کودکِ نگران مدام نیازمند اطمینان‌بخشی است،  والدین به منظور کاهش همین نگرانی‌ها مدام به او این اطمینان‌بخشی را منتقل می‌کنند و همین امر یکی از اشتباهات والدین است که به منظور کاهش آشفتگی فرزندان انجام می‌شود.

اطمینان بخشی‌های زیاد به کودکان و تکرار آن و تعریف مداوم از فرزندان عاملی برای افزایش نگرانی‌های آن‌ها خواهد شد و در واقع کودکانِ نگران همیشه نیازمند تایید والدین هستند.

باید به این نکته توجه کرد که در لحظه تایید، فرزند استرسی ندارد، اما در هفته‌ها و ماه‌های بعدی، سطح استرس او نسبت به اطمینان بخشی‌های والدین بیشتر خواهد شد.

اینکه والدین مداوم وضعیت درس‌های فرزند خود را از وی جویا شوند چندان ضروری به نظر نمی‌رسد و همان یکبار پرسیدن کافی است. این عملکرد از خشم و عصبانیت والدین نیز پیشگیری می‌کند.

برای مثال وقتی که کودک از خوب بودن پاسخ هایش سوال می‌کند، باید والدین جواب این سوال را از خود او بخواهند و در واقع کودک پاسخ را از ذهن والدین نگیرد بلکه خودش با به چالش کشیدن ذهنش و مرور گذشته و مقایسه سطح استرس‌ها در دفعات قبل به این سوال پاسخ دهد.

به چالش کشیدن ذهن فرزندان و واگذاری مقایسه تغییرات و سنجش و ارزیابی سطح استرس‌ها به خود فرزندان در پاسخگویی به سوالات موثر است و باعث کاهش استرس‌های آن‌ها خواهد شد.منبع: باشگاه خبرنگاران جوان
یکی از علت‌های ایجاد استرس کودکان، تایید مداوم والدین است که با این تایید، کودک در همان لحظه استرسی ندارد، اما در هفته‌ها و ماه‌های بعد سطح استرس او به اطمینان‌بخشی‌های والدین افزایش می‌یابد.