
«وقتی ما به تاریخ نگاه می کنیم می بینیم این ازدواج مبارک چه رهاوردها، چه ارمغان های و چه آثار عالی را برای اسلام پدید آورد. از جمله این که گوهر تابناکی در دامان این بانوی بزرگوار پرورش یافت که وجود مقدس حبیبه و میوه قلب پیامبر حضرت فاطمه (س) است. این زهره زهرا است که از دامان ایشان امام حسن (ع) و امام حسین (ع) سرور جوانان اهل بهشت پرورش می یابند. از دامان ایشان است که عصمت پرورده می شود و وجود مقدس امام حسن و  امام حسین و ائمه اطهار به دنیا می آیند و تمام جهان و زمین و زمان و کائنات را با سخنان و کلام و احادیث و معارف حقه امامیه نورانی می کنند.»

آنچه در ادامه می آید بخش دوم و پایانی گفتگوی گروه قرآن و معارف خبرگزاری شبستان با حجت الاسلام و المسلمین حشمتی، استاد دانشگاه و امام جماعت در سالروز ازدواج مبارک پیامبر (ص) و حضرت خدیجه کبری (س) است.

در ماجرای ازدواج پیامبر (ص) و حضرت خدیجه (س) درس هایی برای ما وجود دارد. مثلا می بینیم که امانت داری به صورت ویژه مورد توجه حضرت خدیجه (س) قرار می گیرد. احتمالا برای یک زن بسیار مهم است که بداند مرد زندگی ش چقدر با او روراست است و چقدر از درِ صدق در رابطه با او وارد می شود. این نه برای حضرت خدیجه (س)  که احتمالا برای همه زن ها این گونه است. در این باره چه درس هایی را می توان از این ازدواج فرار گرفت؟

اساسا یکی از عوامل بارز در اقبال حضرت خدیجه (س) به شخصیت تاریخی و وجود مقدس خاتم الانبیا حضرت محمد (ص) امانت داری این بزرگوار است. انسانی در عظمت و جایگاه حضرت خدیجه دلباخته مال و مال اندوزی نیست که اگر بود ثروت سرشار خود را در بسط اسلام به کار نمی بست اما وقتی حضرت می بیند که چطور جوانمردی تا عمق جان یک جوان 25 ساله نفوذ کرده است تحت تاثیر قرار می گیرد. میسره غلام حضرت در حقیقت چشم راست خدیجه در سفرهاست  - غلامی که البته به برکت همین ازدواج از سوی خدیجه آزاد می شود -  وقتی آن غلام تعریف می کند که محمد چقدر امانت دار و جوانمرد است این دلباختگی به حضرت در جان خدیجه بیشتر می شود و باعث می شود انگیزه و جاذبه بیشتری برای خواستگاری داشته باشد.  به هر حال همه انسان ها در عمق جان خود متصل به فطرت الهی هستند و اگر کسی با فطرت خود در ارتباط باشد در آن صورت نمی تواند چشم های خود را بر روی این فضایل ببندد در آن صورت ازدواج پیمانی فراتر از ظواهر معمول خواهد بود.

وقتی این ازدواج مبارک شکل می گیرد پیامبر (ص) و حضرت خدیجه (س) چه سنی داشتند؟

مشهور است و در قول علما، تاریخ نویسان و مفسران و علمای کلامی ما وجود دارد که در آن زمان پیامبر جوانی 25 ساله بودند و حضرت خدیجه بانویی 40 ساله بودند.

این سوال ممکن است برای خیلی ها پیش بیاید که پیام ازدواج یک جوان 25 ساله با یک بانوی 40 ساله چیست؟ به هر حال در عرف و عادت های ما ممکن است چنین چیزی تحمل نشود.

