به گزارش روابط عمومی، بخش خانواده ایرانی موسسه فرهنگی اطلاع‌رسانی تبیان این مقاله را بر اساس رویدادهای اجتماعی تهیه و منتشر کرده است.
زهرا جمشیدی در این مقاله می نویسد:«برای تحول یافتن هر جامعه ای لازم است تا افراد آن جامعه متحول شوند. برای تحقق این مهم لازم است تا اعضای جامعه به شکلی تربیت یابند که بتوانند بار تحول و پیشرفت و حرکت را به دوش کشند. اینجاست که بحث تربیت اهمیت می یابد.حال در میان عوامل تربیت کننده موجود در جامعه، «شاکله ی اصلیِ وجودِ من و شما را در واقع در کنار تربیت خانوادگی، همین معلمانی که در این دوازده سال با کودکان و فرزندان ما سر و کار دارند، تعیین می‌کنند و به وجود می آورند. دبیران در دوره های مختلف تحصیلی سالانه به طور میانگین برای ۳۰-۲۰ دانش آموز را تعلیم می دهند. اگر طول خدمت آنها را ۳۰ سال در نظر بگیریم، آنها در مجموع سال های تدریس خود، تعداد قابل توجهی از محصلان را می توانند تربیت و آموزش دهند که هر کدام یک سهم برای توسعه و آبادانی روستا، شهر و کشور داشته باشند. نقش محوری آموزگاران در مقاطع مختلف تحصیلی موجب می‌شود تا در محیط های خارج از مدرسه همان جذبه و جایگاه را برای شاگردان خود داشته باشند. محصلان وقتی معلم خود را در مکانی غیر از محیط درسی شان ببینند بسیار شگفت زده و برای ادای احترام و سلام پیش قدم می شوند. گرچه باید یک حرف در گوشی به دانش آموزان دهه های جدید زد که چرا وقتی یکی از دبیران خود را در کوچه و خیابان می بینند به جای رفتن پیش او سعی می‌کنند تا از دید او مخفی بمانند؟»
متن کامل این مقاله در اینجا قابل مشاهده است.

وبسایت فرهنگی اطلاع‌رسانی تبیان همزمان با 12 اردیبهشت ماه و روز معلم و در مقاله ای اجتماعی، معلم را «رهبر علمی جامعه» خواند.