بررسی بیان ژن در واکنش به تنش های محیطی در سه گونه گراس مرتعی

این پژوهش در راستای ارزیابی واکنش های ژنتیکی گیاه در مقابل تنش های محیطی مختلف بر روی گونه های مرتعی  Agropyrn , Agropyron desertorum Bromus tomentellus و elongatum انجام گرفت. تنش های شوری، خستگی و سرما به عنوان شرایط نامساعد برای رشد در نظر گرفته شدند. دو گونه A. desertorum و A. elongatum در معرض شوری (75 و 150 میلی مول NaCl)، درجه حرارت پایین (6.2 درجه سانتیگراد شب / روز) و خشکی قرار گرفتند.  B. tomentellus نیز تحت دمای پایین (6.2 شب / روز) قرار گرفت. تغییر در بیان ژن در واکنش به تنشهای به کار گرفته شده با شناسایی و سنجش میزان mRNA مورد ارزیابی قرار گرفت. برای این منظور از گیاهان تحت تنش های فوق و گیاهان شاهد RNA کل استخراج گردید. پس از انجام الکتروفورز هیبریداسیون RNA با cDNA های مربوط به ژنهای HmGlt4 و dhn1 (از ژنهای گروه nsLTPs و (dehydrins به روش نورثرن بلاتینگ انجام گرفت و میزان mRNA های شبیه به دانسیتومتر ارزیابی گردید. در واکنش به تنشهای سرما، شوری و خشکی تجمع mRNA های شبیه به HmGlt4 و dhl افزایش یافت و میزان این افزایش در گونه های مختلف و در مقابل تنش های اعمال شده متفاوت بود، اما بین مقاومت به تنش های اعمال شده و بیان ژنهای مورد آزمایش یک رابطه مستقیم وجود دارد که بیانگر نقش موثر ژنها در مقاومت گونه های مورد بررسی به تنش های محیطی می باشد.