ارزیابی کیفی تناسب اراضی منطقه شهرکرد برای ذرت علوفه ای به روش فائو و با استفاده از برنامه ALES

با توجه به استفاده بی رویه از اراضی و تخریب آن ها از یک طرف و نیاز روزافزون به افزایش عملکرد در واحد سطح از طرف دیگر, ضرورت بهره برداری بهینه از اراضی بیش از پیش احساس می شود. یکی از راه های رسیدن به این مقصود, ارزیابی کیفی تناسب اراضی برای یک نبات خاص است. این تحقیق به منظور انجام این نوع ارزیابی برای ذرت علوفه ای در منطقه شهرکرد و بررسی کارآیی روش های ارزیابی تناسب اراضی انجام گرفت. در این راستا, با انطباق خصوصیات اراضی با نیازهای رویشی گیاه مورد نظر, از طریق روش های محدودیت ساده و پارامتریک و با استفاده از نرم افزار ALES, کلاس تناسب واحدهای اراضی برای ذرت علوفه ای تعیین گردید. برای ساختن مدل در نرم افزار ALES, روش محدودیت ساده بکار رفت و یک بانک اطلاعاتی دربرگیرنده واحدهای خاک, خصوصیات خاک و نیازهای رویشی ذرت علوفه ای در محیط نرم افزار ایجاد و سپس اطلاعات مربوط به خصوصیات اراضی با نیازهای رویشی ذرت علوفه ای انطباق داده شد. نتایج نشان داد که وقتی از نرم افزار ALES استفاده می شود و زمانی که در روش پارامتریک, رابطه ریشه دوم بکار می رود, اغلب واحدهای اراضی برای کشت آبی ذرت علوفه ای, در زیرکلاس تناسب (S2C) قرار می گیرند. زمانی که رابطه استوری مورد استفاده قرار می گیرد, اغلب واحدهای اراضی به علت ضرب درجات تناسب و نه بخاطر محدودیت هر یک از مشخصات اراضی, دارای تناسب بحرانی (S3C) می شوند. بیشترین محدودیت را برای کشت آبی ذرت علوفه ای در منطقه مورد مطالعه, متوسط درجه حرارت حداقل سیکل رشد و نسبت تعداد ساعات آفتابی به طول روز در مرحله رشد رویشی و در بعضی واحدهای اراضی, pH خاک نیز عامل محدود کننده تولید بحساب می آید.