

 در سفر به لاهیجان یادتان باشد که این شهر علاوه بر جاذبه های طبیعی، جاذبه های تاریخی نیز دارد. سعی کنید در چند روز اقامتتان تمام جاذبه های این شهر را ببینید و از لحظه لحظه ی حضور در این لذت ببرید. لاهیجان، شهری سرسبز و زیباست که توسط کوه ها احاطه شده است. هر جایی از شهر که باشید، مطمئنا یک کوه در منظره ی دیدتان قرار خواهد گرفت. حتی با وجود ساختمان های بلندِ این روزهای شهر، باز هم سرسبزی باغات همیشه سبز چای و درختان بلند کوه، چشم نوازی می کند که خود یکی از جاذبه های گردشگری لاهیجان محسوب می شود.
 
لاهیجان از دیرباز
این شهر در زمینی هموار و جلگه ای قرار دارد که به نظر می رسد بر اثر رسوب های به جا مانده از رودهای گیلان به وجود آمده است.
لاهیجان در اوایل قرن هشتم هجری قمری و در سال 705 توسط اولجیتو فتح شده و محل حکومت کیانیان گشت. امروزه مقبره های حاکمان آن دوره در مسجد چهارپادشاهان وجود دارد.
مستندات تاریخی، موقعیت جغرافیایی، اقلیم و محصولات کشاورزی آن روزهای لاهیجان در کتاب حمدالله مستوفی آمده است.

آنچه که در سفر به لاهیجان حتما باید دید
همانطور که پیش تر گفته شد مکان های دیدنی بسیاری در سفر به لاهیجان اعم از جاذبه های تاریخی و طبیعی وجود دارد که بخشی از آن در ادامه آمده است.

آرامگاه کاشف السلطنه
ساختمانی کاملا متفاوت با بناهای شهر در دامنه ی کوه به چشم می خورد. آرامگاه کاشف چای، محمدمیرزا قاجار قوانلو ملقب به کاشف السلطنه و فرزند ارشد اسدالله میرزا نایب السلطنه، از رجل بلندمرتبه ی مملکتی عصر قاجار، در این مکان قرار دارد که. او چای و وسایل کاشت آن را از هندوستان به ایران آورد و لاهیجان را مناسب ترین اقلیم برای کاشت چای در ایران یافت. آرامگاه وی در ابتدا از سنگ مرمر سیاه و بدون هیچ سقف و پوششی بود تا آنکه در سال 1355 شمسی به تلاش انجمن آثار ملی، آرامگاه او به سبک معماری غربی، با نمایی از سنگ تیشه ای طوسی رنگ و با زیربنایی بالغ بر 512 مترمربع ساخته شد. البته چندسالی می شود که خبری از آن سنگ های طوسی نیست و جای آن ها را با خشت های آجری رنگ عوض کرده اند.
کاشف السلطنه وصیت کرده بود که او را در بر تپه های چای لاهیجان دفن کنند. هرچند که امروز تپه ی چای تبدیل به یکی از بهترین و شیک ترین خیابان های شهر تبدیل شده است، ولی باز هم مقبره ی کاشف السلطنه در این خیابان چشم نوازی می کند و نام خیابانِ در راستایش را به خود اختصاص داده است.
آرامگاه او پس از واگذاری به میراث فرهنگی از سال 1371 به موزه تاریخ چای تبدیل شده است و یکی از جاذبه های گردشگری لاهیجان محسوب می شود.

مسجد اکبریه لاهیجان
در کوچه و پس کوچه های قدیمی شهر که قدم بزنید، به قدیمی ترین محله ی بازمانده از لاهیجان قدیم، گابنه، می رسید. در گابنه با خانه های با دیوارهای بسیار بلند، به بلندترین دیوار که رسیدید به دنبال درب ورودی مسجد اکبریه بگردید.
مسجد اکبریه ، یکی از عمارات تاریخی، دیدنی و جاذبه ی گردشگری شهر است. این مسجد در جنوب غربی لاهیجان قرار دارد. از این مسجد کهن می توان به عنوان یکی از ارزشمندترین میراث گیلان و ایران یاد کرد. سنگ نبشته ای از جنس مرمر تاریخ احداث آن را 1239 هجری قمری، در زمان فتحعلی شاه قاجار و به همت حاج علی اکبر لاهیجانی می داند. به هنگام ساخت این مسجد، به دلایلی نامعلوم، بنا نیمه کاره رها شده و به همین دلیل، مسجد به دوبخش مسجد نو با قدمت یک قرن و مسجد کهنه تقسیم شده است. این دو بخش توسط دری بزرگ از همدیگر جدا می شوند. معماری زیبای این مسجد به قدری هنرمندانه و زیباست که تحسین هر هنرمند و بازدید کننده ای را برمی انگیزد و برخی کارشناسان معماری آن را شبیه به مسجد ایاصوفیه در ترکیه می دانند.

