بررسی هیستولوژلوژیکی و ایمونوهیستوشیمیایی اثرات نیترات مازاد در آب آشامیدنی بر روند تکوین کبد جنین موش سوری نژاد NMRI

هدف: امروزه نیترات از طریق کودهای شیمیایی و سوخت های فسیلی وارد آب های زیر زمینی شده و وارد آب آشامیدنی می شود. با توجه به اینکه نیترات از طریق سد خونی جفتی عبور کرده و مستقیما وارد کبد جنین می شود, هدف از این مطالعه اثرات نیترات مازاد در آب آشامیدنی بر سلول های کبدی و اثرات مخرب آن بر روند تکوین بود. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی در روز صفر بارداری موش ها را به سه گروه کنترل, تجربی اول و تجربی دوم (به ترتیب 450 و 900 میلی گرم بر لیتر نیترات در هر روز) تقسیم شدند. در روز 17 بارداری حیوانات بوسیله استنشاق کلروفرم بیهوش کرده و کبد جنین ها جدا و در فرمالین 10% فیکس شد و سپس مورد بررسی ایمونوهیستوشیمی و هیستوپاتولوژی قرار گرفت. در این تحقیق از نرم افزار Image J جهت شمارش سلولی و از نرم افزار SPSS و با آزمون ANOVA یک طرفه جهت آنالیز آماری استفاده شد. نتایج: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد نیترات مازاد در آب تغییرات معناداری در کاهش تعداد و وزن جنین ها, نیز تغییرات هیستوپاتولوژی در سلول های کبدی جنین ایجاد کرد و طبق بررسی ایمونوهیستوشیمی, میزان بیان فاکتور آپوپتوزی BCL2 در بافت کبد در دوره جنینی با افزایش نیترات آب آشامیدنی تغییرات معنی داری نشان داد. نتیجه گیری: نیترات مازاد در آب آشامیدنی سبب اختلالاتی در تکوین کبد جنین در طول دوره بارداری می شود.