 آنچه در مسألة نبوّت و امامت معتبر است، نصب و گزینش الهی است مفهوم انتخابی و انتصابی كه در عرف معاصر، نوع حكومت‏ها به آن تعیین می‏شوند در آن بی ‏موضوع است؛ زیرا نه انتخاب اكثریّت افراد بشر در آن دخالت دارد و نه انتصاب فرد خاصی از بشر. این دو گونه تعیین، معایب و مفاسدی دارند و غالباً یا در همه جا، به گزینش اصلح و واقعی منتهی نمی‏شود و از اغراض خصوصی و هواهای نفسانی و امیال مختلف مصون نمی‏ماند.
امّا گزینش الهی و برگزیدن به نبوّت و رسالت یا امامت، بر اساس صلاحیّت ها و شرایط واقعی و شایستگی بوده و چون خداوند متعال آگاه و عالم بر آن است، همیشه اصلح واقعی برگزیده می‏شود.
بنابراین نبوّت به نصب است؛ امّا به نصب خداوند عالم و حكیم، نصب اصلح و اَلْیَق واقعی است؛ كه د رگزینش های انتخابی یا انتصابی بشری هرگز قابل تأمین و تضمین نیست و در یك كلمه: « اَللهُ أَعْلَمُ حَیْثُ یَجْعَلُ رِسالَتَهُ» انعام/124 است.
گزینش بشری، گزینش جاهل به حقایق و غیر مصون از خطا و اشتباه و در معرض پیروی از اغراض شخصی و هواهای نفسانی است. به هر حال، چه انتخابی و چه انتصابی باشد. این گزینش خداوند علّام الغیوب و حكیم و غنی، منزّه از خطا و اشتباه و مبرّا از احتیاج به جلب نفع یا دفع ضرر است.
معارف دین،آیةالله لطف الله صافی گلپایگانی 
منبع :پرسمان/ معارف
آیا انتخاب حضرت محمد(ص) به پیامبری اكتسابی بوده یا انتصابی، و یا اینكه هر دو قضیه را شامل می‏شود؟