 
رائد فریدزاده روز سه شنبه در گفت وگو با خبرنگار سینمایی درباره آخرین فعالیت های بخش بین‌الملل بنیاد سینمایی فارابی و شورای عالی بین‌الملل سینمای ایران توضیحاتی ارائه کرد. 
وی گفت: در این حوزه، تجربه های متفاوتی داشته ام، همکاری من با بخش بین‌الملل سینمای ایران از سال 1380 با انجمن سینمای جوانان و مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی آغاز شد و سپس از 1382 با بنیاد سینمایی فارابی آغاز به همکاری‌ کردم.
فریدزاده ادامه داد: فارغ التحصیل کارشناسی ادبیات آلمانی دانشگاه تهران بودم، دوره تکمیلی کارشناسی ادبیات تطبیقی خود را دانشگاه وین گذراندم و در دانشگاه فرای برلین در رشته فلسفه و ادبیات فارغ التحصیل شدم در سال 1391، پس از بازگشت به وطن، عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی دانشکده علوم انسانی شدم و در ادواری ریاست مرکز چاپ و انتشارات و مرکز نشر اسناد و کتابخانه مرکزی این دانشگاه را به عهده داشتم.
این مدیر جوان سینمایی درباره حضور خود در مدیریت معاونت بین الملل بنیاد سینمایی فارابی و تبعات انتصاب یک مدیر جوان تصریح کرد: کم و بیش لطف دوستان شامل حال من بوده است و در بدو ورود از تیغ تند برخی انتقادات مصون نبودم؛ برخی نسبت‌هایی که به من می‌دهند جای تعجب است، کاش می‌شد این منتقدان تحقیق بیشتری می‌کردند و بر مبنایی صحیح نقدهای خود را مطرح کردند، من دانشجو و طلبه علم هستم و در حوزه تحصیل و تدریس صحبت‌های مالی خیلی مطرح نیست و با این مباحثی که مطرح شده، آشنا نیستم، در عین حال شاگرد بزرگانی بودم که از محضر آنان بهره ها برده ام.
 شورای عالی بین‌الملل سینمای ایرانفریدزاده در ادامه درباره برنامه جامع بخش بین الملل سینمای ایران عنوان کرد: سرفصل‌های برنامه جامع بخش بین‌الملل سینمای ایران به اطلاع عموم رسیده و شورایی در سازمان سینمایی به عنوان «شورای عالی بین‌الملل سینمای ایران» به همین منظور تشکیل شده است.
وی درباره خوانش های مختلفی که از عملکرد این شورا می شود، افزود: این شورا بیشتر نقش سیاستگذاری را ایفا می‌کند و کلیات یا افق سینمای ایران را در ساحت بین‌الملل تبیین خواهد کرد؛ دوستان حاضر در وجه حقیقی و حقوقی به دنبال ایجاد افق جدید در بخش بین‌الملل سینمای ایران هستند.
دبیر شورای بین الملل سینمای ایران گفت: اعضای متشکل این شورا برخی از مدیران عامل موسسات تابع سازمان سینمایی، دبیر جشنواره جهانی، مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی و معاون بین‌الملل و جمعی از کارشناسان سینمای ایران هستند و این جمع قرار است برنامه ریزی، سیاستگذاری و نظارت بر حوزه بین‌الملل سینمای ایران را مدیریت کند.
فرید زاده با بیان اینکه دبیرخانه و بازوی اجرایی این شورا در معاونت بین‌الملل بنیاد سینمایی فارابی مستقر است، اظهار کرد: در 22 بند از فعالیت‌های «شورای عالی بین‌الملل سینمای ایران» به ازای هر سرفصل نیاز به متولی اجرایی هست و باید خلا دستورالعملی و آیین‌نامه‌ای برای اجرای هر بند رفع شود، مجری هر یک از این بندها مشخص نشده است و خیلی از این بندها اکنون به شکل موازی و مشترک، در حال انجام است.
وی ادامه داد: بخش زیادی از فعالیت‌های شورای عالی بین‌الملل معطوف به فعالیت‌هایی می‌شود که هم اکنون در حال اتفاق است، معمولا بر اساس برنامه‌های پیش روی موسسات، برنامه‌های کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت از سوی آنها به شورا ارسال می شود و پس از تصویب موارد ارائه شده و بودجه مورد نیاز، فعالیت‌ها در هر یک از حوزه‌های مشخص به انجام می‌رسد.
