نظام شناختیِ مفهوم ترس در فارسی و عربی

در پژوهش حاضر، استعاره شناختی را به عنوان ابزاری مؤثر برای تحلیل زبان که یکی از نمودهای ذهن است، به کار می­, گیریم. در استعاره شناختی، بخشی از ویژگی های یک مفهوم فیزیکی­,بر بخشی از ویژگی های یک مفهوم انتزاعی ­, تر منطبق می­, گردد و زمینه درک و بیان آن را فراهم می­, سازد. روش انجام این پژوهش، تحلیلی-معناشناختی است و مفهوم ترس در چارچوب نظریه اصلاح ­, شده کوچش (Kö, vecses, 2020) مورد بررسی قرار می­, گیرد. وی بر این باور است که بسیاری از استعاره­, ها بر مبنای ملاحظات فرهنگی پدید می­, آیند و نه لزوماً بر اساس تجارب جسمانی مانند عامل ترس، تصور کردنِ بسیاری از پدیده­, ها و رویدادهایی که بدیُمن انگاشته شده ­, اند. اهمیت پژوهش حاضر، شناساییِ نظام شناختیِ عبارت های گسترده و به ظاهر پراکندة متضمنِ مفهوم ترس است و سعی برآن بوده که نظم نهفته در پسِ ده­, ها عبارت، در ساختار به هم مرتبطِ شناختی، توصیف گردد. بررسی منتخبی از رایج ­, ترین عبارت­, های شناختیِ زبان­, های فارسی و عربی­, ، نشان می­, دهد که بسیاری از جنبه ­, های مفهوم ترس در این دو زبان، مشترک و برخی دیگر مختلف است. داده­, های فرهنگ­,بنیاد این پژوهش، عمدتاً جزء استعاره­, های متجانس­, اند؛ یعنی هر دو زبان از استعاره­, های مشترک در سطح عام استفاده نموده، ­,سپس اطلاعات شناختی فرهنگی خود را به آن افزوده و استعاره­, های خاص زبانی به ­, وجود آورده­, اند. برای نمونه، استعارة «ترس، انجماد سیال درون ظرف است» در زبان عربی، استعارة عامِ (ترس سرما است) را انتخاب و عبارت فرهنگ ­, بنیادِ (خوف یجمد الدم فی العروق) را به وجود آورده است، در حالی که در فارسی غالبا انجماد خود ظرف است که نمود زبانی دارد (تنم یخ کرد).