ارائه مدل مدیریتی مطلوب به منظور ساماندهی کودکان کار و خیابان (مطالعه موردی: شهر تهران)

مقدمه و هدف پژوهش: در این مقاله به ارائه مدل مدیریتی مطلوب جهت ساماندهی کودکان کار و خیابان شهر تهران پرداخته شده است. مساله ساماندهی کودکان کار و خیابان از جمله موضوعاتی است که در سال های اخیر توجه بسیاری از سازمان هایی که در حوزه اجتماعی فعالیت می کنند را به خود جلب نموده است. در اینجا به بررسی نقاط قوت و ضعف سازمان های فعال در این حوزه پرداخته شده و تلاش می شود تا با بررسی پتانسیل سازمان های مختلف, تقسیم کار مناسبی بین این سازمان ها صورت گیرد.روش پژوهش: چارچوب نظری با استفاده از مطالعه تطبیقی نمونه های موفق در سایر کشورها طراحی شده است. این چارچوب بر پایه الگوی جامع مدیریت استراتژیک و رویکرد ماتریسی طراحی شده و شامل سه مرحله اصلی سیاست گذاری, اجرا و نظارت و کنترل می باشد که ماموریت و وظایف هر یک از سازمان ها در هر یک از این مراحل مشخص شده است. برای اعتبار بخشی به یافته ها از نظرات جامعه صاحب نظران شامل مدیران, کارشناسان و مددکاران اجتماعی در سازمان های مددکاری اجتماعی و سامان دهی کودکان کار و خیابان شهر تهران بوده اند و به روش تصادفی انتخاب شده اند استفاده شده است. در فاز اول که هدف آن شناسایی راهکارها بوده است, با استفاده از روش نمونه گیری قضاوتی نمونه 15 نفری انتخاب شد و در فاز دوم که هدف از آن تایید راهکارها بوده از روش نمونه گیری تصادفی استفاده شده و 31 نفر انتخاب شدند.یافته ها: یافته ها نشان می دهد که برنامه ریزی و نظارت به عنوان مهم ترین مولفه با میانگین رتبه 2.68 و پس از آن واگذاری به سازمان های مردم نهاد با میانگین رتبه 2.55 در رتبه دوم قرار دارند که مهم ترین مولفه ها برای مدیریت مطلوب و ساماندهی کودکان کار و خیابان شهر تهران هستند.نتیجه گیری: بر مبنای یافته ها, پیشنهادهایی برای بهبود وضعیت سامان دهی کودکان کار و خیابان شهر تهران ارائه شده و مدل تقسیم کار پیشنهادی بر پایه الگوی جامع مدیریت استراتژیک و رویکرد ماتریسی طراحی شده و شامل سه مرحله اصلی سیاست گذاری, اجرا و نظارت و کنترل می باشد که ماموریت و وظایف هر یک از سازمان ها در هر یک از این مراحل مشخص شده است.