
اختلال شخصیت خودشیفتگی که به صورت بزرگ نمایی خیالی و یا حتی در رفتار فرد وجود دارد، باعث می شود فرد دوست داشته باشد که دیگران آن‌ها را تحسین کنند و معمولا این افراد همدلی خاصی با دیگران ندارند.

این افراد رفتار‌های کاملا مغرورانه و پر از تکبر دارند و فرد خودشیفته از فرهنگ هنجار موجود در جامعه‌ی خود منحرف شده است.

افراد خودشیفته خودشان را برتر از دیگران می‌دانند و یکی از دلایل خودشیفتگی، والدین سرد و بی عاطفه است که موفقیت‌های کودک را تحسین نکردند.

این افراد نیازمند احترام هستند و گاهی نیاز به احترام را به عنوان خودشیفتگی قلمداد می‌کنیم به همین دلیل در ابتدا باید مطمئن شویم همسرمان علائم خودشیفتگی را به صورت قطعی دارد یا نه.

همسر خودشیفته همیشه به دنبال برتر نشان دادن خودش است؛ هنگامی که طبق برنامه‌های تعیین شده کارهایش انجام نشود همسرخود را مقصر می‌داند.

همسران خودشیفته شنودگان خوبی نیستند چرا که ترجیح می‌دهند خودشان حرف بزند و توجه دیگران را جلب کنند.

افراد خودشیفته با همسران خود همدلی زیادی ندارند و به احساسات آنها توجهی نمی‌کنند و به زمانی که همسر خود را ناراحت کنند عذر خواهی نمی‌کنند، حتی فرد خودشیفته تلاشی برای خوشحال کردن همسرش نمی‌کند.

همسران خودشیفته به هنگام مشاجره تحقیر آمیز رفتار می‌کنند و سعی در کوچک شمردن همسر خود دارد همچنین افراد خودشیفته در هنگام اختلافات خانوادگی مرز‌های احترام را نگه نمی‌دارند.

رفتار‌های فرد خودشیفته باعث آزار همسرانشان می‌شود، اما همسران این افراد در برخورد با این آنها باید عزت نفس خود را حفظ کند و اعتماد به نفس خود را از دست ندهند.

همسران افراد خودشیفته باید رفتار‌های منفی همسر خود را انعکاس دهند و حتی رفتار‌های مثبت آن‌ها را نیز تایید کننذ و زوج باید از مشاور در این حیطه کمک بگیرند و مهارت‌هایی که روانشناس به آن‌ها آموزش می‌دهند را اجرا کنند.

مهم‌ترین مسئله به همسران افراد خودشیفته، عدم تهاجمی و تدافعی رفتار کردن است اگر افراد خودشیفته احساس نا امنی کنند ممکن است رفتار‌های پرخطر از خود نشان دهند.

منبع: باشگاه خبرنگاران جوان
همسران افراد خودشیفته در برخورد با این افراد باید عزت نفس خود را حفظ کند و اعتماد به نفس خود را از دست ندهند.
