بررسی آلودگی های انگلی ماهی کپور نقره ای (Hypophthalmicthys molitrix) در برخی آببندان های شهرستان فریدونکنار (استان مازندران)

تولید ماهیان گرمابی اولین بار در دهه 40 خورشیدی در شرکت کشت و صنعت دامپروری سپیدرود در رشت انجام گرفت. پرورش ماهیان گرمابی عمدتا بصورت پرورش در استخرهای خاکی و یا آببندان ها صورت می گیرد. در این بین شهرستان فریدونکنار با دارا بودن 25 آببندان نقش مهمی در تولید این ماهیان ایفا می نماید. در پرورش ماهیان گرمابی انگل ها از عمده ترین تهدیدکننده تولید هستند به همین دلیل در سال 1387 بر اساس بیشترین وسعت و تولید, 3 آببندان شهرستان فریدونکنار انتخاب شدند. نمونه برداری ها در طول یک دوره پرورش 6 ماهه صورت گرفت, بطوری که که از هر آببندان ماهانه 10 عدد ماهی کپور نقره ای با استفاده از تور سالیک صید شدند. سپس ماهیان به صورت زنده همراه با آب مجهز به کپسول هوا به آزمایشگاه پژوهشکده اکولوژی آبزیان دریای خزر (ساری) منتقل شدند (مجموعا 180 عدد). در آزمایشگاه پس از زیست سنجی ماهی ها, اندام های مختلف شامل پوست, باله ها, آبشش, روده و چشم مورد بررسی قرار گرفتند. بر اساس نتایج حاصله چهارگونه انگل Trichodina sp. در پوست Chilodonella sp. در پوست, Dactylogyrus sp. در آبشش و متاسرکر Diplostomum spathaceum در چشم شناسایی شدند. بیشترین درصد آلودگی (33.78 درصد), میانگین شدت آلودگی (25.76 عدد), میانگین فراوانی (88.32 عدد) و دامنه تعداد آ لودگی (98- 2 عدد) مربوط به انگل منوژن Dactylogyrus sp بوده است. همچنین کمترین درصد آلودگی انگل (4.11 درصد), میانگین شدت آلودگی (1.04 عدد), میانگین فراوانی (2.53 عدد) و دامنه تعداد آلودگی (7-1عدد) مربوط به Trichodina sp بود. نتایج حاصل از این تحقیق حاکی از آن است که بین میزان آلودگی فراوانی انگلی و ماههای نمونه برداری رابطه مستقیم و معنی داری وجود دارد به طوری که حداکثر فراوانی انگلی در فصل تابستان و ماه مرداد مشاهده شد.