ارزیابی آسایش حرارتی تطبیقی در خانه های مسکونی اقلیم گرم و خشک مطالعه موردی: استان کرمان

ساختمان ها باید به گونه ای ساخته شوند که در شرایط مختلف آب وهوایی در عین اینکه شرایط آسایش حرارتی قابل قبول و حتی لذت بخش را برای ساکنان به ارمغان می آورند, سطح بالایی از کارایی انرژی را داشته باشند. اگرچه که امروزه نیاز به آسایش حرارتی کاربران با بهره گیری از تجهیزات مکانیکی تامین می گردد. اما واقعیت این است که در هر شرایط اقلیمی, با طراحی مناسب بنا می توان تا اندازه ای, شرایط مطلوب آسایش را فراهم کرد. و تنها زمانی که شرایط آب وهوایی غیرقابل تحمل است از تجهیزات مکانیکی بهره گرفت. اما چگونه می توان دانست چه شرایطی سخت و غیر قابل تحمل است؟ بی-تردید وجود معیاری مناسب کمک خواهد کرد. یگانه معیار قابل قبول, انسان است. از اینرو در نقاط مختلف دنیا, پژوهش های میدانی متعددی در این زمینه انجام شده است. مقایسه ی بین نتایج نشان می دهد, اولا در سراسر جهان مردم می توانند در طیف وسیعی از محیط های حرارتی, به آسایش دست یابند. دوم اینکه در محیط های مورد بررسی, بین پیش بینی های جدیدترین و بهترین شاخص های حرارتی و چگونگی احساس گرمایی افراد, اختلاف واضحی وجود دارد. پژوهش حاضر در پی پاسخ به این مسئله, به کمک انجام مطالعات میدانی در اقلیم گرم و خشک ایران است و اهداف آن, ارائه ی دمای خنثی و دامنه ی شرایط محیطی قابل قبول برای ساکنان خانه های مسکونی در کرمان و اقلیم های مشابه, مقایسه ی دمای خنثی در خانه های فاقد و دارای سیستم سرمایش مکانیکی و کشف رابطه ی بین دمای خنثی و دمای داخلی, و مهم تر از آن رابطه ی دمای خنثی و دمای بیرون از ساختمان, خواهد بود. نتایج نشان می دهد که همبستگی قابل قبولی بین دمای خنثی و میانگین دمای داخلی ساختمان و از آن مهم تر بین دمای خنثی و دمای خارجی ساختمان برقرار است. همچنین با توجه به نتایج ارائه شده مشاهده می شود که ساکنان خانه های مورد بررسی, در دمای بالاتری نسبت به آنچه در استانداردهای بین المللی مثل ایزو 7730 منتج شده از نظریه متوسط آرای پیش بینی شده (PMV) فانگر, بیان شده است, احساس راحتی می کنند.