تبیین فرصت های ژئواکونومیکی ج. ا. ایران در فضای پساجنگ سوریه

کشورهای مختلف به فراخور ویژ گی های متفاوت جغرافیایی که دارند, نقشی چندبعدی در راهبردهای سیاست خارجی بازیگران منطقه ای و جهانی ایفا می کنند. سوریه نیز از این قاعده مستثنا نیست و با توجه به اختصاصات مختلف جغرافیایی, اقتصادی, فرهنگی و سیاسی که دارد, جایگاهی چندبعدی در سپهر سیاست خارجی ج. ا. ایران ایفا کرده است. باوجود اینکه موقعیت راهبردی سوریه در محور مقاومت دیگر ابعاد اهمیت این کشور را متاثر ساخته است, با این حال سوریه از ظرفیت های ژیوکالچری و ژیواکونومیکی بالایی برخوردار است که در صورت توجه جدی می تواند به کنش گری فعال و چند سویه در راهبردهای سیاست خارجی ایران در آینده بدل شود. این مقاله به روش توصیفی _تحلیلی و با بهره گیری از منابع مختلف کتابخانه ای, در پی پاسخ به این پرسش است که مهم ترین فرصت های ژیواکونویکی ایران در فضای پساجنگ داخلی سوریه کدم اند؟ یافته بیانگر آن است که سوریه دارای ظرفیت های ژیواکونومیکی مختلفی همچون قرارگیری در کریدور انرژی ایران-عراق-سوریه-اروپا (پرسین پایپ), کریدور زمینی خلیج فارس-مدیترانه و همچنین محیط مناسبی برای سرمایه گذاری ایران در بخش های نفت و معادن, با توجه به نیاز سوریه به بازسازی های گسترده بعد از جنگ داخلی است. درواقع سوریه را می توان مکمل ژیواکونومیک ایران در حوزه صدور انرژی و همچنین دسترسی به بازارهای اروپایی دانست.