 سید بن طاووس در کتاب شریف "اقبال الاعمال" صفحه ۴۶۴ از حضرت امام رضا (ع) روایت کرده است که حضرت فرمودند: "هنگامی که قیامت فرا می رسد، چهار روز با فخر و مباهات بر خداوند وارد می شوند همانند ورود عروس در شب زفاف بر شوهر." از حضرت سوال شد: "آن چهار روز کدامند؟" حضرت فرمودند: "روز قربان، روز فطر، روز جمعه و روز غدیر و بدرستیکه روز غدیر در بین آنها مانند ماه است در بین ستارگان و آن روزی است که حضرت ابراهیم خلیل از آتش نجات یافت و به شکرانه اش آن روز را روزه گرفت. و آن روزی است که خداوند در آن روز، دین را کامل کرد و این کامل کردن به سبب نصب کردن امیرالمومنین به عنوان شاخص توسط پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) است و فضیلت و جلوهای نور آن حضرت را آشکار نمود و آن روز را روزه گرفت. و بدرستیکه آن روز، روز کمال است و روز به خاک مالیدن بینی شیطان و قبولی اعمال شیعیان و دوستان آل محمد صلوات الله علیهم. و روزی است که خداوند به اعمال مخالفین نظر می کند و آن را نابود می گرداند و این قول خداوند است «فجعلناه هباءً منثورا»" (1)

امام رضا در ادامه روایت به بیان امتیازاتی که در روز غدیر برای بندگان وجود دارد می پردازد که به واقع بسیار جذاب و تعجب آور است که این همه رحمت و برکت در چنین روزی خداوند بر بندگان نازل می کند؛ غدیر روزی است که خداوند مخصوص محمد و آل محمد و صاحبان رحمت (محبین و شیعیان) قرار داده است. 
در این روز خداوند متعال در حق بنده مومنش وسعت می بخشد در همه انواع رزق برای خانواده و خودش و برادرانش (دینی و نسبی). و آزاد می کند آن ها را از آتش.

غدیر روز آسایش و رهایی از غم، و روز از بین رفتن گناه، روز عطای بی عوض، روز مژده و عید اکبر و روز اجابت دعا و روز موقف بزرگ، روز پوشیدن لباس نو و در آوردن لباس سیاه، روز شرط مشروط، روز دور کردن غم ها و روز در گذشتن از گناهان شیعه امیرالمومنین(علیه السلام) است. 

غدیر روز پیشی گرفتن و روز افزودن صلوات بر محمد و آل محمد (ص) است. روز خرسندی روز عید اهل بیت محمد(ص) روز پذیرفتن اعمال، روز افزونی طلب، روز آسایش مومنین، روز فائده بردن، روز اظهار دوستی، روز رسیدن به رحمت الهی، روز پاک شدن و ترک گناهان بزرگ.

اطعام انبیای الهی و صدیقینبنابراین روز غدیر بسیار روز بزرگی است که باید آن را غنیمت دانست. یکی از موضوعاتی که برای روز غدیر در کنار اعمالی چون دید و بازدید،لباس نو پوشیدن،زینت کردن،جشن گرفتن، عقد اخوت و.. در روایات بسیار به آن تأکید شده، اطعام دادن است. امام رضا (ع) فرموده اند؛ "وَ مَنْ‏ أَطْعَمَ‏ مُؤْمِناً كَانَ كَمَنْ أَطْعَمَ جَمِیعَ الْأَنْبِیَاءِ وَ الصِّدِّیقِینَ"، کسی که در روز غدیر به مؤمنی اطعام دهد مانند آن است که تمام انبیای الهی و صدّیقین را اطعام داده است.(2)



نیز امام صادق علیه السلام فرمودند: "وَ الدِّرْهَمُ فِیهِ بِمِائَةِ اَلْفِ دِرْهَمٍ": و کسی که در روز غدیر یک درهم خرج کند، صد هزار درهم حساب می گردد. (3)
و نیز حضرت در بیانی دیگر فرموده اند؛ غذا دادن به یک مومن در روز عید غدیر ثواب اطعام یک میلیون پیامبر و صدیق و یک میلیون شهید و یک میلیون فرد صالح در حرم خداوند را دارد. (4)

افطاری دادن؛ یکی از مصادیق اطعام در روز غدیراز طرفی نیز روزه گرفتن و نیز افطاری دادن روز غدیر نیز بسیار سفارش شده؛ هر کس روزه دار مومنی را در این روز افطاری دهد مانند کسی است که فئامی را اطعام کرده پس حضرت شمردند تا ده فئام سپس فرمودند: آیا می دانی فئام چیست؟؟ راوی عرض کرد خیر حضرت فرمودند: صد هزار. (هر کس روزه دار مومنی را افطار دهد مثل آن است که یک میلیون نفر را افطار داده است.)

بنابراین به عنوان بچه شیعه، باید سرمان را بالا بگیریم و شاکر این نعمت بزرگ باشیم؛ شیعه علی بودن سعادت کوچکی نیست. برای مایی که از کودکی با «یا علی» رو پای خودمان ایستادیم و هر وقت در زندگی، گرهی به کارمان افتاده از مولا مدد گرفته‌ایم، غدیر برترین عید سال است. 

غدیر مهجور و غریب است. یک خبرنگار در دنیا میکروفن دست بگیرد و اسم فلان فوتبالیست را ببرد. همه می‌شناسند. فلان خواننده و فلان هنرپیشه را می‌شناسند. بپرسد علی بن ابی طالب چه کسی است؟ غیر از کشورهای اسلامی، در کشورهای اروپایی، علی علیه السلام را یا نمی شناسند یا بسیار کم از او می دانند.

پیغمبر اسلام را اکثراً می‌شناسند. نام علی باید کنار نام پیغمبر و خدا باشد. امام حسین را اکثراً می‌شناسند. چون تاسوعا و عاشورا در اغلب کشورها دسته راه می‌افتد. ولی علی بن ابی طالب را به اندازه یک انسانی که شهرت جهانی دارد در دنیا معرفی نکردیم. نهج‌البلاغه‌اش، خودش و شخصیت‌‌اش را معرفی نکردیم. 

در این رابطه توجه شما را به خاطره ای جلب می کنیم:
 
ترازوی اهمیت غدیر و عاشوراروایت داریم که امام معصوم سه بار قسم خورده است قطعاً غدیر مهم تر از عاشورا است و قطعاً غدیر از فاطمیه مهم تر است. حضرت زهرا فدای ولایت و امیرالمؤمنین و راه خدا شد. غدیر یک جریان، یک فرهنگ، یک دین و مکتب است و ما باید این را احیا کنیم. پس همانطور که ایام صادقیه، ایام فاطمیه، ایام محرم جا افتاده است، بیاییم غدیر را هم از این مهجوریت و غربت در بیاوریم. یکی از از کارهایی که می توانیم در راستای این هدف گام برداریم، اطعام دادنی است که همان طور که گفته شد بسیار مورد تأکید می باشد.پی نوشت:
1- فرقان آیه ۲۳
2- إقبال الأعمال، ج‏1، ص465
3-همان، ص: 476
4- بحارالانوار، ج ۶، ص ۳۰۳ 

 
غذا دادن به یک مومن در روز عید غدیر ثواب اطعام یک میلیون پیامبر و صدیق و یک میلیون شهید و یک میلیون فرد صالح در حرم خداوند را دارد.