

 دوران هشت ساله دفاع مقدس اوج شكوفایی و بروز توانایی و توانمندی‌های جوانان ایرانی بود. جنگ با تمام سختی‌هایش مسیری تازه پیش روی مردم گشود و آنان فهمیدند با همدلی، فداكاری و ایثار قادر به انجام هر كاری هستند. فرماندهان دفاع مقدس در این كارزار دشوار الگوهایی تمام‌عیار برای سایرین بودند. هنگامی كه رزمندگان با خلوص نیت و پاكی فرماندهانشان مواجه می‌شدند از آنها درس بزرگی و درستی می‌آموختند. 
تاریخ دفاع مقدس مملو از زندگی مردان بزرگی است كه با رفتار و كردارشان همه را شیفته و مجذوب خود می‌كردند. آنها با طرز عملكرد و زندگی سالمشان، یك راهنمای زنده برای نیروهایشان بودند. قطعاً شیوه رفتار این فرماندهان بر سایر رزمندگان تأثیر می‌گذاشت و آنها را برای حاضر شدن در هر میدانی آماده می‌كرد. نیروهایی كه با نفسشان جنگیده بودند و جز رضایت مخلوق و خدمت به خلق هدف دیگری نداشتند. 
شهید مهدی باكری یكی از نمونه‌های كم‌نظیر مدیریت در دفاع مقدس است. باكری فرمانده لشكر عاشورا بود و نیروهای زیادی تحت فرمانش بودند با این حال هیچ‌گاه درگیر غرور و حب و بغض‌های شخصی نشد. باكری با همه با احترام رفتار می‌كرد و در نگرش او هیچ فرقی میان فرمانده و سایر نیروها وجود نداشت. خودش بسیجی‌ها را با تمام وجود دوست داشت و می‌گفت وقتی با بسیجی‌ها راه می‌روم، حال و هوای دیگری پیدا می‌كنم، هرگاه خسته می‌شوم پیش بسیجی‌ها می‌روم تا از آنها روحیه بگیرم و خستگی‌ام برطرف شود. 
ایشان ابتدای سال 1362، به تمامی فرماندهان و مسئولان واحدها نامه‌ای می‌زند و نكات بسیار مهمی را متذكر می‌شود. نكاتی كه خواندنش بر هر مدیر دلسوز و خداترسی واجب است و مرور هر روزه‌اش می‌تواند گره‌گشای بسیاری از مشكلات اداری باشد. 
شهید باكری در این نامه هفت بندی خطاب به فرماندهان و مسئولان می‌نویسد: «1- بعد از همه نیروها غذا بگیرید، ‌كمتر و دقیقاً هم‌نوع آنها باشد. 2- در داشتن وسایل چادر و پتو و غیره فرقی با بقیه نداشته باشید. 3- در داشتن مواد غذایی كمپوت و میوه و چای و غیره همانند بلكه كمتر از بقیه باشید. 4- در گرفتن لباس و پوشاك و كفش كمتر از بقیه داشته باشید. 5- اولین كسی باشید كه در اول وقت در صف مقدم نماز و دعاها می‌باشد. 6- مراسم بزرگداشت و ترحیم و... برای شخصیت‌ها و شهدا و غیره بگیرید و فعالانه شركت كنید. 7- در توجیه مسائل به نیروها جهت روشن شدن نسبت به مسائل كوتاهی نكنید كه عدم توجیه موجب به وجود آمدن خیلی از ابهامات و مشكلات است.»
فرمانده لشكر عاشورا در كنار ابعاد معنوی، به لحاظ روانشناسی به نكات مهمی اشاره كرده است. احترام و ارزش قائل شدن به نیروها، باعث می‌شد آنها دچار سرخوردگی نشوند و احساس مهم و مفید بودن پیدا كنند. این نوع برخورد به نیروها روحیه و حس مثبتی می‌داد. همچنین این تبعیض قائل نشدن برای فرماندهان و نیروها چندین مزیت بزرگ داشت. از طرفی سبب می‌شد فرماندهان احساس خودبزرگ‌بینی و نگاه از بالا به پایین نداشته باشند و خودشان را جزئی از سایر نیروها بدانند. همین باعث فاصله نیفتادن بین نیرو و فرمانده می‌شد و روابط ‌بینشان را تقویت می‌كرد. از طرفی هم نیروها، وقتی می‌دیدند فرماندهانشان به لحاظ مادی هیچ برتری از آنها ندارند، بیشتر و با جان و دل برای كارشان مایه می‌گذاشتند. 
تشویق به حضور در صف اول نماز جماعت و برگزاری مراسم بزرگداشت و ترحیم برای توجه به نیازهای معنوی فرماندهان و تعامل با سایر نیروها پیشنهاد شده بود. باكری با تیزهوشی و هوشیاری خاصی به دنبال نزدیك كردن نیروها و صمیمیت و یكدلی آنها بود. خود نیز در كنار سایر نیروها مشغول به جهاد بود. شهید باكری از انسان‌های وارسته و خودساخته‌ای بود كه با فراهم بودن زمینه‌های مساعد، به مظاهر مادی دنیا و لذایذ آن پشت پا زده بود. 
شهید باكری در حفظ بیت‌المال و اهمیت آن توجه زیادی داشت، حتی همسرش را از خوردن نان رزمندگان، برحذر می‌داشت و از نوشتن با خودكار بیت‌المال -حتی به اندازه چند كلمه- منع می‌كرد. همواره رسیدگی به خانواده شهدا را تأكید می‌كرد و اگر برایش مقدور بود به همراه مسئولان لشكر بعد از هر عملیات به منزلشان می‌رفت و از آنان دلجویی و در رفع مشكلات آنها اقدام می‌كرد. ایشان می‌گفت: امروز در زمره خانواده شهدا قرار گرفتن جزو افتخارات است و این نوع زندگی از بافضیلت‌ترین زندگی‌هاست.
 
منبع: روزنامه جوان

دوران هشت ساله دفاع مقدس اوج شكوفایی و بروز توانایی و توانمندی‌های جوانان ایرانی بود. جنگ با تمام سختی‌هایش مسیری تازه پیش روی مردم گشود و آنان فهمیدند با همدلی، فداكاری و ایثار قادر به انجام هر كاری هستند.