 زینب شاه مرادی - مرکز یادگیری تبیان 

به گزارش بیگ بنگ، دکتر «برندن دیک» یکی از نویسندگان مقاله از دانشگاه سایمون فریزر در کانادا و دانشگاه کمبریج در انگلیس گفت: «علاقه وافر مردم به پیدا کردن حیات در مریخ از خصوصیات متعدد مشترکی نشات می گیرد که در زمین و مریخ وجود دارد. در گذشته، هر دو سیاره از احتمال مشابهی برای پشتیبانی از حیات برخوردار بودند، اما با گذشت زمان، مریخ آب سطحی و قابلیت پشتیبانی از حیات چندسلولی ِ پیچیده را از دست داده است.»
دکتر دیک و همکارانش حجم آبی را که می تواند در مواد معدنیِ تشکیل دهنده پوسته مریخ حفظ شود، مورد محاسبه قرار دادند. آن ها با مدل‌سازی واکنش‌های آب با پوسته‌های مریخ و زمین ابتدایی دریافتند که پوستۀ مریخ می تواند دو برابر آب بیشتری در مقایسه با زمین، در خود حفظ کند؛ به همین منظور، سطح مریخ فاقد آب شده و به خشکی گرویده است. یافته‌های تیم تحقیق نشان می دهد که تقریبا ۳۰۰ متر از آب سطح مریخ به پوسته سیاره سرخ جذب شده و اکنون در ساختارهای معدنی میکروسکوپی محبوس شده است.
محققان اظهار داشتند: «حتی اگر آب سطحی برای چندین میلیون سال در این سیاره وجود می داشت، پشتیبانی از حیات در مریخ همچنان با دشواری زیادی روبرو بود. به دلیل مقیاس‌های بلند مدت فرگشت، آب سطحی باید قبل از وقوع فرگشت حیات چندسلولی ِ پیچیده، به مدت میلیاردها سال وجود داشته باشد. مطالعه ما نشان می دهد که ترکیب پوسته سیاره سنگی نقش مهمی در تعیین اینکه آب در طول بازه‌ های زمانی در سطح مریخ باقی خواهد ماند یا خیر، ایفا می کند.»


منبع: http://bigbangpage.com

بر اساس مقاله‌ ای جدید، شاید خورشید تنها عامل تبخیر کلیه آب‌های سطح مریخ نبوده است؛ پوسته مریخ در طول زمان آب ِ آن را جذب کرده و موجب خشک شدن کامل سطح آن شده است.