اثیر آرسنات سدیم و جیبرلیک اسید بر میزان پرولین، آنتوسیانین، فنل و صفات زراعی در دو رقم برنج (.Oryza sativa L)

آرسنیک منجر به آلودگی آب های زیر زمینی می شود و بر روی گیاه, انسان و حیوان تاثیر می گذارد. هورمون های گیاهی نقش مهمی در هماهنگی رشد و عملکرد گیاه از نظر کمی و کیفی دارند. به منظور ارزیابی واکنش ژنوتیپ های برنج به آرسنات سدیم و جیبریک اسید, آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب بلوک کاملا تصادفی در 4 تکرار در شرایط مزرعه ایی اجرا شد. گیاهان 29 روزه 2 ژنوتیپ طارم به عنوان یک رقم محلی و شیرودی به عنوان رقم پر محصول برنج در 3 غلظت مختلف آرسنات سدیم (0, 50 و 100 میکرومولار) و 2 غلظت جیبرلیک اسید (0 و 10 میکرومولار) مورد بررسی قرار گرفتند. صفات بررسی شده در این آزمایش شامل: میزان پرولین برگ و ریشه, میزان آنتوسیانین و فنل برگ, ارتفاع گیاه, طول خوشه, تعداد دانه های پر در خوشه, تعداد دانه های پوک در خوشه, وزن هزار دانه, عملکرد دانه, بیوماس کل و شاخص برداشت بودند. نتایج نشان داد که آرسنات سدیم بر تمامی این صفات تاثیر معنی داری داشت و سبب کاهش ارتفاع گیاه, طول خوشه, تعداد دانه های پر در خوشه, وزن هزار دانه, عملکرد دانه, بیوماس کل و شاخص برداشت شد و میزان پرولین برگ و ریشه, میزان آنتوسیانین و فنل برگ و تعداد دانه های پوک افزایش پیدا کرد که این تاثیر در اکثر صفات در رقم طارم بیشتر از رقم شیرودی بود. افزودن جیبرلین سبب افزایش معنی دار میزان پرولین برگ و ریشه, میزان آنتوسیانین و فنل, ارتفاع گیاه, طول خوشه, تعداد دانه های پر, وزن هزار دانه, عملکرد دانه, بیوماس کل و شاخص برداشت در هر دو غلظت50 و 100 میکرو مولار آرسنات سدیم در هر دو رقم طارم و شیرودی شد, گرچه این تاثیر در رقم شیرودی بیشتر بود.