Schronisko PTTK "Orlica" (czasem określane również jako Pod Orlicą) – górskie schronisko turystyczne Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego położone w Pieninach, w granicach administracyjnych Szczawnicy. Znajduje się na wysokości 520 m n.p.m., na skarpie nad brzegiem Dunajca i wyspą Cypel, powyżej Drogi Pienińskiej.

Historia 
Budynek został wzniesiony w 1932 jako prywatny pensjonat z bardzo atrakcyjnym widokiem na góry oraz rzekę. Ma trzy kondygnacje i charakterystyczną wieżę w bryle, od strony północnej. W lipcu 1934, w trakcie największej powodzi w latach międzywojennych, do "Orlicy" ewakuowali się gospodarze oraz goście budynku stacji noclegowej Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego "Biały Domek", który w wyniku powodzi został zniesiony i zniszczony.

W 1952 obiekt został wydzierżawiony od Eugenii Klewarkowej przez Krakowski Oddział Zarządu Urządzeń Turystycznych PTTK, który dokonał w nim niewielkich przeróbek i uruchomił schronisko. 8 kwietnia 1956 podczas Walnego Zgromadzenia Oddziału Pienińskiego PTTK schronisku nadano imię Józefa Madei, jednego z pierwszych przewodników pienińskich. 

W latach 60. XX wieku obiekt dysponował 52 miejscami noclegowymi w 11 pokojach oraz – w sezonie letnim – 68 miejscami noclegowymi w małych domkach kempingowych. W 1970 dokonano przymusowego wykupu budynku na rzecz PTTK. Następnie przystąpiono do remontu obiektu – wykonano nowe pokrycie dachowe, mur oporowy oraz postawiono kilkuosobowe domki kempingowe na zboczu, poniżej schroniska. Przez długi okres problemem było odprowadzenie ścieków ze schroniska do kanalizacji w Szczawnicy.

Kolejne remonty miał miejsc w latach 1982-1986 – w jego trakcie do budynku, od strony południowej, dobudowano salę jadalną – oraz w 2001.

W II rankingu schronisk górskich PTTK, ogłoszonym w sierpniu 2011 przez Magazyn Turystyki Górskiej "n.p.m.", schronisko zostało uznane m.in. z racji warunków noclegowych i sanitarnych, za jedno z pięciu najgorszych schronisk w Polsce. W kolejnych rankingach tego pisma "Orlica" zajęła 60 (2013) i 48 miejsce (2015). Stan obiektu znacznie się polepszył w wyniku przeprowadzenia w 2016 gruntownego remontu. W V rankingu schronisk górskich Orlica zajęła 2 miejsce. 

W odrębnym budynku przy schronisku działa od 1986 Ośrodek Kultury Turystyki Górskiej PTTK w Pieninach.

Gospodarze schroniska 
 Karol Krupczyński (1951)
 Maria Wierzbińska (1951)
 Czesław Winarski (1951-1970)
 Barbara Chrobak (1970-1982)
 Janina Suska (1981-1982, domki)
 Maciej Marcinkowski (1982-1983, domki)
 Wacław Malik (1984, domki)
 H. Marcinkowska (1984-1985, domki)
 Mirosława i Aleksander Śmietanowie (1985-2011)
 Maciej Śmietana (od 2011)

Wyposażenie schroniska 
 44 miejsca noclegowe w pokojach z łazienkami oraz kilka miejsc w pokojach bez łazienek
 jadalnia z bufetem,
 przechowalnia bagażu i sprzętu sportowego,
 domki kempingowe (zdewastowane, nie nadające się do noclegów), 
 taras widokowy
 miejsce dla zabaw dzieci

Szlaki turystyczne 
Schronisko stanowi dobry punkt wypadowy zarówno w Małe Pieniny jak i Pieniny Właściwe. W pobliżu obiektu można przekroczyć granicę ze Słowacją na Drodze Pienińskiej:

 – czerwony ze Szczawnicy (0:10 h w obie strony) Drogą Pienińską do Czerwonego Klasztoru (↑ 2:40 h, ↓ 2:35 h, po 0:10 h odbicie niebieskim szlakiem w kierunku schroniska Chata Pieniny),

 – niebieski z Trzech Koron przez Sokolicę (↓ 3:15 h, ↑ 3:10 h) na Szafranówkę (↑ 0:30 h, ↓ 0:45 h).

Galeria

Przypisy

Bibliografia 
 
 
 
 

Schronisko PTTK "Orlica"
Schroniska pienińskie w Polsce
Schroniska Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego
Obiekty budowlane w Szczawnicy