بررسی تطبیقی-تحلیلی ترجمه ی قرآنِ بهرام پور و صفوی بر پایه ی الگوی انسجام هلیدی و حسن (مطالعه موردی سوره ی نازعات)

مباحث زبان شناسی از دیرباز مورد توجه دانشمندان اسلامی قرار گرفته است. از جمله مباحث زبان شناسی, بررسی میزان توانایی انتقال مفاهیم متنی به مخاطب بوده و برای بررسی این موضوع, نظریات مختلفی مطرح شده است. در این جستار با تکیه بر یکی از نظریات نوپا و مورد استقبال دانشمندان اسلامی یعنی نظریه ی تکامل یافته انسجام متن هلیدی و حسن (1985) به بررسی میزان انسجام متنی دو ترجمه ی مشهور قرآن, ترجمه ی صفوی (1388) و بهرام پور (1387) پرداخته شده است. بحث انسجام در سه سطح دستوری, واژگانی و پیوندی قابل تأمل و بررسی است؛ در میان پژوهش های انجام شده در این موضوع بررسی میزان کارآیی دو ترجمه ی بهرام پور و صفوی با رویکردی تطبیقی-تحلیلی رویکردی جدید برای اعتبار سنجی ترجمه های حاضر قرآن کریم بوده و لذا در این پژوهش با پیاده سازی این نظریه بر دو ترجمه مذکور و با استمداد از روش آماری, توفّق و مطابقت بیشتر ترجمه ی صفوی با نظریه ی هلیدی و حسن در سوره ی مبارکه ی نازعات به سبب کاربست بیشتر عوامل انسجام دستوری در متن یعنی ارجاع, حذف و جانشینی مشاهده می شود و بر این اساس می توان ترجمه ی صفوی را در چارچوب این نظریه منسجم تر از ترجمه ی بهرام پور دانست.