دلالت نهی بر فساد عبادت
بحث از دلالت نهی بر فساد عبادت به معنی بحث از فساد یا عدم فساد عبادت منهیٌّ عنه است.

معنی دلالت نهی بر فساد عبادت
دلالت نهی بر فساد عبادت، مقابل دلالت نهی بر فساد معامله است و منظور از آن، این است که اگر نهی به عبادتی تعلق بگیرد، موجب بطلان آن می‌گردد یا نه؛ برای مثال، آیا نهی از نماز در مکان غصبی، بر بطلان نماز دلالت می‌کند یا نه. 

مراد از عبادت
منظور از عبادت، عملی است که قصد قربت در سقوط امر آن شرط باشد؛ یعنی عبادت به معنای اخص، نه عبادت به معنای اعم. 

دیدگاه اصولیون در مورد نهی از عبادت
مشهور عالمان اصولی معتقدند نهی از عبادت ، موجب فساد آن می‌گردد؛ در مقابل، عده ای چون " ابو حنیفه " بر این باورند که نهی از عبادت، موجب صحت آن می‌گردد.(دلالت نهی بر صحت) 
کسانی که دلالت ـ و اقتضای ـ نهی بر فساد عبادت را عقلی می‌دانند، می‌گویند: اگر عبادتی مورد نهی قرار گرفت، به این معنا است که این عبادت مبغوض مولا است و چیزی که مبغوض مولا شد باعث دوری از او گردیده و نمی تواند سبب تقرب و نزدیکی به مولا باشد.

منبع: پایگاه اینترنتی ویکی فقه



بحث از دلالت نهی بر فساد عبادت به معنی بحث از فساد یا عدم فساد عبادت منهیٌّ عنه است.