نقدی بر قانون هواپیمایی کشوری و ضرورت تصویب قانونی جدید در امور هواپیمایی

اگرچه اقتباس قوانین دولت ها از نظام حقوق بین الملل هوایی به منظور هماهنگی رویه ای نسبتاً معمول است, لیکن علاوه بر آن, دولت ها نظام هوانوردی خود را اغلب با تصویب قانون هوانوردی که اصلی ترین سند حاکم بر امور هوانوردی است, سامان داده اند. دولت ایران نیز با وجود قانون اجازه ی الحاق دولت ایران به مقررات هواپیمایی کشوری بین المللی, نظام حقوق ملی خود را با تصویب قانون هواپیمایی کشوری سامان داده است, لیکن اکنون این قانون پس از گذر شش دهه به نظر می رسد به چیزی بیش از اصلاح ساده نیاز دارد. در این مقاله کوشیدیم تا نشان دهیم که قانون مذکور جز ظاهر ناپیراسته اش در سه حوزه ی قلمرو قانون, امور کلان و امور خرد نقایص بسیاری دارد که باید در تصویب قانونی جدید در امور هواپیمایی موردنظر قرار گیرد. نقص قانون را در توسعه ی بی مجوز قلمرو قانون, ابهام در قلمرو قانون, ضعف و تشویش مقررات در امور کلان و بالاخره کاستی در امور کلان و خرد بررسی کرده ایم.