شناسایی عوامل نقش آفرین در همکاری های دفاعی-امنیتی ج. ا. ایران و جمهوری خلق چین

ج. ا. ایران با نگاه به آینده و تحولات هندسه قدرت جهانی و کسب مطلوبیت ­ های راهبردی مبتنی بر ظرفیت­ ها و قابلیت­ ها در رفع نیازهای توان­ افزایی, کنشگری فعال در ترتیبات امنیتی منطقه ای و فرامنطقه ای و مانند آن, از این امکان برخوردار است که با جمهوری خلق چین در زمینه­ های مختلف به ویژه دیپلماسی دفاعی به توسعه و تقویت همکاری های دفاعی-امنیتی بپردازد. هدف اصلی مقاله نیز شناخت عوامل نقش آفرین در این همکاری هاست. این تحقیق به لحاظ هدف, کاربردی– توسعه ای و روش تحقیق برمبنای نوع داده های موردنیاز, موردی-زمینه ای و با رویکرد آمیخته (کیفی-کمی) انجام شده است. در این پژوهش, 23 عامل مهم و مؤثر نقش آفرین در همکاری های دفاعی-امنیتی دو کشور در دو وضعیت مطلوب و موجود شناسایی و اولویت بندی شده اند. در وضعیت موجود موقعیت ژئوپلتیک و ژئواستراتژیک دو کشور با ضریب 81/8%, جایگاه جمهوری خلق چین در نظام بین الملل با ضریب 80/0%, راهبرد جدید آمریکا در منطقه آسیا با ضریب 76/4%, اجماع دو کشور بر نقش محوری­ سازمان ملل­ و نهادهای بین المللی در حل موضوع ها با ضریب 72/7%, بیشترین میزان اثرگذاری را دارند و در وضع مطلوب نیز جایگاه جمهوری خلق چین در نظام بین الملل, تلاش دو کشور در جهت جلوگیری از به کارگیری سلاح های غیرمتعارف (اتمی, شیمیایی و میکروبی) و مناسبات جمهوری خلق چین با قدرت های منطقه­ ای و بین المللی با ضریب 98/2% اجماع دو کشور بر نقش محوری ­ سازمان ملل­ و نهادهای بین المللی در حل موضوع ها, مطالبه دو کشور در خصوص نظم نوین سیاسی و اقتصادی با مشارکت همه کشورها, موقعیت ژئوپلتیک و ژئواستراتژیک دو کشور با ضریب 96/4% بیشترین میزان اثرگذاری را دارند.