

پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) می فرمایند: قبر در هر روز پنج کلمه را فریاد میزند : 1. اَنا بَیْتُ الْوَحْدَه فَاحْمِلوا اِلیَّ اَنیساً من خانه تنهاییم پس با خود انیس و مونسی به سوی من آورید(تلاوت قرآن) ...
 
به گزارش فرهنگ نیوز، عالم قبر آخرین منزل دنیا و اولین منزل آخرت است که هرگز از آن به سمت دنیا بازگشتی نیست. با آغاز مرگ و ورود به قبر، کار دین داری و تکالیف الهی به پایان می رسد. شک و تردید برطرف می شود و ایمان به حقایق آخرت کامل می شود. اما این ایمان دیگر هیچ سودی نخواهد داشت. ایمان زمانی ارزشمند است که ایمان به غیب باشد وقتی همه چیز آشکار شد و انسان بدون اختیار، تسلیم قدرت الهی شد، ایمان دیگر ارزشی ندارد. 

چنانچه پیامبر می فرمایند: النَّاسُ نِیَامٌ فَإِذَا مَاتُوا انْتَبَهُوا (مردم در خوابند هنگامی که مردند بیدار می شوند)

دیگر فرصت از دست رفته مگراینکه آن شخص باقیات صالحاتی بجا گذاشته باشد یا اینکه بازماندگان چیزی برایش  بفرستند.  گناهی نیز از گناهانش کم نمی شود، مگر آنکه اثر اعمال صالح خودش در دنیا هنوز باقی باشد و بتواند کفاره گناهی را تحمل کند یا آنکه کسی برایش استغفار و طلب بخشش نماید. بنابراین عالم قبر همواره با عذاب حسرت عجین است. حسرت باور نکردن و ایمان نیاوردن. حسرت فرصت های از دست رفته، حسرت اعمال به ریا آلوده شده.
رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) می فرمایند:

 قبر هر روز ۵ مرتبه انسان را صدا میزند،

۱- من خانه فقر هستم با خودتان گنج بیاورید.

۲- من خانه ترس هستم با خودتان أنیس بیاورید.

۳- من خانه مارها و عقرب ها هستم با خودتان پادزهر بیاورید.

۴- من خانه تاریکی ها هستم با خودتان روشنایی بیاورید.

۵- خانه ریگ ها و خاک ها هستم با خودتان فرش بیاورید.

 گنج : لا اله إلا الله

 انیس : تلاوت قرآن

 پادزهر : صدقه ، خیرات

 چراغ : نماز نمازشب

 فرش : عمل صالح
 
منبع : افکار نیوز
فرهنگ نیوز


حدیثی از رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) درباره قبر و یاد مرگ را در ادامه می خوانید.