زمینه ها و موانع هویت بنیاد همکاری جمهوری اسلامی ایران با احزاب و جنبش های اسلام گرای سنی (مطالعه موردی اخوان المسلمین مصر و عدالت و توسعه ترکیه)

جمهوری اسلامی ایران به مثابه نظامی مبتنی بر اسلام سیاسی, وحدت مسلمانان را از آرمان های خود می داند. ماهیت و آرمان مزبور, همکاری با گروه های اسلام گرا را به سان سیاستی اولویت دار, بایسته می سازد؛ اما همکاری در صحنه واقعی روابط بین الملل با چالش هایی مواجه است. مسئله این پژوهش, شناخت زمینه ها و موانع این همکاری است. در این راستا, جنبش اخوان المسلمین مصر و حزب عدالت وتوسعه به عنوان موارد مطالعاتی انتخاب شده اند. اهمیت و ضرورت این پژوهش, در ژرفابخشی به نظروعمل حوزه سیاست گذاری ارتباط با جریان های اسلام گرا نهفته است. پرسش اصلی آن است که زمینه ها و موانع همکاری جمهوری اسلامی ایران با اخوان المسلمین مصر و عدالت وتوسعه چیست؟ با گزینش نظریه سازه انگاری به عنوان چهارچوب نظری, زمینه ها و موانع همکاری جمهوری اسلامی با موارد مطالعاتی در سطح کارگزاری-با تاکید بر مقوله هویت-موردبررسی قرارگرفته اند. داده ها با روش کتابخانه ای گردآوری شده و با کاربست روش تطبیقی تجزیه وتحلیل شده اند. براساس یافته ها, زمینه های همکاری جمهوری اسلامی و اخوان, مبتنی بر اشتراکات در هویت های نوعی و نقشی دو بازیگر شامل اسلام گرایی, حمایت از مستضعفان و مسلمانان و مقابله با مستکبران و بیگانگان است؛ موانع همکاری دو بازیگر نیز ناشی از نبود هویت جمعی مشترک است. در همکاری جمهوری اسلامی و حزب عدالت و توسعه, موانع بر زمینه ها فزونی دارد و ناسازگاری در هویت مبتنی بر نقش دو بازیگر-برتری منطقه ای برای ایران و دولت مرکزی برای آک پارتی-و هویت جمعی دو طرف-مقاومت برای جمهوری اسلامی و عثمان گرایی برای آک پارتی-بر سازگاری در مؤلفه هویتی مردم سالاری-نوعی برای جمهوری اسلامی و پیکروار برای آک پارتی-فزونی دارد.