تاثیر سازندهای زمین شناسی بر کاهش کیفیت آب های سطحی و زیرزمینی در حوزه آبخیز کویر مرکزی ایران (مطالعه موردی: حوزه آبخیز چشمه علی دامغان)

منطقه مورد مطالعه حوزه آبخیز «چشمه علی دامغان» یکی از زیرحوزه های «کویر حاج علی قلی» و بخشی از حوزه آبخیز بزرگ کویر مرکزی می باشد. مطالعه بر اساس تهیه لایه های مختلف اطلاعاتی به صورت نقشه های رقومی در محیط نرم افزار Arcview 3.2, تعیین محل نمونه برداری از آب و تطابق و تفسیر لایه های مختلف, انجام شد, لایه های اطلاعاتی عبارتند از: نقشه ژئومرفولوژی, نقشه زمین شناسی, نقشه حساسیت به فرسایش, شبکه آبراهه های اصلی, نوع رسوبات و سنگ کف و نمونه های آب, که پس از تطابق مکانی لایه های اطلاعاتی و بررسی پراکنش منابع آبی, تاثیر سازندهای زمین شناسی بر تغییرات کیفی آب تجزیه و تحلیل شد. نتیجه آزمایش ها نشان داد که عامل اصلی تخریب کیفیت آب سطحی در سطح حوزه مارن های نئوژن (Ngm) می باشند که بیشترین گسترش را در غرب حوزه دارند. همچنین گسترش سنگ کف مارنی در دشت سر و پلایا عامل اصلی تخریب کیفیت آب زیرزمینی می باشد.