بخش اخلاق و عرفان اسلامی تبیان
وسط روضه یکی بلند شد تا برود.
حواسم پرت شد!
گفتم: 
«بنشینید تا جلسه شلوغ نشود! روضه را گوش بدهید بعد بروید!»
مجلس که تمام شد،
آقا اشاره کردند، رفتم کنارشان، 
فرمودند: «چه‌کار به مردم دارید؟! بگذارید هرکه می‌خواهد، برود!
وقت خواندن، اربابت را ببین، نه مردم را.
وقتی برای خود صاحب‌عزا بخوانی، 
حتماً متوجه می‌شوی چه لذتی دارد.»منبع:
(این بهشت، آن بهشت، ص۵٨؛ بر اساس خاطره‌ای از مداح مسجد آیت الله بهجت)
وقت خواندن، اربابت را ببین، نه مردم را.