بازتاب بازمانده های اسطوره ها در قصّه های مشدی گَلین خانم

«قصّه های مشدی گَلین خانم» نوشتة الول ساتن, شامل 110 قصّه از قصّه های عامیانة مردم ایران است. هدف این پژوهش, نشان دادن بازتاب بازماند ه های اسطوره ها در برخی از این قصّه ها و همچنین تطبیق این اسطوره ها با شاهنامه و کتاب های اسطوره ای است. در این قصّه ها, سخنی از زال و سیمرغ نیست, ولی قهرمان را پرند ه ای پرورش می د هد و کرّة دریایی و اسب با کندن چند تار از یال خود و دادن به قهرمان داستان, او را یاری می رسانند. پژوهش حاضر به روش توصیفی تحلیلی نشان می دهد که برخی از قصّه های عامیانه, شکسته شده ی اسطوره ها هستند که با گذشت زمان در قصّه ها و افسانه ها بازتاب یافته اند. ورود اسطوره ها در قصّه ها و افسانه های عامیانه سبب بقای آن ها شده است. ممکن است محتوای قصّه های مشدی گلین خانم, تمام جنبه های اسطوره را دربرنگیرد, اما به صورت پاره های گسسته از یک یا چند اسطوره و یا وقایع شاهنامه الگو گرفته باشد. نگارندگان در این پژوهش با واکاوی ابعاد برخی از «قصّه های مشدی گلین خانم», تأثیر اسطوره ها را در برخی از این قصّه ها بررسی کرده و چگونگی دگردیسی آن ها را تبیین نموده اند.