مقایسه شاخص معلولیت صوتی در اختلالات صوتی عملکردی و ساختاری

اهداف: تأثیرات اختلال صوتی از فردی به فرد دیگرمتفاوت است؛ به طوری که شغل, محیط کار, زندگی و عکس العمل خانواده, متغیرهای تأثیرگذاری روی درک فرد از صوت خود به عنوان صوت مختل هستند. ﺗ ﺎ ﻛ ﻨ ﻮ ن ﺷ ﺎ ﺧ ﺺ ﻣ ﻌ ﻠ ﻮ ﻟ ﻴ ﺖ ﺻ وت به منظور مقایسه معلولیت صوتی در انواع اختلالات صوت به کار گرفته نشده است. با فرض این مسئله که ممکن است ﻛ ﻴ ﻔ ﻴ ﺖ زﻧ ﺪ ﮔ ﻲ در انواع اختلالات صوت, ﻣ ﺘ ﻔ ﺎ وت باشد و جنبه های مختلف فیزیکی, عاطفی و عملکردی (احساس مشکل بیشتر در آن حوزه و از دید بیمار) به صورت متفاوتی تحت تأثیر قرار گرفته باشد و با توجه به اینکه هر اختلالی, درمان متفاوتی دارد, انجام این مطالعه و اولویت بندی و ارائه درمان مناسب بر اساس نتایج به دست آمده (بهداشت صوتی, دست ورزی حنجره, صوت درمانی و ارجاع به متخصص های مربوط) ﺿ ﺮ وری به نظر می رسد. روش بررسی: این مطالعه از نوع توصیفی تحلیلی بود که به صورت مقطعی انجام شد. ابتدا بر اساس تشخیص پزشک متخصص گوش و حلق و بینی و تصاویر استروبوسکوپی حنجره, وجود اختلال صوت تأیید شد. سپس آزمون شاخص معلولیت صوت در اختیار166 بیمار در محدوده سنی 18 تا60 سال که با روش دردسترس از کلینیک های خصوصی شهر تبریز انتخاب شده بودند, قرار گرفت و درباره چگونگی پاسخ به پرسش نامه برای هریک از بیماران توضیح داده شد. در تمام مدت, درمانگر در کنار بیمار حضور داشت تا به سؤالات احتمالی بیمار پاسخ دهد. آزمون شاخص معلولیت صوت شامل 30 سؤال و دارای سه ﺑ ﺨ ﺶ ﺟ ﺴ ﻤ ﻲ , ﻋ ﺎ ﻃ ﻔ ﻲ و عملکردی اﺳ ﺖ . هرکدام از این زیر مقیاس ها شامل 10 سؤال است و هر سؤال در یک مقیاس ترتیبی نمره ای (لیکرت) سنجیده می شود که هر عدد نشان دهنده مقادیر متفاوتی است: صفر: هرگز, 1: تقریباً هرگز, 2: گاهی اوقات, 3: تقریباً همیشه, 4: همیشه. نمونه استروبوسکوپی بیماران را سه آسیب شناس گفتار و زبان تجزیه و تحلیل کردند و با اجماع نظر آسیب شناسان گفتار و زبان, طبق تقسیم بندی بون, نوع اختلال صوت افراد بر اساس دو طبقه بندی عملکردی و ساختاری مشخص شد. در مرحله بعدی مقادیر به دست آمده از آزمون شاخص معلولیت صوت به طور کلی و به تفکیک سه بخش پرسش نامه در دو گروه مقایسه شد. مقادیر به دست آمده از آزمون شاخص معلولیت صوت به طور کلی و به تفکیک سه بخش پرسش نامه در دو گروه مقایسه شد. درنهایت, اطلاعات به دست آمده با نسخه 19 نرم افزار SPSS و با استفاده از روش های آماری میانگین, انحراف معیار و از طریق آزمون تحلیل واریانس چندمتغیره بررسی شد. یافته ها: میزان معلولیت صوتی در گروه ساختاری, به صورت کلی و در بین مؤلفه های عملکردی, جسمی و عاطفی ازگروه عملکردی بیشتر است. طبق آزمون تک نمونه ای کالموگروف اسمیرنوف, نتایج نشان داد توزیع متغیرهای مطالعه شده در نمونه مطالعه شده عادی است (پیش فرض عادی بودن متغیرهای مطالعه شده) چراکه مقادیر Z در سطح P<0/05 معنادار نیست. همچنین بر اساس آزمون باکس برای همگنی ماتریس های کوواریانس, همبستگی متغیرهای وابسته در گروه های مطالعه شده همگن است چراکه F محاسبه شده در سطح P<0/05 معنادار نیست. همچنین طبق آزمون کرویت بارتلت برای بررسی پیش فرض همبستگی متعارف بین متغیرها, پیش شرط همبستگی متعارف بین متغیرها محقق شده است؛ چراکه خی دو محاسبه شده در سطح P<0/01 معنادار است؛ چراکه میزان میانگین گروه دوم (ساختاری) در مقایسه با گروه اول (عملکردی) بیشتر است و این تفاوت معنادار P<0/05 است. از سوی دیگر میانگین نمره افراد دارای معلولیت صوتی گروه ساختاری در بخش های جسمی و عاطفی نیز به ترتیب با 18/7 و 15/2 از افراد دارای معلولیت صوتی گروه عملکردی بیشتر و در سطح P<0/05 معنادار است. نتیجه گیری: معلولیت صوتی در گروه ساختاری نسبت به گروه عملکردی پایین تر است و باید درمان همه جانبه با تأکید بر بهبود جنبه های روان شناختی اختلالات صوت برای این بیماران صورت بگیرد.