دعاى روز نهم‏‏‏ ماه مبارک رمضان:
‏‏‏اللَّهُمَّ اجْعَلْ لِی فِیهِ نَصِیباً مِنْ رَحْمَتِكَ الْوَاسِعَةِ وَ اهْدِنِی فِیهِ لِبَرَاهِینِكَ السَّاطِعَةِوَ خُذْ بِنَاصِیَتِی إِلَى مَرْضَاتِكَ الْجَامِعَةِ بِمَحَبَّتِكَ یَا أَمَلَ الْمُشْتَاقِینَ‏
اى خدا مرا نصیبى از رحمت واسعه خود عطا فرما و به ادله روشن خود هدایت فرما و پیشانى مرا بگیر و بسوى رضا و خشنودى كه جامع (هر نعمت) است سوق ده به حق دوستى و محبتت اى آرزوى مشتاقان.

در بیان آنكه عبادت در جوان تأثیر كند:
و این تأثر قلبى و تصور باطنى در ایام جوانى بهتر حاصل شود، زیرا كه قلب جوان لطیف و ساده است و صفایش بیشتر است و واردات آن كمتر و تزاحمات و تراكمات در آن كمتر است، پس شدید الانفعال و كثیر القبول است. بلكه هر خلق زشت و زیبایى در قلب جوان بهتر داخل شود و شدیدتر و زودتر از آن متأثر و منفعل گردد. و بسیار اتفاق افتد كه حق یا باطل یا زشت یا زیبا را به مجرد معاشرت با اهل آن بدون دلیل و حجت قبول نماید. پس، بر جوان ها لازم است كه كیفیت معاشرت و مؤانست خود را ملتفت باشند و از معاشر بد اجتناب كنند، گرچه دل آن ها محكم به ایمان باشد. بلكه معاشرت با تباهكاران و اهل خلق و عمل بد براى نوع طبقات ضرر دارد، و هیچ كس نباید از خود مطمئن باشد و به ایمان یا اخلاق و اعمال خود مغرور گردد، چنانچه در احادیث شریفه نهى از معاشرت با اهل معاصى شده.

در آداب قرائت است:
مطلوب در قرائت قرآن كریم آن است كه در قلوب صورت آن نقش بندد، و اوامر و نواهى آن تأثیر كند، و دعوات آن جایگزین شود. و این مطلوب حاصل نشود مگر آنكه آداب قرائت ملحوظ شود. مقصود از آداب آن نیست كه پیش بعض قرّاء متداول شده است كه تمام همّ و همت منصرف به مخارج الفاظ و تأدیه حروف شود، به طورى كه علاوه بر آنكه از معنى و تفكر در آن بكلى غافل شویم، منجر به آن شود كه تجوید آن نیز باطل گردد، بلكه كثیرا كلمات از صورت اصلیه خود به صورت دیگر منقلب شود و ماده و صورت آن تغییر كند. و این یكى از مكاید شیطان است كه انسان متعبد را تا آخر عمر به الفاظ قرآن سرگرم می كند، و از سرّ نزول قرآن و از حقیقت اوامر و نواهى و دعوت به معارف حقه و اخلاق حسنه آن بكلى غافل می كند. تازه بعد از پنجاه [سال‏] قرائت معلوم شود كه از شدت تغلیظ و تشدید در آن، از صورت كلام بكلى خارج شده و یك صورت غریبى پیدا كرده بلكه مقصود آدابى است كه در شریعت مطهره منظور شده است، كه اعظم و عمده آنها تفكر و تدبر و اعتبار به آیات آن است، چنانچه سابقا اشاره شد.
 داود بن كثیر می گوید به امام صادق (ع) عرض كردم: شما نماز در كتاب خدا هستید و شما زكات و شما حج می باشید؟ پس پاسخ دادند: اى داود ما نماز در كتاب خدا هستیم و ما زكات و روزه و ما حج هستیم. و در كافى شریف سند به حضرت صادق، علیه السلام، رساند، فرمود:«این قرآن راهنماى هدایت و چراغ شب تاریك است، پس جولان دهد صاحبنظر چشم خود را در آن، و بگشاید نظر خود را براى استفاده از نور آن، زیرا كه تفكر در آن زندگانى دل بیننده است، چنانچه در ظلمات و تاریكی ها به نور استعانت كنند، در ظلمات جهل و تاریكی هاى ضلالت به نور هدایت قرآن باید هدایت جست».و أمیر المؤمنین، علیه السّلام، فرمود: «اهل تقوى وقتى به آیاتى رسند كه در آن اخافه است، چشم ها و گوش هاى دل را به آن باز كنند، و لرزه بر اندام آن ها افتد، و دل آن ها از ترس بتپد به طورى كه گمان كنند كه صداى هولناك جهنم و نفس هاى زفیر و شهیق آن پیش گوش آن هاست. و وقتى به آیه رحمت رسند، اعتماد به آن كنند، و چشم طمع به آن باز كنند، و دل آن ها از شوق پرواز كند چنانچه گمان كنند آن وعده ‏ها حاضر است».و معلوم است كسى كه تفكر و تدبر در معانى قرآن كرد، در قلب آن اثر كند و كم‏كم به مقام متقین رسد. و اگر توفیق الهى شامل حالش شود، از آن مقام نیز بگذرد و هر یك از اعضا و جوارح و قواى آن آیه ‏اى از آیات الهیه شود. و شاید جذوات و جذبات خطابات الهیه او را از خود بیخود كند و حقیقت اقرأ و اصعد را در همین عالم دریابد تا آنكه كلام را بی واسطه از متكلمش بشنود، و آنچه در وهم تو و من ناید آن شود.
چهل ‏حدیث ص :  501

نماز شب دهم ماه مبارك رمضان:
بیست ركعت، در هر ركعت حمد و سی مرتبه توحید

دریافت فایل صوتی و تصویری دعای روز نهم ماه مبارک رمضان

آدرس: تهران - بلوار کشاورز - خیابان نادری - جنب حجت دوست - پلاک 12 - طبقه اول - دفتر خدمات ویژه موبایل
تلفن: 81202460، 81202566
پست الکترونیکی: MobileContent@Tebyan.com

بخش محصولات تلفن همراه تبیان
امام علی (ع): (ارزش) انسان به همت اوست، نه به ثروتش. غرر الحكم و درالكلم، ح2167