 نوجوان شانزده‌ساله‌ای داریم که خوب درس نمی‌خواند و به‌تازگی هم می‌گوید که قصد ترک تحصیل دارد. با کوچک‌ترین تذکری که من و پدرش به او می‌دهیم شروع به دادوفریاد می‌کند و تهدید می‌کند که دیگر به خانه نمی‌آید. در ضمن تأثیرپذیری زیادی از دوستانش دارد. خیلی نگران فرزندم هستم و نمی دانم که دیگر چگونه با او رفتار کنم. لطفاً راهنمایی‌مان کنید.
دوران نوجوانی برای خیلی از افراد بسیار سخت و پرتنش است چراکه گویی نوجوان سرگشته و حیران است و نمی‌داند که باید چه‌کار بکند؟ اصلاً از کجا شروع کند؟ هدفش از این زندگی چیست؟ چرا برخی از کارها را باید بکند؟ چرا باید فرمان‌بردار خانواده باشد؟ اصلاً این فرمان‌برداری برای چیست؟ و. همه این سؤالات و سرگشتگی‌ها باعث بروز رفتارهایی می‌شود که موردپسند خانواده نیست و چالش‌های جدی در خانواده ایجاد می‌کند ضمن اینکه همین چالش‌ها دور باطلی در خانواده ایجاد کرده و نوجوان بیش‌ازپیش از خانواده فاصله می‌گیرد. 

توجه کنید نگرانی اطرافیان خیلی ارزشمند است اما خود پدر و مادر مؤثرترین افراد در این راستا هستند و تلاش‌های فردی را خودشان باید انجام دهند برای مثال والدین باید کتاب‌هایی که در مورد نوجوانان نوشته‌شده را مطالعه کنند. آن‌ها باید بدانند که در سن بلوغ چه اتفاقاتی می‌افتد. هرگز با کلمات تحریک‌آمیز آن‌ها را مورد خطاب قرار ندهند. چراکه نوجوانان بسیار حساس هستند و ممکن است چنین برخوردهایی باعث شود از والدین بیشتر فاصله بگیرند. 

مادرها می‌توانند با دختران خود در مورد مشکلاتی که معمولاً در سن بلوغ با آن روبه‌رو می‌شوند، صحبت کنند و همچنین پدرها با پسران خود درباره مشکلات دوران بلوغ که معمولاً هر پسری با آن روبرو می‌شود، صحبت کنند. 

همدلی کردن با نوجوانان: وقتی والدین مشکلات دوران نوجوانی را درک کنند، این کار باعث می‌شود، نوجوان شما در کنارتان احساس راحتی و آرامش کند. چراکه می‌بیند کسانی به فکر او هستند. حتماً لازم نیست خودتان را با آن‌ها و مشکلاتشان درگیر کنید. درک کردن رفتارشان می‌تواند کمک بزرگی باشد تا رابطه والدین با نوجوانان مستحکم‌تر شود. 

در برخورد با نوجوانان بیشتر دقت کنید اگر نوجوان می‌خواهد موهایش را رنگ کند و یا ناخن‌هایش را لاک بزند و همچنین به پوشیدن لباس‌های فانتزی علاقه نشان می‌دهد، یعنی اینکه او با این کار می‌خواهد خودش را بیشتر نشان دهد. سعی نکنید با هر کاری که از او سر می‌زند، برخورد کنید. سعی کنید در مورد انجام کارهای پرخطری چون سیگار کشیدن و تغییرات دائمی ظاهری‌شان طوری با آن‌ها برخورد داشته باشید تا تغییر ظاهری و زودگذر که مختص همین سنین است، به‌مرورزمان برطرف شود. 

جدی بودن در رابطه با برخی رفتارها به نوجوانان می‌فهماند که نمی‌توانند دست به هر کاری بزنند و تجربه برخی کارها ممکن است، مجازات بسیار سختی برایشان در برداشته باشد.

 نجات دادن نوجوانان از دام اعتیاد بسیار حیاتی است. والدین باید در برخورد با چنین مواردی کاملاً کارشناسانه و حرفه‌ای عمل کنند و لذا در این دست موقعیت‌ها مراجعه حضوری والدین نزد یک روان‌شناس متبحر الزامی است. 

انتظارات خود را تنظیم کنید نوجوانان ممکن است، از انتظاراتی که والدینشان از آن‌ها انتظار دارند، ناراحت شوند. نوجوانان معمولاً می‌دانند که والدین از آن‌ها انتظار دارند تا نمرات خوب بگیرند و رفتار قابل‌قبول داشته باشند و همچنین مقررات خانه را به‌خوبی اجرا کنند. معمولاً نوجوانان از این انتظارهای والدین باخبرند. لزومی ندارد که پدر و مادرها بیش‌ازحد روی یک موضوع خاص تمرکز کنند، چراکه ممکن است، نتیجه عکس داشته باشد. در ضمن اگر شما از نوجوان خود انتظارات خاصی نداشته باشید، آن‌ها پیش خودشان فکر می‌کنند که برای شما اهمیتی ندارند و این برداشت ممکن است رابطه بین والدین و نوجوانان را تیره‌وتار کند.

 در مورد دوستان نوجوان حساس باشید ازآنجایی‌که اکثر نوجوانان بیشترین الگوبرداری‌های خود را از روی دوستان خود می‌کنند. والدین باید در مورد دوستان نوجوان خود حساس باشند، چراکه اگر دوست فرزند شما مشکل اخلاقی داشته باشد، به‌راحتی می‌تواند فرزندتان را گمراه کند، چراکه نوجوانان تبعیت بی‌چون و چرایی از دوستان خوددارند. سعی کنید، قبل از آنکه رابطه دوستی فرزند شما با یک هم سن سال خلاف‌کار و مشکوک محکم شود، این رابطه را قطع کنید. 

فقط دوستان سیگاری و یا الکلی خطرناک نیستند، در برخی از موارد کسانی که سرکش و قلدر نیز هستند، می‌توانند الگوی بسیار نامناسبی برای فرزند شما باشند. شناختن دوست نوجوان باعث می‌شود، تسلط بیشتر و غیر محسوس‌تری روی آن‌ها داشته باشید.

 رعایت حریم خصوصی: برای نوجوانان خود حریم خصوصی قائل شوید. این بدان معنی نیست که آن‌ها را به حال خودشان رها کنید. یک پدر و مادر نمونه در هر شرایطی به‌طور محسوس و نامحسوس آمار کارهای فرزندشان را دارند. البته قائل شدن حریم خصوصی بدان معنی نیست که در ۲۴ ساعت شبانه‌روز آن‌ها را در حال خودشان رها کنید. با وضع قانون به‌طور مثال حاضر شدن سر میز نهار و یا شام و هم‌چنین حضور در جلسات درون خانوادگی باعث شوید تا آن‌ها بیش‌ازحد در اتاقشان به سر نبرند.
منبع: پرسش و پاسخ های عمومی مشاوره شیوه های تربیتی مرکز مشاوره تبیان 
وقتی والدین مشکلات دوران نوجوانی را درک کنند، این کار باعث می‌شود، نوجوان شما در کنارتان احساس راحتی و آرامش کند. چراکه می‌بیند کسانی به فکر او هستند.