معراج نامه نگین درخشان نگارگری ایلخانی

معراجنامه کتابی است که به روایت داستان معراج جسمانی و روحانی پیامبر اکرم (ص) می پردازد؛ که هنرمندان مسلمان ایرانی به نسخه برداری و نگارگری مضامین تصویری آن پرداختند. هنر نقاشی ایران در حدود سده های هفتم هجری قمری تا سده یازدهم از اوج و فراز خاصی در رنگ و فرم فرخوردار بوده است. رقعه های معراجنامه ایلخانی که در این مقاله مورد بحث و بررسی زیباشناسانه قرار گرفته, در این دوران تصویر شده است. معراجنامه ایلخانی در دوران حکومت ابوسعید ایلخان در تبریز تصویرسازی شده است. در دوران بعد, معراجنامه های دیگری همچون معراجنامه میرحیدر در دوره اول مکتب هرات تصویر شده است. ساختار نقاش های این معراجنامه دارای استحکام فرم, رنگ و ترکیب بندی است و تفاوت اساسی با سایر نگارگری های آن دوران دارد. در این معراجنامه ما با شیوره ای خاص در نگرش به فرم و رنگ مواجهیم که مایه های طبیعت پردازانه آن چشمگیر است که شیوه درشت پیکره از خصوصیات بارز آن می باشد. تاثیرات هنر نقاشی چین و بیزانس در ترسیم پیکره ها به وضوح قابل مشاهده است. در ضمن باید گفت که زیبایی بصری نگاره های این معراجنامه چنان است که نگارنده را بر آن داشته که درخشش زیبایی بصری آنها را مورد بررسی قرار داده و تحلیل بعد محتوایی آن را به فرصتی دیگر موکول کند.