فرایند ادراک منظر بر پایه ی ادراکات حسی و عقلی

بیان مسئله: طبق تعاریف, منظر پدیده ای است که توسط انسان ادراک می شود. انسان در وهله ی اول از طریق حواس با محیط و محرک ها, ارتباطی فیزیولوژیک برقرار می کند و این به تقویت خاطره ی ذهنی و ادراک حسی منجر می شود. در ادامه در ادراک عقلی, تجارب حسی معنی دار شده و شناخت حاصل می شود. در نتیجه, عدم توجه به تمامی حواس موجب کاهش تجربیات حسی می شود. از آنجا که تا کنون تحقیق جامعی در زمینه ی فرایند ادراک مناظر ارائه نشده, پژوهش حاضر به دنبال پاسخگویی به این سؤال اصلی است که فرایند ادراک منظر چگونه است. در راستای پاسخ به این پرسش در ابتدا پاسخگویی به این سؤالات فرعی لازم است که ادراک حسی انسان بر پایه ی چه حواسی شکل می گیرد و ادراک عقلی انسان و عوامل تأثیرگذار بر آن کدام اند. هدف پژوهش: این پژوهش سعی در افزایش تجربیات حسی و پاسخ دهندگی بیشتر منظر, از طریق شناسایی و توجه به فرایند ادراک و عوامل تأثیرگذار در آن, دارد. روش پژوهش: پژوهش حاضر از لحاظ ماهیت از نوع کیفی با هدف کاربردی است و روش آن تحلیل محتوای کیفی و روش گردآوری اطلاعات با استفاده از روش کتابخانه ای از طریق بررسی متون و نقد نوشته های دیگران و تحلیل محتوای کیفی آنها بوده و به شیوه ی استنتاجی و استنباطی, به بررسی فرایند ادراک مناظر در دو حوزه ی ادراک حسی و ادراک عقلی می پردازد. نتیجه گیری: نتایج به دست آمده بیانگر آن است که بسنده کردن به حواس پنج گانه در ادراک منظر, فارغ از 51 حس و ادراکات عقلی و عوامل آن (منظر فیزیکی, عوامل فرهنگی, عوامل شخصی), موجب توصیف عینی و فنی منظر, ثبت لایه ای سطحی از تجربیات حسی و تضعیف رابطه ی کاربر با محیط کالبدی شده و در صورت عدم تأمین انتظارات انسان, موجب رنجش و ترک محیط می شود.