پدران صحرا و چگونگی تاثیرگذاری آنان بر عرفان مسیحی

این نوشتار ناظر به معرفی پدران صحرا, اندیشه ها, آموزه ها و ویژگی های عرفانی آنان است. در عرفان مسیحی تعدادی از پدران همانند آنتونی کبیر, پاخامیوس قدیس, یوحنا کاسین, ماکاریوس قدیس, اریجن, شمعون و ... به عنوان نمایندگان واقعی رهبانیت به شمار می روند به گونه ای که شرح حال و اقوال آنان دائر مدار عرفان مسیحی بوده و هست. از بین آنان آنتونی به عنوان بانی رهبانیت شرق در تعالیم خود تاکید ویژه ای بر گنوسیس (شناخت) داشت و از پاخامیوس قدیس به عنوان تدوین کننده قوانین رهبانیت یاد می شود. از ویژگی های عرفان پدران صحرا قداست مفهوم صحرا در ادبیات آنان و توجه ویژه شان به ریاضت, فقر, و طاعت است آنها مهمترین راه های کنترل نفس را روزه گرفتن, نیایش و دعا, مهمان نوازی و تواضع می دانستند, افزون بر این از دیگر صفات عرفان پدران صحرا می توان به محبت, توکل, پارسایی, عشق به فقرا, عشق به مسیح, صبور بودن, قرائت کتاب مقدس, اعتقاد به تثلیث و مهار خشم اشاره کرد.