نقدی بر طریق توماس آکویینی در اصالت وجود

این که چگونه وجود و ماهیت بر یکدگر افزوده می شوند برای تبیین موجود خارجی اهمیت زیادی دارد, توماس به نظریه قوه و فعل رجوع می کند و ماهیت تام را به منزله قوه و وجود را به منزله فعلیت لحاظ می کند و از این رو در معنای قوه و فعل توسعه می دهد تا نسبت مفهومی آن ها منحصر به حرکت نباشد و شامل هر موجودی که از وجود و ماهیت تشکیل می شود نیز, بشود. این مقاله ضمن طرح مبانی توماس, اصالت وجود او را مورد بررسی قرار می دهد و این نظر را مطرح می کند که توماس برخلاف رای برخی توماس شناسان مشهور, اصالت وجودی نیست بلکه بدون التفات به تفکیک میان اشتراک معنوی و حمل متواطی که حکمای اسلامی به آن تاکید کرده اند به نظریه ای رسیده است که نقاط ضعف اساسی دارد.