تحلیل و نقد تقویم اگوی دیگر در پدیدارشناسی هوسرل

این مقاله قصد دارد تا رهیافت هوسرل در تقویم دیگری, به مثابه اگوی دیگر را, مورد بررسی و تحلیل قرار دهد. آنچه از بیان هوسرل در تأمل پنجم تأملات دکارتی برمی آید, تقویم دیگری به عنوان آغازی برای پی ریزی جهانی است که در آن, عینیت و ابژکتیویته, برای همه در دسترس باشد. هوسرل این جهان را بیناسوبژکتیو نام می نهد. روایت هوسرل از این تقویم, شامل دو گام اساسی است: در گام نخست, تقلیل دوم به اجرا گذارده می شود که به واسطه آن, از تمامی قصدیت ها, انگیزه ها, معانی و جز آن, معطوف به دیگرانِ غیر از من, قطع نظر می شود. سپس با بیان مشخصه ادراک دیگری به مثابه یک حضور غیر مستقیم, معنای دیگری در یک ادراک غیرمستقیم شبیه ساز و به واسطه یک انتقال معنایی در فرآیند جفت وجورسازی, از بدن من به بدن دیگری منتقل می شود. دست کم می توان سه نقد جدی بر این توصیف وارد ساخت: 1. اپوخه دوم, تمامی معناهای معطوف به دیگری را از اگو سلب می کند و بنابراین, هرگونه ارجاعی به دیگری که بناست معنایش را از اگو دریافت کند, منتفی است؛ 2. توصیف هوسرل از بدن, بسیاری از جوانب درباره آن را مغفول می گذارد؛ و حتی در نقطه آغاز, تفاوت ادراکی میان ادراک بدنِ من وبدن دیگری را مورد ملاحظه قرار نمی دهد؛ 3. بیان هوسرل برای تمیز میان ارگانیسم و شبه ارگانیسم, نا روشن, مبهم و نابسنده است. بیان عباراتی مبهم مانند رفتار متغیر اما هماهنگ, و نیز عدم ارائه معیاری برای تشخیص رفتار هماهنگ یک ارگانیسم, از مواردی است که توصیف هوسرل را دچار دشواری می کند.