

احمد دهقان از تألیف مجموعه داستانی تازه‌ای با عنوان «جشن جنگ» خبر داد که به زودی از سوی انتشارات کتاب نیستان منتشر خواهد شد.

وی در این زمینه عنوان کرد: من بعد از تألیف رمان بچه‌های کارون، کاری در زمینه یادداشت نگاری دفاع مقدس انجام دادم که پنج سال از من زمان برد و شاید یکی از مهمترین کارهای زندگی من در حوزه مستندنگاری است و اگر کس دیگری کرده بود همیشه آرزو می‌کردم که کاش من این کار را کرده بودم. آن کار سالهای زیادی از عمرم را گرفت و حتی انتشارش پس از مرگم هم افتخارم خواهد بود. من در حین انجام این کار داستان کوتاه می‌نوشتم که حالا در یک مجموعه ده دساتان آنها در حال انتشار است.

دهقان ادامه داد: پس از انتشار مجموعه داستان «من قاتل پسرتان هستم»، دیگر مجموعه داستانی منتشر نکردم. می‌خواستم سرخوشی‌های این مجموعه داستان را کماکان با خودم داشته باشم و از نامرادی‌های که انتشار آن کتاب با من داشت تجربه گرفته بودم که تا مدتی از این کار حذر کنم.

دهقان ادامه داد: من همیشه سوژه‌هایم برای داستان کوتاه را در حین هر کاری یادداشت می‌کنم. این مجموعه ۱۰ داستان خلق شده بر اساس سوژه‌هایم در دو سه سل اخیر است. الان و پس از انتخاب داستان‌ها، از «جشن جنگ» خیلی راضیم و حس می‌کنم سرخوشی کار قبلی‌ام را برای من تکرار کند.

این نویسنده افزود: فضای داستان‌هایم خیلی تغییر نکرده است. من همان نویسنده داستان‌های «من قاتل پسرتان هستم» باقی مانده و می‌مانم. داستان‌های «جشن جنگ» در بطن و گاهی پس از جنگ می‌گذرد اما در همه آنها سرنوشت آدم‌ها برای من خیلی مهمتر بوده است.

دهقان گفت: نمی‌دانم نسبت به کارها قبلی در این مجموعه تازه تلخ‌تر شده‌ام یا رک‌تر ولی داستان‌هایم را تلخ نمی‌دانم هرچند که فکر می‌کنم این روزها رک‌تر شده باشم. من فکر می‌کنم لذت داستان‌گویی مهمترین عنصر برای روایت از جنگ است. این لذت به معنی شیرین بودن نیست. داستان جنگ مثل قهوه عربی باید تلخ باشد تا در کامت بنشیند. داستان جنگ چنین لذتی دارد و البته باید راوی حرفی باشد که کمتر از آن شنیده‌ایم. داستانی از جنگ موافق است که مخاطب را به کوچه پس کوچه‌های آن بکشد. خیابان‌ها و شاه‌راه‌های آن را همه دیده‌اند حالا دیگر وقت سفر کردن و سرزدن به کوچه پس کوچه‌هاست.

این نویسنده همچنین گفت: من همیشه خواسته‌ام کار غیر جنگ هم بنویسم اما هرگز نتوانسته‌ام. من نویسنده جنگ بوده و هستم با اینکه سوژه‌های بسیاری از اتفاقات غیرجنگی هم دارم. کار بعدی من هم رمانی با موضوع جنگ است و داستانی است در کنار قصر شیخ خزعل و دریاچه ماهی و روایت افرادی که منتظرند تا جنازه دوستان خود را برداند و به خانه‌شان بازگردند.
منبع: مهر
داستان جنگ مثل قهوه عربی باید تلخ باشد تا در کامت بنشیند. داستان جنگ چنین لذتی دارد و البته باید راوی حرفی باشد که کمتر از آن شنیده‌ایم