هر پدر و مادری به طور متوسط هر روز چند واكنش نسبت به رفتار بچه‌هایشان نشان می‌دهند كه حاكی از توجه مثبت آن‌ها به فرزندانشان است.

توجه مثبت چیست؟
توجه مثبت، یعنی شیوه‌ای مؤثر برای نشان دادن شادی، عشق، محبت و گرمی كه با لبخند زدن، برقراری تماس چشمی، حالت چهره و نوازش كردن همراه است. علاوه بر زبان بدن، استفاده كردن از كلمات مناسب برای تشویق كردن و اطمینان خاطر دادن به كودك و نیز اظهار علاقه به دیدن فعالیت‌های او و شنیدن حرف‌هایش همگی نشانه توجه مثبت والدین به كودك است.

آنچه بچه‌ها می‌آموزند
این خیلی اهمیت دارد كه كودكان از بدو تولد از توجه مثبت والدین خود بهره‌مند شوند. توجه مثبت والدین، به بچه‌ها می‌گوید كه آن‌ها مهم و دوست‌داشتنی هستند. توجه مثبت به كودك، این امكان را به او می‌دهد تا عزت نفس و اعتماد به نفس او محكم پایه‌گذاری شود. مهم‌تر این كه كودك تصویر ذهنی خوبی از خود خواهد ساخت. تصویر‌سازی خوب و سالم كه از طریق پیام‌های مثبت از سوی والدین و دیگر اطرافیان كودك شكل می‌گیرد نه فقط به روابط كودك با دیگران كمك می‌كند، بلكه او را متكی به نفس و قوی می‌سازد تا در آینده بهتر بتواند مشكلات خود را حل كند.

درك كودك از امنیت و اطمینان از جهان پیرامونش، همیشه ناشی از رفتار والدین و كسانی است كه از او مراقبت می‌كنند. وقتی بچه‌ای احساس ترس و ناامنی كند، یا با شرایط و موقعیتی ناآشنا مواجه شود، به والدین خود نگاه می‌كند تا از اطمینان خاطر و حمایت آن‌ها بهره‌مند شود. توجه خوب و به هنگام والدین تحت چنان شرایطی، كودك را از نگرانی و در آینده از سوءظن و بدبینی نجات می‌دهد. در مواردی كه والدین به طور دایم در پریشانی و اضطراب بوده و كمتر در كنار كودك باشند یا به موقع نتوانند به نیاز‌های ضروری او واكنش نشان بدهند، كودك از همان اوان زندگی، حتی در مرحله شش ماهگی خیلی آشكار علایم استرس و اضطراب را نشان می‌دهد.
مطالعات مشخص ساخته بچه‌های والدینی كه بیشتر به آنان لبخند می‌زنند و توجه مثبت به آن‌ها می‌كنند، رفتار‌های سالم‌تر و پسندیده‌تری از خود نشان می‌دهند.

توجه مثبت چگونه باید ابراز شود؟
بچه‌ها از همان لحظه تولد به آنچه والدین می‌گویند و انجام می‌دهند توجه دارند، بنابراین، قبل از این كه انتظار داشته باشید فرزندتان خوب باشد، باید خودتان به عنوان پدر یا مادر خوبی‌ها را تمرین كنید.

نوزاد‌ها حتی آماده برقراری ارتباط هستند و از هر چیز و هركس كه در اطراف آن‌ها باشد، چیز‌هایی یاد می‌گیرند. هرچه بیشتر پدر و مادر واكنش مثبت نشان بدهند و با كودك بیشتر گفت‌وگو كنند، كودك از سلامت جسمی و روحی بهتری برخوردار می‌شود. والدین می‌توانند به تلاش‌های نوزاد خود واكنش نشان بدهند با:

- در آغوش كشیدن نوزاد، وقتی او گریه می‌كند.

- لبخند زدن به او وقتی لبخند می‌زند.

- توجه كردن به قان و قون كودك و پاسخ دادن به صدا‌های نامفهوم او.

همان‌طور كه بچه بزرگ‌تر می‌شود كلمات و رفتار بیشتر با هم تركیب شده پیام‌های مهم‌تری را به كودك انتقال می‌دهد.

مراقب باشید كه فرزندتان چطور نگاه كرده، یا لحن كلام شما را در ذهن خود تعبیر و تفسیر می‌كند. در آن بخش از فعالیت‌های روزانه خود كه در ارتباط با فرزندتان است، از كلمات صمیمانه، حالت چهره، تن صدا، اشارات و زبان بدن استفاده كنید. برای مثال هنگام حمام كردن، عوض كردن كهنه، شیر دادن و... به چشم‌های كودك نگاه كنید، لبخند بزنید و با او گفت‌وگو كنید. همین كار‌های ساده روزانه می‌تواند فرصت خوبی باشد تا با كودك خود رابطه ایجاد كنید.

احساس امنیت را پرورش بدهید
روی ویژگی‌های مثبت كودك تمركز كنید اگر شما جزو والدین حساس و معتقد به نظم و ترتیب هستید و دایم رفتار‌های فرزند خود را تصحیح می‌كنید، تصویری كه از شما در ذهن كودك نقش می‌بندد، عبارت است از پدر و مادری ناراحت، عصبانی، نگران، سخت‌گیر یا بدجنس و پیامی كه شما با رفتار و لحن گفتارتان به او می‌دهید، این است كه او بچه‌ای بی‌لیاقت، ناتوان یا بی‌عرضه است، همه از او بهترند و او همیشه دچار اشتباه می‌شود. بنابراین قبل از تصحیح كردن رفتار فرزندتان از خود بپرسید آیا آنچه فرزندم انجام داد، واقعاً مهم است یا می‌شود بی‌اعتنا از آن گذشت؟

توجه مثبت سخت است؟
طبیعی و واقع‌بینانه نیست كه انسان همیشه مثبت باشد، لبخند بزند و آرام سخن بگوید، اما اگر شما اكثر روز‌ها بداخلاق، كم‌حوصله و مضطرب باشید نمی‌توانید به كودك توجه مثبت بكنید و لازم است حتماً نزد مشاور بروید و از او كمك بخواهید، قبل از اینكه دیر شود و آینده‌ای خطرناك و ناامید‌كننده‌ای برای فرزند خودتان رقم بزنید.
منبع : مجله خانواده
اگر شما جزو والدین حساس و معتقد به نظم و ترتیب هستید و دایم رفتار‌های فرزند خود را تصحیح می‌كنید، تصویری كه از شما در ذهن كودك نقش می‌بندد، عبارت است از پدر و مادری ناراحت، عصبانی، نگران، سخت‌گیر یا بدجنس