تحلیل مکانی- فضایی مطب های تخصصی شهر رشت و پیامدهای آن

شبکه بهداشتی و درمانی با تمامی مراکز موجود در آن, به عنوان یکی از مهمترین کارکردهای خدمات رسان در هر شهری شناخته می شود. لذا چگونگی توزیع و پراکنش مراکز درمانی در فضای کالبدی شهر, شعاع عملکردشان و نوع خدماتی که ارائه می دهند و به واسطه ارتباط مستقیم شان با سلامتی و آسایش شهروندان, همواره مورد توجه بوده است. از اینرو شهر رشت که با تراکم جمعیتی بالا, مرکزیت استان گیلان را داراست, در زمینه مسائل درمانی همواره از سایر شهرهای استان یک قدم جلوتر بوده و از شبکه درمانی قوی تر, کارآمدتر و پر جاذبه تری برخوردار بوده و از این حیث همواره به عنوان یک مقصد به جهت تاسیس مکان مطب برای پزشکان و به عنوان یک مقصد برای بیماران سایر شهرها و روستاهای اطراف بدلیل دستیابی به خدمات درمانی موردنظر خود مطرح بوده است. این امر سبب می گردد تا شبکه درمانی شهر رشت خود را با نیاز جامعه همگام سازد. اما در این میان به دلیل مشخص نبودن قوانین و برنامه ریزی های کالبدی برای چگونگی توزیع و پراکنش مراکز درمانی در این شهر و حتی سایر شهرهای کشورمان, گاها مشکلاتی ظاهر می شود, که تمرکزگرایی و تجمع مطب ها در مکان های خاص (اطراف معابر و میادین اصلی), یکی از رایج ترین این مشکلات را در بر می گیرد. از اینرو در پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی تحلیلی به توزیع مکانی فضایی مطب های تخصصی شهر رشت پرداخته شد. در نهایت این نتایج بدست آمد که مطب های تخصصی شهر رشت از توزیع و تمرکز مناسبی برخوردار نیستند (تجمع و تمرکزگرایی شدید) و بدلیل نبود قوانینی برای الزام پزشکان به جهت تاسیس مکان مطب, آنها همواره مشتاق اند تا در نواحی پر ازدحام (مراکز تجاری, اطراف معابر و میادین اصلی) مستقر شوند و به موقعیت سایر مراکز درمانی یعنی درمانگاه و بیمارستان توجهی ندارند. مهمترین پیامدهای این نوع مکان گزینی, اشباع شدن برخی معابر اصلی از این نوع کاربری, بروز مشکلات ترافیکی, بی رغبتی پزشکان برای تاسیس مطب جدید در سایر نواحی و معابر بوده است.