بررسی تغییر زبان زنانه در ترجمه شعرهای غاده السمان به فارسی (مطالعه موردی؛ دو ترجمه «غمنامه ای برای یاسمن ها» و «علیه تو اعلان عشق می دهم» از عبدالحسین فرزاد)

مساله زبان زنانه در نظریه های بسیاری از فمینیست ها مطرح شده است. براساس آن, نگارش زنان-به شکلی جوهری-با نگارش مردانه متفاوت است. به همین منظور, نظریه پردازان فمینیست, تلاش کردند که سبک زنانه را در نوشتار بپرورند و در این مورد, آرای پراکنده و متکثری را بیان کردند. با گسترش نظریه های نقدی فمینیستی, بسیاری از زنان نویسنده و شاعر از آن تاثیر پذیرفتند و آثارشان را با زبانی زنانه نوشتند و سرودند. شاعر و نویسنده سوری, غاده السمان به سبب تحصیل در غرب و آشنایی با جنبش های زنانه, توانست نگارش زنانه یگانه ای را در نوشته هایش خلق کند. برخی از شعرهای او به فارسی ترجمه شده اند. عبدالحسین فرزاد در «غمنامه ای برای یاسمن ها» و «علیه تو اعلان عشق می دهم» گزیده ای از شعرهای او را به فارسی ترجمه کرده است. در پژوهش حاضر سعی شده تا با استناد به آرای ارایه شده درخصوص نگارش زنانه, ترجمه های فوق نقد شود. برای این منظور, ابتدا آرای متکثری که ناقدان فمینیست در مورد نگارش زنانه مطرح کرده اند, فهم و استخراج و با در نظر گرفتن آن, ترجمه های مدنظر بررسی شده است. نتیجه های تحلیل بیانگر این است که در ترجمه های مورد بحث به مواردی چون واژگان زنانه, سیالیت, انحراف از ساختارهای حاکم بر جمله, شیوه نگارش, ساختارشکنی و وارونه سازی ارزش های مردانه دقت نشده است.