مجالس النفایس نقطه عطفی در معاصرنویسی

مورخان و خوانندگان تاریخ ادبیات همیشه در تاریخ به دنبال مطالبی دست اول و اصیل بوده اند. از این روی آثار تذکره نویسانی که درباره هم عصران خویش نگاشته اند همواره دارای اهمیت و اعتبار بیشتری بوده است. با توجه به اعتبار معاصرنگاری در تاریخ ادبیات این جستار بر آن است تا روش معاصرنویسی در تذکره مجالس النفایس را به مثابه نخستین تذکره عصری در قلمرو ایران فرهنگی مورد بررسی قرار دهد. به همین منظور شرح حال شاعران معاصر علی شیر نوایی را در تذکره مجالس النفایس با کمک مولفه هایی تحلیل می کنیم که بضعا از روش «تراجم نگاری» اخذ کرده ایم. بررسی ها نشان می دهد مولفه ای که به این تذکره اعتبار و اهمیت می بخشد عنصر «مولف» است. اهمیت این عنصرتا اندازه ای است که اگر آن را از مجالس النفایس جدا کنیم کل ساختار و معاییر تذکره به هم می خورد. نتیجه حاصل از این بررسی این است که معاصرنویسی امیرعلی شیر نوایی نگارشی «مولف محور» است. نوایی از نوشتن تذکره ای عصری علاوه بر ثبت نام شاعران معاصر خویش, انگیزه های دیگری همچون تثبیت خویش به مثابه شخصیت اول فرهنگی هرات, تثبیت جریان های فرهنگی-ادبی آن روزگار و مانند آن داشته است.