مروری بر رگ زایی (Angiogenesis) در تومور (مقاله مروری)

آنزیوژنز در بسیاری از فرآیندهای فیزیولوژیک و پاتولوژیک از جمله رشد تومور دخالت دارد. بنابراین رگ زایی درمانی می تواند روش کارآمدی برای درمان سرطان محسوب گردد. بدین منظور شناسایی جنبه های مختلف آنزیوژنز در تومور بسیار مهم است. تکوین رگ های عمل کردی در درون تومورها برای رشد آن ضروری است, رگ زایی در تومور با میانجی گری مولکول های مختلف القا می شود. تعادل بین عوامل پیش برنده و مهار کننده رگ زایی این فرآیند را به شدت کنترل می کند, این واقعیت منجر به طراحی عوامل درمانی بر علیه رگ زایی در تومور شده است. اخیرا مهار کننده های رگ زایی به صورت درون زاد (همچون اینترلوکین-8) و برون زاد (نظیرAvastin ) طبقه بندی شده اند. این عوامل با تشکیل رگ ها به صورت نرمال در بسیاری از فرآیندهای پاتولوژیک تداخل می کنند. علاوه بر آن مشخص شده است که درمان تومور به وسیله ترکیبی از عوامل ضد رگ زایی و ضد سرطانی می تواند از کاربرد هر یک به تنهایی موثرتر باشد. همچنین به علت عدم موتاژنیک بودن سلول های اندوتلیالی طبیعی امکان مقاوم شدن این سلول ها به عوامل ضد رگ زایی بسیار اندک است و از آن جایی که رشد و پیشرفت تومور وابسته به تکوین عروق خونی در آن است بنابراین مهار رگ زایی روش مناسبی برای درمان تومور می باشد.