بررسی نقش محیط کالبدی معماری بر درمان اختلال اوتیسم در کودکان 4 تا 10 سال در شهر ارومیه

این پژوهش به منظور بررسی تأثیر مؤلفه های محیط کالبدی معماری بر درمان اختلال اوتیسم در کودکان 4 تا 10 سال انجام گرفته است. با اعمال طرح نیمه آزمایشی از میان مراجعه کنندگان به مرکز بهزیستی استان آذربایجان غربی در شهر ارومیه, 24 نفر انتخاب و به صورت تصادفی ساده در دو گروه 12 نفره آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابتدا از هر گروه توسط پرسشنامه کانرز, فرم والدین, پیش آزمون گرفته شد و پس از اعمال تغییراتی در محیط کالبدی منزل و فضای آموزشی کودکان گروه آزمایش و انجام توصیه هایی در این راستا توسط والدین و مربی کودک, حدود 6 هفته بعد, از هر دو گروه پس آزمون گرفته شد و نتایج با استفاده از تحلیل کواریانس توسط نرم افزار spss18 تحلیل شد, یافته های تحقیق نشان داد که استفاده از نور طبیعی, داشتن ارتباط بصری و شنیداری با فضای بیرون از خانه و داشتن دید به طبیعت از طریق پنجره اتاق کودک, اثر مثبت استفاده از طیف رنگ های صورتی و بنفش, اختصاص فضای کافی برای پرداختن به فعالیت فیزیکی, ترغیب کودک به انجام فعالیت و تکالیف درسی خود در فضای طبیعی و باز و نیز پرداختن به بازی های هدفمند در محیط طبیعی و سبز خارج از منزل, وجود گیاهان و بوته های کوچک در داخل حیاط ساختمان و امکان ارتباط کودک با آنان می تواند باعث کاهش معنی دار شدت علایم ads می شود. با توجه به تفاوت معنی دار این گروه های آزمایش و کنترل می توان اذعان داشت طراحی صحیح مسکن و فصاهای آموزشی و اهمیت دادن به کیفیت فضاها, ممکن است به کاهش نشانه های اختلال اوتیسم کودکان کمک کرد.