بررسی صفات زایشی و عملکرد آفتابگردان تحت سطوح مختلف آبیاری و پلیمر سوپر جاذب

به منظور بررسی اثرات مصرف سوپر جاذب بر صفات زایشی و عملکرد آفتابگردان روغنی تحت شرایط آبیاری متفاوت, آزمایشی طی سال های 1388 و 1389 در مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی شهرستان خوی به صورت طرح کرت های یک بار خرد شده در قالب بلوک های کامل تصادفی در 3 تکرار انجام گرفت. آبیاری به عنوان عامل اصلی در سه سطح آبیاری پس از 70, 105 و 140 میلی متر تبخیر از تشت تبخیر کلاس A و سوپر جاذب به عنوان عامل فرعی در چهار سطح عدم مصرف, 100, 200 و 300 کیلوگرم در هکتار در نظر گرفته شدند. نتایج تجزیه واریانس داده ها نشان داد که آبیاری بر اجزای عملکرد و عملکرد تاثیر معنی داری داشت. در تمام صفات مورد بررسی, آبیاری پس از 70 میلی متر تبخیر برتر بود و از لحاظ قطر طبق, شاخص برداشت و عملکرد روغن به ترتیب با 21.4 سانتی متر, 45.2 درصد و 278 گرم در متر مربع در گروه اول آماری قرار گرفت. با توجه به معنی دار بودن اثر متقابل دو عامل بر تعداد دانه در طبق, وزن صد دانه و عملکرد دانه, بالاترین میزان صفات مذکور در مقادیر مختلف سوپر جاذب در سطح اول آبیاری (آبیاری پس از 70 میلی متر تبخیر) حاصل گردید. اعمال تنش خشکی و افزایش فاصله آبیاری ها باعث کاهش صفات مذکور گردید, ولی تحت شرایط تنش رطوبتی مصرف 200 و 300 کیلوگرم سوپر جاذب مانع از افت شدید عملکرد و اجزای عملکرد گردید و این مواد توانستند با حفظ و نگهداری رطوبت خاک و بهره مندی مناسب از آن تحت شرایط تنش رطوبتی موثر واقع گردند.