تاثیر حاد پروتکل های مختلف گرم کردن (ماساژ، کشش پویا، حس عمقی) بر توان بی هوازی، چابکی و انعطاف پذیری ورزشکاران مرد رشته والیبال

با توجه به اهمیت و نقش گرم کردن, امروزه مربیان روش های مختلف گرم کردن را جهت بهبود عملکرد ورزشکاران خود انجام می دهند. هدف از پژوهش حاضر, بررسی تاثیر حاد سه پروتکل مختلف گرم کردن (ماساژ, کشش پویا, حس عمقی) بر عوامل منتخب آمادگی جسمانی در مردان رشته والیبال بود. سی و یک ورزشکار مرد رشته والیبال (میانگین سن 1.7±21.2 سال, وزن 8.9±72.1 کیلوگرم, قد 5.0±180.5 سانتی متر) به صورت تصادفی در 4 گروه ماساژ, کشش پویا, حسی عمقی و کنترل تقسیم شدند. در جلسه اول, متعاقب 5 دقیقه دویدن آهسته, آزمون های منتخب آمادگی جسمانی (توان بی هوازی, چابکی و انعطاف پذیری) در آزمودنی ها اندازه گیری شد. در جلسه دوم, آزمودنی های سه گروه تجربی (متعاقب 15 دقیقه گرم کردن اختصاصی) و گروه کنترل, آزمون های آمادگی جسمانی مربوطه را مجددا انجام دادند. داده های حاصل با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی تحلیل شدند (P<0.05). نتایج نشان داد در آزمون چابکی, هر سه گروه تجربی نسبت به گروه کنترل به طور معناداری عملکرد بهتری داشتند (P<0.05) و نتایج گروه حس عمقی به طور معناداری برتر از گروه کشش و ماساژ بود (P=0.001). نتایج آزمون توان بی هوازی نیز در گروه حس عمقی و ماساژ به طور معناداری بهتر از گروه های کشش پویا و کنترل بود (P<0.05). ضمن بهبود معنادار انعطاف پذیری در گروه های تجربی نسبت به گروه کنترل, نتایج این آزمون نیز در گروه ماساژ نسبت به دیگر گروه ها به طور معناداری بهتر بود (P<0.05). به نظر می رسد استفاده از تمرینات تخصصی گرم کردن حس عمقی و ماساژ, نسبت به سایر روش های گرم کردن, می تواند باعث بهبود بیشتری در عملکرد ورزشکاران رشته والیبال گردد.