آزمانک : سر گوزگ لوٹیت
 آزمانکار : اصغر زھیر
شپ گوں وتی نیم جوانی ءَ بندیں کوٹیءَ ٹیوب لائٹےءِ باہوٹ اَت ءُُ آ گوں شپ ءِ ہمرائیءَ ایوکیں ساہ ءَ وتی کمپیوٹرءِ دیما نشتگ اتءُُ ماں انٹرنیٹ ءََ بی بی سی اردوءَ میاں اُستمانی حالاں وانگءَ اَت۔چہ کشءِ کوٹیءَ آئیءَ را کسانیں زہگےءِ گریوگءِ توار گوشاں کپان اَت۔آئیءَ اوں وتی اندرءَ کسانیں زہگےءِ گریوگءِ توار اِش کت۔ساہتےءَ پد آ زہگ وشان بوت۔بلئے آئیءِ اندرءِ گریواسکیں زہگءَ را ساکمیءِ لیلودئیوکیں مات وتی جندءِ ہِلءُُ گِرءَ اَت۔
 شپ گوں وتی درامدیں چاڑءَ سک ابیتک ءُُ نہ وش اَت۔شپ ءَ را شانتلءُُ کپوتانی زہیر نالیں توار اوں گون نیست ات۔ڈنءَ ماہ ءُُ استال اوں درامدیں ڈیہہ یےءِ شگاناں آئیءِ گوشاں اشکر مان کشگءَ اتنت۔ آئیءَ وتی دیمءِ ایریں ریڈ ھورسءَ را بلاہیں تنگے گپتءُُ پدا بی بی سی اردوءَ حالانی وانگءَ دلگوش بوت۔ اناگتءَ آئیءِ چم بھارتءِ کمیونسٹ پارٹی ءِ رہشون جیوتی باسوؔءِ عکس ءَ کپتنت کہ آئیءِ کش ءَ نبشتہ ات’موت میں بھی خدمتِ خلق جاری‘بے صبریءَ آئیءِ لنککانءَ زرمبشتے داتءُُ سرجمیں تاکدیم پچ بوت،داں دیمترا گشادی ءَ نبشتہ ات کہ آئیءِ وصیتءِ پد ءَ مرگءَ چہ پد آئیِ جون ایس ایس کے ایم ہسپتالءَ پہ میڈیکل ریسرچءَ دئیگ بہ بیت۔ہمے حالءِ وانگءَ گوں آ چہ وتی جاہ ءَ جہہ سِرّاتءُُ آئیءِ اندرءِ زہگءَ پدا چیولگے جت۔آئیءَ کوٹیءِ چاریں دیولانءَ چمشانکے دات،تاں سرجمیں دیوالاں آئیءَ را جیوتی باسوؔ گندگءَ اتک۔
 جیوتی باسوؔ کہ چد ءُُ پیسر گوں آئیءَ پجاروکی نہ بوتگ ات،بلئے نوں آئیءَ را انچو گمان بوئگءَ ات کہ آ کرنانی ہمسپرءُُ ہم ہیال بوتگ انت۔پدا آئیءَ دگہ چیزے ماراِت کہ بلوچستانءِ آجوئیءَ پد پہ میڈیکل ریسرچءِ دیمرئیءَ یک مزنیں ہسپتالے جوڑ کنگ بوتءُُ وہدیکہ آ مُرت گڈا آئیءِ وصیتءِ پد اآئیءِ جون اوں پرے شہشنابیں حذمتءَ،ہمے ہسپتالءَ ندر کنگ بوت۔
 مرگءَ چہ پد انسانءِ جون انسانیتءِ حذمتءِ حاترا۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔!؟
 چدءُُ مستریں قربانی،چدءُُ مستریں حذمت پہ انسانیتءَ،دگہ چے بوت کنت؟آئیءَ وتی باتنءَ را نگاہے شانک دات۔
