صاحب کتاب (ریاض الانس) در کتاب خود می نویسند:
دختری را از عرب شوهر دادند چون خواستند او را نزد شوهر برند مادرش نزد او آمد و گفت:
بدان ای دخترک من، اگر دختری از شوهر بی نیاز بود هر آینه تو از همه زنان بی نیازتر بودی از شوهر، لکن زنان از برای مردان خلق شده اند چنانکه مردان از برای زنان مخلوق گشته اند، ای دخترک من همانا تو از آشیانه خود مفارقت کرده و بسوی آشیانه کسی می روی که نمی شناسی او را، و بسوی قرینی حرکت می کنی که تا حال با او الفت نگرفته ای، پس یادگیر از من ده خصلت (دستور) را که باعث بلندی درجه و شرف تو گردد نزد شوهرت (او همیشه تو را دوست می دارد):
اول: آنکه در خانه شوهرت به قناعت رفتار کنی که قناعت سبب راحت دل است.
دوم: آنکه حرف شوهر خود را بشنو و امر او را اطاعت کن، چه سمع و طاعت زن برای شوهر سبب خوشنودی پروردگار عزوجل است.
سوم: آنکه پیوسته در صدد باش که موضعی را که شوهر در تو نظر می کند قبیح و زشت نباشد.
چهارم: آنکه خود را خوشبو کن خصوصاً آن موضعی که شوهر می بوید که مبادا بینی او بوی کریه و بد بشنود.
پنجم: آنکه تعهد کن از او در وقت طعام، پس هنگامی که گرسنه می شود طعام را زود حاضر کن که حرارت گرسنگی او را از جا بدر نکند.
ششم: آنکه هنگام خواب او ساکن باش و حرکت صدا مکن که ببریدن خواب سبب غضب او خواهد شد.
هفتم: آنکه خانه و مال او را حفظ کن.
هشتم: آنکه خشم و خویشان او را پیوسته مراعات کن که این کار از محاسن تدبیر است.
نهم: آنکه راز او را(هرگز) فاش مکن.
دهم: آنکه نافرمانی مکن او را وگرنه سینه او از خشم و کینه تو پرخواهد شد.
و پس از همه این خصال وصیت می کنم ترا هنگامی که شوهرت دلش مقروح و سینه اش مجروح است تو از خود دور کن این صفت را، و نیز هنگامی که خوشحال و خرم است از خود دور کن غم و غصه را که باعث کدورت عیش و برطرف شدن خرمی او می شود و پیوسته او را گرامی دار، و با او موافقت کن، و اختیار کن خوشنودی او را، و میل او را بر میل خود (ترجیح) ده و در سختی و تنگی روزگار صبر کن و بساز والله معک (خدا با توست).
(بارک الله بر این مادر که توصیه های خوبی به دخترش کرد.)منبع : کتاب با چه کسی ازدواج کنیم؟ - نویسنده: اسد الله داستانی بنیسی
این دستورات مادری است که به دختر خود هنگامی که می خواستید او را نزد شوهرش برند.