مقایسه اثر اسانس میخک، آنتی بیوتیک ویرجینامایسین و پروبیوتیک پروتکسین بر عملکرد، فراسنجه های خونی، جمعیت میکروبی و بافت شناسی روده کوچک جوجه های گوشتی

این پژوهش با هدف بررسی اثر آنتی بیوتیک ویرجینامایسین, اسانس میخک و پروبیوتیک پروتکسین بر عملکرد, فراسنجه های خونی, جمعیت میکروبی و بافت شناسی روده کوچک جوجه های گوشتی انجام شد. برای این منظور 240 قطعه جوجه نر گوشتی سویه راس 308 در 24 واحد آزمایش با 6 تیمار و 4 تکرار 10 قطعه ای در قالب طرح کاملا تصادفی توزیع شدند. تیمارها شامل: جیره پایه (شاهد), دو گروه آزمایشی تغذیه شده با جیره شاهد و افزودن 0.02 درصد آنتی بیوتیک ویرجیناماسین و پروبیوتیک پروتکسین و سه گروه آزمایشی تغذیه شده با جیره شاهد و سطوح 150, 300 و 450 میلی گرم درکیلوگرم جیره, اسانس میخک بودند. نتایج نشان داد که تیمارهای حاوی آنتی بیوتیک, پروبیوتیک و سطوح 150 و 300 میلی گرم اسانس میخک وزن زنده, ضریب تبدیل خوراک, وزن نسبی لاشه, سینه و ران را به طور معنی دار بهبود بخشیدند (p<0.05). میانگین وزن نسبی اندام های ایمنی بورس و طحال و همچنین کبد, در تمامی تیمارها در مقایسه با تیمار کنترل افزایش یافت (p<0.05). پروبیوتیک و تمامی سطوح اسانس, میزان کلسترول و LDL پلاسمای خون را به طور معنی دار کاهش دادند (p<0.05). تمامی تیمارها بجز آنتی بیوتیک تعداد باکتری های لاکتوباسیلوس را افزایش و تعداد باکتر های اشرشیاکلی را کاهش دادند (p<0.05). آنتی بیوتیک, پروبیوتیک و سطوح 150 و 300 میلی گرم اسانس میخک ارتفاع و عرض پرز را افزایش و عمق کریپت را کاهش دادند. تمامی تیمارها نسبت هتروفیل به لمفوسیت را بهبود بخشیدند (p<0.05). بنابراین می توان از پروبیوتیک و اسانس میخک تا سطح 300 میلی گرم به عنوان جایگیزین آنتی بیوتیک در جهت بهبود عملکرد و ایمنی جوجه های گوشتی استفاده کرد.