


امتحان امامان(ع) به طور كلی بلاء و مصیبت و رنج به سه بخش تقسیم می شود:
1. بلاء و مصیبت به هدف آزمایش و امتحان: برخی از بلاها و مصیبت ها برای آزمون انسان است تا صبر و استقامت و شكیبایی او به منصه ظهور گذاشته شود.
خداوند در قرآن كریم می فرماید: «ما كانَ اللّهُ لِیَذَرَ الْمُوءْمِنِینَ عَلى ما أَنْتُمْ عَلَیْهِ حَتّى یَمِیزَ الْخَبِیثَ مِنَ الطَّیِّبِ»؛ «خدا بر آن نیست كه شما مؤمنان را بدین حال كه اكنون دارید رها كند (بلكه می آزماید) تا ناپاك را از پاك جدا سازد». (آل عمران، آیه 179).
2. بلاها و مصیبت هایی كه به عنوان كفاره گناه مؤمن، موجب ریزش گناهان اوست و خداوند در قرآن می فرماید: «فأخذناهم بذنوبهم» آنها را به خاطر گناهانشان دچار سختی و بلا نمودیم.
3. بلاها و مصیبت هایی كه برای ترفیع درجه و ارتقاء كمالات انسانی است، مانند بلاها و مصیبت هایی كه به انبیاء و اولیاء عظیم الشأن وارد می شد.
امام علی(ع) می فرمایند: «ان البلاء للظالم ادب و للمؤمن امتحان و للانبیاء درجه» بلا برای ستمگر تأدیب است و برای مؤمن امتحان و برای پیامبر، مقام و درجه است.(ترجمه میزان الحكمه، ج 2، ص 583، محمد محدی ری شهری، انتشارات دارالحدیث، قم). بنابراین چنین نیست كه هر كس مبتلی به مصیبت و بلائی باشد به خاطر گناهان او بوده است بلكه ممكن است علل دیگری داشته باشد.
نكته شایان ذكر این است كه: برای آگاهی از دیدگاه دین اسلام پیرامون موضوعی، باید تمام متون و نصوص دینی پیرامون آن موضوع را با هم ملاحظه كرد ونتیجه قطعی را پس از ارزیابی كلی، بیان نمود.
در مورد این روایتی كه از پیامبر اسلام(ص) بیان شد كه البته صحیح آن چنین است: «هیچ بیماری یا دردی نیست كه به مؤمن برسد، مگر این كه كفاره گناه او باشد»(ترجمه میزان الحكمه، ج 11، ص 5209، محمدی ری شهری، انتشارات دارالحدیث قم).
باید گفت: این روایت را با روایات دیگری كه در این زمینه رسیده و به آن اشاره شد مورد ملاحظه قرار داد. و به اصطلاح مقتضای جمع بین ادله حكم می كند كه بلاها را باید به سه بخش تقسیم نمود. در روایت فوق از پیامبر(ص) به یك بخش از آن اشاره شده و در روایات دیگر به سایر اقسام آن نیز پرداخته شده است.
مطلب دیگر اینكه ممكن است سه تقسیم فوق از بلا و مصیبت با یكدیگر تداخل داشته باشد. آنچه مهم است واكنش انسان در برابر سختی هاست و اینكه انسان چگونه با این مشكلات و سختی ها برخورد كند و از آزمایش های الهی سرافراز بیرون آید یا نه.
