چشم انداز مخدوش و درون مایه ی گمگشتگی در سه رمان ماری اندیای

گمگشتگی مفهومی به ویژه مکانی است: گم شدن در مکان روی می دهد. مکان, آنطور که در سه رمان آب و هوای فصلی, رزی کارپ و قلبم در تنگنا بازنمایی می شود, چشم اندازی مخدوش را شکل می دهد که می تواند یکی از اجزا درون مایه ی گمگشتگی به شمار آید. در این مقاله, رابطه ی بین چشم انداز و زاویه ی دید توصیف گر را بررسی می کنیم, خواه توصیف گر راوی داستان باشد خواه یکی از شخصیت های داستانی. در این بررسی, مطالعه ویژگی های چشم اندار با توجه به نظریه ی چشم انداز-اندیشه ی میشل کولو, صورت می گیرد.