مقایسه تاثیر دو شیوه تمرینی هوازی تناوبی و تداومی بر تغییرات غلظت هورمون اریتروپویتین

هدف از این پژوهش مقایسه تاثیر دو شیوه تمرینی هوازی تناوبی و تداومی بر تغییرات غلظت هورمون اریتروپویتین بود. آزمودنی های این پژوهش 50 دانشجوی مرد با دامنه سنی 19 تا 23 سال بودند که به روش تصادفی انتخاب و در دو گروه 25 نفری هوازی تناوبی و تداومی قرار گرفتند که هر گروه به مدت 8 هفته, هر هفته 5 جلسه و هر جلسه به مدت 45 دقیقه به فعالیت تعیین شده پرداختند. میزان تغییرات غلظت هورمون به عنوان متغیر اصلی و عوامل خونی و بیشینه اکسیژن مصرفی به عنوان متغیرهای کنترلی به صورت پیش و پس آزمون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.بررسی های انجام گرفته نشان داد که یک دوره فعالیت دوی هوازی تناوبی (P=0.230) و تداومی (P=0.635) بر تغییرات غلظت هورمون EPO تاثیر معنی داری ندارد. علاوه بر این, فعالیت تناوبی مورد نظر بر تعداد (P=0.008) RBC و میزان (P=0.000) VO2max معنی دار بوده, اما بر MCV تاثیر معنی داری نداشته است (P=0.627). از طرفی تاثیر یک دوره دوی هوازی تداومی بر تعداد (P=0.563) RBC و (P=0.844) MCV معنی دار نبوده, اما یک دوره فعالیت دوی هوازی تداومی بر VO2max تاثیر معنی داری داشته است (P=0.027).نظر به اینکه فعالیت های تناوبی, تحریک و تولید سلول های قرمز خون در بدن افراد را به طور معنی داری افزایش داده تا تاثیر بهینه ای روی حداکثر اکسیژن مصرفی می گذارد, از این رو با توجه به نتایج پژوهش حاضر می توان گفت که یک دوره فعالیت هوازی تناوبی نسبت فعالیت هوازی تداومی پاسخ مناسبی به هورمون EPO نشان می دهد.