دعاى روز نوزدهم ماه مبارک رمضان:
 ‏اللَّهُمَّ وَفِّرْ فِیهِ حَظِّی مِنْ بَرَكَاتِهِ وَ سَهِّلْ سَبِیلِی إِلَى خَیْرَاتِهِ‏وَ لاَ تَحْرِمْنِی قَبُولَ حَسَنَاتِهِ یَا هَادِیاً إِلَى الْحَقِّ الْمُبِینِ‏
اى خدا در این روز بهره مرا از بركاتش وافر گردان و بسوى خیراتش راهم را سهل و آسان ساز و از حسنات مقبول آن مرا محروم مساز اى راهنماى بسوى دین حق آشكار. 
 
حالتی از نبی و ولی (ع)
 ابو درداء روایت كند كه شبى امیر المؤمنین على علیه السّلام را دیدم كه از مردمان كناره گرفته و در مكان خلوتى مشغول مناجات با پروردگار و گریه و زارى است و می فرمود: بارالها چه بسیار گناهانى كه با بردبارى از عقوبتش در گذشتى و چه بسیار جرائمى كه بكرم و بزرگواریت آن را آشكار نساختى، بارالها گر چه عمرم در نافرمانى تو طى شد و گناهانم بسیار گشت ولى آرزویم تنها غفران و آمرزش تو است و امیدواریم تنها رضا و خشنودى تو است، بارالها آنگاه كه به عفو و بخشش تو فكر می كنم گناهانم بر من آسان میآید و آنگاه كه آن اخذ و گرفتن تو را بیاد مى آورم مصیبتم بر من خیلى بزرگ می آید، آه اگر در نامه عملم گناهى را مشاهده كنم كه از یاد برده‏ام و تو آن را نگاشته‏اى پس بگوئى او را بگیرید، پس واى بر آن گرفتارى كه نه عشیره‏اش می توانند او را نجات دهند، و نه قبیله ‏اش می تواند سودى بحال او داشته باشند، آه از آتشى كه جگرها و كلیه ‏ها را بریان كند، آه از آتشى كه پوست بدن را بر كند، آه از آتشى كه خرمن گستراند. 
 ناگاه دیدم صدا خاموش شد گفتم حتما حضرت را خواب برد رفتم تا آن حضرت را بیدار كنم چون ایشان را حركت دادم دیدم همچون چوب خشك شده‏اى است گفتم انا للّه و انا إلیه راجعون. امیر المؤمنین علیه السّلام از دنیا رفت و بخانه آن حضرت رفتم، و فاطمه علیها السّلام را از این امر آگاه ساختم. فرمود این حالتى است كه از ترس خدا هر شب بر او عارض میشود. پس اندكى آب بچهره‏اش بپاشیدم بهوش آمد و بمن نگریست در حالى كه من می گریستم فرمود چه چیز باعث گریه تو شده‏اى أبو درداء گفتم آنچه را كه میبینم شما بخود روا میدارى فرمود: اى أبو درداء پس حالت چگونه خواهد بود اگر مرا ببینى در حالیكه بحساب فرا خوانده شده‏ام و گناهكاران عذاب را مشاهده كنند و از دیدن ملائكه غلاظ و شداد، و شعله‏هاى آتش مرا وحشت فرا گیرد پس در پیشگاه ملكى جبار بایستم در حالیكه حیاء و شرمسارى مرا فرا گرفته و اهل دنیا بحال من ترحم كنند آن هم در پیشگاه كسیكه هیچ چیز بر او پوشیده نیست، اگر مرا در آن حال ببینى بیشتر بر من رحم می آورى، ابو درداء می گوید بخدا سوگند كه من چنین چیزى از احدى از اصحاب رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله ندیدم. 
 و روایت شده كه در غزوه بنى المصطلق بود كه شبانگاهى آیه اول سوره حج بر پیامبر صلّى اللّه علیه و آله نازل شد و مسلمین در حال حركت بودند، پیامبر صلّى اللّه علیه و آله ندا داد و مردم را بتوقف امر نمود تا اینكه گرد پیامبر صلّى اللّه علیه و آله جمع شدند حضرت آیه را بر آن ها قرائت فرمود، راوى میگوید من هیچ گاه چون آن شب آن قدر گریه كننده ندیدم، چون صبح نمودند زین را از چهار پایان بر نمی گرفتند و خیمه ‏ها را بپا نمی نمودند و مسلمانان را می دیدى كه یا گریه می كنند و یا محزون و غمگین بفكر فرو رفته ‏اند. حال اندكى فكر نما كه قومى كه در خدمت پیامبر خدا صلّى اللّه علیه و آله براى جهاد در راه خدا در حركت است، این اندازه خوف و هراس دارند و این را با حال ما، در میان این همه نعمت مقایسه نما. 
أسرارالصلاة

دریافت فایل صوتی و تصویری دعای روز نوزدهم ماه مبارک رمضان

آدرس: تهران - بلوار کشاورز - خیابان نادری - جنب حجت دوست - پلاک 12 - طبقه اول - دفتر خدمات ویژه موبایل
تلفن: 81202460، 81202566
پست الکترونیکی: MobileContent@Tebyan.com

بخش محصولات تلفن همراه تبیان
امام علی (ع): این دل ها ظرف هایی هستند و بهترین آن ها، پرگنجایش ترین آن هاست. نهج البلاغه، ح147