بررسی همبسته های اجتماعی میزان گرایش دانشجویان دانشگاه های شهر تهران به جنبش های دینی جدید

گرایش جوانان تحصیل کرده دانشگاهی به جنبش های دینی جدید, در ایران امروز و با وجود حکومت دینی, پدیده نوینی است که در خور بررسی و مداقه علمی است. پژوهش حاضر به دنبال کشف میزان گرایش دانشجویان به جنبش های دینی جدید بوده و درصدد است تا برخی همبسته های اجتماعی این گرایش را نیز شناسایی و توصیف نماید. تحقیق حاضر با استفاده از روش پیمایش انجام گردیده و برای گردآوری داده ها از پرسش نامه های خود – اجرا استفاده شده است. جمعیت آماری تحقیق 147189 نفر از دانشجویان دانشگاه های دولتی شهر تهران در سال 3186 بوده که با استفاده از شیوه نمونه گیری تصادفی دو مرحله ای و بر اساس فرمول نمونه گیری کوکران, حجم نمونه ای برابر با 400 نفر از آنان به عنوان پاسخ گویان تحقیق انتخاب شدند. نتایج تحقیق حاکی از آن است که 9.4 درصد از دانشجویان گرایش قوی نسبت به جنبش های دینی جدید داشته اند, در حالی که 41.7 درصد از آنها دارای گرایش ضعیف بوده اند. تحلیل داده ها نشان می دهد که بالاترین میزان گرایش به جنبش های دینی جدید در بین دانشجویانی مشاهده شده است که هنوز ازدواج نکرده بودند, به طور نیمه وقت شاغل بوده اند, در رشته های هنر و علوم انسانی تحصیل می کرده اند, جزو اقوام لر و ترک و کرد بوده اند, و والدین آنها به طبقات اجتماعی بالاتر متعلق بوده اند. همچنین, گرچه دختران دانشجو در مقایسه با پسران, گرایش بیشتری به جنبش های دینی جدید داشته اند, این تفاوت به لحاظ آماری معنادار نبوده است. در نهایت, نتایج آزون های همبستگی نشان می دهند که میزان گرایش به جنبش های دینی جدید رابطه معکوس و معنادار با میزان دینداری و رابطه مستقیم و معنادار با میزان گرایش به هویت قومی داشته است. یافته های تحقیق حاضر بر توجه بیشتر به پدیده جنبش های دینی جدید و ابعاد آن در ایران, از سوی پژوهشگران و دانشگاهیان و نیز سیاست گذاران اجرایی کشور دلالت می نماید.