معناشناسی در آثار معماری از منظر اسلامی

مقدمه طی بررسی مساله "چیستی معنا در آثار معماری", نگارندگان در این مقاله نظریه ای جدید در حوزه معنای آثار معماری با عنوان "معناشناسی در آثار معماری از منظر اسلامی" ارایه نموده اند که هدف اصلی از تبیین این نظریه, تبیین ماهیت معنا در آثار معماری از منظر اسلامی است تا با تامین این هدف, و "چیستی نقش « پاسخ پرسش هایی نظیر "چگونگی دامنه معنایی آثار معماری معمار در شکل گیری معنای اثر" روشن شود. روشی که برای استنتاج نظریه فوق الذکر مورد استفاده قرار گرفته است روشی ترکیبی (مرکب از تحلیل محتوای کیفی و استدلال منطقی) است. ضمن آنکه با توجه به ماهیت تئوریک نظریه, گردآوری داد هها از طریق مطالعات اسنادی کتابخانه ای و با تحلیل گزاره های حکمی و بنیان های فلسفی موجود در آموزه های اسلامی و به طور خاص, آموزه های حکمی-فلسفی مکتب اسلام انجام شده است. نتیجه گیری برپایه یافته های این پژوهش, اولا معنای اثر در مقام تکوین, متاثر از سه مولفه معمار, کالبد اثر و زمینه است؛ حال آنکه در مقام تاویل, علاوه بر این سه مولفه, مولفه چهارمی به نام مخاطب نیز ذی سهم است؛ ثانیا دامنه معنایی آثار معماری, دامنه ای نیمه بسته, ضابطه مند و محدود است که این محدودیت به دلیل وجود عامل مشترکی به نام فطرت میان همه انسان ها است. با توجه به نقش فطرت به عنوان عامل مشترک و ثابت و حقیقی بین تمام انسان ها, اثر معماری قابلیت لازم برای القای هر معنایی را ندارد و هر کالبدی, مابه ازای معنایی مشخصی دارد.