بینامتنی لفظی شعر بدوی جبل با قرآن کریم

هر چند اصطلاح بینامتنی در دهه های اخیر مطرح شده است, اما این پدیده با همه انواع خود از دیرباز در ادبیات اسلامی کاربرد داشته است. شایع ترین نوع این پدیده, کاربرد آیات, واژگان و معانی قرآنی یعنی اقتباس در آثار ادبی است. ادیبان و شاعران معاصر نیز به این امر بی توجه نبوده اند. یکی از شاعران معاصر عرب که از مضامین و واژه های قرآنی بسیار سود جسته و جایگاه ویژه ای را در این عرصه به خود اختصاص داده است, بدوی جبل شاعر سوری, متولد 1903 م است. از جمله دلایل جایگاه ویژه وی, می توان به آشنایی او با قرآن کریم در کودکی و تسلط بر آن اشاره کرد. البته این تنها دلیل استفاده وی از واژگان و مضامین قرآنی نیست, شاید عامل اصلی, آن باشد که وی خواست تا در جو خفقانی که می زیست, حقایق را با استفاده از آیات قرآنی به صورت رمز و نماد روشن سازد و به علاوه, آن معنویت از دست رفته را به جامعه بازگرداند و شعر خود را با بهترین واژگان که همان واژه های قرآن است, مزین نماید. این تحقیق بر آن است تا ضمن تعیین موارد کاربرد واژه های قرآنی, این موارد را نیز بررسی و تحلیل نماید. قابل ذکر است که در این خصوص مطالعاتی صورت گرفته و به چاپ رسیده است و این تحقیق می تواند تکمله ای برای آن مطالعات یا نگرشی دوباره و جدید به موضوع باشد.