چالش هایی که همه والدین درهر مرحله از زندگی و رشد کودک ، با آن روبرو هستند شامل از شیر گرفتن، آموزش دستشویی رفتن و جدا کردن جای خواب کودکان می باشند که هر کدام به شیوه مناسبی حل می شود. 
 
سنین 3 تا 3 و نیم سالگی بهترین و امن ترین دوره جدا نمودن کودک از مادر برای تنها خوابیدن او است. سنی که کودک ، قابلیت رفع مشکلات خود را به قدر کافی داشته و برای بیان نگرانی هایش زبان قابل فهمی دارد، در کل کودک در این سن رفتار اجتماعی رشد یافته ای توام با اعتماد به نفس و بیان تعلق می یابد و نسبت به بچه های کوچک تر از خود مهربان بوده و در او رفتارهایی مانند مراقبت از آنان و مسئولیت پذیری دیده می شود.

نکاتی برای خواباندن کودک در اتاق خودشوالدین نیز باید برای سلامت بیشتر کودک اتاق خواب او را از خود جدا کنند . در جدا نشدن کودک و والدین یک میل دوطرفه وجود دارد؛ یعنی همان طور که کودک دوست ندارد از والدینش جدا شود، والدین هم تمایلی به جدا کردن او ندارند، پس بهتر است ، مادران بدانند برای سلامت کودک لازم است ، اتاق کودک و والد را جدا کنند.

برای جدا کردن اتاق کودک از والدین اولین چیزی که نیاز است، همراهی والدین به ویژه مادر خانواده می باشد که با آرامش مادرانه می تواند به حل این مشکل کمک کند. با چندین راهکار ساده به شما کمک می کنیم تا بتوانید کودک خود را در اتاق خواب خودش بخوابانید.

راه حل هایی برای خوابیدن کودک در اتاق خودشمطمئن شوید که خوابیدن کودک در اتاق والدین به خاطر عادت است نه به علت ترس.
این کار در شب های اول بسیار سخت خواهد بود واو هر کاری می کند تا خودش را به کنار شما برساند و باز هم در تخت شما بخوابد. شاید او پشت در اتاق شما بخوابد تا بدین روش اعتراض کند. در این حالت شما از سیستم محرومیت استفاده کنید و به او اجازه ندهید بازی مورد علاقه اش را انجام دهد و به این شیوه به او بفهمانید در این کار جدی هستید و باید تسلیم شود.

اگر وابستگی کودک به شما زیاد است ، برای شروع، کنار تخت کودک بنشیند تا زمانی که کودک به خواب برود، در شب بعد کمی دورتر از تخت بنشینید و هر شب به تدریج این فاصله را بیشتر کنید تا جایی که از اتاق خارج شوید و جلوی در اتاق و در دیدرس کودک بنشینید به طوری که بتوانید با کودک حرف بزنید. در زمان اجرای این شیوه بهتر است با کودک ارتباط چشمی و فیزیکی برقرار نکنید.

اتاق کودک خود را زمانی جدا کنید که کودک راه رفتن را آموخته باشد تا بتواند در صورت لزوم پیش شما بیاید و شما را مطلع سازد.

چند شب متوالی قبل از خواب برای کودک تان کتاب بخوانید٬ قصه بگویید٬ با او صحبت کنید٬ اجازه دهید برای تان صحبت کند و یا در صورت لزوم کمی کنارش بخوابید تا احساس آرامش و امنیت یابد.

برای اینکه کودک به راحتی در اتاق خواب خود بخوابد می توانید اتاق کودک را با وسایلی جذاب مانند ماه و ستاره های شب نما، جعبه موسیقی و شب خواب تزئین کنید.

به ازای هر شبی که کودک شما توانست به تنهایی در اتاق خودش بخوابد ، برای او جایزه هایی در نظر بگیرید و یا برچسب های ستاره ای یا عروسکی در اتاقش نصب کنید.

اگر درخواست های کودک برای خوابیدن در کنار والدین پشت سر هم تکرار شود بدون شک عاملی مانند انواع ترس، کابوس و…موجب ناآرامی کودک شده است که می تواند میل کودک به برگشتن به اتاق والدین را بیشتر کند.

همچنین تماشای بعضی برنامه ها و فیلم هایی که برای سن کودکان مناسب نیست، باعث نگرانی و پریشانی هنگام خواب می شود ، به همین دلیل والدین باید نسبت به بروز هر نشانه ای هوشیار باشند و بعد از برطرف شدن عوامل تهدید کننده، از فرزندشان انتظار اطاعت از قانون را داشته باشند.

هنگام ورود کودک به سن دو سالگی او را دورتر از خود بخوابانید و زمان شیر دادن شما به سراغ او بروید تا عادات اشتباهی مانند در دست گرفتن دست مادریا نوازش صورت مادر و … را پیدا نکند.

اگر کودکتان به علت بدخوابی چندین مرتبه ، بیدار شد او را سرزنش نکنید و برای خوابیدن مجدد تحسینش کنید.

از علل سردی میان زوجین حضور بیش از اندازه فرزندان در اتاق خصوصی والدین است که حتی منجر به بروز اختلافات و برخوردهای نامناسبی میان والدین می گردد. از این رواهمیت جدا سازی محل خواب کودکان از اتاق والدین ضروری و با اهمیت است.منبع : نمناک 

 

خوابیدن کودک بصورت جدا باید در سن خاصی انجام شود و همچنین باید بفهمید که آیا کودکتان از تنها خوابیدن در اتاق خودش می ترسد یا خیر.