قرآن، کتاب آسمانی دین اسلام. به باور مسلمانان، قرآن کلام خداوند است که به وسیله جبرئیل به پیامبر اسلام، وحی شده است. آنان محتوا و الفاظ آن را نازل‌شده از سوی خداوند می‌دانند؛ همچنین معتقدند قرآن معجزه و نشانه پیامبری حضرت محمد(ص) و آخرین کتاب آسمانی است. این کتاب بر معجزه‌بودن خود تأکید کرده و دلیل اعجازش را آن دانسته است که کسی نمی‌تواند مانندی برای آن بیاورد.

قرآن، نخستین بار در غار حراء، واقع در کوه ثور به پیامبر اسلام، وحی شد. دیدگاه مشهور این است که آیات آن، هم از طریق فرشته وحی و هم بدون واسطه و به صورت مستقیم، بر پیامبر نازل می‌شده است. به باور بیشتر مسلمانان، نزول قرآن به صورت تدریجی صورت گرفته است؛ اما برخی بر این باورند که علاوه بر نزول تدریجی آیات، آنچه قرار بوده است در یک سال بر پیامبر(ص) نازل شود، در شب قدر هم یک‌جا بر او نازل می‌شده است.

آیات قرآن در زمان پیامبر(ص) به صورت پراکنده بر روی پوست حیوانات، چوب درخت خرما، کاغذ و پارچه نوشته می‌‌شد. پس از وفات پیامبر، آیات و سوره‌های قرآن‌ توسط اصحاب جمع‌آوری شد؛ اما نسخه‌های بسیاری تدوین شد که در ترتیب سوره‌ها و قرائت، با هم متفاوت بودند. به دستور عثمان نسخه واحدی از قرآن تهیه شد و دیگر نسخه‌های موجود را از بین بردند. شیعیان به پیروی از امامان خود، این نسخه را درست و کامل می‌دانند.

قرآن، فرقان، الکتاب و مُصحَف از مشهورترین نام‌های قرآن است. قرآن ۱۱۴ سوره و نزدیک به ۶۰۰۰ آیه دارد و به ۳۰ جزء و ۱۲۰ حزب تقسیم شده است. در قرآن، از موضوعاتی چون توحید، معاد، غزوات پیامبر اسلام، داستان‌های انبیاء، اعمال شرعی دین اسلام، فضایل و رذایل اخلاقی و مبارزه باشرک و نفاق، سخن به میان آمده است.

تا قرن چهارم قمری، قرائت‌های گوناگونی از قرآن، میان مسلمانان، رواج داشته است. وجود نسخه‌های متفاوت از آن میان مسلمانان، ابتدایی‌بودن خط عربی، وجود لهجه‌های مختلف و اِعمال سلیقه قاریان، از عوامل اختلاف قرائت بوده است. در این قرن، هفت قرائت از میان قرائت‌ها برگزیده شد. قرائت شایع از قرآن در میان مسلمانان، قرائت عاصم با روایت حفص است.

نخستین ترجمه کامل قرآن به زبان فارسی، در قرن چهارم قمری و به زبان لاتین، در قرن ششم قمری(دوازدهم میلادی) نوشته شده است. این کتاب نخستین بار در سال ۹۵۰ق(۱۵۴۳م)، در ایتالیا به چاپ رسید. اولین چاپ آن توسط مسلمانان، در سال ۱۲۰۰ق، در سن پیترزبورگ روسیه صورت گرفت. ایران اولین کشور مسلمان بود که قرآن را در سال‌های ۱۲۴۳ق و ۱۲۴۸ق، چاپ کرد. قرآنی که امروز با نام عثمان طه‏ شناخته‌شده، بر پایه چاپ مصر، است.

قرآن منشأ پیدایش دانش‌های فراوانی میان مسلمانان شده است. تفسیر و علوم قرآنی چون تاریخ قرآن، علم لغات قرآن، علم اِعراب و بلاغت قرآن، قصص القرآن و اعجاز القرآن از این دانش‌ها است.

قرآن جایگاه ویژه‌ای در آیین‌ها و هنر مسلمانان داشته است. ختم قرآن، قرآن به سر گرفتن و قرائت قرآن در مراسم ازدواج، از آن جمله است. بیشترین نمود قرآن در هنر، در هنرهایی چون خوش‌نویسی، تذهیب، تجلید(جلدکردن)، ادبیات و معماری بوده است.

 شناسنامه قرآن

نام: قرآن           لقب قرآن: مجید     زبان قرآن:عربی
 زمان نزول: ماه رمضان، شب قدر
 محل نزول: مکه مکرمه, غار حرا
 فرستنده: الله جل جلاله
 ملکه وحی: حضرت جبرئیل
 گیرنده: حضرت محمد 
 تعداد وحی:۲۴۰۰۰ مرتبه
 مدت نزول:۲۳ سال
 اولین آیه: إقرا باسم ربک الذی خلق
 اولین سوره: العلق
 آخرین سوره: النصر
 آخرین آیه: الیوم اکملت لکم دینکم
 تعداد حزب : 120
 تعداد جزء:۳۰ جزء
 تعداد سوره:۱۱۴ سوره
 با عظمت ترین آیه: آیت الکرسی
 طولانی ترین سوره: سوره بقره
 کوتاهترین سوره: سوره کوثر
 بزرگترین آیه: آیه ۲۸۲ سوره بقره
 کوچکترین آیه: کلمه (طه) از سوره بیستم
 تعداد سوره های مکی: ۸۲ سوره
 تعداد سوره های مدنی: ۲۰ سوره
 تعداد سوره های مکی و مدنی: ۱۲ سوره
 سوره نصف قرآن: سوره کهف
 مادر قرآن: فاتحه
 قلب قرآن: یس
 عروس قرآن: سوره الرحمن
 سوره ای که دو بسم الله دارد: نمل
 سوره ای که بسم الله ندارد: توبه
 سوره ای که در تمام آیات اسم الله دارد: مجادله
 تعداد آیات: ۶۲۳۶ آیه
 تعداد کلمات: ۷۷۴۳۹ کلمه 
 تعداد حروف کل قرآن: ۳۳۰۷۳۳ حروف
 تعداد نقطه ها: ۱۰۵۶۸۴نقطه
 قرآن به سه قسمت تقسیم شده: وحدانیت خدا، قصص، احکام
 سوره ای که سه بار خواندن آن حکم ختم قرآن را دارد: سوره اخلاصمنبع: الکوثر
قرآن، نخستین بار در غار حراء، واقع در کوه ثور به پیامبر اسلام، وحی شد. دیدگاه مشهور این است که آیات آن، هم از طریق فرشته وحی و هم بدون واسطه و به صورت مستقیم، بر پیامبر نازل می‌شده است.