من چارُمی بھر. عمرمراد
مُرادعلی ءَ من ءَ  گُشت اے تُپنگی مئے سرداراَنت گینگواراَنت۔ ریاستی کُمَک اشاں گون اِنت اِے اِدءَ ھرچے بلوٹ اَنت ھما وڑ کن اَنت ایشاں لگام ءُ پوستاد نیست اشاں باز مردُم پہ زرّ ءِ ھاترءَ آوار جتگ، باز کُشتگ بازیں گریبیں مردُمانی شرنگیں جنک ھم پہ زور بُرتگ ءُ نکاہ کُتگ اَنت۔
باز سیاسی ءُ چاگردی راھشون ھم ایشاں ریاست ءِ پرماھگ ءَ شھید کُتگ۔ اِدءَ کس اشانی ھچ گپ ءَ اِناں کُت نہ کنت۔ مُراد علی ءَ من ءَ  سرجمیں کراچی شرّیں وڈے ءَ پیشداشت، بلوچ بزّگ پیش ءُ پات ءِ کار ءَاَت انت، لیاری ءِ مردُم یک دوزھیں زندے ءِ آماچ اَت اَنت، ورگی آپ نیست اَت ۔دمک چہ گَند ءُ گَٹر ءَ چو ڈونڈ ءَ بو کنئگ ءَ اَت اَنت ۔ مراد علی ءَ من ءَ  سک باز جاگہ پیشداشت کہ اے پیسری وھداں بلوچانی بوتگ اَنت نوں دگہ راجانی انت ۔ ھئیر من تاں ماھے کراچی ءَ نشت آں، کلفٹن، سَدر، گارڈن، بالی پّٹ، نادُراہ جاہ،  پیر ءُ زیارت کالج ءُ یونیورسٹی سرجمیں جاہ ندارگ کُت اَنت بازیں جاگہ سک باز جلواناک ءُ زیبدارات اَنت بازیں جاھاں دم کشّگ ھم مُشکل ات۔
مرادعلی گیشتر گوں نادُراھانی الاج ءَ دز گٹ ات پمیشکہ من گیشتر نادراہ جاہ چارات ات اَنت۔ مردمانی جنگل ءَ مردم باز بزّگ ات اَنت گیشتر مکران ءَ چہ آوکیں مردم پولیساں لُٹ ءُ پُل کُت اَنت ھرکس زنگ ءُ زاری ءَ ات ۔
مرادعلی ءَ گُشت یکروچے نورمھمد نورل ءِ گندُک ءَ رویں من گُشت ہؤ جوان انت بلے من اگاں مھمد بیگ بیگُل بہ دیست ایں منی دل وش بوت گُشت ئِے بیگُل انوں اِدءَ نہ اِنت دگے جاھے سَپَرے ءَ شُتگ من تاں اودءَ اتاں بیگُل نہ یتک۔ من ءَ  دیدار نسیب نہ بوت گڑا یک سرشپے ما شُت ایں اُستاد نورمھمد نورل ءِ گندُک ءَ من ءَ  اگاں ھوش بکنت سے تبک ءِ بُرزی ءَ اُستاد نشتگ ات ما پُترگ ءَ ات ایں اُستاد دیم پہ پسیل ءَ روگ ءَ ات مارا گس ءِ روگ ءِ اشارھے کُت بلے من ھچ نہ پھم ات کہ اے مردم نورل انت من چہ مراد علی ءَ جُست کُت اے مرد منی ھیال ءَ اُستاد ءِ برات انت اسپیتیں مُلائی کُلاھے سرءَ اتے شلوارے ھم مان جتگ ات مراد علی ءَ کندات ءُ گُشت انا اے اُستاد ءِ جند انت استاد مروچاں مُلائی داب ءِ تھا انت۔
