مقایسه دیدگاه بیماران و اعضای هیات علمی بالینی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی بابل در خصوص بیمارمحوری در ارتباط پزشک و بیمار با استفاده از پرسشنامه PPOS

سابقه و هدف: مهارتهای ارتباطی موثر با افزایش رضایت پزشک و بیمار پیوند محکمی دارد که موجب دستاوردهای مثبت بهداشتی- درمانی برای بیمار می شود. پزشک محور و بیمار محور دو سبک عمده طبابت می باشند. این مطالعه به منظور مقایسه دیدگاه بیماران و اعضای هیات علمی بالینی دانشگاه علوم پزشکی بابل, در خصوص بیمار محوری در ارتباط پزشک و بیمار انجام شد.مواد و روشها: این مطالعه مقطعی بر روی 72 عضو هیات علمی بالینی دانشکده پزشکی و 72 بیمار که به روش نمونه گیری سهمیه ای و تصادفی انتخاب شدند, در بیمارستانهای آموزشی تخصصی و فوق تخصصی دانشگاه علوم پزشکی بابل, در سال تحصیلی 1387- 88 انجام شد. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه استانداردPPOS (Patient-Practitioner Orientation Scale)  که نمره کلی آن, بیمار محور (6 نمره) تا پزشک محور (1 نمره) را شامل می شد, جمع آوری و مورد ارزیابی قرار گرفت.یافته ها: میانگین نمره مراقبت (caring) اعضای هیات علمی بالینی 48/0±72/3, تسهیم (sharing) آنان 62/0±10/3 و نمره کل 49/0±41/3 بوده است. میانگین نمره caring بیماران 53/0±87/3, sharing آنان 94/0±45/3 و نمره کل 57/0±66/3 بوده است. بین دیدگاه اعضای هیات علمی بالینی و بیماران تفاوت معنی داری در زیر واحد (p=0/006) sharing و نمره کلی (p=0/008) PPOS وجود داشت اما تفاوت زیر واحد caring معنی دار نبود .(p=0/068)نتیجه گیری: در مجموع بیماران بیمارمحورتر بودند. بر اساس این مطالعه, با توجه به تفاوت دیدگاه اعضای هیات علمی بالینی و بیماران, برگزاری کارگاههای مهارتهای ارتباطی پزشک و بیمار برای اعضای هیات علمی بالینی پیشنهاد می گردد تا با آموزش مناسب پزشکان, پاسخگویی به خواست اجتماعی برای تغییر در نوع رابطه پزشک و بیمار محقق گردد.