 بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدللّه ربّ العالمین والصّلاة والسّلام علی سیّدنا و نبیّنا و حبیب قلوبنا أبی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الأطیبین الأطهرین المنتجبین سیّما بقیّة اللّه فی الأرضین «ارواحنافداه»
خدا را سپاسگزارم که امروز بنده را موفق فرمود تا به زیارت این سرزمین پاک و شما مردم عزیز نایل شوم. به علت خاطره ی بسیار پُرعظمت خرداد، مایل بودم این دیدار در خرداد ماه انجام بگیرد. خردادِ ورامین، یک خاطره ی فراموش نشدنی است. همهی مردم عزیز ورامین، پیشوا، قرچک، جوادآباد و پاکدشت مجموعه یی را تشکیل می دهند که ارزشهای این منطقه از ایمان و عزم و اراده ی آنها ناشی شده است ؛ حق هم همین است . از روزی که فرزند بزرگوار موسی بن جعفر حضرت جعفربن موسی بعد از آسیب دیدن به وسیله ی دشمنان و مخالفان، به مردم ورامین پناهنده شد و مردم ورامین این امامزاده ی عالی مقام را چون جان شیرینی در برگرفتند و در همین جا ایشان بر اثر جراحت به شهادت رسید، نشانه های توجه این مردم به ارزشهای والای اسلامی آشکار شد؛ بخصوص چیزهایی که احتیاج به عزم و مجاهدت دارد. در پانزده خرداد سال 42 هم مردم ورامین نشان دادند که در راه حقیقت و دفاع از حق و اسلام ایستاده اند؛ حتّی به قیمت جانشان . ورامینی ها در حرم مطهر حضرت جعفربن موسی سوگند یاد کردند و به سمت تهران راه افتادند و در میانه ی راه در مواجهه ی با شدت عمل و خشونت رژیم سفاک پهلوی ، خون پاکشان در همین منطقه ی باقرآباد و قرچک بر زمین ریخت و مظلومانه جان دادند. آن روز هیچ کس گمان نمی کرد روزی خواهد رسید که این شهدای مظلوم و گمنام ، مثل ستاره های درخشان ، نه فقط در آسمان ورامین ، بلکه در آسمان ایران اسلامی خواهند درخشید. آنها در مظلومیت جان دادند و خدا به مظلومیت و غربت آنها برکت داد و مجاهدت آنها در پی خود مجاهدتهای دیگری را به وجود آورد و حرکت حق، هر روز قوی تر و ستبرتر شد.
امروز هم وقتی به ورامین نگاه می کنیم ، می بینیم این منطقه ایستا نیست و در همان حد شهدای مظلوم 15 خرداد 42 متوقف نشده است . بعضی ها هنرشان توقف در افتخارات گذشته است . اسلام به ما حرکت به سمت افتخاراتِ تازه را واجب می کند و این را راه رسیدن به کمال می داند. پشت سر آن شهیدان ، شهدای عزیز ورامین و این منطقه در جنگ تحمیلی است ، که سی ودو شهید این منطقه جزو سرداران نیروهای مسلح اند؛ این چیز کمی نیست . شهدای عزیزی مثل امیران عالی مقام نیروی هوایی ، مثل سرداران سپاه پاسداران ، خانواده های سه شهید داده ، دو شهید داده ؛ در همه ی قشرها. رحمت خدا بر مرحوم جنیدی ؛ روحانیِ پاکبازِ پدر سه شهید، بلکه چهار شهید چون پسر چهارم او هم که از دنیا رفت ، آن طوری که اطلاع دادند، جزو کسانی بود که آسیب شیمیاییِ دوران جنگ را دیده بود و خانواده های متعددی که نام شهید ستاری و اردستانی و علی قمی و بقیه ی سرداران باارزش بر سر در این خانواده های بلندپایه نوشته است ؛ اینها شناسنامه ی یک ملت و یک شهر و یک کشور است . بعضی ها اصرار دارند شناسنامه های ملی و تاریخی ما را مخدوش کنند و افتخارات ما را از آنها بزدایند. آنچه یک ملت را پایدار می کند، تکیه بر افتخارات گذشته ، نه به قصد ایستادن روی همان افتخارات ، بلکه به قصد جهش به سمت افتخارات جدید است . این گونه شد که انقلاب اسلامی به وجود آمد و نظام اسلامی سرپا شد.
