بررسی جامعه شناسانه کاربرد نظام اعتقادی در ادبیات داستانی کودک و نوجوان (براساس مطالعه موردی اثار هوشنگ مرادی کرمانی)

از گسترده ترین بخش های ادبیات هر ملتی, ادبیات مربوط به کودکان و نوجوانان است که نقش مهمی در اماده سازی انان برای ورود به عرصه های اجتماعی ایفا می کند. در این بین نهادهای دینی- فرهنگی ازجمله نهادهای بنیادین (به ویژه در جوامع اسلامی) هستند که در ادبیات داستانی کودک و نوجوان موردتوجه خاص قرارگرفته اند؛ لذا در این تحقیق که با هدف شناخت هر چه بهتر چگونگی معرفی و انعکاس نظام اعتقادی در اثار کودکان و نوجوانان صورت پذیرفته, تلاش شده است تا به شیوه توصیفی و تحلیلی و باتوجه به نظریه ساختارگرایی تالکوت پارسونز, این مسئله در اثار منتخب هوشنگ مرادی کرمانی, از برجسته ترین نویسندگان اثار داستانی کودک و نوجوان کشورمان بررسی شود. در این پژوهش نظام اعتقادی اثار داستانی موردمطالعه, در دو قالب کلی نهادهای دینی و باورهای عامیانه بررسی و برای تبیین بهتر مطالب, جداول و نمودارهای لازم ارائه شده است. نتیجه این پژوهش نشان از ان دارد که نهادهای دینی به عنوان یکی از مهم ترین نهادهای بنیادین جامعه, در این اثار انعکاس یافته است و باتوجه به فرهنگ اسلامی جامعه ایرانی, مسائل مذهبی در راس توجه نویسنده قراردارد.