تاثیر شوری و نسبت های مختلف منیزیم به کلسیم بر کلونیزاسیون میکوریزی و صفات رویشی گیاه سورگوم

قارچ های میکوریزی قادرند با گیاهان همزیست شده و با جذب برخی عناصر و کاهش اثرهای سوء شوری و سمیت عناصر, باعث بهبود رشد گیاه شوند. در این تحقیق, تاثیر سطوح مختلف شوری و نسبت های Mg/Ca بر درصد کلونیزاسیون قارچ Glomus sp. و صفات رویشی گیاه سورگوم تحت شرایط گلخانه, به صورت آزمایش فاکتوریل و در قالب طرح کاملا تصادفی در سه تکرار بررسی گردید. فاکتورها شامل سطوح شاهد و تلقیح شده با میکوریز, سطوح شوری (2, 5 و 10 دسی زیمنس بر متر) و نسبت های Mg/Ca (0.5, 1, 2 و 4) بود. نتایج نشان داد که با افزایش شوری, وزن تر و خشک اندام هوایی و ریشه و طول اندام هوایی کاهش یافت؛ اما میزان کاهش این صفات در گیاهان میکوریزی نسبت به گیاهان شاهد به طور معنی داری (p<0.05) کمتر بود. میزان کلونیزاسیون در شوری 10 دسی زیمنس بر متر از 17.62 (شاهد) به 67.30 درصد کاهش یافت. با افزایش نسبت Mg/Ca, وزن تر و خشک اندام هوایی و ریشه و هم چنین درصد کلونیزاسیون افزایش یافت, که افزایش وزن تر و خشک در گیاهان تلقیح شده بیشتر بود. با توجه به نتایج مقایسه میانگین اثرهای متقابل نسبت Mg/Ca با میکوریز, درصد کلونیزاسیون به طور معنی داری افزایش یافت. به نظر می رسد که تلقیح نقش مهمی در افزایش پارامترهای رشد و کاهش آثار سوء شوری و منیزیم در گیاه سورگوم دارد.