بررسی میزان مطلوبیت مستندات حقوقی مرتبط با پژوهش در شهرداری تهران از نگاه متخصصین

مدیریت یک شهر, مستلزم برنامه ریزی برای آن می باشد. تصمیم گیری و برنامه ریزی نیز فرآیند پیچیده ای است؛ به خصوص زمانی که در یک مقیاس بزرگ تر همانند شهر باشد. مدیریت شهر در صورتی موفق خواهد بود که مقدمات لازم جهت این امر انجام بگیرد. انجام پژوهش در این زمینه قطعا کمک بزرگی به فرآیند برنامه ریزی برای مدیریت یک شهر خواهد کرد و قوانین و مقرراتی که در زمینه پژوهش های شهری وجود دارند نیازمند توجه بیشتری هستند. در این میان, دو نهاد شهرداری و مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهر تهران در راستای هم اقدامات بسیاری جهت انجام پروژه ها و طرح ها انجام داده اند. هدف این تحقیق, بررسی قوانین و مقررات موجود در رابطه با مطالعات و پژوهش های شهری و ایجاد یک پشتوانه حقوقی برای آن ها است. بنابراین در ابتدا با بررسی متن این قوانین و دسته بندی و جمع بندی آن ها و سپس با استفاده از روش مصاحبه عمیق با متخصصین و خبرگان, مشکلات قوانین شناسایی و جهت رفع نواقص آن ها پشنهاداتی ارایه می شود.