 
شاید بتوان ماه رمضان سال دهم بعثت را از سخت ترین روزهاى دوران رسالت و بلكه عمر پیامبر اكرم صلى الله علیه و آله دانست؛ زیرا در این ماه ابتدا ابوطالب حامى خود را ـ كه در مقابل دشمنى هاى قریش، شجاعانه از آن حضرت دفاع مى كرد ـ از دست داد. سه روز بعد، همسر باوفایش خدیجه علیهاالسلامـ كه در زندگى همیشه موجبات آرامش و آسایش آن حضرت را فراهم مى آورد ـ از دنیا رفت.[1]به همین جهت، این سال در دوران رسالت آن حضرت، به «عام الحزن»؛ یعنى، سال غم و اندوه پیامبر صلى الله علیه و آله معروف شده است. منابع[1]. الاصابه، ج 8، ص 103؛ اسدالغابة، ج 5، ص 438. در اقوال دیگر وفات ابوطالب اول ذى قعده و وفات خدیجه 35؛ 25، 5 و 3 روز پس از وفات ابوطالب ذكر شده است. تاریخ سیاسى اسلام، ص 304.منبع : پرسمان
شاید بتوان ماه رمضان سال دهم بعثت را از سخت ترین روزهاى دوران رسالت و بلكه عمر پیامبر اكرم صلى الله علیه و آله دانست؛