ژئوشیمی عنصری و ایزوتوپی سازند بهرام (دونین میانی-بالایی) در شرق ایران

در این پژوهش, شرایط اقلیمی دیرینه و سیستم دیاژنزی سازند بهرام (دونین میانی-بالایی) با استفاده از مطالعات ژئوشیمیایی عناصر اصلی و فرعی و ایزوتوپ های پایدار اکسیژن و کربن مورد بررسی قرار گرفته است. بدین منظور سه برش چینه ای از این سازند در مناطق چشمه شیر (شمال شرق طبس) با ضخامت 180 متر, کمرکوه (جنوب کاشمر) با ضخامت 188 متر و حوض دوراه (شرق طبس) با ضخامت 192 متر در شرق ایران مطالعه شده است. توالی های مورد مطالعه از سنگ آهک های نازک لایه تا ضخیم لایه خاکستری رنگ فسیل دار تشکیل شده است. بر اساس داده های ژئوشیمیایی به دست آمده, سبک بودن مقادیر ایزوتوپ اکسیژن d18O (میانگین -7.66 در برش کمرکوه, -8.11 در برش چشمه شیر و -8.21 در برش حوض دوراه) در اکثر نمونه های مورد مطالعه و هم چنین نسبت استرانسیم بهنجار شده توسط کلسیت در برابر آهن و منگنز, می تواند نشانگر یک سامانه نیمه باز و تبادل آب به سنگ نسبتا بالا باشد. تلفیق نتایج ژئوشیمیایی عنصری (از جمله پایین بودن نسبت استرانسیم به منگنز و بالا بودن منگنز) و روند تغییرات ایزوتوپ کربن و اکسیژن نشان می دهد که تاثیر دیاژنز متئوریک بر روی نهشته ها بیش تر بوده است.