وقفه پتانسیلی تحریکی پیوندگاه عصب سمپاتیک در وازد فرنس توسط سورامین: مطالعه تجربی روی خوکچه هندی

مقدمه. شواهد موجود حاکی از اثربخشی سورامین به عنوان آنتاگونیست انتخابی p2x پورینوستور می باشد. غلظتهای 100µm سورامین پاسخ انقباضی تحریک p2xپورینوسپتور به آگونیستهایی همچون آلفا, بتامتیلن ATP را وقغه می دهد. با این حال این ماده در مقابل محرکهای دیگر نظیر نورآدرنالین اگزوژن یا اکونیست های موسکارینی فاقد اثر آنتاگونیستی بوده است. در این مطالعه اثر سورامین روی پتانسیلهای تحریکی پیوندگاه عصب سمپاتیک(sejps) برای تایید منشا پورینرژیک پتانسیلهای پیوندگاه عصبی و بدست آوردن اطلاعات بیشتر در مورد نحوه عمل سورامین در سطح الکتروفیزیولوژیکی مورد بررسی قرار گرفت . روشها. سورامین ابتدا در آب مقطر حل شد و سپس محلول رقیق شده با غلظت 10-1M در حالت منجمد نگاهداری شد. خوکچه های هندی مذکور از نژاد آلبینو کشته شده و وازدفرنس آنهاپس از تشریح حیوان در محلول فیزیولوژیک در حرارت 35°C درجه و برقراری مخلوط گاز اکسیژن 95% و کربن دی اکسید 5% نگهداری شد. با قرار دادن میکرو الکترودهایی با مقاومت 40-20MQ در انتهای پروستاتیک آنها تغییرات الکتریکی درون سلولی ثبت شدند . نتایج. در وازفرنس جدا شده خوکچه هندی پتانسیل استراحت غشا, برای سلولهای عضله صاف شاهد 67.4±0.7mبود (n=48). تحریک الکتریکی در فرکانس  sejps 0.5Hzایجاد کرد که بطور یکنواخت بعلت پدیده تسهیل بزرگ می شوند. در سلولهای شاهد متوسط اندازه SEJPs  کاملا تسهیل شده 8.5±0.8mv  بود (n=32) . تحریک در فرکانس 1HZ یا 2HZ تسهیل بیشتری را ایجاد می کرد زیرا SEJPS برای شروع ا یجاد پتانسیل عملهایی که در اکثر سلولها -55mV تخمین زده می شد به حد آستانه رسید. سورامین کاهش وابسته به دوز در اندازه متوسط  SEJPs به وجود آورد که در تمام آزمایشها با غلظتهای مختلف سورامین غیر از غلظت 1µm از لحاظ آماری معنی دار بود. بحث. سورامین قادر است SEJPs را در وازدفرنس خوکچه هندی وقفه دهد. کاربرد آنتاگونیست انتخابی آلفا 1- ادرنوسپتور (پرازوسین) اندازه متوسط SEJPs را حتی در فرکانس های تا 8HZ کاهش نمی دهد. به نظر نمی رسد نوروآدرنالین در این بافت کمک به ایجاد SEJPs کند.