جوانهای عزیز! فرزندان عزیز من که در این جمعیت ، اکثریت را تشکیل می دهید! بدانید تشکیل نظام اسلامی ، یک روز در ایران شما، حتّی خواب و خیال و رؤ یا هم به حساب نمی آمد و کسی آن را باور نمی کرد؛ نه فقط در این جا باور نمی کردند، بلکه در سطح دنیای اسلام هم هیچ کس باور نمی کرد که در میان سنگلاخ عظیمی که بر سر راه امت اسلامی به وجود آوردند، یک ملت بتواند به نام اسلام قد بکشد، رشد کند، پرچم اسلام را بر سر دست نگه دارد و دنیا را به عدل و آزادیِ اسلام دعوت کند. چه کسی فکر می کرد؟ اما این شد و به طور تصادفی هم نشد؛ این ملت با عزم و پایداری خود، سلسله ی علتها و معلولها را همان اسبابی که خدای متعال برای پدید آمدن حوادث تاریخی معین کرده است یکی پس از دیگری به وجود آورد و این گونه شد.
خیلی ها آن روز مردم و مبارزان را مأیوس می کردند؛ می گفتند فایده یی ندارد؛ ظواهر هم حرف آنها را تأیید می کرد. یک عده جوانِ مؤ منِ روستایی و شهری سر پل باقرآباد خونشان بر زمین ریخته شد؛ نه حقوق بشری های دنیا با خبر شدند و نه مدعیان دفاع از آزادی ، علیه رژیم پهلوی اخم کردند. در همان روز در تهران و قم چند هزار جوان با مسلسلِ مزدوران پهلوی روی آسفالت خیابانهای تهران به خاک و خون غلتیدند و همین مدعیان دروغین و وقیح حقوق بشر در دنیا کمترین اعتراضی به رژیم پهلوی نکردند. چه کسی باور می کرد این شهادتهای مظلومانه یک روز این طور ببالد و رشد کند؟ ظواهر هم سخن وسوسه گرانِ مأیوس کننده را تأیید می کرد؛ اما استقامت و ایستادگی و همت ، این کار نشدنی را شدنی کرد. امروز هم همین طور است.
امروز هم تمام بلندگوهای تبلیغاتی دنیا به کار افتاده است ، برای این که هم به ملت ایران و هم به دیگر ملتهای مسلمان به زور بقبولاند که فایده یی ندارد؛ بیداری اسلامی به جایی نخواهد رسید و همین نظام اسلامی هم که در ایران هست ، وسط کار خواهد ماند. به شما بگویم ؛ هر کاری از دستشان برمی آید، تا حالا کرده اند و خواهند کرد؛ اما به فضل پروردگار بالاخره بینی شان به خاک خواهد رسید و موفق نخواهند شد.
اولین همت آنها مأیوس کردن ملت ایران است . و من به همه ی ملت ایران و به شما مردم عزیز ورامین عرض می کنم ؛ هر کس ملت را با رفتار و کردار خود به سمت ناامیدی بکشاند، به دشمن کمک کرده است ؛ هر کس می خواهد باشد. برخلاف آنچه دشمن تبلیغ می کند، نیروی او یک نیروی غیر قابل علاج و مقاوم نیست . آنها این طور تبلیغ می کنند که نیروی امریکا نیرویی است که در مقابل آن نمی شود مقاومت کرد؛ دلیلشان هم این است که افغانستان نتوانست مقاومت کند، عراق هم نتوانست . نمی گویند در کجا چه کسانی خیانت کردند؛ نمی گویند در این کشورها چه رژیم هایی حاکم بودند؛ نمی گویند در این کشورها مردم چگونه از حکامِ خودکامه و دیکتاتور و بی اعتبار خود متنفر بودند؛ نمی گویند ملت ایران نشان داده است که در دفاع از حیثیت و شرف و اسلام و نظام اسلامیِ پُرشکوه خود چگونه فداکاری می کند؛ اینها را دیگر فراموش می کنند؛ فقط مردم را می ترسانند.
