 توبه از كفر به این است كه شهادتین بگوید و ایمان بیاورد و به اقتضای ایمان برنامه های اخلاقی و رفتاری خود را تنظیم نماید و از گذشته خود پشیمان باشد و اگر كفر او با آگاهی از حقانیت ایمان بوده است، از خدای متعال طلب بخشایش نماید.
از آیات و روایات استفاده مى شود كه دریاى رحمت الهى بى پایان است حتى شامل كفار و مشركین مى شود، آیه سوم سوره هود بالخصوص بر این امر دلالت مى كند و توبه آنها به ایمان آوردنشان محقق مى شود و آیاتى (1) كه دلالت مى كند كه خداوند شرك را نمى آمرزد و غیر آن را مى آمرزد در سیاق شفاعت بحث مى كند و دلالت مى كند كه شفاعت شامل حال مؤمنین مى شود ولى نمى فرماید كه مشرك و كافر نمى تواند از شرك و كفر دست بردارد، این همان مطلبى است كه مى گوید: ترتب حكمى بر وصفى مشعر به علیت است یعنى كافر و مشرك تا وقتى این دو عنوان را دارند مغفرت شامل حالشان نمى شود البته جواز توبه از ایشان و اصلاح ارتباط ایشان با خداوند متعال ، منافات با ترتب آثار و احكام ظاهرى بر شرك ندارد.
امام باقر علیه السلام مى فرماید: (كسى كه مؤ من بوده است و در حال ایمان كار خیرى انجام داده سپس فتنه اى به او برسد و كافر گردد سپس بعد از كفر توبه كند هر چیزى كه در حال ایمان انجام داده برایش نوشته و حساب مى شود و كفر آن را باطل نمى كند(2))
و در روایت دیگر امام باقر علیه السلام از رسول خدا صلى الله علیه و آله نقل مى كند كه (آن حضرت شخصى یهودى را دعوت به اسلام كردند و پس از اینكه اسلام آورد وفات كرد، حضرت بر او مانند یك مسلمان نماز خواندند(3))
1- نساء: 116 و 48.
2- اصول كافى ، ج 2، ص 461.
3- بحارالانوار، ج 6، ص 26، روایت 27 
منبع :پرسمان/معارف

توبه از كفر چگونه است؟