2+2=5? -> MATE + MATE = LITERATURA?: zero ken zero
Miru 20 de abril de 2015, 20:45
Izan eta ez izan... Dena eta ezer ez... Hutsa eta betea... Zurekin eta zugabe, halaxe sortu zait niri buruhaustea, zure hitzen parean baina galdetzeko aukerarik gabe. Eta... eta ezer ez duenari ezin ezereza baino gehiago eskatu. Hala, hutsik, galdera zizare bilakatu zait, burua zulatzen.
"Zero" eta "huts" sinonimo ditu hiztegiak ("huts"en esanahi zerrenda luze xamarraren artean hori agertzen da, zero). Baina... baina noraino dira gauza bera? Zero duenak halabeharrez lortu du hutsa?
To, hiretzat opari zizarea! ;)
Irati 21 de abril de 2015, 14:52
Lepoan korapilatu zaidan zizarea eta hemen nagon itotzeko beldurrez! ZEhaRO beldurtu naun! Beldur hutsez nagon (beldurrez huts nagon?)
Ongi, konforme, zero ken zero ez zakinagu oso ondo zer den... eta...
zero gehi zero gehi zero gehi zero gehi zero gehi.... hutsa dun??
To, hiretzat opari sugea! ;)
kilker 21 de abril de 2015, 16:50
Horretan, Sartre da erantzuna aurkitzeko altxorra. Ezin da zeroan pentsatu horren kontzientziarik ez badago (froga: zeroaren historia). Eta hutsa edo ezereza gure kontzientziarekin bat dator. Zer dateke, bestela, kontzientzia munduratzen denean?
Irati 21 de abril de 2015, 17:52
Ezin da zeroan pentsatu horren kontzientziarik ez badago, ezin da zeroan pentsatu horren kontzientziarik ez badago, ezin da zeroan pentsatu horren kontzientziarik ez badago...
Zeroan pentsatzeko horren kontzientzia egon behar da, beraz, zerbait egon badago, zerbait egon badago, zerbait egon badago, zerbait egon badago...
kilker 22 de abril de 2015, 9:19
Zerbait burmuinean egotea ez da zerbait gugandik kanpo egotea. "Zerbait egon badago" horrek egon aditzren esanahia argitzea eskatzen du.
Pentsatzeko posibilitatea ez da erreala izateko posibilitatea.