یكی از مظاهر اسلام‌ زدایی در دوران حاكمیت 50 ساله پهلوی‌ها، تقویت روزافزون مذاهب و ادیان باطله اعم از ادیان منسوخه یا مذاهب ساختگی و بی‌پایه بود. در این دوران فرقه بهائیت رشد بی‌سابقه‌ای یافت. بهائیان در دوران حاكمیت رضاشاه موفق شدند «محافل» و «بیت‌العدل» خود را دائر كنند. آنان فعالیتهای خود را به ویژه در زمینه‌های فرهنگی تعقیب می‌كردند. 

مدارس آنان شامل دبستان و متوسطه اعتبار خاصی داشت و تعداد زیادی از خانواده‌های روشنفكر و بانفوذ تهران فرزندان خود را در این مدارس ثبت‌نام می‌كردند. دختران ارشد رضاشاه و پسر ارشد او (شاه بعدی) آموزشهای اولیه خود را در مدارس بهائیان تهران دیده بودند.

آیا بهائیت فرقه است؟
بهائیت فرقه ایست که میرزا حسین‌علی نوری ملقب به بهاءالله در قرن ۱۹ میلادی در ایران بنیان گذاشت. پیشینهٔ دیانت بهائی که در ارتباط با شیخیه و بابیه بود، استقلال رسمی آن در سال ۱۸۶۳ و با علنی‌کردن دعوت بهاءالله به «مَن یُظهِرُهُ الله» شکل گرفت.

بهائیان معتقدند که بهاءالله (۱۸۱۷–۱۸۹۲) جدیدترین فرستاده الهی در سلسله پیامبران پیشین چون ابراهیم، موسی و بودا و زردشت و مسیح و حضرت محمد است. بهاءالله در سال ۱۸۶۳ این دین جدید را اظهار کرد. شمار پیروان این آئین بیش از ۷ میلیون و ۸۰۰ هزار نفر برآورد شده‌است. با اینکه این شمار کمتر از ۰٫۲٪ جمعیت دنیاست ولی از نظر پراکندگی در کشورهای مختلف بعد از مسیحیت دومین دین جهان شمرده می‌شود.[۶] مرکز جهانی بهائیان در حیفا واقع شده‌است.

فردوست می‌نویسد:
«در دوران محمدرضا، بهائیت در ایران توسعة عجیبی یافت و آنها بر مبنای انگیزه و نقاط ضعف، به شدت افراد را جذب می‌كردند. چند مورد مطمئن به اطلاعم رسید كه فرد مقروض بوده و سازمان بهائیت قروض او را پرداخته تا بهائی شد. زن نیز از وسایل مهم جلب افراد بود و ترتیبی می‌دادند تا از طریق دختران بهائی به عنوان مبلغ عمل می‌‌كردند.

در دورانی كه بهائیت ایران قوی بود، در فرم‌های استخدام و غیره در مقابل مذهب صراحتاً «بهایی» می‌نوشتند. ولی وقتی در موضع ضعف قرار می‌گرفتند (مانند حركت مردم تهران و تخریب حظیره‌القدس) خود را «مسلمان» معرفی می‌‌كردند! آنها در فرم‌های ارتش و نیروهای انتظامی، خود را «مسلمان» معرفی می‌‌كردند.

سازمان‌های دولتی گاهی از ساواك سئوال می‌كردند كه فلان فرد در تعرفه استخدامی یا تعرفة سالیانه، در مقابل مذهب خود را «بهائی» معرفی كرده، با او چه باید كرد؟ ساواك جواب می‌داد: اگر برای استخدام است، استخدام نشود مگر اینكه بنویسد مسلمان و آنهایی كه استخدام شده‌اند باید در مقابل مذهب «مسلمان» بنویسند وگرنه بازنشسته شوند. این پاسخ رسمی ساواك بود، ولی رعایت نمی‌شد و ساواك نیز حساسیتی نداشت. زمانی منوچهر اقبال، مدیرعامل شركت نفت، به طور كلی و برای تمام شركت نفت استعلام كرد كه در مقابل افرادی كه مذهب خود را «بهائی» می‌نویسند چه باید كرد؟ ساواك جواب مرسوم فوق را داد. اقبال پاسخ داد كه ممكن نیست چون تعداد بهائی‌ها در شركت نفت بسیار زیاد است.»

فردوست در كتاب خاطرات خود می‌نویسد:
«نفوذ اصلی بهائیت در دوران عبدالكریم ایادی بود. ایادی از خانواده طراز اول بهائیت بود. او به این دلیل نام فامیل «ایادی» داشت كه پدرش از «ایادی امرالله»، یعنی چند نفر خواص اطراف «عباس افندی»، بود. ایادی با نفوذی كه نزد محمدرضا كسب كرد بهائی‌ها را به مقامات عالی رساند. او در رسانیدن امیرعباس هویدا (بهائی) به نخست‌وزیری نقش اصلی را داشت. در زمان هویدا دیگر كار بهائی‌ها تمام بود و مقامات عالی مملكت توسط آنها به راحتی اشغال می‌شد. پدر هویدا نیز مانند پدر ایادی از خواص عباس افندی و گویا نویسنده مخصوص او بود. تنها یك بار موقعیت بهائیت به خطر افتاد و آن زمانی بود كه فلسفی (واعظ معروف) حملات شدیدی را علیه بهائیت شروع كرد و محمدرضا برای آرام كردن مردم دستور تخریب حضیره‌القدس، مركز مقدس بهائی‌ها در تهران را داد و دستور داد كه «ایادی» مدتی از ایران خارج شود. او نیز حدود 9 ماه به ایتالیا رفت و وقتی آب‌ها از آسیاب افتاد، به ایران بازگشت.

ایران بعد از آمریكا بیشترین تعداد بهائی‌ها را داشت. بهائی‌ها در آمریكا بسیار قوی هستند و مراكز متعددی از جمله در شیكاگو دارند.


پی نوشت:
1- موسسه مطالعات و پژوهش های سیاسی
2- بدون شرح به روایت اسناد ساواك

روز 3 اردیبهشت 1334 خطیب شهیر محمدتقی فلسفی طی سخنرانی خود در مسجد سلطانی تهران فرقه ضاله بهایی را مورد انتقاد و نكوهش شدید قرار داد و پرده از عملیات و فعالیت آنان در ایران برداشت...