دوازدهمین دوره از پروژه های دانش آموزی تبیان نیز با یاری خداوند و حضور پر شور شما دوستان و علاقمندان به پایان رسید.
 در این دوره از جشنواره تعداد 161  گروه در بخش های سمینار های علمی، غرفه های نمایشگاهی و مسابقات به عنوان گروه های تقدیری، برگزیده و معرفی شدند.
 بر آن شدیم تا با معرفی پروژه های گروه های تقدیری علاوه بر قدردانی از این دوستان نوآور، زمینه ای را برای ایده پروری سایر پژوهشگران علاقمند فراهم آوریم.
مقطع: دوره اول متوسطه
 موضوع: ﻣﺮﮐﺰ اﺣﯿﺎ ﻓﺮﻫﻨﮓ و ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ و آﯾﯿﻦ اﯾﺮان
 نام مدرسه: دبیرستان دﺧﺘﺮاﻧﻪ ﻣﻤﺘﺎز ﺣﻨﺎن
 نام استاد: خاﻧﻢ اﻣﺎﻣﯽ
 دانش آموزان: ﻧﮕﺎر راﺟﯽ، ﺣﻠﻤﺎ ﻋﺒﺪاﻟﻬﯽ، ﻫﺎﻧﯿﻪ ﺷﺮﻓﯽ ﻧﮋاد، ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺣﺴﯿﻦ زاده

چکیده: 
ﭼﮑﯿﺪه ﮐﻠﯽ اﯾﺪه ﻫﺎی ﻣﺎ ﻋﺒﺎرت اﻧﺪ از: اﻧﺘﺨﺎب ﻣﮑﺎن(ﺷﻬﺮ ﺗﻬﺮان)
اﻧﺘﺨﺎب ﻃﺮح: (ﻣﺮﮐﺰ اﺣﯿﺎ ﻓﺮﻫﻨﮓ و ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ و آﯾﯿﻦ اﯾﺮان)
اﺳﺘﻔﺎده از وﺳﺎﯾﻞ و اﺑﺰار ﻣﻮرد ﻧﯿﺎز ﻃﺮاﺣﯽ و ﮐﺎﻧﺴﭙﺖ
اﻧﺘﺨﺎب روش ﺳﺎﺧﺖ: (ﻟﯿﺰر)

اﯾﺪه ﻃﺮاﺣﯽ:
اﮔﺮ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﻤﯽ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺮدﯾﻢ، ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﭘﯽ ﻣﯽ ﺑﺮﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﺴﯿﺎری از ﻓﺮﻫﻨﮓ و ﺳﻨﺖ ﻫﺎی زﯾﺒﺎ و دﯾﺮﯾﻦ ﺟﺎﻣﻌﻪ اﯾﺮاﻧﯽ ﺑﻪ ﺗﺪرﯾﺞ رو ﺑﻪ زوال اﺳﺖ. ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﺜﺎل، اﺳﺎﺳﯽ ﺗﺮﯾﻦِ اﯾﻦ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻫﺎ ﮐﻪ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﻫﻤﻪ ی ﻣﺮدم ﺑﻪ آن ﭘﺎﯾﺒﻨﺪ ﺑﻮدﻧﺪ، دورﻫﻢ ﺟﻤﻊ ﺷﺪن و ﻫﻤﺮاﻫﯽ ﺑﺎ ﺗﮏ ﺗﮏ اﻋﻀﺎی ﺧﺎﻧﻮاده ﺑﻮده اﺳﺖ. اﻣﺮوزه اﯾﻦ ﺳﻨﺖ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻓﺮاﻣﻮﺷﯽ ﺳﭙﺮده ﺷﺪه و ﺗﻌﺪاد اﮐﺜﺮ ﺟﻤﻊ ﻫﺎ از 3 ﻧﻔﺮ ﺑﺎﻻﺗﺮ نمی روند. ﻣﺎ ﻧﯿﺰ در راﺳﺘﺎی اﺣﯿﺎی اﯾﻦ ﺳﻨﺖ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﻃﺮاﺣﯽ ﺑﻨﺎﯾﯽ اﻓﺘﺎدﯾﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺳﻬﻢ ﺧﻮدﻣﺎن ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻧﺎﭼﯿﺰ ﺑﺘﻮاﻧﯿﻢ ﮐﺎری ﺑﺮای ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻏﻨﯽ اﯾﺮان زﻣﯿﻦ اﻧﺠﺎم دﻫﯿﻢ.

