
آموزش نظم و انضباط از همان سنین پایین برای کودکان و نوجوانان بسیار ضروری است .اکثر والدین از اینکه کودکشان از نظم و انظباط زیاد استقبال نمی کنند گله مندند. در واقع کودک از ریخت و پاش لذت می برد و به سختی تن به نظم و انظباط می دهد اما بهتر است والدین  از راه صحیح نظم و انضباط را به آنها آموزش دهند.

با اینکه نظم شخصی ،یکی از مهارت های مهمی است که باید در زندگی به کودک آموزش داده شود ،اما بسیار ی از افراد آن را نادیده می گیرند.آموزش نظم به کودکان ، مهارت مهمی است که در طول زندگی می تواند خیلی به آنها کمک کند.

والدین بهتر است برای آموزش نظم به کودکان از روش های زیر استفاده کنند:

 در نظر گرفتن ساختاری برای کودکان
 یکی از راه های آموزش نظم به کودکان این است که والدین باید ساختاری را  برای آنها در نظر بگیرند. باید گفت که کودکان به یک برنامه منظم و روتین نیاز دارند تا بتوانند مهارت خودانضباطی را کسب کنند. بهتر است قوانین شفاف و مشخصی را برای خانه وضع کنید و هر زمان که قانونی شکسته شد عواقب و پیامد آن را حتما اجرا کنید. این کار به کودکان می آموزد که باید انتظار چه چیزی را داشته باشند و آنها بهتر مهیای اتخاذ تصمیمات سالم و صحیح می شوند.

هر روز برنامه زمانبندی مشابهی را تهیه کنید. کودکان باید یک برنامه منظم صبحگاهی داشته باشند مثل خوردن صبحانه، شانه کردن مو، مسواک زدن و لباس پوشیدن،. یک برنامه روتین هم برای بعد از مدرسه برایشان درنظر بگیرید. این برنامه به آنها می آموزد تا چگونه زمانشان را بین کارها و وظایف شان، تکالیف مدرسه و فعالیت های سرگرم کننده و تفریحی تقسیم کنند. همچنین مهم است تا برنامه زمانی منظمی هم برای خواب داشته باشند زیرا اهمیت استراحت و آرام گرفتن را هم به آنها می آموزد.
آموزش دادن به کودکان
 از دیگر راه های آموزش نظم به کودکان ، آموزش دادن به انها در همه امور زندگی است. کودکان باید بدانند که چگونه تصمیمات سالم و صحیحی برای خودشان بگیرند. زمانی که پای کمک به کودکان در فراگیری نحوه تصمیم گیری صحیح به میان می آید، یک شیوه مقتدرانه می تواند یکی از بهترین انواع تادیب و تربیت باشد، چرا که به کودکان کمک می کند تا دلایل ورای قوانین را درک کنند. به جای اینکه فقط به کودک بگویید، به محض اینکه از مدرسه رسیدی اول تکالیفت را انجام بده، دلیل زیربنایی آن را برایش توضیح دهید.

والدین باید به کودک بگویند خیلی بهتر است تا اول تکالیف مدرسه ات را انجام دهی و بعد زمان آزاد داشته باشی، این زمان آزاد می تواند همانند پاداشی برای انجام تکالیفت باشد. این گونه گفتن می تواند به آنها کمک کند که بهتر درک کنند چرا انجام این کار بهتر است به جای اینکه فکر کنند من باید تکالیفم را تا قبل از شام انجام دهم چون صرفا مادرم گفته که باید این کار را انجام دهم.