معاون بین الملل بنیاد سینمایی فارابی توضیح داد: برگزاری جشنواره‌های سینمایی در زمینه آثار بلند سینمایی، مستند و کوتاه از نکات مهم مورد بحث شورا است اما شورا در این زمینه نقش نظارتی دارد و اجرای این جشنواره‌ها در اختیار موسسات و در بحث جشنواره جهانی فیلم فجر در اختیار دبیرخانه این رویداد است.
فرید زاده تصریح کرد: شورای عالی بین‌الملل مجری نیست؛ شورا وجه نظارتی و سیاستگذاری دارد و متولی هر یک از این حوزه‌ها موسسات تابع هستند که برنامه‌هایشان را در این شورا ارائه می‌دهند.

  رویکرد بنیاد سینمایی فارابیوی درباره رویکردهای بخش بین الملل بنیاد سینمایی فارابی در دوره جدید مدیریتی خود یادآور شد: این از زمان تشکیل تا امروز یک نام، اعتبار و نشان بین‌المللی است که در دنیا شناخته شده و به کل سینمای ایران تعلق داشته است.
به گفته دبیر شورای عالی بین الملل سینمای ایران، در سال‌هایی با نبود بخش خصوصی، بخش زیادی از فعالیت‌های بین‌الملل سینمای ایران از سوی بنیاد سینمایی فارابی انجام می‌شد، بخش بزرگی از فعالیت‌های بین‌الملل بنیاد شامل حضور جشنواره‌ای و فرهنگی و اکران و فروش فیلم‌های ایرانی در خارج از کشور و بازاریابی و خرید فیلم‌های خارجی و برگزاری جشنواره بین‌الملل جزء وظایف بین‌الملل بوده است.
فریدزاده ادامه داد: با شکل گیری بخش خصوصی، به مرور حجم فعالیت های اجرایی بنیاد کاهش یافت و این نهاد سینمایی بیشتر نقشی حمایتی و چترگونه به عهده گرفت و امروز نیز این اتفاق می‌افتد.
وی ادامه داد: بخش خصوصی ما نوپا است و باید حمایت و امکان ورود به عرصه بین‌الملل به نیروهای متخصص جوان داده شود و امکان آموزش نیروی جوان فراهم شده و این عرصه به گونه‌ای باشد که تمام نیروهای مجرب و متخصص بتوانند وارد بخش خصوصی عرضه و توزیع بین‌الملل شوند.
دبیر شورای عالی بین الملل سینمای ایران تاکید کرد: زیرساخت‌ها، زمینه‌ها و چارچوب‌ها برای فعالیت جوانان در عرصه بین‌الملل از سوی دولت فراهم می‌شود، اکنون آنچه شورا تاکید دارد نقش حمایتی بنیاد در این زمینه است تا امکان فعالیت گسترده تر بخش خصوصی فراهم شود.
فریدزاده توضیح داد: این بخش نوپاست و امیدواریم صنف توزیع کنندگان بین‌المللی شکل گیرد، توان اینکه همه فیلم‌های ایرانی توزیع شود وجود ندارد و حوزه هنری، انجمن سینمای جوانان ایران و مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی برای فیلم‌های کوتاه و مستند این کار را انجام می‌دهند و امیدواریم با ورود نیروهای متخصص، سهم تصدی دولت کمتر و حضور بخش خصوصی بیشتر شود.
وی گفت: دوستان فعال تجربه‌ای گرانبها دارند و به راحتی این تجربه کسب نمی‌شود اما بخش زیادی از این دوستان با ورود به بخش‌های دولتی تجربیات اولیه را به دست آوردند و گسترش دادند.
معاون بین الملل بنیاد سینمایی فارابی با اشاره به نقش رسانه ها در تسهیل ورود علاقه مندان به فعالیت در زمینه توزیع بین المللی فیلم های سینمایی اظهار کرد: بخش زیادی از ورود نیروهای جدید به بخش بین‌الملل در بخش خصوصی جبر زمانه است و با بروز و ظهور رسانه‌های نوین، نمی‌توان از ورود جوانان به عرصه بین‌الملل سینمای ایران جلوگیری کرد.
