حذف نیکل و کادمیم از آب های آلوده با استفاده از نانوذرات باگاس

وجود منابع آب سالم و قابل اعتماد, بدون آلاینده های سمی و خطرناک, یک نیاز اولیه و ضروری برای داشتن یک جامعه سالم و پایدار می باشد. از جمله منابع آلاینده, فلزات سنگین می باشند و از آن جهت که قابلیت تفکیک به ترکیبات با درجه سمیت کمتر را ندارند بسیار خطرناک هستند و از طریق تخلیه پساب های صنعتی, مصرف سوخت, تخلیه فاضلاب های شهری و غیره به محیط زیست وارد می شوند. در این تحقیق از جاذب نانومتری باگاس (تفاله نیشکر) برای حذف یون های نیکل و کادمیم از آب های آلوده از طریق آزمایش های ناپیوسته استفاده شد. در ابتدا آزمایش های pH بر روی محلول های آبی با غلظت پنج میلی گرم بر لیتر, مقدار جاذب 10 گرم بر لیتر, زمان تماس 12 ساعت و محدوده pH از سه تا هشت برای جاذب مورد مطالعه انجام گرفت. pH بهینه برای جاذب نانوذرات باگاس برای فلزهای نیکل و کادمیم 6 و زمان تعادل برای هر دو فلز 15 دقیقه به دست آمد. آزمایش های ایزوترم جذب در دمای آزمایشگاه و pH بهینه و زمان تعادل بهینه انجام شد. راندمان جذب برای غلظت های اولیه 2, 5, 10, 15, 20 میلی گرم برلیتر محلول های فلزی تعیین گردید. سپس مدل های ایزوترم لانگمویر, فروندلیچ, ریدلیچ-پترسون و لانگمویر-فروندلیچ بر داده های تعادلی آزمایش برازش داده شد که در کلیه آزمایش ها, مدل ریدلیچ پترسون داده های آزمایش را بهتر توصیف کرد.