چه نقدهایی به دین زرتشتی وارد است؟در رابطه با آیین زرتشت ابهامات و اشكالات متعددى وجود دارند. برخى از این اشكالات جنبه تاریخى دارند، برخى كلامى و اعتقادى ‏اند، بعضى مربوط به وثاقت كتاب آسمانى و اشكالاتى نیز راجع به حوزه ‏هاى اخلاقى و رفتارى و یا نظام اجتماعى و خانوادگى آن مربوط مى ‏شود. اكنون به اختصار به پاره ‏اى از این موارد اشاره مى‏ كنیم. یك. نظرگاه تاریخى‏ اطلاع دقیقى پیرامون زمان پیدایش و ظهور زرتشت به عنوان پیامبر آیین مزدیسنى وجود ندارد. برخى از دانشمندان مانند هوسینگ در اصل وجود او تردید كرده و چون رستم و اسنفدیار شخصیتى موهوم دانسته‏اند. بنگرید : شهید مطهرى، مجموعه آثار، ج 14، ص 239، قم و تهران : صدرا، چاپ هشتم، 1383. بعضى تاریخ ظهور او را 600 و برخى تا 6000 سال قبل از میلاد دانسته‏اند. قول مشهور آن است كه او 660 سال پیش از میلاد پا به جهان گذاشته و سى سال بعد دعوى نبوت كرده و بنگرید : همچنین در مورد این كه واقعاً او پیامبرى‏ الف. حسین توفیقى، همان، ج 14،  ب. جان بى ‏ناس، تاریخ جامع ادیان، ترجمه على اصغر حكمت، . ج. دین ایران باستان، ص 188. بنگرید : محل تولد وى نیز مردد بین رى، آذربایجان، افغانستان، فلسطین، خوارزم و فارس است‏د. شهید مطهرى، مجموعه آثار، ج 14، . الف. حسین توفیقى، آشنایى با ادیان بزرگ، ب. ابراهیم پورداود، اوستا،  به سال 583 ق.م در آتشكده بلخ به دست تورانیان كشته شده است.ج. دین ایران باستان،  برگزیده از سوى خداست یا نه، اطلاع دقیقى در دست نیست و مسلمانان صرفا به استناد منابع دینى خود - نه با اتكا به ادله تاریخى - برخى برآنند كه آنچه در نصوص اسلامى به ویژه در قرآن به عنوان . بنابراین فارغ از برخورد اسلام و مسلمانان با پیروان زرتشت و آیین او؛ هیچ دلیلى بر اعتبار و بنیاد الهى آن وجود ندارد و حتى اعراب زیرسلطه ساسانیان نیز آیین مجوس در ردیف ادیان وحیانى و داراى كتاب در برابر مشركین قرار گرفته غیر از آیین زرتشتى موجود است و با آن تفاوت‏هاى اساسى دارد. با زرتشتیان هم چون اهل كتاب رفتار نموده ‏اند جهت آگاهى بیشتر در این باره بنگرید : رسول رضوى، بازكاوى تاریخ و آموزه ‏هاى زرتشت (مق)، معارف (ماهنامه)، ش 49. آنان را اهل كتاب نمى‏شناختند. بنگرید : همان، ص 18. دو. عدم وثاقت كتاب اوستا كتاب مقدس زرتشتیان «اوستا» نام دارد. قدیمى‏ترین نسخه اوستا كه به خط «دبیره» نوشته شده و در دانمارك‏ ابراهیم پورداود، اوستا، ص 49، ق : منبع پیشین. یعنى 1908 سال بعد از كشته شدن زرتشت نگهدارى مى ‏شود مربوط به سال 1325 میلادى است. بنابراین به احتمال زیاد زرتشتیان