طراحی مدل پرورش خلاقیت و نوآوری در دانشجویان افسری و تربیت پاسداری

مقدمه: هدف اصلی پژوهش حاضر, دستیابی به مدل پرورش خلاقیت و نوآوری در دانشجویان افسری و تربیت پاسداری می باشد.روش: پژوهش حاضر کیفی, نوع پژوهش کاربردی و طرح تحقیق آینده نگر است. جامعه آماری در این پژوهش, کلیه خبرگان و صاحب نظران دانشگاهی و حوزوی وابسته به دانشگاه جامع امام حسین (ع) و دانشگاه افسری و تربیت پاسداری و مسوولین سیاست گذار در حوزه خلاقیت و نوآوری می باشند که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی, 145 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری, پرسشنامه محقق ساخته در دو بخش اطلاعات شخصی و 64 سوال بسته می باشد که پایایی آن با آلفای کرونباخ 0.967 برآورد گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها از شاخص های آماری توصیفی و استنباطی به ویژه مدل یابی معادلات ساختاری و تحلیل مسیر تاییدی و تی مستقل استفاده گردید.نتایج: داده های پژوهش نشان داد که مدل پرورش خلاقیت و نوآوری در دانشجویان افسری و تربیت پاسداری دارای 4 بعد, 17 مولفه و 64 شاخص است. نتایج آزمون غیر پارامتریک فریدمن نشان داد که بین ابعاد و مولفه های پرورش خلاقیت و نوآوری در سطح p<0.01 تفاوت معناداری وجود دارد. براساس ضریب t, بعد آموزشی (0.93) در میان ابعاد چهار گانه, بیشترین سهم را در مدل داشته و سپس ابعاد سازمانی (0.86), فردی (0.85) و اجتماعی (0.81) قرار گرفته اند. در میان مولفه ها, مولفه روش تدریس (0.88), فرماندهی و مدیریت (0.84), مولفه خانواده (0.85) و ویژگی های شخصیتی (0.82), بیشترین سهم و اهمیت را دارا می باشد.بحث: با توجه به یافته های پژوهش, بعد آموزشی, مولفه روش تدریس و شاخص شیوه های ارتباط گروهی, بیشترین تاثیر را در پرورش خلاقیت و نوآوری دانشجویان افسری و تربیت پاسداری دارد. بنابراین ضرورت دارد مدیران و فرماندهان آموزشی با توسعه ابعاد آموزشی, سازمانی, فردی و اجتماعی و مولفه ها و شاخص های مدل تحقیق حاضر زمینه های پرورش خلاقیت و نوآوری را در دانشجویان تسهیل کنند.