مسجد جامع لاهیجان
در مرکز شهر لاهیجان، مسجدی بزرگ و زیبا چشم نوازی می کند. مسجد جامع لاهیجان از بناهای تاریخی و جاذبه های گردشگری این شهر است. حقایق تاریخی مبنی بر این است که این مسجد به دستور کیا سلطان در دوره ی حکومت کیائیان و در سال 893 هجری قمری، جایگزین آتشکده ی قدیمی شده است.
در این مسجد چاهی وجود دارد که نقل است امام حسن(ع) در آن وضو گرفته اند. از این رو مردم بر لبه ی آن شمع روشن کرده و درون آن پول و طلا می اندازند.

حمام گلشن
روبروی مسجد جامع لاهیجان یکی از حمام های بسیار قدیمی شهر، متعلق به حکومت فتحعلی شاه قاجار قرار دارد. نقل است که این بنا دارای حوضچه ها و خرینه های بسیاری بوده است که متاسفانه بر اثر بی توجهی دیگر خبری از آن ها نیست! بخش زیبا و زیادی از این حمام نیز بر اثر خیابان کشی نیز تخریب شده است. امروزه جز خرابه ای از حمام باستانی گلشن چیزی باقی نمانده که بخشی از آن هم تبدیل به فروشگاه شده!

پل خشتی لاهیجان
پل خشتی لاهیجان، جلوه ای است از دوران حکومت کیائیان که در غرب لاهیجان، یکی از محله های قدیمی شهر، در انتهای خیابان کاشف غربی، قرار دارد. میرظهیر مرعشی در کتاب خود از این پل نام برده است. در این کتاب آمده که در اوایل قاجار، حاج جعفر کاشانی، پلی آجری با آهک و ساروج را جایگزین پل قدیمی و سنگی نموده. بازسازی این پل در سال 1271 هجری قمری صورت گرفت. ابعاد این پل 50 در 5/4 در 11 متر است و با آجری به رنگ قرمز ساخته شده است.

استخر لاهیجان
در بخش شرقی شهر لاهیجان استخری به وسعت 17 هکتار با عمقی نزدیک به 4 متر، جذاب ترین و خوش آب و هواترین منطقه ی گردشگری شهر را به وجود آورده است. دورتادور این استخر درخت و چمن کاری شده و امکان کمپینگ وجود دارد. این استخر در گذشته مخزن آبی برای شالیزارهای برنج این شهر بود.
از زیبایی های جالب توجه استخر، جزیره ای است طبیعی و زیبا در میان استخر که پیشتر به آن میان پشته گفته می شد. پلی سیمانی بلند آن را از یک سو به خارج از استخر متصل می کند.
حقایق تاریخی بیانگر این است که استخر و فضای اطراف آن به دستور شاه عباس صفوی ساخته شده اند. این استخر از جاذبه های گردشگری لاهیجان است و همه روزه تعداد زیادی گردشگر را به خود می بیند.

کوه و آبشار شیطان کوه
مجموعه ی کوه و آبشار در کنار استخر لاهیجان، جلوه ای زیبا به شرق این شهر داده است. در سفر به لاهیجان دیدن این مجموعه را فراموش نکنید.
کوه این مجموعه به شیطان کوه یا شاه نشین کوه شهرت دارد. در گذشته برکه ای به عرض 200 و طول 70 متر در مقابل این جاذبه ی گردشگری طبیعی لاهیجان قرار داشت که امروزه به دریاچه ای مصنوعی تبدیل شده است که همان استخری است که در بخش قبل معرفی شد. بر روی شیطان کوه آبشار مصنوعی ساخته شده است که از استخر تامین آب می شود. در بالای این کوه تفرجگاه بام سبز با نمای بسیار زیبا قرار دارد که با مسیر پلکانی از کنار آبشار و مسیر ماشین رو در انتهای آن خیابان می توان به آن رسید.

