پیش بینی تغییرات نیاز آبی برخی از محصولات کشاورزی دشت مشهد ناشی از تغییرات دمای هوا

دمای هوا یکی از مهم ترین شاخص های تغییر اقلیم در مقیاس جهانی و منطقه ای می باشد که تغییرات آن هم بر روند سایر پارامترهای اقلیمی و هم بر بخش های دیگری از جمله بخش کشاورزی و مساله مصرف آب در این بخش تاثیر گذار خواهد بود. با افزایش دمای هوا انتظار می رود که قدرت تبخیر کنندگی هوا یا تبخیر و تعرق پتانسیل افزایش یابد. لذا در پژوهش حاضر با استفاده از روش سری های زمانی, مدل سازی و پیش بینی دمای حداکثر و حداقل ماهانه دشت مشهد انجام گرفت. سپس با کمک فرمول تجربی هارگریوز - سامانی میزان تبخیر و تعرق پتانسیل و با انتخاب ضریب گیاهی مناسب, نیاز آبی پنج محصول عمده زراعی و باغی دشت مشهد با بیشترین سطح زیر کشت آبی (گندم, چغندرقند, گوجه فرنگی, یونجه و سیب) در طول فصل رشد برای دهه آتی و دوره پایه محاسبه و میانگین دو دوره با یکدیگر مقایسه گردید. نتایج پیش بینی مدل ها حاکی از آن است که دمای حداقل و حداکثر در آینده به ترتیب با افزایشی برابر با 1.4 و 1 درجه سانتی گراد همراه خواهند بود به طوری که دمای حداکثر بیشتر در فصول گرم سال (بهار و تابستان) و دمای حداقل بیشتر در فصول سرد سال (پاییز و زمستان) افزایش خواهند داشت. پیش بینی تغییرات تبخیر و تعرق پتانسیل نشان داد که تغییرات آن بیشتر تحت تاثیر تغییرات دمای حداکثر خواهد بود. همچنین مقایسه نیاز آبی محصولات مختلف بین دو دوره آتی و پایه نشان دهنده افزایش تبخیر و تعرق گیاهان در آینده می باشد به طوری از بین پنج محصول منتخب در دشت مشهد, چغندرقند دارای بیشترین درصد تغییرات در نیاز آبی برابر با 2.8 درصد و معادل با 290 مترمعکب آب مصرفی در هر هکتار خواهد بود