

پاسخ:

الف) خنده عمدی: خندیدن با صدا و عمدی نماز را باطل می کند؛‌ اما لبخند زدن و خنده بی صدا نماز را باطل نمی کند.

ب) خنده غیر عمدی: خندیدن غیر عمدی نماز را باطل نمی کند؛‌ هر چند با صدا باشد. [1]


آیت الله بهجت: اگر با صدا بخندد، ولی به حد قهقهه نرسد، در صورتی که مقدمه خندیدن با اختیار و توجه خودش بوده، نمازش باطل است و در غیر این صورت، بنابر احتیاط واجب نمازش باطل است و باید نماز را تمام کرده و دوباره نماز بخواند. [2]

آیت الله سیستانی: بنابر احتیاط واجب،‌ اگر مقدمات خنده اختیاری هم نباشد، در صورتی که وقت برای اعاده باشد باید آن را اعاده کند، ولی اگر به عمد بی صدا بخندد یا به اشتباه و بدون توجه با صدا بخندد، نمازش اشکال ندارد. [3]

آیت الله صافی: چنانچه نمازگزار به اشتباه و بدون اختیار با صدا بخندد، به طوری که صورت نماز از بین برود، نماز باطل است. [4]

آیت الله مکارم: خنده غیر عمدی، نماز را باطل می کند؛‌ ولی به گمان این که در حال نماز باطل نیست باطل نمی کند. [5]

پی نوشت:
[1]. امام، توضیح المسائل، ذیل م 1150.
[2]. بهجت‌،‌ توضیح المسائل،‌ قبل از م 946 و استفتائات، ج 2، س 2211 تا 2215.
[3]. سیستانی، توضیح المسائل، ذیل 1137.
[4]. صافی، توضیح المسائل، م 1159.
[5]. مکارم، توضیح المسائل، م 1031.
منبع : سایت تبارک/  برگرفته از کتاب «رساله مصور»، ج2، ص 138.
سوال: حکم خندیدن عمدی یا غیر عمدی در نماز چیست؟