جلوه های بصری اراده و مشیت الهی در نسخه های مصور مثنوی و غزلیات شمس

ازجمله مباحث مهمی که در اشعار مولانا به چشم می آید, موضوع «اراده» و «مشیت الهی» است. این مسئله به جهت جایگاهی که در تفکر عارفانه ی مولانا دارد, در اشعارش نیز به وفور تجلی یافته است. از دیدگاه وی اموری در عالم هستی ترسیم می شوند که صرفاً در حیطه اراده و اختیار حق تعالی هستند چنین بینشی که برآمده از آیات قرآن است در جای جای اشعار مولانا در مثنوی و دیوان شمس دیده می شود. البته مولانا منکر اراده و اختیار آدمی به معنای تام نیست و سرایش چنین ابیاتی نشان از اعتقاد وی بر ناچیزی انسان و افعالش, در برابر قدرت مطلق خداوند را دارد. نوشتار حاضر بر آن است تا با توجه به محوریت نقش اراده و خواست الهی در اشعار وی, نسخه های مصور نادری که از این آثار گران قدر موجود است (در اینجا 5 نسخه) را موردمطالعه قرار داده, جلوه-های این مفاهیم را در آن ها شناسایی کند. با توجه به بررسی های صورت گرفته باید گفت بازنمود اراده الهی در ترسیم نگاره ها, مطابق با بستر داستانی است که در اشعار وجود دارد و هنرمند با انتخاب و نمایش برخی از صحنه های روایت, ذهن بیننده را به سوی دریافت داستان و درواقع مفهومی که شاعر در ورای آن مدنظر داشته است, سوق می دهد. هدایت, تقدیر روزی, سبب سازی و سبب گردانی, تدبیر امور و سیطره بر قلوب انسان ها, برآورده کردن دعا و. . . ازجمله مصادیقی از اراده حق است که در نگاره های این 5 نسخه به تصویر درآمده است. سوالات: 1-جلوه های بصری اراده و مشیت الهی در دو نسخه مثنوی و غزلیات شمس چگونه انعکاس یافته است؟ 2-کدام مصادیق از اراده الهی در نگاره های این نسخه ها قابل تشخیص اند؟ اهداف: 1-شناخت جلوه های بصری اراده و مشیت الهی در دو نسخه مثنوی و غزلیات شمس 2-شناسایی مصادیق اراده و مشیت الهی در نگاره های دو نسخه مثنوی و غزلیات شمس