مقایسه ریسک سهام رشدی و سهام قیمتی در بورس اوراق بهادار تهران

پژوهش حاضر در صدد پاسخ گویی به این سوال اساسی است که آیا ریسک سیستماتیک سهام قیمتی در مقایسه با سهام رشدی, دارای ارتباط بیشتری با ریسک سیستماتیک بازار است؟ همچنین, آیا قدرت پیش بینی کنندگی ریسک سیستماتیک بازار توسط ریسک سیستماتیک سهام قیمتی بیشتر از سهام رشدی است؟ جامعه آماری پژوهش, شامل شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران بوده, نمونه آماری متشکل از 274 شرکت از بین شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران برای بازه زمانی 1379 تا 1387 است. در این پژوهش, از هفت مدل رگرسیون چند متغیره برای آزمون فرضیه ها استفاده شده است و به منظور برآورد ضرایب رگرسیون برای آزمون فرضیه اول, از مدل داده های مقطعی و برای آزمون فرضیه دوم از مدل داده های ترکیبی بهره گرفته شده است. در این پژوهش, برای بررسی ارتباط بین ریسک سیستماتیک بازار و ریسک سیستماتیک سهام قیمتی و رشدی, بازه زمانی پژوهش به چهار گروه رکود, میانی, توسعه و اوج تقسیم شده است. همچنین, برای بررسی قدرت پیش بینی کنندگی ریسک سیستماتیک بازار توسط ریسک سیستماتیک سهام قیمتی و رشدی, از مدل قیمت گذاری دارایی های سرمایه ای شرطی استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که در گروه رکود, ارتباط بین ریسک سیستماتیک سهام رشدی با ریسک سیستماتیک بازار, بیشتر از سهام قیمتی است. در گروه های میانی و توسعه, این ارتباط برای ریسک سیستماتیک سهام قیمتی بیشتر از سهام رشدی است و در گروه اوج نیز هیچ گونه ارتباط معنی داری بین ریسک سیستماتیک بازار و ریسک سیستماتیک سهام رشدی و قیمتی وجود ندارد. همچنین, قدرت پیش بینی کنندگی ریسک سیستماتیک بازار توسط سهام قیمتی نسبت به سهام رشدی از برتری خاصی برخوردار نیست.