 پاسخ اجمالی
 در قرآن مجید در سوره نور درباره حجاب بانوان تأكید اكید شده است. و بر اساس ادله ی قرآنی و روایی فراوان اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام مفسّر عملی و قولی قرآن و الگوهای جامعه اسلامی اند.
 زینب كبری علیها السلام نیز با چنین رفتاری مفسّر آیات سوره ی نور است؛ و در رعایت عفاف همانند مادر بزرگوارشان بی بدیل بودند.آن حضرت نه تنها در حالت عادی بلكه در بحرانی ترین لحظات زندگی خود به مساله حجاب و عفاف اهتمام كامل داشتند.
پاسخ تفصیلی 
 قبل از هر توضیحی متن كامل روایت مورد سؤال شما را در اینجا می آوریم:
 یحیی مازنی كه از علمای بزرگ و راویان حدیث است، چنین نقل می كند: مدتها در مدینه، در همسایگی علی علیه السلام در یك محله زندگی می كردم . منزل من در كنار منزلی بود كه زینب دختر علی علیه السلام در آنجا سكونت داشت، حتی یك بار هم، كسی حضرت زینب را ندید و صدای او را نشنید، او هرگاه می خواست به زیارت جد بزرگوارش برود، در دل شب می رفت; در حالی كه پدرش علی علیه السلام در پیش و برادرانش حسن و حسین علیهما السلام در اطراف او بودند . وقتی به نزدیك قبر شریف رسول خدا صلی الله علیه و آله می رسیدند، امیرالمؤمنین علیه السلام شمعهای روشن اطراف قبر را خاموش می كرد . یك روز امام حسن علیه السلام علت این كار را سؤال كرد، حضرت فرمود: «اخشی ان ینظر احد الی شخص اختك زینب» ; از آن می ترسم كه كسی خواهرت زینب را ببیند .(كتاب زینب كبری، شیخ جعفر نقدی، ص 22، و ریاحین الشریعه، ج 3، ص 60 و فاطمة الزهرا، بهجة قلب المصطفی ، ص 642)
 در این روایت نامی از حضرت اباالفضل (ع) و همراهی ایشان با حضرت زینب(س) وجود ندارد؛ لذا اگر در روایت دیگری به نام ایشان اشاره نشده باشد، سزا نیست كه نام ایشان را وارد كنند؛ بخصوص آنكه حضرت ابولفضل(ع) در آن هنگام بسیار كم سال بوده اند. چون جریان در مدینه رخ داده؛ و حضرت ابوالفضل(ع) در مدینه بسیار كم سال بوده است.
 همچنین بر اساس آنچه در این روایت آمده است حضرت برای زیارت رسول خدا (ص) به همراه پدر و برادران خود میررفتند ولذا نامی از بقیع نیز در این روایت وجود ندارد.
 توجه به این دو نكته از این جهت لازم است كه بدانیم باید در نقل احادیث دقت داشته باشیم و عین روایات و یا ترجمه دقیق آن را نقل نماییم.
 و اما توضیح این روایت اینكه:
 در قرآن مجید در سوره نور درباره ی حجاب بانوان تأكید اكید شده است. و بر اساس ادله ی قرآنی و روایی فراوان اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام مفسّر عملی و قولی قرآن و الگوهای جامعه اسلامی اند.
 زینب كبری علیها السلام نیز با چنین رفتاری مفسّر آیات سوره ی نور است؛ و در رعایت عفاف همانند مادر بزرگوارشان بی بدیل بودند. مرحوم علامه مامقانی در این باره می نویسند: زینب در حجاب و عفاف یگانه است احدی از مردان در زمان پدرش و برادرانش تا روز عاشورا او را ندیده بودند.( تنقیح المفال، ج 3، ص 79 )
 آن حضرت نه تنها در حالت عادی بلكه در بحرانی ترین لحظات زندگی خود به مساله حجاب و عفاف اهتمام كامل داشتند. فردی روایت می كند: «وقتی اسرای كربلا را وارد كوفه می كردند امام سجاد را دیدم كه بر شتری بدون روپوش سوار كرده اند ... در این هنگام بانویی را دیدم كه بر شتر برهنه ای سوار است سؤال كردم كه او كیست؟ جواب دادند: او زینب كبری است. این بانو خطاب به مردم كوفه می گفت: ای مردم چشم های خود را از ما بپوشانید آیا از خدا و رسولش شرم نمی كنید به حرم و خاندان پیامبرخداصلی الله علیه وآله در حالی كه پوشش و حجاب مناسبی ندارند نگاه می كنید. (مقتل مقرم، ص 371) این در حالی است كه آن بزرگوران جلباب داشته اند و بی حجاب نبوده اند. نیز آن هنگام كه اسرا را از كنار قتلگاه بردند، دختر امام حسین(ع) خطاب به پدر عرض می كرد: پدر جان ما را نظر كن كه سرهایمان برهنه است. در حالی كه آن بزرگواران كاملاً پوشیده بودند و جلباب آنها تا كمر می رسید و دامن لباسهایشان تا روی پا می آمد؛ و فقط چادر عربی نداشتند. یعنی لباسی بر تن داشتند كه صد شرف داشت بر چادر ملّی امروز ما؛ امّا باز ناله می كردند بر اینكه پوشش مناسب ندارند.