حدود 20 قرن كتاب مدون و شناخته شده‏اى نداشته و اگر داشته‏اند اثرى از آن در دست نیست. افزون بر آن زرتشتیان آیین‏ اتفاق نظر دارند كه اوستا در اصل بسیار بزرگتر از اوستاى كنونى بوده است. اوستاى كنونى داراى 83000 كلمه است و احتمالاً اصل آن داراى 345700 یعنى چهار برابر بوده است. شهید مطهرى، مجموعه آثار، ج 14، ص 188. كریستن سن بر آن است كه علت كاسته شدن از حجم اوستا در دوره ساسانى تمایل خود زرتشیان به حذف پاره‏اى از افسانه‏ها و اسطوره‏ هاى عامیانه در اوستا نگاشت‏ه اى پیشین بوده است. جهت آگاهى بیشتر بنگرید: الف. كریستن سن، آرتور امانوئل، ایران در زمان ساسانیان، ص 163 و 164. حسین توفیقى، همان، ص 59. این مساله زرتشت را با دو مشكل اساسى روبرو مى ‏سازد تردید در وثاقت كتاب مقدس؛ زیرا كتابى كه بیش از نوزده قرن پس از رحلت ابلاغ‏ كننده آن گردآورى شود، آن هم براساس نوشته‏ هاى پراكنده ‏اى كه تواتر تاریخى در مورد آنها ثابت نیست، به شدت اعتبار و وثاقت آن را مخدوش مى ‏سازد. برخى نیز برآنند كه اوستا در دوره هخامنشى مدون بوده و با حمله اسكندر از میان رفته و یا اسكندر آن را سوزانده است و تا ظهور ساسانیان اثرى از اوستاى مدون نبوده تا آن كه به دستور اردشیر، یكى از روحانیون زرتشتى بار دیگر اوستا مرتب شد. اما این كه بر چه اساسى اوستا بازسازى شده و تا چه اندازه با( بنگرید : شهید مطهرى، مجموعه آثار، ج 14، ) اوستاى اصلى انطباق دارد معلوم نیست. اوستا داراى 5 بخش به نام‏هاى زیر است : «یسنا»، «ویسپرد»، «وندیداد»، «یشتها» و «خرده اوستا». قسمتى از «یسنا»، «گاتها» نامیده مى‏شود كه مشتمل بر ادعیه و معارف دینى و معروف‏ترین قسمت اوستاست. بنگرید : هنریك ساموئل ینبرگ، دین‏هاى ایران باستان، ص 2، ترجمه سیف الدین نجم آبادى ؛ دین و فرهنگ ایرانى پیش از عصر زرتشت، ص 304. ق : همان. این مسأله نیز اعتبار بنگرید : تاریخ ادیان، ص 454، مقدمه جلیل دوستخواه، بر كتاب اوستا، ج 1، . ق : رسول رضوى، بقیه آن به دوران پیش از زرتشت و یا پس از وى تعلق دارد. اوستا را به عنوان كتاب آسمانى زرتشت مخدوش مى‏سازد. نظر اوستا پژوهان تنها قسمتى از گاتها به زرتشت تعلق دارد. بازكاوى تاریخ و آموزه‏هاى آیین زرتشت. به فرض ثابت شود كه اولاً زرتشت پیامبرى الهى بوده و ثانیاً آنچه در اوستاى كنونى وجود دارد عیناً همان مطالبى است كه از زرتشت به یادگار مانده؛ در نهایت مخاطبان را با دینى ناقص مواجه مى‏كند كه حدود سه چهارم آن از دست رفته است. لاجرم پیامبر دیگرى لازم است كه نیازهاى دینى از دست رفته را جبران و خلاء موجود را پر نماید.

