کنستانتین سی‌ کوفسکی (Konstantin Tsiolkovsky) به عنوان یک دانشمند روسی، حدود صد سال پیش درباره سفر به فضا داستانی تخیلی نوشت، داستانی که اکنون بخش زیادی از آن تبدیل به واقعیت شده است. داستان این دانشمند روسی درباره سفر به فضا بعد‌ها در قالب کتاب خارج از زمین (Outside the Earth) منتشر شد.

چیزی که داستان کنستانتین تسیولکوفسکی را بسیار جذاب می‌کند این است که وی در داستان خود یک تیم رویایی و تخیلی متشکل از بهترین‌ها در دنیای علم بین قرن‌های شانزدهم و بیستم را با یکدیگر ترکیب کرده و یک راکت دارای قابلیت رسیدن به مدار زمین می‌سازد. در بین دانشمندانی که در این تیم حضور دارند خود تسیولکوفسکی، گالیلئو گالیله (زاده در سال 1564 و مرگ در سال 1642) و اسحاق نیوتن (زاده در سال 1642 و مرگ در سال 1727) دیده می‌شوند. البته نویسنده در این داستان با نام خود ظاهر شده و دارای نام ایوانف است. داستان این دانشمند روسی بعد‌ها و در سال 1960 به زبان انگلیسی و تحت کتاب خارج از زمین منتشر شد.

چشم‌انداز خیره‌کننده فضاافرادی که به فضا سفر می‌کنند، اغلب محو شگفتی، زیبایی و مخصوصا ظرافت کره زمین شده و به درجه بالاتری از شناخت و‌ آگاهی می‌رسند. این حس را با نام اور ویو افکت (Overview Effect) می‌شناسند و از نخستین زمان سفر فضانوردان و کیهان‌نوردان به فضا در دهه 1960، همواره احساس شدن آن توسط این افراد گزارش شده است. تسیولکوفسکی این موضوع را پیش‌بینی کرده بود.

اما آن چیزی که افراد درون داستان تجربه نمی‌کنند، جنبه‌ای دیگر از Overview Effect است. این حقیقت که مرزهای ملی و درگیری‌های زمینی دیگر بی‌معنی هستند، برای آن‌ها تعریف نشده است. شاید دلیل اتفاق این باشد که فضانوردان خیالی ما در زمان به وقوع پیوستن داستان، در حال زندگی در یک جهان متحد و صلح‌آمیز هستند، چیزی که از واقعیت موجود در دنیای کنونی بسیار دور است.

برابری انسان‌ها در فضاسی‌کوفسکی عقیده داشت نبود جاذبه علاوه ایجاد احساس بی‌وزنی، کلاس‌ها و طبقات اجتماعی را از بین برده و سبب می‌شود برابری به وجود بیاید. 

این یک دیدگاه زیبا و انسانی است که موضوع برابری را مطرح می‌کند، اما مشکل اینجاست که سفر به فضا در واقعیت، به اندازه‌‌ای هزینه‌بر است که ثروتمندترین افراد نیز قادر به پرداخت هزینه‌های لازم برای آن نیستند و بین چند میلیارد نفر ساکن زمین، تعدادی انگشت‌شمار می‌توانند از پس هزینه‌های سفر به فضا بر بیایند.

سکونت در فضابعد از این که ماجراجویان خیالی داستان این دانشمند روسی راکت خود را با موفقیت تست کردند، تکنولوژی‌شان را در اختیار سایر افرادی که دوست داشتند به فضا سفر کنند قرار دادند. در حال حاضر هزاران راکت به مدار ژئو استاتیک زمین ارسال می‌شوند، جایی که بیشتر ماهواره‌های مخابراتی در آن قرار دارند. این مدار تقریبا 35 هزار کیلومتر با سطح زمین فاصله دارد.

در دنیای واقعی، انسان‌ها از زمانی قبلی‌تر از آن چه تسیولکوفسکی پیش‌بینی کرده بود زندگی در مدار زمین را آغاز کرده‌اند، چرا که نخستین ایستگاه فضایی یعنی Salyut 1 در سال 1971 به فضا پرتاب شد. ایستگاه فضایی بین‌المللی با وسعت بسیار زیاد خود، اکنون نزدیک به 17 سال است که در مدارهای پایینی زمین قرار گرفته است و چندین دانشمند درون آن برای مدت زمانی طولانی به صورت شبانه‌روزی زندگی می‌کنند. اما برخلاف داستان دانشمند روسی، خبری از یک حلقه زیستگاه مداری، جایی که انسان‌ها بتوانند به راحتی از شر مشکلات زندگی بر روی سطح زمین خلاص شوند، نیست.
استخراج منظومه شمسیبرای سفر به فضا حفظ زندگی در مدار به شیوه‌ای که توسط دانشمند روسی تشریح شده، به منابعی نیاز است. نیوتن و اعضای درون راکت، در داستان یاد می‌گیرند چگونه شهاب سنگ‌ها را در دام بیندازند و به همین دلیل قادر می‌شوند به مواد معدنی بسیار زیادی دست پیدا کنند؛ آهن، نیکل، سیلیس، آلومینیوم، فلدسپات و گستره‌ای از انواع اکسیدها و گرافیت، از جمله موادی هستند که تیم خیالی داستان به آن‌ها از طریق به دام انداختن شهاب سنگ‌ها دسترسی پیدا می‌کنند. نیوتن (در داستان) عقیده دارد از این مواد آلی می‌توان اکسیژن برای تنفس، خاک برای گیاهان و حتی آب برای نوشیدن استخراج کرد.

ترک کردن گهواره زمین و سفر به فضاصد سال قبل، تسیولکوفسکی تصور کرد زندگی در فضا، سبب به وجود آمدن یک جامعه عادلانه می‌شود، جایی که انسان‌ها در گلخانه‌های فضایی حمام آفتاب گرفته و به طور نامحدود از انرژی خورشید استفاده می‌کنند. در عوض، باقی‌مانده‌های موشک‌ها و ماهواره‌های قرار گرفته در مدار زمین، رفته رفته تبدیل به قطعاتی ریز شده و همان بلایی که اکنون پلاستیک‌ها بر سر اقیانوس‌ها می‌آورند را بر سر فضای اطراف کره زمین می‌آورند.

بر اساس گفته‌های دانشمندان معاصری همچون استیون هاوکینگ، انسان‌ها باید با سرعتی بسیار بیشتر به دنبال مکانی برای زندگی کردن باشند، چرا که سرعت تخریب زمین بیشتر از حدی است که تصور می‌شود. مطالب زیر همه دیدگاه‌های استیون هاوکینگ، مغز کنونی دنیای فیزیک، پیرامون آینده بد زمین و اجبار برای سفر به فضا هستند.منبع: گجت نیوز

در اوایل قرن بیستم، یک دانشمند روسی که اکنون به عنوان پدر فضانوردی و فن پرتاب موشک شناخته می‌شود، یک داستان خیالی درباره سفر به فضا و این‌که زندگی در فضا در آینده چگونه خواهد بود نوشت.