صرفه های مقیاس، سطح تولید بهینه و کشش جانشینی در صنایع انرژی بر ایران

در این پژوهش به وسیله تابع هزینه ترانسلوگ با چهار نهاده (نیروی کار, سرمایه, انرژی و مواد اولیه) و روش برآورد رگرسیون های به ظاهر نامرتبط تکراری, به تحلیل ساختار هزینه 11 صنعت انرژی بر زیرگروه صنعت تولید سایر محصولات کانی غیرفلزی و صنعت تولید فلزات اساسی در دوره 87-1375 پرداخته شد. در این تحقیق شاخص های سهم هزینه نهاده, صرفه های مقیاس, سطح تولید بهینه, کشش خودقیمتی و متقاطع و کشش جانشینی فنی موریشیما محاسبه شدند. یافته های تحقیق موید آن است که دو صنعت تولید محصولات اولیه آهن و فولاد و تولید سیمان, آهک و گچ با میزان سهم انرژی بری 23 و 11 درصد, بزرگ ترین سهم مصرف انرژی را به ترتیب در میان صنایع تولید سایر محصولات کانی غیرفلزی (کد 26) و صنعت تولید فلزات اساسی (کد 27), به خود اختصاص داده اند. با توجه به نتایج بدست آمده از تخمین سطح بهینه تولید و مقایسه سطح تولید واقعی صنایع, می توان به این نتیجه دست یافت که کلیه صنایع انرژی بر, فاصله بسیار زیادی نسبت به نقطه بهینه تولید دارند. همچنین مقادیر عددی کشش موریشیما نیز حاکی از تایید رابطه جانشینی فنی کلیه نهاده ها با یکدیگر است, به گونه ای که مقادیر بدست آمده, بیشتر مساوی و بالاتر از یک می باشد.