شیوع علل باکتریال ایجادکننده اوتیت مدیای مزمن همراه با افیوژن و مقاومت دارویی آنها در شهر بیرجند

زمینه و هدف: اوتیت مدیای مزمن همراه با افیوژن, یکی از بیماری های شایع سنین کودکی است. پژوهش حاضر به منظور تعیین شیوع علل باکتریال ایجادکننده اوتیت مدیای مزمن همراه با افیوژن و مقاومت دارویی آنها در بیماران با پرده گوش سالم انجام گرفت.روش تحقیق: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی, 100 بیمار با تشخیص اوتیت مدیای مزمن همراه با افیوژن که از مهرماه 1390 تا شهریور 1392 مورد عمل جراحی مرینگوتومی قرار گرفته بودند, به روش سرشماری انتخاب شده و مورد بررسی قرار گرفتند. مایع گوش میانی جمع آوری شده از بیماران, در محیط کشت تیوگلیکلات کشت داده شد و باکتری های رشدیافته, تعیین هویت گردید و حساسیت دارویی آنها, به روش استاندارد دیسک دیفیوژن, مورد ارزیابی قرار گرفت.یافته ها: از 87 نمونه با نتیجه کشت مثبت, شایع ترین باکتری های جداشده عبارت بودند از: استافیلوکوک کواگولاز منفی (39%) و استرپتوکوک های آلفا, بتا و غیرهمولیتیک (24%). ارتباط معنی داری بین نوع باکتری جداشده از ترشحات گوش با اوتیت مدیای حاد (p=0.003), گوش مبتلا (p=0.049) و وجود آلرژی (p=0.029) دیده شد. از میان آنتی بیوتیک های مورد بررسی, بیشترین حساسیت به لووفلوکساسین (%94.7), کلیندامایسین (%84.9) و سیپروفلوکساسین (%83.3) و بیشترین مقاومت نسبت به اکساسیلین (%77.1), کوتریموکسازول (%59.4) و سفکسیم (%58.3) مشاهده گردید.نتیجه گیری: با توجه به نتایج این مطالعه, در شرایطی که انجام کشت ترشحات گوش میانی امکان پذیر نباشد, استفاده از آنتی بیوتیک های کلیندامایسین و یا سیپروفلوکساسین برای درمان این بیماران می تواند مفید باشد.