مقایسه شاخصهای تنوع و غنا در ارزیابی سلامتی مراتع کوهستانی (مطالعه موردی: مراتع حوزه آبخیز صفارود رامسر)

امروزه مدیران مرتع بیش از پیش تمایل نشان می دهند تا برای تجزیه و تحلیل سیستم پیچیده مرتع ملاحظات بوم شناختی را وارد نمایند. تشخیص رابطه تنوع و غنا با موضوع بحث برانگیز وضعیت مرتع که مبیین سلامتی آن است نیز از آنجمله است. در این تحقیق که در مراتع کوهستانی (ییلاق) جواهرده رامسر به منظور بررسی ارتباط بین تنوع و غنا با وضعیت مرتع انجام گردیده است, چهار سایت مرتعی (3 قرق با زمانهای متفاوت و یک منطقه آزاد) انتخاب و با روش ارزش مرتع وضعیت آنها مشخص گردید. در هر سایت داده های تنوع و غنا به کمک شاخصها تعیین و در محیط نرم افزاری PAST محاسبه شدند. مقایسه بین سایت ها, توسط آزمون چند دامنه ای دانکن و همچنین آنالیز داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS انجام شد. نتایج مطالعات نشان داد که تنوع در اکوسیستم های مرتعی با وضعیت فقیر و یا خوب تا عالی کاهش می یابد و تنها در وضعیت متوسط و با توجه به چرای سبک در این مراتع افزایش می یابد. بر اساس نتایج حاصل از انجام محاسبات تنوع و غنا در سایت های مختلف گیاهی, قرق طویل المدت شیب شمالی با پوشش غالب گیاهی Trifolium-Bromus دارای بیشترین مقدار تنوع و غنای گونه ای می باشد. همچنین تنوع و غنای گونه ای در سایت های مختلف با وضعیت مرتع ارتباط معنی داری را نشان داده است در ارتباط با وضعیت مرتع, قرق طویل المدت شیب شمالی در وضعیت خوب و مراتع آزاد (غیر قرق) در وضعیت فقیر قرار دارد.