b'\n_START_ARTICLE_\nAwit ng Tatlong Kabataan\n_START_PARAGRAPH_\nAng Awit ng Tatlong Kabataan o Panalangin ni Azarias at Awit ng Tatlong Binata (Ang Panalangin ni Azarias at Awit ng Tatlong Banal na Kabataan sa literal na pagsasalin mula sa Ingles) ay isang aklat na deuterokanonikong naidagdag sa Aklat ni Daniel sa Lumang Tipan ng Bibliya.  Nagmula ito sa saling Griyego at Sirio, na kapwa tiyak na nagbuhat sa orihinal na Arameo.  Iniligay ito sa pagitan ng Daniel 3:23 at Daniel 3:24, ang pagkakataon pagkaraang ipatapon ni Haring Nabucodonosor ang tatlong kabataan sa nagniningas na pugon.  Pangkaraniwan sa panitikang Apokripa na maging pangdagdag sa mga kakulangan ng mga "aklat na mapanghahawakan" o "aklat na mapaniniwalaan."  Sapagkat hindi sinasaad sa Aklat ni Daniel kung ano ang kinahinatnan ng tatlong kabataan matapos na itapon sila sa nagbabagang pugon o hurno, mayroong manunulat na umakda ng salaysay na ito.  Ayon sa paliwanag ni Jose C. Abriol, may mga dalubhasang tumuturing na huwad o apokripo ang mga talata sa Aklat ni Daniel na magmula ika-24 na taludtod ng Kabanata 3 (pinamagatang Itinapon ang mga Kasama ni Daniel sa Hurno) hanggang sa Panalangin ni Azarias at Awit ng Tatlong Binata (binubuo ng taludtod bilang 25 hanggang 90).'