فرمانده ایشان تعریف می‌کرد که اسدالله ابراهیمی و عبدالرضا نوری در 5 قدمی یکدیگر به شهادت رسیدند. من آب را بالای سر عبدالرضا بردم ولی گفت: آن‌را به اسدالله بده، او هم قبول نکرد! برگشتم بالای سر عبدالرضا دیدم که شهید شده و اسدالله هم لحظه‌ای بعد به عبدالرضا پیوست.

▪ تولد و تحصیل
عبدالرضا نوری در سال 1346 شمسی در سیریز از توابع شهرستان زرند کرمان به دنیا آمد. او سال دوم دبیرستان و در رشته تجربی تحصیل می‌کرد که به‌صورت همزمان در حوزه علمیه مشغول فراگیری معارف دینی شد.

▪ خصوصیات اخلاقی
عبدالرضا دوستان خود را از افرادی انتخاب می‌کرد که تقوای بیشتری داشتند و اوقات فراغت خود را با ورزش و مطالعه و گوش دادن سخنرانی‌های مذهبی می‌گذراندند. او کتاب‌های مذهبی مطالعه می‌کرد و در برپایی مجالس مذهبی مثل دعای توسل، کمیل و نماز جماعت کوشا بود. از توصیه عبدالرضا این بود که قرآن زیاد بخوانید.

▪ ایثارگری شهید
این طلبه وارسته چندین‌بار و به‌صورت داوطلب قدم در جبهه‌های نبرد دفاع مقدس گذاشت. او در عملیات‌های کربلای یک و والفجر یک به‌عنوان تک‌تیرانداز و آرپی‌چی‌زن حضور داشت و در هر دو عملیات زخمی شد. عبدالرضا سرانجام آبان سال 62 در عملیات والفجر 4 و در منطقه عملیاتی پنجوین مورد اصابت تیر مستقیم دشمن قرار گرفت و به جمع شهدای اسلام پیوست و در گلزار شهدای زادگاهش آرام گرفت.

▪ خاطره‌ای از شهید
ما 4 نفر بودیم که اسیر عراقی‌ها شدیم. من فکر می‌کردم شاید عراقی‌ها با شکنجه از من بخواهند که توهین کنم، لذا صورتم را برگرداندم و گفتم: یا امام زمان‌ عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف در همان لحظه دیدم فرمانده‌مان روی تپه ایستاده و به من اشاره می‌کند که از این طرف بیا. من شروع به دویدن کردم و آن‌جا بود که عراقی‌ها مرا به رگبار بستند که دستم زخمی شد. روی تپه که رسیدم اثری از فرمانده نبود، اما یک هلی‌کوپتر پیدا شد و نردبانی پایین فرستاد و مرا بالا کشید و کنار نیروهای خودی پایین آورد. وقتی من به آن‌جا رسیدم همه مبهوت شدند چون ساک مرا کنار ساک‌های شهدا گذاشته بودند. وقتی هم‌ که به آن‌ها گفتم فرمانده مرا راهنمایی کرد، همه شروع کردند به گریه کردن و گفتند که فرمانده اولین کسی بوده که دیشب شهید شد.


منبع: وبسایت افق حوزه

فرمانده ایشان تعریف می‌کرد که اسدالله ابراهیمی و عبدالرضا نوری در 5 قدمی یکدیگر به شهادت رسیدند. من آب را بالای سر عبدالرضا بردم ولی گفت: آن‌را به اسدالله بده، او هم قبول نکرد! برگشتم بالای سر عبدالرضا دیدم که شهید شده و اسدالله هم لحظه‌ای بعد به عبدالرضا پیوست.