 دانشجوی محترم سیاست خارجی هر كشوری تابعی است از منافع سیاسی،اقتصادی،فرهنگی و ...كه از ناحیه رفتارهای سیاسی بین المللی كشورها به دست می آید و نیز نوع نگاهی كه دولت ها و نظام های سیاسی به موضوعات مطرح در روابط بین الملل می نگرند،از این روی در فضای رقابت های بین المللی هرگز هیچ كشوری را نمی توان به عنوان شریك استراتژیك صد درصد و مطلق كه امكان تغییر در رفتارهای آن وجود نخواهد داشت تعریف كرد، بلكه هر نوع شراكتی در این فضا با توجه به نوع رفتار طرف مقابل مورد ارزیابی قرار می گیرد. در مورد سیاست خارجی ایران نسبت به روسیه و یا روسیه نسبت به ایران نیز دقیقا همین مساله مطرح بوده و ما به روسیه به عنوان شریكی كه همواره رفتارهای ثابت و لایتغیر دوستانه نسبت به ما داشته و خواهد داشت نگاه نمی كنیم بلكه بر اساس نوع رفتارهای او نسبت به روند مناسبات میان ما و این كشور قضاوت می كنیم، چنانكه این كشور در اوج روابط مثبت با ایران، گاه رفتارهای سوال برانگیز و یا حتی منفی ای هم داشته است همچون همراهی با كشورهای غربی در تصویب برخی قطعنامه های ضد ایرانی و وتو نكردن آنها، از طرفی اخیرا خبرهایی مبنی بر تلاش های دولت جدید آمریكا به ریاست دونالد ترامپ جهت نزدیكی هر چه بیشتر با دولت روسیه شنیده می شود و این گمانه ها را مطرح می سازد كه گویی آمریكا تلاش دارد تا از ناحیه نزدیك شدن هر چه بیشتر به روسیه، به تدریج میان این كشور و شركای استراتژیك چند ساله اش در منطقه كه در راس آنها ایران قرار دارد جدایی افكنده و یا حتی فضا را به سمت تخاصم میان ایران و روسیه بكشاند، چنین فرضیه ای با توجه به سابقه دیرینه سیاست های تفرقه افكنانه غربی ها در جهان و به ویژه در فضای روابط بین الملل به هیچ وجه بعید نیست، اما واقعیت این است كه نزدیكی روابط روسیه با آمریكا نمی تواند به این سمت و سوی كشیده شود و انگیزه اصلی تلاش های ترامپ جهت نزدیكی با روسیه، اقتصادی است تا سیاسی كه این مساله هم به دلیل نگاه اقتصادی ترامپ به مسائل بین المللی است، البته این به معنای انكار اینكه ترامپ احتمالا از گرم شدن این روابط قصد دارد تا میان روسیه با متحدان خود تفرقه بیفكند، نیست، بلكه مقصود این است كه تفرقه افكنی می تواند تنها بخشی از نیات آمریكا بوده باشد و نیت عمده آمریكا بیشتر اقتصادی است، به ویژه اینكه ترامپ و سایر دولتمردان آمریكایی به خوبی می دانند كه حتی تعمیق روابط میان روسیه و آمریكا باز هم نمی تواند آنها را به اهداف نامشروعشان در ایجاد تخاصم میان ایران و روسیه برساند، چرا كه هر چقدر هم روابط روسیه و آمریكا گسترده باشد باز هم دلایلی وجود دارد كه مانع از این می شود كه روسیه شریك استراتژیك آمریكا تلقی شود و در جبهه ضد ایران قرار گیرد، یكی از این دلایل به این واقعیت بر می گردد كه روسیه در حال حاضر، خود یكی از مدعیان اصلی جهان چند قطبی است كه تلاش می كند تا با در هم شكستن هژمونی آمریكا، یا خود را به جایگاه رهبری جهان برساند و یا حداقل به یكی از تاثیرگذارترین مهره های رهبری جهان تبدیل نماید، همچون دوران شوروی و از این روی رفتن به زیر یوغ آمریكا، بازگشت به دوران قهقرا و منافات با اصول سیاست خارجی یكی دو دهه اخیر روسیه می باشد از طرفی از آنجایی كه جمهوری اسلامی ایران نیز یكی از مخالفان یكجانبه گرایی های آمریكا می باشد، لذا روسیه با ایران بیش از آمریكا احساس قرابت فكری می كند. دلیل دیگری كه روسیه را فعلا در كنار جمهوری اسلامی ایران نگه می دارد، عبارت است از موضوع «تروریسم» كه اصلی ترین معضل جهان امروز بوده و متاسفانه از یك سو از سوی آمریكایی ها به شكل آشكار و نهان مورد حمایت و تقویت قرار می گیردو از سوی دیگر كشورهایی همچون ایران و روسیه، جزء هدف های اصلی این پدیده شوم می باشند و به همین دلیل روسیه برای جلوگیری از بروز مخاطرات امنیتی در مرزهای داخلی خود، به جمهوری اسلامی ایران كه همین مخاطرات را از ناحیه تروریست های مورد حمایت غرب احساس می كند احساس نیاز داشته و همكاری با آن را یك فرصت برای جلوگیری از این مخاطرات می داند و به همین دلیل این مساله، یك مانع در برابر گرم شدن كامل روابط آمریكا و روسیه خواهد شد، چرا كه روسیه به آمریكا به چشم حامی و اصلی ترین پشتیبان این گروهك ها در جهان می نگرد و در مقابل، جمهوری اسلامی ایران را هم قربانی تروریسم و هم كشور خط مقدم مبارزه با تروریسم می بیند و تا زمانی كه این دغدغه ها وجود داشته باشد نمی توان افقی از روابط دوستانه آمریكا و روسیه را كه منجر به اتحاد این دو با یكدیگر بر علیه جمهوری اسلامی ایران شود ترسیم كرد، هر چند همانگونه كه گفته شد در روابط بین الملل هیچ مساله ای بعید نبوده و هیچ كشوری با كشور دیگر عهد شراكت مطلق و همیشگی نمی بندد و به همین دلیل همواره احتمال تغییر سیاست خارجی دولت ها و به تبع آن روابط دولت ها با یكدیگر وجود دارد كه حتی اگر با نگاه كاملا بدبینانه به این مساله نگریسته و به این نتیجه برسیم كه یكی از كشورهایی كه امروزه با كشور ما دوست است ناگهان رنگ عوض كرده و قصد تعرض دارد، جمهوری اسلامی ایران از این توان و آمادگی برخوردار است كه با تمام قوت در برابر آن ایستادگی نموده و از خود دفاع نماید.نام سایت:پرسمان/اندیشه سیاسی



سلام. خسته نباشید. با روی كارآمدن دولت ترامپ و روابط حسنه ای كه با دولت روسیه دارد ، از دیدگاه سیاسی آیا این تهدید وجود دارد كه این دو كشور متحد شده و با ایران به مقابله نظامی بپردازند ؟ با تشكر
