بهبود عملکرد چوب برخی ارقام صنوبر از طریق جست گزینی در دوره ی دوم برداشت در کرج

مدیریت جست در روش بهره برداری کوتاه مدت سبب می شود که جست های باقی مانده از مواد غذایی, نور و آب بیشتری برخوردار شوند و در نهایت تنه های قطورتر و بلندتری تولید کنند. هدف این تحقیق, ارزیابی تولید چوب برخی ارقام صنوبر با استفاده از تیمار مدیریت جست ها در دوره ی دوم برداشت بود. پنج کلن صنوبر از گونه ی P. deltoides و دورگ های P. xcanadensis با سه تیمار مدیریت جست شامل یک جست, دوجست و چند جست بر روی هر پایه در قالب طرح آماری کرت های خردشده با سه تکرار بررسی شدند. در پایان فصل رویش, ویژگی های رویشی درختان سرپا و قطعات چوبی به تفکیک سرشاخه, تنه تا قطر10 سانتی متر و تنه های بیشتر از قطر10 سانتی متر اندازه گیری شد. نتایج تجزیه ی واریانس ویژگی های رویشی در پایان سال پنجم بعد از دوره ی بهره برداری دوم نشان داد که قطر برابرسینه و ارتفاع جست در بین سطح های مختلف عوامل کلن و مدیریت جست و عوامل زی توده ی خشک سرشاخه و تنه های با قطر بیش از 10 سانتی متر در سطح عامل مدیریت جست تفاوت معنی داری داشت. متغیرهای متوسط ارتفاع جست و ارتفاع بلندترین جست و قطر برابرسینه ی جست ها در کلن های P. deltoides 63/8 وP. x canadensis 561/41 در گروه اول قرار گرفتند. مقایسه ی میانگین های تولید زی توده ی خشک چوبی کلن های صنوبر نشان داد که دو کلن P. deltoides 63/8 وP. x canadensis 561/41 به ترتیب با 7/6 و 4/6 تن در هکتار در سال, بیشترین مقدار زی توده ی تنه ی با قطر کمتر از 10 سانتی متر را داشتند. همچنین بیشترین مقدار تولید تنه ی با قطر بیش از 10 سانتی متر مربوط به تیمار تک جست بود.