تاثیر زمان های محلول پاشی اسید سالیسیلیک بر عملکرد و اجزای عملکرد آفتابگردان در شرایط تنش خشکی

به منظور بررسی تاثیرکاربرد خارجی اسید سالیسیلیک و تنش خشکی بر عملکرد و اجزای عملکرد آفتابگردان رقم هایسون 25, آزمایشی به صورت کرت های یک بار خردشده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 3 تکرار انجام گرفت که در آن تنش خشکی در 3 سطح (دور آبیاری 50, 100 و 150 میلیمتر تبخیر از سطح تشتک تبخیر کلاس A) به عنوان عامل اصلی و زمان محلول پاشی اسید سالیسیلیک با غلظت 0.724 میلی مولار در 4 سطح (بدون محلول پاشی, محلول پاشی در مرحله رویشی, محلول پاشی در مرحله گل دهی و محلول پاشی در مرحله رویشی+گل دهی) به عنوان عامل فرعی در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که افزایش دور آبیاری از 50mm به 150mm به صورت معنی داری عملکرد دانه, عملکرد بیولوژیکی, تعداد دانه در طبق و وزن هزار دانه را کاهش داد در صورتی که درصد روغن واکنش خاصی به دور آبیاری نشان نداد. آبیاری با دور 150mm بالاترین عملکرد و اجزای عملکرد را تولید کرد. عملکرد و اجزای عملکرد آفتابگردان واکنش متفاوتی به زمان محلول پاشی نشان داد. بالاترین ارتفاع گیاه, عملکرد بیولوژیکی و دانه در طبق در محلول پاشی با اسید سالیسیلیک در مرحله رویشی به دست آمد در حالیکه محلول پاشی در مرحله گلدهی بالاترین عملکرد اقتصادی, وزن دانه و درصد روغن را داشت. در مجموع نتایج نشان داد که یکبار محلول پاشی با اسید سالیسیلیک در مرحله رویشی یا زایشی اثرات تنش خشکی را کاهش داد.