به عبارت دیگر اگر اوستاى موجود براى هدایت بشر كافى بود،انزال سه چهارم دیگر لغو و بى‏فایده بود. و اگر كافى نبود چنین نقصى وجود دین و پیامبر دیگر را لازم مى‏نماید و بر زرتشتیان نیز لازم مى‏شود كه به آیین كامل بعدى ایمان مى‏آورند. سه. نژاد و ملیت گرایى‏ نژادپرستى و ملیت گرایى یكى از عوامل منفى راه یافته در آیین زرتشت به ویژه از دوره ساسانى است. این مسأله به آیین یاد شده ویژگى‏هاى تاریخى و احكام خاصى بخشیده است از جمله: اگرچه احتمالاً دعوت زرتشت فراگیر بوده ولى براساس شواهد تاریخى پیروان آن همه آریایى بوده و از نژادهاى دیگر چندان كسى به این آیین در نیامده است. زرتشت و آموزش‏هاى او، ص 7 ملیت گرایى و ناسیونالیسم در «فرّ ایزدى» به خوبى آشكار است. فریا خوارنه فروغى است ایزدى، به دل هر كه بتابد برترى یابد، پادشاه شود، پیروز گردد یا در كمالات نفسانى و روحانى آراسته شود و پیامبر گردد. بنگرید: الف. مرضیه شنكایى، بررسى تطبیقى اسماى الهى، ص 279، تهران، سروش، چاپ اول، 1381. در اوستا آمده: Airayane yareno (یئریانم خوارنه) و Kavaenem xareno (فركیانى) كه دومى تا ظهور رسوشیانت همیشه با ایرانیان خواهد بود.ب. پورداود، یَشت‏ها، ج 2، . نژادگرایى و نظام طبقاتى سبب تجویز و گسترش ازدواج با محارم شده است. «كرتیر» از بنیانگذاران زرتشتى ساسانى نوشته است: «بسیار ازدواج‏ها میان محرمان برقرار نمودم». هاشم رضى، ج 1، این مسأله همواره موجب خرده ‏گیرى بر آیین زرتشت گردیده است. بى ‏ارزش ‏انگارى جان غیرزرتشتیان؛ در تفكر زرتشتى انسان‏ها به دو دسته: مزداپرستان (زرتشتیان) و دیوپرستان (نازرتشتیان) تقسیم مى‏شوند. در این آیین اگر پزشكى در پى آموزش جراحى است باید تمرین خود را بر دیوپرستان آغاز كند. اگر سه دیوپرست به دست او مرد، دیگر نباید بر مزداپرستان پزشكى كند. وندیداد، فرگرد هفتم، بند 37 و 38. انحصارگرایى؛ یكى از ویژگى‏هاى نظام اجتماعى زرتشتى سامانى انحصارگرایى در قدرت، ثروت و دانش در طبقات فرادست است. آموزش در انحصار موبدان و كاهنان بوده و طبقات فرودست به كلى از آموختن دانش محروم بودند تا آن جا كه گفته‏اند: «موبد را باید لغت پهلوى غیر را نیاموزد و به عبارتى به طبقه خود. تعلیم كن». دبستان المذاهب. چهار. نظام طبقاتى‏ جامعه ساسانى و آیین زرتشت پیوندى دو سویه دارند. از طرفى آیین ساسانى شكل خاص و ویژه ‏اى به این آیین بخشیده به طورى كه برخى از پژوهشگران زرتشتى موجود را شدیدا متأثر از ساسانیان دانسته‏اند. از طرف دیگر جامعه ساسانى نماد جامعه مطلوب و مورد نظر آیین‏ بنگرید : رسول رضوى، همان ص 20. چنین جامعه‏ اى شدیدا مورد حمایت و حفاظت آموزه‏ها و پیشوایان زرتشتى بوده است. زرتشت شناخته مى ‏شود. در این نظام جامعه از چهار طبقه متمایز تشكیل شده بود: آژون (روحانیون)، 2. ارتش‏تاران، 3. كشاورزان، بنگرید : الف. عبدالعظیم رضایى، زین‏العابدین آذرخش، تاریخ ده هزار ساله ایران، ج 2، ص 106. 4. صنعتگران‏. ب. اوستا، یسنا، 19/17. در این نظام اولاً طبقات وضعیت سربسته‏اى داشته و به هیچ روى امكان ترقى از طبقه‏اى به طبقه دیگر وجود نداشت. ثانیاً طبقات فراتر امتیازات فراتر و طبقات فرودست محدودیت‏هاى بیشترى داشتند و جز كار و بردگى بهره‏اى نصیب شان نم ى‏شد.

