جایگاه مطالعات جنوب شرق آسیا در پژوهش های دانشگاهی و آسیب شناسی آن

یکی از حوزه هایی جغرافیایی که در دو دهة اخیر مورد توجه پژوهشگران روابط بین الملل قرار گرفته, حوزة جنوب شرق آسیاست. دلیل اصلی این مسئله به نقش چین و کشورهای این منطقه در اقتصاد جهانی و مسائل استراتژیک و ژئوپلیتیک منطقه بازمی گردد. با توجه به این اقبال عمومی سؤالی که مطرح می شود این است که در ایران موضوعات مربوط به جنوب شرق آسیا تا چه حد مورد توجه و علاقة پژوهشگران و دانشگاهیان رشتة روابط بین الملل و زیرشاخه های آن قرار گرفته است؟ این پژوهش ها چه نقاط ضعف و قوتی دارند؟ فرضیة پژوهش این است که دانشگاهیان ایران طی دو دهة اخیر چندان علاقه ای به پژوهش در حوزة جنوب شرق آسیا نشان نداده اند. برای بررسی سؤال و فرضیة مذکور از دو روش کمّی و کیفی استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد حوزة جنوب شرق آسیا به نسبت حوزة خاورمیانه, اروپا و آمریکا کمتر مورد توجه جامعة علمی ایران قرار گرفته و مقالات منتشرشده به لحاظ رویکرد نظری, روش تحقیق, سناریونویسی و پیش بینی آینده ضعف دارند.