سطح بندی توسعه یافتگی بنادر تجاری خلیج فارس جهت اولویت بندی توسعه منطقه ای جنوب با استفاده از مدل تاکسونومی عددی

بنادر یکی از عوامل تسریع کننده فرآیند توسعه اقتصاد ملی/ منطقه ای هستند و نقش تعیین کننده ای در سازمان دهی به فضای ملی دارند. در کشورهای جهان سوم وجود انواع دوگانگی های نامطلوب, نظیر دوگانگی منطقه ای به دلایل متعددی در مسیر توسعه یافتگی آن ها مشکلاتی را ایجاد می کند. توسعه یافتگی مناطق و بررسی پتانسیل های توسعه آن ها یکی از اصلی ترین موضوعات موردمطالعه علم جغرافیا است, لذا در مبانی نظری این علم مطالب فراوانی در این زمینه دیده می شود. بنادر یکی از محورهای اصلی توسعه اقتصادی مناطقه اند که دارای توان ها و فرصت های سرمایه گذاری فراوانی هستند. در واقع هر منطقه مزیت های متفاوت جغرافیایی و محیطی جهت توسعه را دارا است و همین امر سبب نابرابری در پیشرفت کشورها شده است. هدف از این پژوهش ارزیابی و شناخت امکانات و توان های جغرافیایی بنادر خلیج فارس به منظور اولویت بندی توسعه منطقه ای است. روش تحقیق در این نوشتار از نوع توصیفی- تحلیلی و استفاده از منابع اسنادی و هم چنین بهره گیری از تکنیک تاکسونومی عددی است. نتایج تحقیق نشان می دهد که بندر شهید رجایی در میان هفت بندر تجاری مورد مقایسه, در مرتبه اول اهمیت به لحاظ معیارهای مورد بررسی قرار گرفته است و به عنوان مناسب ترین بندر جهت توسعه منطقه جنوب کشور و خلیج فارس انتخاب گردید.