خطاب هاى قرآنى در فرهنگ محاوره در غرب و شرق عالم مى گویند مردم این چنین اند، مردم انقلاب كردند، مبارزه كردند. وقتى مى گویند مردم، اختصاصى به مردان ندارد. قرآن كریم هم سه گونه سخن مى گوید، گاهى كه خطاب به عموم جامعه است به مذكر اشاره دارد مثل «اَلَّذینَ» و «اَلْمُؤمِنُون» گاهى كه تعبیر به «رجال» دارد، وظیفه اختصاصى مردان را ذكر مى كند، گاهى هم تعبیر به «نساء» دارد كه وظیفه اختصاصى زنها را بیان مى كند.
فرهنگ محاوره، فرهنگ مردم است نه مردان و قرآن كریم هم بر اساس همین فرهنگ محاوره سخن مى گوید. گاهى ذات اقدس اله مى فرماید: مریم (علیهاالسلام)  نمونه مردم خوب است، یا آسیه نمونه مردم خوب است: «وَ ضَرَبَ اللّهُ مَثَلاً لِلَّذِینَ آمَنُوا امْرَأَتَ فِرْعَوْنَ» در مورد زن نوح و لوط هم فرمود اینها نمونه مردم بد هستند: «ضَرَبَ اللّهُ مَثَلاً لِلَّذِینَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَ امْرَأَتَ لُوطٍ»
ائمه (علیهم السلام) نمونه مردم خوبند و همه افراد جامعه، چه زن و چه مرد باید به آنها اقتدا كنند. فاطمه زهرا (علیهاالسلام)  هم این چنین است، نمونه مردم خوب است، نه نمونه زنان خوب. ذات اقدس اله در آیه اى كه تلاوت شد نفرمود نمونه زنان خوب زن فرعون است، نفرمود نمونه زنان خوب مریم است بلكه فرمود: مریم و آسیه نمونه مردم خوب هستند.
پس انسان خوب، نمونه انسان هاى دیگر است چه مرد باشد چه زن. خداوند متعال در سوره مباركه نحل مى فرماید: «مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى وَ هُوَ مُؤمِنٌ فَلَنُحْیِیَنَّهُ حَیاةً طَیِّبَةً»اگر كسى داراى جان و عقیده سالم بود و كارهاى صالح انجام داد، زن باشد یا مرد، ما به او حیات طیبه مى دهیم.
در اواخر سوره آل عمران (كه مستحب است انسان موقعى كه براى نماز شب برمى خیزد این جملات را قرائت كند) آمده است: «فَاسْتَجابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّی لا أُضِیعُ عَمَلَ عامِلٍ مِنْكُمْ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ» اگر كسى مؤمن باشد و عمل خیر انجام دهد چه زن و چه مرد، اجر او را ضایع نمى كنیم. در سوره مباركه احزاب هم مفصلاً مردان و زنان را كنار هم ذكر مى كند: «إِنَّ الْمُسْلِمِینَ وَ الْمُسْلِماتِ وَ الْمُؤمِنِینَ وَ الْمُؤمِناتِ وَ الْقانِتِینَ وَ الْقانِتاتِ...»بنابراین هرگز خطاب هاى قرآنى به مردان نیست، خطاب به مردم است.منبع:پرسمان

در فرهنگ محاوره، كلمه مردم اختصاص به مردان ندارد، گاه مى گویند مردان، گاه مى گویند زنان، گاه مى گویند مردم. مردم یعنى همه افراد جامعه، اعم از زن و مرد. اگر گفتند مردان، این در مقابل زنان است و اگر گفتند زنان، این در مقابل مردان است.