آزمانک: کُشنده
آزمانکار: ارنسٹ ہیمنگوے
اُردو رجانک حیدر جعفری سید
بلوچی رجانک هسابجار
ہنری ءِ هوٹل ءِ پچ بوهگ ءَ گوں دو کس تہ ءَ پُترت – ہر نمیگ ءَ الکاپی ءَ چارگ ءَ پد اتک دخل ءِ دیم ءَ دلجمی نشت انت –
” چے ورئے ” جارج ءَ جُست کُت –
” نزاناں ” چا آیاں یکے ءَ پسو دات –
” چے ور ئے ایل؟ ”
“نزاناں !! من وت نزاناں چے بہ وراں ”
ایل ءَ پسو دات –
تہاری مانشانگ ءَ ات چا دریگ ءَ ڈن زاهریں دمک ءِ بتی روک بوت –
آ وتی جاه ءَ نشتگ ات انت هوٹل ءِ ورگانی کاکد ءَ گوں پوٹواں چارگ ءَ ات انت –
دکل ءِ دومی نیمگ ءَ نک ایڈمس ءَ آهاناں دیست –
آهانی تہ ءَ پُترگ ءِ وهد ءَ آ گوں جارج ءَ گپ ءَ ات –
اولی ءَ گُشت :
” پہ من هِیک ءِ نرمیں گوشت ، سُروپ ءِ چٹنی ءُ پکگیں بٹاٹا بیار -”
” بلے اے انی تیار نیاں -”
” لانتیں ترا ، گُڑا کاگد ءَ چی ءَ مان کتگ انت ؟”
جارج ءَ گپ گیشنت ءُ گُشت :
” اے شپ ءِ شام انت – شش ءَ ساری ءَ تیار نہ بنت- ”
جارج ءَ دکل ءِ پُشت ءَ دیول ءِ دیم ءَ جتگیں گهڑی چارات-
” انگت پنچ بج انت – ”
دومیگ ءَ گُشت :
” بلے گهڑی ءِ وهد ءِ هساب ءَ وَ پنچ بج ءُ بیست ملٹ انت -”
” اے گهڑی بیست ملٹ ءَ دیم ءَ انت – ”
” کلام برات تی گهڑی ءَ شریں واجہ تو وت بہ گُش تی گورا ورگ چے هست ؟”
” بس سنڈوچ هست ” جارج ءَ گُشت –
” گوشت ءُ ئیک ، پہکگیں گوشت ءُ ئیک جگر ءُ چانپ ، گراستگیں گوشت -”
” من ءَ سبزیں مٹر ءُ مُرگ ءِ بریانی ، ملائی ءِ چٹنی ءُ پکگیں بٹاتآ بہ دئے -”
” اے اوں شام ءَ رس انت -”
” ہرچی ما لوٹیں آ شام ءَ رس انت اے نو وڑے -”
” اے وهدی من شمارا گوشت ءُ ئیک ، مُرگ ءِ سینگ ءُ ئیک ، جگر …….”
” پہ من گوشت ءُ ئیک بیار -” ایل ءَ گُشت –
آئی ءَ کُوبوائے کلاہ ئےِ سرا ات ءُ تابویں بٹنانی دراجیں کوٹے گورا ات – آ ہُورت دیم ءُ اسپیتے ات لنٹ ئےِ تنک ات انت ریشمی مُفلرے گُٹ ءَ ات ئےِ دستیگ ئےِ دستان ات انت –
” پہ من بریتکگیں گوشت ءُ ئیک بیار ” دومی ءَ گُشت – آ هم ایل ءِ وڑینے ات – ٹهگنا – رنگ ءُ دانگ ءَ یک نہ ات انت –
بلے گداں چا انچو سما بوت گُش ئے ہر دو جاڑ ات انت –
ہر دُکانی دراجیں کوٹ تنک ات انت –
ہر دُوکانی مُک کونڈانی سرا ات انت ءُ کُمپ نشتگ ات انت –
” نوشگی چے هست ” ایل ءَ جُست کُت –
” سلور بئیر ، خنجر بئیر -”
جارج ءَ پسو دات –
” من نوشگی چیزانی جُست کُت -”
” من هم ترا همے گُشت انت -”
” اے گرمیں ہلکے بابا -”
دومی ءَ گُشت :
” همے چے گُش انت یار ؟”
” هَدّ انت ءُ ”
