مسعود پلاتینی روی عراقی ها را كم كرد بعد ازظهر یكی از روزها ناگهان صدای نكره نگهبان عراقی فضا را شكافت و مثل یك پتك تو سرم خورد، وقتی به خود آمدم، نقش بر زمین شده بودم، یالله بابا، آمار پنج پنج.
به هركس كه نگاه می كردی، می دیدی كه به طرف جلوی آسایشگاه خود به راه افتاده، كم كم صف اسرا شكل گرفت، دوباره فریاد نگهبان بلند شد، بنشینید سرها پایین.
نفس ها در سینه ها حبس شده بود و كسی جرات جیك زدن نداشت، فریاد نگهبان باز بلند شد، مگر نگفتم سرها پایین.
با خود گفتم، خدایا باز چه شده ؟ همه سرها كه پایین است . با شنیدن صدای درگیری آرام سرم را برگرداندم كه ببینم چه خبر است، چیزی را دیدم كه حیرت كردم، نگهبان عراقی با كابل و مشت و لگد به جان مسعود افتاده بود و او را یك نفس كتك می زد اما مسعود خم به ابرو نمی آورد، سرش را بالا گرفته بود و به چشم های نگهبان زل زده بود.
چند نگهبان دیگر هم به كمك نگهبان اول آمدند و تا می توانستند مسعود را كتك زدند اما او تصمیم خود را گرفته بود، ‌سر بالا.
با هر لگدی كه می خورد از گوشه ای به گوشه دیگر پرتاب می شد، تا اینكه تاریكی شب از راه رسید و عراقی ها دست از سرش برداشتند.
فردای آن روز مسعود را درون چاله فاضلاب انداختند، اما انگار نه انگار، وقتی از فاضلاب نجات یافت، روز از نو روزی از نو، كارهای سابقش را از سر گرفت.
این بود كه معروف شده بود به مسعود پلاتینیمنبع:فاتحان

مسعود یكی از بچه های اصفهان بود، او به خاطر پیچ و مهره ای كه در پای راستش بود در بین بچه ها به مسعود پلاتینی معروف شده بود.
