 منطقه ۱۴ شهرداری تهران یکی از مناطق شهر تهران است. منطقه 14 تهران در شرق تهران قرار دارد. در این مقاله به معرفی کامل منطقه 14 تهران می پردازیم. از شما عزیزان دعوت می کنیم تا پایان ما را همراهی کنید.
محدوده جغرافیایی منطقه 14 تهرانمنطقه ۱۴ شهرداری در قسمت شرق تهران واقع شده است و مرزهای جغرافیایی آن عبارتنداز:از شمال : به خیابان پیروزی، حد فاصل میدان شهدا تا میدان شهید کلاهدوز و امتداد آن به سمت حوزه آبریز قصر فیروزه
از غرب : به خیابان ۱۷ شهریور، حد فاصل میدان خراسان تا میدان شهدا
از جنوب : به خیابان خاوران، حد فاصل میدان خراسان تا تقاطع میثم و ۴۵ متری آهنگ
از شرق : به بزرگراه بسیج مستضعفین، حد فاصل میدان شهیدکلاهدوز تا تقاطع آهنگ با بزرگراه بسیج مستضعفین، حوزه آبریزو قصر فیروزه
مختصات جغرافیایی منطقه 14 تهرانمنطقه در حدود طول شرقی 51 درجه و 26 دقیقه و 50 ثانیه تا 51 درجه و 30 دقیقه و 46 ثانیه و عرض شمالی 35 درجه و 41 دقیقه و 34 ثانیه تا 35 درجه و 39 دقیقه و 23ثانیه قرار گرفته است .
مساحت منطقه 14 تهران14/54 کیلومتر مربع (بدون احتساب حریم قصرفیروزه)

22/02 کیلومتر مربع (با احتساب حریم قصرفیروزه)

منطقه 14 دارای 6 ناحیه و 21 محله بوده و 2/3 درصد از کل مساحت شهر تهران را به خود اختصاص داده است . بنابراین در شمار مناطق کم وسعت تهران محسوب می گردد.
مناطق همجوار منطقه 14 تهراناین منطقه از جهت غرب با منطقه ۱۲، از شمال با منطقه ۱۳ و از جهت جنوب با منطقه ۱۵ همجوار و همسایه است.
نواحی و محلات منطقه 14 تهرانمنطقه 14 شامل 6 ناحیه و 21 محله است.ناحیه 1، شامل محله های: شکوفه، چهارصد دستگاه، دلگشا، مینا، سرآسیاب دولاب، شاهین
ناحیه 2، شامل محله های: جوادیه، صد دستگاه، شیوا، نبی اکرم(ص)، صاحب الزمان، شاهد
ناحیه 3، شامل محله های: پرستار، ابوذر، تاکسیرانی
ناحیه 4، شامل محله های: عارف، گذرپایین دولاب، دولاب
ناحیه 5، شامل محله های: حسین آباد دولاب، شهدای گمنام
ناحیه 6، شامل محله : قصر فیروزه
تاریخچه منطقه 14 تهرانمحدوده کنونی منطقه چهارده که در قسمت شرقی شهر تهران واقع است پیش از قرن حاضر بیرون از حصار ناصری و تنها شامل هسته های روستایی دولاب و سلیمانیه بوده است. اما با گسترش مراکز مسکونی در شهر تهران و اطراف آن بعد از جنگ جهانی دوم این منطقه نیز در راستای دو محور شرقی (خیابان پیروزی) و جنوبی (خیابان ۱۷ شهریور) ساخته شد و محله های آن شکل گرفت که برخی بخاطر داشتن هسته روستایی به شکل ارگانیک گسترش یافت و برخی چون چهار صد دستگاه به شکل منظم و با نقشه معماری از پیش تعیین شده ساخته شدند.

اما عناصر تاریخی نیز در این منطقه وجود دارد که نقش هویت بخشی به آن میدهد چون دروازه دولاب،که یکی از دروازه های ۱۲ گانه شهر تهران بوده که متأسفانه به دستور شهردار وقت تهران در عصر پهلوی دستخوش تخریب قرار گرفته و امروزه تنها نامی از این بنای با راهـنمای گردشگری تهـــران 13 ارزش شهر باقیمانده است و یا گورستان ارامنه که به جز قدمت تاریخی اهمیتی بین المللی نیز دارد.

