
ازدواج، تاریخچه‌ای به قدمت پیدایش انسان‌ها در کره زمین دارد و در تمام مکاتب و ادیان مطرح است ازدواج تقریبا اساس تشکیل خانواده و مبنای سازمان اجتماعی هر کشوری است. اهمیت پیمان زناشوئی باعث شده است تا زناشوئی رسمی تحت نظارت و مراقبت قانون در آید. با گذشت زمان در انتخاب همسر تغیراتی بوجود آمده است. در عصر حاضر، آزادی بیشتری به جوانان داده شده تا خودشان همسر انتخاب کنند، همچنین زنان نیز از حقوق جدیدی برخوردارند و این در طرز فکر نسل جوان برای انتخاب همسر تحولاتی را موجب شده است. اما به علل گوناگون ازدواج جوانان ما دچار بحران شده است این بحران سبب خواهد شد بزودی دختران با وجود میل به ازدواج شانس آن را نداشته باشند. 

اما هر مردی به ازدواج می‌اندیشد و برای تکمیل احساس مردانگی نیاز به تاهل برای اجرای نقش تکیه‌گاه برای زنی که دوست دارد حس می‌کند اما اینکه این احساس نیاز را در قالب ازدواج به اجرا بگذارد و زنی را که دوست می‌دارد به همسری برگزیند نیازمند هموار کردن مسیر نسبتا طولانی‌ای است.

در وضعیت فعلی جامعه که روابط دختر و پسر نسبت به دهه‌های گذشته بسیار آزادانه‌تر است و دسترسی به جنس مخالف از طریق شبکه‌های اجتماع ساده‌تر شده است دیگر اقبال چندانی برای ازدواج در وهلهٔ اول آشنایی دیده نمی‌شود. همچنین نمی‌توان تغییر رفتار برخی دختران را نسبت به دختران دهه‌های گذشته در بی‌میلی پسران برای پذیرش مسئولیت زندگی زناشویی به عنوان همسر نادیده گرفت. این روابط که مسلما همگی با دوام نیست و مکررا از این دوست به دوستی دیگر با به همراه بردن احساس شکست عاطفی از رابطه قبلی تغییر می‌کند موجب رشد احساس بی‌اعتمادی بین دختران و پسران می‌شود که خود این بی‌اعتمادی مانعی برای تمایل به ازدواج است. 

حال با وجود همهٔ این مسائل، جوانانی که تصمیم به ازدواج می‌گیرند و دختر مورد علاقهٔ خود را می‌یابند به خانواده اطلاع می‌دهند، نظر موافق آن‌ها را جلب می‌کنند و با کسب اجازه آن‌ها قرار خواستگاری می‌گذارند اما ناگهان بعد از خواستگاری یا حتی تعیین مهریه و جدی‌تر شدن رابطه و نزدیک‌تر شدن به پذیرش مسئولیت و پشت سرگذاشتن تجرد دچار سستی در تصمیم و عقب نشینی از خواست خود می‌شوند و هرچه خانواده پیگیر علت جا زدن آن‌ها می‌شوند تنها پاسخ‌هایی که می‌شنوند حرف‌ها و دلایلی است که پیش از خواستگاری نیز، مطرح بوده و آنان با پذیرش آن مسائل، تصمیم به خواستگاری گرفته‌اند، این پدیده به پاهای سرد معروف است که البته در همهٔ دنیا وجود دارد و تنها مخصوص فرهنگ ما نیست. وقتی فرد دچار احساس سردی در پا‌هایش می‌شود دیگر به خوبی و سرعت قبل گام برنمی دارد و بیشتر اوقات متوقف می‌شود. اما دلایل خاصی نیز برای اینجا زدن و توقف وجود دارد که در ادامه به اجمال بررسی می‌کنیم. 

چرا گاهی جوانان پیش از ازدواج جا می‌زنند؟
دلایل بسیاری بر این امر موجود است. یکی از این دلایل فکر متعلق شدن به یک نفر تا آخر عمر است که از یک جهت خوب و از جهتی دیگر بد به نظر می‌رسد. خوب است زیرا با ازدواج کسی را که دوست می‌داریم می‌توانیم تا آخر عمر در کنار خود داشته باشیم و از طرفی بد است زیرا با ازدواج و انتخاب همسر، فرد تا اخر عمر باید تنها به بودن در کناریک فرد قناعت کند. دیگر اینکه حس از دست دادن آزادی است. تا قبل از ازدواج جوانان آزادی‌های بیشتری دارند و پس از آن بسیاری از آزادی‌ها محدود می‌شود و فرد متوجه اجبار برای بعضی تغییرات در خود و عادات خویش می‌شود. مورد دیگر فکر به این موضوع است که آیا این‌‌ همان همسر مناسبی است که به دنبالش بودم؟ به عبارتی مرد به این موضوع فکر می‌کند که آیا این دختر همانی است که برای من بهترین گزینه می‌تواند باشد؟ البته پاسخ ساده‌ای برای آن وجود دارد اما مردی که در این موقعیت قرار دارد برایش سخت است باور کند که اگر به این سوال ساده که «آیا دوست داری در کنار زن مورد علاقه‌ات زندگی کنی و پیر شوی»، پاسخ بدهد، می‌تواند سریع‌تر به تردید‌هایش پایان دهد. 