برای کودکان کوچکتر با نمایش به او نشان دهید که اگر کودک دیگری اسباب بازی اش را گرفت چگونه باید عکس العمل نشان دهد، به او حرف زشت و ناسزا بگوید یا او را بزند، شاید هم بتواند کار بهتری انجام دهد. با کودکان بزرگتر، هم می توانید با نمایش نشان دهید که چگونه در مقابل فشار همسالانش مقاومت کند یا در شرایط بد و ناایمن چه کاری انجام دهد. آموزش عملی و همراه با نمایش می تواند به کودکان کمک کند تا احساس آمادگی بهتری داشته باشند و نیز می تواند مانع عکس العملهای بی اختیار و غریزی از سمت آنها شود.
الگوی خوب بودن برای کودکان
 یکی دیگر از راه های آموزش نظم به کودکان رفتار های خود والدین و بزرگتر ها می باشد. بچه ها از آنچه بزرگتر ها انجام می دهند بیشتر از آنچه می گویند تاثیر می پذیرند. آیا آنها نسبت به خانه احساس تعلق می کنند؟ آیا خودبزرگتر ها  وسائل را در جای درستشان قرار می دهند؟ آیا احساس مثبتی نسبت به انجام کارهای روزمره دارند؟ اگر جوابت مثبت است پنجاه درصد مبارزه را برنده شده اید. بچه ها با تمام وجود مجذوب آنچه که بزرگترها انجام می دهند می شوند. آنچه که آنها به طور معمول انجام می دهند تبدیل به اصول و ارزشهای بچه ها می شود.
در نظر گرفتن پیامدها و عواقب مشخص
 از دیگر راه های آموزش نظم به کودکان این است که والدین پیامدها و عواقب مشخصی را برای آنها  در نظر بگیرند.گاهی اوقات کودکان نیاز دارند تا با عواقب و پیامدهای طبیعی اعمال و کردارشان روبرو شوند. بچه ای که دائما تکالیفش را فراموش می کند و در خانه جا می گذارد، اگر مادرش هر زمان که او تکالیفش را فراموش کرد و جا گذاشت آنها را به مدرسه ببرد، او هرگز نمی آموزد که وسایل شخصی و متعلقاتش را خودش هر روز جمع و آماده کند. در عوض شاید باید با عواقب و پیامد این کارش از طرف معلمش مواجه شود تا اینگونه درس خوبی بیاموزد.

گاهی اوقات کودکان نیاز به پیامدهای منطقی دارند. بچه ای که خیلی خشن و بی ملاحظه با کامپیوتر مادرش بازی می کند، شاید بد نباشد که از بازی با آن محروم شود. یا بچه ای که صبح به سختی از خواب بیدار می شود شاید باید شب کمی زودتر بخوابد تا صبح راحت تر بیدار شود.

