چـُـکانی دیوان پارس ءِ گیدی آزمانک
 کریم بلوچ _ تهل
گـُرک ءِ سستگین سَرَگ
 هست ات یک پیریں شیرے که بازیں اڑ و جنجال ءِ گون ءَ ، سَهداری گِـپت و شکار کـُت انت . یک روچے پیریں شیر ءَ شُد گپتگ ات و شکار ءَ روان ات .
 گـُرکے ، شیر ءَ دیست ؛ سَلامالیک ءَ رَند ، چه واجه شیر ءَ سوج ئی کـُت :
 _ بارین واجه شما کجا سرگِپتگ و روان ات ؟
 واجه شیر ءَ پَسّو دات :
_ من په شکار ءَ روان اوں .
 گرک ، شیر ءَ جست کت :
 _ واجه من ءَ وتی پَجّی و همراهءَ نه بـَر ئے ؟
 _ جوان انت ،لوٹ ئے بیا هوری و پَجّی ءَ په شکار ءَ رواں . – شیر ءَ جواب دات .
 و دوئیں هوری ءَ راه ءَ روان بیت انت . راه ءَ ، روباه اش دیست . روباه پیژ سَلام بیت :
 _ اسّلامالیک بادشاهیں شیر و واجهیں گرک ! بارین شما کجا روان ات ؟
 _ والیک مسّلام روباه . ماشکار ءَ سر گپتگ و روان اوں . – شیر ءَ جواب دات .
 _ واجهاں من ءَ وتی پَجّی و همراهی ءَ نه بر ات. من هم شکار ءِ باڑه یاں ( شکار کنگ لوٹاں ) . – روباه ءَ دررائینت .
_ جوان انت ، لوٹ ئے مئی پَجّی ءَ بیا ! شیر گوئشت .
 آ شُت انت و شت انت ، تا که یک جاهے یک آسک _ آهوگ _ ے اش دیست . آهوگ اش جَت و گِپت ، چه هموداں گوکے هم گـُوَزان ات ، گوک اش هم شکار کرت ،چه دگه نیمگے سیهَڑ _ کـَر گوشک _ے تچان ءَ آتک ، کر گوشک اش هم گپت .
 هر سئیں یک جاهے ءَ اوشتات انت . و گرک ، شیر ءِ کـَش ءَ اوشتاتگ ات .
 شیر وتی دیما ، گرک ءِ نیمگ ءَ گـَردینت و گوئشت ئی :
 _ زانوگریں گـُرک ، تو همشان بهر کن بارین !
 گـُرک ءَ شاکارگے جَـت و گـُٹ ءَ ساپ کت و واجه شیر ءِ جواب ئی دات :
 _ واجه شیر ، تو چه ما سرجم مَستِر ئے و مئی بادشاه ئے ، گوک ءَ توبزور ، روباه چه من ءَ کستر انت ، کرگوشک ءَ روباه به زور _ زیر _ ایت ، و آسکـَلـُـک من ءَ …
 گرک ءِ هَبـَر هَنْـگت _ انگت _ نه کـُٹـتگ ات که شیر گـُـرّگے جَت و گرک ءِ گـَردن ءَ دنتان گپت و جاپت و سَرگ سِسْت و چه آئی ءِ دَپ و کـَـچِکّ و لـَـپونز ءَ هنگت هون چـُرّان و رِچان ات که دیم ئی روباه ءِ نیمگ ءَ گـَردینت و گوئشت ئی :
 _ روباه ، نیں تو بَهر اش کن بارین !…
 روباه گوئشت :
 _ گوک ، مئی جهان بیمیں بادشاه ءِ چاشت و سُبارگ انت ، آسک مئی قبله ئیں بادشاه ءِ شام انت و سَیْـهَڑ ، مئی مزن مَرّیں بادشاه ءِ ناهاری انت .
 شیر ءَ کندگے جَت و جُست ئی گپت و گوئشت ئی :
 _ تو اینچو زانت و زانتکاری ءَ چه کے ءَ وَنتگ و دَر بُرتگ ؟
 روباه ءَ پَسّو دات : چه گـُرک ءِ سستگین سَگر ءَ .