ارزیابی اثرات سطوح مختلف نیتروژن و تراکم بوته بر عملکرد و اجزای عملکرد دانه گیاه کلزا (.Brassica napus L) در شرایط محیطی اهواز

به منظور ارزیابی اثر سطوح مختلف کود نیتروژن و تراکم بوته بر عملکرد و اجزای عملکرد دانه کلزا رقم هایولا 401 تحقیقی در سال زراعی 83-1382 در منطقه اهواز اجرا شد. آزمایش به صورت کرت های یکبار خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. تیمارهای اصلی شامل پنج سطح کود نیتروژن (45, 90, 135, 180 و 225 کیلوگرم نیتروژن در هکتار) و تیمارهای فرعی شامل سه سطح تراکم بوته 90, 70, 50 بوته در مترمربع بودند. نتایج نشان داد, که اثر تیمارهای کود نیتروژن, تراکم و برهم کنش آنها بر عملکرد و اجزای عملکرد دانه معنی دار (P<1%) بود. کمترین و بیشترین عملکرد دانه به ترتیب به تیمارهای 45 (1571 کیلوگرم در هکتار) و 225 (2981 کیلوگرم در هکتار) کیلوگرم نیتروژن در هکتار اختصاص داشت. بیشترین و کمترین عملکرد دانه در تراکم های 90 و 50 بوته در مترمربع مشاهده شد. مصرف 225 کیلوگرم نیتروژن در هکتار در تراکم 90 بوته در مترمربع بیشترین عملکرد دانه در واحد سطح را به همراه داشت. افزایش میزان مصرف نیتروژن باعث افزایش تعداد جورجین در بوته, وزن هزار دانه و عملکرد روغن و همچنین کاهش تعداد دانه در جورجین و درصد روغن شد. افزایش تراکم بوته, عملکرد روغن و کاهش تعداد جورجین در بوته, تعداد دانه در جورجین, وزن هزار دانه و درصد روغن را به دنبال داشت. بیشترین درصد روغن دانه در تیمار مصرف 45 کیلوگرم نیتروژن در هکتار و تراکم 50 بوته در مترمربع و کمترین مقدار آن در تیمار مصرف 135 کیلوگرم نیتروژن در هکتار و تراکم 50 بوته در مترمربع به دست آمد.