ثبات مالی و ضرورت پایش آن در فضای اقتصاد مقاومتی حاکم بر اقتصاد ایران

سیستم مالی بین المللی چنان پیچیده شده که به طور فزاینده ای باعث چالش و هزینه برای سیاستگذاران در شناسایی و ارزیابی ریسک ها شده است. آنچه در این راستا ضروری به نظر می رسد, چارچوبی است که علایم هشداردهنده واضح تر و سریع تری را از ضعف های سیستم ارایه دهد. در مقایسه با تحلیل ثبات پولی و اقتصاد کلان, تحلیل ثبات مالی هنوز در آغاز راه قرار دارد, به طوری که هر فردی که تلاش نموده است تا تعریفی از ثبات مالی ارایه نماید, می داند هنوز مدل یا چارچوب تحلیلی که از پذیرش گسترده ای برخوردار باشد, برای ارزیابی یا اندازه گیری ثبات مالی وجود ندارد. تاکنون تنها شاخص های مالی ای توسعه یافته اند که به سیاستگذاران در خصوص مشکلات بالقوه موجود در بخش حقیقی اقتصاد هشدار می دهند. ثبات مالی از جمله این موضوع هایی است که در دو دهه اخیر به میزان وسیع و فزاینده ای در مجامع سیاستگذاری و متون اقتصادی مورد توجه واقع شده است. اتخاذ تدابیر پیشگیرانه برای مقابله با ریسک های سیستمی در بخش مالی و ایجاد استحکام در موسسات مالی برای کاهش هزینه بحران های مالی, عناصر اصلی بسته سیاستی ثبات مالی را تشکیل می دهند. هدف این پژوهش, بررسی شاخص های ثبات مالی و نحوه پایش آن است. یافته های این پژوهش نشان می دهد بیشتر کشورهای دنیا ثبات و پایداری مالی را به عنوان یکی از اهداف اقتصادی برگزیده و در جهت تحقق و پیاده سازی آن برنامه ریزی می کنند. از آنجا که ثبات و پایداری اقتصاد یکی از ستون های اقتصاد مقاومتی است, بنابراین, ضرورت دارد تا در اقتصاد ایران ثبات مالی به صورت مرتب محاسبه و پایش شود.