آیا از ریکی می‌توان برای درمان استفاده کرد؟ ارتباط آن با معنویت و عرفان چه می‌باشد؟باید گفت که از نگاه ما ریکی اگر چه در مواردی منجز به مداوای پاره ای از بیماریها شده و از شاخه انرژی درمانی محسوب شده، اما د رحوزه نگرشی مبتلا به نارسایی و نقص بوده و نیاز به تجدید نظر دارد.
بماند که این روش به گفته رهبرانش این مرام روشی بدون اشکال نیست و گاهی خود موجب کسب انرژی های منفی شده و خود درمانگر در معرض تشعشعات منفی حاصل از انرژی منفی درمان شونده است و بعلاوه درمانگر خود از انرژی تخلیه شده و دچار ضعف جسمی می گردد.
 یکی از افرادی که انتظار درمان از این طریق داشته و البته خود از هوادارن همین آیین است در کتابش می نویسد: «من ماه‌ها وقت خود را صرف انجام تمرینات مختلف چاكرایی می‌كردم، به كمك كریستال‌ها با انرژی دادن، با ایجاد حالت‌های روحی خاص. تجربیات شخصی من این بوده كه ضرر این گونه تمرین‌ها بیشتر از منافع آن بوده است، چنین مداخله‌ی نا آگاهانه ‌ای در طبیعت بدن تنها سبب ناتوان ساختن بدن می‌شود. پس بهتر است انسان جانب احتیاط را رعایت كند، در طی كاركردن با چاكراها تجربیات فراوانی رخ می‌دهند، هر چند این تجربیات جالب بودند؛ اما هیچ یك نتوانستند به گونه‌ای پایدار زندگی مرا متحوّل كنند، در واقع در برابر حقیقت زندگی ارزش چندانی نداشتند.» (پرانا ، اتریا، ترجمه آرام، ص 79(
 انرژی‏درمانی اگرچه یک مهارت است و هم از لحاظِ روشی و هم از منظر جهان بینی، به هیچ یک از مکاتب و ادیان تعلق ندارد، اما امروزه به شکل معنویت و عرفان دنبال شده و به پرتوجویان انرژی، بشارت معنویت و سلوک روحی داده میشود و حتی مناسک دینی و اعمال فقهی مانند اجزاء وضو با نگاه انرژیایی تحلیل شده و رمزگشایی میشود[1]. گذشته از این که پاره ای از انرژی درمان گرها بساط عرفان و معنا پهن کرده و در میان شاگردان خویش به عنوان مراد مطرحند. جملات زیر شاهدی بر گفته های ماست:
 کتاب انرژی‏درمانی با این جملات آغاز شده است:
 « این کتاب اساسا با شفای ماوراء علوم مکشوفه سر وکار دارد و بیش از همه چیز به چرایی و چگونگی آن می پردازد. رویکرد ما در این کتاب ساده و کاربردی و در عین حال معنوی است.»[2]
 در جای دیگر آمده است:
 «اگر انرژی خام با کیفیت خوب و به میزان کافی در دسترس قرار گیرد، تجربیات عمیق روحانی به بار خواهند آمد.. چاکراهای بالا مربوط به تجربیات معنوی هستند.» (همان، ص 251)
 در «ریكى» هم ادّعا مى‏شود كه انسان مى‏تواند در فرایندی معنوی با راه¬کار همسویى، مقدار زیادى انرژى كیهان را دریافت كرده، آن را از خود عبور دهد؛ یعنى با باز شدن مركز انرژى (چاكرا) در فرد، بدون این‌كه تخلیۀ انرژى صورت گیرد، مقدار مناسب انرژى به فرد نیازمند منتقل مى‏شود و بدین وسیله شفا و بهبودى و تجربه‏ای روحی حاصل می‌شود.[3] در ریکی گفته می‏شود:
 ریکی می‏تواند شما را به سفری روحانی همراه با مکاشفات خاص خود رهنمون سازد.[4]
 در جای دیگر ادعا شده:
 ریکی اغلب نه تنها به عنوان روشی درمانی و مکمل، بلکه به عنوان سیر و سفری روحانی، یا یک نوع شیوه زندگی مورد قبول است.[5]
 امروزه فنون درمانگرا هم چون انرژی‏درمانی، ریکی، چاکراتراپی، مغناطیس درمانی، سنگ درمانی، و موارد متعددى از این قبیل، به صورتى توضیح و تفسیر مى‏شوند كه گویا مى‏توانند انسان را از دین و شریعت بى‏نیاز كنند؛ یعنى با رنگ و لعاب عرفان و معنویّت، به تشنگان معرفت عرضه مى‏شوند. از این رو بهتر است در استفاده از این روش ها احتیاط کرده و در صورت نیاز به حداقل اکتفاد کرده و بخصوص به حساب معنویت و عرفان گذاشته نشود.

پی نوشت ها:[1] . سوی، چوا کوک، انرژی‏درمانی، ص 247.
 [2] . انرژی‏درمانی، ص21.
 [3] . ر.ک. قدرت یابی با ریکی، پائولا هوران، ژاله مخزنی، ص 75.
 [4] . آن چارلیش، دایره المعارف رموز ریکی، منیرالدین اعتضادی، نشر راشین، ص16.
 [5] . همان، ص 18.
منبع:پرسمان



انرژی‏ درمانی اگرچه یک مهارت است و هم از لحاظِ روشی و هم از منظر جهان بینی، به هیچ یک از مکاتب و ادیان تعلق ندارد، اما امروزه به شکل معنویت و عرفان دنبال شده و به پرتوجویان انرژی، بشارت معنویت و سلوک روحی داده میشود و حتی مناسک دینی و اعمال فقهی مانند اجزاء وضو با نگاه انرژیایی تحلیل شده و رمزگشایی میشود.