«بودجه خرید خانه نیما یوشیج تأمین شده و این خانه بعد از مرمت افتتاح خواهد شد.» این سخنی است که سمیع الله حسینی مکارم سرپرست شهرداری تهران در مراسم افتتاح خانه موزه جلال آل احمد وعده تحقق آن را داد.

بعد از انتخاب افشانی به عنوان شهردار تهران، مکارم همچنان معاون مالی و اقتصادی شهرداری بود تا اینکه بازنشسته شد و رفت، اما نه در طول معاونت او و نه پس از آن، خانه نیما یوشیج هیچگاه خریداری و تبدیل به موزه نشد.

با رفتن حسینی مکارم، زریر نگین تاجی سرپرست معاونت مالی و اقتصادی شهرداری تهران شد و چشم همه دلسوزانی که به امید تأمین اعتبارات از سوی معاونت مالی و اقتصادی بودند، به سوی مدیر جدید دوخته شد.

زریر نگین‌تاجی سرپرست معاونت مالی و اقتصادی شهرداری تهران در گفتگو با خبرنگار  حوزه شهری گروه اجتماعی، در پاسخ به سوالی مبنی‌بر اینکه مهم‌ترین موانع برای تملک خانه نیما یوشیج چیست، گفت: من در جریان نیستم و در اولویت‌هایی که کمیسیون فرهنگی و اجتماعی با ما مطرح می‌کنند، چنین موضوعی طرح نشده است.
سرپرست معاونت مالی و اقتصادی شهرداری تهران تصریح کرد: اولویت ما در حال حاضر برج طغرل است و تلاش می‌کنیم با پیگیری‌های خود تا پایان سال از آن بهره‌برداری شود.

وی با تأکید بر اینکه در مورد خانه نیما یوشیج مطلبی به من نگفته‌اند و در جریان نیستم، افزود: تاکنون کسی از شورا یا شهرداری در این خصوص با من گفتگویی نکرده است.

حسن خلیل آبادی عضو شورای شهر تهران در گفتگو با خبرنگار  حوزه شهری گروه اجتماعی باشگاه خبرنگاران جوان، گفت: بعد از رفتن مکارم، دیگر موضوع را از معاونت مالی پیگیری نکردیم و با پیگیری‌هایی که از طریق شرکت توسعه فضاهای فرهنگی انجام دادیم، قرار شد آن‌ها از بودجه خودشان کمک کنند تا خانه نیما یوشیج تبدیل به موزه شود.

وی تصریح کرد: دو هفته قبل در کمیسیون فرهنگی هم مصوب کردیم که شرکت توسعه فضاهای فرهنگی، تملک خانه نیما را پیگیری کند.

عضو شورای شهر تهران افزود: سال گذشته که هنوز نوسانات ارزی رخ نداده بود، مالک ۱۲ میلیارد تومان برای این خانه قیمت گذاشته بود که چون از نظر شهرداری ارزش ریالی ملک کمتر از این میزان بود و اعتبارات لازم برای این موضوع وجود نداشت، ملک خریداری نشد.

همچنین محمدجواد حق‌شناس رئیس کمیسیون فرهنگی شواری اسلامی شهر تهران در گفتگو با خبرنگار  حوزه شهری گروه اجتماعی باشگاه خبرنگاران جوان، در خصوص وضع موجود خانه نیما یوشیج گفت: مالک این خانه اصرار دارد که به هر طریق ممکن این ملک را تخریب و نوسازی کند و چون شهرداری به منظور حفظ آن پروانه ساخت نمی‌دهد، آن را رها کرده و به این روز انداخته است.

وی با بیان اینکه در گذشته سازمان میراث فرهنگی این ملک را ثبت کرده بود، گفت: در پی شکایت مالک، ثبت آن با حکم مرجع قضایی باطل شد. بنابر این مالک خانه قصد دارد این محل را تخریب کند و از نو بسازد. قطعا شهرداری و شورا برای این کار همکاری نمی‌کنند، زیرا این اثر همچنان ارزشمند است.

شواهد و قرائن نشان می‌دهد، کمیسیون فرهنگی شورای شهر تهران در مسیر حفظ خانه نیما یوشیج در حال سیر نزولی است، چنانچه در ابتدای سال حسینی مکارم اعلام کرد که بودجه خرید خانه نیما یوشیج تأمین شده و در ماه‌های آخر سال هم خلیل آبادی اعلام کرد که بعد از رفتن حسینی مکارم دیگر موضوع را از معاونت مالی پیگیری نکردیم.