 نقل كرده اند پس از حادثه كربلا هر وقت كه از شام و كوفه صحبت می شد، حضرت زینب چون به یاد ان ایام، كه بدون پوشش مناسب خاندان پیامبر را از كوچه های این دو شهر عبور داده بودند، به شدت متاثر می شدند. باز نقل شده از برخی زنان كه فاطمه زهرا(س) را ناراحت یافتند. خدمتش عرض شد، سبب ناراحتی شما چیست؟ فرمودند: دیدم كه وقتی جنازه را روی تابوت می گذارند و پارچه رویش می كشند، شكل بدنش پیداست؛ نگران برای بعد از مرگم. راوی گوید: من گفتم: در دیار ما تابوت را چنان می سازند كه دیواره دارد و جنازه در آن دیده نمی شود. گوید چنین این را گفتم: حضرتش شادمان گشت. باز در روایات آمده كه آن حضرت حتّی از مردان نابینا نیز خود را می گرفت؛ و می فرمود: او نمی بیند، من كه می بینم. همچنین آمده كه حضرتش در مسیر باد قرار نمی گرفت و می فرمود: می ترسم كه بوی بدنم به مشام مردان نامحرم برسد.
 در حقیقت این حكایات و امثال آن و به طور كلی شیوه زندگی حضرت زهراء (س) و حضرت زینب(س)، اهمیت فوق العاده حجاب و حیا و عفت برای زنان را مشخص می سازد؛ و این درس را به آنان می آموزد كه زن مسلمان بدون ضرورت لازم نیست در جامعه پلاس باشد. و اگر ضرورتی بود در عین این اینكه می تواند برای انجام وظائف شرعی و عرفی خود در جامعه حضور داشته باشد ولی باید كلیه ی موازین شرعی را رعایت و در كمال عفت و حیا به امور لازم خود در جامعه بپردازد.
 البته حكایت مذكور نشانگر غیرت و حساسیت فوق العاده امام علی (ع) نسبت به ناموس و دختر خود نیز می باشد و از این جهت درسی است برای مردان كه نسبت به همسران و دختران خود بی تفاوت نباشند و برای حفظ آنها از نگاه نامحرمان تمام تلاش خود را به كار گیرند؛ امری كه اگر از طرف مردم در جامعه اسلامی رعایت می شد و نسبت به ناموس خود غیرت به خرج می دادند، یقینا بسیاری از معضلات و مشكلات فرهنگی و اجتماعی از جامعه اسلامی رخت بر می چید.
 در پایان باید توجه داشت همراهی و مشایعت حضرت زینب(س) به وسیله سه امام معصوم نشانگر احترام فراوان آنان برای عقیله بنی هاشم و حاكی از مقام و جایگاه ویژه آن حضرت نزد خداوند و اهل بیت (ع) نیز می باشد.

سخن آخر اینكه:
 مردم زمان ما متأسفانه هدف را گم كرده اند؛ و خیال می كنند كه كمال آدمی در مهندس و دكتر و پروفسور و ... شدن است. لذا به بهانه ی كار و كسب دانش و امثال آن چه كارها كه نمی كنیم. حال آنكه كمال آدمی در عبودیّت است؛ و هدف از آمدن به دنیا، خودسازی برای آخرت است نه نوكری این و آن. بلی علم خوب است؛ امّا كی گفته كه دانشگاه رفتن یعنی عالم شدن؟! بانو مجتهده ی اصفهانی كه مجتهد و فیلسوف و عارفی عظیم بود، حتّی درب دانشگاه را هم ندیده بود. او هر چه آموخته بود در خانه آموخته بود. بلی در زمان كنونی سخت است كه كسی بتواند آن گونه زندگی كند. چون فرهنگ غرب چنان در ما رسوخ نموده كه كنده شدن از آن مثل كنده شدن مادر از فرزند است. روزی در كوچه های تهران، زنان تهرانی زیر مشت و لگد مأموران رضاخان هم حجاب از سر برنمی داشتند؛ امّا امروز برخی از دختران تنها برای دكور روسری سر می كنند؛ و چنان در تقلید از فرهنگ برهنگی غرب پیش رفته اند كه حتّی از خود غربی ها نیز چند فرسنگی جلوترند؛ تا آنجا كه كشورمان یكی بزرگترین مصرف كننده های وسائل آرایشی و یكی از ركوردداران جرّاحی بینی و امثال آن است.
 نتیجه چه شده؟ این شده كه دیگر از بانو مجتهده ی اصفهانی ها خبری نیست؛ ولی تا دلتان بخواهد عرسكهای كودك فكر در خیابان ریخته است كه نه علمی دارند، نه فضلی. حتّی به درد خانه داری و آشپزی و تربیت كودك نیز نمی خورند. چون خودشان هنوز در حدّ یك دختر ده ساله ی پنجاه سال قبل هم آیین زندگی را نمی دانند. از زن بودن فقط قر و فرش را بلدند.
منبع : پرسمان/ حقوق زن
چرا موقعی كه حضرت زینب سلام الله علیها می خواستند به زیارت بقیع بروند حضرت علی و حسنین و حضرت ابوالفضل علیهم السلام ایشان را جوری مشایعت می كردند كه پیدا نباشند؟ آیا توصیه خاصی در این باره برای زنان هست؟