تله کابین لاهیجان(بام سبز لاهیجان)
تله کابین لاهیجان دیدن فضای کوهستانی اطراف لاهیجان از زاویه ی بالا را امکان پذیر نموده است و از جمله جاذبه های گردشگری لاهیجان است. از جمله مکان های گردشگری تقریبا جدید شهر، تله کابین احرار، با دو ایستگاه، در بالای شیطان کوه می باشد. بام سبز نام ایستگاه اول آن در ارتفاع 123متری و ایستگاه دوم آن با نام تاج خروس در ارتفاع 313 متری قرار دارد. این تله کابین در سال 1384 با دو ایستگاه، 5 دکل و 33 کابین به بهره برداری رسید. در دو ایستگاه تله کابین غرفه های صنایع دستی، خوراکی و کافی شاپ قرار دارد. شهر بازی در ایستگاه بام سبز نیز از پایین کوه و داخل شهر چشم نوازی می کند. دو مسیر پلکان از کنار آبشار و ماشین رو در انتهای خیابان منتهی به آبشار، مسیرهای رسیدن به بام سبزند.

بقعه شیخ زاهد گیلانی
در کوهستان های اطراف لاهیجان گنبد مقبره ی شیخ زاهد گیلانی همچون نگینی می درخشد. این بقعه در روستای شیخانور لاهیجان در مسیر لاهیجان به لنگرود قرار دارد که از جاذبه های گردشگری لاهیجان است. این مکان مقبره ی شیخ تاج الدین ابراهیم، مشهور به شیخ زاهد گیلانی از عارفین و دراویش مشهور و استاد شیخ صفی الدین اردبیلی است. مقبره ی شیخ زاهد به دستور سلطان حیدر صفوی پس از خوابی که در این باره دیده بود، ساخته شد. این عمارت دارای دو اتاق و سه مقبره می باشد. گنبد هرمی منحصر بفرد این بنا، به صورت هشت ترک و با شیبی تند ساخته شده که سطح آن کاشی کاری زرد، آبی، سفید و سیاه دارد. سقف قسمت های دیگر این ساختمان با سفال پوشانده شده است.

تالاب سوستان
در سفر به لاهیجان، کمی که از شهر که دور شوید، به روستای سوستان می رسید. تکه ای از بهشت را در آن جا خواهید دید. این تالاب در تمام فصول پر از آب شیرین می باشد. میان و اطراف آن مملو از درختان تنومند، گیاهان مردابی و نیزار است. این مکان به علت داشتن آب شیرین، آب و هوای مناسب و پوشش گیاهی، به زیستگاه و محل مهاجرت بسیاری از پرندگان مهاجر تبدیل شده است.
در فصل بهار و تابستان درختان تنومند این تالاب سرسبزند و گل های نیلوفر در سطح مرداب خودنمایی می کنند. بازی با رنگ تالاب در فصل پاییز وصف ناشدنی است.
این تالاب فوق العاده زیبا، با دسترسی راحت و چشم نواز، در مکانی بکر و دست نخورده، آنگونه که شایسته است معرفی نشده و حتی بومیان این منطقه هم از وجود چنین تالابی آگاه نیستند. این امر باعث شده که تاکنون هیچ تلاشی در راستای نگهداری این تالاب صورت نپذیرفته است.

سخن آخر
با تمام بی توجهی ها و کم لطفی هایی که به لاهیجان شده، این شهر هنوز یکی از زیباترین شهرها برای بازدید است. در سفر به لاهیجان برای دیدن این شهر وقت بگذارید تا سفری به یاد ماندنی برای تمام عمر شما باشد.
منبع: سایت همگردی
لاهیجان، عروس گیلان و نگین سرسبز این استان در تمام فصول پذیرای میهمانان خود از سراسر ایران و جهان می باشد.