تحلیل انتقادی ادوات تاکیدی مفعول مطلق تاکیدی و عطف مترادف در ترجمه های انگلیسی قرآن بر اساس نظریه متن گرایی هاوس (مطالعه موردی ترجمه های شاکر، ایروینگ، هلالی– خان)

ادبیات خاص زبان قرآن, ترجمه آن به زبانی دیگر را با مشکل مواجه می کند.بررسی اسلوب تاکید, به عنوان یک مقوله نحوی در ترجمه های قرآن می تواند اختلاف و نارسایی معادل های آن ها را بر اساس نظریات موجود در این علم نشان دهد. با توجه به موقعیت این اسلوب در زبان مبدا, نقد و ارزیابی معادل های دو وجه مفعول مطلق تاکیدی و عطف مترادف بر اساس الگوی متن گرایی هاوس می تواند راه گشای ترجمه دقیق تر در این زمینه باشد. بررسی دو وجه تاکیدی مزبور در ترجمه های انگلیسی شاکر, ایروینگ و هلالی– خان با این معیار که بر گزینش واژگان و ساختار هم ارز با متن مبدا استوار است, پرده از برخورد ناهمگون آن ها در برقراری تعادل های مذکور بر می دارد.معادل یابی سطحی مفعول مطلق تاکیدی, عدم انعکاس ساختار تاکیدی معادل در زبان مقصد و کیفیت برخاسته از آن و نیز عدم برقراری تعادل ساختاری مناسب در آیات مزین به قاعده عطف به مترادف (توسط واو) از جمله مهم ترین نواقص این ترجمه هاست. اما مترجمان در برخی موارد, چون برقراری تعادل مناسب ساختار تاکیدی با استفاده از الگوی ساختار موازی در زبان مقصد در مورد قاعده عطف به مترادف (توسط واو به همراه لا) عملکرد مناسبی داشته اند. گرچه اعجاز بیانی قرآن, تفاوت های دستوری دو زبان و نقش خود مترجم در ترجمه متعادل و یا نامتعادل این ادوات تاثیر مشهودی دارد, اما با توجه به موقعیت زبانی تاکید در متن مبدا, روش ترجمه آشکار هاوس می تواند روش برتر در این حوزه درنظر گرفته شود.