ارزیابی فنوتیپی و ژنوتیپی تشکیل بیوفیلم در ایزوله های استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده از عفونت های بیمارستانی شهرکرد در سال 1394

زمینه و هدف: تشکیل بیوفیلم یکی از عوامل بیماری زایی این باکتری محسوب می شود که به باکتری امکان اتصال به سطوح مختلف و همچنین افزایش الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی را می دهد. مطالعه حاضر با هدف بررسی شاخصه های فنوتیپی و ژنوتیپی تشکیل بیوفیلم در ایزوله های استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده از نمونه های عفونی در استان شهرکرد انجام گرفت.مواد و روش ها: تعداد 250 ایزوله استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده از عفونت های بیمارستانی انتخاب گردید. جهت تعیین الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی از روش انتشار از دیسک استفاده شد. توان تشکیل بیوفیلم به روش مولکولی و فنوتیپی بررسی گردید.یافته ها: در این بررسی 73.5 درصد از ایزوله ها توانایی اتصال قوی, 5.33 درصد از آن ها توان اتصال متوسط و 15.4 درصد از ایزوله ها توانایی اتصال ضعیف را در تولید بیوفیلم نشان دادند. فراوانی حضور ژن 67.3icaC درصد و ژن 63.2icaB درصد برآورد گردید. 92.2 درصد از ایزوله های مولد بیوفیلم واجد ژن mecA بودند.نتیجه گیری: گسترش مقاومت آنتی بیوتیکی به ویژه در ایزوله های مولد بیوفیلم مشکلات جدی در بخش های درمانی بیمارستان ایجاد خواهد کرد.