شیوع آنتی HDV در حاملین مزمن ویروس هپاتیت B در بابل طی سالهای 81-1379

سابقه ‏‏و‏ هدف: ویروس هپاتیت D, یک ویروس RNA دار و ناقصی است که همراه با ویروس هپاتیت B انسان را درگیر می‏کند. آلودگی با ویروس هپاتیت B ممکن است به طور همزمان ایجاد شده و یا به حاملین مزمن آن اضافه شود. ویروس هپاتیت D باعث تسریع پیشرفت حاملین مزمن ویروس هپاتیت B به سمت هپاتیت مزمن فعال, سیروز و سرطان کبدی می شود. چون بیش از 3% جمعیت جامعه ما آلوده به ویروس هپاتیت B می باشند, این مطالعه به منظور تعیین شیوع HDV Anti در حاملین مزمن ویروس هپاتیت B در بابل انجام شده است.مواد ‏و روشها: این مطالعه به روش مقطعی در حاملین مزمن ویروس هپاتیت B که از طریق سازمان انتقال خون بابل شناسایی شده بودند و همچنین افراد آلوده خانواده آنها در طی سالهای 81-1379 انجام شد. تشخیصAnti HDV  در سرم این بیماران به روش Elisa انجام گردید. برای مقایسه نسبتها از تستt , کای دو و تست دقیق فیشر استفاده شد.یافته‏ها: از 546 نفر حاملین بدون علامت ویروس هپاتیت B, 319 نفر (58.4%) مرد و 227 نفر (41.6%) زن بودند. 489 نفر (%89.6), Anti Hbe+ با میانگین سنی 32.1±11.9 سال و 57 نفر (%10.4),Hbe Ag+  با میانگین سنی11.2±23.7 سال مورد بررسی قرار گرفتند. آنتی HDV در 6 نفر از مردها (1.9%) و در 5 نفر (2.2%) از زنان مثبت بود (P=0.769). آنتی HDV در 7 نفر (1.4%) از بیماران Anti Hbe+ و در 4 نفر (7%) از بیماران HbeAg+ مثبت بود (p=0.02). شیوع HDV Anti در کل بیماران 2% بود.نتیجه‏گیری: این بررسی نشان داد که ویروس هپاتیتD , در منطقه ما آندمیک است و شیوع آن در بیماران HbeAg+ بیشتر است. مطالعه شیوع آلودگی به این ویروس در افراد پرخطر جامعه توصیه می شود.