کاهش میل جنسی در مردان نسبت به زنان کمتر شایع است. اما کاهش میل جنسی در مردان برای آن‌ها آزاردهنده‌تر از همین پدیده در زنان است. احساسات مردان درباره خودشان و مردیشان ارتباط نزدیکی با فعالیت جنسی دارد. چند روش، از جمله بعضی روش‌های دارودرمانی‌ها و بعضی درمان‌های غیردارویی برای درمان کاهش میل جنسی وجود دارد. 

عللکاهش تستوسترون
تستوسترون یک هورمون مهم مردانه است. تستوسترون در مردان عمدتاً در بیضه‌ها تولید می‌شود. تستوسترون مسئول ساخت عضلات و توده‌های استخوان و تحریک تولید اسپرم است. همچنین سطح تستوسترون عاملی مؤثر در ایجاد انگیزه جنسی نیز هست. زمانی که سطح تستوسترون شما کمتر از 300 تا 350 نانوگرم در دسی لیتر (ng/dL) باشد، شما دارای تستوسترون پایین هستید. زمانی که سطح تستوسترن شما کاهش پیدا می‌کند، میل جنسی شما نیز کم می‌شود.

داروها
ممکن است مصرف داروهایی خاص سطح تستوسترون را کاهش دهد که این به نوبه خود منجر به کاهش میل جنسی می‌شود. به عنوان مثال، ممکن است مهارکننده‌های ACE و مسدودکننده‌های گیرنده‌های بتا مانع از انزال و نعوظ شوند.

سندروم پاهای بی‌قرار (RLS)
سندرم پاهای بی‌قرار (RLS)، میل شدید به حرکت دادن غیرقابل کنترل پاهاست. یک تحقیق نشان داد که در مردان مبتلا به RLS، خطر بروز اختلال در نعوظ نسبت به مردان بدون RLS بیشتر است. اختلال در نعوظ (ED) زمانی پدید می‌آید که فرد نتواند نعوظ داشته باشد یا آن را حفظ کند.

افسردگی
افسردگی همه ابعاد زندگی فرد را تغییر می‌دهد. افراد مبتلا به افسردگی، دچار کاهش یا عدم علاقه به فعالیت‌هایی که قبلاً برایشان لذت‌بخش بوده، از جمله ارتباط جنسی، می‌شوند. همچنین علت کاهش میل جنسی از عوارض جانبی بعضی از داروهای ضدافسردگی به ویژه مهارکننده‌های برگزیده‌ی بازجذب کننده‌ی سروتونین (SSRI) است.

بیماری مزمن
زمانی که در اثر یک بیماری جسمی مزمن، مثل یک درد مزمن، احساس ناخوشی می‌کنید، ممکن است ارتباط جنسی از فهرست اولویت‌هایتان حذف شود. بیماری‌های خاصی مثل سرطان ممکن است تولید اسپرم را در شما کاهش دهند زیرا بدن شما فقط می‌خواهد روز را به پایان برساند.

مشکلات خواب

یک مطالعه نشان داد که مردان مبتلا به آپنه انسدادی خواب (OSA) سطح تستوسترون پایین‌تری دارند. این پدیده به نوبه خود منجر به کم شدن فعالیت جنسی و کاهش میل جنسی می‌شود. 
در مطالعه مذکور محققین پی بردند که تقریباً نیمی از مردانی که از آپنه شدید خواب رنج می‌بردند، در طول شب سطح تستوسترون خیلی پائینی داشتند.

سالمندی
سطح تستوسترون، که با کاهش میل جنسی ارتباط مستقیم دارد، زمانی که مردان در سن هیجده و نوزده سالگی هستند در بالاترین حد خود قرار دارد. مردان در سنین حدود 60 تا 65 سالگی متوجه تفاوت در کاهش میل جنسی خود نسبت به قبل می‌شوند.

استرس
اگر موقعیت‌های دارای فشار روانی بالا باعث آشفتگی شما شود، ممکن است میل جنسی کاهش یابد. این کاهش به این دلیل است که استرس ممکن است سطوح هورمونی را دچار اختلال کند. در زمان استرس ممکن است شریان‌های شما تنگ شود. این تنگ‌شدگی جریان خون را محدود نموده و به صورت بالقوه باعث ایجاد اختلال در نعوظ می‌شود.

علائمفردی که فاقد میل جنسی است، تمایلی به شروع ارتباط جنسی ندارد. اگر رابطه جنسی آغاز شود، ممکن است کاهش میل جنسی به صورت عدم توانایی در رسیدن به نعوظ نیز خود را نشان دهد. اگر بیمار در مرحله اول اختلال نعوظ، هیچ‌گونه علائم جنسی قبلی و نعوظ کافی شبانه نداشته باشد، احتمالاً علت آن یک مشکل روانی است و مشکل نعوظ نیست. همچنین باید مشخص شود آیا کاهش میل جنسی، مشکلی جدید است یا اینکه فرد همیشه در مورد روابط جنسی چنین احساسی داشته است.

تشخیصاگر علائم تستوسترون پایین، از جمله کاهش میل جنسی، را دارید، پزشک برای تأیید تشخیص ممکن است با یک آزمایش خون ساده سطح تستوسترن شما را بسنجد. پزشکان توصیه می‌کنند آزمایش به هنگام صبح که تستوسترن در بالاترین سطح است، انجام شود.

