شهرگرایی نوین، به سوی معماری اجتماعی

پیشگفتار کتاب "شهرگرایی نوین" "پیترکتز" نویسنده آن اشاره می نماید طراحی شهری جدید حرکتی است که در حال شکل گرفتن است و به نام برنامه ریزی "نئو - سنتی" خوانده می شود."پیترکتز" شهرگرایی نوین را به عنوان حرکتی مطرح می کند که ارتباط وسیعی با تلاش های برنامه ریزی آینده کشورش دارد. او بسیاری از زیان های الگوی جریان توسعه به شکل بی نظم را بیان می کند و جمع شدن و گردآمدن مردم را به جهت رفع بحران منابع، آب، غذا، بنادر، مراکز راه آهن و مراکز اشتغال متذکر می شود. تجمع نمودن اشتباهات و بیماری ها را از گرفتاری های مرکز شهرها در گذشته می داند که دلایل کافی جهت ترک شهرها به شمار می روند، مادامی که این روش جدید زندگی، امتیازات فراوانی دارد، پراکندگی جوامع منفک دوستی ها و از بین بردن پیوندهای اجتماعی را به دنبال می آورد. به نحوی که با پیشرفت شبکه های فیزیکی و الکترونیکی (بزرگراه ها، مخابرات ...) جوامع متلاشی شده ایی داریم و این شبکه ها دریغا که جانشین صحیح و مناسبی برای جامعه ما محسوب نمی شوند...