بررسی عملکرد استراتژی های بیمه سبد سرمایه تحت مدل تصادفی مارکف رژیم متغیر در بورس اوراق بهادار تهران

هدف استراتژی های بیمه سبد, نوعی روش های ساختاری هستند که با تعیین مقداری برای کف, سطح مشخصی از اطمینان (بیمه) را ارایه می کنند. به بیان دیگر با استفاده از این استراتژی های معاملاتی, می توان حداقل بازده از پیش تعیین شده ای را کسب کرد. این پژوهش ضمن بیان نحوه ساخت و تخصیص دارایی در این استراتژی ها, به بررسی عملکرد استراتژی بیمه سبد با نسبت ثابت (CPPI) و بیمه سبد بر اساس ارزش در معرض ریسک (VBPI) می پردازد. روش ابتدا مدل ریاضی رویکرد با نسبت ثابت در حالت محدودشده, ارایه شد. در حالت محدودشده, استقراض با نرخ بدون ریسک امکان پذیر نیست. در ادامه با استفاده از تبدیل فوریه تابع مشخصه, تابع چگالی بازده استخراج شد. با استفاده از تابع چگالی بازده, ارزش در معرض ریسک در سطوح اطمینان مدنظر به دست آمد و در نهایت به کمک آن, مدل ریاضی رویکرد مبتنی بر ارزش در معرض ریسک ارایه شد. به منظور برآورد روند حرکتی دارایی ریسکی, از مدل با رژیم متغیر استفاده شد که به واقعیت نزدیک تر است. یافته ها نتایج نشان می دهد که هر دو استراتژی در کنترل ریسک نامطلوب موفق عمل کرده اند و این عملکرد با افزایش سطح اطمینان و تعداد دفعات تغییر چیدمان سبد در طول دوره سرمایه گذاری بهبود می یابد. در مقایسه دو استراتژی, سنجه امگا نشان می دهد که در آستانه های پایین عملکرد استراتژی با نسبت ثابت بهتر است. همچنین پراکندگی نتایج شبیه سازی شده برای ارزش نهایی سبد نشان داد که رویکرد با نسبت ثابت در محافظت از کف عملکرد بهتری دارد. نتیجه گیری استراتژی های بیمه سبد, ریسک نامطلوب را نسبت به استراتژی خرید و نگهداری به طور چشمگیری بهبود می دهند و همچنین, استراتژی بیمه سبد با نسبت ثابت در قیاس با استراتژی بیمه سبد مبتنی بر ارزش در معرض ریسک عملکرد بهتری دارد.