ایمنی زیستی-بهداشت عمومی و مدیریت زباله های دامپزشکی: یک مطالعه موردی از کلینیک های دامپزشکی در کرمانشاه، ایران

زمینة مطالعه: ماهیت خطرناک پسماندهای دامپزشکی (بیمارستان ها, کلینیک ها و آزمایشگاه ها) و عواقب ناشی از مدیریت ناهماهنگ آنها مانند مشکلات ناشی از عدم برنامه ریزی در مدیریت تفکیک, جداسازی, ذخیره, جمع آوری, حمل ونقل و دفع آنها سبب بروز مشکلات زیست محیطی و بهداشتی فراوانی خواهد شد. ازطرفی به استناد ماده ی 11 و 2 قانون مدیریت پسماندهای ویژه مربوط به سازمان محیط زیست و وزارت بهداشت ایران, پسماندهای کلینیک های دامپزشکی نیز به دلیل برخورداری از انواع میکروارگانیسم های بیماری زای خطرناک برای انسان و دام (مانند آنتراکس, بروسلوز و. . . . ) جزء پسماند های ویژه است. هدف: برای آگاهی از ﻧ ﺤ ﻮ ه ﻣ ﺪ ﯾ ﺮ ﯾ ﺖ ﭘ ﺴ ﻤ ﺎ ﻧ ﺪ ﻫ ﺎ ی مراکز دامپزشکی, از دستورالعمل و ﭼ ﮏ ﻟ ﯿ ﺴ ﺖ اﺳ ﺘ ﺎ ﻧ ﺪ ارد ﺳ ﺎ زﻣ ﺎ ن ﻣ ﺤ ﯿ ﻂ زﯾ ﺴ ﺖ و بهداشت جهانی استفاده شد. روش کار: پاسخ به ﺳ ﺆ اﻻ ت ﻣ ﻮ رد ﻧ ﻈ ﺮ ﺑ ﺎ ﻣ ﺮ اﺟ ﻌ ﻪ مستقیم پژوهشگر ﺑ ﻪ 6 مرکز دامپزشکی دولتی و خصوصی تکمیل ﺷ ﺪ . ارزیابی آماری با استفاده از SPSS نسخه 22 بررسی و ﺗ ﺠ ﺰ ﯾ ﻪ وﺗ ﺤ ﻠ ﯿ ﻞ شد. نتایج: نتایج نشان داد اگرجه مدیریت پسماند در کلینیک ها و آزمایشگاه های دولتی نسبت به مراکز خصوصی دامپزشکی مطلوبیت نسبی بیشتری دارد اما با استاندارد های بهداشت جهانی فاصله دارد. نتیجه گیری نهایی: اعمال ﻗ ﻮ اﻧ ﯿ ﻦ و دﺳ ﺘ ﻮ راﻟ ﻌ ﻤ ﻞ ﻫ ﺎ , اﻓ ﺰ اﯾ ﺶ ﺳ ﻄ ﺢ آﮔ ﺎ ﻫ ﯽ و آﻣ ﻮ زش ﮐ ﺎ رﮐ ﻨ ﺎ ن در تمامی ﺳ ﻄ ﻮ ح, ﻧ ﻈ ﺎ رت, ﮐ ﻨ ﺘ ﺮ ل ﻣ ﺴ ﺘ ﻤ ﺮ ﺑ ﺮ ﻧ ﺤ ﻮ ه ﺟ ﻤ ﻊ آوری, ﺣ ﻤ ﻞ و دﻓ ﻊ بهداشتی ﭘ ﺴ ﻤ ﺎ ﻧ ﺪ ﻫ ﺎ ی دامپزشکی ﺿ ﺮ وری است.