اثر خستگی بر روی نگرش ایمنی، تشخیص خطر و درک ریسک ایمنی در بین کارگران ساخت و ساز

طبق آمار سازمان بین المللی کار سالانه 360 میلیون حادثه شغلی اتفاق می افتد و حدود 2 میلیون و 300 هزار نفر بر اثر این حوادث جان خود را از دست می دهند, و در حدود 50 درصد این حوادث مربوط به بخش ساختمان می باشد که منجر به آسیب های جسمی و روانی و یا خسارات مالی می گردد و اثر نامطلوبی بر جامعه دارد. بنابراین, به منظور دست یابی به عملکرد ایمنی بهتر, درک فاکتورهایی که بر روی نگرش ایمنی, تشخیص خطر و درک ریسک ایمنی اثرگذار است, ضروری به نظر می رسد. یکی از این فاکتورها, خستگی است, که اثر منفی بر عملکرد ایمنی کارگران ساختمانی دارد. هدف از این مطالعه, ارزیابی اثر خستگی بر روی نگرش ایمنی, تشخیص خطر و درک ریسک ایمنی کارگران ساختمانی می باشد. برای دست یابی به هدف مورد مطالعه, عملکرد ایمنی 135 کارگر ساختمانی از 48 پروژه فعال عمرانی مورد ارزیابی قرار گرفت. پس از جمع آوری داده های خستگی و نگرش ایمنی از کارگران مشارکت کننده, توانایی تشخیص خطر و درک ریسک ایمنی کارگران ساختمانی با استفاده از تصاویر ساختمانی گرفته شده از پروژه های فعال در کشور ایران مورد بررسی قرار گرفت. نتایج این مطالعه نشان داد که (1) در مقایسه با سطح خستگی بالا, سطح خستگی کم با عملکرد بهتر در نگرش ایمنی و تشخیص خطر مرتبط می باشد و (2) خستگی بر روی درک ریسک ایمنی کارگران, به طور غیر مستقیم از طریق متغیرهای میانجی نگرش ایمنی و تشخیص خطر اثر می گذارد. بنابراین, یافته های این مطالعه به بهبود ایمنی در ساخت و ساز کمک می کند.