انتخاب سیاست هماهنگ سفارش دهی در زنجیره تامین دو سطحی با استفاده از رویکرد نظریه بازی ها

یکی از موضوعاتی که کمتر در ادبیات زنجیره تأمین مورد توجه قرار می گیرد مدل های کمی برای همکاری خریدار و تأمین کننده در زنجیره است. هماهنگ سازی سفارش دهی و آماده سازی در یک زنجیره تأمین مستلزم اتخاذ تصمیمات بر مبنای مدل های ریاضی است. رشد روزافزون رقابت و توجه به هماهنگی و همکاری در مدیریت زنجیره تأمین موجب گردیده است که این زمینه بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد. در این مقاله سعی می شود روابط خریدار و تأمین کننده را با رویکرد نظریه بازی ها تحت دو سناریو (بدون همکاری و با همکاری) مورد بررسی قرار گیرد. در بازی های بدون همکاری درحالتی که خریدار از قدرت بیشتری برخوردار باشد, به عنوان رهبر (استکلبرگ خریدار) و در حالت دوم تأمین کننده به عنوان رهبر در نظر گرفته می شود (استکلبرگ تأمین کننده). آنالیز عددی, مقایسه بین سناریوها و تحلیل حساسیت مدل, اثر تغییر پارامترها بر هزینه ها و درآمد را نشان می دهد.