ارزیابی امکان آلودگی آب ه ای زیرزمینی جهت انتخاب مکان بهینه دفن پسماند در شهرستان کارون

رشد فزاینده جمعیت در کنار فعالیت های انسانی باعث افزایش تولید پسماند شده است. انتخاب مکان های نامناسب دفن پسماند امکان آلودگی آب های زیرزمینی را افزایش می دهد. هدف از این مطالعه پهنه بندی آسیب پذیری آب های زیرزمینی در شهرستان کارون در استان خوزستان جهت انتخاب مکان بهینه دفن پسماند بود؛ طوری که مکانی با کمترین آسیب پذیری آبخوان جهت دفن پسماند انتخاب شود. جهت پهنه بندی امکان آلودگی آبخوان از دو مدل سینتکسو گادس استفاده شد. پس از تهیه نقشه های آسیب پذیری دو مدل در نرم افزار GIS, میزان تناسب اراضی جهت دفن پسماند اولویت بندی شد. نتایج نشان داد در مدل سینتکس حدود 22/455 هکتار از منطقه در محدوده آسیب پذیری بدون خطر آلودگی, 84/780 هکتار در محدوده آسیب پذیری خیلی کم, 31/3281 هکتار در محدوده آسیب پذیری کم, 4/12582 هکتار در محدوده آسیب پذیری کم تا متوسط, 9/11169 هکتار در محدوده آسی ب پذیری متوسط تا زیاد, 46/9449 هکتار در محدوده آسیب پذیری زیاد, 15/5844 هکتار در محدوده آسیب پذیری خیلی زیاد, و 72/495 هکتار در محدوده کاملا مستعد برای آلودگی قرار دارد. همچنین در مدل گادس حدود 576/215 هکتار از منطقه در محدوده آسیب پذیری قابل اغماض, 544/560 هکتار در محدوده آسیب پذیری کم, 08/5169 هکتار در محدوده آسیب پذیری متوسط, 9/37471 هکتار در محدوده آسیب پذیری زیاد, و 9/641 هکتار در محدوده آسیب پذیری خیلی زیاد قرار دارد. در هر دو مدل کمترین آسیب پذیری سطح کوچکی از منطقه را پوشش داده (03/1 درصد در مدل سینتکس و 49/0 درصد در مدل گادس) و این سطح به منزله مکان بهینه دفن پسماند (اولویت 1) انتخاب می شود. سایر نواحی, به دلیل آسیب پذیری بیشتر آبخوان, در انتخاب مکان دفن پسماند در اولویت های بعدی قرار دارند.