تخصیص آب و نهاده های آلاینده محیط زیست برای تولید گندم در دشت سیدان- فاروق

مدیریت کارای استفاده از منابع در تولید کشاورزی, نقشی کلیدی در فرایند توسعه پایدار ایفا می کند. در این راستا, هدف پژوهش حاضر تعیین میزان بهینه اقتصادی مصرف آب و نهاده های آلاینده محیط زیست در تولید گندم در دشت سیدان- فاروق شهرستان مرودشت است. داده های مورد نیاز, به صورت مقطعی و مربوط به سال زراعی 90-1389 بوده که از تکمیل پرسش نامه و با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای دومرحله ای گردآوری شد. یافته های حاصل از این بررسی حاکی از این است که بهره بردارن گندم کار, نهاده آب و نهاده آلاینده کود اوره را بیش تر از حد بهینه اقتصادی استفاده کرده اند. دلیل اصلی استفاده بی رویه از آب را بایستی به شیوه آبیاری غالب منطقه منتسب دانست, ازاین رو به جای توسل صرف به ابزارهای قیمتی در مدیریت مصرف آب, که بر اساس تجربه در منطقه مورد بررسی عمدتا ناکارا بوده است, استفاده از سیستم های نوین آبیاری با راندمان بالاتر توصیه می شود. در مورد نهاده کود اوره نیز اگرچه فرایند هدفمند کردن یارانه نهاده های تولید, اثرات مفیدی در راستای بهینه سازی مصرف این نهاده داشته, اما پیروی کشاورزان از نظام مرسوم مصرف نهاده و نهادینه شدن الگوی مصرفی نادرست هم چنان سبب به کارگیری بیش از حد این نهاده آلاینده محیط زیست شده است. بر این اساس, پیشنهاد می شود درادامه روند واقعی سازی قیمت های نهاده با توجه به حاشیه سود معقول برای کشاورزان, اقدامات ترویجی در قالب تدوین برنامه های کودی یا راهبردهای دیگر و نیز جایگزینی کودهای آلی به منظور کاهش مصرف نهاده های آلاینده محیط زیست پیگیری شود. علاوه بر این, نهاده های کود فسفات و سم در حد بهینه استفاده شده است.