داستان قوم بنی اسرائیل و حضرت موسی و عیسی با این قوم را می خواستم و وجه شبه داستان های این قوم با امت اسلامی
یكی از پرتكرار ترین داستان ها در قرآن كریم داستان حضرت موسی و بنی اسرائیل است.
داستان زندگی حضرت موسی (ع)؛ درمورد تاریخ ولادت حضرت موسی(ع) اختلاف نظر است . 1-برخی معتقدند ولادت حضرت موسی 3748 سال پس از هبوط حضرت آدم(ع) بود. واز موسی تا عیسی 1643 سال فاصله بود. از حضرت عیسی تا پیامبر اسلام 660 سال فاصله بود. بنابراین حضرت موسی(ع)1643 سال قبل از میلاد مسیح متولد شده اند.(تاریخ انبیا , امیری پور ص263 به بعد.) 2-حضرت موسی علیه السلام بین قرن‌های 13 تا 15 پیش از میلاد مسیح در مصر به دنیا آمد. نام پدرش بر اساس تورات عمرام است كه در عربی به صورت عمران در آمده است. نام مادر موسی را نیز یوكابد یا یوكبد نوشته‌اند.(طبری، تاریخ الامم و الملوك،ترجمه: پاینده، تهران، اساطیر،چ5،‌ 1375ش، ج1، ص294.) حضرت موسی علیه السلام از پیامبران اولوالعزم و ملقب به كلیم الله است. او پیامبر و رهبر قوم یهود بود كه ایشان را از مصر و از اسارت مصریان بیرون آورد. خداوند به وسیله او دین یهود را در كوه طور سینا به بنی اسرائیل ارزانی داشت. نام حضرت موسی 136 بار در قرآن مجید ذكر شده و در بیست سوره از او سخن گفته شده است. بخشی از زندگی موسی با استناد به آیات قرآن نقل می‌شود: فرعون مصر خوابی دیده بود كه طفلی در بنی اسرائیل به دنیا خواهد آمد كه حكومت او را نابود خواهد ساخت. بنابراین دستور داده بود همه‌ی فرزندان پسر بنی اسرائیل را هنگام تولد بكشند. مادر موسی او را از بیم كشته شدن بر اساس الهام الهی در صندوقی نهاد و در رود نیل انداخت. آسیه همسر فرعون او را دید و از آب گرفت. موسی به امر الهی هیچ پستانی به دهان نمی‌گرفت تا اینكه مریم خواهر موسی، مادرش را به عنوان دایه به خاندان فرعون معرفی كرد. بدین ترتیب موسی در خاندان فرعون ولی در دامن مادر خودش پرورش یافت. موسی در نوجوانی، در حادثه‌‌ای، هنگام دفاع از مردی از بنی اسرائیل یك قبطی را به ضرب مشت كشت. سپس از مصر به مدین گریخت، در آنجا به خانه شعیب راه یافت و با دختر حضرت شعیب علیه السلام ازدواج كرد. شعیب مهر دخترش را ده سال خدمت موسی در خانه آنان قرار داد. موسی پس از پایان دوره خدمتگزاری‌اش، با همسرش، صفورا، عازم مصر شد. در وادی ایمن طور، در شبی سرد كه راه گم كرده بود، با دیدن نور تجلّی الهی، هدایت یافت و به رسالت مبعوث شد. او ماموریت یافت به مصر برود و فرعون را به توحید و خداپرستی دعوت كند. او از خداوند درخواست كرد كه برادر كاردان و سخنورش، هارون علیه السلام، را نیز به دستیاری او در انجام رسالت بگمارد، و خداوند پذیرفت. موسی در برابر فرعون آیات و معجزات زیادی نمایان كرد تا او را به خشوع وا دارد. از جمله آنكه عصایش را به صورت اژدها در آورد؛ یا از دستش فروغی همچون خورشید ‌تاباند. اما فرعون همه این معجزات را سحر و جادو خواند و ساحران كشورش را به مقابله با موسی دعوت كرد. ساحران شكست خوردند و به خدای موسی ایمان آوردند. كم كم بنی اسرائیل به موسی ایمان آوردند اما فرعون نمی‌گذاشت آنها از مصر به شام هجرت كنند. به دعای موسی بلاهایی بر فرعونیان نازل شد. موسی علیه السلام بنی اسرائیل را كوچاند و فرعونیان كه در تعقیب ایشان بودند در بحر احمر غرق شدند. حضرت موسی علیه السلام سرانجام در 120 یا 126 سالگی در شب بیست و یكم رمضان درگذشت و در كوه نبأ یا نبو به خاك سپرده شد. 
