
فرد مبتلا به  وزوز گوش اغلب صدای زنگ در گوش خود می­شنود، اما ممکن است صداهای هیس­مانند، کلیک یا سوت را نیز بشنود. فرد دیگری این صداها را نمی­شنود زیرا صدا از منبع خارجی تولید نمی­شود.

تصور می­شود وزوز گوش، 50 میلیون آمریکایی را درگیر کرده است. وزوز معمولاً بعد از سن 50 سالگی رخ می­دهد، اما کودکان و نوجوانان نیز ممکن است آن را تجربه کنند.

برای برخی، وزوز می­تواند به بی­خوابی، مشکل در تمرکز، عملکرد ضعیف در مدرسه یا محیط کار، تحریک‌پذیری، اضطراب و افسردگی منجر شود.
صدا معمولاً ذهنی (subjective) است، یعنی فقط کسی که وزوز گوش دارد می­تواند آن را بشنود.

شایع‌ترین نوع وزوز صدای زنگ ثابت با فرکانس بالا (زیر) است. آن می­تواند آزاردهنده باشد، اما معمولاً ناشی از بیماری جدی نیست.

در کمتر از 1 درصد موارد وزوز ممکن است عینی (objective) باشد، یعنی افراد دیگر می­توانند صدای وزوز را بشنوند. این نوع صدا ممکن است ناشی از موارد قلبی­-عروقی یا اسکلتی-عضلانی در بدن فرد باشد.

وزوز گوش درمان قطعی ندارد، اما روش­هایی برای مدیریت آن وجود دارد. بیشتر مبتلایان به وزوز مزمن، به صدای زنگ به مرور زمان عادت می­کنند، اما 1 نفر از میان 5 نفر اظهار می‌کنند که آن آزاردهنده یا ناتوان‌کننده است. یکی از این روش‌ها استفاده از سمعک یا سایر دستگاه‌های کمک شنوایی است.

علائم وزوز گوشوزوز گوش صدایی درونی است که می­تواند منقطع یا مداوم، در یک یا هر دو گوش و بم یا زیر باشد.

وزوز به­صورت صداهای متنوعی مانند صدای سوت، جیک‌جیک، کلیک کردن، غیژغیژ، صدای هیس‌مانند، پارازیت، غرش، وِزوِز، فِش‌فِش، صدای ضربانی یا موسیقی تعریف شده است.

بلندی صدای آن می­تواند نوسان کند و اغلب در شب یا در زمان­های سکوت بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرد.

کم شنوایی و وزوز گوشبه ناتوانی کامل یا جزئی در شنیدن صداها اختلال شنوایی (ناشنوایی یا کم شنوایی) گفته می‌شود. میزان این اختلال ممکن است ملایم، متوسط، شدید یا عمیق باشد.

به‌طور کلی سه نوع کم شنوایی وجود دارد:
کم شنوایی انتقالی: ارتعاشات صوتی از گوش خارجی به گوش داخلی‌ (حلزون) منتقل نمی‌شود.
کم شنوایی حسی‌عصبی: در اثر اختلال در عملکرد گوش داخلی، حلزون، عصب شنوایی یا آسیب مغزی ایجاد می‌شود.
کم شنوایی آمیخته: این نوع کم شنوایی ترکیبی از کم شنوایی انتقالی و حسی‌عصبی است.
بسیاری از افرادی که از وزوز گوش رنج می­برند ممکن است مبتلا به کم شنوایی نیز باشند. اگرچه وزوز بین افرادی که از کم شنوایی رنج می­برند بیشتر است، اما هر کسی ممکن است به وزوز مبتلا گردد. همچنین ممکن است بدون ابتلا به وزوز، کم شنوایی قابل‌توجهی داشته باشید.

علل شایع کم شنوایی و وزوز گوش شامل قرار گرفتن در معرض سروصدای زیاد یا قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض نویز، آسیب سر و گردن و عفونت گوش است. گاهی وزوز می­تواند نشان‌دهنده بیماری دیگری باشد.

مطالعات نشان داده که کم شنوایی باعث می­شود صداهای محیطی کمتری به مغز برسد. در پاسخ، مغز دچار تغییرات عصبی در نحوه پردازش فرکانس­های مختلف صوت می­شود. وزوز گوش معمولا نتیجه این تغییرات عصبی ناسازگار است.

چگونه سمعک به تسکین زوز گوش کمک می‌کند؟

سمعک­ها، وسایل الکترونیکی کوچکی هستند که داخل گوش یا پشت گوش قرار می­گیرند. با استفاده از میکروفون، تقویت­کننده و بلندگو، صداها توسط سمعک تقویت می‌شوند. بنابراین میزان محرک­های صوتی دریافت­شده و پردازش­شده توسط سیستم شنوایی را افزایش می­دهند.

