عنوان فارسی: تمایز انجام / اجازه ایذا: تبیین و نقد استدلال های دانگن، فوت، کوئین و بنت (عنوان عربی: تمایز الاداء/اجازة الایذاء: تبیین ونقد لاستدلالات دانغن، وفوت، وکوئین، وبنت)

چکیده فارسی:ایذا و تمایزهای دوگانه آن, جزء جدیدترین مسائل فلسفه اخلاق است که در سه دهه اخیر پاره ای از فیلسوفان اخلاق بدان پرداخته اند. دوگانه انجام / اجازه ایذا یکی از آن تمایزها است که فیلسوفانی چون الن دانگن, فیلیپا فوت, ورن کوئین و جانتن بنت, استدلال هایی در پذیرش آن و اثبات ناروایی انجام ایذا ارائه کرده اند که مورد اعتراض مخالفان حداکثرگرا قرار گرفته است؛ مخالفان بر این عقیده اند که براساس مبانی طرف داران اعمال محدودیت علیه انجام ایذا, انجام ایذا ناروا و اجازه آن روا است؛ درحالی که براساس مبانی ایشان, در مواردی اجازه ایذا نیز به همان میزان ناروا است. بنابراین طرف داران این تمایز یا باید در استدلال های خود تجدیدنظر کرده, اندکی آنها را جرح و تعدیل نمایند یا این تمایز را رها کنند. این مقاله ضمن بیان مثال هایی برای شفاف سازی موضوع, به تبین و تحلیل این انتقادها می پردازد.


چکیده عربی:الاداء وتمایزه الثنائی, من احدث قضایا فلسفة الأخلاق, التی تناولها قسم من فلاسفة الأخلاق فی العقود الثلاثة الاخیرة. ثنائیة الاداء / و اجازة الایذاء واحدة من الممیّزات التی طرح فلاسفة مثل الن دانغن, و فیلییپا فوت, و ورن کوئین, و جانتن بِنِت, استدلالات فی قبولها و اثبات عدم جواز اداء الایذاء, ولکنهم واجهوا اعتراضات من مناهضی اتجاه الحد الاکثر. فهؤلاء المعارضین یرون انه و استناداً إلی مبادئ انصار ممارسة المحدودیة ضد اداء الایذاء, اداء الایذاء غیر جائز, و الاذن به جائز؛ هذا فی حین انه و بناءً علی مبادئهم فی بعض الحالات یکون اذن الایذاء بذات المستوی من عدم الجواز. و علی هذا الأساس ینبغی علی انصار هذا التمایز اعادة النظر فی استدلالاتهم و اجراء قلیل من التعدیلات علیها, أو علیهم التخلّی عن هذا التمایز. هذا البحث یطرح امثلة من أجل توضیح هذا الموضوع و یقوم بتبیین و تحلیل هذه الانتقادات.