تحلیل فقهی حقوقی اعمال حضرت خضر (ع) در مصاحبت با حضرت موسی (ع)

قرآن کریم با بیان داستان حضرت موسی و خضر علیهما السلام, به انجام اعمالی توسط حضرت خضر اشاره می کند که به ظاهر برخلاف شریعت الهی است و اعتراض موسی (ع) را در پی دارد. علارغم اینکه برخی مفسرین با این سخن که حضرت خضر مکلف به نظام تشریع نبوده, اعمال ایشان را توجیه نمودند, به نظر, حضرت مکلف به نظام تشریع بوده است, لکن برخورداری او از دانش خاص, موجب شد برخی اعمال او به نظر حضرت موسی خلاف شرع جلوه نماید, هرچند با توضیحات بعدی حضرت خضر آن تصور اصلاح شد. در خصوص تخریب کشتی به دلیل قاعده اهم و مهم و اذن فحوی و نیز قاعده احسان, عمل ایشان مشروع است و در مورد قتل جوان نیز چون با توجه به قراین موجود در آیات مربوطه و برخی روایات, مقتول, مکلف و کافر بوده است, قتل او جایز بوده است. نیز علی رغم اختلاف در خصوص حجیت علم قاضی, همگان بر حجیت علم امام و نبی به جهت عصمت متفقند. بنابراین حضرت خضر به دلیل نبوت, در مقام قضاء, علم او حجت بود و می توانست طبق آن دانش, حکم الهی را اجرا نماید, و تردیدی نیست که علم حضرت خضر دارای ماهیتی الهی و متفاوت از علوم غریبه ی غیر متعارفی است که قاضی نمی تواند براساس آن قضاوت نماید.