 

پاسخ: درسهایی از ازدواج حضرت علی(ع) و حضرت فاطمه(س)
تمام دوران زندگی و ازدواج حضرت علی (ع) و حضرت زهرا (س) الگویی است برای كسانی كه می خواهند در دنیا و آخرت سعادتمند شوند ما در اینجا تنها به گوشه ای از این الگوهای اخلاقی و تربیتی اشاره می كنیم: 
1- الگوی عفاف و پاكدامنی. 2- كفو و همتا بودن. 3- تقسیم كار .4ـ همسرداری .5ـ پرورش فرزندان 6ـ سبك بودن مهریه .7ـ جهیزیه به اندازه‌ی نیاز .8ـ جشن عروسی و دوری از گناه .9ـ سادگی با خوشحالی منافات ندارد .10ـ بی تكلفی
1ـ الگوی عفاف و پاكدامنی
حضرت زهرا (س) الگویی است به تمام معنی برای عفاف و حجاب و پاكدامنی، چرا كه در هر حالتی پایبند به عفت و حجاب خویش بود، كه نمونه های آن بسیار است، مثلاروزی مرد نابینایی، پس از اجازه، به خانه فاطمه(س) آمد، پیامبر(ص) در آن جا حاضر بود، فاطمه(س) خود را از آن نابینا پوشانید و از او فاصله گرفت، پیامبر(ص) به او فرمود: چرا از مرد نابینا فاصله گرفتی، با این كه او تو را نمی‏بیند؟ فاطمه(س) پاسخ داد: او اگر مرا نمی‏بیند من كه او را می‏بینم، وانگهی او بوی مرا استشمام می‏كند. رسول خدا(ص) به نشانه تصدیق گفتار فاطمه(س)، خطاب به او فرمود: أَشْهَدُ اَنّكِ بَضْعَةٌ مِنّی؛ گواهی می‏دهم كه تو پاره تن من هستی. (بحارالانوار، ج43، ص91).
2- كفو و همتا بودن:
یكی از اصول اساسی و رازهای موفقیت ازدواج، كفو و همتا بودن دختر و پسر با هم است، زیرا تنها در صورت همتا و همشأن بودن دو زوج است كه درك متقابل آنان از یكدیگر امكان‌پذیر است.
برخی تصور می‌كنند كفویت تنها به شرائط ظاهری از قبیل مسائل نژادی و یا وضعیت مادی و رفاهی بستگی دارد. در صورتی كه چنین نیست، بلكه همتایی و هم سوئی آرمان‌ها، خواست‌ها و تمایلات روحی و روانی افراد، میزان آگاهی‌های علمی و دینی و میزان تعهد عملی به مكتب و مذهب، و ارزش نهادن به ویژگی‌های اخلاقی و فرهنگی است. اگر مسئله همتایی نبود، بدون تردید دختران زیبایی در مدینه بودند كه از ازدواج با حضرت علی (ع) خرسند می‌شدند. اما او حتی از آنان خواستگاری هم نكرد و برای حضرت فاطمه (س) نیز خواستگاران فراوانی بودند امّا حضرت فاطمه (س) و پیامبر(ص) به این وصلت‌ها راضی نشدند تنها حضرت فاطمه (س) و روح والای او بود كه زیبایی‌ها و شكوه معنوی حضرت علی‌(ع) را درك می‌كرد . در این مورد پیامبر اكرم (ص) فرمودند: اگر خدا علی را نمی‌‌آفرید برای فاطمه كفو و همتایی وجود نداشت. (ینابیع الموده، ص 177 و 237).
