تدوین الگویی جهت ارتقای کارکرد شبکه های اجتماعی مجازی در راستای بهبود وضعیت سلامت زنان

پژوهش حاضر با هدف تدوین الگویی جهت ارتقای کارکرد شبکه های اجتماعی مجازی در راستای بهبود وضعیت سلامت زنان انجام شد. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر اجرا توصیفی پیمایشی بود. جامعه آماری افراد متخصص فعال در زمینه سلامت زنان و شبکه های مجازی بود که بر اساس فرمول کوکران 384 نفر از آنان به روش هدفمند به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گرد آوری داده ها پرسشنامه بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزارهای آماری SPSS و SmartPLS استفاده شد. نتایج نشان داد ده عامل ویژگی فردی, استحکام خانواده, میزان آگاهی زنان, مشارکت اجتماعی, کارآیی شبکه های اجتماعی, جوامع آنلاین, ویژگی های روانی, ویژگی های فرهنگی, ویژگی های اجتماعی و عوامل کلان اقتصادی بر تأثیر گذاری شبکه های اجتماعی مجازی بر سلامت زنان موثر هستند و سه عامل میزان آگاهی زنان (802/0), عوامل کلان اقتصاد (801/0) و کارآیی شبکه های اجتماعی (772/0) دارای بالاترین اولویت و سهم اثرگذاری هستند. لازم است سیاست گذاران ﺗ ﻼ ﺵ ﺑ ﺮ ﺍ ﻱ ﻛ ﺎ ﻫ ﺶ ﻻ ﻳ ﻪ ﻫ ﺎ ﻱ ﺍ ﺟ ﺘ ﻤ ﺎ ﻋ ﻲ , ﻳ ﻌ ﻨ ﻲ ﻛ ﺎ ﻫ ﺶ ﻧ ﺎ ﺑ ﺮ ﺍ ﺑ ﺮ ﻱ ﺩ ﺭ ﻗ ﺪ ﺭ ﺕ , ﻭ ﺟ ﻬ ﻪ ﺍ ﺟ ﺘ ﻤ ﺎ ﻋ ﻲ , ﺩ ﺭ ﺁ ﻣ ﺪ ﻭ ﺛ ﺮ ﻭ ﺕ ﻣ ﺮ ﺗ ﺒ ﻂ ﺑ ﺎ ﻣ ﻮ ﻗ ﻌ ﻴ ﺘ ﻬ ﺎ ﻱ ﺍ ﻗ ﺘ ﺼ ﺎ ﺩ ﻱ-ﺍ ﺟ ﺘ ﻤ ﺎ ﻋ ﻲ ﻣ ﺨ ﺘ ﻠ ﻒ را در دستور العمل فعالیتهای خود قرار دهند. همچنین راﻫ ﮑ ﺎ رﻫ ﺎ ﯾ ﯽ ﻣ ﺎ ﻧ ﻨ ﺪ ﺗ ﻐ ﯿ ﯿ ﺮ روﯾ ﮑ ﺮ د ﺑ ﺮ ﻧ ﺎ ﻣ ﻪ رﯾ ﺰ ان و ﻣ ﺴ ئوﻟ ﯿ ﻦ ﮐ ﺸ ﻮ ر ﻧ ﺴ ﺒ ﺖ ﺑ ﻪ اﯾ ﻦ ﻓ ﻀ ﺎ و ﺑ ﺮ داﺷ ﺘ ﻦ ﻣ ﺤ ﺪ وﯾ ﺖ اﺳ ﺘ ﻔ ﺎ ده از ﺷ ﺒ ﮑ ﻪ ﻫ ﺎ ی اﺟ ﺘ ﻤ ﺎ ﻋ ﯽ مجازی, ﺣ ﺬ ف ﻧ ﮕ ﺎ ه ﻣ ﻨ ﻔ ﯽ آﻧ ﻬ ﺎ در ﻣ ﻮ رد ﮐ ﺎ رﺑ ﺮ ان اﯾ ﻦ ﺷ ﺒ ﮑ ﻪ ﻫ ﺎ , و آﻣ ﻮ زش ﻋ ﻤ ﻮ ﻣ ﯽ ﺑ ﻪ مخاطبان توصیه شده است. به نظر می رسد ورود متغیرهای میانجی مانند سیاستها و حمایتهای دولت مانند طرح جامع سلامت مجازی می تواند بر تبیین بهتر ارتباط کمک نماید.