تبیین ابعاد موثر بر منظر خیابان در جهت ارتقای خوانش منظر فضاهای شهری

شهرها با منظر خود در معرض قضاوت ناظران قرار می گیرند. اما مساله مهم در این میان, نحوه درک و خوانش منظر شهری از سوی مردم و کاربران فضاست. در این پژوهش سعی شده, ابعاد و عوامل موثر در خوانش منظر خیابان, تبیین و اولویت هر یک از عوامل نسبت به مکان های مورد مطالعه از دیدگاه شهروندان در راستای ارتقای کیفی منظر فضاهای شهری همدان مورد بررسی قرار گیرد. در این راستا در انجام این پژوهش, این نوشتار از روش تحقیق توصیفی - تحلیلی و شیوه های مرور متون, منابع و اسناد تصویری در بستر مطالعات کتابخانه ای و از روش تحقیق موردی و شیوه تحقیق مشاهده و پیمایش در بستر مطالعات میدانی بهره گرفته است. همچنین به منظور تحلیل چارچوب مفهومی پژوهش و پاسخگویی به سوال های تحقیق, از مدل فرآیند تحلیل شبکه و نرم افزار سوپر دسیژن استفاده شده است. بر اساس یافته های تحقیق, مولفه های خوانش منظر خیابان را می توان در دو بعد عینی و ذهنی و سه مولفه, زیباشناختی (عینی - ذهنی), معنایی - ادراکی, عملکردی - فعالیتی و پنجاه و نه شاخص طبقه بندی و ارائه نمود. همچنین بررسی ها نشان می دهند, ارزش کیفی منظر خیابان های مرکزی شهر همدان در سطح متوسطی قرار دارد که با استفاده از عواملی چون ارتقای نظم بصری خیابان, ساماندهی جداره ها و بناهای قدیمی, زمینه سازی حضور هنرهای خیابانی و گرافیکی, تعریف و تقویت نشانه ها در بعد معنایی و کالبدی می توان به منظور ارتقای سطح خوانش شهروندان و مطلوبیت منظر این فضاها اقدام نمود.