اثر 12 هفته فعالیت شدید هوازی و یک هفته بی تمرینی بر غلظت آدیپونکتین پلاسما، مقاومت به انسولین و حجم چربی مرکزی و محیطی در مردان میانسال چاق

مطالعات نشان داده اند که غلظت آدیپونکتین پلاسما با چاقی کاهش می یابد و فعالیت ورزشی نیز در کاهش چاقی موثر است. اگرچه به روشنی مشخص نیست که فعالیت ورزشی می تواند با تغییر توده چربی و مقاومت به انسولین در افزایش غلظت آدیپونکتین موثر باشد. بنابراین هدف تحقیق حاضر بررسی اثرات 12 هفته فعالیت شدید هوازی و یک هفته بی تمرینی بر غلظت آدیپونکتین پلاسما, مقاومت به انسولین و حجم چربی مرکزی و محیطی در مردان چاق بود. بدین منظور 16 مرد میانسال سالم چاق (سن: 41.18±6.1 سال, قد: 168.31±4.7 سانتی متر و شاخص توده بدن 31.5±3.9 کیلوگرم بر متر مربع میانگین±انحراف معیار) به دو گروه 8 نفری به عنوان گروه کنترل و گروه ورزشی تقسیم شدند. آزمودنی ها 4 جلسه در هفته و در هر جلسه به مدت 45 دقیقه با شدتی معادل 80-75 درصد حداکثر اکسیژن مصرفی روی نوارگردان می دویدند. پس از 12 هفته تمرین آزمودنی ها به مدت یک هفته از هر گونه فعالیت بدنی شدید پرهیز کردند تا ماندگاری اثرات تمرین مشخص گردد. نتایج نشان داد که 12 هفته فعالیت شدید هوازی موجب کاهش معنی دار وزن, شاخص توده بدن, توده چربی, درصد چربی, حجم چربی زیرپوستی و احشایی ناحیه مرکزی و حجم چربی زیرپوستی ناحیه محیطی, اندازه دور کمر و لگن و نسبت دور کمر به لگن, غلظت گلوکز و انسولین حالت ناشتا و مقاومت به انسولین شد که این کاهش نسبت به گروه کنترل نیز معنی دار بود (P<0.01). از طرف دیگر, حداکثر اکسیژن مصرفی و غلظت آدیپونکتین پلاسما پس از 12 هفته فعالیت شدید هوازی افزایش پیدا کرد که این افزایش نسبت به گروه کنترل نیز معنی دار بود (P<0.01). پس از یک هفته بی تمرینی غلظت آدیپونکتین پلاسما و ترکیب بدن افراد گروه تجربی ثابت باقی ماند و تغییری در آنها ایجاد نشد. علاوه بر این ارتباط منفی معنی داری میان غلظت آدیپونکتین پلاسما با حجم چربی زیرپوستی و احشایی ناحیه مرکزی و محیطی و انسولین حالت ناشتا مشاهده شد (P<0.05). به طور کلی می توان عنوان کرد که 12 هفته فعالیت شدید هوازی موجب افزایش غلظت آدیپونکتین پلاسما و کاهش مقاومت به انسولین و میزان چاقی (حجم چربی زیرپوستی و احشایی) در مردان میانسال چاق می شود.