بررسی و رتبه بندی مناطق شهری بر اساس شاخص های مسکن (نمونه موردی: ایران)

شاخص های مسکن به عنوان شالوده اصلی یک برنامه جامع و ابزاری ضروری برای بیان ابعاد مختلف اقتصادی, اجتماعی, فرهنگی, زیست محیطی و کالبدی مسکن, از جایگاه ویژه ای در امر برنامه ریزی مسکن برخوردارند. پژوهش حاضر برای شناخت, تحلیل و رتبه بندی استان های کشور از جهت شاخص های مسکن شهری انجام یافته است, در این راستا ابتدا داده های مربوط به 18 شاخص منتخب بخش مسکن از نتایج سرشماری نفوس و مسکن 1390 در مقیاس نقاط شهری استان استخراج شد سپس با استفاده از دو روش تحلیل مؤلفه های اصلی(PCA) و تحلیل خوشه ای (Cluster Analysis)به شناخت, تحلیل و رتبه بندی وضعیت استان ها نسبت به شاخص های منتخب پرداخته شد. نتایج حاصل از رتبه بندی بر اساس روش تحلیل مؤلفه اصلی نشان داد, استان های یزد و اصفهان به ترتیب با شاخص ترکیبی 010/4 و 671/2 رتبه اول و دوم را به خود اختصاص دادند. همچنین بر اساس روش تحلیل خوشه ای, استان های کشور در چهار خوشه طبقه بندی شده اند که استان های یزد, اصفهان, کهکیلویه و بویراحمد, چهارمحال بختیاری, سمنان, البرز, تهران, مرکزی, فارس در خوشه اول و استان سیستان و بلوچستان در خوشه چهارم قرار گرفته اند.