 جیوتی باسوؔ!تئی زندءُُ مرگ ہردو پہ انسانیتءِ حذمتءَ ندر بوتگ انتءُُ تو اچ ما باج برتگ۔بلئے مذہباں انسانءِ درنیامءَ مزنیں دوریءُُ تپاوتے ودی کتگ۔چوناہا اے بدن سچیت،ہاک بیت۔اگں گٹّےءَ بروت شرتر نہ اِنت؟آئیءَ وتی باتن چونڈاِتءُُ پدا قلمءُُ کاپی زرت اَنتءُُ انسانیتءِ شہشنابیءِ سرا چار دانک نبشتہ کنگ بندات کت۔
 راستے کہ ماں دنیا ءَ مستریں مذہبءُُ حذمت،انسانیتءِ مذہبءُُ حذمت اِنت،بلئے اے ہبر منی پہم ءَ چہ بالاتر اِنت کہ اے دنیا ءِ جوڑ شِت کہ انسانیت ءِ نکانانی بنپدءَ اِنت،گڈا اے وڈیں شہشنابیں انسان ماں آکبتءَ دوزہءِ آسءَ پرچا سوچگ بنت؟آ گڈءُُ منجیں پگرےءِ آماچ بوتءُُ قلم یے دپءَ کتءُُ کمے جیڑگءَ لگ اِت۔
 آئیءَ جیوتی باسوؔءِ کرددیما کتءُُ وتی چاگردچمشانکے دات۔بلئے داں آئیءِ چمانی وس ءَ کار کت،اے پڑءُُ گیابان ہشکیں گولاپے ات۔آ پگرےءِ کورچاتءَ کپانءُُ سرمِکءُُ کائی کپینڈ ورانءَ شت۔بلئے گہہ اِنت کہ بے منزلیں آسرا چہ پیسر آئیءِ جان پچ لرزاِت۔آئیءَ سما کت داں زمستانی شپاں آئیءَ را ہیداں سَٹ اتگ ات،بان ءِ اے سی ہم بند نہ ات،بلئے پدااوں آئیءَ وتی پشک کش اِتءُُ دوبارہ کمپیوٹرءِ دیمءَ نشتءُُ چہ سہریں ڈبکءَ دراجیں گُٹ یے گپت یے ءُُ پدا جیڑگءَ مشکول بوت۔
 کج انت جیوتی باسوؔءِ کردءُُ کجا انت منی چاگرد!منی چاگردءَ انسانیتءِ حذمت وَ بلاہیں گپ یے۔ادا انسان،انسانءِ قصاب اِنت۔گوشتءُُ حونءِ تُنّگ اِنت۔انسان،انسانءَ پہ حیوانیتءَ بے وس کنگءَ انت۔منی چاگردءَ چے نہ بوئگءَ انت؟۔۔۔۔۔۔۔!
 آئیءَ قلم چست کت کہ آ وتی چاگردءِ سل کاریانی سرا نبشتہ بہ کنت،بلئے آئیءِ قلم ءِ نِبّ پہ نبشتہ کنگءَ شرمندگ بوئگءَ ات۔آئیءَ لوٹ اِت کہ مرگءَ چہ پدآئیءِ جون اوں چو باسوؔءِ جونءَ انچیں شہشنابیں حذمت یےءِ کارءَ بئیت۔بلئے مذہبءُُ چاگردآئیءِ درنیامءَ اتک انت ءُُ راہءِ میلانک بوت انت۔۔۔۔۔
 چہ کش ءِ کوٹیءَ پدا ننُکءِ گریوگءِ توار۔۔۔۔۔!
 مات آئیءَ پہ سہڑینگءَ لیلو دئیگءَ ات،بلئے آئیءِ اندرءِ گریواسکیں نُنکءَ سہڑینوک نیست ات۔ریڈھورس آنی ہورکیں ڈبُک۔۔۔۔!
 کروسانی بانگ آں ہمے احوال گون ات کہ شپ نوں پیر بوتگ۔آئیءَ جوتی باسوؔءِ تاکدیم بند کت ءُُ گشت کہ نوں سرگوزگ لوٹیت۔