بررسی عوامل استرس زای شغلی در بین مربیان تربیت بدنی و ورزش دانشگاه های دولتی کشور

در بهداشت سازمانی, بررسی عوامل استرس زای شغلی, در مشاغل مختلف با نتایج متفاوتی همراه بوده است. هدف تحقیق حاضر, بررسی عوامل استرس زای شغلی (استرسورهای فردی) در بین مربیان تربیت بدنی و ورزشی دانشگاه های دولتی کشور است. انتخاب مربیان به صورت تصادفی از بین 14 رشته ورزشی انجام گرفته است. از بین 346 مربی رسمی دانشگاه ها, تعداد 193 نفر به عنوان نمونه آماری تحقیق انتخاب شدند. ابزار تحقیق, فرم کوتاهی از پرسشنامه عوامل استرس زای شغلی است که با 17 سوال 7 ارزشی لیکرتی عوامل استرس زای فردی را اندازه گیری می کند. پایایی این ابزار در یک مطالعه راهنما بر روی 25 مربی ورزش آموزشگاه های استان گیلان و با استفاده از ضریب همبستگی آلفاکرونباخ, 0.93 محاسبه گردیده است. در تجزیه و تحلیل یافته های تحقیق, از آزمون t مستقل, ضریب همبستگی پیرسون و ANOVA استفاده شده است. تجزیه و تحلیل اطلاعات نشان داد که مربیان تربیت بدنی بیشتر از حد متوسط با عوامل استرس زا روبرو هستند و عوامل استرس زای حساسیت کار, حجم کار و فشار زمان (کمبود زمان), به ترتیب شایع ترین عوامل استرس زا در بین مربیان بودند. بررسی کامل عوامل استرس زای شغلی به کنترل عوامل شخصیتی تیپ الف یا ب, مرکز کنترل و سایر رویدادهای زندگی بستگی دارد.