سلیمانیه نیز جزیی از آبادی دولاب به شمار می رفته و نام قدیمی آن اصفهانک بوده است. از اعتماد السطنه در سال ۱۳۰۰ هـ . ق نقل گردیده است که ده سال قبل (۱۲۹۰ هـ . ق) زمین اصفهانک را به عضدالملک فروختند و او قناتی در آن احداث نمود و به اسم پسرش سلیمان خان آنرا سلیمانیه نامید. باغ وثوق الدوله، بقعه چهل تن و زمین‌های کشاورزی و باغ‌های گل از جاذبه‌های منطقه ۱۴ است..

این منطقه در مسیر مسیل سرخه حصار قرار دارد، که از ارتفاعات شرق تهران سرچشمه گرفته و به سمت جنوب حرکت می‌کند. بعضی از مراکز و پادگان نظامی موجود در منطقه ۱۴، عملکرد ملی کشوری دارند که به همین خاطر منطقه اهمیت ویژهای دارد. این منطقه دارای شش ناحیه و ۲۶ محله است که بیشترین محلات را در بین مناطق تهران به خود اختصاص داده است. از محله های معروف این منطقه میتوان دولاب، سلیمانیه، چهارصد دستگاه، کوی بانک رهنی، صد دستگاه، سرآسیاب و قصرفیروزه را نام برد. باغ وثوق الدوله، قبرستان مسیحیان، بقعه چهل تن و زمینهای کشاورزی و باغهای گل از جاذبه های منطقه ۱۴ است. 

دوره های شکل گیری منطقه به صورت اجمالی به شرح زیر می باشد:محدوده اراضی منطقه ۱۴ در خارج از محدوده شرقی حصار ناصری قبل از پرچیدن حصار تنها شامل هسته های روستایی دولاب و سلیمانیه می گردیده است. آغاز گسترش تهران بر روی  14 راهـنمای گردشگری تهـــران اراضی منطقه ۱۴ مقارن با دوره دوم گسترش سطحی تهران اتفاق افتاده است.
(۱۳۲۰تا کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ ه.ش) در این دوره همزمان با شکل گیری هسته های مسکونی شرق تهران (نارمک، تهران نو) گسترش شهر از شمال غربی اراضی کنونی منطقه ۱۴ به طرف شرق(خیابان پیروزی) و به طرف جنوب (خیابان ۱۷ شهریور) و بخشی از اراضی حد فاصل این دو محور را شامل می شود.کوی چهارصد دستگاه در جنوب خیابان پیروزی نیز در همین دوره احداث گردید.
در دوره سوم گسترش سطحی تهران (۱۳۳۲ ه.ش) توسعه شهر در بخشی از اراضی منطقه ۱۴، در یک جبهه شمال شرقی- جنوب غربی تداوم یافت و در و در مسیر خود روستاهای دولاب و سلیمانیه را نیز مشمول توسعه ی خود ساخت.
در دوره چهارم (اوایل دهه ۴۰ تا وقوع انقالب) منطقه ۱۴ شاهد گسترش اراضی توسعه بر روی اراضی شمال شرق منطقه (از جمله احداث کوی فرح آباد) و پیشروی ساخت و سازها در یک جبهه به سمت شرق (مستحدثات شرق بزرگراه افسریه) و جنوب شرق بود. در این دوره کل بدنه شمالی منطقه (جنوب خیابان پیروزی)، بخش مهمی از بدنه شرقی (غرب اتوبان افسریه)، بیش از نیمی از بدنه جنوبی (شمال بزرگراه آهنگ و خیابان خاوران) به زیر ساخت و ساز رفت. بخش مهمی از اراضی منطقه که تا آن زمان طرح  راهـنمای گردشگری تهـــران 15 تفکیک با شبکه منظم برخوردار بودند در این دوره پدید آمدند. آخرین سطوح گسترش سطحی تهران (پس از انقالب اسالمی) در منطقه ۱۴ نمودی متفاوت با دوره های قبل پیدا کرده است. اراضی باقیمانده در ربع جنوب شرق منطقه تا اوایل دهه ۷۰ به زیر ساخت و ساز رفته و باتوجه به محدودیت اراضی، گسترش سطحی جای خود را به گسترش درونی داده است.منبع: آسمونی
محدوده کنونی منطقه چهارده که در قسمت شرقی شهر تهران واقع است پیش از قرن حاضر بیرون از حصار ناصری و تنها شامل هسته های روستایی دولاب و سلیمانیه بوده است.