 در بسیاری از معابر درون و برون شهری، صاحبان بسیاری از مشاغل از بیلبوردهای تبلیغاتی به عنوان یک رسانه محیطی برای اطلاع رسانی یا آگهی خدمات و کالاها استفاده می‌کنند. در داخل شهرها، این بیلبوردها به عنوان یک ابزار اثربخش و تعاملی در خیابان‌ها، میادین، تقاطع‌ها، بزرگراه‌ها نصب می‌شوند در خارج از شهرها نیز در جاده و آزادراه ها عابران پیاده و سواره رانندگان و سرنشینان خودرو آنها هر روز با تعداد زیادی از بیلبوردهای تبلیغاتی حاوی پیام برای مخاطبان مواجه می‌شوند. 
فراتر از زیبایی ظاهری و تنوع بخشی به معابر و گذرگاه‌ها و خلق مناظری سرگرم کننده و آگاهی رسان، آثار هنری پیامی ماندگار و تاثیرگذار در اذهان بر جای می‌گذارند.
با توجه به این که هنر یکی از ابعاد بیرونی زیبایی‌شناسی است، استفاده از آن در قالب هنر عمومی بر زیبایی شهری می‌افزاید و شهروندان را با لطافت و ارزش هنری آشنا می کند. این امر به ویژه در شهرهای بزرگ که شهروندان مدام با صحنه‌های ناخوشایند و گاه بی روح مواجه هستند، اثرات آرام بخشی را در روح و جان برجای می‌گذارد. اهمیت آشنایی با هنر علاوه بر نقشی که در زیبایی بصری دارد می‌تواند درک هنری جوامع را تقویت کرده و به غنای جامعه کمک کند. 
بسیاری از جوامع برای رفع نیازها و فرصت‌های اعضای جامعه از طریق استفاده از منابع فرهنگی و هنری موجود، برنامه‌ریزی فرهنگی می‌کنند. برخی از این برنامه‌ریزی‌ها ممکن است به نیازهای هنرمندان، سازمان‌های هنری یا مخاطبان بپردازد اما برنامه‌ریزی هنری هم‌زمان می تواند به رخنه کردن هنر و فرهنگ در کالبد زندگی روزمره مردم کمک کند که به تبع آن، هنرمندان نیز از منافع آن برخوردار می‌شوند.
در برخی از کشورها بزرگراه‌ها به یک گالری هنری تبدیل شده‌اند که از آن به‌عنوان هنر بزرگراهی نیز یاد می‎شود.
در یکی از جاده‌های شهرستان «کانتری کِری» در ایرلند، مجسمه یک اسب سفید تک شاخ (یونیکورن) که بر روی پاهای عقبش ایستاده و گویی از فراز تپه‌ها در حال نظاره است، خودنمایی می‌کند. این مجسمه سیمانی موسوم به «کاپال مور» (Capall Mor) بر روی یک سازه فولادی قرار گرفته و یک اسب دوران جنگ‌های اروپا موسوم به «سلتیک» (Celtic) اثر«تایگ اودونافه راس» (Tighe O’Donoghue Ross) هنرمند آمریکایی-ایتالیایی را به نمایش می‌گذارد که به نماد پیروزی زنجیر یکی از پاهای جلوی او پاره شده است.
صدها مجسمه در بزرگراه‌ها و مسیرهای فرعی ایرلند به چشم می‌خورد که در دو دهه گذشته و در جریان ارتقای وضعیت بزرگراه‌ها در این کشور نمودار شده اند. 
نصب مجسمه‌ها به دستور دولت ایرلند در پی تصمیمی در مورد اختصاص بخشی از بودجه جاده سازی به قرار دادن آثار هنری در این گذرگاه‌ها صورت گرفت.
در سال 1983، اداره بزرگراه های ملی هلند از سه هنرمند دعوت کرد طرح‌های ادغام هنر در فضای جاده‌ای را توسعه دهند. بزرگراه «ای 15» هلند که غرب و شرق این کشور را به هم وصل می‌کند و از دریای شمالی تقریبا با آلمان هم مرز است موضوع این پروژه بود. نقاشی و دیوار نوشته‌های هنری بر روی دیوارهای بتنی کنار این بزرگراه، جلوه بصری این بزرگراه را افزایش داد.
هنر بزرگراهی همچنین در نیومکزیکو از ایالت‌های جنوب غرب آمریکا نیز جلوه‌گر است. در یکی از بزرگراه‌های شهر سانتافه، پایتخت، چندین پل وجود دارد که با استفاده از نمادهای هنر هندی تزئین شده است. با نزدیک شدن به شهر، تپه‌ها با نام‌های پرندگان و جانوران به سبک و سیاق هنر هندی تزئین شده اند.
11 نوامبر 2018 موزه لوور ابوظبی درهای خود را به روی علاقه‌مندان باز کرد. امارات متحده عربی خود را اولین کشور برپاکننده «موزه جهانی در جهان عرب» توصیف می‌کند. اما فرهنگ موزه رفتن در این کشور نهادینه نشده است. بنابراین مسئولان این کشور به این نتیجه رسیدند که در مقابل بی‌میلی مردم به هنر، هنر را به میان آنان بیاورند. 
مسئولان موزه لوور در ابوظبی برای تحقق این طرح، 10 قطعه هنری را در بیلبوردهای بزرگ بازتولید کردند و آنها را در بزرگراه بزرگی به طول 100 کیلومتر در فاصله دبی و ابوظبی نصب کردند. وقتی رانندگان به هر قطعه هنری در جاده نزدیک می‌شدند قادر بودند از طریق ایستگاه‌های رادیویی به مدت 30 ثانیه از موضوع اثر هنری آگاه شوند.
این گالری بزرگراهی برای یک ماه برگزار و آثار هنری به فاصله 10 کیلومتر از یکدیگر به نمایش گذاشته شده بود.
منبع: خبرگزاری ایرنا 

امروزه دغدغه‌های روزمره مردم به حدی است که فرصتنی برای بازدید از موزه‌ها و آثار هنری باقی نمی‌ماند از این رو برخی از کشورها با قرار دادن آثار هنری در معرض دید عموم و استقرار و نصب آنها در بزرگراه‌ها می‌کوشند هنر را به میان مردم عادی بیاورند.