تاثیر تثبیت مکانیکی و اصلاح دانه بندی خاک بر مقاومت فشاری خشت؛ تجربه ای برای بهبود رفتار فیزیکی خشت در منطقه اردکان یزد

سرزمین ایران دارای آثار باارزش تاریخی و سابقه درخشان در استفاده از خشت میباشد که علیرغم موج کمرنگ شدن این شیوه معماری, امروزه بازگشتی دوباره به آن رقم خورده است. لذا جهت احیاء این شیوه معماری و همچنین حفاظت از میراث معماری خاکی, به عنوان یکی از شیوه های معماری با خاک گرایشاتی به خشت, در قالب مطالعه آثار گذشتگان (حفاظت) و فعالیتهای اجرایی (معماری معاصر) شکل گرفته است. پژوهش حاضر با فرض امکان بهبود خواص مکانیکی خشت از طریق شناخت خاک آغاز گردیده و هدف خود را بر روی بررسی تاثیر اصلاح دانه بندی خاک بر مقاومت فشاری خشت به عنوان یکی از پارامترهای موثر در پایداری سازه های گلین متمرکز کرده است. لذا با اتکا به تجربیات معماران بومی شهرستان اردکان, یزد و بهره گیری از دانش روز, 6 معدن خاک سنتی اردکان (که از قدیم برای خشت زنی استفاده شده و مورد تایید معماران سنتی اردکان است) گزینش شده و نمونه های فشاری به دو روش ساخت سنتی و همچنین با بکارگیری روش های تثبیت مکانیکی(کوبش) با تاکید بر تثبیت فیزیکی (اصلاح دانه بندی و افزودن ماسه اصلاح شده به خاک) ساخته شده و نهایتا مقاومت فشاری آنها, مورد آزمون و تحلیل قرار گرفته است. این مطالعه در قالب یک پژوهش کمی و به شیوه تجربی انجام شده که مبتنی بر مطالعات میدانی, بررسیهای محیطی و روش های تجربی-آزمایشگاهی بوده است. در این پژوهش از ماسه اصلاح شده به منظور اصلاح دانه بندی خاک معادن استفاده شده و نتایج حاصل از آزمون مقاومت فشاری بیانگر بهبود مقاومت فشاری در خشت تولید شده در مقایسه با روش سنتی تولید است. همچنین در درصدهای متفاوت اختلاط ماسه, کاهش یا نوسان مقاومت فشاری دیده میشود, لذا میتوان استدلال نمود که به منظور بهبود مقاومت فشاری خشت تولید شده علاوه بر تثبیت مکانیکی, اصلاح دانه بندی میتواند در تغییر مقاومت فشاری موثر باشد.