” تو کدی آئی ءِ درگت ءَ اش کتگ ؟” ایل ءَ وتی سنگت جُست کُت –
” آ شپ ءَ وارت -” آئی ءِ سنگت ءَ گُشت –
” درست شپ ءَ ور انت -”
” شر ” جارج ءَ گُشت –
هاں تو گش ئے کہ اے شر انت ؟” یکے ءَ چا جارج ءَ پُرس ات –
” جی هو -”
” تو شوک ئے – شوک ئے ، شوک نہ ئے ؟”
” بلکن -” جارج ءَ گُشت –
” اناں تو هچ شوک نہ ئے -”
ایل ءَ گُشت – آئی ءَ دیم گوں نک ءَ کُت –
” تی نام کئے انت “-
” ایڈمس ”
” دومی شوکیں بچک – تی دل ءَ اے شوک نہ انت میکس ؟”
ایل ءَ گُشت –
جارج ءَ آیانی گُشتگیں ورگانی پلیٹ دکل ءِ سرا ایر کُت انت – پکگیں بٹاٹا پہ وڑ پلیٹ ءِ تہ ءَ جت انت –
چُل ءِ بند کنگ ءَ پد ایل ءَ جُست کُت –
” تی کجام انت -”
” زاناں تو وت بے هال ئے ؟ ”
” گوشت ءُ ئیک -”
” شوکیں بچک -” میکس ءَ گُشت ءُ دیم ءَ کنزات ءُ گوشت ءُ ئیک ئےِ زُرت انت – دویناں دستیگ نہ کش اتاں ءُ ورگ ، ورگ ءَ ات انت – جارج آیاں روک ءَ روک چارگ ءَ ات –
” چے چارگ ءَ ئے ؟” میکس ءَ جُست –
” هچ -”
” کلام برات ترا -وتی ٹیلگ سک داتگ انت من ءَ -”
” بلکن مسکرا کنگ ءَ بوتگ میکس ! ” یکے ءَ گُشت –
جارج ءَ کند ات –
” پرچہ کندئے ؟” میکس ءَ بیهار دات ” اے کندگی گپے وَ نہ ات ؟”
” شر -” جار بهمنتگ بوت –
” هاں تی دل ءَ بزاں اے همے وڑ انت -”
میکس ءَ دیم گوں ایل ءَ کُت –
” آئی ءِ پِگر ءَ اے همے وڑ انت – باز وش -”
” اڑے اے بچک پگر هم کنت -” ایل ءَ گُشت – ہر دوک ورگ ورگ ءَ ات انت –
” شریں بچک -” میکس ءَ گوں نِک ءَ گُشت –
” تو برو دکل ءِ پُشت ءَ وتی سنگت ءِ گور ءَ -”
” پرچا؟ چی ءِ واستا؟” نِک ءَ جُست کُت –
” بس انچو -”
” پہ تو شری همیش کہ تو هما نیمگ ءَ بُروئے -” ایل ءَ گُشت – نک دکل ءِ پُشت ءَ شُت –
” شمے اراده چی انت زاناں ؟”
جارج ءَ جُست کُت –
” گیشیں گپ مکن -”
ایل ءَ گُشت –
” چُل ءَ کئے انت -”
“حبشی -”
” حبشی ءَ چا تی مُراد -”
” حبشی هما کہ ورگ گرادیت -”
” حبشی ءَ بُگش ڈن ءَ درا -”
” پرچا ؟”
” آئی ءَ بُگش کہ بِلّے کئیت ڈن ءَ -”
” شما زاناں چے گُش ات شما کجا ات ؟”
” ما شر زانیں کہ ما کجا ئیں -”
میکس ءَ گُشت –
” تی دل ءَ ما نادانیں ؟”
” تی گپاں چا همے زانگ بوهگ ءَ انت -” ایل ءَ گوں آئی ءَ گُشت –
” اے چُکے اشی ءَ دپ مہ دئے – اَئے گوشدار -”
آئی ءَ گوں جارج ءَ گُشت –
” هما حبشی ءَ بُگش کہ ڈن ءَ بئیت -”
” ترا گوں آئی ءَ چے کار ؟”
” هچ کار نیست گونڈل ! تو بہ نند ءُ بچار کہ ما گوں حبشی ءَ چون کنیں -”
