بررسیِ دلایل اُفت شعر مهدی اخوان ثالث پس از از این اوستا

مهدی اخوان ثالث یکی از نامداران شعر معاصر است که شعرش در طول زمان تحولات قابل توجهی پذیرفته. او بعد از روی آوردن به شعر نیمایی و پس از اوج چشمگیری که در از این اوستا نشان داد, در مجموعه های بعدی به تدریج از آن اوج فاصله گرفت. با توجه به جایگاه رفیع شعر اخوان ثالث مسلماً باید عوامل مهمی این اُفت هنری را رقم زده باشند. پژوهش پیش رو در پی یافتن این عوامل با رویکرد «نقد تاریخی برون مبنا» و با بیان این مسئله که پیوند متقابلی میان آثار با موقعیت فرهنگی و اجتماعی مقطع تاریخی آفرینش آن ها وجود دارد, به سراغ زندگی و شعر اخوان ثالث رفته است. بر این مبنا, مسائل و عواملی محیطی ای که بر روحیه و عاطفه ی اخوان تأثیر گذاشته و موجب تغییر در ابعاد مختلف شعر وی شده, تحت عنوان «عوامل فرامتنی» و عواملی که درنتیجه ی عوامل فرامتنی ظهورشان در شعر اخوان, منجر به افول شعر وی شده است, تحت عنوان «عوامل متنی» تقسیم و بررسی شده اند. در پایان مشخص گردیده است که شرایط محیطی ای که پس از از این اوستا در زندگی اخوان به وجود می آید, موجب می شود که وی با همه ی مهارت و تسلطش, انگیزه و توان لازم را جهت سرودن اشعاری هم تراز با اشعار این مجموعه نداشته باشد.