بررسی توزیع فضایی خدمات شهری در مناطق شهر شیراز (نمونه مراکز آموزشی شهر شیراز)

در دنیای متمدن امروز, شهرهایی که در گوشه و کنار این زمین پهناور قد بر افراشته اند و گسترش یافته اند و هر روزه بر اشکال عمودی و افقی آنها افزوده می شود, حیات و پویایی خود را مدیون چندین عوامل بوده و می باشند که می توان آنها را مصادیق برجسته توسعه یافتگی و ساز و کار پیشرفت و حرکت به سمت تعالی زیستگاههای بشری دانست, انسجام, توازن و هماهنگی میان عناصر متشکله مدنیت, تعادل و انتظام در سامانه ها و ساختگرایی در ایجاد یا مرمت و گسترش یک شهر را می توان از این جمله عوامل دانست. بنابراین باید فضایی متعادل, متوازن برای رشد و تعالی انسان و جامعه فراهم ساخت و ایجاد توازن و هماهنگی در عموم ساختارها و سامانه های شهری, از مصادیق بارز توسعه یافتگی بشمار می رود. لذا به منظور تناسب در شهر لازم است کوششها, مطالعات اساسی و مفیدی به منظور شناخت نارساییها, کمبودها در نقاط مختلف شهر صورت گیرد. و یکی از این عناصر شهری خدمات آموزشی می باشد که برنامه ریزان شهری تلاشهای مصرانه وجدی در جهت رفع عدم تعادل این خدمات در سطح مناطق شهری دارند.روش پژوهش توصیفی - تحلیلی و هدف این پژوهش بررسی نابرابریهای مناطق شهر شیراز از لحاظ خدمات آموزشی دوره راهنمایی می باشد و پژوهش بر این فرضیه استوار است که مناطق شهر شیراز از لحاظ خدمات آموزشی دوره راهنمایی متعادل نمی باشند. نتایج نشان می دهد که شهر شیراز از حیت شاخص آموزشی در طی دوره مورد بررسی مناطق یک و سه دارای وضعیت رو به بهبود و مناطق دو و هشت دارای وضعیتی نامناسب می باشند.