معناشناسی صفات الهی از دیدگاه علامه طباطبایی

در بیشتر آثار علامه طباطبایی, نظریه معناشناختی غالب همان «دیدگاه اثبات بلاتشبیه» است. اما چنین به نظر می رسد که در این آثار, یک مدل واحد از دیدگاه اثبات بلاتشبیه ارائه نمی گردد, بلکه دست کم سه مدل متفاوت را می توان تمییز داد: (الف) مدل طولی بودن اصل معنا با قطع نظر از خصوصیات مصادیق, (ب) مدل طولی بودن اصل معنا از حیث بیان مصادیق, (ج) مدل متواطی اصل معنا از حیث غرض و کارکرد مشترک. در این مقاله سعی می شود به تبیین و تحلیل هر مدل, بر اساس نظرات خاص علامه طباطبایی بپردازیم, و برای هر مدل مصادیقی را از آثار ایشان استخراج و تحلیل کنیم. گرچه دیدگاه اثبات بلاتشبیه مزایایی دارد و زبان طبیعی و مفاهیم حاکی از این زبان را, که ناظر به قلمروی متناهی است, تعالی می بخشد و درباره خداوند به کار می گیرد, در عین حال انتقاداتی بر این دیدگاه وارد است که باید به آنها توجه کرد.