بررسی روشهای ازدیاد جنسی و رویشی سبزی جدید «پپینو» (Solanum muricatum, Aiton, pepino) در ایران

پپینو سبزی میوه ای جدیدی است که دارای پتانسیل زیاد برای تولید در گلخانه و باغ می باشد. در این تحقیق روشهای ازدیاد پپینو مورد بررسی قرار گرفته است. آزمایش جوانه زنی بذر با 3 تیمار و 5 تکرار و 20 نمونه در قالب طرح کاملا تصادفی انجام گردید. نتایج نشان داد که جوانه زنی بذر در بستر خاکی %4, در بستر پیت %56 و در پتری دیش %28 بود. در آزمایش دوم ازدیاد و تولید نشاء با 4 تیمار و 5 تکرار و 20 نمونه در قالب طرح کاملا تصادفی انجام گردید. نتایج نشان داد که بهترین روش کشت مستقیم بذر در گلدانهای جیفی پات (بستر پیت) بود که با %51 تولید نشاء با 3 تیمار دیگر در سطح احتمال %1 تفاوت معنی داری داشت. در آزمایش سوم ازدیاد توسط قلمه به صورت آزمایش فاکتوریل 4× 6× 2 بر پایه طرح کاملا تصادفی اجرا گردید. عامل اول بستر, عامل دوم کاربرد هورمون اکسین و عامل سوم نوع قلمه انتهایی یا میانی بود. بستر پرلایت و آب ریشه زایی بهتری نسبت به دو بستر شن و کوکوپیت داشته و با آنها اختلاف معنی داری در سطح %1 داشت. تیمار های هورمونی 500 ppm به مدت 5 ثانیه و 100 ppm به مدت یک ساعت نسبت به تیمار های کاربرد هورمون با مدت طولانی تر برتر بودند. اثرات متقابل معنی داری بین بستر کاشت و تیمار های هورمونی و بین تیمار های هورمونی و نوع قلمه در سطح %1 وجود داشت. در مجموع تیمار قلمه های میانی شاخه ها در آب و پرلایت و استفاده از هورمون اکسین با غلظت 500 ppm به مدت 5 ثانیه بیشترین ریشه زایی را داشت. به طور کلی نتایج این تحقیق ازدیاد رویشی را برای پپینو تایید کرد.