بررسی کاهش غلظت نیترات و فسفات آب خروجی مزارع پرورش ماهی با استفاده از چغندر قند، ذرت علوفه ای خرد شده و پوسته یگندم

امروزه رودخانه ها به عنوان منابع مهم آبی در معرض خطر آلودگی ناشی از فعالیت های انسانی از قبیل طرح های پرورش ماهی قرار دارند. در این پژوهش تأثیر فیلترهای طبیعی و مصنوعی بر کیفیت آب خروجی مزارع پرورش ماهی مورد بررسی قرار گرفت. به همین منظور از یک سری ستون هایی (لوله یپی وی سی) به ارتفاع 70 سانتیمتر برای بررسی تغییرات نیترات و فسفات استفاده شد. بدین صورت که در وسط هر لوله یک لایه ی ژئوتکستایل قرار گرفت. سپس تفاله یچغندر قند, سبوس گندم و ذرت علوفه ای به عنوان فیلترهای طبیعی به ارتفاع 10 سانتی متر درون لوله ها ریخته شد و آب به صورت مستمر و به مدت 4 ساعت از ستون ها عبور کرد. سپس از ورودی و خروجی ستون ها در زمان های مشخصی نمونه برداری به عمل آمد. نتایج نشان داد که درصد جذب نیترات در سبوس گندم و ذرت علوفه ای روندی افزایشی و سپس کاهشی به خود گرفته و در تفاله ی چغندر قند با گذشت زمان درصد جذب, به صورت کاهشی است. همچنین درصد جذب فسفات در چغندر قند به صورت افزایشی, ذرت علوفه ای روند افزایشی-کاهشی و در سبوس گندم روند افزایش– کاهشی را در مدت زمان 4 ساعت نشان می دهد. نهایتاً مشخص گردید که از میان سه ماده ی کشاورزی بیشترین جذب نیترات و فسفات مربوط به سبوس گندم می باشد و جذب نیترات نسبت به فسفات در هر سه ماده جاذب بیشتر می باشد. همچنین نتایج حاصله بیانگر وجود اختلاف معنی دار بین خروجی تیمارها از نظر میزان نیترات و فسفات در سطح احتمال یک درصد است. از سوی دیگر, با معنی دار شدن اثر متقابل خروجی تیمارها در مدت زمان های مختلف می توان چنین برداشت نمود که مواد گیاهی انتخاب شده به عنوان فیلتر قابلیت بالایی در جذب نیترات و فسفات دارند.