شعر مدرن فارسی

نگارش کتاب درباره تاریخ ادبیات ایران به زبان المانی پیشینه ای بس طولانی دارد. نخستین اثر در این زمینه را به سال 1818 یوزف فون هامر – پورگشتال اتریشی با عنوان تاریخ سخنوری ایران منتشر کرد. هامر – پورگشتال، پیش از انتشار این اثر، دیوان حافظ را به زبان المانی ترجمه کرده و گوته را در شصت و هشت سالگی بر آن داشته بود که، سرمست از اندیشه های حافظ، «قلم به دست بگیرد» و دیوان غربی – شرقی را بنگارد (GOETHE 1994,Bd. 3, S. 272) اهمیت تاریخ سخنوری ایران در آن است که انتشار آن سبب شد تا بسیاری از آثار شاعران ایرانی به زبان المانی ترجمه شود. از آن جمله می توان به ترجمه های فریدریش روکرت از آثار فردوسی، مولانا، نظامی، و خیام اشاره کرد.