مقایسه زنان و مردان در همنوایی اجتماعی

همنوایی نوعی تغییر در رفتار یا عقاید شخص در نتیجه اعمال فشار واقعی یا خیالی از طرف فردی دیگر یا گروهی از مردم است. جهت بررسی این موضوع و مقایسه آن دردوجنس, پژوهشی بر روی 32 نفر دانشجو (16 نفر مرد و 16 نفر زن) دانشگاه پیام نور واحد قم در 4 دوره مختلف به صورت مرد در گروه مردها, مرد در گروه زن ها, زن در گروه مردها و زن در گروه زن ها (به عنوان گروهای آزمایشی) صورت گرفت. ابزار مورد استفاده: 2 سری کارت که بر روی یکی از آنها, یک خط به عنوان معیار و بر روی دیگری 3 خط به عنوان مقایسه به صورت عمودی رسم شده بود (آزمایش اش ). آزمودنی می بایست, از بین سه خط مقایسه, خطی را که با خط معیار برابر بود انتخاب و اعلام می کرد؛ روش اجرا: هریک از آزمودنی ها را به تنهایی در جلسه ای شرکت دادیم که 6 نفر نیز به عنوان هم دست در آن جلسه حضور داشته و با تبانی قبلی جواب غلط را انتخاب می کردند تا میزان تغییر پذیری آزمودنی ها را امتحان کنند. نتایج به دست آمده با توجه به آزمون «t استودنت » دو گروه مستقل نشان داد که (%39.32) آزمودنی ها به خصوص زنان, در یک واقعیت ساده ادراکی, وقتی تحت تاثیر اکثریت متفق الرای قرار گرفتند, تلقین پذیری قابل توجهی در رفتار خود نشان دادند. مردها میزان همنوایی شان در گروه هم جنس به مراتب بیشتر از گروه ناهم جنس (a=%1) و زنان میزان همنوایی شان در گروه نا هم جنس, بیشتر از گروه هم جنس بود (a=%5).