گویا این روزها بیشتر پشت دوربین به عنوان کارگردان حضور دارید تا به عنوان بازیگر مقابل دوربین؟
 – بله البته سالهاست که در زمینه کارگردانی هم فعالیت می کنم و چند فیلم تاکنون ساخته ام. اما این اتفاق چند سال یکبار افتاده است. چون هم شرایط برای کار کمتر مهیا بوده و هم تمرکزم روی بازیگری هم بوده و یا برخی کارها مناسب و هماهنگ سلیقه ام نبود که نساختم. «شراره» هم ششمین کاری بود که ساختم.
  فیلم «شراره» الان در چه مرحله ای است؟
 – تقریبا آماده پخش است اما هنوز زمان و شبکه پخش آن مشخص نشده است. ضمن اینکه در تدارک ساخت فیلم دیگری هستم که ممکن است به مینی سریال تبدیل شود.
 یعنی فیلمنامه قابلیت تبدیل شدن به مینی سریال را دارد؟
 – بله و البته کار پربازیگری است و گروه های مختلف تئاتر و موسیقی در کنار بازیگران شناخته شده در این کار حضور دارند.
  فیلمنامه کامل است؟ 
 – بله و فیلمنامه حدود ۱۴۰- ۱۵۰ دقیقه می شود.
  خودتان هم در کنار کارگردانی به عنوان بازیگر هم در این کار حضور دارید؟
 – بله و فکر می کنم به زودی کلید بزنیم.
  موضوع کار چیست؟
 – در ژانر دفاع مقدس است.
  در کنار مینی سریالی که قرار است کارگردانی کنید، به عنوان بازیگر این اواخر پیشنهادهای خوبی داشتید که حضورتان در آن کارها قطعی شده باشد؟
 – بله قرارداد سریال «سلام آقای مدیر» را به کارگردانی علیرضا توانا بستم که سعید شاهسواری هم تهیه کننده کار است. البته هنوز مقابل دوربین نرفتم.
 در این کار کدام بازیگران با شما همکاری می کنند؟
 – داریوش فرهنگ، کاظم بلوچی و بازیگران بسیاری در این کار حضور دارند.
 بازی شما در این کار با سریالی که قرار است خودتان بسازید، تداخل پیدا نمی کند؟
 – برای آن هم فکر کردم. به هر حال بازی من در سریال که پشت سر هم نیست و در بین کار می توانم مینی سریالم را هم بسازم. در ضمن می توانم کمک هم بگیرم.
  پیشنهاد سینمایی هم داشتید؟
 – بله البته یکی دو فیلم سینمایی هم آماده اکران دارم. فیلم «مستطیل قرمز» به کارگردانی حسن صیدخانی که در ژانر دفاع مقدس است و در مورد آوارگی شهروندان غرب کشور در دوران دفاع مقدس در منطقه ایلام است. من هم بازیگر این فیلم بودم و هم مدیر تولید کار و نقش یک دکتر را در این فیلم بازی کردم. فیلم دیگری را هم به نام «گنج سرخ» آماده اکران دارم که به کارگردانی امید عشقی ساخته شده و موضوع فیلم در مورد زندگی یک کشاورز، دلالان و توریست‌های زعفران است که در تربت حیدریه فیلمبرداری شد. در این فیلم سعیده عرب، آرش تاج، عطیه سهرابی، فرزاد رمضانی و یوسف مرادیان هم بازی کرده اند.
  پس در این مدت کم کار نبودید؟
 – نه خداروشکر پیشنهاد می شد و کار می کردم.
 ولی بسیاری از همکاران شما از این موضوع گله مند هستند و اینکه تقسیم کارها عادلانه نیست و معمولا بازیگران جدیدی هستند که در این کارها حضور دارند!
 – من هم گله دارم و از وضعیت و شرایطی که در بازیگری حاکم است، ناراضی ام. به هر حال من هم به دلیل تجربیات و سابقه ای که در این زمینه دارم سعی کردم خودم را به گونه ای سرگرم کنم و خودم هم فیلم بسازم. اما بدین معنا نیست که از شرایط موجود راضی هستم. چون به نوعی در کارهای تصویری کم کار هستم. زمانی بود که مدام سر کار بودیم. هم تولیدات بیشتر بود و هم بازیگران پر کار بودند و فعالیتشان خیلی بیشتر بود. اما اصلا شرایطی که بر این حرفه حاکم است برای هیچ کدام از بازیگران قدیمی تر مناسب و راضی کننده نیست.
