نگاهی ساختار گرایانه به داستان های کاووس

دوره کیان در شاهنامه از کی قباد آغاز می شود و از مهم ترین دوره های اساطیری حماسه ملی به شمار می رود. کی کاووس, فرزند کی قباد, از مهم ترین نقش آفرینان این دوره بوده است. بسیاری از داستان های جذاب و گیرای حماسی مانند جنگ مازندران, جنگ هاماوران, سفر به آسمان, رستم و سهراب و سیاوش در عصر وی رخ می دهد. به نظر می رسد این داستان ها از ویژگی های ساختاری روشنی پیروی می کنند. درنگ در این داستان ها نشان می دهد که الگوهای خاصی در این داستان ها تکرار می شود. این پژوهش بر آن است تا برپایه دیدگاه های مطرح شده در ساختارگرایی با تاکید بر روش پراپ, چگونگی ساختار داستان های مربوط به دوران کی کاووس را بررسی کند و روشن سازد که کدام داستان ها ساختاری همانند دارند و کدام, ساختار متفاوت؟یافته های پژوهش نشان داد کارکردهای اصلی در این داستان ها - به جز داستان رستم و سهراب - تقریبا یکسان است. هم چنین با اطلاعات برون متنی تکمیل شده, در مجموع دیدی نو به مخاطب می بخشد و تصویری تازه از شخصیت ها به ویژه رستم, کی کاووس و ... ارایه می کند.