
 حاج محسن سوهانی از رزمندگان لشکر ۱۰ سید شهدا(ع) در دوران دفاع مقدس درباره «شهید مرتضی حمزه دولابی» که روز هشتم اسفند ماه سال ۱۳۶۲ در عملیات خیبر به شهادت رسید روایت می‌کند: دستور بود که مرتضی با گردانش (گردان حضرت قاسم (ع)) به عقب برگردد. من رفتم که به  مرتضی  این دستور رو ابلاغ کنم. وقتی او را دیدم داخل یک سنگر حفره روباهی بود و زانویش را با سیم محکم بسته بود.

پرسیدم:« پاهات رو برای چی بستی ؟!!» گفت: «یعنی این که نشسته‌ام. یعنی این که من اینجاهستم، تازنده هستم، اینجا هستم.» به مرتضی یادآور شدم :«دستور را باید اجرا کنی.»  گفت: «دستور امام  این است که جزایر باید حفظ شود. پس حکم ولی بالاتر از حکم فرمانده است. می‌دونم فرمانده درست می‌گه اما تا این شهدا اینجا هستند من هم اینجام و از این جا تکان نمی‌خورم هر وقت نیروهای من عقب آمدند من هم ۵۰متر عقب می‌آیم.»منبع: ایسنا


پر سیدم:« پاهات رو برای چی بستی ؟!!» گفت: «یعنی این که نشسته‌ام. یعنی این که من اینجاهستم، تازنده هستم، اینجا هستم.»