بررسی مقایسه ای جناس های لفظی و مرکب در زبان های روسی و فارسی

منظور از واژه آرایی با واژه های همگون, این است که این گونه واژه آرایی بر دو یا چند پاﻳه واژگانی استوار است که به گونه ای چشمگیر با هم, هم گونند. به این مفهوم که در ریخت, ساخت, آهنگ و... شبیه یکدیگر ند. دو واژه «همگون» را دو پاﻳه جناس می نامیم. پیداست که این گونه واژه ها در عین این که از یک سو همگونی دارند ناگزیر باید از سویی دیگر ناهمگونی و دوگانگی داشته باشند, در غیر این صورت دو یا چند واژه نخواهند بود و به عنوان یک کلمه با معانی متفاوت در نظر گرفته می شوند. از این رو با تکرار واژگان, یعنی استفاده از دو واژه همگون (دو پایه جناس) آهنگی پدید می آید که سبب شکوفایی و تجلی بلاغت می شود و که فراتر از زیر و بم کلمات است. جناس در زبان های روسی و فارسی دارای گونه های متفاوتی است که این گونه های متفاوت بر اساس دوگانگی متفاوت دو پایه جناس پدید می آیند و هر گاه این دو واژه علاوه بر هم گونی, دارای دوگانگی نوشتار باشند, با یکدیگر جناس لفظی و هر گاه دوگانگی ساختاری باشد, جناس مرکب محسوب می شوند. در این مقاله سعی بر این است که با بررسی دلایل بوجود آمدن جناس های لفظی و مرکب در زبان های روسی و فارسی, این واژگان را برای خوانندگان ملموس تر و قابل درک تر کنیم.