رابطه انواع خودکارآمدی با خشم: بررسی نقش واسطه ای حل مساله اجتماعی

هدف این پژوهش, تعیین نقش واسطه گری حل مساله اجتماعی در رابطه انواع به خودکارآمدی و خشم بود. بدین منظور 390 نفر از دانشجویان دانشگاه شیراز (228 دختر, 162 پسر) به شیوه خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند و به سیاهه حل مساله اجتماعی (دزوریلا و دیگران, 2002), سیاهه بیان حالت هیجانی و رگه شخصیتی خشم (اسپیلبرگر, 1999), مقیاس خودکارآمدی عاطفی (کرک و دیگران, 2008), مقیاس خودکارآمدی خلاق (کارووسکی, 2010) و مقیاس خودکارآمدی اجتماعی (اسمیت و بتز, 2000) پاسخ دادند. نتایج تحلیل مسیر نشان دادند انواع خودکارآمدی قادر به پیش بینی معنادار حل مساله سازنده هستند اما تنها خودکارآمدی خلاق می تواند حل مساله غیرسازنده را به نحو معنادار پیش بینی کند. ابعاد حل مساله اجتماعی نیز قادر به پیش بینی معنادار خشم بودند. افزون بر این, نقش واسطه گری حل مساله اجتماعی بین انواع خودکارآمدی و خشم نیز تایید شد. بررسی برازش مدل نشان داد مدل حاضر از برازش مناسبی برخوردار است.