سنی‌آنلاین| مولوی عبدالعزیز عمرزهی، یکے شه دارالعلوم زهدان ءِ استاداں یکشمبی ءَ (10 اردیبهشت 1402) شه چێرێن ادارئانی کارندهانی نێمگ ءَ ماں زاهدان ءَ دزگر بوت.
مولوی عبدالعزیز عمرزهی ءَ را لس پوشاکی کارندهاں یکشمبی ءِ نێمرۆچ ءَ ماں یکے شه مسیت مکی ءِ نزیکے دگاں دزگر کرت. آوان مولوی عبدالعزیز ءِ پد ءَ بنڈ بستگ که مردمانی شۆرێنتگ، وهدےکه پدّر انت که مولءُمراد شه آیی آوار جنگ ءَ ءُ همےپێم دارالعلوم ءِ آدگه استادانی دزگر کنگ ءَ همێش انت که واجه شیخ الاسلام ءِ سر ءَ زۆر بیار انت. شیخ الاسلام مولانا عبدالحمید مدام شه حکومت ءِ ظلم ءُ بےپکاری ءَ انتقاد کرتگ ءُ گۆں دلسۆچی ءَ لۆٹتگ که مردم ءُ زهرشانی کنۆکانی لۆٹان منّ انت ءُ زاهدان ءِ هۆنێن جمعه ءِ شهید ءُ ٹپیانی کنۆک ءُ امرکنۆکاں سزا دیگ بےانت. بلێن ارمان که حکومت اے گپان نه منّ ایت ءُ شه وتی هبر ءَ جهل نه یهت.
مرۆچی دوشمبی ءَ دارالعلوم زاهدان ءِ استاذاں ماں بیانیه ءِ مولوی عبدالعزیز عمرزهی  ءِ دزگری ءَ را سک اێر جت. آوان گوشت که مولوی عمرزهی ابید شه هزمت به مردم ءُ طالب علمان دگه هچ کارے نه کرتگ ءُ سرکاری رساکانی گپاں درۆگ ءُ بنڈ انت ءُ آوانی مولءُمراد شه اے آوار جنگاں واجه شیخ الاسلام انت، نه دگه چیزے. ما شه کارمستراں لۆٹ اێں که پهکێن سیاسی بندیگان آزات کن انت ءُ شد ءُ گێشتر مردمانی ٹپان آزگ مه کن انت.