پستی ویروس گاوی: عامل اختلال در تخمک گذاری گاو شیری

دوازده (آزمایش اول) و چهارم (آزمایش دوم) گاو دوشا (4 تا 6 سال) که از نظر سرولوژی نسبت به پستی ویروس منفی بودند انتخاب و بصورت تصادفی به دو گروه کنترل و تیمار تقسیم شدند. گروه کنترل عاری از آلودگی به پستی ویروس و گروه تیمار 9 روز قبل از تلقیح مصنوعی با پستی ویروس از طریق داخل بینی آلوده شدند. آلودگی تجربی با استفاده از 2 میلی لیتر مایه ویروس غیر سایتوپتیک (دارای عیار 4.5-5log10 TCID50/ml) انجام گرفت. گاوها در هر دو آزمایش مطابق روش استاندارد سوپر اولات شدند. گاوها در آزمایش اول در زمان 12 و 24 ساعت پس از شروع فحلی تلقیح شدند و در روز 7 پس از تلقیح از طریق شستشوی رحم اقدام به جمع آوری جنین شد. در گروه دوم, گاوها روز 8 پس از تلقیح ذبح شدند و تخمدانها برای مطالعات آسیب شناسی و ایمنوهیستوشیمی مورد مطالعه قرار گرفتند. نتایج آزمایش اول نشان داد میانگین تعداد فولیکولهای تخمک گذار (1.1±9.2 در مقابل 2.6±17.1) در روز تلقیح مصنوعی و میانگین تعداد جسم زرد (0.9±2.8 در مقابل 2.7±12.2) در روز 7 پس از تلقیح به طور معنی داری (p<0.05) در گروه کنترل بیشتر از گروه تیمار بود. مطالعه آسیب شناسی نشان داد بسیاری از جسم های زرد در تخمدان گاوهای آلوده هیپوپلاستیک و آتروفی بودند. نتایج این مطالعه نشان داد, آلودگی پستی ویروس در گاو شیری در مراحل رشد فولیکول نهایی می تواند منجر به اختلال در تخمک گذاری شود. همچنین نتایج آزمایش ایمنوهیستوشیمی وجود آنتی ژنهای پستی ویروس در سلولهای گرانولوزای تخمدان گاوهای آلوده را نشان داد.