تیم ایران مرحله نخست انتخابی جام جهانی بسکتبال را با صدرنشینی گروه D به پایان برد و حالا در مرحله بعد باید با تیم های استرالیا، فیلیپین و ژاپن روبرو شود.
استرالیا تیم دهم رده بندی فدراسیون بین المللی بسکتبال است و با ترکیب شدن رقابت های آسیا و اقیانوسیه، از چند سال پیش حریف تیم های قاره کهن شده است. استرالیا 16 بار در بازی های المپیک به میدان رفته که 14 مرتبه آن در 14 دوره اخیر بوده است. این تیم چهار بار هم به مرحله نیمه نهایی المپیک صعود کرده که آخرین آن در المپیک 2016 ریو بود. همین عملکرد نشان می دهد که استرالیا کلاسی متفاوت با دیگر تیم های آسیایی دارد و چه رقیب سختی برای تیم ملی ایران محسوب می شود.
فیلیپین هم در سال های اخیر با سرمایه گذاری ویژه روی رشته بسکتبال، میزبانی از مسابقات مختلف و به خدمت گرفتن بازیکنان خارجی، به تیمی قدرتمند در سطح آسیا تبدیل شده است. 
ژاپن میزبان المپیک 2020 هم مشغول سرمایه گذاری روی رشته های مختلف خود است و به تازگی نیز یک بازیکن آمریکایی را به خدمت گرفت. این تیم که در سال های گذشته هیچگاه رقیب دشواری برای ایران به حساب نمی آمد، به زحمت توانست به مرحله بعدی رقابت های انتخابی جام جهانی صعود کند ولی حالا با جذب یک بازیکن خارجی، خطرناک تر از قبل شده است.
حضور بازیکنان خارجی در تیم های آسیایی به معضل بزرگی برای بسکتبال ایران تبدیل شده است. برخی تیم های قاره کهن، از سال ها قبل به جذب خارجی ها روی آورده بودند اما حالا بسیاری از تیم های آسیا مانند لبنان، قطر، فیلیپین، قزاقستان و ژاپن، از بازیکنان غیر بومی استفاده می کنند.
کمیته برگزاری بازی های آسیایی هم که در سال 2014 اجازه نداده بود ورزشکاران غیر بومی، در این مسابقات به میدان بروند، ظاهرا این بار مشکلی با این مسئله ندارد و تیم های بسکتبال می توانند از بازیکنان خارجی خود در بازی های آسیایی هم بهره ببرند که این موضوع کار را برای تیم ملی ایران دشوارتر خواهد کرد.
اما ایران مشکلات دیگری غیر از حریفان سخت هم دارد. بسکتبال ایران به شدت از ضعف در زیرساخت ها و تدارکات تیم ملی رنج می برد. شکایت مهران شاهین طبع از شرایط سالن برگزاری مسابقه تیم های ایران و قزاقستان و تعبیر هوای سالن به گرمای سونا، نمونه ای از این مشکلات است.
از شرایط سالن تمرین و مسابقه که بگذریم، کیفیت لیگ ایران هم هر سال بدتر می شود. مسابقات مرحله دوم انتخابی جام جهانی، در فاصله نزدیک به 6 ماه برگزار می شود و بخشی از این رقابت ها در میانه های زمان برگزاری لیگ برتر ایران است چنانچه لیگ ایران کیفیت بالایی داشته باشد، قطعا بازیکنان نیز با آمادگی بالا وارد رقابت ها می شوند اما کیفیت پایین لیگ ایران به شکلی است که در روزهای اخیر صمد نیکخواه بهرامی کاپیتان با تجربه تیم ملی نیز درباره آن هشدار داد و گفت که از بطن چنین لیگی، یک تیم المپیکی بیرون نمی آید.منبع:ایرنا

تیم ملی بسکتبال ایران برای راهیابی به جام جهانی 2019، باید مقابل حریفان قدرتمندی به میدان برود و از پس بازیکنان غیر بومی آنها هم برآید.