بررسی آثار سینرژیستی نانوذرات نقره و نایسین روی ژنوم باکتری اشریشیا کلی

مقدمه: باتوجه به نگرانی روزافزون مقاومت عفونت های میکروبی به آنتی بیوتیک ها و کاهش اثر پپتید (AMP)نایسین به علت افزایش مقاومت سویه های باکتریایی, پژوهش های گسترده ای طی سال های اخیر با محوریت نانوفناوری انجام شده است. هدف پژوهش حاضر, بررسی آثار سینرژیستی نانوذرات نقرة متصل به نایسین روی ژنوم باکتری اشریشیا کلی (مدلی از باکتری های گرم منفی) است. مواد و روش ها: پس از کشت باکتری در محیط مایع NutrientBroth, تیمار با غلظت های50, 75, 100 و 125 میکروگرم بر میلی لیتر نانو ذرات نقره, غلظت های 25, 50, 75, 100, 150 و 200 میکروگرم بر میلی لیتر نایسین و غلظت های 30, 50 و 75 میکروگرم بر میلی لیتر نانوذرات نقرة متصل به نایسین انجام شد. پس از خواندن جذب نوری در طول موج 600 نانومتر, DNA نمونه های شاهد و تیمارشده با غلظت های 50 و 75 میکروگرم بر میلی لیتر نانوذرات نقره, نایسین, نانوذرات نقرة متصل به نایسین استخراج و از RAPD-PCR برای بررسی اثر ژنومی استفاده شد. نتایج RAPD-PCR با نرم افزار NTSYS-PC بر مبنای ضریب Dice برای محاسبة ماتریکس تشابه و UPGMA تجزیه و تحلیل شد. نتایج: نتایجنشان دادند اثر مهارکنندگی رشد نانوذرات نقرة متصل به نایسین بیشتر از کاربرد انفرادی نایسین و نانوذرات نقره و اثر ژنومی اتصالات یادشده نسبت به نایسین و نانوذرات نقره به ترتیب بیشتر و کمتر است؛ بنابراین نانوذرات یادشده و نایسین به طور متصل باهم اثر سینرژیستی روی ژنوم باکتری ندارند. بحث و نتیجه گیری: امکان استفاده از نانوذرات نقره در حالت متصل به نایسین به عنوان مادة ضدباکتری مناسب و قوی با کمترین اثر ژنومی و جهش زایی وجود دارد.