تحلیل شخصیت و آثار یوهان زشندورف در آلمان سده هفدهم

یوهان زشندورف (1662-1580) رئیس مدرسه لاتین سِویکاو, دانشمندی زبان شناس و از مسیحیان لوتری بود. وی از پیشگامان عرصه مطالعات عربی و اسلامی در قلمرو پادشاهی آلمان در امپراتوری روم بود. ترجمه سوره های صف و نباء به لاتین و همچنین ترجمه تفسیر سوره های قارعه و عصر ازجمله آثار چاپی اوست که با حروف چوبی به دشواری چاپ شده است. وی برای تهیه نسخه کامل چاپی قرآن به همراه ترجمه لاتین, کوشش های فراوانی انجام داد؛ اما به دلایل نامعلومی موفق به چاپ کامل قرآن نشد. تاکنون در پژوهش های فارسی فعالیت ها و آثار یوهان زشندورف در کسوت طلایه دار مطالعات اسلامی, موردتوجه و تجزیه وتحلیل قرار نگرفته است. این پژوهش با روش توصیفی کتابخانه ای به مرور آثار و فعالیت های زشندورف در حوزه آموزش عربی و ترجمه قرآن به زبان لاتین پرداخته و بر پایه پژوهش های پیشین آصف بِن توو, روبرتو توتولی و رینولد گِلِی تلاش کرده است جایگاه این مستشرق آلمانی در حوزه آموزش عربی و مطالعات اسلامی را ترسیم کند. در کنار توصیف و معرفی اجمالی آثار زشندورف, نتایج نشان می دهد گرچه وی در مراحل اولیه ترجمه خود را با نیت رده نویسی آغاز کرد, ولی در مراحل بعدی و پس از آشنایی با تفسیر بیضاوی, رویکرد خود را تغییر داد که همین امر می تواند عامل انزوای وی در مراحل پایانی حیاتش باشد.