

روزی که وایبر و تلگرام و امثالهم به زندگی ها وارد شدند، کمتر کسی بود که از آسیب های شبکه های اینچنینی حرف به میان بیاورد. فضای تعاملی درون این شبکه ها آن قدر جذاب بود و آن قدر کارها راحت تر و کم هزینه تر پیش می رفت که کسی از عواقب احتمالی آن نمی ترسید.

کمی که گذشت فاصله تلفن های همراه و شبکه های مجازی و اینترنت با اعضای خانواده به گونه ای شد که مری بین آنها دیده نمی شد و به طبع آن هرچقدر فضای دورهمی فرد و موبایل بیشتر شد، از دورهمی با سایر اعضای خانواده کاسته شد.

از فردی بخواهید در طول روز از شما عکس بگیرید. اگر تعداد فریم های عکسی که در آن ها شما سرتان گرم کار با گوشی موبایل است، از فریم های دیگر بیشتر بود، مطمئنا می فهمید زندگی تان را چطور سپری می کنید.

آن وقت بود که از گوشه و کنار، زمزمه های شکایت به گوش رسید. تصویر یک مهمانی وقتی همه در یک اتاق بزرگ جمعند و هیچ کس با دیگری حرف نمی زند و همه سرشان در تلفن همراهشان است، یک تصویر تکراری و تکرار شونده است. تصویری تلخ و دردآور که نشان می داد اولین آسیب این دنیای جذاب و زیبا، کم کردن روابط خانوادگی در سطوح پایینتر و فروپاشی خانواده در سطح گسترده است. آسیب شناسان در این باره هشدارها دادند و مثل خیلی از معضل های دیگر اجتماعی، علاج واقعه به بعد از وقوع معوق شد.
 این واقعه اتفاق افتاده است، حال ببینیم آیا برنامه‌ خاصی برای رهایی از چنگال این اسارت مدرن داریم؟شاید هنوز باورمان نشده كه اسیر شده‌ایم. درهرحال ما در این صفحه می‌خواهیم به قوانینی كه می‌شود در هر خانه‌ای برای استفاده از اینترنت وضع شود، اشاره كنیم.

سرسفره بی موبایل

بالاخره زمان‌هایی باید باشد كه اعضای خانه، سلاح‌های مدرن‌شان را زمین بگذارند و صمیمانه دور هم جمع شوند. این زمان را بهتر است برای شروع، به 3وعده غذایی اختصاص دهید و قانون شماره یك‌تان «عدم‌استفاده از گجت‌ها سرسفره» باشد. استفاده از موبایل و تبلت هنگام غذا‌خوردن، هم اثر منفی در روحیه اعضای خانواده دارد و هم از نظر بهداشتی محل اشكال است. 
 بنابراین به افراد خانواده بگویید كه موبایل‌هایشان را در اتاق دیگری بگذارند و آن را با خودشان به سر سفره نیاورند. لازم است كه خودتان نخستین نفری باشید كه به قانون‌تان احترام می‌گذارید.

موبایل را حتی به خواب هم نمی آید

وقتی قرار است بخوابیم و از عالم و آدم جدا شویم، موبایل به چه دردمان می‌خورد كه آن ‌را زیر بالش‌مان پنهان می‌كنیم؟ چند نوجوان و جوان را دیده‌اید كه موبایل‌شان باید آنقدر دم‌دست باشد كه اگر نصف شب بیدار شدند، همین كه دست دراز كردند بتوانند پیدایش كنند. این به جز اعتیاد چه می‌تواند باشد؟ پس یكی دیگر از قوانینی كه بهتر است در تمام خانه‌ها اجرا شود، قانون خاموشی در هنگام خواب است.

موبایل ها نیاز به تفریح ندارند

وابستگی به تلفن های همراه به گونه ای شده است که افراد حتی در تفریح و گردش های کوچگ و بزرگ خود، نمی توانند از آن جدا شوند. اگر خانواده ای برای تفریح به پارک یا مسافرت کوتاه مدتی بروند آنجا هم دست از موبایل خود نمی کشند و غافل از این هستند که بررای چند ساعت و روز ازهیاهوی کاری جدا شده اند تا برای یکدیگر باشند. تلاش کنید وقتی بایکدیگر به تفریح کوچکی می روید همراه خود موبایل نروید تا ثانیه ای از کنار هم بودنتان به گشت و گذار در شبکه های مجازی نگذرد.  

