بررسی دلایل رواج ابزارها و تکنیک های سیاست گذاری در ایران

مقاله حاضر به دنبال پاسخ گفتن به این پرسش هاست که مهم ترین دلایل رواج تکنیک ها و ابزارهای نوین سیاست گذاری در ایران کدام اند, و نیز این که تا چه میزان این دلایل می توانند سرعت رواج این ابزارها را در فضای سیاست گذاری کشور توضیح دهند. برای پاسخ گویی به این پرسش ها, با استفاده از گفتمان بین المللی که حول موضوع انتقال سیاست شکل گرفته, مساله انتقال ابزارهای سیاستی (که خود مصداقی از پدیده انتقال سیاست است) در مقاله تحلیل شده است. با تمرکز بر "چرایی" انتقال ابزارهای سیاستی, مهم ترین عوامل اثرگذار بر این پدیده از متون پژوهشی انتقال سیاست استخراج شده است. در گام بعد, بخشی از این دلایل که به کارگیری ابزارهای نوین سیاست گذاری از سوی بازیگران عرصه سیاست را توضیح می دادند, مشخص شدند. سپس در گام پایانی, با نظرسنجی از خبرگان حوزه سیاست گذاری در کشور, میزان اهمیت نسبی این دلایل در رواج ابزارهای نوین سیاست گذاری در ایران بررسی شدند. نتیجه این بررسی, نشان داده است که رواج بسیاری از ابزارهای نوین سیاست گذاری در ایران متاثر از دلایلی همچون "تلاش برای علمی جلوه دادن سیاست ها "یا با هدف" صرف بودجه های تخصیص یافته در این زمینه", و نه مثلا در جهت افزایش مشارکت ذی نفعان در فرآیند سیاست گذاری است. افزون بر این, دانش اندک دست اندرکاران و متقاضیان به کارگیری این ابزارها و تکنیک ها, زمینه لازم را برای رواج سریع این ابزارها و تکنیک های سیاست گذاری بیش از پیش فراهم کرده است.