 






زیارت با معرفتزیارت از ریشه ی زَور است . اصل این واژه به معنای میل و عدول از چیزی است . زائر را از آن جهت زائر می گویند كه وقتی به زیارت تو می آید از غیر تو عدول می كند و رو بر می گرداند . 
 زائر حقیقی از غیر مزور ( زیارت شده ) جدا گشته و به سوی او رو می آورد ؛ این جدا شدن تنها نباید ظاهری و مادی باشد بدین معنا كه فقط از محیط زندگی خود جدا شده , به سوی محبوب حركت كنیم ؛ بلكه باید قلب را از ماسوای مزور, جدا كرده و از هر چه دوست ندارد رو بر گردانده , به سوی او رو كنیم .
به فرموده ی علامه جوادی آملی : اصل زیارت , توجه به مقام مزور , تأمل در متن زیارت نامه و تلاش در تهذیب و تزكیه نفس , می تواند در ایجاد سنخیت و تتمیم و تكمیل آن كمك كند . 
 رفتن به مشاهد مشرفه از جمله حرم شریف رضوی , از توفیقاتی است كه خداوند به شما برادر عزیز عنایت كرده است ؛ منتهی باید توجه داشت كه زائر, در طول زندگی با پرهیز از آنچه كه موجب ناخشنودی مزور است اجتناب و به آنچه مایه ی رضایت اوست عمل كند .
 لازمه ی این حالت این است كه وقتی انسان به زیارت یكی از ائمه ی اطهار می رود , به خود تلقین كند و باور داشته باشد كه آن امام معصوم , زنده , حی و ناظر بر اعمال تك تك زائران است ؛ و مهمترین نكته اینكه او از درون وجود ما آگاه است و بر همه ی زوایای وجودی ما احاطه داشته , آنرا می بینند .
 زیارت , یعنی در مقابل آینه قرار گرفتن و عیبهای خویش را جستجو كردن و خود را همچون آینه شفاف و زلال كردن .
 زیارت به معنای تجلیل و تكریم مزور , بخاطر داشتن صفات و كمالات عالی و قصد همرنگ و هم سنخ شدن با آن وجود نورانی است .
 كسب معرفت و شناخت نسبت به امام , از جمله نكات مهمی است كه می بایست در زیارت رعایت شود .
عارفا بحقه یعنی با جایگاه و منزلت و قرب امام و ولی خدا آشنا بودن و مقام شامخ او را در عالم هستی دانستن و به و جلال و عظمت و كمال او معترف بودن و اذعان داشتن است . البته این خود مراتب فراوانی دارد كه به حسب درك و معرفت زائر مختلف است .
 با مطالعه دقیق پیرامون شخصیت و ابعاد مختلف و علم و كمال و قدرت و منزلت معصوم و نیز ارتباط قلبی مستمر و اطاعت خالصانه از دستورات و رهنمود های آنها می توان به اندازه ظرفیت عارف به حق او گردید .
 بنابراین معرفت به دو صورت حاصل می شود :
 1 – اینكه نسبت به مقام و منزلت امام شناخت پیدا كنیم . بدانیم كه او واسطه ی فیض است ؛ در همه ی زوایای زندگی ما حضور دارد و خلیفه ی الهی است و …. لذا بهترین زیارت نامه ای كه این شناخت را در حد اعلی به ما میدهد , زیارت جامعه ی كبیره است .
 برخی از بزرگان بر خود واجب كرده بودند , هر شب زیارت جامعه ی كبیره را بخوانند .البته خواندن با توجه و دقت به مضامین زیارت نامه , بهره و ثمره ی مثبت میدهد .
 2 – حركت قدم به قدم در پشت سر امام و الگو قرار دادن امام , نسبت به تمامی حركات و سكنات زندگی ؛ نه جلوتر از آنها حركت كنیم , كه در این صورت گمراهیم ؛ نه از آنها عقب بمانیم تا گرگ های هوا و هوس , پاره پاره مان كنند ؛ بلكه قدم به قدم پشت سر آنها حركت كنیم ؛ فالراغب عنكم مارق و اللازم لكم لاحق و المقصر فی حقكم زاهق 
 به فرموده ی بزرگان : چنین آگاهی و معرفت به مقام و منزلت امام می تواند زمینه ی اطاعت و تسلیم در مقابل اوامر و نواهی مزور, را – كه همان فرمان خداست – فراهم كند . امام صادق ( علیه السلام ) از فضیلت زیارت عارفانه ی امام رضا ( علیه السلام ) سخن گفت . حمزة بن حمران پرسید : قربانت گردم منظور از معرفت حق او چیست ؟ فرمود این كه بداند او واجب الا طاعة , غریب و شهید است [ و برای تبلیغ دین , هدایت مردم و پایداری و استقامت در راه حق غریبانه به شهادت رسیده است .] … 
 وقتی ما با یقین و معرفت به واجب الاطاعه بودن امام , او را زیارت كنیم , بنابراین از دستوراتش اطاعت , و از نواهی او دوری و اجتناب می كنیم .
 لذا زائر با معرفت , پس از زیارت , به عهد و میثاقهایی كه با امامش بسته عمل می كند و بدین ترتیب گام به گام به او نزدیك می شود ؛ چرا كه می داند امام به گردن او حقوقی دارد .
 امام علی ( علیه السلام ) می فرمایند : واما حقی علیكم فالوفاء بالبیعة و النصیحة فی المشهد و المغیب و الاجابة حین ادعوكم و الطاعة حین آمركم . حقی كه من بر شما دارم این است كه :1 – به بیعتی كه با من بستید وفادار باشید . 2 – در نهان و آشكار ناصح من باشید . 3 – هنگامی كه شما را فرا خواندم اجابت كنید . 4 – وقتی شما را به كاری دستور دادم , فرمان ببرید .منبع:پرسمان


باسلام ودرود؛منظورازمعرفت درزیارت چیست؟اینكه درزیارتمون ازائمه ع بایدمعرفت داشته باشیم؟
