 
 در میان افسران عراقی مشهور است كه می‌گویند پس از اشغال خرمشهر كار‌شناسان نظامی خارجی به خرمشهر می‌آمدند. وقتی استحكامات ما را می‌دیدند، می‌‌گفتند: خرمشهر برای همیشه از آن شما خواهد بود، ایرانی‌ها برای پس گرفتن آن به یك ارتش كاملاً مدرن و مجهز نیاز دارند. ایرانی‌ها چنین ارتشی ندارند، بنابراین شما نگران نباشید. به همین دلیل است وقتی خرمشهر آزاد شد حسین كامل داماد صدام گفت: در ۲۴ ساعت اول یك پزشك همواره بالای سر صدام بود. آنقدر فشار روحی روی او بود. 
آزادسازی خرمشهر نقطه عطفی در تاریخ دفاع‌مقدس است. یك روز مهم و طلایی كه عزت دینی و ملی ایرانیان را با هم در آمیخت تا به آیندگان یادآور شود در این جنگ نابرابر هشت ساله وجبی از خاك ایران به دست دشمن نیفتاد. عراق پیش از تجاوز سراسری به ایران، نقشه‌ای جعلی را در كتاب‌های درسی‌اش گنجانده و خوزستان را عربستان، آبادان را عبادان، خرمشهر را محمره، سوسنگرد را خفاجیه و اهواز را احواز معرفی كرده بود‌و می‌خواست به مردم و افكار عمومی‌اش چنین القا كند كه این شهرها با اسامی عربی بخشی از خاك عراق هستند. 
صدام از سال‌ها پیش نقش جدا كردن خوزستان و اشغال و الحاق آن را به كشور عراق می‌كشید و در تحلیل‌هایش تصور می‌كرد می‌تواند این انقلاب نوپای اسلامی را شكست دهد و به اهدافش برسد. او از سربازان بی‌نام و نشان خمینی كبیر كه جز اراده و سلاح تقوا چیز دیگری نداشتند، غافل شده بود. جوانانی كه برای رضایت رهبر‌شان و حفظ تمامیت ارضی‌ سرزمین مادری‌شان حاضر بودند از تمام وجودشان و از عزیزترین سرمایه‌هایشان بگذرند. 
روز سوم خرداد سال 61 كه خبر آزادسازی خرمشهر به اطلاع مردم ایران رسید همه برای شادی به خیابان‌ها آمدند و پاسداران شروع به تیراندازی هوایی كردند. پرچم‌های ایران در خیابان‌های سراسر كشور به اهتزاز درآمده بود و بانگ «الله اكبر» در هر كوی و برزنی می‌پیچید. برخی قربانی نذر كرده بودند و برخی دیگر تا نماز صبح را در خیابان ماندند. مردم می‌گفتند ما عزتمان را حفظ كردیم و دوباره شهرمان را پس گرفتیم. ما توانستیم دست در دست هم یكی از بزرگ‌ترین حماسه‌های تاریخ را رقم بزنیم. 
حماسه آزادسازی خرمشهر از نگاه بیگانگان هم دور نماند. آنها همانطور كه با حیرت و شگفتی نظاره‌گر پیروزی رزمندگان بودند با دیده تحقیر به سربازان عراقی نگاه می‌كردند. بی‌بی‌سی كه در اخبارش بیشتر طرف بعثی‌ها را می‌گرفت در گزارشی نوشت سقوط سریع خرمشهر به خصوص باعث سرافكندگی عراق شده است، طبق تخمین 30 یا 40 هزار سرباز از این شهر دفاع می‌كردند. 
خرمشهر محمره نشد و خرمشهری‌های مهاجر به دیارشان بازگشتند و زندگی‌شان را از نو ساختند. همه آنها با اشك و آه خانه‌هایشان را ترك كرده بودند ولی مطمئن بودند كه یك روز دوباره به خانه‌شان باز خواهند گشت. آنها بازگشتند تا روایتگر روزهای سخت اما پرغرور و حماسی زادگاهشان باشند، روزهایی كه سربازان خمینی كبیر با اتحاد و ایمان رقم زدند.

منبع: روزنامه جوان
 

عراق پیش از تجاوز سراسری به ایران، نقشه‌ای جعلی را در كتاب‌های درسی‌اش گنجانده و خوزستان را عربستان، آبادان را عبادان، خرمشهر را محمره، سوسنگرد را خفاجیه و اهواز را احواز معرفی كرده بود‌و می‌خواست به مردم و افكار عمومی‌اش چنین القا كند كه این شهرها با اسامی عربی بخشی از خاك عراق هستند.