روش شناسی ارایه درس انسان طبیعت معماری با تاکید بر تاثیر شناخت محیط زیست در فرایند ارتقای بینش معمارانه

دروس معماری در سه گروه دانشی, توانشی و بینشی دسته بندی می شوند و انسان طبیعت معماری که در گروه دروس بینشی جا می گیرد, از جمله دروس پایه و تخصصی در آموزش معماری است که جهت دهی به توجهات دانشجو را ممکن می نماید. اما گوناگونی و بی سامانی روش های ارایه ی این درس که باید پیش درآمدی موثر در فرایند تعمیق تفکرات و نظرات مخاطبین باشد نه تنها باعث کاهش نسبی نقش آن گردیده, بلکه سبب بی انگیزه شدن دانشجویان و بی توجهی به اهمیت این درس شده است. شیوه های جاری در ارایه انسان طبیعت معماری, اغلب نسبت به کلیات محتوایی و مورد هدف شرح درس فاصله زیادی و موجب کاهش تاثیرات آن در نگرش دانشجویان می شود. مقاله حاضر با بازشناسی این درس و تاکید بر اهمیت شناخت محیط زیست در آموزش معماری, به تاثیر ارایه مطلوب آن در فرایند ارتقای سطح بینش مخاطبین می پردازد. روند نگارش مقاله بر پایه بررسی کامل مشخصه های مبنایی درس و تحلیل مقایسه ای شیوه های تدریس آن, به روش پرسش نامه ای و آماری تکیه دارد. جامعه آماری این پژوهش شامل گروه مدرسان و دانشجویان از پنج دانشکده معماری است و در پی آن سایر روش های تدریس با شرح درس مصوب, مورد بررسی تطبیقی قرار گرفته و نتایج آن ها ارزیابی شده اند. نتیجه پژوهش تدوین چارچوبی از روش سامان مند در ارایه انسان طبیعت معماری است که انتظار می رود در شناخت روش فراگیر, مورد استفاده مدرسان قرار گیرد.