مطالعه پوشش گیاهی براساس دینامیک تپه های ماسه ای خارتوران

منطقه مورد پژوهش در جنوب شرق شهرستان شاهرود بین ´15 و °55 تا ´15 و °57 طول شرقی و´15 و °33 تا ´17 و °36 عرض شمالی واقع شده است. تپه های ماسه ای خارتوران زمان آباد) با مساحتی حدود 165689 هکتار در بخش جنوبی حوزه آبخیزکال شور خارتوران واقع شده است. بطور کلی سیمای عمومی رسنتی ها, از گونه های درختچه ای از قبیل اسکمبیل, دم گاوی و گراس های پایا به نام سبد می باشند که نمونه های شاخص منطقه مورد مطالعه بوده و با گونه های دیگری که بعضا درختچه ای یا علفی پایا با یکساله اند و با شرایط محیط سازگارند در هم آمیخته اند. گونه های گیاهی همراه با گونه های غالب گیاهی در ترکیب رستنی های این منطقه نقش مهمی را ایفا می کنند. البته گزارش گیاهانی نظیر قیچ, درمنه, کما در بین علفهای هرز مزارع و یا بر روی تپه های ماسه ای نشان دهنده بازتاب رستنی های طبیعی است. گونه های گز و گنگ رویش های مشخصه زمین هایی با خاک شور هستند که به طور موضعی پراکنش دارند. ضمن تحقیق و بررسی میدانی مشخص شد که به علت چرای بی رویه در بعضی موارد فرصت رویش برای گیاه تا تشکیل گل و دانه از آن گرفته شده و در نتیجه در فاصله چند سال در آن منطقه از بین رفته و نابود شده اند. همچنین ضمن بررسی دانه بندی معلوم شد که درصد رس و سیلت تپه های پوشش دار در مقایسه با تپه های ماسه ای بدون پوشش متفاوت بوده که نشان دهنده وجود پوشش گیاهی بیشتر در این گونه تپه ها می باشد.