دانشگاه و فرهنگ روزمره شهر؛ اهمیت زیبایی شناسی در خدمات داوطلبانه دانشکده های شهرسازی به مردم

در دهه های اخیر خدمات دانشگاهی بیشتر به دولت, تجارت, و فناوری گرایش یافته و از فرهنگ و جامعه دور شده است. در عین حال, در محیط اقتصادی ایران, خدمات تجاری نیز رضایت بخش نبوده است. در چنین شرایطی, خدمت رسانی داوطلبانه, هم زمان با آموزش و پژوهش, می تواند از تضعیف نقش و جایگاه اجتماعی فرهنگی دانشگاه ها جلوگیری کند. این مقاله, بخشی از تلاش در راستای نهادینه کردن خدمات همراه با آموزش در مقطع تحصیلات تکمیلی رشته شهرسازی دو دانشکده در تهران است. این تلاش باوجود موفقیت در همراه کردن دانشجویان و یک سازمان وابسته به دستگاه های اجرایی, رضایت استادان همکار را به دست نیاورد. مقاله پس از یادآوری بنیاد عمل باور خدمات دانشگاهی نشان می دهد که اگرچه نظریه های متناسب با این مبنا در شهرسازی شکل گرفته است, ولی کاربرد آن ها نیازمند تعامل متوازن فرهنگی با مردم است و ریشه عدم اقبال استادان را باید در فرهنگ سازمانی دانشگاه برای تعامل جست. برای بررسی موضوع, کارگاهی با حضور متخصصان شهرسازی, نشانه شناسی, و آموزش عالی, و نمایندگانی از مطبوعات و سمن ها برگزار شد و مصاحبه های تکمیلی ای با برخی استادان و مدرسان یک دانشکده انجام دادیم. مقاله حاضر با روایت پژوهی در این گفتارها, به کمک یک چارچوب نظری مربوط به تعامل اجتماعی دانشگاهیان, نتیجه می گیرد که فرهنگ آموزشی پژوهشی رشته, دست کم در دانشکده موردنظر, به وجه زیبایی شناختی تعامل مردم سالار کم توجه است و با وجود ترویج نظرات انتقادی, درعمل, به ساختار سازمانی محدود است و مهارت اندکی برای کنشگری دارد. مقاله, ضمن ارائه سرنخ های یک روایت سازمانی مردم سالار جایگزین, پیشنهاد می کند, در رشته های دیگر نیز به تعامل زیبایی شناختی توجه شود.