جارج ءَ چُل ءِ دریگ پچ کُت گُشت ئےِ :
” سیم کمو ڈن ءَ بیا -”
حبشی ءَ چُل پچ کُت ءُ درتک –
” چی ے ؟ ” آئی ءَ جُست کُت – دکل ءِ دیما اوشتاتگیں دویں کساں آئی ءِ نیمگ ءَ چارات –
” هاں بزاں حبشی توئے ، همودا بوشت -”
ایل ءَ گُشت – حبشی گوں وتی گُٹ ءَ مان لگشتیں کنوری ءِ پُچ ءَ چُل ءِ سریگ ءَ اوشتات ءُ آیاناں چار ات ئےِ –
” جی هو واجہ -” ایل چہ کُرشی ءِ سرا پاد اتک –
” من گوں حبشی ءُ شوکیں بچک ءَ چُل ءَ روگ ءَ آں -”
آئی ءَ گُشت –
” حبشی تو پدا پُتر چُل ءَ – شوکیں بچک تو اوں گوں کنوری ءَ برو ات چُل ءَ -”
آ ٹهگنا ءُ سیم ءُ نِک ءِ همرائی ءَ شُت انت چُل ءَ آئی ءَ دروازگ بند کُت –
میکس دکل ءِ پُشت ءَ جارج ءِ دیم پہ دیمی ءَ نشت – آ دکل ءِ پُشت ءَ جتگیں آدینک ءَ چارگ ءَ ات –
” هاں ڈے شوکیں بچک -”
میکس آدینک ءَ چارگ ءَ ات ءُ گُشت ئے –
” تو هچ نہ گش ئے چی ءَ ؟”
” اے چے بوهگ ءَ انت ؟”
” اڑے او ایل -”
میکس ءَ گوں ایل ءَ گُشت –
” اے شوکیں بچک زانگ لوٹیت کہ اے چے بوهگ ءَ انت ؟”
“توئِےِ پرچہ نہ گُش ئےِ گوں گُڑا ؟”
یکے ءَ چہ چُل ءِ تہ ءَ پسو دات – ‌
” تی دل ءَ اے چے بوهگ ءَ انت ؟”
” نزاناں ”
” تو چے سرپد بوهگ ءَ ئے ؟”
میکس گوں مرد ءَ گپ ءَ ات بلے یکوی آدینک ءَ چارگ ءَ ات –
” من هچ نزاناں -”
” او ایل ! شوکیں بچک نہ گُشگ ءَ انت گوں آ چے پگر کنگ ءَ انت -”
” شر یں من اشکنگ ءَ اوں -”
یکے ءَ چا چُل ءِ تہ ءَ گُشت – پدا چُل ءِ ورگانی کشگ ءِ دریگ ئےِ پچ کُت ءُ گُشت ئےِ :
” گوشدار او شیواریں بچک -” آئی ءَ چہ چُل ءِ تہ ءَ جارج توار کُت –
” چا همارجاه ءَ کمے پَسِند بوشت – میکس تو کمو چپی نیمگ ءَ کنز – ”
آ چو اکس کشے ءَ اشاں سر ءُ سوج کنگ ءَ ات –
” گومن گپ کن او شوکیں بچک -” میکس ءَ گُشت –
” تو چے گُش ئے ادا چے بوهگی انت ؟”
جارج ءَ هچ پسو نہ دات –
” من وت ترا گُشان گوں -”
میکس ءَ گُشت –
” ما هما سیوڈنی ءِ کُشگ ءَ دلمانگ انت – تو آئی ءَ پجا کارئے آئی ءِ نام آل اینڈرسن انت -”
” جی هو پجائےِ کاراں -”
” آ همک شپ شام کنگ ءَ همدا کئیت ناں ؟”
” برے برے کئیت -”
” شش بج ءَ ورگ ءَ کئیت اے راستے ؟”
” هو اگاں کئیت تہ همے وهد ءَ کئیت -”
” ما درست ءَ سرپدیں شوکیں بچک -”
میکس ءَ گُشت –
” تو یلہ دئے اشاں دگہ دنیائی گپ ئےِ بہ کن –
” تو تامر چارئے ءُ ؟”
” برے برے هو -”
” تو تامر الم بچار – تامر پہ تی وڑیں شوکیں بچکان انت-
” شما آل اینڈرسن ءَ پرچا کُشگ لوٹ ات – آئی ءَ شمئے چے کار هراب کتگ ؟”
