بررسی اثرهای BA و TDZ بر رشد جوانه و رویان زایی بدنی لپه های نابالغ بادام (Prunus dulcis L.) دیر گل رقم ’7 شاهرود‘

در این پژوهش اثرغلظت های مختلف BA (صفر, 0.5, 1, 1.5, 2, 2.5 و 3 میلی گرم در لیتر) همراه با غلظت های صفر, 0.01 و 0.1 میلی گرم در لیتر IBA بر رشد جوانه و پرآوری شاخساره و اثر غلظت های مختلف تیدیازورون (TDZ)  صفر, 1, 2, 3 و 4 میلی گرم در لیتر در ترکیب با غلظت های صفر و 0.5 میلی گرم در لیتر IBA روی رویان زایی بدنی در سه بخش مختلف لپه (نزدیک به محور رویانی, میانی و انتهایی) در محیط کشت MS مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که بیشترین رشد جوانه و پرآوری شاخساره در 2 میلی گرم در لیترBA  همراه با 0.1 میلی گرم در لیتر(3.85 شاخساره در هر ریز نمونه) به دست آمد و افزایش BA سبب کاهش شاخساره شد. کار برد TDZ  به عنوان یک سایتو کاینین قوی سبب انگیزش رویان بدنی در بخش نزدیک به محور رویانی لپه شد و بیشترین درصد رویان زایی (70%) در محیط کشت حاوی 4 میلی گرم در لیتر TDZ به دست آمد. استفاده از IBA در ترکیب با TDZ, درصد رویان زایی را کاهش داد.