ارزیابی تحمل به خشکی ژنوتیپ های جدید گندم در شرایط تنش رطوبتی

به منظور ارزیابی میزان تحمل به خشکی ژنوتیپ های جدید گندم به تنش رطوبتی انتهایی در شرایط مزرعه ای, آزمایشی با استفاده از طرح کرتهای خردشده در قالب بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در ایستگاه تحقیقات کشاورزی طرق مشهد و در طی سال زراعی 83-1382 به اجرا درآمد. تیمار آبیاری در دو سطح شامل: 1- آبیاری کامل (100% آب مصرفی گیاه بر اساس نیاز گندم در مراحل مختلف رشدونمو و بر اساس عرف معمول ایستگاه) و 2- آبیاری محدود (تامین نیاز آبی گیاه تا مرحله گرده افشانی و سپس اعمال تنش رطوبتی از طریق حذف آبیاری و جلوگیری از بارندگی به کمک باران گیر, از مرحله گرده افشانی تا انتهای رشد و نمو گندم) در کرت های اصلی و تعداد 16 ژنوتیپ امید بخش گندم مناطق سرد کشور (C-82) به انضمام شاهد (رقم توس) در کرت های فرعی قرار گرفتند. نتایج تجزیه واریانس داده ها نشان داد, که تیمار آبیاری بطور معنی داری عملکرد دانه, شاخص برداشت, اجزای عملکرد دانه (تعداد سنبله در مترمربع, تعداد دانه در سنبله و وزن هزاردانه) را تحت تاثیر قرار داد. همچنین اختلافات معنی داری در مورد صفات مذکور بین ژنوتیپ های مورد بررسی موجود بود. ژنوتیپ C-82-5 از بیشترین عملکرد دانه در شرایط مطلوب و تنش رطوبتی برخوردار بود. بعلاوه شاخص برداشت, تعداد دانه در سنبله و وزن هزاردانه این ژنوتیپ نیز در سطح مطلوب بود. این ژنوتیپ علاوه بر دارا بودن عملکرد بالا در شرایط مطلوب, از تحمل قابل قبولی به تنش رطوبتی انتهایی نیز برخوردار بود.