بررسی تنوع ژنتیکی برخی از ارقام و ژنوتیپ های آلبالو و آلبالو گیلاس با استفاده از نشانگر ملکولی RAPD

در این تحقیق نشانگرهای مولکولی راپید (RAPD) برای تعیین تنوع و خویشاوندی 30 نمونه شامل 29 رقم و ژنوتیپ آلبالو و آلبالو گیلاس، و یک درخت محلب به عنوان نمونه خارج از گروه، مورد استفاده قرار گرفت. تعداد 100 آغازگر تصادفی در انجام واکنش PCR روی DNA های استخراج شده از برگ آزمایش شد که 17 آغازگر نوارهای چند شکل تولید نمودند. آغازگرهای انتخاب شده در مجموع 233 نوار در کل نمونه ها تکثیر کردند که از بین آنها 214 نوار چند شکل بودند. تجزیه کلاستر ارقام و ژنوتیپ ها بر اساس ضریب تشابه دایس و به روش UPGMA انجام گرفت. محدوده تشابه ژنتیکی آلبالوها و آلبالو گیلاس ها بین 40/0 تا 91/0 بدست آمد. بیشترین تشابه ژنتیکی بین دو ژنوتیپ آلبالو که از باغات همدان از یک محل جمع آوری شدند، و کمترین تشابه بین یک ژنوتیپ آلبالوگیلاس واقع در کلکسیون درختان میوه کمال شهر کرج و یک ژنوتیپ آلبالو که از باغات هشتگرد جمع آوری شده بود، به دست آمد. ژنوتیپ محلب با دارا بودن کمترین شباهت ژنتیکی (36/0) از ژنوتیپ های آلبالو و آلبالو گیلاس جدا گردید. در تجزیه خوشه ای، نمونه ها در حد تشابه 80/0 در 15 گروه جای گرفتند. گروه بندی نمونه های آلبالو در اغلب موارد با مناطق جمع آوری آنها مطابقت خوبی نشان داد که نشان دهنده زمینه ژنتیکی نزدیک به هم در نمونه های یک منطقه به دلیل نحوه ی معمول تکثیر بذری آلبالو در ایران است. نمونه های آلبالو گیلاس از نمونه های آلبالو جدا شده و تقریبا هر یک در گروه های جداگانه قرار گرفتند. ضریب کوفنتیکی بین ماتریس تشابه و دندروگرام در حد 92/ r = 0بدست آمد که نمایانگر برازش مناسب دندروگرام به ماتریس تشابه بوده است. این آزمایش نشان داد که نشانگر RAPD برای بررسی تنوع ژنتیکی در ژنوتیپ های آلبالو و آلبالو گیلاس یک تکنیک موثر و مفید است.