پوشش های ضدباکتری بر پایه پلی یورتان های آب پایه: مروری بر روش های سنتز، ویژگی ها و کاربرد ها

امروزه شیوع عفونت های باکتریایی و خسارات جانی و مالی ناشی از آن سبب شده است, دانشمندان همواره در پی یافتن راهکارهایی برای توسعه دانش در مهار این میکروارگانیسم های بیماری زا باشند. چسبندگی باکتری ها و رشد آن ها روی سطوح مختلف سبب ایجاد تجمع این میکروارگانیسم ها و تشکیل زیست فیلم می شود. این میکروکلونی های تشکیل شده امکان رشد دارند و می توانند با جداشدن سطوح سبب گسترش عفونت شوند. بنابراین, بهترین راه برای جلوگیری از گسترش عفونت و بیماری ها, جلوگیری از تشکیل زیست فیلم با استفاده از سطوح ضدمیکروب است. یکی از مهم ترین ابزارهای معرفی شده در این زمینه استفاده از پوشش های پلیمری ضدباکتری است. در میان پلیمرها, پلی یورتان ها به دلیل داشتن خواص منحصر به فرد از جمله, زیست سازگاری, امکان استفاده از مواد اولیه گوناگون و کنترل پذیری خواص مورد توجه فراوانی در این زمینه قرار گرفته اند. در سا ل های اخیر, پلی یورتان های آب پایه به دلیل کاهش استفاده از ترکیبات آلی فرار (VOC), ساخت راحت, گران روی کم, امکان افشاندن, چسبندگی زیاد به سطوح مختلف, مقاومت سایشی زیاد, قابلیت پراکنش انواع افزودنی ها و تشکیل سریع فیلم در زمینه های زیست پزشکی نظیر پوشش های ضدباکتری, زخم پوش ها و محصولات زیستی بسیار مطالعات شده اند. در این مقاله مروری, ابتدا انواع روش های تهیه پوشش های پلیمری ضدباکتری تشریح می شوند که شامل استفاده از نانوساختارها, آمیخه سازی با پلیمرهای ضدباکتری و استفاده از مونومرهای ضدباکتری هستند. سپس, پلی یورتان ها و پلی یورتان های آب پایه معرفی می شوند. در ادامه, مطالعات انجام شده در زمینه تهیه پلی یورتان های آب پایه ضدباکتری با استفاده از راهکار هایی مانند افزودن نانوساختارها, آمیخته سازی با پلیمرهای ضدباکتری, بارگذاری دارو, استفاده از مونومرهای ضدباکتری و اصلاح سطح پلیمر مرور می شوند. محصولات تهیه شده طی این مطالعات برای کاربردهای گوناگونی نظیر پوشش دهی تجهیزات پزشکی, زخم پوش ها و صنایع بسته بندی پیشنهاد شده اند.