مطالعه کوانتومی برهمکنش داروهای سیتاگلیپتین و پیوگلیتازون با نانولوله کربنی تک دیواره (7، 7)

محاسبات شیمی کوانتومی جهت بررسی برهمکنش ترکیبات دارویی سیتاگلیپتین و پیوگلیتازون که برای درمان بیماری دیابت مصرف می گردند با نانولوله ی (7-7) انجام گرفت. در همه محاسبات از کد Dmol3 در پایه نظریه تابعیت چگالی و روش GGA با مجموعه پایه DNDاستفاده گردید. نواحی واکنش پذیر و محل های حمله الکترون دوستی و هسته دوستی این ترکیبات با استفاده از توابع فوکویی بر اساس آنالیز بار مولیکن مورد بررسی قرار گرفت. انرژی جذب داروها با نانولوله ای کربنی محاسبه گردید. ترکیبات دارویی سیتاگلیپتین و پیوگلیتازون به صورت غیر کووالانی در داخل دیواره کربن نانوتیوب قرار می گیرند. پارامترهای کوانتومی کربن نانولوله خالص و سیستم های برهمکنشی, نشان می دهند که واکنش پذیری سیستم های کمپلکسی در مقایسه با کربن نانولوله خالص افزایش می یابد. انرژی های جذب منفی, برهمکنش مناسبی میان دارو و نانولوله کربنی و جذب شیمیایی ضعیفی را نشان می دهد. براساس محاسبات کوانتومی انجام گرفته, نانولوله کربنی تک دیواره (7و7) می تواند به عنوان حامل دارویی مناسب در داروسانی ترکیبات سیتاگلیپتین و پیوگلیتازون مورد استفاده قرار گیرند.