بررسی نمودهای اساطیری خورشید و مهر در فرش دستباف ایران

بررسی نمودها و نگاره های خورشید و مهر, تداوم و دگرگشتی آن ها, آیین ها و اساطیر مرتبط, در تمامی حیطه های فرهنگی ایران پیش از تاریخ, تاریخی و دوره اسلامی, به وِیژه در هنر سنتی فرش, جهت شناخت بیشتر بار محتوایی آن, ضرورتی اجتناب ناپذیر می باشد.با تغییر آیین ماه پرستی به آیین پرستش خورشید, عناصر و نگاره های دین گذشته در عناصر مذهب جدید تجلی یافتند و نمودهای بسیاری در هنرهای مختلف؛ و به طور خاص در قالی مناطق مختلف ایران به ویژه حوزه فارس, برجای گذاشت. مهرپرستی, مهم ترین آیین مرتبط با خورشید می باشد که دینی جهانی می گردد و نمادهای مرتبط با این دین در حوزه های مختلف هنری ایران, به خصوص قالی بافی عشایری و روستایی ایران امروز, مکرر نقش می گردد.در این مجال به شیوه تطبیقی- تحلیلی و به روش کتابخانه ای در نگرشی کلی,بررسی های معنایی و نمودهای بصری خوررشیدی و مهر, در فرش و دستباف های ایرانی مورد بررسی واقع شده است. با بررسی تصاویر متعدد از دستبافته ها با محتوای مورد نظر در سبک های مختلف شهری, روستایی و عشایری ایران, تمامی نگاره های مرتبط در یک تقسیم بندی سه گانه مورد کنکاش قرار گرفت. شناخت گستره جغرافیایی نگاره ها از دیگر نتایج این پژوهش می باشد.