*گژنگین مُشک*
یک روچے چہ ھمے روچاں، مُشکے ھست اَت کہ گیابان ءَ زند گوازینگ ءَ اَت.۔ روچے گژنگ بوت ءُ باگے ءَ پترت، سے سروپ در گپت ئِے ءُ وارت ئِے. گوات ءَ کشّ اِت ءُ سروپے چہ تاکاں سست ءُ مُشک ءِ سر ءُ گوَر ءَ کپت. مُشک زَھر گپت ءُ درائیں تاک ئِے  وارت ءُ چَہ باگ ءَ در آتک. مردے ءَ دیست کہ ڈولے آپ ماں دست ءَ اِنت ئِے ءُ لوگ ءَ روگ ءَ اِنت. گوشت ئِے اومرد !باگ ءِ توک ءَ سے سروپ وارت ءُ گوات ءَ کشّ اِت ءُ تاک سست اَنت ءُ منی سر ءُ گوَر ءَ رتک اَنت آ ھم وارت اَنت . نی ترا ھم ور آں.
مرد ءَ گوشت: ڈول ءَ تئی سر ءَ جن آں ، ھما دمان ءَ مر ئے! گُژنگیں مُشک ءَ مرد ایر بُرت. شُت ءُ شُت داں جاھے ءَ رس اِت کہ بانورے سَر چِلیم ءَ جَلّ مان کنگ ءَ اَت. مُشک ءَ گوشت: اَے بانور! شُتوں باگ ءَ سے سروپ وارت، گوات ءَ تاک ریتک اَنت آ ھم وارت اَنت ، مردے ءَ ڈولے دست ءَ اَت اے ھم وارت ، نی ترا ھم وَر آں .
بانور ءَ گْوشت: گوں سَر چِلیم ءَ تئی سر ءَ جن آں، جَل تئی سَر گوَر ءَ رچ اَنت ءُ پتکگیں گوشتے بہ ئے!
گژنگیں مُشک ءَ بانور ھم ایر برت ءُ راہ ئِے گپت ءُ شت داں جاھے رس اِت کہ بازیں دھتروکے نشتگ ءُ گُد دوچگ ءَ اَت اَنت.
مُشک ءَ گوشت: او دھتروکاں !
شت آں باگ ءَ سے سروپ وارت ، گوات ءَ کش اِت ءُ تاک رتک اَنت، آ ھم وارت اَنت ، ڈول ماں دستیں مرد ءَ وارت ، بانور وارت  نی شمارا ھم ور آن.
دُھتروکاں گوشت: گوں وتی سوچنان تئی چمّاں دَر کن ایں!
گژنگیں مُشک ءَ اے ھم ایر برت اَنت ءُ راہ ئِے گپت ءُ شت. شت ءُ شت داں رس اِت جاھے کہ لھتے بچلُک گُلّہ گوازی کنگ ءَ اَت اَنت. گوشت ئِے: اُو بچلُکاں !
من شت آں باگ ءَ سے سروپ وارت ، گوات ءَ تاک شَپینت اَنت آ ھم وارت اَنت، ڈول ماں دستیں مرد ءَ وارت ، بانور وارت ، گُد دوچیں دُھترُک وارت اَنت . نی شمارا ھم ور آں . بَچَلُکاں گوشت: او مُشک ترا گوں وتی گُلّھاں جن ایں !
گژنگیں مُشک ءَ بَچَلُک ھم ایر بُرت اَنت ءُ اِشت ئِے شُت .
گڈ سر ءَ رس اِت پیرزالے ءِ کِرّ ءَ، گوشت ئِے: او پیرزال! شت آں باگ ءَ سے سروپ وارت ، گوات ءَ تاک رتک اَنت، آ ھم وارت اَنت ، ڈول ماں دستیں مرد وارت، بانور وارت ، گُد دوچیں دُھترُک وارت اَنت ، گُلَّہ لیب کنوکیں بَچَلُک وارت اَنت . نی ترا ھم ور آں ، تئی باریگ اِنت.
پیرزال ءَ کَمّے ھوش کت ءُ گوشت ئِے: ماسی من وَ ھڈّ ءُ پوستے آں تو سیر نہ بہ ئے. من دوشی چانگال اڈ کُتَگ موکِل بہ دے رو آں، کار آن ءُ دے آن اِت، بہ ور اِش.
مُشک ءَ گوشت: شَر بہ رو بلے زیت پَچ تَرّ.
پیرزال ءَ پزّورین ءُ چالاکیں پشّکے ھست اَت. شُت لوگ ءَ ءُ پشّک ءَ کُٹّ ءَ کت ءُ آتک ھما دمان ءَ کہ مُشک ءِ گوَر ءَ رس اِت گوشت ئِے: بیا ماسی بہ گِر ءُ بہ وَر ئِے. ءُ پشّک دیم پہ مُشک ءَ ویل ئِے دات. مُشک ءِ چم کہ پِشِّک ءَ کپت اَنت تَتک ءُ شُت. پشک رند ءِ کپت بلے گپت ئِے نہ کت. مُشک شت ھونڈے ءِ تہ ءَ ءُ ٹپّ اِت . پِشِّک ھونڈے دپ ءَ پہ آئی ءِ کریز ءَ نشت. چُنت دمان ءَ رند کہ جاک ءُ توار بند بوت اَنت. مُشک ءَ اینگر ءُ آنگر چار اِت پِشِّک ئِے نہ دیست ، گُمان ئِے کُرت کہ آئی ءَ دَم برتگ ءُ شُتگ. بے ترِکّ ءُ تَوار سر ئِے چَہ ھونڈ ءَ دَر کُت، پشّک ءَ آ موہ نہ دات ءُ گپت ءُ لاپ ئِے دِرت، اے وھد ءَ ڈول ماں دستین مرد ءُ بانور ءُ گُد دوچیں دُھترُک ءُ گُلَّہ لیب کنوکیں بَچَلُک دَر آتک اَنت ءُ ھر یکے ءَ پِشِّک ءِ واستا یک چیزے آرت ءُ دات کہ بہ وارت ءُ پَزّور بہ بیت.
سمد بھرنگی
رجانک: مھمد بلوچ