اثر دو فاکتور Nurr1 و GDNF بر حفاظت نورونهای دوپامین ساز SH-SY5Y در مقابل التهاب عصبی و مسمومیت ناشی از 6- OHDA

هدف: در این تحقیق از بیش بیان فاکتورهایNurr1 وGDNF, به دلیل پتانسیل ضدالتهابی و ترمیمی آن ها و نیز نقش Nurr1در تنظیم بیان ژن گیرنده GDNF (Ret), با هدف حفاظت سلول های دوپامین سازSH-SY5Y در مقابل التهاب عصبی و نیز مسمومیت6- OHDA استفاده شد.مواد و روش ها: ابتدا لنتی ویروس های نوترکیب حامل ژن هایNurr1 وGDNF تهیه و به ترتیب به سلول های SH-SY5Y و آستروسیتوما ترانسداکت شدند. همچنین برای تولید بهینه فاکتور GDNF, سلول های HEK-293T با ناقل پلاسمیدی مربوطه ترانسفکت و محیط مشروط آن ها و نیزسلول های آستروسیتوما, حاوی فاکتور GDNF, جمع آوری شد. بیش بیان ژن های مزبور با RT-PCR به اثبات رسید. از سوی دیگرسلول های میکروگلیا از مغز نوزاد رت جداسازی و متعاقبا با لیپوپلی ساکارید (LPS) فعال و نهایتا بیان فاکتورهایTNF-a و iNOS در آن ها با تستگریسوRT-PCR اثبات شد, محیط مشروط میکروگلیا جمع آوری و به همراه محیط مشروط سلول های آستروسیتوماHEK-293T/ به سلول های SH-SY5Yافزوده شد. رده یSH-SY5Y به صورت جداگانه نیز با محیط مشروط آستروسیتوما HEK- 293T/ و توکسین 6- OHDA تیمار شد.نتایج: آنالیز MTT نشان داد سلول های SH-SY5Y با بیان فزاینده Nurr1 و یا در حضور GDNF, مقاومت بیشتری در برابر التهاب عصبی و توکسین 6- OHDA نشان می دهند. همچنین GDNF و Nurr1 با هم اثر سینرژیک داشته و مقاومت بیشتری را به سلول های دوپامین ساز عطا می کنند.نتیجه گیری: فاکتورهایNurr1 و GDNF به تنهایی و نیز به صورت توام و سینرژیک, اثر حفاظتی بر نورون های دوپامین ساز در مقابل عوامل التهابی و توکسین 6- OHDA دارند.