اثر متقابل پایه و تکیه گاه پل بر آبشستگی موضعی در اطراف آن ها

مساله آبشستگی موضعی در اطراف پایه و تکیه گاه پل در سال های اخیر به طور گسترده توسط محققین مختلف مورد بررسی قرار گرفته است. این در حالی است که مطالعات اندکی از تاثیر فاصله پایه از تکیه گاه روی آبشستگی پایه و تکیه گاه پل موجود می باشد. با توجه به این که پل های زیادی در سطح جهان ساخته می شوند که دارای پایه هایی در فاصله نزدیک به تکیه گاه می باشند, بنابراین ضرورت می یابد این موضوع مورد بررسی قرار گیرد. در تحقیق حاضر به منظور بررسی تاثیر طول تکیه گاه و شکل پایه بر روی عمق آبشستگی آن ها, از تکیه گاه های قائم با طول های 25, 37.5 و 50 سانتی متر و پایه های دایره ای, مربعی گرد گوشه و مربعی نوک تیز در دو فاصله 17.5 و 35 سانتی متر نسبت به سیلاب دشت استفاده شد. نتایج آزمایش ها نشان داد که با نزدیک شدن پایه به تکیه گاه, آبشستگی آن ها افزایش می یابد. به عنوان نمونه حضور پایه نوک تیز در فاصله 17.5 سانتی متری سیلاب دشت برای تکیه گاه 50 سانتی متری, عمق آبشستگی تکیه گاه و پایه را به ترتیب 50درصدو 61 درصد در مقایسه با پایه و تکیه گاه به صورت مجزا افزایش می دهد.