بررسی تاثیر تیمارهای مختلف و پری بیوتیک مالتودکسترین روی بقا پودر پروبیوتیکی بیفیدوباکتر

روش اسپری درائینگ با سرعت تولید بالا و هزینه اجرای پایین, یکی از معروف ترین روش ها در صنایع غذایی است. علاوه بر این, اسپری درائینگ برای حفاظت و تغلیظ میکروارگانیسم ها مورد استفاده قرار می گیرد اما پودرهای تولید شده در این روش, کاهش قابل توجهی در تعداد باکتری زنده را نشان داده اند. بنابراین هدف از این تحقیق, بررسی تاثیر تیمارهای مختلف و پری بیوتیک مالتودکسترین بر روی بقا پودر پروبیوتیکی بیفیدوباکتر در طول اسپری درائینگ و نگهداری است. کاهش تعداد باکتری زنده پودرهای تیمارشده و تیمارنشده در طول اسپری درائینگ به ترتیب, از 0.4 تا 2.44 و از 1.54 تا 4.28 واحد لگاریتمی است. به طور کلی پودرهای تیمارشده نسبت به تیمارنشده, میزان ماندگاری بهتری را در شرایط اسپری درائینگ, از خود نشان می دهند. همچنین, کاهش تعداد سلول زنده پودرهای دارای پری بیوتیک مالتودکسترین و بدون مالتودکسترین در طول اسپری درائینگ به ترتیب, از 0.55 تا 2.43 و از 2.1 تا 3.98 واحد لگاریتمی است. همچنین پودرهای بدون مالتودکسترین, کاهش شدیدی در تعداد باکتری زنده از 3.98 تا 6.38 واحد لگاریتمی بعد از 6 ماه نگهداری نسبت به تعداد اولیه باکتری زنده قبل از اسپری درائینگ, از خود نشان می دهند اما میزان کاهش در پودرهای با مالتودکسترین, از 1.16 تا 3.59 واحد لگاریتمی است. بیفیدوباکتریوم بیفیدوم و بیفیدوباکتریوم آدلوسنتیس دارای مالتودکسترین, به ترتیب مقاوم ترین و حساس ترین باکتری ها در حین اسپری درائینگ و نگهداری بوده اند. به طور کلی پودرهای با مالتودکسترین نسبت به پودرهای بدون مالتودکسترین, میزان ماندگاری بهتری را در شرایط اسپری درائینگ, از خود نشان می دهند. بنابراین تیمارهای مختلف و پری بیوتیک مالتودکسترین باعث بهینه سازی بقا در پودرهای تیمارشده بیفیدوباکتریوم در طول اسپری درائینگ و نگهداری, شده است.