 بیماری مثانه عصبیاحتمالا می دانید که سیستم عصبی خودکار در بدن ما مثانه و مجاری ادراری را عصب دهی می کند و این اعصاب در احساس پر شدن مثانه، احساس نیاز به دفع ادرار و کمک به تخلیه ادرار نقش اصلی دارند.به گزارش نبض ما به نقل از سایت دکتر محسن وریانی، مثانه عصبی همیشه به دنبال یک بیماری زمینه ای هستند و در بیشتر مواقع هم علت آن مشخص نیست . مثانه عصبی مثانه هایی هستند که انقباض مهار نشده دارند و مثانه خود به خود منقبض می شود .مشخصات بالینی این ها تکرر های اداری مزمن و دفع ناگهانی ادرار است که به صورت اورژانس به کمک بیمار می آید و بیمار باید سریع خودش را به دستشویی برساند، دفع ادرار با حجم کم و دفعات زیاد است. فکر بیمار بیشتر روی دستشویی رفتن و تخلیه ادرار است . این افراد واقعا نمی توانند بیرون بروند و مسافرت های طولانی داشته باشند.مثانه عصبی از نظر عملکرد مختل هستند . یعنی این که یا مثانه دارد خود به خود منقبض می شود یا مثانه هایی که فشارشان بالا است یا مثانه هایی که خوب حجم نمی گیرند و باز نمی شوند ما به این ها مثانه های اسپاستیس یا مثانه ها با فشار بالا می گوییم. مثانه هایی که خوب منقبض نمی شوند.احساس وابستگی به دستشوییهر کسی که اختلال تخلیه ادراری مزمن دارد، از او نوار مثانه گرفته می شود و سرعت پرش ادرار، ادرار باقی مانده، سالم بودن حس مثانه، سالم بودن حجم مثانه، قابلیت کش آمدن مثانه و سالم بودن موتور مثانه با نوار مثانه به دست می آید.امروز تشخیص اختلالات ادراری مزمن با نوار مثانه یا تست اورودینامیک است. مثانه عصبی در هر سنی می‌تواند بروز کند ولی بیشتر در افراد مسن اتفاق می‌افتد.در اوایل با به وجود آمدن اختلال در کار این سیستم، فرد احساس می کند ادرار کمتری دارد، فرد با وجود اینکه مثانه اش پر است چون این حس او کمتر شده برای تخلیه ادرار دیرتر می‌ رود. کم‌کم با پیشرفت اختلال در کار اعصاب، تخلیه مثانه هم دچار مشکل می‌ شود، یعنی عضلات مثانه به خوبی نمی‌ توانند منقبض شوند و ادرار را خالی کنند، در نتیجه مقداری از ادرار در مثانه باقی می‌ ماند.باقی‌ مانده ادرار در مثانه به افزایش احتمال عفونت ادراری منجر می‌ شود. دیابت با مختل کردن کار اعصاب مثانه باعث می‌ شود تخلیه ادرار مختل شود و به تدریج ادرار زیاد تری در مثانه بماند و حجم مثانه افزایش یابد. فرد دیابتی در این حالت دچار بی‌ اختیاری ادرار می‌ شود چون مثانه پر شده به‌ صورت سرریز ادرار را نشت می‌ دهد،بدون آنکه فرد احساس کند مثانه‌ اش پر است و یا برای تخلیه ادرار مراجعه کند. برای پیشگیری از مختل شدن سیستم عصبی این منطقه توصیه می‌ شود افراد دیابتی قند خون‌ شان را تحت کنترل دقیق بگیرند.اگر شما از نظر فشار خون، افزایش چربی‌ های خون و قند کنترل‌ های لازم را داشته باشید، انتظار نداریم عوارض جدی روی سیستم ادراری و قسمت اعصاب خودکار ایجاد شود.وقتی سیستم عصبی خودکار مثانه خراب شود، مثانه سلامت خود را از دست می‌ دهد و عملا ماهیچه آن قدرت انقباضی برای تخلیه ادرار ندارد، حتی وقتی پر شده و منبسط می‌ شود به دلیل خرابی اعصاب آن منطقه، پیام پر شدن را به مغز مخابره نمی‌ کند و شما برای تخلیه مثانه مراجعه نمی‌ کنید و لذا کمتر به دست‌ شویی می‌ روید،در حالی که مثانه‌تان پر است و بی‌ اختیار ادرار می‌ کنید. احتمال عفونت ادراری نیز در این حالت افزایش می‌ یابد و انواع عفونت‌ های ادراری، چه عفونت مثانه، چه کلیه و چه آبسه‌ های کلیوی در فرد دیده می‌ شود.