سازش پذیری تطبیقی بوم شناختی-تشریحی دو گونه ی گون خاک های گچی

گونه Astragalus semnanensis از گون های خاردار از بخشه یSemnanensis و گونه Astragalus fridae ازگون های بدون خار از بخشه ی Incani هستند. این دو گونه ی انحصاری منطقه ی گچی غرب سمنان محسوب می شوند. علاوه بر مطالعات اندک صورت گرفته درباره ی ریخت شناسی این دوگونه, ارتباط تشریح, پراکنش و سازش پذیری آنها با عوامل خاک و ارتفاع مطالعه نشده است که مقایسه ی آن هدف این مطالعه است. در این مطالعه تأثیر ارتفاع و وضعیت فیزیکوشیمیایی خاک بر ویژگی های تشریح, ریخت شناسی و ریزریخت شناسی این دوگونه درقالب تحلیل های RDA وCCA در نرم افزارCanoco 4. 5 و نیز شناسایی گونه های گچ زی همراه انجام شد. مقایسه تحلیل های RDA نشان داد گچ بیشترین تأثیر مثبت را بر فراوانی هردو گونه و ارتفاع تأثیر مثبت بسیاری بر فراوانی گونه ی fridae. A دارد و بر فراوانی گونه ی A. semnanensis, که اغلب در ارتفاعات پایین تر می روید, اثر منفی می گذارد. هر دوگونه گچ را در سطح روپوست ریشه نگه می دارند و بخشی از گچ واردشده در پارانشیم برگ به صورت کریستال های سولفات کلسیم تجمیع می شوند. سازش پذیری سطح برگ به صورت کرک های متراکم و بلندتر و پایه چسب در A. semnanensis و در fridae A. قطورتر و میان چسب است. افزایش غلظت منیزیم, پتاسیم, EC, سدیم و CaCO3 باعث کاهش فراوانی هردوگونه می شود. گونه هایی مانند cymosum Acantholimonو Prunus lycioides همراهی خوبی با جامعه ی A. semnanensis دارند. گونه های Moltkia gypsaceae و Euphorbia gypsicola نیز همراهی خوبی با Astragalus fridae دارند.