تعیین دمای ابزار در براده برداری عمودی به روش المان محدود و مقایسه با نتایج تجربی

ماشینکاری فولادها به طور ذاتی دمای بالایی را تولید می کند؛ این دما علاوه بر کاهش عمر ابزار, باعث پایین آمدن کیفیت قطعه تولیدی می شود. از طرفی کاربرد مواد خنک کننده به سلامتی اپراتور آسیب می رساند و باعث آلودگی محیط زیست می شود. در این مقاله ماشینکاری در شرایط خشک توسط ابزار کاربایدی بر روی فولاد (st37) انجام شد و برای به دست آوردن دمای منطقه تماس ابزار-براده از دو روش: ترموکوپل جایگذاری شده در ابزار و دوربین مادون قرمز استفاده شد. نتایج تجربی با نتایج نرم افزارهای سوپرفرم و فلوئنت مقایسه شده است. با ثابت نگاه داشتن هندسه ابزار و تغییر در پارامترهای سرعت برش, نرخ پیشروی و عمق برش و مقادیر حرارت ایجاد شده در ابزار مورد مطالعه قرار گرفت. سپس به کمک نتایج تجربی حاصل از ترموکوپل با روش طراحی آزمایش و توسط آنالیز رگرسیون, فرمول تخمین دمای سطح ابزار به دست آمد و نشان داده شد که اثر افزایش سرعت برشی, پیشروی, عمق برش و اثر دو طرفه سرعت برشی و پیشروی, به ترتیب بیشترین تاثیر را بر دمای سطح ابزار دارند. همچنین تاثیر پارامترهای سرعت برش و پیشروی همزمان با دما بر روی نیروهای ماشینکاری مورد بررسی قرار گرفت.