در اولین روزی که او را به مکتب برده بودند، پیش‌نماز بچه‌ها شد. همین عشق به نماز مسیر زندگی‌اش را به سمت حوزه کشاند و در نهایت نیز ردای سرخ شهادت را بر دوش او نشاند. 

اوایل سال 1342 شمسی بود که طلبه شهید حبیب‌الله مشتاقی در روستای قلعه‌نی از توابع تربت حیدریه چشم به جهان گشود. دوران راهنمایی‌اش مصادف با حرکت انقلابی مردم علیه رژیم پهلوی بود. با اتمام این دوره از پدر تقاضای تحصیل در حوزه علمیه کرد. او فراگیری علوم دینی را از شهر مقدس مشهد آغاز کرد. حبیب‌الله پس از دو سال روانه قم شد و ادامه تحصیل داد؛ اگرچه احساس تکلیف دینی و حضور فراوان او در جبهه‌ها، وقت مناسبی را برای درس خواندش فراهم نمی‌کرد. نوشته‌اند که 17 بار به جبهه‌ها اعزام شده بود.

▪ اخلاقیات
در خدمت به پدر و مادر از هیچ کوشش دریغ نمی‌کرد. در ایام فراغت تحصیلی‌اش به زادگاهش مراجعت می‌کرد و در انجام کارهای کشاورزی و دامپروری به خانواده دریغ نمی‌کرد.

او اهل بذل و بخشش بود و این کار را دوست داشت. می‌گفت: ائمه‌ علیهم‌السلام بسیار هدیه می‌دادند و خود نیز به تأسی از آن ذوات مقدسه به این کار مبادرت می‌ورزید تا جایی که توصیه کرده بود پس از شهادتش حدود 200 جلد از کتاب‌هایش به اهالی روستا هدیه داده شود.

▪ وصیت
ما باید همگی مطیع رهبر، فرمانده کل قوا بوده و دستوراتش را با جان و دل پذیرا باشیم.

▪ عروج سرخ
عاقبت این روحانی مجاهد در فروردین 1365 شمسی بر اثر اصابت ترکش خمپاره بر سر مبارکش در منطقه فاو به درجه رفیع شهادت نائل آمد و «عند ربهم یرزقون» گردید.


منبع: وبسایت افق حوزه

در اولین روزی که او را به مکتب برده بودند، پیش‌نماز بچه‌ها شد. همین عشق به نماز مسیر زندگی‌اش را به سمت حوزه کشاند و در نهایت نیز ردای سرخ شهادت را بر دوش او نشاند.