 «ظلم» در مقابل «عدل» به معناى ندادن حق كسى است كه صاحب حق است و امام حسین(ع) بدین جهت مظلوم تلقى مى‏شود كه حق ولایت و زعامت بر مسلمین - كه از بارزترین حق اباعبدالله - بود از آن حضرت ستانده شد. علاوه بر آنكه حقى نیز بر عموم مسلمانان داشت و آن عبارت بود از شناختن و محبت وى كه متأسفانه به جهت تبلیغات سوء، موقعیت، معنویت و جایگاه رفیع و بلند ایشان نزد مسلمانان، ادا نگشت و با حجاب‏هاى ظلمانى چون جهالت، خباثت و خیانت، مقام منیع آن چهره ملكوتى پوشانده شد و آن جلوه الهى، به تمام ظهور و بروز نمایان نگشت!
كشته شدن سیدالشهداء(ع) در مقابل این دو ظلم بسى ناچیز است، كشتن وى بزرگ‏ترین ظلم به آن حضرت نبود ؛ بلكه نشناختن او و نشناساندنش، بزرگ‏ترین ظلم به ایشان در تاریخ بشریت بوده و هست.
باید توجه داشت در واژه‏شناسى، واژه «مظلوم» با كلمه «مُنْظَلَم» متفاوتند، «مُنْظَلَم» كسى است كه ظلم را مى‏پذیرد و هیچ مقاومتى در برابر آن نمى‏كند؛ ولى مظلوم كسى است كه به او ظلم مى‏شود و او در برابر آن آرام نمى‏نشیند و با تمام وجود و امكانات مبارزه مى‏كند. در فرهنگ دینى «ظلم‏پذیرى» مذموم و «ظلم‏ستیزى» پسندیده است. 
منبع :پرسمان/معارف
معناى اینكه «امام حسین(ع) مظلوم بود» چیست؟