
کبوتران حرم امام رضا (ع) منادی مهربانی او هستند، کبوترانی که حضورشان را در گوشه و کنار این حرم می‌‌توانی حس کنی، چراکه آن‌ها جز جدایی ناپذیر حرم شده‌اند و سقف سقاخانه‌ها، سرطاق‌‌ها، طاق ‌نماها و گاهی لوسترها و گنبدها را زینت داده‌اند.

این کبوترها آزاد و رهایند و بر بلندای گنبد طلائی حرم دور می ‌زنند و در خانه‌‌ای که صاحبش امام مهربانی‌هاست، هر کجا بخواهند، می‌نشینند.

کمتر دل شکسته‌ای هم هست که طعم شهد شیرین محبت این امام رئوف را نچشیده باشد.

از هر کجا که آمده باشی و در طلب هرچه باشی، وقتی گام در طلب علی بن موسی(ع) می‌گذاری زمزمه دوستانه را مهربانانه آغاز می‌کند و چنان غرق در گفت و گو می‌شوی که فکر می‌کنی جز تو کسی در محضرش نیست.

این عطوفت، رأفت، مهرورزی، عشق و محبت بی کران بزرگترین هدیه پروردگار مهربان است که قلب بندگان را سرشار و مالامال از عشق و محبت می‌کند تا مسیر عبودیت را با ظرافت، لطافت و عشق ورزی بپیمایند و امام هشتم شیعیان، اوج مظهر نگاه مهرآمیز، عاشقانه و دلنشینی خداوند بوده که شعاع و گستره حرمش کل جهان را در بر گرفته است.

از مهربانی این امام همام هر چه گفته شود باز هم کم است؛ چراکه به گفته مدیر حوزه علمیه امام رضا(ع) گناباد این خصوصیت جزء خلق و خوی ذاتی امام رضا (ع) است.

حجت الاسلام و المسلمین حسین امامی در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا، با اشاره به برخی اخلاقیات امام رضا(ع) اظهار کرد: کمک به مستمندان یکی از بارزترین ویژگی‌های ذاتی این ستاره هشتم فروزان بود به گونه‌ای که در شب‌های تار و به صورت پنهانی اقدام به کمک مستمندان می‌کرد و در منزل نیز در کنار خدمتگذارانش غذا می‌خورد.

وی افزود: از مصادیق رافت و مهربانی امام رضا(ع) حدیث معروفی است که ایشان فرمودند: «هر کس با معرفت مرا زیارت کند من به هنگام سکرات موت، شب اول قبر و در هنگام محکمه قیامت به دیدارش خواهم آمد».

مدیر حوزه علمیه امام رضا(ع) گناباد خاطرنشان کرد: رأفت و مهربانی این امام به صورتی بود که در منابع مختلف نقل شده که امکان نداشت کسی نزد ایشان برود و دست خالی برگردد.

امامی ادامه داد: در کتاب شمس الشموس نقل شده که فردی در راه برگشت از حج به دلیل نداری و فقر امکان برگشت برایش فراهم نبود و نزد امام رضا(ع) رفت و گفت مبلغی به من دهید تا به خانه ام برگردم و این مبلغ را برای شما صدقه خواهم داد اما امام رضا(ع) این مبلغ را دادند و فرمودند نیازی به پرداخت آن به عنوان صدقه نیز نیست.
  
دانش بی کران امام رضا (ع)مدیر حوزه علمیه امام رضا(ع) گناباد تصریح کرد: امام رضا(ع) دارای دانش بی کرانی نیز بود به صورتی که زمانی ایشان در مسجدالحرام می‌نشستند و دانشمندان نیز در همین مسجد به سوالات مردم پاسخ می‌دادند و هرگاه از پاسخ سوالی عاجز می‌شدند به امام رضا(ع) اشاره می‌کردند.

وی با تاکید بر این که مسأله دفاع فرهنگی و علمی از کیان اسلام و جلوگیری منطقی از بدعت‌ها و گمراهی‌ها از ضروریات اسلام است و موجب پاداش‌های عظیم و محبوبیّت‌های بسیار بزرگ در پیش گاه خداوند خواهد شد تأکید کرد: در دوران امام رضا(ع) گروهی با هدف دشمنی ایجاد شبه در اسلام و عظمت خداوند داشتند که امام رضا(ع) در راستای دفاع از اسلام با این گروه برخود سختی داشت و برای ترویج اسلام از هیچ اقدامی فروگذار نبود.

امامی همچنین گفت: در سیره این امام انس با قرآن در جای جای آن دیده می شود و خود این حضرت نیز به صورتی انس با قرآن داشتند که هر سه روز یکبار قرآن را ختم می‌کردند و قرآن را کتاب هدایت گر، سرچشمه حیات و مایه عزّت می‌دانستند.

مدیر حوزه علمیه امام رضا(ع) گناباد با بیان اینکه آن حضرت در تمام عرصه‌های زندگی به ویژه عرصه سیاسی آن حضرت رفتاری کاملا حکیمانه و خردورزانه داشت، عنوان کرد: پذیرش ولایت عهدی در دوران امامتش یک موضع کاملا عاقلانه بود که توانست با آن تمام شیطنت‌ها و نقشه‌های مأمون را خنثی کند.
منبع: ایسنا 


به مهر که می‌رسیم، رأفت و عطوفت مردی غریب فریاد می‌کشد و تمام عاشقانه‌ها تسلیم او می‌شود.