ارتباط میان بتالاکتاماز و پروتیین A در استافیلوکوکوس آرئوس

سابقه و هدف: استافیلوکوکوس آرئوس گونه شاخص و بیماریزای انسانی می باشد. چندین عامل حدت در این باکتری مشخص گردیده است که پروتیین A و بتالاکتاماز مهمترین عوامل ویرولانس آن می باشند. هدف مطالعه بررسی ارتباط بین دو عامل حدت (بتالاکتاماز و پروتیین A) در این میکروارگانیسم بوده است.مواد و روشها: مقاومت به بتالاکتامهای حساس به بتالاکتاماز (پنی سیلین G, سفازولین, سفالوتین) و مقاوم به بتالاکتاماز (متی سیلین و اگزاسیلین) به روش انتشار بررسی شدند. میزان حداقل غلظت بازدارنده رشد (M.I.C) و تولید بتالاکتاماز با روش رقت و اسیدومتری مشخص شده است. در این نمونه ها خالص سازی پروتیین A به طریق کروماتوگرافی تعویض یونی در سلولز دی اتیل آمینواتیل (DEAE.Cellulose) انجام گرفت. برای لیز نمودن دیواره سلولی از روش گرمایی استفاده شد.یافته ها: نتایج نشان دادند که مقاومت به داروهای پنی سیلین 96%, سفازولین 83%, سفالوتین 86% و درصد مقاومت به اگزاسیلین 73% بوده است. نمونه های به دست آمده از خالص سازی پروتیین A دارای یک باند مشخص در الکتروفورز (SDS-PAGE) بود و وزن ملکولی 42 کیلو دالتون بود.نتیجه گیری: در بررسی ارتباط وجود پروتیین A در سویه های دارای بتالاکتاماز مشخص شد که حدود 93.7% افزایش سویه ها دارای پروتیین A می باشند, در حالیکه این مقدار در مورد سویه های فاقد بتالاکتاماز بسیار کمتر است (50%) از طرفی این ارتباط در مورد مقاومت به پنی سیلین مشهودتر است, یعنی در سویه های مقاوم به پنی سیلین هیچ موردی از تولید پروتیین A مشاهده نشده است.