بررسی ویژگیهای مورفولوژی و بیوشیمیایی کالوسهای یونجه .Medicago sativa L و باززایی آنها در برابر تنش اسمزی

یونجه یکی از محصولات مهم علوفه ای در مناطق خشک و نیمه خشک است. خشکی موثرترین عامل محیطی است که رشد گیاهان از جمله یونجه را تحت تاثیر قرار می دهد. به منظور بررسی خصوصیات کالوسهای یونجه (Medicago sativa L.) تحت تنش خشکی و انتخاب ژنوتیپهای مقاوم, مقایسه ژنوتیپهای یونجه 7R2, 7R1 و CUF101 در مرحله کالوس از نظر وزن تر, وزن خشک, نسبت وزن خشک به وزن تر, تجمع پرولین و میزان باززایی در حضور غلظتهای مختلف مانیتول (0, 0.4 و 0.7 مولار) آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با 9 تیمار مختلف و 10 تکرار در هر تیمار انجام گرفت. طبق نتایج بدست آمده ژنوتیپهای یونجه مورد بررسی از نظر وزن تر, وزن خشک, نسبت وزن خشک به وزن تر, تجمع پرولین و درصد باززایی در غلظتهای مختلف مانیتول تفاوت بسیار معنی داری را نشان دادند. با افزایش تنش خشکی (غلظت مانیتول) در ژنوتیپهای مورد مطالعه وزن خشک, نسبت وزن خشک به وزن تر و تجمع پرولین کالوس افزایش یافت در حالیکه وزن تر کالوس و درصد باززایی کاهش یافت. جوانه های باززایی شده در تیمارهای مختلف و همچنین گیاهچه های باقیمانده در غلظت بالاتر مانیتول (0.4 مولار) به منظور ریشه دار شدن به محیط کشت ریشه زایی منتقل شدند. گیاهچه های با ریشه زایی مطلوب پس از سازگاری به خاک منتقل گردید و از گیاهان فوق بذر بدست آمد.