اشاعه هنجارهای حقوق بشری از چشم انداز نظریه های روابط بین الملل (مطالعه موردی: دکترین مسؤولیت حمایت)

این مقاله در پی بررسی اشاعه هنجارهای حقوق بشری از چشم انداز نظریه های روابط بین الملل با مطالعه موردی دکترین مسؤولیت حمایت است. به نظر می رسد پنج سازوکار اصلی اشاعه هنجارهای حقوق بشری عبارتند از: « اجبار» به معنای تحمیل قانونی یا فیزیکی؛ «خردگرایی ابزاری» که به تاثیر گذاری بر محاسبات سود ارجاع می دهد؛ « تقلید» به معنای استفاده از ایده ها و هنجارهای رفتاری همتایان برای حل مشکل و افزایش مشروعیت؛ «خردگرایی هنجاری» که به فشار اجتماعی (نه مادی) ارجاع می دهد و « اقناع» به معنای مداخلات گفتمانی غیر زورگویانه برای توسعه فهم های مشترک و تغییرات هنجاری. همچنین بررسی اسناد مختلف مرتبط با دکترین «مسؤولیت حمایت» نشان می دهد که رژیم های حقوق بشری بیشتر بر سازوکارهای اقناعی, داوطلبانه و پیشگیرانه مبتنی بر درونی کردن هنجارهای حقوق بشری برای مدیریت بحران های ملی, منطقه ای و بین المللی تاکید می کنند و این رژیم ها کمتر بر سازوکارهای اجباری در مراحل اولیه بحران متمرکز می شوند.