مقایسه ویژگی های شخصیتی رانندگان پرخطر و عادی (مورد مطالعه: شهر تهران)

هدف اصلی پژوهش حاضر شناسایی تفاوت ویژگی های شخصیتی رانندگان پرخطر و عادی است. بدین منظور 60 نفر راننده پرخطر شناسایی شده توسط پلیس راهنمایی و رانندگی تهران بزرگ در نیمه اول سال 1389 و 60 نفر راننده عادی شهر تهران که تاکنون مرتکب رانندگی پرخطر نشده اند از بین رانندگان شهر تهران به تعداد 120 نفر به روش تصادفی ساده انتخاب و با استفاده از تست شخصیت نئو و به روش علی- مقایسه ای مورد آزمون قرار گرفتند.نتایج به دستامده نشان می دهد که بین ویژگی های شخصیتی رانندگان پرخطر و عادی در تمامی پنج شاخص آزمون نئو که شامل: 1-روان نژندی 2-برون گرایی 3-باز بودن به تجربه 4-توافق 5-وجدانی بودن می باشد تفاوت معناداری وجود دارد. بدین ترتیب که میانگین شاخص های روان نژندی و برون گرایی در رانندگان پرخطر بیشتر از رانندگان عادی و نیز میانگین شاخص های بازبودن به تجربه, توافق و وجدانی بودن در رانندگان پرخطر کمتر از رانندگان عادی بود.