بررسی رابطه گونه های گیاهی منطقه شکار ممنوع کرکس با عوامل پستی و بلندی و اقلیم

منطقه شکار ممنوع کرکس با مساحت 92100 هکتار در قسمت مرکزی استان اصفهان قرار دارد و جزء اکوسیستم های خشک و نیمه خشک ایران محسوب می شود. هدف از این پژوهش, بررسی رابطه گونه های گیاهی منطقه با عوامل پستی و بلندی و اقلیم است. تفکیک تیپ های گیاهی در صحرا با روش فیزیونومیک- فلوریستیک- اکولوژیک و نمونه برداری از گیاهان با روش نمونه برداری تصادفی طبقه بندی شده انجام شد. با استفاده از کوادرات های مربعی شکل در ابعاد 10×10 متر (100 متر مربع) پوشش تاجی گونه ها اندازه گیری شد. عامل های فیزیوگرافیک شامل ارتفاع از سطح دریا, شیب و پارامترهای اقلیمی شامل دما و بارندگی در این پژوهش بررسی شد. رسته بندی ویژگی های گونه ها با عوامل محیطی با روش تجزیه تطبیقی متعارف (CCA) انجام شد. نتایج این پژوهش نشان داد در منطقه کرکس عوامل فیزیوگرافی و اقلیمی تاثیر بسیار زیادی در استقرار گونه های گیاهی دارند و این عوامل با تاثیر بر یگدیگر عامل عمده پراکنش گونه های گیاهی هستند. نتایج تجزیه مولفه های اصلی نشان داد که مهم ترین ویژگی های اقلیمی موثر در پراکنش و استقرار گونه های غالب, بارندگی و دما و از بین عامل های پستی و بلندی, عامل ارتفاع از سطح دریا تاثیر به سزایی دارد. بررسی نشان داد که با افزایش ارتفاع, گونه های بالشتکی پراکنش بیشتری دارند. این طور استنباط می شود که عامل های محیطی مهم دیگری نیز تاثیر گذار بر پوشش گیاهی منطقه اند.