قابلیت فضاهای جمعی در مجتمع های مسکونی

تاثیرپذیری کیفیت مجتمع های مسکونی از قابلیت فضاهای جمعی موضوع مهمی است که باید از دیدگاه های مختلف, به ویژه از منظر کالبد معماری به آن پرداخته شود. اغلب به این مفهوم, علی رغم اهمیت, که می تواند بر امنیت محیط و شیوه استفاده از آن اثرگذار باشد, کمتر توجه شده است. موضوع این پژوهش تحلیل چگونگی عملکرد فضاهای جمعی است. از این رو ضرورت پرداختن به نقش قابلیت های فضای جمعی و چگونگی ارتباط آن ها با یکدیگر اهمیت می یابد. در پژوهش حاضر چهار متغیر و قابلیت مهم:.1 رابطه بین سطح و میزان استفاده از آن2. ظرفیت این فضاها.3 ساعات و تعداد استفاده.4 تعداد طبقات مجتمع ها بررسی و همبستگی بین متغیرهامقایسه می شود. این بررسی رابطه میان متغیرها با انجام یک آزمون در میان تعدادی از مجتمع های مسکونی تبیین شده است. به این منظور وجوه رابطه فوق در تعدادی از مجتمع ها پیمایش و تحلیل شده است. برای دستیابی به اهداف پژوهش, پنجاه مجتمع نمونه به صورت تصادفی از میان فهرست مجتمع های مسکونی شناسنامه دار در وزارت راه و شهرسازی انتخاب گردیدند. دستاو ردهای پژوهش نشان می دهد که میان تخصیص فضاها به فعالیت های جمعی و به کارگیری عناصر طراحی معماری در این فضاها با میزان استفاده و استقبال ساکنان مجتمع های مسکونی از فضاهای جمعی رابطه معناداری هست.