استناد بهائیت به قرآن و تعارضات بیانی آنها در مورد هزار ساله بودن دین چگونه است؟ قبل از هر چیز لازم است توجه كنید تمام این آیاتی كه در این زمینه بهائیها به آنها استناد كرده اند و در بعضی از آنها تعبیر هزار سال آمده است مربوط به آخرت و مقدار زمان روز قیامت می باشد. لذا به شما توصیه می كنیم كه نسبت به مطالعه این‌ آیات به یكی از تفاسیر مانند المیزان یا نمونه و امثال مراجعه كنید تا اطلاعات و احاطه لازم نسبت به این آیات پیدا كنید.

بعلاوه بهائیت كه به جهت اثبات حقانیت خویش،چنین استدلال مینماید كه چون هر دوره جدیدى، مقتضیات جدید دارد پس دائم باید دین جدید بیاید و بدین طریق جاودانگى اسلام را مورد تشكیك قرار داده و دیانت جدید بهائى را اثبات مینماید؛ با كمال تعجب نسبت به خود دین بهائیت، دیگر چنین استدلالى را بر نتابیده و یا اینكه موكول به گذشت سال‏هاى بسیار متمادى می‏كند زیرا از یكسو در حالى كه به زعم بهائیان هنوز 20 سال از «ظهور مستقل مقام صاحب شریعت و نبوت و رسالت علی ‏محمد شیرازى»(مفاوضات، عباس افندى، لندن: انتشارات بریل، 1908، ) نگذشته و شرایط زمانه، دستخوش هیچ دگرگونى اساسى نشده بود، حسینعلى میرزا پاى به میدان نهاده و به نوشتن احكام و شریعت جدید مبادرت مى‏ورزد و حال آنكه خود میرزا حسینعلى در كتاب اقدس تصریح میكند: «من یدعى امراً قبل اتمام الف سنه كامله انه كذاب مفتر»(اقدس، میرزا حسینعلى، ) یعنى هر كس ادعاى امرى را، پیش از اتمام هزار سال كامل، مدعى شود، دروغگو و افترا زننده است. و از سوى دیگر در كتاب اقتدارات چنین مى‏نویسد: «سوگند به نفس كه همه ظهورات به این ظهور بزرگتر، پایان گرفت، و هر كس كه پس از چنین ظهورى، مدعى ظهور جدیدى شود، او دروغگو و افتراء زننده است»(اقتدارات، میرزا حسینعلى، ) و در جایى دیگر با كمال تعجب آمده «امتداد دین بهائیت بسیار، لااقل پانصد هزار سال است.»(مكاتیب، ج 2، ) و بدین‏گونه براى بهائیت جاودانگى قائل میشوند(جهت آگاهى كامل از این تناقضات و نقد و بررسى عقاید بهائیت ر. ك: بهائیان، پیشین).منبع:پرسمان
 
حسینعلى میرزا پاى به میدان نهاده و به نوشتن احكام و شریعت جدید مبادرت مى‏ورزد و حال آنكه خود میرزا حسینعلى در كتاب اقدس تصریح میكند: «من یدعى امراً قبل اتمام الف سنه كامله انه كذاب مفتر».