ثالثاً امتیازات و محرومیت‏هاى طبقاتى جنبه ارثى داشت و نسل به نسل به اجبار و بدون امكان تغییر تداوم مى‏یافت.پنج. افسانه گرایى و بت پرستى‏ . وجود افسانه‏هاى خردگریز در اوستا یكى از ضعف‏هاى آیین و كتاب مقدس زرتشتى است. كریستن سن افسانه خلقت را بر اساس اوستاى ساسانى چنین نقل مى‏كند: «... عمر دنیا بالغ بر 12000 سال است. در سه هزار سال نخستین عالم، اوهرمزد (یا عالم روشنى) و اهریمن (یا عالم تاریكى) در جوار یكدیگر آرام مى‏زیسته‏اند. این دو عالم از سه جانب نامتناهى بوده، فقط از جانب چهارم به یكدیگر محدود مى ‏شده ‏اند. دنیاى روشن در بالا و عالم ظلمانى در زیر قرار داشته و هوا فاصله آنها بوده است. مخلوقات اورمزد در این سه هزار سال در حال امكانى بودند، سپس اهریمن نور را دیده درصدد نابود كردنش برآمد. اوهرمزد كه از آینده آگاهى داشت مصافى به مدت نه هزار سال با وى طرح افكند. اهریمن كه فقط از ماضى آگاه بود رضا داد. آن گاه اوهرمزد به او پیشگویى كرد كه این جدال با شكست عالم ظلمت خاتمه خواهد یافت. از استماع این خبر اهریمن سخت متوحش شد و مجدداً به عالم تاریكى درافتاد و سه هزار سال در آنجا بى‏حركت بماند. اوهرمزد در این فرصت دست به آفرینش جهان زد و چون كار خلقت به پایان رسید، گاوى را بیافرید كه موسوم به گاو نخستین است. پس آنگاه انسانى بزرگ خلق كرد به نام گیومرد (كیومرث) كه نمونه نوع بشر بود. آنگاه اهریمن به آفریدگان او حمله برد و عناصر را بیالود و حشرات و هوام ضاره را بیافرید. اوهرمزد درپیش آسمان خندقى كند. اهریمن مكرر حمله كرد و عاقبت گاو گیومرد را بكشت اما از تخمه گیومرد كه در دل خاك نهفته بود چهل سال بعد گیاهى رست كه اولین زوج آدمى به اسم مشیگ و مشیانگ از او بیرون آمد. دوره آمیزش نور و ظلمت كه آن را گمیزشن گویند شروع شد. انسان در این جنگ خیر و شر به نسبت اعمال نیك یا بد خود از یاران نور یا از اعوان ظلمت‏، (همان، ); شمرده مى‏شود». افسانه‏ گرایى در زرتشتى گرى دوره ساسانى به بنیادى‏ترین مبانى اعتقادى یعنى خداباورى نیز راه یافته است. علیرغم آن كه گفته‏اند زرتشت خداى مجرد را باور داشته، اما خداى زرتشتى ساسانى داراى شكل و ریش و عصا و تاج است و هنوز كه هنوز است با چنین شمایل انحطاط و تجسم یافته‏اى به عنوان آرم ملى بر روى تابلوى بسیارى از مؤسسات زرتشى عصر حاضر به چشم مى‏خورد و خدا را به ؛ صورت بتى بسان یك پادشاه نشان مى‏دهد. (جهت آگاهى بیشتر بنگرید : شهید مطهرى، همان، .) در این آیین آتش، دختر خدا شناخته مى‏شود ایران در زمان ساسانیان، ص 168. گاو به ویژه گاو نر تقدس ویژه مى‏یابد. در افسانه خلقت، اول مخلوق زمینى ( بنگرید : الف. شهید مطهرى، همان، ص 198-196. ب. ایران در زمان ساسانیان، ص 167.) فرض مى‏ شود و با گیومرد (كیومرث) به درجه شهادت نائل مى‏ گردد و بول آن از آب پاك‏ كننده‏ تر است. شش. احكام خردستیز و غیرعملى‏ افزون بر احكامى كه در لابه ‏لاى مطالب پیشین اشاره شد احكام خردستیز دیگرى در آیین زرتشتى وجود دارد كه به پاره ‏اى از آنها اشاره خواهد شد.