زمانی که والدین بر انضباط شخصی تمرکز می کنند، ضرورت دارد تا از جنگیدن دوری کنند. آنها نباید کودکان را وادار به انجام کاری کنند چون با وادار کردن  کودکان انضباطی را نخواهند آموخت. درعوض، پیامدهای منفی رفتار و کردارشان را که با آنها مواجه خواهندشد متذکر شوند و انتخاب هایی را در اختیارشان بگذارند. آنها باید بیاموزند با در نظر گرفتن ارزیابی و سبک و سنگین کردن ییامدها و عواقب،چگونه برای خودشان تصمیمات سالم و صحیح بگیرند.
 آموختن مهارت های حل مسئله
والدین می توانند  با آموزش مهارت های حل مسئله به کودکان،نظم را به آنها بیاموزند.بهتر است مهارت های حل مسئله را به کودک بیاموزید و با کمک هم بر موارد خاصی از حل مسئله که مرتبط با خودانضباطی است کار کنید. گاهی اوقات از فرزندتان بپرسید در این مورد خاص چه فکر می کند این کار می تواند چشم او را برای خلق راهکارهایی درست و خلاقانه باز کند. گاهی برای برخی از مشکلات راه حلهای ساده وجود دارد. برای مثال بچه ای که حاضر شدن و لباس پوشیدن در صبح برای مدرسه برایش کار سخت و مشکلی است، می تواند از شب قبل لباسهایش را آماده بگذارد. یا زمانی را روی پنج دقیقه تنظیم کند تا در عرض این زمان لباس بپوشد، این کار می تواند او را برای انجام این وظیفه اش آماده کند. نوجوانی که تکالیفش را انجام نمی دهد ممکن است قبل از اینکه خودش آنقدر انگیزه پیدا کند تا تکالیفش را خودش انجام دهد به یک سری تغییرات نیاز داشته باشد.
پرت کردن حواس کودکان برای آموزش نظم به کودکان
اگر در واکنش به کارهایی مانند بالا رفتن از مبلمان بر سر کودک نوپا فریاد بکشید این کار واکنشی جز اضطراب، خشم و از همه مهم‌تر کنجکاوی بیشتر در او به همراه ندارد. دراین مورد توصیه می شود خیلی سریع اما به نرمی حواسش را پرت کرده و او را مشغول به انجام کار دیگری کنید. برای مثال، اگر کودکتان خود را از دسته مبلمان بالا می‌کشد، به آرامی او را برداشته و روی زمین بگذارید و شروع به خواندن کتاب برایش کنید و یا با همدیگر با اسباب بازی ها بازی کنید. منحرف کردن توجه کودک نوپا به کاری دیگر نه تنها موجب می‌شود که دیگر آن کار به خصوص را انجام ندهد بلکه به نوعی به او آموزش داد‌ه‌اید که کارهایی نظیر بالارفتن از دسته مبلمان ممنوع است.
ایجاد حس مالکیت نسبت به اتاقش در فرزند
از دیگر راه های اموزش نظم به کودکان این است که در آنها حس مالکیت به اتاقشان را ببخشید. بچه هایی که احساس می کنند یک مکان ،مخصوص به خودشان است، تمایل بیشتری به تمیز نگه داشتن آن دارند. روش هایی پیدا کنید تا آزادی بیشتری بر ظاهر مکان و جای وسایلشان داشته باشند. روشهایی مانند  اینکه اجازه بدهید وسایل خانه را از نو بچینند یا قفسه ها را رنگ بزنند و یا مقداری کاغذ دیواری تهیه کنند، زیاد هم هزینه بر نخواهد بود. بچه ها می توانند جعبه هایی طراحی کنند تا وسایل ریز و درشتشان را جمع و جور کنند و همینطور در طراحی رنگ دیوارهای اتاقشان و یا انتخاب رنگ آن ها همکاری کنند.

شکل دادن رفتاری در هر بار و هر زمان
خودانضباطی موضوعی است که تبحر و اصلاح آن سالها زمان می برد. از استراتژی های تربیتی متناسب با سن استفاده کنید تا در هر زمان یک رفتار خاص را شکل دهید. به جای اینکه از بچه ای 6 ساله انتظار داشته باشید خودش به صورت خودکار و بدون کوچکترین تذکر و یادآوری تمام کارهای معمول صبحگاهش را انجام دهد، از یک جدول تصویری که روی دیوار نصب شده استفاده کنید که در آن شخصی را به تصویر کشیده که موهایش را شانه می زند، مسواک می زند و لباس می پوشد و حاضر می شود. همچنین می توانید از فرزند تان که دارد این کارها را انجام می دهد عکس بگیرید و نمودار خودتان را درست کنید.

تشویق کردن
 از دیگر راه های آموزش نظم کودکان ، تشویق کردن آنها می باشد.بهتر است والدین هر زمانی که کودکان نظم و انضباط خود را رعایت می کنند ؛ آنها را تشویق و مورد تحسین خود قرار دهند. گاهی اوقات کارها و رفتارهای خوب نادیده گرفته می شود در حالیکه تشویق و تحسین بچه ها برای گرفتن تصمیمات درست و صحیح به احتمال زیاد باعث افزایش و تکرار چنین رفتارهایی در او خواهدشد.
یکی از امور مهم برای والدین ، آموزش نظم به کودکان می باشد.بهتر است آنها برای کودکان خود این طرز فکررا القا کنند که نظم داشتن احساس بسیارخوبی به فرد می دهد.