امیر مؤمنان علیه السلام، فواید یاد مرگ را در امور زیر مى داند:
 ۱. یاد مرگ سبب بازداشتن انسان از بیهودگى و بازى هاى دنیوى مى شود: «به خدا سوگند، یاد مرگ مرا از هزل و بیهودگى منع مى کند» [1] .
 ۲. اندیشه مرگ مانع انجام دادن کارهاى زشت و ناروا است: «هان! [ مرگ ] برهم زننده لذت ها، تیره کننده شهوت ها و نابودکننده آرزوها را به یاد آرید؛ آن گاه که به کارهاى زشت شتاب مى آرید» [2] .
 ۳. یاد مرگ موجب انجام دادن اعمال و کردار نیک مى شود: «آن که مرگ را چشم داشت، در کارهاى نیک پاى پیش گذاشت» [3] .
 ۴. تذکر مرگ سبب بى رغبتى و کم خشنودى در دنیا مى شود: «آن که مرگ را بسیار یاد کند، از دنیا به اندک خشنود شود» [4] .
 ۵. اندیشه مرگ و تفکّر در مردگان پیشین، باعث عبرت آموزى است: «پنداشتند که جاى مردگان تهى است؛ حال آنکه سخت مایه عبرت اند... [ مردگانشان ] مایه پند باشند، بهتر است تا وسیله فخر و بزرگوارى» [5] .

پی نوشت:
 [1]. نهج البلاغه، خطبه ۸۴، ص ۶۶. 
 [2]. همان، خطبه ۹۹، ص ۹۲. 
 [3]. همان، کلمات قصار ۳۱، ص ۳۶۴. 
 [4]. همان، کلمات قصار ۳۴۹، ص ۴۲۳. 
 [5]. همان، خطبه ۲۲۱، ص ۲۵۲. 
منبع : پرسمان دانشجویی

یاد مرگ چه فوایدى دارد؟