تحلیل آماری خطرپذیری مناطق 11 و 12 شهر تهران در برابر زلزله

علی رغم تلاشهای گسترده بسیاری که در جهان برای تعیین خطرات زمین لرزه ای انجام شده است هنوز امکان پیش بینی دقیق زمان و مکان زمین لرزه ها میسر نشده است. بررسی ها و مطالعات انجام شده حاکی از آن است که با توجه به اطلاعات قابل دسترس و آمار و احتمالات می توان آسیب پذیری مناطق مسکونی در حین رخداد زمین لرزه را پیش بینی و تدابیر لازم را اندیشید. در راستای این هدف با توجه به پژوهشهای کتابخانه ای و میدانی پرسشنامه ای تهیه شد و از طریق معادله کوکران 322 پرسشنامه در مناطق 11 و 12 بر اساس جمعیت موجود توزیع شد. سپس با استفاده از تحلیلهایی مثل رگرسیون و روش T, کی دو و همبستگی از طریق نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل اطلاعات آماری انجام شده است. نتایج تحلیلهای به عمل آمده حاکی از آن است که بین شاخصهای آسیب پذیری, قدمت ساختمان, تراکم, نوع مصالح و عرض معبر رابطه معنی دار وجود دارد و از نظر شاخص آسیب پذیری, منطقه 12 بیش از منطقه 11, در شاخص عرض معبر, منطقه 12 کمتر از منطقه 11 بوده و %81.3 از مساکن قرار گرفته در بافت متراکم در سطح آسیب پذیری زیاد قرار دارند. در ضمن برای طراحی نقشه ها و تحلیل فضایی نیز از نرم افزار Arc GIS استفاده شده است.