ارتباط قدرت عضلات شکم و باز کننده مفصل ران با میزان قوس کمر

تاکنون بر اساس فرضیات کندال و همکارانش, عقیده بر آن بوده است که ضعف عضلات شکم و باز کننده مفصل ران, سبب چرخش قدامی لگن و افزایش میزان قوس کمری می شود. اما برخی از تحقیقات اخیر صحت این فرضیه را مورد سوال قرار داده اند. هدف از انجام این تحقیق, بررسی ارتباط قدرت عضلات شکم و باز کننده مفصل ران با میزان قوس کمر بود. آزمودنی های تحقیق, 90 مرد سالم غیر ورزشکار با میانگین سن 21.9±1.79 سال, وزن 70.44±10.54 کیلوگرم و قد 176.86±6.07 سانتی متر بودند. میزان قوس کمر, قدرت عضلات شکم و قدرت عضلات باز کننده مفصل ران, به ترتیب به وسیله خط کش منعطف, آزمون پایین آوردن مستقیم پاها و دینامومتر دیجیتال اندازه گیری شد. یافته های تحقیق با استفاده از روش های آمار توصیفی و همبستگی میان متغیرها, تجزیه و تحلیل گردید. نتایج, رابطه معنی داری میان قدرت عضلات شکم با میزان قوس کمر (r=0.11) و قدرت عضلات بازکننده پای راست (r=0.11) و چپ (r=0.11) با میزان قوس کمر را نشان ندادند. بر اساس یافته های این تحقیق, به نظر نمی رسد که ضعف و یا قدرت عضلات شکم و باز کننده مفصل ران به صورت مطلق و بدون توجه به تعادل عضلانی موجود در ناحیه کمری- لگنی بتواند در تغییرات میزان قوس کمر موثر باشد. به بیان دیگر, باید عملکرد سایر عضلات ناحیه کمری- لگنی را نیز مورد توجه قرار داد و صرفا با توجه به میزان ضعف و یا قدرت برخی از عضلات این ناحیه, در مورد تجویز حرکات اصلاحی تصمیم گیری نشود.