بررسی ناهنجاری های ستون فقرات در زنان ورزشکار و ورزشکاران بازنشسته دو و میدانی

این تحقیق به بررسی ناهنجاریهای ستون فقرات در زنان ورزشکار و ورزشکاران بازنشسته رشته دو و میدانی پرداخته است. نمونه تحقیق متشکل از 22 زن با میانگین سنی 6.67±25.72 سال می باشد که بصورت غیر تصادفی انتخاب شده و سپس در دو گروه که شامل 13 آزمودنی ورزشکار و 9 ورزشکار بازنشسته می باشد. جمع آوری اطلاعات از طریق پرسشنامه و معاینه صورت گرفته است. پس از اندازه گیری قد و وزن, چربی زیر پوستی مناطق سه سر بازو, تحت کتفی, فوق خاصره و ساق پا با استفاده از کالیپر بدست آمد. اندازه گیری محیط بازو و ساق پا و قطر بازو و ساق پا نیز به ترتیب با استفاده از سانتی متر و کولیس صورت گرفته است. تعیین تیپ بدنی آزمودنی ها با استفاده از فرم ارزیابی تیپ بدنی هیث و کارتر (Heath - Carter Somatotype Rating Form) و برای ارزیابی وضعیت بدنی از تست نیویورک (Newyork Test) استفاده شد. داده های جمع آوری شده با استفاده از آمار توصیفی و آزمون مجذور کای در آمار استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. مهمترین نتایج آن چنین است: نرخ شیوع ناهنجاری از نمای جانبی در ورزشکاران و ورزشکاران بازنشسته به ترتیب 59.34 و 76.2 درصد و از نمای خلفی نیز به ترتیب 11.53 و 22.22 درصد می باشد. بین میزان شیوع ناهنجاری افتادگی شکم در دو گروه ورزشکار و ورزشکار بازنشسته اختلاف معنی داری (P<=0.05) وجود دارد. از سوی دیگر, ورزشکارانی که به 1 تا 3 جلسه تمرین هفتگی می پردازند, نسبت به ورزشکارانی که 4 تا 6 جلسه تمرین هفتگی انجام می دهند, از وضعیت بدنی بهتری برخوردار می باشند. در مجموع ورزشکاران دارای وضعیت بدنی بهتری نسبت به ورزشکاران بازنشسته هستند. ضروری است براساس الگوهای تمرینی, مدت و شدت تمرینات و نیازهای اختصاصی ورزشکاران برنامه ویژه اصلاح_درمانی در طول دوران ورزشی و بطور اختصاصی تر پس از اتمام دوره ورزشی آنها طراحی و به اجرا در آید.