تألیف قلوب در فقه امامیه و چگونگی اجرای آن در عصر غیبت

در این مقاله از طرفی به تبیین اصل «تألیف قلوب» در فقه امامیه پرداخته ایم که به موجب آن, کفار یا مسلمانان ضعیف العقیده, به منظور جلب نیرو در جهاد یا جذب به اسلام و مسلمانان یا برای ایجاد وحدت بین آنها و حفظ حکومت اسلامی, مورد الفت قرار می گیرند. از طرف دیگر ضمن بررسی این حکم در زمان غیبت و ذکر ادله ی فقها در این باب, به این نتیجه رسیده ایم که حکم, مذکور هم با توجه به احتمال وقوع جهاد و هم با وجود گسترش اسلام و هم در فرض عدم تشکیل حکومت اسلامی, اجراشدنی است. پس در این مقاله دامنه ی اجرای این اصل را در ابواب مختلف فقه به بحث گذاشته ایم و به ذکر مواردی از استناد فقیهان به مضمون و محتوای آن می پردازیم. اصل مورد بحث در موارد مهم فقهی چون زکات, وقف, تقیه ی مداراتی و عقد امان کاربرد دارد. روش تحقیق در این پژوهش, توصیفی تحلیلی بوده است.