بررسی رابطۀ بین سرمایۀ اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی با تمایل به طلاق در میان زنان بندر دیلم

طلاق از آسیب های اجتماعی خانواده است که دلایل مختلفی دارد و روزبه روز در حال افزایش است. هدف این پژوهش, بررسی رابطۀ بین سرمایۀ اجتماعی, فرهنگی و اقتصادی و تمایل به طلاق در میان زنان است. در این زمینه از نظریه های سرمایۀ فرهنگی, اجتماعی و اقتصادی بوردیو (1986), کلمن (1988), فوکویاما (1997) و سایر دانشمندان استفاده شده است. پژوهش از نوع توصیفی و به روش پیمایشی انجام شده است. جامعۀ آماری زنان بندر دیلم است که به طلاق گرفتن از همسرانشان تمایل داشتند. به دلیل کوچک بودن جامعۀ آماری, به نمونه گیری نیازی نبود و 54 نفر از آنها حاضر به پاسخگویی شدند. داده ها ازطریق پرسشنامه گردآوری و با استفاده از نرم افزار spss تحلیل شد. با توجه به نرمال بودن داده ها, آزمون پیرسون برای رابطۀ بین متغیرها به کار گرفته شد. یافته ها نشان داد بیشترین زنان متمایل به طلاق گرفتن, در سنین جوانی بودند و طلاق آنان نیز در سال های اولیۀ ازدواج اتفاق افتاده است. بین سرمایۀ اجتماعی و تمایل به طلاق رابطۀ معکوس وجود داشت. زنان دارای مشارکت اجتماعی بیشتر, اقدامشان برای طلاق جدی بود. زنان دارای اعتماد بیشتر و روابط اجتماعی قوی تر, تمایل کمتری به طلاق داشتند. بین سرمایۀ اقتصادی و تمایل به طلاق و نیز سرمایۀ فرهنگی (تجسم یافته, عینیت یافته و نهادی) و تمایل به طلاق رابطۀ معناداری وجود نداشت. نتیجه اینکه سرمایۀ اجتماعی, نوعی کنترل اجتماعی پنهان برای زوجین فراهم می کند؛ یعنی وجود اعتماد و روابط اجتماعی قوی به ویژه نسبت به همسر موجب کاهش طلاق می شود.