 ماجرای خواندنی فرار 3 ایرانی از اسارت عراقی ها سیدرضا موسوی در گفت و گو با خبرنگار فارس در كرمانشاه اظهار داشت: 6 ماه و 10 روز اسیر بودم و عراقی ها اسرای ایرانی را به نیروهای نظامی خود نشان می دادند.
 موسوی ادامه داد: در مدت اسارت عراقی ها ما را بسیار شكنجه دادند و سختی های زیادی كشیدیم و چند بار قصد داشتیم فرار كنیم كه هر بار به مشكلی برخورد می كردیم.
 وی با اشاره به وضعیت بهداشتی نامناسب در دوران اسارت، عنوان كرد: محل اسارت ما یك پادگان نظامی بود و در قسمت جنوبی اتاق یك پنجره وجود داشت كه ارتفاع زیادی نداشت و همین موضوع موجب شد نقشه ای برای فرار طراحی كنیم.
 این آزاده خاطرنشان كرد: 30 روز تلاش كردیم تا بین نرده های پنجره فاصله ایجاد كنیم و با دقت خاصی این كار را انجام دادیم تا اینكه عراقی ها پس از اعتصاب غذای اسرای ایرانی، پنجره را با پارچه ضخیم بستند و همین موضوع دید عراقی ها را كم می كرد.
 موسوی گفت: چند سوراخ ریز در این پارچه ایجاد كردیم و حوزه دید ما وضعیت مناسبی پیدا كرد و از 12 نفری كه در آن اتاق بودیم، 10 نفر برای فرار اعلام آمادگی كردند و دو نفر دیگر به دلیل وجود تركش هایی در بدنشان قادر به همراهی ما نبودند.
 وی تصریح كرد: هنگام فرار فقط سه نفر از ما حاضر به فرار شدیم. ساعت حدود سه بامداد بود كه اقدام به فرار كردیم و برنامه ما این بود كه نفر اول از پنجره بیرون رود و نفر بعد تا رسیدن او به زیر یك ماشین ثابت مخابراتی كه چند متر با پنجره فاصله داشت، صبر كند و سپس نفر سوم هم همین كار را انجام دهد.
 موسوی با اشاره به اینكه در زمان هواخوری، نقاط مناسب برای استتار را شناسایی كرده بودیم، گفت: در آخرین نقطه پادگان هر سه نفر به هم رسیدیم و از روی دیوار به داخل ساختمان مجاور پریدیم كه در این هنگام، عراقی ها به سر و صداها شك كردند و با چراغ قوه اطراف را دید می زدند كه ما خودمان را از دید آن ها پنهان كردیم.
 این آزاده افزود: پس از استرس بسیار زیاد از آن محل خارج شدیم و مسیر خود را از طریق خیابان ادامه دادیم و شروع به دویدن كردیم.
 وی ادامه داد: در مسیری كه می دویدیم به یك كیوسك نگهبانی رسیدیم كه ناگهان فهمیدیم نگهبان قصد بیرون آمدن دارد. نگهبان هنگام بیرون آمدن با چراغ داخل كیوسك برخورد كرد و آتش كیوسك را در بر گرفت و در این فرصت ما به سرعت دور شدیم.
 موسوی عنوان كرد: بعدها كه سایر اسرا آزاد شدند فهمیدیم عراقی ها ساعت 9 صبح افراد را به صورت گروه های سه نفری برای رفتن به دستشویی بیرون برده و متوجه كم شدن سه نفر شده بودند.
 وی با اشاره به شكنجه اسرا توسط عراقی ها برای گرفتن اطلاعات فراری ها اعلام كرد: با فرار ما سه نفر، بال گردهای عراقی از بالا اعلامیه هایی پایین می ریختند كه فرار ما را اعلام می كرد و در این اعلامیه ها عكس ما با تعیین جایزه یك هزار دینار برای دست گیری ما وجود داشت.
 موسوی تصریح كرد: رادیو عراق از فرار سه جاسوس ایرانی خبر داده بود و ما چند شبانه روز پیاده راه رفتیم تا اینكه یكدیگر را گم كردیم.
 وی ابراز داشت: هفت شبانه روز طول كشید تا من به مرز ایران رسیدم و نفر دیگر 11 شبانه روز و نفر سوم 18 شبانه روز را سپری كرده تا به مرز ایران رسیده بودند و هر كدام ماجراهایی را تجربه كردیم.
 موسوی گفت: وقتی به مرز ایران رسیدم توسط ضدانقلاب دوباره اسیر شدم و شكنجه های زیادی به من دادند، اما ماجرا را برای آن ها عنوان نكردم و گفتم مشكلات خانوادگی در ایران داشته ام و برای رهایی از آن ها به عراق فرار كردم، اما در عراق هم نتوانستم بمانم و الان تصمیم گرفته ام به ایران بازگردم.
 وی با بیان اتفاقات رخ داده در زمان اسارت در دست ضدانقلاب، ادامه داد: افراد ضدانقلاب بالاخره حرفم را باور كردند و راهی ایران شدم و هیچ پولی نداشتم.
 موسوی عنوان كرد: با سختی های زیاد به شهرم رسیدم و یك هفته در خانه ما شادی و پای كوبی برقرار شد، سپس اطلاعات مناسب و مطلوبی در اختیار نیروهای خودی گذاشتم.منبع:فاتحان


 

6 ماه اسیر عراقی ها بودم و پس از تحمل شكنجه های بسیار به همراه دو نفر دیگر از اسرا به ایران فرار كردم.
