تو کُجام ئے
رجانکار: اُزیـر مهـر
یک رندے یک جنکوے ءَ وتی پت ءِ گْور ءَ گِلگ کُت کہ آئی ءِ زند پہ بدهالی ءُ بے اجامی ءَ گْوزگ ءَ اِنت ءُ آئی ءَ نہ زانت کہ چتور پہ وت ءَ توجیلے بہ شوهاز آں دانکہ من آسودگ بہ بہ آں- آ هر وهد ءَ چہ وت ءَ زند ءِ زهیم ءُ چیلاماں گوں جنگ کنگ ءُ رکّینگ ءَ پهریگ کتگ اَت- پہ آئی ءَ جاورهال انچوش اِت اَنت کہ یک جنجالے توجیل نہ بیتگ اَت ءُ دومی جنجال ءَ سر کشّ اِتگ اَت- جنکو ءِ پِت یک ورگ گرادوکے (بنڈاری یے، بانڈاری یے) اَت- آئی ءَ وتی چُکّ کنورجاه ءَ بُرت- آئی ءَ سَے منجل ءِ تہ ءَ آپ مان کُت ءُ هر یک منجلے تْرندیں آس ءِ سر ءَ ایر کُت- وهدے کہ سئیں منجلاں لهڑ وارت، آئی ءَ یک منجلے ءِ تہ ءَ بٹاٹہ مان کُت، دومی منجل ءِ تہ ءَ هیک مان کُت ءُ سیمی منجل ءِ تہ ءَ کهوه ءِ دانگ مان کُت- چریشی ءَ پد بید ء وتی چُکّ ءَ لبزے ءِ گْوشگ ءَ ، آئی ءَ ودار کُت کہ بٹاٹہ، هیک، کهوه ءِ دانگ لهڑ بہ گِر اَنت ءُ منجل ءِ تہ ءَ بہ نِند اَنت- جنکو ءَ نْرنڈ اِت ءُ بے سبری ءَ ودار کنان ءَ سسّا کُت، پت باریں چے کنگ ءَ اِنت- بیست دمان ءَ پد آئی ءَ چُلّ ءِ آس توس اِت- آئی ءَ بٹاٹہ منجل ءَ چہ کشّ اِت اَنت ءُ یک کاشیگے ءِ تہ ءَ مان کت اَنت- همے پیم ءَ هیک هم کشّ اِت ءُ کاشیگے ءِ تہ ءَ کُت اَنت ئِے- آئی ءَ پد ءَ کهوه هنسگ ءِ سر ءَ کشّ اِت اَنت ءُ پیالہ ءِ تہ ءَ ایر ریتک اَنت- دیم ئِے گوں وتی چُکّ ءَ کُت ءُ جُست ئِے کُت: “منی چُکّ ! تو چے گِندگ ءَ ئے ؟”-
“بٹاٹہ، هیک ءُ کهوه ” جنکو ءَ گُشاد گُشاد ءَ گْوشت-
“ایرت ایرت ءَ بِچار ” پِت ءَ گْوشت ءُ بٹاٹھاں دست بِجن”- 
جنکو ءَ کہ بٹاٹہ دست جت اَنت گُڑا بٹاٹہ نرم بیتگ اِت اَنت، پت ءَ پد ءَ وتی چُکّ ءَ گْوشت کہ یک هیکے بہ زیر ءُ بہ پْروش ئِے- وهدے کہ جنکو ءَ هیک ءِ پوست پاتک دیست ئِے کہ هیک لهڑ بُوّگ ءَ پد زِبر ءُ تْرُند ترّ اِتگ- گُڈ سر ءَ پِت ءَ گْوشت کہ چہ کهوه ءَ گُٹّے بہ ور- کهوه ءِ وشّیں بو ءَ آئی ءِ لُنٹانی سر ءَ بچکندے آؤرت- 
“ابّا، ایشی ءِ مانا ءُ متلب چے اِنت ؟” جنکو ءَ جُست کُت- 
پد ءَ پِت ءَ درشان کنان ءَ گْوشت کہ بٹاٹہ، هیک ءُ کهوه ءِ دانگ هر یکے یکّیں اَڑ ءُ جنجال ءِ دیمپان اَت بزاں کہ لهڑ داتگیں آپ ءِ بلے هر یکے ءَ جِتائیں دْروشمے ءَ اسر زُرتگ- بٹاٹہ اول ءَ وَ تْرند ءُ مُهکم اِت اَنت بلے لهڑ داتگیں آپ ءِ تہ ءَ بُوّگ ءَ پد نرم ءُ لهم ترّ اِت اَنت- هیک نازُرک اِت اَنت گوں ڈنّی نیمگ ءِ پوست ءَ کہ آ هیک ‎ءِ توک ءِ آپینک ءِ پهازوک اَت- وهدے کہ لهڑ داتگیں آپ ءِ تہ ءَ مان کنگ بوت گُڑا هیک ءِ تهی نیمگ تْرند ءُ زِبر بوت بلے کهوه ءِ دانگ کہ چہ بٹاٹہ ءُ هیک ءَ جِتا اِت اَنت اِے اوں لهڑ داتگیں آپ ءِ تہ ءَ گْوزگ ءَ پد آیاں آپ ءِ رنگ بدل کُت ءُ یک نوکیں چیزے جوڑ کُت-
“تو کُجام ئے ؟”، پت ءَ وتی چُکّ جُست کُت-
وهدے کہ واری ءُ ازابی، زند ءِ اَڑ ءُ جنجال تئی دَر ءَ ٹُکّ اَنت، تو آیاں چتور پسّو دئے ؟”-
” تو بٹاٹہ ئے، هیک ئے، اگاں کهوه ئے ؟”-
درونت: زند ءِ تہ ءَ بازیں ویل ءُ کِسّہ مئے کش ءُ گْور ءَ بنت، گوں ما بنت بلے چہ دْرستاں مستریں گپّ ایش اِنت کہ مئے تہ ءَ چے بیت