

 «همیشه دلت می‌خواست یک دفتر خاطرات داشته باشی، یک دفتر خاطرات که مال خود خودت باشد و بتوانی همه آن چیزهایی را که دوست داری توی آن بنویسی. اگر خیلی خوشحال بودی، بازش کنی و برایش از شادی‌هایت بگویی و اگر یک وقت غمگین شدی، به سراغش بروی و همه غم و غصه‌هایت رادر آن بریزی. همیشه دلت می‌خواست یک دفتر خاطرات داشته باشی، یک دفتر خاطرات که از بهترین‌ دوستت هم به تو نزدیک‌تر باشد. بتوانی رازهایت را در گوشش بگویی، بدون آنکه نگران این باشی که یک وقت کس دیگری از آن باخبر شود، بتوانی هرجا دلت خواست او را با خودت ببری و او هم بتواند با تو همراهی کند، با تو به خیابان بیاید، به مدرسه، به سینما، به سفر و به هرجای دیگری که تو دوست داشتی.» این‌ها بخشی از مقدمه «دفتر خاطرات» است که آتوسا صالحی و مژگان کلهر در سال 1382 برای کودکان و نوجوانان نوشته‌اند و چاپ هشتم آن به تازگی از سوی انتشارات افق با تصویرگری رودابه خائف، منتشر شده است.
 
آتوسا صالحی و مژگان کلهر در «دفتر خاطرات» امکانی را برای بچه‌ها فراهم کرده‌اند تا بتوانند هرآنچه که دلشان می‌خواهد، ثبت کنند. اگر به جشنی دعوت شده‌اند، به مسافرتی رفته‌اند، کتاب جدیدی خوانده‌اند، رویاهایی که در سرمی‌پرورانند، به دیدن مسابقه ورزشی رفته‌اند، به باغ وحش رفته‌اند، یا آلبومی از تمبرهای مورد علاقه‌شان درست کرده‌اند.
 
گاهی نسبت به دیگران احساسات و تفکراتی در ذهنمان می‌پرورانیم که نمی‌توانیم آن‌ها را به کسی بگوییم اما دوست داریم راجع به آن‌ها صحبت کنیم، مثلا به کسی حسادت می‌کنیم، کسی را دوست داریم، در برخورد با کسی اشتباهی مرتکب شده‌ایم، احساساتی که نسبت به اعضای خانواده‌‌مان داریم، طرز فکرمان درباره همسایه‌ها، درباره خانه‌ای که در آن زندگی می‌کنند، درباره دوستان‌مان و رویاهایی که در ذهنمان می‌پرورانیم. این دفتر به ما امکان ثبت ریزترین و مخفی‌ترین احساساتمان را می‌دهد.
 
در صفحات مختلف «دفتر خاطرات» به موارد جزئی مختلفی اشاره شده است، مثلا اینکه چگونه می‌توان مطالب را به زبان رمز نوشت بطوری‌که کسی از آن‌ها باخبر نشود یا نوشتن نامه به افرادی مانند معلم، دوست، پدر و مادر و ...
 
همچنین این دفتر می‌تواند شامل مجموعه‌ای از خصوصیات اخلاقی فرد باشد به‌طوری‌که اگر کسی این دفتر را مطالعه کند با همه ویژگی‌هایی شخصیتی و روحی و روانی فرد آشنا می‌شود. مانند خصوصیات خوب و بد از نگاه خود شخص، رنگ مورد علاقه‌اش، غذاهایی که دوست دارد، افراد مورد علاقه‌اش، افرادی که از آن‌ها متنفر است، نظرش نسبت به اعضای خانواده و دوستانش، نظرش درباره تعریف زشت و زیبا و کارها و افرادی که در این دسته می‌گنجد، یک خانوده خوب به نظرش چه ویژگی‌هایی دارد، اگر می‌توانست کشور و خانواده‌ای که در آن به دنیا بیاید را انتخاب کند، چه چیزی را انتخاب می‌کرد، قوانینی که دوست دارد در منزل‌شان اجرا شود، کارهایی که دوست دارد انجام بدهد، خاطراتش از افراد مختلف، دعاهایی که دارد و نظرش راجع به موضوعات مختلفی مانند سینما، فیلم‌های مورد علاقه‌اش، هنرپیشه‌ها، هیجان‌انگیزترین خبری که شنیده است و ....

در «دفتر خاطرات» قسمت‌هایی برای بچه‌ها درنظر گرفته شده است که در آن می‌توانند عکس‌های مختلف مورد علاقه‌شان درباره جشن تولدشان، خواننده و هنرپیشه مورد علاقه‌شان، عکس‌هایی که به تازگی گرفته‌اند، عکس‌های دسته‌جمعی در مدرسه، خنده‌دارترین عکسی که گرفته‌اند، جدیدترین عکس‌شان و ... را بچسبانند و خاطراتشان را کامل کنند.
 
در آخر کتاب نیز صفحات سفیدی برای بچه‌ها درنظر گرفته شده است که موضوع‌بندی خاصی ندارد و بچه‌ها می‌توانند در این صفحات هرچیزی که دوست دارند، بنویسند، خاطراتی که سال‌ها بعد با دقت آن‌ها را می‌خوانند، روزهای گذشته را ورق می‌زنند و لذت می‌برند.

در واقع کودکان و نوجوانان با پرکردن مطالب «دفتر خاطرات» به خودآگاهی و شناخت نسبی از خودشان، علایق، خواسته‌ها، خصوصیات اخلاقی و ویژگی‌های رفتاری‌شان می‌رسند و می‌توانند نقاط قوت و ضعف خود را شناسایی کرده و در راستای بهتر زندگی کردن و بهتر اندیشیدن حرکت کنند.
 
علاوه براین «دفتر خاطرات» شروعی است برای «نوشتن». نوشتن درباره خودمان و هرآنچه که در زندگی روزمره یا فکر و خیال و تخیلات ما می‌گذرد. بچه‌ها با پرکردن مطالب هرصفحه به نوعی به نویسندگی نیز علاقه‌مند می‌شوند و متوجه می‌شوند که از کنار اتفاق‌های معمولی زندگی‌شان بی‌تفاوت نگذرند، با دقت بیشتری نگاه کنند و به پرسش‌هایی برایشان ایجاد می‌شود، پاسخ دهند و می‌آموزند به رشته تحریر درآوردن هرآنچه که در ذهنشان می‌گذرد کار سخت و غیرممکنی نیست.
 
انتشارات افق، چاپ هشتم «دفترچه خاطرات» را در قالب 216 صفحه با شمارگان هزار و 500 نسخه و قیمت 500 هزار ریال منتشر کرده است.

منبع: ایبنا



«دفتر خاطرات» نوشته آتوسا صالحی و مژگان کلهر شروعی است برای «نوشتن»، نوشتن درباره خودمان و هرآنچه که در زندگی روزمره یا فکر و خیال ما می‌گذرد.