
 عملیات کربلای 10 عملیات گسترده كربلای 10 در 25 فروردین سال 66 در جبهه شمالی ماووت و‌ با رمز یا صاحب‌‌الزمان (عج) آغاز شد و آزاد‌سازی 250 كیلومتر از خاك عراق و ارتفاعات نزدیك شهر ماووت از دستاوردهای عملیات كربلای 10 بود. با فرماندهی‌ قرارگاه نجف نیروهای ایرانی در منطقه شمال غرب توانستند عملیات گسترده‌ای را در خاك عراق انجام دهند. این عملیات با همكاری نیروهای نامنظم قرارگاه رمضان و اتحادیه میهنی كردستان عراق، حدود 12 روز به طول انجامید تا اغلب اهداف مورد نظر به تصرف نیروهای رزمندگان اسلام درآمد. زمان حمله به دشمن در محورهای مختلف یكسان نبود ، با آنكه ساعت 2 نیمه شب برای آغاز عملیات معین شده بود، اما از ساعت 24:30 در محور بسن، ساعت 1:30 بامداد در محور قرارگاه نجف و با اندكی تفاوت در محورهای دیگر، عملیات شروع شد و تا ساعت 2 بامداد نیروها در تمام محورها ـ به جز محور چنكاوی (كه به علت مسدود بودن گردنه سیر بر اثر برف سنگین، یگان عمل كننده نتوانست پای‌كار برسد) ـ به مواضع دشمن حمله كردند. قرارگاه رمضان نیز توانست روی ارتفاعات گوجار و الاغلو مستقر شده و موضعی را كه دشمن در آنجا حضور جدی نداشت، تصرف كند.  بعد از ظهر روز اول، نیروهای عراقی با اجرای پاتك و پشتیبانی، آتش، ارتفاع گلان را بازپس گرفتند اما پس از ساعتی عقب زده شدند. در ادامه عملیات به تدریج در محور بسن، ژاژیله، چنكاوی و محور قرارگاه رمضان، اقدامات تكمیلی صورت گرفت. مشكل اصلی، عدم وجود جاده برای توسعه عملیات، ورود یگان‌های مرحله دوم و پشتیبانی از نیروهای در خط بود. در این میان، جاده اهمیت بسیاری داشت. از این رو، تلاش زیادی برای احداث جاده به عمل آمد. در محورهای گلان، ژاژیله، چنكاوی و بسن، مواضع تصرف شده میان رزمندگان اسلام و نیروهای دشمن دست به دست می‌شد. به ویژه، ارتفاع گلان چند بار به دست نیروهای خودی و دشمن افتاد. این محورها هر كدام رویكرد خاصی را برای آینده در منطقه عملیاتی نشان می‌دادند كه برای دشمن حساسیت برانگیز بود. محور چنكاوی و ژاژیله نشان دهندة فلش الحاق با قرارگاه رمضان بود، و از طرف دیگر، ژاژیله و گلان مقدمه تصرف شهر ماووت به شمار می‌رفتند. محور بسن نیز حركت به سمت چوارتا را نشان می‌داد.  در مرحله دوم عملیات، دو اقدام اساسی مدنظر قرار گرفت، اول: تكمیل ارتفاع گلان و پیشروی روی ارتفاع قشن. دوم: برقراری الحاق كامل با قرارگاه رمضان. برای این منظور، یگان‌های مرحله دوم وارد عمل شده و موفق شدند ضمن تكمیل ارتفاع گلان، بر روی ارتفاع قشن نیز پیشروی كنند، اما به دلیل كمبود نیرو و ضعف پشتیبانی، ادامه عملیات میسر نشد و پس از 10 روز، با تصرف اهداف مرحله اول، عملیات به پایان رسید. بازتاب عملیات كربلای 10 اجرای عملیات در منطقه غرب كشور و همزمانی آن با عملیات فتح 5 از جمله مسائلی بود كه مورد توجه خبرگزاریها قرارگرفت . چنانكه فرستادة ویژة خبرگزاری فرانسه ، پس از بازدید از ارتفاعات ماووت در خاك عراق ، طی گزارشی به‌نقل از تحلیلگران گفت :« عملیات مزبور برای ایران این هدف را در پی‌دارد كه رقیب را در لحظه‌ای كه عملیات بسیار مهمتری در جنوب جریان دارد ، در شمال سرگرم كند . »  هفته‌نامه جینز دیفنس با توجه به گزارشهای منتشره از سوی عراق مبنی بر خنثی‌سازی تهاجمات ایران می‌نویسد: «به‌رغم ادعاهای عراق مبنی بر خنثی كردن این عملیات ( كربلای 10 ) به نظر می‌رسد كه ایران توانسته است در شمال شرقی عراق ، در آخرین عملیات رزمی خود به موفقیت برسد تا سی و چهار كیلومتر در داخل عمق خاك عراق پیشروی كند . » تجزیه و تحلیل روزنامة ژاپنی كی‌زایب از عملیات كربلای 10 نیز قابل توجه است: « این حملات نشانة عزم ایران برای ادامه جنگ بوده و تلاشهایی كه گفته می‌شود به‌منظور خاتمه‌دادن به این جنگ انجام‌گرفته ، بی‌ثمر است . » آقای هاشمی ، فرماندة عالی جنگ و رئیس وقت مجلس شورای اسلامی ، در تشریح عملیات و اهداف جمهوری‌اسلامی از این عملیات اظهار داشت :« در آینده خواهیم دید همانند نقشی كه " فاو " ، در جنوب به عنوان دروازه ورودی به نقاط دیگر ایفا می‌كند ، این منطقه چنین وضعی را در شمال جبهه در كردستان خواهد داشت. »اظهارات آقای هاشمی بیانگر اهمیت عملیات و همچنین اهداف ایران در منطقه شمال غرب بود كه سپاه‌پاسداران بعدها در سلسله عملیاتهایی از ماووت تا والفجر 10 ، به اجرای آن پرداخت.  در عملیات آفندی كربلای 10‌، هر چند الحاق بین دو قرارگاه صورت نگرفت ولی گستردگی عملیات نشان داد كه در این منطقه نیز می‌توان اهداف قابل توجه را تصرف كرد. عملیات كربلای 10 نتایج مطلوبی را داشت به طوری كه 250 كیلومتر از خاك عراق و ارتفاعات نزدیك شهر ماووت آزاد شد. همچنین 210 اسیر، هزار و‌ 500 مجروح و هزار نفر كشته از تلفات نیروی انسانی رژیم عراق به شمار می‌آید. در عملیات كربلای 10‌، 10 دستگاه تانك و نفربر و یك فروند بالگرد و‌ 5 عراده توپ عراقی منهدم شد.  حسن شفیع زاده از فرماندهان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، حسین بصیر جانشین فرمانده لشكر ‌25 كربلا، 43 ساله، عبدالعلی عامری، مسئول بهداری لشكر 33 المهدی (عج)‌، 25 ساله، موسی‌الرضا خراسانی‌، فرمانده گردان مهمات لشكر 25 كربلا،‌ 24 ساله، صفر احمدی 26 ساله، سید‌علی‌اكبر شجاعیان 27 ساله، برات‌علی رضایی كه در هرات افغانستان متولد شد و با اندیشه، مبارزه با كفر منطقه و مرز ندارد قصد عزیمت به جبهه‌های نبرد كرد و در سن‌ 27 سالگی به شهادت رسید، خدامراد سلیمانی 18 ساله، اسحاق جاسعی 18 ساله، حسین عباسی21 ساله، ‌اسماعیل‌جان احمدی گلی فرمانده گروهان گردان امام حسین(ع)، محمدرضا رفیعیان اصفهانی 24 ساله، مسئول تبلیغات گردان یا زهرا (س) از لشكر امام حسین‌(ع)، رضا كاووسی‌فر 25 ساله، یدالله بهرامیان، 22 ساله‌، محمد محمودیان، 37 ساله و محمد‌حسن رضایی، 23 ساله، شهدایی هستند كه روح بی‌قرارشان مجال پرواز به سوی ملكوت را تجربه كرد و منطقه ماووت با خونشان آراسته شد.   