حالا امسال برای حضور در دومین المپیک بخت‌آزمایی را آغاز کرده‌ایم. در این برهه ایگور کولاکوویچ اصلاً نیازی به همفکری و همدلی جامعه والیبال ندارد. چون طی سه سال گذشته به راه رفته است.

فرار از سمت پیروزیمسابقات مرحله اول انتخابی المپیک ۲۰۲۰ توکیو در شش گروه چهار تیمی برگزار شد که تیم ملی ایران در گروه E این مسابقات حضور داشت و با وجود پیروزی برابر کوبا و مکزیک اما با باخت برابر روسیه میزبان از راهیابی به توکیو بازماند تا ایران خود را برای صعود از بازی‌های قاره‌ای آماده کند.

قسر در رفتن از دست كوبا
تیم ملی والیبال در نخستین دیدارش در رقابت‌های انتخابی المپیک سه بر دو کوبا را شکست داد. ایران خسته از مدیریت حرف، از عمل نشدن به قول‌ها گله داشت. نظم ذهنی‌اش به هم خورده بود و این برنامه تمریناتش را هم تحت تأثیر قرار داد. مصدومیت‌های ناشی از فشار کولاکوویچ بر تیم در لیگ ملت‌ها بیشتر شده بود، این هم تمرینات را از رمق انداخت. ایران خوب تمرین نکرد و اردوی بلغارستان هم لغو شد مدیریت حرف که انگار گمان نمی‌کرد روز وفای به عهد هم باشد، مجبور شد دوندگی کند بلکه یک جوری کف رضایت تیم فراهم شود تا دست کم نای راه رفتن برای بازیکنان باقی بماند. تیم ملی انتخابی المپیک را افتان‌وخیزان، ناهماهنگ و پرخطا آغاز کرد ولی همین زور ۳۰-۲۰ درصدی هم برای پیروزی بر کوبای خام کافی بود، بردن یا به عبارت بهتر، قسردررفتن از یک باخت پرانتقاد، ایران را در جدول مسابقات به‌عنوان یک مدعی نگه داشت.

اعتماد به جوان‌ترها در بازی با مکزیکدر بازی دوم با مکزیک درست مثل بازی چهاردهم ایران در لیگ ملت‌ها مقابل تیم بلغارستان، وقتی کولاکوویچ به ترکیب دومش اعتماد کرد، با ثبت یک برد سه بر صفر پاسخ مثبتی گرفت. آن روز هم کریمی، معنوی‌نژاد، قائمی، مجرد، یلی، غلامی و مؤذن به میدان رفتند. حالا ایران هم بازیکنان جایگزینی دارد که اتمسفر انتخابی المپیک را تماماً درک کرده‌اند، هم اصلی‌ها و اسمی‌هایش نفسی تازه کرده‌اند تا همگی برای برگزاری بازی سال مقابل روسیه آماده باشند.

روحیه دادن در بازی با روسیه از نوع کولاکوویچ بازی سوم مقابل روسیه بود و ایران سه بر صفر مقابل این تیم شکست خورد تا فعلاً دستش از المپیک کوتاه بماند. کدام مربی را می‌شناسید که شب مهم‌ترین بازی تیمش ضد روحیه تیم خودش حرف بزند؟ «اگر روسیه روی فرم نباشد... اگر روز خوب‌شان نباشد، اگر روز بدشان باشد... ما می بریم!» مربی ایران به روشنی معتقد است روسیه باید خوب نباشد تا ایران برنده شود، وگرنه شانسی برای برد ایران نیست! تضعیف روحیه شاخ و دم ندارد! از روحیه دادن ایگور که بگذریم، داور بلغار یک‌بار در پوئن ۱۰ - ۱۰ ست اول و بار دیگر در پوئن ۲۰ - ۲۰ ست دوم اجر زحمت ایران را ضایع کرد. ایران زهر ضعف داوری ایوانوف را در لیگ ملت‌ها - به‌ویژه در ارومیه - هم چشیده بود. او اندازه این بازی نبود. به‌هرحال، روسیه به المپیک رسید و سرنوشت صعود ایران به انتخابی آسیا از ۱۶ تا ۲۲ دی‌ماه کشیده شد. 

سه تفنگدار والیبال ایراندر رقابت‌های انتخابی المپیک سعید معروف، امیر غفور و موسوی سه تفنگدار تیم ملی والیبال ایران در این رقابت‌ها بودند. هرچند علی شفیعی و محمدرضا حضرت پور هم بسیار خوب ظاهر شدند اما سه چهره صاحب‌نام یادشده هریک با ویژگی‌های منحصربه‌فرد سیمای تیم ایران را شاداب نگه داشتند. سعید معروف که لیدری تمام‌عیار و بازی‌سازی بی‌بدیل بود، موسوی که در دفاع وسط و حملات کوتاه و بریده کولاک کرد و امیر غفور که نقش جورکش تیم را در تنگناها ایفا کرد. غفور در بازی با روسیه ۱۷ امتیاز گرفت ولی یک تیم برای پیروزی به شش بازیکن خوب و هم‌تراز نیاز دارد و با یک گل‌بهار نمی‌شود!

والیبال هنوز شانس المپیکی شدن دارداما ملی پوشان والیبال ایران برای صعود به المپیک یک شانس دیگر را از طریق مسابقات قاره‌ای دارند. مسابقات قهرمانی آسیا از ۲۲ تا ۳۰ شهریورماه به میزبانی تهران برگزار خواهد شد. هشت تیم برتر قهرمانی آسیا به مسابقات مرحله نهایی انتخابی‌های المپیک در قاره آسیا صعود می‌کنند و این هشت تیم باید از ششم دی‌ماه سال جاری در چین به مصاف یکدیگر بروند تا در نهایت قهرمان مسابقات، به‌عنوان نماینده قاره آسیا راهی المپیک شود.

سخت‌ترین رقبای ایران در مسابقات قهرمانی آسیا و انتخابی المپیک قاره‌ای را می‌توان تیم‌های چین (میزبان)، استرالیا و حتی قطر چندملیتی اعلام کرد. حساسیت این مسابقات از آن جهت بسیار بالاست که طبق اعلام فدراسیون جهانی فقط یک تیم از هر قاره می‌تواند جواز حضور در المپیک را از طریق مسابقات گزینشی قاره‌ای کسب کند. پس تیم ملی ایران برای این که بتواند راهی توکیو شود باید میان هشت تیم برتر آسیا مقام نخست را کسب کند (ژاپن به دلیل میزبانی المپیک، سهمیه حضور در بازی‌های ۲۰۲۰ را دارد. با این که بخت اول آسیا هستیم اما غرور، پایان قهرمانی است؛ نه آغاز آن. در این عرصه، هیچ کسی را نباید دست کم گرفت.منبع: همشهری جوان
اولین بار، سال ۲۰۱۶ بود که به آرزوی دیرینه والیبال دست پیدا کردیم و در مسیری که ولاسکو ترسیم کرده بود، با هدایت لوزانو راهی المپیک ریو شدیم. بگذریم که در آوردگاه پرشکوه برزیل کمتر احدی اهمیت این در تاریخی را درک کرده بود و داستان‌ها و حکایت‌های غریب به تصویر درآمد اما هر چه بود المپیکی شدیم و سر به آسمان بزرگی ساییدیم.