 
در پیشانی این رمان بخشی از «یادداشت‌های روزانه» فرانتس كافكا دیده می‌شود: «چه‌بسا شكوه زندگی، دور و بر هركس و همواره تمام و كمال حاضر باشد، اما پوشیده، در ژرفنا، نادیدنی و بسیار دور. اما او همان‌جاست، نه آكنده از نفرت، نه بی‌رغبت، نه ناشنوا. كافی است او را با كلمه درست، با نام درست فرابخوانی تا بیاید. این ماهیت جادو است كه نمی‌آفریند بلكه فرامی‌خواند.» و این تقریبا همان كاری است كه كومپفمولر در این رمانش با خود كافكا كرده است. فرانتس كافكا سال ١٩٢٣، بیمار و نحیف و گمنام به قصد بهبودی به گوشه‌ای از سواحل دریای بالتیك پناه می‌برد، غافل از اینكه عشقی بزرگ انتظارش را می‌كشد.
میشائیل كومپفمولر، از نویسندگان شناخته‌شده امروز ادبیات آلمان است كه در سال ١٩٦١ متولد شده است. او در این رمان، از پس چهره غمگین و تنهای كافكا، كافكایی دیگر را تصویر می‌كند؛ كافكایی عاشق را. او در تصویری درخشان، شكوه زندگی را زیر سقف خانه‌های محقری به ما می‌نمایاند كه كافكا و دورا دایامانت مدام از یكی‌شان به دیگری اسباب‌كشی می‌كردند، شكوهی كه به قول كافكا همیشه و همه‌جا هست و تنها كافی است كه او را فرا بخوانیم. 
در بخشی از این رمان می‌خوانیم: «فرانتس هنوز داستانش را به پایان نرسانده است. اما داستان پیش می‌رود، هر روز به‌طور منظم از ساعت ده یا ده‌ونیم پشت میزش می‌نشیند. دورا هم گاهی، در قراری ناگفته، كنارش می‌ماند، كتابی می‌خواند یا فقط آنجا می‌نشیند و آهنگ كار فرانتس را و وقفه‌های پیش از قلم‌به‌دست‌گرفتن دوباره‌اش را تماشا می‌كند. گاه دورا خوابش می‌برد و وقتی بیدار می‌شود، فرانتس را می‌بیند كه كنارش نشسته است، سراپا دگرگون، خسته، گویی كوه كنده باشد. نوری در چهره فرانتس هست،‌ چیزی كه لحظه‌ای او را می‌آزارد و بعد دیگر نه. آن بیرون هوا تاریك شده است. بیداری، فرانتس؟ فرانتس در گوش دورا نجوا می‌كند، بله، و حالا تو را اینجا پیدا كرده‌ام. گویی فرانتس هرگز چنین تجربه‌ای نداشته است، انگار كه اساسا برایش غیرقابل تصور بوده كه با او، اینجا در یك اتاق باشد و به‌طرز غریبی هیجان‌زده است. از وقتی تو را می‌شناسم، آدم دیگری شده‌ام. هرچند روز یك‌بار برای دورا داستان می‌خواند، بی‌وقفه كنار هم هستند. حتی گاهی با هم دعا می‌خوانند، و همیشه باعث تعجب دوراست كه تا این اندازه كم دعا بلد است. اما شاید زیبایی كار دقیقا در همین است، در اینكه فرانتس كنارش نشسته و به شكلی ناشیانه، مثل بچه‌مدرسه‌ای كه نخستین حروف الفبا را زمزمه می‌كند و معلوم نیست فكرش كجا سیر می‌كند، دعاها را می‌خواند. فرانتس با خود در كشمكش است، احساس می‌كند همه را غلط انجام می‌دهد. اما درست و غلطی در كار نیست، فرانتس، تو فقط دعاها را بخوان.»
منبع: ایبنا

«شكوه زندگی» عنوان رمانی است از میشائیل كومپفمولر كه این‌روزها با ترجمه محمد همتی در نشر نو به‌چاپ رسیده است.