بررسی تاثیر مکانیزم های نظام راهبری بر گزارشگری مسئولیت اجتماعی در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

هدف شرکت ها بطور کامل افشای اطلاعات مربوط به مسئولیت اجتماعی برای محافظت از منافع سرمایه گذاران, ترویج تبادل اطلاعات بین شرکت ها و جامعه و از بین بردن عدم تقارن اطلاعات و تقویت شفافیت شرکت ها است. هنگامی که سازوکارهای راهبری شرکتی به نحو مطلوبی اجرا شوند می توانند سبب بهبود رویه های افشا در شرکت ها گردند. سرمایه گذاران نهادی که یکی از موثرترین سازوکارهای نظام راهبری شرکتی هستند که می توانند بر مسئولیت پذیری اجتماعی شرکتی تاثیر داشته باشند. وجود سرمایه گذاران نهادی سبب فراهم شدن فرصت های مناسب برای سرمایه گذاران موجود می شود و گسترش نقد شوندگی بازار و شفافیت قیمت ها و در نهایت افزایش بهره وری و بهبود سطح رفاه اجتماعی را به دنبال خواهد داشت (بوهل و همکاران, 2006). این تحقیق به بررسی رابطه معنادار بین نظام راهبری با گزارشگری مسئولیت اجتماعی می پردازد. با توجه به اینکه برای محاسبه مکانیزم های نظام راهبری از سه شاخص اندازه هیئت مدیره, استقلال هیئت مدیره, استقلال کمیته حسابرسی استفاده شده و به صورت جداگانه مورد آزمون قرار می گیرد. ﺑ ﺮ ای دﺳ ﺘ ﯿ ﺎ ﺑ ﯽ ﺑ ﻪ اﯾ ﻦ ﻫ ﺪ ف, ﺑ ﻮ رس اوراق ﺑ ﻬ ﺎ دار ﺗ ﻬ ﺮ ان ﺑ ﻪ ﻋ ﻨ ﻮ ان ﺟ ﺎ ﻣ ﻌ ﻪ آﻣ ﺎ ری ﭘ ﮋ وﻫ ﺶ در ﻧ ﻈ ﺮ ﮔ ﺮ ﻓ ﺘ ﻪ ﺷ ﺪ و ﻧ ﻤ ﻮ ﻧ ﻪ ای ﻣ ﺘ ﺸ ﮑ ﻞ از 120 ﺷ ﺮ ﮐ ﺖ در ﺑ ﺎ زه زﻣ ﺎ ﻧ ﯽ ﺑ ﯿ ﻦ ﺳ ﺎ لﻫ ﺎ ی (1392 تا 1398) در ﻣ ﺠ ﻤ ﻮ ع 840 ﺳ ﺎ ل – ﺷ ﺮ ﮐ ﺖ ﺟ ﻬ ﺖ ﺑ ﺮ رﺳ ﯽ ﺟ ﻤ ﻊ آوری ﮔ ﺮ دﯾ ﺪ . این پژوهش از لحاظ طبقهبندی پژوهش بر مبنای هدف از نوع کاربردی, از لحاظ طبقهبندی بر حسب روش, از نوع توصیفی و از میان انواع پژوهشهای توصیفی, از نوع همبستگی میباشد. رویکرد پژوهش نیز پس رویدادی است. به منظور انجام آزمون فرضیه ها, از روش تحلیل همبستگی و روش رگرسیون چند متغیره استفاده شده است. نتایج نشان می دهد, اندازه هیئت مدیره, استقلال هیئت مدیره و استقلال کمیته حسابرسی دارای رابطه مثبت و معنی دار با گزارشگری مسئولیت اجتماعی می باشند. لذا هر سه فرضیه پژوهش مورد پذیرش قرار می گیرند.