سنجش ابعاد کالبدی تاب آوری شهری در برابر مخاطرات طبیعی (زلزله) (مطالعه موردی منطقه 12 شهر تهران)

میزان خسارات و تلفات ناشی از مخاطرات طبیعی به میزان آمادگی جامعه در برابر واقعه بستگی دارد. تاب آور ساختن شهرها در ابعاد مختلف, راهی مناسب و کارا در جهت تقویت ساختار شهر برای مقابله با بحران ها و مخاطرات طبیعی و غیرطبیعی است. مطالعه حاضر به لحاظ هدف کاربردی و به لحاظ روش شناسی توصیفی-تحلیلی است. در این تحقیق برای جمع آوری داده ها از روش کتابخانه ای و اسنادی و برای تجزیه تحلیل داده ها از مدل AHP Fuzzy استفاده شده است. نتایج نشان داد کهمعیار ویژگی های کالبدی بافت با ضریب اهمیت نسبی 0. 424 و در بین زیر معیارها نیز, عرض معابر با وزن 0. 238, مقاومت ساختمان با وزن0. 120 و دسترسی به پارک با وزن 0. 102, بیشترین اهمیت را در تاب آوری کالبدی منطقه 12 شهر تهران دارند. همچنین نقشه نهایی تاب آوری کالبدی منطقه نشان داد که فقط 1. 03 درصد از بافت منطقه دارای تاب آوری زیاد می باشد و 74. 64 درصد از منطقه دارای تاب آوری متوسط و 24. 33 درصد از منطقه دارای تاب آوری کم می باشد. همچنین نتایج نشان داد که سکونت گاه های منطقه 12 شهر تهران با توجه به قدمت بناها و کیفیت آن ها, دسترسی های کم عرض, قطعه بندی ریزدانه و افزایش سطح اشغال و کمبود فضای باز که همگی زمینه ها و عوامل تهدیدکننده جان انسان های ساکن این منطقه است, در تقابل با تاب آوری شهری قرار دارند. اﯾ ﻦ ﻣ ﺴ ﺌ ﻠ ﻪ از آﺳ ﯿ ﺐ و ﺧ ﺴ ﺎ رات ﺑ ﯿ ﺸ ﺘ ﺮ اﯾ ﻦ منطقه در ﺻ ﻮ رت وﻗ ﻮ ع زمین لرزه ﺧ ﺒ ﺮ می دهد.