مختصر در مورد اعتقادات دین ابراهیمی و یهودی و مسیحی برای توضیح دهید؟اصول عقاید و باورهای دین یهود:یهودیان بر این باوراند كه شریعت یكى است و ابتدا و انتهاى آن با حضرت موسى است. قبل از موسى شریعت و دینى نبوده؛ آنچه بوده، حدود عقلى و احكام مصلحتى بوده است. پس از موسى نیز شریعت و احكام دیگرى نبوده و نخواهد بود، زیرا نسخ احكام و دستورات الهى جایز نیست. نسخ یعنى بداء و بداء بر پروردگار روا نیست. یهود مدعى است كه موسى گفته است آئین من هرگز منسوخ نخواهد شد. در این رابطه یهودیان سه دیدگاه دارند: گروهى بر آنند كه نسخ در شرایع عقلا جایز نیست. گروهى مى گویند: عقلا جایز است ولى شرع آن را منع كرده؛ به همین جهت موسى گفته است كه دین من منسوخ نخواهد شد. و گروه سوم مى گویند: نسخ شریعت (نه عقلا و نه شرعا) جایز نیست. بدون شك جامعه اى كه در فقر اقتصادى مى سوزد، دعوت آن جامعه به معنویت و اخلاق و تقوى، احمقانه ترین كارى است كه مى توان كرد! جامعه نو بنیاد یهود نیز بحرانهاى اقتصادى بسیارى را متحمل شد. یهودیان در پى آوارگى و سرگردانى چهل ساله در صحراى سینا به انحطاط اخلاقى دردناكى گرویدند. در تورات، سفر خروج، به این واقعیت اعتراف شده است: اگر درخت همسایه خود را به گرو گرفتى، آن را قبل از غروب آفتاب به او رد كن، زیرا كه فقط پوشش او براى بدن او است. پس در چه چیز بخوابد. و اگر نزد من فریاد برآورد، هر آینه اجابت خواهم فرمود. فقر مطلق یهود آنان را به ستیزه جوئى با موسى واداشت. این وضعیت پس از مرگ موسى تجدید شد و این بار به فحشا انجامید. رهبران مذهبى یهود، به وضع احكام جزائى سختى پناه بردند. خاخامهاى یهود كه متولیان رسمى دین موسى شده بودند و خود در رفاه و راحتى مى زیستند، براى اجراى اخلاق، قوانین و احكام جزائى شدیدى از قبیل سنگسار كردن زانى و زانیه و لاطى و ملوط و.. . وضع كردند. عدم بكارت عروس نشانى از بى عفتى بود و دختر سنگسار مى شد. خشونت اخلاقى معلول این فقر مطلق بود. روحیه درندگى و آدم كشى در یهودیان آواره تقویت شد. آنان براى توجیه وضع روحى و روانى خود، خداوند (یهوه ) را خدائى خونخوار و بى رحم معرفى مى كردند. یهودیان به مرز نهایى بى رحمى و قساوت رسیدند و در برخوردها حیوان و انسان و نبات را نابود مى كردند. آنان بر هر جا دست مى یافتند، كلیه مظاهر حیات را مى سوختند. آنان براى توجیه این جنایات آیاتى در تورات مى ساختند. این قوم فاقد هر گونه اخلاق انسانى بودند. یهودیان با پاكى و طهارت و نظافت بیگانه بودند و به انواع بیماریها مبتلا مى شدند و قربانیان بسیارى مى دادند. این وضعیت اخلاقى همچنان جزء سیره اخلاقى و زندگى یهودیان است. قوم یهود مردمى گمراه و خود خواه اند، گرچه آنان خود را قوم برگزیده خدا مى دانند. آنان این مطلب را به سلیمان نسبت مى دهند كه مى گفت: خداى ما عظیم ترین خدایان است. احكام جزائى و حقوقى یهود بدون شك
متاءثر از فرهنگها، مذاهب و ادیان مجاور است، احكام و قوانین جامعه مصرى، جامعه بابلى و جامعه ایرانى در تورات راه یافته است. احكام جزائى تورات با قوانین حمورابى بابل شباهت بسیار دارد.

