تحلیل و بررسی با هم آیی واژگانی سوره های رعد و ابراهیم

یکی از مهم ترین شاخه های زبان شناسی, بحث معناشناسی است. معناشناسی, دانش بررسی و مطالعه ی معانی در زبان های انسانی است. به طور کلی, بررسی ارتباط میان واژه و معنا را معناشناسی می گویند. از لحاظ زبان شناسی, دانش معناشناسی به موضوعات پایه ای خود می پردازد که یکی از آن ها "باهم آیی" است. «باهم آیی» وقوع دو یا چند کلمه با فاصله کوتاهی درون یک پیکره ی زبانی است که انتخاب هر واژه بر روی انتخاب سایر واژگان و وقوع آن ها اثر می گذارد. هدف پژوهش حاضر بررسی باهم آیی واژگانی در دو سوره ی رعد و ابراهیم می باشد که به روش توصیفی – تحلیلی با رویکرد تطبیقی پس از معرفی 11 رابطه ی باهم آیی به استخراج بررسی و تحلیل واژگان باهم آیند در سوره ی مدنظر پرداخته است. یافته های تحقیق نشان می دهد که 71باهم آیند در سوره ی رعد و 49 باهم آیند در سوره ی ابراهیم بر اساس روابط معنایی مذکور طبقه بندی شدند. در این پژوهش تعداد وقوع برخی از کلمات باهم آیند قرآن به صورت اتفاقی از بین کلمات باهم آیند انتخاب و در کل مصحف شریف شمارش شدند تا نشان داده شود کلمات باهم آیند وقوع بالایی باهم دارند. در این میان رابطه ی "تقابل" بیش ترین وقوع را داشت و کلمات باهم آیند استخراج شده از نظر داشتن فاصله و یا نداشتن فاصله نیز مورد بررسی قرار گرفتند و نتیجه ی به دست آمده نشان داد, اکثر صورت های باهم آیند به صورت بدون فاصله مشاهده شدند.