حضور نسبتا گسترده‌ اکراد معارض‌ عراقی‌ در این‌ مناطق‌ سبب‌ گردید تا در مرحله‌ نخست‌ گشایش‌ جبهه‌ تازه‌ در غرب‌ کشور، تلاش‌ها عمدتا به‌ اتصال‌ عقبه‌ مناطق‌ آزاد شده‌ به‌ ایران‌ و بازشدن‌ عقبه‌ نیروهای‌ معارض‌ معطوف‌ شود.  منطقه‌ عمومی‌ این‌ عملیات‌ در محور بانه‌-  سردشت‌ از شمال‌ به‌ رودخانه‌ مرزی‌ «گلاس»، از جنوب‌ به‌ رودخانه‌ «آوسیویل»، از شرق‌ به‌ «سورکوه» و از غرب‌ به‌ ارتفاعات‌ «گرده‌رش» و سپس‌ ارتفاعات‌ عمومی‌ «آسوس» منتهی‌ می‌شد. این‌ منطقه‌ دارای‌ عوارض‌ حساس‌ و ارتفاعات‌ نسبتاً‌ بلند و صعب‌العبور است.  تردد در این‌ مناطق‌ به‌ خاطر نبود راه‌ بسیار دشوار می‌نمود، اما به‌ دلیل‌ وجود درختان‌ مرتفع‌ در پایین‌ ارتفاعات، وضعیت‌ برای‌ اختفای‌ نیروهای‌ عمل‌ کننده‌ و حتی‌ تحرک‌ و جا به‌ جایی‌آنها در روز، کاملاً‌ مناسب‌ تشخیص‌ داده‌ شد. استعداد نیرو و گسترش‌ دشمن‌ در این‌ منطقه‌ تا قبل‌ از عملیات‌ والفجر9 که‌ در پاییز سال‌1364  توسط‌ نیروی‌ زمینی‌ سپاه‌ صورت‌ گرفته‌ بود قابل‌ توجه‌ نبود، اما پس‌ از آن‌ و بویژه‌ پس‌ از دو عملیات‌ فتح‌1  و2  دشمن‌ مجدداً‌ حساس‌ شد و تلاش‌های‌ نسبتاً‌ وسیعی‌ را به‌ منظور تصرف‌ مناطق‌ تحت‌ تسلط‌ کردها و مسدود کردن‌ معابر وصولی‌ به‌ عمق‌ خاک‌ عراق‌ انجام‌ داد، چنان‌ که‌ تیپ‌های‌ کماندویی‌ سپاه‌ هفتم‌ و سوم‌ و چند تیپ‌ و گردان‌ مستقل‌ دیگر با نظارت‌ شخص‌ صدام‌ طی‌100  روز، بسیاری‌ از ارتفاعات‌ را به‌ تصرف‌ درآوردند.    تحرکات‌ دشمن‌ بعد از عملیات‌ فتح‌1  بر پایه‌ این‌ تحلیل‌ انجام‌ می‌گرفت‌ که‌ در صورت‌ عدم‌ مقابله‌ جدی، قوای‌ نظامی‌ ایران‌ با تقویت‌ نیرو به‌ سمت‌ «ازمر» و سپس‌ «سلیمانیه» پیشروی‌ خواهند کرد، اما با وجود همه‌ تلاش‌های‌ دشمن، سرانجام‌ در تاریخ‌30  فروردین‌1366  عملیات‌ کربلای‌10  با رمز «یا صاحب‌الزمان(عج)ادرکنی» توسط‌ نیروی‌ زمینی‌ سپاه‌ در منطقه‌ای‌ به‌ وسعت‌250  کیلومترمربع‌ آغاز شد. این‌ عملیات‌ که‌ نخستین‌ عملیات‌ گسترده‌ در غرب‌ کشور پس‌ از انتقال‌ میدان‌ اصلی‌ جنگ‌ از جنوب‌ به‌ شمال‌ بود، هماهنگ‌ با تک‌ نیروهای‌ منظم‌ در جبهه‌ ماووت‌ و عملیات‌ نامنظم‌ قرارگاه‌ رمضان‌ و اتحادیه‌ میهنی‌ کردستان‌ عراق‌ در شمال‌ سلیمانیه‌ انجام‌ گرفت.  طی‌ این‌ حمله‌ آزادسازی‌50  روستای‌ منطقه، ارتفاعات‌ «سرلگو»، «بردهوش»، «قشن»، «اسبیدار»، «کلان» و چند ارتفاع‌ دیگر میسر گردید. همچنین‌20  کیلومتر از جاده‌ ماووت‌-  سلیمانیه‌ تحت‌ کنترل‌ رزمندگان‌ ایرانی‌ درآمد.  تجهیزات‌ منهدم‌ شده‌ دشمن‌ شامل‌ یک‌ فروند چرخبال، ده‌ها دستگاه‌ تانک‌ و نفربر، چندین‌ قبضه‌ خمپاره‌انداز، مقداری‌ سلاح‌ سبک‌ و نیمه‌ سنگین‌ می‌باشد. همچنین‌13  گردان‌ و تیپ‌ مستقل‌ دشمن‌ آسیب‌ دیده، تعداد کشته‌ و زخمی‌ها و اسرای‌ دشمن‌ به‌ 4235 نفر رسید. در این‌ عملیات‌8  دستگاه‌ تانک‌ و نفربر، چندین‌ دستگاه‌ خودرو و مقداری‌ سلاح‌ و مهمات‌ به‌ غنیمت‌ رزمندگان‌ اسلام‌ درآمد.   