
بعدازآنکه پهباد جاسوسی و متجاوز "گلوبال هاوک "آمریکا در روز پنج‌شنبه 30 خرداد 1398 در نزدیکی "کوه مبارک"واقع در شرق استان هرمزگان، در کرانه دریای عمان، مورد هدف سامانه پدافندی نیروی هوا فضای سپاه ایران قرار گرفت و از بین رفت، اعتبار نظامی آمریکا هم برای متحدان منطقه‌ای و جهانی اش کاهش یافت.
 از آن روز به بعد حکومت آمریکا درصدد تشکیل ائتلاف نظامی - دریایی در تنگه هرمز برآمد و برای رسیدن به هدف، تمام تلاش خود را به کار بست.
بهانه آمریکا برای تشکیل این ائتلاف دریایی این است که این آبراه استراتژیک برای عبور و مرور کشتی‌ها و نفت‌کش‌های کشورهای غربی و متحدانشان ناامن است.

 در تاریخ 18 تیر، جوزف دانفورد رئیس ستاد مشترک ارتش تروریستی آمریکا با وزیر خارجه و سرپرست جنگ آمریکا دیدار داشتند و به خبرنگاران گفتند که آمریکا به دنبال ایجاد یک ائتلاف نظامی در تنگه هرمز است. آن‌ها همان زمان اعلام کردند که طی هفته‌های آینده کشورهای عضو این ائتلاف نظامی مشخص خواهند شد.
 دولت آمریکا تصمیم داشت بعد از مشخص شدن کشورهای عضو ائتلاف، توانایی این کشورها را برای این مشارکت نظامی شناسایی کند و بعد وارد عمل شود.
 بر اساس گفته جوزف دانفورد، برخی خبرگزاری‌ها گزارش دادند که قرار است در این ائتلاف دریایی – نظامی، محوریت با ناوگان دریایی آمریکا باشد و ناوها و ناوچه‌های اعضای این ائتلاف هم با گشت زنی در نزدیکی ناوگان آمریکا، کشتی‌های تجاری را با پرچم‌های کشورهای متبوعشان همراهی و اسکورت کنند.
دولت آمریکا، کشورهای مؤتلف خود را ترغیب می‌کردند تا در این ائتلاف نظامی دریایی عضو شوند، ولی علیرغم خواسته این دولت، تقریباً همه کشورهای متحد آمریکا از این خواسته سرباز زدند.
آن‌ها برای این مخالفت خود توجیهی داشتند و بیان کردند که آمریکا با این کار خود قصد دارد که تنش با ایران را افزایش دهد،  واین تنش برای هیچ کشوری به‌صرفه نیست و فایده‌ای ندارد.
مخالفان ائتلاف نظامی – دریایی تنگه هرمز اولین کشوری که نسبت به تشکیل این ائتلاف، پیام منفی برای آمریکا فرستاد، کشور ژاپن بود. ژاپن متحد همیشگی آمریکا از این خواسته سرباز زد و آن را نپذیرفت.
 دریکی از روزنامه‌های این کشور آمده بود که هدف توکیو کاهش تنش با ایران است و ژاپن از انگیزه‌های دولت ترامپ برای تشکیل این ائتلاف در تنگه هرمز بی‌اطلاع و نامطمئن است.
 یکی دیگر از متحدان این کشور در شرق آسیا، کره جنوبی است که این کشور هم در قبال پیشنهاد آمریکا برای پیوستن به این گروه، برخورد سرد از خود نشان داده است. 
خبرگزاری رسمی این کشور به نقل از سخنگوی وزارت دفاع آن گفت که سئول تصمیمی برای اعزام نیرو و ناوگان به تنگه هرمز جهت پیوستن به ائتلاف نظامی آمریکا نگرفته است.

آلمان، یکی از متحدان اصلی اروپایی آمریکا است، این کشور برخلاف ژاپن و کره جنوبی، نه به‌صورت تلویحی که به‌طور قاطع عضویت در این ائتلاف نظامی را رد کرد.
 وزیر خارجه این کشور قاطعانه بیان کرد که دولت فدرال آلمان در مأموریت دریایی که آمریکا طراحی کرده است، شرکت نخواهند کرد.
 مخالفت آلمان در پیوستن به ائتلاف نظامی دریایی امریکا با عصبانیت سفیر آمریکا مواجه شد. ریچارد گرنل در مصاحبه‌ای آلمان را مدیون آمریکا دانست و گفت واشنگتن برای غربی ماندن آلمان، هزینه‌های گزافی پرداخت کرده است.

 یکی دیگر از کشورهایی که دست رد به سینه آمریکا زد، اسپانیا بود. در روزنامه‌ای از این کشور به نقل از دیپلمات‌های این کشور بیان شد که مادرید هم مانند برلین، با درخواست رسمی آمریکا برای پیوستن به ائتلاف دریایی در آب‌های جنوب ایران مخالفت کرده است.

مخالفت متحدان و مؤتلفان اروپایی و شرق آسیایی آمریکا برای پیوستن به ائتلاف نظامی – دریایی در تنگه هرمز، باعث شد تا در محافل سیاسی و رسانه‌ای آمریکا این اتفاق را شکست دیگری برای ترامپ بدانند.

