


 عَفَا اللَّهُ عَنْكَ لِمَ أَذِنْتَ لَهُمْ حَتَّى یَتَبَیَّنَ لَكَ الَّذِینَ صَدَقُوا وَ تَعْلَمَ الْكاذِبِینَ (توبه – 43)
43- خداوند تو را بخشید چرا به آنها اجازه دادى پیش از آنكه كسانى كه راست گفتند براى تو روشن شوند و دروغگویان را بشناسى؟!
از آیات فوق استفاده مى‏شود كه گروهى از منافقان نزد پیامبر آمدند و پس از بیان عذرهاى گوناگون و حتى سوگند خوردن، اجازه خواستند كه آنها را از شركت در میدان تبوك معذور دارد، و پیامبر به این عده اجازه داد.
خداوند در نخستین آیه مورد بحث پیامبرش را مورد عتاب قرار مى‏دهد و مى‏گوید: خداوند تو را بخشید، چرا به آنها اجازه دادى كه از شركت در میدان جهاد خود دارى كنند؟! (عَفَا اللَّهُ عَنْكَ لِمَ أَذِنْتَ لَهُمْ).
چرا نگذاشتى آنها كه راست مى‏گویند از آنها كه دروغ مى‏گویند شناخته شوند و به ماهیت آنها پى برى؟ (حَتَّى یَتَبَیَّنَ لَكَ الَّذِینَ صَدَقُوا وَ تَعْلَمَ الْكاذِبِینَ).
پرسشی که در مورد این آیه مطرح است این است كه مگر پیامبر ص منافقان را نمى‏شناخت كه خداوند مى‏گوید: مى‏خواستى به آنها اذن ندهى تا وضع آنها بر تو روشن گردد.
پاسخ این سؤال این است كه:
اولا پیامبر ص از طریق علم عادى به وضع این گروه آشنایى نداشت و علم غیب براى قضاوت در باره موضوعات كافى نیست، بلكه باید از طریق مدارك عادى وضع آنها روشن گردد .
و ثانیا هدف تنها این نبوده كه پیامبر ص بداند بلكه ممكن است هدف این بوده كه همه مسلمانان آگاه شوند، هر چند روى سخن به پیامبر ص است.
و به بیانی دیگر می توان گفت :
معصوم به اذن خدا از غیب باخبر است و از همه آن‏چه در مصالح امت اسلامى دخالت دارد، آگاه است؛ ولى.علم غیب تكلیف آور نیست؛ یعنى اگر علم از راه شرایط حجیت و مانند این‏ها حاصل شود، انسان در برابرش تكلیف دارد؛ ولى علمى كه از ناحیه غیب به دست آمده، تكلیف آور نیست.
از سوى دیگر، سنت خداوند چنان اقتضا دارد كه معصومان هم مانند افراد دیگر آزموده شوند وآسیب ببینند.
بنابراین نباید از آن علم استفاده كنند یا مأمور به استفاده نبودند. البته گاه از غیب براى یارى دین كمك مى‏گرفتند؛ ولى اساس بر این است كه در جریان امور عادى از علم غیب بهره نبرند منبع:پرسمان

معصوم به اذن خدا از غیب باخبر است و از همه آن‏چه در مصالح امت اسلامى دخالت دارد، آگاه است؛ ولى.علم غیب تكلیف آور نیست؛ یعنى اگر علم از راه شرایط حجیت و مانند این‏ها حاصل شود، انسان در برابرش تكلیف دارد؛ ولى علمى كه از ناحیه غیب به دست آمده، تكلیف آور نیست.