به گزارش روابط عمومی، بخش تاریخ ایران و جهان موسسه فرهنگی اطلاع‌رسانی تبیان این مقاله را بر اساس مستندات و روایات تاریخی تهیه و منتشر کرده است.
فهیمه سادات آقامیری در این مقاله می نویسد: «نحوهٔ مدیریت شاه و عدم احترام و مغایرت آن با قانون اساسی و اعلامیه حقوق بشر از دیگر نکات مورد تأکید نویسندگان نامه بود. آنان در بخش پایانی نامه تنها راه برون رفت از چنین وضعیتی را ترک حکومت استبدادی، تمکین مطلق به اصول مشروطیت، احیای حقوق ملت، احترام واقعی به قانون اساسی و اعلامیه جهانی حقوق بشر، انصراف از حزب واحد، دادن آزادی مطبوعات و آزادی اجتماع، آزادی زندانیان، دادن اجازه بازگشت به تبعید شدگان سیاسی و استقرار حکومتی که متکی بر اکثریت نمایندگان منتخب از طرف ملت باشد، اعلام کردند. در این نامه برخلاف سابق و به عمد تقویم شاهنشاهی و لقب همیشگی آریامهر در کنار پهلوی دوم نیامده بود". اما حدود پانزده ماه بعد از انتشار این نامه بختیار پیشنهاد شاه برای نخست وزیری‌اش را پذیرفت به طوری که حتی یاران نزدیکش هم از تصمیم عجیب او یکه خوردند و او را به خاطر این تصمیم از حزب اخراج کردند، برخی حرکت عجیب بختیار را برای پذیرفتن نخست وزیری از ویژگی های فردی اش می دانند. بختیار تحت تأثیر این قرائت از رابطه دین و سیاست در رساله دکترای خود با اشاره به جدایی این دو مقوله در جریان تاریخ می‌گوید که امروزه مسلکهایی توتالیتر در تحول خود نوعی بازگشت به وحدت این دو نیرو را دنبال می‌کنند. این اظهارنظر بختیار نشان‌دهنده ذهنیت او از بروز اسلام سیاسی در آن دوران است. بختیار در پایان‌نامه خود طی بررسی تحولات قرون‌وسطی به مسئله ظهور و شکوفایی اسلام می‌پردازد و از امت جهانگیر و توتالیتر دیگری که پا به عرصه وجود نهاده است، یاد می‌کند. همین ذهنیت بختیار نسبت به رابطه دین و سیاست و البته جاه‌طلبیهای شخصی است که به کنشهای سیاسی او در جریان انقلاب شکل می‌دهد. براین اساس در زمانی که جبهه ملی در حال بررسی مسئله نوع مواجهه خود با شاه بود، بختیار حاضر به همکاری با حکومت می‌شود. در حالی‌که افرادی مانند سنجابی پذیرش نخست‌وزیری بدون توافق با شاه درباره سمت فرماندهی کل نیروهای مسلح، ترک کشور و تعیین تکلیف سلطنت از طریق همه‌پرسی را غیرممکن می‌دانستند، بختیار که بیشتر از شاه از قدرت‌گیری نیروهای مذهبی واهمه داشت، نخست‌وزیری را قبول کرد.سنجابی در خاطراتش می‌گوید که بختیار در جلسه‌ای که با او و دیگر افراد جبهه برگزار کرده با اشاره به دیدار با شاه گفته که او حاضر به پذیرش برخی از درخواستهای جبهه ملی است، اما صحبتی از نخست‌وزیری خود نکرده است. در آنجا بحث شده که بگذارید موضوع را با آیت‌الله خمینی(ره) در میان بگذاریم تا تصمیم‌گیری کنیم. بعد ظهر بود که یک‌دفعه بحث نخست‌وزیری بختیار مطرح‌شده و اعلام می‌شود که او این مسئله را پذیرفته است. »
متن کامل این مقاله در اینجا قابل مشاهده است.

وبسایت فرهنگی اطلاع‌رسانی تبیان در مقاله ای دینی به بررسی روزهای پایانی رژیم منحوس طاغوت و روزهای آغازین انقلاب نور پرداخت.