”من ھم لانچ ءَ دبئ ءَ رواں “
زاھدہ رئیس راجی
چونائ ءَ ماں بلوچی زبان ءَ سپرنامگ بازینے ءَ نبشتہ کُتگ بلے شریں ءُ واناکیں سپرنامگ لنکگانی سرءَ ھساب بنت ۔
سپرنامگ یک ھسابے ءَ زندنامگ انت ۔ پمشکا لھتے ندکار انچوش شیوار بنت کہ نبشتہ ءِ وھد ءَ وتی جند ءِ نزوری یا کمیاں سرجمی ءَ چیر ترین اَنت ءُ برے برے کسانیں چیزاں ھم مزن ءُ زیبدار پیش داراَنت۔ بلے سرپدیں وانوک ھاس پٹ ءُ پولی تب ءِ واھُند دمانے ءَ سرپد بینت کہ سپرنامگ ءِ توک ءَ چنچو دروگ مان دیگ بیتگ ءُ چنچو راستی چیر دیگ بیتگ۔ 
یک انچیں انسانے کہ سپرنامگ نبشتہ کنگ ءِ وھد ءَ یک شریں زندے ءِ ءُ نامداریں نامے ءِ ءُ جوانیں اُگدہ ءُ جاھے ءِ واھُند بہ بیت وھدے چَہ وتی گوست دپتر ءِ تھاریں تاکاں تچک ءَ تچک چُنڈے بھر دیم ءَ بیارایت منی نز آ انسان یک جوانیں ندکارے ءَ ابید یک جوانیں انسانے ھم گوشگ بیت۔ 
رفیق چاکر ءَ گوں منی پجّایاروکی ءَ باز وھد نہ گوستگ پرچا کہ مزن شاہ دربرجاہ بلوچستان شال ءَ فروری 2019 ءَ بنگیج بیوکیں ایم فل بلوچی ءِ کلاس ءَ آ منی ھمکلاس یے دروشم ءَ من دیستگ ءُ کلاس ءِ توک ءَ بیدءِ چَہ وتی کورس ورک ءِ ما بلکیں یک دومی ءِ باروا باز مہ زان ایں بلے وھدے آئ ءَ وتی اے سپرنامگ (ایشی ءِ لھتے بھر من ایف بی ءَ دیستگ ات اَنت) من ءَ پہ پیشگال نبیسگ ءَ دات اَنت ، من سک ھیران ءُ پریشان بیتاں کہ چَہ دزگٹی ءَ بید ءِ چَہ کورس ورک ءَ دگہ چیز وانگ گران اَت ءُ بے وانگ ءَ پیشگال ءِ نبیسگ پَہ من ءَ ایبے اَت۔ 
ھمے دزگٹی ءُ گڑ منجانی تہءَ چَہ شال ءَ دیم پہ کراچی ءِ سپرءَ سرگپتوں ءُ راہ ءَ موہ رس اِت کہ چَہ دستی گوانکو ءَ کتاب ءِ پی ڈی ایف ءَ بواناں ۔ 
سیاھگی ردی چونائ ءَ لھتے جاھاں ھست اَت کہ من نشان کُت اَنت بلے وھدیکہ دوبر وانگ بنا کُت، گوشئے پروم ءَ بہ گرتاں بلیدہ ، بلیدہ ءَ بہ گرتاں کیچ ، کیچ ءَ بہ گرتاں مند ، مند ءَ بہ گرتاں چابھار ، چَہ چابھار ءَ بہ گرتاں عمان ءِ سھارءُ پدءَ چَہ سھار ءَ بگر تاں جاشک ءُ پدءَ کنرک ءُ دوبر مند ءِ کسہ ءُ واکہاں ءُ ندارگاں چماں گوں وت گندگ ءَ آں ۔ 
یک کسان سالیں ورنایے ءِ وتی لوگ ءِ نیزگاری ءُ بزگّی ءِ مارگ ، وتی وانگ ءَ نیم راہ ءَ یلہ دیگ ءُ دبئی ءَ پہ کار روزگارے ءِ شوھاز ءَ روگ ءِ لانک بندگ ءُ چَہ منزل ءَ رسگ ءَ پیش گرانیں نوبتانی آماچ بیگ ءُ ھما وھد ءَ کہ لوگ ءِ مردماں آئ ءِ پُرس ءِ پتّر پچ کُتگ اَت، آئی ءِ دوبر واتر کنگ، یک انچیں سرگوستے ات کہ وانوک ءِ دل ءَ انچیں دردے پاد کنت کہ اوپارگ ئِے الم ءَ چہ دل ءَ درکئیت ءُ آ الم ءَ جیڑ ایت کہ مجبوری ءَ انسان چنچو بے وس ترایت۔ بلے مروچیگیں رفیق چاکر ءِ گندگ ءَ پد آئ ءِ ستک ءُ باوری گیشتر بیت اِنت کہ مُدام زندمان ءِ شپ تھار نہ بیت ءُ دل پھکیں ءُ یکشلیں مھنت ءُ جُھدانی برورد الّم ءَ آئی ءَ رس ایت۔ 
اے سپرنامگ ءِ زبان ءُ بیان واناک اِنت، بیانیہ کسہ یے ءِ دروشم ءَ بنگیج بیت ءُ آسرءَ رس ایت ۔ جاھے جاھے گالواری بتل ھم گندگ بنت ۔ ھچ جاہ ءَ واقعاتانی تسلسل ءُ روانی نہ پروش ایت پمشکا اے سرگوست وانگ کرزایت ءُ رفیق چاکر ءِ ند ستاکرزایت کہ آئ ءَ وتی سپرنامگ ءِ جاوراں گوں ھمگرنچیں واقعاتاں گوں چیرزیری نہ کُتگ ءُ وتارا بامرد یا ھیرویے پیش دارگ ءِ جُھد نہ کُتگ ۔ چوشکہ راستیں ند ھمے چیز ءَ لوٹوک اِنت پمشکا آ سوبین اِنت۔ 
  من ءَ اُمیت انت کہ آئ ءِ ند نوں نہ اُوشت ایت ءُ ھمے رنگ ءَ روان کنت۔