Erosketa gida: Surimiak eta karramarro eta angula suzedaneoak: Surimiak eta suzedaneoak: ordezkoek ere elikatzen dute baina gatz gehiago daukate [3tik 1. orria] | Aldizkaria | EROSKI CONSUMER
Azterketa dokumentala egin dugu Espainiako Estatuan elikagaien inguruko publizitatea zertan den jakiteko
Mariano Choliz, Psikologia irakaslea Valentziako Unibertsitatean eta Padres 2.0. elkarteko aholkularia
Nati Cabrera, doktorea eta teknologia eta heziketa arloan espezialista Kataluniako Universitat Oberta-n
Erosketa gida: Surimiak eta karramarro eta angula suzedaneoak
Erosketa gida: Surimiak eta karramarro eta angula suzedaneoak: Surimiak eta suzedaneoak: ordezkoek ere elikatzen dute baina gatz gehiago daukate
Espainiako Estatuko herritarrek hilean 33,3 gramo surimi jaten dute batez beste, eta kaloria kopurua arrainak duenaren antzekoa den arren, produktu mota horrek askoz gatz gehiago izaten du
Bati baino gehiagori pentsaezina egingo zaio supermerkatuan surimirik ez egotea, baina, egia esan, produktu hori aski berria da gure inguruan. Europan, zehazki, 80ko urteetan agertu zen. Hori bai, Japonian milaka urteko ibilbidea du.
"Surimi" hitza bera ere japonieratik dator eta "arrain xehatuaren giharra" esan nahi du. Lehengai horixe erabiltzen da, hain zuzen, karramarro ziriak eta angula suzedaneoak egiteko, baita bestelako formatu eta aurkezpen batzuetarako ere (hoztuta saltzen dira batzuk eta ultraizoztuta besteak). Hau da, karramarro ziriak surimiarekin egiten diren arren, ez dira elkarren sinonimoak, jende askok hala uste duen arren.
Zer daukate eta nola egiten dira
Surimia egiteko, gutxi saltzen diren edo etekin gutxi ematen duten arrainak erabili ohi dira, baita arrainak xerratu ondoren gelditzen diren hondarrak ere. Horrek ez du esan nahi arrainak kalitate apalekoak direla nutrizioaren ikuspegitik.
Gehien erabiltzen diren espezieen artean, Alaskako abadira, platuxa latza eta fletana daude. Beste arrain batzuk ere erabil daitezke, adibidez bakailaoa, legatza eta ezpata-arrain mota batzuk, besteak beste.
Hezurrak, azala, erraiak eta beste hondar batzuk kendu eta horrela lortzen dute gihar garbia; ondoren, kendu egiten diote ura eta pasta edo gel moduko bat lortzen dute. Ez da lan erraza, haragiak ahalik eta zuriena izan behar duelako eta, batzuetan, arrainaren giharrak odola izaten du, organoak edo pigmentuak. Hori dela eta, esperientzia behar izaten da eta tresneria tekniko sofistikatua.
Prozesu mota horrekin lortzen den pastak, ordea, oraindik ez du behar bezalako egonkortasunik produktua segurtasun berme guztiekin merkaturatzeko. Horretaz gain, herritar gehienek ez lukete atsegin izango testura gelatinatsu hori, ezta zaporea eta lurrina ere (ezaugarri organoleptikoak dira horiek).
Horregatik guztiagatik, ekoizpen prozesuan zenbait gehigarri eransten dizkiote: kontserbatzaileak (gatza, azido askorbikoa), almidoiak, soja proteina, kaseinatoak (aglutinatzaileak), polifosfatoak, zapore-emaileak, koloragarriak eta zapore-indartzaileak ere bai. Semaforo nutrizionalean aztertu ditugun produktu guztiek (ikus taula) zapore-indartzaileak dituzte, eta gehigarri horrek, gatzarekin batean, nolabaiteko kezka sortzen du nutrizio arloko adituen artean, aurrerago esango dugun bezala.
