اثر تنش خشکی در مراحل مختلف فنولوژیک بر عملکرد و اجزای عملکرد سویا

به منظور بررسی اثر تنش خشکی در مراحل مختلف فنولوژیک بر عملکرد و اجزای عملکرد ارقام سویا, آزمایشی در سال 1388 در مزرعه تحقیقاتی جهاد کشاورزی دره شهر (ایلام) به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا گردید. عامل اصلی در پنج سطح تنش خشکی شامل: شاهد (بدون تنش), تنش در مرحله چهار برگی, تنش در مرحله گلدهی, تنش در مرحله غلاف دهی, تنش در مرحله پرشدن دانه و عامل فرعی رقم در سه سطح (M7, M9 و هابیت) قرار گرفتند. نتایج نشان داد که اثر تیمارهای تنش خشکی و رقم بر ارتفاع بوته, تعداد غلاف بارور در بوته, تعداد دانه در بوته, عملکرد دانه, عملکرد بیولوژیکی, وزن صد دانه, تعداد دانه در غلاف, شاخص برداشت و درصد روغن در سطح احتمال یک درصد معنی دار بود. بین ارقام سویا رقم M9 از لحاظ عملکرد, تعداد دانه در غلاف, عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیکی برتر از دو رقم دیگر بود. کمترین مقادیر عملکرد دانه به ترتیب در تیمارهای تنش خشکی در مرحله پرشدن دانه (2682 کیلوگرم در هکتار) و گلدهی (2918 کیلوگرم در هکتار) به دست آمد. درصد روغن در رقم هابیت از دیگر ارقام در هر دو شرایط تنش و غیرتنش بالاتر بود. در نهایت با توجه به نتایج این آزمایش, رقم M9 برای کشت در منطقه توصیه شده و حساس ترین مرحله فنولوژیک سویا به تنش خشکی, مرحله پرشدن دانه ها بود.