ده فرمان حضرت موسی:در سِفْرِ خروج باب بیستم تورات آمده است كه چون موسى در كوه طور (سینا) به حضور یهوه رسید، با او حرف زد و پیمان بست. علامت قوس و قزح در آسمان به منزله امضاى یهوه در پائین قرارداد است. این قرارداد در همه جا بر لوح سنگى نوشته شد. در این الواح ده فرمان نگاشته شده است؛ یعنى فرامین دهگانه كه در میان یهودیان احترام فراوانى دارد. فرامین دهگانه چنین است:
1- من یهوه خداى تو كه تو را از زمین مصر از خانه غلامى بیرون آوردم، خدایان دیگرى غیر از من نباشد.
2- صورتى تراشیده و هیچ تمثالى از آنچه بالا در آسمان است و از آنچه پائین در زمین است و از آنچه در آب زیرزمین است، براى خود مساز. نزد آنها سجده مكن و آنها را عبادت منما، زیرا من كه یهوه خداى تو مى باشم، خداى غیور هستم كه انتقام گناه پدران را از پسران تا پشت سوم و چهارم از آنانكه مرا دشمن دارند، مى گیرم. و تا هزار پشت بر آنانكه مرا دوست دارند و احكام مرا نگاه دارند، رحمت مى كنم.
3- نام یهوه خداى خود را به باطل مبر، زیرا خداوند كسى را كه اسم او را به باطل ببرد، بى گناه نخواهد شمرد.
4- روز شنبه را یاد كن تا آن را تقدیس نمائى. شش روز مشغول باش و همه كارهاى خود را بجا آور. اما روز هفتمین، سَبْتِ یَهْوَه، خداى تو است. در آن هیچ كار مكن، تو و پسرت و دخترت و غلامت و كنیزت و بهیمه ات و مهمان تو كه درون دروازه هاى تو باشد. زیرا كه در شش روز خداوند آسمان و زمین و دریا و آنچه را كه در آنهاست، بساخت و در روز هفتم آرام فرمود، از این سبب خداوند روز هفتم را مبارك خواند و آن را تقدیس نمود.
5- پدر و مادر خود را احترام نما تا روزهاى تو در زمینى كه یهوه خدایت به تو مى بخشد، دراز شود.
6- قتل مكن.
7- زنا مكن.
8- دزدى مكن.
9- بر همسایه خود شهادت دروغ مده.
10- به خانه همسایه خود طمع مورز و به زن همسایه ات و غلامش و كنیزش و گاو و الاغش و به هیچ چیزى كه از آن همسایه تو باشد، طمع مكن.
برخى معتقدند كه الواح و احكام دهگانه موسى متأثر از قانون حمورابى است و به نظر عده اى دیگر احكام دهگانه اى كه بر موسى نازل شده، غیر از احكام ده گانه مذكور است. در تاریخ انبیاء آمده است كه: چون موسى از كوه طور سینا دیرتر از موعد مقرّر بازگشت، گروهى از بنى اسرائیل به عبادت گوساله طلائى و زرینى كه سامرى ساخته بود، اقدام كردند و مذبح براى او بنا نمودند و اطرافش به رقص و پاى كوبى پرداختند. لذا موسى پس از بازگشت، آنان را سرزنش نمود و از ثروت آنان كم نمود و از اموال، طلا و جواهرات را كه براى ساختن تابوت از آنان گرفته بود، صرف تقویت تشكیلات و لشكرى نمود كه از فرزندان لاویان كه از قوم خود موسى و از سار اسباط دیگر دلیرتر بودند؛ و دیگر این كه اقدام به قتل عام گوساله پرستان نمود. قرآن به این موضوع اشاره كرده است. قرآن ساختن گوساله را به شخص سامرى نسبت داده؛ و ساحت مقدس هارون كه وزیر و وصى موسى بود، از این تهمت
منزّه است.

