
 ناگاه در باز شد و صدای غژ غژ لولاهای خشك شده، طنین صلوات بلندش را قطع كرد. زنی توی درگاه ایستاده بود و بلندبلند می‌خندید. زن ناگهان چشمش خشك شد روی قرآن و شمعدانی‌هایی كه چشم را می‌زد. خنده از لبش پرید. خودش را كنار پیرزن ولو كرد روی زمین. پیرزن سرش را گذاشت روی سینه زن و بغضش تركید. ـ نورا... ، نورا... ازش بی خبرم . سرش را از سینه او كند و از جا بلند شد. قرآن و شمعدانی‌هارا بغل زد و برد سمت زن. ـ اینا مال تو . به شرطی كه از نورا... برام خبر بیاری.پیرزن بغض كرده، پای دیوار بود، آرام از جا بلند شد و رفت پای تاقچه. حاشیه‌های جلد قرآن و شمعدانی‌هایی مرصع روی تاقچه می‌درخشیدند. پیرزن دستش را كشید روی قرآن و بعد صلواتی بلند، هوای خشك اتاق را پر كرد. ناگاه در باز شد و صدای غژ غژ لولاهای خشك شده، طنین صلوات بلندش را قطع كرد. زنی توی درگاه ایستاده بود و بلندبلند می‌خندید. زن ناگهان چشمش خشك شد روی قرآن و شمعدانی‌هایی كه چشم را می‌زد. خنده از لبش پرید. خودش را كنار پیرزن ولو كرد روی زمین. پیرزن سرش را گذاشت روی سینه زن و بغضش تركید. ـ نورا... ، نورا... ازش بی خبرم . سرش را از سینه او كند و از جا بلند شد. قرآن و شمعدانی‌هارا بغل زد و برد سمت زن. ـ اینا مال تو . به شرطی كه از نورا... برام خبر بیاری.

 زن دست‌هایش را دراز كرد سمت پیرزن و بعد رفت توی درگاه، صدای رعدی بلند به گوشش رسید ، همه جا تاریك شد، شمعدانی‌ها به پایین سُر خوردند، مچاله شدند و رفتند زیر قالی‌های گل دار و زود گم شدند، زن چشم‌هایش را بست ، بلند دادكشید و پریشان از خواب پرید، صورتش خیس عرق شده بود. نگاهش را انداخت پشت شیشه، ‌هنوز همه جا تاریك بود. دست و پایش را جمع كرد و رفت توی حیاط . صدای اذان دركبودی سحر لابه لای شاخه‌های رقصان مو تاب می‌خورد . خودش را پای حوض روی زمین سرد ولو كرد و زار زد. سرش را برد روی آب و عكس ماه را كه توی آب افتاده بود ، از قاب حوض كند. ـ آبجی خانوم ، دل نگرون نورا... بود . خودش داد ، یك جلد كلام خدا و 2 تا شمعدون طلا ! خودش داد! ای آب تعبیرش خیر باشد . سرش را فرو كرد توی آب ، موهای خیالی‌اش روی آب پهن شدند . 

*** سفره هفت سین پهن بود و پیر زن پای سفره زانو زده بود و داشت با قیچی نوك سبزه‌ها را می‌چید ، دخترك كنار پیر زن درازكشیده و آرنج هایش را روی زمین ستون كرده بود و سرش را جا داده بود توی كاسه دست‌ها، آبی چشم‌هایش خیره بود به تنگ پر از آب ماهی . ـ این ماهی كوچولو منم ، این ماهی سیاهه كه می‌دوه، مامانیه كه كار می كنه ،‌ این یكی هم كه روی آبه باباییه كه رفته سفر،‌ پس عزیز كو؟ شانه انداخت بالا و ابرو درهم كرد. ـ اصلاً ولش كن ، عزیز پیره ، می‌خواد بمیره. پیر زن زیر لب با خودش خندید. در كه باز شد دخترك سرش را گرداند به پشت. بوی عطر گل‌های دست مادر زد توی اتاق. مادر پای سفره دولاشد. گلدان را گذاشت توی سفره. پیرزن تا چشمش به گل‌های یاس افتاد لبش به خنده باز شد . حتماً امروز نورا... سر می‌رسد. آخه براش گل یاس چیدی. مادر خودش را همان‌جا پهن كرد روی زمین. چشم‌هایش خیره شد كنج سفره . ـ به دلم برات شده ، امسال هم مثل هر سال شب سال تحویل كنارمونه . 

