بررسی نقش سطوح تولیدی و قابل بهره برداری جنگل بر روی امکان برداشت و شاخص های مالی طرح جنگلداری (مطالعه موردی: بخش گرازبن جنگل آموزشی و پژوهشی خیرود)

هدف از این تحقیق بررسی تاثیر اعمال سطح تولیدی و قابل بهره برداری به جای کل سطح جنگل, در تعیین امکان برداشت و شاخص های مالی یک دوره طرح جنگلداری در جنگل آموزشی- پژوهشی خیرود است. به این منظور ابتدا بدون در نظر گرفتن سطح تولیدی و قابل بهره برداری جنگل, امکان برداشت و شاخص های مالی یک دوره ده ساله طرح جنگلداری محاسبه و سپس با اعمال سطح تولیدی و قابل بهره برداری به جای کل سطح جنگل, امکان برداشت و شاخص های مالی طرح جنگلداری در این حالت نیز محاسبه و با حالت اول مقایسه شد. امکان برداشت ده ساله بخش در حالت اول برای ضرایب برداشت 0.5, 1 و 2 درصد موجودی سرپا به ترتیب 16897, 33793 و 67586 سیلو و در حالت دوم به ترتیب 15859, 31718 و 63437 سیلو به دست آمد. ارزش خالص فعلی طرح در حالت اول برای ضرایب برداشت 0.5, 1 و 2 درصد موجودی سرپا به ترتیب 5910.77-, 2036.81- و 11509.75 میلیون ریال و نرخ بازدهی داخلی طرح به ترتیب 31-, 7- و 29 درصد برآورد شد. ارزش خالص فعلی طرح در حالت دوم برای ضرایب برداشت 0.5, 1 و 2 درصد موجودی سرپا به ترتیب -5976.01, 1990.92- و 10099.54 میلیون ریال و نرخ بازدهی داخلی طرح به ترتیب 33-, 8- و 26 درصد به دست آمد. با اعمال سطح تولیدی و قابل بهره برداری جنگل, مقدار برداشت نسبت به حالتی که به عامل مذکور توجه نشود, کمتر خواهد بود. این مساله با واقعیت همخوانی بیشتری دارد و موجب می شود که بیشتر از توان تولیدی جنگل برداشت نشود و استمرار تولید جنگل به خطر نیفتد.