داستان قوم بنی اسرائیل؛ بنی اسرائیل به فرزندان و نوادگان حضرت یعقوب پیامبر (علیه السلام) گفته می‌شود. اسرائیل واژه‌ای عبری به معنای بنده خدا و نیز لقب حضرت یعقوب است. از این رو به فرزندان و نوادگان آن پیامبر بزرگ الهی «بنی اسرائیل» گفته می‌شود. با رفتن حضرت یوسف به مصر و سپس هجرت حضرت یعقوب و دیگر فرزندانش به آنجا و فراوان‌شدن تعداد نوادگان آن پیامبر، بنی اسرائیل به صورت خاندانی پر جمعیت در مصر درآمد. این جمعیت كه فرزندان و نوادگان دوازده پسر حضرت یعقوب بودند، به دوازده گروه یا دوازده سبط بنی اسرائیل شناخته می‌شدند كه در قرآن كریم از آنان با عنوان «اسباط» یاد شده است. امیر مومنان علیه السلام فرمود:«یوسف علیه السلام به هنگام مرگ، بنی اسرائیل را نزد خود فرا خواند و مصائب و گرفتاری‌هایی را كه در آینده برای آنها رخ می‌داد بیان كرد؛ آنگاه به ظهور و بعثت حضرت موسی علیه السلام در میان بنی اسرائیل بشارت داد.» بنی اسرائیل سالیان دراز زیر شكنجه فرعون بودند تا این كه حضرت موسی علیه السلام آنان را از عذاب فرعون رهانید و از سرزمین مصر بیرون برد؛ ولی بنی اسرائیل در غیاب حضرت موسی به پرستش گوساله سامری روی آوردند و مورد خشم خداوند قرار گرفتند؛ و چنین شد كه به مدت چهل سال در بیابان سینا سرگردان ماندند. (سوره مائده ،آیه2).
درباره بنی اسرائیل كتابهای فراوانی نوشته شده است و شما می توانید به آنها مراجعه كنید.
داستان زندگی حضرت عیسی (ع)؛ حضرت عیسی در بیت لحم زاده شد. این شهر در هشت كیلومتری اورشلیم واقع شده است و حدود هزار سال قبل از میلاد، داوود پادشاه در آن به دنیا آمده و بزرگ شد بود. سال ولادت حضرت عیسی تقریبا آغاز تاریخ میلادی است. از احوال حضرت عیسی در دوره بلوغ و آغاز جوانیش در اناجیل و روایات رسمی چیزی مذكور نیست. قرآن مجید به برخی از معجزات عیسی در كودكی، از قبیل زنده كردن پرنده هایی كه از گل ساخته بود و سخن گفتن در گهواره، اشاره می كند. هنگامی كه عیسی به سی سالگی رسید، به بشارت دادن آغاز كرد. تعلیم اساسی او دو بخش داشت: 1. توبه كنید؛ یعنی از گناه دست بردارید و به سوی خدا برگردید. 2. ولایت و سرپرستی خدا (ملكوت آسمان) را بر زندگی خود پذیرا شوید.
تا زمانی كه حضرت عیسی به عنوان یك پیامبر در مورد نزدیك شدن ملكوت آسمان پیشگویی می كرد، مشكلی با مردم نداشت و پذیرش پیام او چشمگیر بود. بسیاری از كسانی كه به آن حضرت ایمان می آوردند، یقین داشتند كه وی به زودی پادشاه یك آرمانشهر خدایی خواهد شد. رهبران یهود هنگامی با حضرت عیسی به مخالفت برخاستند كه مشاهده كردند وی آرزوی آنان برای قیام یك مسیح فاتح را برنمی آورد و از سوی دیگر او بر ضد ناهنجاریهای اخلاقی و رفتارهای ناپسند آنان به ستیز برخاسته است. حضرت عیسی مسیح رهبران دینی خودپسند، ریاكار و دنیاپرست را به شدت سرزنش می كرد. همین امر آنان را برانگیخت تا برای نابودی آن حضرت توطئه و اقدام كنند.
