بررسی و تحلیل نقش امر و نهی در آثار فارسی عین القضات همدانی

علوم و فنون بلاغی شامل معانی, بیان و بدیع در شکل گیری زبان عرفانی نقش مهمی دارد. با توجه به قواعد و اصول علم معانی, نقش و اهمیت انواع جمله در انتقال مفاهیم قابل بررسی است. این علم انواع جمله را به خبر و انشا تقسیم و از نظر معانی ثانوی مطالعه می کند. عارفان برای برای تعلیم و بیان تجارب عرفانی خود, ابزارهای گوناگون زبان را به خدمت می گیرند. انشا, یکی از عناصر مهم زبان عرفانی است و در آثار عرفانی انواع جملات انشایی با معانی حقیقی و ثانوی برای بیان مفاهیم به کار گرفته می شود. انشا در آثار فارسی عین القضات همدانی (د.525) نقش مهم و موثری در آموزش عقاید و اندیشه ها و ابراز مواجید و هیجانات عارفانه دارد. امر و نهی دو مقوله مهم انشاست که می تواند با معانی گوناگون به کار رود و پیام را به مخاطب انتقال دهد. در این مقاله با توجه به تعریف و ویژگی های بلاغی امر و نهی, نقش و کارکرد آن در آثار عین القضات بررسی و تبیین می شود.