(وندیداد، فرگرد، پانزدهم، بند 6-5.) 6-1. تقدیس سگ؛ در وندیداد سگ مقام بسیار بالایى دارد به طورى كه اگر كسى استخوان سخت و ناجویدنى به آن بدهد یا آن را بترساند گرفتار مجازات پشوتنو بخشوده نمى‏شود همان، بند 1 دارد. نیز اگر كسى سگ آبى را بكشد باید ده هزار بسته هیزم سخت خشك، ده هزار هیزم نرم خشك از چوب‏هاى خوش بو، ده هزار برسم (شاخه‏هاى تازه بریده شده) ده هزار شیر پاك و... را به روان سگ آبى بدهد. پس ده هزار مار، ده هزار سگ نما (گربه)، ده هزار سنگ پشت، ده هزار قورباغه‏اى كه در خشكى زندگى مى‏كند، ده هزار موردانه كش، ده هزار مورگودال كن، ده هزار كرم خاكى، و ده هزار مگس را كشته و ده هزار گودال ناپاك را پُر كند همان، بند 1 تا 18. ده‏ها كار دیگر كه انسان از شنیدن آن حیران مى‏شود و نیز مجازات كسى كه پیكر مرده سگى را بر زمین اندازد دو هزار ضربه شلاق است. نگا : وندیداد، فرگرد ششم، بند 25-24. ق : رسول رضوى، بازكاوى تاریخ و آموزه‏هاى زرتشت. الف. دارمستتر، مجموعه قوانین زردشت، ترجمه موسى جوان،  و 223. .ب. سید حسن حسینى (آصف)، درجات گناه، تاوان و پتَت در دین زرتشتى (مق) هفت آسمان (فصلنامه)، ش‏28، سال هفتم، زمستان 84. احكام بانوان؛ در اصطلاح وندیداد كلمه «دشتان» به معنى قاعدگى، عادت ماهانه زنان كاربرد دارد و احكام بسیار پیچیده و سختى به دنبال دارد، چنین زنى باید دور از دیگران و در «دشتانستان» كه . جایى متروك و دور از آتش . وندیداد، فرگرد شانزدهم، بند 24 - 25. در ظرف‏هاى فلزى كم بها به اوغذاى مى‏دهند لكن باید وندیداد فرگرد شانزدهم، بند 1 - 5. بعد او را با گمیز (ادرار گاو) در دو گودال شستشو و آب و مردمان است ساكن شود غذاى كم بخورد تا نیرو نگیرد مى‏كنند سپس در گودال سوم با آب . همان، بند 6. و در تابستان باید 200 مورچه بكشد و اگر زمستان بود باید 200 حشره گزنده و آسیب شستشو مى‏شود رسان را از بین ببرد همان، بند 12. حال اگر زنى بچه مرده به دنیا آورد باید او را در آلونكى دور از آب و آتش و مردم حبس كرد، او باید 3 یا 6 یا 9 جام گمیز «ادرار گاو» بنوشد تا رحم او پاك شود. بعد ازآن مى‏تواند شیر گرم مادیان گاو را بنوشد ولى نمى‏تواند آب بنوشد. تا 3 شب باید به این گونه بماند بعد از 3 شب تن و جامه خود را با گمیز آمیخته با خاكستر و آب در كنار 9 گودال بشوید بعد تا 9 شب بدین منوال تنها . مى‏ماند. بعد از آن تن و جامه