از امام صادق(ع) روایت شده است كه رسول خدا (ص) فرمود: موسى(ع) نشسته بود، ناگاه شیطان آمد. كلاه چند رنگى بر سر داشت و چون نزدیك موسى(ع) رسید، كلاه خود را از سر برداشت و به آن حضرت سلام داد.
موسى(ع) گفت: تو كیستى؟
در پاسخ گفت: من ابلیسم.
گفت: توئى، خدا تو را به كسى نزدیك نسازد.
گفت: من آمدم به شما سلام كنم براى مقامى كه نزد خدا دارى.
موسى(ع) به او گفت: این كلاه چیست؟ گفت: با آن دل مردم را مى ‏ربایم.
موسى(ع) به او گفت: به من خبر ده از گناهى كه چون آدمى ‏زاده كند، تو بر او مسلّط مى ‏شوى.
پاسخ داد: هر گاه خود بین شود و كار خود را فزون شمارد و گناهش در چشم او كوچك جلوه كند.(۱)

پی نوشت:
۱. كافی، ج‏۲، ص: ۳۱۴، باب عجب، حدیث ۸
منبع : شهرسوال

شیطان اول فریب مى ‏دهد و پس از آن كم كم وارد حرم دل مى ‏شود. گاهى انسان گناهى را انجام مى‏ دهد و از آن متنفّر است؛ بعد استغفار مى‏كند و چهار قطره اشك مى ریزد و جبران مى ‏كند.