 فرود کاوشگر  Curiosity (کنجکاوی) به سطح مریخ، یک موفقیت بی‌نظیر به شمار می‌رود و به همین دلیل اخبار فراوانی پیرامون این موضوع منتشر می‌شود. در همین راستا سوالات زیادی نیز در ذهن مردم شکل گرفته است، به طور مثال اینکه دقیقا هدف ساخت و ارسال این کاوشگر چیست؟ یا این ربات چقدر پیشرفته است و چه امکانات خارق‌العاده‌ای دارد؟ 
۱. فرود بدون مشکل برروی مریخخوانندگان ما مطمئنا از اهمیت این ماموریت و سفر خارق‌العاده این ربات کاوشکر آگاه هستند. اینکه انسان یک ربات به این بزرگی را بر روی سطح کره مریخ که 350 میلیون کیلومتر با زمین فاصله دارد قرار داده است، بدون اینکه صدمه‌ای به آن وارد شود، دست‌آورد بزرگی است.
۲. نام آن را یک دانش‌آموز کلاس ۶‌ام تعیین کرده استنام این کاوشگر در یک مسابقه نام‌گذاری دانش‌آموزی در سال 2008، توسط لابراتوار علمی مریخ ( Mars Science Laboratory) انتخاب شد. نام منتخب Curiosity یا کنجکاوی که توسط NASA انتخاب شد، رویای یک دانش آموز کلاس ششمی در لنکسای ایالت کانزاس بوده است.

۳. هزینه تخمین زده‌ شده ۱ میلیارد دلار، هزینه نهایی ۲.۵ میلیارد دلارهزینه پروژه کاوشگر کنجکاوی توسط NASA یک میلیارد دلار تخمین زده شده بود. و زمان پرتاب این کاوشگر نیز سال 2009 و فرود آن بر روی مریخ، سال 2010 برنامه ریزی شده بود. اما مشکلات بوجود آمده و تاخیرهای گوناگون که عمدتا برای تست و آزمایش بیشتر و اطمینان حاصل کردن از موفقیت این ماموریت به وقوع پیوستند،  باعث شدند که هم زمان بیشتری صرف گردد و هم بودجه بیشتری خرج شود تا جایی که نهایتا هزینه کاوشگر مریخ به حدود ۲.۵میلیارد دلار رسید.

۴. نزدیک به یک تن وزن داردجرم این کاوشگر در حدود ۹۰۰ کیلوگرم است که معادل یک ماشین مینی کوپر می‌باشد.
۵. فرود آن بسیار سریع اتفاق افتادکاوشگر کنجکاوی با سرعت 21,243 کیلومتر در ساعت وارد جو مریخ شد. اما سرعت رسیدن این کاوشگر به سطح مریخ در حدود 12,800 کیلومتر در ساعت بوده است. البته این موضوع برای مهندسان ناسا تعجبی نداشت، ولی فرود این کاوشگر یک دقیقه دیرتر از برنامه به انجام رسید. مهندسان ناسا فرایند فرود را "هفت دقیقه‌ی وحشت" نام‌گذاری کرده بودند.
۶. اما حالا که روی سطح مریخ است سرعتش بسیار کند استاین کاوشگر قرار است در طول ماموریت 2 ساله خود در مریخ کلا بین 5 تا 20 کیلومتر مسافت را بپیماید و حداکثر میانگین سرعت آن نیز 0.0012 کیلومتر در ساعت خواهد بود.
۷. انرژی اتمیبرای ناسا انرژی خورشیدی به اندازه کافی قابل اعتماد نبود. راه حل؟ انرژی هسته‌ای. یک ژنراتور رادیوایزوتوپ ترموالکتریک چند مرحله‌ای که مخصوص این کاوشگر طراحی و ساخته شده است وظیفه تامین انرژی را برعهده دارد. این ژنراتور به اندازه‌ای دی‌اکسید پلاتونیوم دارد که می‌تواند انرژی این کاوشگر را تا 14 سال تامین کند، البته ماموریت این کاوشگر تنها 23 ماه طول خواهد کشید.
۸. دوربین ۲ مگاپیکسلیقدرت تفکیک دوربین‌های CCD این کاوشگر حداکثر 2 مگاپیکسل است!  شاید از خود بپرسید که چرا ناسا یک دوربین حرفه‌ای D800E با 36 مگاپیکسل سنسور CMOS را روی این کاوشگر 900 کیلویی که یک راکتور هسته‌ای با قابلیت تامین انرژی برای مدت 14 سال را در خود دارد، نصب نکرده است.

پاسخ اول در محدودیت میزان اطلاعاتی است که در طول یک روز این کاوشگر با کمک ماهواره‌های حول مریخ می‌تواند به زمین ارسال کند که کل آن 250 مگابیت در روز است، و همه آن هم به عکس‌های گرفته شده اختصاص نمی‌یابد و بخشی از پهنای باند به اطلاعات دیگر جمع‌آوری شده اختصاص می‌یابد. این پهنای باند معادل یک عکس خام دوربین D800E است.

