گزارش یک مورد واریاسیون عصب سیاتیک

عصب سیاتیک قطورترین عصب بدن با سه چهارم اینچ عرض در واقع امتداد تحتانی شبکه ساکرال است. این عصب از سگمان های L4 و S1 L5 و S2 و S3 در لگن تشکیل یافته و از طریق سوراخ سیاتیک بزرگ واز زیر عضله پیریفورمیس وارد ناحیه گلوتئال می گردد, پس از آن از فاصله تروکانتر بزرگ و برجستگی ایسکیال گذشته وارد خلف ران شده و در مجاورت زاویه فوقانی حفره پوپلیته به دو شاخه پرونئال مشترک و تی بیال تقسیم می شود. تزریقات عضلانی ناحیه گلوتئال در ربع فوقانی خارجی این ناحیه به داخل عضله گلوتئوس مدیوس و مینیموس و با فاصله از عصب صورت می گیرد که به منظور جلوگیری از آسیب این عصب است. اما وقوع این واریاسیون که در آن بخش هایی از عصب از بالای عضله پیریفورمیس و قسمت هایی از زیر عضله وارد ناحیه گلوتئال گردیده یک واریاسیون بسیار مهم است که با محل تزریقات عضلانی ناحیه گلوتئال مجاورت نزدیک تر و سطحی تری می یابد. به علاوه نوع واریاسیون می تواند در تشخیص سندرم پیریفورمیس کمک نماید خصوصا این خطر در بچه های تازه متولد شده زیاد استاین واریاسیون نادرترین نوع, از میان انواع پنج گانه واریاسیون عصب سیاتیک است که در اکثر منابع آناتومی ذکر نشده است.