آئی ءَ چشیں هچ موهے نہ رستگ کہ مئے کارے هراب بہ کنت مائے نزان انت هم – ”
” ءُ ما لوٹ انت گوں آئی ءَ مئے گندگ اولی ءُ گُڈی بہ بیت-”
ایل ءَ چا چُل ءِ تہ ءَ گُشت –
” گڑا شما آئی ءِ کُش ات پرچا -”
جارج ءَ جست کُت –
” ما پہ وتی سنگت ءِ وشنود کنگ ءَ -”
” بس کن تو باز هبر ءَ ئے -”
ایل ءَ چا چُل ءِ تہ ءَ گُشت –
من وَ اے شوکیں بچک ءِ دل ءَ وش کنگ ءَ ات آں – انچو نہ انت شوکیں بچک ؟”
” تو گپ باز کن ئے -”
ایل ءَ گُشت – حبشی ءُ اے شوکیں بچک ءِ دل وت وش انت – من اشاناں کانونٹ ءِ دو جنکیں سنگتانی وڑا یکے گوں دومیگ ءِ پُشت ءَ هوار کتگ ءُ بستگ آں -”
” من گُشاں شما باید یک کانونٹے ءَ بوتین ات -”
” کئے زانت ”
” شما کوشر کانونٹ ءَبوتین ات ئے – اوں همیش ات ئے -”
جارج ءَ گهڑی چار ات –
” اگاں کسے اتک بگش کنوری چهٹی ءَ انت – اگاں باز گُشت ئے بہ گش ئےِ کہ ورگ شما را وت ءَ را گرادگ لوٹ انت – شر شوکیں بچک ؟”
” سرپد بوت ئے ناں ؟”
چد ءُ پد مارا چتور کن ئے شما -”
” آ رند ءَ زانگ بیت -” جارج ءَ گُشت – چو وَ شما بهہ زانت نہ کن ئے -”
جارج ءَ گهڑی چار ات – شش بج ءُ پانزده ملٹ ات – دروازگ پچ بوت کار گاڑی ءِ ڈیورے تہ ءَ پُتر ات –
” چون ئے جارج ! ورگ هست ؟”
آئی ءَ جُست کُت –
” سیم ادا ءَ نہ انت نیم گهنٹہ ءَ پد کئیت -” جارج ءَ گُشت
” شر -” ڈیور شُت –
جارج ءَ گهڑی چارات شش بج ءُ بیست ملٹ ات –
” باز جواں گونڈل – تو سکیں شیوارے ئے -”
میکس ءَ گُشت –
” اے زانت کہ من اشی ءِ سرا سنداں -”
ایل ءَ چا چُل ءِ تہ ءَ گُشت –
” اناں – چو مہ گُش اے شوکیں بچک شریں چُکے من ءَ دوست بیت -” میکس ءَ گُشت –
شش بج ءُ بیست ءُ پنچ ملٹ بوتگ ات جارج ءَ گُشت :
” آ انگت کہ نیتکگ گڑا بزاں مرچی نئیت -”
همے میان ءَ دو دگہ مردم هم هوٹل ءَ اتکگ ات – ءُ جارج یک برے گوشت ءُ ئیک ءِ پچگ ءَ چُل ءَ هم شُتگ ات – آئی ءَ دیستگ ات کہ ایل وتی شکار ءِ پُشت ءَ گوں وتی تپنگ ءَ اسٹول ءِ سرا نشتگ ات – نِک ءُ کنوری پشت مان پُشت کتگ ات انت ءُ هور ءَ بستگ ات انت ئےِ – جارج ءَ سنڈویچ ئےِ جوڑ کُت – کاگد ءَ پتات ءُ تیلی ءِ تہ ئےِ کُت – آ مرد ءَ زُرت ءُ شُت –
” شوکیں بچک ہر چیز زانت -”
میکس ءَ گُشت –
” ورگ ءِ گرادگ ءَ بگر داں دُرسیں کاراں درا درست کُت کنت – ترا جنکیں سنگت یا جن هست ؟”
” هو هست -”
جارج ءَ گُشت –
” تی سنگت آل اینڈرسن نہ ئیتیں -”
” ده ملٹ دگہ ودار کنیں -”
