گذری کوتاه در سطح شهر البته بیشتر مناطق اصطلاحاً بالای شهر و مرفه نشین به خوبی نشان می دهد در کنار سایر مظاهر لاکچری نمایی اعم از دور دور با ماشین های آنچنانی و پوشش های سرتاپا مارک، داشتن سگ و سگ گردانی در صدر لیست رفتارهای لاکچری گرایانه قرار دارد.

کله های کوچک و پشمالویی که از پنجره خودروها بیرون را تماشا می کنند و بعضاً چنان شیک پوش و رو به مد هستند که شاید کمتر کسی برای بچه اش در این حد هزینه کفش و لباس کند! البته چندان جای تعجب ندارد چون کسانی که حاضرند برای داشتن سگ و به قول معروف کلاس گذاشتن با آن هزینه های 150-200 میلیونی متحمل شوند قطعاً در رقابتِ شیک پوشی سگ های شان نیز کم نمی آورند.

البته این مسئله فقط به طبقات مرفه جامعه محدود نمی شود چون اگرچه در سال های قبل داشتن سگ به نوعی نشانه طبقه اجتماعی مرفه محسوب می شد اما شدت گرفتن تب بالای لاکچری بازی ها و داشتن سگ در جامعه باعث شده که افراد از طبقات مختلف اجتماعی حتی پایین هم به داشتن سگ و سگ گردانی در سطح شهر روی بیاورند تا اگر نتوانسته اند در داشتن خودروهای مدل بالا و پوشیدن لباس های مارک با مرفهان همزادپنداری کنند لااقل در این باره کم نیاورند شاید از همین جا بود که در کنار شاسی بلندها و پورش و بی.ام.دبلیوهای پایتخت، سر و کله سگ ها در پراید هم پیدا شد!

مشکل از جایی حادتر می شود که برخی برای سگ هاشان جایگاهی در حد و اندازه فرزند یا یکی از اعضای خانواده قائل شده و دست به اقداماتی می زنند که در محک با عقل، تایید نمی شود.
مروری بر شبکه های اجتماعی به ویژه اینستاگرام خود شاهدی بر این مدعا است، چنان که تصاویر مربوط به جشن تولدها یا مراسم ترحیمی که برخی برای سگ های شان می گیرند این روزها به کرّات در فضای مجازی دیده می شود.

تصاویری از جشن تولدهای آنچنانی، مراسم های سوزناک ترحیم همراه با گریه و زاری، سنگ قبرهایی که اسم سگ ها روی شان نوشته شده و ... که بیش از تعجب، احساس تاسف و نیز دلسوزی نسبت به صاحبان این قِسم رفتارها را در مخاطب ایجاد می کند.
در این میان نمی توان نقش سلبریتی ها را در رواج این قبیل رفتارها بی اثر دانست چراکه خواه ناخواه رفتار این افراد به دلیل جذابیت هایی که دارند (سلبریتی ها در همه جای دنیا پرطرفدار هستند)، می توانند روی رفتار مخاطبان و هواداران شان تاثیر بگذارند لذا وقتی اغلب عکس ها و استوری های اینستاگرامی آنها همراه با حیوانات خانگی بویژه سگ های شان است بی تردید بر شدت یافتن رفتارهای نامتعارف در جامعه تاثیر می گذارند.

چنان که یکی از بازیگران در پی درگذشت گربه خانگی اش آه و فغان اینستاگرامی به راه انداخت و تا مدت ها نقل شبکه های اجتماعی اش بود.
حجت الاسلام «محمدرضا حدادپور جهرمی» درباره عللی که جامعه را به سمتی می برد که افراد آن با چنین رفتارهایی درصدد لاکچری نمایی برآیند، اظهار کرد: در سه بُعد می توان به این ماجرا نگریست: نخست برخورد عوامانه که تاکید دارد این مسئله به دوست داشتن و عدم آزار حیوانات باز می گردد، چنین افرادی حتی ممکن است تصاویر حیوانات خانگی را برای تزئین منزل شان به کار ببرند.

این پژوهشگر مطالعات استراتژیک ادامه داد: اگرچه در رساله حقوق امام سجاد(ع) هم بخشی به حقوق حیوانات اختصاص دارد اما نگاه حضرت(ع) به عدم پایمال کردن حق و عدم آزاردهی حیوانات است نه اینکه آنها را در حد شریک و هم خانه و فرزندخوانده بالا ببرند.

وی در تشریح بُعد دوم اثرگذار در بروز چنین رفتارهایی، بیان کرد: دومین نگاه ریشه اجتماعی دارد چراکه ما با پدیده ای به نام «حیوان دوستی» مواجه هستیم اما این پدیده تا جایی در سبک زندگی برخی نفوذ کرده که حیوان را همچون یکی از اعضای خانواده می دانند؛ چنان که وقتی عمو پورنگ در برنامه تلویزیونی از یکی از کودکان پرسید چه کسانی در خانه هستند؟، گفت: پدر و مادرم و نام شخص سومی را برد و در پاسخ مجری که از هویت شخص سوم پرسید، گفت: او سگم است!

حدادپور تاکید کرد: متاسفانه این مسئله در زندگی های اصطلاحاً لاکچری در حال تبدیل شدن به یک رویکرد است و سه لطمه در پی دارد اعم از: عدم ارتباط با انسان ها و عدم تلاش برای تعامل با دیگران، پُر کردن حس تنهایی و (نعوذبالله) تامین برخی نیازهای عاطفی، محبتی و ... لذا در سایه این رویکرد است که صاحبان چنین رفتارها در مجالس ترحیم حیوانات خانگی یکدیگر شرکت کرده و «لایو» می گذارند.