Karramarro ziriak edo itsas barratxoak
Surimiaren beste aldaera bat "kamabobo" delakoa da, zeinak itxura erdizirkularra izaten baitu. Japoniako arrantzaleek eskuz egiten zuten, zenbait arrain fresko papurtu eta lurrunetan egin ondoren. Horri esker, jaten ez ziren arrain batzuk merkatuan jarri ahal izan ziren, eta, gainera, luzatu egin zen horien kontserbazio aldia.
Guk gehien ezagutzen dugun surimia, ordea, "karramarro ziriak" dira, "itsas barratxoak", "itsas biribilkiak" eta antzeko izenak dituzten beste batzuk. Horien koloreak, testurak eta zaporeak nahiko ongi imitatzen dituzte karramarro haragiaren ezaugarri organoleptikoak. Kanpoko aldea gorria izaten dute, karramarro egosien kanpo hezurdurak izaten duena bezalakoa.
Angulen suzedaneoak
Alaskako abadirarekin egina da angulen suzedaneoa, eta gero eta leku gehiago hartzen ari da gure mahaietan. Oso ongi imitatzen ditu angulen neurria, kolorea eta begiak ere bai, eta horrexegatik lortu du halako arrakasta, horregatik eta angulak baino askoz merkeagoak direlako ere bai, jakina.
Gula izenarekin ezagutzen dira, baina izen hori, berez, Angulas Aguinaga euskal enpresaren marka da. Angulen salmenta gainbehera zihoala ikusita (espezie mehatxatu izateko bidean zegoen), Alvaro Azpeitia euskal enpresaburuak elikadura arloko teknologia berriekin probak egiteari ekin zion, eta angulen suzedaneo bat lortu zuen, kalitate handikoa, gaur egun "gula del norte" izenarekin ezagutzen duguna. Horrelaxe lortu zuen Angulas Aguinaga enpresa suspertzea 1986. eta 1990. urteean artean.
1991. urtean sortu zuen Angulas Aguinaga enpresak "gula del norte" delakoa, eta erregistratu egin zituen "gularen" eta "gula del norte" delakoaren asmatze eta fabrikatze patenteak. Gaur egun, surimiaren sailean, enpresa hori ageri da guztien buruan Espainiako Estatuan.
Surimiaren merkatua
Pentsatzekoa den bezala, surimiaren gisako produktu merke eta aldi berean gustagarri batek interes komertzial handia du. 2003. urtean B.D Paterson doktoreak adierazi zuen bezala (Bribie Island Aquaculture ikerkuntza zentroko kidea da, Australian), "imitazioa jotzen bada losintxa modurik zintzoena, orduan krustazeoen garrantzi komertzialaren froga bat gehiago da surimia existitzea bera".
Munduan 1,5 milioi tona surimi jaten dira urtean. Egia esan, eskaria izugarria da, eta ez dago eskari horri erantzuteko adina ekoizle, batez ere Asian, han kontsumitzen baita beste inon baino gehiago. Hori gertatzen da, besteak beste, arrantzarako baliabideak falta direlako eta arrantza gutxi egiten delako; ondorioz, enpresek optimizatu egin behar izaten dituzte ekoizpen prozesuak.
Surimi izoztuaren kontsumoa, gainera, %10 handitzen ari da urtetik urtera. Hotzean merkaturatzen den surimia gutxiago saltzen da, garestiagoa delako batez ere; hori dela eta, alor espezializatuetara jotzen dute, adibidez errestauraziora.
Ildo horretan, komeni da berriz ere Angulas Aguinaga aipatzea; angulentzat egin dute suzedaneoak (gulak) salmenta handiak izaten ditu Espainiako Estatuan: saltzen den surimi guztiaren %20 hain zuzen.
Hurrengo orrira joan: Zer leku hartu behar dute dietan? >>
PDF: Egin klik hemen honako ekintza hau burutzeko: Informazio hau PDF bertsioan jaitsi (1,0 Mb)
[1. orria] Surimiak eta suzedaneoak: ordezkoek ere elikatzen dute baina gatz gehiago daukate
[2. orria] Zer leku hartu behar dute dietan?
[3. orria] Zein aukeratzen dut?
Erosketa gida: pizzak
Erosketa gida: mazapanak, mantekadoak eta polboroiak
Erosketa gida: landare olioak
Erosketa gida: azukreak eta eztitzaileak
Erosketa gida: edari begetalak