 در این باره گفتنى است، تورات و انجیل‏هاى چهارگانه، به اتفاق همه محقّقان مسیحى و ارباب كلیسا سال‏ها پس از حضرت مسیح، از سوى عده‏اى به رشته تحریر درآمده است.
 میلر نویسنده كتاب تاریخ كلیساى قدیم مى‏گوید: «خداوند ما، عیسى مسیح كلمه پاك خدا بود و در وى تمام خزاین علم و حكمت مخفى بود و لازم نبود كتابى نوشته به یادگار بگذارد» «1».
 جان بى‏ناس نویسنده كتاب تاریخ جامع ادیان مى‏گوید: «این نكته مسلم است كه عیسى خود تعالیم خود را تحریر نكرد. عموم مورخان متفق‏اند: بعد از مرگ او (عیسى) بعضى از شاگردان وى آن كلمات و اقوال را به رشته كتابت درآوردند.
 از دیدگاه آنان مجموع نوشته‏ها در اثر اعمال مسیحیان صدر اول، رنگ‏هاى خاصى به خود گرفته و بعضى اقوال بر آن افزوده شده است را به عیسى منسوب دانسته‏اند. باز روى هم رفته، همین مجموعه نوشته‏ها، نخستین منبع و تنها سرچشمه اطلاعاتى است كه نویسندگان انجیل متى و انجیل لوقا از آن اقتباس كرده‏اند. آنان بعداً از انجیل مرقس- كه قبلًا وجود داشته و در حدود سال 65 میلادى كتابت شده است- نیز استفاده كرده‏اند. انجیل یوحنا از همه متأخر است و در آخر آن قرن نگاشته شده و بیشتر از منابع خصوصى دیگر كسب اطلاع كرده است» «1».
 توماس میشل كشیش كاتولیك مى‏نویسد: «مسیحیان معتقدند: خداوند كتاب‏هاى مقدس را به وسیله مؤلفان بشرى نوشته است. هر یك از آنان در عصرى خاص مى‏زیسته و به رنگ زمان خود در آمده بوده‏اند. همچنین این مؤلفان مانند دیگر انسان‏ها با محدودیت‏هاى زبان و تنگناهاى علمى دست به گریبان بوده‏اند. اصولًا مسیحیان نمى‏گویند كه خدا كتاب‏هاى مقدس را بر مؤلفان بشرى املا كرده است؛ بلكه معتقدند او به ایشان براى بیان پیام الهى به شیوه خاص خودشان و همراه با نگارش مخصوص و سبك نویسندگى ویژه، توفیق داده است. به عقیده همه مسیحیان، اصل پیام از خدا آمده و در نتیجه حق است؛ اما شكل پیام تنها به خدا مربوط نمى‏شود؛ بلكه به عامل بشرى نیز ارتباط مى‏یابد. این عامل بشرى، نویسنده كتاب است كه مانند همه مردم محدود و در معرض خطا است. گاهى این نویسنده بشرى نظریات غلط یا اطلاعات اشتباه‏آمیزى دارد كه اثر آن در متن كتاب باقى مى‏ماند» «2».
 گفتنى است: گروهى از دانشمندان مسلمان معتقدند: در كتاب‏هاى آسمانى‏
 گذشته، تحریف لفظى صورت نگرفته؛ بلكه آنچه واقع شده تحریف معنوى و نیز گم شدن آنها و تحریف در ترجمه‏ها بوده است «1».
 اما در هر صورت آنچه اكنون در كتاب عهدین وجود دارد در بسیارى از موارد غیرقابل قبول است كه به چند مورد اشاره مى‏كنیم:
 1. اتهامات ناروا به پیامبران؛
 علاوه بر رسوخ تحریفات بنیادى و اعتقادى در كتاب مقدس، پاره‏اى از اتهامات ناروا و غیراخلاقى به برخى از پیامبران نسبت داده شده است كه قلم از بیان آن شرم دارد! «2» این در حالى است كه براهین عقلى لزوم عصمت پیامبران را اثبات مى‏كند.
 2. وجود افسانه‏ها؛
 وجود افسانه‏هاى بى‏پایه در كتاب مقدس، یكى دیگر از جنبه‏هاى تحریف آن است؛ از جمله مى‏توان به كشتى گرفتن حضرت یعقوب با خدا و غلبه او بر خدا، اشاره كرد! «3»
 3. گناه جبلى؛
 مسیحیان معتقدند: آدم در بهشت به گناه آلوده و این گناه به حساب همه فرزندان او نوشته شده است؛ یعنى، انسان ذاتاً با به دوش كشیدن بار گناه، به دنیا مى‏آید! هر چند پس از آمدن به دنیا هیچ گناهى مرتكب نشود و هرگونه تلاش و عمل انسان در رهایى از این خطا، سودى نخواهد بخشید و تصلیب و به دار كشیده شدن حضرت عیسى، كفّاره گناه ذاتى و جبلى انسان است!