 بااین‌حال دولت آمریکا توهم تشکیل این ائتلاف نظامی- دریایی را دارد و در سفری که وزیر دفاع این کشور به استرالیا داشته، گفت «کاملاً مطمئن» است که ایجاد ائتلاف دریایی در منطقه امکان‌پذیر است.
واکنش‌های مقامات ایرانیاین توهم آمریکا با واکنش‌هایی از سوی مقامات کشورمان هم همراه شده است.
 در تماس تلفنی که رئیس‌جمهور فرانسه با ریاست جمهوری ایران داشتند، دکتر روحانی به همتای فرانسوی خود یادآور شد که سیاست‌های تنش‌آفرین آمریکا در منطقه دربردارنده آثار منفی در امنیت و ثبات روابط فرا منطقه‌ای و بین‌المللی است و جمهوری اسلامی ایران همواره اصلی‌ترین تأمین‌کننده امنیت و آزادی کشتیرانی در منطقه خلیج‌فارس، تنگه هرمز و دریای عمان بوده و خواهد بود.
 دکتر ظریف، وزیر امور خارجه کشور در نشست خبری که در روز 14 مرداد داشتند به امتناع کشورهای جهان از عضویت در این ائتلاف اشاره کرد و گفت: رویکرد و گفتمان یکجانبه‌گرایانه آمریکا در عرصه بین‌الملل باعث شده کشورهای دنیا حتی متحدان آمریکا به ائتلاف خودساخته این کشور در تنگه هرمز نپیوندند چون می‌دانند همانند قضیه برجام، همگرایی با آمریکا در چنین ائتلافی یک همگرایی کوتاه‌مدت خواهد بود.

 ستاد کل نیروهای مسلح هم در قبال این توهم آمریکا واکنش نشان داد و دربخشی از بیانیه‌اش به تاریخ 10 مرداد ، آمده است: ایالات‌متحده آمریکا که این روزها بیش از هرزمانی در منطقه و جهان تحقیر و منزوی‌شده و اعتبار خود را حتی نزد متحدانش ازدست‌رفته می‌بیند به برخی رفتارها و اقدامات ماجراجویانه روی آورده است که نتیجه‌ای جز شکست در پی نخواهد داشت و ادعاهای دروغین و فریبکارانه حاکمان این کشور و نشان دادن چهره طرفدار گفت‌وگو و مذاکره را بیش‌ازپیش برملا ساخت. 
آمریکا طی ماه‌های اخیر تلاش کرده است که با همراه کردن کشورهای همسو با ایجاد ائتلاف دریایی در تنگه هرمز و خلیج‌فارس امنیت این آبراه بین‌المللی را همچون گذشته به مخاطره بیاندازد، اما مخالفت پیدا و پنهان دولت‌های اروپایی و منطقه سران کاخ سفید را عصبانی کرده است.
همچنین سردار یدالله جوانی معاون سیاسی سپاه پاسداران در نشستی، اشاره‌ای به تلاش امریکا در تشکیل این ائتلاف داشتند و تأکید کردند که دشمن باید بداند همان‌طور که ائتلاف‌های گذشته‌اش ناکام مانده است، این ائتلاف هم‌روی آب است و شکل نمی‌گیرد.
 به عقیده سردار رسول سنایی‌راد "معاون سیاسی دفتر عقیدتی سیاسی فرماندهی کل قوا"، افزایش حضور نیروهای بیگانه در خلیج‌فارس، تنها احتمال تنش و درگیری را بیشتر می‌کند و امنیت منطقه را نه‌تنها افزایش نخواهد داد بلکه به‌شدت آن را به مخاطره می‌اندازد.
 اما قاطعانه و مقتدرانه‌ترین پیامی که از سوی ایران برای آمریکا به‌منظور تشکیل ائتلاف نظامی- دریایی تنگه هرمز فرستاده‌شده، سخنان "غلامعلی رشید" فرمانده قرارگاه مرکزی حضرت خاتم‌الانبیا (ص) بود.
 ایشان در بازدیدی که از مرکز فرماندهی و کنترل سامانه‌های موشکی سپاه داشتند، گفتند: دولت آمریکا باید با اجتناب از رفتار اشتباه در منطقه، نسبت به حفظ جان نیروهای آمریکا و به خطر افتادن آن‌ها مسئولانه رفتار کند. در صورت وقوع درگیری در منطقه، دامنه و زمان آن از سوی هیچ کشوری قابل مدیریت نخواهد بود. ما به دنبال جنگ نبوده و نیستیم، ولی باقدرت از منافع ملت شریف ایران در برابر هر نوع تهدید و تجاوزی دفاع خواهیم کرد.
آمریکا طی ماه‌های اخیر تلاش کرده است که با همراه کردن کشورهای همسو با ایجاد ائتلاف دریایی در تنگه هرمز و خلیج‌فارس امنیت این آبراه بین‌المللی را همچون گذشته به مخاطره بیاندازد، اما مخالفت پیدا و پنهان دولت‌های اروپایی و منطقه سران کاخ سفید را عصبانی کرده است.