تبیین عوامل اجتماعی و فرهنگی موثر بر احساس امنیت زنان مطالعه موردی: زنان ساکن در مناطق (1 و 2) تهران و مناطق (19 و 20) جنوب تهران

در این پژوهش, نقش عوامل فرهنگی و اجتماعی موثر در احساس امنیت زنان در مناطق جنوب و شمال تهران مورد بررسی قرار گرفته است. این مطالعه به دنبال تبیین نقش مولفه های اجتماعی و فرهنگی موثر بر احساس امنیت زنان در مناطق یادشده و مقایسه این مناطق با یکدیگر می باشد. روش تحقیق موردنظر پیمایشی است. جامعه آماری شامل کلیه زنان واقع در سنین فعالیت (گروه های سنی 15 تا 64) مناطق 1و 2 (شمال) و 19 و 20 (جنوب) تهران می باشد. بر اساس فرمول نمونه گیری کوکران حجم نمونه در مناطق شمال تهران 532 و در مناطق جنوب تهران 530 نفر مشخص و به شیوه تصادفی در بلوک های تعیین شده مورد بررسی قرار گرفته اند. ابزار سنجش در این تحقیق پرسشنامه توام با مصاحبه بوده و برای آزمون روایی و اعتبار ابزار سنجش از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شده است. با توجه به نتایج آزمون کرونباخ (a=0.84) اعتبار و روایی پرسشنامه تایید گردیده است. همچنین, روش های تجزیه و تحلیل داده ها بر اساس آمار توصیفی و استنباطی مورد بررسی قرار گرفته است. در تحلیل رابطه متغیرهای تحقیق و مقایسه روابط بین متغیرها در مناطق شمال و جنوب تهران از آزمون های همبستگی پیرسون و آزمون t و همچنین تحلیل رگرسیون و تحلیل مسیر استفاده شده است. یافته های پژوهش رابطه معنادار بین متغیرهای اجتماعی و فرهنگی (مهارت های زندگی, سرمایه اجتماعی, هویت ملی, سرمایه فرهنگی و پایگاه اجتماعی- اقتصادی) با مقوله احساس امنیت اجتماعی زنان در مناطق (شمال و جنوب تهران) را نشان داده است. نتایج آزمون t تفاوت معنی دار بین احساس امنیت در بین زنان مناطق شمال و جنوب تهران را در سطح اطمینان 99 درصد نشان داده است.