کاربرد بالینی الکتروکاردیوگرافی در کودکان مبتلا به حملات ریسه

زمینه و هدف: حملات ریسه رفتن یکی از شایع ترین حملات تشنجی غیر اپی لپسی اطفال می باشند که در ظاهر بسیار وحشتناک بوده و ممکن است مانند یک تشنج به نظر آیند, اما عواقب خوش خیمی دارند. از آنجایی که حمله ریسه رفتن بسیار مشابه با برخی بیماری های مخاطره آمیز از جمله QT طولانی است, بررسی پارامترهای الکتروکاردیوگرافی علاوه بر معاینات بالینی و اطلاعات دموگرافیک در کودکان مبتلا به ریسه الزامی می نماید که این مطالعه بر همین مبنا صورت گرفته است. روش کار: در این مطالعه آینده نگر و مقطعی, 60 کودک مبتلا به حمله ریسه رفتن به عنوان گروه مورد (60=n) و 60 کودک سالم به عنوان گروه شاهد (60=n) که از لحاظ سن و جنس با گروه بیمار تقریبا همسان بودند به عنوان جامعه مورد مطالعه در نظر گرفته شد. ECG از تمام کودکان همراه با شرح حال حملات ریسه رفتن قبلی و اطلاعات دموگرافیک توسط یک پرسشنامه محقق ساخته در درمانگاه امیرکبیر گرفته شد. در نهایت, نتایج به دست آمده با استفاده از نرم افزار SPSS V24 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: اکوکاردیوگرافی در همه کودکان مورد مطالعه (120=n) طبیعی بوده و هیچ گونه عارضه ای را نشان نداد. کودکان مورد مطالعه 69 دختر و 51 پسر بودند و میانگین سن در کودکان مبتلا به ریسه رفتن و گروه شاهد تفاوت معنی داری نداشت (05/0