مکان یابی ایستگاه های هواشناسی جاده ای با استفاده از روش تحلیل سلسله مراتبی (محور مورد مطالعه: محورهای کوهستانی البرز)

مشکلات ناشی از شرایط جوی در محورهای کوهستانی البرز, به ویژه در فصل زمستان, از موارد قابل مطالعه در زمینه علوم هواشناسی است. بنابراین, قرارگیری موقعیت مناسب ایستگاه های هواشناسی جاده ای از اهمیت بسزایی برخوردار است. بدین منظور, برای تعیین مکان مناسب ایستگاه های هواشناسی جاده ای, معیار مخاطرات اقلیمی شامل بارش, یخبندان برای شاخص های زمان شروع و خاتمه و تعداد روزهای یخبندان, دما جهت بررسی دمای کمینه و بیشینه با مقدار کمتر از 10-و بیشتر از 35 درجه سلسیوس, داده های ماهواره ای سطح پوشش برف, معیار ژیومورفولوژیکی شامل ریزش سنگ, نقاط زمین لغزش و گسل های فعال, معیار ترافیکی شامل نقاط پرتصادف و شرایط محیطی معیار اقتصادی-امنیتی قرار می گیرد. سپس, با استفاده از روش فرایند تحلیل سلسله مراتبی و وزن دهی به هر یک از معیارها, نقشه نهایی الویت بندی محور چالوس و هراز تهیه و ایستگاه های هواشناسی جاده ای پیشنهاد داده می شود. نتایج نشان داد که پس از الویت بندی محورها از نظر نیاز به ایستگاه های جدید, با تحلیل Location-Allocation و بررسی فواصل بهینه محورها از راهداری, جایگاه های سوخت, دوربین های نظارتی, و روستاهای اطراف محور, ایستگاه های نهایی در قطعات الویت دار محور چالوس در محدوده کیاسر, مرزن آباد, خرگوش دره, و ولی آباد و در محور هراز در محدوده پلور, مبارک آباد-آبعلی, راهداری حدفاصل رودهن-بومهن, و رینه هستند. با توجه به شرایط منطقه معرفی شده, قابلیت تغییر ایستگاه ها در محدوده 1 تا 5 کیلومتری نقطه معرفی شده وجود دارد و هر ایستگاه هواشناسی منطقه ای درحدود 30 کیلومتر را پوشش می دهد.