 
به قول قدیمی‌ها مهمان حبیب خداست و هر مهمانی روزی‌اش از خودش جلوتر می‌آید اما شاید این روزها برای اکثرمان این جملاتی معنا شده باشند . مثلاً کافیست مهمانی برای وعده شام دعوت کنیم و بخواهیم غذایی ساده بپزیم. هر بار که قیمت‌های جدید را می‌بینیم شوکه و غافلگیر می‌شویم. وقتی که باید پیاز کیلویی ۱۱ هزار تومان و گوشت کیلویی ۱۲۰ هزار تومانی را بپزیم و کمی هم ادویه کیلویی ۱۸۰ هزار تومانی چاشنی آن شود و در کنارش سالاد با گوجه کیلویی  ۴۵۰۰ تومان درست کنیم شاید چندان از معاشرت در کنار مهمانان لذت قبریم و بیشتر به فکر مبلغی که از حسابمان کسر شده باشیم. اگر کمی هم آب‌وتاب قضیه بیشتر شود و با مهمان تعارف داشته باشیم و کار به دو نوع غذا برسد که دیگر باید حسابی از خجالت جیبمان در بیاییم.

خونه دار و بچه‌دار زنبیل بردار بیارامروز تصمیم گرفتم برای پسرک بیست ماهه‌ام سوپ درست کنم و برای ناهار هم اتفاقاً پدر خانواده هوس خورشت بادمجان کرده بودند . پس از وارسی یخچال کاشف به عمل آمد که از گوشت خورشتی چیزی نمانده برای همین سراغ قصابی آشنایی که همیشه خرید می‌کنم می‌روم و می‌خواهم که یک ران گوسفندی بدهد و برای پسرکم دوتا ماهیچه جداگانه بگذارد همین‌طور که مشغول جدا کردن گوشت است و می‌داند که مدتی است خرید نکرده‌ام. می‌گوید :« قیمت‌ها تغییر کرده‌اند و گوشت ران گوسفند کیلویی ۱۲۰ هزار تومان است و ماهیچه کیلویی ۱۳۰ هزار تومان چند کیلو گوشت بدهم؟ » با یک محاسبه سرانگشتی می‌فهمم که باید حدود ۶۲۰ هزار تومان بپردازم . برای همین بی‌خیال ماهیچه می‌شوم و با پرداخت ۵۰۰ هزار تومان بقیه گوشت را برمی‌دارم و از قصابی خارج می‌شوم. برای تکمیل سوروسات ناهار باید سر راه بادمجان و گوجه هم بخرم به نزدیک‌ترین بازار میوه و تره‌بار شهرداری سر می‌زنم فروشنده صیفی‌جات داد می‌زند که (بدو بدو باقالی نوبر... نخود تازه بدو که تموم شد). سمت غرقه‌اش می‌روم گوجه‌ها همه تروتازه‌اند و چشمک می‌زنند. با خودم می‌گویم خدا را شکر که زمستان تمام شد و از شر گوجه‌های کال و سفید گلخانه‌ای راحت شدیم

