آیا دین اهل حق در اسلام مورد قبول است؟ دین اهل حق چگونه دینی است؟ 
فرقه اهل حق از جمله آیین‏ هاى التقاطى بوده و مخلوطى از عقاید باستانى و نیز ادیان مسیحیت، اسلام و... مى‏ باشد. در حال حاضر اهل حق به سه گروه عمده تقسیم شده‏ اند. الف) شیطان پرستان ؛ این گروه شیطان را تقدیس كرده و خوك را مقدس مى‏ دانند و با هرگونه طهارت مخالف ‏اند. بیشتر پیروان این گروه در كرند سرپل ذهاب و نواحى مجاور آن سكونت دارند. ب ) على اللهی ‏ها ؛ این گروه مى ‏پندارند كه حضرت على(ع) خدا است و دین خود را كلا از اسلام جدا مى‏ دانند. این گروه نیز عمدتا در شمال غرب ایران و در برخى نواحى دیگر پراكنده ‏اند. ج) گروه اهل حق مسلمان ؛ این گروه خود را شیعه مى ‏دانند ولى در سیر و سلوك و آداب متفاوت از شیعه هستند. عمده آثار در دست از این فرقه مربوط به گروه سوم است ؛ چون دو گروه اول اساسا فاقد هرگونه پایه فكرى بوده و تنها از پیشینیان خود تقلید كوركورانه مى ‏كنند و تقریبا آیین و یا معتقدات قابل توجهى ندارند. در مجموع درباره این فرقه و یا دیگر فرقه‏ ها مى‏ توانیم بگوییم: هر گروهى كه از مسیر قرآن و عترت فاصله بگیرد دچار انحراف‏ هاى خطرناكى در زمینه‏ هاى مختلف مى ‏شود. به هر حال چنانچه حضرت علی(ع) را خدا بدانند و یا منكر یكی از ضروریات دینی مثل نماز و روزه باشند این انكار به طوری كه به انكار رسالت و یا تكذیب پیامبر اكرم یا ناقص دانستن شریعت برگردد، نجس هستند و نمی توان آنها را مسلمان نامید. مشهور این است كه اهل حق نام یكی از فرقه های غلات است كسانی كه در مورد علی علیه السلام غلو كردند و برای او مقام الوهیت اثبات كرده اند. برخی معتقدند این فرقه در قرن 2 هجری پدید آمده و در قرن 7 تجدید حیات یافته است. از نظر برخی دیگر ریشه تاریخی این فرقه به قرن 4 هجری به نام مبارك شاه و ملقب به شاه خویشین باز می گردد. وی كه عنوان«سلطان طریقت» را داشته و در توابع لرستان با جمعی از پیروان خود زندگی می كرده به 4تن از آنان وعده داده كه پس از درگذشت وی، روحش پس از 100 سال در جسم فردی به نام سلطان صحاك یار (اسحاق) تجلی خواهد كرد و در فاصله این 100 سال یارستان (اهل حق) در گوشه ای خموش چشم به انتظار سلطان صحاك دوخته بودند تا او را دریافتند و دور او گرد آمددند. آنچه در میان پیروان اهل حق معروف این است كه سلطان صحاك (اسحاق) موسس مسلك آنان است، و از طرفی آنها از این فرقه های غلات به شمار آمده و علی اللهی خوانده می شوند به شدت احتراز دارند. آقای سید قاسم افضلی از سران اهل حق دراین باره می نویسد: «یارستان اهل حق های واقعی هیچ گاه علی علیه السلام را خدا نمی دانند و آنچه مسلم و مشخص است نسبت هائی كه به اهل حق به عنوان علی اللهی داده اند و یا در بعضی كتب و مقاله ها علی اللهی را شیعه ای از اهل حق می دانند خلاف محض است و خط اهل حق های یارستانی كاملا از علی اللهی ها دوراست. -شاخه های اهل حق گفته اند: سلطان اسحاق برای تشكیلات