بررسی تاثیر کاربرد سویه هایی از سودوموناسهای فلورسنت بر عملکرد و اجزای عملکرد گندم در سطوح مختلف شوری خاک

باکتریهای ریزوسفری محرک رشد گیاه به طرق مستقیم و غیر مستقیم باعث بهبود رشد و عملکرد گیاه می شوند. در این تحقیق توان چهار سویه ازسودوموناسهای فلورسنت بر شاخصهای رشد گندم در شرایط شور مورد بررسی قرار گرفت. برای این منظور آزمایشی گلخانه ای به صورت فاکتوریل و بر اساس طرح پایه کاملا تصادفی در سه تکرار انجام گرفت. تیمارها شامل فاکتور اول چهار سطح شوری خاک (1, 4 ,8 و 12 دسی زیمنس بر متر) از مخلوط نمکهای (کلرید سدیم + کلریدکلسیم + کلریدمنیزم با نسبت اکی والانمساوی) و فاکتور دوم پنج سطح سویه باکتری (چهار مایه تلقیح شامل سودوموناس فلورسنس 153, سودوموناس فلورسنس 169, سودوموناس پوتیدا 108, سودوموناس پوتیدا 4 و شاهد (بدون تلقیح) بود. بذرهای گندم رقم مهدوی پس از تلقیح با سویه های مورد نظر در گلدانها کاشته شدند. در دوره رشد گیاه رطوبت گلدانها با اضافه کردن آب مقطر در محدوده 80 درصد ظرفیت مزرعه نگهداری شدند. قبل از برداشت, شاخص های رشد گیاه شامل ارتفاع گیاه, طول خوشه و تعداد پنجه و سپس وزن خشک اندام هوایی و عملکرد دانه تعیین شدند. نتایج بدست آمده نشان داد که با افزایش شوری عملکرد دانه, وزن هزار دانه, تعداد دانه در خوشه, ارتفاع گیاه و عملکرد بیولوژیک گیاه به طور معنی داری(P<0.05)  کاهش یافت. تلقیح گندم با سویه های مورد نظر در تمامی سطوح شوری باعث افزایش معنی دار (P<0.05) شاخص های یاد شده گردید. در بین سویه های مورد برسی, سویه سودو موناس پوتیدا 108بیشترین تاثیر را بر عملکرد و اجزای عملکرد گندم در شرایط شور داشت. در مقایسه با سایر سویه های مورد استفاده تاثیر سویه سودو موناس پوتیدا 108بر شاخصهای عملکرد دانه و وزن هزار دانه معنی دار بود در خصوص سایر شاخص های اندازه گیری شده تفاوت معنی داری وجود نداشت. نتایج این تحقیق نشان داد که در شرایط شور می توان از کلیه سویه های باکتریهای مورد آزمایش بعنوان باکتریهای محرک رشد گیاه استفاده نمود.