

منصور انوری نویسنده مجموعه چند جلدی رمان «جاده جنگ» درباره ۲۲ بهمن سال ۵۷ اظهار داشت: ۲۲ بهمن سال ۱۳۵۷ در بلوچستان و در شهر خاش بودم، در آن ایام هنوز وضعیت بلوچستان به نحوی نبود که آشکارا بتوان راهپیمایی کرد. 

وی با بیان اینکه دلمان با انقلاب بود، اما وضعیت به گونه‌ای نبود که آشکارا اقدام کنیم گفت: تمام سعی مان این بود در انقلاب نقش داشته باشیم، اما در خاش کمتر فعالیت‌های آشکار صورت می‌گرفت. 

به گفته این نویسنده، صبح بود از خواب که بیدار شدم، در اتاقی که در محل کار داشتم، رادیو را روشن کردم، صدای خاصی شنیدم که نشان از پیروزی انقلاب داشت، بسیار خوشحال شدم، صحنه آزادی بازداشت شدگان در پادگان‌های نظامی دو ساعت پس از خبر پیروزی انقلاب بود. چند ساعت بعد برادرانی به خاش آمدند و افرادی که در پادگان نظامی زندانی بودند آزاد کردند، در خیابان اصلی به این افراد خوش آمد گفته می‌شد. این صحنه از روز پیروزی انقلاب همچنان در خاطرم هست.

وی با بیان اینکه در خاش بلوچ‌های متعصب بسیار بودند،‌ تصریح کرد: وضعیت خاصی بود، اخبار را از رادیو پیگیری می‌کردم، البته دوستانی داشتیم که در شرکت کارمند بودند و جسته گریخته اخباری را می‌رساندند. اما روز پیروزی انقلاب مدام از رادیو سرودهایی پخش می‌شد که بسیار خوشحال کننده بود، ۲۴ ساله بودم و درشرکت نیمه خصوصی کار می‌کردم، روزی خبردار شدیم عده‌ای از بلوچ ها قصد دارند به انقلابیون صدمه بزنند، بلافاصله یک سروان ارتش که فرمانده تانک هم بود، اعلام کرد اگر یک قطره خون از بینی یک انقلابی ریخته شود شهر را با تانک محاصره می‌کنم و اجازه نمی‌دهم خشتی روی خشت بنا شود،‌ این تهدید سروان موجب شد ضد انقلاب نتواند اقدام عملیاتی انجام دهد و به نوعی آنها را خلع سلاح کرد.

انوری در پایان ضمن تبریک پیروزی انقلاب و آغاز دهه پنجم آن ابراز داشت: انشالله انقلاب اسلامی ایران سال‌های سال ادامه داشته باشد و آرزوی صدمه و خدشه به این انقلاب بر دل ضد انقلاب بماند.
منبع: فارس
منصور انوری نویسنده رمان تحسین شده «جاده جنگ» به خاطره خود از روز پیروزی انقلاب اسلامی اشاره کرد و گفت: از رادیو خبر آغاز حکومت انقلاب اسلامی را شنیدم و بسیار خوشحال شدم.