بررسی کارایی روش های پهنه بندی شدت خشکسالی در استان کرمان

لزوم آمادگی برای تعدیل پدیده خشکسالی جز با تدوین طرح های پهنه بندی خشکسالی محقق نخواهد شد. پدیده خشکسالی یکی از مهم ترین بلایای طبیعی است که بسیاری از کشورها را تحت تاثیر قرار داده و باعث بروز بسیاری مشکلات از جمله اقتصادی, اجتماعی, سیاسی و فرهنگی شده است. آگاهی از وضعیت خشکسالی, با پیش بینی و پهنه بندی شدت خشکسالی می تواند خطر زیان های ناشی از این پدیده را تا حد قابل توجهی کاهش دهد. در این تحقیق استان کرمان به عنوان منطقه مطالعاتی انتخاب شد. هدف از این پژوهش ارزیابی دقت روش های کریجینگ, کوکریجینگ و معکوس فاصله در تهیه نقشه های شدت خشکسالی رخ داده در استان کرمان با استفاده از شاخص درصد بارش نرمال می باشد. بدین منظور 44 ایستگاه هواشناسی که دارای آمار بلند مدت و پایه زمانی مشترک 20 ساله بودند, انتخاب گردیدند. سپس شاخص خشکسالی درصد بارش نرمال برای دوره آماری محاسبه گردید. نقشه های پهنه بندی خشکسالی برای سال های 1367, 1372, 1378, 1379, 1381 و 1384 با استفاده از سه روش کریجینگ, کوکریجینگ و معکوس فاصله تولید شد. از بین سه روش پهنه بندی, روش کریجینگ به دلیل داشتن خطای RMSE پایین تر به عنوان مناسب ترین روش انتخاب گردید. نتایج این پژوهش نشان داد که: شدیدترین خشکسالی ها در سالهای 1367, 1372, 1378, 1379, 1381, 1384 اتفاق افتاده است.