اثر اقدامات حفاظتی در برابر شیوع ویروس کرونا بر کمیت و کیفیت فاضلاب شهری

هدف: اقدامات حفاظتی در برابر شیوع ویروس کرونا, مانند افزایش دفعات شستشوی دست ها, تعطیلی های موقت, ایجاد ممنوعیت عبور و مرور و کاهش فعالیت های تفریحی و صنعتی در مقیاس کلان و با تغییر رفتار های اجتماعی می تواند بر ویژگی های کمی و کیفی فاضلاب خام شهری اثرگذار باشد. در پژوهش حاضر, فرضیه فوق مورد ارزیابی قرار گرفته و شرایط بهره برداری مناسب از تصفیه خانه ها متناسب با این تغییرات پیشنهاد می شود. مواد و روش ها: بدین منظور, اطلاعات کمی و کیفی جریان ورودی به 23 تصفیه خانه فاضلاب شهری در استان اصفهان, بعنوان محدوده مورد مطالعه, از سال 1394 تا 1399 بررسی و مقایسه شده است. برای تحلیل اطلاعات از روش های آماری با نرم افزار SPSS (نسخه 23) استفاده می شود. یافته ها: نتایج بررسی ها نشان می دهد که بطور متوسط, نرخ افزایش دبی فاضلاب شهری در شش ماه نخست 1399 (دوره شیوع کرونا و اعمال اقدامات حفاظتی عمومی) حدودا 24% بیشتر از میانگین بلندمدت این مولفه پیش از شیوع کرونا (1394 تا 1398) در این محدوده جغرافیایی است. در تصفیه خانه های کوچک این افزایش 45% و در تصفیه خانه های بزرگ فقط 5% می باشد. بررسی ها نشان داد که غلظت اکسیژن خواهی شیمیایی (COD) فاضلاب ورودی به تصفیه خانه ها نیز بطور متوسط 24% افت داشته است. همچنین در تصفیه خانه های بزرگ, نسبت ترکیبات زودتجزیه پذیر فاضلاب خام بدلیل کاهش نسبی فعالیت های کارگاهی و خدماتی افزایش قابل ملاحظه ای در این دوره داشته است. نتیجه گیری: بنابراین مجموعه اقدامات حفاظتی در دوره شیوع ویروس کرونا باعث شده است تا دبی فاضلاب شهری افزایش و غلظت COD آن کاهش یابد. این تغییرات نسبتا شرایط بهره برداری مناسب تری را برای سیستم های برکه تثبیت در مقایسه با لجن فعال فراهم می کند.