  به نظر شما این مسئله به ورود تهیه کننده ها و کارگردان های جدیدی برمی گردد که شناخت درستی از هنرمندان ندارند و یا کمبود بودجه باعث شده که به سراغ افرادی بروند که نابازیگرند ولی دستمزدهای زیادی ندارند و یا اصلا پولی بابت بازی در یافت نکرده و به نوعی اسپانسر کار ها هم هستند؟
 – من فکر می کنم پاسخ شما به این سوال بخش دومی است که بیان کردید. اما از همه مهمتر اینکه عده ای متاسفانه سودجو و واسطه گر وارد هنر شده اند و همه چیز را نابود کرده اند و خیلی در این زمینه تاثیرگذار بودند.
 منظورتان دلالانی است که هنر معامله می کنند؟
 -برخی با دریافت مبلغی از افراد، برایشان نقش می گیرند! منظورم افرادی است که در این میان و در این شرایط به دنبال سودجویی خود هستند. افرادی که انتخاب بازیگر می کنند و کست می بندند! خاطرم هست در گذشته ای نه چندان دور انتخاب بازیگر توسط کارگردان و تهیه کننده و به کمک دستیار کارگردان انجام می شد. به نوعی یک گروه در این زمینه تصمیم گیرنده بود و با مشورت به نتیجه می رسیدند. اما متاسفانه این کار به یک شغل و پست جداگانه ای تبدیل شده و بازیگر انتخاب می کنند و کست یک فیلم یا سریال را می بندند! یعنی بدون اینکه شناختی از هنر و یا بازیگری داشته باشد، این بخش از کار را برعهده گرفته و با دریافت مبلغی انتخاب بازیگر می کند. البته در همه فیلم ها و سریال ها این اتفاق نمی افتد و من هم قصد جسارت به برخی دوستان کارگردان و تهیه کننده را ندارم. چون در این بین افرادی هم هستند که همچنان حرفه ای با این مسائل برخورد می کنند. اما خب در این میان یک سری مسائل هم وجود دارد که نمی توان نادیده گرفت. چون این کار را به یک بازار مکاره تبدیل کرده اند و همه چیز را به این کار خود به هم ریخته اند. چون هدف این افراد فقط سودجویی است و اصلا به فکر هنر، مخاطب و هیچ چیز دیگری به جز سودجویی نیستند. نمی خواهم سیاسی صحبت کنم و وارد این مقوله شوم. اما ما افرادی را می شناسیم که در بدو ورود کلی شعار می دهند و وعده و وعید و زمانی که به پست خود و جایگاهی که خواستند، رسیدند شروع به دزدی می کنند.
 کار ما هم به همین شکل شده و از هر کسی که فکر می کنند پول بیشتری دارد و بیشتر می توانند سود ببرند، استفاده می کنند. به همین دلیل بی عدالتی حاکم می شود.
  و می توان گفت یکی از دلایلی که باعث شده سینما تماشاگران خود را از دست بدهد و سریال ها هم ناموفق باشند، همین مسئله است که البته هیچ کسی هم به فکر بهبود شرایط نیست!
 – بله همین موضوع باعث شده آدم هایی که خاک صحنه خورده اند و در این کار با تجربه هستند، بیکار و یا کم کار شوند و عده ای دیگر مدام از این پروژه به پروژه دیگر بروند. در عوض در حق هنرمندان این حرفه اجحاف شده است.
  امیدورام با روی کار آمدن نیروهای تازه نفس و خوش فکری که قرار است جایگزین مدیران قدیمی و بازنشسته شوند، شاهد اتفاقات بهتری در این زمینه باشیم؟
 – بله البته در کنار جوان و خوش فکر بودن، عادل هم باشند تا عدالت را در هر زمینه ای سرلوحه کار خود قرار بدهند و انسانیت را در تصمیمات خود لحاظ کنند.
منبع: بانی فیلم

محمود مقامی از جمله هنرمندانی است که در کنار حضور در عرصه بازیگری در مدیوم های مختلف، چند سال یکبار هم در زمینه کارگردانی فعالیت می کند. او که این اواخر ساخت فیلم «شراره» را به پایان رسانده، در گفت و گو با بانی فیلم از تجربیات کارگردانی اش گفت و اینکه او نیز مانند اغلب بازیگران با تجربه از شرایط تقسیم کار این حیطه گله مند است. ضمن اینکه امیدوار است مدیران تازه نفسی که قرار است قدم به بخش های مختلف هنری بگذارند، عدالت را سرلوحه اهداف خود قرار بدهند. باقی را از زبان او بخوانید: