ارزیابی فعالیت ها و مولفه های ضروری به منظور معرفی الگوی چابکی سازمانی در کنترل زوال بلوط جنگل های زاگرس

زمینه و هدف: خشکیدگی و زوال جنگل­ های بلوط زاگرس به­ عنوان یکی از اصلی­ ترین موضوعات محیط­ زیستی کشور مطرح شده است. این پژوهش با هدف بررسی شبکه فعالیت­ ها, مولفه­ های ضروری و مسیر بحرانی در زوال جنگل­ های بلوط زاگرس انجام شده است. چنین تحقیقاتی می­ تواند زمینه­ تبدیل تهدیدات بحران زوال به فرصت­ های چابکی اکوسیستم در جنگل­ های زاگرس را فراهم آورد. مواد و روش: این مطالعه در حوزه آبخیز تنگ سولک برای استان کهگیلویه و بویراحمد صورت پذیرفته است. برای ارزیابی زمان­ ها در شبکه مدیریت بحران زوال از فن مرور و ارزیابی برنامه استفاده شده است. جمع آوری اطلاعات در دسته­ های مختلف فعالیت­ های مرتبط با مسائل زیستی, اجتماعی و مدیریتی برای مدیریت زوال بلوط صورت گرفته است. در هر یک از گروه­ های فعالیت, مولفه­ های هر گروه شناسایی و بررسی محتوایی گردیدند. در نهایت به منظور طرح موضوع تبدیل تهدیدات زوال به فرصت­ های محیطی از الگوی چابکی سازمانی در جنگل­ های زاگرس استفاده شده است. یافته­ ها: نتایج تحقیق نشان می­ دهد تدوین و ثبت دانش­ های بومی بیش­ ترین زمان را در بین فعالیت های مربوط به مشارکت جامعه محلی به خود اختصاص داده است. همچنین نتایج این تحقیق نشان می­ دهد تهدیدات زوال بلوط می­ تواند دارای فرصت­ های محیطی تقویت سیستم اطلاعات مدیریت, بهره برداری بهینه از امکانات و تصمیم­ های سازمان­ های مرتبط با جنگل­ های زاگرس و بهبود طرح­ های جنگلداری زاگرس در راستای تقویت زیر سیستم های اجتماعی, زیستی و جنگلکاری باشد. تبدیل این تهدیدات به فرصت­ های اکوسیستم منوط به اقدامات مدیریتی در این زمینه بوده و می تواند زمینه ساز طرح چابکی اکوسیستم به مفهوم پاسخ­ گویی و انعطاف­ پذیری مناسب به متغیرهای محیطی است. بحث: مدیریت بحران زوال لازم است به همه جنبه­ های فعالیت های لازم برای مدیریت جنگل های زاگرس بپردازد. فعالیت­ های مطرح شده در این تحقیق متعلق به تمام گرایش­ ها و زمینه­ های مدیریتی از جمله تحلیل دست اندرکاران در ترکیب با جنگلکاری و مسائل اجتماعی-اقتصادی بوده و نمی توان با تمرکز صرف به یک دسته از عوامل, زوال بلوط را متوقف نمود.