3ـ تقسیم كار
یكی از مسائل مهم در هر خانواده‌ای، چگونگی تقسیم كار بین زن و شوهر و تعیین محدوده وظیفه و مسئولیت هر كدام از آنها است. این مسئله آن قدر با اهمیت است كه حتی علی(علیه‌السلام) و زهرا(سلام‌الله‌علیها) نیز نزد رسول خدا(صلی الله علیه و آله) آمدند و از ایشان خواستند تا كارها را میان آنها تقسیم كند و حدود مسئولیت هر یك را معین سازد. پیامبر(صلی الله علیه و آله) با درایت ویژه خود و بر اساس آموزه‌های الهی در تقسیم بندی بسیار زیبایی، كارهای درون خانه را به حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) و كارهای بیرون خانه را به داماد شایسته خویش سپرد. این تقسیم كار آن چنان تازه عروس را به وجد آورد كه فرمود: خدا می‌داند كه من چقدر از این مطلب خوشحال شدم كه كارهای بیرون خانه بر دوش من نیافتاد. (بانوی نمونه اسلام: ص 96 ).امام صادق(علیه‌السلام) فرموده است: علی(علیه‌السلام) هیزم و آب خانه را فراهم می‌آورد و خانه را رفت و روب می‌كرد. حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) نیز آسیاب‌ می‌كرد و با خمیر، نان می‌پخت. (بحارالانوار: ج 43، ص 151) این تقسیم كار بر پایه ویژگی‌های جسمی و روحی مرد و زن صورت گرفت. با این حال، آنان هیچ گاه از همكاری با یكدیگر غافل نگشتند، بلكه گاه و بی‌گاه، سنگینی كار را از دوش طرف دیگر برمی‌داشتند. روزی رسول خدا(صلی الله علیه و آله) به خانه پر نور آنان وارد شد و دید كه عروس و داماد هر دو با هم سرگرم آسیاب كردن هستند. پرسید: كدام تان خسته‌تر است؟ علی(علیه‌السلام) فرمود: فاطمه از من خسته‌تر است. رسول خدا(صلی الله علیه و آله) به جای دختر نازنینش نشست و علی(علیه‌السلام) را در آسیاب كردن، یاری رساند. (بهجة قلب المصطفی (صلی الله علیه و آله)، ص 495)، در این روایت، همكاری علی(علیه‌السلام) در كارهای خانه و مهر و محبت و ایثار ایشان نسبت به همسرش آشكار است. به همین ترتیب، فاطمه(سلام‌الله‌علیها) در كارهایی كه بر عهده علی(علیه السلام)گذاشته شده بود، به وی یاری می‌رساند. امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) به یكی از یارانش فرمود: می‌خواهی از وضع و رفتار خودم و فاطمه برای تو تعریف كنم؟ (فاطمه) آن قدر در خانه‌ام، آب می آورد كه آثار مشك بر بدنش آشكار بود. آن قدر آسیاب می‌كرد كه دست‌هایش تاول زد. آن قدر در پاكیزگی خانه زحمت می‌كشید كه لباس‌هایش كثیف می‌شد (بانوی نمونه اسلام، ص 97).كوشش در كارهای منزل و ضعف جسمی كه بر اثر آزار و اذیت‌های صدر اسلام بر او وارد گشته بود، سبب شد از توانایی فاطمه‌(سلام‌الله‌علیها) روز به روز كاسته گردد، بنابراین نزد پدر رفت تا از ایشان بخواهد خادمی را برای كمك كردن به او در كارهای خانه، در نظر بگیرد. با این حال، بدون گفتن مطلب خویش، نزد علی(علیه‌السلام) برگشت. علی(علیه‌السلام) پرسید: چه شد؟ فاطمه گفت: به خدا سوگند! با دیدن هیبت رسول خدا نتوانستم از او چیزی بخواهم. این بار علی(علیه‌السلام) به همراه فاطمه(سلام‌الله‌علیها) راهی منزل پیامبر(صلی الله علیه و آله) شدند و نیاز خود را بیان كردند. پیامبر(صلی الله علیه و آله) با پاسخ خود، آنان را مجذوب خویش ساخت: فاطمه جان! می‌خواهی كاری را به شما یاد بدهم كه از خادم خدمت‌كار بهتر باشد؟ چون خواستی بخوابی، 34 مرتبه الله اكبر و 33 بار الحمدلله و 33 بار سبحان الله بگو، در این هنگام علی(علیه‌السلام) با مهربانی رو به فاطمه كرد و گفت: برای طلب دنیا نزد رسول خدا رفتیم، ولی پاداش آخرت نصیبمان شد (بحارالانوار، ج 43، ص 85) پس هر دو، با خوشحالی به خانه برگشتند. پس از تولد بچه‌ها، مسئولیت هر دو بیشتر شد؛ زیرا وظیفه‌ی پرورش فرزندان نیز بر كارهای پیش افزوده گشت. با این حال، دشواری این كارها را بر خود هموار می‌كردند. روزی، پیامبر(صلی الله علیه و آله) فاطمه(سلام‌الله‌علیها) را دید كه لباس كم ارزشی بر تن دارد و با یك دست آسیباب می‌كند. بچه را نیز در دامن خود نهاده است و شیر می‌دهد. با دیدن این منظره، اشك از چشمان پیامبر(صلی الله علیه و آله) جاری شد و فرمود: ای دختر عزیزم! سختی دنیا را بچش تا به شیرینی آن دنیا برسی. فاطمه(سلام‌الله‌علیها) نیز به زیبایی تمام فرمود: خدا را برای نعمت‌هایش سپاس‌گزارم. (بحارالانوار: ج 43، ص 85 و 86) سختی كارها به گونه‌ای بود كه حتی دیگران نمی‌توانستند به راحتی از آن بگذرند و این، خود، نشان دهنده اوج خلوص نیت فاطمه(سلام‌الله‌علیها) و علاقه مندی او به علی(علیه‌السلام) بود. روزی بلال ـ مؤذن پیامبر(صلی الله علیه و آله) ـ دیرتر از معمول به نماز صبح رسید. چون رسول خدا(صلی الله علیه و آله) علت را جویا شد، گفت: وقتی به مسجد می‌آمدم، از كنار خانه علی(علیه‌السلام) و فاطمه گذشتم. دیدم فاطمه سرگرم آسیاب كردن است و بچه‌اش گریه می‌كند. گفتم: ای دختر پیامبر(صلی الله علیه و آله)! یكی از كارهایت را به عهده من بگذار تا كمكی به شما كرده باشم. فاطمه بچه‌داری را بر عهده گرفت و من، به گرداندن آسیاب پرداختم. به این دلیل، دیرتر به مسجد رسیدم. پیامبر(صلی الله علیه و آله) به بلال فرمود: به فاطمه ترحم كردی، خدا بر تو ترحم كند. (بانوی نمونه اسلام: ص 118).
4ـ همسرداری
رفتار زوجین نسبت به یكدیگر به ظرفیت وجودی و شخصیت آن دو بستگی دارد. هر قدر شأن و شخصیت زوجین بیشتر باشد و از جایگاه بالاتری برخوردار باشند، بر مسئولیت پذیری همسران نسبت به یكدیگر افزوده می‌شود. با نگریستن به جایگاه علی(علیه‌السلام) و زهرا(سلام‌الله‌علیها) حساسیت‌ها و مسئولیت‌های همسرداری این دو بزرگوار را درخواهیم یافت. عروس، دختر رسول خدا(سلام‌الله‌علیها) و عزیزترین