امروزه برخی از دانشمندان بر این عقیده هستند که رژیم‌های غذایی کم کالری می‌تواند منجر به افزایش طول عمر شود و برخی دیگر نیز براین عقیده هستند که مصرف کمتر مواد غذایی دارای پروتئین مانند گوشت، مرغ و ماهی باعث افزایش طول عمر می شود.

از آن جایی که غذا‌های حیوانی دارای کلسترول بوده و کلسترول یکی از انواع چربی‌هایی است که تنها در منابع حیوانی وجود دارد.

 بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که سطح کلسترول خون گیاه‌خواران پایین بوده و این امر می‌تواند سبب پیشگیری از بیماری‌هایی مانند فشار خون، انسداد عروق و سکته قلبی شود و افرادی که از فراورده‌های گوشتی استفاده می کنند بیشتر مستعد ابتلاء به بیماری‌های قلبی، کلیوی و سرطان‌ها هستند.دلیل دیگری که باعث می شود برخی افراد به دنبال رژیم گیاه خواری باشند این است که کمبود چربی در رژیم گیاه‌خواری باعث جلوگیری از چاقی و چربی خون  شده و پیامد‌های ناشی از آن  را کم می کند و به علت بالا بودن میزان فیبر غذایی از یبوست و بروز سرطان روده بزرگ و سرطان پرستات نیز جلوگیری می‌کند.

رژیم‌های غذایی گیاه‌خواری یکی از روش‌های رسیدن به سلامتی است و کاهش ۳۰ درصدی میزان کالری مصرفی در طول روز می‌تواند خطر ابتلاء به سرطان و حملات قلبی را نزدیک به ۵۰ درصد کاهش داده و طول عمر انسان‌ها را یک سوم افزایش دهد.

مواد مغذی در رژیم‌های گیاهخواری و خام گیاهخواری چگونه است؟رژیم‌های غذایی گیاهخواری و خام گیاهخواری ازنظر چربی‌های اشباع‌شده و کلسترول، کمبود دارند. در مقابل، مقادیر زیادی از ویتامین ها، مواد معدنی، فیبر و گیاهان مقوی و سالم در این رژیم‌ها جای دارند.

هم رژیم گیاهخواری و هم رژیم خام گیاهخواری سرشار از مواد مغذی‌اند؛ مثلا میوه‌ها، سبزیجات، دانه‌ها، غلات کامل، خشکبار و فراورده‌های سویا. اما اگر فردی بدون داشتن برنامه‌ای درست به این رژیم‌ها روی بیاورد، با کمبودهایی جدی مواجه خواهد شد؛ مثلا امکان دارد که بدنش دچار کمبود روی، کمبود آهن، کلسیم و کمبود ویتامین D شود.

طرف‌داران هر دو رژیم گیاهخواری و خام گیاهخواری هم کمبود ویتامین B12 و اسیدهای چرب زنجیره‌بلند امگا ۳ دارند. این را هم بدانید که کمبود این مواد در رژیم خام گیاهخواری بیشتر از رژیم گیاهخواری است.

رژیم غذایی گیاه خواری یا خام گیاه خواری کدام سالم تر است؟اگر هریک از این رژیم‌های غذایی به‌درستی تنظیم شوند، استفاده از آنها در تمام مراحل زندگی بدون اشکال است، ولی اگر برنامه‌ریزی درستی برای غذاهای مصرفی‌ وجود نداشته باشد، انسان با کمبود اسیدهای چرب امگا۳، کلسیم و ویتامین‌های D و B12 روبه‌رو می شود و این کمبود این ویتامین ها باعث مختل شدن سلامت جسم و سلامت روان‌ می شود.هر دو روش تغذیه باید با برنامه‌ریزی‌هایی دقیق پیش بروند. برنامه‌های دقیق غذایی می‌توانند به جذب بهتر و بیشتر مواد مغذی کمک کنند. شاید لازم باشد گیاهخواران و خام گیاهخواران غذاهای غنی‌شده و مکمل‌هایی به‌ویژه آهن، کلسیم، امگا۳ و ویتامین‌های D و B12 مصرف کنند.

این دسته از افراد باید میزان مواد مغذی مصرفی خود در طول روز را به‌دقت کنترل کنند. برای این کار، اول باید میزان مواد مغذی موجود در خون بررسی شود؛ سپس درصورت نیاز بدن، داروهای مکمل مصرف شود.

مطالعات محدودی نیز نشان می‌دهند تفاوت رژیم گیاهخواری و خام گیاهخواری در ابتلا به بیماری ها هم محسوس است؛ برای مثال خام گیاهخواران کمتر از گیاهخواران در معرض دچارشدن به دیابت نوع دوم، بیماری های قلبی و انواع سرطان هستند. علاوه بر اینها، خام گیاهخواران شاخص توده بدنی (BMI) کمتری از گیاهخواران دارند؛ بنابراین به نظر می‌رسد با افزایش سن، کمتر به وزن آنها اضافه می‌شود.

البته رژیم‌های گیاهخواری و خام گیاهخواری هنوز به مطالعات بیشتری نیاز دارند و نمی‌توانیم با قطعیت درباره مزایا و معایب آنها صحبت کنیم. برای شروع باید مضرات خام گیاهخواری یا گیاهخواری را هم در نظر بگیرید.

بااین‌همه، رژیم خام گیاهخواری ازنظر کنترل وزن و کاهش خطر ابتلا به برخی بیماری‌ها، از رژیم گیاهخواری مفیدتر است. درعین‌حال، همین رژیم خام گیاهخواری، اگر به‌درستی تنظیم نشود، سبب کمبود مواد مغذی در بدن می‌شود.

پس متوجه شدیم که تفاوت رژیم گیاهخواری و خام گیاهخواری در شدت پایبندی به قوانینی است که در آنها خوردن فراورده‌های حیوانی منع می‌شود.
گیاه‌خواران معتقدند که کلید زندگی طولانی مبتنی بر رژیم غذایی گیاه‌خواری است، زیرا کاهش مصرف مواد پروتئینی روند پیری را کند کرده و امید به زندگی را افزایش می‌دهد.
