 اگر مقصود شما «عرفان نظرى» باشد، براى كسب آن فراگیرى منطق، یك دوره فلسفه اسلامى و سپس برخى از متون عرفان نظرى- چون تمهید القواعد ابن تركه یا فصوص الحكم ابن عربى- نیاز است.
امّا اگر منظور شما «عرفان عملى» است؛ در یك نگاه كلى با دو مرحله مى‏توان به مسیر عرفان عملى وارد شد:
مرحله نخست. كوشش در تحصیل علم كامل به صراط قرآنى است؛ یعنى، طریق ارائه شده در متون اسلامى را آن چنان كه هست، بشناسد.
مرحله دوم. به همه آنچه ارائه شده، عمل كند و صراط مستقیم الى اللَّه را در همه ابعاد آن در پیش بگیرد. در هر دو مرحله، مطالعه متونى لازم و ضرورى است علاوه بر آنكه به دلیل پیچیدگى موضوع، سختى راه و ظرافت آن در هر دو مرحله، خود را از استادى مجرّب، موثق و مورد اطمینان بى‏نیاز نداند.
به هر حال همراهى مرشد و مرید در عرفان عملى ضرورى است.
در تمامى آنچه گفته شد، هیچ گاه از مدد جویى رسول اكرم صلى الله علیه و آله، امیرمؤمنان علیه السلام، حضرت زهرا علیها السلام و امامان علیهم السلام غافل نباید شد؛ زیرا «بهم فتح اللَّه و بهم یختم» «1»
، راه ورود و پایان، آن بزرگان هستند. مطمئن باشید اگر صادقانه با آن عزیزان روبه رو شوید، آنان نیز از سر صدق شما را در این راه كمك كرده‏ و عنایت خود را مشمول حالتان قرار خواهند داد؛ به خصوص حضرت ولى‏عصر (عج) كه امام حاضر و زمان ما است.
اى مهر! طلوع كن كه خوابیم همه در هجر رخت در تب و تابیم همه‏
هر برزن و بام از رخت روشن و ما خفاش وشیم و در حجابیم همه «1»
منبع : پرسمان/معارف
راه ورود به مسیر عرفان چیست؟