Keith Hernandez (ur. 20 października 1953 w San Francisco) – amerykański baseballista, który występował na pozycji pierwszobazowego przez 17 sezonów w Major League Baseball.

Przebieg kariery 
Hernandez został wybrany w 1971 roku w 42. rundzie draftu przez St. Louis Cardinals i początkowo grał w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Tulsa Oilers, reprezentującym poziom Triple-A. W MLB zadebiutował 30 sierpnia 1974 w meczu przeciwko San Francisco Giants, w którym zaliczył uderzenie i RBI. W 1978 po raz pierwszy otrzymał Złotą Rękawicę, zaś rok później po raz pierwszy wystąpił w All-Star Game, miał najlepszą w lidze średnią uderzeń (0,344) i wraz z Williem Stargellem został wybrany najbardziej wartościowym zawodnikiem sezonu zasadniczego.

W 1982 zagrał we wszystkich meczach World Series, w których Cardinals pokonali Milwaukee Brewers 4–3. W czerwcu 1983 w ramach wymiany zawodników przeszedł do New York Mets. W 1986 zdobył drugi mistrzowski tytuł po tym, jak Mets wygrali w World Series z Boston Red Sox 4–3. 6 maja 1987 został pierwszym w historii klubu kapitanem zespołu. W sezonie 1990 grał w Cleveland Indians, w którym zakończył karierę.

Od 2006 jest sprawozdawcą z meczów New York Mets.

Nagrody i wyróżnienia

Przypisy 

Amerykańscy baseballiści
Baseballiści St. Louis Cardinals
Baseballiści New York Mets
Baseballiści Cleveland Indians
Urodzeni w 1953
Ludzie urodzeni w San Francisco