ارزیابی کیفیت آب چاه نیمه های سیستان براساس شاخص های کیفی NSFWQI، IRWQI و شاخص آلودگی Liou

ارزیابی کیفی آب چاه نیمه های سیستان به عنوان منابع مهم تأمین کننده آب آشامیدنی و کشاورزی شهرستان زابل و زاهدان از ارزش و اهمیت فراوانی برخوردار بوده و ضروری می باشد؛ بنابراین هدف از مطالعه حاضر بررسی کیفیت آب چاه نیمه ها از جهت شاخص کیفی NSFWQI, شاخص کیفی آب-های سطحی ایران IRWQI و شاخص آلودگی Liou می باشد. پژوهش حاضر توصیفی-مقطعی می باشد. پارامترهای کیفی موردنیاز جهت محاسبه شاخص-هایNSFWQI, IRWQI و Liou شامل pH, DO, BOD, TS, COD, EC, دما, فسفات, نیترات, کدورت, کلیفرم مدفوعی, سختی و آمونیاک در 12 ایستگاه انتخابی در چهار چاه نیمه سیستان به مدت 12 ماه با استفاده از روش استاندارد مورداندازه گیری قرارگرفته است. نتایج حاصل از مطالعه نشان می-دهد که مقدار عددی شاخص NSFWQI بین (63-53) باکیفیت متوسط, شاخص IRWQI بین (82/75-57/50) باکیفیت خوب و متوسط و شاخص آلودگیLiou بین (5-5/3) باکیفیت نسبتاً آلوده مشاهده شد. بهترین کیفیت آب بر اساس سه شاخص NSFWQI, IRWQI و Liou به ترتیب 63, 86/75 و 3 در ماه های سرد سال (دی تا فروردین) در چاه نیمه های یک, دو و سه مشاهده شد و بدترین کیفیت آب به ترتیب 53, 74/49 و 25/5 در چاه نیمه چهار در مردادماه مشاهده شد. علت کاهش کیفیت آب در چاه نیمه چهار افزایش BOD, کاهش اکسیژن محلول و EC آب می باشد, که می توان درنتیجه افزایش تبخیر, عدم برداشت آب از آن در تابستان و جنس بستر این چاه نیمه دانست؛ بنابراین نتایج نشان می دهد که چاه نیمه های یک, دو و سه از کیفیت بهتری نسبت به چاه نیمه چهار برخوردار است و همچنین باوجود تفاوت هایی در پارامترهای مورداستفاده و روش محاسبه شاخص-های NSFWQI, IRWQI و Liou نتایج هر سه روش برای ارزیابی کیفیت آب هم پوشانی دارند.