مادر نذر کرده بود که اگر فرزندش پسر باشد، او را در زمره شاگردان مکتب امام صادق‌ علیه‌السلام قرار دهد. تولد شهید حسن توکلیان در سال 1350 شمسی و در تربت‌ حیدریه اتفاق افتاد. زندگی‌شان را با کشاورزی و دامپروری سپری می‌کردند. در کنار کار، تحصیلات ابتدایی‌اش را طی کرد و غالباً نفر اول کلاس بود و معلمش علاقه زیادی به او داشت. این نوجوان با ذکاوت پس از اتمام دوره ابتدایی وارد حوزه علمیه شد و حدود چهار سال از عمرش را به کسب دانش و تقوا نزد اساتید دیار خود مشغول شد.

▪ اخلاقیات
دوستانش می‌گفتند: نماز شب را معمولاً‌ می‌خواند. اهل مطالعه بود و هر روز به خواندن قرآن انس داشت. حسن به خرید لباس نو در ایام عید تمایل نداشت و می‌گفت: مادر! این عید سلطانی است و بهتر است ما در عید ائمه‌ علیهم‌السلام که روز غدیر است، لباس نو بپوشیم.

▪ انجام وظیفه
در ایام تحصیل حوزوی‌اش، جنوب و غرب کشور در آتش حملات دشمن می‌سوخت و او تکلیفش را حضور در جبهه و کمک به رزمندگان می‌دانست. مادرش در این زمینه می‌گوید: «وقتی حسن می‌خواست به جبهه برود، به او گفتم، ما به روحانی بیشتر نیاز داریم تا شاید از رفتن اجتناب کند؛ اما او با گشاده‌رویی جواب داد: اگر روزی دزدی به خانه ما بیاید، آیا باید بایستیم و بگوییم صبر کنید که بپرسم آیا اجازه دارم با شما مقابله کنم یا نه؟»

▪ شهادت
حسن دوبار داوطلبانه عازم جبهه‌ها شد و در اعزام آخر پس از چهار ماه خبر مفقود شدنش آمد. پس از تحقیقات معلوم شد، او در عملیات کربلای2 در منطقه حاج عمران در اثر اصابت تیر مجروح می‌شود و چون امکان انتقال او به پشت خط میسر نبوده، به دلیل شدت خونریزی جان به جان آفرین تسلیم می‌کند.

خانواده شهید توکلیان پس‌از 8 سال انتظار، در سال 1373 شمسی به دیدن پیکر مطهرش موفق می‌شوند و او را با احترام ویژه تشییع و در دل خاک به امانت می‌سپارند.


منبع: وبسایت افق حوزه

در ایام تحصیل حوزوی‌اش، جنوب و غرب کشور در آتش حملات دشمن می‌سوخت و او تکلیفش را حضور در جبهه و کمک به رزمندگان می‌دانست.