تحلیل مضمون عاشقانه چند نگاره از رضا عباسی با تأکید بر اثر « بانوی خیال پرداز» بر مبنای آرای صدرالمتألهین

مضامین عاشقانه در نگارگری به اشعار عاشقانه و شاعرانه فارسی به قبل از مکتب اصفهان بر می گردد. آثار رضا عباسی از جمله مضامین عاشقانه و تغزلی, سبک جدیدی را در طراحی و نقاشی ایرانی ابداع کرد. پیوند درونی اجزاء مختلف آثار تغزلی رضا با ترکیب بندی جدید و نه همچون آثار گذشته ولی با دوری از پرسپکتیو و سایه روشن و هماهنگ با فلسفة جدید صدرالمتألهین, فرهنگ و هنر روزگار عصر شاه عباس اول صفوی را به زیبایی تمام نشان می دهد. آثار رضا با مضامین مختلف عاشقانه, عرفانی, حماسی و اجتماعی هستند؛ که از میان آثار او به تحلیل چند نگاره از این هنرمند با مضامین عاشقانه و تطبیق آنها با آراء صدرالمتألهین پرداخته می شود. رضا نقش مایه ها و موضوعات شاخص عاشقانه و عرفانی در جهان پیرامون راکه در لایه های پنهان آثارش موجود است, به طور رمزگونه نمایان می سازد. عشق عفیف در آراء ملاصدرا, که در بعضی از آثار رضا, مطابق های تصویری آن را می توان یافت, از مشاهده شروع و به تمثیل و تمثل منتهی می شود که این خود سرآغاز دیگری است و در انتها به اتهاد عاشق و معشوق و یکی شدن با خداوند و وحدت وجود ختم می شود. هدف از پژوهش حاضر دستیابی به مبانی پنهان و آشکار عاشقانة نهفته در آثار رضا عباسی, هنرمنددربار شاه عباس و تطبیق و مقایسة آن ها با مؤلفه های فکری صدرالمتألهین در باب عشق است. از این روی, ابتدا آراء صدرا در زمینه عشق بیان می شود و در ادامه چند نمونه از آثار رضا عباسی که از نظر مضمون, تغزلی هستند و به نظر می رسد با آراء صدرا در زمینه عشق هماهنگ هستند, مورد تحلیل قرار خواهد گرفت. بدین ترتیب, در تحقیق حاضر با روش جمع آوری اطلاعات و داده ها به صورت کتابخانه ای از کتاب های موجود و اسناد تصویری موزه ها و بررسی داده ها, به شیوة تحلیلی, تطبیقی, یافته هایی که به دست آمد مبین آن است که اکثر آثار تغزلی رضا عباسی با مؤلفه های فکری ملاصدرا در باب عشق ارتباط دارند.