  معرفی کتاب "من پیش از تو" نوشته جوجو مویز، ترجمه مریم فتاحی، انتشارات آموت:
 داستان "من پیش از تو" نوشته جوجو مویز برای ماه هاست که در لیست کتاب های پرفروش قرار دارد. استقبال خوانندگان ایرانی از این کتاب منجر به ترجمه سایر آثار خانم مویز نیز شده است. داستان کتاب، یک رمانس سوزناک و مسحور کننده است که خواننده گریان خود را رها نمی کند تا یک شبه داستان عاشقانه ویل و لوئیزا را به پایان برساند. ویل پسری ثروتمند و موفق است که زندگی به کامش بوده است اما در یک سانحه فلج و زمین گیر می شود، از طرفی لوئیزا دختری معصوم و مهربان است که برای تامین مالی خانواده اش بی وقفه کار می کند. رویارویی ویل و لوئیزا ماجرای اصلی داستان است که خواننده را با شکل گیری یک رابطه عاشقانه بین آن دو سرگرم می کند. اقتباس سینمایی از کتاب هم موفقیت بزرگی به دست آورد و پای آن هایی را که معمولا کتاب نمی خوانند به کتابفروشی ها کشاند تا نسخه اصلی داستان اقتباسی را بخوانند. سوال این جاست که چه چیزی باعث شده تا این کتاب خواندنی شود؟ 
 در نگاه کلی داستان "من پیش از تو" قالبی تکراری و پیش پا افتاده دارد. بار دیگر با داستانی سیندرلایی رو به رو می شویم، پسر پولدار و دختر فقیر. همین ماهیت تکراری داستان هم موجب شده تا گروهی از خوانندگان متعجب از شیفتگی طرفداران کتاب، آن را کتابی معمولی و سطحی ارزیابی کنند و حتی به آن برچسب "کتاب زرد" بدهند و آن را قابل پیش بینی بدانند. اما اگر کتاب را در همین ژانر کلیشه ای با سایر آثار این چنینی بررسی کرد هنر نویسندگی مویز را که توانسته کتابی موفق بنویسد نظر را جلب می کند.  تصویرهای واضح از گوشه کنار زندگی شخصیت های معمولی داستان که خواننده در زندگی روزمره خود شاهد آن است با کلماتی ساده و در یک روند آسان فهم روایت شده اند. پرداخت داستانی مویز باعث شده تا خواننده مرحله به مرحله با شکل گیری روابط شخصیت های داستان همراه شده و با بسیاری از موقعیت های آنان هم ذات پنداری کرد. از این رو این کتاب برای آن دسته از خوانندگانی که دوست دارند ساعاتی از بعد از ظهر خود را به دور از شلوغی و هیاهو در عوالم خیالی یک داستان عاشقانه سپری کنند بسیار خواندنی است. گرچه همواره در برابر این آثار گروهی خواننده ناکام هم وجود دارند که علت محبوبیت کتاب را درک نمی کنند و به نظر آن ها داستانی معمولی خوانده اند. در حوزه کتابخوانی کتاب هایی مثل "من پیش از تو" را عامه پسند می نامند که مخاطبین خاص خود را دارند و معمولا هم طرفداران آن ها بیشتر است از حوزه کتاب های مقابل که از آن به عنوان کتاب های فاخر ادبیات یاد می شود. 
 ادبیات عامه پسند در برابر ادبیات فاخر؟
بحث همیشه داغی حول کتاب هایی با موضوعاتی که خواندن آن ها ساده و قابل فهم است و برای سرگرم کردن خواننده نوشته می شود و به آن ادبیات عامه پسند یا "escape literature" گفته می شود با کتاب های جدی تر حوزه ادبیات بر پاست. کتاب های حوزه عامه پسند اغلب به ژانر رمانس نزدیک هستند و کاراکترهای داستان شخصیت هایی واضح و غیر مبهم دارند. این کتاب ها مثل فیلم و سریال های مورد پسند خوانندگان جوان هستند که در فرم نوشتار در اختیار کسانی قرار می گیرند که علاقه دارند با خواندن کتاب ساعاتی لذت بخش را سپری کنند. 
 در مقابل ادبیات فاخر می تواند کتاب هایی با محتوایی انتزاعی باشد که خوانندگان را با سوالات بنیادی و فلسفی درگیر می کند و آن ها را به تفکر عمیق وا می دارد.کاراکترهای چنین داستان هایی چند وجهی و مبهم هستند، زبان روایی داستان پیچیده و مملو از نماد و نشانه های ناشناخته است و خواندن آن به مراتب دشوارتر و نیازمند توجه و صرف وقت است. 
 با اینحال از این تعاریف نمی توان نتیجه گرفت که ادبیات عامه پسند ارزش کمتری دارد خصوصا که از محبوبیت بیشتری برخوردار است. توانایی خوب به تصویر کشیدن مسایلی که دست و پنجه نرم کردن با آن ها ساده است و معماهایی که به راحتی حل می شود و شخصیت های قابل پیش بینی چه در فیلم و چه در کتاب کاری شایسته تقدیر است؛ چرا که از خلال همین روایت های ساده می توان نکات اخلاقی و آموزنده به مخاطب منتقل کرد و در عین حال او را سرگرم ساخت. جوجو مویز چنین نویسنده ای است. او موفق می شود داستانی کلیشه ای را با روایتی ساده و روان ولی گیرا بازگو کند و خواننده اش را مسحور متنی سازد که نتواند آن را بر زمین بگذارد. یکی از استعدادهای مویز در نویسندگی اضافه کردن چاشنی واقع گرایی به داستان است. همان طور که در داستان من پیش از تو می خوانیم چینش رویدادها به قدری ماهرانه انجام شده که روال شکل گیری رابطه بین کاراکترها به خوبی و با جزییات دقیق صورت می گیرد. مویز مشاهده گر دقیقی است که در خلق لحظات واقعی و ماجراهای پر فراز و نشیب کاراکترهای داستان طمع نمی کند و اجازه می دهد ملموس بودن کاراکترها داستان را پر کشش کند. 
