فراتحلیل اثربخشی آموزش های مبتنی بر رویکرد سازنده گرایی بر عملکرد تحصیلی در درس علوم تجربی

پژوهش کاربردی حاضر با روش فراتحلیل در صدد ترکیب پژوهش های انجام شده در زمینه ی تأثیر آموزش های مبتنی بر سازنده گرایی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان در درس علوم تجربی بود. میدان پژوهش شامل مطالعاتی بود که طی 15 سال گذشته در داخل و خارج کشور به صورت پایان نامه, مقاله های علمی پژوهشی و کنفرانس های علمی در پایگاه های پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران, بانک منابع اطلاعات جهاد دانشگاهی, بانک اطلاعات نشریات کشور, سیویلیکا و مجلات علمی-پژوهشی در حوزه ی علوم تربیتی و روان شناسی, Science Direct, ERICT, Psych info, Scopusو Google Scholar در دسترس بود. بر اساس ملاک های ورود و خروج 14 اندازه ی اثر از میان 109 تحقیق مورد بررسی قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل پژوهش های اولیه اندازه ی اثر ترکیبی با دو مدل اثر ثابت و تصادفی استفاده شد و برای بررسی سوگیری انتشار از روش تحلیل حساسیت با استفاده از نمودار قیفی و شاخص آماری تعداد امن از تخریب و برای بررسی میزان ناهمگنی از آزمون Q کوکران و مجذور I استفاده شد و برای تبدیل اندازه ی اثر از ضریب Z فیشر استفاده گردید. نتایج مربوط به اندازه ی اثر ترکیبی برای مدل اثرات تصادفی (64/2) به دست آمد. همچنین, نتایج نشان داد که متغیرهای نوع ابزار و نوع مداخله های به کار رفته تعدیل گر اثربخشی آموزش های مبتنی بر سازنده گرایی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان در درس علوم تجربی اند. یافته های این فراتحلیل دارای پشتوانه ی نظری و تجربی مکفی است و لزوم بازنگری و استفاده از آموزش های مبتنی بر سازنده گرایی را در نظام آموزشی کشور موجّه می-سازد.