 
شهدای مدافع حرم موج جدیدی از اسلام‌خواهی را نه تنها در ایران كه در سراسر جهان اسلام ایجاد كرده‌اند. آنها داشته‌های دفاع مقدس را غنی كردند و فصول دیگری بر كتاب قطورش افزودند. شهید عباس دانشگر یكی از شهدای مدافع حرم است كه به تعبیر مقام معظم رهبری لفظ «جوان مؤمن انقلابی» شایسته اوست. چندی پیش در گفت‌وگو با یكی از رزمندگان مدافع حرم توصیفی بر وصیتنامه‌اش داشتیم و امروز با معرفی كتاب «اینجا حلب، به گوشم» نگاهی گذرا به زندگی وی خواهیم انداخت. 

اینجا حلب، به گوشم... نام پرمسمایی بر كتابی است كه به معرفی یكی از شهدای مدافع حرم می‌پردازد؛ شهید عباس دانشگر كه با آن لبخند دلنشینش بر جلد كتاب نگاه‌مان می‌كند و پشت سر او گنبد حرم حضرت زینب(س) خلاصه تمام آن ارزش‌هایی است كه عباس‌ها برایش جان دادند. 

«عباس دانشگر فرزند مؤمن، هجدهم اردیبهشت 1372 در شهرستان سمنان در خانواده‌ای متدین به دنیا آمد.» كتاب زندگینامه شهید دانشگر نثر و سبكی ساده و خطی دارد. زندگی شهید را به سادگی بیان می‌كند. روایت‌ها و نقل قول‌ها در خصوص عباس را از مقطع كودكی‌اش آغاز می‌كند و زیر هر خاطره‌ای نیز نام راوی آورده می‌شود: «از همان دوران كودكی، مسیر بندگی را در پیش گرفته و 9 ساله بود كه اعتكاف‌های رجبی‌اش را آغاز كرد» (پدر شهید). 

خاطرات، قدم به قدم ما را با زندگی یك شهید آشنا می‌سازند. از حسن خلق عباس در مدرسه و احترام به والدینش در خانه و... از آنجایی كه شهید دانشگر در خانواده‌ای مذهبی پرورش یافته بود، بسیاری از خاطرات مربوط به او، با خاطره عبادت‌هایش عجین شده است: «عباس بعد از نماز در مسجد به تعقیبات مشغول می‌شد. یكی از مستحباتی كه از هشت سالگی شروع كرده بود، بعد از هر نماز حدود 3 تا 5 دقیقه سر به سجده می‌گذاشت.»
گردآورندگان كتاب برای هر بخش، تصویری از شهید در نظر گرفته‌اند كه به جذابیت كار اضافه می‌كند. جاذبه‌ای در این كتاب است كه عطرش را از وجود خود شهید می‌گیرد: «موقع رفتن به مدرسه در مقطع ابتدایی و راهنمایی سرش را می‌شست، بعد جلوی آینه می‌ایستاد و موهایش را شانه می‌كرد و به لباسش عطر می‌زد.»

عباس دانشگر پنجم مهر 1390 وارد دانشگاه امام حسین(ع) شد و رخت رزمندگی به تن كرد. دورانی را شروع كرد كه او را تا شهادت بالا برد. «همیشه می‌گفت نكند ما به اندازه‌ای كه حقوق دریافت می‌كنیم به همان اندازه كار نكنیم؟ همین كه در سپاه خدمت می‌كنیم و توفیق خدمت در این نهاد انقلابی را داریم باید خدا را شاكر باشیم و حقوق و مزایا كمترین چیز برای ماست.»
حضور شهید دانشگر در جبهه سوریه از جذاب‌ترین بخش‌های كتاب است. او كه 23 بهمن 1394 دختر عمویش را به همسری برگزیده بود، كمتر از سه ماه بعد در اول اردیبهشت سال 1395 عازم سوریه شد: «پشت بیسیم شنیدیم كه یكی از نیروهای جبهه النصره پارچه‌ای به دست گرفته و روی خط خودنمایی می‌كند. عباس، قناسه (دراگانوف) درخواست كرد. با قناسه او را زد و به درك واصل كرد.» 

خاطرات مقطع سوریه یكی بعد از دیگری تا شهادت عباس آورده می‌شوند. شهید دانشگر كمی قبل از شهادت نماز ظهر را در تیررس دشمن اقامه می‌كند؛ مثل یاران حسین(ع) اما باز هم آرام است و این موقعیت خطرناك از كیفیت نمازش كم نمی‌كند. كسی نمی‌داند در این نماز میان عباس و خدا چه می‌گذرد. او چند ساعت بعد به شهادت می‌رسد: «عباس ساعت سه و نیم بعد از ظهر پنج‌شنبه 95/3/20 به شهادت رسید ولی ما در مقر بودیم، نمی‌دانستیم كه عباس شهید شده یا نه، فقط می‌دانستیم كه عباس برای جلوگیری از پیشروی دشمن به جلو رفته، موقع غروب خورشید بود كه همه نگران بودیم و می‌گفتیم عباس الان میاد، سیاهی شب فرارسید، همه بی‌قرار بودیم. گاهی از مقر بیرون می‌آمدیم، چشم‌انتظار عباس بودیم، از سر شب تا صبح هر صدایی كه می‌آمد همه بیرون می‌پریدیم كه عباس اومد... عباس اومد... صبح فرارسید، نیروهایی برای تفحص جلو رفتند، پیكر مطهرش را به عقب آوردند. دیدیم خون صورت عباس را خضاب كرده و سرخی‌اش سرزمین حلب را رنگین كرده است.»
عباس تازه‌داماد بود. رفقای عباس در سوریه هم‌قسم شده بودند كه از او مراقبت كنند و او را سالم به ایران برگردانند. بعد از شهادتش گفتیم خدا برای او نقشه كشیده بود. عباس درس عاشقی را چشیده بود و باید می‌رفت.
منبع: روزنامه جوان


شهدای مدافع حرم موج جدیدی از اسلام‌خواهی را نه تنها در ایران كه در سراسر جهان اسلام ایجاد كرده‌اند. آنها داشته‌های دفاع مقدس را غنی كردند...