طلاق و راهکارهای مدیریت کاهش آن از منظر فقهی و حقوقی

با توجه به افزایش آمار طلاق, رسیدگی به این موضوع یک امر ضروری است؛ زیرا عوارض ناشی از طلاق گریبان گیر جامعه خواهد شد و تبعات منفی بسیاری را به دنبال خواهد داشت. موضوع طلاق از زوایای مختلفی قابل بررسی است, ولی بررسی جنبه های حقوقی و فقهی آن می تواند نقش موثری در مدیریت کاهش طلاق داشته باشد. مباحثی نظیر قوانین طلاق, بررسی خلاءهای قانونی و فقهی طلاق, بررسی کارآمدی شوراهای حل اختلاف و داوری ها در موضوع طلاق و مباحثی از این دست اهمیت رسیدگی به این موضوع را آشکارتر می کند. از این رو پژوهش حاضر, با روش توصیفی-تحلیلی و گردآوری اطلاعات از کتابخانه های تخصصی فقهی-حقوقی و نرم افزارهای علوم اسلامی, به دنبال پاسخگویی به این سوال است که با توجه به دیدگاه های فقهی و حقوقی, راهکارهای مدیریت کاهش طلاق کدامند؟ پس از بررسی مسائل مذکور در این رساله, به این مهم, دست می یابیم که قانونگذار ما با تصویب قوانین سخت, گام هایی را در جهت جلوگیری از طلاق و حفظ بنیان خانواده برداشته است. از منظر فقهی و حقوقی جهت مدیریت کاهش طلاق, سازوکارهای خاصی تدارک دیده شده و قوانین و مقررات ازدواج و طلاق به گونه ای پیش بینی شده است, لذا, یکی از پایه های مهم تمدن اسلامی از منظر فقهی و حقوقی در کاهش امر طلاق نقش و جایگاه خانواده است, که به عنوان مهد پرورش انسان های با فضیلت و کانون مهر و محبت توام با عفاف و پاکدامنی است. توجه به نقش خویشان و خانواده به عنوان حَکَم نیز قابل تأمل است؛ وجود حکّم به عنوان داوری دلسوز که با در نظر گرفتن مصلحت زوجین سعی در برقراری صلح و آشتی در زندگی زناشویی را دارد به دلیل اینکه معمولا خانواده از گذشته زوجین باخبرند و نسبت به آینده آنان نگران و دغدغه مند, معمولا رهنمودهایشان مبتنی بر اطلاعات کافی و رعایت مصلحت زوجین است. سبک زندگی اسلامی تاثیر مفید و بهتری در مدیریت کاهش طلاق و از هم پاشیدگی بنیاد خانواده دارد ولی سبک زندگی مدرن آمار طلاق را افزایش داده و منجر به نابودی شخصیت اجتماعی و فرهنگی می شود.