شناسایی مولفه های توسعه فرهنگی یک مطالعه کیفی پیرامون مراکز فرهنگی با رویکرد تجزیه و تحلیل سلسله مراتبی

امروزه مقوله فرهنگ و توسعه فرهنگی یکی از کلیدی ترین ابعاد نظام اجتماعی است؛ به همین دلیل نقش مراکز فرهنگی قابل تامل است. بررسی شاخص های موثر در کارکرد این مراکز مسئله ای قابل تامل است. این مطالعه یک پژوهش کیفی از نوع گراندد تیوری است و جامعه پژوهش را 10 نفر از خبرگان صاحب نظر در زمینه توسعه فرهنگی تشکیل می دهد. در گام بعدی با روش سلسله مراتبی (AHP) وزن دهی و رتبه بندی شاخص ها صورت پذیرفت. پرسشنامه تنظیم و توزیع و جمع آوری شده است. بخش کمی این پژوهش براساس مدل کرجسی و مورگان در جامعه کارشناسان فرهنگی متشکل از 298 نفر از مدیران مراکز اجرا گردید. تحلیل یافته های حاصل از مصاحبه نشان داد که مولفه های اساسی مراکز فرهنگی شامل دینی و مذهبی, اشتغال, ملی و بومی, پوشش, سلامت, پژوهش, سبک زندگی, تکنولوژی و ارتباطات است. نتایج پژوهش به روش سلسله مراتبی (AHP) نشان می دهد که شاخص دینی و مذهبی اولویت اول و شاخص های ملی و بومی, پوشش, سبک زندگی, سلامت, پژوهش, تکنولوژی, ارتباطات و نرخ ناسازگاری اولویت دوم تا هشتم بوده است. ضمنا میانگین هر یک از شاخص ها نشان می دهد که شاخص های پوشش, دینی و مذهبی, پژوهش, سلامت, اشتغال, تکنولوزی, سبک زندگی و شاخص ملی و بومی به ترتیب بالاترین میانگین ها را داشته اند که این نتایج حاکی از وجود شکاف بین مدیران و تصمیم گیران مراکز آموزشی و مجریان است. اهداف پژوهش مطالعه مولفه های توسعه فرهنگی. بررسی شکاف بین مدیران و تصمیم گیران مراکز آموزشی و مجریان. سوالات پژوهش چه ارتباطی بین مولفه های توسعه فرهنگی وجود دارد؟ چه عواملی در شکاف بین مدیران و تصمیم گیران مراکز آموزشی و مجریان وجود دارد؟