 بسم رب الشهداء و صدیقین 
 و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون 
 (سوره آل عمران، آیه 168 ) 

 هرگز مپندارید کسانیکه در راه خدا کشته شدند مرده اند بلکه زنده هستند و در نزد پروردگارشان روزی داده می شوند. 

 خدایا در لیاقت کسانی نگاه میکنی که در حال نوشتن دعا هستند خدایا من هم از آن کسان هستم. 

 با سلام و درود بر آقا امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و نایب برحقش امام امت و با سلام بر مجروحین و جانبازان اسلام که با از دست دادن عضوی از بدن خود درس مقاومت و شجاعت را به ما داده اند و با درود به ارواح طیبه شهدا از صدر اسلام تاکنون از کربلا تا کربلاهای غرب و جنوب ایران اسلامی آنها که با اهدای خون خود درخت اسلام را آبیاری کرده و خواهند کرد و درس شهادت به ما آموختند. 

 خداوندا، آیا قلمها توانسته اند که واقعه خیبر، بدر و احد را بیارایند، خدایا من که هیچ هستم و نمی توانم و زبان گویا ندارم که بتوانم آن حماسه ها را بیارایم. خدایا تو صبر بده به مادران و پدران و خانواده معظم شهدا. خداوندا، عنایتی فرما و صبری به ایشان بده که شیطان نتواند در این خانواد ههای محترم در د لهای ایشان نفوذ [کرده] و به این فکر بیافتند که فرزندشان ب یجهت به جبهه رفت ه و شهید شدند. خدایا به مادران شهدا صبر بده که چنین فرزندان فداکاری در این جامعه تربیت کرده اند و تحویل جامعه داده اند تا از کشور عزیزمان پاسداری و حفاظت کنند که این عزیزان با اهدای خون خود دین خود را به اسلام ادا کرده اند. خدایا کسانی که در این جامعه اسلامی به این کشور خیانت می کنند همانا که منافقین هستند، خداوندا نیست و نابودشان بگردان. پیام کوچکی هم به برادران ه مرزم و بسیجی دارم، برادران تا خون در رگ دارید و تا جان در بدن دارید با کفار بعثی عراق و تمامی جنایتکاران شرق و غرب بجنگید و اسم صلح تحمیلی را در نطفه خفه کنید تا در راه خدای مهربان به شهادت برسید. براداران، کشته شدن در راه خدا، در راه حسین (علیه السلام) و در راه آزادی مستضعفان جهان، افتخار است و من کوچ کتر از آن هستم که به شما وصیت کنم که در قاموس شهادت واژه وحشت نیست. 

 وصیّت به مادر مهربان و خانواده عزیزم، ای مادر عزیز، زبان من توان گویایی با تو ندارد به غیر از خجالت و شرمندگی چیزی ندارم چون من م یدانم که چه زحمت هایی برای من، برادرانم و خواهرم کشیده ای. من نمی توانم که روی همیشه مهربان شما را نگاه بکنم ولی از تو عاجزانه می خواهم من که در نزد خداوند متعال رو سیاه هستم، تو رو سپیدم کن و حلالم کن. مادر جان، جان به فدایت. تو خیلی مهربان هستی اما نامهربانی در کنارت ایستاده او را یاری بده و به او مهربانی بیاموز. مادر عزیزم اگر خداوند بزرگ شهادت را نصیبم کرد و من گناه کار را پذیرفت تو گریه مکن لباس سیاه مپوش که دشمنان اسلام خشنود شوند. اگر تو گریه کنی خصم زبون استفاده می کند و خوشحال می شوند. 

 والسلام. 
 
 درباره شهید
 
 شهید ایرج خرم جاه در ششم بهمن ماه سال 1351 در روستای سیبستان از توابع شهرستان ساوجبلاغ دیده به جهان گشود. او به عنوان نخستین فرزند خانواده، در فصل زمستان، گرمی بخش محفل خانواده بود. از این رو مورد علاقه خاص والدین و اطرافیانش بود.
 
