نقش و عمل لنفوسیتهای بافتی

آیا شما در کودکی به سرخک مبتلا شده اید؟ همانگونه که تاکنون زنده مانده اید دیگر از ابتلای به آن ترسی ندارید، اگر چه ممکن است مبتلا به آبله مرغان بشوید. محافظت حاصل از سیستم ایمنی برای آن دسته از پادگنهای خطرناکی که شما قبلا تجربه نموده و زنده مانده اید اختصاصی می باشد. در این بحث شما با لمفوسیتها و جایگاههای آن آشنا می شوید که دارای اثر کنش و واکنشی نه در مقابل پادگنهای خطرناکی مانند ویروسها و باکتریها، بلکه بر روی پادگنهای تصنعی که دارای ماهیت مشخص و معینی هستند، می باشند. خوشبختانه لنفوسیتها با پادگنهای مصنوعی به همان سهولت پادگنهای طبیعی واکنش نشان می دهند. لنفوسیتها از سلولهای پیش سازی (مشتق از کیسه زرده، کبد جنینی و مغز استخوان، در مراحل مختلف تکامل) تمایز یافته یا به وجود می آیند که به اعضای لنفاوی مرکزی از قبیل تیموس و بورس فابرسیوس (در پرندگان) یا معادل آن مغز استخوان در پستانداران مهاجرت می نمایند. هنگامی که تمایز یافتن آنها کامل شود، لنفوسیتها به اعضای لنفاوی محیطی، یعنی خون، طحال، عقده های لنفاوی، پلاکهای پایر، آپاندیس و غیره مهاجرت نموده و در آنها ساکن می شوند. در این مرحله حیوان معمولا از نظر ایمونولوژیک بالغ بوده و به هنگام رویارویی با پادگن قادر به پاسخگویی می باشد.