تبیین امنیت گردشگران با تاکید بر مولفه های مدیریت بحران گردشگری (مطالعه موردی: فضاهای گردشگری شهر یزد)

ازآنجایی که توسعه در زمان ها و مکان های مختلف در بین مناطق به صورت یکسان صورت نگرفته است در هر مقیاسی نابرابری های منطقه ای در کشورها زیاد بوده و در زمینه شاخص های مختلف مناطق ویژه ای موقعیت ممتازتری نسبت به سایر مناطق دارند. بنابراین, مطالعه نابرابری های اقتصادی, اجتماعی, فرهنگی و سیاسی در میان گروه ها, قشرها, اقوام و نیز مناطق جغرافیایی با تقسیمات در یک کشور یکی از کارهای ضروری و پایه ای برای برنامه ریزی و اصلاحات به منظور تامین رشد اقتصادی و تحقق امنیت پایدار به ویژه در مناطق حساس است. هدف پژوهش حاضر بررسی تفاوت ها و نابرابری ها بین شهرستان های مرزی استان آذربایجان غربی از نظر وضعیت و سطح برخورداری از 63 شاخص که شامل شاخص های اقتصادی, اجتماعی, آموزشی و کالبدی و رتبه بندی این شهرستان ها از نظر میزان برخورداری از شاخص های یادشده می باشد. نوع پژوهش کاربردی و روش آن نیز تحلیلی- مقایسه ای است. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات نیز از روش های الکتر و تاپسیس, که از روش های تصمیم گیری چندمعیاره می باشند, استفاده شده است. با توجه به نتایج به دست آمده از بررسی ها مشخص شد که شاخص های توسعه در میان شهرستان های این استان به صورت متعادل توزیع نشده است و شهرستان های پیران شهر, سردشت و ارومیه به ترتیب در جایگاه اول تا سوم از لحاظ برخوداری از این شاخص ها دارای وضعیت فرا برخودار می باشند. در مقابل, شهرستان های ماکو, اشنویه و چالدران دارای وضعیت نابرخوردار از لحاظ برخورداری از شاخص های مورد مطالعه می باشند. همچنین, با توجه به نتایج روش تاپسیس از لحاظ برخورداری از شاخص های آموزشی شهرستان سردشت, شاخص های اجتماعی اشنویه و نیز شاخص های اقتصادی و کالبدی شهرستان ارومیه در جایگاه نخست قرار گرفته اند. رتبه بندی شهرستان ها در این پژوهش می تواند در بهینه سازی وضع موجود و ساماندهی سطوح توسعه و امنیت پایدار در این استان موثر باشد.