مطالعه خصوصیات فیزیکی- شیمیایی و مورفومتری مناطق خندقی (مطالعه موردی: گزیر، استان هرمزگان)

یکی از دلایل اصلی انتخاب حوزه آبخیز گزیر برای تحقیق مورد نظر این است که منطقه گزیر یکی از شاخص ترین مناطق در استان هرمزگان از نظر فرسایش خندقی بوده است. در این تحقیق سعی شده ویژگی های خاک شناسی و توپوگرافی حوضه و ارتباط آن با تشکیل و مورفومتری خندق ها بررسی شود. برای بررسی وضعیت فرسایش منطقه از روش های: اندازه گیری خصوصیات مورفومتری خندق ها و رسم پروفیل آن ها, آزمایش های خاکشناسی برای تعیین درصد رس, سیلت, آهک, میزان شوری, PH, SAR خاک, آمار تعداد چاه های منطقه, میزان آب دهی و درصد کاهش تخلیه چاه ها و تحلیل داده های به دست آمده استفاده گردید. طبق طبقه بندی دومارتن این منطقه دارای اقلیمی خشک است. بالا بودن دما و درصد رطوبت نسبی, طولانی بودن دوره خشکی و بارندگی با شدت زیاد در مدت کم از ویژگی های این منطقه است. افزایش میزان شوری آب و خاک, افت سطح ایستایی آب های زیرزمینی, کمبود بارندگی و بارش با شدت زیاد در مدت کم, از جمله عوامل موثر در ایجاد و گسترش خندق ها در منطقه گزیر است. طبق نتایج خاک شناسی, افزایش درصد سیلت و رس زمینه ساز فرسایش به ویژه خندقی بوده است. بر این اساس افزایش سطح خندق ها و تعداد حلقه های چاه, بالا رفتن میزان شوری آب, افزایش نسبت چاه های غیرفعال به فعال, کاهش شدید تخلیه سالانه چاه ها, شور شدن و غیر قابل استفاده شدن سطح زیادی از زمین های زراعی از مهم ترین تغییرات محیطی ایجاد شده می باشد.