عنوان فارسی: تفسیری نو از واقع گرایی علامه طباطبایی (عنوان عربی: فهم جدید للواقعیة عند العلاّمة الطباطبائی)

چکیده فارسی:با توجه تفسیرهایی که از دیدگاه اعتباریات علامه طباطبایی شده است هر خواننده ای با تفاسیر متعدد و برداشت های مبهم روبروست. لذا در این مقاله بر اساس مبانی فلسفی اصالت وجود, تشکیکی بودن مراتب وجود و علم حضوری به واقعیات علامه و برداشتی نو از واقع گرایی ایشان در صدد ایضاح نظریه اعتباریات هستیم. در بررسی های معرفت شناسی باید ملاحظه شود, دو قلمرو جدا از هم به نام واقعیات و ارزش ها وجود دارد که بر مبنای دریافت حضوری انسان به خود و افعال خویش علم حضوری دارد و علم حضوری خطابردار و استدلال پذیر نیست پس انسان در مرتبه اول با حضور فعل اخلاقی در نزد خود واقعیت جملات اخلاقی را درک می کند. هنگام اخبار از این واقعیت چاره ای ندارد تا تصور و تصدیقی از این حقیقت دریافتی خود در قالب موضوع و محمول یا مسندالیه و مسند به صورت علم حصولی بیان کند, در نهایت, واقعیت ارزش اخلاقی نوعی از ایجاد و خلق معانی است که انسان از نبود به عالم بود انشاء می کند. عدم توجه به احکام این دو قلمرو ادراکی و اصالت وجودی, تشکیک وجود نظام فلسفی علامه, هر تفسیری از دیدگاه ایشان غیر از ابهام چیزی برای خوانندگان در پی نخواهد داشت. بررسی مفاهیم اخلاقی, معیار صدق و کذب اخلاقی, انگیزش اخلاقی, معنای جملات اخلاقی از دیدگاه علامه مربوط به حوزه ادراک حصولی است.

چکیده عربی:ملخّص البحث: نظراً إلی الرؤی المختلفة التی طرحها العلاّمة محمد حسین الطباطبائی حول الاعتبارات, لذلک یواجه کل من یقرأ أعماله رؤی متعددة وافهام غامضة. ینطلق هذا البحث من المبادئ الفلسفیة لأصالة الوجود, ومن مبدأ تشکیک مراتب الوجود والعلم الحضوری لفهم الواقعیة فی فکل العلامة الطباطبائی وتقدیم فهم جدید للواقعیة حسب ما یراها, من اجل توضیح نظریة الاعتباریات فی البحوث المتعلّقة بنظریة المعرفة ینبغی الالتفات إلی وجود مجالین منفصلین عن بعضهما الآخر تحت مسمّی الواقعیات والقیم. وفقاً للفهم الحضوری یُعتبر الإنسان علی علم حضوری بذاته وبأفعاله. وهذا العلم لا یُحتمل فیه الخطأ ولا یقبل للاستدلال علیه. إذاً الإنسان فی المرتبة الأولی یدرک واقع الجمل الأخلاقیة بحضور الفعل الأخلاقی عنده. فهو عند الإخبار عن هذا الواقع لا مفر أمامه سوی بیان تصوّر وتصدیق هذه الحقیقة التی فهمها, فی قالب موضوع ومحمول أو مسند إلیه ومسند, علی شکل علم حصولی. وفی النهایة یکون واقع القیم الأخلاقیة نوع من ایجاد وخلق المعانی التی ینشؤها الإنسان من العدم إلی الوجود. عدم الانتباه إلی أحکام هذین المجالین الادراکیین. واصالة الوجود وتشکیک وجود النظام الفلسفی عند العلاّمة, لا یعود علی القارئ سوی بمزید من الغموض. دراسة المفاهیم الأخلاقیة, ومعیار الصدق والکذب الأخلاقی, والدوافع الأخلاقیة ومعنی الجمل الأخلاقی ومعنی الجمل الأخلاقیة من وجهة نظر العلاّمة تعود إلی مجال الادراک الحصولی.