راه طی شده ی متز در معنای زندگی و نقدِ « نظریه بنیادین»

یکی از دغدغه های اصلی تدئوس متز, مبحثِ معنای زندگی می باشد. او با سیر در نظریه های پیشین درباره معنای زندگی, در پی وجوه اشتراکِ این نظریه هاست. وی با تاکید براینکه هیچ کدام از آنها کامل نیست درصدد پاسخ به این پرسش بر می آید که آیا می توان نظریه ای کامل ارائه داد که دربردارنده تمام نظریاتِ پیشین باشد و در عین حال از کاستی های آنها مصون باشد؟ از این رو در راستای نیل به این هدف به شناخت, واکاوای و انتقاد بر نظریات پیشین پرداخته و سپس به جستجوی اینکه ویژگی های یک نظریه کامل چیست؟ می پردازد. متز نظریه ی خود را «نظریه بنیادی» می نامد و آن را کامل ترین نظریه تاکنون, درباره معنای زندگی می داند. وی برای رسیدن به نظریه نهایی خود سه تقریر ارائه می دهد که هر تقریر به ترتیب کامل و کامل تر می شود. نگارندگان در این مقاله, پس از بررسی آراء متز, به نقد پاره ای از اندیشه های او می پردازند. آنچه امتیازِ ویژه ی نظریه متز می باشد, توصیفِ فراگیر آن از موضوعات معنابخش به عنوان شرایط بنیادین وجود بشری است. اگر با «رویکرد نقادانه» به نظریه ی متز بنگریم آراء او قابل نقد می باشد لکن با اینهمه چنانکه رویکرد همدلانه به اندیشه های متز داشته باشیم پژوهش ها و تلاش های فکری او را برای ارتقاءِ شرایطِ بنیادین زندگی, موثر و سازنده دانسته و همچون او, جست و جوی معناداری را, معنابخش به زندگی می دانیم.