مطالعه مقایسه ای تشکیل کمپلکس های انتقال بار بازهای پورفیرین با پذیرنده های پیکریک اسید و پیکریل کلرید

در این مطالعه تشکیل کمپلکس انتقال بار بین بازهای آزاد پورفیرین (تترا فنیل پورفیرین (TPP) و تتراکیس (4-متیل فنیل) پورفیرین (4Me-TPP) به عنوان الکترون دهنده (D) با پذیرنده های الکترون (A) از قبیل 2, 4, 6 تری نیترو فنل (پیکریک اسید) و1-کلرو 2, 4, 6 تری نیتروبنزن (پیکریل کلرید) در حلال دی کلرو متان با استفاده از اسپکتروفتومتری UV-Vis در سه دما (293 تا 308 کلوین) بررسی شد. پیک مربوط به پورفیرین در طول موج 418 نانومتر کاهش یافت و به جای آن دو نوار جذبی جدید در 448-444 و 667-654 نانومتر در کمپلکس های مختلف ظاهر شد. پیک جدید مشخصه انتقال بار از اربیتال HOMO پورفیرین به LUMO الکترون پذیرنده است. وجود نقطه ایزوبستیک مشخصه وجود یک تعادل و دو گونه ی جاذب است. ثابت تعادل و ضریب جذب مولی برای کمپلکس ها در دماهای مختلف با استفاده از معادله بنسی هیلدبرند محاسبه شد. با در نظر گرفتن وابستگی دمایی ثابت تشکیل کمپلکس ها, معادله وانت هوف برای محاسبه ثابت های ترمودینامیکی واکنش های تشکیل کمپلکس ها شامل ∆, H, ∆, G, S∆, , استفاده شد. خطی بودن این رابطه در تمامی دماهای در نظر گرفته شده برای هر سه کمپلکس, معرف تشکیل کمپلکس یک به یک بین دو گونه الکترون دهنده و الکترون پذیرنده می باشد.