طبق تعالیم اناجیل، عیسی مصلوب شد، روی صلیب مرد و او را دفن كردند. پس از سه روز، خدا او را از مرگ برخیزاند. وی چندین بار برای شاگردان خود ظاهر شد، سپس به آسمان رفت. (آشنایی با ادیان بزرگ، حسین توفیقی)
سرگذشت بنى‏اسرائیل و حوادث تاریخى آن، در موارد متعددى از روایات و آیات قرآن تكرار شده است كه دلیل آن این است كه:
اولًا براى بنى‏اسرائیل( كه همان فرزندان یعقوب‏علیه السلام هستند) پیامبران بسیارى مبعوث شده‏اند همانند یعقوب، یوسف، موسى و عیسى‏علیه السلام و بنابراین پیامبران زیادى در بین آنان مبعوث گشته و حوادث زیادى در تاریخ آنها به وقوع پیوسته است كه حاوی نكات و مسائل پر ارزشی برای آیندگان می باشد.
ثانیاً شباهت های بسیاری میان حوادث و تحولات پیش آمده براى بنى‏اسرائیل با امت اسلام وجود دارد. در روایات نیز آمده است: هر آنچه بر بنى‏اسرائیل گذشت و براى آنان پیش آمد، دقیقاً براى مسلمانان نیز پیش خواهد آمد.
از جمله ویژگی بنی اسرائیل دشمنی، لجبازی، مادی گرایی و حس گرایی بوده كه این خصیصه در كفار زمان پیامبر (ص) و جوامع امروزی نیز بوده و هست و قرآن و روایات قصه های آنها را تكرار كرده اند، تا مردم زمان های دیگر عبرت گیرند و دچار این نوع بدبختی نشوند.
همانطور كه ذكر كردیم شاید بتوان گفت: علت توجه مكرر قرآن و روایات به زندگی حضرت موسی (ع) و قوم بنی اسرائیل به دلیل سرنوشت پر فراز و نشیب این قوم و شباهت بیش از حدِ مقاطعِ زندگی آنها با حیات مسلمانان است.
به عنوان نمونه: داستان جنگ بدر در اسلام شباهت زیادی به سرنوشت همراهان طالوت (ع) دارد. بنابر شواهد تاریخی، تعداد مجاهدان هر دو سپاه، سپاه طالوت و سپاه پیامبر اكرم (ص) 313 نفر بوده و هر دو مقابل تعداد زیادی از مشركان به مبارزه پرداختند و در نهایت پیروز شدند. قرآن و روایات به داستان طالوت و همراهانش اشاره می‏كنند و پایمردی و صبر آن گروه اندك را در مقابل گروه زیادی از كافران می‏ستاید تا الگو و نمونه‏ای برای مسلمانان باشد.
بنابراین، ذكر تاریخ بنى‏اسرائیل در موارد متعدد، بدون حكمت و جهت نیست. از سوی دیگر تكرار داستان بنى‏اسرائیل حتی در سوره‏هاى قرآن نیز متفاوت است و هر تكراری جنبه خاص خود و هدفی خاص به خود را دنبال می كند. به طور مثال در سوره های مكى به شكلی و در سوره های مدنى تكرارش به صورتی متفاوت است. در سوره‏هاى مكى، تأكید بیشتر بر روى برخورد موسى‏علیه السلام با فرعون و اطرافیان او است اما در سوره‏هاى مدنى، عموماً از رابطه موسى‏علیه السلام با بنى‏اسرائیل و مشكلات اجتماعى و سیاسى آنان صحبت شده است بنابراین تكرار آیات و برخى از داستان‏ها، بجا بوده و در هر جایی داراى حكمت خاصى است.
در پایان گفتنى است قوم بنى‏اسرائیل نمادى از یك جامعه بشرى است كه بهانه‏جویى، نافرمانى، راحت‏طلبى را به نمایش گذاشته و داستان آنها عبرت‏آموز است، از اینرو سرگذشت بنى‏اسرائیل، نماد اتمام حجت بر بشریت است.منبع:پرسمان
موسی در برابر فرعون آیات و معجزات زیادی نمایان كرد تا او را به خشوع وا دارد. از جمله آنكه عصایش را به صورت اژدها در آورد؛ یا از دستش فروغی همچون خورشید ‌تاباند. اما فرعون همه این معجزات را سحر و جادو خواند و ساحران كشورش را به مقابله با موسی دعوت كرد.