اشتقاق چند واژه گیلکی

گویش گیلکی یکی از گویش های ایرانی نو و از گروه گویش های حاشیه دریای خزر است. ویژگی های آوایی این گویش نشان می دهد که به شاخه زبان های ایرانی شمال غربی تعلق دارد.
گویش گیلکی، مانند بسیاری از گویش های دیگر ایرانی رایج در محدوده جغرافیایی ایران، به سبب ارتباط روزافزون گیلک زبانان با فارسی زبانان و تاثیر فراوان زبان رسمی از طریق گسترش دامنه رسانه های گروهی، به تدریج در حال از دست دادن اصالت زبانی خویش است. بسیاری از لغات اصیل این گویش جای خود را به لغات زبان فارسی داده اند و احیانا به بوته فراموشی افتاده اند. نگارنده، در این مقاله، کوشیده است چند واژه گیلکی را، که بیشتر آنها در نزد نسل جوان از یاد رفته اند، مختصرا از نظر ریشه شناسی بررسی کند. این واژه ها عموما از فرهنگ گیلکی گردآورده منوچهر ستوده (تهران 1332) و فرهنگ لغات و اصطلاحات و ضرب المثل های گیلگی گردآورده شادروان احمد مرعشی (تهران 1355) استخراج شده اند...