

سامانه زمین به هوای  اس 400 ، نسخه پیشرفته ی اس 300 پی ام یو 2 است در سال 1991 روسیه تصمیم گرفت که  این سامانه را بسازد.

 قرار بود این سامانه به اس 300پی ام یو3 نام گذاری شود ولی تغییرات زیادی که در آن ایجاد شد، آن را به یک سامانه جدید تبدیل کرد، البته هرچند که با اس300پی ام یو 2 مشترکات فراوانی هم دارد. این پدافند در سامانه ناتو با نام اس آ21 شناخته شده است.

این موشک در سال 2001 تست شد و در سال 2004 به کار گرفته شد و به جای  اس 300 پی ارتش روسیه قرار گرفت.

 سامانه پدافند اس 400 برای انجام نقش ضد بالستیک و ضد کروز  به گونه ای طراحی شد که در یک سامانه بتواند  به هر دو نیاز پاسخ داده شود.

 قابلیت های این سامانه نسبت به اس 300 بیشتر است و برد آن حداقل دوبار بیشتر از برد ام آر آم-104پاتریوت است.

 سامانه اس 400 توانایی تشخیص صد هدف را به طور همزمان دارد و می تواند با 12 هدف به طور همزمان از فاصله 400 کیلومتری درگیر شود.

این هدف ها می تواند هواپیما ،موشک های کروز ، موشک های بالستیک و هواگرد باشد.

 این سامانه قابلیت های سه موشک از جمله بسیار دوربرد ۴۰ان۶ ، دوربرد ۴۸ان۶ و  موشک‌های با برد متوسط ۹ام ۹۶ را دارد و با این توانایی می تواند کل کارکرد  مورد نیاز را پوشش دهد.

 اجزای سامانه اس400اجزای سامانه اس 400 شامل :
خودروی ارتباطی- (30کا 6ای) 

خودرو فرمانده (55کا 6 ای)

رادار هشدار دهنده (92 ان 6 ای)

6 واحد پرتاب گر موشک(98 ذد اچ ای )

 رادار درگیری (92 ان 6)

خودروی بارگذار و خودروی حامل موشک یدک
واحد کنترل  (30کا 6ای)
این واحد برای هماهنگی اجزای مختلف این سامانه است.این سامانه می تواند اجزای مختلف سامانه های اس 300 پی ام یو 1 و پی ام یو2 و اس 400 و همچنین اجزای سام 11 و 17 را کنترل کند.

همچنین مدیریت سامانه های کوتاه برد پانتسیر اس 1 و تور ام 1 و ام 2 را در کنار سامانه های اس 400 دارد تا بتواند ارتفاع بالا و پایین را پوشش دهد.
 واحد فرمانده (55کا 6 ای)این واحد باید تمام اطلاعات جمع آوری شده از رادار جست و جو و رادار درگیری  را جمع آوری کند وبرای تصمیم گیری نهایی  در اختیار خدمه قرار دهد.

واحد فرمانده بر روی شاسی هشت چرخ اورال 5328 نصب شده است و 5 نفر در این خودرو کل سیستم را مدیریت می کنند.
رادار جست و جو درگیری 360 درجه (92ان 6 ای )
رادار جستجوی و درگیری 360 درجه یک رادار اریه فازی  است که در باند ایکس   جستجوی، توانایی چرخش در 360 درجه را دارد ودارای بیشترین برد 600 کیلومتر است.

 این رادار می تواند 100 هدف را رهگیری کند  و آنها را اولویت بندی کند و حتی اهدافی که مهمتر هستند را زودتر تشخیص دهد و همچنین با شش هدف در یک زمان در گیر می شود .
 رادار جست وجو و درگیری (30 ان 6 ای 2)
این رادار دارای برد 300 کیلومتر است و می تواند  72 هدف را کشف کند و با 36 هدف درگیر شود.هچنین این سامانه تا منفی دو و مثبت 60 درجه را در ارتفاع پوشش می دهد و زاویه چرخش آن 360 درجه است. این رادار ، یک رادار اریه فازی است و در باند ایکس کار می کند و روی شاسی خودروی ماز نصب شده است.
 رادار جست و جو و درگیری 96 ال 6
این رادار با استفاده از کابل نوری می تواند به مرکز فرماندهی نصب شود و چرخش آن 360 درجه می باشد و تقریبا یک دور چرخش آن 6 ثانیه طول می کشد.

این رادار می تواند 120 در پایین و 60 در بالا را پوشش دهد و 100 هدف را رهگیری کند .برد آن هم 300 کیلومتر است.
ام‌آی‌ام-۱۰۴پاتریوت
سامانه پاترویت ، یک سیستم  دفاع هوایی ، موشکی است که می تواند با موشک های بالستیک تاکتیکی ،موشک های کروز  و هواگردهای دشمن  در هر شرایط آب و هوایی و در هر ارتفاعی مقابله کند.

