بررسی رابطه بین عملکرد و اجزای آن با میزان تولید کربوهیدرات های محلول در شرایط تنش شوری چهار رقم گندم

برای بررسی میزان تحمل چهار رقم گندم (فلات, نیک نژاد, روشن و چمران) به شوری, آزمایشی در ایستگاه تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی واحد اقلید به مدت 2 سال انجام گرفت. چهار تیمار شوری 1dsm (شاهد) 3 و 5 و 7 دسی زیمنس بر متر به کار برده شد. طرح آزمایشی مورد استفاده کرت های خرد شده در پایه بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در نظر گرفته شد. تیمارهای شوری در کرت های اصلی و رقم های گندم در کرت های فرعی قرار گرفتند و صفات عملکرد, اجزای عملکرد و میزان کربوهیدرات های برگ پرچم ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که در شرایط تنش تعداد دانه و سنبله درگیاه کاهش معنی دار داشتند و وزن دانه حساسیت کمتری داشت. عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک نیز در شرایط تنش کاهش معنی داری نشان دادند. در بین رقم ها, فلات کمترین و چمران بیشترین مقدار عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک را تولیدکرد. تفاوت مقدار عملکرد بیولوژیک به کاهش تعداد پنجه و سنبله در گیاه, کاهش سطح برگ و ارتفاع مرتبط بود. کاهش عملکرد دانه به کاهش تعداد سنبله در گیاه و تعداد دانه در سنبله مربوط می باشد. تنش شوری مقدار پلی ساکاریدها را کاهش داد ولی سبب افزایش میزان محتوی ساکارز و فروکتان شد. با افزایش کربوهیدرات ها تحمل به تنش بیشتر شد. در واقع تنش اثر کاهنده روی رشد و عوامل موثر در عملکرد داشت. در مجموع رقم فلات کمترین و رقم چمران بیشترین مقدار عملکرد را تولید کردند.