بررسی اثر اسید آسکوربیک بر کسب و پایداری ترجیح مکان شرطی شده ناشی از مرفین در موش کوچک آزمایشگاهی ماده

افزایش فعالیت مسیر دوپامینرژیک مزولیمبیک در ناحیه تگمنتوم شکمی (Ventral Tegmenta Area-VTA) توسط مرفین منجر به ایجاد وابستگی روانی می گردد. عملکرد گیرنده های دوپامینی می تواند تحت اثر اسید آسکوربیک قرار گیرد. همچنین این ماده سبب کاهش عوارض سندرم ترک در موش های معتاد شده و ایجاد تحمل به مرفین را به تاخیر می اندازد. در این مطالعه نقش احتمالی اسید آسکوربیک در کسب و پایداری پدیده ترجیح مکان شرطی شده ناشی از مرفین در موش کوچک آزمایشگاهی ماده مورد بررسی قرار گرفت.موش های سوری از نژاد سوییس - وبستر به وزن 25-20 گرم در این آزمایشات مورد استفاده قرار گرفتند و ترجیح مکان شرطی شده به روش Biased در حیوانات القا شد. آزمایش های انجام شده نشان داد که مرفین1-10 mg/kg)  به صورت زیرجلدی) توانست ترجیح مکان شرطی شده وابسته به دوز ایجاد کند. دوزهای مختلف اسید آسکوربیک (1000-1 میلی گرم بر کیلوگرم) توانست اثر مرفین را به صورت غیر وابسته به مقدار تغییر دهد. تجویز مزمن اسید آسکوربیک (1000-1 میلی گرم بر کیلوگرم) نیز توانست اثر مرفین را به صورت غیر وابسته به مقدار تغییر دهد. این نتایج پیشنهاد می کنند که اثرات پاداشی مرفین می تواند به شدت تحت تاثیر اسید آسکوربیک قرار گیرد اما احتمالا این ویتامین از طریق یک مکانیسم واحد عمل نمی کند.