بررسی انگاره های مرتبط با مشارکت مردم محلی در فرآیند توسعه جنگل های حرا در جنوب ایران

بنابه شواهد تجربی, شناسایی نیازهای مردم محلی و دیگر دست اندرکاران و بازشناخت جایگاه واقعی آنان در راستای مشارکت موثر در همه مراحل فرآیند, اولین گام هر نوع مداخله گری موفق در فرآیند توسعه پایدار منابع طبیعی به شمار می رود. با توجه به این مهم, در این مقاله به عنوان نتیجه یک پژوهش توصیفی مبتنی بر راهبرد پیمایش, تلاش شده است تا برخی انگاره های مرتبط با مشارکت مردم محلی در توسعه جنگل های مانگرو در جنوب ایران (سواحل استان بوشهر) شناسایی و معرفی شود. روایی پرسشنامه مورد بهره گیری در این پژوهش به عنوان ابزار گردآوری داده ها از سوی کارشناسان امر مورد تایید قرار گرفت و پایایی آن نیز بر پایه محاسبه ضریب آلفای کرونباخ (بین 0.67 تا 0.79 برای بخش های مختلف پرسشنامه) مناسب تشخیص داده شد. تحلیل داده ها, با کمک نرم افزار SPSS و بر پایه روش های آماری مناسب صورت پذیرفت. در بخش یافته های توصیفی این مقاله, انگاره های مرتبط با نوع بهره برداری از جنگل های حرا, علل تخریب آن, نگرش مشارکتی مردم محلی, زمینه ها و رویه های مشارکت و راه ها و زمینه های اطلاعاتی / ارتباطی مناسب بر پایه آماره های توصیفی ارایه شده است. در بخش استنباطی نیز نتایج آزمون های مقایسه میانگین ها ارایه شده است که نمایانگر معنی داری تفاوت نگرش مشارکتی نمونه مورد بررسی بر پایه متغیرهایی همانند شغل, سطح تحصیلات, عضویت در تشکل های محلی, نوع بهره برداری به عمل آمده و مشارکت در پروژه های روستایی است. همچنین با بهره گیری از تحلیل رگرسیونی چندگانه, یک معادله خط رگرسیونی شامل متغیرهای مستقلی همانند سن, میزان مراجعه به ادرات دولتی, شمار دام و سابقه عضویت در نهادهای محلی بدست آمده است. ضریب تعیین تعدیل شده (R2Ad) نشان داده است که این متغیرها حدود 60 درصد از واریانس متغیر وابسته یا نگرش مشارکتی مردم محلی به توسعه جنگل های حرا را برآورد می نمایند.