بررسی تحمل به خشکی در جمعیتهای مختلف شنبلیله های چند ساله

به منظور تعیین واکنش 8 جمعیت شنبلیله چند ساله به تنش خشکی, آزمایشی در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی به صورت فاکتوریل با 3 تکرار انجام شد. فاکتور اول شامل 4 سطح تنش خشکی و فاکتور دوم, 8 جمعیت شنبلیله چند ساله بود. فاکتورهای مورد اندازه گیری شامل طول ریشه و ساقه, وزن خشک ریشه و ساقه, نسبت طول و وزن اندام هوایی به ریشه و نسبت طول و وزن اندام هوایی به ریشه و نسبت طول و وزن ریشه به اندام هوایی بود. اختلاف معنی داری میان جمعیتها برای صفات طول ریشه و ساقه و وزن خشک ریشه در سطح 1% و در مورد صفات وزن خشک ساقه, نسبت طول ریشه به اندام هوایی و نسبت وزن خشک ریشه به اندام هوایی و برعکس در سطح 5% مشاهده شد. اما از نظر نسبت طول ساقه به طول ریشه اختلاف معنی داری میان جمعیتها وجود نداشت. تاثیر تیمارهای مختلف خشکی بر صفات طول ساقه, وزن خشک ریشه و وزن خشک ساقه دارای اختلاف در سطح 1% و بر نسبت طول ریشه به طول ساقه و برعکس و نسبت وزن خشک ساقه به ریشه این اختلاف در سطح 5% معنی دار بود. اثر متقابل میان تیمارهای خشکی و جمعیت های شنبلیله بر وزن خشک اندام هوایی, وزن خشک ریشه و نسبت وزن خشک ساقه به ریشه دارای اختلافی معنی داری در سطح 5% بود. در بررسیهای انجام گرفته طول ریشه و نسبت طول ریشه به ساقه در جمعیت 7271 Trigonell elliptica), کهگیلویه و بویراحمد) و وزن خشک ریشه در جمعیت 5310 (T. elliptica, شورجستان فارس) بیشترین مقدار را به خود اختصاص دادند. همچنین کمترین طول ریشه مربوط به جمعیتهای 103 T. tehranica), ولایت رود), 120 (T. tehranica) و 460 T. elliptica), زنجان) و کمترین نسبت طول ریشه به ساقه به جمعیتهای 460, 120, 103 و 162 T. elliptica), حسین آباد فارس) اختصاص داشت. به طور کلی جمعیتهای 7271 و 5310 بیشترین مقاومت را از خود نشان داده و به عنوان متحمل ترین جمعیت ها به خشکی معرفی می شوند.