بازدارندگی نرم، مبانی و کاربست دفاعی آن

تولید و ظهور قدرت در خلال روابط اجتماعی, امری طبیعی و غیرقابل گریز است و اثرگذاری چهره های گوناگون قدرت بر نظم عمومی, از نظر همه مکاتب دفاع و امنیت ملی, اصلی مسلم به حساب می آید. دفاع ملی به مثابه تضمین هسته نظم عمومی و ممانعت از استیلای قدرت خارجی بر قلمرو ارضی خودی نیز نیازمند کاربست همه مظاهر قدرت (تناسب دفاع با تهدید) است. در دورانی که تهدیدها به جای صبغه نظامی آن علیه یک «سرزمین», به منظور تاثیرگذاری و نفوذ در «ذهن ها و حوزه ادراکی- احساسی جمعیت کشور آماج» هدف گیری می شوند, «دفاع» معنی و مفهومی گسترده تر از گذشته می یابد و راهبردهای دفاعی نیز بر مبنای مفاهیم نوین, منابع, ابزارها و روش های جدید, قابلیت تحول شکلی و محتوایی می یابند تا کارویژه دفاع ملی را بر شالوده هایی متقن و اطمینان بخش سازگار با شرایط زمان استوار سازند. در این نوشتار ضمن تحلیل جنبه های مفهومی بازدارندگی و واکاوی مفهوم بازدارندگی نرم, به مستدسازی جایگاه این مفهوم در اسناد بالادستی دفاع ملی کشور خواهیم پرداخت.