 طبق برخی روایات وارده از اهل بیت (ع) دعا خود جزء قضا و قدر الهی بوده می تواند بر دیگر قضاها که حتمی نیز شده اند تأثیر گذاشته آن قضا را به قضای دیگری برگرداند. رسول اکرم (ص) فرمودند: « الدّعاء جُند من أجناد اللَّه مجنّد یردّ القضاء بعد أن یبرم: دعا سپاهى از سپاهیان مجهز خداست که قضا را بر می گرداند بعد از آنکه حتمی شده باشد.» (نهج الفصاحة ،ص 485) تأویل رویای صادقه نیز از دو حال خارج نیست یا قضای حتمی است یا قضای غیر حتمی که در هر دو حال با به خواست الهی با دعا و صدقه قابل رفع خواهند بود.
2. امّا تشخیص این که چه رویایی صادقه است و چه رویایی صادقه نبوده تسویلات نفس یا تحزینات شیطان است با افراد بی اطّلاع از علم تعبیر خواب نیست. تشخیص چنین اموری با اهل فنّ است. چون چه بسا انسان در خواب چیزی ببیند که ظاهرش عقوبت و خطرناک جلوه کند ولی تعبیرش خوش باشد و بلعکس ممکن است کسی خوابِ به ظاهر خوش آیندی ببیند ولی تعبیر آن بد باشد. برای مثال یکی از خلفای عبّاسی امیرالمومنین (ع) را در خواب دید که وسط آتش ایستاده است.
او چنین گمان نمود که این خواب دلیل بر عدم حقّانیّت آن بزرگوار است لذا خوشحال شد و معبّرین را خبر نمود و بدون اینکه اسم ببرد گفت کسی را دیدم که داخل آتش بود. معبّران از تعبیر خواب عاجز شدند تا اینکه معبّر توانایی گفت: یا امیر آنکه در خواب دیده ای یا پیامبر بوده یا وصّی پیامبر. خلیفه با تعجّب پرسید دلیل تو چیست؟ گفت دلیلم این آیه ی قرآن کریم است که می فرماید: « إِذْ قالَ مُوسى‏ لِأَهْلِهِ إِنِّی آنَسْتُ ناراً سَآتیكُمْ مِنْها بِخَبَرٍ أَوْ آتیكُمْ بِشِهابٍ قَبَسٍ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ . فَلَمَّا جاءَها نُودِیَ أَنْ بُورِكَ مَنْ فِی النَّارِ وَ مَنْ حَوْلَها وَ سُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ الْعالَمینَ ـ: [یاد آر] هنگامى را كه موسى به خانواده‏ى خود گفت: من آتشى دیدم، به زودى براى شما خبرى از آن خواهم آورد یا شعله ی آتشى براى شما مى‏آورم تا گرم شوید. چون نزد آن آمد، ندایى برخاست كه: مبارك باد آن كه در آتش است و آن كه در اطراف آن است ، و منزه است خدا پروردگار عالمیان.» (نمل:7،8)
نیز کسی نزد ابن سیرین آمده گفت در خواب صدای اذان شنیدم . ابن سیرین گفت وی را بگیرد که دزد است. لحظاتی بعد کسی دیگر آمد و عین همان خواب را نقل نمود. گفت: به زودی به سفر حجّ خواهی رفت.
اطرافیان گفتند: چگونه یک خواب را دو گونه تعبیر می کنی؟ گفت: اوّلی قیافه ی فاسدان را داشت لذا مصداق این آیه بود که : « فَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهازِهِمْ جَعَلَ السِّقایَةَ فی‏ رَحْلِ أَخیهِ ثُمَّ أَذَّنَ مُؤَذِّنٌ أَیَّتُهَا الْعیرُ إِنَّكُمْ لَسارِقُون‏ : و هنگامى كه (مأمور یوسف) بارهاى آنها (برادران یوسف ) را بست ، ظرف آبخورى پادشاه را در بارِ برادرش گذاشت؛ سپس موذّنی (ندا کننده ای) صدا زد:«اى اهل قافله، شما دزدید.»» (یوسف:70). امّا شخص دوم قیافه ی صالحان را داشت لذا مصداق این آیه بود که: « وَ أَذِّنْ فِی النَّاسِ بِالْحَجِّ یَأْتُوكَ رِجالاً وَ عَلى‏ كُلِّ ضامِرٍ یَأْتینَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمیقٍ : و در بین مردم برای حجّ فراخوان کن ؛ تا پیاده و سواره بر مركبهاى لاغر از هر راه دورى بسوى تو بیایند »(الحج:27)
لذا باید در تعبیر خواب محتاط بود چرا که چه بسا انسان به سبب تعبیر نادرستی خود را گرفتار پریشان خاطری نماید.
و نیز چه بسا شیاطین از این امر استفاده نموده شخص را دائماً نگران و پریشان سازند. در روایات اهل بیت(ع) نیز توصیه شده که اگر به معبّر ماهری دسترسی ندارید خواب خود را به دیگران نگویید و خود آن را تعبیر به خیر نمایید که چنین خواهد شد.
منبع :پرسمان/معارف

آیا دعا می تواند تعبیر درست از یک رویای صادقه که در آن عقوبتی است را تغییر دهد؟