مسئولیت پذیری اجتماعی و ارزش آفرینی نقدی با تاکید بر نقش تعدیلی استراتژی کسب و کار

هدف پژوهش حاضر, ارزش گذاری مسیولیت پذیری اجتماعی و ابعاد آن به شیوه ای نوین و تاثیر آن بر ارزش آفرینی نقدی شرکت ها, با تاکید بر نقش تعدیل کنندگی استراتژی کسب وکار است. بدین منظور از یک شاخص ترکیبی؛ پایه گذاری شده بر متغیرهای حسابداری, مبتنی بر روش میانگین رتبه بندی دهکی, جهت تعیین ارزش مسیولیت پذیری اجتماعی و ابعاد آن استفاده شده است. ارزش افزوده نقدی, مبنایی جهت سنجش ارزش آفرینی نقدی شرکت ها می باشد. منطبق با چارچوب نظری مایلز و اسنو (2003, 1978)؛ استراتژی های تدافعی, تحلیل گر و تهاجمی به دو حالت امتیاز و نوع استراتژی, مورد بررسی قرار گرفته است. نمونه آماری شامل 104 شرکت طی دوره ی زمانی 1389 تا 1397 است. برای آزمون فرضیه های پژوهش از الگوی رگرسیون خطی چند متغیره و شیوه داده های ترکیبی استفاده گردیده است. نتایج نشان می دهد مسیولیت پذیری اجتماعی و ابعاد اقتصادی, اخلاقی و قانونی آن تاثیر مثبت و معناداری بر ارزش آفرینی نقدی شرکت ها دارد و استراتژی کسب وکار این رابطه را به طور مثبت و معنادار تحت تاثیر قرار می دهد. همچنین نتایج نشان می دهد هرچه استراتژی کسب وکار تهاجمی تر باشد, تاثیر قوی تری بر رابطه بین مسیولیت پذیری اجتماعی و ابعاد آن, با ارزش آفرینی نقدی دارد. پژوهش حاضر به دلایلی چند, به وسعت اطلاعات پژوهشی می افزاید. در این پژوهش به بررسی ارتباط مسیولیت پذیری اجتماعی و ابعاد آن با ارزش آفرینی نقدی شرکت ها پرداخته شده است. از آنجا که گنجاندن متغیرهای تعدیلی در رابطه مسیولیت پذیری اجتماعی و عملکرد به تبیین این ارتباط, و افزایش قابلیت اطمینان نتایج کمک می کند, استراتژی های تجاری به عنوان یکی از این عوامل, مورد بررسی قرار گرفته است. این امر می تواند درک عمیق تری برای مدیران از اثرگذاری تعهدات اجتماعی بر ارزش آفرینی شرکت ها, در سایه استراتژی های مختلف تجاری فراهم سازد.