روایت شاهنامه بر جام سفالین بیژن و منیژه

جلوه های بارز هنر تصویری کهن را می توان برروی سفال نگاره های به جای مانده از قرون مختلف تاریخی ایران یافت. این آثار در گستره تاریخ, تمام سنن تصویر نگاری ایرانی راحفظ و انتقال داده اند, سننی که با روح هنر نقاشی ایرانی آکنده گشته و هویت تاریخی و ملی ایرانی را به تصویر کشیده اند. مورد مطالعاتی سفال نگاره بیژن و منیژه در راستای این تلاش نمونه مناسب و بستری جهت تحقیق معرفی می شود. جام سفالی با بهره گیری از زبان تصویری و رمزگونه به روایت داستان بیژن و منیژه از شاهنامه فردوسی پرداخته است. نوشتار حاضر می کوشد, با بررسی و شرح تصاویر جام سفالی در تطبیق آن با متن کلامی شاهنامه به رمز گشایی نقوش سفال نگاره بپردازد. جهت نیل به این مقصود, روایت داستان بیژن و منیژه از یک سو و خوانش متن تصویری سفال نگاره از سوی دیگر مورد بررسی قرار می گیرد. در این روند مشخص می شود, که چگونه متن کلامی شاهنامه از بستر نوشتار بربستر سفالینه انتقال یافته و هنرمند نقاش به گونه ای هنرمندانه دوازده فرم تصویری از داستان شاهنامه را منتخب و بر جام سفالی منقوش کرده است. مولف مقاله تلاش دارد با آنالیز و تحلیل دوازده فرم تصویری و تطبیق آن با داستان شاهنامه به هدف مقاله که همانا خوانش تصویری جام سفالین بیژن و منیژه است, نائل آید.