دانشنامهاز آن جا که انسان شناسی دینی از دستاوردهای وحیانی سود می جوید و روش وحیانی به قلمرو خاصی محدود نیست و محدودیتهای دیگر روش ها در مورد آن معنا ندارد، می تواند از جامعیتی ویژه برخوردار باشد.به این معنا که حتی اگر از بٌعد خاصی سخن بگوید این سخن با توجه به مجموعه ابعاد وجودی انسان مطرح می شود و با در نظر گرفتن آنها و متناسب با آنهاست. میان ابعاد مختلف انسان در انسانشناسی دینی با توجه به هدفی که در تعالیم دینی مدنظر است به صورت گزینشی انجام می گیرد و مسأله در هر بعد به میزان نقشی که هر موضوع در رسیدن به سعادت واقعی به عهده دارد مطرح می شود و در عین حال جامعیت آن در عین گزینشی بودن محفوظ می ماند. 
اتقان و خطا ناپذیریبهره گیری انسان شناسی دینی از معارف وحیانی با توجه به خطاناپذیری این معارف اتقان واستحکامی را برای این نوع انسان شناسی به ارمغان می آورد که در انسان شناسی فلسفی ،عرفانی و تجربی یافت نمی شود . در انسان شناسی دینی اگر انتساب و استفاده دیدگاهها به دین قطعی باشد، در اتقان و خطاناپذیری آنها شکی نیست. 
توجه به مبدء و معاددر انسانشناسی غیر دینی ، یا انسان به کلی بریده از مبدأ بررسی می شود و یا در باب مبدأ و معاد انسان در قالبی بسیار کلی سخن به میان می آید که نمی تواند برای چگونه پیمودن راه کمال کاملاٌ راهگشا باشد . 
اما در انسان شناسی دینی مبدأ و معاد انسان به عنوان دو بخش اساسی وجود انسان مورد توجه و تأکید قرار می گیرد و به بیان روابط زندگی کنونی انسان با مبدأ و معاد به تفصیل پرداخته می شود. بر همین اساس محکم ترین دلیل ضرورت بعثت انبیاء که از سوی حکیمان اسلامی ارائه شده بر صورت آگاهی از رابطه دنیا و آخرت و باید و نبایدهای مؤثر در سعادت انسان و ناتوانی عقل و تجربه بشری از دستیابی به آن مبتنی است. 
بینش ساختاریاز دیگر امتیازهای انسانشناسی دینی آن است که از توجه به رابطه ساختهای مختلف وجود انسان با یکدیگر غافل نیست و انسان را در یک ساختار کلی که ارتباط ساختهای مختلف آن با یکدیگر به خوبی ترسیم می شود در نظر گرفته و مطرح می سازد. در این بینش گذشته ، حال و آینده انسان ساحتهای جسم و جان ، مادی و معنوی ، بینش گرایش و کنش وی و ارتباط آنها و تأثیر هر یک بر دیگری مورد توجه اکید قرار می گیرد ولی در انسان شناسی تجربه ، فلسفی و عرفانی یا از ارتباط این ساختها با یکدیگر غفلت می شود یا بدین گستردگی مورد توجه قرار نمی گیرد و فقط از ارتباط برخی ساختها با یکدیگر گفتگو می شود.
کتاب: انسان شناسی
نویسنده: محمود رجبیمنبع:سراج نت
در انسان شناسی دینی اگر انتساب و استفاده دیدگاهها به دین قطعی باشد، در اتقان و خطاناپذیری آنها شکی نیست