رویکرد جرم شناسی به تغییر معیار تقصیر در جرایم غیر عمدی

ظهور انقلاب صنعتی در سده نوزدهم میلادی گذشته از تحولات اقتصادی جوامع پیشرفته, تغییر یا اصلاح برخی نهادها و مفاهیم رایج حقوق کیفری را به همراه داشته است. از جمله این تغییرات بنیادین, این بود که در خصوص جرایم جدید ناشی از زندگی ماشینی, نیازی به احراز عنصر روانی (فعل و انفعال ذهنی) نیست, بلکه رفتار شخص متعارف, صرف نظر از ویژگی های شخصی مرتکب ارزیابی می شود. این نظریه «تقصیر نوعی» خوانده می شود. این مقاله به دنبال آنست که از چشم انداز جرمشناسی با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی, این مساله را بررسی نماید و با تمرکز بر رویکرد نظری «انتخاب عقلانی» الگوی رفتار متعارف را تحلیل کند. بررسی نشان می دهد, دستیابی به «فهم جرم شناسانه رفتار معقول» می تواند پاسخ های نظام عدالت کیفری و سیاست های اجتماعی در زمینه کنترل رفتار را به طور زیربنایی متحول کند. و از گذر این «فهم جرم شناسانه» تغییر مبنای تقصیر در جلوگیری از وقوع جرایم غیرعمدی یا کاهش شدت آن موثر است.