در شیب کوه و ساحل دریاخاستگاه و تغییرات مفهومی اصطلاح سیف در جغرافیای تاریخی خلیج فارس

جغرافیای تاریخی سواحل خلیج فارس, با وجود پژوهش های صورت گرفته, هنوز جنبه های ناشناخته ای دارد که پژوهش در آن ها, به کسب آگاهی های تازه درباره تاریخ تعاملات فرهنگی و تمدنی این منطقه می انجامد, مانند اصطلاح سیف (sīf) که در تعدادی از متون جغرافیای تاریخی, برای توصیف بخش های بزرگی از سواحل شمالی خلیج فارس به کار رفته است و فرهنگ های لغت آن را واژه ای عربی فرض کرده اند. مقاله حاضر با این پیش فرض که منشا یک جای نام را در گام نخست, باید در ارتباط با جغرافیای تاریخی منطقه مربوط جستجو کرد, به طرح این پرسش پرداخته که اصطلاح سیف چه ارتباطی با جغرافیای تاریخی سواحل شمالی خلیج فارس داشته و از نظر مصداقی, در گذر زمان, دچار چه تغییراتی شده است؟ بررسی شواهد جغرافیایی و تاریخی و زبانی نشان می دهد که اصطلاح سیف ریشه در جغرافیای تاریخی سواحل خلیج فارس و زبان فارسی دارد و از قرن چهارم قمری/دهم میلادی به بعد, از نامی برای کل سواحل فارس قدیم, به نامی برای ناحیه ساحلی شیف, در شمال بوشهر امروزی, تغییر یافته است. این پژوهش با روش تاریخی انجام شده و در گردآوری اطلاعات, از تکنیک کتابخانه ای و پژوهش های شفاهی استفاده شده است.