میکس ءَ گُشت ءُ گهڑی ءُ آدینک ءِ نیمگ ءَ چار ات گهڑی ءَ هپت بج بوتگ ات پدا ہپت بج ءُ پنچ ملٹ –
” بیا رویں ایل ! -” میکس ءَ گُشت –
” آ نہ ئیت -”
” دگہ پنچ ملٹ انگت ودار کنیں -”
ایل ءَ چا چُل ءِ تہ ءَ گُشت –
یکے تہ پُتر ات – جارج ءَ گُشت کنوری نادراه انت –
” تو کنوری آں دو پرچہ نہ کن ئے ؟ تو هوٹلے ءِ واهند نہ ئے بلے ؟” آ مرد چُش گُشت ءُ درتک ءُ شُت –
” بیا ایل !-”
میکس ءَ گُشت –
” اے شوکیں بچک ءُ حبشی ءَ چون کنیں ؟”
” اے هچ نہ گُش انت -”
” تو پکہ ئے کہ اے هچ نہ گُش انت -”
هو اڑئے -”
” من ءَ باور نہ کنت -”
ایل ءَ گُشت –
” اے بابا وت تُرس ءَ گار انت – تو یار گپ باز کن ئے -”
” هُو هُو ! مارا گوں اشاں چُش کنگ نہ لوٹتگ ات -”
میکس ءَ گُشت –
” تو پدا گپ ءَ ئے -”
ایل ءَ گُشت – آ چا چُل ءَ دراتک – تُپنگ ءِ گَلو ءَ آئی ءِ کوٹ ڈُپ کتگ ات ءُ زانگ بوهگ ءَ ات – دستیگاں گوں کوٹ ئےِ شر کُت –
” تنیگت تی بهت گوں تو یار انت -”
آئی ءَ گوں جارج ءَ گُشت –
” اے شر انت ”
میکس ءَ گُشت
” شوکیں بچک تو باید اسپ تاچی ءَ شرت بہ بند ئے گوں -”
آ ڈن ءَ دراتک انت – جارج آهاں چاران ات کہ آ دگ ءَ بُرزاد ات انت گوں وتی تنکیں کوٹ ءُ کُوبُوائے کلاه آں گُش ئے ارزانیں نہاداں گوں سوت جنوکانی رمے ءِ باسک ات انت – جارج شُت تہ ءَ نِک ءُ کنوری ئےِ بوتک انت –
” من ءَ اوپار روگ ءَ نہ انت -” سیم ءَ گُشت
” هچ وڑا اناں -”
نِک اوشتات – چد ءُ ساری کس ءَ آئی ءِ دپ چو نہ بستگ ات -” اے چے بوهگ ءَ انت یار ؟”
آ برانز گپتگ ات –
” اے اینڈرسن ءِ کُشگ ءَ روگ ءَ انت -”
جارج ءَ گُشت –
” اگاں آ مرچی شام ءَ بہ یتکیں اشاں هما دمان ءَ کُشتگ ات -”
” آل اینڈرسن ءَ ”
” هو -”
کنوری ءَ دست وتی دپ ءِ تہ ءَ راه دات آریکے دست جت انت – “اے شُت انت ؟”
آئی ءَ جُست کُت
” هو اے شُت انت -” جارج ءَ گُشت –
اے شر نہ بوهگ ءَ انت – منی دل نہ منّگ ءَ انت -”
کنوری ءَ گُشت –
ترا گشاں منی دل ءَ اینڈرسن هال دیگ لوٹیت -”
” هو راست گُش ئے ”
” ترا چے کار انت سیم -”
کنوری ءَ گُشت –
” تو هچ مہ گُش -”
” اگاں تو روگ نہ لوٹ ئے مہ رو – تو اے وڑ بہ کن ئے داں زندگ ئے پشومان بئے -”
جارج ءَ گُشت –
” سیم بُگش – تو وت ءَ اے گپچل ءَ دور نہ دئے -”
” من رواں اشی ءِ لوگ کجا انت ؟ ” کنوری شُت –
نک ءَ گُشت –
” گونڈو مدام زان انت کہ آیاں چے کنگی انت -”
آئی ءَ گُشت –
” آ ماں بُرز ءَ ہرثچ ءِ لوگ ءَ انت-”
جارج ءَ گوں نک ءَ گُشت –
” من روگ ءَ أں -”