در مراحل اولیه‌ که فرد دیابتی با اختلال مثانه عصبی مواجه است با یک‌ سری آموزش‌ ها و برنامه خاص کمک‌ اش می‌ کنند. برای مثال، می‌ گویند هر ۳ یا ۴ ساعت یک بار حتی اگر احساس ادرار ندارید، به دست‌ شویی بروید و با تحریک قسمت‌ های تحتانی شکم، مثانه را وادار به تخلیه کنید.به این افراد یک‌ سری دارو هم می‌ دهند تا انقباضات عضلانی مثانه‌ اش را تقویت کند. دقت کنید با پیشرفت مشکل، حتی به جایی می‌ رسیم که مثانه عملا کارایی ندارد و بیمار با سونداژ متناوب هر ۴ تا ۶ ساعت یک بار باید ادرارش را تخلیه کند. پیشگیری از این مشکل و کنترل قند خون منطقی‌ ترین و آسان‌ ترین روش است.انواع مثانه عصبیدو نوع مثانه عصبی یا نوروژنیک وجود دارد که به شرح زیر است:اسپاستیک ( Spastic )اسپاستیک ، شایع تر و به دنبال صدمات طناب نخاعی بالای قوس انعکاسی دفع ادرار ایجاد می شود ( ضایعات نرون حرکتی فوقانی ) . به دنبال این ضایعه حس آگاهی و کنترل حرکتی مغز از بین می رود . در مثانه اسپاستیک تخلیه ادرار به صورت رفلکس و بدون کنترل برای تنظیم فعالیت صورت می گیرد .شل ( Flaccid )مثانه شل ، در اثرآسیب ضایعات نرون حرکتی تحتانی و به دنبال تروما ایجاد می شود . بیشتر در بیماران مبتلا به دیابت ملیتوس دیده میشود . بی اختیاری به علت پرشدن بیش از حد مثانه ایجاد میشود . عضلات مثانه قادر به انقباض قدرتمند نیستند زیرا حس مثانه از بین رفته و بیمار احساس ناراحتی نمی کند .علائم مثانه عصبی* شایعترین علامت عدم توانایی در کنترل ادرار است. – بی‌اختیاری ادرار – تکرر ادرار (احساس نیاز به دفع ادرار به میزان ۸ بار یا بیشتر در روز) – احساس عدم تخلیه مثانه علیرغم ادرار کردن – سوزش و درد هنگام دفع ادرار – از دست دادن قدرت نعوظ در مردانعلل مثانه عصبی– آسیب به طناب نخاعی که منجر به فلج شدن شود – تومورهای سیستم عصبی مرکزی – بیماری هایی مانند سیفلیس- دیابت- سکته مغزی– پارگی یا فتق دیسک بین مهره ای – بیماری های عصبی مانند مولتیپل اسکلروزیز – بیماری های مادرزادی – جراحی های طنای نخاعی – مسمومیت با فلزات سنگین – اثرات طولانی مدت ناشی از مصرف الکلچگونه مثانه عصبی درمان می شود؟ورزش های عضلات کف لگن (کگل) برای درمان مثانه عصبیاین ورزش ها موجب افزایش قدرت عضلات می شوند که جریان ادرار را کنترل می نمایند. اگرچه این ورزش ها می توانند کمک کننده باشند، اما افراد اکثر اوقات آنها را به اشتباه انجام می دهند. از پزشک تان درمورد نحوه انجام صحیح ورزش کگل سوال کنید.داروهای لازم در درمان مثانه عصبیبرخی از این داروها موجب آرامش مثانه عصبی می شوند مانند اکسی بوتی نین (نام تجاری: دیتروپان) یا پروپانتلین (نام تجاری: پرو-بانتنین). دیگر داروها می تواند موجب فعالیت بیشتر عصب های خاصی شود مانند، بتانکول (نام تجاری: یورکولین).در صورت ابتلا به عفونت ادراری نیازمند آنتی­بیوتیک ها هم هستید.کاتتر یا سوند مثانهسوند ادراری به شما در خالی کردن مثانه و اجتناب از ایجاد عفونت یا دیگر مشکلات، کمک می کند. در موارد نادر، یک سوند دائمی مورد نیاز می باشد. اگر شما نتوانید مثانه تان را بطور کامل خالی کنید، احتمالاً به قرار دادن یک لوله باریک و انعطاف پذیر (به نام  سوند یا کاتتر) در مجرای ادراریتان به مدت چندین روز، نیاز دارید.اگر مشکلاتتان جدی ترند و دارو و کاتتر به میزان کافی کمک کننده نیستند، احتمالاً به روش های درمانی دیگری برای کنترل مثانه عصبی نیازمند هستید. این می تواند شامل تحریک کنندگان عصبی، تزریق سم بوتولینوم (بوتاکس) و جراحی، باشد.منبع:سلامتی
بیماری مثانه عصبی از قبیل بیماری های مثانه است.