درباره معاش آن بزرگوار می توان گفت: ایشان امام حاضر و زنده است و با بدن جسمانی زندگی می کند و طبیعی است دارای زندگی عادی و مادی مانند سایر انسان ها می باشند؛ زیرا بدن مادی، نیازهای مادی متناسب خود را می طلبد و بر این اساس است که خداوند به پیامبرش فرمود: «قل إنما أنا بشر مثلکم؛ بگو: من بشری همچون شما هستم». امام مهدی(عج) نیز چنین است.
درباره حضور آن بزرگوار میان مردم، باید گفت: اینکه حضرت میان مردم حضور دارد، مستند روایات است. از امام صادق(علیه السلام) نقل شده است:
چگونه این امت انکار می کنند که خدای تعالی با حجتش همان کند که با یوسف (علیه السلام) کرد که برادرانش او را دیدند؛ ولی نشناختند. او [قائم(عج)] در بازارهایشان راه می رود و بر بساط آنها گام می نهد؛ اما آنها [هر چند او را میبینند] او را نمی شناسند. 
همچنین امیرالمؤمنین (علیه السلام) می فرماید: 
سوگند به پرودرگار علی! حجت خدا، میان مردم هست و در راهها [کوچه و بازار] گام بر می دارد، به خانه های آنها سر می زند و در شرق و غرب زمین رفت و آمد می کند. گفتار مردم را می شنود و بر ایشان سلام می کند و می بیند؛ لکن تا وقت معین و وعده الهی شناخته نمی شود. 
به ویژه که امام زمان(عج) رهبر و مقتدای مردم بوده، سرپرستی امور آنان را به عهده دارد؛ از این رو، بسیار طبیعی است که میان مردم و دوستان خود برود و ضمن سرکشی، به نیازها و حاجت هایشان رسیدگی کند.
البته باز هم اشاره می کنیم کیفیت این حضور و نحوه امرار معاش حضرت برای ما روشن نیست.منبع:
کانال تلگرام مهدویت


تحقیقات نشان می‌دهد پدیده غیبت امام زمان (عج) و چگونگی حضور و کیفیت امرار معاش آن بزرگوار، امری خارق العاده وغریب نیست؛ هر چند برای دیگران قابل مطالعه و بررسی نباشد؛ چرا که این اقتضا، ویژگی غیبت است.