نقش احتمالی سیستم اپیوئیدی در بی دردی ناشی از سروتونین در تست فرمالین

شواهد قابل ملاحظه ای در رابطه با نقش سروتونین (5-HT) در تعدیل درد حاد و مزمن در مدل های مختلف آزمایشگاهی وجود دارد. با وجود این مکانیسم دقیق اثر ضد دردی سروتونین و ارتباط آن با سایر سیستم های عصبی هنوز به درستی مشخص نیست. در این مطالعه اثر 5-HT بر روی درد ناشی از تزریق فرمالین و نقش احتمالی سیستم اپیوئیدی بررسی شده است. تزریق داخل بطن مغزی (i.c.v) سروتونین (100 µg/rat) بی دردی معنی داری را در فاز اول و دوم تست فرمالین ایجاد کرد که با پیش درمانی توسط داروی نالوکسان (2 mg/kg, i.p) بی دردی ایجاد شده در هر دو فاز از بین رفت. تزریق داخل نخاعی (.i.t) سروتونین (100 µg/rat) نیز بی دردی معنی داری را در هر دو فاز ایجاد که با پیش درمانی با نالوکسان (2 mg/kg, i.p) بی دردی ایجاد شده در هر دو فاز از بین رفت. فن فلورآمین (10 mg/kg, i.p) در هر دو فاز بی دردی ایجاد کرد که توسط داروی نالوکسان (2 mg/kg, i.p) آستانه درد مجددا به حالت اول برگشت پیدا کرد. نتایج حاصل نشان می دهد که 5-HT با ایجاد اثرات مرکزی نقش تعدیل کنندگی بر درد مزمن ناشی از تزریق فرمالین که مدل مناسب مطالعه دردهای مزمن انسانی می باشد, دارد و پیشنهاد می شود که اثر بی دردی ایجاد شده توسط آن احتمالا از طریق فعال سازی نرون های اوپیوئیدرژیک باشد با وجود این برای مشخص شدن نحوه تداخل بین سیستم سروتونرژیک و اپیوئیدرژیک نیاز به مطالعات بعدی وجود دارد.