اختلال کم‌توجّهی-بیش‌فعالی یک اختلال رفتاری رشدی است؛ معمولاً کودک توانایی دقّت و تمرکز بر روی یک موضوع را نداشته، یادگیری در او کند است و کودک از فعّالیّت بدنی غیرمعمول و بسیار بالا برخوردار است.
این اختلال با فقدان توجه، فعّالیت بیش‌ از حد، رفتارهای پرخاشگرانه یا ترکیبی از این موارد همراه است.
هر کودکی با شک «ADHD» باید به دقت تحت نظر یک پزشک معاینه گردد؛ بسیاری از این کودکان، یک یا چند اختلال رفتاری دیگر نیز دارند.
همچنین ممکن است یک مشکل روانی مانند افسردگی یا اختلال دوقطبی داشته باشند.
«ADHD» شایع‌ترین اختلال رفتاری در سنین کودکی و بلوغ است و حدود 3 تا 5 درصد کودکان قبل از هفت سالگی به آن مبتلا می‌شوند.
این عارضه بیشتر در دوران ابتدایی مدرسه برای کودکان و در هنگام بلوغ رخ می‌دهد و با افزایش سن بسیاری از بیماران بهتر می‌شوند.
براساس داده‌های موجود، درسال 1997 تنها 6 درصد کودکان آمریکایی دچار این اختلال بودند و در حال حاضر این اختلال  به شکل عجیبی میان کودکان سیاه و سفیدپوست آمریکایی رو به افزایش است.
 تحقیقات دانشگاه آیووا بیانگر آن است که  هرچه میزان استفاده از فضای مجازی در میان کودکان شایع‌تر باشد، احتمال بروز اختلال کم‌توجهی-بیش‌فعالی بیشتر است.منبع:فارس

نتایج یک بررسی جدید نشان می‌دهد، اختلال کم‌توجهی-بیش فعالی طی 20 سال گذشته با بیش از 70 درصد رشد میان کودکان آمریکایی مواجه بوده است.