ارزیابی نقش مسکن در کیفیت زندگی شهروندان (نمونه موردی: منطقه 12کلانشهر تهران)

مسکن مناسب, جزو اولین نیازهای بشر بوده است و کیفیت آن یکی از مولفه های مور نظر انسان در ساخت آن است. مسکن فاقد استاندارد جهت سکونت دایم, به طور مستقیم و غیر مستقیم, پیامدهای اجتماعی, آثار زیا ن آور روانی و نقض قوانین و مقررات را به همراه دارد. جرم خیزی جزو عوامل زیان باری است که حاصل مساکن شلوغ یا منازل ویرانه و محله های دارای میزان پایین استاندارد, است. اطلاعات برگرفته از پرسش نامه ها با روش های تجزیه و تحلیل آماری آزمون های همبستگی اسپیرمن و رگرسیون در محیط نرم افزار SPSS بررسی شدند. جهت بررسی فرضیه تحقیق از تحلیل رگرسیون چند متغیره استفاده شد. جامعه آماری ساکنین محلات منطقه 12 شهر تهران هستند. 5 شاخص عدالت اقتصادی, بهزیستی فردی, رضایت از دسترسی, کیفیت محیط و مسکن وارد الگو شدند. در بین شاخص های کیفیت زندگی, عدالت اقتصادی بیشترین تاثیر را بر تغییرات کیفیت مسکن محلات منطقه 12 داشته است. متغیر کیفیت مسکن در 12 محله آبشار, سنگلج, شهید هرندی, فردوسی, قیام, کوثر, پامنار, امامزاده یحیی, ایران, بازار, بهارستان و تختی, دارای رابطه ای مستقیم با شدت به نسبت قوی با متغیر کیفیت زندگی است. این رابطه در تمام 12 محله یاد شده با میزان معناداری محاسبه شده کمتر از 05/0 معنادار است و رابطه متغیر کیفیت مسکن با متغیر کیفیت زندگی در محله دروازه شمیران با میزان معناداری 0574/0 و بیش تر از 05/0, معنادار نیست. از بین ابعاد اقتصادی, اجتماعی و محیطی متغیر کیفیت زندگی, دور بعد اقتصادی و محیطی با متغیر کیفیت مسکن رابطه مستقیم داشتند؛ از بین ابعاد کالبدی, زیست محیطی, رفاه و آسایش و معیشت و اقتصاد در متغیر کیفیت مسکن رابطه مثبت سه بعد کالبدی, زیست محیطی و رفاه و آسایش با متغیر کیفیت زندگی ثابت شد. اهداف پژوهش: ارزیابی نقش مسکن در کیفیت زندگی و تجدید ساختار منطقه 12 به عنوان مرکز تاریخی کلان شهر تهران. استخراج شاخص های کیفیت زندگی شهری و تحلیل عوامل کاهش دهنده کیفیت زندگی در منطقه 12 تهران. سوالات پژوهش: نقش مسکن در کیفیت زندگی چیست؟ عوامل موثر در کیفیت زیستی و تجدید ساختار منطقه به عنوان مرکز تاریخی کلان شهر تهران چیست؟