بررسی وضعیت شاخص های توسعه در شهرستان های کرمانشاه با استفاده از تکنیک ادغام

استفاده از شاخص های توسعه و ترکیب آن ها, به مسئولان برنامه ریزی درجهت درک بهتر وضعیت مناطق کمک خواهد کرد و همچنین به آن ها در جریان تصمیم گیری یاری خواهد رساند تا اقدامات بعدیشان, درجهت تعادل منطقه ای باشد و عدالت اجتماعی در بین مناطق برقرار شود. در این راستا هدف این پژوهش تعیین و تحلیل سطوح برخورداری شهرستان های استان کرمانشاه در شاخص های توسعه با استفاده از تکنیک های ادغام است. بدین منظور 14 شهرستان از لحاظ شاخص های ترکیبی توسعه در قالب 40 شاخص قابل سنجش بررسی شدند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از مدل آنتروپی و تکنیک های تصمیم گیری چند معیاره ی ویکور, تاپسیس, saw و درنهایت از مدل کپلند استفاده شدکه شهرستان های استان کرمانشاه در چهار سطح (توسعه یافته, نسبتاً توسعه یافته, درحال توسعه و محروم از توسعه) دسته بندی شده است. نتایج پژوهش بیانگر این است که 29/14 از شهرستان ها توسعه یافته (قصرشیرین و پاوه), 71/35 از شهرستان ها نسبتاً توسعه یافته (سنقر, دالاهو, گیلان غرب, صحنه و کنگاور), 71/35 از شهرستان ها درحال توسعه (اسلام آباد غرب, هرسین, ثلاث باباجانی, روانسر و سرپل ذهاب) و 29/14 از شهرستان ها محروم از توسعه (جوان رود و کرمانشاه) هستند که نشان دهنده ی اختلاف بین شهرستان ها ازلحاظ برخورداری از شاخص های توسعه است؛ به طوری کهتوزیع شاخص های توسعه چندان با میزان جمعیت شهرستان ها انجام نشده است.