


دستورالعمل عبادت و بندگی خداابتدا باید عرض كنم كه این حالت خود را در شوق به عبادت پروردگار و پیشرفت معنوی قدر بدانید. اما نكته مهمی را نیز در همین رابطه عرض می نمایم و آن اینكه نگذارید این شوق و ذوق كه باید عامل پیشرفت معنوی شما و موتور محركه شما باشد تبدیل به آفت و مانع پیشرفت معنوی و عبادی تان گردد.
 این آفت چگونه خود را نشان می دهد؟ به این صورت كه انسان ابتدا به دلیل همین شوق وافر، بسیار عبادت می كند اما بدون برنامه مناسب یا اینكه زیاد عبادت می كند اما این عبادت زیاد را با معرفت انجام نمی دهد یا اینكه زیاد عبادت می كند اما این عبادت را به دلایل مختلف نمی تواند در طول زمان تداوم بخشد لذا بالاخره و در نهایت دلسرد می گردد. در نتیجه به عنوان یك دوست خیرخواه به شما توصیه می نمایم بسیار مراقب خود و عبادت خود باشید زیرا افراد زیادی بودند كه از شما شوق بیشتری برای تقرب الی الله داشتند اما در نهایت كارشان به بی ایمانی و بی مبالاتی و حتی كفر كشیده شد و عاقبت به خیر نشدند. كه البته شما ان شاء الله جزء این افراد نیستید.
 اما چند نكته نیز در پاسخ به سوالتان عرض می كنم؛ شاید كه كارگشا باشد:
 1. در روایات به عبادت زیاد توصیه نشده است بلكه به خلوص عمل توصیه شده است. احادیث متعددی به این مضمون وجود دارد كه عملتان را خالص كنید؛ در این صورت عمل كم نیز باعث رشد معنوی شما خواهد شد. پس در خلوص عمل بكوشید نه در عبادت زیاد. همچنین سعی كنید آداب دقیق عبادات خود را بیاموزید تا آن ها را به نحو شایسته و مانند رسول خدا ص انجام دهید. به راستی ما هنوز بسیاری از آداب نماز و روزه را هم نمی دانیم! همچنین گناه نكردن مهم تر از انجام مستحبات یا عبادات فراوان است.خدا در قرآن می فرماید: انما یتقبل الله من المتقین. خدا تنها از متقین می پذیرد. پس در قبول عمل بیشتر بكوشید تا خود عمل. این باعث می گردد از عمل خود مغرور نشوید و خود را همیشه بدهكار خدا بدانید. چون بنده مومن نمی داند خدا عملش را پذیرفت یا خیر. لذا همیشه حالت تضرع و دعا برای او باقی می ماند.اما اگر به عمل نگاه كرد می گوید من سی سال عبادت كردم، من چه كردم و چه نكردم. همین باعث می گردد به جای خدا، خود را ببینید و همین محور كلیه بدی ها و غفلت ها است. لطفا در این نكته خوب تأمل كنید!
 2. فرموده اید می خواهم كوله بارم را برای آخرت ببندم. ابتدا باید موضع خود را مشخص كنید. راه خدا را می خواهید بروید یا اینكه بهشت را می خواهید. هر دو خوب است اما راه خدا یك سطح بالاتر از راهی است كه تنها برای كسب بهشت و لذات آخرتی پیموده می شود. در این مورد مراجعه كنید به ترجمه تفسیر المیزان،ج1، ص533. همچنین بدانید در قرآن كریم بهترین كوله بار و زاد و توشه تقوا معرفی شده است. یعنی كه پایین ترین مرتبه آن این است كه متقی گناه نكند و واجبات خود را نیز به تمامه انجام دهد. پس تقوا را باید پیشه خود سازیم. اما این خیر الزاد یا بهترین زاد است و نفرموده اند توشه تقوا كافی است برای آخرت بلكه فرموده اند بهترین توشه است. زیرا توشه انسان مومن و متقی نه عمل یا تقوای او بلكه نگاه او به مغفرت و امید او به كرم خداوند است. لذا اظهار و احساس عجز از فراهم آوری توشه (در عین اینكه برای تحصیل آن تلاش می كنیم)خود برترین توشه خواهد بود.
