 دانشجوی محترم ضمن تشكر از تماس شما با این مركز،در پاسخ به این سوال لازم است بگوییم برنامه دفاعی و موشكی ایران بی شك برنامه ای مشروع و مطابق با موازین بین المللی و عرفی بوده و به همین دلیل رفتارهایی كه امروزه برخی قدرتها در قبال این برنامه انجام می دهند نامشروع و صرفا بهانه گیری است، چرا كه:اولا دفاع مشروع یكی از موضوعاتی است كه در موازین حقوق بین الملل به رسمیت شناخته شده است از جمله اصل 51 منشور ملل متحد،این حق را به عنوان «حق ذاتی» توصیف كرده است،در زمینه مبانی مشروعیت این دفاع نیز حقوقدانان و فلاسفه حقوق دیدگاه های متعددی ارائه كرده اند كه در مجموع حاكی از این است كه در مشروعیت حق دفاع و ذاتی بودن آن، در جهان جای هیچ شك و شبهه ای وجود ندارد و این اصل، همچون حقوق بشر یك امر ذاتی محسوب می شود، هر چند در مصادیق و شرایط آن ممكن است اختلافاتی وجود داشته باشد(رك: ترور و دفاع مشروع، پژوهشكده تحقیقات اسلامی، نشر زمزم هدایت، ص89، نقل از سایت راسخون، دفاع مشروع در حقوق بین الملل) از طرفی وقتی دفاع مشروع در قوانین حقوقی و عرفی به رسمیت شناخته می شود به صورت منطقی و طبیعی و بدون نیاز به متن حقوقی دیگری، باید ابزارهایی كه به تحقق دفاع مشروع یاری می رساند نیز مجاز باشند و حداقل این است كه اصل امكان تهیه و استفاده ابزارهای دفاعی (فارغ از نوع آن) باید مجاز باشد و گرنه منطقی نخواهد بود اصل دفاع مشروع به رسمیت شناخته شود اما ابزار آن همچون تهیه سلاح ممنوع باشد، بنابر این اصل برنامه دفاعی جمهوری اسلامی ایران در راستای حقوق بین الملل و موازین عرفی بوده و مجاز می باشد، به ویژه اینكه كشور ما با توجه به موقعیت ژئوپلتیك خاصی كه دارد و نیز ظرفیت های تهدید كننده ای كه به دلیل زیاده خواهی های موجود برخی كشورها، در منطقه و جهان با آن مواجه است بیش از كشورهای دیگر نیاز به تامین ابزارهای دفاعی دارد و این یعنی مجوز بهره برداری از حداكثر ابزارهای دفاعی مورد نیاز مشروع برای تامین امنیت. ثانیا در زمینه موضوعات دفاعی یكی از مسائلی كه مورد بحث قرار می گیرد بحث سلاح هایی است كه در راستای دفاع مشروع و یا حتی تجاوز نامشروع مورد استفاده قرار می گیرد و بر این اساس سلاح ها به دو نوع متعارف و غیر متعارف تقسیم بندی می شود به طوری كه كشورها حق داشتن سلاح های متعارف را دارا هستند اما حق داشتن سلاح های غیر متعارف را نداشته و حتی اگر به صورت قانونی یا غیر قانونی سلاح های غیر متعارفی را هم داشته باشند حق استفاده از آن را بر علیه كشورهای دیگر ندارند و اگر چنین استفاده ای را و لو در جریان دفاع مشروع بنمایند مورد مواخذه نهادهای قضایی بین المللی قرار خواهند گرفت، البته قوانین و قواعد حقوقی از دهه های قبل تلاش هایی را در راستای كنترل و خلع سلاح صورت داده كه گاه شامل برخی سلاح های متعارف نیز شده است(به عنوان مثال رك: سلاح های متعارف ممنوعی، سایت همشهری حقوق شهروندی) اما این محدودیت ها و ممنوعیت ها یا شامل برنامه های دفاعی جمهوری اسلامی ایران از جمله برنامه موشكی نبوده است و یا اینكه برنامه های دفاعی جمهوری اسلامی ایران تحت محدودیت های الزام آور حقوقی نبوده است چرا كه برخی از محدودیت هایی كه در راستای خلع سلاح های متعارف مطرح می شود به گونه ای هستند كه اگر واقعا عملیاتی شوند كشورها از داشتن برخی سلاح های معمولی در جهت