راهنمایی كسانی را كه جذب فرقه نقشبندی شدن چگونه است؟مقدمه:فرقه نقشبندیه یكی از فرقه های صوفی اهل سنت است. صوفیه فرقه‏هاى مختلفى دارند و نمى‏شود درباره همه آنها یكسان قضاوت كرد؛ طریقه تصوف تقریباً از قرن دوم به صورت یك مسلك معینی درآمده و تا قرن هفتم رو به تكامل بوده و قرنهای 7 و 8 اوج این مكتب است و از قرن نه تاكنون رو به نزول و انحطاط داشته . اگر نگوییم كه تعریف تصوف غیرممكن است باید اعتراف كرد كه بسیار مشكل است. در روشن شدن این مطلب كافی است كه بدانیم كه ابوالمنصور بغدادی حدود 1000 تعریف درباره تصوف جمع آوری كرده، و علت این مطلب این است كه در تصوف در طول تاریخ دگرگونی های بسیار زیادی حاصل شده كه تصوف در اسلام از زهد ابتدائی شروع تا اوج عرفان كه امروزه بعضی عرفان را تكامل یافته تصوف می دانند علاوه بر اینكه در هر دوره در تصوف فرقه های گوناگون كه حتی گاه در مقابل هم بودند پیدا شده اند كه همین مكاتب متعدد گاه متضاد نشان می دهد كه تصوف واقعاً دارای چهارچوب منظم و قابل تعریف نیست و رد كردن آن بصورت مطلق و یا قبول كردنش بنحو مطلق درست نیست لهذا باید آراء و عقاید فرقه خاصی از صوفیه را كه ما شخصاً با آن مواجه هستیم مورد شناخت قرار دهیم تا بتوانیم بصورت مستدل قبول یا رد كنیم. آشنایی از احوال صوفیه و تاریخچه آنها و پیدایش و علل آن در این مقال مختصر نمی گنجد, لهذا برای این كه شما برادر عزیز به صورت كامل پی به حقیقت این فرقه ها ببرید، به منایع زیر مراجعه فرمائید.: 1. تاریخ تصوف , عباسعلی عمید زنجانی 2. عارف و صوفی چه می گوید, جواد تهرانی 3. تصوف و تشیع , هاشم معروف الحسنی , ترجمه : محمد صادق عارف 4. عرفان و تصوف , داود الهامی 5. فلسفه عرفان , دكتر سید یحیی یثربی 6. آشنائی با علوم اسلامی قسمت فلسفه و عرفان , شهید مطهری 7. دین عرفانی و عرفان دینی , علی شیروانی دو – 8-كتاب جلوه حق، تألیف آیت الله مكارم شیرازیاز انجا كه پرداختن تفصیلی در گنجایش این مختصر نیست به چند نكته اشاره میشود :1- در خصوص راهنمائی برای شناخت گروه صوفیه و راهكارهای مقابله با آن ابتداءً باید این نكته را یادآور شوم كه برای این كه ما یك اندیشه و مكتبی را قبول و یا رد كرده و با آن مقابله كنیم ابتداءً باید حقیقت آن اندیشه و مكتب را خوب بفهمیم و در مرحله بعد به نقادی عقل گذارده و اینكه آیا با ضروریات علمی و عقلی منافات دارد یا خیر و در مرحله سوم شخص صاحب مكتب و دین باید ملاحظه كند كه این اندیشه و مكتب آیا با حقایق قطعی دینش همخوانی و سازگاری دارد یا خیر؟ بررسی مكتب تصوف هم از این قاعده مستثنی نیست. 2- یكی از ویژگیهای این فرقه كه همه محققین به آن اعتراف كرده اند التقاطی بودن این مكتب است. بدین معنا كه مبانی خود را از ادیان و مذاهب و اندیشه های گوناگون مانند اسلام، مسیحیت، هندو، بودا، زردشت گرفته و از مزج اینها تصوف ایجاد شده كه همین التقاطی بودن باعث ایجاد تضادهای در درون این مكتب شده،  و باعث شده كه بعضی دعاوی آنها با عقل و بعضی با دین و بعضی با هر دو در تضاد باشد .3- شكستن حریم احكام دین در زمینه های گوناگون و زیر پا نهادن احكام صریح و قطعی