بررسی نقش سرمایه اجتماعی بر رفاه و کاهش فقر روستایی (مطالعه موردی: محدوده شبکه آبیاری و زه کشی درودزن)

انتظار می رود سرمایه اجتماعی در قالب تشکل های محلی قادر به کاهش فقر و افزایش رفاه جامعه باشد. بر این اساس, این مطالعه به بررسی نقش سرمایه اجتماعی بر رفاه و کاهش فقر روستایی در محدوده شبکه آبیاری و زه کشی درودزن پرداخته است. به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات از شاخص های فقر, شاخص های سرمایه اجتماعی, تابع احتمال فقیر شدن خانوارها در قالب مدل توبیت, و تابع رفاه استفاده شد. آمار و اطلاعات مورد نیاز از مصاحبه و تکمیل 107 پرسش نامه با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی دو مرحله یی به دست آمد. نتایج نشان می دهد خانوارها به طور میانگین در 2.355 تشکل محلی عضویت دارند. سرمایه اجتماعی موجود, نقش بسیار کم رنگی در کاهش فقر خانوارهای نمونه مورد مطالعه دارد. هم چونین, از ایفای نقش موثر در بهبود رفاه این خانوارها ناتوان است. بر این اساس, در فرآیند خصوصی سازی بخش دولتی و مشارکت مردم در فعالیت های اقتصادی-اجتماعی, در قالب تشکل های محلی با هدف بهبود وضعیت اقتصادی-اجتماعی روستاییان, بازنگری در ساختار سرمایه اجتماعی به گونه یی که اثربخشی تشکل های محلی در کاهش فقر و بهبود رفاه خانوارهای روستایی را تضمین نماید, ضروری به نظر می رسد.