سخنرانی و ابتكار عجیب فرمانده تیپ امام حسین (ع) در روز حماسه با محاصره كامل خونین شهر و قطع ارتباط منطقه شلمچه با این شهر، بیش از پانزده هزار سرباز عراقی در آستانه اسارت قرار گرفته بودند....
حسین خرازی در عملیات فتح المبین نیروهای عراق را در جاده عین خوش حدود ۱۵ كیلومتر دور زد و آنها را غافلگیر نمود. یگان او در عملیات بیت المقدس جزو اولین لشگرهایی بود كه از رود كارون عبور كرد و به جاده اهواز – خرمشهر رسید و در آزادسازی خرمشهر سهم به سزایی داشت.
صبح روز سوم خرداد ارتباط مخابراتی فرماندهان عراقی بایگان های محاصره شده برقرار بود و به همین خاطر توسط هلی كوپترهای نظامی از جناح جنوبی اروند رود تدارك می شدند. همچنین یگان های زرهی دشمن از منطقه شلمچه برای شكستن محاصره فشار زیادی را به نیروهای اسلام وارد می كردند.
چندین مرتبه نیروهای عراقی به خاكریز ها حمله كردند و هر بار توسط رزمندگان به رگبار بسته می شدند. باید تدبیری اندیشیده می شد تا وحدت نیروهای محاصره شده دشمن از بین می رفت و انگیزه مبارزه از آنها گرفته می شد. زیرا درگیر شدن ما با آنها برای ورود به شهر و گسترش جنگ شهری تلفات زیادی به همراه داشت.
حسین از اولین لحظات رسیدن نیروها به اروند رود، در خط مقدم مستقر شد و با یك دستگاه جیپ كه در اختیار داشت سر تا سر منطقه را كنترل می كرد. وی قبل از شروع مرحله سوم عملیات، زمانی كه گردان های خط كشن را برای اجرای طرح مانور توجیه می كرد گفت:
«باید هدف اصلی ما تصرف خرمشهر باشد اگر تا بصره هم پیش برویم، مردم در انتظار آزادی خرمشهر هستند...»
در ساعات اولیه روز یكی از افسران دشمن به اسارت ما درآمد، حسین با او صحبت كرد و اطلاعات لازم از وضع عراقی ها را در داخل شهر بدست آورد. در كنار خاكریز نشسته بودیم، حسین برای ورود به شهر در فكر بود پس از چند دقیقه دستور داد اسیر عراقی را به خط بازگرداندند. این بار حسین آقا او را بیشتر تحویل گرفت. كم كم از رفت و آمدی كه دور و بر او بود اسیر عراقی فهمید كه فرد مهمی است اما باور نمی كرد كه فرمانده لشگر باشد.
حسین به افسر عراقی گفت:
«تو را به داخل شهر می فرستیم. با سربازان عراقی صحبت كن و بگو ما مردم بدی نیستیم و با آنها بد رفتاری نخواهیم كرد. آنها را قانع كن كه نترسند و تسلیم شوند وگرنه بسیاری از آنها در زیر آتش كشته خواهند شد.»
اسیر عراقی تحت تاثیر برخوردهای خوب بچه ها قرار گرفته بود. خرمشهر زیر آتش سنگین طرفین درگیری بود. او اكراه داشت دو مرتبه به میان عراقی ها بازگردد اما وقتی به اهمیت كار خود پی برد قبول كرد. از خاكریز بالا رفت و از مسیری كه در دید نبود به طرف ساختمان چند طبقه سفید رنگی كه در گمرك خرمشهر بود حركت كرد.
چند دقیقه قبل یك هلی كوپتر دشمن كه قصد داشت مهمات برای نیروهای خود تخلیه نماید با آتش رزمندگان اسلام سقوط كرده و نیروهای محاصره شده دشمن از لحاظ روحی در شرایط مناسبی نبودند. همه منتظر نتیجه ماندیم. دقایقی گذشت. ناگهان در كمال تعجب مشاهده كردیم كه هزاران عراقی به طرف ما می آیند. صدای الله اكبر و الموت لصدام آنها بلند بود، بیشتر آنان پارچه ای سفید به علامت تسلیم در دست داشتند. عده آنها آنقدر زیاد بود كه می ترسیدیم حتی بدون اسلحه بر ما غلبه كنند.
از آن نقطه حدود پانزده هزار نفر از سربازان دشمن به اسارت درآمدند. اسرای عراقی را در حال دویدن به طرف جاده اهواز هدایت كردیم. آن صحنه یكی از عجیب ترین رویدادهای دوران دفاع مقدس بود.
ابتكار جالب حسین آقا، به نتیجه رسید و با حداقل تلفات ممكن و محاصره یك روزه خرمشهر به دست یاران امام باز پس گرفته شد.
در حالی كه در روزهای اول جنگ، مدافعان مظلوم این شهر بدون در اختیار داشتن سلاح های مورد نیاز، سی و پنج روز مقاومت كرده بودند.منبع:فاتحان



حسین خرازی: اگر تا بصره هم پیش برویم، مردم خرمشهر را می خواهند