استفاده از گونه های درختی رطوبت پسند در جذب زیستی کادمیم در محیط های آلوده

با توجه به آلودگی منابع آب و خاک و لزوم جذب, کاهش و تعدیل اثرات فلزات سنگین, ظرفیت زیست پالایی فلز کادمیم توسط گونه های درختی آب دوست صنوبر دلتوئیدس و دارتالاب مورد بررسی قرار گرفت. پژوهش حاضر در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تیمار شامل شاهد, 50, 100 و 150 میلی گرم کادمیم در کیلوگرم خاک و سه تکرار انجام شد. نتایج نشان داد با افزایش میزان کادمیم محیط, غلظت کادمیم در اندام های مختلف دو گونه افزایش یافت, به طوری که بیشترین غلظت کادمیم در برگ, ساقه و ریشه دارتالاب و صنوبر دلتوئیدس در تیمار 150 میلی گرم بر کیلوگرم کادمیم و به ترتیب برابر با 6/18, 33/35 و 06/89, و 44/29, 56/61 و 60/104 میلی گرم بر کیلوگرم مشاهده شد. میزان غلظت کادمیم از ریشه به سمت ساقه و برگ ها در هر دو گونه دارای روند کاهشی بود. فاکتور انتقال کادمیم در دو گونه نسبت به شاهد افزایش یافت و بیشترین آن 1065/1و 006/1 مربوط به صنوبر و دارتالاب و در تیمار 50 میلی گرم بر کیلوگرم مشاهده شد. در راستای توسعه پایدار و استفاده بهینه از منابع آب و خاک و نظر به اهمیت تصفیه بیولوژیکی پساب ها و پاکسازی محیط زیست آلوده به خصوص فلزات سنگین, کشت گونه های آب دوست, صنوبر و دارتالاب با پتانسیل بالای گیاه پالایی به عنوان گونه های تجمع دهنده برای فلزات سنگین در محیط های آلوده پیشنهاد شد.