
همه زوج ها در زمان ازدواج تصمیم به زندگی همیشگی کنار هم دارند اما گاهی به دلایل مختلف این کار محقق نمی شود و پس از مدتی یکی از آنها یا هر دو تصمیم به جدایی می گیرند. برخی اوقات این تصمیم درست است و کیفیت زندگی را بهبود می بخشد .تصمیم به جدایی نیاز به مشاوره و تامل کافی دارد که اگر راهی برای حفظ زندگی مشترک وجود دارد،  جدایی انتخاب نشود. با تمام این اوصاف زوج های زیادی دیگر زوج نیستند و هر کدام باید برای زندگی پیش رو آماده شوند. در چنین شرایطی چگونه باید این مرحله را طی کنند و به زندگ عادی برگردنند و حتی مجدد تشکیل خانواده دهند؟  

 طلاق روی روح، روان، جسم، اندیشه و احساس فرد تاثیر می‌گذارد، بنابراین فرد به یک زمان چند ماهه تا چند ساله نیاز دارد، تا بتواند بهبود پیدا کند.
جدایی مانند ازدواج یک انتخاب است، همانطور که ما انتخاب می‌کنیم زندگی خود را به شراکت بذاریم با همسرمان، در طلاق هم وقتی می‌بینیم که این شراکت منصفانه نیست، انتخاب می‌کنیم که از این رابطه خارج بشویم.

طلاق را می‌توانیم به یک عمل جراحی تشبیه کنیم، ممکن است ما فقط جراحی روی دست‌مان انجام داده باشیم، اما بدلیل داروی بیهوشی که دریافت کرده‌ایم، تمام اجزا بدن ما کنش‌های خودش را برای موقت از دست خواهد داد، به عنوان مثال شما ممکن است جهت‌یابی‌تان به زمان و مکان را از دست بدهید، درد داشته باشید و فعالیت‌های روزمره خودتان را نتوانید داشته باشد و طلاق دقیقا عین عمل جراحی است، کاملا زندگی فرد را دگرگون خواهد کرد.

این اتفاق روی روح، روان، جسم، اندیشه و احساس فرد تاثیر می‌گذارد، بنابراین فرد به یک زمان چند ماهه تا چند ساله نیاز دارد، تا بتواند بهبود پیدا کند، و زندگی جدید خودش را که سرشار از آزادی، نشاط و هدفمندی است، بسازد.

بعد از درست سپری‌کردن دوره بازسازی پس از طلاق، ممکن است زندگی فرد به سطحی برسد که حتی خیلی بهتر از قبل باشد، البته در صورتیکه بتواند دوره بهبودی را بخوبی سپری کند، به عنوان مثال یکی از مواردی که فرد باید رعایت کند، این است که خیلی زود وارد رابطه عاطفی دیگری نشود، چون آمادگی لازم را ندارد و ممکن است ضربه عاطفی دیگری را تجربه کند.

در طول دوره بازسازی فرد از یکسری مراحل عبور خواهد کرد تا به احساس آزادی و شادی برسد، این مراحل شامل، انکار کردن شرایط پیش‌آمده، احساس ترس از شرایط جدید، سازگاری به شکل ناسالم، احساس شدید تنهایی، از دست دادن دوستیها، احساس گناه و طرد شدن، احساس غمگینی، احساس خشم، رهاکردن گذشته، احساس خودارزشمندی و عزت نفس، مرحله انتقال و حل کردن علت‌های از هم‌پاشیده شدن رابطه قبلی خود، صداقت با خود و دیگران، مرحله عشق، اعتماد، تمایلات جنسی، استقلال، هدفمندی و آزادی.

عبور از هر مرحله باید زمان خاصی در نظر گرفته شود و فرد باید بسیار صبور باشد تا بتواند تک تک مراحل را بدرستی طی کند و با موفقیت از آن خارج شود، اضافه کرد: گاهی اوقات ممکن است فرد در یک زمان در چندین مرحله باشد، یعنی همزمان هم احساس خشم از همسر سابقش داشته باشد و گاهی اوقات هم ممکن است احساس غمگینی و احساس تنهایی به‌طور همزمان داشته باشد.

زنان شاغل و زنانی که مهریه خوبی دریافت کرده‌اند فرصت بیشتری برای بازسازی روانی خود دارند ولی زنی که از نظر مالی تحت فشار است و خانواده از او حمایت نمی‌کند و سنتی‌تر هستند، برای ازدواج مجدد سخت در فشار هستند.

 احساس تنهایی برای مردان آزار دهنده‌تر است چراکه حمایت‌های عاطفی لازم را ندارند علاوه بر آن با دشواری‌هایی برای انجام امور منزل روبه‌رو هستند.
 از نظر شرعی بهترین زمان برای زنان 3 ماه و 10 روز است ولی این زمان از نظر روانشناختی حداقل 6 ماه است؛ چراکه پس از طلاق احتمال بازگشت زوجین وجود دارد به همین علت بهتر است نفر سومی وارد زندگی زن و مرد نشود، چون ممکن است ارتباط جدید آسیب بیشتری را برای فرد به دنبال داشته باشد.

افراد پس از طلاق به سرعت برای آشنایی با فرد دیگر و ازدواج با او اقدام نکنند چون آسیب‌های آشنایی و دوستی کوتاه مدت به مراتب بدتر ازطلاق است، چون فرد دوره سوگواری پس از طلاق را سپری می‌کند و هنگامی که وارد رابطه بعدی می‌شود به دنبال جبران تمام کمبودها و ناکامی‌های رابطه قبلی ممکن است بدون استدلال و استفاده از عقل و منطق دچار هیجان زدگی و ذوق زدگی شود. 
بنابراین زمانی که به خواسته‌های خود نرسد این باورغلط در ذهن آنان شکل می‌گیرد که همه زن‌ها و یا همه مردان مثل هم هستند. غافل از اینکه هر فرد باید سهم خود را از به بن بست رسیدن یک رابطه بشناسد و خود را از لحاظ شخصیتی و شناختی بازسازی کند و چون برخی افراد بدون توجه به این نکته ازدواج مجدد می‌کنند شاهد هستیم که امروزه طلاق بعد از ازدواج دوم وسوم نیز در حال رواج یافتن است.
منابع: باشگاه خبرنگاران/پارس نیوز
افراد پس از طلاق به سرعت برای آشنایی با فرد دیگر و ازدواج با او اقدام نکنند چون آسیب‌های آشنایی و دوستی کوتاه مدت به مراتب بدتر ازطلاق است.