دستیابی به مهارت بیان شفاهی بدون نیاز به دانش صریح زبانی: بر اساس یک روش آموزش زبان با عنوان رویکرد عصب زبان شناختی

کلود ژرمن و یوان نِتِن در سال 1997 در کانادا, با تکیه بر علوم اعصاب و نظریه ی عصب-شناسی زبان و نظریه ی عصب زبان شناسی در دوزبانگی میشل پارادی, روش نوینی در حوزه ی یاددهی/ یادگیری زبان خارجی با نام رویکرد عصب زبان شناختی | مهارت بیان شفاهی| دانش صریح زبانی| دستور زبان درونی | دستور زبان بیرونی| زبان آموزان ایرانیابداع کردند. این روش پس از کسب موفقیت در کانادا از سال 2011 تاکنون در کشور های دیگر نظیر چین, ژاپن, اسپانیا و فرانسه کاربرد یافت. بر اساس این رویکرد, یادگیری قواعد دستوری در ابتدای یادگیری سبب کندی و یا اختلال درویکرد عصب زبان شناختی | مهارت بیان شفاهی| دانش صریح زبانی| دستور زبان درونی | دستور زبان بیرونی| زبان آموزان ایرانی می شود. از این رو, در این رویکرد اولویت اصلی کسبویکرد عصب زبان شناختی | مهارت بیان شفاهی| دانش صریح زبانی| دستور زبان درونی | دستور زبان بیرونی| زبان آموزان ایرانی در زبان آموزان بدون فراگیری قواعد دستوری است. در این مقاله که مبتنی بر روش تحقیق توصیفی تحلیلی است ضمن معرفی رویکرد مذکور در پی پاسخ به این پرسش هستیم: چگونهویکرد عصب زبان شناختی | مهارت بیان شفاهی| دانش صریح زبانی| دستور زبان درونی | دستور زبان بیرونی| زبان آموزان ایرانی بدون فراگیری دانش صریح (قواعد دستوری) در این رویکرد شکل می گیرد؟ برای یافتن پاسخ به این پرسش, فرایند یادگیری زبان خارجی طبق رویکرد مذکور بررسی می شود. پرسش دیگر این تحقیق این است که رویکرد عصب زبان شناختی | مهارت بیان شفاهی| دانش صریح زبانی| دستور زبان درونی | دستور زبان بیرونی| زبان آموزان ایرانیزبان تا چه اندازه می تواند در کسبویکرد عصب زبان شناختی | مهارت بیان شفاهی| دانش صریح زبانی| دستور زبان درونی | دستور زبان بیرونی| زبان آموزان ایرانی در زبان فرانسه نزدویکرد عصب زبان شناختی | مهارت بیان شفاهی| دانش صریح زبانی| دستور زبان درونی | دستور زبان بیرونی| زبان آموزان ایرانی مؤثر باشد؟ برای یافتن پاسخ, یک گروه کنترل و یک گروه آزمایش انتخاب شد. مطالعه ی تجربی مقایسه ای (تحلیل کمی) و نظرسنجی ( تحلیل کیفی) انجام گرفت. بر اساس نتایج این تحقیق, زبان آموزانی که با رویکرد مذکور زبان فرانسه را یاد گرفته اند, نتایج بهتری از نظر میزان دقت در بیان شفاهی کسب می کنند, حین مکالمه اشتباهات زبانی کمتری را مرتکب می شوند و خود تصحیحی نیز در میان این زبان آموزان بسیار زیاد است.