خوانش رویکرد اسطوره سنجی نزد ژیلبردوران، با نگاهی به "زیورآرایه های باغ ایرانی"

خوانش آثار هنری, با بهره گیری از روش های نقد اسطوره ای در ایران, یا بسیار ناشناخته باقی مانده است و یا به چند روش معروف نظیر سرنمونی یونگی, تک اسطوره ی کمبلی و نقد گونه شناسانه ی نوتروپ فرای, محدود شده است. روش های دیگر نظیر اسطوره سنجی, اسطوره کاوی و اسطوره متن که از جمله روش های کاربردی در تحلیل آثارهنری است, هنوز در سطح کشور کم شناخته باقی مانده است. از سوی دیگر, طیف های متنوع آثار هنرهای تجسمی و کاربردی با روش های مختلف نقد اسطوره ای, بارها مورد واکاوی قرار گرفته است. اما هنر زیورآلات؛ به مثابه ی هنرهای صناعی و کاربردی, نه تنها از حوزه-ی نقد مغفول مانده, بلکه در حوزه ی نقدهای اسطوره ای نیز مطرح نشده است. جستار حاضر, به روش توصیفی – تحلیلی و تاریخی, با بهره گیری از روش اسطوره سنجی ژیلبر دوران انجام شده است. بررسی روش نقد اسطوره سنجی, سپس خوانش و واکاوی "زیورآرایه های باغ ایرانی" با استفاده از این روش, از جمله اهداف پژوهش حاضر است. جستار حاضر, به دنبال پاسخگویی به این سؤال است که اسطوره ی کلان مستتر در "زیورآرایه های باغ ایرانی" که در ارتباط مستقیم با زندگی شخصی مؤلفان آثار است و نگارندگان را در یافتن اسرار مستتر در این مصنوعات, همراهی کرده است, چیست؟ توجه در مضمون کلی و همچنین جزئیات در خور پیکره ی مطالعاتی مورد نظر نوشتار – زیورآرایه های باغ ایرانی-نگارندگان را به این نتیجه رهنمون کرد که تمام موتیف ها و مضامین مستتر در ساختار مصنوعات, هرکدام به نحوی با اسطوره ی کلان "آرمان-شهر" در ارتباط است.