روحانی شهیدی که بندهای تعلق را گسسته و به حقیقت لایزالی پیوسته بود. مناجات‌نامه‌اش نشان از عظمت و ایمان راسخش دارد. می‌گوید: خدایا! چگونه بی‌یاد تو زندگی کنم که اگر این حضور لحظه‌ای از قلب من رخت بر بندد، در دام اوهام گرفتار خواهم شد و نیز می‌نویسد: «خدایا میل پرواز را بر من افزون کن.»

▪ دفتر زندگانی
دفتر حیات شیخ شهید ابراهیم فیاضی در سال 1338ش در روستای دینکو از توابع شهرستان نور مازندران گشوده شد. پدرش حجةالاسلام شیخ حسین از روحانیون منطقه و فردی با اخلاق بود و ابراهیم کودکی خود را در چنین خانواده‌ای سپری کرد. دوره ابتدایی و راهنمایی را در روستای مجاور خواند و برای ادامه تحصیل به شهر نور رفت و دیپلمش را با معدل بالای 18 در رشته تجربی گرفت. 

با این‌که در دو دانشگاه رشته انگلیسی و مهندسی کشاورزی قبول شده بود، ولی طبق تربیت خانوادگی و فطرت پاک درونی در جست‌وجوی دانش و معرفت به تکاپو افتاد و بدین‌سان به پیروی از اجداد عالمش، خود را به آبشخور حوزه علمیه قم رسانید. تلاش و همت و استعداد درخشانش دو بالی بودند که قدرت بالا بردن و بزرگ شدنش را داشتند و اساتید آینده روشنی را برایش پیش‌بینی می‌کردند.

▪ روحیه انقلابی
از قدم‌های پر صلابت شهید فیاضی که در جهت پیروزی انقلاب و نیز محافظت از آن برداشت، فهمیده می‌شود که او دانش و تقوای خود را برای ساختن جامعه انسانی می‌خواسته تا مردم با رهیدن از ظلم رژیم پهلوی در سر منزل انسانیت خود گام بردارند. او در صحنه‌های مختلف انقلاب ظاهر شد که اوج این ظهور، حضور پررنگ او در جنگ تحمیلی بوده است. با شعله‌ور شدن آتش فتنه از سوی صدام در سال 1359 به مدت پنج ماه در کوه‌های پر از برف کردستان به نبرد با دشمنان پرداخت.

▪ ردای سرخ شهادت
در شیخ فیاضی روحیه ایثار و فداکاری نمودار بود. در آخر وصیت‌نامه‌اش نوشت: «اللهم اجعل عواقب امورنا خیراً و وفقنا بقتل فی سبیلک تحت رایة ولیک.» با بصیرت در راه جهاد قدم نهاد و بارها در جمع رزمندگان اسلام حاضر شد و به امور تبلیغی و رزمی پرداخت. آخرین بار سال 1365 در شلمچه و در ادامه عملیات کربلای پنج بود که در نیمه‌های شب به آرزوی قلبی‌اش رسید و افضل القتل یعنی شهادت فی سبیل الله نصیب آن شیخ عارف گردید.

جسد مطهر او پس از حدود دوازده سال به شهرستان نور منتقل و پس از تشییع در گلزار شهدای روستا به خاک سپرده شد.

▪ از مناجات‌های شهید
خدایا! من خود را بی‌حضورت، لاشه‌ای بی‌اندازه غیرقابل حساب می‌دانم.

خدایا! آن‌که تو را نشناخت، چگونه زندگی می‌کند و به چه دل می‌سپارد؟


منبع: وبسایت افق حوزه

خدایا! چگونه بی‌یاد تو زندگی کنم که اگر این حضور لحظه‌ای از قلب من رخت بر بندد، در دام اوهام گرفتار خواهم شد و نیز می‌نویسد: «خدایا میل پرواز را بر من افزون کن.»...