقیق شامل: سختی زمستان, گرمی تابستان, طول فصل بدون یخبندان, تبخیر و تعرق پتانسیل, بیلان آبی و توزیع فصلی آن می باشد. نتایج این بررسی نشان می دهد که از نظر شرایط دمای تابستانی کل ایستگاه های منطقه در طبقه پنبه قرار دارند. از نقطه نظر شرایط دمای زمستانی, ایستگاه های مورد بررسی از تنوع بیشتری برخور دارند, به نحوی که ایستگاه همدیدی ایلام و ایوان در طبقه جو دو سر (خنک تر) و ایستگاه دهلران در طبقه مرکبات قرار دارد. به طور کلی ایستگاه های فوق از نظر رژیم گرمایی در گروه جنب حاره ای و بری و از نظر رژیم رطوبتی در گروه مدیترانه ای و بیابانی مدیترانه ای قرار دارند. کل ایستگاه های مورد مطالعه در دوره اقلیمی, مدیترانه ای بری و بیابانی جنب حاره ای داغ قرار می گیرند. ایستگاه های ایلام و ایوان که نماینده مناطق مرتفع و معتدل تر استان می باشند, دارای پتانسیل اقلیمی کشاورزی برای محصولات غلات زمستانی به ویژه (گندم و جو دیم), زیتون و پنبه با توجه به شرایط اقلیمی فصل تابستان می باشند. ایستگاه دهلران که نماینده مناطق گرمسیری استان می باشد دارای پتانسیل اقلیمی مناسبی برای کشت محصولات کشاورزی نظیر مرکبات با توجه به درجه سختی زمستانی و پنبه با توجه به شرایط گرمای تابستان می باشد. نتایج این تحقیق نشان می دهد که در مناطق گرمسیری استان (ایستگاه دهلران) قابلیت کشت محصول نیشکر و برنج در صورت آب کافی وجود دارد.