ارزیابی میزان رضایت و اهمیت عوامل موثر بر اثربخشی آموزش های الکترونیکی از دیدگاه کارکنان (مطالعه موردی: بانک سامان)

هدف از این پژوهش, ارزیابی میزان اهمیت چهار فاکتور فن آوری, محتوا, مدرس و شیوه های یادگیری بر میزان اثربخشی دوره های الکترونیکی و نیز میزان رضایت از آنها از دیدگاه کارکنان بود. جامعه آماری شامل 110 نفر از کارکنان بانک سامان در سراسر ایران, که در دوره های الکترونیکی برگزار شده در سال 1390 شرکت کرده اند, بود. از بین این افراد به روش نمونه گیری تصادفی ساده, نمونه ای به تعداد 86 نفر طبق جدول مورگان انتخاب گردید. پژوهش حاضر از لحاظ هدف تحقیق, کاربردی و از لحاظ نحوه جمع آوری داده ها, توصیفی از نوع پیمایشی مقطعی می باشد. ابزار اصلی گردآوری داده ها, منابع کتابخانه ای و پرسش نامه محقق ساخته دو وجهی در مقیاس لیکرت بود. داده های به دست آمده از پرسش نامه ها با استفاده از آماره های آمار توصیفی (میانگین, درصد, فراوانی, انحراف معیار) و آمار استنباطی (خی دو, ضریب همبستگی پیرسون, آزمون ناپارامتری فریدمن) با کمک نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج به دست آمده از تحلیل های انجام شده نشان داد که هر چهار عامل نامبرده, در اثربخشی دوره های الکترونیکی نقش کلیدی دارند که به ترتیب اولویت عبارت اند از: کیفیت و شیوه های یادگیری با ضریب همبستگی 0.699, نوع فن آوری با ضریب همبستگی 0.654, محتوای دوره های الکترونیکی با ضریب هبستگی 0.573 و مدرس با ضریب همبستگی .0.398