اعتماد به همسر: مطالعه موردی، زنان شهر تهران

با توجه به اهمیت ثبات, سلامت و گرم بودن کانون خانواده (به عنوان اصیل ترین نهاد اجتماعی) در سلامت جامعه و کاهش آسیب های اجتماع آن, و از آنجایی که اعتماد ستون خانواده است و ثبات و آرامش خانواده در گرو اعتماد زوجین به یکدیگر می باشد, موضوع بررسی اعتماد به همسر برای این تحقیق انتخاب شد. در ضمن با توجه به حساسیت و اهمیت بیشتر این موضوع اعتماد به همسر در زمینه روابط جنسی, در نظر گرفته شد. هدف از بررسی شناخت میزان اعتماد به همسر در بین زنان تهرانی در زمینه روابط جنسی و عوامل موثر بر آن می باشد.به این منظور با استفاده از روش پیمایشی و با تهیه پرسشنامه, داده ها گردآوری شده اند. حجم نمونه 280 نفر بوده است و از روش نمونه گیری چند مرحله ای (طبقه ای و تصادفی سیستماتیک) استفاده شده است.پردازش داده ها در سه سطح توصیف, تحلیل دو متغیره, و تحلیل چند متغیره و تحلیل مسیر انجام شد. برای سنجش میزان اعتماد به همسر از شاخص های صداقت, صراحت, وفاداری, حسن ظن, احساس امنیت و احساس رضایت عاطفی استفاده شد. سپس, روایی و پایایی این شاخص ها تایید شد. عواملی که با اعتماد به همسر در رابطه قرار گرفتند عبارت بودند از: ویژگی های فردی و همسر و روابط متقابل و زندگی مشترک.یافته ها نشان داد که توزیع نمرات اعتماد به همسر پاسخ گویان در حدود نیمی کمتر از میانگین بود و رابطه معنادار بین متغیرهای پیشینه خانوادگی, اعتماد بنیادین, نوع دوستان همسر, زیبایی همسر, اقتدار در خانواده, شیوه گزینش همسر, میزان پایبندی به تعهدات و انتظارات, معاشرت پذیری, مجاب سازی, احساس تعلق, میزان دلبستگی همسر نسبت به خانواده, فداکاری, نظم و پیش بینی پذیری رفتار همسر, همه جانبه بودن روابط, تقسیم کار خانگی, میزان شناخت همسر و مدت زمان تعامل روزانه با میزان اعتماد به همسر وجود دارد. سایر متغیرهای مستقل رابطه معناداری با میزان اعتماد به همسر نشان ندادند.نتیجه تحلیل رگرسیون و تحلیل مسیر, متغیرهای پیش بینی کننده میزان اعتماد به همسر و همچنین مجموع اثرات مستقیم و غیرمستقیم هر یک از متغیرهای آنها را به شرح ذیل نشان داد:ویژگی های روابط متقابل: 0.60, زیبایی همسر: 30.6-, قدرت در خانواده: 21.78-, نوع دوستان همسر: 16.6 و شکست در زندگی: 0.23-.