 

ابراهیم كرخى مى گوید: روزى به خدمت امام جعفر صادق (علیه السلام) شرفیاب شدم. در حضور حضرت (علیه السلام) نشسته بودم كه امام موسى بن جعفر (علیه السلام) وارد شد در حالى كه آن روز، جوانى نورس بود، من به احترامش از جاى برخاسته و به استقبالش، ایشان را بوسیده و نشستم.
امام جعفر صادق (علیه السلام) فرمود: اى ابراهیم! بدان كه او پیشواى تو، بعد از من است. در مورد امامت او گروهى به هلاكت مى رسند، و گروهى هدایت مى یابند، خداوند قاتل او را لعنت كند و عذاب روحش را زیاد نماید.
از صلب او بهترین اهل زمین به دنیا آمد كه همنام جدش على (علیه السلام) و وارث علم و احكام و فضایل اوست. معدن امامت و قله حكمت است. ستمگران از اولاد فلان او را بعد از وقوع حوادث عجیب و از روى حسادت به قتل مى رساند، ولى اراده حق تعالى به وقوع خواهد پیوست هر چند مشركان نپسندند.
خداوند از صلب او دوازدهمین مهدى را پدید خواهد آورد، و آنها را كرامت خواهد بخشید، و به واسطه ایشان بارگاه قدس خویش را زینت خواهد نمود. هر كه به وجود دوازدهمین امام معتقد باشد، مانند كسى است كه شمشسیر برهنه به دست گرفته و در پیشگاه پیامبر خدا (صلى الله علیه و آله و سلم) مى جنگد، و دشمنان را از او دفع مى كند.
در این هنگام شخصى از دوستداران بنى امیه وارد شد، حضرت (علیه السلام) سخن را قطع كرد.
پس از آن دوازده بار به حضور حضرت (علیه السلام) مشرف شدم و منتظر بودم تا حضرت (علیه السلام) سخن آن روز خود را كامل كنند، اما توفیق نمى یافتم، تا این كه سال بعد یك روز در خدمت حضرت بودم كه فرمود: اى ابراهیم! او اندوه و شیعیان خود را پس از این كه دچار ضعف شدید و بلاى طولانى و بى تایى و ترس شده باشند، برطرف خواهد بود نمود. خوشا به حال كسى كه زمان او را درك كند.
هنگامى كه سخن امام (علیه السلام) به اینجا رسید رو به من نموده و فرمود: اى ابراهیم! براى تو كافیست.
من در حالى بازگشتم كه تا آن زمان، از چیزى مانند آنچه مانند آنچه شنیدم خوشحال نشده و چشمم روشن نگردیده بود.
منبع : مهدویت
در مورد امامت او گروهى به هلاكت مى رسند، و گروهى هدایت مى یابند، خداوند قاتل او را لعنت كند و عذاب روحش را زیاد نماید.