بررسی تحمل شوری 4 گونه Atriplex در شرایط اکولوژیکی زاهدان

در این پژوهش سازگاری گونه های مختلف Atriplex به شوری های متفاوت در حومه شهر زاهدان در سال 1382 مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش در قالب طرح کرت های خرد شده بر پایه بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار به اجرا درآمد. عامل اصلی شامل سه سطح شوری 14, 12 و 9 دسی زیمنس بر متر و عامل فرعی گونه های مختلف Atriplex شامل A.lentiformis, A.cansecens, A.verrucifera و A.leucoclada بود. برای تعیین کیفیت علوفه از معیارهای درصد پروتئین, خاکستر, سدیم, پتاسیم, کلر, کلسیم و منیزیم استفاده شد. نتایج حاصل از تجزیه واریانس و عملکرد محصول (اندام هوایی) و تجزیه آزمایشگاهی نشان داد که بیشترین عملکرد ماده خشک در بوته به گونه 126.29) A. leucoclada گرم در هر بوته) تعلق داشت. همچنین حداکثر درصد پروتئین (3.82), پتاسیم (1.991) و کلر (6.157) در گونه A. cansecens مشاهده گردید. بیشترین میزان خاکستر (%29.172) (Ash), درصد سدیم (6.052) و درصد منیزیم (1.402) را رقم A. verrucifera دارا بود. حداکثر درصد کلسیم (0.517) در گونه A. lentiformis مشاهده گردید. از میان گونه های فوق احتمالا گونه A. leucoclada بیشترین تحمل را در مقابل تنش شوری در شرایط آب و هوایی زاهدان نشان داد.