(بادشاہ ءِ عقل مندیں جنکّ )
“گیدی کسّو,,شوھازکارطارق پیشکانی”
یک بادشاھے ءِ سے جنکیں چکّ ات انت-
یک روچے بادشاہ ءَ وتی دیوان ءِ تھا وتی جنکاناں چہ جست گپت کہ شما من ءَ چے پیم دوست دار ات؟ مزنیں جنک ءَ پسّو دات کہ ابّا! تو من ءَ چہ جھان ءَ دوست تر ئے-،، بادشاہ ءَ گوں بچکندگ وتی درمیانی جنک ءَ را جست کت کہ تو من ءَ چے پیم دوست دار ئے، آئی پسّو ترّینت کہ من ترا چو منی ارواہ ءَ دوست دار آں،، بادشاہ ءَ گوں وشّیں اندازہ ءَ وتی کستریں جنکّ جست کت، 
گڑا کستریں جنکّ ءَ گشت کہ تو من ءَ چو واد ءَ دوست ئے،، بادشاہ ءَ کہ پسّو اشکت-سکّ زھر گپت پدا دوھیں مزنیں جنکانی سانگ ئےِ گوں شاھی خاندان ءَ دات انت ئےِ ءُ کستریں جنک ءِ سانگ ئےِ گوں گلامے ءِ چکّ ءَ دات ئےِ-
یک وھدے بیت کہ بادشاہ ءِ دوھیں جنکّ وار ءُ عزاب بیت انت-بلے کستریں جنک وتی زند ءَ وشھال ءُ شادکام ات-
یک روچے بادشاہ شکار ءَ شت پدا وتی کشک ئےِ گار کت-راہ ءِ شوھاز ءَ سرگردان ات کہ آئی سر ھما وتی کستریں جنک ءِ لوگ ءَ کپت-جنک ءَ وتی پت ھما سھت ءَ پجّاہ آورت بلے بادشاہ ءَ ھیال نیست ات- گڑا جنک ءَ مزنیں ورگ ئے آورت ءُ پت ءَ را دات- بادشاہ ءَ وھدے ورگ شرو کت انت تہ آئی ءَ گوانک جت کہ کمّے واد بیار ات-پرچا کہ ورگان ءَ واد مان نیست-گڑا جنک ءَ واد گوں بچکندگان آورت انت ءُ گشت ئےِ من تئی کستریں جنک آں ءُ من ترا گشتگ ات کہ تو من ءَ چو واد ءَ دوست تر ئے-بلے تو آ روچی من ءَ چہ وتی لوگ ءَ در کت-،، 
بادشاہ پشل بیت ءُ چہ وتی جنک ءَ پھلی لوٹ ات ئےِ ءُ گشت ئےِ راستی ءَ واد ورگ ءِ تھا مہ بیت ورگ بے تام بنت واد ھر کس ءَ را دوست انت بے واد ءَ کس نہ بیت- آئی وتی جنک ءَ را عقل مندے لیک ات-