طبقه بندی عرصه های جنگلی حفاظت شده برای طراحی شبکه جاده (مطالعه موردی: منطقه رویشی ارسباران)

شبکه جاده از ارکان مهم برای مدیریت پایدار بوم سازگان جنگلی است. از طرفی با رعایت مسائل زیست-محیطی و اصول فنی در طراحی جاده می توان کارایی و کیفیت طراحی را بهبود بخشید. لذا این مطالعه با هدف تعیین قابلیت منطقه حفاظت شده ارسباران برای عبور جاده و راه های ارتباطی به منظور استفاده در مدیریت منطقه انجام گرفت. بدین منظور پس از شناسایی معیارهای شیب, جهت, ارتفاع, بافت خاک, سنگ شناسی, حساسیت به فرسایش, تراکم پوشش گیاهی, فاصله از رودخانه و فاصله از جاده موجود با استفاده از منابع به عنوان معیارهای موثر بر طراحی جاده و تهیه لایه های اطلاعاتی, نقشه های تهیه شده با روش منطق فازی استانداردسازی شدند. سپس معیارها با استفاده از فرایند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) وزن دهی و در نهایت جهت تهیه نقشه شایستگی جاده سازی با روش ترکیب وزن دهی خطی (WLC) در نرم-افزار ArcGIS رویهم گذاری شدند. با توجه به نتایج به دست آمده, معیار شیب بیشترین وزن (289/0) و معیار ارتفاع کمترین وزن (033/0) را به خود اختصاص دادند. در نهایت منطقه به چهار کلاس با قابلیت کم, متوسط, زیاد و خیلی زیاد جهت عبور شبکه جاده طبقه بندی شد, که منطقه با قابلیت متوسط بیشترین درصد (83/49%) را برای عبور جاده دارا می باشد. مطالعه حاضر قابلیت های GIS و AHP را با توجه به مسائل اقتصادی و زیست محیطی برای تهیه نقشه قابلیت جاده سازی جهت استفاده برای مکان یابی جاده در منطقه ارسباران به اثبات رساند.