بررسی فقهی حقوقی تبلیغات تجاری گمراه کننده

تبلیغات تجاری به عنوان یکی از عناصر مهم در هر راهبرد کسب و کار, از طریق ارائه اطلاعات و معرفی کالاها و خدمات, سبب افزایش رقابت در بازار می شوند. تبلیغات مزبور به واسطه انتقال اطلاعات ناظر بر محصولات, کارکردی حیاتی در منتفع نمودن هر دو گروه تولیدکنندگان و مصرف کنندگان دارند. از همین رو است که تصور یک اقتصاد سرمایه داری مدرن بدون تبلیغات تجاری دشوار است. با وجود این, برخی از تبلیغات تجاری با ارائه اطلاعات گمراه کننده و خلاف واقع و یا استفاده از علایم تجاری گمراه کننده, مصرف کننده را دچار اشتباه کرده و مسوولیت هایی در برابر ایشان و گاه رقبا, که معمولا دارندگان حقوق مالکیت فکری هستند, به وجود می آورند. مقاله حاضر با روش تحلیلی – توصیفی به تبیین مفهوم تبلیغات تجاری گمراه کننده و رویکرد نظام های حقوقی اتحادیه اروپایی, ایالات متحده آمریکا, حقوق ایران و فقه امامیه نسبت به این موضوع می پردازد, تا از این طریق بتوان در تمهید بستری جهت وضع قوانین دقیق و کارآمد قدمی بردارد.