عملکرد عصب شناختی بوکسورهای آماتور ایرانی

هدف این پژوهش, بررسی عملکرد عصب- شناختی بوکسورهای آماتور ایرانی است. آزمودنیها را در سه گروه 20 نفر قرار دادیم, گروه اول بوکسورهای آماتور با حداقل 4 سال فعالیت (در معرض ضربات مستقیم به سر), گروه دوم فوتبالیست های آماتور با حداقل 4 سال فعالیت (در معرض ضربات نه چندان شدید به سر) و گروه سوم افراد غیر ورزشکار. گروه ها به لحاظ وزن, قد, سن و تحصیلات همگن بودند. برای درک اختلال مغزی, از روش مصاحبه بوسیله پزشک استفاده گردید. سپس آزمونهای ویسکانسین, بوناردل, بندر گشتالت, حافظه بصری کیم کاراد, بنتون و حافظه وکسلر (فرم الف) انجام گرفت. نتایج نشان داد که تفاوت معنی داری میان جنبه عصب- شناختی و توانایی های دیداری- ساختاری در گروه ها وجود دارد. به طور کلی می توان خاطر نشان کرد که یک دوره چهار ساله ورزش بوکس آماتور می تواند اثر معنی داری بر نقصان ادراک, حافظه دیداری و جهت یابی فضایی بوکسورها داشته باشد و موجب کاهش عملکرد عصب- شناختی بوکسورهای آماتور می شود.