شریعت مانند ترك نماز، رقص و سماع، ترك ازدواج، ریاضت كشیهای سخت عزلت و گوشه نشینی، ایجاد خانقاه، خرقه پوشی، خرد كردن شخصیت خود از مشخصات این گروههاست . در ریاضت كشیهای ایشان درباره ابوبكر شبلی از بزرگان صوفیه نقل شده به اول كه به مجاهده دست بر گرفت سالهای دراز نمك در چشم كشیدی تا در خواب نشود و گویند كه هفت من نمك در چشم كرده بود، داستان معروف لُص (دزد) حمام _ كه غزالی از یكی از شیوخ بنام ابن كزینی نقل می كند كه: من زمانی وارد یكی از مناطق شدم و در آنجا حسن سابقه ای پیدا كردم. برای نجات از این حسن شهرت روزی به گرمابه ای رفتم و لباس گرانبهائی را دزدیده از گرمابه خارج شدم مردم دویدند مرا گرفته جامعه های گرانبها از من بركندند پس از این واقعه در میان مردم به دزد حمام مشهور شدم و به این وسیله نفس من راحت شد!! و غزالی هم این عمل را تأیید كرده كه باعث تعجب دانشمند بزرگ ابن جوزی شده كه می گوید آیا هیچ راهی صحیح برای اصلاحی قلب نبود كه به این گونه امور بپردازند و آیا رواست كه مسلمان بر خود نام دزد نهد. اعتقادى فراوانى در بین آنها وجود دارد. به عنوان مثال گروهى از آنها ذكر مى‏گویند؛ ولى نماز نمى‏خوانند و مى‏گویند انسان مى‏تواند به جایى برسد كه نیازى به شریعت نداشته باشد و گروهى دیگر حضرت على(ع) را خدا مى‏دانند و گروهى هم مى‏گویندحضرت على(ع) خدا نیست؛ ولى مخلوق هم نیست و به جاى روزه ماه رمضان فقط سه روز روزه مى‏گیرند و... كه همه اینها مخالف صریح آیات قرآن وادله معتبر شرعى است. . درباره بایزد بسطامی كه در میان صوفیه مقام فوق العاده ای دارد بطوری كه او را سلطان العارفین ملقب كرده اند نقل شده روزی مردی پیش او آمد بایزید گفت: كجا می روی؟ گفت به حج خانه خدا گفت چه داری گفت دویست درهم. گفت: آن را بمن بده كه صاحب عیالم و هفت بار دور یمن بگرد و باز گرد كه حج تو همین است! و بالا تر از این شیخ عطار نقل می كند كه بایزد را گفتند روز قیامت كه می شود مردم در زیر لوای محمد(ص)، جمع می شوند گفت به خدا قسم كه لوای و پرچم من از لوای محمد بزرگتر است، و جمله ما اعظم شأنی كه فقط در حق خداوند متعال سزاوار است گفته شود همیشه ورد زبان او بوده به این معنا كه چه مقامم بالا است و صدها نمونه از این قبیل كفریات از این شخص كه به عقیده خود صوفیها بعنوان بزرگترین صوفی مطرح شده داریم وانگهی صوفیه قائل به شریعت و طریقت و حقیقت در طول هم است به گونه ای كه اگر فردی به حقیقت رسید دیگر نیاز به شریعت را در خود احساس نمی كند. در صورتی كه بنای اهلبیت (ع ) بر این بوده است كه تأكید می كردند بر ظاهر شریعت محمدی (ص ). و خود ظاهر اگر درست باشد به دوستی باطن كمك خواهد كرد - الظاهر عنوان الباطن - و اضافه بر اینها ائمه (ع ) از این تیپ افراد ناراضی بودند چنان كه امام صادق (ع ) در جوابی به سفیان ثوری به این مهم اشاره نمود.