بررسی و تحلیل آئین قربانی کردن در فرهنگ عامه شهرستان ایوان از نظر نظریه پردازان فرهنگ

یکی از روش های بلاگردانی که به منظور دفع شر از گذشته تا به امروز معمول بوده, آیین قربانی کردن است. این آیین, یکی از جلوه های پرستش است و برای معتقدان آن, عملی مذهبی و عقیدتی به شمار می رود. این پژوهش که از نوع مطالعات کیفی است, می کوشد با رویکرد پدیدارشناسی به بررسی آیین قربانی کردن در فرهنگ عامه شهرستان ایوان بپردازد. روش نمونه گیری, گلوله برفی است که با استفاده از مصاحبه نیمه ساختاریافته, باورهای مربوط به آیین قربانی کردن را میان 18 نفر از افراد کهنسال شهرستان ایوان و شش روستای آن, بررسی می کند. نتایج پژوهش که طی هشت ماه انجام گرفت, نشان می دهد آیین قربانی کردن در فرهنگ عامه ایوان در پنج بخش, قابل بررسی است و اغلب با هدف بلاگردانی و دفع نحوست انجام می شود. نکته مهم اینکه, به علت عدم توانایی مالی در جامعه سنتی, بیش تر قربانی ها به صورت غیرخونی انجام می شود؛ مگر در جشن ها و واقعه های مهمی چون تولد, ازدواج, عزا, بیماری های دشوار و سفرهای زیارتی که قربانی های خونی پیشکش می شود؛ زیرا مردم در چنین مواردی معتقدند تا خونی ریخته نشود, آن بلا, دفع نمی شود. در مورد سیر تعدیل قربانی کردن نیز می توان گفت: ابتدا قربانی, بیش تر به صورت خونی رایج بوده و به تدریج, قربانی های حیوانی با قربانی های غیرخونی مانند پول, اهداء انواع خوراکی ها چون آش و میوه جات و دعا و نیایش جایگزین شده است؛ برای مثال, نذر گیسووان با اهداء پول, جواهرات و استغفار تعدیل یافته که از مهم ترین عوامل این امر, می توان به گسترش آگاهی و کم اهمیت شدن عقاید خرافی و اهمیت حیواناتی چون گاو و گوسفند در زندگی و فعالیت کشاورزی اشاره کرد.