تعریف:
تعارض تقریر و تقریر، از اقسام تعارض سنت و سنت و به معنای تنافی مدلولی میان تقریری از معصوم علیه‌السّلام و تقریر دیگری از وی می‌باشد.

مثال:
مثل این که شخصی در محضر رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم فعلی را انجام دهد و حضرت آن فعل را با تقریر خود تایید نماید، سپس شخص دیگری در محضر حضرت صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم؛ فعلی را بر خلاف فعل شخص اول انجام دهد و حضرت با تقریر خود، فعل وی را نیز تایید نماید؛ در این فرض، تعارض بین دو تقریر رخ می‌دهد.

حکم:
جمهور اصولی‌های اهل سنت معتقدند میان دو فعل معصوم علیه‌السّلام تعارض واقع نمی‌شود، و چون تقریر، جانشین فعل و در حکم آن است، بین دو تقریر نیز تعارض پیش نمی‌آید.

نکته:
در کتاب‌های اصولی شیعی، تعارض تقریر و تقریر مطرح نشده است، هر چند که حکم آن، همان حکم تعارض سنت و سنت است. [۱]

ــــــــــــــ
پانویس
۱. ↑ التعارض و الترجیح بین الادلة الشرعیة، عزیز برزنجی، عبداللطیف عبدالله، ج۲، ص۲۰۶.

منبع: پایگاه اینترنتی ویکی فقه

تعارض تقریر و تقریر، تنافی میان مدلول دو تقریر معصوم علیه‌السّلام در موضوع مشابه را می‌گویند.