شگردهای التفات در سه شاعر فارسی زبان (خاقانی، مولانا و حافظ) و مقایسه آن با بلاغت عربی قرآن

التفات یکی از ویژگیهای مهم قرآن کریم است. نویسنده در این پژوهش کوشیده است تا با معرفی کامل این صنعت و بررسی سیر تحول آن در کتابهای بلاغت عربی و فارسی از آغاز تاکنون, نشان دهد که سه شاعر یعنی, خاقانی, مولانا و حافظ, به چه میزان و کیفیت از این سبک قرآنی بهره گرفته اند و با بررسی آماری و کیفی و تحلیل نمونه هایی از قرآن کریم و شعر این شاعران, استدلال و اثبات کرده است که بترتیب مولانا و حافظ به سبک قرآنی نزدیکتر بوده و خاقانی در مقایسه با این سه شاعر در بهره گیری از التفات دور از سبک قرآن است.