ڈن ءَ ماهکانی دروشمیں رُژن درجکانی شاهانی شم ءَ درپشگ ءَ ات – نک پادرویں دگ ءَ گران بوت داں شُت بُرز ءَ سر بوت دیم ءِ ماهکان دروشمیں رُژن ءِ سر بوهگ ءَ دمک ءَ تاب ئےِ کُت – دمک ءِ سیمی لوگ ءَ چما دیم ہرثچ ءِ کِریہی لوگ ات – نک ءَ در ءِ گهنٹی جت – یک زالبولے ءَ در پچ کُت -”
“اے لوگ آل اینڈرسن ئیگ انت ؟”
” تو زاناں همائی ءَ لوٹ ئے؟”
” اگاں آ وت همدیں هو -”
آ زالبول ءِ همراہی ءَ پدانکاں سرکپاں بوت برانڈه ءِ گُڈسرا سر بوت انت – زالبول در ٹُک ات –
” کئے انت ؟”
اینڈرسن یکے ترا لوٹگ ءَ انت – ”
زالبول ءَ گُشت –
” من نک ایڈمس آں -”
” بیا توک ءَ -”
نِک ءَ در پچ کُت ءُ تہ ءَ پُترت – آل اینڈرسن گوں گور ءِ گُداں نپاد ءِ سرا تچک ات –
آ مُشت جنگی ءِ شریں جنگولے بوتگ بلے دیر اتے کہ یلہ ئےِ کتگ ات – دو سرجاه آئی ءِ سر ءِ چیر ءَ ات – آئی ءِ نِک ءِ نیمگ نچار ات ءُ گشت ئےِ ” هاں بُگش ”
” من ہنری ءِ هوٹل ءَ ات آں -” نِک ءَ گُشت –
” هودا دو مردم اتک من ءَ ءُ کنوری اش بست ءُ چُل ءَ دور اش دات آ گشگ ءَ ات انت کہ ما ترا جنیں -”
انچو سما بوت گُش ئے اے اهمکیں گپے کنگ ءَ ات پرچا کہ اینڈرسن هچ گُشگ ءَ نہ ات –
” اگاں اے دمان ءَ تو هودا بہ ایتکن ئے ترا جتگ ات اش -” نِک ءَ گشت –
اینڈرسن ءَ دیم گوں دیوال ءَ کُت بے توار بوت –
من ءَ جارج ءَ دیم داتگ کہ ترا هال بدی آں -”
” بلے من اے درگت ءَ هچ کُت نہ کناں -” اینڈرسن ءَ گُشت –
” من ترا گُشان گوں کہ چونین ات انت ”
” من اش زانگ هم نہ لوٹاں- ”
اینڈرسن ءَ گُشت ءُ دیم ئےِ گوں دیوال ءَ کُت –
” تی هال دیگ ءِ منتواراں -”
” شر -” نک ءَ گوں نپادانی سر ءِ وپتگیں دراجیں مرد ءَ گُشت :
” تو پرچا اشانی ارزی ءَ نہ دی ئے ؟”
” هچ پایده نیست -” اینڈرسن ءَ گُشت –
” اگاں من وڑے بہ کناں -”
” اناں ، ادا وڑ اوں هچ بوت نہ کنت -”
” بلکن اے انچیں بیهارے بہ بیت -”
” اناں اے انچائیں بیهارے هم نہ انت -”
آل اینڈرسن نپادانی سرا شلنگ بوت ” اشاں بِل …..-” آئی ءَ دیم گوں دیوال ءَ کُت ءُ گشت – ” من دل ءَ زرت نہ کنگ ءَ آں کہ ڈن ءَ درایاں یا ناں دُرائیں روچ ءَ لوگ ءَ کپتگ آں -”
” تو چرے هلک ءَ دور پرچا نہ رہئے ؟”
” اناں ، نو بازیں تچگ ءَ اوں من دمبرتگ آں -” آئی ءَ دیوال چار ات ءُ گُشت –
” نو منی دست هچ ءَ اوں نہ رسیت -”
” دل ءَ دور مہ دئے -”
” من هراب پستگ آں -”
آئی ءَ تچک ءَ تچک گُشت – ” نو گپ چہ هلوت ءَ گوستگ دل ءَ انت کہ ڈن ءَ درایاں نی لوگ ءِ کپگ ءَ هم پایده نیست -”
