سه شاعر عثمانی و مشروطیت ایران

مناسبات فرهنگی ایران و عثمانی دیرینه است و وجود آن جای پرسش ندارد. اما واکنش های فرهنگی - سیاسی شاعران و متفکران عثمانی, در قبال رویدادهای اجتماعی - سیاسی ایران که پدیده ای است متاخر, شایان مطالعه و بررسی است. هدف این مقاله, بررسی تاثیرپذیری سه تن از شاعران بلند آوازه عثمانی از بزرگان ادب ایران و چگونگی واکنش ایشان به حوادث مربوط به قانون خواهی ایرانیان است که, هر چند در ظاهر, بیان «حدیث دیگران» بوده, اما کاربردی دوگانه داشته و ضمن پشتیبانی از جنبش ایرانیان, زمینه توفیق فعالیت های مشروطه خواهی در عثمانی و تثبیت آن را, نیز, مساعدتر می کرده است.