مشترکات عرفانی در شعر محمدحسین شهریار و آثار جبران خلیل جبران

محمدحسین شهریار, شاعر پرآوازه ایران زمین و جبران خلیل جبران, شاعر و نویسنده سرشناس لبنانی, در دنیای معاصر بیشتر به نحله ادبی رمانتیسم منتسب اند. اما با وجود این, در برهه ای از زندگی, گرایش عارفانه در آثارشان رنگ بیشتری به خود می گیرد. علی رغم این که شهریار, مسلمان و جبران معتقد به آیین مسیحیت بود اما در آثارشان مفاهیم, نمادها و اصطلاحات عرفانی مشترک درخورتاملی به چشم می خورد. این پژوهش بر آن است تا نگرش ها و تمایلات عارفانه این دو ادیب و شاعر فرهیخته را در به کاربردن برخی مفاهیم, اصطلاحات و تعابیر عرفانی مشترک, چون عشق حقیقی و مجازی, وحدت وجود, مناجات عارفانه, مقام تسلیم و رضا, محبت, شهود, تسبیح و ثنا و همچنین کاربست برخی نمادهای عرفانی مشترک نظیر شب و روز, آتش و پروانه, می و شراب, صبح و شب و نور به صورت تطبیقی موردبحث و بررسی قرار دهد.