بررسی تأثیر آموزش پردازش حسی بر برخی مهارت های عصب روان شناختی دانش آموزان با آسیب بینایی

مقدمه: آسیب بینایی تمام جنبه های زندگی فرد از جمله مهارت های شناختی و عصب روان شناختی وی را تحت تأثیر قرار می دهد, این در حالی که استفاده از برنامه آموزش پردازش حسی با نتایج مطلوبی همراه بوده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر آموزش پردازش حسی بر برخی از مهارت های عصب روان شناختی توجه, حافظه و کارکردهای اجرایی دانش آموزان با آسیب بینایی انجام شد. روش کار: پژوهش حاضر از نوع تک آزمودنی و با طرح خط پایه, مداخله و پیگیری بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دبستانی با آسیب بینایی شهر اصفهان تشکیل بود که از میان آنها 5 دانش آموز که در زمینه مهارت های عصب روان شناختی دارای مشکل بودند با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس وارد مطالعه شدند. مداخله آموزشی پردازش حسی بر روی گروه نمونه در ده جلسه به صورت هفته ای سه جلسه و هر جلسه 45 دقیقه انجام گرفت. ابزار مورد استفاده در این پژوهش, پرسشنامه عصب روان شناختی Connors بود. دادههای به دست آمده به شیوه تحلیل دیداری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که آموزش پردازش حسی به طور قابل توجهی سبب بهبود مهارت های عصب روان شناختی توجه, حافظه و کارکردهای اجرایی دانش آموزان دبستانی با آسیب بینایی می شود. نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده در پژوهش حاضر, پیشنهاد می شود که در کنار سایر روشهای آموزشی و توان بخشی کودکان با آسیب بینایی, روش آموزش پردازش حسی نیز به کار برده شود.