4. تقویت ظلم؛
 یكى دیگر از آموزه‏هاى نامعقول كتاب مقدس، توجیه ظلم و ستم و دعوت به سكوت در برابر حاكمان ظالم، به بهانه این است كه آنان، حاكم و سایه خدا در زمین‏اند! «1»
 وجود این گونه آموزه‏هاى غیرعقلانى در كنار طرح مسئله تثلیث و تجسیم و وجود تناقض‏هاى متعدد در متن كتاب مقدس، موجب سلب اعتماد هر چه بیشتر مى‏شود. «2»
 افزون بر آن، تحقیقات علمى و زبان شناختى، بر عدم وثاقت متون مقدس گواهى داده است. توماس میشل-/ استاد الهیات مسیحى-/ بر آن است كه به اعتقاد بیشتر متفكران كاتولیك، پروتستان و ارتدوكس كتب مقدس املاى الهى نیست و داراى عصمت لفظى نمى‏باشد و گاهى نویسندگان بشرى آن، نظریات غلط یا اطلاعات اشتباه‏آمیزى را در متن كتاب باقى گذاشته‏اند «3».
 تحریف تورات‏
 تحریف تورات از نظر تاریخى و علمى قطعى است، از جمله در عهد قدیم كتاب دوم تواریخ ایام، باب 34 سخن از یافته شدن دوباره تورات است كه معلوم مى‏شود تورات در نزد بنى‏اسرائیل نبوده و مفقود شده بود و نیز در باب 36 سفر پیدایش، شرح وفات و دفن حضرت موسى است و معلوم مى‏شود كه‏این مطالب پس از حضرت موسى به تورات اضافه شده است و تورات دستكارى شده است. در صورتى كه قرآن معجزه نبى اكرم است و یكى از وجوه اعجاز آن، فصاحت و بلاغت آن است. معجزه امرى است خارق العاده كه سایر افراد بشر از آوردن نظیر آن عاجزند و دلیل و شاهد بر صدق ادعاى نبوت است و جاودانگى این معجزه، مى‏طلبد كه همچنان از تحریف به دور باشد. قرآن با بیان بسیار قاطع و صریح، تمام كسانى را كه منكرند یا شك و تردید دارند؛ نه تنها دعوت به مبارزه كرده بلكه تحریك و تشویق هم كرده است: «بگو اگر تمام جهانیان اجتماع كنند تا كتابى مانند قرآن بیاورند، نمى‏توانند؛ اگر چه نهایت همكارى را به خرج دهند» «1». و بالاتر از این مى‏گوید: «اگر مى‏توانید ده سوره و یا حتى یك سوره و یك آیه مثل قرآن بیاورید» «2». اما آن قدر فاصله بین كلام بشر و كلام وحى قرآن و این معجزه جاوید وجود دارد كه تا به امروز هیچ كس نتوانسته حتى آیه‏اى نظیر قرآن بیاورد. همین معجزه بودن قرآن و ناتوانى بشر در آوردن كلامى نظیر آن، مانع از تغییر به معناى افزودن چیزى به آن شده است؛ چرا كه تفاوت قرآن با كلام بشرى آن قدر زیاد است كه به آسانى آنها را از هم جدا مى‏كند.
 علاوه بر نكات یاد شده، بررسى مضمون و مفاد قرآن كریم، خود شاهدى بر عدم تغییر و بقاى كلام الهى است؛ زیرا از یك سو از نظم و هماهنگى و عدم اختلاف در مطالب و مضامین برخوردار است (در حالى كه اگر دستخوش تحریف و تغییر و اضافه مى‏گشت، تناقض و ناسازگارى بین مطالب آن پیدا مى‏شد و یكسان و یك دست نمى‏بود) و از سوى دیگر مضامین آن، با موازین و براهین عقلى سازگار است كه خود شاهدى بر صحت و عدم تغییر آن است.
 __________________________________________________
 (1). اسراء (17)، آیه 90.
 (2). هود (11)، آیه 16؛ بقره (2)، آیه 21.
منبع :پرسمان/معارف
چگونه مى‏توان قبول كرد تنها قرآن تحریف نشده است؛ اما كتاب‏هاى آسمانى دیگر تحریف شده‏اند؟