مطالعه ای بر ضرورت کاربست روش شناسی های مبتنی بر هنر

پیدایش روش شناسی های مبتنی بر هنر, یکی از جدیدترین رویدادهای قرن اخیر در عرصه روش های تحقیق کیفی در علوم انسانی و هنر, موضوع اصلی نوشتار حاضر است. روش شناسی های مبتنی بر هنر, با فرا رفتن از روش های عقلانی و معرفی تجربه هنری به عنوان شکلی از تفکر, موجب تغییر دیدگاه پارادایمی غالب در پژوهش شده و شیوه های متنوع و جدیدی برای پژوهیدن و ارتباط با جهان فراهم کرده اند. شناخت, معرفی و مطالعه ضرورت های آن ها از اهداف این جستار است که با رویکرد پدیدارشناسی توصیفی, و راهبردهای استقرایی و استفهامی صورت گرفته است. پرسش های هستی شناختی این نوشتار عبارت اند از: روش تحقیق مبتنی بر هنر چیست؟ چه نوع هایی وجود دارند؟ ویژگی ها, اهداف, خاستگاه و کاربست های آن ها چیست؟ به موجب رهیافت این پژوهش, هشت روش شناسی مبتنی بر هنر وجود دارند که هنر را در وجوه مختلف و ابعاد گوناگون مورد توجه قرار می دهند. این روش شناسی ها علاوه بر امکاناتی که در فرایند, جمع آوری, تحلیل, ارایه داده ها و دیگر بخش های تحقیق, به پژوهش عرضه می کنند, زمینه هایی برای فعال سازی جنبه های حسی, عاطفی و زیبایی شناختی ادراک پژوهشگر فراهم کرده و موجب تحول در نظام روشی پژوهش شده اند. پذیرش فعالیت هنری به مثابه پژوهش و همچنین تثبیت این روش شناسی ها به صورتی مستقل از روش شناسی های علوم انسانی و اجتماعی, از چالش های متفکران این عرصه است.