 در پاسخ به این سوال توجه به چند مطلب ضروری است:
اولا در هیچ فرازی از زیارت عاشورا نامی از خلفا برده نشده است.
ثانیا یكى از اتّهاماتى كه همواره از طرف اهل سنّت به شیعه نسبت داده شده ، داستان سبّ ولعن بعضى از خلفا و اصحاب پیامبر اكرم (ص) است  
كه این امر در طول تاریخ باعث رنجهاى فراوان و گرفتاریهاى بى‏شمارى براى شیعه گردیده است که یکی از آن موارد استفاده از این مطلب جهت فتوا دادن به قتل شیعیان می باشد.
‏ به شهادت تاریخ وسیره‏نویسان ، سلاطین وخلفاء مستبدّ همیشه از این موضوع براى قتل عام ونابودى شیعه استفاده كرده‏اند همانگونه كه صاحب كتاب «المنتظم » به این نكته اشاره كرده و مى‏گوید : حكّام وسردمداران قدرت هر وقت كه مى‏خواستند فردى شیعى مذهب را تعقیب و دستگیر وسپس او را مجازات كنند به جرم فحش وناسزا به أبو بكر وعمر بود ، نه اینكه چون پیرو على ( ع ) است ، ویا از آن حضرت دفاع كرده است‏ (المنتظم : 2 / ( ص )36 ، وضوء النبى ( ص ))
به یك نمونه از جنایات تاریخى كه محصول این اندیشه‏هاى دروغین است اشاره مى‏كنیم و قضاوت را به شما خواننده محترم واگذار مى‏كنیم .
‏سلطان مراد چهارمین پادشاه عثمانى در صدد جنگ افروزى علیه ایران بود ، و لذا به بعضى از دانشمندان اهل سنّت متوسّل شد تا جهت شعله ور كردن فتنه جنگ داخلى بین مسلمانان فتوایى از آنان بگیرد ، ولى هیچ یك از علماء و دانشمندان جرأت این كار را نداشت و به خود اجازه نداد تا مسبّب قتل و خون ریزى شود ، امّا یك جوان دین فروش به نام «نوح افندى » كه بویى از فقه و انسانیّت به مشامش نرسیده بود ، در كمال وقاحت و بى‏شرمى فتوایى صادر كرد كه در آن ابتدا كفر شیعه را ثابت و سپس قتل او را واجب مى‏كرد ، متن فتواى او چنین است : «من قتل رافضیّاً واحداً وجبت له الجنّة ». هر كس یك نفر از شیعیان را بكشد بهشت بر او واجب مى‏شود .
‏ با صدور این فتوا دهها هزار نفر به قتل رسیدند ، و تنها در حادثه خونین «حلب » چهل هزار نفر از شیعیان این شهر كشته شدند. (رجوع كنید به مجلّه تراثنا ج 6 ، ص 32 ، ( موقف الشیعة من هجمات الحضومى )) .
منبع : پرسمان
در هیچ فرازی از زیارت عاشورا نامی از خلفا برده نشده است.