


قرآن و ماه رمضان با استفاده از آیات و روایات، به روشنى ثابت مىشود: روزه اگر چه عبادت مهمى است و داراى ثواب بسیار است؛ اما مقدمهاى براى رسیدن به مرحله تقوا است: «یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَیْكُمُ الصِّیامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِینَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ» «اى كسانى كه ایمان آوردهاید! روزه بر شما مقرر شده است، همانگونه كه بر كسانى كه پیش از شما [ بودند] مقرر شده بود، باشد كه پرهیزگارى كنید».
هدایت كامل متقین، وابسته به بهرهمندى از قرآن است: «الم ذلِكَ الْكِتابُ لارَیْبَ فِیهِ هُدىً لِلْمُتَّقِینَ» «الم این كتابى است كه در [ حقانیت] آن هیچ تردیدى نیست [ و] مایه هدایت تقواپیشگان است».
از این رو فضیلت مهم ماه رمضان، به نزول قرآن در این ماه است: «شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِى أُنْزِلَ فِیهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنّاسِ» ماه رمضان [ همان ماه] است كه در آن، قرآن فرو فرستاده شده است كه مردم را راهبر است».
از این رو رابطه خاصى بین قرآن و ماه رمضان وجود دارد. همان طور كه در فصل بهار، عالم طبیعت و انسان شادابى خاص و حیات مجددى پیدا مىكند، قرآن نیز بهار دلها است كه با خواندن و یادگیرى و فهمیدن معارف آن، دلها همواره زندگى ویژهاى مىیابد. امام على علیهالسلام مىفرماید: «تعلّموا كتاب الله تبارك و تعالى، فانه احسن الحدیث و ابلغ الموعظة، و تفقهوا فیه فانه ربیع القلوب» «كتاب خداوند ـ تبارك و تعالى ـ را یاد بگیرید؛ زیرا آن زیباترین گفتار و رساترین موعظهها است و فهم در قرآن پیدا كنید؛ زیرا آن بهار دلها است». بنابراین رابطه قرآن با ماه رمضان، خیلى عمیق است و انسان با خواندن و یادگیرى قرآن و تدبیر و تعمیق در آن، در این ماه مىتواند به حیات طیبه رسیده و شب قدر را ـ كه با حقیقت قرآن متّحد است ـ درك كند و بنابر فرمایش رسول خدا صلىاللهعلیهوآله (در خطبه جمعه آخر ماه شعبان)، خواندن یك آیه از قرآن در ماه رمضان، معادل با ثواب یك ختم قرآن، در ماههاى دیگر استمنبع:پرسمان
 

هدایت كامل متقین، وابسته به بهره مندى از قرآن است: «الم ذلِكَ الْكِتابُ لارَیْبَ فِیهِ هُدىً لِلْمُتَّقِینَ»[2] ؛ «الم این كتابى است كه در [ حقانیت] آن هیچ تردیدى نیست [ و] مایه هدایت تقواپیشگان است».