تحلیل فراوانی منطقه ای بارش های حداکثرسالانه یک و دو روزه با خوشه بندی و نظریه گشتاورهای خطی، مطالعه موردی: استان خراسان رضوی

هدف این پژوهش, تحلیل فراوانی منطقه ای بارش های حداکثر سالانه یک روزه (AM1R) و دو روزه (AM2R) با استفاده از دیدگاه گشتاورهای خطی در استان خراسان رضوی است. بدین منظور ابتدا آزمون های پایه آماری شامل: همگنی, استقلال و داده پرت بر روی داده های AM1R و AM2R در 123 ایستگاه باران سنجی استان انجام شد. این استان با روش تحلیل خوشه ای و رعایت الگوهای توپوگرافی و بارش متوسط سالانه, به 4 ناحیه تقسیم, سپس همگنی هیدرولوژیکی این نواحی با آزمون ناهمگنی کنترل و تایید شد. پارامترهای توابع توزیع مقادیر حدی تعمیم یافته(GEV) , لوجستیک تعمیم یافته ((GLO, پیرسون نوع (PE3) III و لوگ نرمال سه پارامتری (LN3) برای داده های AM1R وAM2R , در هر ناحیه برآورد گردید. برای انتخاب تابع توزیع مناسب, نیکویی برازش آن ها با نمودار نسبت گشتاورهای خطی و آزمون کلموگروف- اسمیرنوف بررسی و تابع توزیع  GEVانتخاب شد. سپس چندک های ناحیه ای توزیع GEV برای داده های AM1R و AM2R به ازای دوره بازگشت های مختلف محاسبه شدند. به طورکلی روابط به دست آمده برای برآورد AM1R و AM2R در دوره بازگشت های کمتر از 200 سال, در تمامی نواحی همگن از نزدیکی نسبتا خوبی با آمار واقعی برخوردار هستند. میانگین خطای مطلق بین مقادیر بی بعد توزیع نظری و مشاهداتی ایستگاه های هر ناحیه مطلوب است (بزرگترین MAE معادل 0.0386 میلی متر) که نشان دهنده دقت بالای برآوردها است.