سرمایه اجتماعی نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران در میان اقوام، اقشار و پیروان مذاهب

زمینه و هدف: آگاهی از وضعیت سرمایه اجتماعی ناجا از دیدگاه قشرهای مختلف جامعه یکی از الزامات طراحی سند چشم انداز است, این پژوهش با هدف اصلی بررسی سرمایه اجتماعی ناجا از دیدگاه اقوام, اقشار و پیروان مذاهب در شهر تهران انجام شده است.روش شناسی: نوع پژوهش توصیفی پیمایشی, از نظر هدف کاربردی, از نظر زمانی مقطعی و پهنان گر بوده است. داده های پژوهش توسط پرسش نامه جمع آوری شده, اعتبار صوری توسط اساتید مجرب و میزان پایایی, توسط آزمون آلفاء کرونباخ به میزان (0.889) تایید شده است. جامعه آماری تمامی شهروندان 18 سال به بالا شهر تهران و نمونه آماری با حجم تعداد 1536 نفر با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای متناسب با حجم به دست آمده است. سرمایه اجتماعی بر اساس 4 بعد (اعتماد, بهره مندی از خدمات, ارتباط و همکاری و همیاری) سنجش شده است.یافته ها: بعد اعتماد به ناجا در حد بالاتر از متوسط و ابعاد بهره مندی, ارتباط و همکاری کمتر از حد متوسط به دست آمده است. سرمایه اجتماعی ناجا در میان اقوام, اقشار و پیروان مذاهب تفاوت معناداری ندارد, ولی سرمایه اجتماعی ناجا تحت تاثیر معنادار متغیرهای تاهل و وضعیت اشتغال است.نتیجه گیری: ناجا در تمامی ابعاد سرمایه اجتماعی بدون هیچ گونه تفاوتی درمیان قشرهای اجتماعی به انجام وظایف می پردازد. سرمایه اجتماعی مجردین از متاهلین کمتر بوده است, ناجا باید سعی کند با اصلاح فرآیندها و رفتار اجتماعی خود ارتباط, اعتماد و همکاری درستی برای بهرمندی افراد مجرد از خدمات پلیسی را فراهم کند. سرمایه اجتماعی شاغلین دولتی از غیر دولتی بیشتر است, به این معناست که ناجا با سازمان ها و نهادهای دولتی و رسمی ارتباط بیشتری دارد.