بررسی تطبیقی رابطه رانتیریسم و الگوی حکمرانی خوب: مطالعه شش کشور ایران، کویت، آذربایجان، اندونزی، مالزی و ترکیه

حکومت های متکی بر درآمدهای رانتی, که قسمت عمده ای از درآمدهایشان نه از محل مالیات ها بلکه از محل فروش منابع طبیعی استخراج شده تامین می شود, همواره با مشکلات اقتصادی و سیاسی فراوانی روبه رو بوده اند. به نحوی که نظریات خاصی برای مطالعه اقتصاد سیاسی آنها به وجود آمده است. این نظریات که به نظریات رانتیریسم مشهورند بر پیامدها و آثار زیانبار رانتیریسم تاکید دارند. این اثار و پیامدها به حوزه های مختلف اقتصادی, سیاسی و اجتماعی مربوط اند و از نوسانات بازار جهانی که اقتصاد ملی رانتیرها را متزلزل می کند تا قدرت یابی غیرعادی دولت/ حکومت را در بر می گیرند و بسیاری از پژوهش ها دریاره پیامدهای غیردموکراتیک رانتیریسم متفق القول هستند. در این پژوهش ابعاد رانتیریسم به عنوان نقطه مقابل ابعاد حکمرانی خوب شناسایی شد و الگوی حکمرانی خوب به مثابه بدیل دموکراتیک رانتیریسم مطرح گشت. سپس نحوه حکمرانی در شش کشور که به میزان متفاوتی بر رانت اتکا دارند بررسی شد. این پژوهش با روش تاریخی- تطبیقی و بر اساس داده های بانک جهانی انجام گرفته است. نتایج نشان داد که نظریات رانتیریسم دارای محدودیت هایی جدی است, زیرا یک حکومت بیشتر رانتیر لزوما غیردموکراتیک و با حکمرانی نامناسب عمل نمی کند, و برعکس یک حکومت کمتررانتیر, حکمرانی مناسب تری ندارد. درنهایت, پیشنهادهایی را برای توسعه نظریات رانتیریسم ارائه شده است.