دفاع از خود نیز محروم خواهند بود و به همین دلیل فعلا در حد توصیه های غیر الزام آور بر مبنای دیدگاه های آرمانگرایانه می باشند كه با گسترش فضای تهدید در جهان در اثر زیاده خواهی قدرت های جهانی و نیز تقویت گروه های تروریستی توسط این كشورها عملیاتی شدن این توصیه ها فعلا بی معنی می باشد. از این روی می توان گفت در برنامه دفاعی جمهوری اسلامی به صورت كلی و برنامه موشكی به صورت خاص به دلیل اینكه موضوع اصلی بهره برداری از سلاح های متعارف مشروع در راستای دفاع مشروع می باشد لذا باز هم این برنامه نمی تواند مغایر با نظم و امنیت جهانی و یا نقض كننده معاهدات بین المللی تلقی گردد. ثالثا امروزه قدرتهایی كه خود مدعیان رهبری جهان و پیشگامی صلح و امنیت جهانی بوده و حتی در این راستا علاوه بر تشكیل مجامع بین المللی مهمی همچون سازمان ملل متحد، دهها كنوانسیون و معاهده در زمینه كنترل تسلیحات و خلع سلاح داشته و حتی به بهانه خلع سلاح برخی كشورها به آنها حمله نموده اند، نه تنها تولید كننده و دارنده اصلی و نیز متهم ردیف یك گسترش سلاح های متعارف محسوب می شوند بلكه علاوه بر سلاح های متعارف، دارنده سلاح های كشتار جمعی و نامتعارف نیز هستند به گونه ای كه هر كدام از این كشورها انبار بزرگی از سلاح های كشتار جمعی را در كشور های خود تهیه كرده اند كه تنها بخش اندكی از آنها می تواند كل حیات بر روی كره زمین را نابود سازد، به عنوان مثال آمریكا به تنهایی بیش از هفت هزار بمب اتمی در اختیار دارد، در حالی كه بنا به برخی محاسبات از جمله یك مقاله در سایت سایت Information is Beautiful تنها هزار بمب برای نابودی كل كره زمین و از بین بردن بشریت كافی است(سایت عصر ایران،كد خبر: ۱۹۷۷۱۹) از طرفی اصلی ترین كشورهایی كه امروزه بر علیه فعالیت های دفاعی و موشكی جمهوری اسلامی ایران اقامه دعوا كرده و جار و جنجال می كنند همین كشورهایی هستند كه نه تنها مجهز به انواع سلاح های متعارف و غیر متعارف هستند، بلكه در میان آنها كشورهایی را می توان یافت كه جزء معدود كشورهای به كار برنده خطرناكترین سلاح های ضد بشری نیز می باشند به عنوان مثال آمریكا تنها كشوری است كه از بمب اتم بر علیه بشریت استفاده كرده است و در سایر كشورها نیز از انواع سلاح های نامتعارف استفاده كرده و می كند، بنابر این با توجه به چنین كارنامه منفی، این كشورها اساسا صلاحیت اظهار نظر در مورد فعالیت های دفاعی جمهوری اسلامی ایران را دارا نیستند اما متاسفانه نه تنها به اظهار نظر در این زمینه می پردازند بلكه با بی شرمی تمام ژست دلسوزی برای صلح و امنیت بشری به خود می گیرند و خواستار نابودی فعالیت های مشروع جمهوری اسلامی ایران می گردند كه همین مساله نیز حاكی از این است كه فعالیت های دفاعی كشورمان و حتی برنامه موشكی كه بر اساس موازین بین المللی صورت می گیرد صرفا بهانه ای برای تداوم كینه توزی ها و دشمنی های قدرتهای جهانی با كشورمان می باشد و گرنه اگر قرار بر برخورد با كشورهای بر هم زننده نظم وامنیت جهانی باشد همین مدعیان باید بر جایگاه متهم و مجرم تكیه زنند. نام سایت:پرسمان/اندیشه سیاسی



سلام آیا واقعا برنامه دفاعی و موشكی ایران برای دنیا ناامنی ایجاد می كند آیا سایر ابر قدرتها چنین برنامه دفاعی موشكی ندارند آیا موشك های ایران نقض كننده معاهدات بین الملللی است یا همه اش بهانه است؟
