به گزارش بیگ بنگ، دانشمندان می‌دانستند که کهکشان مسیه ۹۴ یا همان M94، از لحاظ ساختار و اندازه، مشابه کهکشان راه شیری است. به همین ترتیب، آنها امیدوار بودند که نگاهی نزدیک‌ تر به این کهکشان، به آنان سرنخ‌هایی در مورد جواب این سوال بدهد که چگونه کهکشان‌ های اقماری به هم می‌پیوندند تا بتوانند کهکشان‌های مارپیچ ِ بزرگ را تشکیل دهند.
اخترشناسان بر این باورند که کهکشان راه شیری، محصول ادغام دو کهکشان است. با افزایش اندازه، کشش گرانشی آن، موجب ِ جذب کهکشان‌های اقماری کوچک تر می‌شود. امروزه کهکشان راه شیری توسط ده کهکشان اقماری احاطه شده‌ است. محققان انتظار داشتند تا شمار مشابهی از کهکشان‌های اقماری را در اطراف M94، پیدا کنند؛ اما در عوض، تنها دو کهکشان اقماری پیدا کردند که هرکدام به طرز عجیبی جمعیت ستاره‌ ای کمی داشت.
آدام اسمرسینا، ستاره‌ شناس و پژوهشگر دانشگاه میشیگان، در کنفرانس خبری گفت:«بیش از این مشاهدات عجیب، ما فهمیدیم که مدل‌های فعلی ساختار کهکشانی، نمی‌تواند چنین سیستم کهکشانی اقماری را ایجاد کند.» این نتایج نشان می‌دهد که به احتمال قوی، کهکشان راه شیری، دارای تنوع بسیار زیادی از کهکشان‌های اقماری است. تعدادی بسیار بیشتر از آنچه که هر مدل امروزی پیش‌ بینی می‌کند.
دانشمندان فکر می‌کنند که کهکشان‌ هایی مانند راه شیری، در هاله‌هایی بزرگ از “ماده تاریک” قرار دارند. کشش گرانشی این حلقه‌ های غول‌ آسا از ماده تاریک، باعث انتقال کهکشان‌ های کوچک تر به مداری در اطراف کهکشان مرکزی می شود. کهکشان‌های اقماری کوچک تر هم در حلقه‌ های ماده تاریک شکل می‌گیرند، اما یافته‌های اخیر نشان می‌دهد که این حفره‌ ها، پایداری کمتری نسبت به آنچه که دانشمندان فکر می‌کردند، دارند.
نکته جالب اینجاست که چه جامعه علمی قبول کند یا نه، این مساله وجود دارد. اسمرسینا افزود: «این یافته‌ ها واقعی است و برخلاف پیش‌ بینی مدل‌ ها می باشد. این دقیقا کشفی است که ما واقعا انتظار یافتن آن را نداشتیم، و همچنین می‌تواند به درک بهتر ما از اینکه کیهان چگونه کار می‌کند، کمک کند. چیزی که واقعا ارزشمند است.»

مطالب مرتبط: 
قدیمی‌ ترین کهکشان‌ های کیهان کشف شدند
پلی از جنس گاز میان دو کهکشان
حقایقی درباره کهکشان راه شیری

منبع: https://bigbangpage.com
دانشمندان دانشگاه میشیگان، کهکشانی شبیه کهکشان راه شیری را بررسی کردند که به‌طرز اعجاب‌آوری، دارای کهکشان اقماری کمی بود. این یافته‌ ها احتمالا کیهان‌ شناسان را مجبور به مرور مدل‌ های شکل‌ گیری کهکشان‌ ها می کند.