 ولا تحسین الذین قتلوا فی سبیل ا… اموات بل احیا عند ربهم یرزقون

آنان که در راه خدا کشته میشوند مرده نپندارید بلکه آنان زنده اند ودر نزدپروردگار روزی میخورند.

با سلام و درود به رهبر کبیر انقلاب و رزمندگان وشهدا عزیز وصیتنامه خودرا شروع میکنم.

پدر ومادر عزیزم،اگرمن سعادت نصیبم شد که شهید شدم ناراحت نشوید حتی باید افتخار کنید که فرزندتان در راه خدا کشته شد و به ندای هل من ناصرینصرنی حسین زمان پاسخ گفت.
پدرو مادرم مرا حلال کنید که فرزند خوبی برای شما نبودم و من سختیهای شما را جبران نکردم ، این شهدا امانتهایی هستند که خداوند به دست شما سپرده و بعد آنرا پس میگیرد کسی که نمی گذارد فرزندش به جبهه برود به امانت خدا خیانت کرده است پدر عزیز میدانم از اینکه دومین فرزندت را در راه خدامیدهی کمی ناراحت می شوی ولی صبر کن که صبر اساس کار ماست ،مار مهربانم توهم باید صبر داشته باشی .مانند مادر علی اکبرو علی اصغر صبرداشته باشی.
برادران و خواهرانم انشا ا… که شما راه شهدا را ادامه دهید وتا خون در رگ شماست از دین وناموس خود دفاع کنید.

وخواهرم تو با حجابت میتوانی به امریکای جنایتکار صدامیان کافر پاسخ دهی که راه شهدا را ادامه میدهیم ،مبارزه است.

چند کلمه با دوستانم دارم ، برادران عزیز میدانید که مبارزه و جنگ احتیاج به نیرو دارد رزمنده میخواهد ،امیدوارم که شما هم وارد صحنه جنگ شوید وادامه دهنده راه شهدا باشید.

همشهریان عزیز امیدوارم که شما مبارزه خود علیه دشمنان اسلام ادامه دهید وامام بزرگوار راتنها نگزارید و هرکس که می تواند به جبهه برود که واجب کفایی است واگر نتوانستید با کمکهای نقدی وجنسی خود رزمندگان را یاری کنید ، امیدوارم که روزی شهرما به نام شهر خون وشهادت و شهر مبارزه نامگذاری شود.

والسلام_خداحافظ

ضمنا روی قبرم بنویسید:
من به خود نیامدم اینجا که به خود باز روم آنکه آورد مرابازبرد در وطنم
مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک چند روزی قفسی ساخته اند از بدنم
 
۶۵/۱۲/۱۲_محمد علی قوسمنبع:فاتحان



پدر ومادر عزیزم،اگرمن سعادت نصیبم شد که شهید شدم ناراحت نشوید حتی باید افتخار کنید