البته ممكن است، شخص خاصى از دراویش، هیچ یك از اشكالات ذكر شده را نداشته باشد و مقید به اصول و فروع دین باشد كه در واقع خارج از آن مسلك خواهد بود.5- از نظر نقلی كتابهایی به جمع آوری روایاتی كه درباره صوفیه وارد شده پرداخته اند كه از همه مهمتر 2 كتاب است یكی كتاب حدیقه الشیعه محقق اردبیلی و دیگری كتاب الاثنی عشریه شیخ حر عاملی كه هر 2 از دانشمندان بسیار معروف شیعه هستند. برای نمونه فقط یك حدیث معتبر و صحیح كه در هر 2 كتاب ذكر شده بسنده می كنیم. بزنطی و اسماعیل ابن بزیع از امام رضا(ع) نقل می كنند، قال علی ابن موسی(ع) من ذكر عنده الصوفیه و لم ینكرهم بلسانه و قلبه فلیس منا و من انكرهم فكانما جاهد الكفار بین یدی رسول الله(ص)، امام رضا(ع) فرمود هر كس در نزد او از صوفیه ذكری بشود و به زبان و دل ایشان را انكار ننماید چنین كسی از ما نیست و هر كسی صوفیه را انكار كرد مانند كسی است كه در راه خدا و در حضور رسول خدا(ص) جهاد كرده باشد،. كه به خاطر این روایات و بعضی دعاوی بزرگان این گروه و فتاوای خاص آنها معمولاً علماء و فقهاء شیعه با این فرقه مخالفت كرده و به ابطال عقاید آنان پرداخته اند و در رد عقاید آنان كتاب نوشته اند. اخیرا آیت الله مكارم شیرازی كتابی در رد ایشان نوشته است . 6- بریدن از خلق خدا، گریز از مسؤولیت‏هاى اجتماعى، فاصله گرفتن از قدرت سیاسى جامعه، فرو رفتن در خود با غفلت از اطراف و به اصطلاح رهبانیت، چیزى است كه با طبیعت اسلام سازگار نبوده و نیست. هر چقدر بتوان از عرفان دفاع كرد، از مشى صوفیانه - كه مهم‏ترین ركن آن در عرصه زهد به صورت یك شغل است - نمى‏توان دفاع كرد. امام على«علیه السلام» در رسیدگى به بینوایان، ساده‏زیستى و اجتناب از كمترین لذایذ دنیوى، اجراى عدالت و حفظ و رعایت بیت‏المال، اخلاق نیكو و ایثار، سخاوت، صلابت، شجاعت، عبادت و درایت سرآمد روزگار بود؛ با این حال در صحنه سیاست و كارزار حضور دائمى و همیشگى داشت. او خود مدت كوتاهى متصدى امر حكومت گشت و در زمان‏هاى دیگر، كه در كنار بود همچون ناظرى دقیق، اعمال حاكمان را تحت نظارت داشت. او هیچ‏گاه به زهد به عنوان یك شغل _ كه باعث كنار گذاشتن دیگر مسولیت ها گردد _ نمى‏نگریست.لهذا گرچه ممكن است بعضی گفته های آنها هم خوب و درست باشد ولی غالب مطالب آنها مخالف با عقل و دین و شریعت است .7- دین، داراى سه ركن اساسى است كه ما از آنها به نظام اعتقادى، نظام ارزشى یا اخلاقى و نظام فقهى یاد مى‏كنیم. هیچ دینى بدون سه ركن پیش گفته، تحقق‏پذیر نیست و در شناخت دین، معرفت به هر سه ركن، بایسته و ضرورى است. اگر فردى تنها به یكى از این سه ركن توجه كرده و آن را فراگیرد دانش و نگرش دینى او ناقص خواهد بود. صوفیان با تمامى شعبه‏ها و فرقه‏هاى گوناگون خود، نگرشى یك‏سویه و ناقص به دین دارند و عمده آموزه‏هاى دین را در اخلاق مى‏بینند. حتى در این بخش نیز این آموزه‏ها را به طور كامل از كلمات گهربار ائمه«علیهم السلام» و به خصوص حضرت على«علیه السلام» درنیافته‏اند. نظام فقهى آنان بسیار اندك است و بدعت‏هایى در آن دیده مى‏شود و نظام اعتقادى مستحكم، منسجم و مستدل ندارند.8- مطالعات و تحقیقات در احوال و تراجم و مشایخ صوفیه می نمایاند كه اقطاب و مشایخ اولیه و سرسلسله آنها از میان اهل سنت برخاسته اند. و تا قبل از روی كار آمدن دولت صفویه یك مرشدی نمی توان پیدا كرد كه شیعه و پیرو اهل بیت باشد, (عرفان و تصوف , ص 316, الهامی , داود). در حدیثی از امام حسن عسكری (ع ) نقل شده كه از امام صادق (ع ) پرسیدند ابو هاشم كوفی چگونه آدمی است فرمود: وی شخص فاسدالعقیده ای بوده و او همان كسی است كه مذهبی را بدعت گذارد كه آن را تصوف می نامند و وی این مذهب را پناهگاهی برای عقیده زشت و ناپسند خود قرار داد.9- باید نیك دانست بهترین بستر برای رشد و تهذیب و سلوك و مجاهده نفسانی تعالیم اسلام است كه در متون دینی - قرآن , سنت نبوی , و احادیث اهل بیت (ع ) - آمده است و قرآن و عترت برای هر سالك الی الله دستگیره محكم و چراغ پرفروغ است . و از انوار عرفان التقاطی متصوفه بی نیاز می سازد. .ابن عربی كه در عرفان اسلامی جایگاه والایی دارد می گوید:”. حقیقت عین شریعت است وی تصریح می كند: هر كه از شریعت فاصله بگیرد، اگر تا آسمان هم بالا رفته باشد به چیزی از حقیقت دست نخواهد یافت!... حقیقت عین شریعت است. شریعت مانند جسم و روح است كه جسمش احكام است و روحش حقیقت”.(مجله معرفت، شماره 35)علامه طباطبایی دراین باره فرموده اند: اینكه از بعضی شنیده شده است كه میگویند سالك پس از وصول به مقامات عالیه و وصول به فیوضات ربانیه، تكلیف از او ساقط میگردد، سخنی است كذب و افترایی است بس عظیم؛ زیرا رسول اكرم (ص) با این كه اشرف موجودات و اكمل خلایق بودند، با این حال تا آخرین درجات حیات تابع و ملازم احكام الهیه بودند. بنابراین سقوط تكلیف به این معنی دروغ و بهتان است.ایت الله بهجت در فرمایشی عمیق این مهم را اینگونه یاداور شدند: مگر میشود راهی برای رسیدن به خداوند باشد و انرا خداوند از طریق پیامبرانش به مردم نرسانده باشد؟)لازم به ذكر است اگر قرار باشد راه رسیدن به خداوند جدای از احكام باشد در ان صورت فلسفه احكام و حكمت اوامر شارع بی جواب خواهد بود .10- نكته قابل ذكر این كه انجام برخی كارهای به ظاهرعجیب توسط گروه های اشاره شده ، محصول پرورش توانایی ها و مهارتهایی در خودشان است. آنها با تمرین و انجام برخی از ریاضت ها به چنین مهارت هایی دست می یابند و هیچ ارتباط خاصی با گفتن ذكر كلمه هو ندارد و با اموری چون كرامات اولیای خدا و معجزه امامان و پیامبران تفاوت ماهوی دارد. شاهد بر این مطلب این است كه بسیاری از دیگر فرقه های صوفیه هستند كه این اذكار را مرتب بر زبان تكرار می كنند ولی فاقد چنین مهارت ها و توانایی هایی هستند .11- در مورد بخش اخر سوال باید گفت وظیفه ما در مرحله اول تقویت بنیه فكری خود ، در مرحله بعد اگاه سازی دیگران است . البته باید توجه داشت مشاجره و درگیری لفظی و یا فیزیكی با این گروهها مناسب نیست ، چرا كه مذهب شیعه دارای پشتوانه ای محكم ، واز منطقی قوی برخوردار است بنابر این بهترین روش مقابله با انها ، مقابله فكری است.منبع:پرسمان
در تصوف در طول تاریخ دگرگونی های بسیار زیادی حاصل شده كه تصوف در اسلام از زهد ابتدائی شروع تا اوج عرفان كه امروزه بعضی عرفان را تكامل یافته تصوف می دانند علاوه بر اینكه در هر دوره در تصوف فرقه های گوناگون كه حتی گاه در مقابل هم بودند پیدا شده اند كه همین مكاتب متعدد گاه متضاد نشان می دهد كه تصوف واقعاً دارای چهارچوب منظم و قابل تعریف نیست .