
کتاب «راهی دراز برای رسیدن به آب» نوشته لیندا سوپارک با ترجمه فائزه اثناعشری  در ۱۳۰ صفحه با شمارگان ۱۰۰۰ نسخه و قیمت ۱۱هزار تومان در نشر پیدایش عرضه شده است.

 در نوشته پشت جلد کتاب می‌خوانیم: سودان سال ۱۹۸۵: جنگ به دهکده سالوا وارد می‌شود، ویران می‌کند، مردان  و پسران نوجوان را با خود می‌برد و زنان و کودکان را باقی می‌گذارد. سالوا یکی از این کودکان است.

سودان سال ۲۰۰۸: نیا دخت نوجوان باید روزی هشت ساعت پیاده‌روی کند تا برای خانواده‌اش آب تهیه کند. 

سودان سال ۱۹۸۵: سالوا در جست‌وجوی خانواده و امنیت از دست‌رفته راهی بیابان‌ها می‌شود.

آمریکا سال ۲۰۱۰: این کتاب بر اساس زندگی من نوشته شده...

دو نوجوان... دو داستان

یک کشور: سودان

در یاداشت نویسنده نیز کتاب آمده است: بعضی از جزئیات این داستان تخیلی‌اند، ولی قایع اصلی بر اساس تجربه‌های زندگی سالوا نوشته شده‌اند. من ساعت‌ها نوشته‌ها و مصاحبه‌های او را خواندم. کتاب‌ها و گزارش‌های دیگری را هم در مورد «پسران گمشده» خواندم. درباره داستان نیا، توانستم با کسانی که به آن منطقه سفر کرده بودند و در روستاهایی مانند روستای او، از نزدیک حفر کردن چاه را دیده بودند، حرف بزنم. از عکس‌ها و ویدئوهایشان هم استفاده کردم.

جنگی که در این کتاب به تصویر کشیده شده، جنگ داخلی دوم سودان است که سال ۱۹۸۳ آغاز شد. گروه‌های مختلفی درگیر جنگ شدند. در طول جنگ، رهبری گروه‌ها بارها تغییر کرد، ولی در اصل، گروه‌هایی که با هم می‌جنگیدند، حکومت مسلمان شمال و ائتلاف غیراسلامی جنوب بودند. به جز مذهب، جنگ اقتصادی هم عامل مهمی بود، چرا که منابع نفتی کشور در جنوب سودان مستقر بودند.

میلیون‌ها نفر کشته، زندانی و شکنجه شدند. میلیون‌ها نفر برای همیشه آواره شدند و هرگز نتوانستند به خانه‌هایشان برگردند. در میان این آوارگان، صدها هزار نفر مانند سالوا، «پسران گمشده» نام گرفتند.

خیلی از بچه‌ها، وقتی بعد از جنگ، بالاخره، به خانه‌هایشان برگشتند، فهمیدند خانواده‌هایشان ناپدید شده‌اند. بسیاری هم در اردوگاه‌هایی مثل اردوگاهی که سالوا در آن زندگی می‌کرد، پژمرده شدند. بعضی از آن‌ها بعد از دهه‌ها دوری، بالاخره عزیزانشان را پیدا کردند...

همچنین کتاب «لطیفه‌های شیرین بهلول» گردآوری و بازنویسی محمدرضا شمس در ۱۵۶ صفحه با شمارگان ۱۰۰۰ نسخه و قیمت ۱۲هزار تومان در نشر یاد شده راهی بازار شده است.

در نوشته پشت جلد کتاب می‌خوانیم: بهلول، هوشمندی است از یاران و دوستداران امام جعفر صادق(ع) که خود را به دیوانگی زده تا به این تدبیر جان خود را از شر حکومت هارون حفظ کند. او در پوشش کارها و حرف‌های احمقانه، هم مخاطب را می‌خنداند و هم او را به فکر می‌اندازد که بسیاری از عمل‌ها و سخن‌ها معنایی دارند خارج از ظاهر آن. در واقع بهلول همچون ملانصرالدین یکی از طنزگویان معروف و بزرگ تاریخ اسلام است.

در مقدمه کتاب آمده است: بُهلول به معنی گشاده‌رو و زیباچهره و زیرک است. این اسم گاهی به اشخاصی که در عین حق‌گویی و حاضرجوابی، شیرین حرف می‌زنند نیز گفته می‌شود.

واژه بهلول در لغت‌نامه‌های کهن عربی به معنی انسان باحیا و بخشنده، خندان و دربرگیرنده همه نیکی‌هاست. در فرهنگ تاجیک، بَهلول در مفهوم گول، لوده و مسخره‌باز به کار رفته است. واژه بهلول  در شمال آفریقا معنی «ساده لوح و احمق» را می‌دهد.

وجود تاریخی بهلول‌المجنون را می‌توان به کمک اخباری که در اساس با هم مطابقت دارند تأیید کرد. ولی نمی‌توان به طور دقیق درباره وضع زندگی او به آسانی اظهارنظر کرد. در قرن‌های دوم و سوم هجری در مراکز فرهنگی و معنوی اسلامی شخصیت‌های زیادی ظهور می‌کردند که از طرف مردم دور و بر خود دیوانگان فرزانه نام می‌گرفتند  که از برجسته‌ترین این افراد می‌توان به بهلول اشاره کرد. 
منبع: ایسنا



ترجمه رمان «راهی دراز برای رسیدن به آب» نوشته لیندا سوپارک و «لطیفه‌های شیرین بهلول» گردآوری و بازنویسی محمدرضا شمس به تازگی منتشر شده‌اند.