گشودن جبهه جدید برای دشمن در منطقه غرب كشور و تجزیه قوای آن آغاز مرحله جدید جنگ در غرب كشور با عملیات كربلای 10 و فتح 5 توسط نیروی زمینی سپاه صورت گرفت، اگرچه این عملیاتها به منزلة سرآغاز تحقق استراتژی عملیاتی جدید ایران بود، لیكن دو عملیات یاد شده در‌عین حال از عوامل دیگری نیز تأثیر پذیرفته بود .    در خرداد سال 64 ، پس از عملیات بدر ، وضعیت حاكم بر جنگ منتهی به پیدایش این نظریه شد كه با یك عملیات منظم بزرگ، هرگز عراق از پا در نخواهد آمد ، لذا بر این مسئله تأكید شد كه با انجام دو عملیات بطور همزمان، می‌توان با تجزیه قوای دشمن ، وضعیت جدیدی را به وجود آورد . لیكن فقدان امكانات و نیروی مورد نیاز مانع از اجرای آن بود . در نتیجه چنین تدبیر شد كه سپاه‌پاسداران یك عملیات منظم و یك عملیات بزرگ نامنظم را به طور همزمان طرح‌ریزی و اجرا كند . بر‌پایه همین تدبیر ، سپاه اقدام به تشكیل قرارگاه رمضان و گسترش ارتباط با معارضین كرد عراقی و سازماندهی و تجهیز آنها كرد.   علاوه بر‌این ، طی مباحثی كه در این مرحله صورت گرفت،بر‌پایه تجارب حاصله در عملیات خیبر و بدر و با توجه به احتمال عدم موفقیت در عملیات واحد و از دست رفتن نتایج حاصل از زحمات یك ساله سپاه ، همراه با امكانات و زمان،چنین پیش‌بینی شد كه حداقل دو عملیات همزمان طرح‌ریزی شود تا در صورت ناكامی در یك عملیات و یا بسته شدن راه‌كارها،امكانات و نیرو در منطقة دیگر به كار‌گرفته شود. به همین دلیل در سال 65 چند عملیات طرح‌ریزی شد كه عملیات كربلای 10 و فتح 5 از جملة آنها بود. به عبارت دیگر،عوامل مؤثر در گشایش جبهه جدید در منطقه غرب كشور كه منجر به اجرای چندین عملیات شد و اولین آن كربلای 10 و فتح 5 نام گرفت، عبارت بود از:  1 - ضرورت تداوم جنگ و ممانعت از ایجاد ركود در آن.  2 - حفظ ابتكار عمل در برابر دشمن.  3 - گشودن جبهة جدید برای دشمن در منطقه غرب كشور و تجزیه قوای آن.  4 - كاهش حساسیت دشمن نسبت به منطقة جنوب.  5 – گرفتن فرصت لازم از دشمن برای یافتن راه‌كارهای جدید در جبهه‌های جنوب.   علاوه بر آنكه اجرای عملیات در منطقه غرب كشور، انهدام برخی تأسیسات نظامی و اقتصادی دشمن را در پی داشت و حضور گسترده در این منطقه، نگرانی ناشی از فعالیت‌های ضد‌انقلاب را در منطقه كاهش داده و منجر به تأمین منطقه نیز می‌شد.  موقعیت منطقه منطقة عمومی عملیات كربلای 10 در محور بانه - سردشت، از شمال به رودخانه مرزی گلاس، از جنوب به رودخانه آوسیویل، از شرق به سوركوه و از غرب به ارتفاعات گرده‌رش و سپس ارتفاعات عمومی آسوس منتهی می‌شد. منطقه عملیاتی دارای عوارض حساس و ارتفاعات نسبتاً بلند و صعب‌العبور بود كه به خاطر فقدان جاده، تردد در این مناطق بسیار دشوار به نظر می‌رسید. بلندترین كوه منطقه " گارو " نام دارد كه به كلیه عارضه‌ها و مناطق اطراف دید و اشراف دارد. همچنین، علاوه بر روستاها و شهركهای متعددی كه در سطح منطقه وجود دارد، رودخانه‌های مذبور در منطقه جریان دارند. به دلیل وجود درختان مرتفع در دامنه‌ی ارتفاعات، وضعیت برای اختفاء نیروهای پیاده و حتی تحرك و جابجایی آنها در روز كاملاً مناسب بود.