پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله علاوه بر قرآن مجید- كه اعجاز جاودانه آن آشكار و بدیهى است- معجزات فراوانى دارد كه بعضى از آنها در آیات قرآن و كتاب‏هاى سیره‏نویسان ثبت شده است. شمارى از این معجزات عبارت است از:
1. اسراء
 «اسراء» همان حركت شبانگاهى پیامبر صلى الله علیه و آله از مسجد الحرام تا مسجدالاقصى است. «1» این سفر در «یك شب»، در بیدارى و با همین پیكر مادى تحقّق یافت؛ نه در شب‏ها و روزهاى طولانى یا در عالم خواب و با روح به تنهایى. آیات قرآنى و شواهد تاریخى، بر وقوع این سفر دلالت آشكار دارند. قرآن كریم مى‏فرماید: سُبْحانَ الَّذِی أَسْرى‏ بِعَبْدِهِ لَیْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِی بارَكْنا حَوْلَهُ لِنُرِیَهُ مِنْ آیاتِنا إِنَّهُ هُوَ السَّمِیعُ الْبَصِیرُ «2»؛ «منزّه است آن [خدایى‏] كه بنده‏اش را شبانگاهى از مسجدالحرام به سوى مسجدالاقصى- كه پیرامونش را بركت داده‏ایم- سیر داد تا از نشانه‏هاى خود به او بنمایانیم كه او همان شنواى بینا است».
 این رویداد از طریق شیعه و اهل سنت نقل و در كتاب‏هاى روایى و تاریخى، فراوان به آن پرداخته شده است. البته جابه جایى در فضا و پیمودن مسافت‏هاى طولانى در زمان كوتاه، در زندگانى دیگر پیامبران نیز سابقه داشته است؛ چنان كه درباره سلیمان علیه السلام مى‏خوانیم: وَ لِسُلَیْمانَ الرِّیحَ غُدُوُّها شَهْرٌ وَ رَواحُها شَهْرٌ وَ ... «3»؛ «و باد را براى سلیمان [رام كردیم‏] صبحگاهان مسیر یك ماه را مى‏پیمود و عصر گاهان مسیر یك ماه را».
 افزون بر این، شواهد عینى و تجربى بسیار وجود دارد كه برخى از اولیاى الهى، مسافت‏هاى طولانى را در زمانى كوتاه پیموده و به اصطلاح‏ «طى الارض» داشته‏اند. البته آنچه گفته شد، تنها درباره «اسراء» و حركت شبانگاهى پیامبر صلى الله علیه و آله از مسجدالحرام به مسجدالاقصى است كه خود مقدمه «معراج» به شمار مى‏آید. «معراج» از معجزات ویژه‏اى است كه اسرار و لطایف عمیق‏ترى دارد و از نشانه‏هاى برترى پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله و شرافت وى بر تمام جهانیان است.
 2. شق القمر
 از دیگر معجزات برجسته پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله «شق القمر» است. قرآن مى‏فرماید: اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ «1»؛ «قیامت بسیار نزدیك شد و ماه شكافت».
 «انشقاق قمر»، در پاسخ مشركانى صورت گرفت كه درخواست چنین كارى داشتند، تا به ارتباط پیامبر صلى الله علیه و آله با علم و قدرت بى‏پایان الهى پى برند. «2» از آنجایى كه حضرت محمد صلى الله علیه و آله واپسین پیامبر است، دوران پس از وى «آخر الزمان» خوانده مى‏شود و بعثت او، نشانه نزدیك شدن قیامت است؛ زیرا در مقایسه با عمر جهان هستى، زمان پس از پیامبر اسلام اندك مى‏نماید.
 بهترین دلیل بر وقوع این حادثه در زمان آن حضرت، آیه بعد همین سوره است كه از سرسختى و تداوم انكار مشركان- با وجود رؤیت این معجزه شگفت‏آور- پرده برمى‏دارد: وَ إِنْ یَرَوْا آیَةً یُعْرِضُوا وَ یَقُولُوا سِحْرٌ مُسْتَمِرٌّ «3»؛ «و هرگاه نشانه‏اى ببینند، روى بگردانند و گویند، سحرى همیشگى است».
