
در آثار رئالیستی باقی با موضوعی ساده و آشنا مواجه هستیم که به سادگی روایت شده و در مقابل چشمان مخاطبان قرار گرفته است. خانه، فضای درون اتاق‌ها و آنچه در میان دیوارها قرار گرفته است، در قاب‌های علیرضا باقی جلوه‌ای نو یافته‌اند و مخاطب را وادار می‌کنند با نادیده گرفتن سکون و رخوت آنها، به دنبال هویتی متفاوت در این جزییات باشد.

باقی برای نقاشی کردن به دنبال عنصر متفاوت یا فضای خاصی نگشته است، کنج اتاق‌ها، کمدهای خالی یا اسباب منزل که همیشه هدف نگاه‌های بی‌توجه انسان هستند، این بار با نگاه تیزبین هنرمند، ارزشی مضاعف یافته‌اند. خانه قدیمی با درهای چوبی و پیش بخاری‌هایی که امروزه در هیچ خانه‌ای یافت نمی‌شود، حسی نوستالژیک را در مخاطب برمی‌انگیزد و شاید این نقاشی‌ها را بتوان ابزاری برای ثبت آخرین نمونه‌ها از چنین خانه‌های ایرانی دانست.

عنصر نور نقش مهمی در این تصاویر دارد. آفتابی که از درها و پنجره‌های گشوده، داخل اتاق می‌شود، یا تاریکی اتاق‌ها در غروب، نه تنها این فضای یکسان را از نظر بصری و حسی دچار تغییر می‌کند، بلکه نشانی از گذر عمر افرادی است که در هیچ کدام از این تصاویر حضور ندارند. در واقع عنصر بارز این تابلوها غیبت انسانی است که بدون شک وجود و حضور او باعث هویت‌بخشی و وجود این خانه و لوازم آن است.

اما هنرمند برای تصویر کردن انسان نیازی به حضور فیزیکی او در قاب تصویر ندیده است. درِ باز اتاق یا کمد به سادگی می‌تواند نشان دهنده عبور انسانی باشد که با بی‌ملاحظگی یا به دلیل عجله، فضا را ترک کرده است. مبل مخمل قدیمی که رو به پنجره قرار دارد باعث می‌شود مخاطب تصویر پیرمرد یا پیرزنی را که بر روی آن نشسته و به حیاط خیره شده است را تجسم کند. حتی ضبط صوت دوبانده روی طاقچه نشانه حضور شخصی جوان در این خانه است.

برخورد آزاد و راحت علیرضا باقی با رنگ، قلم و بوم باعث شده است تصاویر واقع‌گرایانه او با ساده‌گرایی دلنشینی همراه باشد و آنچه به چشم می‌آید خاطره‌ای دور از خانه ایرانی است که با گذر زمانی نه چندان طولانی به نوستالژی مردم شهرنشین تبدیل شده است.

نمایشگاه نقاشی علیرضا باقی با عنوان "خانه‌ای به اندازه" تا 26 مرداد در گالری هور برپاست. این گالری در خیابان مطهری، خیابان میرزای شیرازی شمالی، کوچه نعیمی، شماره 12 قرار دارد.
منبع: هنر آنلاین


نمایشگاه نقاشی علیرضا باقی با عنوان "خانه‌ای به اندازه" در گالری هور برپاست.