بررسی تغییرات شدت خشکسالی در حوزه های آبخیز منتهی به کانون های گردوغبار استان خوزستان

تمام مسائل مربوط به یک حوزه ی آبخیز از قبیل مدیریت آب و خشکسالی باید به صورت یکپارچه, در غالب مدیریت جامع مدنظر باشد. یکی از عوامل توسعه ی کانون های گردوغبار دهه ی اخیر استان خوزستان, منطقه ی خروجی سه حوزه ی آبخیز کارون, کرخه و زهره-جراحی, رخداد خشکسالی های متوالی بوده است. به منظور ارزیابی پتانسیل تغییرات مکانی-زمانی رخدادهای خشکسالی و ترسالی, از نمایه ی خشکسالی SPI استفاده شد اما با توجه به افزایش روند دما در هر سه حوضه, شاخص خشکسالی SPEI محاسبه و از دوره ی آماری 13461396 در قالب 5 دهه در یک شبکه با تفکیک مکانی 44×44 کیلومتر بر اساس داده های هواشناسی و مدیریت منابع آب کشور در نرم افزار GIS بازتولید شد. برای 79 نقطه در سه حوضه شاخص SPI و SPEI در نرم افزار متلب استخراج و در نرم افزار GIS به روش کریجینگ پهنه بندی شد. نتایج نشان داد بر اساس هر دو شاخص, دهه ی سوم مرطوب ترین و دهه ی پنجم خشک ترین دهه بوده است. در دو دهه ی اول که دما افزایش چندانی نداشته, رخداد خشکسالی بر اساس شاخص SPEI در کل حوضه ها شدت کمتری داشته اما در دهه ی آخر به دلیل افزایش دما و در نتیجه ی افزایش تبخیر شدت خشکسالی SPEI به ویژه در محدوده ی کانون های گردوغبار به مراتب شدیدتر بوده است.