مبانی ممنوعیت مصرف و تجارت غذایی حیوانات وحشی از منظر حقوق بین الملل (با نگاهی به انتقال ویروس کرونا از خفاش به انسان)

مطابق گزارش های سازمان بهداشت جهانی, ویروس کرونا به عنوان علت بیماری کووید19 ریشه در انتقال ویروس از خفاش به انسان داشته است. بسیاری از این نوع بیماری های کشنده, ناشی از تغذیه انسان از حیوانات وحشی است که منجر به تهدید امنیت انسانی میلیاردها انسان و مرگ چندصدهزار نفر شده است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی به دنبال یافتن بنیان هایی برای ممنوع شناختن یا ممنوع ساختن تولید, مصرف و تجارت غذایی حیوانات وحشی در چارچوب حقوق بین الملل است. بدین منظور و با ارایه استدلال های حقوقی تبیین شده است که اولا حق برغذا مانع ممنوع شناختن این اقدامات نیست و حتی موید آن است. ثانیا تعهدات دولت ها درخصوص پیشگیری از بلایا ایجاب می کند تولید, مصرف و تجارت مصرف غذایی این حیوانات را ممنوع سازند. علاوه بر این, در فرض عدم ممنوعیت صریح نیز زیان های گسترده ناشی از مصرف حیوانات وحشی, دولت های قاصر از باب ورود خسارت مسیولیت بین المللی دارند. همچنین حفاظت از تنوع زیستی ایجاب می کند حقوق بین الملل چنین مصارفی را ممنوع سازد. بنابراین پیشنهاد می شود دولت ها از طریق انعقاد معاهده ای مشخص نسبت به توقف روند حاضر اقدام نمایند.