بنیان های انسان شناختی تکوین تفکر مثبت در کودکان و مدلول های تربیتی آن از دیدگاه اسلام

این مقاله با هدف تبیین بنیان های انسان شناختی تکوین تفکر مثبت در کودکان و مدلول های تربیتی آن از دیدگاه اسلام نگاشته شده است. بدین منظور محقق کوشیده است که ضمن تبیین مفهوم تفکر مثبت, بنیان های انسان شناختی تکوین این نوع تفکر و اهداف آن را از دیدگاه اسلام مورد بررسی قرار دهد و علاوه بر آن روش های ایجاد تفکر مثبت را در کودکان از این دیدگاه معرفی کند. رویکرد کلی این تحقیق در زمره تحقیقات کیفی و قیاسی است و به لحاظ روش, تحلیلی-استنباطی و از لحاظ شیوه گردآوری اطلاعات کتابخانه ای است. جامعه پژوهش شامل متون اسلامی و نیز آثار اندیشمندان مسلمان مرتبط با موضوع تحقیق است. یافته های این مطالعه حاکی از آنند که بنیان های انسان شناختی تکوین تفکر مثبت شامل 9 محور است که عبارتند از: دو بعدی بودن وجود انسان, بندگی انسان در برابر خدا, وجود اختیار در انسان, اجتماعی بودن انسان, خود دوستی, کمال جویی و وجود موانع در راه رسیدن به کمال, مقدمه بودن زندگی دنیوی برای زندگی اخروی و در نهایت تفاوت انسان ها در ظرفیت ها و قابلیت ها. همچنین اهداف تفکر مثبت از دیدگاه اسلام در چهار محور ایجاد شادمانی و رضایت در زندگی, باور به ناپایداری مشکلات, توکل بر خدا و توانایی استفاده از سبک های مقابله ای موثر در برابر مشکلات مطرح شده است. در نهایت روش های تکوین تفکر مثبت در کودکان از دیدگاه اسلام عبارتند از تشویق به ایجاد و گسترش عواطف مثبت در کودکان, بخشایشگری, یادآوری و سپاسگزاری از نعمت ها, صبر و متوجه نمودن کودک به زندگی ابدی.