زبان دین نزد برناردوس سیلوستریس: بررسی رساله تبیین عالم

برناردوس سیلوستریس از جمله اندیشمندان قرن دوازدهم میلادی است. مهمترین اثر وی رساله «تبیین عالم» است که در آن با به کارگیری اسطوره های یونانی و رومی و فلسفه در معنای نوافلاطونی و افلاطونی میانه و باورها و اعتقادات مسیحی, به توضیح و تبیین آفرینش جهان و انسان می پردازد. هنر برناردوس ترکیب آموزه های مختلف از جمله اسطوره, فلسفه و باورهای مسیحی در این رساله است. با بررسی این رساله مشخص می شود که زبان دین حاکم بر آن هیچ کدام از اقسام زبان دین همچون زبان ایجابی, تشابهی, زبان سلبی و یا زبان تفضیلی نیست, بلکه زبان دین حاکم بر آن, زبان رمزی تمثیلی است. به بیان دیگر برناردوس با استفاده از آموزه های مختلف, نظام منسجمی از آنها ایجاد می کند و با به کارگیری زبان رمزی تمثیلی, اسطوره های یونانی و رومی را که در فرم و صورت الحادی و کفرآمیز اند در خدمت تایید صحت اعتقادات مسیحی به کار می برد.