بله همچنان که شما اشاره کردید در عرف ما نه تنها معمول نیست که زن از مرد در ازدواج سن بیشتری داشته باشد بلکه می گویند که مرد پنج شش سال از زن بزرگ تر باشد.  اما  ازدواج پیامبر (ص) به ما می گوید که ملاک صرفا نمی تواند ظاهر یا حتی سن و سال باشد. وقتی بانویی که وجاهت،‌ عفت و پارسایی شان شهره است و از آن سو جوانی که آن فضایل اخلاقی را دارند حقیقتا به آن درجه از پختگی و وزانت انتخاب رسیده اند که می دانند چه می کنند و چه می خواهند چرا این وصلت شکل نگیرد. ما گاهی گرفتار تنگ نظری ها و  تعصب های خودمان هستیم و می خواهیم همه چیز را با یک الگوی از قبل ساخته شده بسنجیم در حالی که قرآن به ما می گوید لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِی رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ، این شوخی نیست. کلام الهی است که شما تاسی به الگوی رفتاری پیامبر داشته باشید و کاری که پیامبر می کند این است که دربند آن قراردادها و الگوهای پیشینیان نیست.  همچنان که حاضر نیست به لات و عزی قسم یاد کند نمی خواهد بسیاری از سنت هایی که برخلاف فطرت الهی است بپذیرد و با آن ها کنار بیاید.  پیامبر یک الگوی کامل و سرمشقی زیبا برای مسلمانان است و  همان طور هم که تاریخ نشان می دهد ازدواج پیامبر و حضرت خدیجه کبری بسیار مبارک و بابرکت است. 

وقتی ما به تاریخ نگاه می کنیم می بینیم این ازدواج مبارک چه رهاوردها، چه ارمغان های و چه آثار عالی را برای اسلام پدید آورد. از جمله این که گوهر تابناکی در دامان این بانوی بزرگوار پرورش یافت که وجود مقدس حبیبه و میوه قلب پیامبر حضرت فاطمه (س) است. این زهره زهرا است که از دامان ایشان امام حسن (ع) و امام حسین (ع) سرور جوانان اهل بهشت پرورش می یابند. از دامان ایشان است که عصمت پرورده می شود و وجود مقدس امام حسن و  امام حسین و ائمه اطهار به دنیا می آیند و تمام جهان و زمین و زمان و کائنات را با سخنان و کلام و احادیث و معارف حقه امامیه نورانی می کنند.

همچنان که شما هم در بخش پیشین اشاره کردید اگر ازدواج پیامبر (ص) و حضرت خدیجه کبری (س) صورت نمی گرفت ما امروز این همه برکت را مشاهده نمی کردیم، این همه نور و برکت  که حتی در همین قرن 21 می بینیم از کجاست. منشا این برکت به همان ازدواج مبارک می رسد که سلاله طاهرین و اولیا و پاکان عالم از آن جاست. ما امروز شاهد نظام مقدس جمهوری اسلامی هستیم و کسی که بنیانگذار این انقلاب بود یعنی امام امت روح الله الموسوی الخمینی خود فرزندی از تبار همان امامان معصوم است که این همه مردم از دانشجویان و طلبا و کارگران و کشاورزان، صنعتگران، پیشه وران و صنوف به حرکت نورانی ایشان پیوستند و در ادامه این پرچم به دست فرزندی دیگر از این خاندان یعنی مقام معظم رهبری داده شد.  در حقیقت امروز یکی از آثار نورانی ازدواج پیامبر (ص) و حضرت خدیجه (س) همچنان ادامه دارد و به نصح صریح قرآن که می فرماید إِنَّا أَعْطَیْنَاكَ الْكَوْثَرَ  فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ  إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ،  این خیر و کوثر کثیر همچنان ادامه خواهد یافت و امیدواریم همه خود را در زمره این کوثر بدانند.
منبع: خبرگزاری شبستان

وقتی به تاریخ نگاه می کنیم می بینیم این ازدواج مبارک چه رهاوردها، چه ارمغان های و چه آثار عالی را برای اسلام پدید آورد. از جمله این که گوهر تابناکی در دامان این بانوی بزرگوار پرورش یافت که میوه قلب پیامبر حضرت فاطمه (س) است.