محدویت ها و مشکلات قانونی سرمایه گذاری خارجی در صنعت گردشگری با حفظ ملاحظات زیست محیطی

کشور ایران به دلیل وجود منابع و ذخایر فراوان جغرافیای طبیعی و جغرافیای انسانی فرصت مناسبی برای سرمایه گذاران خارجی است و به لحاظ وجود مزایای بسیاری که از راه جذب سرمایه های خارجی نصیب کشورمان می گردد, باید در پی آن برآییم تا موانع بر سر راه را از بین برده و اطمینان خاطر را در ذهن سرمایه گذار ایجاد نماییم؛ زیرا ﺳ ﺮ ﻣ ﺎ ﯾ ﻪ ﮔ ﺬ اری ﺧ ﺎ رﺟ ﯽ ﻧ ﻘ ﺸ ﯽ ﮐ ﻠ ﯿ ﺪ ی در اﻗ ﺘ ﺼ ﺎ د ﻫ ﺮ ﮐ ﺸ ﻮ ر اﯾ ﻔ ﺎ ﻣ ﯽ ﮐ ﻨ ﺪ . اﯾ ﻦ ﻣ ﻮ ﺿ ﻮ ع در گردشگری ﺑ ﻪ دﻟ ﯿ ﻞ تأثیرگذاری ﺑ ﻮ دن در اقتصاد, اﻫ ﻤ ﯿ ﺖ ﺑ ﯿ ﺸ ﺘ ﺮ ی دارد. این پژوهش درصدد این است تا ضمن بررسی این محدویت ها و مشکلات تقنینی سرمایه گذاری خارجی در صنعت گردشگری با حفظ ملاحظات زیست محیطی؛ به این پرسش پاسخ دهد که این قوانین تا چه میزان در ایجاد اطمینان و اعتماد برای سرمایه گذاران موفق بوده است؛ وضعیت قانونی موجود, به علت قوانین ناهماهنگ, دارای ابهام بوده و شرایط قراردادهای نفتی در قوانین, نامشخص و حتی معلوم نیست که مرجع تصویب شرایط اساسی قراردادهای سرمایه گذاری کدام یک از مراجع قانونی موجود است. به نظر می رسد با توجه به مشارکت دستگاه های دولتی در این روش و تجربه موفق بسیاری کشورها در این زمینه و همین طور ظرفیت مناسب این روش برای جذب سرمایه گذاران خصوصاً در مناطق کمتر توسعه یافته می توان با تدوین قوانین کارآمد و اعمال حمایت های مناسب از روش مشارکت عمومی-خصوصی برای جذب هر چه بیشتر سرمایه گذاران به صنعت گردشگری خصوصاً در مناطق مستعد همچون مناطق نمونه گردشگری بهره برد.