بررسی تطبیقی مفاهیم گل نیلوفر آبی در ایران، هند و مصر

گل نیلوفر آبی یکی از شاخص ترین نمادهای گیاهی و باستانی است و با توجه به بررسی های انجام شده, در کشورهای ایران, مصر و هند بیشتر از سایر کشورها مورد توجه قرار گرفته است. نظر به اینکه اکثر مقالات و کتب به زبان فارسی شامل پژوهش در حیطه گل نیلوفر در ایران است, بررسی این گل در کشورهای دیگر ضروری به نظر می رسد. از طرف دگر بیان دقیق مفاهیم گل نیلوفر در ایران نیز می تواند به زنده نگاه داشتن این نقوش در هنرهای معاصر کمک کند. مطالعه نقوش گل نیلوفر آبی در کنار مفاهیم نمادین آن حائز اهمیت است که می تواند به طور مجزا یا همزمان بررسی شود. هدف از این مقاله بررسی جنبه های مختلف این نماد در اقوام مختلف و ارتباط آن با ادیان و آداب مذهبی کشورها و مشاهده ارتباط این گل با مفاهیم باز زایی, فراوانی و صلح است. همچنین می توان به ارتباط این گل با عناصر طبیعی مانند خورشید, آب و خاک نیز اشاره کرد. با توجه به مطالب به دست آمده, به اهمیت گل نیلوفر آبی به خصوص در کشورهای مورد بحث بالاخص در مصر و هند پی برده شد. در مصر باستان از این گل برای آیین تدفین و زندگی پس از مرگ استفاده می شد و در کشور هند با الهه گان و خدایان ارتباط داشته است. در ایران نیز با توجه به پیوند آن با آفتاب و آب, معمولا همراه با الهه های میترا و آناهیتا معرفی می شود. اشکال گل نیلوفر در مصر باستان اغلب به صورت نیمه باز و در هند به طور شکفته و در ایران به هر دو صورت نیمه باز و شکفته دیده می شود. در ایران این گل جایگاه خاصی نزد پادشاهان پارسی داشته و به طور کلی می توان گفت که در تمام کشورهای مذکور رد پای گل نیلوفر در فرهنگ و ادیان و آداب و رسوم آنها وجود دارد.