آنچه که شب گذشته در اهواز روى داد به طور قطع یکى از سیاه‌ترین روزهاى تاریخ فوتبال ایران را رقم زد و البته اولین یا آخرین اشتباه نابخشودنى مدیران فعلى فوتبال کشور نبوده و نیست. بازى پرسپولیس و داماش به نوعى قرار بود حسن ختام یک فصل پر حاشیه در فوتبال باشگاهى ایران باشد و حالا از زاویه‌اى دیگر انتظار مى‌رود که آغاز تغییرات گسترده به منظور تغییر شرایط بحرانى موجود محسوب شود.

اگر چه حکم عجولانه شب گذشته که به شکل عجیبى از سوى کمیته اخلاق در خصوص سعید فتاحى منتشر شد قرار است مسکن موقتى براى عبور مدیران بالادستى از زیر بار انتقادات باشد، اما طبیعتا ماجرا به اینجا ختم نخواهد شد. سوال‌هاى بى‌جواب زیادى باقى مى‌ماند خصوصا با توجه به بازتاب و ابعاد گسترده این فاجعه در صحنه بین المللى که به نوعى آبروى فوتبال و ورزش ایران را در رسانه‌هاى جهان برده است. فدراسیون فوتبال در این مقطع باید پاسخگوى اشتباهات مکرر، فجایع امنیتى و فرهنگى همچنین سوء مدیریت مستمر در این حوزه باشد که ناشى از انتخاب و انتصاب مدیران بى تجربه و ضعیف به منظور فرمانبردارى مطلق از اوامر بالادستى است. در واقع سعید فتاحى به عنوان یک قربانى نمى‌تواند بار تمامى این اشتباهات را به دوش بکشد تا اعضاى هیئت رئیسه، دیگر مسئولان سازمان لیگ و حتى مسئولان هیئت فوتبال استان به راحتى بر کرسى‌هاى مدیریتى خود تکیه بزنند. جامعه فوتبال فریب این فرار هوشمندانه را نخواهد خورد. سوال امروز این است که فتاحى با کمترین دانش و تجربه مدیریتى در این سطح چگونه مسئول برگزارى لیگ شد؟

شواهد نشان مى‌دهد که رابطه او با بهاروند هرگز مثبت نبوده و بر این اساس فتاحى از طرف رئیس سازمان لیگ منصوب نشده، اما برخى منابع خبرى ارتباط نزدیک با برخى اطرافیان رئیس فدراسیون فوتبال را عامل رسیدن فتاحى به این جایگاه مى‌دانند. حالا وقت آن است که صراحتا به این سوال پاسخى داده شود؛ چه کسى فتاحى را در این حوزه مسئول کرده و حالا مسئولیت مستقیم این فجایع را مى‌پذیرد؟
منبع: خبرگزاری تسنیم
وقایع تلخ مسابقه فینال جام حذفى داراى ابعادى گسترده‌تر از اشتباهات فردى و سوء مدیریت مسئولان و مدیران سازمان لیگ فوتبال ایران است.