مطالعه بر هم کنش سیلیکون و شوری بر برخی شاخص های فیزیولوژیکی و تشریحی گیاه گاوزبان دارویی (.Borago officinalis L)

امروزه گیاهان دارویی از گیاهان مهم اقتصادی هستند. با توجه به روند افزایشی توسعه اراضی شور و کمبود اراضی زراعی مطلوب برای کشاورزی, شناسایی گیاهان دارویی مقاوم به شوری اهمیت زیادی دارد. انتخاب گیاهان مقاوم به شوری از طریق کشت در محیط هیدروپونیک روشی کم هزینه و مطمئن جهت صرفه جویی در زمان محسوب می شود. سیلیکون دومین عنصر رایج موجود در خاک است که دارای اثرات مفیدی در افزایش تحمل به تنش های زیستی و غیرزیستی در گیاهان است. به منظور بررسی برهم کنش شوری و سیلیکون بر خصوصیات فیزیولوژیکی و آناتومیکی گیاه گاوزبان, آزمایشی در یک طرح کاملا تصادفی با دو فاکتورسیلیکون در شش سطح (0, 0.5, 1, 1.5, 2, 2.5 میلی مولار) و شوری در دو سطح (0 و 120 میلی مولار) در 4 تکرار انجام شد. در این مطالعه تاثیر شوری و سیلیکون بر ساختار مریستم راس ساقه و محتوای کلروفیل, کاروتنوئید, آنتوسیانین, ترکیبات فنلی و قندهای احیاکننده مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج آزمایش نشان داد که شوری باعث کاهش محتوای کلروفیل, کاروتنوئید, ترکیبات فنلی, قندهای احیاکننده و افزایش میزان آنتوسیانین شد. در حالی که در مقایسه با گیاهانی که تنها تحت تیمار شوری بودند, تیمار سیلیکون و بویژه غلظت 1.5 میلی مولار باعث افزایش شاخص های فیزیولوژیکی مورد بررسی در این مطالعه شد. همچنین سیلیکون توانست که اثرات منفی تیمار شوری بر ساختار مریستم راس ساقه را تعدیل کند.