 خاطره ای از شهید رازمیك خاچاطوریان به روایت مادرش … «رازمیك» جوان جدی در كار و دلسوز برای مادر و خانواده و پدر بود. تصمیم گرفت تا هم به وظیفه شخصی و هم به وظیفه میهنی اش كه دفاع از آب و خاكش در مقابل تهاجم و تجاوز دشمن می‌باشد، عمل نماید. او همیشه می‌گفت كه باید بعد از سربازی به زندگی خود سر و سامانی دهد. علیرغم مخالفت خانواده، او خود را به حوزه نظام وظیفه معرفی كرد. او به برادر بزرگش گفته بود كه خانواده به تو بیشتر نیاز دارد تا به من، چون تو برادر بزرگ و نان آور خانواده هستی. وی قدم به راهی نهاد كه انتخاب كرده بود. او احساس «بزرگی و مهم بودن» داشت. روزی كه برای گرفتن دفترچه آماده به خدمت رفته بود به قدری خوشحال و مسرور بود كه حدّ نداشت. او می‌گفت: امروز یكی از زیباترین روزهای زندگی عمرم محسوب می‌شود، زیرا احساس مفید و مهم بودن می‌كنم، چرا كه برای دفاع از سرزمین عزیزم ایران فرا خوانده و برای هموطنان مسیحی ام در زیر پرچم كشورم، با غرور خدمت مقدس سربازی ام را انجام دهم تا در دفاع از حقوق كشور عزیزم مفید و مثمرثمر واقع شوم تا مردم كشورم بتوانند در صلح و صفا و آرامش و آسایش به زندگی خود ادامه دهند. او بعد از یك سال به گردان نیروی هوایی مستقر در اهواز منتقل گردید. او همیشه می‌گفت: من وظیفه خودم را انجام داده و به كمك خداوند، انشاالله به زودی سربازی ام را به اتمام رسانده و به زندگی خود سر و سامان داده و از تو{مادر شهید}، نگهداری می‌كنم. از همان دوران كودكی، تا قبل از اینكه به سربازی برود، با حقوقی كه می‌گرفت، كمك خرج خانواده بود. او پسری با شعور و غیرتی بود. خاطره فراموش نشدنی وی تا دنیا باقی است در دل و فكر ما باقی خواهد ماند. روحش شاد و سربلند. بی خبر و غافلگیر كننده به مرخصی می‌آمد. هیچگاه چهره مصمم و شادش از یادم نخواهد رفت. او پسری بسیار شاد بود. خوش رو، سر به راه و پر كار. همیشه به پدر و مادر خود احترام می‌گذاشت. هیچ وقت كسی را از خود دلگیر نمی‌كرد. یاد و خاطره و رفتار نیكش همیشه در دل ماست. یادش را همیشه گرامی می‌داریم.

شهید رازمیك خاچاطوریانشهید «رازمیك خاچاطوریان»، فرزند دوم خانواده كارگری «نِرسِس» و «سیرانوش» خاچاطوریان، در بهمن 1343 در تهران چشم به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی را تا كلاس چهارم در دبستان ارامنه «نائیری» سپری نمود،
اما به علت اوضاع بد اقتصادی خانواده، مجبور به ترك تحصیل گشته تا با كار خویش، از همان دوران نوجوانی، كمك حال خانواده باشد. وی به عنوان باطری ساز تا 18 سالگی در كارگاه پلاستیك سازی كار می‌كرد. با جدیت و پشتكاری كه داشت به سرپرستی كارگاه گمارده شد. با معرفی خود به سازمان نظام وظیفه، وارد ارتش گردید. دوره آموزشی را در تهران گذرانده و پس از آن در نیروی هوایی به خدمتش ادامه داد. در تاریخ 1/4/1366 به جبهه ی جنوب اعزام و بعد از 8 ماه حضور در جبهه (18 ماه خدمت)، در تاریخ چهاردهم اسفند 1366 به علت واژگون شدن جیپ حامل وی در جاده اهواز-امیدیه، دچار ضربه مغزی شده و پس از یك هفته در بیمارستان اهواز به شهادت رسید. پیكر پاك شهید «رازمیك خاچاطوریان» بعد از انتقال به تهران و انجام تشریفات مذهبی با حضور جمعیت كثیری از هموطنان مسیحی و مسلمان در قطعه شهدای ارمنی جنگ تحمیلی در تهران به خاك سپرده شد. منبع:فاتحان
بی خبر و غافلگیر كننده به مرخصی می‌آمد. هیچگاه چهره مصمم و شادش از یادم نخواهد رفت. او پسری بسیار شاد بود