

 دریاچة بختگان كه در باختر نیریز قرار داردو به صورت یك فروافتادگی كشیده به طول تقریبی 70 تا 100 كیلومتر است كه روند شمال باختر – جنوب خاور دارد و سطح زیر پوشش آن حدود 2000 كیلومترمربع است. سواحل این دریاچه با رسوبات سفیدرنگ تبخیری پوشیده شده‎اند ولی در سواحل نزدیك به سنگ‎های افیولیتی، رنگ تیره‎تر است. دریاچة طَشك با وسعت تقریبی 800 كیلومترمربع در شمال باختری دریاچة بختگان و 160 كیلومتری خاور شیراز قرار دارد. تنها راه ارتباطی این دو دریاچه، از طریق دلتای رودكُر است كه بخشی از آن به دریاچة بختگان و بخش دیگر به دریاچة طشك می‎ریزد. تعدادی جزیره و شبه جزیرة كوچك و بزرگ از جنس رادیولاریت، سنگ‎های پلاژیك و آهك‎های سروك در این دو دریاچه وجود دارند كه مهم‎ترین آنها جزایر نرگس و گنبان (در دریاچة طشك) و جزیرة مناك در دریاچة بختگان است كه مساحت آنها، تابع شرایط بارندگی سالانه است. بلندترین نقطة جزیرة گنبان 1734 متر از سطح دریا است كه از سطح دریاچه حدود 185 متر بلندتر است. دریاچة طشك ژرفایی كمتر از بختگان دارد و در فصول خشك، ارتباط آن با بختگان قطع می‎شود.

تأمین كنندة اصلی آب این دو دریاچه، «رودكُر» است كه از كوه‎های برآفتاب و موسی‎خانی، در 50 كیلومتری جنوب باختری ده‎بید سرچشمه می‎گیرد و در شمال باختری مرودشت، پس از یكی شدن با رود شادكان (شادكام)، و عبور از دشت مرودشت به دریاچه‎ها می‎ریزد. از طریق چشمه سارها كه از سنگ‎آهك‎ها و دولومیت‎های پیرامون دریاچه سرچشمه می‎گیرند نیز مقدار قابل توجهی آب وارد دریاچه‎ها می‎شود.

تركیب شیمیایی آب دو دریاچه از نوع كلریدسدیم، كلریدمنیزیم، سولفات سدیم (4SO 2Na 2MgCl، (NaCl می‎باشد.

پوشش گیاهی
زمین های ورودی رود کر به دلیل داشتن آب شیرین، پوشیده از نیزار و درخت گز است. در شمال و ارتفاعات پیرامون دریاچه ها، درختان پسته وحشی و بادام کوهی به وفور یافت می شود. در دشت ها و دامنه های مجاور دریاچه، باغداری و کشاورزی رایج است و باغ های فراوان انجیر، انار و انگور وجود دارد. علاوه بر این ها، انواع دیاتومه ها و جلبک ها، انواع گیاهان شور پسند گز و نی، تنگس، قیچ، آویشن، کاکوتی، باریم گل نرگس، کیکم، زیره و باربجه دیده می شود.

گونه های جانوری
کل و بز، قوچ و میش، گربه وحشی، گرگ، پلنگ ایرانی، تشی، خارپشتف خرگوش، کفتار، شغال، روباه، لاک پشت، مار گوخری و در دشت ها آهو می باشد.
 تالاب بختگان و طشک به دلیل موقعیت جغرافیایی علاوه بر داشتن پرندگان بومی، پذیرای انواع پرندگان مهاجر است. آبچلیک پا سرخ، آنقوت، آگرت، اردک، انواع غازها، انواع گنجشک سانان، بالابان، بلدرچین، بحری، پرستوی دریایی، پلیکان، تنجه، تیهو، دارکوب پری شاهرخ، دال، درنا، دلیچه، دم سرخ، جغد کوچک، چنگر، چلچله، چوب پا، حواصیل خاکستری، خروس کولی دم سفید، خوتکا، سارگپه پا بلند، سار، سنقر گندم، شاهین، انواع عقاب ها، قمری، کبک، کوکو، کبوتر، کلاغ کوهی نوک سرخ، لک لک و هوبره از جمله پرندگان موجود در این دریاچه هستند.
 گونه آبزیان: ماهی کپور، میگوی آرتیما، سیاه ماهی.

 منبع: سایت کویرها و بیابان های ایران
دریاچه طشک در موقعیت جغرافیایی N2944 E5333 در استان فارس واقع است. دریاچه‎ های بختگان و طشك دو فرونشست میان ‎كوهی هستند كه ارتفاع آنها از سطح دریای آزاد حدود 1558 متر است.