عوامل اجتماعی موثر براشتغال زنان شاغل در آموزش و پرورش شهرستان دامغان سال 1388

در این پژوهش که به روش پیمایشی انجام شده است, با تاکید بر دیدگاه های فلسفی شغل و دیدگاه های نظری جامعه شناسی, عوامل اجتماعی اشتغال زنان شناسایی شد, سپس رابطه بین متغیرهای عوامل مستقل با اشتغال فرهنگیان زن آموزش و پرورش, مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. ابزار اندازه گیری عوامل اجتماعی اشتغال در این تحقیق, پرسشنامه ای مرکب از تعداد 32 سوال می باشد, که واکنش پاسخگویان را نسبت به جنبه های مختلف اجتماعی اشتغال زنان (موقعیت اجتماعی ,محبوبیت, اجتماعی شدن, آداب و معاشرت اجتماعی, اعتماد به نفس, توانایی های کلامی, مسوولیت پذیری و....) می سنجد و داده ها از یک نمونه 300 نفری, به روش نمونه گیری تصادفی گردآوری شده و با استفاده از آمارهای توصیفی تک عاملی, ضریب همبستگی اسپیرمن و ضریب همبستگی کرامر وکا اسکوئر(خی دو) داده ها تجزیه و تحلیل شدند. پایایی پرسشنامه با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ (75%) مورد آزمون قرار گرفت و نتایج آن به شرح زیر است: بین سطح تحصیلات, سن, وضعیت سکونت, اجتماعی شدن, شهرنشینی, مهارت و توانایی زنان و اشتغال آنان رابطه معناداری وجود دارد. بین تعداد فرزندان, وضعیت تاهل, درآمد و اشتغال زنان  رابطه وجود ندارد.