بررسی تأثیر سایه بان های متحرک الحاقی به فضاهای نیمه باز بر مصرف انرژی سالانه ساختمان های مسکونی تهران

یکی از راهکارهای مؤثر در معماری گذشته ایران, بهرهگیری از سایهبانهای متحرک به عنوان یکی از سامانههای غیرفعال ساختمانی بوده است که کاربرد گستردهای داشته و میتوان در معماری امروز از آن به منظور بهبود عملکرد حرارتی فضاهای نیمهباز بهره گرفت. در این پژوهش, برای اعتبارسنجی شبیهسازی از مقایسه نتایج اندازهگیری تجربی استفاده شده است. شبیهسازی حرارتی در نرمافزار انرژیپلاس نسخه 8. 9 صورت گرفت. برای شبیهسازی, عمق فضای نیمهباز, اندازه سطح بازشوی دیوار مجاور فضای نیمهباز و ضریب هدایت حرارتی آن در دو نوع بالکن و ایوان, به عنوان متغیر در نظر گرفته شدند و تأثیر الحاق سایهبان با لوورهای متحرک و پوشش شیشهای متحرک بر عملکرد حرارتی فضای مجاور بالکن و ایوان بررسی شد. نتایج شبیهسازی حاکی از آن بود که در اوقات گرم سال, استفاده از سایهبان با لوورهای باز و در اوقات سرد سال, به کار بردن پوسته شیشهای متحرک در جدارههای باز, سبب ارتقا عملکرد حرارتی فضای مجاور فضای نیمهباز است. در اوقات گرم سال, تأثیر سایهبان الحاقی بر بهبود عملکرد حرارتی اتاق, با تغییر عمق تفاوت چندانی نمیکند ولی در اوقات سرد سال میتواند تا 30% بارهای حرارتی را کاهش دهد. در انتها نیز دستورالعملی برای طراحی سایهبانهای متحرک و الحاقی به فضاهای نیمهباز ساختمانهای مسکونی شهر تهران ارائه گردید.