ادله اثبات نظریه تجسم اعمال و تبیین کارکردهای کلامی آن از دیدگاه علامه طباطبائی

یکی از مباحث مهم مربوط به عالم پس از مرگ چگونگی دریافت جزای اعمال است. در آیات قرآن و روایات معصومان‰ با تعابیر مختلف و تصویرپردازی های متعددی به چگونگی جزای اعمال در عالم آخرت اشاره شده است. بسیاری از عالمان و مفسران, این آیات و روایات را به انضمام دلیل عقلی نظریه بقای نفس و تاثیر متقابل عمل و نفس, ادله ای قطعی در اثبات نظریه تجسم اعمال در عالم آخرت قلمداد کرده اند. در این بین, علامه طباطبائی مفسر و حکیم برجسته معاصر, بیشترین عنایت را به این مسئله مبذول داشته است. وی با استناد به ادله مذکور, ضمن اثبات نظریه تجسم اعمال, به کارکردهای کلامی مهمی که بر این نظریه مترتب اند, اشاراتی کرده است. اثبات عدالت خداوند در جزای اعمال و توجیه علت خلود در جهنم, از اهم این کارکردها به شمار می آید. این مقاله ضمن بیان ادله اثبات نظریه تجسم اعمال, کارکردهای کلامی این نظریه را از دیدگاه علامه تبیین می کند.