همه سمعک‌ها با باتری (یک‌بار مصرف و قابل‌شارژ) کار می‌کنند. در حال حاضر، بیشتر از سمعک‌هایی که با باتری سمعک یک‌بار مصرف کار می‌کنند استفاده می‌شود، اما سمعک‌های شارژی نیز در دسترس می‌باشند. طول عمر باتری سمعک یک‌بار مصرف بستگی به اندازه باتری و تکنولوژی سمعک دارد. میانگین طول عمر باتری سمعک معمولا از 5 تا 20 روز است.

تحقیقات پزشکی در چند سال گذشته نشان داده است افرادی که وزوز دارند، نوعی کم شنوایی نیز دارند. در برخی مبتلایان این کم شنوایی می­تواند بسیار اندک باشد و فقط بر محدوده باریکی از فرکانس­ها تأثیر بگذارد؛ بنابراین منجر به کم شنوایی مستقل از وزوز نمی­شود.
اما در سایر مبتلایان، کم شنوایی ممکن است بیشتر باشد و فرکانس­های بیشتری را تحت تأثیر قرار دهد. اگر کم شنوایی به اندازه­ای باشد که فرد نیاز به سمعک داشته باشد، سمعک معمولا به کاهش وزوز نیز کمک می‌کند.

مطالعات علمی، پزشکی و شنوایی­شناسی نشان داده است که درمان کم شنوایی با سمعک و درنتیجه افزایش ورودی شنوایی می­تواند وزوز یا حداقل تجربه­ فرد از وزوز را کاهش دهد. سمعک‌ها با پوشش صدای وزوز، تحریک بیشتر سیستم شنوایی و بهبود ارتباطات اجتماعی باعث تسکین وزوز می‌شوند.

اگر هم وزوز و هم کم شنوایی را تجربه کرده­اید و شروع به استفاده از سمعک نموده­اید، متوجه خواهید شد که سمعک ممکن است باعث بهبود شنوایی و همچنین کاهش آزاردهندگی وزوز شود. افزایش دریافت و درک صداهای محیطی اغلب می­تواند باعث تسکین صدای داخلی وزوز گوش شود.

همچنین برخی از سمعک‌های دارای پوشاننده وزوز (tinnitus masker) هستند. این سمعک‌ها صداهایی تولید می‌کنند که خوشایندتر از صدای وزوز است و در محیط شنیده نمی‌شوند. صداهای تولید‌شده می‌تواند به کاهش بلندی وزوز که در گوش یا سر شنیده می‌شود، کمک کند.

بنابراین اگر وزوز دارید، تست شنوایی‌سنجی برای فهمیدن این­که وزوز با کم شنوایی همراه است، یا نه ممکن است پیشنهاد خوبی باشد. تأکید بر این نکته مهم است که کم شنوایی در افرادی که دچار وزوز گوش هستند ممکن است به حدی نباشد که نیاز به درمان داشته باشد.

در یک نظرسنجی از متخصصان شنوایی (شنوایی‌شناسان) در سال 2007، پاسخ­دهندگان گزارش دادند که تقریباً 60٪ از بیماران مبتلا به وزوز هنگام استفاده از سمعک حداقل کمی احساس راحتی داشتند. و تقریباً 22٪ بیماران تسکین چشمگیری یافتند.

پیشگیری از وزوز گوش
یکی از راه­های پیشگیری از وزوز گوش و احتمالاً کم شنوایی، جلوگیری از قرار گرفتن در معرض صداهای بلند است.

برای پیشگیری از پیشرفت یا بدتر شدن آسیب شنوایی:

در محیط های پُر سروصدا از محافظ شنوایی، مانند هدفون­ها یا قالب­های ضدصوت، استفاده کنید.
صدا را در وسایل پخش صوت شخصی با ولوم متوسط ​​گوش کنید.
بهبود وضعیت سلامتی، وزوز را متوقف نمی­کند، اما می­تواند به کاهش شدت آن کمک کرده و مزایای جسمی و عاطفی فراهم کند.

ورزش، غذای سالم، عادت­های خوب خوابیدن، پرهیز از استعمال دخانیات و الکل بیش از حد، فعالیت‌های تفریحی و اجتماعی و تکنیک­های مدیریت استرس و آرامش همگی می­توانند به دستیابی به وضعیت سلامتی مطلوب کمک کنند.

متأسفانه زمانی که آسیب وارد شود، هیچ راهی برای درمان آن وجود ندارد.
وزوز گوش وقتی اتفاق می­افتد که آگاهانه صدایی را در گوش یا سر بشنویم که منشاء خارجی نداشته باشد. وزوز بیماری نیست بلکه علامتی از یک بیماری است.