بررسی تغییرات الکترولیتهای سرم و مایع مغزی نخاعی در مسمومیت تجربی تحت حاد با کلرور سدیم در گوسفند

این بررسی بر روی پنج راس گوسفند نر 6 ماهه از نژاد بختیاری با وزن میانگین 30 کیلوگرم انجام شد. گوسفندان به مدت 2 هفته تحت نظر بودند و برای اطمینان از سلامتی آنها داروی ضدانگلی (آلبندازول) نیز دریافت داشتند. همچنین 12 ساعت پیش از ایجاد مسمومیت, آب از دسترس گوسفندان دور شد و تا زمان آخرین نمونه گیری ادامه داشت. پیش از آغاز بررسی, چندین نمونه خون و مایع مغزی نخاعی به عنوان شاهد از گوسفندان گرفته و الکترولیت های سدیم, پتاسیم, کلسیم, منیزیوم, کلر و فسفر اندازه گیری شدند. برای ایجاد مسمومیت تحت حاد, به هر گوسفند 2.5 لیتر محلول نمک 5 درصد بوسیله لوله معدی خورانده شد. سپس در زمانهای 30, 60, 90, 120, 150 و 180 دقیقه پس از خوراندن محلول نمک, نمونه های خون و نیز یک نمونه مایع مغزی نخاعی پس از آخرین نمونه گیری از خون گرفته شد و غلظت الکترولیتهای یاد شده همانند نمونه های شاهد اندازه گیری شدند. نتایج بدست آمده در این بررسی, نشان می دهند که غلظت های سدیم و کلر سرم, متعاقب ایجاد مسمومیت, افزایش معنی داری داشتند. در حالیکه غلظت های پتاسیم, کلسیم, منیزیوم و فسفر سرم پس از مسمومیت, کاهش معنی داری نسبت به مقادیر پیش از مسمومیت نشان دادند. تغییرات غلظت الکترولیتهای مایع مغزی نخاعی نیز همانند سرم بود که نشان دهنده همبستگی مستقیم بین غلظت این الکترولیتها در مایع مغزی نخاعی و سرم می باشد.