 
اِدِم یک اصطلاح پزشکی است که برای ورم استفاده می شود و پاسخ عمومی بدن به آسیب یا التهاب است. 

اِدِم ناشی از بیماری قلبی و اختلال کبدیدر این مقاله به بررسی ادم ناشی از بیماری قلبی و اختلال کبدی پرداخته شده است، برای کسب اطلاعات بیشتر با ما همراه شوید.
اِدِم ممکن است به صورت جداگانه یک منطقه یا عضو را درگیر کند یا به صورت سیستمیک در تمام بدن وجود داشته باشد. عوامل زیادی مانند داروها، عفونت، بارداری و بسیاری از بیماری ها می توانند باعث بروز اِدِم در بدن شوند. یکی از عواملی که باعث ایجاد اِدِم می شود ابتلا به بیماری های قلبی است.
وقتی قلب ضعیف می شود و نمی تواند خون را به طور موثر به تمام بدن پمپ کند، مایع به تدریج در بافت تجمع می یابد و ادم در پاها ایجاد می شود. اگر اختلال به سرعت ایجاد شود، مایع در ریه ها تجمع می یابد. این عارضه همان ادم ریوی است که جزو اورژانس های قلبی محسوب می شود.

اِدِم ناشی از بیماری قلبیعلایم: علائم اِدِم به میزان تجمع مایع در محل بستگی دارد. ادم قلبی معمولا به صورت گوده گذار است یعنی با فشار دادن انگشت روی پوست، جای آن باقی می ماند. تجمع آب با توجه به نیروی گرانش زمین ابتدا در پاها و کنار قوزک و به صورت دو طرفه است.
به تدریج و در صورت درمان نشدن مناسب و به موقع، میزان ادم افزایش می یابد و به نواحی بالاتر از قوزک گسترش پیدا می کند.
البته مکان تجمع اِدِم به وضعیت بیمار هم بستگی دارد. افرادی که بیشتر در بستر هستند، ادم در مناطقی از بدن ایجاد می شود که بیشتر در تماس با تشک است.
حتی در ناحیه پشت و کمر هم تجمع مایع را مشاهده می کنیم. در موارد بسیار پیشرفته نارسایی قلبی، تجمع مایع در اندام تحتانی، شکم، پهلوها، پشت و حتی در فضاهای داخلی احشا مانند ریه ها و داخل پرده قلب نیز وجود دارد.
عوارض: اگر اِدِم در اندام تحتانی ایجاد شده باشد، بیمار در راه رفتن دچار مشکل می شود و در موارد شدید با مختل کردن جریان خون باعث زخم های پوستی خواهد شد.
اگر ادم در ریه ایجاد شود، باعث تنگی نفس حاد و شدید خواهد شد و به دلیل پرشدن ریه ها از مایع، تبادل اکسیژن با هوا دچار اختلال و در نتیجه کاهش اکسیژن خون خواهد شد. چنین بیمارانی با تنگی نفس شدید، سرفه و خلط کف آلود به اورژانس مراجعه می کنند.
درمان: درمان ادم در مشکلات قلبی، اصلاح بیماری قلبی زمینه ای، کاهش مصرف نمک و استفاده از داروهای دیورتیک (ادرار آور، مدر) است. با افزایش جریان ادرار، مایعات بیشتری از بافت بینایی به سمت خون کشیده و در نهایت باعث کاهش ادم می شود.

چند نکته:باتوجه به نقش کلیدی نمک در ایجاد ادم، همه بیماران باید میزان نمک مصرفی شان را کاهش دهند در غیر این صورت درمان بی نتیجه خواهد بود.
ادم قلبی به صورت قرینه و دو طرفه است و به خودی خود درد ندارد.
در صورت بروز ادم در اندام تحتانی به صورت یکطرفه و همراه با درد باید دنبال سایر علل مانند عفونت وریدهای سطحی یا ایجاد لخته در وریدهای عمقی پا بود.
مصرف برخی داروها که معمولا بدون نسخه پزشک در دسترس است مانند ترکیبات مسکن (ایبوبروفن، دیکلوفناک و…) و برخی داروهای دیگر که پزشک برای سایر بیمارها تجویز می کند نیز می تواند با تشدید احتباس نمک و آب باعث ادم شود.

اِدِم ناشی از اختلال کبدیدر بیماری سیروز کبدی هم فرد دچار ادم می شود. در این بیماری کبد عملکرد خود را از دست می دهد و وریدی به نام ورید اجوف تحتانی که از داخل کبد عبور می کند دچار افزایش فشار می شود و سرم از داخل رگ بیرون می زند. بیماران همراه با ادم بدن دچار آب آوردگی شکم هم می شوند که به آن «آسیت» گفته می شود.
آسیت باعث تورم شکم می شود. در این مواقع آب داخل شکم را با سوزن های مخصوصی بیرون می کشند. سیروز کبدی نیز بیماری پیشرونده ای است که راه حل آن در اغلب موارد، پیوند کبد است.
منبع : سایت سلامت
اِدِم یک اصطلاح پزشکی است که برای ورم استفاده می شود و پاسخ عمومی بدن به آسیب یا التهاب است. 