طرح مانور منطقة انتخاب شده دارای چند ویژگی مهم بود كه بر قوّت طراح تهیه شده می‌افزود:كمبود استحكامات و موانع در زمین؛ وسعت عرضی زمین؛ آرایش دفاعی دشمن كه در جهت عكس محور اصلی حمله قرار داشت و حضور ضعیف دشمن با توجه به گستردگی زمین. در طرح‌ریزی عملیات كه ، مبتنی بر الحاق با قرارگاه رمضان و نیروهای اتحادیه میهنی كردستان عراق در داخل خاك عراق بود ، چهار محور برای انجام آن پیش‌بینی شد: 1-ماووت  2- تپه‌های چنكاوی  3- گوجار و قمیش  4- بسن  این محورها با عنوان تلاش پشتیبانی و فریب در طرح مانور گنجانده شده بودند. اساسی‌ترین و ظریف‌ترین بعد طرح‌ریزی مانور، هم‌آهنگی نیروهای نامنظم قرارگاه رمضان و اتحادیه میهنی از محور گوجار در غرب رودخانة قلعه چولان با نیروهای منظم از محور ماووت بود. با این تدبیر ـ كه از جانب فرمانده سپاه، نوعی ابتكار جدید در جنگ عنوان شد ـ نیروهای قرارگاه رمضان و اتحادیه میهنی می‌بایست از داخل خاك عراق (از پشت) و یگان‌های منظم نیز از خاك ایران عمل كرده و پس از الحاق با یكدیگر، منطقة مورد نظر را تصرف می‌كردند. در مباحث مربوط به مانور، چهار موضوع بیش از همه مورد توجه بود: 1- عبور از رودخانة قلعه چولان و الحاق محور منظم و محور نامنظم؛ 2- احداث جاده تا ارتفاع گلان و اتصال آن به جاده ماووت؛ 3- پشتیبانی و لجستیك یگان‌ها؛ 4- آمدن یگان‌های مرحله دوم برای ادامه عملیات. در مجموع، چهار قرارگاه نجف، حمزه، بدر و رمضان برای عملیات در نظر گرفته شدند.  قرارگاه نجف در محور ماووت، قرارگاه حمزه در شمال رودخانة گلاس ، روی تپه‌های چنكاوی، قرارگاه بدر در محور بسن روی ارتفاعات كله گاوی، نم نم و در صورت امكان ارتفاع رُت و قرارگاه رمضان ، در غرب رودخانه قلعه چولان روی ارتفاعات گوجار، قمیش، الاغلو، دولبشك وارد عمل می‌شدند. سازمان رزم سپاه برای انجام این عملیات، شامل هشت تیپ و شش لشكر بود. لشكر 9 بدر متشكل از (مجاهدین عراقی) نیز در احتیاط عملیات قرار داشت. افزون بر این، عملیات در دو مرحله انجام می‌شد. استعداد و آرایش دشمن گسترش دشمن در این منطقه بدین شكل بود كه سپاه یكم با یگانهای زیر در منطقه عمومی عملیات پدافند كرده بود : لشكر 24 پیاده: از شاخ مندا تا ده هرزینه. لشكر 39 پیاده: از ده هرزینه تا انتهای گرده‌رش و تنگه آوسیویل. لشكر 34 پیاده: از تنگه آوسیویل تا بارانه. لشكر 27 پیاده : از بارانه تا هانی‌قول. یك لشكربا هویت نامشخص : از هانی‌قول تا تمورژنان. لشكر 36 پیاده: از تمورژنان تا سترمك. نیروهای دشمن كه در برابر نیروهای خودی آرایش گرفته بودند مجموعاً شامل لشكرهای 34 پیاده و 39 پیاده بودند . هوشیاری دشمن در آستانه عملیات میزان هوشیاری دشمن از جمله مسائلی بود كه از ابتدا مورد توجه قرار داشت. در آغاز تصور می‌شد كه به دلیل درگیر بودن دشمن در منطقه جنوب و حضور یگان‌های سبك سپاه در منطقه و عدم پیش‌بینی دشمن مبنی بر عبور نیروهای خودی از رودخانه گلاس ، دشمن غافلگیر شده است . اما با تشدید اقدامات مهندسی به ویژه تلاش برای احداث جاده از گلان به كنار زلی و نیز نصب لوله‌های پل ، دشمن اقداماتی انجام داد كه نشانة هوشیاریش بود از جمله:  1 - پرتاب گلوله‌های منوّر . 