مقایسه طول عمر دریچه های بیوپروستتیک قلبی در بیماران باردار و غیر باردار

زمینه و اهداف: از آنجاییکه مصرف آنتی کواگولانت ها در حین بارداری برای مادر و جنین خطرناک بوده و استفاده از بیوپروتزها در زنان جوان با بیماریهای دریچه ای قلبی که امید به بچه دار شدن دارند اهمیت فراوان دارد. لذا این تحقیق جهت ارزیابی تاثیر حاملگی در طول عمر بیوپروتزهای قلبی طراحی شد.روش بررسی: این مطالعه مورد- شاهدی بین سالهای 1381- 1357 در بیمارستان قلب شهید رجایی بر روی 53 بیمار زن که در سن بارداری بوده و تحت عمل جراحی تعویض دریچه بیولوژیک قرار گرفته اند انجام شده است. 27 بیمار با سن (22±7.73 سال) سال (گروه الف) بعد از تعویض دریچه, 56 مورد بارداری در آنها اتفاق افتاده بود و 26 بیمار در سن (26.8±10.9سال) باردار نبودند (گروه ب). میانگین زمان عمر دریچه و متوسط زمان مورد نیاز به تعویض دریچه بین دو گروه مورد مقایسه قرار گرفت.یافته ها: در گروه الف 81.84 درصد از بیماران تحت تعویض دریچه میترال, 14.81درصد تعویض دریچه آئورت و 3.71 درصد تعویض دریچه تریکوسپید قرار گرفتند. در گروه ب 84.6 درصد تعویض دریچه میترال,11.6 درصد تعویض دریچه آئورت و 3.81 درصد تعویض دریچه میترال و آئورت قرار گرفتند. از 27 بیماری که در مجموع 56 بارداری در آنها اتفاق افتاده بود در گروه الف 19.6 درصد نیاز به سقط, 76.8 درصد زایمان طبیعی داشتند و 94.70 درصد از زنان باردار هیچ عارضه ای نداشتند و در 5.3 درصد تغییرات دژنتراتیو دریچه طی 2-4 ماه بعد از زایمان را داشتند. حد متوسط عمر دریچه 16.60 سال در بیماران باردار و 16.74 سال در بیماران غیر باردار بود (P=0.91). 55.5 درصد از بیماران در گروه الف بعد از 14.64±5.4 سال و در گروه ب 50 درصد بعد از 10.61±5 سال نیاز به تعویض دوباره دریچه پیدا کردند (P>0.05).نتیجه گیری: این مطالعه نشان دهنده عدم تفاوت طول عمر بیوپروتزهای قلبی و متوسط زمان نیاز به تعویض دریچه مجدد بین بیماران باردار و غیرباردار است.