  





حضور اجتماعی زناناگر در آیات و روایات اسلامی مطالعه و تعمق داشته باشیم به این اصل مسلم می رسیم که اسلام احیاگر شخصیت زن و حافظ كرامت انسانی اوست، اسلام به زن مانند مرد استقلال اقتصادی داده است اسلام به زن همانند مرد حقوق اجتماعی قایل است و زن مانند مرد می‏تواند با رعایت قوانین و مقررات اسلامی در فعالیت‏های اجتماعی و اقتصادی و سیاسی و فرهنگی شركت كند بلكه در بسیاری از موارد، شركت زنان در جامعه و به عهده گرفتن مسؤولیت‏های عمومی مانند مردان واجب است مانند تصدی امور بانوان در جامعه و امر به معروف و نهی از منكر البته شركت در فعالیت‏های عمومی و به عهده گرفتن مسؤولیت‏ها در صورتی امر مثبت و سازنده است كه در چارچوب مقررات الهی و دین باشد.
زیرا معیار در فعالیت‏های فردی و عمومی حفظ ارزش‏های اسلامی و تقوا است و در این فرقی بین زن و مرد وجود ندارد. متفكر شهید استاد مطهری در این مورد می‏فرمایند: «آن چه موجب فلج كردن نیروی زن و حبس استعدادهای اوست حجاب به صورت زندانی كردن زن و محروم ساختن او از فعالیت‏های فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی است و در اسلام چنین چیزی وجود ندارد. اسلام نه می‏گوید كه زن از خانه بیرون نرود و نه می‏گوید حق تحصیل علم و دانش ندارد بلكه علم و دانش را فریضه مشترك زن و مرد دانسته است و نه فعالیت اقتصادی خاصی را برای زن تحریم می‏كند، اسلام هرگز نمی‏خواهد زن بیكار و بی‏عار بنشیند و جوری عاطل و باطل درآید، پوشانیدن بدن به استثناء وجه و كفین مانع هیچ گونه فعالیت فرهنگی و اجتماعی یا اقتصادی نیست. آن چه موجب فلج كردن نیروی اجتماع است آلوده كردن محیط كار به لذت‏جویی‏های شهوانی است‏».
 3-سخن حضرت زهرا –ع- در واقع بیانگر بهترین حال عفاف برای زنان است و به تعبیر دیگر وضعیت و حالت آرمانی و ایده آل را معرفی کرده اند که جامعه اسلامی باید به سمت و سوی تحقق بخشیدن به آن پیش برود . حال اگر این حالت ایده آل به دلیل فراهم نبودن زمینه و شرایط لازم فراهم نبود باید درجه و رتبه ای نزدیک به آن را رعایت نمود .
 4- در این سخن نورانی حضرت زهرا –ع-بهترین وضعیت رعایت عفاف معرفی شده است ولی در عین حال گاهی موضوعاتی مهم تر و با اهمیت تر با این حالت و وضعیت تزاحم پیدا می کند و چون مهم است بر آن مقدم می شود و خود زهرای مرضیه –ع- نیز برای انجام وظیفه الهی و سیاسی و اجتماعی خود و دفاع از اسلام و ولایت در بحرانی ترین اوضاع جامعه اسلامی در مسجد حضور یافت و با سخنرانی کوبنده و روشنگر خود توطئه منافقین و بد خواهان را افشا نمود و از حق و ولایت جانانه دفاع نمود و در عین حال حد کامل حجاب و عفاف ایلامی را رعایت نمود و در حالی که زنان بنی هاشم و کنیزان آن حضرت دورش را حلقه کرده بودند در این صحنه حضور یافت . از این رهگذر است كه فاطمه زهرا(س) می‏فرماید: صلاح زنان در این است كه طوری زندگی نمایند كه نه مردان بیگانه را ببینند و نه چشم بیگانگان بدان بیفتد و الا خود فاطمه زهرا(س) در متن مسائل سیاسی اجتماعی قرار داشت و همواره از حق و اسلام و اهل بیت دفاع می‏كرد بعد از رحلت پیامبر(ص) در آن شرایط حساس و دشوار بحرانی كه فتنه و دشمن تمامیت اسلام و قرآن را تهدید می‏كرد. فاطمه زهرا بود كه با شركت خود در صحنه سیاسی واجتماعی از مقام ولایت و رهبری دفاع می‏كرد.