خویش را با ادرار گاو و آب مى‏شوید تا پاك شود». همان، ق : رسول رضوى، بازكاوى تاریخ و آموزه‏هاى زرتشت. بنگرید : و جسد مرده را در دخمه‏ الف. فرهنگ ادیان جهان،. ب. محمد معین، مزدیسنا و ادب پارسى،. منع دفن مردگان؛ در آیین زرتشتى خاك و آتش پاك و مقدسند و به همین دلیل از سوزاندن و دفن مردگان جلوگیرى مى‏شود. شهید مطهرى، مجموعه آثار، ج 14، ؛وندیداد، فرگرد هشتم، بند 45-44 این مسأله بیش از نیم قرن است كه توسط دولت‏هاى ایران و هند به جهت و كیفر كسى كه مرده‏اى را در زمین دفن كند و یك سال در زمین بماند دو هزار تازیانه است. ‏همان، فرگرد هشتم، بند 25. یا بالاى بلندى باید گذاشت تا خوراك حیوانات و پرندگان شود حفظ بهداشت عمومى ممنوع شده است. و اگر دو سال بماند هرگز حتى با توبه یا جریمه و كفاره تطهیر نمى‏شود. همان، 3/39 ق: رسول رضوى، بازكاوى تاریخ و آموزه‏هاى آیین زرتشت. هفت. پیشگویى‏هاى غیر واقع‏ براساس «هزاره گرایى زرتشتى» انتظار ظهور سه منجى از نسل زرتشت مطرح است كه یكى پس از دیگرى جهان را پر از عدل و داد خواهند كرد: الف. هوشیدر، 1000 سال پس از زردشت. ب. هوشیدرماه، 2000 سال پس از زرتشت. حسین توفیقى، آشنایى با ادیان بزرگ، ص 61. ج. سوشیانس (سوشیانت) 3000 سال پس از زردشت كه با ظهور او جهان پایان مى‏یابد. اكنون نسبت به فرد سوم نمى‏توان پرسش كرد؛ چرا كه هنوز پنج قرن به آمدنش باقى است؛ اما نسبت به دو فرد نخست این سؤال مطرح است كه آنان كى و چگونه ظهور كرده‏اند و كاركرد آنها در بسط عدل جهانى چه بوده و چرا در تاریخ نام و یادى از آن مصلحان كه بنابر ادعا باید جهان را پر از عدل و داد كرده باشند به چشم نمى‏ خورد؟ هشت. ستم موبدان و اسلام گرایى ایرانیان‏ یكى از واقعیات بزرگ تاریخى گرایش سریع و آزادانه ایرانیان زرتشتى به اسلام، پس از فتح ایران است. این مسأله در شرایطى رخ داد كه مسلمانان با زرتشتیان هم چون اهل كتاب رفتار نموده و آنان را كاملاً در مسائل دین‏شان آزاد گذاشته بودند؛ اما سیل خروشان اسلام‏گرایى ایرانیان نشانگر برترى واضح و روش این دین در نظر آنان، نسبت به آیین پیشین است. دكتر صاحب‏الزمانى دراین باره مى‏ نویسد: «توده‏ هاى مردم نه تنها در خود در برابر جهان‏ بینى و ایدئولوژى ضد تبعیض طبقاتى در اسلام مقاومتى احساس نمى‏كردند، بلكه درست درآرمان آن همان چیزى را مى‏یافتند كه قرن‏ها به بهاى آه و اشك و خون خریدارو جان نثار و مشتاق آن بودند و عطش آن را از قرن‏ها در خود احساس مى‏كردند». ( ناصرالدین صاحب الزمانى، دیباچه ‏اى بر رهبرى); بخشى از ستم موبدان را در احكام ظالمانه ‏اى مى‏ توان یافت كه آشكارا در جهت تأمین منافع انحصارى موبدان است. از این جمله است پاره‏اى از احكام كیفرى. 

