
عین السلطنه نوشته است:
روز عاشورا با افخم الملك و مرحوم میرزا عباس خان مهندس‏باشى گفتیم برویم شهر به گمان طهران و آن دستجات روز عاشورا. وارد شهر شدیم دیدم خبرى نیست. گفتند مسجد شاه روضه است. رفتیم آنجا جمعیت زیاد بود. ما نزد آقاى امام نرفته در یك گوشه نشستیم. از بس‏كه روضه ‏خوانها لهجه غلیظ اصفهانى روضه خواندند ما طاقت نیاوردیم كه خنده نكنیم و به‏جاى گریه از لهجه و حركات آنها تمام را خنده كردیم.
بالاخره اصفهانیهائى كه نزدیك ما نشسته بودند بناى مضمون گفتن و تغیر را گذاشتند. ما دیدیم بد مى‏شود زودتر برخاسته بیرون رفتیم و راست به منزل.
عصر گفتند در تخت پولاد و مقبره میر روضه است. رفتیم آنجا باز همان قسم روضه اصفهانى بود. در بین روضه گفتند دسته آمد. سینه‏ زدن و نوحه خوانى آنها هم تماشائى بود. وسط دسته دیدیم یك شور و شیون عظیمى فوق العاده برخاست. بلند شده جلو رفتیم. دیدیم سه نفر لخت شده كفن نموده‏اند و هریك قمه در دست دارند. اما همان دور نگاه داشته ‏اند. ابدا به سر خود نمى‏زنند. اما هركدام را ده بیست نفر آدم دورش احاطه كرده و اینها مثل آدمهاى مست تلوتلو مى‏خورند و گاهى مى‏خواهند زمین بخورند. آن ده بیست نفر آنها را نگاه مى‏دارند. درست نگاه كردیم دیدیم فقط هركدام چند دانه تیغ به سر خود زده‏ اند كه خون آن خشك شده و براى آن چند دانه تیغ و خون خشك شده كه صبح زده ‏اند اینجا از حال رفته و به حال نزع افتاده ‏اند و آن شور و غوغا براى آن سه نفر تیغ‏زن بلند است.منبع : کانال رسول جعفریان
روز عاشورا با افخم الملك و مرحوم میرزا عباس خان مهندس‏باشى گفتیم برویم شهر به گمان طهران و آن دستجات روز عاشورا. وارد شهر شدیم دیدم خبرى نیست. گفتند مسجد شاه روضه است. رفتیم آنجا جمعیت زیاد بود. ما نزد آقاى امام نرفته در یك گوشه نشستیم. از بس‏كه روضه ‏خوانها لهجه غلیظ اصفهانى روضه خواندند ما طاقت نیاوردیم كه خنده نكنیم و به‏جاى گریه از لهجه و حركات آنها تمام را خنده كردیم.