اثر فناوری اطلاعات و ارتباطات بر کاهش فقر (مطالعه موردی 13 کشور منتخب)

فناوری اطلاعات و ارتباطات (فاوا) از دهه 1990 به بعد تاثیرات مستقیم و غیرمستقیم خود را در زمینه های اقتصادی, فرهنگی و سیاسی کشورهای مختلف نشان داد. مطالعات بسیاری از ابعاد تاثیرگذاری فاوا بر عملکرد متغییرهای گوناگون اقتصادی صورت گرفته است اما هدفی که ما در این مقاله به دنبال آن هستیم اثرگذاری فاوا بر جنبه های غیراقتصادی چون فقر یا توسعه انسانی است که با پی بردن به اهمیت این تاثیرگذاری می توان به اهداف بلندمدتی که سیاست بسیاری از کشورهای در حال توسعه در ریشه کن نمودن فقر است دست یابیم. با توجه به هدف مقاله که در پی بررسی اثر فناوری اطلاعات و ارتباطات بر کاهش فقر می باشد, قلمرو تحقیق مطالعه بدلیل همگن بودن برخی زیرساخت ها از 13 کشور در حال توسعه ای چون ایران, بنگلادش, برزیل, مصر, هند, تایلند, مالزی, فیلیپین, پاناما, پاکستان, سنگال, اندونزی و ترکیه می باشد که برای دوره زمانی 2008-1995 با استفاده از روش داده های تلفیقی (پانل دیتا) ارزیابی گردیده است .در برآورد الگوی تجربی اثر فاوا بر کاهش فقر کشورهای مورد بحث از اجزای شاخص ICT چون تعداد خطوط تلفن ثابت, تعداد خطوط تلفن همراه و تعداد کامپیوترهای شخصی هر کدام به ازای هر 100 نفر و همچنین میزان سرمایه گذاری در فاوا در کنار شاخص توسعه انسانی(HDI) بر روی شاخص فقر انسانی (HPI) مبیین وجود یک رابطه معنی دار و قوی دارد.