رویکرد حقوقی دولت های حوزه خلیج فارس نسبت به شاخص های توسعه پایدار محیط زیست دریایی با تاکید بر حقوق بین الملل محیط زیست

بسته بودن محیط زیست خلیج فارس [1] و عبور نفتکش ها و بهره برداری بیش ازحد استاندارد جهانی, موقعیت زیست محیطی این خلیج را به خطر انداخته است. اشاعه فرهنگ دریامحور, اقتصاد آبی و گنجاندن سیاست های آن در قوانین هشت کشورحوزه خلیج فارس, با توجه به ابعاد مختلف و اعمال آن برای رسیدن به توسعه ای پایدار, بسیار ضروری است. سوال اصلی این است که عملکرد دولت های حوزه خلیج فارس با تاکید بر شاخص های توسعه پایدار, چطور می تواند در پایداری توسعه محیط زیست دریایی خلیج فارس موثر باشد. این مقاله به روش تحلیلی و به صورت کتابخانه ای, میزان عملکردکشورهای حوزه خلیج فارس نسبت به توسعه پایدار محیط زیست دریایی را مورد بررسی قرار داده است. پس از بررسی این شاخص ها, میزان استاندارد جهانی مولفه های توسعه پایدار در سه بخش اجتماعی, اقتصادی و محیطی با اهداف12, 14, 15 و 17 دستورکار 2030[2]سنجیده می شود. طبق نتایج به دست آمده, دستیابی به توسعه پایدار محیط زیست دریایی خلیج فارس, تنها با ایفای نقش بهینه هر هشت کشور در تعامل با یکدیگر, میسر و مقدور خواهد بود.