بررسی الگوی سازمان دهی برنامه درسی جاری سطح یک حوزه علمیه و ارایه ویژگی های مطلوب آن با توجه به رویکرد تلفیقی مضمون محور

هدف از این مطالعه, بررسی وضعیت سازمان دهی محتوای درسی سطح یک حوزه علمیه و ارایه ویژگی های مطلوب آن بر اساس رویکرد تلفیقی مضمون محور بوده است. در این راستا, پس از مطالعه مبانی نظری و مصاحبه اولیه با تعدادی از استادان حوزوی, ویژگی های مربوط به سازمان دهی محتوای درسی حوزه شناسایی گردید. بر اساس این مجموعه مطالعات, پرسشنامه ای که حاوی گویه های مربوط به سازمان دهی محتوا در وضع موجود و مطلوب می باشند, طراحی گردید. پس از آن, تعداد 115 نفر (حدود نیمی از جامعه مورد مطالعه) از استادان و طلاب پایه ششم سطح یک حوزه, در مورد این ویژگی ها قضاوت نمودند. بر اساس یافته های این پژوهش, بارزترین مشخصه های سازمان دهی محتوای درسی جاری عبارتند از: تنظیم محتوا با عنوآن های مستقل درسی, رعایت تقدم و تاخر عناوین و محتوای دروس تعیین شده در مرکز برنامه ریزی توسط اساتید و طلاب, انبعاث نظم موجود در محتوای دروس صرفا از ساختار رشته های علمی مربوطه. موارد یاد شده ویژگی های الگوی دانش محوری می باشند. از طرفی انتظار می رود سازمان دهی محتوا در شرایط مطلوب دارای این ویژگی ها باشند: مطالعات و مباحثات طلاب حول مسایل و مضامین مربوط به واقعیات زندگی تنظیم شوند, رشته های مختلف (ادبیات, فقه, اصول و...) در جهت حل مسایل و موضوعات واقعی, با یکدیگر مرتبط و هماهنگ شوند, مضامین و موضوعات جامع و کلی, مقدم بر موارد جزیی باشند, و ارتباط محتوای دروس, به گونه ای باشد که طلاب قادر شوند تجربیات و یادگیری های گذشته شان را با یادگیری های حال و آینده مربوط سازند.