اثر تمرینات مقاومتی با تراباند بر طیف فرکانس الکترومیوگرافی عضلات تنه و اندام تحتانی بیماران مبتلا به کمردرد دارای کاهش قوس پا طی مراحل راه رفتن: یک کارآزمایی بالینی

زمینه و هدف: کمردرد یک بیماری ارتوپدی مرسوم است که رابطه معقولی با ناهنجاری کاهش قوس پا دارد. هدف از این پژوهش تعیین اثر تمرین مقاومتی با تراباند بر طیف فرکانس الکترومایوگرافی عضلات تنه و اندام تحتانی بیماران مبتلا به کمردرد دارای کاهش قوس پا طی راه رفتن بود. مواد و روش ها: این مطالعه کارآزمایی بالینی در سال 1397 در دانشگاه محقق اردبیلی انجام شد. ابتدا 30 مرد دارای عارضه کمردرد با پای پرونیت به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب و سپس به صورت تصادفی به دو گروه کنترل (تعداد = 15 نفر) و تجربی (تعداد = 15 نفر) تقسیم شدند. از یک سیستم الکترومایوگرافی برای ثبت فعالیت عضلات ناحیه کمر و اندام تحتانی طی راه رفتن استفاده شد. از آنالیز واریانس دو طرفه جهت تحلیل آماری داده ها استفاده شد. یافته ها: طی مرحله پس آزمون در مقایسه با پیش آزمون در گروه تجربی, فرکانس میانه عضله ساقی قدامی (013/0=P) طی فاز پاسخ بارگیری کوچک-تر و فرکانس میانه عضله مایل خارجی (015/0=P) طی فاز پاسخ بارگیری بزرگ تر می باشد. به علاوه, طی مرحله پس آزمون در مقایسه با مرحله پیش آزمون در گروه تجربی, فرکانس میانه عضله مایل خارجی (029/0=P) طی فاز هل دادن بزرگ تر می باشد. هم چنین, طی فاز پاسخ بارگیری اثر عامل گروه بر فرکانس میانه عضلات دو سررانی (015/0=P) و راست کننده ستون مهره ها (009/0=P) معنی دار بود. نتیجه گیری: با توجه به بالا بودن فعالیت عضله ساقی قدامی در بیماران کمردرد با پای پرونیت در مقایسه با افراد سالم, کاهش معنی دار فرکانس میانه عضله ساقی قدامی طی پس آزمون در مقایسه با پیش آزمون طی فاز پاسخ بارگیری نشان از اثرات مثبت این برنامه تمرینی دارد.