
زندگی نامه شهید دكتر محمود قندی شهید محمود قندی در سال 1323 در خانواده ای مذهبی در تهران متولد شد ، تحصیلات ابتدایی را در دبستان محمدی و تحصیلات متوسطه را در دبیرستان علوی در سال 1341 به پایان رسانید او یكی از بهترین شاگردان این دبیرستان به شمار می رفت استاد روزبه یكی از بنیانگذاران دبیرستان علوی همیشه می فرمود من دو امید در علوی دارم كه یكی از آنها قندی است شهید قندی كلیه سالهای دبیرستان را با رتبه اول به پایان رسانده بود و دیپلم خود را با معدل 85/19 گرفت دوره فوق لیسانس مهندسی الكترومكانیك را در دانشگاه تهران در سال 1345 به پایان رسانید و سپس برای ادامه تحصیل به دلیل نبودن مراتب عالی این رشته در ایران به سفارش مربیان خویش عازم امریكا شد ، و چون همیشه شاگرد اول بود مخارج او از سوی خود دانشگاه تأمین می شد در سال 1350 شهید قندی درجه دكترای خود را با بالاترین نمره دانشگاهی 94/3 در رشته مهندسی برق و الكترونیك گرفت ، پس از مراجعت به ایران در سال 50 ، شروع به تدریس در دانشگاه فنی دانشگاه تهران و دانشكده مخابرات كرد ، شهید قندی دارای همسر و چهار فرزند است كه بزرگترین آنها 6 سال دارد در زمان اوج گیری انقلاب اسلامی شهید محمود قندی به همراه دو دوست خویش به جهت پخش اعلامیه امام به زندان افتادند ، پس از پیروزی انقلاب به سمت ریاست دانشكده مخابرات و سپس از طرف شورای انقلاب به وزارت پست و تلگراف و تلفن منصوب شد
شهید قندی فعالیت های اسلامی ـ سیاسی خود را در كتابخانه اسلامی دانشكده فنی آغاز كرد در آمریكا نیز این فعالیت ها را ادامه داد و یكی از افراد موسس انجمن اسلامی دانشجویان امریكا و كانادا بود ، در همان سالها به همراه شهید چمران و چند تن دیگر یاران اساسنامه انجمن را نوشتند قبل از پیروزی انقلاب در امر تكثیر و پخش و توزیع اعلامیه فعالیت زیادی را به همراه دیگر دوستانش داشت پس از پیروزی انقلاب در تأسیس جامعه اسلامی دانشگاهیان فعالیت موثری داشت
شهید قندی یكی از شاگردان استاد علامه طباطبایی صاحب تفسیر المیزان بود وی در فلسفه نزد استاد شهید مطهری درس می گرفت ابتدا این كلاس ها در مدرسه مروی و پس از محدودیت های رژیم برای این قبیل كلاسها در منزل استاد مطهری تشكیل می شد خانم استاد شهید مطهری می گوید كه استاد شهید فقط از دو شاگرد تعریف می كرد و به آن دو امید فراوان داشت كه شاید در دروس فلسفه و فقهی ستارگانی در جهان اسلام باشند كه یكی از آنها شهید قندی بود زیرا شهید قندی از پراستعدادترین شاگردان استاد به شمار می رفت قندی از محضر شهید مظلوم دكتر بهشتی نیز استفاده های بسیار برده بود به توصیه دیگر اساتیدش او نزد یكی از مجتهدین آگاه تهران شروع به خواندن درس فقه و اصول كرد در این كلاس نیز همچون كلیه مكان هایی كه قندی درس داده و یا درس خوانده بود استعدادش همه اساتید فن را خیره ساخته بود
در اخلاق و صفات قندی از دوستان او سخن بسیار شنیده ایم كه او هرگز حاضر به تضعیف یك
ارگان و یا شخصی كه برای اسلام زحمت كشیده بود ، نبود ، همیشه پشتیبان قاطع و محكم روحانیت بود
در مورد اخلاق اسلامی او ، دوستانش بارها از او شنیده بودند كه گفت اگر بر حسب وظیفه شرعی و احساس مسئولیت نبود بارها از این كار دست كشیده و به دنبال دروس فقهی و فلسفی می رفتم و همواره یكی از آرزوهای او كه شاید هم همین امسال به وقوع می پیوست رفتن به حوزه علمیه قم و ادامه دروس دینی بود در روزهای آخر پس از شهادت دكتر چمران كه یكی از دوستان نزدیك او بود ، روحیه قندی بسیار تغییر كرد و بارها از خاطراتش با شهید مصطفی چمران برای یارانش نقل می كرد حتی روز دوم شهادت چمران به همسرش گفته بود كه دلم برای چمران تنگ شده است در یكی از سخنرانی های آخرینش در مورد شهادت دكتر چمران گفته بود كه شهادت فیض عظیمی است و نصیب هر كسی نمی شود
شهید قندی در آخرین ساعات زندگی قبل از شركت در جلسه حزب جمهوری اسلامی به كلاس درس فقه رفته بود
شهید قندی از نظر مراتب فقهی به دروس خارج رسیده بود ، او پس از اتمام كلاس به سوی محل حزب جمهوری اسلامی رفته و در آنجا به فیض عظیم شهادت كه همیشه آرزوی او و همسرش بود نایل شد شهادت او برای دانشگاهیان مسلمان ، روحانیت مبارز و یاران قدیمی اش ضایعه ای بسیار بزرگ بود و به گفته یكی از استادان او 30 سال روی این شهید كار شده بود و حال 30 سال دیگر باید استادانی چون روزبه ، مطهری ، بهشتی كاركنند تا قندی دیگری ساخته شودمنبع:فاتحان
شهید محمود قندی در سال 1323 در خانواده ای مذهبی در تهران متولد شد ، تحصیلات ابتدایی را در دبستان محمدی و تحصیلات متوسطه را در دبیرستان علوی در سال 1341 به پایان رسانید او یكی از بهترین شاگردان این دبیرستان به شمار می رفت استاد روزبه یكی از بنیانگذاران دبیرستان علوی همیشه می فرمود من دو امید در علوی دارم كه یكی از آنها قندی است شهید قندی كلیه سالهای دبیرستان را با رتبه اول به پایان رسانده بود و دیپلم خود را با معدل 85/19 گرفت دوره فوق لیسانس مهندسی الكترومكانیك را در دانشگاه تهران در سال 1345 به پایان رسانید و سپس برای ادامه تحصیل به دلیل نبودن مراتب عالی این رشته در ایران به سفارش مربیان خویش عازم امریكا شد