” من روگ ءَ آں جارج ءِ گور ءَ -”
نک ءَ گُشت –
” تی زهمت کشگ ءِ منواراں -”
آئی ءَ نک ءِ نیمگ ءَ نچار ات ءُ گشت –
نک شُت – آئی ءَ در ءِ بند کنگ ءِ وهد ءَ آل اینڈرسن چار ات کہ گوں وتی گور ءِ گُدان انت ءُ چم ئےِ سک انت دیوال ءَ –
” آ سُهبیگں انت کہ چا لوگ ءَ در نہ یتکگ -” سیڑیاں ایر کپان لوگ ءِ بُن واهُند ءَ گُشت ” انچو زانگ بیت کہ آ نادراه انت – من آئی ءَ را گُشتگ ات هم …. واجہ اینڈرسن ترا پہ پاد جنگ ءَ ڈن ءَ روگ لوٹیت – اے تاکریچ ءِ موسم سک وش انت – بلے آئی ءِ دل نہ گُشگ ءَ ات -”
” آ ڈن ءَ درایگ نہ لوٹگ ءَ ات -”
” آئی ءِ تبیت هراب انت -” زالوک ءَ گُشت – ” اے سکیں شریں مردمے – تو زان ئے اے مُشت جنگی ءِ یک شریں جنگولے -”
” هو سرپداں -”
” هو اے وَ آئی ءِ دیم ءَ چہ زانگ بیت ” زالکو ءَ گُشت –
آ دمک ءَ مهتل ات انت ءُ گپ ءَ ات انت – ” سکیں گریبیں مردمے کسی کار ئے کار نیست -”
” تی شپ وش بات بانک ہرثچ -” نک ءَ گُشت –
” بلے من بانک ہرثچ نیاں آ اے جاگہ بُنکی واهُند انت من ادا کارایاں من بانک بیل آں -”
” شر تی شپ وش بات بانک بیل -”
نک ءَ گُشت –
” تی اوں -” زالوک ءَ گُشت –
نک تہاریں دمک ءَ گران بوت ماہکان دروشمیں روژن ءِ بتی ءِ کمبہ ءِ گور ءِ ہنری ءِ هوٹل ءَ پُترت –
گوں پُترگ ءَ جارج ءَ جُست کُت تو آل انڈرسن دیست ؟-
” هو -” نک ءَ گُشت
” آ وتی کوٹی ءَ انت ڈن ءَ در نہ ئیت -”
کنوری ءَ نک ءِ توار اش کُت چُل ءِ دروازگ ئےِ پچ کُت – ” من هچ نہ اش کُت -”
همنچو گُشت ئےِ ءُ پدا دروازگ ئےِ بند کُت –
” تو گُڑا هال دات -” جارج ءَ جُست کُت –
” هو بلے آئی ءِ گپاں چا زانگ بوهگ ءَ ات کہ آ وت سرپد انت -”
” گڑا چتور کنت ؟”
” هچ کنگ نہ لوٹیت -”
” اے مردم اشی ءَ جن انت ؟”
” من هم همے پگر ءَ یاں -”
” انچو زانگ بیت کہ شکاگو ءَ گون اشاں کٹیٹاے بوتگ ئےِ زاناں -”
” بلکن -” نک ءَ گُشت –
” اے شریں گپے نہ انت وَ -”
” هچ شر نہ انت -” نک ءَ گُشت –
” گڑا آئی ءَ اے درگت ءَ هچ چشیں گپ ئےِ نہ کُت ؟”
جارج ءَ گوں ٹوال ءَ دکل ساپ کُت ءُ گُشت –
” من وت نزاناں آئی ءَ چے کُتگ -” نک ءَ گُشت –
” بلکن کسے ءَ گوں دگائےِ کتگ پمشک ءَ کُشگ ءِ رند ءَ انت ئےِ -”
” من چا شهر ءَ در روگ ءَ آں -” نک ءَ گُشت –
” هو شر ، پہ تو روگ شرتریں -” جارج ءَ گُشت –
من زاناں کہ آئی ءَ کُش انت – ادا نندگ ءُ آئی ءِ درگت ءَ دگہ چے پگرکت کناں – اے چے بوهگ ءَ انت -”
” هو هچ پِگر مکن! ”
جارج ءَ گُشت