بررسی فراوانی وضعیت خشکی های استان خوزستان بر اساس شاخص SPI و استفاده از تکنیک GIS

برای این منظور داده های آماری یک دوره 20 ساله (2005-1986) در استان خوزستان مبنای کار قرار گرفت. در این تحقیق شاخص بارش استاندارد (SPI) در مقیاس های زمانی کوتاه مدت (3 و 6 ماهه) و بلند مدت (12, 24 و 48 ماهه) با در نظر گرفتن مزایایی که در تحلیل منطقه ای و ایجاد ارتباط زمانی بین رخدادهای خشکسالی در نواحی مختلف یک پهنه دارد, انتخاب و با به کارگیری نرم افزار GIS, روش میانیابی (IDW) و خصوصیات آماری بارش ماهانه تجزیه و تحلیل شده است. هدف اصلی این تحقیق ارزیابی وضعیت خشکسالی استان خوزستان در شدت های مختلف و تعیین مناطق بحرانی استان است که برای ایستگاه های مختلف مشخص شد. در طول دوره, شدیدترین خشکسالی ها در سال 2000 اتفاق افتاده که در مقیاس 3 ماهه شدت آن بیشتر نمایان است, سپس سال های 1989 و 1990 جزء سال های خشک با وقوع شدیدترین خشکسالی های استان در مقیاس 6, 12, 24 و 48 ماهه می باشد که بیشتر در مناطق جنوبی و مرکزی رخ داده است و از نظر فراوانی وقوع خشکسالی متوسط و خفیف در سطح استان بیشتر از فراوانی وقوع خشکسالی های بسیار شدید و شدید است, اما خشکسالی های شدید و بسیار شدید, شدت بیشتر و مدت زمان کوتاه تری نسبت به خشکسالی های متوسط و خفیف دارند.