 5- با توجه به مطالب فوق دیدگاه حضرت زهرا(س) در مورد حضور زن در صحنه‏های اجتماعی و سیاسی روشن می‏شود. اگر از فاطمه زهرا(س) نقل شده ویژگی زن مسلمان این است كه نه مرد نامحرم او را ببیند و نه او مرد نامحرم را ببیند هرگز به معنای انزوا و گوشه‏نشینی زن مسلمان نیست بلكه یا منظور این است كه در فعالیت‏های اجتماعی باید آن چنان مقررات اسلامی را رعایت كند كه موجب نگاه حرام نامحرمان نشود وبالعكس و یا به آن معناست كه در مدیریت امور بانوان خود زنان باید عهده‏دار باشند تا نیازی به تماس با مرد نامحرم نباشد.
 6- اگر كمی دقیق‏تر بیندیشیم این سخن حضرت زهرا(س) بهترین الگو برای دنیای امروز است و چند كاركرد اساسی دارد:
 الف- تأمین سلامت و بهداشت معنوی جامعه.
 ب- رشد و استقلال و خودكفایی جامعه زنان. زیرا اگر قرار باشد زن را مردان نامحرم نبینند، لازمه‏اش این است كه آنان دارای خودكفایی علمی در امور لازم خود مانند پزشكی و... باشند و این بهترین عامل رشد جامعه زنان است. پس دور بودن از نامحرم به معنای گوشه‏نشینی نیست، بلكه فعالیت و تلاش علمی و عملی و رسیدن به خودكفایی است.
 7- حدیث مطرح شده، در کتب اربعه (کتاب های چهار گانه) حدیثی شیعه وجود ندارد. اما در برخی از منابع بعدی؛ مانند دعائم الاسلام و مناقب ابن شهر آشوب حدیثی با همین مضمون، البته بدون سند و به صورت خلاصه ذکر شده است. بنابر این، از آن جا که این حدیث در متون اولیه روایی نیامده، و در موارد دیگر نیز بدون سند ذکر شده است؛ لذا طبیعی است که از نظر سندی قابل اعتماد نباشد، ولی در عین حال متن آن با آموزه ها و تعالیم معتبر دینی ما سازگار است.
 از این روایت، حرمت حضور زنان در اجتماع برداشت نمی شود؛ چرا که آنچه در متن روایت آمده، با سیره و منش خود حضرت زهرا (س) مخالف است؛ به این دلیل که آن حضرت در مواقع لزوم و ضروری در اجتماع حاضر می شده، و هم او مردان را می دیده و هم آنان او را می دیدند.
 بنابر این، حدیث در مقام بیان این حکم شرعی نیست که به هیچ وجه زنان و مردان مجاز به گفت و گوی با هم نیستند و یا مجاز نیستند همدیگر را ببینند، بلکه در مقام بیان یکی از ارزش های اخلاقی است، و آن این که تا جایی که امکان دارد، باید ارتباط و برخوردهای روز مره میان مردان و زنان نامحرم به حداقل ممکن برسد. دختر رسول خدا –بر فرض صحت این انتساب- می خواهد به زنان مسلمان بگوید که بدون دلیل و برای کارهای جزئی و پیش پا افتاده و بدون جهت راهی مراکز عمومی نشوند، در کوچه و بازار و... در معرض دید نا محرم حضور پیدا نکنند که این در شأن و مقام زنان مسلمان نیست.منبع:پرسمان


از حضرت زهرا سلام الله علیه نقل شده که بهترین زنان آنانی هستند که نه مرد آنها را ببیند و نه آنها مردی را ببینند. در این زمینه توضیح دهید؟
