مجالس سبعه، آغازی بر مثنوی و غزلیات مولانا

مجالس سبعه, مجموعه مواعظ هفت گانه مولانا و اثری اخلاقی - تعلمی است که از منبر ارائه شده است. زمان تالیف مجالس سبعه به احتمال قوی پیش از ملاقات با شمس است. مجالس سبعه قصص و معانی مشترک بسیاری با منظومه عرفانی, حکمی و تعلیمی مثنوی معنوی دارد. علاوه بر این, ابیاتی از مثنوی معنوی و غزلیات شمس در تصحیح مجالس سبعه به مناسبت های معنایی با متن به آن افزوده شده است. کلیات شمس اثر دیگر مولانا و از برجسته ترین آثار شعر عرفانی اسلامی و ادب پارسی است که غزلیات آن حاصل وجد و حال و هنگامه های بی قراری مولانا است.
وجود شباهت های معنایی مجالس سبعه با مثنوی معنوی و غزلیات شمس نشان دهنده یک جریان فکری منظم در دوره های مختلف زندگی مولانا است, یعنی مولانا از شعر به عنوان رسانه ای برای بهتر ارتباط برقرار کردن با مردم بهره گرفته است.بررسی شباهت های معنایی مجالس سبعه با مثنوی و کلیات شمس به شناخت بهتر اهداف عارف بزرگی همچون مولانا کمک می کند.