عالمی که سالهای طولانی به مبارزه علیه رژیم کمونیستی و سیاست های ضددینی پهلوی پرداخت و در این راه از رنج تبعید مازندران و آزار و اذیت حاکمان بی نصیب نماند.

تولد و تحصیل
او در سال 1285 قمری در روستایی از توابع باکوی آذربایجان دیده به جهان گشود. در سنین کودکی به مکتب خانه رفت و دروس مقدماتی را از معلمان محلی آموخت. به دنبال آن به مشهد مقدس رفت و در جوار امام هشتم (علیه السلام) به کسب دانش و ذخیره تقوا مشغول شد. پس از ادبیات و سطح رهسپار اصفهان گردید و منطق، فلسفه و کلام را از اساتید زبده آن جا فراگرفت و خود مدرس کتاب های دینی شد.

آخرین مقصد علمی سید بادکوبه ای حوزه نجف اشرف بود. او در آن دیار قدسی از محضر آیات عظام سیدابوالحسن اصفهانی، سیدمحمد کاظم یزدی، آخوند صاحب کفایه، ملافتح الله اصفهانی و حاج سیدحسین بادکوبه ای حظ وافری برده و به قوه اجتهادیه نائل آمد.

مراجعت به زادگاه
آیت الله بادکوبه ای پس از مراجعت به بادکوبه، با حکومت تزار روسیه که به سرزمین آذربایجان حکومت می کرد مواجه شد، ولی با وجود محدودیت و آزارهای بلشویک ها به تبلیغ تشیع پرداخت و با تاسیس حوزه علمیه در آن منطقه به پرورش دانش پژوهان مبادرت ورزید.

با پیوستن جمهوری آذربایجان به اتحادجماهیر شوروی، به شدت آزارها افزوده شد و این فقیه مبارز را به مدت پانزده سال به سیبری تبعید نمودند، که پس از پنج سال آزاد گردید. خودش می گفت که در مدت تبعید هر روز به همراه دیگر زندانیان به مقدار معین به حفرکانال می پرداختیم.

زندان مخوف
پس از آزادی نه تنها دست از کارهای سیاسی تبلیغی نکشید که برگستره آن ها افزود، همین امر مخالفین را بر آن داشت تا او را به اتهام همکاری با حزب مساوات، به زندان مخوف سازمان اطلاعات شوروی محکوم نمایند که پس از 9 ماه تبرئه و آزاد شد.

اسکان در ایران
همزمان با به حکومت رسیدن رضا خان در ایران، دوستان نزدیک آیت الله بادکوبه ای زندگی ایشان را به اردبیل منتقل کردند و ایشان در مدت اقامت دو ساله، در خانه اش مشغول تدریس و تربیت طلاب شد و در مسجدی معروف به سرچشمه به اقامه جماعت می پرداخت.

در پی اجرای سیاست های منفعلانه و غرب گرایانه رضا خان، آیت الله بادکوبه ای ساکت ننشست و به اعتراض برخاست و همین امر باعث تبعید ایشان به تبریز و اقامت اجباری در مدرسه طالبیه شد.


میراث ماندگار
آن فقیه خدوم در دوران حیات جاودانه خود به تربیت شاگردانی همچون آیت الله سید مهدی دروازه ای و تالیف آثاری از جمله حاشیه بر عروه الوثقی و حاشیه بر شرح تجرید علامه حلی موفق گردید.

ایشان کتابخانه بزرگ و غنی نیز داشتند که طبق وصیت خودشان به کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی در شهر مقدس قم انتقال یافت.

عروج ملکوتی
عاقبت این فرزانه مجاهد پس  از سالها خدمت به اسلام و مبارزه با ظالمان در هفتم جمادی الآخر سال 1389 قمری مطابق با تیرماه سال 1348 شمسی دعوت حق را لبیک گفت و به ملکوت اعلی پیوست.

پیکر پاک آن مرحوم پس از تشییع با شکوه در وادی رحمت تبریز به خاک سپرده شد.



منبع: وبسایت حوزه نیوز

با پیوستن جمهوری آذربایجان به اتحادجماهیر شوروی، به شدت آزارها افزوده شد و این فقیه مبارز را به مدت پانزده سال به سیبری تبعید نمودند، که پس از پنج سال آزاد گردید. خودش می گفت که در مدت تبعید هر روز به همراه دیگر زندانیان به مقدار معین به حفرکانال می پرداختیم.