ارزیابی واکنشهای فیزیولوژیکی گاوهای کم خون متعاقب انتقال خون

انتقال خون یکی از روشهای درمانی شناخته شده در دامهای کم خون بوده که به واسطه فقدان اطلاعات کافی تمایل کمتری به آن معطوف گردیده است. اهداف اصلی این مطالعه بررسی واکنشهای ناشی از انتقال خون و تعیین مقدار خون تزریقی و فرجام انتقال (بهبودی) می باشد. 22 راس گاو با میانگین هماتوکریت 16.8 انتخاب شدند. به طور متوسط 5.36 واحد خون با میانگین 42 روز ذخیره سازی در 4 درجه سانتیگراد در هر راس تزریق گردید. نمونه های اخذ شده از دام جهت انجام آزمایشات بیوشیمیایی )کلسیم (Ca), سدیم (Na), پتاسیم (K), پروتئین (TTP), اوره (Urea), هماتولوژی )گلبولهای سفید (WBC) و قرمز (RBC), MCV, MCH, MCHC, هماتوکریت (PCV), هموگلوبین (Hb), آنزیمی LDH) و (AST و علایم بالینی )درجه حرارت (T), ضربان قلب (HR), حرکات تنفسی (RR) و شکمبه ((RM) در زمانهای قبل و به ترتیب 0, 2, 4, 6, 24, 48 و 72 ساعت پس از تزریق بوده است. مقایسه میانگین (t-test) پارامترهای خون نشان داد که انتقال خون سبب افزایش معنی دارK , PCV, Hb, RBC, WBC, AST, RR و RM گردیده است (P<0.05). بقیه پارامترها تغییر چندانی نیافتند. نتیجتا گلبولهای قرمز, هموگلوبین و هماتوکریت که از عناصر اصلی انتقال خون محسوب می گردند با تاثیر در فعالیتهای حیاتی و فیزیولوژیکی سبب بهبودی دام شده اند. عناصر بیوشیمیایی و آنزیمها نقش چندانی در انتقال خون نداشته و فاقد عوارض بوده اند. همچنین انتقال یک واحد خون افزایش تقریبی یک واحد PCV را داشته که تعیین مقدار انتقال خون بر اساس میزان PCV دام می باشد. لذا پیشنهاد بهره مندی از بانک خون دامی و استفاده همه جانبه از خون به عنوان دارو پیشنهاد می گردد.