آنتونیو کونته در یوونتوس و این اواخر سرمربیان چلسی و منچستریونایتد در لیگ برتر از 3 مدافع میانی استفاده کردند و نتیجه گرفتند. حتی تیم‌هایی مانند بارسلونا، 3-3-4 محبوب خودشان را به مرور زمان فدای سیستم بازی با 3 مدافع وسط کردند و از برتری عدی با 3 نفر در مرکز خط میانی بهره بردند. 

بازگشت به دوران هادل 
تیم ملی انگلیس آخرین بار در زمان مربیگری گلن هادل در جام‌جهانی 1998 از سیستم 3 دفاعی میانی بهره برد و تلاش‌های مک‌لارن در سال 2007 برای احیای این سیستم فاجعه‌ای به تلخی شکست در ورزشگاه ویمبلی مقابل کرواسی و  حذف در مرحله مقدماتی یورو 2008  در پی داشت.به طور کلی استفاده از 3 مدافع میانی فوایدی مانند تسلط بر تمام نقاط زمین را دارد. در این حالت، بازیکنان کناری به خوبی مهاجمان دارای توانایی بازی عرضی را مهار می‌کنند و  در ضدحملات رقیب، ضمن ایجاد برتری عددی، کنترل بیش‌تری روی توپ حاصل می‌شود؛ بخصوص وقتی از خط دفاعی حمله را شروع می‌کنید و هافبک‌هایتان قصد رساندن پاس و کمک به 2 مهاجم را دارند. انگلیس با این ترکیب در حال پیشروی است. آمار در مورد 3 مدافع میانی سه‌شیر چه می‌گوید؟

مگوایر؛ رهبر 
این بازیکن نه‌چندان خوش قد و قامت و کم‌وزن تا اینجای جام هر توپی مقابلش قرار گرفته را به بهترین نحو دفع کرده و در نبردهای منطقه‌ای پیروز بوده است. مگوایر نه تنها در امور تدافعی بلکه در حملات هم قدرتش را به رخ کشیده است؛ نشان به آن نشان که به سوئد گل زد و پاس گل هم در این جام ارسال کرد. مگوایر فقط یک مدافع نیست. او در خط میانی هم موثر واقع می‌شود و در بازی هوایی هم موفق عمل می‌کند.  می‌توان از بازیکن لسترسیتی به عنوان یک دیوار نام برد. فراموش نکنید او با برتری در 33 دوئل تن به تن، میانگین 6.8 درصد پیروزی در دوئل‌ها در هر 90 دقیقه را رقم زد و در این زمینه دوبرابر بقیه هم‌تیمی‌هایش موفق ظاهر شده است.

استونز؛ آماده آماده 
هر چقدر مگوایر از سر خودش بهره می‌برد، استونز با مغزش بازی می‌کند.319 پاس از 339 پاس او در 5 بازی قبلی در جام‌جهانی سالم به مقصد رسیده  و بیش از همه هم‌تیمی‌هایش پاس موفق داده است. شیوه بازی استونز به نحوی است که پس از گرفتن پاس از هم‌تیمی‌هایش وظیفه تقسیم توپ را به عهده می‌گیرد. جلو کشیدن تا خط میانی و ارسال بیش‌ترین پاس به مقصد هندرسون از استونز یک چهره برتر می‌سازد. استونز نقش مهمی در موفقیت انگلیس در ضربات شروع مجدد داشت؛ چه با پا و چه با ضربات سرموفقش. استونز با گمک موثر به هم‌تیمی‌هایش به سرعت در حال تبدیل شدن به یکی از بهترین مدافعان میانی دنیاست. این مدافع گرانقیمت با 94.1 درصد پاس سالم در بین تمام بازیکنان انگلیسی دارای سابقه بیش از 2 بازی در این جام‌جهانی، صاحب عنوان «دقیق‌ترین مدافع» است.

واکر؛ جادوی پاها
با وجود میل تهاجمی مگوایر و استونز، واکر برای جلوگیری از به ثمر نشستن ضدحملات رقیب، عقب زمین می‌ماند و دفاع می‎‌کند. عده‌ای پس از تغییر پست به توانایی‌های او در جای جدید تردید داشتند اما با وجود اشتباه مسلم در صحنه گل تساوی تونس رفته به رفته بهتر شد. جابه‌جایی‌های مداوم واکر در زمین به تریپیر اجازه حضور در سمت راست تهاجمی انگلیس را می‌دهد و  با دخالت موثر در میانه میدان در واقع در مرکز زمین برتری عددی ایجاد می‌کند. واکر با سرعت 33.52 کیلومتر بر ساعت تا قبل از ثبت شدن رکورد 333.77 کیلومتر بر ساعت از سوی رشفورد در بازی مقابل سوئد، سریع‌ترین بازیکن انگلیس بود. واکر با وجود وظایف مهم تدافعی از حمله هم غافل نشده و پس از هندرسون  که 37 پاس داده با 26 پاس موثر به مقصد یک‌سوم  دفاعی رقیب، دومین بازیکن دارای بیش‌ترین پاس موثر در زمین حریف محسوب می‌شود. مدافع لحظات اضطراری تیم ملی انگلیس تحت نظر ساوت‌گیت همان مدافع مورد نظر پپ گواردیولا شده؛ کسی که توپ‌های سرگردان و از دست رفته را تصاحب می‌کند و در سریع‌ترین زمان یک موقعیت تهاجمی می‌سازد. جای تعجب ندارد که او بیش از هر بازیکن دیگر تیم ساوت‌گیت، توپ از دست رفته را بازپس گرفته است؛ 28 بار! 
منبع: وبسایت نود

با آنالیز تاکتیک تیم ملی انگلیس به نتایج جالبی می‌رسیم.