عنوان عربی: جمالیّة أسالیب الخطبة رقم 155 من نهج البلاغة (وصف بدیع خلقة الخفّاش) (عنوان فارسی: زیبایی شناسی ساختاری خطبه 155 نهج البلاغه (در وصف خفاش))

چکیده عربی: فی عصرنا هذا, تعتبر الجمالیّات فرعاً من فروع الفلسفة التی تدرس الجمال, والفنّ. یتحقّق جمال الکلام باختیار کلمات خاصّة أحیاناً, ومن خلال الجمع بین الأسالیب المختلفة أحیاناً أخرى, . الأسلوبیّة هی من أحدث الاتّجاهات التی تحاول البحث عن المدلولات الجمالیّة فی النصّ, وقد تهتمّ بدراسة النصوص الأدبیّة لتحلیل الأسالیب, بغیة الکشف عن القیم الجمالیّة. فأهمّیّة التحلیل الأسلوبی تتمثّل فی أنّه یکشف عن المدلولات الجمالیّة فی النصّ. تتناول هذه الدراسة الجوانب الفنّیّة, والجمالیّة فی الخطبة رقم 155 من نهج البلاغة, والتی تصف فیها بدیع خلقة الخفّاش, على,ضوء الأسلوبیّة, بغیة الکشف عن أهمّ الأسالیب المستخدمة فیها, والتی لها دور کبیر فی جمالیّتها, خلال المنهج الوصفی-التحلیلی, واستمداداً من المنهج الإحصائی. وتدلّ نتائج البحث على,أنّ الإمام (ع) باستخدام أسلوب الاستفهام, تزید من قدرة کلامه فی لفت أنظار المخاطب لبدیع خلق الله, بالإضافة إلى,إظهار شدّة الاندهاش عن عظمة القدرة على,الرؤیة فی اللیل, والعجز عنها فی النهار, وبتقدیم ما هو حقّه التأخیر, یجعل القارئ حریصاً على,نهایة الجملة. إنّه قد استخدم حرفی النفی "لا", و"لم", وفقاً للمواقف, والحالات التی کان ینوی وصفها, وبحذف بعض العبارات من کلامه, وتکرار حرفی العاطفة "الواو", و"الفاء", قد سبّب فی تقویة أدبیّة کلامه, وخلق إیقاع خاصّ, ممّا یزید من جمال وصفه. إنّ الأسلوب الأکثر استخداماً فی هذه الخطبة هو الأسلوب الخبریّ, وکثرة وفورها, وکذلک عملیّة الربط –, التی قد استخدمت غالباً لربط الأسالیب الخبریّة ببعضها البعض-توافق مع الغرض الأصلی من إیراد الخطبة, وهو وصف بدیع خلقة الخفّاش, فمن الجدیر والمستحسن استخدام الأسالیب الخبریّة أکثر من غیرها. (چکیده فارسی: در عصر ما, زیبایی شناسی یکی از شاخه های فلسفه است که به بررسی زیبایی و هنر می پردازد. زیبایی سخن با انتخاب کلمات مناسب در برخی موارد و ترکیب روش های مختلف در دیگر موارد به وجود می آید. اسلوب شناسی یکی از جدیدترین رویکردها است که به دنبال کشف معناشناختی های زیبایی در متن است و به مطالعه متون ادبی برای تحلیل اسالیب با هدف کشف ارزش های زیبایی می پردازد. اهمیت تحلیل اسلوبی در آشکارسازی معناشناختی های زیبایی در متن است. این مطالعه به بررسی جنبه های هنری و زیبایی در سخنرانی شماره 155 از نهج البلاغه می پردازد که در آن بدیع خلقت خفاش توصیف شده است. در این مطالعه با استفاده از رویکرد توصیفی-تحلیلی و با توجه به روش آماری, سعی شده است تا اسالیب مهم مورد استفاده در این سخنرانی و نقش آن ها در زیبایی آن کشف شود. نتایج تحقیق نشان می دهد که امام (ع) با استفاده از اسلوب سؤال, توانایی خود در جلب توجه شنونده به بدیع خلقت خدا را افزایش می دهد, علاوه بر نشان دادن شگفتی وجود قدرت بینایی در شب و ناتوانی آن در روز, با ارائه آنچه به آن تأخیر رسیده حرفهای او را جذاب تر می کند. او از حرفانفی منفی "نه" و "نمی" بر اساس شرایط و موقعیت هایی که قصد توصیف آن ها را داشته, استفاده کرده است و با حذف برخی عبارات از سخنان خود و تکرار حروف احساسی "واو" و "فاء", زیبایی بیانش را تقویت کرده و یک ایقاع خاص به وجود آورده است. اسلوبی که در این سخنرانی بیشتر به کار رفته است اسلوب اطلاعی و تعداد زیادی از آن استفاده شده است و همچنین روند اتصالی که اغلب برای ارتباط بین اسالیب اطلاعی به کار رفته است, با هدف توصیف بدیع خلقت خفاش, با هدف اصلی سخنرانی سازگار است. بنابراین, استفاده از اسالیب اطلاعی نسبت به سایر اسالیب توصیه می شود. )