مدل تبیین رقابت پذیری گردشگری شهرهای توریستی در ایران

رقابت پذیری یکی از مولفه های اساسی توسعه گردشگری شهرها است که می تواند به توسعه عمومی گردشگری کشور نیز منجر شود. هدف این پژوهش تبیین مدلی برای رقابت پذیری گردشگری شهرهای توریستی در ایران است. بدین منظور ابتدا مدل مفهومی اولیه پژوهش با بررسی ادبیات تدوین شد. سپس از پرسشنامه مورد تایید خبرگان استفاده شده و مدل مفهومی پژوهش با نظرات راهنمایان گردشگری مجرب در خصوص 184 شهر مورد آزمون قرار گرفت. آزمون مدل مفهومی پژوهش با روش تحلیل مسیر مبتنی بر PLS و با استفاده از نرم افزار Smart-PLS انجام پذیرفت. به منظور تحلیل یافته های پژوهش, اعتبارسنجی مدل اندازه گیری, مدل ساختاری و مدل کلی پژوهش انجام گرفت و مدل روابط ساختاری بومی شده شهرهای توریستی ایران تدوین شد. یافته های پژوهش نشان داد که مدیریت مقصد بیشترین تاثیر را بر رقابت پذیری گردشگری شهرهای توریستی ایران داشته است. سایر عوامل تاثیرگذار به ترتیب عبارت از خدمات گردشگری, عوامل و شرایط حمایتی, شرایط تقاضا, منابع و جاذبه های اصلی و زیرساخت ها بوده اند.