سوداگران مرگ و فعالان بازار کثیف مواد مخدر به خوبی درک کردند که نیمی از آمار هر کشوری را زنان تشکیل می‌دهند. زنانی که اگر وارد این بازار شوند سود سرشاری را برایشان به دنبال خواهد داشت. زنانی که در صورت اعتیاد می‌توانند تابوی مصرف مواد افیونی را بشکنند و آن را برای نسل بعد عادی جلوه داده و حتی نسلی معتاد را به دنیا بیاورند. از این رو با شناخت روحیات زنانه به ساخت و عرضه مواد مخدر برای زنان رو آورده و به این گل‌های سرسبد آفرینش هم رحم نکردند.
سوداگران زنان را بازار مصرف دیده و این نگاه بانوان را از کشتزار بودن به شوره زارهایی با گرد و خاک ‌های آزار دهنده برای همگان تبدیل می‌کند.[1] آری اگر یک زن معتاد شود یک خانواده معتاد شده و به طور کلی زشتی مصرف مواد از بین می‌ رود. با فهم چنین مطلبی، سوداگران مرگ گام‌ های نخستین را برداشته و متأسفانه به موفقیت‌های رسیدند.

موفقیت‌های شوممتأسفانه چند سالی است که مصرف سیگار و قلیان توسط زنان آمار رو به رشدی داشته است و حتی استعمال آن در فضاهای عمومی نیز دیده می‌شود. این را باید موفقیت‌های اولیه سوداگران مرگ برای جلب بانوان جامعه به اعتیاد به شمار آورد. زنانی که تا دیروز شرط عدم استعمال دخانیات را برای همسر آینده در نظر می‌گرفتند؛ امروز خود به سیگار و قلیان معتاد شده و خود را آلوده می‌بینند.
دیگر موفقیت تلخی که در اینجا رخ داده، شناخت زن و روحیات زنانه برای ترویج مصرف مواد در آنها است. زیرا همواره بهانه‌هایی مانند شکست عشقی، تلخ کامی در زندگی مشترک، مشکلات اقتصادی، کمبودهای عاطفی و... سبب رو آوردن مردان به سیگار و دیگر مواد افیونی بوده و برای زنان نیز فریبنده ظاهر می‌ شده، ولی امروزه می‌بینیم که سوداگران مرگ با شناخت بانوان علاوه بر آن عوامل واهی، بهانه‌هایی مانند کم کردن وزن یا افزایش آن را به عنوان دلیلی برای ترویج مصرف مواد در بین بانوان مطرح کرده و حتی آن را راهی برای تفریح نیز بر شمرده‌اند.

بیشتر بخوانیم:فرمولی برای نجات از دام اعتیاد
آثار تلخ فردیآلودگی به دخانیات و مواد مخدر آثار تلخ بسیاری را برای فرد بر جا می‌گذارد. اعتیاد برای زنان بسیار رنج آور تر و پر ضرر تر از مردان خواهد بود. امروزه چهره زشت، کریه و دگرگون شده مردان معتاد گواه خوبی برای اثر اعتیاد روی زیبایی افراد است. دندان‌ ها، گونه‌ها و سیمایی که با سرعت بسیار بالا در هم می‌ ریزد و زنان را بیشتر از مردان مورد حمله خویش قرار می‌ دهد.
زنان را باید معدن حیا دانست؛ حیایی وصف نشدنی و ویژه که هدیه آفریدگار به آنهاست[2] اما این حیا بعد از مصرف مواد و اعتیاد تا چه حد در فرد باقی می‌ماند؟!

آثار تلخ اجتماعیگفتیم که بانوان حلقه اول تربیتی هستند و همواره از دامان آنها مردان به معراج رفته‌‍اند. آنها اولین بسترهای تربیتی هستند و شاکله نخستین هر انسان و هر کشوری ابتدا توسط بانوان تشکیل می‌شود[3]. حال اگر این حلقه اولیه خراب شده یا تبدیل به شوره‌زار شود؛ چه کسی می‌تواند نقش مفقوده تربیت سالم را به جای بانوان پر کند. جامعه‌ای که زنان آن ناسالم باشند؛ جامعه‌ای با خانواده‌هایی ناسالم و اجتماعی آشفته، مملو از معضلات و مشکلات اجتماعی است. 
روزی بانوان پاکدامن و عفیف و با حیا، مردانی غیور، شجاع، پهلوان و جوانمرد تربیت کرده تا در بزنگاه‌های تاریخی به دفاع از ناموس، وطن و ارزش‌های دینی و اخلاقی به پا خیزند؛ حال اگر حضور این نوع بانوان در اجتماع کم شود؛ چه بلایی در انتظار جامعه ماست؟!

چه کنیم؟اگر جامعه‌ای بخواهد از لوث مواد مخدر پاک باشد؛ باید جامعه‌ای آگاه داشته باشد. آگاهی از ضررهای مواد مخدر برای پیشگیری کارایی خوبی دارد؛ به شرط آنکه فردی در صدا و سیما از بی‌اشکالی قلیان کشیدن خانوادگی صحبت نکند. 
اگر جامعه‌ای بخواهد از لوث مواد مخدر پاک باشد باید درک کند که آلوده شدن زنان به این معضل شوم تا چه حدی آثار بد را به دنبال دارد؛ به شرط آنکه این اطلاع منجر به حرکت و اقدام شود. 
اگر جامعه‌ای بخواهد بانوان را از آلودگی به مواد افیونی حفظ کند باید برای این قشر تفریحات سالم ترتیب بدهد و قدرشناس نقش مهم آنها در تربیت اجتماع باشد. 
اگر جامعه‌ای بخواهد بانوان را از آلودگی به مواد مخدر حفظ کند باید در مقابل مصرف سیگار توسط بانوان حساس باشد و اقدام درست را پیش از آن آلودگی‌ها به انجام برساند.
پی‌نوشت ها:
1- «نِسَآؤُكُمْ حَرْثٌ لَّكُمْ[بقره/223] زنان کشتزارهای شما هستند.»
2- امام صادق علیه‌السلام: اَلحَیاءُ عَشَرَةُ أَجزاءٍ تِسعَةٌ فِی النِّساءِ و َواحِدٌ فِی الرِّجالِ؛ حیا ده جز دارد، نه جزء آن در زنان است و یک جزء در مردان.  (من لا یحضره الفقیه، ج3، ص468)
3- امام خمینی (ره):«زن مظهر تحقق آمال بشر است. زن پرورش دِه زنان و مردان ارجمند است. از دامن زن مرد به معراج مى ‏رود. دامن زن محل تربیت بزرگ زنان و بزرگ مردان است.» (صحیفه امام؛ ج 7، ص 341)
زنان اولین حلقه تربیتی و پایه‌گذار نسل آینده اند. اما این نقش مهم گاهی حتی از طرف خودشان مورد فراموشی قرار می‌گیرد. برخی نیز از این خود فراموشی نهایت استفاده را کرده، زنان را بازاری دلچسب دیده و آنان را به عنوان ابزاری برای اهداف شوم خویش به کار می‌ گیرند؛ سوداگران مرگ از این دسته‌اند.