

 در این نمایشگاه مجموعه‌ای از آثار فیگوراتیو به نمایش درآمده است که با دو نگاه متفاوت به انسان و روحیات او پرداخته‌اند. آثار فتح‌اله‌زاده پرتره‌هایی از زنان و مردان هستند که در فضایی اکسپرسیو به تصویر کشیده شده‌اند. چهره‌هایی که رو به مخاطب قرار گرفته و به او چشم دوخته‌اند، گویای درد و رنجی عمیق هستند که در خطوط صورت جا افتاده‌اند.

فتح‌اله‌زاده با قلمی آزاد و لکه‌های رنگ به شکل دادن پرتره‌هایی پرداخته است که در فضایی خالی حضور دارند و مخاطب نمی‌تواند بر اساس پوشش یا موقعیت جغرافیایی آنها شناختی از شخصیت‌ها پیدا کند. در همه تابلوها یک شخصیت به تنهایی دیده می‌شود و ارتباط اجتماعی انسان به کلی در آنها نادیده گرفته شده است.

از سوی دیگر در آثار اورهان اوموت شاهد رویکرد دیگری به انسان هستیم. او با ساده‌سازی فرم چهره به ایجاد کاراکترهایی خاص پرداخته و برخلاف فتح‌اله‌زاده به زندگی اجتماعی انسان توجه کرده است. این تابلوها در فضایی روایی شکل گرفته‌اند و آدم‌ها را در تعاملات روزمره نشان می‌دهند. کاراکترهای ثابتی در تابلوهای مختلف تکرار می‌شوند و مخاطب شاهد مراحل مختلف زندگی این افراد است. گاه دو نفر را می‌بینیم که بر نیمکت پارکی نشسته‌اند و گاه در حال سفر هستند.

اگرچه شخصیت‌های آثار اوموت برخاسته از جامعه‌ای متفاوت از ایران هستند اما برای مخاطب ایرانی هم روابط میان افراد قابل درک است. ساده‌سازی فضاها و کاراکترها حسی از صمیمیت را ایجاد می‌کند که مخاطب را به خود جلب کرده و برای پیگیری داستان تابلوها ترغیب می‌کند.

نمایشگاه "فضای خالی، فصل مشترک" با آثاری از صدیقه فتح‌اله‌زاده و اورهان اوموت تا 27 تیرماه در گالری سیحون به نشانی خیابان وزرا، خیابان چهارم، پلاک 1 میزبان هنردوستان است.
منبع:هنر آنلاین

نمایشگاه "فضای خالی، فصل مشترک" با آثاری از صدیقه فتح‌اله‌زاده و اورهان اوموت در گالری سیحون برپاست.