بررسی تاثیر کودهای زیستی بر شاخص های رشدی ذرت (Zea mays L. ) در خاک های آلوده به سرب

به منظور بررسی تاثیر کودهای زیستی بر شاخص های رشدی گیاه ذرت(Zea mays L. ) در خاک های آلوده به سرب, آزمایشی در گلخانه گروه خاک شناسی دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان در سال 1394 بصورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی در 3 تکرار به اجرا درآمد. تیمارهای مورد بررسی عبارت بودند از سطوح آلودگی خاک به سرب (0, 50, 100, 200 و 400 میلی گرم بر کیلوگرم خاک) و تلقیح با کودهای زیستی مختلف شامل: باکتری حل کننده ی فسفات, قارچ میکوریز گلوموس موسه آ و قارچ میکوریز گلوموس اینتراردیس بود. فاکتورهای مورد اندازه گیری شامل: شاخص کلروفیل برگ, ارتفاع گیاه, وزن تر و خشک ریشه و اندام هوایی, فسفر و پتاسیم ریشه و اندام هوایی بود. نتایج حاکی از آن بود که کاربرد کودهای زیستی شاخص های کلروفیل برگ, ارتفاع گیاه, , فسفر و پتاسیم ریشه و اندام هوایی ذرت را نسبت به تیمار شاهد به طور معنی داری افزایش داد. تیمار قارچ گلوموس و باکتری حل کننده فسفر (M+P) توانست میزان کلروفیل برگ و ارتفاع گیاه را به ترتیب 93/11 و 89/21 درصد نسبت به تیمار شاهد بهبود دهد. با افزایش سطوح آلودگی خاک به سرب, میزان شاخص کلروفیل برگ به طور معنی داری کاهش یافت به طور کلی نتایج حاکی از آن بود که تلقیح خاک با کودهای زیستی می تواند, اثرات سوء و مضر سرب بر رشد و عملکرد گیاه را هر چند اندک اما کاهش دهد.