بررسی تنوع گونه های گیاهی در واحدهای اکوسیستمی در منطقه جنگلی ده سرخ، جوانرود

تنوع زیستی در ادامه حیات بشر, مسایل اقتصادی, پایداری و عملکرد اکوسیستم ها امری ضروری است. در این تحقیق به وسیله دو روش تحلیل خوشه ای و تحلیل دو طرفه گونه های شاخص, واحدهای اکوسیستمی مشخص شد. 111 گونه گیاهی در قالب 58 قطعه نمونه به 4 واحد اکوسیستمی تخصیص یافتند: واحد 1 (گروه Pyrus syriaca), واحد 2 (گروه (Quercus infectoria, واحد 3 (گروه (Quercus brantii و واحد 4 (گروه (Rosa caniana. شش شاخص تنوع و یکنواختی شامل شاخص های: شانون- وینر, سیمپسون دو طرفه, هیل, پایلو, آلاتالو و ملیناری محاسبه شدند. آنالیز واریانس یک طرفه و مقایسات چند دامنه دانکن برای بررسی اختلاف تنوع و متغیرهای محیطی در واحدهای اکوسیستمی به کار گرفته شدند. واحدهای Q.infectoria و R.caniana دارای تنوع بیشتری نسبت به دو واحد دیگر بوده و تنوع واحدهای 1 با 3 و 2 با 4 اختلاف معنی داری نداشت. متغیرهای شیب, جهت جغرافیایی, ارتفاع از سطح دریا, درصد پوشش درختی و علفی در تجزیه و تحلیل ها وارد شدند. آنالیز واریانس یک طرفه اختلاف شاخص های تنوع و متغیرهای محیطی شیب و درصد پوشش علفی را نشان داد. نتایج تحلیل تشخیص چند متغیره تشکیل توابع تشخیص بر اساس شاخص ملیناری و درصد شیب بود.