انجیل یوحنا و برنوبا را كلا خواندم ندیدم نوشته باشد عیسی پسر خداست البته مسیحیان معتقدند عیسی پسر خداست وخدا یكی از سه خداست؟مسیحیان حضرت عیسی (ع) را خدا می دانند . این اصلی ترین ركن ایمان مسیحی كنونی است كه عیسی را خدای پسر و گاه پسر خدا می خواند . چنین چیزی هم از نظر ادله قطعی عقلی و هم بر اساس آنچه پیامبران آموخته اند كاملا باطل و نادرست است . همچنین به نظر برخی از محققان، مسیحیان اولیه خدای یگانه را می پرستیدند و از قرن سوم به بعد انگاره تثلیث و الوهیت مسیح در مسیحیت راه یافت. اما از نظر عقلی فرزنددار بودن؛ یعنى، چیزى از سنخ خودش از فردى جدا شود؛ مثلاً در ما انسان‏ها، فرزندمان از سنخ خودمان است. بنابراین خدا اگر صاحب فرزند بشود، باید در نفس خود تجزیه شود و چیزى كه از سنخ او است، از او جدا شود، (المیزان، ج 20، ص 672). گفتنى است كه تجزیه شدن از عوارض ماده است و مادى بودن، نشانه نقص است و خدا مادى نیست ونقصى نیز در او راهندارد. بنابراین فرزند شبیه و همانند پدر است، در حالی ك ه خدا شبیه و همانند ندارد. گذشته از آن، فرند حادث است و خدا نمى‏تواند حادث باشد؛ زیرا حادث بودن، مساوى با محدودیت است. امام على(ع) مى ‏فرماید: «لَمْ یَلِدْ» فیكون مولودا و «لَمْ یُولَدْ» فیصیر محدوداً؛ « و كسى را نزاد» كه خود نیز مولود باشد و «از كسى زاده نشده» تا محدود گردد، (نهج ‏البلاغه، خطبه 186). به عبارت دیگر اگر خدا كسى را بزاید خود نیز مولود خواهد بود. و آنكه مولود است، حتماً حادث است و طبعاً محدود مى ‏باشد. بنابراین فرزند داشتن به معناى نیازمندى است و خداوند بى ‏نیاز محض است ؛ زیرا صرف الوجود و واقعیت محض و نامحدود و لا یتناهى است و هیچ گونه تركیب و تعدد در او راه ندارد. گذشته از این، درباره عیسى(ع) چند نكته ضرورى است:
1. عیسى(ع)، حادث است؛ یعنى، در زمانى متولد شده است كه قبل از آن نبوده است و این نشانه محدودیت اوست و محدودیت با خدایى كه یكى از صفات آن بى‏ نیازى و نامحدودى است، سازگارى ندارد.
2. زندگى و مرگ و تمام شؤون عیسى(ع) به دست خداوند است. حضرت عیسى(ع) هلاك ‏پذیر است و آن كه هلاك‏ پذیر باشد، خدا نیست.
3. عیسى(ع)، مثل سایر انسان‏ها، مملوك خدا و بنده است و طبعاً نمى‏تواند معبود و خدا باشد. معبود حقیقى كسى است كه بى‏نیاز محض باشد. امام رضا(ع) در مناظره با رهبر مسیحیان (جاثلیق) به این نكته اشاره فرموده است. آن حضرت به جاثلیق فرمود: ما به عیسى ایمان داریم، تنها به او این اشكال را وارد مى‏ دانیم كه كم عبادت مى‏كرد و نماز و روزه‏اش كم بود. جاثلیق گفت: به خدا قسم، علم خود را فاسد كردى! و كار خود را ضعیف كردى! من تو را دانشمندترین مسلمانان مى‏ پنداشتم. امام فرمود: چرا چنین مى‏اندیشى؟ گفت: زیرا گفتى عیسى كم عبادت بود و نماز و روزه‏اش كم بود. و حال آن كه عیسى(ع) هیچ روزى را بدون روزه شب نكرد و هیچ شب را به خواب نگذراند و تمام روزها روزه بود و شب‏ها به نماز مى‏ایستاد. امام فرمود: براى چه كسى روزه مى‏گرفت و نماز مى‏گذاشت؟ جاثلیق مجبور به سكوت شد، (الاحتجاج، الشیخ الطبرسى، ج 2، ص 407). زیرا اگر عیسى مسیح، خدا و فرزند خدا باشد، نیازى به عبادت ندارد و اگر تمام عمرش عبادت مى ‏كرد، بنابراین خدانیست، (نبوت، استاد شهید مطهرى، ص 275). روشن است كه خداوند، واحد است و دلایل و برهان ‏هاى قطعى دلالت بر یگانگى خدا وساطت و عدم محدودیت او دارد. بنابراین فرزنددار بودن خداوند، نفى یگانى و بساطت خدا است و اعتقاد مسیحیان به تثلیث، اعتقادى فاسد است كه با بساطت و یگانگى و عدم محدودیت خداوند، ناسازگار است و به این دلیل قرآن آن‏ها را محكوم به كفر مى‏ كند، (المائده: 73).منبع:پرسمان
عیسى(ع)، حادث است؛ یعنى، در زمانى متولد شده است كه قبل از آن نبوده است و این نشانه محدودیت اوست و محدودیت با خدایى كه یكى از صفات آن بى‏ نیازى و نامحدودى است، سازگارى ندارد.