قبول آثار جبران خلیل جبران فی إیران من منظور نظریه النظم المتعدده

ترجمه, مهم ترین راه ارتباطی بین فرهنگ ها است و هر متن ادبی برای آنکه به زندگی خود ادامه بدهد باید توان گذر از این گذرگاه و گرفتن پذیرش در زبان مقصد را داشته باشد. اینکه چگون یک یا چند اثر ترجمه ای در زبان و فرهنگ مقصد, مورد پذیرش واقع می شود, دغدغه مهم و مشترک ادبیات تطبیقی و ترجمه پژوهی است. پژوهش حاضر با تکیه بر نظریه نظام چندگانه که ادبیات ترجمه شده را بخشی از نظام فرهنگی, ادبی و تاریخی زبان مقصد می داند, می کوشد چرایی و روند پذیرش آثار جبران خلیل جبران در فرهنگ و ادب ایران را بررسی کند. مهم ترین یافته های پژوهش حاضر که با روشی تحلیلی-توصیفی نگاشته شده, بیان کننده این است که براساس نظریه نظام چندگانه, پذیرش آثار جبران هم به مسایل پیش از ترجمه, مانند انتخاب اثر و موضوع, دیدگاه و شناخت و هنجارها و هم به مسایل پس از ترجمه مانند بازار پویا, اعتبار ناشر و تایید عناصر فرهنگی بستگی داشته است.