ارزیابی فعالیت آنزیم های شاخص آسیب قلبی پس از حذف پریکارد در خرگوش

پریکاردیکتومی یک شیوه درمانی موثر برای برخی از بیماری های قلبی است و استفاده از بیومارکرهای قلبی شیوه مهمی برای ارزیابی اثرات جراحی بر سلامت قلب هستند. در این راستا, ﻛ ﺮ اﺗ ﻴ ﻦ ﻛ ﻴ ﻨ ﺎ ز, آﺳ ﭙ ﺎ رﺗ ﺎ ت آﻣ ﻴ ﻨ ﻮ ﺗ ﺮ اﻧ ﺴ ﻔ ﺮ از و ﻻ ﻛ ﺘ ﺎ ت دﻫ ﻴ ﺪ روژﻧ ﺎ ز ﺑ ﻪ ﻋ ﻨ ﻮ ان آﻧ ﺰ ﻳ ﻢ ﻫ ﺎ ی وﻳ ﮋ ه آﺳ ﻴ ﺐ قلبی از اﻫ ﻤ ﻴ ﺖ ﺧ ﺎ ﺻ ﻲ ﺑ ﺮ ﺧ ﻮ ردارند. هدف از این تحقیق بررسی فعالیت این آنزیم ها بعد از پریکاردیکتومی در خرگوش های سالم بود. تعداد 12 سر خرگوش سفید نیوزلندی نر هم سن با وزن تقریبی 3/0± 5/1 کیلوگرم به طور تصادفی به دو گروه شاهد و مورد تقسیم شدند. خرگوش های گروه مورد, عمل پریکاردیکتومی و خرگوش های گروه شاهد فقط تحت عمل توراکتومی قرار گرفتند. به منظور بررسی تغییرات آنزیم های کراتین کیناز, لاکتات دهیدروژناز, آسپارتات آمینوترانسفراز, نمونه گیری خون, از تمامی خرگوش های جراحی شده در هفته-های اول, دوم, سوم و چهارم بعد از عمل جراحی, انجام شد. براساس نتایج به دست آماده, مقادیر کراتین کیناز در هفته ی اول اختلاف معنی-داری نسبت به گروه شاهد داشت (05/0 > p). مقادیر کراتین کیناز گروه مورد در هفته اول در مقایسه با هفته های دوم, سوم و چهارم از نظر آماری افزایش معنی داری را نشان داد (05/0 > p). میزان لاکتات دهیدروژناز و آسپارتات آمینوترانسفراز گروه مورد در هفته ی دوم افزایش معنی داری داشتند (05/0 > p). مقادیر لاکتات دهیدروژناز و آسپارتات آمینوترانسفراز گروه مورد در هفته دوم در مقایسه با هفته-های اول, سوم و چهارم اختلاف معنی داری را نشان دادند (05/0 > p). به طورکلی می توان نتیجه گرفت که پریکاردیکتومی باعث افزایش موقت فعالیت آنزیم های شاخص آسیب قلبی در هفته ی اول و دوم می شود و بعد از پایان هفته دوم سطوح آنزیم های کراتین کیناز, آسپارتات-آمینوترانسفراز و لاکتات دهیدروژناز به حد طبیعی خود برگشته و این افزایش مقادیر دائمی نیستند.