باری دیگر در آغاز راه (یادداشتی به مناسبت انتشار پنجاهمین شماره صفه و تقارن آن با پنجاهمین سالگرد تاسیس دانشگاه شهید بهشتی)

انتشار پنجاهمین شماره صفه را و نیز تقارنش را با پنجاهمین سالگرد تاسیس دانشگاه شهید بهشتی، به فال نیک و نشانه ای از موفقیت نسبی در راهی طولانی که تاکنون طی کرده ایم؛ گرچه معترفیم که کاستی هایی فراوان نیز در این تجربه داشته ایم.رسیدن به موفقیت انتشار پنجاه شماره صفه طی زمانی نزدیک به دو دهه تنها با همت و تلاش یارانی عزیز و نستوه میسر شده است که هر یک سهمی بزرگ در استمرار حیات و ارتقای مجله بر عهده داشته است. برخی از این یاران دیگر همراه صفه نیستند و برخی نیز دیگر در میان ما نیستند و به سرای باقی شتافته اند. برای همه آن یاران خیرات دنیوی و اخروی آرزو می کنیم. این تلاش ها بی گمان نقشی مهم در بدل شدن صفه به یکی از پرسابقه ترین و دیرپاترین مجله های معماری کشور داشته است و اکنون در این فرصت ویژه از همه یاران همکار قدردانی می کنیم. اما بی گمان مهم ترین سرمایه صفه خوانندگان و نویسندگانش بوده و هستند، کسانی که در نگاه نخست به نظر می رسد «میهمانان» صفه باشند، اما در حقیقت «میزبانان» و «حامیان» اصلی ایشان اند. نویسندگان به امید رساندن پیام شان به خوانندگان با بزرگواری مقاله شان را به صفه می سپارند، و خوانندگان به امید خواندن سخنانی که گویای یافته های ناب نویسندگان است، به صفه توجه می کنند.