 
 مرز میان فیلم سیاه با آثار اجتماعی که به قصد نشان دادن یک معضل و آگاه سازی جامعه ساخته می شود، همچنان بحث داغ منتقدان و سینماگران است و هنوز هم معیار مشخص و درستی برای تبیین این موضوع مطرح نشده است.
مساله این است که فیلم‌ساز به ویژه در فیلم‌های اجتماعی تا چه اندازه در روایت معضلات صادق بوده و در نمایش آنها اغراق نکرده است. یعنی خالق یک اثر سینمایی با هدف آگاه کردن مسئولان و مردم از سیاهی‌ها و معضلات برای حل آنها دست به تولید فیلم زده یا تنها با پیدا کردن یک موضوع تلخ، ناامید کردن مخاطبان، ایجاد یاس در جامعه و جلب توجه بین المللی را مد نظر داشته است.
پای این بحث به فیلم «بدون تاریخ بدون امضا» نماینده ایران در اسکار امسال نیز کشیده شده است که برخی آن را فیلمی سیاه خوانده و ارسال آن به عنوان نماینده ایران به اسکار را اقدامی اشتباه می‌دانند و در مقابل جمعی از منتقدان نیز آن را بهترین گزینه سینمای ایران برای حضور در این رقابت بین المللی برشمرده اند.
اکنون در خبرگزاری جمهوری اسلامی قصد داریم در سلسه گفت ‌و گوهایی با کارشناسان و منتقدین سینما این موضوع را بررسی کنیم که به واقع مرز بین روایت صادقانه و سیاه نمایی کجاست؟ و اینکه فیلم «بدون تاریخ بدون امضا» می تواند نماینده خوبی برای سینمای ایران در دنیا باشد؟
سعی شده هم‌ راستا با رسالت رسانه‌ای خود صادقانه نظر موافقان و مخالفان این موضوع را به بحث بگذاریم تا شاید از این مجموعه بحث‌ها به راهکار درست و سندی برای مرزبندی سیاه نمایی در سینمای ایران دست یابیم. در ادامه این بحث به سراغ حبیب الله بهمنی نویسنده و کارگردان سینما رفته ایم تا نظر وی را در این خصوص جویا شویم.
بهمنی در گفت و گو با ایرنا،بررسی آثار 15 سال گذشته سینمای ایران را گویای همه چیز در این باره دانسته و می گوید: متاسفانه اظهار نظر افرادی مانند من بیشتر به جای اصلاح امور باعث بایکوت شدن خودمان می‌شود تا نتوانیم فیلم بسازیم.
وی افزود:اینکه جشنواره‌های خارجی به فیلم‌های ایرانی که موضوع آن شرایط سخت و به عبارتی سیاه‌ نمایانه در کشور است جایزه می‌دهند، دیگر چیز پوشیده‌ای نیست و باید بپذیریم که متاسفانه سازندگان این آثار از نیاز واقعی مردم غافل شده اند.
کارگردان فیلم سینمایی «سیب و سلما» با بیان اینکه امروز دو مشکل سیاه‌نمایی و های کمدی مبتذل در سینمای ایران رسوخ کرده است،ادامه داد: یا برای تامین گیشه و سود خوب به دنبال کمدی مبتذل هستیم و یا برای دریافت جایزه از جشنواره های خارجی اهداف به اصطلاح سینمای جشنواره ای را تامین می کنیم.
بهمنی تاکید کرد: تنها برخی از جشنواره ها مستقل عمل می کنند وگرنه باقی جشن ها یا جشنواره های مهم دنیا مثل اسکار، کن و برلین همگی سیاست های خاص خود را دارند و بر اساس روابطشان با کشورها آثار برتر را انتخاب می کنند.
نویسنده فیلم سینمایی «فرار از جهنم» تاکید کرد: بی تردید اگر معاونت نظارت و ارزشیابی سازمان سینمایی در دو مقطع صدور پروانه ساخت و پروانه نمایش با دقت عمل کند خیلی از مشکلات پیش نخواهد آمد.
بهمنی گفت: قانون برای ما حدودی را مشخص کرده است و مطمئن باشید اگر قانون را رعایت کنند خیلی از این اتفاقات در سینمای ایران نخواهد افتاد و اینقدر موضوع سیاه نمایی در هنر هفتم کشور رسوخ نمی‌کرد.
وی تاکید کرد: مدیریت ما باید قانونی باشد نه اعمال سلیقه شخصی، آن وقت سینما مسیرش را درست طی خواهد کرد و حالا که بحث سیاه نمایی در سینما مطرح است یعنی هنرمان را درست و بر اساس قوانین مدیریت نکرده ایم.
بازیگر فیلم سینمایی «وعده دیدار»، خاطرنشان کرد: امیدوارم این اظهار نظرها به جای اینکه خط کشی ایجاد کند تا مدیران از برخی سینماگران حمایت و برخی را بایکوت کنند باعث حل مشکل سینما شود.
بهمنی درباره انتخاب فیلم سینمایی «بدون تاریخ بدن امضا» به عنوان نماینده ایران در اسکار نیز گفت: به نظر من این انتخاب هم یکی از اشتباهات بزرگ سینمای ایران است. آیا واقعا این فیلم می تواند نماینده فرهنگ ایران در دنیا باشد.

  انتخاب «بدون تاریخ بدن امضا» برای اسکار عاقلانه نبوداین کارگردان سینما با بیان اینکه هیات انتخاب اسکار در ایران با معرفی فیلم «بدون تاریخ بدن امضا» اشتباه کرده است، افزود: یعنی در سینمای کشور فیلمی ساخته نشده است که فضای بهتر و درست تری از ایران را به دنیا معرفی کند و باید اثری که سراسر فقر و فلاکت را نشان می دهد به دنیا معرفی کنیم. 
کارگردان فیلم سینمایی «تارهای نامریی» تاکید کرد: واقعا نمی‌شد این همه پیشرفت ‌های علمی و حماسه‌های بزرگی که در ایران شکل گرفته و در قالب فیلم سینمایی تولید شده را به عنوان نماینده ایران به اسکار معرفی کرد.
بهمنی خاطرنشان کرد: این انتخاب به نظرمن عاقلانه نبوده است چون فرهنگ خودمان را در دنیا تخریب می کنیم. ایران با نگاه حق طلبی که دارد همواره مورد مخالفت قدرت های دنیا قرار گرفته است بعد خودمان با انتخاب فیلم سینمایی «بدون تاریخ بدن امضا» در اسکار آب در آسیاب دشمن می ریزم.
وی با تاکید بر اینکه در جنگ رسانه‌ای که ما با دشمن داریم این انتخاب یک نوع پاس گُل به حساب می‌آید، گفت: کجای این فیلم نقطه مثبت است و جز اینکه مدیران سینمایی به سیاهی این فیلم توجه نکرده‌اند و به نظرم انتخابی در حد فاجعه داشته اند.
بهمنی افزود: این مشکلات و معضلات در تمام دنیا وجود دارد و تقریبا در همه کشورها کارتن خواب و معتاد هست اما هیچ کشوری مانند ما نمایش فساد و بدبختی را نماینده خود در دنیا معرفی نمی کند. بنابراین ما حق داریم که شک کنیم برخی می خواهند چهره انقلاب و نظام را تخریب کنند.
منبع : خبرگزاری ایرنا

یک نویسنده و کارگردان معتقد است که سینمای ایران به ورطه سیاه نمایی افتاده و سخن گفتن درمورد این وضعیت نیز جز بایکوت شدن گوینده، تاثیری بر مسیر فیلم‌های سینمایی نمی‌گذارد.