بررسی تعاملات بین دهیاران و شوراهای اسلامی در مدیریت و توسعه نواحی روستایی (مورد مطالعه: بخش دهدز شهرستان ایذه)

در دهه های گذشته, دو نهاد دهیاری و شورای اسلامی, نهادهای محلی مشارکت کننده در مدیریت و توسعه روستایی بوده اند. نکته مهم در این زمینه, تعاملات این دو نهاد با یکدیگر در راستای توسعه نواحی روستایی است, زیرا دهیاری, نهادی اجرایی است که در راستای تصمیمات و مشارکت شورای اسلامی اقدام می کند, بنابراین, ارزیابی تعاملات دهیاران و شورای اسلامی در مدیریت و توسعه نواحی روستایی برای مشخص کردن مسائل و مشکلات در این زمینه و بهبود شرایط کنونی اهمیت دارد. پژوهش حاضر, بررسی کمی و از نوع توصیفی - تحلیلی است. روش پژوهش نیز پیمایشی (میدانی) است. جامعه بررسی شده شامل افراد ساکن در روستاهای دارای دهیاری و شورای اسلامی در بخش دهدز شهرستان ایذه, بالغ بر 13021 نفر است. بر اساس رابطه کوکران, حجم نمونه بالغ بر 373 نفر محاسبه شد. نتایج نشان دادند به طور کلی تعاملات بین دهیاران و شوراهای اسلامی چندان مطلوب نیستند. بررسی آزمون تی تک نمونه ای و الگوی معادلات ساختاری, بیان می کند شاخص اجتماعی, از نظر تعاملات دهیاران و شوراهای اسلامی وضعیتی مناسب, اما از نظر شاخص های اقتصادی, زیست محیطی و کالبدی وضعیت ضعیف تری داشته اند و تعاملات و روابط, نامطلوب بوده اند. نوع روابط دهیاران و شوراهای اسلامی بایستی زمینه ساز توسعه پایدار شود, درحالی که نتایج, چنین وضعیتی را نشان نمی دهند, بنابراین, دهیاران و شوراهای اسلامی باید همه شاخص های توسعه را به صورت یکپارچه دنبال کنند و با ایجاد تعاملات در همه شاخص ها, مدیریت و توسعه روستاها را محقق کنند.