فریدزاده ادامه داد: توزیع بین‌المللی ما امروز از سوی جوانانی پیگیری می‌شود که عمدتا از تجربه و مهارت لازم در این زمینه برخوردار نیستند و صرفا از امکانات ثبت نام اینترنتی استفاده می کنند، حضور جوانان در عرصه توزیع بین‌المللی آثار سینمایی اتفاقی مثبت است اما مخاطراتی نیز به لحاظ حرفه‌ای برای سینمای ایران در پی دارد.
وی تصریح کرد: غیر حرفه‌ای بودن و آموزش ندیدن برخی نیروهای وارد شده در بخش بین‌الملل سینمای ایران موجب می‌شود چهره ایجاد شده سینمای ایران مخدوش شود.
به گفته دبیر شورای عالی بین الملل سینمای ایران، وقتی فیلمی از سوی بنیاد سینمایی فارابی یا بخش خصوصی با تجربه در سال‌های اخیر در عرصه‌های جهانی توزیع می‌شد همه می‌دانستند آن اثر، فیلم قابل اعتنایی است؛ وقتی تولیدات متوسط رو به پایین را در عرصه بین‌الملل عرضه می‌کنید، اعتبار خود را از دست می‌دهید.
فریدزاده با بیان اینکه خلاء آموزشی و پرورشی در این بخش وجود دارد، عنوان کرد: دانستن زبان انگلیسی برای فعالیت در بخش بین‌الملل سینمای ایران کفایت نمی‌کند، این امر مقدمه بروز این اتفاق است، اما شرط کافی نیست؛ باید تجربه داشته باشید، فن مذاکره بدانید، وزن جشنواره و مختصات آنان را بشناسید و مقتضیات آنها را بدانید چراکه بازاریابی فیلم، فعالیتی تخصصی است و باید در این زمینه آموخت و کسب دانش در این زمینه بخشی با تجربه و بخشی با دانش روز انجام می‌شود.
وی افزود: با فناوری‌های جدید فعالیت در زمینه توزیع آثار سینمایی در بخش بین‌الملل، سهل الوصول شده اما این خطر هم هست که وقتی کاربلد نباشید در این نظام عرضه محصولات، خود را به گونه ای تعریف کنید که اعتبار سینمای ایران به خطر بیفتد.

  حضور فرهنگی سینمای ایرانمعاون بین الملل بنیاد سینمایی فارابی در ادامه درباره حضور فرهنگی ایران در عرصه جهانی تاکید کرد: در گفت وگو با دوستان در حوزه‌های مختلف، کارگردانان و توزیع کنندگان و همکاران خودم در موسسات دیگر مباحثی طرح شد تا به شناخت درستی از از سینمای ایران در عرصه بین‌الملل برسیم و وضعیت فعلی سینمای ایران را در عرصه جهانی بسنجیم و بدانیم چه امکاناتی برای فعالیت‌های گسترده و بیشتر فراهم است.
فریدزاده گفت: یکی از فعالیت‌های سینمای ایران در بخش بین‌الملل مربوط به حضور فرهنگی غیر انتفاعی سینمای ایران است که از سوی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، بعضا با همکاری موسسات و نهادهای دیگر، انجام می‌شود و ساز و کار این حضور فرهنگی استخراج شده است.
وی افزود: فعالیت دیگر مربوط به حضور در بازارهای جهانی است تا بتوانیم سینمای ایران را در بازارهای جدیدی عرضه کنیم؛ باید ارزیابی کنیم با امکاناتی چون VOD (برنامه ویدئویی درخواستی ضبط شده) تا چه حدی می‌توانیم وارد این عرصه شویم و شناخت و امکانات و زیرساخت‌هایمان در چه وضعیتی است.
این مدیر سینمایی تصریح کرد: همچنین در این بخش نیازمند پایش حقوقی هستیم و خلاءهایی داریم که باید بیشتر آشنا شویم تا درباره رعایت حقوق بین‌الملل فیلم‌ها در وضعیت امروز دنیا به آیین‌نامه‌هایی جدید برسیم.
