مطالعه بقایای پستانداران کوچک رسوبات کواترنری غارهای یافته و کانی میکائیل و مفهوم دیرینه اقلیم شناسی آنها

دیرین جانورشناسی غارهای یافته وکانی میکائیل در مرکز و شمال باختری زاگرسسبب شناسایی مجموعه ای از بقایای پستانداران کوچک شد.بررسی های تاکسونومیکی نشان می دهد که چهار راسته از پستانداران کوچک شامل راسته جوندگان با خانواده های میوریده(Muridae) , کریسیتیده (Cricetidae), کالومیسیده (Calomyscidae), دیپودیده (Dipodidae)؛ راسته لاگومورف ها با دو خانواده اکوتونیده  (Ochotonidae)و لپوریده(Leporidae)؛ راسته سوریکومورف ها با خانواده تالپیده (Talpidae) و همچنین راسته گوشتخواران کوچک با خانواده موستلیده (Mustelidae) یافت شدند. بقایای یادشده از لایه های مختلف این دو غار و پس از حفاری سیستماتیک به دست آمدند. آنالیزهای رادیوکربنبر روی بقایای استخوانی نشان می دهد که قدیمی ترین نمونه متعلق به غار یافته با سن 35هزار سال پیشو زمان پلیستوسنبوده در حالی که غار کانی میکائیل, دوره ای از اواخر پلیستوسن (19 هزار سال پیش) تا هولوسن (1700 سال پیش) را پوشش می دهد. تحلیل های ژئوکرونولوژی رسوبات غار کانی میکائیل نشان می دهد که لایه های زیرین غار, متعلق به آخرین دوره یخبندان در اواخر پلیستوسن بوده که به تدریج و با گرم شدن هوا توسط دوره هولوسن جایگزین شده است.به دنبال این تغییرات آب و هوایی,طیف جانوری در دوره پلیستوسن و هولوسن نیز در فازهای گرم و سرد مهاجرت کرده و یا انتشار بیشتری یافتند.هدف از این نوشتار, مطالعه بقایای پستانداران کوچک دو غار یافته وکانی میکائیل در مرکز و شمال باختری زاگرس وپژوهش در رابطه با روش های مطالعه تنوع زیستی قدیمه, شرایط محیط قدیمه و تکامل ریزمهره داران بر روی فلات ایران است.