
خانم ناظم با هزار زحمت داشت بچه ها را به صف می کرد. یک هفته ای می شد که کار خانم ناظم همین بود. بچه های کلاس های بالاتر زود صف می بستند و می رفتند سر کلاس. آن وقت حیاط می ماند و خانم ناظم و کلاس اولی ها.

خانم ناظم به هر کسی که می رسید دستی به سر و رویش می کشید ، یقه رووش کج شده اش را صاف می کرد گل سر شل شده ای دوباره می بست خرده بیسکوییت های زنگ تفریح را از لب و دهانی می تکاند و خلاصه، همه را صاف و صوف می کرد و منظم در یک صف قرارشان می داد. او مطمئن بود که تا به آخر صف برسد  دوباره اول صف شلوغ و پلوغ و به هم ریخته است.

خانم ناظم با مهربانی اما کمی جدی گفت: اگه آماده نشوید به کلاس نمی رسید ها....

هنوز جمله اش تمام نشده ود که از اول صف صدای جیغی بلند شد.

خانم ناظم بقیه صف را رها کرد و خودش راب ه اول صف رساند.گلاب جیغ می کشید و مثل ابر بهار گریه می کرد. خانم ناظم نشست و خودش را هم قد گلاب کرد.

گلاب با هق هق گفت: خانم، مگر شما نگفتید از کوتاه به بلند؟

خانم ناظم گفت: چرا؟

گلاب گفت: خانم مگر من از همه کوتاه تر نیستم؟

خانم ناظم گفت: چرا؟

گلاب گفت: پس چرا من اول صف نیستم؟

خانم ناظم گفت: درسته

گلاب چینی به ابروهایش داد و یک طوری که دل خانم ناظم را می برد گفت: خانم این ها به زور می خواهند جای من را...

خانم ناظم بلند شد ایستاد و با افسوس نگاه کرد. صف دوباره به هم ریخته بود و ممثل یک جاده مارپیچ شده بود.

خانم ناظم فکری کرد. دو سه بار کف دست هایش را محکم به هم زد و با صدای بلند گفت: بچه ها، بیاایید یک بار دیگر صف را مرتب کنیم. از کوتاه به بلند.

بعد طوری به نفر پشت سر گلاب نگاه کرد که یعنی دوباره تکرار نشود.

این بار من هم می شوم یکی از شما. 

بعد پشت به گلا جلوی صف ایستادو دست هایش را به جلو دراز کرد: خب، همه در یک خط. دست ها به سمت جلو و روی شانه های هم کلاسی. با شماره سه دست ها پایین.

خانم ناظم هنوز شماره سه را نگفته بود که صدای جیغ آشنایی به گوش رسید. گلاب پشت سر خانم ناظم فریاد زد: باز هم که من نفر دوم شدم...مطالب مرتبط:چه طوری قد بلندی داشته باشیم؟کوه قد بلند
کلید قد بلند

کانال کودک و نوجوان تبیان
تنظیم: شهرزاد فراهانی- نویسنده: بهاره نیک خواه آزاد

 

 

بچه های عزیزم، بعضی از ما قد بلند تر و بعضی هم قد کوتاه تری داریم، باید به هم احترام بگذاریم و در صف اجازه بدهیم قد کوتاه تر ها جلوی صف بایستند..