این فرقه جانشینانی تعیین كرد و برای هر یك از آن ها وظیفه ای مقرر نمود و به هر یك به تناسب وظیفه وی لقب مخصوص داد -در ابتدا (پیر بنیامین) را به سمت «پیری» و «داود» را به سمت «دلیل» برای همه اهل حق منصوب كرد آنان برای تداوم رهبری 7 نفر از یاران خود را به عنوان 7 خاندان یا 7 سر سلسله اهل حق به پیروان خود معرفی كردند كه از آن پس به «هفت تن» معروف شدند و برخی این هفت تن را از یاران اولیه سلطان اسحاق دانسته اند. این خاندان ها عبارتند از: 1. خاندان شاه ابراهیم فرزند سید محمد گوره سوار كه به شاه ابراهیمی ها معروفند 2. خاندان سید ابوالوفا 3. خاندان عالی قلندر درویش های قلندری منطقه كرند و استان كرمانشاهان منسوب به او هستند 4. خاندان سید میر سور 5. خاندان بابا یادگار 6. خاندان سید مصطفی 7. خاندان حاجی بوعیسی (سید با ولیسی) در قرن های بعد 4 خاندان دیگر به آنان اضافه شد كه عبارتند از: 1. خاندان آتش بیگی 2. خاندان ذو النور 3. خاندان شاه حیاسی 4.خاندان بابا حیدر از نظر اهل حق هر كس كه پیرو این مسلك باشد باید به عنوان اولین وظیفه به واسطه یكی از پیرها یا دلیل های منسوب به یكی از خاندان ها، خود را به یك خاندان مرتبط سازد و براساس سر سپردن به یكی از شاخه های این فرقه هویت مذهبی او را معین می سازد. اهل حق مقام پیر بنیامین را بسیار بزرگ می شمارند و معتقدند او در عالم الست «جبرئیل» و در دوره شریعت «سلمان» و در دوره آخر الزمان «بنیامین» بوده است او اولین مخلوق و از مقرب ترین یاران خداست و در آخرین دوره در جامه امام مهدی (عج) مظهریت یافته است. -عبادات اهل حق اهل حق در هفته یك یا چند بار در جم خانه ها و با حضور پیر جمع می شوند تشكیلات جم معمولا در شب های جمعه برگزار میگردد و این مراسم با تشریفات خاصی اجرا می گردد وشركت هفته ای یك بار در جم خانه را به جای عبادات دائمی كافی می دانند. اهل حق نماز نمی خوانند و به جای آن نذر و نیاز انجام می دهند. و روزه مخصوص دارند كه سه روز است و به مرنو و قولطاس مرسوم است روزه مرنو از آنجا رسم شده كه سلطان صحاك و یارانش سه شبانه روز از ترس دشمنان در غارمرنو پنهان شده و بی غذا ماندند پس از نجات یافتن ان را روزه مرنو نام نهادند و این روزه در منطقه باختران اجرا می شود. روزه قولطاس كه اكثریت اهل حق های ایران و خارج ایران انجام می دهند مربوط به یاران قولطاس و قوشجعی اوغلی و شاه ابراهیم است كه در وسط كولاك سه شبانه روزی ماندند و پس نجات از آن خطر آن را جشن می گیرند. گاهی گروهی از اهل حق به عنوان شیطان پرست یاد می شوند ولی برخی از رهبران كنونی آنان چنین را مردود دانسته و به كلماتی از سلطان صماد استناد كرده كه در آن ها شیطان را مكار و راهنمای مردمان دور از دین معرفی كرده است با این حال برخی از افراد مورد اعتماد كه از نزدیك با اهل حق ارتباط دارند از تكریم آنان نسبت به شیطان و مخالفت شدید با لعنت فرستادن بر او گزارش می دهند. شارب ‏سیبیل نیز