مقایسه تاثیر باسیلوس های مستخرج از روده لارو ماهیان خاویاری Acipenser persicus و Huso huso با پروبیوتیک های تجاری بر رشد و بقا لارو ماهی قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss)

بکارگیری باکتری های پروبیوتیکی به عنوان یک استراتژی مهم برای ایجاد محصولات قابل تجدید از طریق کنترل بیولوژیکی در سیستم های پرورشی لاروهای ماهی و سخت پوستان پیشنهاد شده است. جمعیت باکتریایی در روده لارو از باکتری های مرتبط با تخم ها, آب تانک های پرورشی و غذای زنده سرچشمه می گیرد. این مطالعه در جهت تعیین اثرات پروبیوتیک های تجاری و بومی بر معیارهای رشد و نرخ بقا لارو ماهی قزل آلای رنگین کمان هدفمند شد. لاروهای قزل الا (1±85 میلی گرم) با جیره بیومار تغذیه شدند. جیره های آزمایشی با سه مخلوط باکتریایی زیست یار شامل لاکتوباسیلوس, باسیلوس تجاری و باسیلوس جدا شده از روده تاس ماهی ایرانی  (Acipenser persicus)و فیل ماهی (Huso huso), با در سه سطح (4.30, 5.30 و6.30  لگاریتم واحد کلنی در هر گرم غذا) مکمل شدند و به وسیله لاروهای ماهی قزل آلای رنگین کمان در 9 تیمار آزمایشی تغذیه گردیدند. تیمار شاهد از جیره بدون مکمل سازی تغذیه شد. آزمایش در قالب یک طرح کاملا تصادفی صورت پذیرفت. نرخ تغذیه بر اساس 10 درصد وزن بدن, برای 6 بار در روز انجام شد. در پایان دوره (32 روز), ماهیان بیومتری شده و توسط شوک های حرارتی, شوری, قلیائیت و اسیدیته آزمایش گردیدند. بالاترین میانگین نرخ رشد ویژه (0.77±4.61 درصد), ضریب رشد حرارتی (0.32±3.44 درصد) و کارآیی تغذیه (25.56±116.08 درصد) در تیمارA1  به دست آمد. تیمار A1, A2, B1,B2 , L1 و L2 تفاوت معنی داری با تیمار شاهد داشتند(p<0.05) . ضریب تبدیل غذایی بهتری در تیمار A1 (0.33±0.92 درصد) و  L3(0.20±0.92 درصد) به دست آمد. در آزمایش مقابله با شوک حرارتی, بالاترین زمان بقا در تیمار B1 (28.29±94.33 ثانیه) به دست آمد. نتایج آزمایش های مقابله با استرس قلیائیت و اسیدیته نشان داد که بهترین زمان بقا, در تیمار A1 به ترتیب (به ترتیب 57.74±275.67 و 20±374 ثانیه) بود و تمامی تیمارهای آزمایشی اختلاف معنی داری با تیمار شاهد داشتند (p<0.05). هیچ اختلاف معنی داری بین تیمارها در آزمایش مقابله با شوری, مشاهده نشد(p>0.05) .