 براساس این مقاله،‌ برای انجام چنین جراحی ابتدا بدن اهدا شده و سر تحت عملیات انجماد قرار می‌گیرند تا سلول‌ ها بتوانند بدون وجود اكسیژن زنده بمانند. پس از آن پیوند عروق انجام می‌شود و نخاع سر كه در نهایت ظرافت بریده شده،‌ به نخاع گردن اهدا شده پیوند خواهد‌خورد و اتصال اعصاب با كمك ماده‌ ای سیلنت یا بتونه‌ ای به نام پلی‌ اتیلن گلیكول برقرار خواهد‌ شد، ماده‌ ای كه به گفته كاناوارو از قدرت اتصال اكسون‌ های قطع‌ شده و یا ترمیم نورون‌ های آسیب‌ دیده برخوردار است.
پس از بخیه زدن عروق و پوست، بیمار برای سه تا چهار هفته در وضعیت بیهوشی كامل نگهداری می‌ شود تا از ایجاد هرنوع حركتی جلوگیری شده و نخاع فرصت جوش خوردن داشته‌ باشد. جوش خوردن نخاع به واسطه تحریك‌ های الكتریكی نیز تسریع می‌شود تا اتصالات حیاتی عصبی هرچه زودتر ایجاد شوند و بیمار به‌ تدریج داروهای تضعیف سیستم ایمنی بدن را برای جلوگیری از پس زده شدن اندام پیوند خورده دریافت خواهد‌كرد.
كاناوارو می‌گوید در طی دوران بهبود، بیمار طی یك سال قادر خواهد بود با صدای خود صحبت كرده و روی پاهایش راه برود.

مطالب مرتبط: 
آشنایی با عوارض زودرس پیوند 
پیوند کووالانسی
پیوند هیدروژنی 

مرکز یادگیری تبیان، تنظیم: زینب شاه مرادی 

كاناوارو كه مدیر گروه مدولاسیون عصبی پیشرفته تورین است،‌ این ایده را اولین‌بار در سال 2013 مطرح كرد و گفت تكنولوژی كه بتواند دو سر نخاع قطع شده را به یكدیگر پیوند دهد وجود دارد. از آن زمان تاكنون وی درحال مطالعه روی این طرح بوده‌ است و جزئیات چنین جراحی را در مقاله اخیر خود توضیح داده‌است.