بلندگوهای دشمن بیشترین تبلیغات خود را صرف مأیوس کردن و ترساندن مردم می کنند. من به ملت ایران به طور صریح و آشکار عرض می کنم ؛ نه آن ارعاب و تهدیدها درست است ، نه آن مأیوس کردن ها هر دو غلط است اما این که نیروی دشمن را غیرقابل مقاومت نشان بدهند، حرف بسیار غلط و بی ربطی است . اگر امریکایی ها می توانستند نظام جمهوری اسلامی را از بین ببرند، حتّی یک روز هم معطل نمی شدند. این که ملاحظه می کنید مسؤولان امریکایی الان خودشان می گویند راهکار ما برای ایران، راهکار نظامی نیست، راست می گویند؛ چون جنگ برای آنها در ایران، مثل جنگ برای آنها در عراق نیست . این جا یک ملت در مقابل آنهاست ؛ آن هم ملتی با این شجاعت و با این عظمت ؛ پدر مهاجم را درمی آورند. راهکار آنها چیز دیگری است ؛ همان چیزی است که بنده چند سال است در سخنرانی ها و همچنین در توصیه های خصوصی به مسؤولان گوناگون سیاسی و فرهنگی کشور، بارها تکرار کرده و گفته ام . یک عده مخالفخوان هم همیشه گفته اند اینها خیالات است؛ اما چیزهایی که تصور می کردند خیالات است، الان خود امریکایی ها همین ها را صریح مطرح می کنند؛ می گویند ما می خواهیم در داخل ایران اغتشاش ایجاد کنیم . بله ، راهکار آنها ایجاد اختلاف بین ملت و جدایی و افتراق میان ملت و نظام است . راهکار آنها این است که اگر دیدند تعدادی افراد ناراحت و ماجراجو و مایل به اغتشاش را می توانند مزدور خودشان کنند، معطل نمی کنند؛ از آنها حمایت می کنند. چهار نفر گوشه یی صدا بلند می کنند، آنها می گویند ما حامی اینها هستیم . راست می گویند؛ آنها حامی هر اغتشاشگر و هر مخل به امنیت و وحدت اند؛ همین مطلبی که من چند سال قبل گفتم ، بعد هم بعضی از قلم به دستهای بی تدبیر و ناآگاه در مطبوعاتشان در این حرف خدشه کردند. بله، آنها دنبال اغتشاش افکنی اند.
ملت ایران باید هشیار باشد، مسؤولان هم باید هشیار باشند؛ بخصوص جوانها باید هشیار باشند. البته همین جا به جوانهای مؤ من، آزاداندیش و حزب اللهی در سرتاسر کشور این توصیه را بکنم: مبادا وقتی کسانی زمینههای اغتشاش را فراهم کردند، شما وارد میدان بشوید؛ نه، نباید فضا غبارآلود بشود. نباید اجازه داد که یک عده فضای جامعه، فضای دانشگاه و مناطق مختلف را با اغتشاش و ناامنی آلوده کنند؛ بعد به جوانهای مؤ من تهمت بزنند و بگویند اینها عامل بوده اند؛ نه، نگذارید. اگر ملت ایران در مقابلهی با اغتشاشگران بخواهد وارد شود، واردشدنِ او مثل وارد شدن 23 تیر سال 78 خواهد بود. حالا که خود دشمنان ملت ایران یعنی رژیم حاکم کنونی امریکا و صهیونیست های غاصب فلسطین صریحاً گفتهاند دنبال ایجاد اغتشاش در میان ملت ایران هستند، دستگاههای مسؤول بایستی با کمال مراقبت و دقت مواظب باشند. من گفتم ملت ایران به مزدوران دشمن ترحم نمی کند؛ حالا هم می گویم مسؤولان کشور که نمایندگان ملتند، حق ندارند به سرانگشتان مزدور دشمن ترحم کنند.
امروز ملت ما به کار و تلاش پیگیر و مستمر برای سازندگی احتیاج دارد. مطلبی که فرماندار محترم ورامین راجع به این شهر در این جا بیان کردند، ما همین مسائل یا شبیه آن را در بسیاری از مناطق کشور داریم . اینها احتیاج دارد به این که مسؤولان با جدیت بنشینند برنامه ریزی کنند که مشغول هم هستند قانون بگذرانند، پیگیری کنند، مدیریت کنند، اجرا کنند و کسانی را که از روشهای قانونی تخلف می کنند، مورد تعقیب قرار دهند؛ اینها وظایف مسؤولان کشور است ؛ این احتیاج به محیط امن و امان و آرام دارد.
کسانی هستند که می خواهند محیط را متشنج و فضا را مغشوش کنند، می خواهند این کارها نشود، می خواهند کشور ساخته نشود، می خواهند برنامه ریزان و مدیران کشور موفق نشوند؛ چهار نفر آدم «فی قلوبهم مرض» هم این گوشه و آن گوشه و احیاناً در بخشی از دستگاههای نظام لانه کرده، صدا به صدای بیگانه بدهند، فضا را خراب کنند و مانع از کار بشوند.
