روضه خوانی که کارش را از مجالس شهدا آغاز کرد مداح اهل بیت علیهم السلام جانباز بسیجی حاج اسدالله زارع دی ماه سال 1344 در یک خانواده مذهبی و کارگر به دنیا آمد. او اولین پسر خانواده بود. ازکودکی با قرآن و معارف اهل بیت آشنا شد و صدای زیبای و دلنشین، او را به مسیر قرائت قرآن کشید. نغمه داودی این ذاکر اهل بیت در هنگام قرائت قرآن همه را به وجد می‌آورد و اوج این شعف در خواندن آیات سوره تکویر بود. «اذ الشمس کورت و اذا النجوم انکدرت ....»
تمام سوره را با یک نفس قرائت می‌نمود و مستمعین با فریاد «الله الله» او را تشویق می‌کردند.
او بعد از پیروزی انقلاب و با تاسیس بسیج مستضعفین به عضویت این نهاد درآمد و از اعضای فعال پایگاه شهید چمران(مسجد حضرت ابوالفضل) شهرری بود. حاج اسدالله به مدت چند سال هم معاون این پایگاه بود. با شروع جنگ تحمیلی و شهادت عزیزترین جوانان این کشور که در جبهه‌های نبرد به شهادت می‌رسیدند و در شهرها من جمله شهرری تشییع می شدند این قاری خوش صدای قرآن با قبول مسوولیت در مجالس ترحیم شهدا خود را وقف نمود.
او می‌گفت حالا که سن و سال ما اجازه حضور در صحنه‌های دفاع از کشور اسلامی را نمی‌دهد لا اقل در حد توانمان در خدمت آرمان‌های شهدا باشیم و در کنار مداح شهید سید علی سادات زواره مجالس ترحیم شهدا را اداره می‌کردند. حاج اسدالله، قرائت قرآن و شهید زواره هم مداحی مجلس را به عهد داشت. در آن زمان مداحانی هم بودند که برای اداره این جلسات مبالغی بالایی را درخواست و دریافت می‌کردند و این سبک حضور خودجوش این جوانان با انگیزه در برپایی مجالس شهدا در سال‌های 59 و 60 در جای جای کشور نقطه عطفی در ستایشگری اهل بیت علیه السلام بود.
فضای آن روز کشور نیازمند شور و نشاط و تشویق جوانان به جبهه‌های نبرد بود. حضور مداحان نوجوان که پرورش یافته انقلاب امام بودند در پایگاه‌های بسیج و تشکیل هیئت‌های مذهبی و حضور در منازل شهدا و پراکندن روحیه ایثارگری و شهادت طلبی بین جوانان وظیفه نانوشته‌ای برای مداحان نوپا و تازه کار بود.
حاج اسدالله که به قرائت قرآن مشهور بود به مرور به کسوت مداحی اهل بیت درآمد و برای اولین بار در تشییع شهید احمد بیابانی نوحه خوانی را شروع کرد. اجرای زیبا و کم نقص این جوان 17 ساله که جثه کوچک و قدی کوتاه داشت همه را حیرت زده کرد و همه فهمیدند این قاری نوجوان یک مداح توانمند هم هست.
حاج اسدالله یکی از چهره های شاخص مداحان بسیجی در شهرری بود و در مجالس شهدا و هیئت های مذهبی که عطر شهید و شهادت می‌داد حضور داشت و مسجد ابراهیم خلیل (ع) که از مساجد فعال شهرری هست پایگاه این مداح مخلص بسیجی بود.
حاج اسدالله سال 62 خود را به جبهه رساند و با لشگر حضرت رسول در عملیات‌های مختلف شرکت کرد. در عملیات والفجر 8 و در فاو بود که یار و همرزم خود مداح اهل بیت شهید سید علی سادات زواره را از دست داد .
شهید سید علی مداح گردان عمار بود و حاج اسدالله هم بعد از شهید زواره و شهید حسن شیخ آذری نگذاشت خلاء وجود این دو عزیز احساس شود و صدای زیبا این رزمنده و نوکر با اخلاص تا آخر جنگ در گردان عمار طنین انداز بود.
بعد از دفاع مقدس بودند کسانی که گذشته پر افتخار خود را بوسیدند و به کناری گذاشتند اما این مداح مخلص اهل بیت سنگر دفاع از ولایت را رها نکرد و با حضور در هیئت های مذهبی که به مناسبت یادبود شهدا در منازل آنها برگزار می‌گردید همواره مدافع فرهنگ شهید و شهادت بود.
این جانباز و بسیجی هیچ گاه خود را آلوده دنیا نکرد. او از شهرت فرار می کرد. با توجه به صدمات شیمیایی که در جبهه دیده بود و محدودیت هایی که در تنفسش ایجاد شده بود و مشکل قلبی هم که اضافه شد دیده نشد از زیر بار مسوولیت شانه خالی کند و همواره در سنگر ذاکر و ذاکری برای اهل بیت علیهم السلام پر نشاط و پر توان حاضر بود.
گلزار شهدای بهشت زهرا سلام الله علیها هر هفته منتظر دیدار حاج اسدالله و پسرانش بود. او کنار مزار هم سنگرانش می ایستاد و با حسرت به عکس‌هایشان خیره میشد و در حالی که اشک‌هایش را پاک می‌کرد، می‌گفت خوشا به حال شما که رفتید و بدا به حال ما که ماندیم .
آخرین دیدار ما در گلزار شهدای بهشت زهرا، مقابل ایستگاه صلواتی قطعه 29 در اولین پنجشنبه ماه رجب و شب لیله الرغائب بود. از راه که رسید به او گفتم: « اسد رفقای ما رفتند و قبرهای گلزار شهدا هم که پر شد. کاری کنیم تا در کنار شهدا جا بگیریم.»
در حالی که هم را در آغوش گرفته بودیم گفت: خدای ما هم برزگ است.
به او گفتم پنجشنبه آینده شب ولادت امیرالمومنین (ع) است و قراره است مجلس جشنی در گلزار شهدای بهشت زهرا داشته باشیم و شما هم از مداحان این جشن باشید. او با افتخار پذیرفت. شب میلاد علی (ع) هر چه انتظار کشیدیم او به قطعه شهدا نیامد. خبردار شدیم به مناسبت ولادت مولا و روز پدر بر مزار پدرش در بهشت زهرا(س) حاضر شده و به علت کسالت و دردی که در سینه احساس می‌کرد سر قرار نیامده و در شب ولادت امیرالمومنین (ع) در مسیر برگشت از بهشت زهرا قلبش برای همیشه از حرکت ایستاد.
حاج اسدالله زارع در روز ولادت مولایش امیرالمومنین (ع) بر روی دستان مردم غیور و شهید پرور شهرری تشییع شد و در همسایگی شهدا به خاک رفت. 
منبع:فاتحان



او می‌گفت حالا که سن و سال ما اجازه حضور در صحنه‌های دفاع از کشور اسلامی را نمی‌دهد لااقل در حد توانمان در خدمت آرمان‌های شهدا باشیم و در کنار مداح شهید سید علی سادات زواره مجالس ترحیم شهدا را اداره می‌کرد.