بررسی تنوع ژنتیکی جدایه های قارچ شاه صدف (Pleurotus eryngii) با استفاده از نشانگر RAPD

به منظور تعیین تنوع ژنتیکی جدایه های قارچ شاه صدف45 (Pleurotus eryngii) جدایه قارچ از 10 منطقه مختلف آب و هوایی ایران (استان های: اصفهان, چهارمحال و بختیاری, کهکیلویه و بویراحمد, لرستان و فارس) جمع آوری شد. جهت تعیین تنوع ژنتیکی از نشانگر مولکولیRAPD استفاده شد و به کمک 10 آغازگر تصادفی و پس از واکنش PCR و انجام الکتروفورز ژل آگارز, 182 مکان ژنی قابل رؤیت مشخص شدند که در میان آنها 150 مکان ژنی (82%) چند شکلی خوبی را در تمام جدایه ها نشان دادند. جدایه هایی که دارای میزبان های Ferula assa-foetida و Ferula ovina و Prangus ferulacea بودند, در گروه های مجزا قرار گرفتند. همان طور که انتظار می رفت, نقش منطقه جغرافیایی (از نظر دما و میزان بارندگی) در قرابت ژنتیکی جدایه ها دارای اهمیت بود. 71.33 درصد تنوع ژنتیکی درون جمعیت ها و 28.67 درصد تنوع ژنتیکی در بین جمعیت ها وجود داشت. نتایج نشان داد که خصوصیات ریخت شناختی نمی تواند دسته بندی مناسبی از جدایه های P. eryngii بر اساس گیاهان هم زیست و مناطق جغرافیایی آنها ارایه دهد و برای نیل به این هدف, استفاده از الگوی RAPD روش سریع و نسبتا قابل قبولی به حساب می آید.