نگرشی بر ارزش یابی در نظام آموزشی طراحی معماری

مقاله حاضر با تکیه بر مفهوم کلی ارزیابی آموزشی به مثابه حلقه ای مهم در فرایند آموزش و به خصوص آموزش عالی، در جست و جوی نزدیک شدن به سازوکارهای عملی ارزش یابی پروژه های طراحی معماری به مثابه محوری ترین دروس در فرایند آموزش آکادمیک معماری است. بدین ترتیب مقاله در جست و جوی راهی برای دستیابی به چارچوبی مفهومی برای ارزیابی توان علمی و حرفه ای دانشجویان، عوامل تاثیرگذار بر ارزیابی پروژه های طراحی معماری را در چند محور اصلی به دست می دهد. بر این اساس تاکید مقاله بر تدابیر کلی در ارزیابی، موارد ارزیابی و در نهایت ارزیابی کنندگان به مثابه سه ضلع مثلث ارزش یابی پروژه های طراحی معماری است.در این مقاله با تاکید بر سه مرحله اصلی در ارزش یابی، نکاتی چند در مورد ارزیابی طرح و دانشجو بررسی و در نهایت موارد و محورهایی مطرح می شود که نقشی کلیدی در روند ارزیابی پروژه های طراحی معماری دارند. علاوه بر این، سعی می شود با دخالت دادن دیگر شاخص های علمی معتبر همچون معدل کل و میانگین نمرات دروس عملی سنجه معتبرتری برای ارزیابی نهایی دانشجو ارایه شود تا با ارزش یابی جامع و فراگیری امکان معرفی عملکرد تحصیلی دانشجو از طریق دانشنامه فارغ التحصیلی با درجه صحت بالاتری فراهم شود.