نقش جایگاه ارتش در شکل گیری ائتلاف نیرو های سیاسی در انقلاب اسلامی

این پژوهش تلاش می­, کند؛ تا به این پرسش بپردازد؛ چرا نیروهای سیاسی میانه­, رو با نیروهای سیاسی انقلابی در فرایند انقلاب اسلامی ائتلاف کردند؟ پژوهشگران در بررسی این مسئله به عواملی مانند «عصیان یکپارچه جامعه علیه دولت», «ائتلاف طبقاتی», «ضعف نهادهای سیاسی و دولتی» و «جذابیت گفتمان رهبر انقلاب» اشاره کرده­, اند. در این پژوهش, مولفان در چارچوب نظریه ریچارد اسنایدر و با کمک روش توصیفی _ تحلیلی و تکنیک مطالعه اسناد, به بررسی سه متغیر مستقل رابطه شاه با ارتش(اصلی), شاه با نخبگان و روابط نظام با قدرت­, های بزرگ به عنوان علل شکل­, گیری ائتلاف مذکور پرداخته­, اند. نتایج پژوهش نشان می­, دهد؛ رفتار نئوپاتریمونیالی و قشونی شاه سبب سلب استقلال از ارتش, کنترل تجهیزات و امکانات آن, ایجاد فضای بی­, اعتمادی, کانالیزه کردن راه­, های ارتقاء و در نهایت مطیع و سرسپرده کردن همه, اعم از سرباز و فرمانده شد. در نتیجه, رابطه تسلیم و سرسپردگی ارتش در مقابل شاه, بن­, بست در رابطه شاه با نخبگان و سرسپردگی شاه در رابطه با آمریکا, آرزو و دلگرمی میانه­, روها برای منازعه درون گفتمانی را از بین بُرد و آنها را برای ائتلاف با انقلابیون آماده کرد.