بررسی اثرات آرسنیک بر تکامل چشم در جنین های موش سوری

پیش زمینه و هدف: آرسنیک یکی از مهم ترین آلاینده های محیطی است که در آب آشامیدنی آلوده وجود دارد. هدف از این تحقیق بررسی اثرات سوء ایجاد شده در تکامل سیستم بینایی جنین موش به دنبال دریافت آرسنیک است.مواد و روش کار: در این مطالعه از 30 موش سوری در دو گروه کنترل و تجربی (n= 15) استفاده گردید. به موش های گروه تجربی از روز هشتم بارداری روزانه 40 mg/kg سدیم آرسنیک به صورت داخل صفاقی تزریق گردید. موش ها در روزهای 10, 16 و 19 بارداری کشته و جنین ها از رحم آن ها خارج شدند. جنین ها از نظر ماکروسکوپیک و میکروسکوپیک (هیستوپاتولوژی و ایمونوهیستوشیمی برای بیان پروتئینRCF1 ) مورد بررسی قرار گرفتند. از نرم افزار SPSS برای بررسی کمی دادها استفاده شد.یافته ها: مشاهدات ماکروسکوپیک جنین های 16 و 19 در گروه تجربی حاکی از نقص بینایی به صورت آنوفتالمی یا عدم تشکیل کره چشم بودند. مطالعات میکروسکوپیک با رنگ آمیزی هماتوکسیلین ائوزین نشان داد که در گروه تجربی 60 درصد از جنین های 10 روزه, 60 درصد از جنین های 16 روزه و 33.5 درصد از جنین های 19 روزه دارای نقص در روند رشد چشم و لایه های تشکیل دهنده آن بودند. علاوه بر این میزان بیان پروتئین RCF-1 در لایه عصبی شبکیه کاهش یافته بود.بحث و نتیجه گیری: با توجه به نتایج بدست آمده می توان گفت که آرسنیک سبب ایجاد اختلال در تکامل سیستم بینایی جنین هایی که در معرض آرسنیک قرار می گیرند می شود.