در وصیت‌نامه‌اش نوشت: «ای کاش! می‌توانستم صدبار به دست دشمن خدا کشته شوم و دوباره زنده ‌شوم تا دشمن بداند که مسلمان واقعی چه کسی است.»

روحانی شهید علیرضا عبدلی، شهادت آرزویش بود، او می‌نویسد: «همه بدانند من آگاهانه و با انتخاب خود در این راه قدم گذاشته‌ام. لذا اگر سعادت نصیبم شد و توانستم رستگار شوم و به شهادت برسم، هیچ کس مسئول مرگ و شهادت من نیست.» شهید عبدلی، دفتر حیاتش به سال 1349 شمسی در توابع شهرستان ساری گشوده شد. او پس از طی مقطع راهنمایی، به دنبال فراگیری دروس حوزوی رفت و در مدرسه علمیه امام جعفر صادق‌ علیه‌السلام نکا به کسب دانش و تقوا مشغول شد.

▪ اخلاقیات: 
نوشته‌اند با جدیت و کوشش درس حوزوی‌اش را می‌خواند و پیشرفت علمی‌اش باعث تعجب دیگران بود. انس با قرآن، خواندن نماز در اول وقت و خوشرویی از خصوصیات او بود.به خواندن نماز شب علاقه داشت و سعی می‌کرد به دور از چشم دیگران آن‌را بجا آورد. نقل شده که شبی در وقت سحر چنان مشغول گریه بود که پدرش بیدار می‌شود و با تعجب می‌پرسد مگر چه شده که این‌طور گریه می‌کنی؟

▪ درس عملی در جبهه: 
سن او کم بود ولی از وصیت‌نامه‌اش پیداست که پله‌های زیادی از نردبان معرفت را طی کرده بود. چندین بار در جبهه‌ها حاضر شد. بار اول به غرب کشور رفت ولی مرتبه دوم و سومش را به جنوب اعزام شد. آخرین بار حدود هفت ماه در منطقه عملیاتی فاو به مقابله با دشمن زبون مشغول بود و در هر کاری که جبهه و جنگ به او نیاز داشت، شرکت می‌کرد.

عاقبت در اردیبهشت سال 1367 در شهر فاو و در اثر بمب شیمیایی دشمن به آرزوی دیرینه‌اش رسید و عند ربهم یرزقون شد و پیکر مطهرش پس از تشییع باشکوه، در زادگاهش آرامش ابدی یافت.

▪ فرازهایی از وصیت‌نامه شهید: 
علیه دشمنان اسلام بجنگید که یا غلبه می‌کنید و یا شهید می‌شوید که در هر صورت پیروزید. شهادت افتخاری است که بارها به آن نزدیک شده‌ام ولی تاکنون نصیبم نشده است.


منبع: وبسایت افق حوزه

در وصیت‌نامه‌اش نوشت: «ای کاش! می‌توانستم صدبار به دست دشمن خدا کشته شوم و دوباره زنده ‌شوم تا دشمن بداند که مسلمان واقعی چه کسی است.»