تاثیر کمبود آهن بر غلظت، جذب و انتقال نسبی آهن، روی و منگنز در برخی محصولات زراعی با آهن کارایی مختلف در شرایط آبکشت

آزمایش حاضر بمنظور مقایسه تاثیر کمبود آهن بر غلظت, جذب و انتقال نسبی آهن, روی و منگنز در برخی گیاهان زراعی در شرایط آبکشت بصورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کاملا تصادفی در سه تکرار در پاییز سال 1386 در گلخانه تحقیقاتی دانشگاه صنعتی اصفهان به اجرا در آمد. هفت گیاه زراعی با آهن کارایی مختلف شامل دو رقم گندم نان (قدس و بک کراس روشن), تریتیکاله (رقم الینر), ذرت شیرین (هیبرید سینگل کراس کرج 403), ذرت دانه ای (هیبرید سینگل کراس 704) و دو رقم گلرنگ (رقم کوسه و اراک 2811) در دو غلظت آهن در محیط کشت محلول شامل 5 (کمبود) و 50 (کفایت) میکرو مولار از منبع FeEDTA کاشته شدند. متحمل ترین و حساسترین محصولات زراعی به کمبود آهن بترتیب گندم رقم قدس با آهن- کارایی 125 درصد و گلرنگ رقم اراک 2811 با آهن- کاراریی 3.5 درصد بودند. بین آهن-کارایی گیاهان مورد مطالعه و محتوای آهن, روی و منگنز کل و همچنین انتقال نسبی آهن از ریشه به شاخساره همبستگی مثبت و معنی داری وجود داشت. تنوع بالایی میان محتوی منگنز, آهن و روی ریشه و ساقه گیاهان مورد مطالعه مشاهده شد. ژنوتیپ های قدس و بک کراس روشن گندم مقادیر بالاتری از منگنز, آهن و روی را در ساقه هایشان در مقایسه با دیگر ژنوتیپ ها تجمع دادند. بالاتر بودن جذب و انتقال از ریشه به ساقه عناصر کم مصرف در ژنوتیپ های آهن- کارامد یک جنبه مهم در برنامه های غنی سازی زیستی با هدف بهبود کیفیت محصولات است.