اصول سیزده گانه یهود :اصول دهگانه فوق، در میان قوم اسرائیل رواج داشت و بعدها علماء یهود با استفاده از تورات و سایر كتب عهد عتیق اصولى براى ملت یهود و دیانت خود تدوین نمودند كه مهمترین آن، اصول سیزده گانه اى است كه بوسیله موسى بن شمعون(موسى بن میمون) در سال 1204 میلادى قرائت شد.
-1وجود خدا؛ خداوند حاضر و ناظر است.
-2یگانگى او؛ خداوند یكتا است.
-3مجرد بودن او) خداوند جسم و شبیه كسى نیست.
-4نداشتن زمان؛ خداوند قدیم و ازلى است.
-5قابل تقرب بودن از راه عبادت)هیچكس را جز او نباید عبادت كرد.
-6برتر بودن حضرت موسى (ع ) سرور است بر همه پیامبران.
-7حكمت او در امور؛ بر افكار نوع انسان واقف است.
-8اعتقاد به نبوت؛ نبوت حضرت موسى صحیح است.
-9اعتقاد به آسمانى بودن تورات؛ تورات از جانب خداوند است.
1-0عدم جواز نسخ احكام؛ غیر قابل تغییر و تبدیل است.
11-عدالت؛ خداوند، ظالم را مجازات مى كند و عادل را پاداش نیك مى دهد.
-12آمدن مسیحاى موعود) سلطان مسیح از نسل داود ظهور خواهد كرد.
-13قیامت و جاودانگى نفس آدمى؛ مردگان مستعد زنده شدن مى باشند.
یهودشناسان معتقدند كه احكام دهگانه داراى عباراتى متعلق به عهد پیدایش (سفر تثنیه) است.
احكام دهگانه در قرن هفتم ق. م. در ادبیات اسرائیل وارد گردید، زیرا با توجه به مندرجات آن، عقاید آن دوره را منعكس مى سازد. این عقاید نباید شخصیت موسى را تغییر دهد و او را به صورت موجودى الهى و افسانه اى درآورد. موسى حقیقت وجودى در تاریخ داشته است. نقش اساسى موسى نجات قوم اسرائیل و ایجاد وحدت ملى در میان آنان است. احكام دهگانه منسوب به موسى بخش زیبائى از ادبیات دین یهود را تشكیل مى دهد.

اعتقادات مسیحیان:اومانیسم مسیحی، تثلیث، گناه ازلی انسان و پلیدی ذاتی همه انسان ها از بدو تولد، پوست وگوشت یافتن خدا و حضور پسر خدا در میان آدمیان، تصلیب مقدر مسیح و فدا شدن وی برای بخشیده شدن ایمان داران مسیحی، رستاخیز مسیح و رفتن به ملكوت خدا و همراهی ایمان داران تا قیامت، ایمان به خدا بودن و پسرخدا بودنِ مسیح به مثابه تنها راه نجات و پاكی از گناه ازلی، زندگی اخلاقی ذلت پذیر، دعا برای ظهور دوباره مسیح، نفوذ شیطان یا دجال وضدمسیح در جهان مادی، بلایای آخرالزمانی، رستاخیز دوباره مسیح وظهور قیامت اول و حاكمیت هزار ساله مسیح در میان آدمیان، فرار شیطان از زندان هزار ساله، قیامت دوم و پایان جهان و حاكمیت جهانی مسیح.منبع:پرسمان
این قوم فاقد هر گونه اخلاق انسانى بودند. یهودیان با پاكى و طهارت و نظافت بیگانه بودند و به انواع بیماریها مبتلا مى شدند و قربانیان بسیارى مى دادند. این وضعیت اخلاقى همچنان جزء سیره اخلاقى و زندگى یهودیان است. قوم یهود مردمى گمراه و خود خواه اند، گرچه آنان خود را قوم برگزیده خدا مى دانند.