 پدر ایرج، فردی زحمت کش بود و در کسوت كشاورزی به كاشت جو و گندم اشتغال داشت. وی با حضور در مسجد، نماز جماعت و مجالس روحانیت از معارف دین بهره می برد. شهید خرم جاه در سن پنج سالگی از نعمت پدر محروم شد. او از زمان كودكی اهل مسجد و منبر بود.
 
 پس از گذراندن دوران کودکی در روستای پلك‌ردان (از محله های شهر گلسار) به هیئت مذهبی پراچان یهای طالقان كه سید بودند ملحق شد و بهره های معنوی برد. ایرج نوجوان فهیمی بود و وضع خانواد هاش را درک می کرد. به همین خاطر سعی داشت خوب درس بخواند تا در تعطیلی تابستان آزاد باشد. تابستا نها را با کار در مشاغل مختلف همچون مکانیکی و شیشه بری، کمک خرج زندگی و خانواده بود. با اینکه سن کمی داشت از کار کردن خسته نم یشد.
 
 مقاطع تحصیلی را یکی پس از دیگری طی کرد و تا سال دوم متوسطه ادامه تحصیل داد. در محافل انس با قرآن کریم شرکت م یکرد به نحوی که در منطقه ساوجبلاغ در زمینه قرائت قرآن موفق به كسب مقام شد. با آن كه سن كمی داشت اگر كسی درخواست کمک می كرد به یاری او م یشتافت.
 
 علاقه زیادی به بسیج داشت ، تا جایی که گاهی اوقات تا صبح در پایگاه بسیج فعالیت می كرد.
 
 انقلاب اسلامی ایران زلزل های بزرگ و ویرانگر در دل اهریمنان زبون روزگار به راه انداخت. به همین منظور مستكبران عالم بیم آن داشتند هر لحظه کاخ شیش های آنها با شور انقلابی مل تهای آزاده ای که با الهام از آرما نهای انقلاب اسلامی به پا خاسته بودند، درهم بشکند. بنابراین تمام امکانات و افکار شیطانی خود را در توقف حرکت عظیم ملت آزاد یخواه ایران اسلامی هزینه کردند. به محض هجوم رژیم بعثی صدام به خاک ایران اسلامی و فرمان رهبر آزاده و حسینی، ملت با عزمی فولادین و شجاعتی بی نظیر پا به میدان جهاد نهادند.
 
 امام امت خطاب به جوانان گفتند: «آگاه باشید که دیوانه ای آمده و سنگی انداخته. » این خطابه کوتاه که ناشی از شجاعت این مرد خدایی بود، دشمن اجیر شده را به طور كامل كوچك و خوار ساخت. امام آگاه، همه ملت را به جهاد و مقاومت فراخواند. در پاسخ به ندای فرزند زهرای اطهر (سلام الله علیها) همه ملت به خط شدند و پشت سر مولای خویش میادین نبرد را میعادگاه عاشقان الله ساختند.
 
 در این بین ایرج با فهم و معرفت مثال زدنی لحظه ای درنگ نکرد و تحصیل را کنار گذاشته و لباس رزم بر تن کرد.ایرج حال و هوای حضور در جبهه را در سر می پروراند ولی با مخالفت خانواده مواجه شد چون علاوه بر سن کم، برادرش نیز همزمان در جبهه حضور داشت و حضور ایشان در خانواده گره گشا بود. عل یرغم مخالف تها، ایرج بر آن شد که از طریق یگا نهای مستقر در قزوین اقدام به حضور در جبهه نماید، آنجا هم به علت سن کم از اعزام وی جلوگیری كردند. بار دوم از شهر آبیك اقدام كرد و باز هم به علت نداشتن شرایط سنی، از اعزام وی جلوگیری شد.
 
