بررسی ماهیت تصاویر در دو سیستم عکاسی آنالوگ و عکاسی دیجیتال

تصاویر ایجاد شده در سیستم عکاسی دیجیتال, از دانه های منظم و کاملا هندسی و حسابگر به نام پیکسل تشکیل شده اند, اما در عکاسی آنالوگ, دانه های بلور برمور نقره موجود در نگاتیوهای فیلم عکاسی, پس از نوردهی توسط دوربین, به شکل نقطه هایی بی نظم و کوچک به نام گرین, تصویر را تشکیل می دهند. گرین ها به تبع شکل بی نظمشان (بر خلاف پیکسل ها), از نظر بصری, اشکالی دینامیک, پرانرژی و بسیار پویا می باشند. با توجه به ویژگی نقطه به عنوان عنصر تشکیل دهنده تصاویر, اکنون این سوال پیش می آید که چرا تصاویری که محصول فرآیند عکاسی دیجیتال هستند, نسبت به تصاویر حاصل از سیستم عکاسی آنالوگ, از لطافت و پویایی کمتری برخوردارند؟ هدف از انجام این پژوهش, بررسی ماهوی تصاویر دیجیتال و مقایسه آن با عکس های آنالوگ, از منظر نقاط تشکیل دهنده تصویر در آن هاست. آنچه در این مقاله به آن پرداخته می شود, تحلیل و بررسی ویژگی های بصری نقطه در این دو سیستم عکاسی می باشد. روش تحقیق به کار گرفته شده در مقاله پیش رو, روش توصیفی- تحلیلی و روش گردآوری اطلاعات آن به صورت کتابخانه ای- میدانی بوده است. در این مقاله, مولفان با مقایسه شکل نقطه به عنوان عنصر تشکیل دهنده تصویر در دو سیستم عکاسی آنالوگ و دیجیتال, به این نتیجه رسید که تصاویر حاصل از عکاسی آنالوگ, به دلیل فرم بیانی نقطه در آن ها, ماهیت روحانی و دینامیک تری نسبت به عکس های دیجیتالی دارند و این خصوصیت می تواند به عنوان قابلیتی ویژه برای نیل به اهداف خاصی که در شیوه عکاسی دیجیتال کم تر محقق می شوند, به حساب آید.