گفتمان معماری سرآمد: الگویی برای نقد آثار معماری معاصر

نقد و انتقاد علمی را می توان زیربنای رشد صحیح و شکوفایی معماری معاصر ایران تلقی کرد. پیش فرض های پژوهش نشان می دهد که معماری فاخر حاصل موفقیت معماری معاصر در ارتباط مناسب با بستر طرح است. از سوی دیگر اگر معماری فاخر بتواند به میراثی برای آینده تبدیل شود, آنگاه می توان آن را یک معماری سرآمد نامید. بر اساس چارچوب نظری پژوهش, نقد آثار معماری معاصر بر اساس مدل های نظری متفاوتی صورت می پذیرد که یکی از آنها روش تحلیل انتقادی گفتمان است. اساس این روش بر پایه نقد و داوری رابطه معماری و بستر, به مثابه رابطه «متن»با «زمینه» است. دستاوردهای پژوهش نشان دهنده آن است که بازترسیم نقد معماری به مثابه یک گفتمان انتقادی, پنج راهبرد را برای نقد علمی در اختیار قرار می دهد: 1) تعامل با زمینه, 2) فرایندمبنا, 3) اقبال عمومی, 4) نقد نقد و 5) بازآفرینی گفتمان نوین.