مقایسه سرمایه اجتماعی دانشجویان دانشگاه تهران و اعضای کانون های فرهنگی و هنری دانشگاه های شهر تهران

طرح نظریه سرمایه اجتماعی تاملی مجدد در نقش و تاخیر اجتماع و تشکل های جامعه محور در تحقق توسعه به ویژه توسعه پایدار و همه جانبه است. در این چارچوب, مقاله حاضر تلاش دارد تا نقش کانون های فرهنگی و هنری دانشگاه های شهر تهران در تقویت سرمایه اجتماعی دانشجویان و تاثیر آن در گسترش هنجارهای مدنی و کاهش رفتارهای انحرافی در بین دانشجویان را مورد سنجش قرار دهد. برای سنجش مفهوم سرمایه اجتماعی از چارچوب نظری پاتنام استفاده شده است. در این چارچوب شبکه روابط, اعتماد و همیاری مولفه های اصلی سرمایه اجتماعی را تشکیل می دهند. روش تحقیق در این پژوهش روش پیمایش است که با استفاده از تکنیک پرسشنامه به اجرا درآمده است. نتایج پژوهش نشان می دهد در حالی که سرمایه اجتماعی دانشجویان دانشگاه تهران (به عنوان گروه کنترل) و فعالین کانون های فرهنگی و هنری دانشگاه های از حد متوسط تجاوز نمی کند اما سرمایه اجتماعی اعضای کانون های فرهنگی و هنری بیشتر از سرمایه اجتماعی دانشجویان دانشگاه تهران است. نتایج همچنین بیانگر تاثیر مستقیم سرمایه اجتماعی بر تقویت رفتارهای مدنی و کاهش رفتارهای انحرافی است.