حافظ در شعر دیوانی

حافظ, غزلسرایی که نام و آوازه اش مرزهای زبانی, قومی و فرهنگی را در هم نوردیده و عالم گیر گشته است؛ شعرش از هند تا بالکان و آناطولی و از سمرقند تا بغداد با شور و شوق تمام خوانده می شده است و شاعرانی از فرهنگ ها و زبان های مختلف متاثر از سبک شعری و غزلسرایی وی بوده اند. شاعران ترک در دیوان غزلیات وی بسیار تتبع داشته و از آن متاثر شده اند و با توجه به اینکه, ادبیات دیوانی ترک, ادبیات فارسی را به عنوان الگویی برای خود برگزیده بود, شاعران دیوانی ترک, در شعر و شاعری متاثر از شیوه سخن پردازی شاعران ایرانی بودند و در این میان تاثیر حافظ بسیار برجسته تر از دیگر شاعران ایرانی است. به همین سبب در این مقاله بر آن شدیم تا تاثیر لسان الغیب بر شعر دیوانی ترک را مورد بررسی قرار داده, دیدگاه های شاعران ترک را نسبت به وی و شعرش مورد مطالعه قرار دهیم. علاوه بر این, ابعاد تاثیرپذیری شاعران دیوانی را از شعر وی مشخص کرده, در ارتباط با آن به مضامین و درونمایه هایی که این شاعران از شعر حافظ گرفته اند, اشاره نماییم و نمونه هایی از مضامین بکار رفته در شعر حافظ را - که به شعر دیوانی راه یافته - آورده ایم تا نشان دهیم که شاعران دیوانی ترک شعر حافظ را پیش چشم داشته و با آن مانوس بوده اند. با بررسی دیوان های شاعران ترک به این نتیجه رسیدیم که شعر حافظ بر شعر دیوانی ترک تاثیر گسترده ای گذاشته و در شکل گیری و پختگی غزل دیوانی, نقش مهمی ایفا کرده است.