
بیشتر از بیست‌وچهار ساعت است که دو اپلیکیشن تلگرام طلایی و کمتر از همان ساعت موبوگرام از تلفن‌های همراه مردم حذف ‌شده است. اما ظاهراً دعوا با کلیدواژه‌هایی محبوبی مثل #حق‌الناس که مسئولان امر در صفحات شخصی‌شان منتشر می‌کنند آدرس غلط پیدا کرده است و مسئله در حد یک اتفاق برای پوسته‌ی پیام‌رسان تلگرام تقلیل یافته است. 

مسئله اصلی چیست؟ مسئله اصلی آینده قدرت است.
چرا؟ به تاریخ توجه کنید: «در قرن 16 كنترل مستعمرات و شمش‌های طلا دو ابزاری بود كه اسپانیا را در صدر قدرت‌ها جا داد؛ قرن 17 هلند از تجارت و منابع مالی سرشار بهره وافی برد؛ در قرن 18 فرانسه با اتكا به جمعیت زیاد و ارتش صاحب اقتدار شد درحالی‌که در قرن 19 اقتدار بریتانیا برخاسته از تفوق آن در انقلاب صنعتی و نیروی دریایی‌اش بود اما در عصر جدید -عصر اطلاعات- دولتی (یا بازیگران غیردولتی) كه بر اطلاعات سوار باشد پیروز است.» این نگاه جوزف نای تئوریسین آمریکایی قدرت نرم است در کتاب آینده قدرت. 

او راست می‌گوید. به زندگی حالایمان نگاه کنید. همه‌چیز دارد اینترنتی می‌شود. روزگاری نه‌چندان دور از موبایل‌های هوشمند خبری نبود و امروز یکی از بدیهیات زندگی شده است. روزبه‌روز روی صفحه گوشی‌ها اپ‌هایی نصب می‌شود که با زندگی حقیقی مردم مرتبط هستند. این اینترنتی‌شدن در کنار همه محاسنش معایبی هم دارد. یکی‌ از معایبش این است که اگر دقت نشود مثل اسب تراوا عمل می‌کند. وارد قلعه می‌شود و تازه سربازان خود را پیاده می‌کند. 

مسئله اصلی این است شبانه بدون اجازه مردم ایران، یک شرکت آمریکایی به‌نام #گوگل از گوشی آن‌ها که با مجوز دولت ایران وارد کشور شده -و از این واردات سود سرشار کسب کرده است- بدون مجوز همان دولت؛ یک اپلیکیشن حذف می‌کند. چند وقت پیش هم #اپل کلیه اپ‌های ایرانی را در گوشی‌های خود غیرفعال کرد. ماجرا در حذف چند آیکون و اپ‌ از گوشی هوشمند مردم نیست. بلکه پشت سر هر آیکون ایرانی‌ساخته‌ای، هزاران جوان استارت‌اپی، صدها شرکت نوپای فعال که بر بستر صنایع نوین در حال رشد هستند در معرض ورشکستگی و فروپاشی قرار می‌گیرند و این یعنی تهدیدی برای بازار صنایع خلاق و نوین ایران. یعنی تهدیدی برای #آینده_روشن.  

#استقلال آرمان اول انقلاب است و دولت‌ها موظف هستند به صیانت از آن. عصر جدید، عصر جنگ هوشمند است. دفاع از استقلال هم هوشمندی می‌خواهد. امروز تجربه شد هشدار رهبری در استادیوم آزادی که دشمن از رسانه مانند سلاح شیمیایی استفاده می‌کند؛ «سلاح شیمیایی را وقتی می‌زنند، تانک و تجهیزات را از بین نمی‌برد؛ تجهیزات می‌ماند و انسان‌ها از بین می‌روند و از قدرتِ استفاده‌ی از ابزار می‌افتند... این را کسانی که مسئولیت این بخش از کشور را -بخش ارتباطات را- دارند، درست توجّه کنند. ما در جلسات حضوری هم به این‌ها تذکّر داده‌ایم، تأکید کرده‌ایم، حالا هم میگوییم؛ توجّه کنند که آن‌ها ابزاری نشوند برای اینکه دشمن راحت بتواند سلاح شیمیایی خودش را علیه این مردم به کار ببرد.» 

 امروز روز #پاسخگویی است. 

1. تسهیل‌گران ورود اینترنت به ایران چگونه با شرکت‌های واردکننده اینترنت و خدمات دهنده آن مانند سامسونگ و اپل که کل بازار ایران را اشغال کرده‌اند توافق کرده‌اند که به همین سادگی بازار ایران شبانه تهدید می‌شود؟     

2. دی‌ماه 96 یک پلتفرم  به‌نام تلگرام حاکمیت ملی را به مخاطره انداخت و آن‌روزها تسهیل‌گران علی‌رغم مذاکراتشان با آقای دورف رئیس آن با توییتر به یکدیگر ریپلای می‌زدند. امروز این خدشه بر حاکمیت خودش را به سطح دیوایس و تجهیزات اینترنت‌رسان مانند گوشی‌های هوشمند رسانده است. تدبیر مسئولان ارتباطاتی کشور برای مراقبت از استقلال کشور چیست؟

3. آیا کسی مراقب کسب‌وکارهای نوپای اینترنت‌پایه هست؟
تسهیل‌گران ورود اینترنت به ایران چگونه با شرکت‌های واردکننده اینترنت و خدمات دهنده آن مانند سامسونگ و اپل که کل بازار ایران را اشغال کرده‌اند توافق کرده‌اند که به همین سادگی بازار ایران شبانه تهدید می‌شود؟ 