به عنوان مثال افزون بر آنچه در بند ششم پیرامون مجازات كشنده سگ آبى گفته آمد به احكام شگفت‏ترى برمى‏خوریم.در وندیداد اوستا فرگرد 14 بند 8 به بعد آمده است: شخص گناهكار باید براى آمرزش روان تمام اسباب و لوازم مورد نیاز و مربوط به انجام مراسم دینى براى آثرَوَن (اوستا:a)(aurvan یا a°) (ravanپهلوى: a°sro°n (موبد روحانى نگهبان آتش در آتشكده) را به مردان اَشوَ (موبدان و مردان مقدس) به عنوان كفاره بدهد (8/14). گناهكار; مى‏بایست كلیه لوازم و ساز و برگ یك مرد سپاهى و جنگى اعم از نیزه، كارد (شمشیر)، گرز، كمان، زین، فلاخن، زره، سپر و غیره را به عنوان كفاره به مردان اشو بدهد. گناهكار باید تمام لوازم و اسباب مورد نیاز یك كشاورز، شبان و یك مرد برزگر را به مدان اشو به عنوان كفاره گناه بدهد. این ابزارها عبارتند از: یك عدد خیش با یوغ، یك عدد اسباب گاو رانى، دو هاون سنگى، یك عدد آسیاب دستى براى آرد كردن گندم و یك بیل. او باید یك نهر (جوى) آب، یك قطعه زمین حاصلخیز و مرغوب به اندازه‏اى كه آبِ دو جوى براى آبیارى آن كفایت كند و آب تا دورترین نقاط آن پیش برود، براى مردان اشو فراهم كند. او باید یك خانه اربابى با گاوستانى (طویله) داراى نُه پرچین، نُه حصار، نُه نوع علوفه را جهت كفاره گناه به مردان اشو بدهد. خانه باید داراى دوازده راهرو در قسمت بالا و نُه راهرو در قسمت وسط و شش راهرو در قسمت پایین باشد. او همچنین باید یك رختخواب خوب با لحاف و بالش به مردان اشو و پاك بدهد. مرد گناهكار موظف است كه دختر باكره، جوان و سالم خود را با جهیزیه و نقدینه‏اى از زیورآلات زینتى و طلاجات براى مردان اشو به ازدواج دهد. البته این دختر باید خواهر پانزده ساله خود را نیز همراه گوشواره (جهیزیه) براى مردان اشو بیاورد. همچنین این مرد موظف است هفت رأس رَمه ریز در دوبار به مردان اشو و نیكوكار تقدیم كند. او باید هفت عدد سگ در دوبار پرورش دهد. او باید هفت عدد پل روى آب در دو بار بنا كند. او باید نُه عدد باغ خرابه در دو بار تعمیر و مرمت كند. او باید نُه عدد سگ را كه در پوست یا گوش گرفتار كك و شپش و همه ناخوشى‏هایى كه به تن سگ روى مى‏آورد، پاك كند و درمان بخشد. او باید نُه مرد نیكوكار را در دوبار به خوراكى سیر از گوشت، نان و (جهت آگاهى بیشتر بنگرید : درجات گناه، تاوان و پتَت در دین زرتشتى، سید حسن حسینى (آصف) (مق)، هفت آسمان (فصلنامه تخصصى ادیان و مذاهب) ش 28 زمستان 1384، ) شراب اطعام كند. براساس مستندات تاریخى از این راه ‏ها ثروت‏هاى هنگفتى به چنگ آمده و انباشته شده و سپس در نبردهاى مختلفى به غارت رفته است.( بنگرید : همان، ص 220 و 221).منبع:پرسمان
 
برخى نیز برآنند كه اوستا در دوره هخامنشى مدون بوده و با حمله اسكندر از میان رفته و یا اسكندر آن را سوزانده است و تا ظهور ساسانیان اثرى از اوستاى مدون نبوده تا آن كه به دستور اردشیر، یكى از روحانیون زرتشتى بار دیگر اوستا مرتب شد.