ﺷﮑﻞ ﻓﻀﺎی اﺻﻠﯽ ﺑﻨﺎ ﮐﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﯾﮏ آﻣﻔﯽ ﺗﺌﺎﺗﺮ ﻧﯿﻤﻪ رو ﺑﺎز (ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻦ اﯾﻦ آﻣﻔﯽ ﺗﺌﺎﺗﺮ رو ﺑﺎز می باشد) اﺳﺖ، ﺑﻪ ﺻﻮرت داﯾﺮه ای ﺷﮑﻞ ﻃﺮاﺣﯽ ﺷﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ ﯾﺎد آور ﮔﺮد ﻫﻤﺎﯾﯽ و دور ﻫﻢ ﺑﻮدن در زﻣﺎن ﻫﺎی ﻧﻪ ﭼﻨﺪان دور اﺳﺖ. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺳﻦ و ﺻﺤﻨﻪ ی اﺻﻠﯽ در اﯾﻦ آﻣﻔﯽ ﺗﺌﺎﺗﺮ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﺮ از ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻫﺎ ﻗﺮار داﺷﺘﻪ ﮐﻪ از ﮔﻮد زورﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎی ﻗﺪﯾﻤﯽ اﻟﻬﺎم ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ. اﯾﻦ ﺗﻮ رﻓﺘﮕﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ دﻟﯿﻞ ﻃﺮاﺣﯽ ﺷﺪه ﮐﻪ اﻓﺮاد در ﺣﺎل ورزش در ﮔﻮد زورﺧﺎﻧﻪ اﺣﺴﺎس ﻏﺮور و ﺑﺮﺗﺮی ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺑﻘﯿﻪ ﻧﮑﻨﺪ و اﺣﺴﺎس ﻓﺮوﺗﻨﯽ و ﺗﻮاﺿﻊ را ﯾﻪ آﻧﺎن ﯾﺎد آور می شده اﺳﺖ.

ﺳﻘﻒ اﯾﻦ دو ﺑﻨﺎ از ﻧﻮﻋﯽ ﻣﻘﻮای ﻣﻘﺎوم ﺳﺎﺧﺘﻪ می شود، ﮐﻪ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﺎد و ﺑﺎران اﺳﺘﻘﺎﻣﺖ ﮐﺎﻓﯽ داﺷﺘﻪ و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺑﻪ اﻧﺪازه ی ﻻزم ﺳﺒﮏ اﺳﺖ و ﻋﻼوه ﺑﺮ اﯾﻦ از ﺗﺎﺑﺶ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﻧﻮر آﻓﺘﺎب ﺟﻠﻮﮔﯿﺮی ﮐﺮده و ﺳﺎﯾﻪ اﻧﺪازی ﻧﯿﺰ می کند.
اﯾﻦ آﻣﻔﯽ ﺗﺌﺎﺗﺮ ﺻﺮﻓﺎً ﺟﻬﺖ اﺟﺮا ﺷﺪن ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ و ﺗﺌﺎﺗﺮ ﻫﺎی ﺧﺎص ﻃﺮاﺣﯽ ﻧﺸﺪه اﺳﺖ، ﺑﻠﮑﻪ اﺳﺘﻔﺎده از آن در زﻣﺎن ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﺟﺮاﯾﯽ در آن ﺻﻮرت نمی گیرد، ﺑﺮای ﻋﻤﻮم آزاد ﺑﻮده و اﻓﺮاد ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺟﻤﻌﯽ ﺗﺸﮑﯿﻞ داده و ﺑﻪ ﺻﻮرت ﮔﺮوﻫﯽ ﺑﻪ ﮐﺎرﻫﺎﯾﯽ ﭼﻮن ﺷﻌﺮﺧﻮاﻧﯽ، ﺑﺎزی ﻫﺎی دﺳﺖ ﺟﻤﻌﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ﻓﻀﺎﯾﯽ ﮔﺮد و ﻧﺴﺒﺘﺎً وﺳﯿﻊ دارد، ورزش ﻫﺎی ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ و ﻏﯿﺮ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ، ﻧﻤﺎﯾﺸﻨﺎﻣﻪ ﺧﻮاﻧﯽ و ﺣﺘﯽ دورﻫﻤﯽ ﻫﺎی دوﺳﺘﺎﻧﻪ ﻧﯿﺰ ﺑﭙﺮدازﻧﺪ.
در ﻗﺴﻤﺖ دﯾﮕﺮ ﺑﻨﺎ ﻣﺎ ﮔﺎﻟﺮی و ﮐﻼس ﻫﺎی آﻣﻮزﺷﯽ ﻃﺮاﺣﯽ ﮐﺮده اﯾﻢ. اﻓﺮاد ﻋﻼﻗﻤﻨﺪ می توانند در ﮐﻼس ﻫﺎی ﻫﻨﺮی، ﻧﻘﺎﺷﯽ، ﻃﺮاﺣﯽ، ﻋﮑﺎﺳﯽ و ... ﺷﺮﮐﺖ ﮐﺮده و آﺛﺎر ﺑﺮﮔﺰﯾﺪه و ﻣﻨﺘﺨﺐ آﻧﻬﺎ در ﻗﺴﻤﺘﯽ از ﮔﺎﻟﺮی ﮐﻪ ﺑﻪ آﺛﺎر ﻫﻨﺮﻣﻨﺪان ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ اﺧﺘﺼﺎص داده ﺷﺪه اﺳﺖ، ﺑﻪ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺷﻮد. اﯾﻨﮕﻮﻧﻪ اﻓﺮاد ﺑﻪ اﯾﻦ دﻟﯿﻞ ﮐﻪ می دانند ﮐﺎرﻫﺎﯾﺸﺎن دﯾﺪه می شود، ﺑﺮای ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺗﻼش ﮐﺮده و ﺑﺎ ﻫﺪف ﺑﻪ ﯾﺎدﮔﯿﺮی ﻣﯽ ﭘﺮدازﻧﺪ.
در ﻗﺴﻤﺘﯽ دﯾﮕﺮ از ﮔﺎﻟﺮی ﻣﺎ ﻗﺼﺪ ﻧﻤﺎﯾﺶ آﺛﺎری را دارﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻫﺎی اﯾﺮاﻧﯿﺎن ﻣﺮﺑﻮط ﻣﯽ ﺷﻮد. اﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﯿﻢ آﺛﺎر ﻫﻨﺮﻣﻨﺪان ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ اﯾﺮاﻧﯽ در ﻫﺮ زﻣﯿﻨﻪ ی ﻫﻨﺮی را ﺑﻪ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﮔﺬاﺷﺘﻪ و ﻋﻼوه ﺑﺮ آﮔﺎﻫﯽ و آﺷﻨﺎﯾﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺎ ﻓﺮﻫﻨﮓ و ﻫﻨﺮ اﯾﺮاﻧﯽ، دﯾﮕﺮان را ﺑﺎ اﻧﺴﺎن ﻫﺎی ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ اﯾﺮاﻧﯽ و ﻫﻨﺮﺷﺎن آﺷﻨﺎ ﺳﺎزﯾﻢ. 

