رم لچّہ : نمرود ءِ آس
شائر: مجیر مجید
دیار سوچاں دیار سوتکگ
منی ماتیں زمین ءِ ھمک
تو دْرچک ءُ دار سوتکگ
ھسادیگ ھپس ءِ گزّ تاں گَورکان ءَ
جتگ آسے چو نمرود ءَ
منی زیداں بھشت رنگیں
منی گیدی ءِ دلبند ءَ
گُلیں دشت ءِ
ھمک سَند ءَ
بلاھیں آس جمبور اَنت
چو ابراھیم ءَ نمرود اَنت
بھار مانداشتگ اَنت ھجگیں
منی کھچر ھزارگنجیں
منی گز ءُ کُنر ھنجیں
منی مال ءِ چرگجاہ اَنت
ھزارگنجیں
منی کَور ءِ کُنر سبزیں
گُراپاد ، ھالکو، ریکی
سورِچک ءُ شِمش آزاتیں
کڑبّ ءُ ماش ءُ پرماش
پتن تاکیں
منی کلّگ کشاراتیں
منی مَچ گوں
براں ھشک اَنت
منی اے نیامت اَنت ربّ ءِ
منی اے جِدّی سوگات اَنت
اے داتگیں داد اَنت
منی پاکیں ھداوند ءِ
کیٹگ ولّ ءُ تیجگ ولّ
چبٹ تْرپشیں
گوں پُلّ ءُ براں ھشک اَنت
بُز ءُ پاچن منی گوسپند
گتاچ ءُ لسّھیں تْرِیشتر
ٹاب، پُرّاپ. مادگ ءُ کائیگر
پُلاٹ ءُ میش
گٹّور ءُ گُرانڈ ملّیں
ڈاچیگ گوں لیڑواں چتریں
جَڑ ءُ پُرّاپ کَوانٹ شرّیں
تئی نمرود ءِ آس ءَ
سوتک اَنت ءُ پیلُشت اَنت
کن اَنت پریات گوں ھاوند ءَ
منی چے اِنت گناہ یا رب
من وتی ھاک ءِ سر ءَ گرداں
وتی گْواش ءُ چراگجاھاں
وتی آپ بند ءُ آپریچاں
وتی سبزیں کھیر بلّاں
وتی پراھیں کُنردان ءَ
وتی کُوردیں نگْوردیم ءَ
نہ مان ئے تو پہ اے رنگ ءَ
“مہ بی ایمن مہ ور بنگ ءَ”
مِراں من پہ وتی ننگ ءَ
“کے ءَ سِیتّ ءُ کے ءَ تاوان”
مرید ءُ چاکر ءِ جنگ ءَ