رویکردی جامعه شناختی بر زندگی رضا عباسی (با بررسی برخی تک نگاره ها)

درباره رضا عباسی پژوهش های بسیاری صورت گرفته و تحقیقات بسیاری درزمینه آثار او و مکتب نقاشی اصفهان, که خود بنیان گذارش بوده, انجام شده است. با وجود این, دوره میانی زندگی وی همچنان در هاله ای از ابهام قرار دارد. این زمان, دورانی از سرکشی و آزادی اوست که شاید در زندگی کمتر هنرمندی تا آن زمان روی داده باشد. این مقاله می کوشد برپایه منابع به جای مانده از دوره شاه عباس اول و پژوهش های انجام شده درباره آثار این هنرمند بارویکردی جامعه شناسانه به تحلیلی جامع تر از دوران میانی زندگی رضا عباسی دست یابد. در این تحقیق, به شیوه تاریخی اسنادی و با استفاده از روش کتابخانه ای به بررسی زندگی هنری رضا عباسی و دوره دوم زندگی وی پرداخته شده است. طبق نظریات مطرح در جامعه شناسی هنر, محدوده دانش فرد با تماس و ارتباط و مشاهده در سطح وسیع افزایش می یابد. همین ارتباط و نزدیکی به ساحت اجتماع باعث شده است موضوعات و انسان های روزمره به عنوان تک عنصر نگار های رضا عباسی مطرح شوند. او, با مهارتی که در کار خود داشت, نوعی دیدگاه واقع گرایانه و تاحدی انتقادی را از جامعه زمان خود عرضه داشته است.