حفاظت و باز زنده سازی بناها و بافت های با ارزش روستایی «ارتباط میان مکان های میراثی و صنعت گردشگری»

چگونه دیدن و توجه داشتن به ارزش های کالبدی و محیطی در روستاها و ارتباط بین ساکنان با این ارزش ها, که هویت فرهنگی را شکل می بخشد, برداشت هایی را در ذهن هر بیننده ایجاد می کند و نیاز این ارزش های دست ساخت و یا طبیعی به تعیین حریم و حفاظت و باز زنده سازی را به عنوان امری ضروری مطرح می سازد.در این تعیین حریم, از یک سو ارتباط میان ارزشهای مکانی و میراثی و صنعت گردشگری, و از سمت دیگر حفاظت و باز زنده سازی این ارزشها برای توسعه پایدار مد نظر است.ساکنان روستا, دستگاههای دولتی و خصوصی ذی ربط و همچنین گردشگران به عنوان نیروی اصلی حفظ و تعیین حریم در بافت با ارزش روستاها می باشند که نقش تعیین کننده ای را بر عهده دارند. امروزه طرح های توسعه و عمران روستایی در کشور بیشتر جنبه حقوقی و تقسیم عادلانه خدمات رفاهی و زیربنایی است که در این فرآیند حفاظت و باز زنده سازی بناها و بافت های تاریخی با ارزش روستایی مورد توجه قرار نمی گیرد و به کارشناسان و متخصصان در این زمینه واگذار نمی شود و به همین علت هنوز گردشگری به عنوان یک صنعت در کشور ما جایگاه خاص خود را نیافته است. همه این مشکلات و کمبودها ناشی از کمبود دانش فنی, عدم برنامه ریزی جامع و منابع مالی در این خصوص می باشد.رویکرد این مقاله حفاظت از بناها و بافت های با ارزش روستایی است که برای احیا و توسعه پایدار نگاهی به جذب گردشگر متناسب با توانمندی های بالقوه در ارتباط میان مکان های میراثی دارد.