در مورد واژه و مفهوم شیعه مقداری اطلاعات می خواستم؟لفظ شیعه به كسانی اطلاق می گردد كه قائل به خلافت بلافصل امام علی (ع) باشند. شیخ مفید در كتاب اوائل المقالات ص42 فرموده اند: « لفظ شیعه به كسانی گفته می شود كه به امامت و خلافت بلافصل علی(ع) معتقدند و بر این عقیده اند كه امامت او از طریق نصّ جلی یا خفی ثابت شده است و امامت ، حق او و حقّ فرزندان اوست».
بر این اساس فرقه هایی چون كیسانیّه ، زیدیّه ، اسماعلیّه ، فطحیه ، ناووسیه و شیعه جعفری و ... همگی شیعه ی علی (ع) می باشند ؛ یعنی امامت و خلافت بلافصل او را قبول دارند ؛ امّا در امامان بعد از علی (ع) دچار اختلافاتی می باشند.
كیسانیّه معتقد بودند كه محمد بن حنفیه(فرزند امام علی(ع)) نیز امام است. گروهی از آنها او را امام بعد از علی(ع) می دانند و برخی دیگر او را امام بعد از امام حسین(ع) می شناسند. برخی از آنها نیز محمد بن حنفیه را مهدی موعود می پندارند و معتقدند كه وی در كوه رضوی ـ در نزدیك مدینه ـ پنهان شده و روزی ظهور خواهد كرد. كیسانیه خود دارای سه فرقه ی فرعی به نامهای مختاریه(كیسانیه خالص) ، حارثیه و عبّاسیه می باشد. زمان پیدایش این فرقه زمان امامت حضرت زین العابدین (ع) می باشد.
زیدیّه نیز زید بن علی(فرزند امام سجاد(ع) ) را امام چهارم می دانند و امام سجاد را تنها به عنوان پیشوای علم و معرفت می شناسند ؛ چون به نظر اینها یكی از شرایط امام ، قیام مسلّحانه است و چون امام سجاد (ع) قیام مسلحانه نكرده است ، لذا از نظر اینان امام محسوب نمی شود. پیدایش این فرقه مصادف با امامت حضرت باقر (ع) و بعد از قیام زید بن علی بوده است.
ناووسیه نیز معتقد بودند كه امام صادق(ع) امام آخر و مهدی موعود است این فرقه الآن منقرض شده است.

اسماعیلیه نیز كسانی هستند كه اسماعیل ، فرزند بزرگ امام صادق(ع) را امام می دانستند.لازم به ذكر است كه اسماعیل در زمان حیات امام صادق (ع) از دنیا رفته بود.
امّا شیعه ی جعفری یا شیعه دوازده امامی ، كسانی هستند كه نه تنها امامت بلافصل علی (ع) را قبول دارند ، بلكه یازده فرزند او را نیز امام می دانند. اینها را جعفری گفته اند چون اوّلاً بیشترین معارف این فرقه از امام جعفر صادق (ع) رسیده است و ثانیاً این مذهب ، مذهب شاگردان خاصّ امام صادق (ع) بود. زمانی كه بعد از امام صادق (ع) شیعیان به چند فرقه تقسیم شدند ، شاگرادان مخصوص آن حضرت به توصیه ی ایشان ، به امامت امام موسی كاظم (ع) گرویدند و موسویّه یا مفضّله نامیده شدند. امتداد همین فرقه است كه امروزه مشهورترین شاخه ی شیعه را تشكیل داده و شیعه ی جعفری یا اثناعشری یا دوزاده امامی نامیده می شود.
حاصل كلام اینكه شیعه ی امام علی (ع) لفظ عامّی است كه تمام شاخه های شیعه را شامل می شود ؛ و شیعه ی جعفری مستدلترین ، مستندترین و معروفترین شاخه ی شیعه ی امام علی (ع) می باشد ؛ بیشترین جمعیّت شیعه نیز اختصاص به این شاخه دارد.
منابع جهت آگاهی بیشتر:
ـ در آمدی بر شیعه شناسی ، علی ربّانی گلپایگانی
ـ شیعه در اسلام ، سیدمحمدحسین طباطبایی
ـ این است شیعه: تحقیقی درباره شیعه ، باقر شریف القرشی
ـ باورهای شیعی: بازكاوی عقاید شیعه در منابع اهل سنت ، نادعلی صالحی
ـ تاریخ شیعه ، محمدحسین مظفر، ترجمه سیدمحمدباقر حجتیمنبع:پرسمان

زیدیّه نیز زید بن علی(فرزند امام سجاد(ع) ) را امام چهارم می دانند و امام سجاد را تنها به عنوان پیشوای علم و معرفت می شناسند ؛ چون به نظر اینها یكی از شرایط امام ، قیام مسلّحانه است و چون امام سجاد (ع) قیام مسلحانه نكرده است ، لذا از نظر اینان امام محسوب نمی شود. پیدایش این فرقه مصادف با امامت حضرت باقر (ع) و بعد از قیام زید بن علی بوده است.