اثرات تغذیه بهینه پتاسیم و مدیریت های مختلف آبیاری بر کاهش مصرف آب ذرت

با توجه به شرایط خشک و نیمه خشک کشور ما و همچنین وجود خشکسالی های اخیر و با در نظر گرفتن تاثیر مثبت عناصری مانند پتاسیم در کاهش اثرات منفی کم آبیاری و کاربرد روش های آبیاری مناسب, این تحقیق انجام گردید. آزمایش در استان فارس, در شهرستان زرقان و روی گیاه ذرت رقم 704 سینگل کراس به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی, با سه تکرار در سال 1390 اجرا شد. دور آبیاری به عنوان فاکتور اصلی: (1- آبیاری به صورت کامل در کل فصل رشد (شاهد) 2- آبیاری یک در میان متناوب بجز در مراحل جوانه زنی و گلدهی 3- آبیاری یک در میان متناوب ثابت در کل دوره رشد و کود سولفات پتاسیم به عنوان فاکتور فرعی در چهار سطح (0, 100, 200 و 300 کیلوگرم درهکتار) در نظرگرفته شد. نتایج آزمایش نشان داد که تیمار آبیاری یک در میان متناوب بجز در مراحل جوانه زنی و گلدهی باعث افزایش معنی دار عملکرد دانه شد (4.93 تن در هکتار), درحالیکه تیمار آبیاری یک در میان متناوب ثابت تاثیر معنی داری بر عملکرد دانه نداشت (2.64 تن در هکتار). سطوح مختلف سولفات پتاسیم از لحاظ تاثیر بر شاخص سطح برگ, تعداد ردیف در بلال, تعداد دانه در ردیف و عملکرد دانه تفاوت معنی دار آماری داشتند. بیشترین ارتفاع گیاه (2.07 متر), تعداد ردیف در بلال (14.88), تعداد دانه در ردیف (28.478), طول بلال (18.113 سانتی متر), وزن هزار دانه (273.231 گرم) و عملکرد دانه (4.41 تن در هکتار) با کاربرد میزان 300 کیلوگرم پتاسیم در هکتار حاصل شد. اثر متقابل آبیاری یک در میان بجز مراحل جوانه زنی و گلدهی با کاربرد 300 کیلوگرم کود پتاسیم در هکتار بیشترین میزان عملکرد دانه را داشت (5.97 تن در هکتار).