آنچه امروز در درجه ی اول باید مورد توجه قرار بگیرد، این است که حرکت دشمن از روی ضعف است . چون می داند با ملت ایران و با این یکپارچگی و ایمان نمی تواند مقابله کند، می خواهد اول این یکپارچگی را از بین ببرد و در ایمان مردم اختلال ایجاد کند تا بتواند به حساب ملت ایران برسد؛ اما ملت اینها را حفظ می کند.
عده یی مردم را مأیوس می کنند. البته این یأس آفرینی گاهی زبانی است ، گاهی هم عملی است ؛ بعضی ها با عملِ خودشان مردم را مأیوس می کنند. همه هم متعمّد نیستند؛ بعضی ها نمی فهمند چه می کنند، بعضی ها هم دچار غفلت می شوند و با گفتار و کردار خود، مردم را مأیوس می کنند؛ این هم یک گناه بزرگ و در خدمت اهداف دشمنان ملت ایران است. یأس جایی ندارد. ملت ایران هیچ موجبی برای مأیوس شدن ندارد. یک ملت بزرگ ، یک کشور ثروتمند، یک موقعیت بسیار خوب برای کار کردن با تلاش و همت ، با این همه نیروی جوانی که در این مملکت وجود دارد؛ چرا باید ملت ایران مأیوس شود؟ مسؤولان کشور مشغول برنامه ریزی و طراحی برای آینده و اجرا هستند؛ کارهای خوبی هم انجام می دهند. کسانی که یأس آفرینی می کنند، مشکلاتی را که وجود دارد، درشت می کنند و کارهای عظیمی را که در سطح کشور انجام می گیرد، به فراموشی عمدی می سپارند. خیلی کار در کشور دارد انجام می گیرد. البته آنچه دارد انجام می گیرد، در مقابل آنچه باید انجام بگیرد، کم است؛ بیشتر از این باید کار کنند.
من به بخشی از دستگاههای اجرایی و بعضی از مدیریت ها اعتراض دارم و به آنها ایراد می گیرم . لزومی هم ندارد که آن ایراد و اعتراض، در مقابل چشم مردم و با اطلاع افکار عمومی باشد. تا آن جایی که می شود مسؤولان و مدیران را وادار و تشویق به کار کرد و اشکالات کار آنها را اصلاح کرد، این تذکرات و هشدارها به آنها داده می شود. البته اگر یک وقت انسان در مورد مسؤولی به جایی برسد که ببیند این مسؤول نمی تواند، آن بحث دیگری است؛ اما مسؤولان مشغول کارند و کارهای خوبی هم دارد انجام می گیرد. در این خلال، برخی از اقدامات، زحمات مسؤولان را از بین می برد؛ جلوی این اقدامات هم باید گرفته شود. مسأله ی گرانی های پی درپی در هفته های گذشته، یکی از همینهاست. یکی از چیزهایی که یقیناً در سیاستهای دولت و مسؤولان نمی گنجد، همین سلسله ی گرانی هاست. من می دانم مسؤولان اجرایی هم از پیش آمدن چنین وضعی ناراحتند. بایستی دنبال کنند، جدیت کنند، ما هم سفارش کردهایم . رئیس جمهور محترم، رئیس محترم قوه ی قضاییه و دیگر مسؤولان اظهار نگرانی کردهاند و اهتمام ورزیدهاند و ما هم از آنها خواستهایم مسائل را دنبال کنند، ببینند به کجا منتهی می شود. مراکز گوناگونی مجوز بالا بردن قیمت کالاها و خدمات را به دست میآورند؛ فقط به بخش خودشان نگاه می کنند و مسائل کلی کشور را ندیده می گیرند؛ نتیجه این می شود. لازم است اشراف و نظارت بیشتری صورت بگیرد. اشکالات وجود دارد؛ اما در مقابل کارهای بزرگ و مثبتی که در این کشور می شود، این اشکالات نمی تواند کفه ی منفی را سنگین کند. خیلی کار دارد انجام می گیرد و به فضل پروردگار خیلی کار هم انجام خواهد گرفت .
البته مردم باید از مسؤولان بخواهند. من موافقم که مردم به وسیله ی نمایندگان یا علما و سخنگویان شان مطالبه کنند؛ مطالبه ایرادی ندارد؛ منتها مطالبه یک مسأله است، انعکاس این معنا در ذهن افکار عمومی، که گویا کاری صورت نمی گیرد که سعی بعضی ها این است یک امر دیگر است. امروز متأسفانه بعضی ها هستند که به طور آشکار مسائل کلی نظام را همان طور تصویر می کنند که امریکا تصویر می کند؛ همان گونه حرف می زنند که مأموران امریکایی حرف می زنند؛ به ملت ایران همان طور نگاه می کنند که مأموران امریکایی نگاه می کنند! اینها یا غفلت است یا خیانت ؛ از این دو حال خارج نیست . کسانی که بلندگوها و تریبون ها در اختیار آنهاست ، باید در حرف زدن و اظهار نظر کردن خود خیلی مراقب باشند و در مقابل دشمنانی که جز خودکامگی های خود، هیچ چیز نمی فهمند، ملاحظه ی منافع این ملتِ با عظمت را بکنند.
