تأثیر نوع بستر بر نشست کشتی چسب (Amphibalanus improvisus (L., 1758 در سواحل جنوبی دریای خزر

کشتی چسب ها از جمله مهمترین و فراوان ترین جانوران چسبنده بسترهای سخت مخصوصاً در نواحی جزرومدی هستند. در این پژوهش تأثیر نوع بستر بر میزان نشست کشتی چسب Amphibalanus improvisus در طی یک سال به صورت ماهانه در منطقه بندر امیرآباد دریای خزر در سال 93-92 مورد بررسی قرار گرفت. در این مطالعه, پنج نوع بستر شامل پنل های PVC, چوب, پلکسی (شیشه پلاستیک) آغشته به عصاره کشتی چسب بالغ, پلکسی صاف و پلکسی خشن در ابعاد 10×10 سانتی متر انتخاب شد. پنل ها با 10 تکرار برای هر نوع بستر به صورت افقی در عمق یک متری از سطح آب قرار داده و ماهانه با بسترهای جدید جایگزین شدند. تعداد کشتی چسب های چسبیده شده بر روی هر بستر شمارش و سپس زیتوده (وزن خشک), میزان رشد (وزن به ازای هر فرد) و میزان ماده آلی و غیرآلی نمونه ها در هر ماه ثبت و محاسبه شد. نتایج نشان داد که تراکم کشتی چسب ها بر روی پنل های PVC با اختلاف معنی داری بیشتر از دیگر بسترها است) 01/0(p<, همچنین بیشترین تراکم کشتی چسب ها در ماه آذر مشاهده شد. این در حالی است که در ماه بهمن در همه ی بسترها میزان نشست بسیار ناچیز بود. نتایج همچنین نشان داد که بیشترین میزان رشد و کمترین نسبت ماده آلی به غیرآلی (گوشته به پوسته) در تابستان صورت گرفته است. نتایج آنالیز رگرسیونی نشان داد که دما عامل مهمی در رشد کشتی چسب هاست. نتایج این تحقیق علاوه بر اطلاعات پراکنش زمانی لارو کشتی چسب ها, در انتخاب جنس و نوع بستر مناسب در ساخت سازه های دریایی کاربرد فراوانی دارد.