[انتخابی از كد90726]امادر مورد بهره مندی آدم های بی دین ومرفه بودن آنها،
نکته مهم آنست که باید دیدمعنی رفاه چیست؟آیا داشتن پول زیاد ویا داشتن خانه وماشین و...رفاه وخوشبختی است؟باید بررسی کرد که هدف از آفرینش انسان با این خصوصیات وتوانمندی چه بوده است؟آیا صرف پرورش جسم وتامین لذتهای آن رفاه وخوشبختی وسعادت است؟علاوه بر اینکه از کجا مجرمان وگناه کاران در رفاه اند؟آنها بدلیل نداشتن پشتوانه معنوی وامید واقعی به آینده,از خوشی واقعی بی بهره اندوترس ودلهره بر آنها مستولی است,زیرا علاوه بر ترس از مجازات دنیوی نسبت به آخرت خود نیز نگرانند. نکته دیگر آن است که بسیاری از گرفتاری های مومنان در اثر بی برنامگی وتنبلی است که نباید به حساب خداوند گذاشت,شاهد آن اینست که مومنان عاقل وکامل هم خوشی این جهان را دارند وهم نسبت به آسایش جهان دیگر امیدوارند,زیرا با برنامه درست از امکانات خوب استفاده نموده اند,به اطراف خود بنگریم می بینیم غالب مومنان وضع خوبی دارند ,اخلاق ومعنویات بر زندگی آنها حاکم است ,از زندگی لذت می برند,لذا می بایست گرفتاریها ومشکلات خود ساخته را جدا کردوسستی را کنار گذاشت وبا نظم وبرنامه حرکت کردواز سرمایه های زندگی خوب بهره برداری کرد آن وقت است که می بینید خوشی واقعی برای مومنان است وزندگی پر از دلهره واضطراب مجرمان ,گرچه ظاهر فریبنده داشته باشدولی از درون خراب وتاریک است.[پایان كد انتخابی][كامل از كد30292]نكات دیگری نیز در این زمینه قابل توجه است:
1. فقر و غنا هم در میان مومنین و هم در میان كفار وجود دارد و بهره مندی از ثروت ها و لذایذ دنیوی اختصاصی به كفار ندارد .البته افراد ثروتمند فعلا در میان كفار بیشتر می باشند چون تمام هدف و تلاش آنها در راستای جمع آوری ثروت و برخورداری از لذایذ دنیوی است .
 2- رنج و شادی دو قسم است ؛ یكی رنج و شادی روحی و دیگری جسمی كه اولی بسیار مهم تر است . گاهی انسان رنج جسمی دارد ولی رنج روحی ندارد و تحمل آن برایش راحت است ولی رنج روحی تحملش دشوارتر است كه رنج كفار اغلب از نوع روحی است، چون عامل اساسی در رنج روحی دوری و بعد از خداست كه آنان از خدا دورند و عامل امنیت روحی قرب به خداست كه این عامل در اختیار مومنین است.
 3- بسیاری از اموری كه در نظر مردم موجب راحتی است همان ها مجرای عذاب اخروی می باشند چنان كه آیه شریفه در مورد منافقان می فرماید : ( ( فلاتعجبك اموالكم و لا اولادهم انما یرید الله لیعذبهم بها فی الحیوه الدنیا ) ) و یا در مورد كفار آمده است كه : جهنم همین الان بر آنان احاطه دارد و آنان در یك شرایط روحی جهنمی بسر می برند : ( ( و ان جهنم لمحیطه بالكافرین ) )( عنكبوت آیه 54 ) 4- حداكثر بهره مندی كفار از لذایذ در دنیاست كه وقتی این لذت هارابالذایذ بهشتیان - كه قرآن بیان می فرماید - مقایسه كنیم می بینیم كه بسیار ناچیز است. 5- بسیاری از مشكلات دارای اثر تربیتی و سازنده است و رفاه و تنعم بیش از حد سستی و غفلت آور است. 6- برخی از مصایب كفاره گناهان است. 7- بعضی از سختی ها نتیجه طبیعی عمل انسان است.منبع:پرسمان

فقر و غنا هم در میان مومنین و هم در میان كفار وجود دارد و بهره مندی از ثروت ها و لذایذ دنیوی اختصاصی به كفار ندارد .البته افراد ثروتمند فعلا در میان كفار بیشتر می باشند چون تمام هدف و تلاش آنها در راستای جمع آوری ثروت و برخورداری از لذایذ دنیوی است .