 برای رفتن به جبهه به یقرار و دلتنگ بود. نوبت سوم در اواخر سال 1364 بود که از هشتگرد اقدام كرد. این بار با دیگر نوبتهای گذشته، یک فرق اساسی داشت و آن اینکه ایرج تاریخ تولدش را در كپی شناسنامه خود به سال 1347 تغییر داده بود و در نهایت موفق به اعزام گردید. در نخستین اعزام در لشكر 10 حضرت سیدالشهداء (علیه السلام)، با عنوان غواصِ گردان فرات در جزیره مجنون حضور پیدا کرد و آموز شهای لازم را با عضویت بسیجی، در ام نوشه و سد دز سپری کرد.
 
 ایشان در مرحله دوم و در تاریخ 21 / 07 / 1365 از منطقه یکم ثارالله به منطقه عملیاتی خرمشهر و از آنجا نیز به منطقه جنگی شلمچه اعزام شد. عملیات کربلای 5 و شلمچه یادآور حماسه خونین، رشادت و پایمردی کم نظیر فرزندان خمین ی کبیر بود.
 
 در اجرای این فرمان و نیل به اهداف از پیش تعیین شده این عملیات، سروقامتان رعنایی چون ایرج آسمانی شدند. آری این گونه بود که ایرج در مرحله سوم اعزام خود در تاریخ 19 / 10 / 1365 در عملیات كربلای 5 بر اثر تیر مستقیم و تركش دشمن در منطقه شلمچه، (جزیره ماهی) به مقام رفیع شهادت نائل آمد. ایرج به وصال حضرت دوست رسید و هم سفره یاران شهیدش گردید. شلمچه ایران شاهد پرواز خونین لاله هایی بود که تاریخ نظیر آن را حتی در صدر اسلام به چشم ندیده است. و چه زیبا امام بصیر و روشن ضمیر امت فرمودند: «من با جرأت مدعی هستم که ملت ایران و توده میلیونی آن در عصر حاضر بهتر از ملت حجاز در عهد رسول الله (صل الله علیه و آله و سلم) و کوفه و عراق در عهد امیرالمؤمنین و حسین بن علی (صلوات الله علیها) می باشند. » (وصیت نامه سیاسی - الهی و صحیفه امام، جلد 21 ، صفحه 410 )
 
 و این گونه بود که شلمچه، کربلای ایران شد و ایرج در زمره یاران حسین زمان که جاودانه گردید. بعد از شهادت ایرج، از تاریخ 25 / 10 / 1365 پیکر مطهر او چندین سال میهمان خاک گلگون شلمچه بود و در این مدت مادر بی قرار و مهربان او چشم انتظار رجعت کبوتر خونین بال خود بود. هرگاه شهید سرافرازی به آغوش وطن باز می گشت مادر با قلبی شکسته و تنی رنجور به استقبال او میرفت و با زبان مادری سراغ جوان رشید خود را از شهید خفته در تابوت می گرفت.
 
 سا لها درپی هم می گذشت و غم مادر از فراق یوسف گم گشته خود بیشتر می شد. دعاها و نذر و نیازهای مادر به ثمر نشست و پس از هشت سال پیكر مطهر ایرج در سال 1373 توسط گروه تفحص پیدا و آرام بخش روح و جان مادر عزیزش گردید و در مزار شهدای شهر گلسار ساوجبلاغ به خاك سپرده شد. 
 
 
 منطقه عملیاتی غرب مهران سال 1364 
 
 مراسم عزاداری خرمشهر سال 1365 
 
 منطقه عملیاتی جنوب شلمچه سال 1365 
 
 پادگان شهید كلهر دوكوهه سال 1365 
 
 منطقه عملیاتی جنوب شلمچه سال 1365 
 
 منطقه عملیاتی جنوب شلمچه، قبل از شهادت سال 1365
منبع:فاتحان




خداوندا، آیا قلمها توانسته اند که واقعه خیبر، بدر و احد را بیارایند، خدایا من که هیچ هستم و نمی توانم و زبان گویا ندارم که بتوانم آن حماسه ها را بیارایم.