آژانس فضایی اروپا از به پایان رسیدن عملیات فضاپیمای روزتا و توقف این فضاپیما در ماه سپتامبر خبر داد. این فضاپیما در سال ۲۰۱۴ در مدار یک دنباله‌دار قرار گرفته بود.

مقامات آژانس فضایی اروپا (ESA) به تازگی اعلام کردند که فضاپیمای روزتا (Rosetta)  متعلق به آژانس فضایی اروپا در تاریخ ۳۰ سپتامبر سال جاری ماموریت خود را متوقف خواهد کرد. احتمالا به خاطر داشته باشید که کاوشگر روزتا، کاوشگری بود که در سال ۲۰۱۴ با قرار گرفتن در مدار ستاره‌ی دنباله‌دار شوریوموف-ژراسیمنکو 67P/Churyumov-Gerasimenko مورد توجه قرار گرفت. روزتا با قرار گرفتن در مدار این دنباله‌دار، فرودگر نافرجام فیله را برای آغاز فرایند کارش روی آن فرود آورد.

 در حالی که فضاپیمای روزتا هنوز هم در حال عملیات است، اما موضوعی که وجود دارد این است که این فضاپیما بیشتر و بیشتر از خورشید دورتر می‌شود و این امر بدان معنی است که در نهایت انرژی خورشیدی روزتا به اتمام خواهد رسید و سپس ارتباطات ما با آن برای همیشه متوقف خواهد شد. یکی از مقامات آژانس فضایی اروپا در این باره گفته است:

 ماموریت روزتا در حال پایان است و دلیل آن تیز فاصله گرفتن روزافزون فضاپیما از خورشید و زمین است. این فضاپیما در حال حرکت به سمت مدار مشتری است که به طور قابل توجهی به کاهش انرژی خورشیدی لازم برای کار فضاپیما و ابزارهای آن و کاهش پهنای باند موجود برای ارتباط داده‌های علمی در فضاپیما خواهد انجامید.
پیشتر در سال ۲۰۱۱، روزتا دورترین بخش از ماموریت خود را با موفقیت پشت سر گذاشت و به فاصله‌ی ۸۰۰ میلیون کیلومتری از خورشید رسید و در ادامه وارد یک خواب طولانی در ۳۱ ماه گذشته شده است.

 در حال حاضر، این فضاپیما در نزدیکی مدار ستاره‌ی دنباله‌دار 67P/Churyumov-Gerasimenko در حال گردش است که به فاصله‌ی ماکزیمم بیش از ۸۵۰ میلیون کیلومتر از خورشید می‌رسد. این فاصله در واقع به عنوان دورترین فاصله‌ای خواهد بود که روزتا از مرکز منظومه شمسی تا کنون در آن قرار داشته است.

 از آنجایی که تیم تحقیقاتی باور ندارد که روزتا قادر به دوام آوردن یک خاموشی طولانی مدت در فاصله‌ی بیشتر باشد، از این رو آنها تصمیم گرفته‌اند تا فضاپیما را در سطح ستاره‌ی دنباله‌دار مذکور همانند فرودگر فیله برای همیشه متوقف کنند. تیم تحقیق آژانس فضایی اروپا همچنین اظهار کردند که:

ساعات پایانی فرود، روزتا را قادر می‌سازد تا بسیاری از اندازه‌گیری‌هایی را که تنها یک بار امکان آن وجود دارند، صورت دهد. از جمله‌ی این موارد می‌توان به تصویربرداری با وضوح بسیار بالا اشاره کرد که بازده علمی روزتا را با داده‌های نمای نزدیک و گرانبهایی که تنها با انجام چنین پایانی قابل دسترسی هستند را افزایش خواهد داد. هرچند که ارتباطات متوقف خواهند شد، با این حال، پس از آن که مدارگرد به سطح دنباله‌دار رسید و عملیات نهایی خود را نیز به انجام رساند، در ادامه تمامی عملکردهایش پایان خواهند یافت.
 باید توجه داشته باشیم که انجام این فرایند آسان نخواهد بود. تیم تحقیقات برای فرود آوردن روزتا روی یک ستاره‌ی دنباله‌دار باید به دقت این فضاپیما را تحت کنترل داشته باشند. زیرا میزان جاذبه با نزدیک‌تر شدن فضاپیما به دنباله‌دار افزایش می‌یابد. مدیر عملیات روزتا سیلویان لودیوت (Sylvian Lodiot) در این مورد گفت:

هر اندازه که به ستاره‌ی دنباله‌دار نزدیک‌تر می‌شویم، بیشتر تحت تاثیر قرار گرانش غیر یکنواخت آن قرار خواهیم گرفت و احتیاج به کنترل بیشتر و بنابراین مانورهای بیشتری در مسیر آن خواهیم داشت. چرخه‌ی برنامه‌ریزی ما باید به در بازه‌های زمانی بسیار کوتاه‌تر اجرا شود.
 حتی اگر عملیات واقعی روزتا به زودی به پایان برسد، این تیم تحقیقاتی هنوز مقدار زیادی کارهای مربوط به تجزیه و تحلیل تمام داده‌های جمع‌آوری شده توسط فضاپیما را پیش روی خود دارند و هیچکس نمی‌داند که چه نکاتی در آینده ممکن است از این داده‌ها کشف شوند. مت تیلور (Matt Taylor) یکی از دانشمندان این پروژه گفت:

ما در حال تلاش برای بهره‌برداری از بیشترین میزان مشاهدات قبل از به اتمام رسیدن انرژی خورشیدی فضاپیما هستیم. آژانس فضایی اروپا در روز ۳۰ سپتامبر پایان عملیات فضاپیما را به طور رسمی اعلام خواهد کرد، اما این پایان در واقع به منزله‌ی آغاز فازی خواهد بود که در آن، تیم تحقیقات به طور کامل روی بعد علمی این رویداد تمرکز خواهند کرد. این همان چیزی است که ماموریت روزتا برای انجامش راه‌اندازی شد و ما سال‌ها کار علمی را در پیش روی خود داریم تا بتوانیم داده‌هایمان را به طور کامل تجزیه و تحلیل کنیم.
 نوعی درگیری و حس عاطفی نیز پیرامون پیوستن روزتا به فرودگر فیله بر روی سطح 67P/Churyumov-Gerasimenko وجود دارد، مخصوصا اگر در نظر داشته باشیم که بار عاطفی و روانی زیادی نیر در زمان اجرای هر دو پروژه وجود داشته است.

 روزتا و فیله توجهات بسیاری از دوستداران فضا را در سراسر جهان از طریق توییتر به خود جلب کرده‌اند و همین امر باعث می‌شود تا دو فضاپیما به طور گسترده ای نگاه‌های انسان‌پندارانه از سوی افراد دریافت کنند. همین نوع دیدگاه انسان‌پندارانه باعث می‌شود تا چنین پایانی برای طرفداران آنها اندکی سخت و ناخوشایند باشد.

 خبر خوب این است که با شروع روند پایان یک ماموریت، چندین ماموریت دیگر کلید می‌خورند. در واقع، فضاپیمای جونو (Juno) ناسا به تازگی در مدار مشتری قرار گرفته و شاید به نوعی بتواند خلا ایجاد شده توسط فضاپیمای فیله و روزتا را جبران کند.منبع: زومیت
پیشتر در سال ۲۰۱۱، روزتا دورترین بخش از ماموریت خود را با موفقیت پشت سر گذاشت و به فاصله‌ی ۸۰۰ میلیون کیلومتری از خورشید رسید و در ادامه وارد یک خواب طولانی در ۳۱ ماه گذشته شده است.