تحلیل نظریات معاصر در مواجهه با زمینه در طراحی معماری

بیان مسئله: مسئلة زمینه از ابتدای تاریخ معماری چه به صورت ناخودآگاه چه آگاهانه, طراحی معماری را تحت تأثیر قرار داده است. با ظهور معماری مدرن, نظریاتی در مورد شیوة رویارویی با زمینه در طراحی مطرح و با نقد آن دیدگاه ها در دورة پست مدرن و ورود اصطلاح زمینه گرایی به ادبیات معماری, به موضوع بحث برانگیزی در میان اندیشمندان این حوزه تبدیل شد. هدف: هدف این پژوهش دسته بندی, تجزیه و تحلیل رویکردهای مواجهه با زمینه جهت به کارگیری در طراحی بوده است. روش تحقیق: در این پژوهش توصیفی-تحلیلی با استفاده از منابع کتابخانه ای, ابتدا مروری بر رویکردهای اشاره شده از زبان نظریه پردازان, به منظور رسیدن به دسته بندی جامع صورت گرفته, سپس نظریات مختلف در خصوص نقد این رویکردها بررسی شده و در پایان, این دیدگاه ها جمع بندی و نکات اساسی آنها استخراج و ارائه شده است. نتیجه گیری: نتیجة به دست آمده از تحلیل, بررسی و دسته بندی رویکردهای مواجهه با زمینه, حاکی از آن است که نظریات مورد بررسی, ضمن تأکید بر اصولی شامل دوری از افراط و تفریط, توجه توأم به زمینة تاریخی و معاصر, حفظ انسجام و تداوم, مدافع رویکرد زمینه گرایی نیز هستند.