واقعیت این است که بین زوج‌ها لااقل بین ۵ تا ۷ حوزه تفاوت وجود دارد که تفاوت در صمیمیت و سبک‌های دلبستگی جهانی است. زوج‌ها باید انتظار وجود این مسائل را داشته باشند و با یافتن یک استراتژی موفق به حل آن اقدام کنند نه به‌‌ رها کردن رابطه یا ادامه ندادن خواستگاری.

چرا در ابتدای آشنایی، مرد به سؤالات چالشی نمی‌اندیشد؟ 
در واقع اینکه چرا مرد در‌‌ همان ابتدای آشنایی به این سوالات فوق نمی‌اندیشد تا سریع‌تر بتواند پیش از جلو‌تر رفتن در رابطه با دختر و ایجاد صمیمیت با وی، زود‌تر به یک تصمیم خوب برای ادامهٔ رابطه یا قطع آن برسد؛ به این علت است که در ابتدا دو نفر بر یافتن مشابهت بین خودشان تمرکز می‌کنند و تفاوتهای بین فردی تنها به جذابیت رابطه کمک می‌کند. ولی وقتی دونفر بیشتر در رابطه می‌مانند کم کم تفاوت‌ها و میزان تاثیرشان خودنمایی می‌کند که منجر به بروز تعارض و از خودبیگانگی آن‌ها می‌شود که البته برای بسیاری از زوج‌ها طبیعی است ولی بعضی گیج می‌شوند و گاهی این خود سرمنشا خیانت در ازدواج است.

مردم فکر می‌کنند یک همسر همه چیز تمام برای آن‌ها یک جای دنیا خلق شده و تنها وقتی خوشبخت می‌شوند که او را بیابند و البته این همسریک انسان کامل است کاملا بی‌عیب ونقص؛ در حالیکه این تنها یک فانتزی زیباست. اما حقیقت این است که به واقع وجود ۵ تا ۷ حوزه تفاوت بین فردی دراکثر زوج‌ها نرمال است که تفاوت در سبک صمیمیت و سبک‌های دلبستگی را موجب می‌شود. زوج‌ها بهتر است با آمادگی نسبت به وجود این تفاوت‌ها به یافتن راه حلهای استراتژیک برای حل و کنار آمدن با آن‌ها باشند هر چه مسئله از فکر و خیال بیشتر فاصله می‌گیرد و واقعی‌تر می‌شود تعارض‌ها و ترس‌ها بیشتر می‌شوند و فرد بیشتر تمایل به تمام کردن رابطه پیدا می‌کند چه بسا در بسیاری موارد شاهد بوده‌ایم بین خواستگاری و مرحلهٔ بعد از آن زمان طولانی‌ای فاصله می‌افتد و گاهی فرد ترجیح می‌دهد آن را تمام کند. 

راه‌های مقابله با احساس نیاز به جا زدن
برای جلوگیری از جا زدن در ازدواج انجام فعالیت‌های دونفره و ایجاد تجربیات مشترک دونفره است که کمک به عمیق‌تر شدن رابطه و ایجاد احساس صمیمیت بیشتر می‌شود و استرس و نگرانی مرد را از پذیرش زن به عنوان تنها زن زندگیش کم می‌کند. شناختن تفاوت‌های احتمالی در انتظارات و سبک‌ها و غافلگیر نشدن از آن‌ها به کنار آمدن بیشتر با شرایط و جلوگیری از جا زدن فرد در انتخابش کمک می‌کند. 
منبع : خانواده سبز
جوانانی که تصمیم به ازدواج می‌گیرند و دختر مورد علاقهٔ خود را می‌یابند به خانواده اطلاع می‌دهند، نظر موافق آن‌ها را جلب می‌کنند و با کسب اجازه آن‌ها قرار خواستگاری می‌گذارند اما ناگهان بعد از خواستگاری یا حتی تعیین مهریه و جدی‌تر شدن رابطه و نزدیک‌تر شدن به پذیرش مسئولیت و پشت سرگذاشتن تجرد دچار سستی در تصمیم و عقب نشینی از خواست خود می‌شوند.