مقایسه خود - کارآمدی ادراک شده در تعامل اجتماعی با همسالان در بین گروهی از دانش آموزان دختر و پسر دوره راهنمایی

مقیاس خود - کارآمدی کودکان در روابط اجتماعی با همسالان, توسط 369 نفر (186 دختر و 183 پسر) از دانش آموزان کلاس های اول تا سوم دوره راهنمایی تکمیل گردید. نتایج, بیانگر احراز خصوصیات روان سنجی مقیاس مورد استفاده, برای سنجش خود - کارآمدی در دانش آموزان بود. ضریب پایایی کل مقیاس, 0.87, خرده مقیاس تعارض, 0.83, و خرده مقیاس بی تعارض, 0.78 بود. پسران نسبت به دختران از نظر نمره کل مقیاس خود - کارآمدی در سطح بالاتری قرار داشتند (P=0.0001, t=6.47). در مقایسه دختران و پسران از نظر میانگین نمره خرده مقیاس تعارض, تفاوت معنی داری مشاهده نگردید (N.S, t=1.63), اما پسران در موقعیت بی تعارض, خود - کارآمدی بیشتری نسبت به دختران گزارش کردند (P=0.007, t=8.68). علاوه بر بررسی تفاوت های کلاسی از نظر خود - کارآمدی ادراک شده, بحث از یافته های مطالعه حاضر در پرتو سایر پژوهش های مرتبط و ارایه پیشنهادهایی برای انجام پژوهش های بیشتر, این مقاله را به پایان می رساند.