چرا سران یهود پیامبرى حضرت عیسى(ع) را نپذیرفتند؟پاسخ:گرایش، وابستگی، دلبستگی و حبّ به دنیا؛ در خطر دیدن منافع و مصالح مادی؛ مشاهده گرایش روز افزون مردم و یهودیان به دین حضرت عیسی (علیه السلام)، وحشت و نگرانی رؤسای یهود را برانگیخت لذا با پیامبری و آموزه های وحیانی آن حضرت به مخالفت برخواستند و حتیّ به قصد كشتن عیسی (علیه السلام) امپراطور روم را با خود همراه كردند، ولی با مشیّت و قدرت الهی نقشه قتل آنان به سرانجام نرسید، بلكه به اشتباه به جای حضرت عیسی علیه السلام شخصی بنام «یهودا اسخر یوطی» را به قتل رساندند. خداوند عیسى(علیه السلام) را با آن معجزات روشن، مورد تأیید قرارداد تا زبان یاوه‏ گویان را بسته و در دل اهل تردید، اطمینان و یقین به وجود آورد، ولى یهودیان به خصوص سران آنها كه عیسى(علیه السلام ) میان آنان برانگیخته شده بود، افرادى سخت دل بودند، لذا به مخالفت او برخاستند و مردم را از شنیدن دعوت و رسالت او بازداشته و بر ضد او به توطئه‏ گرى مى ‏پرداختند، وقتى نقشه‏ هاى آنان بى ‏نتیجه ماند و در نقشه ازبین بردن او ناكام ماندند و از سویى دیدند فقرا و مستمندان، رسالت او را پذیرفته و پیرامونش گرد آمده ‏اند [به توطئه ‏اى دست زده‏] و حكومت روم را بر ضد آنان تحریك كردند و به آنها این گونه القا كردند كه رسالت و دعوت عیسى(علیه السلام) تاج و تخت آنها را به نابودى كشانده و قدرت و سطوت آنها را درهم خواهد شكست و بدین ترتیب توانستند، فرمانرواى روم را وادار سازند تا دستور دستگیرى عیسى(علیه السلام) را صادر و او را به اعدام محكوم نماید. مأمورانِ فرمانرواى روم، به جستجوى عیسى (علیه السلام) پرداختند. میان یاران حضرت فردى منافق وجود داشت كه پیوسته درباره حضرت عیسى (علیه السلام) سخن‏ چینى و بدگویى مى‏ كرد، خداوند او را شبیه عیسى قرار داد و مأموران او را دستگیر كردند، زبانش بند آمد و خداوند مهر سكوت بر لب او زد و حكم اعدام درباره او اجرا شد، ولى عیسى (علیه السلام) از آن گیرودار نجات یافت و جان سالم به در برد. قرآن بیان مى‏كند كه خداى متعال قدرت و توان كُشتنِ عیسى(علیه السلام) را به آنها نداده بود، بلكه وى را از چنگال آنها رهایى بخشید: « وَقَوْلِهِمْ إِنّا قَتَلْنا المَسِیحَ عِیسَى‏ ابْنَ مَرْیَمَ رَسُولَ اللَّهِ وَما قَتَلُوهُ وَما صَلَبُوهُ وَلكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ وَإِنَّ الَّذِینَ اخْتَلَفُوا فِیهِ لَفِى شَكٍّ مِنْهُ ما لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ إِلّا اتِّباعَ الظَّنِّ؛ آن گونه كه آنها مدعى شدند عیسى را نكشته و به دار نیاویختند، بلكه برایشان مشتبه شد و تصور كردند عیسى را به‏ دار زده‏ اند، درحالى كه شخص دیگرى را به جاى او به دار آویخته بودند و كسانى كه درباره عیسى، اختلاف دارند، در مورد حقیقت به دار آویختن او، شك و تردید دارند؛ زیرا آنان اطلاع دقیقى از این ماجرا نداشته و تنها به ظن و گمان عمل كرده‏ اند».
جهت اطلاع بیشتر ر. ك: - پور میر، میر جلال، داستانهائی از پیامبران(۶)، حضرت عیسی (ع)، مؤسسه چاپ و انتشارات آستان قدس رضوی.
- بهشتی، احمد، عیسی (ع) پیام آور اسلام، انتشارات اطلاعات.
- مجلسی، محمد باقر، تاریخ پیامبران و بعضی از قصه‌های قرآن(حیوة القلوب ج۲،به تحقیق سید علی امامیان، انتشارات سرور.
- توفیقی، حسین، آشنائی با ادیان بزرگ، سازمان مطالعه و تدوین كتب علوم انسانی دانشگاهها (سمت) و مؤسسه فرهنگی طه و مركز جهانی علوم اسلامی.منبع:پرسمان

مأمورانِ فرمانرواى روم، به جستجوى عیسى (علیه السلام) پرداختند. میان یاران حضرت فردى منافق وجود داشت كه پیوسته درباره حضرت عیسى (علیه السلام) سخن‏ چینى و بدگویى مى‏ كرد، خداوند او را شبیه عیسى قرار داد و مأموران او را دستگیر كردند.