متاسفانه مدتی است که فضای سیاسی جامعه، با رفتارهای ناشایست و غیراخلاقی عده‌ای از مسئولین اسبق، دچار پاره‌ای التهابات شده است التهاباتی که بی‌تردید باعث شادی دشمنان و از آب گل‌آلود ماهی گرفتن آنها خواهد شد.
ماجرا از آن‌جا شروع شد که حمید بقایی (معاون اجرایی رئیس‌جمهور ایران در دولت دهم) در 18 تیرماه سال جاری به دادگاه فراخوانده شد و طبق نظر قاضی؛ ملزم به تامین وثیقه 50 میلیاردی شد که از آن سر باز زد. سر باز زدنی که شاید برنامه‌ریز آن خود وی بوده تا با این کار موج جدید پوپولیسم را به راه اندازد. روشی که خود احمدی نژاد نیز بهره‌های فراوان از آن بُرد و به بسیاری از مقاصد خود از این روش دست یافت.
تکرار اعتراض شیخ مشروطه!اما ماجرا به همین جا ختم نشد و حمید بقایی به نقطه‌ای رسید که کم کم کنترل اوضاع از دستش خارج می‌شد و آنچه را که وی تصور می‌کرد اتفاق نیفتاد، پس تصمیم به تغییراتی کوچک در رویه خود شد که بی‌شک با مشورت‌ها و راهنمایی‌های اطرافیان خاص‌ وی صورت می‌گرفت. وی به جای حضور در سومین جلسه‌ی دادگاه خود، به حرم حضرت عبدالعظیم حسنی (ع) رفت و بنای تحصن گذاشت و پیش از این اقدام؛ با انتشار تصویری از شیخ مشروطه (شیخ فضل الله نوری) این کار خود را تقلید و ادامه‌ی روند اعراض آمیز آیت الله نوری، به سیاست‌ها و اقدامات ضد دینی دولتمردان حاکم [!] بیان نمود.
از جهتی دیگر وی سعی نمود تا با این کار علاوه بر اعلام عمومی اعتراض خود؛ قدمی نو در جذب یاران از دست داده احمدی نژاد برداشته باشد. بعد از گذشت فاز نخست این پروژه، احمدی نژاد، مشایی و ... نیز به وی پیوستند تا طرح مظلوم نمایی را تکمیل نمایند اما نکته حائز اهمیت فاز بعدی این پروژه بود که طی آن؛ احمدی نژاد سعی کرد تا با ایراد یک سخنرانی پُرمخاطب رئیس مجلس شورای اسلامی، رئیس قوه قضاییه و ... را مورد اتهام و توهین قرار داد. این سخنان که با اندک شنودگانی روبرو شد که بعضا برای گرفتن عکس سلفی اطراف وی جمع شده بودند؛ به سرعت تیتر اول روزنامه شد. عده‌ای از این بداخلاقی‌های سیاسی احمدی نژاد و همراهانش تحت عنوان " سخنان جنجالی احمدی‌ نژاد " یاد کردند و عده‌ای این عمل را " کینه‌ی دیرینه یاران بهاری از برادران لاریجانی " خواندند.پشت پرده‌ی تحصن در حضرت عبدالعظیم حسنی (ع)اگر کمی موشکافانه به اتفاقات رُخ داده برای احمدی نژاد و یارانش نگاه کنیم، به آسانی در‌می‌یابیم که آنها متوجه تخریب وجهه‌ی مردمی و مثبت خود در سراسر جامعه شده‌اند و اینک در تلاشند تا ذره‌ای از آن موقعیت و محبوبیت را به دست آورند؛ غافل از اینکه فهم و شعور سیاسی مردم ما روزبه روز در حال افزایش و با رصد کامل خبرها و تحلیل‌های منطقی بهترین تصمیم‌ها را می‌گیرند و امروزه دیگر تاریخ مصرف بسته‌های و طرح‌های پوپولیستی گذشته است.
یاران بهاری [!] در اتاق فکر خود به این نتیجه رسیده‌اند که تنها راه رسیدن به قدرت و حضور در انتخابات آتی؛ ایجاد دوقطبی سیاسی در جامعه و تدارک شکافی عظیم است. آنها برای محقق سازی این هدف باید شخصیت‌های کلیدی را تخریب نموده و وجهه مخالفان خود را در اذهان عمومی مشوش نمایند. این در حالی است که احمدی نژاد در انتخابات ریاست جمهوری امسال بزرگ‌ترین تقابل را با رهبر انقلاب اسلامی به نمایش گذاشت و در اوج ناباوری پس از توصیه رهبر انقلاب به کناره گیری از حضور در انتخابات، برای ثبت نام در ساختمان وزارت کشور حاضر شد.
گناهی که حرمت آن بالاتر از حرمت تخریب خانه خداست!اگر امثال احمدی نژادها کمی در مفاهیم اسلام و توصیه‌های دینی تامل می‌کردند در می‌یافتند که یکی از مواردی که بسیار به آن توصیه شده؛ دوری از تهمت و ریختن آبروی مومن است. تاجایی که پیامبر اکرم (ص) درباره‌ی اهمیت این مهم می‌فرمایند: " همه چیز مسلمان، از مال، آبرو و خونش بر مسلمان دیگر حرام است. هرگاه مومن برادر دینی خود را متهم نماید، ایمان او آب می‌شود و از بین می‌رود همان طوری که نمک در آب حل می‌شود و از بین می‌رود. "
این در حالی است که از نخستین روزهای کناره گیری دکتر احمدی نژاد از قدرت شاهد تکراری اتهام زنی‌های وی به مخالفان و همچنین وعده‌های پوشالی برای رو کردن پرونده‌هایی با عنوان تهدید بوده‌ایم. آیا به راستی قدرت و رسیدن به آن آنقدر ارزش دارد که سیل تهمت‌ها به راه اندازیم و به هر وسیله‌ای چنگ زنیم تا بدان نائل آییم؟

بداخلاقی‌های سیاسی احمدی نژاد و اطرافیانش برای رسیدن به قدرت ادامه دارد و این رویه باعث ملتهب شدن فضای سیاسی جامعه شده است آن هم تنها بخاطر به قدرت رسیدن و ...