تعیین میزان بازماندگی شیلاتی بچه کپور ماهیان پرورشی رهاسازی شده در بخش غربی تالاب انزلی - سال 1385

تالاب انزلی دارای توان اکولوژیک بالا و شرایط مناسبی برای پرورش کپورماهیان چینی در کنار سایر گونه های موجود می باشد. هدف از این تحقیق, رهاسازی بچه ماهیان و صید مجدد چهار گونه فیتوفاگ, بیگ هد, آمور و کپور معمولی پس از یک دوره 7-4 ماهه و تعیین ضریب بازگشت آن ها می باشد. این تحقیق در بهار و تابستان 1384 با رهاکرد 2200000 قطعه از انواع کپور ماهیان با میانگین وزنی 2±30 گرم به بخش های غربی تالاب انزلی (مناطق آبکنار, ماهروزه و قرابا) در دو نوبت و طی 95 مرحله رهاسازی آغاز گردید. درصد رهاسازی از هر گونه عبارت از 48 درصد آمور, 8.5 درصد بیگ هد, 32.5 درصد فیتوفاگ و 11 درصد کپور بوده است. نمونه برداری به صورت دو بار در هفته و در طول 7 ماه صورت گرفت. وزن با دقت یک گرم و طول با دقت یک میلی متر اندازه گیری شد. جهت پردازش داده ها از نرم افزار Excel استفاده گردید. بیوماس نهایی محاسبه شده این چهار گونه معادل 3.4 تن ماهی آمور, 71.2 تن بیگ هد, 167.8 تن فیتوفاگ و 23.5 تن کپور بود. به طور کلی ایستگاه آبکنار از صید بالاتری نسبت به سایر ایستگاه ها برخوردار بود, زیرا حدود 48 درصد از بچه ماهیان در این منطقه رهاسازی شدند. میانگین طول و وزن ماهیان آمور 3±42 سانتی متر و 26±1121 گرم, میانگین طول و وزن ماهیان بیگ هد 2±47 سانتی متر و 42±1185 گرم, میانگین طول و وزن ماهیان فیتوفاگ 4±49 سانتی متر و 67±1168 گرم و میانگین طول و وزن ماهیان ماهیان کپور معمولی 3±38 سانتی متر و 35±1208 گرم به دست آمد. میزان ضریب بازگشت شیلاتی 10 درصد تعیین گردید.