طرح بهینه روسازی در روش آشتو با بهره گیری از مدل برنامه ریزی خطی

ابزار برنامه ریزی خطی امروزه به عنوان یکی از ابزارهای بسیار توانا, این امکان را به مدیران و برنامه ریزان می دهد تا تصمیم گیری خود را در مورد نحوه تخصیص منابع محدود و رقابتی به صورت علمی و مدلل اتخاذ کنند. از آنجا که یکی از روش های معروف و معتبر طراحی روسازی راه, روش آشتو است و استفاده از این روش منجر به ایجاد چندین نامعادله خطی می شود, نمی توان بر اساس یک حل بسته برای ضخامت هر یک از لایه های روسازی پاسخ منحصر به فردی به دست آورد. در مقاله حاضر یک مدل برنامه ریزی خطی برای تعیین ضخامت بهینه هر یک از لایه ها در روش طراحی آشتو توسعه داده شده است. استفاده از این مدل برنامه ریزی خطی باعث به دست آمدن یک جواب منحصر به فرد برای ضخامت هر یک از لایه ها می شود که به کمترین سرمایه گذاری جهت ساخت روسازی نیاز دارد. نتایج حاصل از حل این مدل برنامه ریزی خطی نشان داده شده است که ضخامت و پیکره بندی بهینه روسازی رابطه مستقیمی با نسبت هزینه اجرا به ضریب قشر هر یک از لایه ها نسبت به یکدیگر دارند. هر چه این نسبت کمتر باشد, ضخامت این لایه در سیستم روسازی را باید تا حد امکان افزایش داد تا روسازی از نظر اقتصادی مقرون به صرفه تر شود.