 مرا در این دنیای فانی تنها نگذارید ، اكنون تنهای تنهایم و روحم مشتعل عشق دیدار با اوست ، او را بندگی می كنم از آن جهت كه به من هستی داد و به او عشق می ورزم از آنكه به من دوستانی اینچنین داد و از او میخواهم كه مرا پیش شما آورد .

آری آری چنین است ای برادر روزی مغرور می شدی به مقام و روزی مغرور می شوی به ثروت و آنچه برای تو باقی می ماند این است ، دنیا تورا فریب داده ، دنیا تو را گول زده است ، آری شیطانها از راه بی راهت كردند و در اعماق گمراهی رهنمونت داده اند ، آری برادر بیا و باهم جامه تن را رها كنیم و عزم جزم كنیم كه هرگز خلاف نكنیم و هرگز گمراه نشویم و از او هم بخواهیم كه اوست مسبب اسباب، اوست مخلق اخلاق ، سخنی دیگر دارم و آن اینست :
در روزگارانی دوست داشتم دكتر شوم ، مهندس شوم ، پولدار شوم و آرزوها داشتم ، اما ، اما عشق سوزاند مرا سوزاندنی عجیب ....

سیدمحمدجعفرهاشمی گلپایگانی ۱۴/۰۴/۱۳۶۵منبع:فاتحان



اكنون در فراغ یاران دلخسته ام و دلشكته ام با كدامین عزم كنم كه میخواهم بیایم ای یاران صبر كنید، صبر، منهم خواهم آمد .