
بر اساس تحقیقات صورت‌گرفته بیشترین آیات و روایات موضوعی، اختصاص به مسأله مهدویت دارد تا حدی که درباره یکی از موضوعات آن یعنی رجعت حدود هفت هزار حدیث همراه با روایات تفسیری وجود دارد؛ یعنی با اندک تحقیقی می‌توان بر گستره موضوع مهدویت نسبت به آیات و روایات اخلاقی و فقهی پی برد هرچند در یک نگاه کلان و تمدنی این نوع احادیث نیز در همان راستای مهدویت جایگاه خواهند داشت. این حقیقت را امیرالمؤمنین(ع) در یک روایت اینگونه بیان فرمودند: «لَوْ حَفِظْتُمْ حُدُودَ اللَّهِ لَعَجَّلَ لَکُمْ مِنْ فَضْلِهِ الْمَوْعُودِ؛‌ اگر حدود خداوند را حفظ کنید، از فضل خود براى امر موعود تعجیل می‌کند.» (غرر الحکم و درر الکلم،‌ ج1، ص568)

همچنین در طبقه‌بندی موضوعی آیات قرآن تاکنون بیش از 1200 آیه مرتبط با موضوع مهدویت یافت شده در حالی که حجم آیات فقهی حدود 500 آیه است. این دست آیات با عنوان «آیات‌المهدی(عج) شناخته می‌شوند. بنابراین طبیعی است که پیامبر(ص) و اهل‌بیت وحی(ع) بیشترین تبیین را نسبت به مهدویت به شیعیان خویش ارائه داده باشند. 

این بزرگواران در جوّی از خفقان دشمنان خویش که سعی در گسترش فساد در جامعه اسلامی آن دوران داشتند و نیز در بین فرقه‌هایی که جزو مدعیان دروغین مهدویت محسوب می‌شدند، به تبیین اندیشه‌های ناب و امیدبخش مهدویت می‌پرداختند. حجم این روایات تا حدی بود که مردم به ویژه اندیشمندان آن دوران با احادیث مهدویت و آخرالزمان کاملاً آشنایی داشتند و همین مسأله نیز باعث سوءاستفاده مدعیان دروغین می‌شد.

بنابراین مطالعه و تدقیق درباره موضوع مهدویت از چند جهت حائز اهمیت است: اول اینکه روش مطالعاتی ائمه(ع) با جریان مهدویت مورد واکاوی قرار می‌گیرد. دوم اینکه  روش برخورد با مدعیان دروغین مهدویت یافت می‌شود و سومین و مهم‌ترین نکته آنکه تبیینی هرچند جزئی از آینده پیش رو تا عصر ظهور امام عصر(عج) حاصل می‌شود. 

در یک روایت قابل توجه امام حسن مجتبی(ع) از پدر بزرگوار خویش امیرالمؤمنین(ع) ضمن روایتی نقل می‌کند:
   «... روزگار بدین منوال خواهد بود تا اینکه خداوند مردی را در آخرالزمان که روزگاری سخت است، مبعوث و او را به وسیله ملائکه خود تأیید می‌کند و انصار و یاران وی را نگاهداری می‏کند؛ یُؤَیِّدُهُ اَللَّهُ بِمَلاَئِکَتِهِ وَ یَعْصِمُ أَنْصَارُهُ؛
 او را به وسیله آیات و معجزات خود نصرت می‌دهد؛ وی را بر زمین غلبه و مسلط می‌کند تا اینکه مردم خواه ناخواه مطیع و منقاد او شوند؛ او زمین را بعد از آنکه پر از ظلم و ستم شده باشد، پر از عدل و داد و نور و برهان خواهد کرد؛ یَنْصُرُهُ بِآیَاتِهِ وَ یُظْهِرُهُ عَلَى أَهْلِ اَلْأَرْضِ حَتَّى یَدِینُوا طَوْعاً وَ کَرْهاً یَمْلَأُ اَلْأَرْضَ عَدْلاً وَ قِسْطاً.»

عرض و طول شهرها برایش مطیع می‌شوند؛ کافری نیست مگر اینکه ایمان می‌آورد و تبهکاری نیست مگر اینکه نیکوکار خواهد شد؛ درندگان در زمان سلطنت او صلح و سازش می‌کنند؛ زمین گیاهان خود را می‌رویاند و آسمان برکات خود را فرو می‌ریزد؛ گنجها برای او ظاهر خواهند شد و مدت چهل سال مالک شرق و غرب خواهد شد؛ خوشا به حال کسی که روزگار او را درک کند و سخن وی را بشنود؛ تنزل السماء برکتها و تُظهِر له الکُنُوز، یَملکُ ما بَین الخافقین أربعین عاماً فطوبَى لِمَن أدرکَ أیّامَه و سَمِعَ کَلامه.» (اثباةالهدی، ج5،‌ ص145) 

در این روایت شریف می‌توان حداقل به دو نکته مهم اشاره کرد: اولین مورد ابزارهای نصرت و پیروزی امام زمان(عج) بر دشمنان و دوم، ثمرات و برکاتی که خداوند به واسطه حضرت بر پهنه عالم قرار می‌دهد. 

بر این اساس: مؤید کردن خداوند به واسطه ملائکه نسبت به امام مهدی(عج)، عصمت یاران حضرت، نصرت و یاری خداوند بر امام(ع) با آیات و معجزات و نیز توفیق پیروزی بر جبهه باطل تا به اطاعت کشاندن مردم به سوی دین حق از سوی حضرت از ابزارهای ظهور منجی بشریت معرفی شده است. 

گسترش عدل، ایمان اهل کفر، رواج اعمال نیک، نزول برکت از آسمان و زمین و ... نیز از ثمرات ظهور امام زمان(عج) شناخته شده که در واقع هم دارای دستاوردهای مادی و هم معنوی است. 
منبع: خبرگزاری تسنیم

امام حسن(ع) به نقل از امیرالمؤمنین(ع) به برخی ابزارها و ثمرات عصر ظهور اشاره فرمود.