وی در تشریح عواقب سوء چنین رویکردی گفت: این رفتارها مصداق فاصله گرفتن از طبع انسانی است و به لحاظ علمی (فارغ از بُعد دینی و حلال و حرام آن) باید چنین افرادی  تحت درمان قرار بگیرند.

این پژوهشگر مطالعات استراتژیک در تشریح رویکرد سومی که در بروز چینن رفتارهایی اثر دارد، ابراز کرد: سومین دلیل فرااجتماعی و ساختارشکنانه و حتی امنیتی است، چراکه وقتی حیوان همنشین انسان شد، انتخاب ها، رفتار و منش و شیوه تعاملات اش با مردم هم حیوانی می شود که اینها سوق دادن جامعه به سوی حیوانیت محض است.

وی اضافه کرد: اصطلاحاً در علوم دینی و حتی استراتژیک به چنین جامعه ای، «جامعه مسخ شده» می گوییم یعنی جامعه ای که در آن رشد و پویایی نیست بلکه روز به روز از انسانیت فاصله می گیرد و می توان بر سر آن هزاران بلا آورد، جامعه ای که در آن دیگر مسئله غیرت، رحم کردن بر انسان ها، برنامه ریزی و ... بی معنی و کلیشه ای شده و همه آرامش فرد به تنهایی و همراهی با حیوان خانگی اش محدود می شود.

حدادپور با بیان اینکه نباید و نمی توان از بروز و شیوع چنین رفتارهایی بی تفاوت گذشت، تاکید کرد: اینکه ترویج و تبلیغ این قسم رفتارها با برنامه است، توهم توطئه نیست؛ چنان که پس از جنگ عراق، آمریکایی ها هم در مراودات دوستی و هم در شکنجه ها از حیوانات در برخورد با مردم عراق و منطقه استفاده می کردند یا ترامپ در پاسخ آن همه هدایای ریز و درشتی که «بن سلمان» برای او برده بود، یک جفت توله سگ از نژادی خاص را به شاهزاده سعودی هدیه کرد! ... همه اینها پیام دارد و نباید به سادگی از کنارشان عبور کرد.

وی در تشریح چرایی جولان بیش از حد این قسم رفتارها در فضای مجازی، ابراز کرد: فضای شبکه های اجتماعی بویژه اینستاگرام بهترین فضا برای ترویج و تبلیغ رفتارهای سوء است چنان که یکی از بزرگ ترین درصدهای آماری برای انحراف نرم جامعه همین فضای اینستاگرام است به ویژه صفحاتی که فالورهای میلیونی دارند و اغلب فرهنگ بی فرهنگی را ترویج می کنند.

حدادپور با بیان اینکه اساساً فضای مجازی برای طرح مباحث اینچنین طراحی و ایجاد شده نه بیان مباحث انسانی، ابراز کرد: همچنین، وقتی با دقت و توجه به محتواهای مجازی بنگریم، می بینیم فرهنگسازی یا به تعبیر بهتر فرهنگ سوزی توسط برخی افرادی که کلمه فرهنگ را با خود یدک می کشند، در فضای مجازی بسیار آسان تر و بدون هزینه و شایع تر از دیگر فضاها است؛ چون به این افراد اجازه نمی دهند که در شبکه های ماهواره ای اینچنین عرض اندام کنند اما می توانند در منزل شخصی با پوشش های ناهنجار تصاویر مراسم به دنیا آمدن نوه های شان از یک سگ را به نمایش بگذارند!! و مردم را به این قسم رفتارها دعوت کنند.

این پژوهشگر مطالعات استراتژیک اعلام کرد: ما به سندهایی دست یافته ایم که نشان می دهد جوامع بهائی بویژه بیت العدل و نیز یهودیت صهیونیسم در قالب یک سازمان مردم نهاد یا جامعه خاص، هنرمندان و اهالی چهره را جمع و این فرهنگ ها را به آنها منتقل می کنند و حتی به صورت ماهانه و سالانه از آنها حمایت مادی می کنند (توضیحات بیشتر به تکمیل منابع و اسناد نیاز دارد).
وی در ادامه گفت: اگر کسی در رشته های جامعه شناسی، روانشناسی، استراتژی و ... کارشناس باشد، می داند این مباحث به ویژه «حیوان دوستی»، «حیوان گرایی» و «حیوان بازی» کلمه های معمولی نیستند بلکه کاملا با برنامه خلق شده اند؛ فقط کافی است همین الفاظ را در شبکه های اجتماعیِ خارج از کشور جستجو کنید تا  دریابید چه ریشه ای دارند و چقدر برایشان هزینه می شود!!
حدادپور در پایان خاطرنشان کرد: چنان که آخرین عکس بوش هنگام خروج از کاخ سفید در آخرین روز کاری اش همراه با سگ اش بود، نخستین عکس اوباما در ورود به کاخ سفید هم با سگ اش گرفته شد و نخستین عکس ترامپ هم همراه با دختر و سگ اش در کاخ سفید انداخته شد و حالا می بینیم در میان عده ای در کشور گرفتن جشن تولد و مراسم ترحیم برای سگ ها مد شده است!. اینها تصادفی نیست و نباید از کنارشان ساده گذشت.

بنابر آنچه بیان شد، رفتارهایی که بعضاً با دیده سرگرمی (فان) در فضای مجازی به آنها می نگریم و حتی لایک شان می کنیم ریشه هایی دارد که نباید بی تفاوت از کنارشان گذشت.
منبع: خبرگزاری شبستان
اگرچه ما با پدیده ای به نام «حیوان دوستی» مواجه هستیم اما این پدیده در سبک زندگی عده ای تا جایی پیش رفته که حیوان را به یکی از اعضای خانواده تبدیل کرده است؛ در حالی که این رفتارها مصداق فاصله گرفتن از طبع انسانی است و جامعه را مسخ می کند.