  تولید مشترکمعاون بین الملل بنیاد سینمایی فارابی درباره اینکه چرا پروژه های تولید مشترک در سینمای ایران در سال های اخیر به سرانجام نرسیدند، توضیح داد: هنوز تعریف مشخصی از تولید مشترک نداریم؛ آیین‌نامه‌ای در این زمینه در دست تدوین است و ابتدا باید این مهم را تعریف و مشخص کنیم تولید مشترک تنها ساخت اثری در لوکیشن کشوری دیگر است؟ یا قرار است در این فرایند، مشارکت در فیلمسازی از ایده و تا تولید اتفاق بیفتد و باید کشورهای در اولویت تولید مشترک نیز مشخص شوند.
فریدزاده ادامه داد: باید بدانیم چگونه می‌توانیم صادر کننده خدمات سینمایی باشیم و عوامل سینمای ایران را در تولیدات خارجی دخیل کنیم و با رصد و دریافت اطلاعات سینمای ایران می‌توان محتوای مورد نظر در این زمینه را در اختیار دیگر کشورها قرار داد.
وی تاکید کرد: در موسسه رسانه‌های تصویری، دانش‌نامه بر خط سینمای ایران تهیه شده که نیاز به تکمیل دارد و شناسایی بازارهای جهانی و ذائقه جهانی و عرضه جهانی یک فیلم و زبان جهانی فیلم امری ضروری است، باید در تولید فیلم موضوعاتی را انتخاب کنیم که مخاطب جهانی دارد و حتی موضوعات بومی و منطقه‌ای را با زبان سینماتیک بیان و در بازارهای جهانی عرضه کنیم.

  استانداردها و فرایند آموزشاین استاد دانشگاه درباره زیرساخت های مورد نیاز برای گسترش فعالیت های بین الملل سینمای ایران عنوان کرد: گسترده‌تر کردن ارتباطات بین‌الملل با کشورهای هدف و کمک به این مهم که زیرساخت‌های مشترک فراهم شود از دیگر اهداف ما در معاونت بین‌الملل بنیاد سینمایی فارابی است و این امر نیاز به تفاهم نامه‌های مشترک دارد، در عین حال باید بررسی کنیم از امکانات بین‌المللی موجود از جمله موسسات همراه همچون اکو چگونه می‌توان در راستای تحقق این اهداف استفاده کرد.
فریدزاده ادامه داد: همانطور که پیشتر اشاره شد هر یک از این سرفصل‌ها که در برنامه بین‌الملل سینمای ایران به آن اشاره شده، نیاز به برنامه مشخص و آیین‌نامه و دستورالعمل اجرایی دارد که در حال تدوین است.
وی گفت: آیین نامه حمایت از حضور بین‌المللی محصولات سینمای ایران هم اکنون در دست بررسی است که زمینه را برای حمایت مشخص و معین بر اساس معیارهای عینی و دقیق فراهم می‌کند و بر اساس آن برای هر حوزه دستورالعمل های اجرایی نگاشته می‌شود.
این مدیر جوان سینمایی یادآور شد: بخش زیادی از فعالیت‌های ما بر اساس قوانین قدیمی اجرا می‌شود و به روز رسانی این قوانین و آیین‌نامه‌ها به ورود نیروهای جوان متخصص کمک می‌کند.

  ایرانیان خارج از کشورفریدزاده در ادامه درباره استفاده از ظرفیت ایرانیان خارج از کشور برای توسعه فعالیت های سینمایی ایران در عرصه بین الملل گفت: ایرانیان خارج از کشور برای بخش بین‌الملل سینمای ایران ظرفیت بزرگی هستند، وضعیت ما در شرایط کنونی خطیر است و ممکن است که دسترسی ما در عرصه‌های بین‌المللی تا حدی محدودتر شود.
وی تصریح کرد: ایرانیان خارج از کشور سالیان سال توانستند اعتبار و اسم و رسمی ‌داشته باشند و خیلی از دوستان در کشورهای دیگر مرجع معتبری هستند و این سفیران صادق فرهنگ و هنر ایرانی می‌توانند در بخش بین‌الملل سینمای ایران فعالیت کنند.
وی ادامه داد: به کمک و مشورت و همکاری این دوستان نیاز داریم و با توجه به حضورشان در کشوری دیگر می‌توانند راحت‌تر مسیر مورد نظر و مطلوب را پیدا کرد.
