محکومیت موثر کیفری محکومیتی است که محکوم را به‌تبعِ اجرای حکم، از حقوق اجتماعی محروم می‌سازد. در چهارچوب قوانین حقوقی، افراد در صورت ارتکاب برخی جرائم و فراخوانده شدن به دستگاه قضا؛ پس از محکومیت، علاوه بر مجازات جرم مربوطه، از حقوق اجتماعی نیز محروم می‌شوند.
 به‌عبارت دیگر، در برخی از انواع جرائم، مرتکب علاوه بر مجازات اصلی، به مجازات تبعی نیز محکوم می‌شود که نتیجه‌ی ‌آن محرومیت از حقوق اجتماعی است. این حقوق در ماده‌ی ۲۶ قانون مجازات اسلامی مورد تصریح قرار گرفته‌اند و به شرح زیر هستند:

 داوطلب شدن در انتخابات ریاست جمهوری، مجلس خبرگان رهبری، مجلس شورای اسلامی و شوراهای اسلامی شهر و روستا؛
 عضویت شورای نگهبان، مجمع تشخیص مصلحت نظام یا هیئتِ دولت و تصدی معاونت رئیس جمهور؛
 تصدی ریاست قوه‌ی قضاییه، دادستانی کل کشور، ریاست دیوان عالی کشور و ریاست دیوان عدالت اداری؛
 انتخاب شدن یا عضویت در انجمن‌ها، شوراها، احزاب و جمعیت‌ها به‌موجب قانون یا با رأی مردم؛
 عضویت در هیئت‌های منصفه و امنا و شوراهای حل اختلاف؛
 اشتغال به‌عنوان مدیر مسئول یا سردبیر رسانه‌های گروهی؛
 استخدام یا اشتغال در کلیه‌ی دستگاه‌های حکومتی اعم از قوای سه‌گانه و سازمان‌ها و شرکت‌های وابسته به آنها، صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران، نیروهای مسلح و سایر نهادهای تحت نظر رهبری، شهرداری‌ها و مؤسسات مأمور به خدمات عمومی و دستگاه‌های مستلزم تصریح یا ذکر نام برای شمول قانون بر آنها؛
 اشتغال به‌عنوان وکیل دادگستری و تصدی دفاتر ثبت اسناد رسمی و ازدواج و طلاق و دفتریاری؛
 انتخاب شدن به سمت قیم، امین، متولی، ناظر یا متصدی موقوفات عام؛
 انتخاب شدن به سمت داوری یا کارشناسی در مراجع رسمی؛
 استفاده از نشان‌های دولتی و عناوین افتخاری؛
 تأسیس، اداره یا عضویت در هیئت‌مدیره‌ی شرکت‌های دولتی، تعاونی و خصوصی یا ثبت نام تجارتی یا مؤسسه آموزشی، پژوهشی، فرهنگی و علمی.

جرائم منجربه محرومیت از حقوق اجتماعی
حال سؤال این است که چه جرائم و مجازات‌هایی موجب می‌شوند فرد از این حقوق اجتماعی محروم شود؟ ارتکاب چه جرایمی موجب می‌شود فرد در صورت محکومیت، از حقوق اجتماعی محروم و در پیشینه‌ی کیفری او نیز ثبت شود؟ این جرائم در ماده‌ی ۲۵ قانون مجازات اسلامی بیان شده‌اند و عبارت‌اند از:

 جرائمی که مجازات آنها سالب حیات است، مانند قتل که مجازات آن قصاص است؛
 جرائمی که مجازات آنها حبس ابد است، مانند ارتکاب سرقت حدی برای بار سوم؛
 جرائمی که موجب مجازات قطع عضو هستند، مانند سرقت حدی برای بار اول و دوم؛
 جرائم موجب مجازات قصاص عضو، مانند قطع عمدی عضو دیگری که موجب قصاص عضو جانی می‌شود؛
 جرائم مستوجب نفی بلد، مانند محاربه؛
 جرائم مستوجب حبس تا درجه‌ی پنج، مانند آدم‌ربایی؛
 و جرائم موجب شلاق حدی، مانند زنا، قَذف و شرب خمر.

اعاده‌ی حیثیت و رفع اثر از محکومیت کیفریاما آیا کسی که مرتکب این جرائم شود همواره مجبور است این بار سنگین را به دوش بکشد و به‌عنوان فردی سابقه‌دار شناخته شود؟ خیر، ثبت در سوءِپیشینه‌ی فرد نیز مدت زمانی دارد و افراد به تناسب جرمی که مرتکب شده‌اند تا مدت زمان معینی از حقوق اجتماعی محروم می‌شوند. پس از گذشتن این مواعد مقرر، فرد اعاده‌ی حیثیت می‌شود و آثار تبعی محکومیت وی زائل می‌شود. این مدت‌ها در ماده‌ی ۲۶ مشخص شده‌اند:

 سه سال در محکومیت به قطع عضو، قصاص عضو در صورتی‌ که دیه‌ جنایت واردشده بیش از نصف دیه‌ی مجنی‌علیه باشد، نفی بلد و حبس تا درجه‌ی چهار؛
 دو سال در محکومیت به شلاق حدی، قصاص عضو در صورتی که دیه‌ی جنایت واردشده نصف دیه‌ی مجنی‌علیه یا کمتر از آن باشد و حبس درجه‌ی پنج.

مطابق قانون مجازات اسلامی، پس از گذشتن مدت زمان‌های مذکور، برای رفع اثر از محکومیت موثر کیفری و اعاده حیثیت، نیازی به مراجعه به دادگاه و دریافت حکم توسط دادگاه نیست و با اجرای حکم و منقضی‌شدنِ مدت زمانِ محرومیت شخص از حقوق اجتماعی، طی فرایندی اداری، موضوع به مراجع ذی‌ربط اعلام می‌شود و از پیشینه‌ی کیفری فرد محکوم پاک می‌شود.منبع: وبسایت چطور

یکی از مدارکی که در زمان استخدام دولتی، اخذ جواز کسب و پروانه‌های شغلی و … از متقاضی خواسته می‌شود، گواهی عدم سوءِپیشینه است. برای دریافت گواهی عدم سوءِپیشینه‌ی کیفری، نداشتن محکومیت موثر کیفری شرط است.