 آیت الله سید علی رضا حائری شفقنا (پایگاه بین المللی همکاری های خبری شیعه) – آیت الله سید علیرضا حائری فرزند مرحوم سیدعلی اکبر یزدی اصل و متولد کربلاست، مقدمات درس را در کربلا خواند و سپس برای گذراندن دروس خارج به نجف اشرف رفت. اساتید او در درس خارج عمدتاً آیت الله العظمی خویی، امام خمینی(ره) و شهید سیدمحمدباقر صدر بودند.آیت الله سید علی رضا حائری در گفت و گوی اختصاصی با شفقنا به موضوعات مختلفی از جمله تمایزات حوزه نجف و قم پرداخت.بخش نخست و دوم این گفت و گو که درباره شخصیت آیت الله شهید سید محمد باقر صدر و تمایزات حوزه علمیه قم و نجف بود پیشتر منتشر شد. در بخش سوم این گفت و گو، دیدگاه های آیت الله حائری درباره روابط امام خمینی و امام موسی صدر و چند خاطره دیگر درباره روابط ایشان با آیت الله العظمی خویی را مرور می کنیم:تمایز امام موسی صدرآیت الله حائری در مورد امام موسی صدر اظهار کرد:او در پاسخ به اینکه امام موسی صدر سبک و سیاق فکری و مشی اجتماعی خویش را چگونه به دست آورده بود؟ گفت: به طور کلی خاندان صدر یک نبوغ و تمایزی نسبت به دیگران دارند، امام موسی صدر هم در این جهت تمایز داشت حتی نسبت به هم قرنی های خود در قم هم متمایز بود، همین امر سبب شد که به لبنان برود و فعالیت خود را آغاز و مجلس اعلای اسلامی شیعی را تاسیس کند تا آن زمان شیعیان شرایطی برای اینکه حقوقشان را از نظر قانونی در لبنان حفظ کنند، نداشتند؛ با حضور امام موسی صدر در لبنان مجلس اسلامی شیعی اعلا یک مرکز رسمی در لبنان گشته و در قانون لبنان نفوذ کرده است.سردی و کدورت میان امام موسی صدر و امام خمینی(ره) خالی از صحت استحائری در مورد مساله سردی و کدورت میان امام موسی صدر و امام خمینی(ره) گفت: زمانی که آیت الله حکیم فوت کردند، امام موسی صدر بیانیه ای داد و در این بیانیه تقلید را به ۵ نفر ارجاع داد از جمله آیت الله خویی، آیت الله صدر، آیت الله شریعتمداری و آیت الله گلپایگانی؛ این مساله مقداری موجب ناخشنودی و ناراحتی طرفدارهای امام خمینی شد؛ آنها توقعشان این بود که به امام(ره) ارجاع دهد مخصوصا اینکه امام موسی صدر به آیت الله صدر که از نظر سنی بسیار با امام خمینی متفاوت بود و در واقع سن کمتری داشته ارجاع داده بود. این سردی ادامه پیدا کرد ولی اصلا در رابطه میان امام موسی صدر و امام خمینی منعکس نشد یعنی میان این دو بزرگوار اصلا رابطه سردی به وجود نیامد نشانه آن هم این است که امام موسی صدر زیارت امام می رفت، گاهی که امام خمینی بیمار می شدند، امام موسی به عیادت ایشان می رفت، امام موسی مواضع امام را تایید می کرد.او افزود: در سال ۴۸ یا ۴۹ جریانی اتفاق افتاد که حاکی از عظمت و احترامی است که امام موسی صدر برای امام خمینی قائل بود و در واقع امام خمینی را بر سایر مراجع نجف ترجیح می داد، من شاهد این جریان بودم، زمانی حمله بعثی به حوزه و طلبه های ایرانی شدت گرفت، امام موسی صدر طرحی به نظرش رسید، اصحاب خود که تعداد زیادی هم نبودند، جمع کرد؛ آنان را به دو گروه تقسیم کرد، طرحش این بود که با نیمی از افراد خود در صحن حضرت امیر تحصن کنند و امام موسی شروع به سخنرانی کند و تمام مفاسد رژیم بعث را برای مردم بیان کند و خلاصه اینکه هر چه ایرادی که بر این حکومت و دولت وارد است را بیان نماید و از صحن بیرون نیاید، با شناختی که از بعثی ها