مردم نزد او است. فاطمه‌(سلام الله علیها)، ام ابیها، برترین زنان دو جهان و مصداق بارز كوثر است. داماد نیز علی(علیه ‌السلام) است؛ نخستین مسلمان پس از رسول خدا، وصی پیامبر(صلی الله علیه و آله) و انسان كاملی كه در كعبه به دنیا آمده و همه زندگی اش را وقف اسلام كرده است. بنابراین، هر دو با شناخت كامل از یكدیگر، بهترین الگوی همسرداری در اسلام و جهان هستند. بر اساس آموزه‌های اسلامی، همسرداری برای زن و مرد اهمیت دارد؛ زیرا: جهاد زن، خوب شوهرداری است.( وسائل الشیعه: ج 14، ص 116) هم چنین پیامبر(صلی الله علیه و آله) فرموده است: بهترین شما كسی است كه برای خانواده‌اش، بهترین باشد و من بهترین شما هستم برای خانواده‌ام.) همان: ص 122).در آن روزهای پرآشوب پا گرفتن اسلام كه هر از چند گاهی، شعله‌های جنگ برافروخته می‌شد، علی(علیه‌السلام) هم چون شیر از حریم رسالت و اسلام پاسداری می‌كرد. در بازگشت به خانه نیز تنها نوازش‌ها و دل‌گرمی‌های همسر مهربان و دلسوزش بود كه خستگی را از بدن خسته و مجروح او بیرون می‌ساخت. تنها مایه‌ی امید او در این شرایط، زهرا(سلام‌الله‌علیها) بود تا بر زخم‌های جسمی و روحی علی(علیه‌السلام) مرهمی بنهد. او هم چنان كه لباس‌های خونین علی(علیه‌السلام) را می‌شست، گرد و غبار خستگی را از چهره‌ی شوهرش می‌زدود. به همین دلیل، علی(علیه‌السلام) می‌فرمود: چون به خانه می‌آمدم و به زهرا می‌نگریستم، همه‌ی غم و غصه‌هایم زدوده می‌شد.(بانوی نمونه اسلام: ص 103)، و به راستی چنین بود؛ زیرا همه پیروزی‌های علی(علیه‌السلام) مرهون آرامشی بود كه نگاه مهربان و نگران زهرا در جان علی(علیه‌السلام) می‌ریخت. زهرا(سلام‌الله‌علیها) مانند پروانه‌ای پیرامون علی(علیه‌السلام) می‌گردید تا بتواند او را برای تلاش یا جهاد دیگری آماده سازد؛ چون وجود اسلام با وجود علی(علیه‌السلام) و شمشیر و كلام علی(علیه‌السلام) در هم آمیخته بود. زهرا(سلام‌الله‌علیها) از مقام عصمت برخوردار بود و دارنده‌ی چنین مقامی هیچ گاه در فكر این نبود كه شوهر خویش را برنجاند یا نافرمانی كند. در واقع، هرگونه اخلاق ناپسند از فاطمه(سلام‌الله‌علیها) به دور و همه اخلاق حسنه و نیك در وجود او، جمع بود. از دیگر سو، علی(علیه‌السلام) نیز مردی متفاوت از دیگر مردان بود. هیچ گاه رنج‌های همسر باوفایش را نادیده نمی‌گرفت و با مهربانی وصف ناپذیری در راه آسایش اسلام و خانواده‌اش می‌كوشید. با چهره‌ای شاداب و خندان ـ كه در ورای آن، زخم شمشیر و تیر و نیزه بود ـ به همسرش دلگرمی می‌داد و قلب و جسم خسته زهرا(سلام‌الله‌علیها) را با گفتار و كردار شیرین خود تسلی می‌بخشید. از هیچ كاری برای آسایش و رهایی همسرش از مشكلات، دریغ نمی‌كرد تا جایی كه حتی كار در نخلستان یهودی را برای رضایت فاطمه (سلام‌الله‌علیها) می‌پسندید.
