بررسی تأثیر روش های سنکرون سازی بر پایداری سیستم های فتوولتائیک متصل به شبکه

چکیده: با توجه به استفاده روزافزون از ریزشبکه ها, بررسی پایداری آنها از اهمیت ویژه ای برخوردار است. یکی از معایب منابع تولید پراکنده مبتنی بر اینورتر نسبت به ژنراتور سنکرون این است که برای اتصال به شبکه, نیاز به داشتن اطلاعات فرکانس و فاز در نقطه اتصال به شبکه در هر لحظه می باشد که این کار با استفاده از روش های سنکرون سازی انجام می شود. در این مقاله به بررسی تأثیر روش های مختلف سنکرون سازی شامل روش های SRF-PLL, اینرسی مجازی و K ثابت بر پایداری اینورترهای متصل به شبکه پرداخته شده است. با توجه به اینکه عواملی نظیر هارمونیک ها, توالی منفی ولتاژ شبکه, افزایش امپدانس شبکه, تغییرات فرکانس شبکه و تغییرات شدت تابش خورشید از دلایل ناپایداری هستند, یک سناریو کلی شامل این عوامل برای تعیین کمترین مقدار خازن لینک DC با حفظ پایداری سیستم در هر یک از روش های سنکرون سازی تعریف شده است. تعیین کمترین مقدار خازن لینک DC برای حفظ پایداری سیستم بصورت یک مسئله بهینه سازی تعریف شده که با استفاده از الگوریتم بهینه سازی ازدحام ذرات حل شده و پایداری سیستم با آنالیز مقادیر ویژه بررسی شده است.