تاثیر بوموکریپتین مسیلات بر رفتارهای جنسی و تغییرات هورمون تستوسترون در موش صحرایی نر بالغ (Rat)

بروموکریپتین (2- بروموآرگوکریپتین) از آلکالوییدهای آرگوت مشتق شده و از طریق گیرنده های دوپامینرژیکی فعالیت ضد پارکینسونی را سبب می شود. این دارو با تحریک گیرنده های دوپامینی پس سیناپسی در هیپوتالاموس باعث آزاد سازی فاکتور مهار کننده پرولاکتینی (PIF) می گردد. از بروموکریپتین همچنین به عنوان داروهای محرک تخمک گذاری برای درمان نازایی در زنها استفاده می شود. با توجه به اینکه در مورد تاثیر این دارو در جنس نر مطالعات کمتری انجام شده در این تحقیقات اثرات بروموکریپتین بر رفتارهای جنسی و غلظت سرمی تستوسترون مورد بررسی قرار گرفته است.حیوانات مورد استفاده در این تحقیق 50 عدد موش صحرایی نر بالغ از نژاد wistar با وزن 220-200 گرم بودند که به 5 گروه تقسیم شدند: گروههای تجربی, بوموکریپتین مسیلات با مقادیر 1(mg/kg) و 0.5 و 0.25 دریافت کردند, گروه شم محلولی از چند قطره اتانول و آب مقطر دریافت کرد و به گروه کنترل هیچ ماده ای تزریق نشد. تزریق دارو به صورت داخل صفاقی به مدت 20 روز انجام شد و رفتارهای جنسی مورد بررسی قرار گرفت. در پایان روز بیستم نمونه های خونی تهیه و غلظت هورمون تستوسترون اندازه گیری شد. بررسی نتایج حاصله با استفاده از روشهای آماری مناسب نشان داد که میزان غلظت تستوسترون در گروههای دریافت کننده بروموکریپتین با مقادیر 1(mg/kg) و 0.5 نسبت به گروه کنترل افزایش معنی داری را نشان می دهد. همچنین این گروهها کاهش معنی داری در مدت زمان تاخیر در جفت گیری (ML), دخول (IL) و دوره زمانی پس از انزالی (PEI) نسبت به گروه کنترل نشان دادند و در نتیجه انگیزش جنسی بهبود یافت. مطالعات آماری افزایش معنی داری در تعداد دفعات جفت گیری همراه با دخول (IF), کفایت جفت گیری (EL) و دوره زمانی بین دخولی (ICI) و کاهش معنی داری در مدت زمان تاخیر در انزال (EL) نسبت به گروه کنترل نشان دادند و در نتیجه عملکرد جنسی نیز بهبود یافت. به نظر می رسد که این دارو با تاثیر مستقیم بر سلولهای لیدیگ و فعال کردن آنها یا با تحریک سلول های لوتئوتروپ در هیپوفیز و ترشح LH باعث افزایش ترشح تستوسترون می گردد. از طرفی احتمالا این دارو می تواند به عنوان یک آگونیست دوپامینی بر مراکز عصبی مثل ناحیه پیش بینایی هیپوتالاموس تاثیر بگذارد و باعث بهبود انگیزش و عملکرد جنسی شود.