شناسایی و اجرای رای داوری داخلی؛ مطالعه تطبیقی حقوق ایران و استرالیا

برخلاف داوری تجاری بین المللی که در آن موضوع شناسایی رای داوری به عنوان مقدمه اجرای رای به طور صریح مطرح شده, در داوری داخلی این امر به طور مستقل و در قالب ماده ای خاص از قوانین مرتبط با اجرای آرای داوری داخلی نیامده است؛ بنابراین این بحث مطرح می شود که آیا اساسا شناسایی, مقدمه اجرای چنین آرایی محسوب می شود یا اینکه دادگاه موظف است در صورتی که رای داوری توسط دادگاه صالح ابطال نشده باشد, در هر حال آن را اجرا کند و نمی تواند به جهت مغایرت با قوانین آمره یا نظم عمومی از اجرای چنین رایی خودداری کند. در حقوق ایران, موضع ماده 489 ق. آ. د. م نسبت به این موضوع روشن نبوده و در رویه قضایی نیز در مورد اینکه شناسایی لازمه اجرا است یا خیر, اختلاف نظر وجود دارد. حال آنکه در حقوق استرالیا به جهت مشابهت قواعد حاکم بر شناسایی آرای داوری داخلی با آرای داوری بین المللی, این اشکال و اختلاف وجود ندارد. هدف این مقاله نگاهی به شناسایی و اجرای رای داوری داخلی در حقوق ایران و حقوق استرالیا و ارایه راهکارهای کاربردی برای نظام حقوقی ایران است. پرسش اصلی مقاله این است که آیا مرحله ای به نام شناسایی رای داوری قبل از اجرای آن, در داوری داخلی نیز قابل تصور است یا خیر؟ در این مقاله فرضیه این است که مرحله شناسایی رای داوری وجود داشته و آثار متعددی را پیش از اجرا و در فرایند اجرای آرای داوری دارد.