مطالعه تطبیقی تاریخی زمینه های انقلابات ایران، مصر، لیبی، تونس، یمن: تاکید برتمایزات وتشابهات انقلاب ایران با چهار انقلاب دیگر

انقلاب تحولی, با اهداف سیاسی اجتماعی است. فرایندی است که به مدد عمل توده ای با رهبری آرمان های برخاسته از اندیشه های بلند رخ می دهد و با گسستن از گذشته ای که توام با نابرابری وستم است وآینده ای که هنجارهای جدید همراه با عدالت وآزادی را نوید می دهد, توام است. همانگونه که ارسطو معتقد است نابرابری های موجود از عوامل زمینه ساز انقلابات هستند. هدف مقاله تبیین جامعه شناختی و مقایسه انقلابات مصر, تونس, لیبی و ایران است که با استفاده از نظریات جانسون و فوران به تحلیل وتبیین پرداخته شده است. روش تحقیق روش اسنادی است که به تحلیل محتوی متون مربوطه پرداخته می شود و ابزار گردآوری اطلاعات میدانی است. نتایج نشان داد از جمله عوامل مشترک زمینه ساز این انقلابات: بی کفایتی سیاسی ومدیریتی حاکمان, استبداد وقدرت مطلقه وفاصله گرفتن از مردم, بحران های مالی واجتماعی گسترده وپیامدهای آن (بیکاری, تورم, کاهش رشد اقتصادی, آسیب های اجتماعی, کاهش اعتماد وسرمایه اجتماعی, بی هنجاری و. . . ), حضور روشنفکران ومردم درصحنه, وجود شبکه های اجتماعی مجازی والگوگیری از سایر انقلابات, وجود رهبران هدایت کننده وخوش فکر, وابستگی وتوسعه نامتوازن است. تمایز انقلاب ایران با این انقلابات: ریشه اصلی انقلاب ایران مذهبی ولی ریشه اصلی انقلابات دیگر اجتماعی است. اهداف آرمانی انقلاب ایران حکومت مهدی (عج) است وعدالت برگرفته از اسلام ولی اهداف آرمانی سایر انقلابات عدالت برگرفته از نظرات وفلاسفه غربی (مثل افلاطونی) است. تمایز دیگر رهبری برخاسته از مردم ایران و فرهمندانه بود.