2 - تقویت منطقه توسط یك الی دو گردان . 3 - انتقال چند قبضه توپ به منطقه . 4 - انتقال تانك روی ارتفاع گرده‌رش و تقویت این منطقه .  همچنین اجرای آتش روی پل زلی و اطراف روستای زلی به منظور مسدود‌كردن جاده از جمله مسائلی بود كه نشان می‌داد دشمن نسبت به جهت اصلی عملیات و برخی از محورها هوشیار شده است . شرح عملیات زمان حمله به دشمن در محورهای مختلف یكسان نبود ، با آنكه ساعت 2 نیمه شب برای آغاز عملیات معین شده بود، اما از ساعت 24:30 در محور بسن، ساعت 1:30 بامداد در محور قرارگاه نجف و با اندكی تفاوت در محورهای دیگر، عملیات شروع شد و تا ساعت 2 بامداد نیروها در تمام محورها ـ به جز محور چنكاوی (كه به علت مسدود بودن گردنه سیر بر اثر برف سنگین، یگان عمل كننده نتوانست پای‌كار برسد) ـ به مواضع دشمن حمله كردند. قرارگاه رمضان نیز توانست روی ارتفاعات گوجار و الاغلو مستقر شده و موضعی را كه دشمن در آنجا حضور جدی نداشت، تصرف كند. بعد از ظهر روز اول، نیروهای عراقی با اجرای پاتك و پشتیبانی، آتش، ارتفاع گلان را بازپس گرفتند اما پس از ساعتی عقب زده شدند. در ادامه عملیات به تدریج در محور بسن، ژاژیله، چنكاوی و محور قرارگاه رمضان، اقدامات تكمیلی صورت گرفت. مشكل اصلی، عدم وجود جاده برای توسعه عملیات، ورود یگان‌های مرحله دوم و پشتیبانی از نیروهای در خط بود. در این میان، جاده اهمیت بسیاری داشت. از این رو، تلاش زیادی برای احداث جاده به عمل آمد. در محورهای گلان، ژاژیله، چنكاوی و بسن، مواضع تصرف شده میان رزمندگان اسلام و نیروهای دشمن دست به دست می‌شد. به ویژه، ارتفاع گلان چند بار به دست نیروهای خودی و دشمن افتاد. این محورها هر كدام رویكرد خاصی را برای آینده در منطقه عملیاتی نشان می‌دادند كه برای دشمن حساسیت برانگیز بود. محور چنكاوی و ژاژیله نشان دهندة فلش الحاق با قرارگاه رمضان بود، و از طرف دیگر، ژاژیله و گلان مقدمه تصرف شهر ماووت به شمار می‌رفتند. محور بسن نیز حركت به سمت چوارتا را نشان می‌داد. در مرحله دوم عملیات، دو اقدام اساسی مدنظر قرار گرفت، اول: تكمیل ارتفاع گلان و پیشروی روی ارتفاع قشن. دوم: برقراری الحاق كامل با قرارگاه رمضان. برای این منظور، یگان‌های مرحله دوم وارد عمل شده و موفق شدند ضمن تكمیل ارتفاع گلان، بر روی ارتفاع قشن نیز پیشروی كنند، اما به دلیل كمبود نیرو و ضعف پشتیبانی، ادامه عملیات میسر نشد و پس از 10 روز، با تصرف اهداف مرحله اول، عملیات به پایان رسید.  