شلوار اینترنت دوتا نشود

شارژ ماهانه‌ وای‌فای خانه به علاوه‌ خرید حجم‌های اضافی به‌خاطر تمام شدن حجم مصوب در همان یكی‌دو روز اول، مقدار زیادی هزینه برمی‌دارد، اما همه‌ اعضای خانه را در یك عیش مدام شریك می‌كند؛ عیشی كه ظاهرش عیش است و باطنش بلا و گرفتاری. علاوه بر این، خرید بسته‌های اینترنتی كه سیم‌كارت شما و یا هر یك از اعضای خانه‌تان را مجهز به اینترنت می‌كند، یكی دیگر از راه‌هایی است كه دیگر نیاز نیست برای استفاده از اینترنت در یك مكان خاص قرار بگیرید و هر جا كه باشید، اینترنت دم دست‌تان است.

قانونی به نام كتاب خواندن

چند نوجوان و جوان را دیده‌اید كه موبایل‌شان باید آنقدر دم‌دست باشد كه اگر نصف شب بیدار شدند، همین كه دست دراز كردند بتوانند پیدایش كنند. این به جز اعتیاد چه می‌تواند باشد؟

یك فاجعه در حال رخ دادن است و منشأ این فاجعه در شبكه‌های اجتماعی نهفته است. سری به تلگرام بزنید و ببینید چه كانال‌هایی وجود دارد كه اغلب اعضای آن نوجوانان هستند؟ ببینید چه جملات و ادبیاتی در جریان است؟ چه راهكارها و خط‌مشی‌هایی داده می‌شود؟ چه كالاها و خدماتی مدام در حال تبلیغ شدن است؟ فراموش نكنید كه همین تبلیغات كه از كنارشان به سادگی می‌گذریم در حال ساختن ذائقه یك نسل است. اگر نگران شخصیت خود و اطرافیانتان هستید، دست به كاری اصولی بزنید.

به کمپ ترک اینترنت بروید

نکته آخر اینکه اگر نمی توانید این وسیله را از خود دور کنید و در مقابل خواسته خانواده مقاومت می کنید پس به این نکته هم فکر کنید که  اگر مجبور باشید هر روز در جیب یا کیف و یا دست هایتان، چند گرم ماده مخدر حمل کنید چه حسی خواهید داشت؟ ماده ای که در ظاهر کاربردی دیگر دارد اما به مرور شما را مسخ، معتاد و اسیر خود می کند.
 برای اینکه از شر این اعتیاد خلاص شوید، بیایید یک آزمون ساده برگزار کنیم؛ یکی از اعضای خانواده، یک دوست و یا یک همکار که ساعات زیادی از روز را با شما می گذراند را انتخاب کنید و از او بخواهید در ساعت های مختلف روز به طور متوالی بدون این که متوجه شوید از شما عکس بگیرد. در پایان روز، به این عکس ها که تعدادشان کم نیست نگاه کنید؛ اگر تعداد فریم های عکسی که در آن ها شما سرتان گرم کار با گوشی موبایل است، از فریم های دیگر بیشتر بود، مطمئنا می فهمید زندگی تان را چطور سپری می کنید و ساعتهای آن را چطور هدر می دهید پس لازم است از شر این اعتیاد خلاص شوید.
منبع:قدس آنلاین
 
ورود هر تکنولوژی در جامعه، خودآگاه و ناخودآگاه تغییرات عمده ای در نحوه زندگی افراد آن جامعه، اخلاقیات و سطح توقعات آن ها ایجاد می کند. اما بدا به حال زمانی که تکنولوژی وارد جامعه ای شود ولی فرهنگ استفاده از آن در بین مردم آن جامعه رواج نیافته باشد. در چنین شرایطی ست که هم تکنولوژی به هدف خود که ارتقا» سطح کیفی زندگی و رفاه حال کاربران می باشد، نرسیده است و هم با عدم استفاده صحیح و به هنجار از وسیله مورد نظر، زندگی به کام افراد جامعه تلخ می شود. اینجاست که شاعر می گوید:
ما ز فناوری چشم یاری داشتیم
خود غلط بود آنچه می پنداشتیم!