بررسی عملکرد نوروسایکولوژیک و ارتباط آن با عملکرد روانی - اجتماعی و متغیرهای بالینی در اختلالات دوقطبی

هدف اصلی مطالعه حاضر بررسی کارکردهای نوروسایکولوژیک در حالت های مختلف اختلال دوقطبی و پاسخ به این سوال که آیا بیماران دوقطبی وابسته به حالت بالینی شان الگوی متفاوتی از عملکرد نوروسایکولوژیک نشان می دهند یا خیر, بود. 15 بیمار دوقطبی افسرده, 15 بیمار دو قطبی منیک, و 15 بیمار دوقطبی یوتایمیک از لحاظ نوروسایکولوژیکی (کارکرد اجرایی, توجه, حافظه کلامی, حافظه دیداری) مورد ارزیابی قرار گرفتند. گروه مقایسه شامل 15 آزمودنی های بهنجار بدون داشتن سابقه اختلالات روان پزشکی با نورولوژیکی بود. برای تحلیل داده ها از روش های آماری ANOVA و همبستگی پیرسون استفاده شد. هیچ تفاوت معناداری در عملکرد نوروسایکولوژیک در بین گروه های دوقطبی مشاهده نشد. گروه های دوقطبی افسرده, منیک, و یوتایمیک در کارکرد اجرایی و حافظه کلامی در مقایسه با گروه بهنجار, عملکرد ضعیف تری از خود نشان دادند.