 اولا: شك و تردیدهایى كه براى شما حاصل مى‏شود صرفا یك سرى خلجانات ذهنى است كه همراه با آن اعتقادات خود را حفظ مى‏كنید. ثانیا: چنان نیست كه همیشه شك و تردید مضر و گمراه كننده باشد بلكه گاه مى‏تواند پلى به سوى یقین و راه صعود به مراتب بالاتر باشد. البته این در صورتى است كه انسان به سرعت از این مرحله بگذرد و در آن توقف نكند. چه درنگ در آن زیانبار است. بنابراین همواره باید بكوشید در شك‏ها و تردیدهاى خود نمانید و یكى پس از دیگرى از آنها خارج شوید.
ثالثا: به نظر مى‏رسد بیش از همه چیز حالت پیش آمده برای شما یك حالت روحى باشد كه نوعا معلول تلقین است و با عزم قاطع مى‏توان بر آن فائق آمد. امورى كه براى درمان این مشكل مى‏تواند مفید باشد از این قراراست:
1- بى اعتنایى به شك و تردیدها.
2ـ مطالعه در اسرار شگرف خلقت و زیبایى‏هاى نظام آفرینش.
3- مطالعه پیرامون الطاف و رحمت‏هاى الهى بر بندگان.
4- بخشى از اوقات خود را براى پرداختن به تفریحات سالم اختصاص دهید و در حد امكان به كوهپیمایى بپردازید و در این دانشگاه بزرگ خلقت آثار توحید و ربوبیت الهى را بالعیان لمس كنید.
5ـ در صورت امكان با افراد صاحبدل و پارسا نشست و برخاست نمایید.
6- سعى كنید در عبادات خود كیفیت و توجه و حال داشتن را جایگزین كمیت كنید. باید در نظر داشت كه امكان وجود عوامل تشكیك‏زا در اركان اعتقادى و بنیان‏هاى معنوى زیاد است از این ‏رو باید آن ‏قدر خود را از نظر بینش و ایمان قوى كنیم كه تحت تأثیر القائات و شبهات قرار نگیریم. بلكه با منطقى استوار با اندیشه‏هاى نادرست به مقابله برخیزیم. در این صورت هیچ گاه حق و باطل بر ما مشتبه نمى‏شود و اما اكنون توصیه مى‏شود:
1- با مطالعه كتب قوى؛ مانند آثار استاد شهید مطهرى و... به استحكام و ژرف سازى آگاهى‏هاى دینى بپردازید.
2- در زمینه روحیات ارزشمند معنوى طبق برنامه‏اى منظم به خودسازى بپردازید. حتى‏الامكان سعى كنید هر روز مقدارى قرآن بخوانید و انس با قرآن را فراموش نكنید. ذكر و یاد خدا و توجه به راه‏هاى ارتباطى با خدا از جمله نماز شب، دعاهاى ایام هفته، دعاى كمیل و... در این زمینه بسیار مؤثر است. 
منبع :پرسمان/معارف


گاهی برای من پیش می آید که به همه چیز در مورد دین شک می کنم، این در حالی است که به بسیاری از مفاهیم دینی و اعتقادات اسلامی به وسیله سوال کردن و مطالعه ایمان آورده ام به طوری که وقتی از آن فضای شک آلود و زودگذر خارج می شوم، خود را سرزنش می کنم. این شک ناشی از چیست و درمان آن چگونه است؟


