 
اَلحمْدُ لِلّه عَلَی ما أنْعَمَ، وَ لَهُ الشُّکرُ عَلَی ما اَلْهَمَ، وَ الثَّناءُ بما قَدّمَ، مِنْ عُمومِ نِعَمٍ اِبتَدَأها وَ سُبوغِ آلاءٍ أسْداها وَتمامِ مِنَنٍ أوْلاها. جَمَّ عَن الاحْصاءِ عَدَدُها، وَ نَأَی عَنِ الْجَزاءِ أمَدُها، وَ تَفاوَتَ عَن الادْراکِ أبَدُها، وَ نَدَبَهُم لاِسْتِزادَتِها بِالشُّکرِ لاِتّصالِها، وَ اسْتَحْمَدَ الی الخَلائِقِ بِاجْزالِها وَ ثَنَّی بِالنَّدبِ الی أمْثالِها.
از خطبه حضرت فاطمه زهرا علیهاالسلام در مسجد النبی صلی الله علیه و آله ، طبرسی، الاحتجاج، ج 1، ص 132
«ستایش خدای را که نعمت داد و سپاس او را که راه نمود و مدح و ثنا او را که از پیش خیر فرستاد: نعمت های فراگیر از آغاز عطا کرد و بخشایش های فراوان رساند و فضل های کامل پی در پی روانه ساخت. خیر او آن قدر زیاد است که نمی توان شمرد و پایانش آن قدر دور است که نمی توان جبران نمود و حتّی نمی توان نهایتش را درک کرد. و مردم را به سپاسگزاری فرا خواند تا خیر او فزونی یابد و پیوسته برسد. و به خاطر این عطای فراوان از آنان ستایش خواست و باز آنان را به نظایر این نعمت ها دعوت نمود.»
منبع : حوزه نت
 



مردم را به سپاسگزاری فرا خواند تا خیر او فزونی یابد و پیوسته برسد.