 
هیچگونه تردیدى نیست كه شیعه به رجعت دارد و همه دانشمندان بزرگ این مكتب، اعتقاد به رجعت را از ویژگیهاى پیروان امامان معصوم (علیهم السلام) بر شمرده‏اند، تا بدانجا كه پیروى مذهب تشیع واعتقاد به رجعت متلازم یكدیگر بوده و برخى از یاران و پرورش یافتگان مكتب «اهل بیت» با همین صفت معرفى شده‏اند، و خرده گیران بر شیعه نیزهمین اعتقاد را وسیله نكوهش و خالفت خویش قرار داده‏اند. علامه مجلسى بیش از پنجاه تن از عالمان شیعه را نام مى‏برد كه اصل رجعت را پذیرفته و روایات مربوط به آن را در كتب خویش آورده‏اند. از این گروهند:
سلیم بن قیس هلالى (متوفاى سال 90)، حسن بن صفار (م 290)، على بن ابراهیم قمى (استاد كلینى)، ثقة الاسلام كلینى (م 328)، محمد بن مسعود عیاشى (معاصر كلینى) ،ابو عمرو كشى (معاصر كلینى) شیخ صدوق (م 381)، شیخ مفید (م 413)، سید مرتضى (م 436)، ابوالفتح كراجكى (م 449)، ابوالعباس احمد بن عباس نجاشى (م 450)، شیخ طوسى (م 460)، سید رضى الدین بن طاووس (م 464) و...
همو مى‏نویسد: «اعتقاد به رجعت در تمام دوره‏ها مورد اجماع فرقه شیعه بوده و چون خورشید بر تارك آسمان مى‏درخشد و كسى را یاراى آنكار آن نیست» 6.
شیخ صدوق در كتاب اعتقادات مى‏گوید: «عقیده ما درباره رجعت این است كه این رویداد قطعاً به وقوع مى‏پیوندد» .7
شیخ مفید نیز عقیده به رجعت را از ویژگیهاى پیروان خاندان رسالت مى‏داند. 8 سید مرتضى معتقد به اجماع شیعه درباره رجعت است و مى‏گوید: «پیروان این مذهب در این باره كمترین اختلافى ندارند»9.
شیخ حر عاملى مى‏نویسد: «فزونى نویسندگانى كه روایات مربوط به رجعت را در كتب مستقل یا غیر مستقل گردآورده‏اند - و تعداد آنها از هفتاد كتاب تجاوز مى‏كند - دلیل بر قطعى بودن اعتقاد به رجعت از دیدگاه شیعه است. 10
شیخ طوسى در تفسیر تبیان 11 و امین الدین طبرسى در تفسیر مجمع البیان 12 و دیگر مفسران بزرگ شیعه درباره رجعت سخن گفته‏اند و بنا به نوشته صاحب كتاب «الایقاظ من الهجعه» صحت رجعت از نظر شیعیان امرى مسلم، قطعى و انكارناپذیر بوده و بیشتر دانشمندان یا همه آنان این واقعیت را پذیرفته‏اند. 13
شیخ صدوق در كتاب «صفات الشیعه» اعتقاد به رجعت را از مشخصات پیروان این مكتب بر شمرده و حدیثى را از امام ششم حضرت صادق در این رابطه نقل مى‏نماید. 14
بنابراین قاطعانه مى‏توان گفت كه اصل رجعت از دیدگاه عالمان بزرگ شیعه، امرى مسلم و قطعى بوده و با توجه به روایات بسیارى كه از پیشوایان معصوم رسیده است، تردیدى در تحقق رجعت بر جاى نمى‏ماند. علامه مجلسى كه در حدیث‏شناسى سرآمد همه بزرگان و محدثان است و تتبع و پشتكار وى در گردآورى مجموعه گرانسنگ بحارالانوار و شرح اصول كافى به وضوح دیده مى‏شود، درباره روایات رجعت مى‏نویسد: 
«كسى كه حقانیت ائمه اطهار علیهم السلام را باور كرده است، چگونه مى‏تواند درباره مسأله متواترى كه از آنان نقل شده و نزدیك به دویست روایت صریح در این زمینه رسیده و بیش از چهل تن از ثقات و عالمان شیعه آنها را در كتب خود آورده‏اند؛ شك داشته و این عقیده را با دیده تردید بنگرد؟... راستى اگر مسأله‏اى از این قبیل را نتوان از متواترات دانست، پس در كدامین موضوع مى‏توان ادعاى تواتر كرد؟15
شیخ حر عاملى نیز كه از بزرگترین محدثان قرن دهم هجرى بوده و كتاب پربار «وسایل الشیعه» را در احادیث فقهى فراهم آورده است، روایات رجعت را فزون از شمار دانسته و قائل به تواتر معنوى اخبار وارده مى‏باشد. 16
كوتاه سخن آنكه: شیعیان به پیروى از فرموده پیامبر گرامى و با رجوع به عترت نبوى بر این عقیده‏اند كه پیش از تحقق قیامت كبرى رویدادى خاص در جهان به وقوع مى‏پیوندد و جمعى از مردگان به دنیا باز مى‏گردند. این رویداد را «رجعت» مى‏گویند و گاهى از آن به «قیامت صغرى» تعبیر مى‏نمایند.
نا گفته نماند كه این سخن نه بدان معنى است كه از دیدگاه عقاید، شیعى، اصل رجعت در شمار اصول دین بوده و هم پایه اعتقاد به توحید، نبوت و معاد مى‏باشد. بلكه بسان بسیارى از ضروریات دینى یا رویدادهاى تاریخى انكارناپذیر، از مسلمیات قطعى محسوب مى‏گردد.
به عنوان مثل: همه مسلمانان باور دارند كه جنگ بدر، نخستین غزوه‏اى بود كه بین مسلمانان و مشركان مكه در سال دوم هجرت به وقوع پیوست. اما قطعیت چنین حادثه‏اى به وقوع آن در زمره اصول عقاید اسلامى به شمار نمى‏آید، و با این همه، كسى از مسلمانان را نیز یاراى انكار آن نیست .

پى نوشتها:6- بحار الانوار 122/53 - 144.
7- اعتقادات صدوق بنا بر نقل بحارالانوار 128/53.
8- بحارالانوار 136/53 (به نقل از «المسائل السرویه» شیخ مفید).
9- همانجا /139.
10- الایقاظ من الهجعه، باب دوم .
11- تبیان 120/8.
12- مجمع البیان 235/4.
13- الایقاظ من الهجعه، باب دوم،دلیل پنجم.
14- بحارالانوار 121/53 (به نقل از صفات الشیعه).
15- بحارالانوار، 122/53 - 144.
16- الایقاظ من الهجعه، باب دوم، دلیل سوم.
منبع : سراج نت



اعتقاد به رجعت را از ویژگیهاى پیروان امامان معصوم (علیهم السلام) بر شمرده ‏اند، تا بدانجا كه پیروى مذهب تشیع واعتقاد به رجعت متلازم یكدیگر بوده و برخى از یاران و پرورش یافتگان مكتب «اهل بیت» با همین صفت معرفى شده ‏اند