دلیل بعدی اطمینان از یک تکنولوژی در شرایط سخت است، از عوامل مهم دیگر می‌توان به راحت بودن مهندسان ناسا با کارکردن و کدنویسی برروی این سنسور CCD ساخت کداک، اشاره کرد.

۹. قدرت پردازش کامپیوتر این کاوشگر ضعیف‌تر از آیفون 4S استقدرت پردازش آیفون 4 اس 4 برابر پردازنده اصلی این کاوشگر است (به منظور رضایت همه خوانندگان ، گالاکسی اس 3 نیز دو برابرآیفون 4 اس قدرت پردازش دارد که می‌شود 8 برابر کاوشگر کنجکاوی ). کاوشگر مریخ مجهز به یک پردازنده 200 مگاهرتز و 2 گیگابایت اس اس دی است. پس برای چه ناسا یک پورت 30 سوزنی مخصوص آیفون درست نکرد و آیفون را روی آن قرار نداد؟ (دوربین آن هم 8 مگاپیکسل است و کیفیت مناسبی دارد) خوب پاسخ ساده است، این دستگاه‌ها برای 2 سال همزیستی کنار یک منبع رادیو‌اکتیو ساخته نشده‌اند و اینکه بگوییم تلفن‌های هوشمند از این کامپیوتر چند میلیون دلاری ناسا بهتر هستند، کم لطفی کرده‌ایم. از طرفی تنها معیار سرعت در پردازنده فرکانس آن نیست. در ضمن این کاوشگر کامپیوتر‌های مقاوم مشابهی را بصورت رزور دارد، که در زمان بروز مشکل برای کامپیوتر اصلی، کنترل امور را بدست می‌گیرند.

۱۰. ماموریت کاوشگر کنجکاوی، یافتن موجود زنده برروی مریخ نیست، تنها به دنبال نشانه‌های حیات استماموریت اصلی کاوشگر کنجکاوی یافتن عناصر اساسی برای حیات است، مانند کربن، نیتروژن، فسفر، سولفور و اکسیژن. با کمال تعجب این کاوشگر قادر به بررسی فسیل ها و یا جانواران میکروسکوپی  نیست و تجهیزاتی بدین منظور بر روی آن نصب نشده است. یعنی اگر یک موجود فضایی روی زمین از کنار این کاوشگر رد شود شاید حتی عکسی نیز از آن نگیرد.

اگر کاوشگر کنجکاوی مواردی را یافت که ناسا به دنبال آن است، این سازمان ماموریت دیگری طرح ریزی خواهد کرد تا نمونه‌های از خاک و سنگ‌های روی مریخ را به زمین آورده و مورد بررسی قرار دهد.
۱۱. ابزارهای قدرتمنددرست است که کاوشگر کنجکاوی پر از تجهیزات خسته کننده علمی و تخیلی مانند ۱۷ دوربین، سیستم پیشبینی هوا، یک آزمایشگاه شیمی قابل حمل و یک تشخیص دهنده تشعشعات رادیواکتیو است. اما یک دست رباتیک به قابلیت دریل کردن و از همه مهم‌تر یک لیزر که توانایی نابودی سخره‌ها را تا فاصله 7 متری دارد نیز در آن وجود دارد. شاید این موارد برای کارهای علمی روی این ربات قرار داده شده باشند، اما جنبه هیجان انگیز آن بیشتر جلوه می‌کند.
۱۲. فرود دقیقکاوشگر کنجکاوی کنار یک کوهستان در منطقه‌ای به نام گیل کارتر، دقیقا روی هدف فرود آمد. ناسا قبلا یک فضای 12 تا 16 مایلی را به عنوان محل فرود، هدف قرار داده بود، اما در ماه ژوئن باز هم آن را به دلیل دقت بیشتر به نصف کاهش دادند.
۱۳. چه به سر لندر آمادلندر (Lander) فضاپیمایی است که به فرود کنجکاوی کمک نموده ولی معلوم نیست خود آن در چه محلی سقوط کرده است. ناسا اعتقاد دارد که این دقیقا طبق برنامه بوده است و نباید این جت پک در محل ماموریت کنجکاوی قرار می‌گرفت. اما به این موضوع فکر نکردند که ممکن است این تجهیزات به دست نااهل بیافتد.

منبع: زومیت


نام این کاوشگر در یک مسابقه نام‌گذاری دانش‌آموزی در سال 2008، توسط لابراتوار علمی مریخ ( Mars Science Laboratory) انتخاب شد. نام منتخب Curiosity یا کنجکاوی که توسط NASA انتخاب شد، رویای یک دانش آموز کلاس ششمی در لنکسای ایالت کانزاس بوده است.