ساختار و نقش مایه های مدارس دوره تیموری در خطه خراسان

باتوجه به مطالعات کارشناسان در حوزه هنری شاید بتوان دوره تیموری را یکی از مهمترین ادوار تاریخ هنری ایران زمین محسوب نمود. آثار بجای مانده از این دوره نیز حاکی از اهمیت هنری این دوره از تاریخ ایران است. این سلسله, با تکریم هنرمندان و معماران و گردآوردن آنان از اقصی نقاط کشور هم در ساختار معماری و هم در تزیینات آن, نقش آفرین بوده اند. بهترین شاهد این مساله, مدارس این دوران در منطقه خراسان است.طبق اسناد تاریخی ساخت مدرسه از دوره سلجوقیان در ایران مرسوم می شود و تیموریان نیز این سنت را ادامه می دهند. مدارس بالاسر 800.1379, مدارس پریزاد 82.1420, مدرسه دودر 843.1439 و غیاثیه خرگرد 1444.848 نشانگر اهمیت مدرسه سازی در دوره تیموریان است که در این مقاله ساختار و نقش مایه های تزیینی چهارمدرسه مذکور مورد بررسی و مقایسه قرار می گیرد.در پی بررسیهای به عمل آمده می توان این گونه استنباط نمود که در سیر تحول معماری و تزیین مدارس دوره تیموری یک روند تکاملی وجود داشته و از نظر محتوای کتیبه ها استفاده از مضامین دینی رواج بیشتری داشته است.روش تحقیق این مقاله به صورت تاریخی, توصیفی و تحلیلی است.اهداف مقاله: 1 شناسایی مدارس دوره تیموری و مقایسه آنها, 2 شناخت روند تحول ساختار و تزیین معماری مدارس تیموری در خطه خراسانسوالات مقاله: 1- مدارس تیموری از نظر معماری, تزیینات و محتوای کتیبه ها دارای چه ویژگیهایی هستند؟ 2- تفاوتها و شباهتهای تزیینی و ساختاری مدارس مذکور کدام است؟