بررسی وضعیت توسعه یافتگی بدمینتون در ایران

ازآنجایی که برنامه ریزی برای توسعه ی رشته های ورزشی نیازمند آگاهی و تحلیل درست از وضعیت موجود آن ها است, این پژوهش به بررسی وضعیت توسعه ی بدمینتون در استان های کشور پرداخته است. این پژوهش ازنوع توصیفی-تحلیلی, ازلحاظ هدف, کاربردی و ازنظر روش جمع آوری داده ها, میدانی بود. جامعه ی آماری هیئت های بدمینتون استان های کشور بودند. نمونة آماری به صورت نمونه گیری تمام شمار انتخاب شد. ابزار پژوهش پرسش نامه ای پژوهشگرساخته شامل چهار منظر منابع انسانی, ساختار و تشکیلات, رویداد و باشگاه داری و زیرساخت و امکانات بود. روایی محتوایی پرسش نامه به تأیید 13 متخصصرسید. برای تحلیل داده ها از روش های توصیفی, رتبه بندی و سطح بندی در محیط نرم افزارهای اکسل, اس. پی. اس. اس و جی. آی. اس استفاده شد. یافته ها نشان داد که عوامل زیرساخت و امکانات, رویداد و باشگاه داری, منابع انسانی, ساختار و تشکیلات, به ترتیب بیشترین تأثیر را بر توسعه ی بدمینتون استانها داشتند. ازلحاظ توسعه یافتگی, کمتر از هفت درصد از استان ها در سطح یک یا توسعه یافته, حدود 15 درصد در سطح دو یا کمتر توسعه یافته و حدود 78 درصد در سطح سه یا توسعه نیافته ارزیابی شدند. براساس یافته ها ضرورت دارد که راهبردهای آیندة فدراسیون مبتنی بر توسعة متوازن و کاهش نابرابری باشند. برای دستیابی به توازن توصیه می شود که ابعاد توسعة این رشته با توجه به اهمیتشان, برای برنامه ریزی منطقه ای به ترتیب موردتوجه قرار گیرند.