روزی رسول خدا(صلی الله علیه و آله) به منزل علی(علیه‌السلام) شرفیاب شد.حسن و حسین(علیهماالسلام) را در خانه نیافت. چون از احوال آنان پرسید، دخترش فرمود: امروز در خانه ما چیزی برای خوردن نبود. علی(علیه‌السلام) آنان را با خود برد تا گریه نكنند و از من غذا نخواهند. رسول خدا(صلی الله علیه و آله) در جست و جوی داماد خویش بیرون رفت او را در نخلستان یهودی در حال آبكشی یافت. دیدحسن(علیه‌السلام) و حسین(علیه ‌السلام) نیز سرگرم بازی هستند و مقداری خرما در برابرشان قرار دارد. پیامبر(صلی الله علیه و آله) به علی(علیه‌السلام) فرمود: پیش از این كه هوا گرم شود، حسن و حسین را به خانه بر نمی‌گردانی؟ علی(علیه‌السلام) فرمود: وقتی از خانه بیرون آمدم، غذایی در خانه نداشتیم، صبر كنید تا قدری خرما برای فاطمه تهیه كنم. من با این یهودی قرار گذاشته‌ام كه در برابر هر سطل آب، یك دانه خرما بگیرم. پس از مدتی، علی(علیه‌السلام) با مقداری خرما به خانه برگشت.( ذخائر العقبی: ج 1، ص 49)علی(علیه‌السلام) با این كارها رنج‌های همسرش را جبران می‌كرد، فاطمه(سلام‌الله‌علیها) در حساس‌ترین صحنه‌ها نیز شوهر خویش را تنها نگذاشت و دوشادوش او برای اعتلای اسلام تلاش كرد. یكی از این صحنه‌ها، جنگ و جهاد بود. نخستین حضور زهرا(سلام‌الله‌علیها) در جهاد پس از ازدواج، شركت در غزوه‌ی احد بود، درگیر و دار غزوه احد و در حالی كه دشمن به سبب سهل انگاری پاسداران تنگه احد به مسلمانان هجوم آورده بودند، دندان و لب مبارك رسول خدا(صلی الله علیه و آله) مجروح شد. در جنگ احد، 14 زن از جمله فاطمه(سلام‌الله‌علیها) دختر رسول خدا(صلی الله علیه و آله) حضور داشتند كه آب و غذا می‌بردند، زخم‌ها را مداوا می‌كردند و به مجروحان آب می‌دادند. فاطمه(سلام‌الله‌علیها) از گروه زن‌ها خارج شد و چهره پدر را خونین دید. زخم پیامبر(صلی الله علیه و آله) را شست و شو می‌داد و علی(علیه‌السلام) با سپر آب می‌ریخت. هنگامی كه فاطمه(سلام‌الله‌علیها) دید خون بند نمی‌آید، قطعه حصیری برداشت و سوزانید و آن را بر زخم گذاشت تا از خون ریزی پیش‌گیری كند. (مغازی: ج 1، ص 250( ،پس می‌توان نتیجه گرفت كه هر كدام از این همسران مهربان در نهایت صبر و متانت، افزون بر انجام كارهای خود، كمك و مددكار یكدیگر بودند. آنان الگوی جاودانه‌ای برای همسرداری گشتند كه تا امروز، هیچ نظیری برای آن نمی‌توان جست.
5ـ پرورش فرزندان
زهرا(علیهاسلام) و علی(علیه‌السلام)، این دو همسر مهربان كه خود تجسم عینی پرورش اسلامی به دست آموزگار بزرگ تعلیم و تزكیه؛ پیامبر اسلام(صلی الله علیه و آله) بودند، فرزندان خویش را به گونه‌ای پرورش می‌دادند كه بنابر شرایط و اوضاع زمانه، بتوانند رهبری امت را در دست بگیرند. حسن و حسین، زینب، ام كلثوم (علیهم السلام)، گل‌های وجود زندگی علی و زهرا (علیهما السلام) بودند كه آنان چنان پرورش یافتند كه هر كدام، آموزگار جاودان انسان‌ها شدند. و این ممكن نبود مگر با همكاری، همیاری و هم فكری این دو همسر گران قدر. حسن(علیه‌السلام) و حسین(علیه‌السلام)، پس از