بهبود خواص مقاومتی و نفوذپذیری ماسه بادی به روش بیولوژیکی

امروزه با توجه به رشد جمعیت و لزوم توسعه ساخت و ساز در زمین های حاشیه ای و نامرغوب بکارگیری روش های کارآمد و اقتصادی جهت اصلاح خاک از جمله مباحث مهم و مورد نیاز در مهندسی ژئوتکنیک می باشد. در همین راستار روش های بهسازی زیادی در دنیا در حال اجرا می باشند البته هر کدام مزایا و معایب خاص خود را دارا می باشند که یکی از عمده ترین معایب در برخی روش های موجود عدم سازگاری آنها با محیط زیست می باشد. روش بهسازی بیولوژیکی روشی خلاقانه, نوین و سازگار با محیط زیست می باشد که با استفاده از میکروارگانیسم ها و فرآیندهای بیوشیمیایی منجر به تشکیل کربنات کلسیم می گردد. این رسوب باعث چسپیدن ذرات خاک به یکدیگر می شود و خواص مقاومتی و فیزیکی خاک را بهبود می بخشد. در این پژوهش عملکرد کشت مختلط در برابر کشت منفرد میکروارگانیسم ها در افزایش مقاومت تک محوری و کاهش نفوذپذیری مورد بررسی قرار گرفت. نتایج آزمایشات تک محوری نشان داد که مقاومت تک محوری خاک بهسازی شده توسط کشت منفرد و مختلط به ترتیب 7/527 کیلوپاسکال و 8/771 کیلوپاسکال می باشد که نسبت به مقاومت خاک بهسازی نشده افزایش چشمگیری یافته است. نتایج آزمایش نفوذپذیری بار افتان نشان داد که نفوذپذیری خاک بهسازی شده نسبت به خاک بهسازی نشده کاهش چشمگیری داشته است. در مجموع عملکرد کشت مختلط در مقایسه با کشت منفرد مطلوب تر بوده و منجر به افزایش مقاومت و کاهش نفوذپذیری قابل توجهی گردیده است.