* ( گْوراگ)نال ایت کَلھو*
شائر: *ثاقب قمر*
مچءِ سرءَ نشتگ کلھو
نال ایت کلھو
واریں رگامءِ یکیں بچ
دیر انت کہ بیگواہ انت گسءَ
ھچ ھالءُ احوال ئِے نئیت
نہ کاگدے،دْروتے، سلامے، دْراھی یے
ھچ نیست
بس ھاموشی انت
روزردگ انت
نال ایت کلھو۔۔۔۔
وھدے رگام پیشاں وتی دیمءَ بکن
سادءَ نہ ریس ایت اینچکہ
واباں وتی ریسان کنت
جھیڑیت رگام
ھامین پیداک انت پدا
سْرینءِ وتی دردءَ بداراں یا دلءِ
بش کہ مہ ایت
برزیں گُڈیلانی سرا کئِے درکپ ایت۔۔؟
مچ چل بنت
مچ پون بنت
بن پیرکی امبار کہ ھالی نہ بوتگ ھچبرءَ
زاناں کہ چوش انت اِمبرءَ
یک پاتُکے ناہ در نئیت
گندوکی ءَ بئیت بزگرے
چی ئِے دیئِے۔۔۔۔؟
اے ساھتءَ
یک پیشی یے کہ کاپرءِ وپتگ مِنُکءِ ساھگءَ
گاسان کنت
یات کنت رگام
دوشی دْرھیں پاساں شپءِ
وابءَ نہ دات کوچنڈگے۔۔۔۔”
چم ءِ مچاچاں ڈُک نہ وارت
یاتانی گرْنچے پچ کہ بوت
چمانی کھورءَ ھار کت
چی انت کسانیءِ سند،ورناھیءِ روچاں بْیا
یاتانی شِنت چو سوچنءَ جِک بوت دلءَ
بچءِ گماں ھچ کت نہ کت۔
گندیت رگام
جندئِے وتی لوگبانکءَ
گرئیت چیروکی
ارساں گشانءِ دامنءَ چیر دنت وتی
مرچاں جنین انچش گش انت
وھدے پساں بارت جنگلءَ
نندایت کھورءِ ساھگءَ
گپ کنت داں دیراں بے سریں
کمبت گنوک بیت پردگے
پاری ھمے اوں موسمءَ
بْرات ئِے وتی دات ئِے زمینءِ موکگءَ
دل مانگ انت
بچ ءَ بہ دنت
نال ایت کلھو۔۔۔
نال ایت رگام۔۔۔۔
“بْراتی گمءُ بچی زھیر ھچ بندہءِ کسمت مہ بات”
۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔ ۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