
 با توجه به حكمت عزادارى بر اهل‌بیت (علیهم‌السلام) ـ به خصوص امام حسین (علیه‌السلام) ـ حدّ عزادارى را شرع و عقلاء تعیین مى‌كنند. اگر عزادارى در شیوه‌هایى اجرا شود كه شور را بر شعور غالب سازد و به نوعى موجب انحراف از فلسفه عزادارى گردد؛ خارج از حدود عزادارى مشروع، مقبول، موجّه و معقول است. اگر قالب‌هاى عزادارى به گونه‌اى باشد كه عقلاى جامعه، آن را تقبیح كرده، آن را موجب وهن مذهب و آموزه‌هاى اصلى عاشورا مى‌دانند، قطعا حدّ غیرمجاز عزادارى خواهد بود.

گفتنى اینكه شكل و صورت عزادارى، باید به گونه‌اى باشد كه بتواند هسته و محتواى اصلى پیام عاشورا را به مردم ابلاغ كند و باور انسان‌ها را نسبت به آنها تقویت نماید، ولى اگر این ظاهر به صورتى درآید كه نه تنها باطن و مغز را نشان ندهد، بلكه باعث گردد اصل مسأله و موضوع خدشه‌دار شود، شكل و صورت مناسبى نخواهد بود و این لباس بر قامت این تن رعنا، راست نخواهد آمد.

به عنوان مثال قمه‌زنى ـ كه یك گونه خاص عزادارى است ـ نه تنها شعارها و گفتارهاى اصلى عاشورا را به درستى ابلاغ نمى‌كند؛ بلكه چنانچه مقام معظم رهبرى فرمودند، موجب وهن قضیه كربلا مى‌گردد و لذا غیرمجاز است.[1]

پی نوشت:
 [1]. در این خصوص نگا: پیرامون عزادارى عاشورا، (مجموعه سخنان، استفتائات و جواب‌هاى مقام معظم رهبرى در خصوص عاشورا).
منبع : پرسمان دانشجویی

عزادارى، باید به گونه‌اى باشد كه بتواند هسته و محتواى اصلى پیام عاشورا را به مردم ابلاغ كند و باور انسان‌ها را نسبت به آنها تقویت نماید.