مقبولیت و مشروعیت رهبر حکومت اسلامی در اندیشه ملاصدرا و امام خمینی (ره)

مقاله حاضر درصدد بررسی مفهوم مشروعیت و مقبولیت رهبر حکومت اسلامی از نظر ملاصدرا و امام خمینی (ره) به روش توصیفی – تحلیلی است. یافته های تحقیق حاکی است که از نظر ملاصدرا و امام خمینی (ره) در عصر رسالت, پیامبر( ص) ودر عصر امامت, امام معصوم و درعصر غیبت, حکیم الهی و مجتهد جامع الشرایط در رأس نظام سیاسی قرار دارد. از محتوای اندیشه سیاسی آن ها, نظریه انتصابی بودن رهبری در عصر غیبت قابل استخراج است. البته انتصابی بودن رهبری به معنای نادیده گرفتن مردم نیست, بلکه انتصاب الهی در مقام ثبوت و نقش مردم در مقام اثبات حائز اهمیت است. اگر یاری مردم نباشد رهبر الهی در عرصه رهبری نمی تواند اعمال قدرت کند. با این وجود نظام سیاسی مبتنی بر حکمت سیاسی متعالیه و در اندیشه سیاسی امام خمینی (ره) که خود متاثر از حکمت متعالیه است تا زمانی از مشروعیت برخوردار است که براساس قانون الهی قدم بر دارد.