کاربرد علوم محیطی در فرایند مطالعاتی طراحی شهری

امروزه طراحی شهری در پاسخ به مسایل, صورتی نو یافته است و در تقابل رویکرد سنتی- ایستا- تصمیم گیر و فردی برای مواجهه با مسایل شهری, رویکردی نو- پویا- تصمیم ساز و جمعی را مطرح کرده است. در فرآیند مطالعات طراحی شهری نیز تاکنون غالب نظریه ها از نوع ارزشی- هنجاری بوده اند این نظریه ها بیشتر به تعیین اهداف طراحی پرداخته و یا معیارهای مطلوب و چگونگی نیل به آنها را بیان نموده اند. در حالی که نظریه تشریحی- توضیحی در نشان دادن تاثیر اقدامات طراحانه در نیل به اهداف طراحی ایفای نقش می کنند ولی در این زمینه مطالعات کمتری در حوزه طراحی شهری به طور مستقیم انجام شده است.در این راستا مجومه فعالان محیطی شامل فعالان اجتماعی, انسان گراها, تجربه گراها و شهرسازان می توانند در مراحل مختلف فرآیند مطالعاتی فعالان اجتماعی در تعریف مساله انسان گراها در فرضیه سازی تجربه گرایان در آزمون فرضیه و در نهایت شهرسازان در ارایه راهکار می توانند نقشی مثبت ایفا نمایند.نقش علوم محیطی و رفتاری در این فرآیند تدوین نظریه در بعد توضیحی تشریحی با تکیه بر تکنیک های تحقیق علمی است و به شهرسازان کمک می کند تا با شناخت رابطه محیط با رفتار, ادراک و احساس مردم به اتخاذ راه حل ها و سیاست های مطلوب دست یازیده و امکان حرکت از واقعیت های موجود به سوی اهداف و ایده آل ها را فراهم سازند.