دخترك گفت: ـ اگه بابایی بیاد ، بابای ماهی كوچولوم میره زیر آب . مادر خندید و سری جنباند. ناگهان چشمش افتاد روی تنگ و ماهی‌ای كه یك‌ور روی آب می‌چرخید. از جا بلند شد. دستش را گذاشت روی تنگ. دخترك فریاد زد. پیرزن به رویش اخم كرد. مادر بی جواب تنگ را برداشت و از اتاق زد بیرون. دخترك بلند گریه كرد. پیرزن خم شد و در گوشش چیزی گفت. دخترك آرام شد. سرش را گذاشت روی پای او. ـ آخه، عزیز ماهی هام رو برد . ـ داشت می‌مرد . ـ نخیرم ، همشون زنده بودن . ـ ولی اون بالایی داشت می‌مرد، چون اومده بود بالا روی آب . ـ اگه بمیرن بالا میرن؟ مثل آدم‌ها كه میرن توی آسمون؟ پیرزن لبش را گزید ،‌دستش را از لای موهای دختر بیرون كشید و آب چشم‌هایش را با پر روسری گرفت . 
*** آفتاب پهن حیاط بود. هنوز پای حوض مچاله شده بود. موهای حنایی‌اش خیس شده بود و تنش داشت می‌لرزید، سرش را برد روی آب . تسبیح گردنش تكانی خورد و بعد دانه‌ها یكی‌یكی زیر نور درخشید. زن دستش را انداخت برگردنش ،‌تسبیح را بیرون آورد ، صلوات فرستاد و دستی كشید روی مهره‌ها. چند دانه را چشم بسته نشان كرد. دانه ها را یكی‌یكی لای انگشت‌ها چرخاند و چیزی گفت: ـ برم خوابمو بگم ،‌ نگم ، بگم ، نگم ، بگم ؟ دانه‌های نشان كرده تمام شد و خنده خشكی بر لبش نشست . ـ میرم میگم ، حتماً‌ خیره . از جا بلند شد و چارقد گل دارش را از بند برداشت و بر سرش كشید. در را باز كرد و تا خودش را به خانه كناری ‌رساند ، صدای بهم خوردن در توی گوشش زنگ ‌زد . دستش را گذاشت روی زنگ صدای زنگ ، توی اتاق پیچید . پیر زن از جا دررفت. دخترك دوید سمت در، در كه باز شد . زن پریشان خودش را انداخت توی اتاق . چارقد گلدارش را رها كرد روی زمین و گریه امانش نداد . ـ خواب دیدم ، آبجی خانوم بگو خیره . دخترك تنگ به دست با مادرش آمد توی اتاق ، چشم های مادر تا به زن افتاد روشن شد، تا ناله زنگ درآمد، مادر خندید و بصدا گفت: « حتماً نورا... » باز از اتاق بیرون رفت، دخترك تنگ ماهی را گذاشت توی سفره.

 خوابید و زل زد به هر سه ماهی . مادر برگشت . زن ناله می‌زد و پیرزن بغض كرده ، آب چشم هایش را می‌گرفت. دخترك سرش را از تنگ برداشت و جیغ زد . مامانی ! بابایی ! ماهیم مرد . مادر هنوز لای درگاه مانده بود، پیرزن تا نگاهش به او افتاد دادش هوا رفت . ـ خوابت تعبیر شد آبجی ! زن سرش را گرداند به پشت ،‌دخترك هنوز زل زده بود به تنگ و ناله می‌زد،‌ مادر آمد جلو ، پای سفره . صدایش خش دار بود و می لرزید. دیدی گفتم امسالم نورا.. سر سال نو كنارمونه. 
زنجیره‌ی نقره‌ای تو دستش آویز بود، پلاك آن تاب می‌خورد و برق می‌زد . خودش را كمان كرد روی سر دختر ،‌زنجیر را انداخت دور گردن او . دخترك سرش را از تنگ برداشت، پلاك را در دستش مشت كرد ،‌انداخت توی تنگ و بعد آرام آرام ریسه رفت . منبع:فاتحان
پیرزن بغض كرده، پای دیوار بود، آرام از جا بلند شد و رفت پای تاقچه. حاشیه‌های جلد قرآن و شمعدانی‌هایی مرصع روی تاقچه می‌درخشیدند. پیرزن دستش را كشید روی قرآن و بعد صلواتی بلند، هوای خشك اتاق را پر كرد.