پدر، مسئولیت امامت امت را بر عهده گرفتند. زینب و كلثوم نیز پیام ناب اسلام و تشیع را در اوج ظلمت‌ها به گوش خفتگان جامعه رساندند. بدین گونه هر صفحه‌ای از زندگی آنان، سرفصل نوینی را در اسلام گشود و این در پرتو پرورشی بود كه از پدر و مادر خویش آموخته بودند. برای علی(علیه‌السلام) و فاطمه(سلام‌الله‌علیها) چه سعادتی و افتخاری بهتر از این كه پیامبر(صلی الله علیه و آله) درباره فرزندانشان فرمود: «الولد ریحانة و ریحانتای: الحسن و الحسین» فرزند، ریحانه است و ریحانه من، حسن و حسینند. یا در جای دیگر فرمود: «الحسن و الحسین سید الشباب اهل الجنة»؛ حسن(علیه‌السلام) و حسین(علیه‌السلام)، سرور جوانان اهل بهشت هستند. (بحارالانوار: ج 43، ص264)
6 ـ سبك بودن مهریه
بهترین مرد و بهترین زن جهان با هم پیوند زناشویی بستند، در حالی كه بیش‌ترین بهایی كه برای مهریه زهرا گفته شده، 500 درهم است. آری، اسلام محمدی(صلی الله علیه و آله) نه تنها مهر فراوان را نشانه ارزش و بزرگی زن نمی‌داند، بلكه بر عكس، فراوانی مهر را نشانه شومی یك زن می‌شمارد. چنان كه امام صادق(علیه‌السلام) می‌فرماید: شومی زن به فراوانی مهر و عقیم بودن اوست (وسائل الشیعه: ج 15، ص 9.( پیامبر اكرم(صلی الله علیه و آله) دختر دردانه و محبوبش را به مهریه‌ای اندك، شوهر داد تا این سیره در میان مسلمانان گسترش یابد، هر چند متأسفانه این گونه نیست. همچنین می‌بینیم پیامبر(صلی الله علیه و آله)از شمشیر، زره و شتر كه دامادش، علی(علیه‌السلام) برای مهریه زهرا(سلام‌الله‌علیها) در نظر داشت، تنها به زره بسنده كرد. و شمشیر و شتر را كه وسیله جهاد و زندگی بود، برای علی(علیه‌السلام) باقی گذاشت. این نكته نیز نشان می‌دهد كه اسلام، بر حداقل مادیات تأكید دارد، نه حداكثر. در دیدگاه اسلامی، كم توقعی باید سرلوحه زندگی خانواده‌ها، قرار گیرد.
7ـ جهیزیه به اندازه‌ی نیاز
یكی از مشكلات خانواده‌های امروزی برای ازدواج دخترانشان، فراهم آوردن جهیزیه است. این پدیده كه جنبه مدگرایی و چشم و هم چشمی نیز به خود گرفته است، گاهی به درگیری، اختلاف و كشمكش‌های اقتصادی میان خانواده‌ها می‌انجامد. چنین وضعیتی را با جهیزیه فاطمه‌(سلام‌الله‌علیها) و علی(علیه‌السلام) مقایسه كنید. پیامبر اكرم(صلی الله علیه و آله) برای عروسی دخترش ـ كه عصمت كبرای الهی و سرور زنان دو جهان است ـ از محل فروش یك سوم بهای زره علی(علیه‌السلام) جهیزیه‌ای بسیار ساده و آبرومند فراهم آورد، به گونه‌ای كه شگفتی همگان را برانگیخت. پیامبر(صلی الله علیه و آله) با شوهر دادن دختر خویش و چگونگی این پیوند می‌خواست فرهنگ و سنتی نوین در اندازد و بر روی همه اندیشه‌های غلط مادی، خط بطلان بكشد. به راستی، اگر پیامبر(صلی الله علیه و آله) جهیزیه فراوان و گران بها را مایه ارزش مندی زن می‌دانست، آیا هیچ گاه حاضر می‌شد كه برای دخترش كه از همه‌ی دنیا برایش عزیز‌تر بود، وسایل اندك آن هم سفالین بخرد؟ آری، با به كار بستن چنین روش پسندیده‌ای، می‌توان امید داشت كه گره بسیاری از مشكلات امروزی ما گشوده شود.