 وجود رادارمرکب چند کاره و همچنین هدایت تعقیب از طریق موشک و نرم‌افزار پیشرفته و کارکرد خودکار این سامانه از ویژگی های کلیدی این سیستم می باشد.

 پاتریوت ،یک موشک ضد بالستیک نیروی زمینی ارتش آمریکا ست وکار اصلی آن دفاع در برابر موشک های بالستیک است.

پاترویت در سال1969 طراحی شد و در سال 1967 هم تولید شد ودر سال 1981 در اختیار ارتش آمریکا قرار گرفت . این موشک اولین بار در جنگ خلیج فارس  برای دفاع از عربستان  و اسرائیل در سال 1991 استفاده شد .

این سامانه موشکی ، به جای سیستم موشکی هاوک، به عنوان سامانه دفاع هوایی تاکتیکی اصلی نیروی زمینی آمریکا به کار گرفته شد.

 کشورهایی مانند آمریکا ، اسرائیل ، ژاپن ، آلمان، عربستان، کویت، تایوان، یونان، اسپانیا، کره جنوبی و امارات از این سیستم دفاعی موشکی برخوردار هستند.

 این سامانه موشک هایی را که به سمت هدف خاصی شلیک می شوند ، شناسایی می کند و مورد هدف خود قرار می دهد.سرعت آن سه تا پنج برابر سرعت صوت است .

پاتریوت جدید توانایی نابودی هواپیما و موشک های کروز را هم دارد.این سیستم در جنگ عراق وجود داشته و با قرار گرفتن در کویت ، موفق شده است تعدادی از موشک های عراقی که به سمت کویت شلیک شده اند  را نابود کند.

 سکوی پرتاب این سامانه به یک رادار وابسته است و برای جستجو ، شناسایی و رهگیری ازراداری زمینی استفاده می کند.زمانی که رادار روی هدف قفل میکند،موشکی که موردهدف قرار گرفته ، در 50 متری قفل می شود و به طوری که در این فاصله نمی توان موشک را دید.

 این سامانه حتی می تواند بدون دخالت انسان به طور خودکار و اتوماتیک کار کند .

این موشک ها از یک سکوی زمینی پرتاب می شوند و در این سکو 4 تا 16 پرتاب کننده وجود دارد و تمام پرتاب کننده ها هم  از طریق کابل های فیبری هوشمند و یا رادیویی  با یک مرکز کنترل به نام " کامیون کنترل درگیری" در ارتباط هستند .

 این کامیون ها به پرتاب کننده فرمان را ارسال می کنند که موشک شلیک شود.هر یک از این پرتاب کننده ها به اندازه یک تریلی هستند .
پاتریوت قوی تر است یا اس 400؟
سامانه پدافندی اس 400 نسل جدید سیستم پدافندی  کشور روسیه و پاتریوت سامانه دفاعی کشور آمریکا است.

اس 400سه بخش دارد که بخش اول آن هشت واحد ضد هواپیما و 12 سکوی پرتاب دارد، بخش دوم آن شامل فرماندهی ، هدایت و رادارها و بخش سوم هم پشتیبانی فنی آن است.

این سامانه می تواند در محدوده 150 کیلومتری اهداف هوایی و در فاصله 60 کیلومتری ،موشک های بالستیک را مورد هدف خود قرار دهد. ارتفاع عمل آن حداقل 10 متر و حداکثر 17 کیلومتر است.

این سامانه 15 ثانیه نیاز دارد تا اولین موشک را شلیک کند.
اما پاترویتاین سامانه هم چهار بخش عملیاتی از جمله واحد رادار، اتاق کنترل، واحد موشک و آتشبار را دارد و همچنین می تواند 50 هدف را در آن واحد رصد کند و در عرض 9 ثانیه سیگنال آن را به اتاق کنترل برساند و بعد از ارزیابی ، تصمیم میگیرد که موشک را شلیک کند یا نه.

این سامانه از تاسیسات نظامی و پایگاه های هوایی در مقابل حمله های هوایی محافظت می کند و کار اصلی آن دفاع از راه دور است.

 پاتریوت اهداف هوایی را در محدوده 160 کیلومتری  و موشک های بالستیک را در 75 کیلومتری مورد هدف قرار می دهد.
روسیه در صدد این است ، برای اینکه قدرت دفاعی  و نظامی  سامانه های موشکی خود را بالا ببرد ، در برابر 4 نوع مدل سامانه موشکی آمریکا ،سامانه موشکی اس 400 را توسعه دهد و یک سامانه موثر تر از آن یعنی اس 500 را به وجود آورد.
سامانه پدافندی اس 400 ، نسل جدیدی از سیستم پدافند هوایی روسیه است که توسط "مرکز طراحی الماس" طراحی شده است.