مقایسه ای میان والتر استیس و ملاصدرا در باب معناداری زندگی

والتر ترنس استیس (1886-1967م), فیلسوف نظریه پرداز قرن بیستم, نتیجه ضروری غلبه روحیه علمی و ابتنای برخی پیش فرض های بنیادین در علوم جدید از قرن هفدهم به بعد (که تصویر سنتی جهان مألوف و تحت حاکمیت بی چون و چرای ارزش های دینی و معنوی را کاملاً متزلزل کرده است) را ظهور بحران های سه گانه بی معنایی زندگی, نسبیت در اخلاق و موجبیت در افعال انسان مدرن می داند. ملاصدرا (1572-1640م) در حالی که معناداری را به سان استیس به هدف از زندگی گره زده است, کمال و سعادت این هدف را در فرایند گذر ارادی از سفرهای چهارگانه از خود تا خداوند, در قرب و فناء فی الله می داند. او براساس مبانی حکمت متعالیه, حرکت جوهری در عالم هستی, سیر انسان به سوی حق, زندگی معنادار را امری حتمی و برخلاف استیس این باور است که تنها اعتقاد به خدا و غایت انگاری اوست که موجب برطرف کردن بحران بی معنایی می شود. پرسش معنای زندگی از منظر استیس و مقایسه آن با ملاصدرا که در دو سنت متمایز و نتایج مخالف تفلسف کرده اند, با روش توصیفی تحلیلی, غایت قصوای این خامه است.