تاثیر سرمایه اجتماعی بر مصرف برق خانگی در استان های ایران

یکی از جنبه های مهم در توسعه پایدار اجتماعی استفاده از مفهوم سرمایه در وجه اجتماعی آن است. می توان برای حل مشکلات از سرمایه اجتماعی به عنوان اصلی ترین منبع حل مشکلات و اصلاح فرآیندهای موجود سود برد. هدف مقاله حاضر بررسی تاثیر همزمان سرمایه اجتماعی, متغیرهای اقتصادی و محیطی بر مصرف برق در بخش خانگی استان های ایران است. در این راستا با استفاده از روش GMM و داده های استان های ایران 1394-1379 به تبیین تاثیر شاخص سرمایه اجتماعی بر مصرف برق بخش خانگی پرداخته شده است. نتایج نشان داد که سرمایه اجتماعی تاثیر منفی و معنی داری بر مصرف برق خانگی داشته است. سرمایه اجتماعی تعبیه شده در روابط بین افراد و به تبع آن مشارکت آن ها در جهت حفاظت از سرمایه های ملی و طبیعی, یکی از عواملی است که سرمایه گذاری در این زمینه می تواند باعث کاهش اتلاف منابع انرژی مانند برق شود. کاهش فساد اداری, تشویق نهادهای مردمی, کاهش گسست بین دولت و مردم, آموزش؛ از جمله اقداماتی هسند که می توان برای افزایش سرمایه اجتماعی انجام داد. همچنین سایر نتایج مقاله نشان داد که درآمد سرانه, نیاز به سرمایش, بعد خانوار و مصرف دوره قبل تاثیر مثبت بر مصرف برق بخش خانگی دارد. مصرف برق دوره قبل بیشترین تاثیر را در تابع مصرف برق خانگی داشته است. کشش قیمتی مصرف برق خانگی منفی ارزیابی شده است لذا افزایش قیمت برق موجب کاهش مصرف برق شده است. متغیرهای نیاز به گرمایش و قیمت گاز خانگی تاثیر معنی داری بر مصرف برق ندارند.