تبیین نظام تولید منسوجات صفوی (پیشه وران، صنعتگران، نهادهای تولید)

یکی از شاخص ترین فعالیت های هنری در ایران, تولید منسوجات است که در دوره صفوی به شکوفایی رسید. این هنر مانند دیگر هنرها تحت تاثیر عوامل بسیاری, همچون سیاست های حاکمان آن دوره قرار گرفت. نوآوری و توسعه در تولید منسوجات از خصوصیات این دوره است که باید سیر تولید و شکوفایی آن در جامعه و هنر ایران بررسی شود. مطالعه و بررسی زوایای مختلف نظام تولید منسوجات صفوی نقش مهمی در بازشناسی وضعیت این صنعد رد این دوره تاریخی دارد. پژوهش حاضر به صورت کیفی (توصیفی-تحلیلی) صورت گرفته است. چارچوب نظری تحقیق بر اساس رویکرد دنیاهای هنر هوارد بکر شکل گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد شکل بندی اجتماعی ایران دوره صفوی, بر ارایه خدمت (سیاسی, اجتماعی) استوار بوده و هنرمندان طراح و بافنده مطرح, در کارگاه هایی فعالیت می کردند که مستقیم تحت حمایت درباریان بودند. ثبات اقتصادی و سیاسی, حمایت رجال درباری موجب گردید تا نظام تولید منسوجات, نسل نواندیشی از هنرمندان و طراحان پارچه را به جامعه معرفی نماید که به واسطه نظام های تشویقی و پاداش های مالی, تولیدکننده منسوجات زیبا در این مقطع زمانی باشند.