تحلیل رابطه ی شناخت شناسی کانت و مبانی نظری هنر مدرن

برخلاف پژوهش های گوناگون پیرامون فلسفه ی هنر کانت, مقاله حاضر در صدد بررسی رابطه ی نظریه ی شناخت کانت و مبانی نظری هنر مدرن است. این امر با در نظر گرفتن روان شناسی گشتالت به عنوان ارتباط دهنده ی شناخ تشناسی کانت و مبانی آموزش و سنجش بصری هنر مدرن امکان پذیر شده است. برای بررسی نظری ه ی شناخت کانت, از یک سو بر مقولات پیشین, تبیین گر ساختار های مشترک ادراکی در انسان, تأکید و از سوی دیگر بر قوه ی تخیل متمرکز و از مباحث کانت در «نقد قوه ی حکم » نیز برای ارتباط دادن هنر و شناخت از منظر وی بهره گرفته شده است. پس از واکاوی این موضوعات, مقاله سعی نموده تا با مشخص نمودن نسبت نظریه ی شناخت کانت و روان شناسی گشتالت, به بررسی تأثیر این روان شناسی بر طیفی خاص از کتب آموزش هنر مدرن بپردازد و نحوه ی تبلور اندیشه وی در هنر مدرن را با مطالعه نظریات جئورگی کپس و رودولف آرنهایم مشخص سازد. روش پژوهش در این مقاله توصیفی-تحلیلی و هدف آن برقراری رابطه ی میان فلسفه کانت و هنر مدرن است. نتیجه پژوهش نشان می دهد که نظریه ی شناخت کانت و مبانی نظری هنر مدرن در پذیرش قوانین ثابت ذهنی حاکم بر شناخت «صورت » تشابه دارند و فلسفه ی کانت م یتواند تبیین شناخت-شناسانه ی کامل تری را برای این موضوع فراهم آورد.