مدل سازی معادلات ساختاری شاخص های آموزشی و تربیتی موثر بر میزان اعتماد اجتماعی شهروندان تهرانی به دانشگاه آزاد اسلامی

پژوهش حاضر با عنوان «بررسی عوامل آموزشی و تربیتی موثر بر میزان اعتماد اجتماعی شهروندان تهرانی به دانشگاه آزاد اسلامی در سال 1389» است. هدف این پژوهش شناخت عوامل تاثیرگذار بر میزان اعتماد اجتماعی در بین شهروندان تهرانی به دانشگاه آزاد اسلامی و دست یابی به یک الگوی نظری تحلیلی می باشد که با استعانت از نظریه های مرتبط, عوامل مهم و اثر گذار مورد بررسی قرار می گیرد. پژوهش حاضر با طرح پرسش هایی که آیا عوامل اشاره شده بر میزان اعتماد اجتماعی به دانشگاه آزاد اسلامی موثر است؟ ضریب تاثیر کدام یک از عوامل و شاخص ها بیشتر است؟ به تحلیل و تبیین موضوع پژوهش پرداخته است. روش تحقیق این پژوهش, پیمایشی و ابزار سنجش, پرسشنامه پنج گزینه ای مبتنی بر مقیاس لیکرت است. اعتبار محتوایی ابزار سنجش با توجه به CVR بدست آمده 0.85 است و سنجش روایی سازه ای با استفاده از تکنیک تحلیل عاملی و آماره KMO برابر 0.91 بدست آمده که در سطح بالایی بوده و نشان از همبستگی گویه های مقیاس است. در بحث سنجش پایایی ابزار اعتماد اجتماعی, گویه های منتخب در دو بررسی مقدماتی و نهایی مورد تحلیل قرار گرفتند که نتایج حاصل نشان می دهد مقیاس های بکار رفته از قابلیت اعتماد قابل قبولی برخور دارند. به طوری که ضرایب همبستگی در بررسی نهایی افزایش را نشان می دهد و آلفای مقیاس ها در بررسی مقدماتی0.90  و در بررسی نهایی برابر با 0.95 است که هر دو در حد بالایی است. نمونه مورد مطالعه 1000 نفر از دانشجویان واحدهای منطقه هشت دانشگاه آزاد اسلامی و والدین آنها هستند که با روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای و در نهایت با استفاده از روش تصادفی ساده انتخاب شده اند. برای انجام مباحث مدل سازی از نرم افزار لیزرل استفاده شده است.نتایج این پژوهش بر وجود یک الگوی رابطه معناداری و مستقیم بین شاخص های متغیرهای مستقل عوامل آموزشی و تربیتی با متغیر وابسته میزان اعتماد اجتماعی حکایت دارد. مهم ترین معرف های شاخص های آموزشی به ترتیب اهمیت غنی بودن کتابخانه, کیفیت آموزشی, امکانات و فضای آموزشی است. به عبارت دیگر با ارتقا کمی و کیفی شاخص های آموزشی و تربیتی, میزان اعتماد به دانشگاه آزاد اسلامی افزایش می یابد. همچنین مهم ترین معرف های شاخص های اجتماعی به ترتیب اهمیت, پایگاه اجتماعی فرد و جایگاه اجتماعی دانشگاه آزاد اسلامی است به عبارت دیگر با ارتقا کمی و کیفی شاخص های اجتماعی, میزان اعتماد به دانشگاه آزاد اسلامی افزایش می یابد. همچنین نتایج الگوسازی معادلات ساختاری حکایت از رابطه بین متغیرهای مستقل و متغیر وابسته است. با توجه به شاخص های الگوسازی می توان استدلال کرد که مدل های ارایه شده از برازش خوبی برخوردار بوده و انطباق مطلوبی بین مدل به تصویر درآمده و یا مدل ساختاری شده با داده های تجربی فراهم گردیده است. به عبارت بهتر متغیرهای فوق صلاحیت لازم را جهت استفاده در قالب یک مدل نهایی پژوهش را دارند.