تعیین آستانه ی مؤثرترین عوامل بر افزایش طول خندق ها با استفاده از الگوریتم های داده کاوی و درخت تصمیم CART (بررسی موردی: حوزه ی آبخیز قاضیان، استان فارس)

یکی از روابط مهم در فرسایش خندقی, بررسی آستانه های ایجاد و گسترش این فرسایش است. این روابط کمک می کند تا بتوان با شناخت دقیق, راهکار مناسبی را پیش بینی نمود و از تخریب اراضی به نحو مطلوب جلوگیری به عمل آورد. طی دهه ی اخیر, ظهور دانش های نوین در تعیین رابطه ی بین متغیرها موجب توسعه ی روش های پیش بینی در علوم مختلف شده است و در نتیجه, بررسی قابلیت استفاده از آن ها در مباحث فرسایش و حفاظت خاک, ضروری است. همچنین با توجه به این که لازم است به منظور کنترل فرسایش خندقی, مکانیسم رشد و گسترش ابعاد خندق ها, به ویژه رشد طولی آن ها, به دقت بررسی و شناخته شود, به این منظور, پژوهش حاضر اقدام به تعیین آستانه ی مؤثرترین عوامل بر افزایش طول خندق ها با استفاده از الگوریتم های داده کاوی K-Means و درخت تصمیم CART در حوزه ی آبخیز قاضیان واقع در شمال استان فارس نموده است. نتایج این پژوهش که شامل اندازه گیری متغیرهای مختلف خندق ها در عملیات میدانی و آزمایشگاهی و استفاده از تکنیک های داده کاوی است نشان داد افزایش طول خندق ها در این منطقه, تابع عوامل مساحت آبخیز گسترش, هدایت الکتریکی عصاره ی اشباع, شیب پیشانی, درصد پوشش گیاهی و نسبت جذبی سدیم می باشد. توصیه می شود در کاهش گسترش طولی خندق ها و تولید رسوب, به کنترل فرسایش در پیشانی آن ها توجه بیشتری شود. همچنین اصلاح خاک های این منطقه به کمک اصلاح کننده ها و احیای پوشش گیاهی سازگار و افزایش ماده ی آلی خاک, در اولویت اقدامات مؤثر در کنترل گسترش طولی خندق ها قرار گیرد.