
 دشمن پس از شکست در عملیات«الی بیت‌المقدس» و عقب‌نشینی سراسری خود که به آزادی خرمشهر انجامید، بخشی از بلندی‌های مرزی جبهه میانی را در اشغال خود نگه داشت تا دید و اشراف کافی بر منطقه عمومی دهلران داشته باشد. طراحی عملیات قدس۳ بر همین اساس و به تناسب راهکارهای موجود در منطقه از دو محور صورت گرفت.

رزمندگان در ساعت ۲:۴۵ دقیقه بامداد روز ۱۹ تیر ۱۳۶۴ با رمز «یا امام جعفر صادق (ع) » به طور همزمان حمله خود را آغاز کردند. سرعت عمل نیروهای خودی چنان بود که در همان لحظات نخست، نزدیک به ۷۰ تن از نیروهای عراقی به اسارت درآمدند. نیروها با رعایت اصل غافلگیری واستتار، شبانه به قرارگاه دشمن در عقبه خط آنان حمله برده و کابل‌های برق و مخابرات خط اول آنان را قطع کردند. بدین‌صورت ارتباط نیروهای دشمن با عقبه خود به منظور خبردهی و پشتیبانی مختل شد.

از آنجا که هدف این عملیات صرفا نفوذ و ضربه زدن به یگان‌های دشمن بود، بنابراین نیروها حتی‌الامکان از غنیمت گرفتن و انتقال اقلام دست و پا گیر خودداری کردند و تلاش کردند تا اساسا امکانات دشمن را منهدم سازند.

پس از اجرای موفق عملیات و سرزدن سپیده صبح، دستور عقب‌نشینی و بازگشت نیروهای خط شکن به خطوط پیشین صادر شد. دشمن نیز که با توجه به قطع کابل‌های ارتباطی و مخابراتی خود از اهداف این عملیات غافل بود، به طور همه‌جانبه اقدام به پاتک بر روی بلندی‌هایی که از نیروهای ایرانی خالی شده بود کرد و طبیعتاً از این ضدحمله سودی نجست.

همزمان با عملیات قدس ۳، عملیات دیگری توسط نیروی زمینی ارتش در منطقه عملیاتی «شرهانی»، به منظور باز پس‌گیری مناطقی که به تازگی در اشغال دشمن در آمده بود، صورت گرفت. این یورش سبب شد که توجه فرماندهان عراقی به آن محور معطوف شود، بنابراین می‌توان گفت که عملیات نیروهای ارتش به نوعی پشتیبانی عملیات قدس ۳ بود.

در این حمله ۱۵ دستگاه خودروی آیفا (کامیون)، چهار دستگاه دستگاه تانک، ۱۵ دستگاه خمپاره‌انداز، ۱۰ زاغه مهمات، مقر گردان‌ها ۱و ۲ از تیپ ۸۰۵ و پمپ بنزین قرارگاه دشمن در منطقه منهدم شد. ضمن آنکه ۱۴۷۰ تن از نیروهای دشمن کشته و زخمی شده یا به اسارت نیروهای عمل کننده خودی درآمدند. علاوه بر این، چندین دستگاه بی‌سیم و سیستم‌های مخابراتی و شماری سلاح سبک و نیمه‌سنگین از دشمن به غنیمت گرفته شد.
منبع:ایسنا




موقعیت منطقه عملیاتی «قدس ۳» از سوی دشمن به بلندی‌های «مین منصور» و در میان افراد محلی به «فره سیاه» مشهور است. این منطقه در محور عمومی دهلران طیب در غرب رودخانه «میمه» قرار دارد و دارای تعدادی تپه و بلندی است. بلندی ۲۰۸ به سبب اشراف آن بر غرب رودخانه میمه شهرت و اهمیت ویژه‌ای در هر دو سوی نبرد داشت.