پیش بینی خشونت خانگی علیه زنان و راهکارهای اتخاذی بر مبنای آن

خشونت خانگی علیه زنان, پدیده ای پنهان, مزمن و فراگیر در تمامی جوامع بشری و دارای آثار سوء بسیاری است. از این رو, برخی پژوهش ها, در صدد پیش بینی آن برآمده اند تا بتوانند از پیامدهای آن جلوگیری کنند. این تحقیقات به تبیین عوامل خطر در مرد بزهکار و زن بزه دیده, مانند بازه ی سنی, پیشینه, عوامل روانی و موقعیتی می پردازند. همچنین روش های آماری با ترکیب عوامل خطر, احتمال ارتکاب خشونت خانگی را به صورت کمّی پیش بینی می کنند. برخی از این آزمون ها عبارت اند از SARA ODARA, DVSI که در برخی کشورها به کمک نظام قضایی در اتخاذ تصمیم در مورد مردانی که مرتکب خشونت خانگی علیه همسرانشان می شوند, آمده اند. این امر با توجه به راهکارهای بین المللی در برخی کشورها منجر به تغییر قوانین به منظور حمایت بهتر از زنان بزه دیده ی خشونت خانگی شده است. در بررسی تطبیقی میان قوانین ایالات متحده ی آمریکا و ایران ملاحظه می شود که در ایران, مقرراتی مانند ماده ی 1115 قانون مدنی, ماده ی 156 قانون مجازات اسلامی و لایحه ی تأمین امنیت زنان در برابر خشونت خانگی, به نوعی به پیش بینی خشونت خانگی اشاره می کنند. ولی خشونت خانگی تعریف نشده, قانونی به صورت خاص بدان اختصاص داده نشده و پیش بینی آن نیز به صورت علمی مدنظر قرار نگرفته است. در حالی که در آمریکا, راهکارهای مبتنی بر قوانین ماهوی و شکلیِ بسیاری همچون الزام به گزارش دهی, غیر قابل گذشت اعلام کردن, استفاده از حامیان بزه دیده, بازداشت موقت و رسیدگی تخصصی نیز پیش بینی شده اند.