 3. عرصه عبادت خود را افزایش دهید و شوق خود را در سراسر زندگی خود صرف كنید. نگاه ما به پرستش خداوند این است كه خداوند تنها توسط نماز و روزه پرستش می شود حال آنكه عرصه پرستش خدا همه زندگی ما است. سعی كنید همه اعمالتان را برای خدا انجام دهید. هم باطن اعماتان را كه نیت است اصلاح كنید و هم ظاهر آن را كه آداب است. مثلا یك غذا خوردن ساده بیش از سی ادب دارد كه توجه به این اداب خود باعث توجه به خداوند و رشد معنوی انسان می گردد. سفر رفتن آداب دارد ، لباس خریدن و پوشیدن آداب دارد چه جنسی بپوشیم، چه رنگی بپوشیم، چه اندازه ای بپوشیم، چگونه بپوشیم، اذكار هریك چیست؟ رفتارهای اجتماعی نیز از این قاعده مستثنا نیست. همت خود را دركمك به خلق خدا قرار دهید، كمك علمی، كمك مالی، كمك اجتماعی و ... آداب معاشرت و حسن خلق با خانواده، دوستان، كوچكتر و بزرگتر و ... را بیاموزید و عمل كنید. خطبه صد و نود و سه نهج البلاغه معروف به خطبه حمام را بخوانید تا صفات متقین برای شما روشن گردد و سعی كنید و سعی كنیم این صفات را در خود ایجاد یا تقویت كنیم. مطالعه كتاب مفاتیح الحیات آیت الله جوادی آملی در این مورد مناسب است.
 4. سعی كنید معرفت دینی خود را افزایش دهید. عبادت با معرفت صدها برابر رشد انسان را تسریع می بخشد. معرفت دینی در درجه اول یعنی قرآن و روایات. قرآن را روزانه مطالعه و در آیات آن تدبر و تفكر كنید. همچنین هر آیه ای را نیاز دیدید تفسیر آن را از تفسیر نمونه و اگر شما را اقناع نكرد از تفسیر المیزان یا تسنیم مطالعه كنید. در مورد روایات نیز كتاب اصول كافی را با مشورت یك عالم شروع به خواندن كنید. این ها باعث می گردد انسان متوجه گردد چه چیزی در دین و برای خدا مهم است و چه چیزی در درجه اهمیت كمتری قرار دارد. این خیلی مهم است كه انسان نظر خدا در مورد همه چیز بداند.
 5. به صورت روزانه مراقبه و محاسبه نفس داشته باشید. این سفارش غالب علمای اخلاق است. یعنی هر شب چند دقیق كلیه اعمال روز خود را مرور كرده و ببینید آیا از دانسته های خود در طول روز تخطی كرده اید یا خیر. آیا كسی را از خود رنجانده اید؟ نماز خود را درست و سر وقت خوانده اید؟ هر جا می شده همنوع خود را كمك كرده اید؟ كجا به خاطر غیر خدا كار كرده اید؟ كجا حسد یا غرور به خرج داده اید؟ كجا از قضا و قدری كه خدا برایتان مقرر كرده بود ناراحت شدید؟ كجا حق همسایه و خانواده و خویشاوند و دوست خود را به جا نیاورده اید؟ آیا از چشم و گوش و زبان و دست و پا و ذهن و قلبتان تخلفی سر زد؟ و بالاخره اینكه كجا خدا را ندیده اید و از حضور او غافل بوده اید؟ سه مانعی كه معمولا نمی گذارد نور خدا در قلب انسان وارد شود زیاد خوردن، زیاد خوابیدن و زیاد حرف زدن است. این ها حجب ظلمانی است! این ها را كنترل كنید.
 6. برای رشد معنوی خود و دیگران و كل جامعه و جهان اسلام دعا كنیم. دعا كردن خود باعث رشد معنوی انسان و دعا كردن برای دیگران باعث رشد بینش و گرایش ها ما می گردد.منبع:پرسمان

سلام.میخواهم به قرب برسم و تا میتوانم عبادت كنم.چه دستورالعمل هایی هست؟