بررسی میزان عیار آنزیم آنتی استرپتولیزین ASO) O) در ناقلین استرپتوکوک بتاهمولیتیک گروه A در کودکان دبستانی ارومیه

مقدمه: اگر چه افزایش آنتی بادی ها بر علیه استرپتوکوک نشانه عفونت با این باکتری است و به طور کلاسیک وسیله تمایز آن از ناقلین می باشد ولی گزارش های متعددی از افزایش عیار آنتی بادی در میان ناقلین استرپتوکوکی وجود دارد که می تواند دلیل عفونت های آرام با این باکتری در بین بیماران باشد که از جهات مختلف بالینی و اپیدمیولوژیک می تواند حائز اهمیت باشد. این مطالعه برای آگاهی از میزان عیار آنتی استرپتولیزین (ASO) در بین دانش آموزان ناقل استرپتوکوک همولیتیک گروه آ انجام گردیده است. 
مواد و روش کار: ابتدا تعدادی از دانش آموزان ابتدایی و راهنمایی مدارس نواحی دوگانه آموزش و پرورش شهر ارومیه به صورت تصادفی مورد معاینه اولیه قرار گرفتند و پس از حذف بیماران و دانش آموزانی که در یک ماه گذشته آنتی بیوتیک دریافت کرده بودند تعداد 1001 نفر انتخاب و پس از کشت اختصاصی برای استرپتوکوک گروه آ بتا همولیتیک تعداد ناقلین جمعیت مورد مطالعه مشخص گردید و سپس میزان عیار ASO در بین آنان اندازه گیری شد. 
نتایج: 22 نفر از 43 نفر از ناقلین مورد مطالعه حاضر به انجام آزمایش ASO  شدند که در 9 نفر از آنها (41%) میزان ASO بیش از 333 واحد تود بود. در 7 نفر از ناقلین میزان عیار آنزیم از 500 واحد بیشتر بود. 
بحث: این مطالعه نشان می دهد که میزان عیار ASO در بین ناقلین باکتری به طور قابل ملاحظه ای بالا است که می تواند تاییدی بر عفونت های آرام در بین ناقلین استرپتوکوک بتا همولیتیک گروه آ و همچنین توجیه مواردی از تب های روماتیسمی در بین بیمارانی باشد که هیچ گونه سابقه گلودردهای چرکی در گذشته خود نداشتند.