مطالعه ای در باب پیوندهای عجایب نامه و اسطوره: قواعد شبه اسطوره ای در جهان عجایب نامه

عجایب نامه نویسی سنتی نوشتاری است که از قرن پنجم تا قرن دوازدهم هجری آثاری از آن به جا مانده است. انگاره بنیادین پژوهش حاضر این است که محتوای عجایب نامه ای با تفکر اسطوره ای پیوند دارد. برای ردیابی این مدعا, با کندوکاو به شیوه توصیفی تحلیلی در آثار به جامانده از این سنت, ارتباط اندیشه عجایب نویس با تفکر اسطوره ای نشان داده شده است. خیال ورزی جمعی در عجایب نامه به تولید گزاره هایی انجامیده است که با وجود ادعای مولفان درباره ارائه روش ها و موضوعات عینی و حقیقی, با بن مایه های شبه اساطیری پیوند می یابد. این بن مایه ها, ذیل مباحث تعلیل های شبه اسطوره ای, تبدیل و وحدت اسطوره ای, تکرار اسطوره ای و تقابل اسطوره ای بازنمایی شده است.