اثرات بازدارندگی نانوذره دی اکسید تیتانیوم بر رشد جلبک های آب شیرین

تاثیر نانودی اکسید تیتانیوم بر 6 نمونه جلبک آب شیرین در این پژوهش مطالعه گردید. جلبک های آزمایشی پس از خالص سازی با روش های مولکولی شناسایی و برای 0, 24, 48 و 96 ساعت تحت تاثیر غلظت های 0.001, 0.01, 0.1 و 1 میلی گرم در لیتر نانو دی اکسید تیتانیوم قرار گرفتند تا میزان کلروفیل a و پراکسیداسیون چربی آنها مشخص گردد. نتایج نشان داد که نانودی اکسید تیتانیوم دارای اثر بازدارندگی بر رشد جلبک های Chlamydomonas moewusii, Chlamydomonas sp., Chlorococcum oleofaciens ((strain 1, Chlorococcum oleofaciens (strain 2), Scenedesmus obliquus در تمام غلظت های آزمایشی پس از گذشت دست کم 48 ساعت از شروع تماس داشته است و همچنین میزان پراکسیداسیون چربی آنها افزایش یافت. در مقابل میزان کلروفیل a جلبک Chlorococcum oleofaciens ( (strain 3 پس از گذشت 96 ساعت تماس با نانودی اکسید تیتانیوم افزایش و پراکسیداسیون چربی آن کاهش پیدا کرد. یافته های پژوهش حاضر نشان داد که پاسخ گونه های مختلف به نانودی اکسید تیتانیوم متفاوت بوده که می تواند به تغییر غالبیت گونه ای در منابع آبی منجر شود.