مطابق با فتاوای آیة اللّه العظمی سیستانی (مدظله العالی)
مسأله 22: اگر زن خونی ببیند كه از سه روز بیشتر و از ده روز كمتر باشد و نداند خونِ دمل و زخم است یا خون حیض و هر دو احتمال معقول باشد، در این صورت، حكم زن غیر حائض را دارد و باید عبادت های خود را انجام دهد، مگر آن كه قبل از بیرون آمدنِ این خونِ مشکوک، حائض بوده، كه در این صورت تا مقداری كه مجموعِ خون قبلی (وقتی حائض بوده) و خون مشكوك، ممكن است شرعاً حیض باشد، (به این معنی که شرایط نه‌گانه حیض را داشته باشد) باید آن را حیض قرار دهد.

مسأله 23: اگر خونی ببیند و شك كند كه خون حیض است یا استحاضه، چنانچه شرایط حیض را داشته باشد، باید حیض قرار دهد.

مسأله 24: اگر خونی ببیند كه نداند خون حیض است یا بكارت، باید یا احتیاط كند، یعنی کارهایی که بر حائض حرام است را ترک کرده و کارهایی که بر غیر حائض واجب است را هم انجام دهد، و یا خود را بررسی كند، یعنی مقداری پنبه داخل فرج نماید و كمی صبر كند به مقداری که اطمینان کند خون در آن نفوذ کرده است سپس آن را به آرامی بیرون آورد، پس اگر فقط اطراف آن آلوده باشد خون بكارت است و اگر به همه آن رسیده، خون حیض می باشد.

مسأله 25: اگر زن بداند خونی كه از او خارج می شود خون زخم و دمل و بكارت و مانند آن نیست و مردّد بین خون استحاضه و حیض و یا نفاس باشد، چنانچه شرعاً حكم حیض و نفاس را نداشته باشد ، باید به دستور استحاضه عمل كند، بلكه اگر شك داشته باشد كه خون استحاضه است یا هر یک از خون های دیگر، چنانچه نشانه و شرایط آن خون‌ها (خون‌های دیگر) را نداشته باشد، بنابر احتیاط لازم، باید كارهای استحاضه را انجام دهد.منبع:
سایت سراج


اگر خونی ببیند و شك كند كه خون حیض است یا استحاضه، چنانچه شرایط حیض را داشته باشد، باید حیض قرار دهد.