عواقب ازدواج در سنین پایین
 دختر یا پسرهای نوجوان به دلیل اینكه هنوز به رشد ذهنی، عاطفی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و... نرسیده اند، بسیاری از مهارتهای لازم برای رسیدن به یك زندگی موفق و پیروز را كسب نكرده اند به همین دلیل معمولاً در زندگی مشتركشان با ناسازگاری ها و اختلافات بسیاری رو به رو می شوند.

وقتی دختر و پسری در سنین پایین و بدون آمادگی جسمانی، عقلی و عاطفی با یکدیگر ازدواج می کنند دچار مشکلات عدیده ای می شوند. بنابر فرهنگ ایرانی وقتی فردی ازدواج می کند بعد از شش ماه باید باردار شود در غیر این صورت برچسب اجاق کور به او می زنند به خصوص اگر فرد بدلیل سن کم، تحمل این قبیل حرف ها را نیز نداشته باشد برای پایان دادن این حرف و حدیث ها به فکر باردار شدن می افتد که نه تنها در همه دوران بارداری با مشکلاتی مواجه می شود بلکه زایمانش در اغلب موارد پری ناتال (تحت مراقبت های لازم) می بایست انجام گیرد. اما مساله فقط به همین جا ختم نمی شود چون احتمال مرده زایی یا عقب ماندگی ذهنی فرزندان نیز وجود دارد.

 پسرانی که در سن پایین ازدواج می کنند پس از مدتی که در جمع دوستان و همسالان مجرد خود قرار می گیرند دچار یاس و ناامیدی می شوند و حس می کنند با ازدواج، موقعیت های زندگی مجردی را از دست داده اند. البته پزشکان معتقدند این افراد به دلیل حس نارضایتی از زندگی که همیشه با آن دست وپنجه نرم می کنند بیشتر از بقیه افراد مستعد بیماری های قلبی و عروقی هستند.

 با توجه به این که افراد در سنین نوجوانی هنوز به ثبات عاطفی لازم نرسیده اند، ممکن است در انتخاب خود عاقلانه تصمیم نگرفته و پس از ازدواج دچار پشیمانی شود. خیلی وقت ها دیده ایم افرادی که در سنین نوجوانی ازدواج کرده اند، گفته اند که من آن زمان کم تجربه بودم و نمی دانستم در زندگی دنبال چه چیزی هستم. الان سلیقه ام عوض شده و انتظارات دیگری از همسرم دارم. این اتفاق به دلیل تغییر نگرش ها و رشد فکری او می افتد.

 معمولاً خانواده ‌ها و بزرگ‌ترها به دلیل اینكه گمان می كنند فرزندشان سن كمی دارد و قادر به حل همه مشكلات زندگی مشترك نیست سعی می كنند به گونه های مختلفی در زندگی خصوصی آن‌ها دخالت کرده و به قولی آنها را راهنمایی نمایند. در حالیكه این جریان معمولاً پس از پختگی افراد به دلیل عادت والدین نیز ادامه می یابد و زندگی را از كنترل زن و مرد خارج می كند.

 ازدواج در چه سنی خوب است؟
بعضی از صاحب نظران سن ازدواج برای پسرها را بین ۲۵ تا ۳۵ و دخترها در سنین بین ۱۸ تا ۲۵ سال می دانند اما این مبنای درستی نیست و نمی توان قطعا ازدواج خارج از این سن را رد کرد.
الستی می گوید: شاخص های تعیین سن ازدواج شامل اعتقادات مذهبی، طبقه، گروه اجتماعی و نوع زیست بوم افراد می شود. مثلا یک دختر در بافت روستایی زیر ۲۵ سال ازدواج می کند ولی یک دختر ۳۰ ساله در شهر، الزامی برای ازدواج ندارد.

این در حالی است که ازدواج در سن پایین در شرایطی که جوانان امروزی آستانه تحمل شان پایین آمده است پدیده ای منفی محسوب می شود که موجب پیامدهای خاص برای زوجین و خانواده های آن ها می شود...با توجه به این که افراد در سنین نوجوانی هنوز به ثبات عاطفی لازم نرسیده اند، ممکن است در انتخاب خود عاقلانه تصمیم نگرفته و پس از ازدواج دچار پشیمانی شود. خیلی وقت ها دیده ایم افرادی که در سنین نوجوانی ازدواج کرده اند، گفته اند که من آن زمان کم تجربه بودم و نمی دانستم در زندگی دنبال چه چیزی هستم. الان سلیقه ام عوض شده و انتظارات دیگری از همسرم دارم. این اتفاق به دلیل تغییر نگرش ها و رشد فکری او می افتد.

معمولاً خانواده ها و بزرگ ترها به دلیل اینکه گمان می کنند فرزندشان سن کمی دارد و قادر به حل همه مشکلات زندگی مشترک نیست سعی می کنند به گونه های مختلفی در زندگی خصوصی آن ها دخالت کرده و به قولی آنها را راهنمایی نمایند. در حالیکه این جریان معمولاً پس از پختگی افراد به دلیل عادت والدین نیز ادامه می یابد و زندگی را از کنترل زن و مرد خارج می کند.منبع : مجله دلگرم
ازدواج در سنین پایین و بدون داشتن توانایی درک و هضم بسیاری از مسائل زندگی برای دوطرف یعنی آغاز مشکلات جدی در روابط زن و شوهر در زندگی مشترک و در نهایت پشیمانی هر دو طرف.