تنا وھدی اُستاد ھم چہ پسیل ءَ دراتک ما دست ءُ دروت بوتیں وش آھت ءُ جوڑی کُت من ھچ زانگ ءَ نہ اتاں گوں اُستاد ءَ کُجام بُنگپ ءَ گپ بہ جن ایں گُڑا مراد علی ءَ چہ اُستاد ءَ جُست کُت تو باریں نوکیں نِوار ءِ تیاری نہ کُتگ ۔اُستاد ءَ گُشت اناں من انوں وَتی زھگ جمیل ءَ ھیل دئیگاھاں ءُ وت شئیر نبشتہ کنگاھاں وتی یک ءُ دو شئیرئِے ونت ۔مُلا ءَ بانگ دات اُستاد ءَ گُشت من نمازے واناں گُڑا ما گُشت شر اُستاد ماچہ تو رزا لوٹیں اُستاد ءَ مارا رُکست کُت اُستاد پہ مسیت ءِ نیمگ ءَ راہ گپت ما واتر پہ وتی لوگ ءَ اتک ایں ۔ دگے روچے ءَ مرادعلی گُشیت مرچی ترا ھمودا گَردگ ءَ بَراں کہ اور ءِ مردُم سَکّیں گَریب اَنت آھانی لوگ ءَ پہ ورگ ءَ آس روک نہ بیت ۔
ما بَسے ءَ سوار بوتیں من جاگھاں چاران بوتاں تاں ساھت پہ ساھت شؤک تِر ءُ زیباتر بوھان اَنت باز دُور شُت ایں بس ءَ ایر کپت ایں تاں اے جاگہ ءَ دمک پراہ انت  لوگانی دیم ءَ  باگ ءُ درچک اَنت درچکاں چہ دیم پہ پندی مردماں گیشنگ بوتگ ءُ گاڑیانی اے دست ءُ آدست ءِ دگ پراھ ءُ شاھگان انت من دبئی ءِ اکس دیستگ اتنت منی نِزّا اے جاہ چو دبئی ءِ چھرگ ءَ جنگ ءَ ات ما ھمے دمکاں گردان ات ایں ، مراد علی ھچ گپ جَنگ ءَ نہ اَت ما سئیں چار دمک کُٹّینت تاں اِدءَ بس زیبداری ءُ جلوناکی انت من دل ءَ جیڑ ات اے مردمانی جاگہ باریں کُجِ اِنت کہ پہ ورگ ءَ آس روک نہ بیت بازیں گردگ ءَ من دم بُرت من ءَ  اوپار نہ شُت من مراد علی جُست کت گُڑا آ جاگہ دُورانت گریبانی ؟؟؟
مراد علی ءَ بلاھیں ٹھکے دات ءُ گُشت آ جاگہ ھمیش اِنت تو گردگائے، اے جاگہ ءِ نام اِنت ڈیفنس اِدءَ پنجاب ءِ چودری، سندھ ءِ وڈیرھ، بلوچستان ءِ سردارانی لوگ اَنت اِدءَ لوگانی تھا آس روک نہ بیت ورگ چَرگ چہ ڈن ءَ تیار بیت ءُ کئیت من گُشت ھاں بلئے چو بُگش ۔
ما واتر لوگ ءَ اتک ایں گُڑا شپ ءَ من ءَ مُراد علی گُش ایت گپے زان ئے ؟ نوں بلوچستان ءِ ھالات چٹ مٹّ بنت آجوئی جُنزے بندات بوھگ ءَ انت من گُشت ھو من اشکُتگ تُربت ءَ ھاسٹلاں ءُ بازیں جاگھاں آجوئی جُنزءِ جار ءُ کاگد ریچگ بوتگ بلے نہ زاناں راھبر چون کن انت گُشیت نہ دلجم بو اے پارلیمنٹ والا کسّہ نوں وتی آسر ءَ رستگ ۔
منی ماہ پورا بوت من ءَ  کیلکور ءِ کھیرءُ گز دازءُ کرود ءُ آپ ءُ گورمانی زھیراں زُرت من گُشت سنگت من تئ مردمانی جنگل ءَ چہ دمبُرتگ آں من ءَ  نوں منی درچکانی جنگل ءَ دیم دئے گُڑا دوھمی روچ ءَ ما چہ اردو بازار ءَ بازیں کتابے زُرت ءُ بیگاہ ءَ من کوچ ءَ سوار بوت آں بلئے کراچی ءَ منی سر انگت پر نہ بوت کہ کجام جاگہ کُج ءَ اِنت ءُ کج ءَ  چینچو لمبر ءِ بس گاڑی رؤت ۔ من وتی ھَند ءَ اتک آں تاں ماھے ءَ انگت منی گوشاں ھینژ ھینژ ءِ توار نہ شُت۔
