رابطه نگرش به درس کار و فناوری با نگرش فناورانه و کارآفرینی دانش آموزان مقطع متوسطه ناحیه یک تبریز

پیشینه و اهداف: توسعه نگرش مثبت نسبت به موضوع مورد مطالعه, یکی از اهداف آموزشی شایع امروز است. معلمان و همچنین والدین معتقدند که نگرش دانش آموز نسبت به موضوع درسی بر موفقیت دانش آموز در مدرسه تاثیر می گذارد. ادراکات دانش آموزان متوسطه در مورد یادگیری فناوری ممکن است تصمیم آنها را برای تحصیل در رشته دانشگاهی و کار در زمینه علم, فناوری, مهندسی و ریاضی, که به عنوان پایه توسعه اقتصادی کشور های پیشرفته در نظر گرفته شده, تحت تاثیر قرار دهد. طی دهه های گذشته, بین مهارت های علمی و فنی ارایه شده از سوی مدارس و تقاضای اقتصادی در این زمینه, شکاف رو به رشدی دیده شده است, تعداد فراگیران و افراد آموزش دیده در زمینه فناوری و علم, در بعضی موارد کاهش یافته است. از آنجا که اهداف اصلی حوزه تربیت و یادگیری برنامه درسی کار و فناوری در سند تحول بنیادین آموزش پرورش برای دوره اول متوسطه, کسب شایستگی ها و نگرش مثبت به فناوری و کارآفرینی است, هدف این مطالعه بررسی رابطه نگرش به درس کار و فناوری با نگرش فناورانه و کارآفرینی دانش آموزان متوسطه منطقه یک تبریز در سال تحصیلی 1398-1397 است. روش ها: این مطالعه از نوع همبستگی با استفاده از روش مدل سازی معادلات ساختاری است. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از روش حداقل مربعات انجام می شود. این روش الگو را در دو مرحله آزمایش می کند که شامل آزمون اندازه گیری و الگوی ساختاری است. مدل اندازه گیری, اعتبار و روایی ابزارهای اندازه گیری و ساختارهای تحقیق را بررسی کرده و الگوی ساختاری فرضیه ها و روابط متغیرهای نهفته را آزمایش می کند. جامعه آماری این پژوهش را 15386 دختر و پسر دبیرستانی منطقه یک تبریز تشکیل می دادند که در سال تحصیلی 1398-1397 مشغول به تحصیل بودند. نمونه به روش نمونه گیری تصادفی متناسب (کلاس هفتم, هشتم, نهم) انتخاب شد و از آنجا که پرسش نامه اصلی دارای 40 مولفه بود, 10 نفر برای هر مولفه و 402 نفر در کل انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسش نامه نگرش به فناوری لی آ و کوآ (Liou & Kuo) 2014, پرسش نامه نگرش کارآفرینانه آتاید (Athayde) 2009 و پرسش نامه محقق ساخته نگرش به کار و فناوری جمع آوری شد. برای آزمون فرضیه ها از تحلیل معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار Smart PLS 3 استفاده گردید. یافته ها: یافته ها نشان داد بین برنامه درسی کار و فناوری, نگرش به فناوری و نگرش به کارآفرینی, رابطه تنگاتنگی وجود دارد. فرضیه ها در سطح معنی داری 001/0 و بالا تر بودن آماره t از 96/1, معنی دار هستند. نگرش به درس کار و فناوری, 44/0 خودکارآمدی یادگیری فناوری, 56/0 ارزش یادگیری فناوری, 56/0 راهبرد های یادگیری فناوری, 63 /0 جهت گیری هدف یادگیری فناوری, 64/0 محرک محیط یادگیری فناوری, 54/0 ایجاد خود تنظیمی یادگیری فناوری, 68/0 پیاده سازی خودتنظیمی یادگیری فناوری, 40/0 رهبری دیگران, 56/0 دستاورد, 30/0 کنترل شخصی, 42/0 خلاقیت, 38/0 ابتکار دانش آموزان را تبیین می کند. نتیجه گیری: نگرش به درس کار و فناوری مولفه های نگرش فناورانه و مولفه های نگرش به کار آفرینی را تبیین می کند. اهمیت بالای نگرش مثبت به درس کار و فناوری در داشتن رابطه مثبت با مولفه های ارزشمند, خودکارآمدی, ارزش یادگیری, راهبردهای یادگیری, جهت گیری هدف, محرک محیط, ایجاد خود تنظیمی, پیاده سازی خودتنظیمی, رهبری دیگران, دستاورد, کنترل شخصی, خلاقیت و ابتکار است؛ لذا در اولویت قرار گرفتن این درس پیشنهاد می شود. دانستن عوامل نگرشی و ارتباط آن ها با موضوعات درسی می تواند به معلمان در اصلاح برنامه درسی و اثربخشی شیوه های تدریس کمک کند تا دانش آموزان در یادگیری دروس, عملکرد تحصیلی و شغلی موفق تر باشند.