قیمت را نگاه می‌کنم، هر کیلو گوجه ۴۲۰۰. دو کیلو گوجه را دست‌چین می‌کنم و بعدازآن دو کیلو بادمجان که هر کیلوی آن ۳۹۰۰ تومان است. وقت رفتن جلوی صندوق چشمم به پیاز می‌خورد و یادم می‌افتد که اتفاقاً پیاز هم تمام شده و همین‌طور که مشغول سوا کردن پیازها هستم نگاهی هم به قیمتش می‌کنم کیلویی ۱۰۸۰۰ تومان! لابد گرانی پیاز هم توجیه خودش را  دارد. مثلاً با صادرات می‌شود یا به خاطر سیل‌های اخیر بعضی کشاورزان محصولاتشان از بین رفته و دلیلی است برای بی‌آب و رنگ شدن ندری دیروز آش رشته همسایه‌مان که عطر پیاز داغش محله را پر می‌کرد همین‌طور که این‌ها را در ذهنم مرور می‌کنم برای خرید میوه به س متی دیگر می‌روم. یک خوشه موز کیلویی ۱۲ هزار و یک عدد هندوانه کیلویی ۲ هزار و ۵۰۰ تومانی و دو کیلو کیوی ۷ هزار و ۲۰۰ تومانی را هم روانه س بد خریدم می‌کنم. توت‌فرنگی‌ها هم تازه هستند و اتفاقاً برای میان وعده پسرک هوس‌انگیزند،  یک کیلو توت‌فرنگی ۱۲ هزار و ۸۰۰ تومانی را برمی‌دارم و به سمت صندوق می‌روم در مسیر برگشت به خانه جلوی داروخانه نگه می‌دارم که برای پسرم قطره آهن بگیرم. سراغ برند همیشگی را می‌گیرم و می‌گویند که دیگر این دارو وارد نمی‌شود فقط یک شیشه مانده آن‌هم ۱۰۲ هزار تومان دارویی که ماه گذشته و قبل از عید ۸۴ هزار تومان بود. چاره‌ای نیست. داروی ۱۰۲ هزار تومانی را می‌گیرم و به این فکر می‌کنم بعد از این باید چکار کنم؟ دارویی که مطمئنم دندان فرزندم را سیاه نمی‌کند دیگر نیست و این هم به دغدغه‌هایم اضافه می‌شود. 
کوچک شدن سفره به روایت زنی 33 سالهدر مورد مشکلات معیشتی و گرانی‌هایی که این روزها اکثریتان با آنها رو به رو هستیم با زن جوان سی و سه ساله‌ای به گفت‌وگو می‌نشینم. او سال گذشته همسرش را از دست داد زمانی که فرزندش پنج ماه بیشتر نداشت. اما به قول خودش شانس آورده که حداقل همسرش چند سالی سابقه بیمه تأمین اجتماعی داشته و الان حدود ماهی یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان حقوق می‌گیرد. این زن جوان که ساکن استان البرز است می‌گوید ماهی ۵۰۰ هزار تومان اجاره خانه دارم و حدود ۲۰۰ هزار تومان هم هزینه شارژ ساختمان و قبض‌های خدماتی‌ام است، بیشترین هزینه‌های زندگی‌ام مربوط به پسرم است چون نمی‌خواهم در زندگی کم و کسری داشته باشد و در آینده به دلیل بی‌پدری عقده ایی شود. آهی می‌کشد و ادامه می‌دهد: «خدا رو شکر که همین حقوق برایمان باقی‌مانده و تا حالا به پدر و مادر خودم با همسرم محتاج نشده‌ام البته آنها هم مشکلات خودشان را دارند. برای خورد و خوراکیان سعی می‌کنم طوری  هزینه‌هایمان را مدیریت کنم که به طور معقولی هم تغذیه سالمی داشته باشیم و هم تا آخر ماه حقوق ما کفاف مخارجمان را بدهد.» از او می‌پرسم چطور زندگی‌اش را اداره می‌کند. ماهی یک‌بار گوشت و مرغ و ماهی می‌خرم البته چون فقط یک فرزند کوچک دارم خیلی خرید نمی‌کنم. با وضعیت فعلی گوشت، مصرف آن را بهتر کرده‌ام اما برای پسرم سعی می‌کنم هفته‌ای سه بار گوشت بپزم. که در مورد آخرین سفری که رفته است می گوید قبل از فوت شوهرش با هم شمال رفته بودند اما عید که مادرش به مشهد رفته به خاطر گرانی جای اسکان نتوانسته بود با او برود .

