
از حضرت رسول اکرم(صلى الله علیه وآله) روایت شده است که فرمود: بر میّت ساعتى سخت تر از شب اوّل قبر نیست، پس با صدقه دادن به اموات خویش رحم کنید، و اگر نتوانستید براى آنان صدقه بدهید، دو رکعت نماز بگذارید بدین گونه که در رکعت اوّل سوره «حمد» یک مرتبه و سوره «توحید» دو بار خوانده شود و در رکعت دوم سوره «حمد» یک بار و سوره «تکاثر» نیز ده بار خوانده شود، پس از سلام نماز گفته شود:

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد،وَ ابْعَثْ ثَوابَهُما اِلى قَبْرِ ذلِکَ الْمَیِّتِ،

خدایا درود فرست بر محّمد و آل محمّد و بفرست ثواب این نماز را به سوى قبر این مرده

فُلانِ بْنِ فُلان.

فلانى پسر فلانى.

(به جاى فلان بن فلان نام میّت و پدرش را ببرد) در همان ساعت خداوند پاداش عظیمى به آن میّت و به نمازگزار عطا مى کند.(۱)

مرحوم «علاّمه مجلسى» در کتاب «زاد المعاد» گفته است: سزاوار است براى انسان که مردگانش را فراموش نکند، چرا که دستشان از اعمال خیر کوتاه است و به محبّت هاى فرزندان و خویشان و برادران دینى، چشم دوخته اند، مخصوصاً به هنگام نماز شب بیشتر باید براى آنان دعا کرد و همچنین بعد از نمازهاى واجب و در زیارتگاهها و مشاهد مشرّفه به یاد آنان بود، و براى آنها دعا کرد، و براى آنها اعمال خیرى را به جا آورد. در روایتى آمده است: چه بسا فرزندى در حال حیات پدر و مادرش، عاق (مورد نفرت) آنان باشد و آنها از وى ناراضى و ناخشنود باشند ؛ ولى پس از فوت پدر و مادر، این فرزند نیکوکار گردد و اعمال خیرى را براى آنها بجا آورد و رضایت آنها را فراهم کند و چه بسا که فرزندى در حال حیات پدر و مادر، نیکوکار و خوب بوده و مورد علاقه آنان، ولى پس از فوت پدر و مادر چون کار خیر براى آنها کم انجام مى دهد، سبب ناخشنودى پدر و مادر خویش گردد.

عمده خیرات براى پدر و مادر و سایر خویشان آن است که قرض هاى آنان را ادا کند و ذمّه آنان را از حقوق خدا و خلق خدا، پاک گرداند و اعمالى مانند حجّ و سایر عباداتى که از وى فوت شده است را، یا خود بجا آورد و یا دیگرى را براى آن امور اجیر کند.(۲)

بحارالانوار، جلد ۸۸، صفحه ۲۱۹، حدیث ۴.
 ۲. زاد المعاد، صفحه ۵۷۳. (با تلخیص و تصرّف).
منبع : الشیعه

بر میّت ساعتى سخت تر از شب اوّل قبر نیست، پس با صدقه دادن به اموات خویش رحم کنید، و اگر نتوانستید براى آنان صدقه بدهید، دو رکعت نماز بگذارید