تهیه هیبریدهای چغندرقند حامل ژن مقاومت به بیماری ریزومانیا و مقایسه عملکرد و کیفیت آن ها

در این تحقیق با استفاده از گرده افشان ها و سینگل کراس های حامل ژن Rz1, تعداد 44 هیبرید چغندرقند تهیه شد و در دو مزرعه با آلودگی طبیعی به بیماری ریزومانیا در فارس و خراسان مورد ارزیابی قرار گرفتند. برای این کار ابتدا بذر شش گرده افشان دیپلوئید ب ه همراه هفت سینگل کراس برای تهیه استکلینگ (Stekling) در مزرعه کشت شد. بعد از زمستان گذرانی ریشه چه ها در قطعات ایزوله, والدین پدری و مادری تلاقی شدند و بذر هیبرید از پایه مادری برداشت شد. در سال های 1387 و 1388 هیبریدهای حاصل به همراه ارقام شاهد مقاوم و حساس در قالب یک آزمایش 49 رقمی در دو مزرعه آلوده به ریزومانیا در استان های فارس و خراسان از نظر عملکرد و بیماری مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج تجزیه خوشه ای حاصل از ارزیابی دو ساله در دو منطقه بر مبنای عملکرد و کیفیت محصول و همچنین شدت آلودگی به بیماری ریزومانیا نشان داد که هیبریدهای 26388*(7112*SB36), (231*SB36)*26388,(436*SB36)*26388 , (419*SB36)*27645, (231*SB36)*27645, و 26388(419*SB36)* با شاهدهای برتر آزمایش (لاتیتیا و فلورس) در یک گروه دسته بندی شدند. با توجه به عملکرد و شدت آلودگی به بیماری, گرده افشان های 26388 و 27645 برای تهیه هیبریدهای برتر انتخاب شدند.