ویژگی ها و اثرهای دورپیوندی ال نینو های فرین شرق و مرکز اقیانوس آرام و ال نینوی فرین ترکیبی

با استفاده از داده های میانگین ماهانه ERA-Interim, ال نینوهای 1997-1998, 2009-2010, و 2015-2016, که به ترتیب ال نینوهای فرین شرق و مرکز اقیانوس آرام و ال نینوی فرین ترکیبی اند مطالعه شده است. نتایج نشان داد آغاز هر سه ال نینوی فرین از ماه ژوییه بوده است؛ درحالی که تفاوت های بارزی در زمان از بین رفتن ال نینوهای 1997-1998 و 2015-2016 وجود دارد. در هر سه ال نینو, بی هنجاری های مثبت و منفی دمای سطح دریا به ترتیب در مناطق استوایی شرق و غرب اقیانوس آرام تشکیل شده اند. بیشینه بی هنجاری های مثبت دمای سطح دریا طی وقوع ال نینوی 1997-1998 در مناطق استوایی شرق اقیانوس آرام و در ال نینوی 2009-2010 در مناطق استوایی مرکز اقیانوس آرام قرار دارند. بی هنجاری های مثبت دمای سطح دریا در ال نینوی 2015-2016 از مرکز تا شرق مناطق استوایی اقیانوس آرام کشیده شده اند. همچنین, اندازه بی هنجاری های دمای سطح دریا و فشار تراز دریا در ال نینوی 1997-1998 از ال نینوی 2009-2010 بزرگ تر بوده است. در هر سه ال نینو, بی هنجاری ه ای مثبت (منفی) ارتفاع ژیوپتانسیلی در تراز 300 هکتوپاسکال در همان مناطقی از اقیانوس آرام حاره ای شکل گرفته اند که بی هنجاری های مثبت (منفی) دمای سطح دریا مشاهده می شود. بی هنجاری های شکل گرفته در ترازهای فوقانی وردسپهر در مناطق حاره ای اقیانوس آرام در طی این سه ال نینو بر الگوهای جوی مناطق دیگر تاثیر گذاشته اند.