نقش گزارشگری مالی در رفع عدم اطمینان فرصت های سرمایه گذاری

گزارشگری مالی قابل اتکا نقش قابل توجهی در کاهش ریسک اطلاعاتی و مخاطره سهامداران و سرمایه گذاران دارد. اهمیت این موضوع به گونه ای است که بر تصمیمات استفاده کنندگان تاثیرگذار است. این مقاله به نقش گزارشگری مالی در رفع عدم اطمینان فرصت های سرمایه گذاری در شرکت های پذیرفته شده بورس تهران می پردازد. ویژگی عدم اطمینان اطلاعاتی با معیارهای پراکندگی پیش بینی سود هر سهم, خطای پیش بینی سود هر سهم و تغییرپذیری بازده سهام اندازه گیری می شود. فرضیه های پژوهش با استفاده از رگرسیون داده های تلفیقی و روش حداقل مربعات برای رگرسیون چندمتغیره مورد آزمون قرار گرفته است. جامعه آماری پژوهش, شامل شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است. به منظور اندازه گیری کیفیت گزارشگری مالی از مدل وردی (2006) و بیدل و همکاران (2008) استفاده شده است. نتایج حاصل از بررسی نمونه آماری شامل 114 شرکت طی سال های 1390-1398 نشان می دهد که بین کیفیت گزارشگری مالی و پراکندگی پیش بینی سود هر سهم به عنوان یکی از متغیرهای عدم اطمینان اطلاعاتی رابطه معنادار و منفی وجود دارد. همچنین افزایش در کیفیت گزارشگری مالی, عدم اطمینان اطلاعاتی را کاهش می دهد و بین کیفیت گزارشگری مالی و متغیر تغییرپذیری بازده سهام به عنوان معیار عدم اطمینان اطلاعاتی رابطه معناداری وجود ندارد.