تحلیل رتبه رقابت پذیری مکانی شهری مراکز استان های ایران بر پایه تحلیل مولفه اصلی (PCA)

باوجود پیچیده بودن مفهوم رقابت پذیری, هدف آن تا حدودی مشخص و قابلیت برتری یافتن بر سایر رقبا می باشد. چهار مولفه رقابت پذیری شهری عبارتند از: اقتصادی, اجتماعی-فرهنگی, محیطی و مکانی. هدف کلی در این تحقیق شناسایی عوامل موثر بر ارتقاء رقابت پذیری مکانی شهری می باشد. از دیدگاه سازمان ملل سه روش مختلف برای معلوم کردن عوامل واقعی رقابت پذیری شهری وجود دارند. با توجه به پارادایم تحقیق, که اثبات گرایی است, روش کمی/آماری از میان سه روش مطرح شده انتخاب گردید. شاخص های مکانی رقابت پذیری شهری عبارتند از هیپسوگرافی, شرایط مکان, دسترسی, و زیرساخت داده مکانی. تحلیل مولفه اصلی, روش تحلیل داده های تحقیق با استفاده از نرم افزارهای SPSS, Minitab و XLSTAT می باشد. پنج مولفه اصلی اول 0. 87 واریانس را توضیح می دهند؛ لذا بررسی پنج مولفه اصلی اول کفایت می کند و رتبه بندی بر اساس مولفه اصلی اول صورت می پذیرد. از جمله پیشنهادهای این تحقیق برای تحقیقات آتی این است که با توجه به وجود تفاوت در مدل مدیریت شهری در سطوح مختلف شهرهای کشور, معیارها و ملاک های رقابتی آنها با توجه به شرایط جمعیتی, اقلیمی, فرهنگی و سیاسی آن به طور خاص تهیه و تنظیم شود.