به گفته معاون بین الملل بنیاد سینمایی فارابی، شناسایی فضا، شناساندن فضا و ذائقه مخاطبان و راهکارهای قانونی و ضرورت این نکته که چگونه و با چه کسانی باید ارتباط داشته باشیم از جمله بخش‌هایی است که با همیاری ایرانیان خارج از کشور قابل تحقق است چراکه این افراد می‌توانند کمک و همیاری کنند که زمینه همراهی فراهم شود تا بخش خصوصی راحت تر بتوانند به این عرصه ورود پیدا کنند.
فرید زاده یادآور شد: از این ظرفیت باید استفاده کرد و در این سالها از این مهم غفلت کردیم و باید به این سمت و سو برویم که سوء برداشت‌ها را کنار بگذاریم و با نگاهی باز و کلی بتوانیم از تمام ظرفیت‌های ایرانیان خارج از کشور برای بروز و ظهور سینمایی استفاده کنیم.

  پرونده‌های ناتماموی در ادامه گفت وگوی خود با ایرنا درباره دلایل به سرانجام نرسیدن تفاهم نامه های سینمایی در سال های اخیر سخن گفت. 
فریدزاده در این باره تصریح کرد: در تمام سال‌هایی که گذشته، تفاهم نامه‌هایی به منظور همکاری بین‌المللی با مقامات فرهنگی کشورهای دیگر امضا شده و وقتی به متن رجوع می‌کنید می‌بینید چقدر قابلیت دارد اما از لحظه امضا تا واقعیت مشکلات ایجاد می‌شود و در نهایت تفاهم نامه‌ها الکن می‌ماند.
وی ادامه داد: خیلی از تفاهم نامه‌ها در حد امضا باقی مانده است، به عنوان نمونه تفاهم‌نامه‌ای برای تولید مشترک با چین امضاء شد، رفت و آمدهایی نیز انجام گرفت و حتی طرح کلی به تصویب رسید اما پس از عدم پیگیری، طرف چینی فیلمی را با کشور قزاقستان ساخت.
این مدیر سینمایی تاکید کرد: این تفاهم نامه‌ها وابستگی به زمان دارد؛ اگر در برهه زمانی مشخصی کار به سرانجام نرسد طرف مقابل از انجام مفاد امضا شده منصرف می‌شود، طرف خارجی برای سرمایه گذاری و برای هر سنت بودجه برنامه ریزی دقیق دارد.
فرید زاده عنوان کرد: باید امکانات خود را بسنجیم؛ ما هنوز توان همکاری متقابل را نداشتیم از همین رو این تفاهم نامه روی کاغذ مانده است، باید مشخص و معین بدانیم با کدام نیروی متخصص پروژه یا تفاهم نامه به سرانجام برسد.
وی درباره دلایل عملی نشدن توافقات سینمایی یادآور شد: عدم شناخت و بروز سوءتفاهم‌ها موجب متوقف شدن اغلب توافق نامه‌ها می‌شود، باید برنامه‌ریزی کنیم و آموزش ببینیم؛ وقتی قرار است کار بین‌المللی کنیم باید قواعد طرف مقابل را بشناسیم و با قواعد محلی پیش نرویم.
این مدیر سینمایی تصریح کرد: همچنین یک دیوان سالاری داریم که برای طرف خارجی شفاف نیست و این عدم شناخت از سوی طرف مقابل نیز وجود دارد، حتی شناساندن ایران به مثابه یک فضای جغرافیایی ناب و اهمیت این نکته که کمتر جایی در دنیا چنین شرایطی را دارد مغفول مانده است.
فرید زاده توضیح داد: ما در شناساندن قابلیت‌های ایران و میراث خود غفلت کردیم و سینما می‌تواند این کار را انجام دهد، سینما می‌تواند جاذبه‌هایی را نشان دهد که بعدها صنایع دیگر تجاری بتوانند از آن بهره مند شوند، از گردشگری تا آموزش جاذبه‌های فرهنگی و میراث فرهنگی که سینما می‌تواند نیروی محرکه این عرصه ها باشد.

