ارزیابی مدل SIMETAW در شبیه سازی پارامترهای هواشناسی و تبخیر و تعرق پتانسیل در چهار اقلیم مختلف

مدل های مختلفی برای برآورد تبخیر و تعرق ارائه شده که تفاوت عمده آن ها در تعداد پارامتر های هواشناسی مورد نیاز می باشد, اما با کمبود داده معتبر و طولانی مدت در برخی ایستگاه ها, به کارگیری مدلی که با داده های اندک نیاز ما را برآورده نماید و بتواند به کمک برنامه ریزان این بخش بیاید ضروری به نظر می رسد. از مدل SIMETAW برای شبیه سازی داده های هواشناسی از آمارهای اقلیمی ثبت شده و برآورد تبخیر و تعرق پتانسیل و تبخیر و تعرق گیاه با داده های شبیه سازی شده استفاده می شود. در این مقاله با استفاده از داده های متوسط ماهانه ایستگاه های سینوپتیک رشت (اقلیم بسیار مرطوب), شهرکرد (اقلیم نیمه خشک), اهواز (اقلیم خشک) و سنندج (اقلیم مدیترانه ای) در دوره آماری 1339 تا 1379, توان مدل در شبیه سازی شش متغیر آب و هوایی (دمای حداکثر, دمای حداقل, دمای نقطه شبنم, سرعت باد, تابش و بارش) و تبخیر و تعرق پتانسیل مورد ارزیابی قرار گرفت و تبخیر و تعرق پتانسیل روزانه با استفاده از داده های هواشناسی شبیه سازی شده, محاسبه و با مقادیر تبخیر و تعرق پتانسیل حاصل از داده های هواشناسی اندازه گیری شده مقایسه شد. برای مقایسه نتایج از شاخص های ضریب تعیین, ریشه متوسط مربعات خطا و شاخص توافق استفاده شد. نتایج نشان داد مدل SIMETAW توانایی بالایی در شبیه سازی متغیرهای اقلیمی دارد و بالاترین دقت مدل در شبیه سازی دمای حداکثر  (R2=0.9954)و بارش (R2=0.3716) مربوط به اقلیم مدیترانه ای, دمای حداقل (R2=0.9947) و دمای نقطه شبنم (R2=0.9942) مربوط به اقلیم بسیار مرطوب, سرعت باد (R2=0.8094) مربوط به اقلیم خشک و تابش خورشیدی (R2=0.9902) مربوط به اقلیم نیمه خشک می باشد. بالا ترین دقت مدل SIMETAW در شبیه سازی تبخیر و تعرق پتانسیل به ترتیب مربوط به اقلیم مدیترانه ای (R2=0.9936), نیمه خشک (R2=0.9935), خشک (R2=0.9903) و بسیار مرطوب (R2=0.9846) است. با توجه به همبستگی بالا بین مقادیر شبیه سازی شده و ثبت شده, استفاده از مدل SIMETAW برای شبیه سازی داده های آب و هوا, برآورد تبخیر و تعرق پتانسیل, نیاز خالص آبیاری و نیز پر کردن خلاءهای آماری در چهار اقلیم مورد بررسی پیشنهاد می گردد.