بازسازی معنایی خودکشی زنان به روش نظریۀ زمینه ای (مطالعۀ موردی زنان خودسوختۀ بستری در بیمارستان سوختگی شهر اصفهان)

پدیدۀ خودکشی افزون بر زیان های شخصی و خانوادگی, یک زیان اجتماعی نیز شمرده می شود. هدف از انجام پژوهش حاضر, بازسازی معنایی خودکشی در زنانی است که اقدام به خودکشی کرده اند. روش شناسی استفاده شده برای نیل به هدف فوق, نظریۀ زمینه ای است. مشارکت کنندگان 18نفر از زنان خودسوختۀ بستری در بیمارستان سوختگی امام موسی کاظم (ع) شهر اصفهان بودند که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و نظری انتخاب شدند. یافته های به دست آمده شامل 15 مفهوم بود. براساس این مفاهیم, 6 مقولۀ عمده (خشونت, ناسازگاری و تعارضات زناشویی, نبود سرمایۀ اقتصادی-اجتماعی, اختلاف در شبکۀ خویشاوندی, سوء مصرف مواد مخدر و انزوای اجتماعی), به دست آمد. پس از ترکیب و تلفیق مقولات, «عدم توانمندی زنان» به عنوان مقولۀ هسته شناسایی شد. براساس یافته های به دست آمده, توانمندنبودن زنان در همۀ ابعاد آن, پیامدهای منفی بسیاری در حوز ه های مختلف زندگی زنان (خانوادگی, اجتماعی, اقتصادی و. . . ) به همراه دارد.