منتظر بندهای پوتینش را كه یك هوا گشادتر از پایش بود ، با حوصله بست .
مهدی را روی دستش نشاند و همین طور كه از پله ها می رفتیم گفت : ‹‹بابایی ! تو روز به روز داری تپل تر می شی .
فكر نمی كنی مادرت چطور می خواد بزرگت كنه ؟ ››
بعد مهدی را محكم بوسید .
چند دقیقه ای می شد كه رفته بود . ولی هنوز ماشین راه نیفتاده بود . دویدم طرف در كه صدای ماشین سرجا میخكوبم كرد .
نمی خواستم باور كنم . بغضم را قورت دادم و توی دلم داد زدم : اون قدر نماز می خونم و دعا می كنم تا دوباره برگردی .منبع:فاتحان

منتظر بندهای پوتینش را كه یك هوا گشادتر از پایش بود ، با حوصله بست