نزد اهل حق حرمت ویژه ای دارد و آن را یكی از اركان اصلی سلطان صماك می دانند كه شارب مور و پر پشت را از نشانه های پیروان مسلك اهل حق می شمارد. -مناطق زندگی اهل حقاهل حق در كشور های ایران ـ عراق ـ سوریه و افغانستان تاجیكستان زندگی می كنند عمده ترین مركز آنان در ایران استان كرمانشاهان است و منطقه كرند غرب و توابع آن از عمده ترین مراكز اهل حق در ایران است و جمعیت آن را در این منطقه حدود 150 هزار نفر تخمین زده اند. در تركیه فرقه هائی وجود دارند كه معروفند به «بكتاشی» و به آن ها «علویین» نیز گفته می شود و اهل حق های ایران آن ها را شاخه های فرقه اهل حق می دانند. شیعیانی كه در البانی بسر می برند نیز به «بكتاشی» معروفند در كشور سوریه نیز جمعیت قابل توجهی وجود دارد كه تحت عناوین علویین یا علی اللهی معروفند و عمدتا در شمال غرب ان جا سكونت دارند. منظوراز اهل حق كه الان رایج است همان مسلك درویشی و تصوف است. اهل حق به دسته ها و مسلك هائی تقسیم می شوند. دسته ای طریقتی هستند كه به طریقه قطب ومرشد خود عمل می كنند. علاوه بر دستورهایی كه در شریعت است اذكار و ادواری هم از مرشد فرا می گیرند. دسته ای پای بند شریعت اند و صرفا ظاهری از صوفیه را دارند به تمام دستورات شریعت پای بند هستند. اگر این چنین باشد كه صرفا خود را صوفی بدانند ولی از احكام شریعت تخطی نكنند مشكلی ایجاد نمی شود لكن اگر عبادات و ذكرهای بدعت آمیز داشته باشند اگر منتهی به انكار یكی از احكام قطعی اسلام شود مرتدند. درهر صورت اهل حق به گروهی از غلات و شیطان پرستان و طوائف دیگر صوفیه اطلاق می شود در منابع گوناگون بر دسته سوم هم اهل حق اطلاق گردیده است. برای تغییر دین از اهل حق به شیعه ابتدا باید شیعه را بشناسید و بعد برای تغییر اقدام نمایید. از این رو در ادامه شیعه را برای شما معرفی می نماییم:معنای شیعهقبل از هر چیز لازم است مختصری شیعه را تعریف كنیم و ببینیم شیعه به چه معناست؟ واژه شیعه در لغت به معنای پیرو است و از نظر كلامی و اعتقادی, شیعه به كسی گفته می شود كه اولین خلیفه و جانشین پیامبر(ص ) را علی (ع ) بداند. شیعه بودن بعد از مسلمان بودن است. مسلمان, یعنی كسی كه به اصل توحید معتقد است و شیعه, یعنی كسی كه علاوه بر اعتقاد به توحید، به اصل ولایت نیز اعتقاد دارد. بنابراین شیعه در معنای عام و مصداق كامل آن, یعنی كسی كه اهل ولایت و تابع ولایت اولیای خدا است، اعم از ولایت پیامبر و امامان و ولایت امام زمان و ولایت فقیه در عصر غیبت. شیعه یعنی كسی كه در مسیر توحید و خدایی شدن خود، سرپرست دارد و سرپرست او اولیای معصوم و عادل خداوند هستند. شیعه در عمل:در اصطلاح اخلاقی و عملی، شیعه علی (ع ) بودن به معنی پیرو آن حضرت بودن است، یعنی این كه انسان شیوه زندگی و رفتار و اخلاق خود را بر اساس زندگی علی (ع) تنظیم نماید، یعنی آن حضرت و اولاد طاهرینش را عملا راهنما و الگوی زندگی خویش قرار دهد و بكوشد تا كیفیات نفسانی، اخلاقی