واکاوی و بررسی طراحی مجموعه های تفریحی و اقامتگاهی با رویکرد تقویت حس سرزندگی اجتماعی؛ مورد مطالعه: روستای بند ارومیه

استراحتگاه, مجموعه اقامتگاهی, مجموعه رفاهی تفریحی و مانند آن عناوینی است که برای تأسیسات تفریحی-اقامتگاهی به کار می رود, که تلاش می کنند که بیشترین خدمات و امکانات لازم را برای مردم در طول اقامتشان ارائه کنند, اطلاق می شوند. امروزه ضرورت شناخت مولفه های تاثیر گذار بر کیفیت فضاهای شهری به منظور پاسخگویی به نیازهای شهروندان در راستای ارتقای حضور, سرزندگی و سطح تعاملات اجتماعی آن ها, بیش از پیش مهم جلوه می نماید. ایجاد مراکز تفریحی و اقامتگاهی و جذب گردشگر و گردشگری در نواحی روستایی, محرکی برای افزایش تولیدات روستایی است و سبب ایجاد فرصت های شغلی جدید برای روستائیان به ویژه جوانان می شود. روش تحقیق به شیوه توصیفی-تحلیلی و از نوع مطالعات عملی و کاربردی است. تفرجگاه بند, یکی از مناطق گردشگری شهر ارومیه, به دلیل نزدیکی به شهر و طبیعت زیبایش, نظر گردشگران زیادی را به خود جلب کرده است, ولی به دلیل نبود برنامه ریزی و مدیریت گردشگری, سود اقتصادی چندانی برای ساکنان محلی به همراه نداشته است. لذا با در نظر گرفتن مولفه ها, شاخص های سرزندگی اجتماعی و یافته های پژوهش و طراحی مجموعه های تفریحی و اقامتگاهی با رویکرد تقویت حس سر زندگی اجتماعی می توان در این راستا گام های مهمی برداشت.