8ـ جشن عروسی و دوری از گناه
محفل عقد و عروسی باید محل نزول فرشتگان الهی باشد، چنان كه درباره عروسی علی (علیه‌السلام) و زهرا(سلام‌الله‌علیها) گفته‌اند: در شب زفاف فاطمه، جبرئیل و میكاییل و اسرافیل به همراه هفتاد هزار فرشته نازل شدند. (كشف الغمه: ج 1، ص 496)، محفل‌هایی كه مالامال از لعب و لهو و حرام و دیگر مسائل غیر شرعی و اخلاقی است، مورد تأیید اسلام نیست. در چنین محفل‌هایی نه تنها فرشتگان الهی فرود نمی‌آیند، بلكه برپا كنندگان در آن به خشم الهی گرفتار می‌شوند. علی(علیه‌السلام) و زهرا(سلام‌الله‌علیها) در مسجد ـ خانه‌ی خدا ـ با شنیدن خطبه پیامبر بزرگ اسلام، زندگی مشترك خود را آغاز كردند. در این مراسم، فرشتگان فوج فوج وارد مسجد می‌شدند و به یكدیگر تبریك و تهنیت می‌گفتند. بسیار مایه تأسف است كه مسلمانان از این مراسم پرفیض و بركت، سرمشق نمی‌گیرند. هر چند كسی نمی‌تواند به پای برگزار كنندگان آن مراسم برسد، ولی دست كم شایسته است محفل‌های عروسی پیروان این بزرگان از لهو و لعب و كردار و گفتار نامشروع و حرام، تهی باشد.
9ـ سادگی با خوشحالی منافات ندارد
برنامه ریزی چنین محفل با بركتی نیز آموزنده است. این مراسم با شكوه و معنوی، به سادگی و بدون هزینه‌ی اضافی برگزار شد، به گونه‌ای كه جابر می‌گوید: ما در عروسی علی(علیه‌السلام) و فاطمه(سلام‌الله‌علیها) ـ كه خداوند از هر دو خشنود باشد ـ حاضر بودیم و هیچ عروسی بهتر از آن عروسی ندیدیم.( فاطمة الزهرا(سلام‌الله‌علیها) من المهد الی اللحد: ص 190)، پس مراسم عروسی را می‌توان در عین سادگی و كم خرجی، با برنامه‌ریزی مناسب، برپا كرد و در این راه، مراسم عروسی علی(علیه‌السلام) و فاطمه(سلام‌الله‌علیها) الگوی مناسبی خواهد بود.
10ـ بی تكلفی
برگزاری مراسم عقد و عروسی، به روزها و ماه‌ها برنامه ریزی نیاز ندارد، بلكه با كمی دقت می‌توان در چند روز، همه امور آن را سامان داد. پیامبر چون از تمایل علی(علیه السلام) برای بردن همسرش به خانه برای آغاز زندگی مشترك آگاه شد، به او فرمود: امشب یا فردا شب، فاطمه را به خانه‌ات می‌فرستم و ترتیب كارها را خواهم داد. (فاطمة الزهرا(سلام‌الله‌علیها) من المهد الی اللحد: ص 187) بدین ترتیب، همه این كارها در یك شبانه روز به سامان رسید و علی(علیه‌السلام) و فاطمه(سلام‌الله‌علیها) زندگی مشترك خود را آغاز كردند.
این مسائل تنها گوشه ای بود از الگوهای زندگی امام علی و حضرت زهرا (علیهما السلام) كه انشاءالله درسی باشد برای همه ما.
منبع : پرسمان


حضرت فاطمه بعد ازدواج با امام علی چه جوری رفتار میكرده رفتارش با امام علی چه جوری بود كه اینقدرزندگیشون خوب بود ه وهم دیگه رو دوست داشتن یك زن با همسر خودش چه جوری باید رفتار كنه