تاثیر آتش سوزی بر ساختار و تجدید حیات گونه های چوبی در اکوسیستم جنگلی های زاگرس میانی (مطالعه موردی: تنگه بزازخانه کرمانشاه)

آتش سوزی یکی از عوامل مهم ایجاد اختلال در اکوسیستم های جنگلی است و به عنوان یک آشفتگی بر ساختار و تجدید حیات گونه های گیاهی تاثیرگذار است. هدف از این تحقیق, بررسی اثر آتش بر ساختار گونه های چوبی و تجدید حیات آن ها در قسمتی از جنگل های زاگرس میانی واقع در شمال شرق استان کرمانشاه بود. بدین منظور 80 هکتار از این جنگل ها ( 40 هکتار منطقه آتش سوزی شده و 40 هکتار منطقه شاهد) مورد بررسی قرار گرفت. در مجموع 80 قطعه نمونه 1000 مترمربعی به شکل دایره به روش تصادفی- سیستماتیک و با استفاده از شبکه آماربرداری 100×100 متر برداشت شد. نتایج نشان داد که آتش سوزی در لایه درختی و زادآوری باعث تغییر در ترکیب جنگل نشده است و در هر دو منطقه برودار (Q. brantii) گونه غالب بود. اما تراکم درختی و زادآوری و همچنین تراکم جست ها به طور معنی دار در منطقه آتش سوزی شده بیش تر و بالعکس در لایه درختچه ای کمتر از منطقه شاهد به دست آمد. تعداد درختان در طبقات قطری پایین بیشتر بود. این موضوع در میانگین قطر برابر سینه و سطح مقطع برابر سینه اثرگذار بود, به طوری که با افزایش قابل توجه درختان کم قطر در منطقه آتش سوزی شده میانگین قطر و به تبع آن سطح مقطع کم تر از منطقه شاهد حاصل شد که این مساله نشان می دهد که جنگل پس از گذشت نه سال از وقوع آتش سوزی تا حدودی مراحل بازسازی خود را طی کرده و تبدیل به جنگل جوان شده است.