اﻃﺮاف ﺑﻨﺎ ﻓﻀﺎی ﺑﺎزِ وﺳﯿﻊ و ﮔﺴﺘﺮده ای ﻃﺮاﺣﯽ ﺷﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ از آن ﻓﻀﺎ ﻧﯿﺰ ﻣﯽ ﺗﻮان ﺑﺮای اﻧﺠﺎم ﺑﺎزی ﻫﺎی ﮔﺮوﻫﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ زو و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ورزش و اﺟﺮای ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ ﺗﻮﺳﻂ ﻋﺎﻣﻪ ﻣﺮدم ﻧﯿﺰ ﺑﻬﺮه ﺑﺮد. اﯾﻦ ﻓﻀﺎی ﺑﺎز ﺑﺎ ﻓﻀﺎی ﺳﺒﺰ و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ آب ﺣﻮض، آﺑﻨﻤﺎ آﻣﯿﺨﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ از ﺧﺸﮑﯽ و ﺑﯽ روح ﺑﻮدن ﻓﻀﺎ ﺟﻠﻮﮔﯿﺮی می کند.

در اﯾﻦ ﻓﻀﺎ ﯾﮏ ﭘﺎرﮐﯿﻨﮓ داﯾﺮه ای ﺷﮑﻞ ﻧﯿﺰ ﻃﺮاﺣﯽ ﺷﺪه اﺳﺖ. ﺑﺮای ﻫﻤﺨﻮاﻧﯽ ﺑﺎ ﻃﺮح اﺻﻠﯽ ﺑﻨﺎ ﻫﺎ و ﭘﯿﺮوی از ﻫﺪف اﺻﻠﯽ، ﭘﺎرﮐﯿﻨﮓ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺻﻮرت داﯾﺮه ای ﻃﺮاﺣﯽ ﺷﺪه اﺳﺖ. ﻫﺮ دو ﺑﻨﺎ از ﻃﺮﯾﻖ ﻣﺴﯿﺮ ﻫﺎﯾﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ ﭘﺎرﮐﯿﻨﮓ راه داﺷﺘﻪ و از طریق اﯾﻦ ﻣﺴﯿﺮ ﻫﺎ دﺳﺘﺮﺳﯽ ﺑﻪ آن آﺳﺎن اﺳﺖ.


برای مشاهده مجموعه فایل های ضمیمه اینجا کلیک کنید.
   

 بخش پژوهش های دانش آموزی تبیان
تهیه: نگار تجملیان -  تنظیم: زینب شاه مرادی
ﺷﮑﻞ ﻓﻀﺎی اﺻﻠﯽ ﺑﻨﺎ ﮐﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﯾﮏ آﻣﻔﯽ ﺗﺌﺎﺗﺮ ﻧﯿﻤﻪ رو ﺑﺎز (ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻦ اﯾﻦ آﻣﻔﯽ ﺗﺌﺎﺗﺮ رو ﺑﺎز می باشد) اﺳﺖ، ﺑﻪ ﺻﻮرت داﯾﺮه ای ﺷﮑﻞ ﻃﺮاﺣﯽ ﺷﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ ﯾﺎد آور ﮔﺮد ﻫﻤﺎﯾﯽ و دور ﻫﻢ ﺑﻮدن در زﻣﺎن ﻫﺎی ﻧﻪ ﭼﻨﺪان دور اﺳﺖ.