بررسی تاثیر تغییرات اقلیمی بر الگوی توزیع زمانی ومکانی خشکسالی درایران با استفاده از شاخص تبخیر وتعرق گیاه مرجع (ET )

عوامل متعددی در پیدایش خشک سالی موثرند, که تغییر و دخالت در آنها به منظور جلوگیری از بروز و وقوع آن ها, از توان بشر خارج و غیرممکن است. روی همین اصل, امکان دارد که این شرایط در هر منطقه از سطح کره زمین در کشور های غنی و فقیر, مرطوب و خشک, پیشرفته و در حال توسعه و غیره اتفاق افتد. در این تحقیق داده های هواشناسی جمع آوری شده از 19 ایستگاه های هواشناسی در طی 2003-1961 ایران و با استفاده از یک شاخص مرکب (CI) از خشک سالی های هواشناسی به تجزیه و تحلیل ویژگی های زمانی و مکانی خشک سالی در ایران پرداخته شد. فرکانس وقوع, حوزه و شدت خشک سالی هواشناسی محاسبه و برای آشکار ساختن الگوهای وقوع زمانی و مکانی در بخش های مختلف مورد بررسی قرار گرفتند و سپس با رویکرد پویایی سیستم اقدام به شبیه سازی اثرات در جنبه های مختلف گردید. مقادیر ETo در همه ایستگاه ها در ماه ژولای به بیشترین مقدار خود رسیده است. همچنین در تمامی ایستگاه ها, مقادیر ETo از ماه ژانویه تا ژولای افزایش و سپس تا ماه دسامبر کاهش یافته است.متوسط سالانه کل ETo ایران در دوره 1961 تا 2003 حدود 1154 میلی متر می باشد. متوسط سالانه ETo در ایران روندی صعودی با 2.9 میلی متر بر سال (mm/yr) در طول این دوره را نشان داد. بیشترین مقدار ETo در سال 1970 (1309 mm/yr) و سپس در سال های 1999 و 2001 (1308 mm/yr) اتفاق افتاده است و کمترین مقدار آن در سال های 1979 (893 mm/yr) و 1990 (974 mm/yr) مشاهده گردید.