به گزارش روابط عمومی سازمان تبلیغات اسلامی،بخش دین و اندیشه موسسه فرهنگی اطلاع‌رسانی تبیان این مقاله را بر اساس کتاب شریف نهج البلاغه و توصیه های امیرالمومنین(ع) تهیه و منتشر کرده است.
مهری هدهدی در این مقاله می نویسد:«امام علی (علیه السلام) در روایتی فقر را مسبب ناتوانی و غربت فرد فقیر می داند تا جایی که امام می فرمایند انسان فقیر در شهر خود هم غریب و بیگانه است و هیچ قدرت و توانی نخواهد داشت. امام در جایی دیگر فقر را دلیلی برای نقصان عقل و دین معرفی می‌کنند که باعث می‌شود عقل و اندیشه انسان فقیر مشوش و زوال پذیر شود. امام در خطبه ۲۲۵ نهج البلاغه از فقر و تنگدستی به خدا پناه می برد چرا که آن را مایه بی آبرویی و بی حرمتی انسان می داند. و در جایی دیگر اشاره کرده اند که فقر، انسان فقیر را به فراموشی می سپارد.خدای سبحان در آیه ۱۶ سوره فجر، یکی از آثار فقر و تهیدستی را تغییر فضای تفکری فرد فقیر از مسیر درست می داند؛ زیرا فقر و تنگ دستی، زمینه ساز بدگمانی و شک به خداوند، و اعتراض و گلایه نسبت به اوست. و سبب دراز کردن دست نیاز به سمت همنوعان خود شده و رزاقیت را از خدا نمی داند و در اینجاست که مشکلات اعتقادی آغاز می‌شود، و بسیار نزدیک است که فقر انسان را به کفر برساند. در برخی روایات فقر، دلیلی برای حقارت انسان فقیر ذکر شده است. حضرت علی(علیه السلام) می فرماید: "الفقر یخرس الفطن عن حجته"؛ فقیر از بیان دلیلش عاجز است. همچنین امام خطاب به فرزند خود می فرماید: پسرم! کلام فقیر شنیده نمی شود و مقام او شناخته نمی گردد. آن حضرت در چند فرمایش جداگانه می فرماید: هر کس فقیر باشد از مقام و موقعیتی برخوردار نیست و کوچک و خوار شمرده می‌شود. محرومیت باعث خواری است. موارد فوق فقط اشاره به چند روایت از روایات بسیار در مورد فقر و فقیر است. هدف از بیان این روایات در این یادداشت توصیه ای به دولتمردان حکومت اسلامی است که امیدوارم با ثمر باشد.»
متن کامل در اینجا قابل مشاهده است.
وبسایت فرهنگی اطلاع‌رسانی تبیان در پی گسترش اعتراضهای مردمی در مجموعه مقالاتی و بر مبنای کتاب شریف نهج البلاغه، توصیه هایی به مسئولین کشور ارائه کرد.