انسان تعین ناپذیر در اندیشه پیکودلا میراندولا؛ بنیانی برای حقوق بشر غربی

اندیشمندان دوره رنسانس, به واسطه اینکه تجلی گاه یک دوران جدید بودند, از اندیشه های بکری برخوردارند. پیکودلا میراندولا (1494-1463م) با وجود گمنام بودن در تاریخ فلسفه, نقشی بسزا در نگاه غربی به انسان بازی کرد. نگاه او به مسیله کرامت انسان و جایگاهش در این مقوله بنیادین در تاریخ فکر غرب, بررسی اندیشه او را چنان پرمعنا می کند که می توان وی را از تاثیرگذارترین اندیشمندان در مسیله حقوق بشر در عصر کنونی دانست. با کمک تشریح اندیشه میراندولا, به نوعی به تشریح اندیشه غرب در مقوله کرامت انسان و حقوق بشر خواهیم پرداخت. بر این اساس سوال محوری در این پژوهش این است که: «مبنای کرامت مندی انسان در اندیشه میراندولا چیست و این مبنا چه نسبتی با حق انسان برقرار می کند؟ » برای یافتن پاسخ پرسشمان براساس رویکرد هرمنوتیک فلسفی گادامر به گفت وگو با متون میراندولا می پردازیم. میراندولا از انسان تعین ناپذیر سخن می گوید که حق قانون گذاری و تعیین سرنوشت خود را بنا به انتخاب خود دارد. این دیدگاه پیامدهای حقوق بشری مستقیمی دارد و به مثابه نخ تسبیحی است که اندیشه حقوق بشری معاصر را به اندیشه رنسانسی میراندولا متصل می کند.