امروز امریکایی ها در دنیا به دنبال ایجاد یک دیکتاتوریِ جهانی اند؛ غافل از این که دیکتاتوریِ جهانی ، آن هم متکی به زور سرنیزه و گلوله ، به وسیله ی ملتهای آزاده ی دنیا سرکوب خواهد شد. ملتی که آزاده و دارای عزم باشد، دیکتاتوری را قبول نمی کند؛ داخل کشور خودش هم قبول نمی کند، از دیکتاتور محلی هم قبول نمی کند؛ همچنان که از رژیم طاغوت ، ملت ایران قبول نکردند، چه برسد از بیگانگان !
امروز ببینید در سرزمین فلسطین، رژیم ادعایی و غاصب اسرائیل با مردم چه می کند؛ این نشانه های زورگویی و یکجانبه گرایی است . اسرائیل نسبت به مردم فلسطین که صاحبان این سرزمین هستند، جنایت می کند؛ امریکایی ها هم از آنها صریحاً حمایت می کنند. همینها به عراق آمده اند و ملت عراق را زیر سلطه گرفته اند و با کمال وقاحت به آنها زور می گویند؛ خیال هم می کنند کارشان به جایی خواهد رسید؛ اما قطعاً به جایی نمی رسد و ملت عراق تحمل نخواهند کرد و یقیناً دیکتاتوریِ جهانی و بین المللی یی که امریکا به دنبال آن است، محکوم به سقوط و فناست.
من ملت عزیز و مؤمن و دلاورمان را به اتحاد کلمه و مسؤولان کشور را به پیگیری مدبرانه ی کارها دعوت می کنم. همان طور که اول سال از مسؤولان خواستیم ، باز هم می گوییم دنبال خدمت رسانی باشند. دولت و دستگاه اجرایی کشور را به اجرای دقیق قوانین در خدمت مردم و منافع آنها و جلوگیری از سوء استفاده و سوء تدبیر در بخشهای مختلف، و مجلس شورای اسلامی را به پرداختن به نیازهای مردم و ایجاد مقرراتی که در خدمت گشایش امور مردم باشد، و همچنین کم کردن از حجم مباحث سیاسی و پرداختن به مسائل اساسی کشور و مردم دعوت می کنم. مجوزهایی که بعضی از دستگاهها دارند و منجر به همین گرانی ها و افزایش قیمتها میشود، اینها را باید لغو کنند. دستگاه قضایی را هم به دقت در اجرای قوانین و تعقیب متخلفان و مجرمان، و نیز دستگاههای انتظامی و اطلاعاتی و امنیتی را هم به هوشیاری دعوت می کنم .
این ملت ، متکی و معتمد و مطمئن به دستگاههایی است که مسؤولیتهایی را در نظام اسلامی قبول کرده اند؛ بنابراین با بیداری و هوشیاری دستگاهها در بخشهای مختلف ، باید آرامش و اطمینان ملت حفظ شود؛ و به فضل پروردگار همین طور خواهد شد. به توفیق الهی ، با بیداری و پشتیبانیِ ایمان راسخ و مستحکم این ملت، مسؤولان کشور نخواهند گذاشت امریکا مطامع و هدفهای خود را در این کشور تعقیب کند.
بار دیگر از شما مردم عزیز ورامین و بقیه ی بخشهای این شهرستان پیشوا قرچک ، باقرآباد، جوادآباد و همچنین مردم عزیز پاکدشت به خاطر محبت، استقامت و ایمانتان تشکر می کنم و خوشحالم که خدای متعال توفیق داد امروز شما را زیارت کنم؛ اگرچه در آفتاب گرم و در این فضا سختیهایی را متحمل شدید. امیدوارم مشمول توجّهات حضرت بقیة اللّه «ارواحنافداه» باشید.
والسّلام علیکم و رحمة اللّه و برکاته
منبع : حوزه نت
به علت خاطره ی بسیار پُرعظمت خرداد، مایل بودم این دیدار در خرداد ماه انجام بگیرد.