درآمدی بر تحلیل قهقرایی مارتی کسکنیمی در ارزیابی ساختاری حقوق بین الملل

رویکردی که توسط کسکنیمی, به ویژه در کتاب از مدافعه تا آرمانشهر استفاده شده, «تحلیل قهقرایی» است. این رویکرد می تواند «ساختارشکن» نیز نامیده شود. کسکنیمی, دستگاه مفهومی فنی ساختارگرایی, نشانه شناسی یا ساختارشکنی را استفاده نمی کند. وی, در این جا, نگرش خود را بر بنیاد مفهوم موسع دستگاه های مزبور قرار داده است تا فقط, بر ویژگی کل نگرانه, صورتگرا و انتقادی اندیشه اش, تاکید کند. برای وی, توضیح استدلال های حقوقی بین المللی, آفراه ها (دکتراین) و «مکاتب», نوعی «گفتار» است که به عقب, به مجموعه ای مبنایی (زیربنایی) از فروض اشاره می کنند که می توانند به عنوان «زبان», یا «ژرف ساختار» حقوق, تصریح شوند. ساختارشکنی استدلال حقوقی بین المللی, به گونه ای غیرقابل اجتناب, آن استدلال را به آن «مجموعه قوانین» از نظر تاریخی مشروط, یا «طرح مفهومی», مربوط می کند. به گونه ای که روشن می کند که مجموعه قوانین پنهان, متضمن «ظرفیت انتقادی» است.