تأثیر بازی درمانی بر مهارت های حرکتی و یکپارچگی دیداری-حرکتی نوپایان دارای تولد زودرس

این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی بازی درمانی بر روی مهارت های حرکتی و یکپارچگی دیداری-حرکتی کودکان 2-4 سال دارای تولد زودرس انجام شد.-این مطالعه, آزمایشی و از نوع پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعة آماری پژوهش, کودکان 2-4 سال دارای تولد زودرس شهرستان آمل بودند. نمونه ی پژوهش که دارای معیارهای ورود به مطالعه بودند شامل 20 کودک بود که به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند و سپس به صورت تصادفی در دو گروه آزمایشی و کنترل جای گرفتند. گروه آزمایشی (10 کودک) در 24 جلسه (8 هفته, هفته ای 3 جلسه, هر جلسه یک ساعت) مداخله ی بازی درمانی شرکت کردند, در حالی که گروه کنترل (10 کودک) در مداخله شرکت نکردند. ابزارهای این مطالعه نسخة دوم مقیاس رشد حرکتی پی بادی (فولیو و فیوئل, 2000) و ویرایش ششم آزمون رشدی یکپارچگی دیداری-حرکتی بیری (بیری, بوکتنیکا و بیری, 2010) بود. داده های حاصل با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس تحلیل شد. یافته ها نشان دادند که نمرات آزمون بهرة حرکتی کل (05/0>P) و یکپارچگی دیداری-حرکتی (05/0>P) در گروه آزمایشی به طوری معناداری بیشتر از نمرات گروه کنترل بود. نتایج این پژوهش نشان داد که پس از اِعمال مداخله ی بازی درمانی, رشد حرکتی و یکپارچگی دیداری-حرکتی گروه آزمایشی بیشتر از گروه کنترل شد. بنابراین, در این دو حوزه به برنامة توانبخشی ویژه ای نیاز است تا باعث جبران تأخیر رشد حرکتی و بهبود یکپارچگی دیداری-حرکتی کودکان دارای تولد زودرس شود.