نرخ خودانتشاری سازمانی و اعضای هیئت تحریریه در مجلات برتر پایگاه علوم استنادی جهان اسلام

هدف: مجلات علمی زمینه ساز شکل گیری و توسعه ی شبکه ی ارتباطی پژوهشگران دانشگاه ها و مؤسسات آموزشی و پژوهشی مختلف است. پژوهش حاضر بر آن است که میزان تحقق این هدف را بر اساس شاخص خودانتشاری سازمانی و اعضای هیئت تحریریه در مجلات برتر پایگاه علوم استنادی جهان اسلام مطالعه نماید. روش شناسی: این پژوهش از نوع مطالعات علم سنجی است که با روش پیمایشی انجام شده است. جامعه ی پژوهش شامل 7 مجله ی برتر نمایه شده در پایگاه علوم استنادی جهان اسلام در بازه ی زمانی 1390-1394 است. برای گردآوری داده ها از سیاهه ی وارسی استفاده شد. یافته ها: تحلیل داده ها نشان داد که نرخ خودانتشاری اعضای هیئت تحریریه در مجلات مورد بررسی برابر 12. 33 درصد است. مجله زمین شناسی کاربردی پیشرفته با نرخ خودانتشاری اعضای هیئت تحریریه 95. 20 درصد جایگاه نخست را دارد. بالاترین نرخ خودانتشاری سازمانی به مجله ی تحقیقات دامپزشکی با 33. 9 درصد اختصاص دارد. همچنین میان خودانتشاری سازمانی و کیفیت مجلات همبستگی منفی قوی وجود دارد. نتیجه گیری: الگوهای مختلف خودانتشاری می تواند به عنوان شاخصی برای سنجش و ارزشیابی تولیدات علمی کشورها, دانشگاه ها و مؤسسات آموزشی و پژوهشی, پژوهشگران و مجلات استفاده شود.