شیوع آلودگی های انگلی روباه قرمز (Vulpes vulpes) و شغال طلایی (Canis aureus) در ایران

روباه قرمز و شغال طلایی فراوان ترین گوشتخواران وحشی موجود در اکثر بوم سازگان های (اکوسیستم) ایران هستند. آن ها خود را با شرایط محیطی مختلف سازگار کرده و تماس نزدیکی با محل سکونت انسان دارند. ولی درباره آلودگی آن ها به انگل های خارجی و داخلی گزارش های محدودی وجود دارد. در سال های 1382 تا 1383 در مجموع 79 شغال طلایی و 37 روباه قرمز از سه منطقه جغرافیایی مختلف جمع آوری و پس از آرام کشی با روش صحیح, از نظر آلودگی های کرمی و انگل های خارجی آزمایش شدند. کرم ها و بند پایان مختلف شامل: مزوسستوئیدس لینه اتوس, تنیا هیداتیژنا, دیپیلیدیوم کانینوم, دیپلوپیلیدیوم نولری, انکیلوستوما کانینوم, انسیناریا استنوسفالا, توکسوکارا کانیس, اونیکولا کانیس, دیروفیلاریا ایمی تیس, ریپیسفالوس (گونه نامشخص) کتنوسفالیدس کانیس و پولکس ایریتانس از هر دو گوشتخوار جدا گردید. اکینوکوکوس گرانولوزوس, اسپیروسرکا لوپی, ریکتولاریا افی نیس, ماکراکانتورنکوس هیرودیناسئوس و درماسنتور (گونه نامشخص) فقط از شغال طلایی و جویوکسیلا پاسکالی, ایکسودس ریسینوس و همافیزالیس (گونه نامشخص) فقط از روباه قرمز جدا گردید. کلیه انگل های خارجی, اسپیروسرکا لوپی و اونیکولا کانیس برای اولین بار در این بررسی از روباه و شغال ایران گزارش می شوند.