رهیافت تجدید حیات شهری در راستای کاهش فرسودگی و فقر شهری (مطالعه موردی: بافت قدیم شهر کاشان)

مشکلات شهری ناشی از افت و فرسودگی شهری در ابعاد مختلف اقتصادی, اجتماعی, کالبدی و محیطی با افزایش تمایلات جمعیت برای مهاجرت به مناطق شهری و شهرنشینی روبه گسترش است. در نتیجه گسترش فرسودگی درون شهرها یا در پیرامون آنها مناطقی شکل گرفتند که بازگوکننده وضعیت فقر و افت شهری اند. هدف این مقاله, بررسی امکان بهره گیری از رهیافت تجدید حیات شهری برای کاهش فرسودگی و فقر شهری در بافت قدیم شهر کاشان است. روش کار مبتنی بر روش مطالعات میدانی و اسنادی و کتابخانه ای است که با بکارگیری ابزارهای پرسشنامه و مطالعه متون و منابع و اسناد موجود در ارتباط با بافت قدیم شهر کاشان انجام شده است. نتایج تحقیق نشان می دهد که شاخص های افت و فرسودگی شهری و همچنین شاخص های فقر شهری در بافت قدیم شهر کاشان به صورت ترکیبی از شرایط نزول کیفیت کالبدی و عملکردی بافت عمل کرده اند و ارتباط شاخص ها, موید فرضیات تحقیق است که ارتباط بین فرسودگی کالبدی و فرسودگی عملکردی و نظارت پایین سازمان ها و سیستم های کنترل و هدایت شهری و نبود یا اجرای نامناسب برنامه های شهری بر تشدید فقر در تمامی جنبه ها در بافت فرسوده شهری و نزول سطح کیفیت زندگی منجر شده است.