فرض کنید همسرتون احساسی شده و حرفهای منطقی شما را قبول نمی کنه. اینجا وقتی لج می کنه و خواسته خودش را تکرار می کنه، شما با عقل و منطق باهاش حرف می زنید.

حالا اگه شما حتی روی حرف "منطقی" خودتون لجباری کنید، با اون فرقی نمیکنید و وارد چرخه لج و لجبازی می شوید.

لجبازی مثل "مسابقه ی طناب کشی" هست. اگه فقط یکی از سرهای طناب، ول بشه، بازی تمومه (و دیگه لجبازی به وجود نمیاد). لجبازی برای خانواده بسیار خطرناکه و متاسفانه از عوامل مهم طلاق هم هست.

جالب اینه که همسرتون وقتی داره لجبازی می کنه، (تو اغلب موارد) کاملا میدونه داره لجبازی می کنه و شما هم متاسف و ناراحتید که چرا داره لجبازی می کنه و دنبال این هستید که به اون بفهمونید که داره لجبازی می کنه و رفتارش اشتباهه.

اما وقتی می خواهید همسرتون رو نقد کنید و اشتباهش رو بهش بگید، اگر کلامتون با تحقیر و تمسخر و توهین همراه باشه، اون هم با شما لجبازیش رو ادامه میده تا تحقیرهای شما را قبول نکنه.

اما این عکس العمل ایشون، به همین جا ختم نمیشه. بلکه همسر شما "شرطی" میشه و وقتی دید که میتونه کارش رو با لجبازی پیش ببره، دیگه به لجبازی عادت می کنه.

یعنی اگه همون اول خواسته ش را قبول می کردید، بهتر از این بود که بذارید لجبازی کنه. البته اگه قراره خواسته ش را انجام ندید، همون اول، یک "نه" مهربانانه بگید.

به چی میگن لجبازی؟توی موقعیت لجبازی و رو کم کنی، مهم نیست که حرف، منطقی باشه یا نه. حتی خود همسرتون هم حرفی رو که میزنه، قبول نداره اما الان نیاز به تاکید داره و شما فقط دارید با اون بحث بی فایده می کنید. بعضی مواقع هم چون همسرتون احساس میکنه که شما خودتون رو عقل کل میدونید، شروع به لجبازی میکنه.

خصوصیات افراد لجباز و یکدنده۱) سرچسمه لجبازی، غروره. اونها قانون خودشون رو دارن، و هر جا صلاح بدونن، اجرا می کنن. مثلا شخص لجبازی به خاطر مسئله ای از دست شما ناراحت میشه.
بعدش همون شخص، شما رو به خاطر مسئله ای ناراحت می کنه. اما قبول نداره که شما حق داری ناراحت بشی و میگه ناراحت بشی!! اگر هم به اون اعتراض کنید که: چطور تو حق داشتی ناراحت بشی؟ میگه: من با تو فرق می کنم.

۲) دلیل لجباز بودن خودشون رو دیگران می دونند. میگن: تو باعث میشی که من لجبازی کنم. اگه حرفم رو گوش میکردی، این طوری نمی شد. ضمنا این افراد، قبول ندارن که لجبازن، بلکه بقیه رو به لجبازی متهم می کنند.

۳) برای لجبازیشون دلایل عجیب و غریبی دارند و البته حاضر به کنار گذاشتن افکار غیر منطقی و قبول اشتباهاتشون نیستند. در واقع، قدرت حل مسئله رو ندارند.

۴) زود رنج، حساس و با اعتماد به نفس پایین هستند. اینها غالبا تنها هستند و ارتباط اجتماعی ضعیفی دارند. در نتیجه، افسرده و دارای افکار پریشان هستند.

۵) از همه توقع بیش از اندازه دارند؛ اما خودشون رو در برابر در خواست دیگران جوابگو نمی دونند و البته با کوچکترین مخالفت با خواسته هاشون، عصبانی و ناسازگار می شند.

چند مثال ساده:- اگه میخواهید همسرتون را عمدا آزار بدید یا دنبال انتقام جویی از اون هستید، مثلا میدونید یه کاری رو دوست نداره ولی انجامش میدید.

- اگه می دونید اشتباه میگید؛ اما قبول نمی کنید. مثلا میدونید اگه حرفهای منطقی و دلایل درست همسرتون رو قبول نکنید و پافشاری به حرف خودتون کنید، اون به شدت اذیت میشهف اما باز هم این کار رو می کنید!
- اگه وقتی اشتباه می کنید، سعی می کنید اشتباهات گذشته همسرتون رو پیش بکشید تا نخواهید از حرفتون برگردید و عذر خواهی کنید.

راه های درمان لجبازی۱) وقتی علائم لجبازی رو در همسرتون می بینید، روی خودتون کنترل داشته باشید تا بتونید به آرومی صداتون رو پایین بیارید و سکوت کنید. (البته این سکوت، موقتیه و معنیش این نیست که شما همیشه باید سکوت کنید.)

۲) ثانیه های اول شروع لجبازی، کاملا مشخصه. شما باید از نوع حرکت چشمهای همسرتون، نوع قیافه، نوع حرکات، بالا و پایین شدن صدا و ... متوجه شروع این رفتار بشید تا بتونید نوع عکس العمل خودتون رو و ادامه گفت و گو رو درست تنظیم کنید.

۳) موضوعی رو که در موردش لجبازی شده، تا مدتی مطرح نکنید.

۴) سعی کنید موقع شروع گفت و گو، حرفهای همسرتون رو تایید کنید. یعنی اول، نظرش رو با ارزش بدونید و تایید کنید و کلیت او رو رد نکنید. در مرحله بعد، اون قسمتی از حرفهاش رو که مخالف هستید، به آرومی و بدون تحقیر و توهین، نقد کنید و در انتها، نظر خودش رو هم راجع به حرفهاتون بپرسید.

۵) سعی کنید کاملا با احترام و تواضع، با همسرتون صحبت کنید و با نگاه از بالا به پایین، نظرات منطقی و علمی خودتون رو بیان نکنید. مراقب حرکات بدن تون باشید.

۶) بدونید که رفع لجبازی در همسرتون، به شما بستگی داره. پس با یه برنامه آگاهانه، تعداد گفت و گوهای بدون لجبازی را بیشتر کنید. کم کم دیگه می تونید بدون مشاجره، حرفهای همدیگه رو بشنوید و نقد کنید و تازه کلی هم کیف کنید.


لجبازی کردن در زندگی زناشویی یکی از علل بزرگ اختلافات خانوادگی است و این خصلت ناپسند باعث رنجش و دلسردی شده و در ممکن است منجر به طلاق و جدایی شود.