طراحی الگوی مفهومی مدارس سبز در ایران

از نظر هدف, کاربردی و از نظر جمع آوری داده ها, دارای رویکرد آمیخته اکتشافی(کیفی-کمّی)است. جامعه آماری در بخش کیفی, خبرگان آشنا و مسلط به مدارس سبز و در بخش کمّی, مدیران زن و مرد مدارس دولتی و غیردولتی دوره ابتدایی مناطق 19گانه آموزش و پرورش شهر تهران بود(1862=N). حجم نمونه در بخش کیفی با اشباع نظری(12=n)و در بخش کمّی بر اساس فرمول«کوکران»(350=n)برآورد شد. برای انتخاب نمونه در بخش کیفی از نمونه گیری هدفمند و در بخش کمّی از نمونه گیری تلفیقی(تصادفی خوشه ای و طبقه ای)استفاده شد. ابزار گردآوری داده ها در بخش کیفی, مصاحبه به روش«گروه کانونی»و در بخش کمّی, پرسشنامه بر مبنای مقیاس پنج درجه ای لیکرت بود. روایی مصاحبه با روش«مثلث سازی»و پایایی آن از طریق ضریب«کاپای کوهن»(714/0=K) مورد ارزیابی و تایید قرار گرفت. روایی پرسشنامه از لحاظ منطقی (صوری و محتوایی) از طریق نظرسنجی از چند نفر از خبرگان, روایی ﻫ ﻤ ﮕ ﺮ ا از طریق محاسبهAVE و روایی واﮔ ﺮ ا از طریق محاسبه جذرAVE به تایید رسید. پایایی پرسشنامه از طریق آلفای کرونباخ 846/0=α و از طریق بازآزمایی 849/0=α به دست آمد. برای تجزیه و تحلیل داده ها در بخش کیفی از ضریب کاپای کوهن و کدگذاری باز و محوری و در بخش کمّی, از آزمون هایAVE, جذرAVE, آلفای کرونباخ, بازآزمایی و تحلیل عاملی تاییدی به واسطه نرم افزارهای آماری SPSS, Lisrel, Smart-PLS استفاده شد. نتایج در بخش کیفی به شناسایی 3بُعد, 9مولفه و30 شاخص جهت«طراحی الگوی مفهومی مدارس سبز در ایران»انجامید. در بخش کمّی, مشخص شد که مقادیر به دست آمده در شاخص های برازش مطابق با استانداردهای قابل قبول است و می توان با اطمینان اظهار نمود که الگوی پژوهش از برازش مناسبی برخوردار است.