بررسی ارتباط بینHbA1c و میکروآلبومینوری در بیماران دیابتی نوع II در استان اصفهان

سابقه و هدف: افزایش بیماری­ های کلیوی تا حدودی به افزایش شیوع بیماری دیابت برمی­ گردد. دیابت نوع دو اغلب در بزرگسالان رخ می­ دهد. هدف از انجام این پژوهش, بررسی ارتباط بین HbA1c.و میکروآلبومینوری در بیماران دیابتی نوع II در استان اصفهان به روش­ های بیوشیمیایی است. مواد و روش­ ها: در این بررسی 50 نفر بیماران مبتلا به دیابت نوع II و 50 فرد سالم نمونه گیری خون انجام شد. همچنین جهت سنجش میزان میکروآلبومین از هر دو گروه نمونه ادرار 24 ساعته جمع­ آوری شد. سپس میزان HbA1c.با استفاده از روش HPLC و میزان میکروآلبومین نمونه ادرار توسط متد Immunoturbidimetric اندازه­ گیری شد. تجزیه و تحلیل داده­ ها با استفاده از آزمون­ های نرم­ افزار SPSS انجام گرفت. مقایسه داده­ های کمی با استفاده از آزمون تی, داده­ های کیفی با آ, داده­ های کیفی با آزمون مجزور کای و U Mann Whiteny انجام شد. یافته­ ها: نتایج حاکی از آن است که با بالا رفتن میزان HbA1c.میزان دفع میکروآلبومین نیز در بیماران دیابتی نوع II افزایش می­ یابد. هم­ چنین شاخص­ های بیوشیمیایی نظیر FBS, BUN, Cr, U. Acid, پتاسیم, آلبومین سرم در گروه بیماران به­ صورت معنی­ داری بیش­ تر از گروه کنترل مشاهده گردید. نتیجه­ گیری: با توجه به نتایج به­ دست آمده از این تحقیق می­ توان این گونه نتیجه گرفت که دیابت قندی نوع دو باعث ایجاد اختلال در دفع میکروآلبومین از کلیه می­ شود. هم­ چنین بررسی میزان HbA1c.یک پارامتر مفید در ارزیابی بیماری دیابت نوع دو باشد.