بمب افکن تاکتیکی به هواپیمایی گفته می‌شود که وظیفه آن حمله فوری به نیروهای دشمن، بمباران تجهیزات و پایگاه‌های دشمن است. بمب افکن‌ تاکتیکی نسبت به بمب افکن استراتژیک جثه کوچکتر و برد کوتاه‌تری دارد و مهمات کمتری حمل می‌کند، اما سریع‌تر واکنش نشان می‌دهد و وظیفه مقابله با دشمن و پشتیبانی از پیشروی نیروهای خودی را بر عهده دارد. از جمله معروف‌ترین بمب افکن‌های تاکتیکی می‌توان به F-111 آردوارک (Aardvark) آمریکایی اشاره کرد که امروزه بازنشسته شده و می‌توانست بین 14.3 تا 16.1 تن مهمات حمل کند؛ ناگفته نماند نمونه‌ای از آردوارک به نام FB-111 رسما به عنوان یک بمب افکن راهبردی دسته بندی‌ می‌شد.

بیشترین میزان حمل مهمات بمب افکن ها چقدر است؟
و اما می‌خواهیم بمب افکن‌ها را به ترتیب توان حمل مهمات دسته بندی کنیم. توجه داشته باشید که توان حمل تنها یکی از فاکتورهای مقایسه دو بمب افکن است و بمب افکنی که توان حملش بالا باشد، صرفا از بمب افکنی با توان حمل کمتر برتر نیست. در ادامه این موضوع را مشاهده خواهید کرد.

رتبه شماره 7: شیان H-6
چینی‌ها هنگام بررسی بیشترین میزان حمل مهمات بمب افکن ها در جایگاه آخر حضور دارند. بمب افکن راهبردی چینی شیان H-6 بر اساس بمب افکن راهبردی روسی توپولف Tu-16 ساخته و از سال 1969 وارد خدمت در نیروی هوایی خلق چین شد. در حال حاضر نیروی هوایی و دریایی چین مجموعا 150 فروند H-6 دارند که البته همگی بمب افکن نیستند. H-6 در انواع مختلف و برای وظایف مختلف همچون سوخت‌رسانی هوایی، جاسوسی الکترونیک، گشت دریایی، هواپیمای شناسایی، هواپیمای جنگ الکترونیک و هواپیمای آزمایشی ساخته شده و آماری از شمار هر کدام در دست نیست.

رتبه شماره 6: توپولف Tu-95
در بررسی بیشترین میزان حمل مهمات بمب افکن ها به خرس روسی می‌رسیم که جایگاه ششم را برای خود تصاحب می‌کند. این هواپیما سلبیریتی دنیای هوانوردی نظامی محسوب می‌شود و تمامی جنگنده‌های جت غربی که از زمان ورود به خدمت این بمب افکن در نیروی هوایی کشورهای غربی و به ویژه ناتو خدمت می‌کردند و یا اکنون خدمت می‌کنند، با Tu-95 عکس دارند؛ این عکس‌ها هنگام رهگیری بمب افکن گرفته شده‌اند.

رتبه شماره 5: B-2 اسپیریت (Spirit)
احتملا همه موافق باشند که B-2 را معروف‌ترین بمب افکن دنیا معرفی کنیم، هواپیمایی که در بررسی بیشترین میزان حمل مهمات بمب افکن ها جایگاه پنجم را اشغال کرده، اما در عمل از بهترین‌هاست. این هواپیما آخرین بمب افکن راهبردی ساخته شده تا به امروز است و البته قرار است در آینده جای خود را به جانشینش، یعنی B-21 ریدر (Raider) دهد.

رتبه شماره 4: توپولف Tu-24M
جایگاه چهارم در مقایسه بیشترین میزان حمل مهمات بمب افکن ها متعلق به توپولف Tu-22M معروف به بک فایر است که ادامه در می‌یابیم چرا خطرناک‌ترین بمب افکن روسیه بشمار می‌رود. این هواپیما از سال 1972 وارد خدمت در نیروی هوایی شوروی و سپس روسیه شد و جوان‌ترین بمب افکن نیروی هوافضای فدراسیون روسیه محسوب می‌شود. نیروی هوایی روسیه در حال حاضر 62 فروند Tu-22M2/3 در مدل‌های مختلف دارد که وظایف گوناگونی همچون بمباران، جاسوسی الکترونیک، گشت دریایی و نبرد دریایی را انجام می‌دهند. اوکراین نیز پس از فروپاش شوروی مالک 60 فروند Tu-22M شد سرنوشتی مشابه Tu-95 ها داشتند.

رتبه شماره 3: B-52H استراتوفورترس (Stratofortress)
B-52 یکی از معروف‌ترین بمب افکن‌ها و البته پرشمار ترین بمب افکن استراتژیک در دنیا است که از بیشترین میزان حمل مهمات بمب افکن ها را دارد و در بررسی بیشترین میزان حمل مهمات بمب افکن ها در سکوی سوم قرار دارد. این هواپیما در سال 1955 وارد خدمت و 744 فروند از آن ساخته شد، اما در حال حاضر تنها 74 فروند از آن که همگی از پیشرفته‌ترین و آخرین نمونه ساخته شده از B-52، یعنی B-52H هستند در نیروی هوایی آمریکا خدمت می‌کنند. بی-52 از زمان ورود به خدمت در همه جنگ‌های آمریکا، از ویتنام گرفته تا کوزوو، عراق و سوریه شرکت داشته است.

رتبه شماره 2: توپولف Tu-160
قوی سفید روسی که ناتو نام آن را بلک جک نهاده، جایگاه دوم را حین مقایسه میزان حمل مهمات بمب افکن ها به خود اختصاص می‌دهد. این هواپیما که پاسخی به B-1 لنسر آمریکایی بود، در سال 1987 وارد خدمت شد و پس از فروپاشی شوروی، 19 فروند از آن‌ها در اوکراین جا ماند که مطمئنا حدس می‌زنید چه بلایی سر آن‌ها آمد.

رتبه شماره 1: B-1B لنسر (Lancer)
و اما به پرتوان ترین بمب افکن در زمینه حمل مهمات می‌رسیم که رتبه دار بیشترین میزان حمل مهمات بمب افکن ها به شمار می‌رود. نیزه دار آمریکایی یک افکن راهبردی و حاصل تکامل B-1A است که در سال 1986 وارد خدمت شد و هم اکنون 59 فروند از آن‌ها در نیروی هوایی آمریکا عملیاتی و دو فروند نیز بستر آزمایشی هستند.

 پرواز با پس‌سوز
این هواپیما می‌تواند با سرعت بسیار بالا در ارتفاع کم پرواز کرده تا خود را از دید رادار پنهان کند و البته سطح مقطع راداری کم آن نیز در این قضیه به هواپیما کمک می‌کند تا بتواند حسابی به هدف نزدیک و دست به بمباران یا موشک باران آن بزند و سپس با سرعت بالا و حتی فراصوت از مهلکه دور شود.منبع: گجت نوز
هواپیماهای بمب افکن به دو نوع تاکتیکی و استراتژیک (راهبردی) تقسیم می‌شوند. هر یک از این دو گروه وظایف خاص خود را دارند و برای مقابله با اهداف مختلفی اعزام می‌شوند.