بررسی و تحلیل مراکز علم و ادب در عهد اموی

در عهد امویان مراکز علمی و ادبی به دو گونه مراکز معقول و منقول تقسیم می شد. علوم معقول, علومی بودند که از راه فکر به آن دست می یافتند و پیش از اسلام مراکزی توسط اقوامی چون یونانیان, ایرانیان و سریانیان در سرزمین های مصر و ایران تأسیس شده بود, ولی علوم معقول به علوم شرعی و علوم ادبی منقسم می گردد که توسط واضعی وضع می شده است. در این مراکز علوم اسلامی خصوصاً علوم قرآن (قرائت و تفسیر) فقه و حدیث تدریس می شد. نگارنده در این مقاله به بررسی هر دو دسته علمی می پردازد.