قلمروپایی در سکونتگاه های دانشجویی (مطالعه موردی: خوابگاه فاطمیه کوی دانشگاه تهران)

ایجاد قلمرو نقشی اساسی در کیفیت زندگی در سکونتگاه های دانشجویی دارد. در این مقاله به بررسی قلمروپایی در سکونتگاه دانشجویی و تاثیر معماری بر تامین نیازهای روانی دانشجویان پرداخته شده است. از آنجا که در روانشناسی محیطی مفاهیم ازدحام و تراکم, شخصی سازی, خلوت و قلمرو ارتباط معنایی عمیقی دارند, به آنها پرداخته شده است. برای بررسی دقیق تر موضوع و مشاهده عملکردی قلمروپایی, سکونتگاه فاطمیه کوی دانشگاه تهران, یکی از بزرگترین سکونتگاه های دختران در خاورمیانه, به عنوان نمونه موردی انتخاب شد. به منظور دستیابی به پژوهش, به نقش قلمروپایی در دو مقیاس خرد یا فضای شخصی )درون اتاق( و مقیاس میانی که فضای عمومی شامل مجوعه ای از اتاق ها به همراه فضاهای نیمه عمومی می شود, صورت پذیرفته است. در هر مقیاس با بررسی وضعیت موجود جامعه آماری و میزان رضایت دانشجویان, مشکلات این سکونتگاه از دیدگاه روانشناسی محیطی واکاوی شده و پیشنهادهایی کاربردی برای طراحی سکونتگاه های دانشجویی در مقیاس های مختلف ارائه شده است.