نقش سه وزیر(معین الدین پروانه، صلاح الدین ایوبی، شمس الدین اصفهانی) در منشآت سلاطین

نقش سه وزیر(شمس الدین اصفهانی, معین الدین پروانه و صلاح الدین ایوبی) در منشآت سلاطین چکیده منشآت سلاطین, اثری از کاتبی نامعلوم در سده ششم و هفتم است که در موضوع اصول مکاتبات دولتی و دیوانی (ازجمله: تهنیت, تعزیت, رواتب, مراتب, دستورهای حکومتی, قواعد املا, شیوه های اغراق گویی و. . . ) تالیف شده است. این مقاله به شیوه توصیفی تحلیلی, نامه های سه وزیر (شمس الدین اصفهانی, معین الدین پروانه و صلاح الدین ایوبی) را بررسی کرده و از خلال آن ویژگی های, اجتماعی و تاریخی و فرهنگی آن روزگار را کاویده است. درزمینه منشآت سلاطین, تا به حال پژوهش روشمند و آکادمیکی صورت نگرفته است نتایج تحقیق نشان می دهد اندیشه های ایرانشهری در منشآت سلاطین به شکلی پررنگ و برجسته نمود یافته است. نویسندگان در لابه لای این نامه ها, مخاطبانشان را به راستی, داد و خرد فراخوانده اند و درحقیقت آیین نامه مستقل و مستندی تدوین کرده اند که مانع از انحراف و زوال زودرس حکومت شده است. کلیدواژه: منشآت سلاطین, مکاتبات دیوانی, اندیشه ایران شهری, سبک شناسی