مقایسه مؤلفه های هوش معنوی در دو رمان «سختون» و «فریاد مرا بشنو»

هوش معنوی, به منزله ی زیربنای باورهای فرد و متضمّن بالاترین سطوح زمینه های رشد شناختی است که در قالب رشد شخصیّتی و عاطفی نمود می یابد. کشف مؤلفه های هوش معنوی در آثار ادبیّات کودک و نوجوان, به هویّت خودپنداره ی کودک و نوجوان و باورمندی دینی آنان کمک می کند. اعتماد به تربیت و انگیزه های معنوی نیز الگویی کاربردی برای خلق آثار جدید خواهدبود, مشروط بر آنکه نیروی بالقوه ی زبان برای گسترش مرزهای عقلانی, عاطفی و تجربی لحاظ شود و ساختار کلامی متناسب با ساحت وجودی کودک خلق شود. در این جستار, دو رمان «فریاد مرا بشنو» و «سختون» را در مقابل هم قرارداده ایم تا مؤلفه های هوش معنوی را در آنها شناسایی و استخراج کنیم. فراوانی این گزاره ها در این دو اثر, با روش تحلیل محتوا و مقایسه ی معنایی بررسی شده است. اینکه آیا می توان از ادبیّات کودکان به مؤلفه های هوش معنوی پلی زد و میان سادگی داستان های کودکانه و مفاهیم هوش معنوی پیوندی برقرار کرد, پرسش اساسی پژوهش حاضر است. نتایج, نشان دهنده ی آن است که این نویسندگان از دو سوی دنیا, در محتوای داستان های خود, از مفاهیم هوش معنوی بهره برده اند و جستارهای فکری مشابه و اندیشه های مشترک داشته اند.