
«چهارراه استانبول» تازه‌ترین اثر مصطفی کیایی است که در جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمده است. فیلمی با بازیگران ثابت فیلم‌های قبلی بهارم رادان و محسن کیایی و سحر دولتشاهی.

کیایی این بار از مسئله ریزش ساختمان پلاسکو بر اثر آتش‌سوزی سال گذشته استفاده کرده تا حرف جدیدش را بزند البته نه درباره مفاسد اقتصادی و آقازاده‌ها بلکه مسئله‌ای مهم‌تر به نام تولید ملی.

شخصیت‌های فیلم از شاغلان پلاسکو هستند که درگیر بازار جنس‌های بنجل خارجی شدند و بعد وررشکست و حالا باید قمار کنند تا بتوانند روی پای خودشان بایستند یا تمام شانس‌شان را از دست بدهند. تولیدی که حال روز مناسبی ندارد و تولیدکنندگان‌ش مجبورند جنس تولید داخل را مارک خارجی بزنند تا فروشش تضمین شود.

فیلم می‌گوید ریزش پلاسکو ریزش تولید ملی و به خاک نشستن تولید کننده ملی است که در راه ناچاری مجبور به قمار روی سرنوشت خودش می‌شود که آن هم راه باطلی است و عاقبتی نافرمام دارد. فیلم کاملا مشخص و واضح می‌گوید راه حل زنده شدن تولید ملی حمایت از تولیدگران داخلی است که این روزها زیر آوار اجناس خارجی در حال فروپاشی‌اند و پلاسکو نمادی از این وضعیت بود

«چهارراه استانبول» اگرچه نسبت به ساخته‌های قبلی کیایی اثر شاخصی محسوب نمی‌شود اما همین که توانسته در بستر شرایط روز حرف‌ش را بزند اثری قابل توجه است. بازسازی صحنه‌های آتش گرفتن ساختمان پلاسکو با توجه به فاصله یکساله از ریزش آن به خوبی و درست درآمده و جزئیات صحنه کاملا رعایت شده است.

فیلم کیایی البته اثری است زنده که گاهی از ریتم می‌افتد اما کارگردان توانسته با چند غافلگیری در فیلمنامه این ضعف را برطرف کند. مخاطب در جایی که تصور نمی‌کند با غافلگیری مواجه می‌شود و البته فیلم نیز با این کار دوباره سرپا می‌شود. در جایی که همه درگیر محبوسان پلاسکو هستند در گوشه دیگر فیلم اتفاق دیگر رخ داده که مخاطب را شگفت‌زده می‌کند.

«چهارراه استانبول» البته در ادای دین به شهدای آتش نشان پلاسکو موفق عمل کرده است. مهدی پاکدل در نقش رئیس گروه آتش‌نشان بسیار موفق عمل کرده است. جلوه‌های ویژه فیلم با توجه به تصاویر موجود از این واقعه قابل قبول از کار درآمده و صحنه‌های هیجان و اتفاقات این ماجرا کاملا به مخاطب منتقل می‌شود.

به مانند فیلم‌های قبلی این کارگردان این بار آقازاده‌ها هم حضور دارند. افرادی که با استفاده از نفوذ و قدرت سیاسی و اقتصادی‌ خود تبدیل به طبقه نوکیسه‌ای شدند که هر کاری بخواهند می‌کنند و از نفوذ خود نیز بهره‌های نامشروع می‌گیرند.

در مجموعه «چهارراه استانبول» اثری است که برای مخاطب عام کاملا باورپذیر است هرچند کارگردان در یکی دو بخش ناز و نوازشی را نیز حواله مدیران سابق شهرداری کرده اما در بیان مسئله‌ای به نام تولید ملی در راستای منافع ملی موفق عمل کرده است.

منبع: فارس /مصطفی وثوق‌کیا


«چهارراه استانبول» اگرچه نسبت به ساخته‌های قبلی کیایی اثر شاخصی محسوب نمی‌شود اما همین که توانسته در بستر شرایط روز حرف‌ش را بزند اثری قابل توجه است.