Euskaldun peto californianoari jarriak
Ni naiz Euskaldun peto
californianoa
hemen berezkoa den
tribu urbanoa.
Osasun onekoa,
sasoiko, sanoa.
Soinean Gore-Texa
buruan txanoa
mendizalez jantzi ta
Begira jarri eta
neurekiko diot:
“California honi
karisma zeriok”.
Inbertitu ondoren
lau miloi t’erdiok
zorretan gauden arren
neska eta biok
BMWdunari
pijo deitzen diot.
Nere T4-ak dauka
itxura liraina
kristal tindatuak ta
maria usaina.
Gaur sabai altxakorra,
lehen denda kanpaina
ta portabizikleta
atzean bikaina,
bizikletarik ez dut
inoiz izan baina.
Ispiluan hiru-lau
zintzilikario.
Lastozko kapelari
kiratsa dario.
Nuklearren aurkako
mobidak medio
pegatina nahiz eta
behin jarri serio
ardi latxak azkenik
tokia jan dio.
Astea pasatuta
planak esplikatzera
ostiral gauetan.
Beti banoa edo
beti nator bueltan.
Baina noiz joaten naiz
kanpora benetan
paseoan banabil
asteburuetan?
Tornulari, perito,
langabetu, maisu...
Furgonetak gaur egun
labela damaizu.
Beraz euskaldun gazte
bai, zerorri, bai, zu
oraindik Transporterrik
ez baduzu, aizu,
euskaldun izateko
zerbait falta zaizu.