حضور محصولات روز دنیا با موتورهای شش و حتی هشت سیلندر، رنگ و بویی اروپایی به خیابان‌ها بخشیده بود. بازار تا مدت‌ها در شوک این ممنوعیت قرار داشت. به‌طوری‌که دیگر نه خبری از ایتالیایی‌های پرطمطراق بود و نه آلمانی‌های مغرور. اما پس از مدتی با فراگیر شدن فناوری توربو، کم‌کم واردات مدل‌های لوکس و اسپرت که این‌بار مجهز به موتوری کم‌حجم و مطابق با استانداردها بودند، از سر گرفته شد. با این تفاوت که حالا این موتورهای در ظاهر کم‌حجم، قدرتی معادل نسخه‌های چند سیلندر داشتند.

انتخاب قوی‌ترین خودروی بازار ایران نمی‌تواند کار سختی باشد. هم اکنون در مناطق آزاد و ویژه، آخرین محصولات لامبورگینی با قدرت‌های ۷۰۰ اسب‌بخاری رفت‌وآمد می‌کنند. 

حتی در بین خودروهایی که پلاک رسمی دارند، مازراتی کواتروپورته S با قدرت ۴۲۵ اسب‌بخاری‌اش زبانزد است؛ اما واقعیت آن است که این محصولات معیار مناسبی برای انتخاب قوی‌ترین خودروی بازار ایران نیستند. آنچه ما در نظر داریم، خودرویی جدید است که مطابق با قوانین فعلی و توسط نمایندگی رسمی وارد کشور شده باشد. 

طبیعتا با این دسته‌بندی، تنها یک گزینه باقی می‌ماند؛ پورشه ۷۱۸ Boxster S. رودستری آلمانی به قیمت ۸۰۰ میلیون تومان و با قدرتی معادل ۳۴۵ اسب‌بخار.

تاریخچهپورشه یک بار در سال ۱۹۴۸ و بار دیگر در سال ۱۹۵۳ ساخت و عرضه‌ی یک رودستر را تجربه کرده بود. آنچه آلمانی‌ها ابتدا وارد بازار کردند مدلی بود موسوم به ۳۵۶C که به‌شدت از سوی مشتریان با استقبال روبه‌رو شد. گفته می‌شود از این محصول بیش از ۷۶ هزار دستگاه تولید شده بود. تجربه بعدی آنها در قالب یک خودروی مسابقه‌ای به اسم ۵۵۰ Spyder به ثمر نشست. 

خودرویی که تنها مجاز به حضور در پیست بود و مشتریان عادی نمی‌توانستند آن را برای حضور در خیابان خریداری کنند. بعد از رونمایی از کوپه‌ی رؤیایی ۹۱۱ در سال ۱۹۶۳، ورق برای پورشه از این‌رو به آن رو شد. اقبال خیره‌کننده این محصول ریزاندام و اسپرت و شهرت جهانی آن، تمام تمرکز شرکت را به ساخت مدل‌های مختلف از آن معطوف کرد. به‌طوری‌که عملا طراحی و عرضه‌ی مدل‌های دیگر از دستور کار خارج شد.

پورشهبا شروع دهه‌ی ۹۰ میلادی و پس از آنکه شرکت حسابی از فروش ۹۱۱ منتفع شده بود، بار دیگر ذهن‌ها به سمت ساخت یک مدل متفاوت گرایش پیدا کرد. این درست همان زمانی است که آلمانی‌ها با تویوتای ژاپن قرارداد همکاری و مشاوره‌ی فنی-مهندسی امضا کرده بودند. بسیاری بر این باورند که آغاز دهه‌ی ۹۰ برای پورشه، هم‌زمان با افت فروش ۹۱۱ بوده است. سال ۱۹۹۱ اولین حرف و حدیث‌ها برای بازگشت یک رودستر جدید به فهرست تولیدات مطرح شد ولی چندان از سوی مدیران جدی گرفته نشد. یک سال بعد به پیشنهاد Lai یکی از طراحان چینی شرکت، پلت‌فرم و زیرساخت مدل نه‌چندان موفق ۹۲۷ (از نسخه‌های ۹۱۱) به‌عنوان پایه و اساس محصول جدید انتخاب شد.

البته تا اینجای کار پورشه عمیقا نسبت به این تغییر و تحولات بی‌میلی از خود نشان می‌داد. در ۱۹۹۳ سرانجام مدیران مجاب شدند تا از ویرایش کانسپتِ (مدل مفهومی) جدیدترین روباز دو درب خود در نمایشگاه دیترویت پرده‌برداری کنند. مهندسان شرکت در اندک زمان باقی‌مانده، سقف مدل فوق را برداشتند، تغییراتی در چراغ‌ها ایجاد کردند و قسمت عقب را برای گنجاندن سقف جمع‌شده کمی کشیده‌تر کردند. اسم خودرو Boxster انتخاب شد. 

