بررسی تنوع ژنیتکی در برخی از ارقام تجاری سیب زمینی ایران با استفاده از تکنیک RAPD- PCR

به منظور مطالعه چند شکلی های DNA در 28 رقم سیب زمینی ایران غده های ارقام در گلخانه کشت و در مرحله 4-3 برگی, DNAی ارقام با روش دلاپورتا (مینی پرپ) از برگ استخراج و کمیت و کیفیت آنها به وسیله دستگاه اسپکتروفتومتری اندازه گیری شد. برای انجام واکنش PCR, 100 آغازگر تصادفی انتخاب و برروی نمونه ها آزمایش گردیدند. شانزده آغازگر تکثیرDNAی الگو را به خوبی انجام داده و بین ارقام چند شکلی نشان دادند. نوارهای با وضوح بالا و با اندازه مناسب (2400-300 جفت باز) که دارای تکرارپذیری بالایی بودند, انتخاب و وارد محاسبات شدند. این 16 آغازگر به طور کلی تعداد 190 نشانگر و 1854 نوار درکل ارقام تولید کردند. تجزیه خوشه ای ارقام بر اساس حضور باند (1) و عدم حضور باند(0) با استفاده از ضرایب تشابه جاکارد و ضریب تطابق ساده به روش UPGMA  انجام گرفت. بیشترین تمایز ژنتیکی بین ارقام ولوکس و هرتا-2 و کمترین تمایز ژنتیکی بین ارقام هر تا-1 و هرتا-2 بدست آمد. درنتیجه محاسبات ضریب جاکارد و تطابق ساده در تجزیه خوشه ای, ارقام به ترتیب در 7 و4 گروه قرار گرفتند که این نشاندهنده حساسیت بالاتر ضریب جاکارد می باشد. نتایج این تحقیق تابعیت تنوع ژنتیکی از تنوع جغرافیایی در ارقام سیب زمینی را نشان داد و ارقام آمریکایی, هلندی و آلمانی درگروههای جداگانه قرار گرفتند. بنابراین می توان گفت که روش RAPD-PCR برای دسته بندی ژرم پلاسم و شناسایی گروههای هتروژن سیب زمینی مفید و یک تکنیک موثر دربرنامه های اصلاحی این گیاه می باشد.