و همچنین ظواهر زندگی خود را به كیفیات زندگی و كمالات آن حضرات (ع ) نزدیك نماید، یعنی این كه انسان در زندگی فردی و اجتماعی اش و همچنین در زندگی طبیعی و معنوی، پایش را جای پای آن اولیائ معصوم (ع ) بگذارد و شیعه و دنباله رو ایشان باشد. نكته قابل توجه این است كه این دنباله روی و همانند سازی، بدون محبت، عشق، دلبستگی و ارادت قلبی به ایشان هرگز میسر نمی باشد و از لوازم بسیار ضروری و اساسی شیعه بودن، محبت و علاقه قلبی به ایشان است. البته همان طور كه گفتیم از نشانه های شیعه واقعی، پیرو اهل بیت (ع) بودن است، و راه اهل بیت (ع) نیز همان راه قرآن است. لذا در كلام خداوند متعال و ائمه (ع) می توان خصوصیاتی را برای شیعه واقعی جست كه با عمل به آنها می توان رضایت اللهی و ائمه(ع) را كسب كرد. از نظر عملی و رفتاری می توان خصوصیات شیعه واقعى را در یك كلمه تقوا و كار براى خداوند دانست كه قرآن مى‏ فرماید: إِنَّما أَعِظُكُمْ بِواحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ‏- همانا شما را یك موعظه مى‏ كنم و آن این است كه براى خدا قیام و كار كنید. همچنین مى ‏فرماید: إِنَّما یَتَقَبَّلُ اَللَّهُ مِنَ اَلْمُتَّقِینَ- خداوند فقط از متقین قبول مى ‏كند. امام صادق(ع) شیعه واقعى را چنین معرفى مى‏ كنند: شیعتنا اهل الورع والاجتهاد و اهل الوفاء والامانة و اهل الزهد والعباده، اصحاب احدى و خمسین ركعة فى الیوم واللیلة، القائمون باللیل، الصائمون بالنهار، یزكون اموالهم و یحجون البیت و یجتنبون كل محرم-‏ شیعیان ما اهل پارسایى و سخت‏ كوشى [در عبادت‏] هستند، اهل وفادارى و امانت‏دارى‏ اند. اهل زهد و عبادت‏ اند. آنانند كه در شبانه‏ روز 51 ركعت نماز مى‏ گذارند. شب‏ها را به عبادت سپرى مى‏ كنند و روزها را به روزه‏ دارى. زكات اموال خود را مى ‏پردازند و به حج مى‏ روند و از هر حرامى دورى مى‏ كنند امام باقر(ع) نیز فرموده ‏اند: ما شیعتنا الا من اتقى اللَّه و اطاعه و ما كانوا یعرفون الا بالتواضع والتخشع واداء الامانه و كثرة ذكراللَّه-‏ شیعه ما كسى نیست مگر آن كه از خدا بترسد و او را فرمان برد؛ آنان جز با فروتنى و خاكسارى و امانت‏دارى و بسیارى یاد خدا شناخته نمى‏ شوند  پس راه شیعه واقعی شدن چیزی نیست مگر رعایت تقوای اللهی و پیروی از ائمه معصومین ع در سختی ها و آسانی ها و در غم و شادی ها است.به طور خلاصه آنچه از مجموعه روایات درباره صفات شیعه مى ‏توان فهرست نمود به شرح زیر است: 1- محافظت بر وقت نمازها 2- حفظ اسرار 3- بذل اموال و مواسات با برادران دینى4- عبادت و شب زنده‏ دارى و روزه فراوان 5- گریه و زارى بسیار در برابر خداوند6- دورى از شهوات و پرخورى7- اطاعت و پیروى كامل از ائمه (ع) و اوامر آنها.منبع:پرسمان
آنچه در میان پیروان اهل حق معروف این است كه سلطان صحاك (اسحاق) موسس مسلك آنان است، و از طرفی آنها از این فرقه های غلات به شمار آمده و علی اللهی خوانده می شوند به شدت احتراز دارند.