ترکیبی معنادار از موتور Boxer (تخت) و کلاس بدنه Roadster. وقتی این خودرو در آمریکا رونمایی شد، کمتر کسی فکرش را می‌کرد که باکستر با چنان استقبال باشکوهی روبه‌رو شود. این اتفاق حتی برای مدیران شرکت نیز حیرت‌آور بود. هرگز تصور نمی‌شد در بازاری که مزدا MX-5، اوپل Tigra، فراری ۳۴۸ GTS، ویزمن MF3، دوج وایپر RT/10 و مرسدس‌بنز SL300 به‌عنوان پرفروش‌ترین رودسترهای دنیا حضور دارند، ناگهان یک محصول مشابه از پورشه این‌گونه مورد توجه قرار بگیرد.

کانسپتباکستر قرار نبود محصولی فانتزی برای پورشه باشد. اگر این خودرو در اولین حضورش حتی با کوچک‌ترین لغزش روبه‌رو می‌شد، دیگر امیدی به بازگشتش به میدان نمی‌رفت. به همین دلیل تصمیم بر آن شد که پورشه روی باکستر همان موتوری را نصب کند که هم‌زمان روی مدل‌های فعلی ۹۱۱ نصب می‌شد؛ یعنی پیشرانه‌های مدرن ۲٫۵ لیتری شش سیلندر خطی با قدرتی معادل ۲۰۱ اسب‌بخار. این محصول به لطف وزن سبک‌تر می‌تواند صفر تا صد را در ۶٫۹ ثانیه طی کند و به سرعت ۲۴۰ کیلومتر در ساعت برسد. اینها مشخصاتی بود که در روز رونمایی رسمی از جدیدترین رودستر شرکت، مخاطبان را میخکوب می‌کرد. محصول جدید اگرچه با نمونه‌ی کانسپت تفاوت چندانی نداشت ولی به وضوح معلوم بود که پورشه زبان جدیدی در طراحی آن به‌کار گرفته است.

نسل اولنسل اول تا سال ۲۰۰۴ عمر کرد. طی این مدت آوازه‌ی شهرت آن از مرزهای اروپا و آمریکا نیز عبور کرد و به آسیا نیز رسید. پورشه هم‌چنان که ۹۱۱ خود را به کمال می‌رساند، باکستر را نیز تقویت می‌کرد. در ۱۹۹۹ پیشرانه آن با نمونه ۲٫۷ لیتری ۲۱۷ اسب‌بخار تعویض شد. سپس با همین حجم موتور توانستند قدرتی ۲۲۵ اسب‌بخاری از آن بیرون بکشند. دست آخر در واپسین ماه‌های تولید نسل اول باکستر بهترین موتور آن یعنی۳٫۲ لیتری ۲۵۸ اسب‌بخاری روی کار آمد.

نسل دومهمان سالی که باکستر نسل اول به پایان راه خود رسید، پورشه در نمایشگاه پاریس از نسل دوم رونمایی کرد. چهره‌ی نسخه‌ی جدید برگرفته از نسخه ۹۹۷ کوپه ۹۱۱ بود. پیشرانه‌ی پایه برای باکستر نسل دوم نمونه‌ی ۲٫۷ لیتری با ۲۳۷ اسب‌بخار نیرو بود. بعد از آن یک نسخه ۳٫۲ لیتری با ۲۷۶ اسب‌بخار نیرو راهی بازار شد. در نهایت برای عاشقان قدرت و سرعت یک نمونه جدید۳٫۴ لیتری با ۲۹۱ اسب‌بخار نیرو تولید شد. شتاب صفر تا صد این مدل ۵٫۴ ثانیه ثبت شده است. سرعت نهایی آن نیز به بیش از ۲۷۰ کیلومتر در ساعت می‌رسید.

نسل سومسومین نسل از باکسترها سال ۲۰۱۲ در نمایشگاه دیترویت رونمایی شدند. خودرویی که به گفته‌ی مدیران پورشه از نظر سطح فناوری، یک سر و گردن از تمام مدل‌های قبلی بالاتر است. حالا پیشرانه‌ی پایه‌ی باکستر با همان حجم ۲٫۷ لیتری قدرتی ۲۶۱ اسب‌بخاری تولید می‌کند. نمونه‌ی بعدی با حجم ۳٫۴ لیتر است که قدرتی معادل ۳۱۱ اسب‌بخار فراهم می‌کند. دست آخر می‌توانیم به مدل رؤیایی ۳٫۸ لیتری با قدرت ۳۷۰ اسب‌بخاری‌اش اشاره کنیم.

نسل چهارمسال ۲۰۱۶ چهارمین نسل از پورشه‌های باکستر معرفی شد؛ اما خبر شوکه‌کننده آن است که پورشه برای این خودرو تنها سه نوع پیشرانه در نظر گرفته است. نمونه‌ی پایه‌ی ۲ لیتری توربو با ۲۹۶ اسب‌بخار قدرت، نمونه‌ی میانی ۲٫۵ لیتری توربو با ۳۴۵ اسب‌بخار و نمونه‌ی نهایی با دو توربو ۳۶۱ اسب‌بخار نیرو فراهم می‌کند. آنچه امروز درباره‌اش صحبت می‌کنیم مربوط به همین نسل و ویرایش میانی آن است.منبع: وبسایت چطور

از چند سال پیش با محدود شدن قوانین مربوط به واردات خودرو، دیگر شاهد حضور مدل‌هایی با حجم موتور بالای ۲۵۰۰ سی‌سی نیستیم. به هر حال این یعنی خداحافظی با بخش بزرگی از خودروهای لوکس و سوپراسپرت.