بررسی عملیات كربلای 10 1-عملیات كربلای 10-رویکرد ارتش با فرماندهی قرارگاه نجف نیروهای ایرانی در منطقه شمالغرب توانستند عملیات گسترده ای را در خاك عراق انجام دهند. این عملیات با همكاری نیروهای نامنظم قرارگاه رمضان و اتحادیه میهنی كردستان عراق با رمز یا صاحب الزمان (عج) ادركنی آغاز گردید و حدود ۱۲روز به طول كشید تا اغلب اهداف مورد نظر به تصرف نیروهای ایرانی درآمد.  هر چند الحاق بین دو قرارگاه صورت نگرفت، ولی گستردگی عملیات نشان داد كه در این منطقه نیز می توان اهداف قابل توجهی را تصرف كرد. برادر حسن شفیع زاده از فرماندهان سپاه پاسداران در این عملیات به شهادت رسید. نتیجه : -    ۲۵۰ كیلومتر مربع از خاك عراق و ارتفاعات نزدیك شهر ماووت آزاد شد. -    ۲۱۰ نفر از عراقی ها اسیر و بیش از ۲۵۰۰ نفر كشته و زخمی شدند. -    ۱۰ دستگاه تانك و نفربر عراقی به همراه یك فروند بالگرد و ۵ عراده توپ منهدم گردید.  2-بررسی عملیات كربلای 10-رویکرد سپاه این عملیات كه اولین عملیات گسترده در غرب كشور بعد از انتقال میدان اصلی جنگ از جنوب به شمال، بود، به همت سپاه‌پاسداران طراحی و اجرا شد. نكته برجسته این عملیات، اجرای هم‌زمان دو تك منظم و نامنظم بود. هماهنگ با تك نیروهای منظم در جبهه ماووت، نیروهای نامنظم قرارگاه رمضان و اتحادیه میهنی كردستان عراق مستقر در یاغسمر (شمال سلیمانیه) می‌بایست دو قرارگاه دشمن را منهدم می‌كردند و منطقه تحت نفوذ اتحادیه میهنی (طالبانی‌ها) را به منطقه‌ای كه در عملیات منظم آزاد می‌گردید، متصل می‌كردند. فرماندهی عملیات منظم را قرارگاه نجف و فرماندهی عملیات نامنظم را قرارگاه رمضان بر عهده داشتند. در مراحل اولیه این عملیات اغلب اهداف مورد نظر تصرف شد، لیكن در ادامه عملیات ـ كه ده شبانه‌ روز به طول انجامید ـ الحاق بین دو قرارگاه صورت نگرفت و هدف‌های عملیات ناقص ماند.  خلاصه گزارش عملیات نام عملیات : کربلای 10 جبهه : شمال غرب موقعیت : شمال سلیمانیه ،ماووت رمز: یا صاحب الزمان (عج) ادركنی تاریخ : 1/25 تا 1366/2/5 نوع تک : گسترده فرماندهی : سپاه سازمان : سپاه استعداد نیروهای درگیر : ایران : 50 گردان پیاده و 6 گردان توپخانه و 4000 نیروی اتحادیه میهنی کردستان عراق عراق : 40 گردان پیاده ، زرهی ، مکانیزه و کماندویی هدف عملیات : پیشروی در شمال سلیمانیه و تهدید این شهر، پیش‌روی به سوی سلیمانیه از شمال شرق اتصال جبهه خودی به منطقه تحت نفوذ اتحادیه میهنی (یاغسمر) وسعت منطقه آزاد شده: 250 كیلومترمربع تلفات انسانی عراق : 2710 نفر توضیحات : مسدود شدن جبهه جنوب باعث گردید تا سپاه یک بار دیگر در جبهه شمال غرب وارد عمل شود . با وجود اینکه در این عملیات 250 کیلومتر مربع از خاک عراق تصرف شد ، اهداف مورد نظر عملیات حاصل نگردید . منبع:فاتحان
عملیات گسترده كربلای 10 در 25 فروردین سال 66 در جبهه شمالی ماووت و‌ با رمز یا صاحب‌‌الزمان (عج) آغاز شد و آزاد‌سازی 250 كیلومتر از خاك عراق و ارتفاعات نزدیك شهر ماووت از دستاوردهای عملیات كربلای 10 بود.