آب خوش تر ... (گفتگو با استاد عبداله قوچانی، کتیبه خوان)

عبداله قوچانی، متولد شهر بغداد در کشور عراق، از پدر و مادری ایرانی است. تحصیلات لیسانسش را در عراق تمام کرده و هم زمان با روی کار آمدن صدام در عراق، پدرش به ایران باز می گردد، اما عبداله به بهانه تحصیل به همراه بقیه خانواده در عراق می ماند و همین امر موجب تسلط بیشتر وی به زبان عربی نسبت به زبان فارسی می شود. وی در سال1351 برای اولین بار به ایران می آید. در ابتدای بازگشت به ایران، فارسی  اش اصلا خوب نبوده و به این دلیل که در منزل به زبان فارسی صحبت نمی کردند، تنها با فارسی دست و پاشکسته ای که با مادربزرگش حرف میزده، کلمات را همان  طور که می شنیده به اشتباه بیان می کرده است. بعد از بازگشت به ایران و گذراندن دوره سربازی، در سال 1355 به عنوان دبیر زبان عربی استخدام و در شهرستان تربت جام مشغول کار می شود. اما به علت دوری از خانواده - که آن زمان در تهران بودند - از آموزش و پرورش استعفا داده، به تهران باز می گردد و ... آنچه در ادامه آمده، گفتگویی با وی در خصوص کتیبه خوانی و نیز کاشی های زرین فام حرم مطهر رضوی است.