«مگر میشود با سلطنت درافتاد!؟» بعد از هرج و مرجى كه در اوائل مشروطه به وجود آمد، به فاصله‌ى چند سال، همان دولت بیگانه‌ى سلطه‌گر خارجى - یعنى انگلیس - یك دیكتاتور خشن و بیرحم و بسیار خطرناكتر از سلاطین قبل از مشروطه - یعنى مظفرالدین شاه و ناصرالدین شاه - را بر سر كار آورد كه او رضا خان بود. دیكتاتورىِ رضا خان بمراتب از دیكتاتورى ناصرالدین شاه و مظفرالدین شاه براى كشور و ملت ما بدتر و خشن‌تر بود كه انگلیس‌ها او را سر كار آوردند.
در واقع ما از دوران استبداد، وارد دوران آزادى نشدیم، بلكه وارد دوران استبداد دیگرى همراه با وابستگى شدیم؛ یعنى ملت طعم آزادى را نچشید. لذا وقتى نهضت اسلامى در ایران شروع شد و امام هدف از این نهضت را ریشه‌كن كردنِ حكومت استبدادى و حكومت سلطه و قطع نفوذ بیگانگان اعلام كرد، خیلى از مبارزین قدیمى و افرادى كه دستشان تو كار مبارزه بود، زیاد باورشان نمى‌آمد؛ نمیتوانستند درست تصور كنند كه چطور ممكن است چنین چیزى! سلطنت را در این كشور انسان از بین ببرد!؟
من یادم است در همان سالهاى آخر مبارزه - كه امام بحثهاى اساسى مربوط به حكومت را كرده بودند و این بحثها در بین مردم پخش شده بود و ایشان اعلام كرده بودند كه شاه خائن است و شاه باید برود - بعضى از عناصر مبارز، فعال و خوب - كه بعد هم در انقلاب فعالیتهاى زیادى داشتند - حتّى آنها، میگفتند: مگر ممكن است!؟ چطور امام مسئله‌ى سلطنت را مطرح میكند؟ مگر میشود با سلطنت درافتاد!؟ باورشان نمى‌آمد. علت این بود كه دوران طولانى اختناق و استبداد در این كشور همراه شده بود با نفوذ بیگانه، سلطه‌ى بیگانه و حمایت بیگانگان از نظام سلطنت. ولى این اتفاق افتاد.منبع:فاتحان


خیلى از مبارزین قدیمى و افرادى كه دستشان تو كار مبارزه بود، زیاد باورشان نمى‌آمد؛ نمیتوانستند درست تصور كنند كه چطور ممكن است چنین چیزى! سلطنت را در این كشور انسان از بین ببرد!؟