یار در خانه ما گرد جهان می‌گردیمکمیت و کیفیت سفر کردن در اقشار مختلف جامعه متفاوت است برای خانواده‌ای ممکن است سفرهای داخلی غیرممکن با حتی به سختی انجام شود و برای خانواده‌ای دیگر سفر به اروپا و آفریقا موضوعی پیش‌پاافتاده باشد و به قول معروف غیر لاکچری با تورم فعلی اگر بخواهیم یک سفر به جزایر جنوب کشورمان مثلاً کیش با قشم داشته باشیم هزینه حدودی برای یک زوج چقدر خواهد بود؟ برای درک بهتر و محاسبه قیمت‌ها به چند آژانس مسافرتی سر می‌زنم. یکی از آژانس‌ها حدود قیمت سفر به جزیره کیش با هواپیما را برای اقامت دو شب و سه روز در هتل پنج ستاره برای هر نفر حدود یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان اعلام می‌کند. قیمت اصفهان را از او می‌پرسم، قیمت‌های متفاوتی می‌دهد اما اگر قیمت میانگین را بخواهیم برآورد کنیم بلیت هواپیما به مقصد اصفهان برای هر نفر بین ۲۵۰ تا ۴۵۰ هزار تومان برای مسیر یک طرفه است هتل‌ها حدوداً از شبی ۲۰۰ تا یک میلیون تومان به بالا قیمت دارند بنابراین اگر زن و شوهری حداقل سالی یک‌بار بخواهند سفر دو روزه به شهری مثل اصفهان داشته باشد باید مبلغی حدود دو میلیون تومان هزینه کنند که البته هزینه ناهار و شام هم به آن اضافه می‌شود. اگر خانواده‌ای دو نفرِ که ماهی سه میلیون تومان درآمد دارند با کسر هزینه اجاره خانه، شارژ ساختمان و قبوض خدماتی و هزینه‌های اتومبیل یا کرایه رفت و آمدشان و در آخر هزینه خوراک و مایحتاج روزانه که هر کدام قیمت‌های نجومی دارند بخواهند ماهی یک‌بار مهمان داشته باشند که دیگر می‌شود قوز بالا قوز، ممکن است برای تهیه یک وعده پلوخورشت ساده و میوه در کنار آن برای پنج نفر حدود دویست هزار تومان هزینه شود. ممکن است دیگر نسل‌های جدید و زوج‌های جوانی که با هزاران سختی زندگی مشترکشان را آغاز کرده‌اند خیلی هم نخواهند صله‌رحم داشته باشند و تا چند سال دیگر اعتقاد به جمله معروف مهمان حبیب خداست فراموش می‌شود. 


مادربزرگی را می‌شناسم که هفت فرزند متأهل دارد و حدود ۲۰ نوه می گوید معمولاً آخر هفته‌ها همه بچه‌ها و نوه‌ها ناهار یا شام مهمان خانه‌اش هستند. می‌پرسم برای هر وعده چقدر هزینه می‌کند؟ در جواب می‌گوید که اصلاً کار سختی نیست و عادت کرده‌ام مثلاً یک هفته برایشان آبگوشت می‌پزد دفعه بعد مرغ با حتی آش. اما قبلاً بیشتر غذاهایی را که با گوشت قرمز آماده می‌شدند می‌پختم و الان کمتر چاره‌ای ندارم با سود پس‌اندازی که در بانک داریم مبلغی حدود 2 میلیون تومان می گرم و ناچارم طوری برنامه‌ریزی کنم که تا آخر ماه حقوقم کفاف هزینه‌ها را بدهد. اما برای من مهم این است که هر طور شده با عشق برای فرزندانم غذا درست کنم و آنها به دیدنم بیایند.

بیشترین گله‌اش از هزینه‌های داروهاست پارسال آنژیوگرافی کرده و درد آرتروز هم امانش را بریده می‌گوید من و همسرم ماهیانه حدود یک میلیون تومان هزینه داروهایمان می‌شود.

تولید لباس ایرانی با قیمت بالاتر پوشاک خارجیگرانی دلار باعث افزایش شدید قیمت پارچه‌ها و لباس شده و به‌تبع آن با ممنوعیت واردات لباس‌های خارجی متأسفانه بسیاری از تولیدکنندگان ایرانی کیفیت اجناسشان را هم کاهش داده‌اند. این موضوع در پوشاک کودکان به دلیل پوست و ریه حساسشان و شستشوی بیشتر لباس‌های آنها ملموس‌تر است. از یکی از برندهای معروف ایرانی دو ماه قبل از عید بلوز و شلوار ساده‌ای را به قیمت ۵۵ هزار تومان خریدم اما چند روز پیش که برای خرید دوباره رفتم فروشنده گفت ۷۵ هزار تومان شده، اما دلیل این افزایش قیمت در مدت سه ماه چیست؟ یا ناراحتی می‌گوید که ما تنها تولید کننده ایی نیستیم که قیمت‌هایمان را افزایش داده‌ایم همه برندها همین کار را کرده‌اند و در ادامه گفت‌وگو برای توجیه کیفیت پایین‌ترشان نسبت به قبل محدودیت واردات را بهانه می‌کند.

