بررسی نقش و ارتباط برخی از عوامل توپوگرافی موثر بر پوشش گون در زاگرس مرکزی

در این تحقیق به بررسی ارتباط پوشش گیاهی گون با عوامل توپوگرافی مانند جهت جغرافیایی یا دامنه, شیب و طبقه ارتفاعی در زاگرس مرکزی پرداخته شده است. ابتدا منطقه به سه طبقه ارتفاعی و سه کلاس شیب تقسیم و چهار جهت جغرافیایی در آن تعیین گردید. پوشش گیاهی موجود با پیمایش صحرایی تعیین و اندازه گیری فاکتورهای پوشش به وسیله نوار و به روش سیستماتیک - تصادفی در تمامی دامنه ها, طبقات ارتفاعی و کلاس های شیب انجام شد. جهت مقایسه پارامترهای مختلف مربوط به طبقات شیب, ارتفاع و دامنه ها و بررسی وجود اختلاف معنی دار بین میانگین ها از قبیل تراکم, درصد پوشش گیاهی به ترتیب از روش آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون دانکن و از نرم افزار SPSS و Excel استفاده گردید. نتایج نشان داد که بیشترین و کمترین درصد پوشش گون به ترتیب در دامنه شرقی و غربی, در حالی که بیشترین و کمترین تراکم گون به ترتیب مربوط به دامنه شمالی و جنوبی است. طبقه ارتفاعی 2500 - 2300 و شیب های 50 - 30% و 30 - 20% بیشترین پوشش و تراکم گون را دارند و کمترین هر دو این فاکتورها مربوط به طبقه ارتفاعی 2500 متر به بالا و شیب 60 - 50 درصد است. آتش سوزی, تغییر کاربری اراضی مرتعی به زراعی در ارتفاعات پایین و وجود شیب های تند, برون زدگی سنگی, عمق کم خاک و وزش بادهای شدید در ارتفاعات بالا از دلایل کاهش پوشش و تراکم گون بوده اند.