درماندرمان جایگزین تستوسترون به اشکال مختلفی صورت می‌گیرد. رایج‌ترین درمان کاهش میل جنسی، ژلی است که به صورت موضعی روی پوستتان استفاده می‌کنید.
روش‌های دیگر عبارت است از:
پچ‌های پوستی
تزریق هفته‌ای یک‌بار یا دو هفته یکبار
قرص‌هایی که زیر پوست ایمپلنت می‌شوند.
و چسب‌های قرص مانندی که در لثه‌های بالایی کار گذاشته می‌شود.
تزریق‌ها و قرص‌ها سطح تستوسترون را در مدت چند روز افزایش می‌دهند. ژل معمولاً در عرض یک تا دو هفته باعث افزایش سطح تستوسترون می‌شود. مکمل‌ها و داروهای گیاهی که بدون نسخه به فروش می‌رسند و باعث افزایش سطح تستوسترن می‌شوند نیز موجود است اما متخصصین پزشکی میگویند بهترین کار اجتناب از این مکمل‌ها و سپردن درمان تستوسترن پایین به پزشک است.
توصیه‌های دیگری در مورد بازگردانی میل جنسیفعالیت جسمی داشته باشید
تحرک، چه به صورت مجازی و چه به صورت واقعی مهم است. تحرک باعث می‌شود افراد بی‌تحرک نشوند. یک ورزش را انتخاب کنید، با یک همراه یا بدون همراه، پیاده‌روی کنید. تحرک باعث ایجاد اعتماد به نفس جسمی و جنسی نیز خواهد شد.

توقعات واقع‌بینانه داشته باشید
به خاطر سپردن این نکته که قرار نیست هر تماس جنسی بی‌نقص باشد، ممکن است فشار ناشی از اضطراب ایجاد شده حین عمل را از شما بردارد. اگر لحظاتی که کارها خوب پیش نمی‌رود بخندید، این احتمال وجود دارد که شریکتان دفعه بعد هم مایل به آزمودن باشد چون این کار باعث می‌شود بار فشار و گناه از او هم برداشته شود.

از تخیلتان استفاده کنید
در حال حاضر کشف فانتزی‌هایتان از سوی درمانگران ازدواج چیز خوبی به شمار می‌آید. پس از صحبت در مورد فانتزی‌هایتان، از شریکتان نیز راجع به فانتزی‌هایش سؤال کنید. اگر او گفت که هیچ فانتزی ندارد بحث را در این نقطه متوقف نکنید. در عوض از او بخواهید فقط یک مورد را نام ببرد که اگر مرد انجام دهد برای او لذت‌بخش خواهد بود.

انتظار ایجاد کنید
ایده برقراری رابطه جنسی کاملاً خودانگیخته - بدون برنامه ریزی، بدون فکر و کاملاً آنی - عالی به نظر می‌رسد. از چیزهای جزئی لذت ببرید- به شریکتان هدیه‌ای کوچک بدهید، موسیقی دلخواهتان از روزهای دانشکده را بگذارید، تلفن‌ها را خاموش کنید- و یک پرستار کودک را استخدام کنید که به اندازه تماشای یک فیلم بلند بچه‌ها را بیرون ببرد تا مزاحمتی در کار نباشد.

روی کل بدن تمرکز کنید
به نظر می‌رسد رابطه جنسی برای مردان به گونه‌ای نامتناسب بر اندام‌های تناسلی متمرکز است. تمرکز بر دیگر نواحی محرک احساس جنسی می‌تواند عمل را تسهیل نماید- و لذت جدیدی ایجاد کند. در جایی که ارضاء جنسی مطرح است نزدیک‌ترین فاصله بین دو نقطه- از تحریک تا ارگاسم- الزاماً مسیر مستقیمی به سمت اندام‌های تناسلی نیست. تمام بدن خود و شریکتان را در رابطه جنسی دخیل کنید. لذت محور باشید نه هدف محور. نوازش و لمس کنید و وقت بگذرانید.

راجع به آنچه می‌خواهید حرف بزنید
حرف زدن در بهترین اوقات سخت است اما اگر از انجام عمل جنسی اجتناب کرده و دچار تنش زیاد شده باشید، صحبت کردن سخت‌تر هم می‌شود. بنابراین اگر نمی‌توانید صحبت کنید، یک کتاب در زمینه رابطه جنسی عالی با خود داشته باشید و به فصلی از آن اشاره کنید. به راحتی تمام آن را با هم بخوانید. به عکس‌ها نگاه کنید، بخندید و به شریکتان اجازه دهید بفهمد شما مایل به بهتر شدن اوضاع هستید.

به متخصص مراجعه کنید
زمانی که به کاهش میل جنسی دچار می‌شوید ممکن است متخصصین زناشویی بتوانند کمک کنند، بنابراین بهتر است درخواست کمک کرده و با یک متخصص تماس بگیرید. برای رفع هر وضعیت پزشکی که ممکن است در این امر دخیل باشد آن را با پزشکتان مورد بررسی قرار دهید. اگر داروهایی مثل داروهای ضدافسردگی مصرف می‌کنید که ممکن است باعث کاهش میل جنسی شوند، روش‌های دیگر برای حل مشکل را با پزشک مورد بحث و بررسی قرار دهید.
منبع: وبسایت دکتر سلمان اسلامی؛ متخصص اورولوژی


کاهش میل جنسی به معنی کم شدن علاقه به فعالیت جنسی است. از دست دادن گاه‌گاه علاقه به رابطه جنسی، امری عادی است و سطح میل جنسی در طول زندگی متغیر است. همچنین طبیعی است که گاه میل شما با میل شریکتان هماهنگ نباشد. با این حال کاهش میل جنسی ممکن است در درازمدت برای بعضی افراد ایجاد نگرانی کند.