کتانی‌های مارک‌دار از بالا شهر تا پایین‌شهریکی به دنبال فیت بودن است و دیگری برای لاغری یا چاقی ورزش می‌کند و یکی دیگر برای چشم و هم‌چشمی به دنبال فلان ورزش لاکچریست. از همه اینها که بگذریم واقعاً چند درصد از بودجه ماهیانه ما سهم ورزش می‌شود؟ واقعاً برای بعضی که علاقه‌مندند امکان رفتن به باشگاه وجود دارد؟ کم‌هزینه‌ترین ورزش که پیاده رویست،  نیازمند یک کفش ورزشی درست و حسابی خواهد بود. کفشی که به سلامتی کمک کند نه اینکه بیشتر آسیب‌های جدی به کمرمان وارد کند. معمولاً کفش‌های ورزشی استاندارد که برندهای خارجی دارند از قیمت حدود یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان به بالا آغاز می‌شوند که تهیه آن هم به لطف ممنوعیت واردات برای همه امکان‌پذیر نیست و آنلاین شاپها با چندین برابر قیمت واقعی‌شان خرید را میسر می‌کنند. فعلاً تا اینجا برای پیاده‌روی به خرید یک جفت کتانی مناسب با هزینه حدود یک میلیون و نیم مناسب است ورزش‌های دیگر که عمومی‌ترند مثل بدن‌سازی و پیلاتس و ایروبیک برای هر ماه که معمولاً ۱۲ جلسه‌ای است ماهیانه هزینه‌ای حدود ۲۵۰ هزار تومان به بالا دارند و به آن هزینه برنامه و حق عضویت هم اضافه می‌شود که مسلماً بسته به نوع باشگاه و منطقه آن در هر شهری متفاوت است. به سراغ یکی از استخرهای ورزشی منطقه یک تهران می‌روم و از قیمتشان می‌پرسم، هزینه هر جلسه ۱۲۰ هزار تومان و عضویت سه‌ماهه حدود پنج میلیون تومان است. در استخری دیگر در منطقه هفت تهران که اتفاقاً وابسته به شهرداری است هزینه هر جلسه سانس یک ساعت و نیمه ۳۵ هزار تومان می‌شود و ثبت نام بدن‌سازی یک ماهه در این باشگاه ۱۵۰ هزار تومان است خلاصه کلام و این روزها به هر جایی نگاه کنیم رد پای تورم را می‌بینیم - زوج جوانی به تازگی برای آغاز زندگی مشترکشان دنبال خانه می‌گردند. خانه‌ای که پسندیده‌اند، ملکی ۶۰متری در فلکه اول تهرانپارس است که ۱۰۰ میلیون تومان ودیعه و مبلغ ماهیانه س ه میلیون تومان اجاره می‌خواهد. با اینکه این زوج هر دویشان شاغلند، اما برای اجاره این خانه مردد مانده‌اند و می‌گویند اگر ماشین ۷۰ میلیونی‌شان را بفروشند می‌توانند این خانه را اجاره کنند. اما با وجود مخارج دیگر هیچ وقت نمی‌توانند مسافرت بروند. از طرفی هزینه‌های برگزاری مراسم عروسی هم وجود دارد. عروس جوان از لباسش که برای روز عروسی پسندیده با هیجان صحبت می‌کند و می‌گوید مدل ساده و شیکی است اما اگر بخواهم هفت میلیون تومان برای این مدل هزینه کنم، مجبورم از خرید سرویس آینه و شمعدانم صرف‌نظر کنم.
منبع: همشهری جوان
به قول قدیمی‌ها مهمان حبیب خداست و هر مهمانی روزی‌اش از خودش جلوتر می‌آید اما شاید این روزها برای اکثرمان این جملاتی معنا شده باشند .