در این میان ساده ترین واکنش همسر نسبت به ایراد گیری؛  جر و بحث و مشاجره است. همسران بدانند کسی که مدام  مورد انتقاد و ایراد گیری قرار بگیرد دچار کمبود اعتماد به نفس می شود.

 اما نکته قابل توجه این است که شاید ایراد گیری های بی مورد همسرتان علتی دارد که نمی تواند به شما بگوید. در چنین مواقعی سعی کنید او را به آرامش دعوت کرده و دلیل مشکل او را با محبت جویا شوید.

 اما وقتی همه‌کار می کنید که طبق خواسته‌های همسرتون عمل کنید ولی بالاخره یه ایرادی می گیره، تمام امید و اعتماد به نفس خودتون را از دست میدید. چون او می خواد شما این شخصی که هستید، نباشید و تغییر کنید. زندگی با همسری که همیشه دنبال اینه که یه چیزی برای گیردادن پیدا کنه، سخته.

 مثلاً همسر شما احتمالاً به روش تربیت بچه‌ها گیر میده؟ احتمالاً به نوع رانندگی شما گیر میده؟ احتمالاً به شغلی که دارید، گیر میده؟ احتمالاً به نوع لباس‌پوشیدنتون گیر میده؟ احتمالاً به نوع حرف‌زدنتون گیر میده؟ احتمالاً به نحوه پو‌خرج‌کردن شما گیر میده؟ احتمالاً به مدیریت زمان شما گیر میده؟ و... .

 متأسفانه همسر ایرادگیر و ریزبین، باعث بیماری‌های روحی و جسمی در همسرش میشه. مخصوصاً اگه این کار را برای مدت طولانی دامه بده. ایرادگرفتن، مثل وسواس‌داشتن می مونه؛ یعنی باعث کاهش اعتماد به نفس و ایجاد افسردگی در اون فرد میشه.

 بعضی از همسرها هستند که وقتی ازشون سؤال میشه چرا این‌قدر بهانه‌گیری میکنی، میگن اگه این کار را نکنند، همسرشون پررو میشه!!! و یا اینکه تنبل میشه!!
خب، حالا چی‌کار کنیم؟
قبل از هر چیز، باید بدونید که شما مشکلی ندارید و عیب‌جویی‌های همسرتون، به‌خاطر شما نیست. بلکه دلیلش اینه که همسرتون از چیزی ناراحته. 

حالا اگه بتونه ناراحتی خودش را تحلیل کنه که علتش چیه و راه حلش چیه، پس شما همسری خوشبخت هستید. اما اگه نتونه علت خشم خودش را بفهمه و یا نتونه مهارش کنه، اطرافیانش تاوان خواهند داد.

واکنش شما توی این موقعیت باید چی باشه؟بهترین واکنش اینه که هیچ واکنشی انجام ندید! البته سکوت مطلق شما، همسرتون را بهانه‌گیرتر و عصبانی‌تر می کنه.
 مثلاً وقتی همسرتون گفت:
 "چرا ظرف‌ها را خوب نمی شوری؟"، شما دفاع نکنید و نگید: "من خوب می شورم. باور کن من شلخته نیستم...". 
این‌ها فایده‌ای نداره. بلکه بگید: "حتمالاً اشتباه شده. از این‌به‌بعد حواسم را جمع می کنم".

 یا اگه همسرتون گفت: "تو باید یه ماشین جدید بخری"، شما نگید: "من تازه خونه خریدم. دیگه پول ندارم. تو این اوضاع مالی چی‌کار کنم؟". بلکه بگید: "نظر خوبیه. حتماً بهش فکر می کنم".

 یا وقتی همسرتون گفت "هیچ وقت من را بازار نمی بری! اصلاً به من توجه نمی کنی!»" درصورتی‌که چند شب پیش بازار بودید، نگید: "من هر کاری می کنم، تو راضی نمیشی"؛ بلکه بگید "دوست داری کِی بریم بازار؟ راست میگی. تو به این خوبی، هرچقدر هم به تو توجه کنم، بازم کمه"

شاید بگید که چرا من باید در مقابل ایراداتی که همسرم می گیره، کوتاه بیام؟جواب اینه که توی رانندگی، وقتی به یه دست‌انداز می رسیم، گاز نمیدیم؛ بلکه دنده را سنگین می کنیم و به آرومی از روی دست‌انداز رد می شیم و بعد، دوباره سرعت می گیریم. 

مطمئناً در زندگی هم دست‌اندازهایی هست. بستگی دارد که شما چه برخوردی با اون ها داشته باشید. انتخاب با شماست که بخواهید با چه سرعتی از روی اون ها رد بشید.

 از طرف دیگه، هر شخصی مسئول رفتار خودشه؛ نه رفتار دیگران. نمیشه به‌راحتی گفت افراد باید این‌طور با من رفتار کنند.

 نکته مهم اینه که همسرتون بیشتر از اینکه توجه کنه که شما چی بهش میگید، به لحن شما در جواب به اون، دقت میکنه. 

یعنی اگه وقتی با عصبانیت با شما صحبت میکنه، شما با لحن آروم و دور از هیجان، جوابش را بدید، عکس‌العملش چیه؟ مشاجره یا مشاعره؟ دعوا یا آشتی؟ البته مراقب این باشید: همان‌طور که گذشت در زندگی مهمه، احترام به شما هم مهمه.

علت رفتار همسر ایرادگیر چیه؟چون رفتار والِد گونه داره. یعنی شبیه پدر و مادرها به شما گیر میده. چون ما اغلب، نقش پدر یا مادر خودمون را در زندگی زناشویی‌مون تکرار می‌کنیم. همسر شما، احتمالاً پدری یا مادری داشته که مدام ایراد می گرفته و دنبال تغییر همسرش بوده.ای‌کاش می تونستیم طوری خودمون را کنترل کنیم که تا زمانی که "روش انتقاد" را یاد نگرفتیم، در زندگی انتقاد نکنیم.

گاهی اتفاق می‌افتد یکی از زوجین با کوچک‌ترین مسئله‌ای شروع به ایراد گیری می‌کند، تداوم این مشکل باعث ایجاد جر و بحث شده و زندگی مشترک را به کام زوجین تلخ خواهد کرد.