دست یابی به اهداف سطوح عالی یادگیری الکترونیک با بازخورد آموزشی جامع (استانداردها و شاخص ها)

پیشینه و اهداف جدایی یادگیرنده و مدرس در یادگیری الکترونیکی باعث شده است که بازخورد به عنوان پاشنه آشیل و مهم ترین چالش در این نوع یادگیری محسوب شود. بااین وجود, هنوز دستورالعمل جامعی بر اساس علم آموزش وجود ندارد تا به چگونگی ایجاد بازخورد بر مبنای اهداف یادگیری بپردازد. هدف پژوهش حاضر تدوین استانداردهای آموزشی و شاخص های بازخورد در یادگیری الکترونیکی برای اطمینان از دست یابی به اهداف سطوح عالی یادگیری در طبقه بندی بلوم-اندرسون است. روش ها رویکرد پژوهش کیفی و از استراتژی طرح پدیدارشناسی بهره گرفته شده است. جامعه پژوهش کلیه متخصصین و مدرسین مراکز یادگیری الکترونیکی دانشکده های علوم تربیتی دانشگاه های دولتی شهر تهران و سه مرکز یادگیری الکترونیکی ایلینویز, خان و هاروارد در آمریکا هستند که تعداد 12 نفر از آن ها به روش نمونه گیری هدفمند تا رسیدن به اشباع داده انتخاب شده اند. افرادی می توانستند در جامعه نمونه پژوهش قرار بگیرند که دارای سه ویژگی الف) تحصیلات آکادمیک در حوزه یادگیری الکترونیکی داشته باشند ب) در حوزه آموزش آموزش عالی در دانشکده های علوم تربیتی مشغول تدریس باشند و ج) در مراکز یادگیری الکترونیکی دانشگاه ها و موسسات آموزشی مشغول فعالیت باشند. برای جمع آوری داده موردنیاز از روش مصاحبه نیمه ساختاریافته استفاده گردید. برای جمع آوری اطلاعات از شیوه مصاحبه های نیمه ساختاریافته استفاده گردید. تحلیل داده ها و تعیین مقوله ها و استانداردها با تکنیک کدگذاری کوربین و اشتراوس و با نرم افزار ماکس کیودا انجام گردید. یافته ها نتایج حاصل از پژوهش به تدوین 4 استاندارد آموزشی و 25 شاخص ضروری برای طراحی یک بازخورد موثر و به موقع در حوزه یادگیری الکترونیکی انجامید. نتایج پژوهش می تواند به عنوان راهنمای عمل در طراحی محیط های یادگیری الکترونیک مورد استفاده طراحان و فناوران آموزشی قرار گیرد و یا بر اساس نتایج بدست آمده می توان به ارزیابی دوره های یادگیری الکترونیک در بعد بازخورد پرداخت. نتیجه گیری در مجموع بازخورد نقش اساسی در فرایند یادگیری الکترونیک ایفا می کند که زمینه سازی برای تشخیص مشکلات فرایند یاددهی-یادگیری و پیشنهادات اصلاح شده برای این چالش ها را ایجاد می کند. با این حال, زمانی که بازخورد داده می شود حیاتی است. کمبود زمان نشان می دهد که مزایای بالقوه بازخورد اغلب به دست نمی آید و مدرسان اغلب قادر به ارایه بازخورد متناسب با شرایط و اهداف آموزشی نیستند. نتایج پژوهش حاضر می تواند طراحی و ارایه بازخورد مناسب باهدف یادگیری و استفاده موثر از فناوری های آموزشی را در زمان مناسب فراهم کند و به طراحان محیط های یادگیری الکترونیک کمک نماید تا زمان مناسب برای ارایه بازخورد به هدر نرود و همیشه ارایه بازخورد در زمان مناسب و با روش مناسب انجام گیرد. بر اساس نتایج پژوهش, ارزیابان و مدیران محیط های یادگیری الکترونیکی برای ارزشیابی از شیوه بازخورد دهی مدرسان یادگیری الکترونیکی می توانند از فرم ارزیابی مقاله که بر اساس استانداردها و شاخص های تدوین شده در یک طیف لیکرتی تدوین شده است استفاده ببرند.