Erich Hackl: Memoria, Egia, Edertasuna — EIZIE Elkartea
Jon Kortazar, Juan Kruz Igerabide, Elizabete Manterola
Espainiako merkatuan agertu zen lehena Sara y Simón, una historia sin fin izan zen (jatorrizkoaren izenburua: Sara und Simón. Eine endlose Geschichte, 1995; gaztelaniaz, 1998an argitaratu zuen Galaxia Gutenberg- Círculo de Lectores-ek). Nobela horrek Argentinan desagerturiko haurren historia du kontagai. Sarari bere seme jaioberria Simon bahitu diote, eta, nobelaren orrialdeetan, haren tragediaren berri izango dugu. Nolako bideak korritzen dituen desagerturiko haurra berriz aurkitu arte. Baina, Sarak semea aurkitu duela uste duenean, justiziaren bide aldrebesa hasiko da, eta Sarak ezin izango du frogatu bere seme Simon denik aurkituriko umea. Horregatik ez du bukaerarik istorioak. Sarak etengabe jarraitu beharko du bere semearen arrastoan.
Erich Hackelek argitalpenen munduan editorearen erruz egin duen bidaiarik lotsagarriena Boda en Auschwitz nobela izan da (Die Hochzeit von Auschwitz. Eine Begebenheit, 2002; gaztelaniaz, Destino, 2005). Auschwitz kontzentrazio esparruan, gertaezina zirudien arren, ezkontza bat izan zen, eta ezkonberrien historia hartzen du ardatz nagusitzat nobelak. Dena dela, argitalpenak arazo handiak izan zituen. Sinesgaitza dirudien arren, zoritxarrez, bukaerarik gabe argitaratu zen Espainian. 212. orrialdera heltzean, irakurle gaixoak ikusten du esaldiak eta, bide beretik, nobelak ez duela bukaerarik: «Luego dieron una patada a la caja» esaldiaren ostean ez dago ez puntu ez komarik; hutsune nagusi batean amiltzen da kontakizuna, eta irakurlea zur eta lur geratzen da, aurrera nola joan jakin gabe. Idazlea bera arduratu zen eta kontakizun mitikoak dio Borgesek ere beste horrenbeste egin zuela liburu-dendaz liburu- denda joan eta apalategietan geratzen ziren aleak kenarazten, epaitegian arrazoia jaso ondoren.
Ipotxak! egin nuen oihu. Hiru, lau ipotx!
Inoiz gehiago ez dut ikusiko ezer hain politik!
ni jaio baino lau urte lehenago,