رده بندی ژنتیکی آنکلاوهای استراتوولکان قزلجه کند، شمالشرق قروه، غرب ایران

استراتوولکان کواترنر قزلجه کند واقع در شمال‍ شرق شهرستان قروه (منطقه کبودرآهنگ) جزء آتشفشانهای بازالتی خطی این منطقه به شمار می رود. مخروط این آتشفشان که پلی ژنیک و از جنس گدازه, اسکوری, خاکستر و انواع بمب های آتشفشانی است بر روی رسوبات تخریبی پلیوسن و تراورتن های کواترنر قرار دارد. این آتشفشان در کواترنر در یک محیط درون قاره ای تشکیل شده است. هم در داخل گدازه ها و هم در داخل پرتابه ها زینولیتهایی دیده می شوند که می توان آنها را به دو دسته همزاد (اتولیت) و غیر همزاد (یا زینولیتهای واقعی) تقسیم کرد. اتولیتها حاوی کانیهای مافیک مثل پیروکسن, میکا, آمفیبول, هونبلاند و آپاتیت بوده و ارتباط ژنتیکی با مذاب دارند. زینولیتهای فلسیک از جنس گرانیت و گنیس هستند و در واقع قطعات کنده شده پی سنگ می باشند که در حین فوران انفجاری به داخل گدازه افتاده و تا حدودی متحمل ذوب بخشی شده اند. فراوانی اندک و یا فقدان کانیهای حاوی مواد فرار در برخی اتولیت ها (مثل اتولیتهای پیروکسنیتی) و در عوض وفور آنها در برخی دیگر از اتولیتها (مثل اتولیتهای آپاتیت-هورنبلند دار) و همچنین مشاهده تناوب فعالیت دوره های آرامش و انفجار در تاریخ آتشفشان, وجود مخازن ماگمایی طبقه بندی شده را در ذهن تداعی می کند.از دیگر سو فراوانی کانیهای آبدار مزبور در این نوع از اتولیتها و نیز فقدان کانی پلاژیوکلاز در آنها می تواند دلیلی بر وجود یک محیط آبدار در اعماق باشد که با پیشرفت تبلور فراوانی نسبی مواد فرار افزوده می شد و همین امر باعث ایجاد لایه های سرشار از مواد فرار در بالای مخزن و وقوع فورانهای شدید انفجاری گردیده است.