اثر متقابل افزایش پروتئین جیره و دفعات غذادهی بر میزان رشد و بازماندگی لارو ماهی سفید دریای خزر (Rutilus frisii kutum, Kamensky 1901)

این آزمایش در 8 تیمار و 3 تکرار بصورت زیر انجام گرفت: تیمار A: یک بار غذادهی درروز با SFK (Starter Food Kutum) , تیمار B: دو بار غذادهی درروز با SFK (تیمار شاهد), تیمار C: سه بار غذادهی درروز با SFK, تیمار D: چهار بار غذادهی در روز با SFK, تیمار E: یک بار غذادهی در روز با مخلوط SFK و پودر ماهی (25% وزن SFK), تیمار F: دو بار غذادهی در روز با مخلوط SFK و پودر ماهی (25% وزن SFK), تیمار G: سه بار غذادهی در روز با مخلوط SFK و پودر ماهی (25% وزن SFK), تیمار H: چهار بار غذادهی در روز با مخلوط SFK و پودر ماهی (25% وزن SFK). هریک از تیمارهای مورد آزمایش به ترتیب در ساعات 8, 11, 14, 17 تغذیه شدند. لازم به ذکر است که نرخ غذادهی بر اساس 15 درصد وزن کامل بدن لارو ماهیان یک تکرار, در روز صورت گرفت. نتایج نشان داد که بین تیمارهای مورد بررسی از نظر وزن و طول بدن ماهیان اختلاف معنی دار آماری مشاهده می گردد (p<0.05). لارو ماهیانی که با غذای SFK تغذیه شدند, بیشترین افزایش وزن و طول را در یکبار غذادهی در روز داشتند و لارو ماهیانی که با غذای مخلوط SFK و پودر ماهی (25% وزن SFK) تغذیه شدند, بیشترین افزایش وزن و طول را در چهار بار غذادهی در روز بدست آوردند.