
ساناز بیان نویسنده و کارگردان تئاتر با اشاره به اجرای جدیدترین اثرش به عنوان «آبی مایل به صورتی» که از ششم آذر در تماشاخانه پالیز روی صحنه می رود، گفت: از سال ۹۲ که برای اولین بار نمایش «عامدانه، عاشقانه، قاتلانه» را به صحنه بردم به سمت تئاتر مستند کشیده شدم و از همان زمان درگیر موضوعاتی در این حوزه هستم و نمایش «شلتر» را نیز در همین فضا نوشتم.

وی با اشاره به اینکه پس از به دنیا آمدن فرزندش درگیر نوشتن نمایشنامه «آبی مایل به صورتی» شده است، ادامه داد: نمایشنامه اخیرم بیشتر در فضای درام اجتماعی می گنجد ولی پشتوانه پژوهشی گسترده ای دارد و مانند همان کارهای مستند برای پژوهش آن وقت گذاشتم، اما به دلیل اینکه ارتباط آدم ها در این نمایش عینی نیست و به نوعی سوبژکتیو است نمی توانم به آن تئاتر مستند بگویم ولی این اثر هم یک درام اجتماعی پژوهش محور است.

این نویسنده با بیان اینکه همیشه دوست دارد کاری را انجام دهد که در آن به نوعی افشاگری و نقد اجتماعی وجود داشته باشد، بیان کرد: دوست دارم در نقد اجتماعی یک پله جلوتر از جامعه باشم گرچه برای هر نمایش مستندی که کار کردم در زمان خودش ماه ها جنگیدم و امروز که به آن پروسه نگاه می کنم می بینم آن جنگیدن ها در حال حاضر مساله ای حل شده است. به طور مثال برای نمایش «عامدانه، عاشقانه، قاتلانه» ۲ سال تلاش کردم تا به صحنه رفت ولی اگر همان نمایش امروز قرار بود به صحنه برود راحت تر مجوز می گرفت.

بیان افزود: برای نمایش جدیدم با بیش از ۸۰ نفر به صورت میدانی مصاحبه کردم و قصه همان آدم ها را روایت می کنم.

وی در پایان از نگارش فیلمنامه ای سینمایی خبر داد و اعلام کرد: فیلمنامه «در بی زمان» به نویسندگی خودم و حمیدرضا آذرنگ آماده شده است که به زودی توسط علاءالدین پژهان جلوی دوربین می رود. فضای این فیلم کاملا با فضای آثاری که در حوزه تئاتر نوشته و کارگردانی کرده ام متفاوت است.
منبع: مهر

ساناز بیان نویسنده و کارگردان تئاتر با اشاره به اجرای نمایش «آبی مایل به صورتی» که به زودی در تماشاخانه پالیز به صحنه می رود از نگارش فیلمنامه ای با همراهی حمیدرضا آذرنگ خبر داد.