اثر نانو ذرات اکسید مس بر خواص فیزیکی و مقاومت به آبشویی چوب پلیمر مونومر استایرین

چوب به عنوان یک ماده طبیعی و تجدیدپذیر دارای مصارف متعددی است که از زمان پیدایش بشر مورد استفاده قرار گرفته است. با این وجود برخی از معایب چوب, نظیر جذب رطوبت و به تبع آن ناپایداری ابعاد و تخریب توسط عوامل بیولوژیکی از یک سو, و رشد روز افزون جمعیت و به دنبال آن افزایش تقاضای محصولات چوبی از سوی دیگر, مصرف بهینه و حفاظت از این ماده ارزشمند را به خصوص در کشورمان با منابع جنگلی محدود, به امر حیاتی مبدل نموده است (محبی, 1382). بنابراین لازم است که چوب آلات با روش های کاربردی و موثری حفاظت شوند. حفاظت از چوب آلات, از سال های بسیار دور مورد توجه بشر قرار گرفته و کارهای زیادی در این زمینه انجام شده است که می توان به روش های خشک کردن و استفاده از مواد حفاظتی اشاره نمود (پارسا پژوه, 1375). در گذشته نچندان دور, استفاده از مواد حفاظتی محلول در آب و محلول در حلال آلی بسیار مرسوم بوده است. اما با توجه به آگاهی روزافزون از خطرات استفاده از این مواد برای حفاظت از چوب, محدودیت هایی در زمینه تولید, تجارت و استفاده از این قبیل مواد در کشورهای اروپایی و ایالت متحده اعمال شده است. در این تحقیق خواص فیزیکی و میزان مقاومت به آبشویی نمونه های چوب پلیمر صنوبر دلتوئیدس (Populus deltoides) تیمار شده با نانو ذرات اکسید مس مورد بررسی قرار گرفت. نمونه های چوبی به ابعاد 20×20×20 میلی متر تبدیل شده و از پلیمر فورفوریل الکل در دو غلظت (40 و 80 درصد) به همراه نانو اکسید مس در سه غلظت (0, 4/0 و 8/0 درصد) برای تیمار استفاده شد. جهت اشباع نمونه ها, از روش سلول پر اما بدون خلا نهایی مورد استفاده قرار گرفت. پس از تیمار, نمونه ها در داخل 100 میلی لیتر آب مقطر غوطه ور گشته و در فواصل مختلف زمانی, میزان جذب آب و واکشیدگی حجمی آن ها محاسبه شد. تجزیه و تحلیل داده های به دست آمده نشان داد که بین نمونه های تیمار شده و تیمار نشده اختلاف معنی داری وجود دارد و نمونه های تیمار شده از جذب آب و واکشیدگی حجمی کمتری برخوردار بودند. میزان جذب آب و واکشیدگی حجمی نمونه های تیمار شده با این ماده در غلظت 80 درصد به همراه 8/0 درصد نانو اکسید مس پس از 168 ساعت غوطه وری در آب به ترتیب (30/15 و 28/1 درصد) بود. در مورد آبشویی نیز نمونه های تیمار شده با سوسپانسیون فورفوریل الکل, دارای کمترین میزان آبشویی بودند به طوری که اکثر تیمارها پس از 14 روز غوطه وری در آب, از آبشویی کمتر از 1 درصد نانو ذرات اکسید مس برخوردار بودند. در پایان آزمون نتایج بیانگر