تأثیر ادراکات محیطی کلاسی بر انگیزش یادگیری زبان دوم با میانجیگری خودکارامدی در دانش آموزان دختر دورة متوسطه

در دنیای امروز یادگیری زبان دوم از ملزومات پیشرفت تحصیلی و شغلی است و یکی از نیازهای اساسی در این حیطه, تأثیرات محیط کلاسی بر «انگیزش» و «خودکارامدی» دانش آموز در یادگیری زبان دوم است. خودکارامدی و انگیزة تحصیلی از عوامل مهم در یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان هستند. هدف پژوهش حاضر, بررسی رابطة علی ادراکات محیطی کلاسی و انگیزة دانش آموزان در یادگیری زبان دوم با میانجیگری خودکارامدی بوده است. جامعة پژوهش حاضر را دانش آموزان دختر پایة یازدهم دبیرستان شهر مشهد تشکیل دادند. نمونة 409 نفری به روش خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد. برای دستیابی به هدف های پژوهش, سه پرسش نامة «ادراکات محیطی کلاس درس عربی», «خودکارامدی یادگیری زبان عربی» و پرسش نامة «انگیزة یادگیری زبان عربی» توسط محقق طراحی شد. پایایی پرسش نامه ها از «روش هم سانی درونی» (آلفای کرنباخ) و روایی آن ها به دو شیوة روایی سازه و محتوایی اعتبارسنجی شد. برای تحلیل داده ها از «ضریب هم بستگی پیرسون», «تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی» و «مدل یابی معادلات ساختاری» استفاده شد. نتایج اجرای هم بستگی پیرسون نشان داد که مؤلفه های انگیزة یادگیری زبان دوم, دو به دو با هم هم بستگی دارند (001/p<0). با اجرای الگوی معادلات ساختاری, برای آزمون رابطة ادراکات محیطی کلاسی با انگیزة یادگیری زبان دوم با میانجیگری خودکارامدی در یادگیری زبان دوم, مشخص شد که الگوی پیشنهادی از برازش مناسبی برخوردار است و انگیزة یادگیری زبان عربی از طریق ادراکات کلاسی با میانجیگری خودکارامدی قابل پیش بینی است.