مطالعه ویژگی های کمی و کیفی ارقام روز کوتاه پیاز در اصفهان

به منظور بررسی سازگاری و خصوصیات عملکرد سوخ 12 رقم پیاز روزکوتاه جهت کشت پاییزه در اصفهان آزمایشی در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با 4 تکرار در ایستگاه تحقیقات کشاورزی کبوترآباد اصفهان طی دو سال زراعی 87 -1386 و 88 -1387 انجام شد. ارقام عبارت بودند از: 1- پگاسوس, 2- گرانو 6835 (ایکس پی 07596835), 3- هیبرید سیروس, 4- تگزاس ارلی وایت, 5- هیبرید جاگوار, 6- سنچوری (ای ایکس 07592000), 7- کالرا, 8- هیبرید پریماورا, 9- لاهویا, 10- تگزاس یلو گرانو 502 (رقم مورد کشت در منطقه), 11- کونتسا و 12- هیبرید ساوانا سوییت. بذور ارقام در مهر ماه به صورت ردیفی در کرت کشت گردید و عملیات زراعی معمول انجام شد. تجزیه واریانس داده ها نشان داد که اثر سال معنی دار نگردید لذا داده ها در هم ادغام و آنالیز گردید. نتایج نشان داد که رقم هیبرید سیروس بیشترین عملکرد کل (109.39 تن در هکتار) و عملکرد بازارپسند (94.47 تن در هکتار) و رقم لاهویا کمترین عملکرد کل (28.19 تن در هکتار) و عملکرد بازارپسند (16.17 تن در هکتار), را با اختلاف معنی داری نسبت به سایر ارقام تولید کردند. عملکرد کل و عملکرد بازارپسند رقم تگزاس یلو گرانو 502 با اختلاف معنی داری نسبت به هیبرید سیروس در مرحله بعد قرار گرفت. تغییرات میانگین های قطر و ارتفاع سوخ ارقام تقریبا روندی مشابه تغییرات عملکرد نشان داد. ارقام هیبرید جاگوار و لاهویا به ترتیب با 4.66 و 2.58 میلی متر بیشترین و کمترین قطر گردن سوخ را داشتند. بیشترین میزان ماده خشک سوخ (10.38 درصد) و کل مواد جامد محلول سوخ (10.7 درصد) در رقم کونتسا حاصل شد. کمترین میزان ماده خشک سوخ (7.9 درصد) و کل مواد جامد محلول سوخ (7.04 درصد) بترتیب در ارقام پریماورا و ساوانا سوئیت بدست آمد. همبستگی ماده خشک و مواد جامد محلول با ضریب 0.71 معنی دار گردید. به طور کلی رقم هیبرید سیروس سازگاری مناسبی به شرایط منطقه نشان داد.