تخمین پارامترهای تابع تغییرپذیری درون صنعتی حاشیه سود و ارزیابی درجه تمرکز در صنایع کارخانه ای ایران بر اساس رویکرد U دیویس

هدف از این پژوهش بررسی درجه تمرکز و قدرت بازاری در صنایع کارخانه ای ایران می باشد. در این تحقیق به منظور ارزیابی درجه تمرکز صنعتی از رهیافت «تابع تغییرپذیر درون صنعتی حاشیه سود» و رویکرد U دیویس استفاده شده است. در این رویکرد, وزن متغیر توزیع نابرابری صنایع (کشش توزیع نابرابری) به صورت برونزا نبوده و بر اساس رهیافت پارامتریک و به صورت درونزا تعیین می شود. داده های بکار رفته در این پژوهش شامل اطلاعات مرتبط با اجزای تابع هزینه ترانسلوگ و توابع سهم هزینه نهاده, سهم بازاری بنگاه ها, تعداد بنگاه ها و قیمت محصولات 23 صنعت کد دو رقمی ISIC در دوره 88-1375 می باشد. یافته های تحقیق نشان می دهد که «کشش توزیع نابرابری سهم بازاری» در صنایع کارخانه ای ایران کمتر از 0.5 می باشد و بر این اساس می توان دریافت سهم بازاری بنگاه های صنعت, نسبت به ورود بنگاه های جدید, تقریبا حساس است. نتایج تحقیق نشان می دهد میانگین شاخص تمرکز U دیویس صنایع کارخانه ای کشور 0.038 می باشد و بیشترین درجه تمرکز دیویس محاسبه شده در صنایع کشور به «صنعت تولید محصولات از توتون و تنباکو» با مقدار تمرکز 0.616, اختصاص دارد و همچنین کمترین میزان تمرکز دیویس مربوط به «صنعت تولید محصولات پلاستیکی» و «صنعت سایر محصولات کانی غیرفلزی» می باشد.