   دیپلماسی فرهنگیمعاون بخش بین الملل بنیاد سینمایی فارابی در پاسخ به این پرسش که آیا تلاش برای انزوای ایران در عرصه بین الملل بر حضور جهانی سینمای ایران اثرگذار خواهد بود، گفت: وقتی فضا از لحاظ سیاسی و اقتصادی تنگ‌تر می‌شود امکان یگانه ای برای حوزه فرهنگ و دیپلماسی فرهنگی پیش می‌آید، وزارت خارجه و سازمان فرهنگ و ارتباطات سیاست‌های فرهنگی را به صورت رسمی پیش می‌برند، در عین حال ما سفیران حقیقی فرهنگی داریم که سال‌ها برای ایران کسب آبرو کردند.
فریدزاده اظهار کرد: نخست وزیر سابق فرانسه در همایش جهان علیه خشونت و افراطی گری گفت که جهان ایران را با حافظ و فرهادی می‌شناسد، حافظ بخشی از هویت فرهنگی ایران است که از دیرباز ایران را به نام آن می‌شناسند اما وقتی یک سیاستمدار نام اصغر فرهادی را می برد این مهم نشان می‌دهد سینمای ایران این قابلیت را داشته که تاریخ و هویت یک ملت را در عرصه جهانی و به زبانی جهانی بیان کند و هیچ هنر دیگر ما این قابلیت جهانی شدن را نداشته و از این موقعیت استفاده نکرده است.
وی ادامه داد: سینمای ایران به عنوان یک سینمای استخوان دار محکم و با سابقه که هر بار حرف جدیدی را مطرح می کند شناخته می‌شود و امکان نادیده گرفتن آن وجود ندارد.
به گفته این مدیر سینمایی، خیلی از جشنواره‌ها برای حفظ مخاطبان خود به سینمای ایران رو می‌کنند و تشنه شنیدن حرف‌های نو و بیان موضوعات جدید و طرح مسائل جدید از سوی سینمای ما هستند که با هنر پیوند خورده است و این قابلیت در عرصه دیپلماسی فرهنگی ما می‌تواند بیش از این مورد استفاده قرار گیرد. 
فرید زاده یادآور شد: در این دوره باید کمک کرد که فعالان این حوزه در مقام سفیران صادق فرهنگ و هنر ایران بتواند راحت‌تر ادامه فعالیت دهند و جایگاه اصلی را کسب کنند و حضور پررنگ‌تری در عرصه جهانی داشته باشند و بازنمایی دقیق و صادقی از فرهنگ از طریق سینما ایجاد شود.

موازی کاریوی درباره موازی کاری برخی نهادها در زمینه فعالیت بین الملل سینمایی توضیح داد: در راستای ممانعت از موازی کاری فعالیت‌های بین‌المللی سینمایی وضعیت بهتر از قبل شده است؛ پیشتر ساز و کار مشخصی در این زمینه نبود و دچار سردرگمی بودیم اما امروز تقریبا تفکیک فعالیت‌ها انجام و جلساتی با دست اندرکاران وزارت امور خارجه و سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی به منظور همراهی و ایجاد نظم بیشتر برگزار شده و همراهی و هماهنگی بیشتر شده است.
دبیر شورای عالی بین الملل سینمای ایران تاکید کرد: هنوز نیاز به هماهنگی بین دستگاه‌ها وجود دارد و در جایی که تضاد منافع پیش می‌آید نیاز به همراهی و همدلی است، نفس شورای بین‌الملل سینمای ایران همین است که بتوانیم وحدت رویه و همصدایی در چندگانگی ایجاد کنیم.
فرید زاده افزود: جلساتی با وزارت خارجه سازمان فرهنگ و ارتباطات برگزار شده تا از ظرفیت‌های این دوستان برای کسب اطلاعات، راهکارهای جدید، ارائه محصولات پیدا کرده و کمک کنیم با شکل و شمایل حرفه‌ای‌تر سینمای ایران را معرفی کنیم و اگر این هماهنگی در شورایی بالاتر اتفاق بیفتد با شکل گیری یک رویه معین، اتفاقات بهتری خواهد افتاد.
منبع : خبرگزاری ایرنا

دبیر شورای عالی سینمای ایران گفت: تلاش برای ایجاد محدودیت‌های بین‌المللی بر حضور جهانی سینمای ایران اثرگذار نخواهد بود.