بررسی کمی تعاملات بخش های اصلی اقتصاد کشور در قالب تحلیل مسیر ساختاری

در این مقاله, وابستگی های متقابل سه بخش اصلی اقتصاد کشور یعنی کشاورزی, صنعت و خدمات  را در دو رویکرد ماتریس حسابداری اجتماعی؛ رویکرد ماتریس ضرایب فزاینده متعارف و رویکرد ضرایب فزاینده تجزیه شده در قالب تحلیل مسیر ساختاری مطالعه و محاسبه می کنیم. رویکرد اول, تاثیر توسعه و گسترش یک حساب بر حساب دیگر را به طور همه جانبه به دست می دهد. اما از اینکه تاثیر مذکور چه مسیرهایی را طی می کند و نقش فعالیت های تولیدی, عوامل تولید و نهادهای داخلی جامعه در فرایند تولید چیست, اطلاعی به دست نمی دهد. این خود می تواند محدودیت هایی را هم برای تحلیل گر و هم برای سیاست گزار فراهم کند. رویکرد دوم, ضمن اینکه مسیرهای مختلف ناشی از تاثیر توسعه و گسترش یک حساب بر حساب دیگر را آشکار می کند, حلقه ها, مدارها و شبکه هایی را که در هر مسیر ایجاد می شود به صورت کمی نشان می دهد و به این ترتیب, می تواند زمینه تحلیل اقتصادی – اجتماعی را در یک نظام پیچیده فرایند تولید در جهت سیاست گزاری فراهم کند.با استفاده از ماتریس حسابداری اجتماعی سال 1375, رویکردهای فوق را برای اقتصاد ایران مطالعه و نشان می دهیم که ماتریس ضرایب فزاینده متعارف فقط زمینه اتخاذ سیاست گزاری اقتصادی را در خصوص توسعه وگسترش بخش ها فراهم می آورد, حال آنکه شناسایی مسیرهایی که از تجزیه تاثیر همه جانبه حاصل می شود, این امکان را فراهم می آورد که صرف اتخاذ سیاست های اقتصادی موجب افزایش تولید نخواهد شد. تحقق این امر نیاز به سیاست گزاری های همزمان اقتصادی و اجتماعی دارد.