 کندوکاو در داستان "من پیش از تو"
 خطر لو رفتن داستان: خواننده محترم در صورتی که هنوز موفق به خواندن کتاب نشده است در ادامه با شرح بیشتر، از داستان کتاب مطلع خواهد شد.
 داستان کتاب حول دو شخصیت اصلی ویل و لو (مخفف لوئیزا) می گذرد. ویل به پشتوانه مالی خانوادگی خود فرصت های بسیاری برای ماجراجویی های بزرگ در زندگی اش داشته است. زندگی پس از سانحه که وی را مجبور به انزوا از جامعه و خانه نشینی کرده در تضلد بزرگی با گذشته اوست. به همین علت او رنجور و خشمگین است و با سخنان نیشدار اطرافیانش را آزار می دهد و اخیرا تصمیم گرفته است که به زندگی خود پایان دهد. به نظر می رسد جدای از دردهای جسمی و شرایط نامساعد روحی، ویل به دنبال یک ماجراجویی جدید است و این بار پرخطرتر از صخره نوردی و پرش های بی مهابای گذشته. ماجراجویی آخر ویل ترینر بازی با مرگ است: موسسه خاصی در سوییس در قبال پرداخت هزینه بالایی این امکان را برای افراد خاصی که در زندگی شرایط جسمانی سختی دارند فراهم می کند تا از طریق اتانازی به زندگی خویش پایان دهند. ویل ترینر تا زمان موعود شش ماه فاصله دارد؛ شش ماه تمام وقتی است که لو در اختیار دارد تا تصمیم ویل را تغییر دهد. او که ابتدا به عنوان یک هم صحبت استخدام شده است به زودی در می یابد که تمام امید خانواده ویل به اوست تا به طریقی بتواند او را به ادامه زندگی امیدوار کند. 
 درمانگری که خود درمان شد
 گرچه در خلال تلاش های لو برای انگیزه بخشی به ویل می بینیم که خود لو هم تحت تاثیر ویل تغییر می کند. لو که تجربه ناگواری در دانشگاه داشته است دچار کم رویی و خودناباوری است و برای شکوفایی استعداد های خویش تلاشی نمی کند. لو جوان و مستعد و سالم است اما زندگی منزوی و یکنواختی دارد، گویی او نیز فلج باشد از به جلو رفتن می گریزد. اگر شرایط جسمی ویل مانعی برای زندگی کردن پر هیجان و لذت بخش است، شرایط روحی لو هم چندان تعریفی ندارد. ویل برای اولین بار در زندگی لو را متوجه توانایی هایش می کند و او را تشویق می کند که از زندگی کردن و لذت بردن از تک تک لحظه های آن نترسد.
یک پایان تلخ برای داستان سیندرلا 
هرچند ارتباط ویل و لو که منجر به ایجاد یک رابطه عاطفی و عاشقانه شده نمی تواند ویل را از تصمیم خود منصرف کند و او آغوش مرگ را انتخاب می کند اما لو با کمک مالی ویل و با روحیه ای تازه فصل جدیدی را در زندگی شروع می کند. داستان "من پیش از تو" اینجا خاتمه می یابد و دنباله داستان در جلد دوم با عنوان "پس از تو" بازگو می شود.
موفقیت یک داستان تکراری
واقع گرا بودن داستان بسیار به آن کمک کرده است. همین امر باعث شده تا کتاب "من پیش از تو" از داستان های مشابه اش فاصله بگیرد. بخصوص قسمت هایی که خواننده با برش هایی از زندگی معلولین آشنا می شود. مویز در مصاحبه ای گفته است که برای بهتر نوشتن این قسمت مدتی زندگی افراد ویلچر نشین را از نزدیک بررسی کرده است. در این قسمت از کتاب به خوبی فقدان توجه کافی جامعه به افراد معلول را در می یابیم. جدای از نبود تسهیلات لازم برای آنها در سطح شهر و در مکان های تفریح عمومی از جمله استادیوم های ورزشی، فروشگاه ها و غیره، نگاه جامعه به آنها رقت انگیز و آزاردهنده است. 
هم چنین توجه به جزییات چگونگی شکل گیری روابط عاطفی بین دو شخصیت اصلی کتاب هم از جمله عواملی است که رضایت خوانندگان را جلب کرده است.
منبع: تبیان

در روزهایی که آنقدر سرگرم فضاهای مجازی هستیم و سرمان مرتب در گوشی هایمان هست که بیشتر از هر وقت دیگری با کتاب ها قهریم، کتاب "من پیش از تو" بار دیگر باعث شد تا چند ساعتی گوشی ها را کنار گذاشته و تلویزیون ها را خاموش کنیم تا بار دیگر طعم دلچسب کتاب خواندن را بچشیم. سوال این جاست که چه چیزی باعث شده تا این کتاب خواندنی شود؟