وھد نہ اوشتوکیں شے یے گوزان انت منی ناکو چہ گَتر ءَ اتک من ھما اولی روچ ءَ وش اتک کُت۔  پدا گُڑا زیات دیوان ءَ نہ شُت آں ۔ من زانت کہ آ ڈنّ ءَ بوتگ منی سرجمیں کارانی بابت ءَ مردُماں ھال داتگ من نہ لوٹ ات کہ گوں ناکو ءَ دگہ بحث ترانے بہ بیت۔  من سرپد اِتاں منی مردم من ءَ  ھچ ڈول سگّگ ءَ نہ انت۔یکروچے اناگہ من کتابے ءِ وانگ ءَ دلگوش اَتاں ناکو منی کُڈّک ءَ پُترت من یکین بوت آں کہ ناکو یاکہ من ءَ  جنت یا سک ھبر دَنت۔
من بس دل ءَ گُشت یا اللہ من ءَ  ناکوءِ گوم ءَ  ھمجواب مَہ کن ۔ناکو ءَ سلامے دات ءُ نشت ۔ھمے کتابے اینگو آنگو چارات انت۔ من چم کتاب ءِ تاکاں سک دات انت۔ ناکو ھچ نہ چاراِت ناکو ءَ بلاھیں گینسارتے کشّ ات ءُ منی دست گپت ءُ گُشت ئِے بِریں ڈن ءَ من ءَ  پرتو کارے است۔
من پاد اتکاں بلے منی دل چو زمین جُمب ءَ دِریک دِریک ءَ اَت مئے لوگانی پُشت ءَ کوھے ھمے کوھ ءَ ڈکُکے پر اے ڈکّءَ ایر کپ ئے گامیشدرءِ سبزیں سِک انت ناکو ءَ منی دست گپت ءُ تچک ءَ گامیشدر ءِ سِک ءَ بُرت۔ گُڑا من ءُ ناکو دیم پہ دیم بوت ایں۔ ناکو ءَ من ءَ دست پونز ءَ سک دات ءُ گُشت کہ من ترا ھرچ گپے گُشاں منی گپاں بُزور من تئ پِت آں تئ پونز دست جتگ پمّن اے ساھت اجب گرانیں چکاسے اَت من بُگش آں ھو من سک بد زُبان باں من بُگشاں انا منی ناکو چونھا پمن پتے بوتگ ءُ ما ءُ ناکوزتکاں منی پت ءُ ناکو دوئیں ناں چونھا ابا ءِ نام ءَ ھم توار کتگ گُڑا ناکو ءَ من ءَ  گُشت تو وتی اے چرس ءُ بَدیں اِلتّاں یلہ دئے من ترا زامات کن آں ۔ منی جنک تئ نام ءَ اِنت تاں من زندگ ءُ سلامتاں ترا گوں چُکاں لاپ دیاں اے منی وادہ انت۔
من گوں لپرزوکیں گالوارے ءَ گُشت بس شرانت بلے من ءَ  یک چیزے ءِ رزا بدئے ، ھمے بلوچی نبشتہ ءُ وانگ کہ اے منی تہ ءَ  پُترتگ در نئیت ءُ اے یک ھرابیں کارے ھم نہ اِنت مردُم ھراب ئِے گُش انت بلے اے یک جوانیں کارے من کنگ ءَ آں۔ کتاب وانگ ءَ آں۔  وتی زُبان ءَ نبشتہ کنگ ءَ آں۔  شُما ایشی ءَ نہ سَگّ ات ۔
ناکو ءَ گُشت شر پرواہ نیست اشی ءَ برجم بدار من وتی کیسگ ءِ چرس ءُ سگریٹ ھمے سِکءِ دل ءَ ناکو ءِ دیم ایر کُت اَنت ءُ گینسارتے کشّ ات ءُ گُشت بس شر من مرچیگ ءَ پد اے نشہ یل داتگ اَنت منی ءُ ناکو ءِ دپ ءَ یکجاہ دراتک شُگرالحمدللہ ءَ۔
“ ۔۔ روان انت”