اثر قارچ میکوریزا بر تحمل به شوری برخی ژنوتیپ های سورگوم

این مطالعه به منظور بررسی تاثیر تلقیح با قارچ میکوریزا بر واکنش ژنوتیپ های مختلف گیاه سورگوم (Sorghum bicolor (L. )) به تنش شوری اجرا گردید. در این تحقیق تعداد 10 ژنوتیپ در دو سطح شوری صفر و 100 میلی مولار کلرید سدیم و در دو شرایط تلقیح و عدم تلقیح با قارچ میکوریزا در آزمایش فاکتوریل در قالب طرح پایه کاملا تصادفی در 3 تکرار مورد ارزیابی قرار گرفتند. در این مطالعه اثر متقابل شوری, میکوریزا و ژنوتیپ بر صفات مورد بررسی معنی دار بود. در اثر شوری در غالب ژنوتیپ ها غلظت عناصر فسفر و پتاسیم, محتوای نسبی آب و در کلیه ژنوتیپ ها میزان آغشتگی میکوریزایی, محتوای کلروفیل و وزن خشک اندام هوایی کاهش و غلظت سدیم افزایش یافت. در بین ژنوتیپ های مورد مطالعه, در هر دو شرایط تلقیح و عدم تلقیح با قارچ میکوریزا, ژنوتیپIUA28 متحمل ترین ژنوتیپ به تنش شوری بود. بطور کلی, تلقیح با قارچ میکوریزا موجب افزایش غلظت فسفر, پتاسیم و کلروفیل و کاهش غلظت سدیم گردید. در شرایط شور عملکرد ماده خشک در کلیه ژنوتیپ ها, به استثنای ژنوتیپMGS5, در اثر تلقیح افزایش یافت و بیشترین میزان افزایش رشد به ژنوتیپ MGS2 تعلق داشت. در شرایط شور افزایش نسبت پتاسیم به سدیم نقش مهمی در بهبود رشد گیاهان تلقیح شده با قارچ میکوریزا داشت. در حالی که در شرایط غیرشور, تلقیح با قارچ میکوریزا, به استثنای ژنوتیپ KGS33, موجب بهبود رشد نگردید. نتایج این آزمایش نشان داد که تلقیح گیاه سورگوم با قارچ میکوریزا می تواند اثرات مخرب تنش شوری را بر رشد گیاه تعدیل نماید و تفاوت قابل ملاحظه ای از این نظر بین ژنوتیپ های این گیاه وجود دارد.