افزایش عمر گلجایی داودی (.Chrysanthemum morifolium L) با استفاده از محلول های نگهدارنده و انجام بازبرش انتهای ساقه

برای افزایش عمر گلجایی و کیفیت گل های بریدنی داودی (ارقام خوشه ای ارغوانی‘ و ’خوشه ای زرد‘) آزمایشی با استفاده از ترکیب مختلف شیمیایی انجام شد. در این پژوهش افزون بر تعیین بهترین ترکیب شیمیایی مورد استفاده, اثر بازبرش انتهای ساقه بر عمر گلجایی نیز مورد بررسی قرار گرفت. ترکیبات شیمیایی شامل سپتریک اسید, هیدروکسی کویینولین سیترات, اتانول, بنزیل آدنین, کلرید کبالت و آلومینیوم سولفات بودند که همگی سوکروز نیز به همرا داشتند و با تیمار شاهد (آب مقطر) مقایسه شدند. بر روی نیمی از گل های بریدنی تیمار بازبرش انتهای ساقه به طول 2 سانتی متر, هر دو روز یکبار انجام شد. این آزمایش به صورت فاکتوریل با طرح پایه کاملا تصادفی اجرا شد. طول عمر گلجایی, میزان کلروفیل, وزن تر گل ها, تولید اتیلن و میزان جذب آب در بین تیمارها مقایسه شد. نتایج آزمایش نشان داد که گل ها در 36 ساعت گاز اتیلن تولید نکردند. همچنین گل هایی که بازبرش شده شده بودند, 0.3 روز عمر بیشتر و کیفیت بهتری داشتند. همه ترکیب های شیمیایی مورد استفاده عمر گلجایی را افزایش دادند و در بین آن ها ماده هیدروکسی کویینولین سیترات حدود 4.1 روز عمر گلجایی را افزایش داد و سبب افزایش در میزان جذب آب به میزان 15 میلی لیتر و وزن تر گل ها شد. گل هایی نیز که با بنزیل آدنین تیمار شدند میزان کلروفیل آن ها زیادا (0.9μg ml-1) بوده و از عمر برگ طولانی برخوردار بودند.