اصالت اماکن میراث و لزوم توجه به تعارض در تعریف آن از منظر اصول حفاظت و صنعت گرد شگری (مطالعه موردی: خیابان المعز قاهره)

بیان مسئله اصالت اماکن میراث, علاوه بر کالبد, با استمرار زند گی اجتماعی, فعالیت ها و کاربری های مختلف همراه است. «بیانیه منظر شهر تاریخی یونسکو» در سال 2011 خواستار ایجاد پیوند بین «حفاظت شهری» و «واقعیت عملی بازار» است. این مجموعه سوء تفاهم جدیدی ایجاد کرد ه است, زیرا موضوع اصالت میراث با تعاریفی روبه رو می شود که منشا آن در حوزه گرد شگری است و لزوما با درک عمیق اصطلاحات حفاظت منطبق نیست. اصالت از منظر «صنعت گرد شگری» منطبق بر ادراک گرد شگران است, بر روند پویای تغییر با توجه به خواسته های مصرف کنند ه د لالت د ارد و بیش از آنکه به نیازهای مرد م محلی و ابعاد اجتماعی اقد امات بیند یشد, بر ابعاد اقتصاد ی متمرکز است, در حالی که «حفاظت» در تعریف اصالت اماکن میراث به د نبال تعریف اصالت واقعی, اجتناب از تکثیر, اضافه کرد ن, تغییرد اد ن و توجه به بستر اجتماعی و سنت زند گی است. هد ف پژوهش در این مقاله وجوه تعارض ناشی از حضور گردشگران, به عنوان ذی نفعان, در تعریف اصالت اماکن میراث بررسی و راه حل ارایه شد ه در پروژه مرمت خیابان المعز قاهره ارزیابی می شود. روش پژوهش این پژوهش با روش اسنادی و از منابع مختلف از جمله کتاب ها, مقالات, بیانیه ها و پروژه های تحقیقی بهره می برد. نتیجه گیری در نهایت رویکرد گرد شگری پاید ار با چهار سیاست «ظرفیت موجود », «مقیاس کوچک», «نظارت د ولت ها» و «مشارکت محلی» به عنوان راه حل پیشنهاد می شود و کاربست آن در پروژه مرمت خیابان المعز, به عنوان پروژه ای موفق در زمینه گرد شگری و اصول حفاظت, بررسی خواهد شد.