طی این یک سال عدم رسیدگی به وضعیت خانه نیما، آن را فرسوده تر کرد و حالا کار از دست یک معاونت شهرداری به دست یکی از شرکت‌های آن افتاده است.

خانه نیما یوشیج تنها خانه او نبود، بلکه پاتوق بسیاری از شاعران معاصر بود که با گردهمایی در این محل صفحات دفتر شعر معاصر ایران را پر کرده‌اند.

سال گذشته احمد مسجد جامعی عضو شورای شهر تهران با انتشار توئیتی ضمن تأکید بر ضرورت حفظ خانه نیما نوشت: این خانه مرکز نشست و برخاست شاعران بزرگی همچون ابتهاج، اخوان، شاملو، کسرایی و شهریار بوده و تنها یادگار نیما یوشیج است.
حفظ خانه نیما نه تنها حفظ یک میراث تاریخی و ادبی به شمار می‌رود، بلکه می‌تواند در شرایط فعلی که شهرداری تهران با بحران مالی دست و پنجه نرم می‌کند، با کارکرد گردشگری و جذب توریست، تبدیل به آب باریکه‌ای برای کاهش هزینه‌های شهرداری و منبعی برای کسب درآمد پایدار شود.

در وضعیتی که شهرداری تهران برای جبران کسری درآمدهای خود، پولی کردن تردد خودروها در سطح شهر تهران را به عنوان آسان‌ترین و بی‌زحمت‌ترین راه انتخاب کرده، توجه به ظرفیت درآمدزایی خانه‌های تاریخی تهران که تعداد آن‌ها هم کم نیست، می‌تواند به عنوان یک منبع درآمدی پایدار برای شهرداری محسوب شود.

متأسفانه مدیریت شهری، برای کسب درآمد از جیب مردم و پولی کردن تردد در خیابان‌ها به خوبی از کشورهای اروپایی الگو می‌گیرد، اما هنگامی که نوبت به ارائه خدماتی همچون توسعه حمل و نقل عمومی ارزان و سریع می‌رسد، از کشورهایی مانند بنگلادش، هندوستان و کشورهای آفریقایی الگوگیری می‌کند و در نهایت هم مردم باید هنگام استفاده از اتوبوس و مترو بر روی کول یکدیگر سوار شوند.

باید گفت که مدیریت شهری در الگوگیری از روش‌های درآمد پایداری که بدون اتکا به جیب مردم در کشورهای اروپایی صورت می‌گیرد، تنبل است و بیشتر علاقه دارد به جای کشف، احیا و نوسازی آثار تاریخی تهران بر سر هر چهارراه یک دوربین کسب عوارض نصب کند.

حتی کشور انگلستان هم که معروف به روباه پیر است، در مسیر کسب درآمدهای پایدار، از کوچکترین مواردی که بتواند بدون ایجاد هزینه بر دوش مردم، تولید ثروت کند، تنبلی نمی‌کند. برای نمونه می‌توان به آخرین آدامس جویده شده توسط «سر الکس فرگوسن مربی سابق باشگاه منچستر یونایتد» اشاره کرد که دولت انگلستان، علی‌رغم بی‌ارزش بودن این آدامس، برای آن ارزش آفرینی کرده تا بدون فشار آوردن بر دوش مردم کسب درآمد کند.

به گفته خلیل آبادی ارزش خانه نیما تا پیش از نوسات ارزی، ۱۲ میلیارد تومان بود، و حالا باید پرسید آیا هزینه زیرساخت‌هایی نظیر دوربین و مرکز کنترل که قرار است برای ثبت تردد خودرو‌ها و پول گرفتن از آن‌ها برای جبران کسری بودجه شهرداری در سطح شهر ایجاد شود، از ۱۲ میلیارد تومان بیشتر است یا کمتر؟منبع: باشگاه خبرنگاران جوان
در حالی که سرپرست وقت شهرداری تهران در اردیبهشت ۹۷ خبر از خرید قریب‌الوقوع خانه نیما داده بود اما حالا با نزدیک شدن به روزهای پایانی سال 97 مسئولان فعلی شهرداری تهران از این ماجرا اظهار بی اطلاعی می کنند.