تاثیر شاهنامه فردوسی بر نقوش سفال های دوره سلجوقی

سفالگری, یکی از دیرینه ترین هنرهایی است که از زمان های گذشته تجلی گاه باورها, اساطیر و تفکرات اقوام مختلف بوده است. هنرمند سفالگر در ادوار گوناگون با بهره مندی از آیین های مذهبی, ادبیات و اسطوره ها, آن ها را بر سفال ها نقش می زند که بسیار زیبا و با ارزش بوده و از جهات بسیاری قابل بررسی و مطالعه اند. در این میان سفالینه های دوره سلجوقی از جایگاه ویژه ای برخوردارند؛ این سفال ها به لحاظ نقش و موضوع بسیار متنوع تر از آثار ماقبل خود بوده اند. از جمله مضامینی که بر روی نقوش این سفال ها دیده می شود, مضامین وابسته به ادبیات و به خصوص روایات برگرفته از شاهنامه فردوسی می باشد. این پژوهش از نوع پژوهش های کیفی است که در آن با استفاده از روش تطبیقی و روایی مضامین نقوش سفال های دوره سلجوقی با روایات موجود در شاهنامه فردوسی مقایسه و مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرند. در نهایت مشخص می گردد که شاهنامه فردوسی تاثیر عمیقی بر سفالگران این دوره و درنتیجه نقوش سفال ها داشته است.