پاسخ : 

مجموعه رفتارهای امامان(ع) در برابر حاكمان و خلفا را می توان در دو كلید واژه خلاصه كرد: 1. صبر، 2. قیام؛ كه هر دو با انگیزش و تلاش برای اصلاح امت انجام می گرفته است. با این تفاوت كه اقدام برای قیام تنها در زمانی اتفاق می افتاد كه احتمال پیروزی باشد و یا حداقل از نابودی اسم و رسم پیامبر(ص) جلوگیری شود.
اما با واقع بینی در تاریخ دوره امامان(ع) امكان پیروزی بر دشمنان بسیار دور از واقعیت بود چنان كه قیام های متعدد علویان به شكست انجامید. بنابراین تنها در موردی كه شدت دشمنی به اندازه ای بود كه بیم محو حتی نام پیامبر(ص) بود قیام انجام می گرفت كه حداقل اصل اسلام به نسل های بعد برسد. چنین واقعه ای تنها در زمان امام حسین(ع) اتفاق افتاد كه یزید برای ریشه كنی اصل اسلام توطئه كرد و به طور آشكار اعلام كرد 

یكی از دلایل عدم قیام مسلحانه از سوی حضرت امام صادق(ع) این است كه آن حضرت نیروی كافی برای قیام مسلحانه نداشت و اگر امام صادق(ع) قدرت نظامی داشت به طور قطع قیام مسلحانه می كرد. در زمان حضرت امام صادق(ع) تعدادی از علویان قیام مسلحانه كردند و هیچ كدام پیروز نشدند چون قدرت نظامی كافی در اختیار نداشتند و حضرت امام صادق(ع) به اینها تذكر داده بود كه شما پیروز نخواهید شد ولی آنان براساس محاسبات خودشان اقدام كردند و شكست خوردند. حضرت امام صادق(ع) شرایط و اوضاع آن زمان را بهتر از دیگران تشخیص می دادند و برای همین به قیام مسلحانه دست نزدند.وتنها امام صادق نبود که قیام نکرد امیرالمومنین هم همینجور بود .
واما امام حسین قیام نکردن و به دعوت خود مردم مکه روترک کردند.

منبع: قرارگاه پاسخ به شبهات و شایعات
چرا امام صادق (علیه السلام) با چهار هزار شاگرد دست به قیام علیه حکومت ظالم وقت خود نزدند ولی امام حسین (علیه السلام) با هفتاد و دو یار با وفای خود بر علیه دستگاه حکومت جبار زمان خود قیام کردند؟