تاثیر محیط کشت و شدت نور بر رشد و کاروتنوئیدهای جلبک Dunaliella salina دریاچه ارومیه

تحقیق فوق اختصاص یافته به تاثیر محیط کشت و شدت نور بر میزان رشد و کاروتنوئیدهای جلبک Dunaliella salina دریاچه ارومیه است. در این مطالعه ابتدا گونه دونالیلا از دریاچه ارومیه جمع آوری گردید و سپس به روش پلیت آگار خالص سازی شد. جهت مطالعه تاثیر محیط کشت های مختلف بر میزان رشد و کاروتنوئیدهای این گونه, شش تیمار هر کدام با سه تکرار از محیط های کشت با شوری 1.03, 2.99 و 4.96 مولار در شدت نور 40, 120 و 200 میکرومول فوتون بر متر مربع در ثانیه, در اتاقک های مخصوص کشت قرار داده شدند. شمارش سلولی در سه تکرار با استفاده از لام هموسیتومتر و به صورت روزانه انجام شد و منحنی رشد با استفاده از نرم افزار اکسل ترسیم گردید. منحنی مقدار کاروتنوئیدهای سنتز شده جلبک با استفاده از نرم افزار اکسل ترسیم گردید و توسط آزمون آنالیز واریانس دو طرفه بین تیمار ها مقایسه شد. نرخ رشد ویژه اختلاف معنی داری در تیمارهای مختلف داشت (P<0.05). حداکثر نرخ رشد (2.45d-1) در شدت نور 40 میکرومول و شوری 2.99 مولار و حداقل آن (0.6d-1) در شوری 4.96 و 120 میکرومول فوتون بر متر مربع در ثانیه ثبت شد. نتایج نشان داد که افزایش شدت نور در محیط کشت با شوری 2.99, سبب کاهش تراکم سلولی و نرخ رشد در D.salina می شود, ولی افزایش شدت نور از 40 به 200 میکرومول فوتون بر متر مربع در ثانیه در محیط کشت 1.03, سبب افزایش تراکم سلولی و نرخ رشد در این جلبک می گردد. آنالیز واریانس نتایج حاصل نشان داد که میزان کاروتنوئیدهای دونالیلا در غلظت های مختلف نور و شوری و تاثیر متقابل آنها اختلاف معنی دار دارد (P<0.05). وجود تاثیر متقابل معنی دار بین سطوح مختلف نور و شوری نشان داد که حداکثر مقدار کاروتنوئید سنتز شده در تیمار با شدت نور 200 میکرومول و شوری 2.99 مولار به مقدار 5.07 میکروگرم بر میلی لیتر و کم ترین مقدار در شدت نور 120 میکرومول با شوری 1.03 مولار به مقدار 1.02 میکروگرم بر میلی لیتر می باشد. نتایج نشان داد که افزایش شدت نور از 40 به 200 میکرومول در هر سه شوری مورد آزمایش سبب افزایش سنتز مقدار کاروتنوئیدها در این جلبک D.salina می گردد و مناسبترین شدت شوری جهت سنتز کاروتنوئیدها شوری 2.99 مولار می باشد.