 البته چنین انشقاق‏هایى در زندگانى پیامبران گذشته نیز سابقه داشته و به صورت ضعیف‏تر جلوه‏گر شده است؛ چنان كه درباره موسى علیه السلام آمده است:
 فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِیقاً فِی الْبَحْرِ یَبَساً «1»؛ «و راهى خشك در وسط دریا براى آنان باز كن».
 در بخشى دیگر از داستان آن حضرت مى‏خوانیم: ضربه عصاى موسایى سنگ را شكافت و دوازده چشمه آب جوشید: وَ قَطَّعْناهُمُ اثْنَتَیْ عَشْرَةَ أَسْباطاً أُمَماً وَ أَوْحَیْنا إِلى‏ مُوسى‏ إِذِ اسْتَسْقاهُ قَوْمُهُ أَنِ اضْرِبْ بِعَصاكَ الْحَجَرَ فَانْبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَیْناً قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُناسٍ مَشْرَبَهُمْ ... «2»؛ «و آنان را به دوازده عشیره كه هر یك امتى بودند، تقسیم كردیم و به موسى- وقتى قومش از او آب خواستند- وحى كردیم با عصایت بر آن تخته سنگ بزن؛ پس از آن دوازده چشمه جوشید و هر گروهى آبخور خود را شناخت».
 3. گفت و شنود درختان‏
 در نهج البلاغه آمده است: روزى پیامبر صلى الله علیه و آله براى ایجاد انگیزه گرایش به اسلام در یكى از افراد قریش، در برابر دیدگان او درختى رامخاطب قرار داد.
 درخت از جاى خود حركت كرد و نزد پیامبر صلى الله علیه و آله ایستاد و سپس به دستور آن حضرت به جاى اولیه خود بازگشت. «3» در واقعه‏اى دیگر، درختى به رسالت پیامبر اعظم گواهى داد. «4» این دو معجزه نیز مورد اتفاق علماى شیعه و اهل سنت است و در كتاب‏هاى متعدد آنها نقل شده است. البته گفت و گو و فرمانبرى جمادات، گیاهان و حیوانات در زندگانى پیامبران گذشته نیز سابقه داشته است؛ چنان كه «هدهد» و دیگر حیوانات از سلیمان علیه السلام فرمانبرى داشتند. «1» چهار پرنده كوبیده شده نیز به فراخوان ابراهیم علیه السلام پاسخ مثبت دادند و پرواز كنان به سوى او شتافتند: قالَ فَخُذْ أَرْبَعَةً مِنَ الطَّیْرِ فَصُرْهُنَّ إِلَیْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلى‏ كُلِّ جَبَلٍ مِنْهُنَّ جُزْءاً ثُمَّ ادْعُهُنَّ یَأْتِینَكَ سَعْیاً ... «2»؛ « [خداوند] فرمود: [اى ابراهیم‏] پس چهار پرنده برگیر و آنها را پیش خود ریزریزگردان، سپس بر هر كوهى پاره‏اى از آن‏ها قرار بده؛ آنگاه به سوى تو مى‏آیند».
 آنچه گفته شد، نمونه‏هایى از توانمندى انسان‏هاى كامل است كه در پرتو بندگى خدا و اتصال به قدرت بى‏انتهاى او، در برابر دیدگان مردمان جلوه‏گر شده است.
 گفتنى است كتاب‏هاى تفسیرى، روایى و تاریخى، بیش از سه هزار مورد از معجزات و كرامات رسول اكرم صلى الله علیه و آله را ثبت كرده‏اند. از پیامدهاى زیباى گفت و گو در این زمینه، رسیدن به روشن بینى و توسعه فضاى فكرى، شكسته شدن حصارهاى مادى و راه‏یابى به دریاى بى‏كران نورانیت معنوى است.
منبع : پرسمان/ معارف
حضرت محمد صلى الله علیه و آله در طول رسالت 23 ساله خویش معجزاتى داشت؛ كدام یك از معجزات ایشان به طور مستقیم در قرآن كریم بیان شده است؟!