بررسی اثر اتیلن در شناسایی گیاهان مقاوم به خشکی

اثر اتیلن بر رشد و نمو گیاهان و حتی قبل از اینکه این گاز به عنوان هورمون گیاهی شناخته شود به اثبات رسیده و کاربرد این هورمون در بسیاری از مراحل رشد و نمو گیاهان نشانگر اهمیت آن است. هدف از این مطالعه بررسی نقش هورمون اتیلن در گیاهانی بود که تحت تاثیر کم آبی قرار می گرفتند. بروز تنش خشکی موجب افت پتانسیل آب خاک در طی شش روز تنش کم آبی از حدود -5 تا -11 بار شده است. در طی این مدت محتوی آب خاک بر اساس وزن خشک از 55 درصد به 18درصد تقلیل یافته است که بیانگر تنش نسبتا شدید می باشد. به منظور بررسی نحوه عملکرد کم آبی بر مورفولوژی, ریخت زایی و اندام زایی, تعداد میان گره ها شمارش شدند و دیده شد که تعداد میانگره ها تحت تاثیر کم آبی قرار نگرفت و نشان دهنده این است که این مقدار تنش اثری بر تعداد برگ ها نداشته است ولی طول میان گره ها را به شدت کم نموده است. پتانسیل آب برگ در طی این مدت به شدت کاهش یافته و گیاهان که مدت شش روز تحت تیمار قرار داشتند پتانسیل آب برگی معادل -13 بار داشتند که تنش نسبتا زیادی محسوب می شود. سطح کل برگ های موجود در گیاه اندازه گیری شد و 4 روز پس از کم آبی کاهش معنی داری در سطح کل برگ ها مشاهده گردید. هدایت آبی روزنه ها سه روز پس از کم آبی بطور معنی داری از 1.4 سانتی متر بر ثانیه به یک سانتی متر بر ثانیه کاهش یافت که این کاهش شش روز پس از تیمار کم آبی به 2.0 سانتی متر بر ثانیه رسید. با کاهش پتانسیل آب برگ تا -5 بار مقدار اتیلن گیاه افزایش معنی داری را نشان داد و سپس با کاهش بیشتر پتانسیل آب برگ مقدار اتیلن نیز به شدت کاهش یافت. تکرار این آزمایش با برگ های قطع شده گیاهانی که تحت تاثیر تیمار کم آبی قرار داشتند با پتانسیل آبی مشابه انجام شد و مشاهده گردید میزان اتیلن رابطه مستقیمی با افزایش تنش کم آبی در برگ تیمار شده دارد. پس از آبیاری مجدد گیاهان تیمار, ریزش برگها رابطه مستقیمی با تعداد روزهایی داشت که گیاه تحت تنش کم آبی قرار گرفته بود و این ریزش 5 روز پس از تیمار به صد در صد رسید. به این دلیل که در این گیاه بین مقدار اتیلن تولید شده و تنش کم آبی رابطه ای وجود نداشت اما بین برگ های که تحت تنش کم آبی قرار داشتند و مقدار اتیلن گیاه رابطه ای وجود داشت سعی شد تا روشهای مرسوم مورد مطالعه مقایسه و نتیجه مورد بحث قرار گیرد.