تحلیل و ارزیابی تاثیر ساختار کالبدی-فضایی بر توزیع سفرها و ترافیک شهری مطالعه موردی: رشت

ساختار فضایی و کالبدی شهر نقش مهمی در عملکردهای اجتماعی و رفتار شهروندان دارد و شبکه معابر به عنوان عامل پیونددهنده عناصر سازمان فضایی اهمیت زیادی در ساختار شهرها دارند. کاربری اراضی به عنوان مبدا و مقصد, از مهم ترین عوامل ایجاد حرکت در شهر است. معابر واسط معابری هستند که لزوما مبدا و مقصد نمی باشند, بلکه برای رسیدن به مقصد باید از آن ها عبور نمود. چگونگی انتخاب این فضاها به وسیله عابران برای رسیدن به مقصد, با استفاده از روش چیدمان فضا تبیین می شود. نوع پژوهش حاضر کاربردی است و روش تحقیق در این پژوهش از نوع مطالعه رابطه معنادار عوامل فضایی-کالبدی شامل کاربری اراضی و متغیرهای نحوی (چیدمان فضا) با عوامل مشاهداتی شامل حجم سفرها در معابر شهری است. در این پژوهش بر اساس تیوری «چیدمان فضا» و مفهوم آن در قالب «حرکت طبیعی» در فضای شهری, پس از بررسی ساختار فضایی-کالبدی شهر رشت در سه گام اساسی, با استفاده از تحلیل گراف پارامترهای نحوی (هم پیوندی, ارتباط, کنترل و میانگین عمق) و همچنین روش رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS مشخص گردید که پیکره بندی فضایی و چیدمان کاربری اراضی با رفتار سفر شهروندان رابطه مستقیم معناداری داشته و تا 75 درصد تغییرات آن را می توانند پیش بینی کنند. در این میان ضریب بتای پیکره بندی فضایی 63/0 و به مراتب بیشتر از کاربری اراضی با ضریب 34/0 است.