مقایسه و برآورد پتانسیل تولید رواناب و رسوب معلق در واحدهای کاری مختلف با استفاده از بارانساز (مطالعه موردی: حوزه آبخیز نومه رود)

امروزه در اکثر مناطق جهان فرآیند فرسایش آبی و پیامدهای حاصل از آن از مهمترین مسایل زیست محیطی به شمار می رود که لزوم مطالعه این فرآیند امری ضروری به نظر می رسد. از این رو حوزه آبخیز نومه رود با مساحتی معادل 50 کیلومترمربع در شمال ایران و در بخش جنوبی شهرستان نور انتخاب شده است. در این تحقیق از تلفیق نقشه های کاربری اراضی, طبقات شیب, جهت, نوع خاک و ژئومورفولوژی, نقشه واحد کاری به دست آمده است. سپس در هر یک از واحدهای کاری, به اندازه گیری میزان رواناب و رسوب معلق تولیدی حاصل از ایجاد رگباری با شدت 52.8 میلی متر بر ساعت و تداوم 30 دقیقه ای توسط دستگاه شبیه ساز باران در پلات 0.0625 مترمربعی و در سه تکرار مبادرت گردید. تجزیه و تحلیل های آماری که با استفاده از تحلیل آنالیز واریانس انجام شد نشان داد که اختلاف معنی داری بین واحدهای کاری مختلف از نظر مقدار رواناب و رسوب معلق در سطح اطمینان 0.05 وجود دارد. به طور کلی در این بین, اراضی مرتعی از نظر تولید مقدار رواناب و رسوب معلق در رتبه اول و اراضی کشاورزی رها شده در رتبه دوم اهمیت قرار دارند.