بررسی رابطه کیفیت محیط زندگی و میزان رضایت از زندگی در محله: مطالعه ای درباره ساکنان محلات شهر کرمان

ارضای نیازها, احساس شادی و سعادت و رضایت در فرد شکل می گیرد. ویژگی های محل سکونت که بر رضایت موثر است دو وجه دارد: محیط اجتماعی و محیط فیزیکی. محیط فرهنگی اجتماعی, با توجه به وابستگی عمیق به فعالیت های جمعی و واقعیت های فرهنگی یک محله خاص, تاثیر عمیقی بر رضایت ساکنان می گذارد, همان گونه که کیفیت فیزیکی محله, از جمله فقدان مخاطرات شهری و دسترسی مطلوب به خدمات, رضایت را تحت تاثیر قرار می دهد. این پژوهش با هدف شناخت تاثیر کیفیت محله مسکونی بر میزان رضایت ساکنان محلات گوناگون انجام شد. جامعه آماری تحقیق حاضر را ساکنان بالای 18 سال شهر کرمان تشکیل می دهند که 396 نفر از ایشان به منزله نمونه انتخاب شدند. یافته ها به کمک پرسش نامه جمع آوری شد و نتایج نشان داد که میزان رضایت در حد متوسط است. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که اهمیت کیفیت اجتماعی محله در تامین رضایت ساکنان بیش از کیفیت فیزیکی محله است. علاوه براین, ابعاد کیفیت فیزیکی محله, دسترسی به خدمات شهری و مخاطرات شهری, بر رضایت افراد از محله اثر مستقیم دارند؛ یعنی, دسترسی به خدمات شهری دارای تاثیر مثبت و مخاطرات شهری حاوی تاثیر منفی است. از طرف دیگر, از میان ابعاد کیفیت اجتماعی محله, مسئولیت پذیری دارای تاثیر مستقیم و مثبت است و تعامل افراد بر متغیر وابسته تاثیر غیرمستقیم دارد.