تاثیر دو شیوه تمرین مقاومتی و بی تمرینی بر سطوح سرمی میوستاتین، کورتیزول، تستوسترون و قدرت عضلات مردان غیرورزشکار

هدف از تحقیق حاضر, بررسی تاثیر دو شیوه تمرین مقاومتی و یک دوره بی تمرینی بر سطوح سرمی میوستاتین, کورتیزول, تستوسترون و قدرت عضلات مردان غیرورزشکار بود. به این منظور 34 مرد غیرورزشکار (سن 33.35±2.8 سال) به سه گروه: تجربی الف (چهار جلسه تمرین), تجربی ب (سه جلسه تمرین در هفته) و کنترل تقسیم شدند. تمرین مقاومتی (24 جلسه) بر اساس پروتکل تمرینی کرامر و همکاران (2004) و شامل 3 ست 8 تا 10 تکراری با 60 تا 70 درصد 1 RM در عضلات بزرگ بدن بود. نمونه گیری خون, آزمون قدرت و سنجش ترکیب بدنی پیش از شروع اولین جلسه, پایان 24 جلسه و بعد از یک دوره بی تمرینی انجام گرفت. نتایج با استفاده از تجزیه وتحلیل Mix ANOVA و آزمون تعقیبی توکی نشان داد که تمرین مقاومتی موجب افزایش قدرت عضلانی, توده بدون چربی, تستوسترون و کاهش کورتیزول و میوستاتین در هر دو گروه شده است. این افزایش و کاهش در گروه تجربی الف بیشتر از گروه تجربی ب بود (P<0.05), همچنین یک دوره بی تمرینی موجب افزایش سطوح سرمی میوستاتین و کورتیزول در گروه تجربی ب شد (P<0.05). در نهایت یافته ها نشان داد تراکم تمرینی سبب افزایش و ماندگاری بیشتر تغییرات ایجاد شده ناشی از تمرین مقاومتی می شود.