بررسی نقش مضامین در ادبیّات و کاربرد های آن در ادبیّات تطبیقی

گستره ی پژوهش حاضر, بررسی و تشریح اهمّیّت به کارگیری بُن مایه یا مضمون, به عنوان روش تحقیق در مطالعات تطبیقی است. هرچند به ظاهر این موضوع شاکله ی از پیش تعریف شده ای دارد و در نگاه اوّل سبک و سیاق جدیدی را در مطالعات ادبی تطبیقی فراهم نمی آورد, پژوهش حاضر, به اثبات این موضوع می پردازد که با بررسی مضامین در آثار ادبی (به عنوان یکی از عناصر مهم در مطالعه ی ادبیّات) می توان به نظامی پیچیده و غنی از ارجاعات و مفاهیم دست یافت که در نتیجه ی سازمان بندی آن ها شرایط مطالعه ی تطبیقی فراهم می شود. بخش مهمّی از این نظام, به بافت فرهنگی و اجتماعی در پس آثار ادبی باز می گردد که منبعی قابل ارجاع و نامحدود از معانی را برای خواننده ی نکته بین فراهم می سازد. این نکته, فرصت را برای بحث و گفتگو در زمینه ی چند نکته ی اساسی در حوزه ی ادبیّات تطبیقی فراهم می آورد و به پرسش هایی از این دست پاسخ می دهد که هدف از انجام یک مطالعه ی تطبیقی چیست؟ در انجام آن باید چه موضوعات و عناصری را مورد بررسی قرار داد و چه روشی را در پیش گرفت؟ و اینکه نتایج این پژوهش چه کمکی به مطالعات آینده در زمینه های مربوطه می کنند؟ پاسخ به این دسته از پرسش های کلیدی, زمینه ی یکپارچگی در روش و چارچوب مطالعات ادبی تطبیقی, به ویژه جنبه های فرهنگی آن را, به وجود می آورد؛ همچنین, این مطالعه در پی آن است تا چگونگی استفاده از مضامین به عنوان راهکاری خلاّقانه و بنیادی در بحث کاربرد و روش در ادبیّات تطبیقی را به بحث و گفت وگو گذارد.