 ▪ تولد: 1306ق 

▪ وفات: 1356ق 

▪ مدفن: نجف‌اشرف

▪ اساتید:
حضرات آیات شیخ عبدالنبی نوری، شیخ باقر معزالدوله، حاج سیدعبدالکریم لاهیجی و... .

▪آثار: خلاصةالتفاسیر، موائد الکریم لزوار عبدالعظیم و... .

▪ ولادت: عالم ربانی حجةالاسلام والمسلمین حاج شیخ محمود یاسری از روحانیون مخلص و خدمت‌گذار مکتب اهل‌بیت علیهم‌السلام بود که در سال 1306 قمری در بیت علم و فضیلت در تهران دیده به جهان گشود. پدر ارجمندش بنام ملاعباس یاری دامغانی، مردی فقیه و فاضل و متقی بود و در محله «در دار»‌ در خیابان ری تهران زندگی می‌کرد. او مورد اعتماد و محل رجوع مردم در مسایل شرعی بود.

▪ شجره‌نامه: 
نسب شیخ محمود یاسری به صحابی جلیل‌القدر و شهید راه ولایت جناب عماربن یاسر شهید صفین می‌رسد که پیامبر اسلام در حق عمار فرمود: «سنقتلک فئة الباغیة» و امیرالمؤمنین در شهادت عمار کلمه استرجاع را جاری کرده و این بیت معروف را خواندند: «ألا یا ایها الموت الذی لست تارکی ٭ارحنی فقد افنیت کل خلیلی»

▪ تحصیلات: 
مرحوم یاسری در دوران کودکی پدرش را از دست داد و نتوانست از علم و فضل پدر بهره‌مند گردد، اما با توفیق و مدد الهی بعداز طی دوران کودکی راه پدر را ادامه داد. وی نخست‌، مقدمات علوم دینی را فراگرفت و سپس دروس سطح و سطوح عالی را از محضر اساتید مربوطه تلمذ نمود. شیخ محمود در دوران تحصیل از محضر آیةالله شیخ باقر معزالدوله و هم‌چنین از محفل نورانی استاد برجسته معقول و منقول حاج شیخ عبدالنبی نوری بهره‌مند گردید. با بزرگان اهل معرفت از نزدیک انس داشت و سال‌ها از هم‌نشینی عالم ربانی حاج سیدعبدالکریم لاهیجی که شاگرد شیخ انصاری و بسیار مقدس بود، برخوردار بود و این عالم تأثیر بسزایی در شخصیت معنوی و عرفانی مرحوم یاسری داشته است.

▪ شیخ و مسایل اجتماعی: 
شیخ محمود یاسری خود را وقف خدمت و ارشاد و هدایت مردم کرده بود و عمرش را صرف ترویج و تبیین معارف اهل‌بیت علیهم‌السلام نمود. با اقشار مختلف مردم ارتباط داشت و از مجالس وعظ و ارشادش همه به‌ویژه جوانان مستفیض می‌شدند. ایشان به دستور مرحوم آیةالله‌العظمی بروجردی در مسجد ارک تهران اقامه نماز جماعت می‌کرد و نمایندگی معظم‌له را به عهده داشت.

▪ رهبری هیئت پیر عطا: 
مرحوم یاسری سال‌ها رهبری هیئت محترم عزاداری پیرعطا که از هیئت‌های قدیمی تهران بود را به عهده داشت و اقشار مختلف تهرانی با هر سلیقه‌ای به‌ویژه جوانان در آن‌جا جمع می‌شدند و از انفاس قدسی آن عالم ربانی و مخلص بهره می‌بردند. جوانان و تربیت‌یافتگان آن مجالس امروزه از خادمان و پیرغلامان حضرت اباعبدالله علیه‌السلام به شمار می‌روند.

آن روحانی مخلص حدود پنجاه سال در ایام محرم، ماه مبارک رمضان و صبح‌های جمعه در هیئت پیرعطا سخنرانی و تبلیغ دین کرد.

▪ ویژگی‌ها: 
شیخ محمود یاسری عالمی خود ساخته و مهذب بود و ویژگی‌های جالبی داشت؛ از جمله ویژگی‌های ایشان زهد و ساده‌زیستی بود. ایشان نماینده مرحوم آیةالله‌العظمی بروجردی در تهران بود و وجوهات بسیاری دستش می‌رسید، اما ریالی از وجوهات را استفاده نمی‌کرد. یکی از مریدان ایشان نقل کرده: «هر پانزده روز مبالغ بالایی از وجوهات را از طرف آقای یاسری برای آیةالله‌العظمی بروجردی به قم می‌بردم. یک بار مرحوم بروجردی از من در مورد یاسری و میرزا عبدالعلی تهرانی سؤال کرد و من گفتم: آقای عبدالعلی تهرانی مثل امام حسن مجتبی علیه‌السلام سفره‌اش برای همه گسترده است، اما آقای یاسری مثل امیرالمؤمنین علیه‌السلام زاهدانه زندگی می‌کند. آقای بروجردی به من فرمود: خیلی خوب توضیح دادی. مرحوم یاسری سوز و اخلاص عجیبی داشت. بنابه گفته ارادتمندانش آقای یاسری قائل بود که بساط روضه، مقدمات هم نمی‌خواهد. حضور می‌خواهد دل که به طرف امام حسین علیه‌السلام رفت، مجلس برپا می‌شود. ایشان تا می‌گفت:‌ السلام علیک یا اباعبدالله، مجلس پر از اشک می‌شد.»

▪ آثار مکتوب: 
ایشان نوشت‌جات زیادی داشت که بسیاری از آن‌ها از بین رفت و تنها دو اثر به زیور چاپ آراسته شد. خلاصة التفاسیر که ترجمه قرآن کریم همراه با تفسیر مختصر است و موائد الکریم لزوار عبدالعظیم که مجموعه‌ای از ادعیه، همراه با شرح زیارت حضرت عبدالعظیم حسنی علیه‌السلام می‌باشد.

▪ وفات: 
شیخ محمود یاسری پس از عمری خدمت به اسلام و ارشاد و هدایت مردم در سال 1356ق به ندای حق لبیک گفته و به سرای باقی شتافت. پیکر پاکش پس از نماز به امامت مرحوم آیةالله‌العظمی سیداحمد خوانساری به رسم امانت در بهشت زهرا دفن شد، ولی طبق وصیتش که گفته بود: دو پاره استخوانم را به نجف برسانید، بعداز فراهم شدن شرایط در چهلمین روز وفاتش به نجف اشرف انتقال یافت. در نجف پس از اقامه نماز توسط مرحوم آیةالله‌العظمی خویی در کنار مقبره خانوادگی میرزا عبدالعلی تهرانی به خاک سپرده شد.



منبع: وبسایت افق حوزه

ولادت: عالم ربانی حجةالاسلام والمسلمین حاج شیخ محمود یاسری از روحانیون مخلص و خدمت‌گذار مکتب اهل‌بیت علیهم‌السلام بود که در سال 1306 قمری در بیت علم و فضیلت در تهران دیده به جهان گشود. پدر ارجمندش بنام ملاعباس یاری دامغانی، مردی فقیه و فاضل و متقی بود و در محله «در دار»‌ در خیابان ری تهران زندگی می‌کرد. او مورد اعتماد و محل رجوع مردم در مسایل شرعی بود.