عوامل جامعه شناختی گرایش زنان و دختران به مدلینگ در شهر تهران (مطالعه موردی: زنان و دختران بالای 18 سال شهر تهران)

مقدمه: این مطالعه با هدف بررسی علل و عوامل جامعه شناختی گرایش زنان و دختران بالای 18 ساله تهرانی به مدلینگ انجام شده است. روش کار: روش تحقیق پیمایش کمی و از نوع «توصیفی/تحلیلی» می باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر, کلیه از زنان بالای 18 سال شهر تهران بودند. حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران 385 نفر تعیین شد که این تعداد را به 400 مورد افزایش دادیم. ابزار گردآوری پرسشنامه و شیوه نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای بود. برای بررسی و تحلیل سوال های پژوهش ابتدا نرمال بودن داده ها با استفاده از آزمون کولموگروف/اسمیرنوف مورد بررسی قرار گرفت و پس از مشخص شدن نرمال بودن داده های تحقیق, رابطه بین متغیرها با ضریب همبستگی پیرسون با استفاده از نرم افزارspss 22 سنجیده شد و در نهایت نیز برای بررسی ضریب نیکویی برازش متغیرهای فرضیات اصلی پژوهش از نرم افزار ایموس 24 استفاده گردید. یافته ها: یافته ها نشان می دهد بین طبقه اجتماعی, رضایت از بدن, میزان استفاده از رسانه های جمعی, مصرف فرهنگی, سرمایه فرهنگی (تجسدیافته, عینیت یافته و نهادینه شده), سرمایه اقتصادی, سرمایه اجتماعی (انسجام اجتماعی, عضویت در شبکه های اجتماعی با گرایش زنان و دختران تهرانی رابطه معنادار و مثبتی وجود دارد. اما, بین متغیرهای اعتقاد دینی و مناسک دینی با گرایش زنان و دختران تهرانی رابطه معنادار و معکوس مشاهده شد. نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد گرایش مدلینگ در بین زنان و دختران تهرانی هویدا است, بر محور هویت اشتهاری و تفرد می چرخد. شهر تهران با نوعی آزادی انتخاب و تمایزیابی سنتی به مدرن در حرکت است که در آن دیده شدن و مصرف نمایشی به بخشی از زندگی زنان تبدیل شده است.