بود، انتظار می رفت که حمله کنند و همه تحصن کنندگان را دستگیر کنند و حتی بکشند؛ پس از آن گروه دوم از اصحاب مسوول هستند که پیام این حرکت را به مردم برسانند و بگویند که این حرکت برای چه شروع شد و هدف چه بود؛ تقریبا شبیه نقشی که حضرت زینب(س) برای رساندن پیام عاشورا ایفا کردند. امام موسی صدر فرمود این طرح یک شرط دارد و آن اینکه یکی از مراجع بزرگ نجف این حرکت را تایید کند تا مشروعیت پیدا کند و خون ما هدر نرود؛ امام موسی صدر سپس فرمود در میان مراجع نجف احتمال می دهم امام خمینی این حرکت را تایید کنند لذا ایشان یکی از دوستان خود را خدمت امام خمینی فرستاد تا طرح را برای امام بگویند و تایید ایشان را بگیرند که امام خمینی به هر دلیلی این طرح را قبول نکردند لذا طرح امام موسی صدر منتفی شد.امام قذافی را نپذیرفتاو در مورد شایعاتی که راجع به سردی روابط امام خمینی و امام موسی صدر و عدم پیگیری امام خمینی برای آزادی امام موسی صدر مطرح می شود، گفت: اصلا درست نیست؛ اتفاقا در ایران تنها کسی که فشار آورد تا قضیه امام موسی روشن شود، امام خمینی بود، قذافی در طول سالیان متمادی علاقه مند بود که به ایران بیاید منتها شرط آمدنش این بود که با امام ملاقات کند و امام هم نمی پذیرفت و می گفت مگر اینکه سرنوشت امام موسی صدر برای ما روشن شود. لیبی حسرت ملاقات امام خمینی را به گور برد.روز من در تلویزیون شنیدم که امام خمینی فرمود: من امام موسی را بزرگ کردم، این تعبیر را امام راجع به هیچ کسی نگفت. احترام امام خمینی به آیت الله العظمی خوییاو در ادامه به ذکر خاطره ای از امام خمینی و احترام ایشان به آیت الله خویی نیز اشاره کرد و یادآور شد: امام خمینی از اینکه شخصی به شخص دیگری به جز ایشان ارجاع دهد، اصلا ناراحت نمی شدند، شاهد آن نقل قولی است که از آقای فهری داماد مرحوم دستغیب می کنم؛ ایشان می گفت، زمانی در شیراز میان آیت الله حائری شیرازی و دستغیبی ها اختلاف شدیدی افتاد، امام خمینی نماینده ای برای حل اختلاف میان آنان فرستاد، اما اختلاف آنها حل نشد، دستغیبی ها خدمت امام خمینی رسیدند و علیه آقای حائری شیرازی که امام جمعه و نماینده امام در شیراز بود، گزارش دادند، همراه خود آقای نجابت که شیخ عرفا بود را آورده بودند؛ آقای نجابت وقتی شروع به صحبت می کند، می گوید: آقای حائری مقلد خویی است، بلافاصله امام خمینی گفت: آقای نجابت از شما بسیار بعید است، خویی چیست! آیت الله خویی. این نمونه ها نشان می دهد که موضع امام خمینی چگونه بوده است.حائری در پاسخ به اینکه چرا در اوایل انقلاب میان طرفدارهای امام خمینی و آیت الله خویی اختلاف به وجود آمد؟ گفت: روحیه امام خمینی اصلا با کدورت و اختلاف سازش نداشت، از سوی دیگر شأن و منزلت امام بسیار بالا بود، برخی طرفداران امام خمینی لزوما مانند خود ایشان نیستند لذا سوء فهم و یا حب و بغض دنیایی و منیت موجب شد که برخی از طرفداران امام خمینی چنین رویکردی داشته باشند.نجف رشد و قم افت علمی داشته است / نفوذ آیت الله سیستانی از مراجع پیشین بیشتر است:… حزبیت نباید در حوزه ها وارد شود: آیت الله حائری از دلایل خروج شهید صدر از حزب الدعوه… www.fa.shafaqna.com / انتهای پیام
شفقنا (پایگاه بین المللی همکاری های خبری شیعه) – آیت الله سید علیرضا حائری فرزند مرحوم سیدعلی اکبر یزدی اصل و متولد کربلاست، مقدمات...