بررسی اثرات تنش خشکی و هگزاکونازول بر صفات فیزیومورفولوژیک گیاه پنیرک (. Malva sylvestris L)

تنش کم آبی یکی از شایع ترین تنش های غیر زیستی است که رشد گیاه را در مناطق خشک و نیمه خشک محدود می کند. هگزاکونازول از ترکیبات تریازولی, انواع جدیدی از مواد شیمیایی هستند که با جلوگیری از سنتز جیبرلین منجر به کاهش رشد رویشی و افزایش رشد زایشی می گردند. به منظور ارزیابی تأثیر تیمار هگزاکونازول بر صفات مورفوفیزیولوژیک گیاه پنیرک تحت تنش خشکی, آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کامل تصادفی با چهار تکرار در شهرستان نیشابور انجام شد. در مرحله چهار تا پنج برگی رشد گیاه, تنش خشکی در شاهد و مرحله 50 درصد ظرفیت زراعی و تیمار هگزاکونازول در سه سطح صفر, 15 و 25 میلی گرم در لیتر به صورت اسپری برگی اعمال شد. بر اساس عکس العمل گیاه حدود دو ماه تیمار انجام شد, سپس صفات فیزیومورفولوژیک و فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانت در برگ گیاه موردسنجش قرار گرفت. نتایج تجزیه واریانس داده ها نشان داد که اثرات متقابل تنش خشکی و تیمار هگزاکونازول, موجب کاهش طول ساقه, ریشه و سطح برگ و افزایش نسبت ریشه به ساقه, وزن تر و خشک و غلظت پرولین و فعالیت آنزیم های کاتالاز و پراکسیداز گردید و همچنین مشاهده شد که تیمارها تأثیری بر روی تعداد برگ, کلروفیل a, b, کل و پروتئین نداشتند. نتایج این تحقیق نشان داد تیمار هگزاکونازول با کاهش رشد سطح برگ و تعداد برگ و افزایش رشد ریشه نسبت به ساقه, رشد رویشی ساقه و ریشه, وزن تر و خشک, کلروفیل, قندهای محلول, آنزیم های کاتالاز و پراکسیداز و غلظت پرولین مکانیسم دفاعی گیاه را نسبت به تنش خشکی بهبود می بخشد. همچنین مشخص گردید که تنظیم کننده رشد گیاهی مانند هگزاکونازول می تواند در توسعه رشدی و بهبود برخی خصوصیات گیاهی مؤثر بوده و از شدت تنش بر گیاه بکاهد.