  


تناقض های رفتاری؛  یعنی آن چیزی که ادعا می کنیم هستیم  با آن چه که رفتار می کنیم. این عمل بیش از هر کسی کودکان ما را سردرگم می کند. کودکان ما هنوز وارد روابط تناقض آمیز و  بازی های گیج کننده دنیای بزرگ ترها نشده اند بنابراین بیشترین آسیب را در این باره متحمل می شوند. خوب است  هر کدام از ما متوجه  این تناقض ها به ویژه در خانه باشیم و بدانیم که کودکان ما  هشیارانه متوجه این تناقض ها هستند. 

تناقضِ  زل زدن به گوشی تلفن همراه در تاریکی خوب نیستبه کودک تان می گویید خوب نیست آدم این همه به گوشی تلفن زل بزند به ویژه در تاریکی.  به او توضیح می دهید که باید نگاه کردن به صفحه گوشی را مدیریت کرد و بیش از اندازه به صفحه گوشی زل نزد چون باعث می شود مهره های گردن آدم آسیب ببیند یا چشم هایش ضعیف شود.  به او می گویید  بهتر است گوشی تلفن یا تبلت را کنار  بگذارد و بخوابد.  کودک حرف شما را قبول می کند اما چند ساعت بعد که از خواب می پرد یا خوابش نمی برد می آید و شما را نگاه می کند که به گوشی تلفن در تاریکی زل زده اید و پیام رد و بدل می کنید و شما غافلگیر می شوید.  حتی اگر کودک شما کم سن و سال باشد اما متوجه این تناقض رفتاری می شود. 


تناقضِ زود بخواب تا صبح سرحال باشیبه کودک خود می گویید  شب به خاطر این است که آدم استراحت کند و صبح وقتی بیدار می شود سرحال باشد. کودک این گفته شما را قبول می کند اما شما تا دیروقت بیدار نمی مانید آن هم برای وب گردی ها؟ اگر زود خوابیدن برای این است که آدم صبح سرحال باشد پس چرا پدر یا مادر نمی خواهند صبح سرحال باشند؟ سرحال بودن فقط برای بچه ها خوب است؟

تناقضِ نوشابه  نخور چون پوکی استخوان می آورددرباره مضرات نوشابه های گازدار کلی برای کودک خود سخنرانی می کنید. درباره این که نوشابه های گازدار باعث می شود که جذب کلسیم برای بدن ناممکن شود و ما به پوکی استخوان مبتلا شویم آن وقت مجبوریم که در بیمارستان بستری و زود پیر و از کارافتاده شویم. اماکودک در مهمانی یا خانه می بیند که شما لیوان تان را پر از نوشابه گازدار می کنید و در یک نفس سر می کشید و چشم هایتان هم از خوشحالی و لذت می درخشد. کودک دچار این تناقض می شود: آیا پدر یا مادر می خواهند به پوکی استخوان مبتلا شوند؟  آیا پدر یا مادر می خواهند در بیمارستان بستری شوند؟ اگر پدر و مادر در بیمارستان بستری شوند من چه کار باید بکنم؟

تناقض اهمیت راستگویی و نرفتن به مسافرتبه اتفاق کودک تان به مسافرت رفته اید. پدر درباره اهمیت راست گویی کلی سخنرانی می کند. چون مادر تعریف کرده  که فرزندشان خیلی وقت ها الکی می گوید دستشویی دارد اما وقتی به دستشویی می رود آب بازی می کند. پدر درباره اهمیت راستگویی کلی سخنرانی می کند وسط سخنرانی گوشی تلفن او زنگ می خورد. پدر رو به مادر می گوید  تا ما پایمان را از شهر بیرون می گذاریم انگار همه متوجه می شوند. شیشه ها را بالا می کشد و خودرو را کنار جاده متوقف می کند  و وانمود می کند که در خانه هستند. کودک متوجه این تناقض رفتاری می شود. چرا پدر شیشه ها را بالا کشید؟ چرا وانمود کرد ما مسافرت نرفته ایم؟

تناقض خوب نبودنِ خوردن آب از شیشهمادر به پدر می گوید کودک مان دوست دارد از شیشه آب بخورد. پدر تذکر می دهد که  آدم نباید از شیشه یا پارچ آب بخورد و نشان می دهد که پدر آب را از شیشه یا پارچ  به لیوان می ریزد و می خورد. شب در اتاق کودک باز است و می بیند که پدر در یخچال را باز کرد و از شیشه یا پارچ آب خورد.

مهم نیست چقدر خوب سخنرانی می کنیداین فهرست را می توانید همچنان ادامه بدهید اما فصل مشترک همه این اتفاقات، تناقض هایی است که در دنیای ما بزرگ ترها عادی شده است اما برای کودکان عادی نیست و آن ها را دچار سرگشتگی و عدم امنیت می کند. کودکان وقتی در برابر چیزی قرار می گیرند که هم وجود دارد هم وجود ندارد دچار احساس ناامنی می شوند چون نمی دانند  بالاخره مسواک زدن خوب است یا نه ؟اگر مسواک زدن خوب است پس چرا مادر یا پدر نمی زند. از یاد نبریم که مهم نیست چقدر خوب درباره ارزش های اخلاقی یا رفتاری  می توانیم سخنرانی کنیم،  هنر این است که بین آنچه ما می گوییم یا نشان می دهیم با آنچه که در واقعیت زندگی می کنیم شکافی وجود نداشته باشد.

 

والدین آینه ای در برابر فرزندان خود هستند و آنها عملی را تکرار و دنبال می کنند که از والدین شان سر می زند. اما گاهی آنها در گفته و عمل پدر و مادر خود دچار تفاوت هایی می شوند که بین حرف و عمل انجام شده گرایش به سوی عمل انجام شده بواسطه الگو قرار دادن والدین شان گرایش پیدا می کنند. لذا حرف های جذاب و مورد تایید تازمانی که به مرحله عمل نرسند کودکان نمی توانند آن را درست یاد بگیرند.