بر خلاف آنچه تصور می‌شد، رسیدگی به آن پرونده و محکوم شدن قصور کنندگان، به جای آنکه راه را بر تکرار این فاجعه جانکاه ببندد و تشدید مجازات قصور کنندگان و بالا بردن ضریب اطمینان مردم به امثال وزارت بهداشت و سازمان انتقال خون را هدف قرار دهد، راهی پیش روی مسئولان گذاشت تا از مقصر شناخته شدن در پرونده‌های دیگر پیشگیری کنند.

از جمله پرونده‌های بزرگی که در کشورمان گشوده شده و در قالب خاطره‌ای فراموش نشدنی، به اذهان بسیاری از ایرانیان گره خورده، پرونده خون‌های آلوده است؛ پرونده‌ای با حدود هزار شاکی که از خون و فرآورده‌های خونی وارداتی استفاده کرده بودند و به ایدز مبتلا شدند.

پرونده‌ای مربوط به بیش از دو دهه قبل که البته با دیرکرد فراوان به آن رسیدگی و به محکومیت وزارت بهداشت و سازمان انتقال خون منجر شد؛ اما برخی ابهامات آن هنوز پاسخ نیافته است. پایان دور از انتظار پرونده‌ای مفصل و جنجالی که گفته می‌شود جمع بزرگی از شکات آن دیگر در قید حیات نیستند.

بر خلاف آنچه تصور می‌شد، رسیدگی به آن پرونده و محکوم شدن قصور کنندگان، به جای آنکه راه را بر تکرار این فاجعه جانکاه ببندد و تشدید مجازات قصور کنندگان و بالا بردن ضریب اطمینان مردم به امثال وزارت بهداشت و سازمان انتقال خون را هدف قرار دهد، راهی پیش روی مسئولان گذاشت تا از مقصر شناخته شدن در پرونده‌های دیگر پیشگیری کنند.

این را می‌شود از امثال فرمی دریافت که درمانگاه تالاسمی بیمارستان شهید رجایی تنکابن برای تزریق خون مقابل افراد مبتلا به این بیماری قرار می‌دهد تا با امضای آن اعلام رضایت کنند که اگر در درمانشان (به معنای "درمان" دقت کنید!) عوارض احتمالی مربوط به تزریق خون بروز کرد، مسئولیت با خودشان است.
 
اما کدام عوارض احتمالی مد نظر است؟ اگر به پشت فرم مراجعه کنیم با فهرست مفصلی مواجه خواهیم شد که یکی از بند‌های آن، «عفونت‌های ناشی از تزریق خون» است؛ عفونت‌هایی که در پرانتز توضیح داده شده نمونه شان، ایدز و هپاتیت است. بندی که با توجه به رضایت نامه دریافت شده و اثر انگشت نقش بسته ذیل آن، هولناک به نظر می‌رسد.

به عبارت ساده‌تر، بیماران تالاسمی پیش از هر کار رضایت می‌دهند اگر بر اثر تزریق در این بیمارستان به امثال ایدز و هپاتیت مبتلا شدند، هیچ شکایتی ندارند و لابد دست تقدیر بوده که این گونه شده است، نه قصور و اشکالی که متوجه مسئولان بیمارستان یا متولیان وزارت بهداشت یا سازمان انتقال خون است!

رضایت نامه‌ای که اگر امضا نشود و شاهدان بر امضا شدنش مهر صحه نزنند، بیمار تالاسمی پذیرش نخواهد شد و اگر امضا شود و خدای ناکرده به مانند فاجعه خون‌های آلوده در ابتدای دهه هفتاد به فاجعه منجر شد، کسی مقصر نیست الا بیماری که رضایت نامه را پیش پیش امضا کرده و اثر انگشتش ذیل آن نقش بسته!

در پایان گفتنی است، «تابناک» آمادگی دارد پاسخ مسئولان وزارت بهداشت، سازمان انتقال خون و همچنین بیمارستان یاد شده را دریافت و منتشر نماید.منبع: تابناک

به رغم اجرای طرح تحول سلامت و همچنین در دستور کار قرار گرفتن منشور حقوق شهروندی، هنوز در بسیاری از بیمارستان‌های کشورمان، در بر همان پاشنه قدیم می‌چرخد و حق بیمار چیزی بیش از شوخی نیست!